Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 83/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność organu
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1, art. 190.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 1 ust. 2, art., 4 ust. 1.
journal: Dz.U. 2015 poz 2058
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity
article: art. 34.
journal: Dz.U. 2013 poz 1226
law: Ustawa z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja,, Sędzia NSA Witold Falczyński, Protokolant Sekretarz sądowy Agnieszka Wojtas, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi S. P. na bezczynność Koła Łowieckiego nr w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza bezczynność Koła Łowieckiego w K. w rozpoznaniu wniosku S. P. o udzielenie informacji publicznej z dnia 19 września 2013 r.; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Koła Łowieckiego w K do załatwienia wniosku S. P. z dnia 19 września 2013 r.; IV. przyznaje adwokatowi P. D. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy) w tym 82,80 zł (osiemdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy) należnego podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

W dniu [...] [...] r. S. P. zwrócił się do Inne z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej polegającej na podaniu ile i jakich gatunków zwierzyny dzikiej drobnej odstrzeliło K. na poszczególnych dzierżawionych obwodach łowieckich w roku gospodarczym [...]; ile i jakich gatunków zwierzyny dzikiej grubej odstrzeliło K. na poszczególnych dzierżawionych obwodach łowieckich w roku gospodarczym [...]; na jakim obszarze upraw rolnych i w uprawach jakich roślin wystąpiły szkody od zwierzyny dzikiej w roku gospodarczym [...]; w jakiej wysokości (sumarycznie) za ten okres K. wypłaciło odszkodowania w poszczególnych dzierżawionych obwodach; w jakiej wysokości składki członkowskie opłacali członkowie Koła w roku gospodarczym [...] oraz czy K. korzystało w roku gospodarczym [...] z dotacji państwowych, od władz samorządowych, dotacji unijnych i subwencji lub innych form wsparcia finansowego i w jakiej wysokości. Wnioskodawca wskazał, iż domaga się udostępnienia powyższych informacji poprzez umożliwienie mu wglądu do stosownych dokumentów (i ewentualnego ich kopiowania) w siedzibie Koła Łowieckiego w uzgodnionym terminie, ewentualnie przesłania mu żądanych informacji w formie wydruku poczta na podany adres. W skardze z dnia [...] października 2013 r. wnioskodawca zarzucając naruszenie art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wniósł o nakazanie K. Łowieckiemu rozpatrzenie złożonego wniosku i udzielenie żądanych informacji oraz wymierzenia grzywny osobie odpowiedzialnej za udzielenie informacji. Zdaniem skarżącego K., mimo, że jest zobowiązane do udostępnienia informacji zlekceważyło otrzymane zapytanie i nie udzieliło na nie odpowiedzi. Wykonując zadania z zakresu ochrony zwierzyny łownej gospodaruje majątkiem Skarbu Państwa, ponadto otrzymuje subwencje i dotacje od samorządów lokalnych oraz korzysta z dopłat unijnych.

W odpowiedzi na skargę Prezes Koła Łowieckiego wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że K. Ł. udzieliło skarżącemu odpowiedzi na pytania zawarte w jego wniosku z dnia [...] [...] r. Jednocześnie wyjaśnił, że przedmiotowy wniosek dotyczył informacji przetworzonych, w związku z czym skarżący winien uprawdopodobnić, że uzyskanie przez niego tych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Skarżący nie wykazał natomiast istnienia tej przesłanki. Prezes Koła wskazał również, że wnioskodawca jest jego pełnoprawnym członkiem i w związku z tym ma dostęp do dokumentów będących w posiadaniu tego podmiotu. Żądane w niniejszej sprawie informacje skarżący mógł pozyskać biorąc udział w obradach walnego zgromadzenia członków Koła.

W piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2014 r. skarżący podtrzymał złożoną skargę i wskazał, że nie domagał się informacji przetworzonej i - wbrew twierdzeniom Prezesa Koła - nie mógł wejść w posiadanie proszonej informacji publicznej "w inny sposób".

Wyrokiem z dnia 10 lipca 2014r. ( II SAB/Lu 717/13 ) Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił. Podzielając stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 28 listopada 2013 r. (sygn. akt I OZ 1155/13 - publ. CBOSA) Sąd uznał, że w świetle art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej koła łowieckie są "innymi podmiotami wykonującymi zadania publiczne" , są zatem zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej. Koła łowieckie wykonują zadania administracji państwowej związane z łowiectwem w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 1226 ze zm.). Są one podstawowymi podmiotami wydzierżawiającymi obwody łowieckie, a zatem to na nich, na dzierżawionym obwodzie, spoczywa obowiązek realizacji celów i zadań łowiectwa, tj. prowadzenia gospodarki łowieckiej rozumianej – w myśl art. 8 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie – jako element ochrony środowiska przyrodniczego, obejmującego ochronę zwierząt łownych, gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej. Sąd zwrócił jednak uwagę, że zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy stosowanie jej przepisów jest niedopuszczalne wówczas, gdy żądane informacje, mające charakter informacji publicznej, są dla wnioskodawcy osiągalne w innym trybie. Skoro skarżący jest członkiem przedmiotowego Koła, ma zapewniony dostęp do żądanych informacji na podstawie art. 32 ust. 3 Prawa łowieckiego, co wyłącza możliwość udostępnienia mu tych informacji w żądanej formie w trybie przepisów powołanej ustawy. W konsekwencji nie można zarzucić, aby K. pozostawało w bezczynności.

Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej wnioskodawcy Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2016r. ( I OSK 2761/14 ) wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uchylił. Sąd nie zgodził się z poglądem, że skarżący ma dostęp do żądanych informacji w trybie określonym w Statucie [...] Związku Łowieckiego jako członek tego zrzeszenia i w związku z tym do załatwienia jego wniosku nie stosuje się przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w tej materii powołał się na swoje wcześniejsze orzecznictwo oraz orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, z art. 61 ust. 1 i 4 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że przepisy podustawowe, a tym bardziej nie mające waloru powszechnie obowiązującego regulacje wewnętrzne, nie mogą wykluczać, czy ograniczać dostępu do informacji publicznej przysługującego każdemu w trybie i na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Czynić to mogą bowiem tylko przepisy konstytucyjne lub zgodne z nimi przepisy ustawowe. Potencjalna możliwość skorzystania z trybu dostępu do informacji publicznej gwarantowanego w akcie wewnętrznym nie może zatem wyłączać dopuszczalności skorzystania z trybu ustawowego. Z samej zatem okoliczności, ze skarżący jest członkiem [...] Związku Łowieckiego nie można wywodzić, że nie może on uzyskać tych informacji w trybie i na zasadach określonych ustawą o dostępie do informacji publicznej. Statut [...] Związku Łowieckiego jest bowiem aktem o charakterze wewnętrznym, a zatem nie może modyfikować czy wyłączać stosowania przepisów powszechnie obowiązujących, w tym określających dostęp do informacji publicznej. W tej sytuacji wybór trybu uzyskania pożądanej informacji przez skarżącego (ustawowy lub statutowy) należał do niego, nie zaś do kompetencji adresata wniosku o informację. W motywach uzasadnienia wyroku NSA zwrócił ponadto uwagę, że skarga dotyczy jednej sprawy, tj. sprawy nie udzielenia informacji przez K. Ł. na wnioski złożone do dnia wniesienia skargi. Niezasadnie zatem Sąd pierwszej instancji uznał, że każdy wniosek z poszczególnej daty stanowi odrębną sprawę administracyjną, zaś wniesiona skarga w jego zakresie – odrębną sprawę sądowoadministracyjną w rozumieniu art. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy zatem uwzględnić, że organ oceniając charakter informacji (prosta czy przetworzona) powinien ją analizować nie w perspektywie pojedynczego wniosku z jednej daty, lecz w zakresie wszystkich wniosków przez niego rozpatrywanych w danej materii (informacji publicznej) i od tego samego wnioskodawcy. Jednocześnie sąd odwoławczy udzielił wskazówek co do sposobu rozumienia informacji prostej i przetworzonej oraz wskazał na konieczność uwzględnienia specyficznego charakteru stowarzyszeń, zrzeszeń czy innych nietypowych podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej przy ocenie sposobu udostępnienia przez nie informacji. Zwrócił uwagę, że podmioty te zwykle nie dysponują takimi środkami i zasobami, jak typowe podmioty zobowiązane do udostępniania informacji publicznej (dlatego w szerszym zakresie mogą udostępniać informację np. w postaci jej wyłożenia do wglądu niż w formie kserokopii czy skanu). W tym kontekście Naczelny Sąd Administracyjny zaakcentował konieczność udokumentowania (np. pismem) przez podmiot zobowiązany, że przed wniesieniem skargi przez skarżącego K. zapewniło mu realny dostęp do żądanej – objętej niniejszą sprawą – informacji, z którego by skarżący nie skorzystał. Zagwarantowanie wnioskodawcy warunków dostępu do informacji (np. przez poinformowanie go na piśmie o możliwości zapoznania się z nią w danym, konkretnym miejscu i czasie) czyniłoby dalsze żądania i skargi do sądu administracyjnego wnioskodawcy bezzasadne, a nawet mogłyby być one wówczas poczytywane jako niezasługujące na ochronę nadużycie prawa do informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przede wszystkim zaznaczyć należy, że zgodnie z treścią art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 1270, ze zm.) Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny jest zatem związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyroku dotyczącą art. 1 ust. 2 ustawy z dnia [...] września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2015r. , poz. 2058 ze zm. ) w związku z art. 32 ust. 3 ustawy z dnia [...] października 1995 r. – Prawo łowieckie (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 2168 ze zm.) i § 60 ust. 1 i 2 oraz § 67 Uchwały XXI Krajowego Zjazdu Delegatów PZŁ z dnia [...] lipca 2005 r. w sprawie uchwalenia Statutu [...] Związku Łowieckiego zgodnie z którą za błędne uznano przyjęcie, że skarżący ma dostęp do żądanych informacji w trybie określonym w Statucie [...] Związku Łowieckiego jako członek tego zrzeszenia i w związku z tym do załatwienia jego wniosku nie stosuje się przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Co oczywiste, wykładnia prawa obejmuje zarówno prawo materialne, jak i prawo procesowe, jednak, jak przyjmuje się w judykaturze, z określenia "związany jest wykładnią prawa" należy wyprowadzić wniosek, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest związany oceną Naczelnego Sądu Administracyjnego co do stanu faktycznego sprawy, albowiem ocena ta nie jest wykładnią przepisów prawa (J.P. T. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis W. 2006 str. 421). W tym zaś kontekście nie budzi zastrzeżeń uwaga skarżącego, według którego K. Ł. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. W myśl art. 4 ust. 1 wspomnianej już ustawy o dostępie do informacji publicznej zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Na tle tego przepisu w orzecznictwie przyjmuje się, że podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznych są zatem nie tylko szeroko pojęte władze publiczne, ale także inne podmioty wykonujące zadania publiczne (por. wyrok NSA z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 1918/07 – Lex nr 505424). Takim podmiotem jest również Polski Związek Ł. oraz jego komórki organizacyjne w tym Koła Ł.. Uzasadniając powyższe stanowisko wskazuje się na treść art. 34 ustawy z dnia [...] października 1995 r. Prawo Ł. ( tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 1226 ze zmianami ), określający zadania [...] Związku Łowieckiego. Ponadto Związek realizuje również inne zadania powierzone mu przez ministra właściwego do spraw ochrony środowiska. O publicznoprawnym charakterze działalności PZŁ świadczy także konieczność odbycia przez osoby ubiegające się o uprawnienia do polowania, szkolenia prowadzone przez Związek określone w art. 42 ust. 4 -7 prawa łowieckiego. Takie też stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia [...] listopada 2013r. ( I OZ 1155/13 opubl. w CBOSA) dowodząc, że w świetle przepisów ustawy Prawo łowieckie, PZŁ wykonuje m. in. zadania administracji państwowej związane z wyrażonym w art. 5 oraz art. 74 ust. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej obowiązkiem ochrony środowiska naturalnego (porównaj: motywy uzasadnienia do wyroku TK z dnia 6 listopada 20102 r., sygn. K 21/11, opubl. OTK-A 2012/10/119). W wyroku z dnia [...] października 2015r. ( I OSK 1974/14 opubl. w CBOSA ) Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił natomiast uwagę, że zrzeszeniu jakim jest Polski Związek Ł. nie sposób stawiać analogicznych wymagań, jak organom administracji. W konsekwencji nie każda informacja będąca w dyspozycji [...] Związku Łowieckiego bądź odnosząca się do jego funkcjonowania będzie informacją publiczną podlegającą udostępnieniu przez ten Związek w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz tylko ta, która odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym. Tylko te kwestie względem podmiotów wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy. ustawodawca traktuje jako informacje o sprawie publicznej, pozostałą zaś materię a contrario uznać należy za niepubliczną, a zatem stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. za niebędącą informacją publiczną. Zdaniem sądu znajduje to potwierdzenie w samym art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, wskazującym, że "obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa." Zdaniem NSA przyjęcie, że od wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy. podmiotów można żądać innych informacji, niż z zakresu wykonywania zadań władzy publicznej, czy gospodarowania mieniem publicznym – byłoby nadmierną ingerencją w sferę informacyjną tych podmiotów, wykraczającą poza standard konstytucyjny. W ocenie sądu odwoławczego zadania [...] Związku Łowieckiego o charakterze publicznym zostały określone w art. 34 ustawy – Prawo Łowieckie i tylko w tym zakresie uznać je należy za informacje publiczne. Chodzi tu o 1) prowadzenie gospodarki łowieckiej; 2) troskę o rozwój łowiectwa i współdziałanie z administracją rządową i samorządową, jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa L. Lasy Państwowe i parkami narodowymi oraz organizacjami społecznymi w ochronie środowiska przyrodniczego, w zachowaniu i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych zwierząt dziko żyjących; 3) pielęgnowanie historycznych wartości kultury materialnej i duchowej łowiectwa; 4) ustalanie kierunków i zasad rozwoju łowiectwa, zasad selekcji populacyjnej i osobniczej zwierząt łownych;5) czuwanie nad przestrzeganiem przez członków [...] Związku Łowieckiego prawa, zasad etyki, obyczajów i tradycji łowieckich; 6) prowadzenie dyscyplinarnego sądownictwa łowieckiego; 7) organizowanie szkolenia w zakresie prawidłowego łowiectwa i strzelectwa myśliwskiego; 8) prowadzenie i popieranie działalności wydawniczej i wystawienniczej o tematyce łowieckiej; 9) współpracę z pokrewnymi organizacjami zagranicznymi; 10) wspieranie i prowadzenie prac naukowych w zakresie gospodarowania zwierzyną ; 11) prowadzenie i popieranie hodowli użytkowych psów myśliwskich i ptaków łowczych; 12) realizację innych zadań zleconych przez ministra właściwego do spraw środowiska. W świetle powyższego nie może budzić wątpliwości, że informacje dotyczące liczby i gatunków odstrzelonych zwierząt przez K. stanowi informacje publiczną. Dane te mieszczą się bowiem w pojęciu gospodarki łowieckiej rozumianej zgodnie z art. 4 ust.1 ustawy Prawo Ł. jako działalność w zakresie ochrony, hodowli i pozyskiwania zwierzyny. Informacją publiczną są również dane dotyczące kwestii szkód i odszkodowań za szkody wyrządzone przez zwierzęta dzikie. Zgodnie bowiem z § 6 Ministra Środowiska z dnia [...] marca 2010 r. w sprawie sposobu postępowania przy szacowaniu szkód oraz wypłat odszkodowań za szkody w uprawach i płodach rolnych ( Dz. U z 45, poz. 272 ) wypłaty odszkodowań dokonują dzierżawcy lub zarządcy obwodów łowieckich w terminie trzydziestu dni od dnia sporządzenia protokołu ostatecznego szacowania szkody albo od dnia sporządzenia protokołu ponownego szacowania szkody, o ile ponowne szacowanie miało miejsce. Udzielenie informacji stanowi w tym przypadku wypełnienie art. 34 pkt. 12 wspomnianej już ustawy Prawo Ł.. Nie budzi również wątpliwości, że charakter informacji publicznej stanowią informacje dotyczące uzyskania przez K. dotacji państwowych, samorządowych, unijnych, subwencji lub innych form wsparcia finansowego. Przesądza o tym art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. d ustawy o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z którym udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o majątku publicznym, w tym o majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy., pochodzącym z zadysponowania majątkiem, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. a-c., oraz pożytkach z tego majątku i jego obciążeniach. Informacja związana z dotacjami, subwencjami, czy innymi formami wsparcia finansowego przekazanymi K. przez Państwo lub samorządy mieści się w przywołanym pojęciu informacji o majątku publicznym i gospodarowaniu nim. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia [...] maja 2015 r., ( I OSK 634/15 opubl. w CBOSA ) gospodarowanie mieniem publicznym jest sprawą publiczną, w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a zatem informacja z nim związana stanowi informację publiczną. Ubiegając się o pomoc finansową, a następnie je przyjmując, K. musiało godzić się, że informacja z tym związana będzie podlegała udostępnieniu publicznemu. Ten sam charakter ma również informacja o składkach członkowskich. Art. 35 ust. 1 i 2 ustawy Prawo Łowieckie stanowi, że działalność [...] Związku Łowieckiego jest finansowana z funduszy własnych, wpisowego, składek członkowskich, zapisów i darowizn oraz dochodów z działalności gospodarczej, zaś dochód z działalności gospodarczej [...] Związku Łowieckiego oraz kół łowieckich służy wyłącznie realizacji ich celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między członków. Przy tym mienie [...] Związku Łowieckiego i kół łowieckich nie podlega podziałowi między członków. Gospodarka finansowa mieści się zatem w pojęciu gospodarowaniu mieniem publicznym.

Trzeba natomiast zgodzić się ze skarżącym, który uważa, że K. pozostawało w bezczynności przy rozpoznaniu wniosku z dnia [...] [...]. W świetle przepisów powołanej ustawy o bezczynności można mówić wówczas, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku określonym w art. 13 ust.1 nie udziela jej, nie wskazuje dodatkowego terminu jej udostępnienia, nie udzieli informacji w maksymalnym 2 miesięcznym terminie, nie informuje, że wniosek nie dotyczy informacji publicznej, nie jest w jej posiadaniu (art. 4 ust. 3), lub że obowiązuje inny tryb udostępniania informacji (art. 1 ust. 2), odmawia udzielenia informacji lub umorzenia postępowania w formie decyzji administracyjnej (art. 16). W sprawie jest oczywiste, że K. po otrzymaniu wniosku nie tylko w ustawowym terminie nie udzieliło żądanej informacji, ale nawet nie podjęło żadnych czynności zmierzających do jego załatwienia. Jeśli nawet uważano, że żądane informacje stanowią informację przetworzoną, jak wynika z pism składanych przez K., jego rzeczą było wezwanie skarżącego do ujawnienia powodów, dla których spełnienie żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. Efektem nie wykazania tej przesłanki byłaby odmowa udzielenia informacji w drodze decyzji w oparciu o art. 16 ust.1 ustawy. Podkreślenia jednak wymaga, że żądane informacje zostały jednak skarżącemu udostępnione. Powyższy wniosek uzasadnia znajdujące się w aktach sprawy pismo z dnia [...] stycznia 2014r. z którego wynika, że w załączeniu przesłano odpowiedzi na wnioski o udostępnienie informacji publicznej m.in. z dnia [...] [...]. Odpowiedź opatrzona jest datą [...] stycznia 2014r. i także znajduje się w aktach sprawy. Wspomniane pismo z [...] stycznia 2014r. zostało nadane jako przesyłka priorytetowa w dniu [...] stycznia 2014r. na adres skarżącego, który wprawdzie zaprzeczył, aby je otrzymał, nie przedstawił jednak żadnego innego pisma, które w tej dacie nadane, rzeczywiście zostało mu doręczone. Warto także zaznaczyć, że w dniu [...] czerwca 2014r. pełnomocnik skarżącego wykonał fotokopie całości akt sprawy, co oznacza, że w tej dacie dysponował już znajdującym się w aktach wspomnianymi już pismami z [...] stycznia 2014r. i [...] stycznia 2014r. Przesłanie żądanej informacji dopiero [...] stycznia 2014r. było jednak naruszeniem dyspozycji wspomnianego przepisu. Według akt sprawy nie ma też żadnych podstaw, aby sądzić, że K. umożliwiło skarżącemu zapoznanie się z żądanymi informacjami w swojej siedzibie, na co skarżący zwracał uwagę w piśmie z dnia [...] czerwca 2014r., sądząc o zwolnieniu się w ten sposób przez K. z zarzutu bezczynności. P. Kola wspominające o takiej możliwości noszą datę [...] maja 2014r, [...] [...], [...] marca 2015r, i [...] kwietnia 2015r. i dotyczą kolejnych wniosków skarżącego. W ocenie sądu bezczynności Kola nie można jednak przypisać charakteru rażącego. Stan taki ma miejsce wówczas, gdy bez bliższego zapoznawania się ze sprawą widoczne jest nasilone, wadliwe działanie podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji. W tym jednak przypadku należy uwzględnić charakter i specyfikę Koła Łowieckiego, które nie jest podmiotem dysponującym fachowym aparatem przygotowanym do opracowania i udostępnienia informacji, co podkreślił również Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym już wyroku z dnia 15 kwietnia 2016r. ( I OSK 2761/14 ) Zgodzić należy się zatem, że wobec licznych wniosków o udzielenie informacji publicznej dotyczących Kola, co nie tylko wynika z akt sprawy, ale jest znane sądowi z urzędu, opóźnienia w ich załatwieniu nie można kwalifikować jako rażącego.

Z tych powodów na podstawie art. 149 § 1 pkt.3) i § 3 oraz art. 161 § 1 pkt.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zmianami ) należało stwierdzić bezczynność Kola Łowieckiego w udostępnieniu informacji publicznej, która nie miała charakteru rażącego oraz umorzyć postępowanie w zakresie zobowiązania do udostępnienia informacji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 w związku z § 18 ust.1 pkt.1 lit.c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( tekst jedn. DZ. U z 2013r. poz. 461 ).