Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 237/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-04-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wielko-polskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 kwietnia 2010 r. wniosku "E" Sp. z o.o. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za czerwiec 2005 roku postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Do skargi na wskazaną na wstępie decyzję Dyrektora Izby Celnej skarżąca spółka dołączyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Z treści skargi wynika, że obejmuje on żądanie zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wobec zajęcia majątku w postępowaniu egzekucyjnym, spółka zaprzestała w październiku 2009 r. prowadzenia działalności handlowej. Osiąga jedynie przychody z "działalności bieżącej". Do [...] września 2009 r. dochód spółki wyniósł 27.549,59 zł.

Z oświadczenia o majątku i dochodach wynikało, że kapitał zakładowy skarżącej wynosi 75.000 zł, wartość środków trwałych 7.398 zł, a zysk za ostatni rok obrotowy wyniósł 229.533 zł. Spółka posiada dwa rachunki bankowe z których jedno wykazuje saldo dodatnie w wysokości 5.624,26 zł, a na drugim saldo jest ujemne (-130.659,63 zł).

Z dokumentów przedstawionych na wezwanie w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wynika, że w 2009 rok spółka zadeklarowała dochód w wysokości 48.793,72 zł (dowód: deklaracja CIT 8). Wartość sprzedaży towarów oraz świadczenia usług będąca podstawą obliczenia podatku należnego (wg deklaracji VAT-7) kształtowała się następująco: we wrześniu 2009 r. - 460.137 zł, w październiku 2009 r. - 474.029 zł, w listopadzie 2009 r. - 7.593 zł, w grudniu 2009 r. - 17.193 zł, w styczniu 2010 r. - 11.373 zł, a w lutym 2010 r. - 11.193 zł. Jednocześnie deklarowano nabycie towarów i usług: we wrześniu 2009 r. o wartości netto 461.742 zł, a w październiku 2009 r. - 489.844 zł, w listopadzie 2009 r. - 17.532 zł, w grudniu 2009 r. - 3.564 zł, w styczniu 2010 r. - 2.913 zł..

Z przedstawionych dokumentów bankowych wynika, że saldo na obydwu rachunkach bankowych spółki jest ujemne. Na jednym z nich na [...] kwietnia 2010 r. saldo było zerowe, na drugim natomiast -32.114 zł (przy dostępnym limicie debetowym wynoszącym 150.000 zł).

Spółka przedstawiła jednocześnie zestawienie umów leasingowych, z którego wynika, że na podstawie umów leasingu korzysta z trzech samochodów osobowych ([...]) oraz 6 zbiorników na gaz płynny. Łączna wartość wynagrodzenia za korzystanie z tych przedmiotów wynosi 12.340,76 zł.

Ze złożonego zestawienia wynika, że spółka w okresie od grudnia 2009 roku do lutego 2010 roku odnotowała stratę wynoszącą łącznie -7.505,77 zł.

Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie prawnej, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Należy przy tym zaznaczyć, iż na ocenę, czy zachodzą faktyczne podstawy zwolnienia od kosztów sądowych w tej samej mierze, co wartość dochodów, rzutują ustalenia dotyczące faktycznych zdolności pozyskania przez osobę prawną kwot niezbędnych do prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego.

Oceniając wniosek przy uwzględnieniu powyższych wskazówek należy uznać, iż Spółka nie wykazała przesłanek częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Z przedstawionych przez nią dokumentów wynika wprawdzie, iż spółka znajduje się w trudnym położeniu finansowym, tzn. obecnie odnotowuje stratę z prowadzonej działalności gospodarczej, niemniej ta okoliczność nie może stanowić samodzielnej podstawy do zwolnienia od kosztów sądowych. Należy bowiem wskazać, że spółka na bieżąco finansuje swoje wydatki w wysokości przekraczającej wartość uzyskiwanych przychodów. Do wydatków spółki należy przy tym wynagrodzenie za korzystanie na podstawie umów leasingu m. in. z trzech luksusowych samochodów osobowych. Uwzględnienie w tej sytuacji żądania skarżącej poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych usankcjonowałoby priorytetowe traktowanie wydatków niesłużących bezpośrednio zachowaniu gospodarczej egzystencji spółki przed należnościami Skarbu Państwa do jakich zaliczyć należy koszty sądowe. Należy też zwrócić uwagę, że spółka posiada dostępne środki na rachunku bankowym (ponad 350.000 zł dostępnego debetu).

Z urzędu wiadomym jest, że wcześniej, w innych sprawach toczących się przed tutejszym sądem, skarżąca została w części zwolniona od kosztów sądowych (zob. np. postanowienie z 21 stycznia 2010 r. I SA/Go 554/09). U podstaw zwolnienia legło wówczas uznanie, że obciążenie spółki wpisem od skargi w pełnej jego wysokości mogłoby uniemożliwić poniesienie egzekwowanych zaległości podatkowych, co w dalszej konsekwencji rodziłoby niebezpieczeństwo upadłości. Obecnie jednak, jak wynika z przedstawionej dokumentacji, pomimo wykonywania decyzji podatkowych, sytuacja majątkowa spółki nie uległa pogorszeniu i skarżąca nadal na bieżąco finansuje wydatki przekraczające wartość przychodów. Stąd też orzeczenie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych o treści odmiennej od postanowień wydawanych wcześniej w sprawach skarżącej znajduje uzasadnienie w ustalonych okolicznościach dotyczących jej (spółki) kondycji finansowej.

Z uwagi na powyższe postanowiono jak na wstępie.