Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 955/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-02-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zasądzono koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 §1 i §2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 15 pkt 1 w zw. z §14 ust. 2 pkt 1 c i §14 ust. 2 pkt 2 lit. b oraz §2 ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku radcy prawnego R.S. z dnia 1 lutego 2008r. w przedmiocie zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych postanawia zasądzić od Skarbu Państwa – Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na rzecz radcy prawnego R.S. kwotę 219,60 zł. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu, tj. kwotę 180 zł. powiększoną o kwotę 39,60 zł. stawki podatku VAT /-/ D. Mataczyński mb


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w dniu 25 października 2007r. wydał wyrok oddalający skargę wniesioną przez R.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego. Skarżący celem wniesienia skargi kasacyjnej złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2007r. przyznano wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, w związku z czym Okręgowa Izba Radców Prawnych do prowadzenia niniejszej sprawy wyznaczyła radcę prawnego R.S., który działając na mocy udzielonego mu pełnomocnictwa (k. 58 akt), pismem z dnia 1 lutego 2008r. (data stempla pocztowego k. 66 akt) złożył opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku oraz wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych, albowiem nie zostały one zapłacone nawet w części.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Na podstawie przepisów § 15 pkt 1 w zw. z §14 ust. 2 pkt 1 c i §14 ust. 2 pkt 2 lit. b oraz §2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyznaczonemu radcy prawnemu przysługuje 50 % stawki minimalnej wynoszącej w niniejszej sprawie 240 zł., a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie radca prawny R.S. do reprezentowania Skarżącego wyznaczony został po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyroku oddalającego skargę, w związku z czym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje mu wynagrodzenie nie wyższe niż 150 % stawki minimalnej wynoszącej 180 zł. (75% z 240 zł.), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Mając powyższe na uwadze, uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ppsa postanowiono jak w sentencji.

/-/ D. Mataczyński