Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1938/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6151 Lokalizacja dróg i autostrad
Skarżony organ: Minister Budownictwa~Minister Infrastruktury

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi ekspresowej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1) zwolnić J. S. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla J. S. adwokata z urzędu.


UZASADNIENIE

J. S. wniosła skargę na wskazaną w sentencji decyzję Ministra Budownictwa w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi ekspresowej.

Po wezwaniu do uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł, skarżąca w terminie do dokonania tej czynności złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskodawczyni posiada dom o pow. 50 m ² wraz z działką o pow. 500 m² (dom przeznaczony do wyburzenia pod drogę ekspresową, działka również przeznaczona pod drogę), mieszkanie o pow. 40 m², nieruchomość rolną o po. 0,5 (w 1/3 przeznaczona jest pod trasę). Oświadczyła, że nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, ponadto w rubryce nr 10 formularza ;"Dochody" również wpisała: "nie posiadam", jednakże do wniosku dołączyła przekaz pocztowym świadczenia emerytalnego, z którego wynika, że wnioskodawczyni uzyskuje dochód w wysokości 1598,29 zł brutto (1322,45 zł netto). W uzasadnieniu wniosku podniosła, że emerytura wystarcza jedynie na podstawowe bieżące potrzeby (utrzymanie mieszkania, skromne wyżywienie). Ponadto wnioskodawczyni oświadczyła, że musiała ponieść znaczne koszty długotrwałej rehabilitacji związanej ze złamaniem nogi. Również utrzymanie domu z 1928 r. (konieczne remonty) pochłania znaczne koszty.

Rozpoznając wniosek skarżącej należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Mając na względzie informacje podane we wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Trudna sytuacja materialna skarżącej daje podstawę przypuszczać, iż poniesienie przez nią jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego, narazi ją na uszczerbek utrzymania koniecznego, zatem istnieją przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W szczególności mając na uwadze, iż wysokość świadczenia emerytalnego otrzymywanego przez skarżącą wynosi 1322,45 netto, należy uznać, iż skarżąca nie jest w stawnie uiścić kosztów sądowych (na obecnym etapie postępowania jest to wpis w wysokości 500 zł) oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika we własnym zakresie. Z podanych we wniosku informacji wynika, że uzyskiwany przez wnioskodawczynię dochód pozwala na zaspokojenie jedynie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych.

Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.