Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 555/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 11 ust. 2
journal: Dz.U. 2009 nr 105 poz 869
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Protokolant Aleksandra Markiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 25 marca 2010 r. sprawy ze skargi E. D. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W., działając na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r., nr 122, poz. 851 ze zm.) oraz § 10 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. nr 65, poz. 294 ze zm) w związku z § 11 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. nr 105, poz. 869), jak również art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania E. D. od decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. dla miasta W. i Powiatu W. z dnia [...] nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - uszkodzenia słuchu wywołanego działaniem hałasu (poz. 15), utrzymał w mocy kwestionowaną decyzję.

Uzasadniając swe stanowisko organ odwoławczy wskazał, że E.D. pracował w Kombinacie "[...] H." S.A. we W.(obecnie: "[...] – W." Sp. z o.o.) jako ślusarz:

- w wydziale PA:

- od dnia 4 lutego 1961 r. do dnia 5 kwietnia 1962 r.;

- od dnia 17 maja 1965 r. do dnia 1 grudnia 1965 r.;

- od dnia 1 grudnia 1966 r. do dnia 1 kwietnia 1970 r.;

- od dnia 1 kwietnia 1970 r. do dnia 1 stycznia 1981 r. (w tym od dnia 1 grudnia 1965 r. do dnia 1 grudnia 1966 r. jako wiertacz);

- w wydziale TPZ/TP/TK7 (RK5):

- od dnia 1 stycznia 1981 r. do dnia 31 sierpnia 2000 r.;

- obecnie przebywa na emeryturze.

Odwołujący się był badany w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy we W., który dnia 31 października 2000 r. wydał orzeczenie lekarskie, w którym stwierdzono: "Brak klinicznych cech choroby zawodowej narządu słuchu — zbyt mały stopień uszkodzenia słuchu w uchu prawym."

W trybie odwoławczym E.D. został skierowany na badania do Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., który dnia 2 marca 2001 r. wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. W uzasadnieniu jednostka orzecznicza II stopnia podała: "(...) w wykonanych obecnie badaniach audiometrycznych (audiometria tonalna i impedancyjna) stwierdzono obustronne uszkodzenie słuchu typu odbiorczego, średnie ubytki słuchu z uwzględnieniem fizjologicznej poprawki na wiek wynoszą dla ucha prawego 15 dB, dla ucha lewego 27 dB. Audiometrycznie określony stan narządu słuchu nie powoduje upośledzenia funkcji narządu słuchu uzasadniającej rozpoznanie choroby zawodowej. Stwierdzony niedosłuch nie ma wpływu na sprawność organizmu badanego."

Na podstawie powyższych opinii i po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Powiatowy Inspektor Sanitarny we W., dnia [...], wydał decyzję nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - zawodowego uszkodzenia słuchu u strony.

Od powyższej decyzji E.D. odwołał się.

Po rozpatrzeniu odwołania Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W., dnia [...], wydał decyzję (znak: [...]) utrzymującą w mocy decyzję I instancji.

Na tą decyzję E.D. złożył dnia 9 października 2001 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, którą wyrokiem z dnia 23 czerwca 2004 r. (sygn. akt 3 II SA/Wr 2599/2001) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu ją uchylił z powodu nieodniesienia się do całości zgromadzonego materiału przez jednostki orzecznicze oraz niepodania w orzeczeniu, czy wyniki badań uwzględniały poprawkę ze względu na wiek pacjenta, a jeśli tak to o jaką wartość skorygowano wyniki.

Mając powyższe na uwadze Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W., dnia 18 listopada 2004 r., skierował odwołującego się na badania do D. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we W., który dnia [...] wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania u strony choroby zawodowej - zawodowego uszkodzenia słuchu (poz. 15). Placówka I stopnia diagnostycznego uzasadniła podjęte stanowisko tym, iż: "Stwierdzony w badaniu audiometrycznym charakter uszkodzenia słuchu ucha lewego odpowiada ubytkom słuchu typu pozaślimakowego, co zostało potwierdzone w innych badaniach (próba nadprogowa SISI, tympanometria), zaś ucha prawego charakter mieszany, co dyskwalifikuje do rozpoznania choroby zawodowej w świetle wymienionych wyżej przepisów. Hałas uszkadza komórki słuchowe narządu Cortiego, co oznacza, że odbiorczy ubytek słuchu spowodowany hałasem (przewlekły uraz akustyczny) charakteryzuje się umiejscowieniem ślimakowym. Dlatego badanie uzupełniono dodatkowymi testami, których wyniki pozwalają określić miejsce odbiorczego uszkodzenia słuchu."

E. D. nie zgodził się z powyższym orzeczeniem lekarskim, w związku z czym został skierowany przez D. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we W. na badania w trybie odwoławczym do placówki diagnostyczno-orzeczniczej II stopnia - Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., który dnia [...] wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku postaw do rozpoznania choroby zawodowej. W uzasadnieniu jednostka diagnostyczna podała, że: "Aktualnie nie stwierdza się komponentu mieszanego ucha prawego (komponent ten ma charakter zmienny, występuje przy toczących się procesach zapalnych w obrębie górnych dróg oddechowych). (...) stwierdzony obecnie stan narządu słuchu nie spełnia uprzednio obowiązujących kryteriów rozpoznania choroby zawodowej (...)".

Wobec tego, po przeanalizowaniu całości dokumentacji, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. wydał dnia [...] decyzję nr [...] o braku postaw do stwierdzenia choroby zawodowej - uszkodzenia słuchu spowodowanego działaniem hałasu (poz. 15).

Na powyższą decyzję E.D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2006 r. (sygn. akt III SA/Wr 588/05) uchylił zaskarżoną decyzję, zarzucając brak odniesienia się organu do części materiału dowodowego - dokumentacji medycznej (w szczególności brak odniesienia się Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. do karty informacyjnej z Katedry i Kliniki Otolaryngologii Akademii Medycznej we W.) oraz dowodów wskazanych przez stronę.

W związku z powołanym wyrokiem, odwołujący się został skierowany na powtórne badania do D. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we W. wraz z dokumentacją medyczną wskazaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, który dnia [...] wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej u odwołującego się podając w uzasadnieniu: "(...) stwierdzono u pacjenta ubytek słuchu, który ma charakter odbiorczy pozaślimakowy. Zgodnie z wiedzą lekarską hałas przemysłowy prowadzi do uszkodzenia słuchu typu odbiorczego ślimakowego. (...) Należy również podkreślić, że w porównaniu z ostatnim badaniem lekarskim wykonanym w trybie odwoławczym w Instytucie Medycyny Pracy w S. w 2005 roku doszło do pogłębienia ubytku słuchu pomimo zaprzestania pracy zawodowej przed 7-ma laty (...). Pogłębienie tego ubytku słuchu świadczy o wpływie czynników pozazawodowych w tym, oprócz procesu fizjologicznego starzenia się narządu słuchu, także uogólnionej miażdżycy i nadciśnienia tętniczego."

E.D. nie zgodził się z tym orzeczeniem lekarskim, w związku z czym

został skierowany na powtórne badania do Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., który dnia [...] wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Jednostka orzecznicza uzasadniła swoje stanowisko tym, że: "Stwierdzany obecnie w badaniach audiologicznych stan narządu słuchu u pacjenta nie spełnia uprzednio obowiązujących kryteriów klinicznych, które uzasadniałyby rozpoznanie choroby zawodowej narządu słuchu (...) progresja niedosłuchu (...) wskazuje na działanie innych niż hałas, pozazawodowych czynników uszkadzających słuch (...) m.in. przebyte infekcje bakteryjne i wirusowe, wahania ciśnienia tętniczego (nadciśnienie tętnicze), zaburzenia gospodarki lipidowej ustroju (pacjent z tego powodu jest leczony farmakologicznie), zmiany miażdżycowe w naczyniach krwionośnych, zmiany zwyrodnieniowo-zniekształcające i dyskopatyczne kręgosłupa w odcinku szyjnym

(potwierdzone badaniem RTG), sprzyjające zaburzeniom krążenia krwi w naczyniach

zaopatrujących ośrodkowy układ nerwowy, m.in. narząd słuchu."

Jak wskazał dalej organ odwoławczy, mając na uwadze § 11 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, niniejsze postępowanie toczy się zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych.

Do stwierdzenia choroby zawodowej przez Państwową Inspekcję Sanitarną muszą być spełnione jednocześnie, jak to wynika z definicji choroby zawodowej zawartej w § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych, dwa warunki:

1. choroba musi być rozpoznana przez upoważnioną do tego placówkę służby zdrowia i znajdować się w wykazie chorób zawodowych,

2. choroba ta musi być wywołana czynnikami szkodliwymi znajdującymi się w środowisku pracy.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. podkreśla, że jak wyjaśnił Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. w piśmie z dnia 6 lutego 2009 r. "(...) oceny stanu narządu słuchu (...) wskazują na zmienność obrazu czynności narządu słuchu, wynikającą z działania czynników samoistnych - pozazawodowych dających dynamiczny obraz niedosłuchu. A zatem (...) sporna kwestia lokalizacji uszkodzenia słuchu jest efektem ww. zjawiska. Badania audiologiczne były wykonywane w różnym czasie, a stan narządu słuchu określano na podstawie aktualnie przeprowadzonych badań, stądw ocenie lokalizacji uszkodzenia słuchu." Zgodnie z wiedzą lekarską hałas przemysłowy prowadzi do uszkodzenia słuchu typu odbiorczego ślimakowego, gdyż hałas uszkadza komórki słuchowe narządu Cortiego, co oznacza, że odbiorczy ubytek słuchu spowodowany hałasem charakteryzuje się umiejscowieniem ślimakowym. Zmienny charakter niedosłuchu wyklucza zawodową etiologię schorzenia. Powyższe stanowisko jest zgodne z linią orzeczniczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zawartą m.in. w wyroku z dnia 29 stycznia 2007 r. (sygn. akt III SA/Wr 499/06) w innej sprawie: "(...) według wiedzy medycznej - jedynie uszkodzenie narządu Cortiego, zlokalizowanego w ślimaku, uzasadniałoby twierdzenie, iż ubytek słuchu spowodowany został hałasem. Skoro zaś przeprowadzone w postępowaniu badania wykluczyły ślimakową lokalizację ubytku, stanowisko organu w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej uznać należy za zasadne."

Podkreślono również, że doszło do pogłębienia niedosłuchu pomimo zaprzestania pracy zawodowej, co świadczy o wpływie czynników pozazawodowych w tym, oprócz procesu fizjologicznego starzenia się narządu słuchu (który w każdym badaniu był uwzględniany), także innych czynników uszkadzających słuch. Jednostki diagnostyczno-orzecznicze wymieniają tu m.in. przebyte infekcje bakteryjne i wirusowe, wahania ciśnienia tętniczego (nadciśnienie tętnicze), zaburzenia gospodarki lipidowej ustroju, zmiany miażdżycowe w naczyniach krwionośnych, zmiany zwyrodnieniowo-zniekształcające i dyskopatyczne kręgosłupa w odcinku szyjnym, sprzyjające zaburzeniom krążenia krwi w naczyniach zaopatrujących ośrodkowy układ nerwowy, m.in. narząd słuchu.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. podkreślił, że zgodnie z wytycznymi zawartymi we wcześniej wymienionych wyrokach, obie upoważnione do orzekania w sprawach chorób zawodowych jednostki medyczne ustosunkowały się w swoich orzeczeniach do dokumentacji medycznej z Kliniki Otolaryngologii Akademii Medycznej we W. Jednostki orzecznicze były zgodne co do faktu, że rozpoznane w Klinice Otolaryngologii schorzenia nie kwalifikują się jako zawodowe uszkodzenie słuchu spowodowane hałasem.

W związku z powyższym organ odwoławczy, po wnikliwej analizie zgromadzonej dokumentacji, wobec braku rozpoznania klinicznego, które wymagane jest do stwierdzenia choroby zawodowej, w świetle wyżej powołanego rozporządzenia z dnia 18 listopada 1983 r. nie znalazł podstaw prawnych ani merytorycznych do zmiany decyzji I instancji.

Niezagadzając się z tą decyzją E.D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Zaskarżonej decyzji zarzucił:

- naruszenie przepisów prawa materialnego, a to § 1 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. nr 65, poz. 294 ze zm.) poprzez jego błędną wykładnię. W przekonaniu skarżącego ślimakowa lokalizacja uszkodzenia narządu słuchu obustronna, w świetle poz. 15 wykazu chorób zawodowych, daje podstawy do uznania istnienia choroby zawodowej,

- naruszenie przepisów prawa procesowego, a to art.art. 7, 75 § 1 , 77 § 1 i 2 , 80 k.p.a. poprzez dokonanie ustaleń sprzecznych z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego. Skarżący podniósł, iż przyjęto, że uszkodzenie słuchu powstało wskutek czynników samoistnych – pozazawodowych, podczas gdy orzeczenie lekarskie (uzupełniające) Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. z dnia 5 [...] nr rejestru [...] kategorycznie temu przeczyło.

Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi wskazał, że skarżący w uzasadnieniu swojego stanowiska powołuje się jedynie na 3 wybrane orzeczenia lekarskie. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. zobowiązany jest zgodnie z art. 7, art. 77 oraz art. 107 § 3 k.p.a. do ustalenia pełnego stanu faktycznego sprawy. Organ wydał zaskarżoną decyzję na podstawie całości zgromadzonego materiału dowodowego, z którego wynika, że charakter niedosłuchu u skarżącego jest zmienny. Upoważnione do orzekania w sprawach chorób zawodowych placówki medyczne nigdy nie wydały sprzecznych co do meritum orzeczeń lekarskich - zawsze orzekano brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej.

Skarżący podaje w uzasadnieniu skargi, że zdiagnozowany u niego niedosłuch ma ślimakową lokalizację. Upoważnione do orzekania w sprawach chorób zawodowych placówki medyczne, a także organ w uzasadnieniu skarżonej decyzji wyjaśnili, iż ocena stanu narządu słuchu wskazuje na zmienność obrazu czynności narządu słuchu, która wynika z działania czynników samoistnych – pozazawodowych, głównie toczącego się procesu zapalnego. Słusznie skarżący twierdzi, iż zgodnie z wiedzą lekarską hałas przemysłowy prowadzi do uszkodzenia słuchu typu odbiorczego ślimakowego, gdyż hałas uszkadza komórki słuchowe narządu Cortiego, co oznacza, że odbiorczy ubytek słuchu spowodowany hałasem charakteryzuje się umiejscowieniem ślimakowym. Jednak w przypadku skarżącego placówki medyczne I i II stopnia stwierdziły pozaślimakowy charakter niedosłuchu - niecharakterystyczny dla zawodowego uszkodzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W ocenie Sądu złożona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Po myśli art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 zez m.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2006 r., sygn. akt III SA/Wr 588/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną przez E.D. decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.

Badana przez Sąd w niniejszej sprawie decyzja zapadła w konsekwencji powołanego orzeczenia Sądu.

W powołanym wyroku Sąd, wobec niejednoznacznych opinii lekarskich co do rodzaju ubytku słuchu, nakazał organowi drugiej instancji wyjaśnić i uzasadnić swoje stanowisko, że lokalizacja uszkodzenia słuchu u skarżącego nie daje podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, gdyż nie można wykluczyć, że uszczerbek na zdrowiu został spowodowany przyczyną zewnętrzną także wówczas, gdy współdziałały ze sobą przyczyny wewnętrzne i zewnętrzne. Natomiast uszkodzenie typu mieszanego (przewodzeniowo-odbiorcze), będące skutkiem czynnika wewnętrznego, może być spowodowane przyczyną zewnętrzną zaistniałą w miejscu pracy, co mogłoby je kwalifikować jako dalszy skutek zdarzenia pozostającego w związku z pracą.

Jak dalej wskazał Sąd, w związku z brakiem przekonywującego uzasadnienia w tym zakresie w otrzymanych orzeczeniach lekarskich, organ zobowiązany jest wezwać biegłego lekarza do stosownego uzupełnienia w kierunku przez siebie wskazanym.

W opinii składu orzekającego w niniejszej sprawie organ wydając zaskarżoną decyzję w pełni zastosował się do wskazań zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 sierpnia 2006 r. Wywiązał się zatem z nałożonych na niego obowiązków. W sposób należyty wyjaśnił stan faktyczny, czyniąc zadość wymaganiom zawartym w art. 7 i 77 § 1 k.p.a., a wydana decyzja jest prawidłowo uzasadniona.

W orzeczeniu lekarskim z dnia [...] D. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy stwierdził brak podstaw do rozpoznania u skarżącego choroby zawodowej w postaci uszkodzenia słuchu wywołanego działaniem hałasu wymienionego w poz. 15 wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do rozporządzenia z 1983 r. Ośrodek Medycyny Pracy wyjaśnił, że stwierdzony u skarżącego ubytek słuchu ma charakter odbiorczy pozaślimakowy, zaś zgodnie z wiedzą lekarską hałas przemysłowy prowadzi do uszkodzenia słuchu typu odbiorczego ślimakowego. Nadto wskazał, iż w porównaniu z badaniem dokonanym w roku 2005, nastąpiło pogłębienie ubytku słuchu, co świadczy o wpływie na ten stan czynników pozazawodowych. Również w orzeczeniu lekarskim z dnia [...] Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. orzekł o braku podstaw do rozpoznania u skarżącego choroby zawodowej. W uzasadnieniu orzeczenia stwierdzono, że progresja niedosłuchu wskazuje na działanie innych niż hałas, pozazawodowych czynników uszkadzających słuch, które podano tytułem przykładu.

Rozbieżności pojawiły się na tle orzeczenia uzupełniającego Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego z dnia [...] stwierdzającego brak podstaw do rozpoznania uszkodzenia słuchu wywołanego działaniem hałasu pochodzenia zawodowego. W uzasadnieniu tego orzeczenia podano, że "Przeprowadzone próby lokalizacyjne subiektywne (...) wskazują na pozaślimakową lokalizację uszkodzenia narządu słuchu, nie potwierdzoną w badaniu obiektywnym (...)" gdyż tego rodzaju badanie wskazywało na ślimakową lokalizację uszkodzenia narządu słuchu obustronnie.

Niemniej jednak, dnia 6 lutego 2009 r., po ponownym przeanalizowaniu zebranej w sprawie dokumentacji lekarskiej w tym również posiadanej przez skarżącego i przeprowadzonych badań specjalistycznych – audiologicznych, Instytut Medycyny Pracy wyjaśnił przyczynę tych rozbieżności podtrzymując swe dotychczasowe, niezmienne stanowisko o braku podstaw do stwierdzenia u skarżącego choroby zawodowej.

Reasumując, orzekające w niniejszej sprawie zespoły lekarskie stwierdziły, że cechy rozpoznanego skarżącego schorzenia wskazują na inne niż zawodowe jego przyczyny. Zarówno Ośrodek Medycyny Pracy, jak i Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego, po przeprowadzonych badaniach, orzekły o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, uzasadniając dlaczego rozpoznane u skarżącego schorzenie nie jest chorobą zawodową w rozumieniu stosownych przepisów prawa.

Orzeczenia te są wzajemnie spójne, jasne i wyczerpujące.

W ocenie Sądu orzekający w sprawie organ administracyjny, po przeprowadzeniu postępowania zgodnie ze wskazaniami Sądu zawartymi w wyroku z dnia 8 sierpnia 2006 r., prawidłowo uznał te orzeczenia lekarskie za wiarygodne i wyczerpujące i oparł na nich swoje rozstrzygnięcie. Nie każde bowiem stwierdzone u pacjenta schorzenie jest chorobą zawodową, przepisy wymagają dodatkowo, by było ono spowodowane czynnikami szkodliwymi występującymi w środowisku pracy. Tymczasem, w niniejszej sprawie charakter stwierdzonych u skarżącego zmian w narządzie słuchu wskazuje na inną niż hałas etiologię schorzenia słuchu.

Skoro więc, postępowanie poprzedzające wydanie decyzji administracyjnej zostało przeprowadzone prawidłowo, a decyzja oparta została na opiniach lekarskich zawierających przekonujące uzasadnienie, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało oddalić o czym orzeczono w sentencji wyroku.