Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 7/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Sędziowie Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.), Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. L. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

A. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzucając organowi naruszenie art. 35 i art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz.267, dalej zwanej k.p.a.), poprzez przekroczenie terminu załatwienia sprawy i wniosła o wymierzenie grzywny organowi odwoławczemu. A. L. zaznaczyła, że wniesiona skarga dotyczy bezczynności organu w zakresie rozpoznania odwołania od decyzji Burmistrza Miasta z dnia 21 października 2013 r. nr [...].

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie wskazując, że w dniu 12 listopada 2013 r. wpłynęło do niego odwołanie skarżącej od decyzji Burmistrza Miasta z dnia 21 października 2013 r. nr [...], na mocy której A. L. odmówiono przyznania zasiłku okresowego.

W dniu 16 grudnia 2013 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęło pismo datowane na dzień 9 grudnia 2013 r., w którym skarżąca wezwała organ odwoławczy do niezwłocznego rozpatrzenia odwołania.

W dniu 9 stycznia 2014 r. Kolegium wydało decyzję o sygn. akt [...], w której utrzymało w mocy zaskarżoną ww. odwołaniem decyzję organu pierwszej instancji z dnia 21 października 2013 r. nr [...].

Mając na uwadze powyższe w ocenie Kolegium skarga na bezczynność w przedmiotowej sprawie jest bezzasadna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego ma miejsce wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.

Zgodnie natomiast z przepisem art. 149 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 lit. a) p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zatem wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. W takiej sytuacji Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego, gdyż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 stycznia 1987 r., sygn. akt IV SAB 14/86 – ONSA 1987, nr 1, poz. 7).

Z akt sprawy wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 9 stycznia 2014 r., sygn. akt [...], po rozpatrzeniu odwołania A. L. od decyzji Burmistrza Miasta z dnia 21 października 2013 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ wydał więc decyzję rozpoznającą odwołanie strony, zatem postępowanie w przedmiocie bezczynności organu w tym zakresie należy uznać za bezprzedmiotowe, a jako takie podlega umorzeniu.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia