Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 409/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 § 1 pkt 4, art. 46 § 4, art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 28 lipca 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.R. na wezwanie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie przedłożenia oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii dowodu postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z.R. wniósł za pośrednictwem organu w formie dokumentu elektronicznego za pomocą platformy ePUAP, skargę na wezwanie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie przedłożenia oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii dowodu.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

W wypełnieniu dyspozycji wymienionych wyżej przepisów Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wydał w dniu 7 lipca 2015r. zarządzenie o sygn. akt I SA/Ol 409/15, o wezwaniu skarżącego do nadesłania podpisanej skargi, pod rygorem jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.. Pouczono, że ww. ustawa p.p.s.a. nie przewiduje możliwości wniesienia pisma (skargi) do sądu w formie elektronicznej i podpisania w formie podpisu elektronicznego, jak również m.in. o treści art. 47 i art. 70 § 1 i 2 p.p.s.a.. Wezwanie wysłane na podany w skardze adres korespondencyjny odebrał osobiście skarżący w dniu 14 lipca 2015r. (potwierdzenie odbioru karta nr 15 akt sądowych).

W wyznaczonym terminie skarżący nadesłał za pośrednictwem organu w formie dokumentu elektronicznego za pomocą platformy ePUAP fotokopie podpisanej odręcznie skargi wraz z pismem przewodnim.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W rozumieniu art. 46 § 4 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., każde pismo strony, a przede wszystkim skarga, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Skarga złożona w niniejszej sprawie jest wydrukiem listu elektronicznego i nie zawiera oryginalnego własnoręcznego podpisu. Dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.. Kwestia ta była przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014r. sygn. akt I OPS 10/13, w której Sąd stwierdził, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a. - nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013r., poz. 262 ze zm.), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W powołanej uchwale NSA ponadto przesądził, że w obowiązującym stanie prawnym nie można przyjąć, iż pismo procesowe sporządzone w formie elektronicznej, opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym spełnia warunek formalny pisma procesowego, o którym mowa w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.. Podkreślił także, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się jednolicie, że pismo takie – po jego wydrukowaniu – jest dotknięte brakiem formalnym, który może być uzupełniony przez autora pisma poprzez złożenie podpisu własnoręcznego na jego wydruku. Pismo procesowe złożone w postaci elektronicznej - w zakresie nieunormowanym szczególnymi przepisami - nie wywołuje skutków prawnych, które ustawa wiąże ze złożeniem pisma procesowego, przy czym nie chodzi o brak formalny pisma, lecz o jego pierwotny, nieusuwalny brak skuteczności spowodowany użyciem nieautoryzowanej techniki (p. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 2009r., sygn. akt I KZP 39/08, OSNKW 2009, nr 5, poz. 36, z dnia 15 lipca 2010r., sygn. akt III SW 87/10, OSNP 2011, nr 3-4, poz. 53 oraz z dnia 25 października 2011r., sygn. akt III SW 70/11, OSNP 2012, nr 11-12, poz. 144).

Z kolei w odpowiedzi na wezwanie przesłano w formie dokumentu elektronicznego fotokopię podpisanej odręcznie skargi, co również nie spełnia wymogu nadesłania podpisanej skargi.

Zatem w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca, zobowiązana do uzupełnienia braków formalnych, pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach uchylenia się od wykonania nałożonych obowiązków, nie uzupełniła braków skargi, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.