Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 542/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Prezes Agencji Rynku Rolnego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 214 § 1, 239
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. K. na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 27 października 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 2159/11 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi R. K. na informację Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 27 października 2011 r., Przewodniczący V Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał R. K. (dalej: skarżący) do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych od wniesionej skargi na informację Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] sierpnia 2011 r., w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

R. K. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie podnosząc, iż jego sytuacja materialna nie pozwala na opłacenie wskazanej w wezwaniu kwoty wpisu, argumentując iż jest wysoka. Jednocześnie wskazał, iż poniósł już olbrzymie koszty gromadząc dokumenty administracyjne do Agencji Rynku Rolnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), przewiduje generalną zasadę ponoszenia przez strony kosztów sądowych związanych z ich udziałem w sprawie – art. 199 p.p.s.a. Uszczegółowieniem tej zasady jest art. 214 § 1 powołanego aktu, nakładający obowiązek uiszczenia kosztów sądowych, a więc między innymi opłaty sądowej, która zawiera wpis i opłatę kancelaryjną, na tego kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie.

Przepis art. 239 cytowanej ustawy zawiera katalog stron zwolnionych od obowiązku uiszczania kosztów sądowych i są to: strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej; dotyczących osób bezrobotnych; chorób zawodowych i związanych z nimi świadczeń, z zakresu pracy i stosunków służbowych a także z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz obowiązku obrony. Nie mają również obowiązku uiszczania kosztów prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Praw Dziecka, kurator strony wyznaczony przez sąd dla danej sprawy oraz strona, której przyznano prawo pomocy.

Analiza dokumentów zgromadzonych w aktach niniejszej sprawy dowodzi, iż Skarżący nie należy do żadnej z wymienionych powyżej kategorii stron zwolnionych z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w tym nie jest on stroną której przyznano prawo pomocy. NSA zauważa, iż Sąd I instancji analizując treść zażalenia z 7 listopada 2011 r. wezwał skarżącego do sprecyzowania czy należało traktować je jako zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczeniu wpisu sądowego czy jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. W piśmie z 26 listopada 2011 r. skarżący poinformował, iż zażaleniem z 7 listopada 2011 r. kwestionuje zarządzenie o wezwaniu do uiszczeniu wpisu sądowego.

NSA wskazuje, iż kwestionując prawidłowość zarządzenia skarżący powinien wskazać okoliczności potwierdzające, że jego wydanie było sprzeczne z obowiązującymi przepisami. Tymczasem skarżący w treści zażalenia nie podniósł żadnych istotnych argumentów zmierzających do zakwestionowania kwoty wpisu objętego wezwaniem. W ocenie NSA zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału zostało sporządzone w sposób poprawny i odnosi się do prawidłowych przepisów prawa, będących podstawą do obliczenia wpisu stałego. Natomiast okoliczności wskazane przez skarżącego mogłaby by być podnoszone we wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych lub ustanowienie adwokata, lecz pod warunkiem wskazania sytuacji majątkowej, rodzinnej i płatniczej. Wobec zaś faktu podniesienia tych okoliczności w rozpoznawanym zażaleniu nie mogły odnieść oczekiwanego skutku. Zażalenie ponadto nie kwestionuje prawidłowości zarządzenia oraz kwoty w nim wskazanej jaką zobowiązany jest uiścić Skarżący w związku z wniesioną przez siebie skargą.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.