Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 180/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2022-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 8, art. 77, art. 80, art. 107, art. 10
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 35, art. 32, art. 34
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc – Malec Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Asesor sądowy Brygida Myszyńska – Guziur (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 maja 2022 r. sprawy ze skargi I. K. i B. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na przebudowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

I. K. i B. K. (dalej jako "strona", "skarżące"), wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 29 grudnia 2021 r. w przedmiocie zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę.

Z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia wynika, że w dniu 9 kwietnia 2021 r. A. i R. C. (dalej jako "inwestorzy") złożyli w Urzędzie Miasta Lublin wniosek o pozwolenie na budowę - remontu dachu istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej i zadaszenia wejścia do budynku zlokalizowanego na działce nr [...] (obr. [...] ark. [...]) położonej przy ul. [...] w L.. Prezydent Miasta Lublin pismem z dnia 23 kwietnia 2021 r., zawiadomił strony o wszczęciu postępowania i o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Uwagi złożyły B. K. i I. K. (właścicielki nieruchomości budynku położonego przy ul. [...]). Podniosły m.in., że nie wyrażają zgody na wszelkie przebudowy wspólnego dachu, zmiany jego konstrukcji, kąta nachylenia, ingerencji w rynny, zmiany odprowadzenia wody z dachu. Wyjaśniły, że budynek zbudowano w latach 70-tych i stanowił on współwłasność tzw "bliźniak", którą zniesiono postanowieniem Sądu Okręgowego w Lublinie dnia 25 października 2007 r. Pokrycie dachu, poszycie, konstrukcja - krokwie, okapy są wspólne, nie przedzielone żadną ścianą, ani konstrukcją. Skarżące wskazały, że strych był wspólny i nie było na nim żadnej ściany działowej. Sposobem gospodarczym z różnych materiałów budowlanych postawiły po ich stronie prowizoryczną ściankę, działową, nie konstrukcyjną, sięgającą do wspólnej krokwi spodu dachu. Podkreśliły, że nie jest ona przedłużeniem ściany nośnej z I-go piętra. Wskazały, że kominy są wspólne dla nr [...] i [...], stanowią bloki kominowe nie przedzielone żadną ścianką przeciwpożarową ani nośną. Skarżące podniosły także, że budynek nie stoi w odległości 4 m od granicy. Po stronie nieruchomości nr [...] wody opadowe z wjazdu do garażu i rynny spływają pod drzwi garażowe - [...], dlatego skarżące były zmuszone postawić na kostce po stronie nieruchomości [...] krawężnik. Skarżące wskazały, że od strony północnej budynku nr [...] nie ma odwodnienia.

W dniu 5 sierpnia 2021 r. organ administracji architektoniczno-budowlanej postanowieniem, wydanym na podstawie przepisu art. 35 ust. 3 ustawy z dnia ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm. – dalej jako "P.b"), zobowiązał inwestorów do usunięcia nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji projektowej. Nieprawidłowości zostały szczegółowo wskazane w przedmiotowym postanowieniu. Na wniosek inwestorów postanowieniem z dnia 21 września 2021 r. termin do usunięcia nieprawidłowości został wydłużony do dnia 29 października 2021 r. W dniu 19 października 2021 r. inwestorzy przedłożyli uzupełnienie dokumentów odnosząc się do poszczególnych punktów postanowienia. Dokonano zmiany inwestycji na "przebudowę dachu". Z uwagi na nowe rozwiązanie ściany oddzielenia pożarowego, które nie ingeruje w elementy budowlane sąsiedniego budynku, dach, poszycie, kominy stwierdzono, że nie ma potrzeby rozszerzania zakresu inwestycji o elementy na działce nr [...]. Podkreślono, że trwający konflikt sąsiedzki uniemożliwia wypracowanie jakiekolwiek zgody na wykonanie robót. Rozszerzono ekspertyzę techniczną stanu obiektu istniejącego o wnioskowane elementy oraz rozszerzono ekspertyzę techniczką stanu konstrukcji o wnioskowane elementy. Wyjaśniono, że kiedy w 1974 r. powstawał budynek granica z działką nr [...] przebiegała w odległości 4,0 m, zgodnie z dokumentacją archiwalną. Po kolejnych aktualizacjach geodezyjnych i wyrokach sądowych granica została zmodyfikowana i nie przebiega równolegle do budynku. Wskazano, że opracowanie budowlane dotyczy przebudowy dachu i nie ingeruje w istniejące otwory w ścianie południowo – wschodniej oraz dotyczy budynku mieszkalnego jednolokalowego. Uzupełniając dokumentację przedłożono projekt budowlany dostosowany do wymogów obowiązujących, w tym: uzupełniono sposób i zakres oddziaływania na działkę nr [...] i [...]. Wskazano, że przebieg granicy przez poddasze budynku jest prostoliniowy, gdyż z chwilą powstania budynku poddasze było jednoprzestrzenne bez podziału. Z chwilą zniesienia współwłasności sąsiedzi postawili ściankę dzielącą poddasza grubości 12 cm, nie uwzględniając rzeczywistej granicy podziału. Istniejąca ścianka oddzielająca poddasza nie spełnia warunków ściany oddzielenia pożarowego. Projekt uzupełniono o zakres oddziaływania o działkę nr [...], a ponadto uwzględniono projektanta branży sanitarnej, uzupełniono część opisową projektu zagospodarowania działki. Wykonano projekt zagospodarowania działki na poprawionej, nowej mapie do celów projektowych uzupełnioną o brakujące elementy. Uzupełniono opis projektu architektoniczno-budowlanego o wnioskowane dane. Ponadto poprawiono stronę tytułową informacji bezpieczeństwa, dołączono oświadczenia oraz dokumenty projektantów.

W wyniku przeprowadzonego postępowania Prezydent Miasta Lublin decyzją z dnia 3 listopada 2021 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na przebudowę dachu istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej wraz z zadaszeniem wejścia do budynku na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w L..

Po rozpatrzeniu odwołań B. K. oraz I. K. przywołaną na wstępie decyzją Wojewoda Lubelski utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta Lublin.

W uzasadnieniu organ odwoławczy powołał treść art. 35 ust. 1 i 3 P.b. i wskazał, że według informacji zawartej w opisie technicznym do projektu zagospodarowania działki omawiana inwestycja obejmuje przebudowę dachu nad obecnym poddaszem gospodarczym w ramach istniejących wysokości oraz zadaszenie wejścia do budynku. Projektowany dach wielospadowy o różnych spadkach w porównaniu do istniejącego będzie miał większe okapy. Przewidziano likwidację jednego wyłazu na dach (drugi na części dachu należącego do skarżących pozostaje bez zmian), montaż okien dachowych, zamurowanie okienek w ścianie kolankowej. Istniejące elementy drewniane porażone korozją biologiczną zostaną wymienione. Krokwie zostaną wydłużone poprzez dołączenie krokiewek mocowanych na długości 90 cm trzema śrubami M12 L=20 cm oraz gwoździami karbowanymi. Projektowany okap będzie miał szerokość 100 cm. W projekcie przewidziano także montaż jętek przejmujących poziome sity rozporowe i usztywniających konstrukcję więźby dachowej. Do pokrycia wskazano blachodachówkę. Nowe zadaszenie nad istniejącymi schodami zewnętrznymi i spocznikiem ma mieć konstrukcję drewnianą (słupy, belka oczepowa, płatwie i krokwie), pokrycie będzie wykonane z blachy dachowej na łatach i kontrłatach. Wojewoda stwierdził, że przedmiotowy zakres inwestycji wskazano w projekcie budowlanym załączonym do wniosku o pozwolenie na budowę złożonym w dniu 9 kwietnia 2021 r. i tylko taki zakres prac budowlanych będzie analizowany w sprawie. W związku z tym, że wniosek wskazuje działkę nr [...] jako miejsce realizacji przedsięwzięcia Wojewoda ustalił czy przedsięwzięcie mieści się w jej granicach. Stwierdził, że w sprawie nie jest istotny szczegółowy przebieg granicy między działkami nr [...] i [...] poza budynkiem. Wojewoda wyjaśnił, że co do zasady możliwa jest nadbudowa czy przebudowa części budynku, a co za tym idzie oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, inwentaryzacja czy opinia techniczna nie muszą dotyczyć całości nieruchomości lecz wyłącznie części istotnej dla zamierzenia. Zdaniem organu odwoławczego akta sprawy zawierają dokumenty pozwalające ustalić zasięg prawa własności inwestorów co do budynku, bez zbędnego rozważania przebiegu granicy na gruncie poza budynkiem. Wojewoda wskazał, że Wydział Geodezji Urzędu Miasta Lublin udostępnił kopie dokumentów dotyczących omawianego budynku mieszkalnego i działek, na których jest on usytuowany i m.in. kopię postanowienia Sądu Rejonowego w Lublinie II Wydział Cywilny z dnia 28 marca 2007 r. sygn. akt II Ns 694/06, o zniesieniu współwłasności nieruchomości wraz z "Opisem i mapą do zniesienia współwłasności". Zgodnie z uwidocznioną na mapie informacją linia podziału biegnie przez budynek tak, że odcina jego część o wymiarze 7,40 m jako pozostawioną na działce nr [...] (obecnie [...]) i opisaną adresem ul. [...], a część pozostałą budynku o wymiarze 7,29 m wskazuje jako przynależną do działki nr [...] i związaną z adresem ul. [...].

Organ odwoławczy stwierdził, że wszystkie elementy przedstawionego zamierzenia maja być zrealizowane w wyznaczonym pasie budynku - o szerokości 7,40 m liczonej od ściany zewnętrznej od strony działki nr [...]. W związku z tym, zdaniem Wojewody, wystarczające jest oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dołączone do wniosku o pozwolenie na budowę które dotyczyło wyłącznie działki nr [...]. Stwierdzono, że zarówno projektowana podwalina żelbetowa umieszczona nad stropem I piętra jak i ściana oddzielenia pożarowego REI 60 w przestrzeni poddasza (wyprowadzona 30 cm ponad poziom dachu bez zaburzenia funkcjonalności kominów wentylacyjnych i spalinowych) zostały rozmieszczone bez naruszenia granicy własności inwestorów. Przewidziano zastosowanie w miejscu styku starych i nowych elementów budowlanych oraz styku elementów z różnych materiałów, masy uszczelniającej pęczniejącej przy wysokiej temperaturze dla stworzenia bariery dla ognia, dymu i gazu. Więźba dachowa będzie zaimpregnowana ponownie przed korozją biologiczną przez dwukrotne smarowanie preparatem solnym "Drewnochron" lub innymi środkami dopuszczonymi do stosowania w zabudowie mieszkalnej. Zapewniono dalsze niezmienne korzystanie przez właścicieli części budynku usytuowanej na działce nr [...] z istniejących elementów odprowadzenia wody z dachu. Według opisu technicznego do projektu architektoniczno-budowlanego rynny przechodzące na dach sąsiedniego budynku zostaną odcięte po stronie inwestora 12 cm od granicy i zasklepione zgodnie ze sztuką dekarską. Ze względu na fakt, że rury spustowe odprowadzające wodę opadową z dachu znajdują się w narożnikach budynku, rynna w miejscu odcięcia będzie położona w najwyższym punkcie spadku i spływ wody do rur spustowych nie zostanie zakłócony. Organ odwoławczy wskazując na treść §12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1065 ze zm.) wskazał, że zaprojektowany okap dachu i zadaszenie nad wejściem nie występują w odległości mniejszej niż 1,5 m, a okna dachowe w odległości mniejszej niż 4,0 m (wymiar wyliczony z uwzględnieniem spadku dachu w środku szerokości okna najbliższego granicy działki nr [...] wynosi 4,62 m, dla granicy działki nr [...] przepis nie ma zastosowania). W ocenie Wojewody wskazane ustalenia pozwalają na stwierdzenie zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami warunków technicznych. Organ odwoławczy stwierdził natomiast, że nie jest uprawniony w niniejszej sprawie do omawiania usytuowania budynku mieszkalnego względem granicy działki nr [...], ponieważ to zagadnienie nie dotyczy omawianego wniosku o pozwolenie na budowę.

Wojewoda stwierdził również, że działka nr [...] objęta jest ustaleniami Uchwały Nr 825/XXXV/2005 Rady Miasta Lublin z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Lublin-część III (Dz. Urz. Woj. Lubel. z 2006 r. Nr 2 poz. 17). Teren M4 zgodnie z § 27 ust. 1 planu przeznaczony jest pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną na działkach wydzielonych o wysokości budynków II kondygnacji z ewentualną możliwością realizacji poddasza użytkowego w stromym dachu. W kolejnym ust. 2 pkt 1 planu zapisano, że na terenach zrealizowanych osiedli mieszkaniowych ustala się adaptację budynków istniejących w zastanych gabarytach wysokościowych, z możliwością ich przebudowy w ramach istniejących wysokości, co dotyczy budynków istniejących o gabarytach większych niż określone w ust. 1. Omawiany budynek mieszkalny na działce nr [...] posiada II kondygnacje, mieści się w ograniczeniach zawartych w ust. 1, zatem nie dotyczą go cytowane ograniczenia gabarytów wysokościowych. Zgodna z planem jest więc zaprojektowana zmiana poziomu kalenicy z poziomu +9,10 na poziom +9,15 podyktowana względami technicznymi. Zdaniem Wojewody zakres robót wskazany w przedłożonym projekcie budowlanym nie narusza także wymagań określonych w § 62, § 63, § 65, § 66, § 67 planu związanych z położeniem działki nr [...] w Strefie Rekultywacji i Kontynuacji Tradycji SRiK 1, strefie ochrony bliskiego tła panoramy śródmieścia ET 1, Strefie Ochrony Dalekich Widoków Sylwety Miasta Historycznego DW, Strefie Ochrony Krajobrazu Otwartego z Daleką Ekspozycją Zewnętrzną EZ, strefie miejskiej-Y2. W ocenie organu odwoławczego przedłożony projekt należy ocenić jako kompletny i wykonany przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane. Nie stwierdzono także braku uzgodnień i opinii wymaganych przepisami prawa. Wojewoda stwierdził, że wobec jednoznacznego stwierdzenia zawartego w przepisie art. 35 ust. 4 P.b. stanowiącego, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 P.b. , organ administracji architektoniczno- budowlanej nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i z tegoż względu orzeczono o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

W powołanej na wstępie skardze do tut. Sądu, skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz o przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania zobowiązując organ I instancji do wydania w określonym terminie decyzji wskazując sposób załatwienia sprawy, a także o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.

Rozstrzygnięciu zarzuciły naruszenie przepisów procesowych, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy tj.:

- art. 15 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 5 pkt 1 P.b. polegające na odstąpieniu przez organ II instancji od kontroli zaskarżonej decyzji organu I instancji pod kątem legalności w zakresie weryfikacji prawidłowego uzupełnienia braków i usunięcia nieprawidłowości, do którego organ I instancji wezwał wnioskodawców postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2021 r., w sytuacji gdy na nieprawidłowe usunięcie braków i nieprawidłowości wskazywali skarżący w odwołaniach, bowiem inwestorzy nie wykonali zobowiązania, o którym była mowa w ww. postanowieniu; ,

a) art. 7, art. 8, art. art. 10 § 1, 2 i 3, art. 15, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. polegające na:

- nie wyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego wbrew ciążącemu na organie II instancji na mocy art. 77 § 1 k.p.a. obowiązkowi w tym zakresie, w konsekwencji błędną ocenę materiału dowodowego skutkującą utrzymaniem w mocy wydanej dla inwestorów pozytywnej decyzji,

- poprzez pominięcie istotnych mankamentów projektu budowlanego oraz niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy,

- poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji pomimo tego, że została wydana w sytuacji gdy uniemożliwiono skarżącym wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów, przy jednoczesnym braku podstaw do odstąpienia od tej zasady, oraz braku adnotacji w aktach sprawy o przyczynach odstąpienia od tej zasady, co naruszyło jednocześnie zasady bezstronności i równego traktowania stron oraz podważyło zaufanie skarżących do organu prowadzącego postępowanie,

- poprzez sporządzenie uzasadnienia niezgodnie z wymogami wynikającymi z art. 107 § 3 k.p.a., przejawiającego się w nie odniesieniu się do poszczególnych zarzutów podniesionych w odwołaniach w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi skarżące podniosły m.in., że organ I instancji w żaden sposób nie odniósł się w udzielonym pozwoleniu na budowę do sposobu uzupełnienia braków wyszczególnionych w postanowieniu z dnia 5 sierpnia 2021 r. Zdaniem skarżących braki i nieprawidłowości nie zostały w znaczącej mierze prawidłowo uzupełnione czy też usunięte, organ wydał pozwolenie na budowę, przy czym nie uzasadnił z jakich powodów odstąpił od wymagań zawartych w postanowieniu wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 P.b. Zdaniem skarżących największym zaniechaniem organu jest odstąpienie od wymogu zagwarantowania bezpieczeństwa mienia i zdrowia mieszkańców części budynku znajdującej się pod adresem ul. [...] (działka nr [...]) poprzez brak dołączenia ekspertyzy obiektu istniejącego na podstawie § 206 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, analizy stanu technicznego jego elementów, a zwłaszcza elementów poddasza. Zdaniem skarżących organ nie odniósł się do zarzutu braku spójnych informacji na obu rysunkach projektu zagospodarowania w skali 1:500 i 1:250. Na rysunkach tych widnieją różne szerokości budynku (7,25 m i 7,30 m), różna szerokość działki od strony pn.- wsch. (10,93 m i 10,98 m), różne odległości budynku od strony ulicy (7,80 m i 7,77 m), różna długość granicy od strony pd.-wch. (28,40 m i 28,57 m z uwagą o braku prawidłowości w metodologii podawania odległości na rys. o skali 1:500 podaje się w metrach do drugiego miejsca po przecinku, o czym mowa w postanowieniu o brakach). Organ w żaden sposób nie wyjaśnił, dlaczego dopuszcza do zatwierdzenia niespójne dane dotyczące szerokości budynku na działce nr [...] w sytuacji, gdy biegły sądowy określił tę szerokość w dokumentach sądowych na 7,40 m. Skarżące wskazały, że organ w uzasadnieniu pominął także zarzut braku określenia odległości okna połaciowego od granicy z działką nr [...]. Ponadto wskazać należy, że położenie tego okna zaznaczono na rysunkach w różnych miejscach, co widać na rzucie dachu i na przekroju przez budynek. Okoliczność ta powinna zostać wyjaśniona przed ostatecznym zatwierdzeniem projektu. Organ pominął zupełnie, że w odwołaniu I. K. podniesiono fakt niewłaściwego określenia odległości budynku w budowie na działce nr [...] oraz niewłaściwe określenie odległości pomiędzy tymi budynkami. W zatwierdzonym projekcie brak jest odpowiedzi w jaki sposób projektant określał odległości budynku poddanego przebudowie od granicy, w jaki sposób określił odległość budynku w budowie od granicy, a także jak określił sumaryczną odległość pomiędzy budynkami (maksymalną i minimalną ze względu na ukośne położenie budynków). W ocenie skarżących inwentaryzacja poddasza na części budynku należącej do inwestorów pozbawiona jest wielu podstawowych danych dotyczących przekrojów i odległości drewnianych elementów więźby dachowej - w relacji wzajemnej i od granicy (krokwie narożne, płatwie, słupy, murłaty, podwaliny, wymiany). Nie oznaczono ciągłości elementów konstrukcyjnych i niekonstrukcyjnych, które są elementami wspólnymi budynku, wymagającymi zachowania ich ciągłości, a niektóre elementy oznaczono na rysunkach niezgodnie ze stanem. Powyższe nieprawidłowości uniemożliwią w każdym czasie sprawdzenie poprawności zastosowanych przez projektantów rozwiązań, w tym sprawdzenie projektu przez rzeczoznawców budowlanych i rzeczników odpowiedzialności zawodowej i z tego właśnie powodu powinny być usunięte jeszcze przed zatwierdzeniem projektu oraz wydaniem pozwolenia na budowę.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W świetle art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Przeprowadzając taką kontrolę stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Przenosząc określone w przepisach p.p.s.a. kryteria oceny zaskarżonego aktu administracyjnego na grunt przedmiotowej sprawy, sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana bez naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozstrzygając w sprawie organ nie naruszył także przepisów prawa materialnego.

W ocenie Sądu ustalenia faktyczne poczynione przez organ administracji znajdują potwierdzenie w prawidłowo zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, wobec czego materiał ten należało uznać za wystarczający do podjęcia prawidłowej i zgodnej z prawem decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Organ administracji dokonał także właściwej wykładni przepisów prawa materialnego, jak też prawidłowo zastosował normy prawne do ustalonego w sprawie stanu faktycznego. Zgodnie z art. 7 k.p.a., organ administracji podejmuje wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, zaś w myśl art. 77 § 1 k.p.a., obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przez rozpatrzenie całego materiału dowodowego należy rozumieć uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu, jak i uwzględnienie wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzeniu poszczególnych dowodów, a mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności. Ocena dowodów powinna być dokonana na podstawie całego zebranego materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.). Organ administracyjny jest więc zobowiązany na podstawie przytoczonych przepisów do podjęcia wszelkich niezbędnych czynności proceduralnych w celu zebrania pełnego materiału dowodowego, dopiero bowiem wówczas może ocenić, czy dana okoliczność została wyjaśniona i udowodniona. Zdaniem Sądu w kontrolowanej sprawie organ administracji nie naruszył wskazanych reguł postępowania. Zebrał wyczerpująco cały materiał dowodowy, rozważył go i poddał ocenie, zgodnie z regułami wynikającymi z przepisów art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. Ustalił dokładnie stan faktyczny i wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy, biorąc pod uwagę treść mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa materialnego. Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ wziął pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne i dowody zgromadzone w aktach sprawy, w tym także te związane z sytuacją prawną i faktyczną inwestorów oraz skarżących będących właścicielkami nieruchomości sąsiadującej z terenem inwestycji. Ustalenia organu w tym zakresie nie budzą zastrzeżeń Sądu, albowiem wynikając one z przeprowadzonych w sprawie i wskazanych w uzasadnieniu decyzji dowodów. Dowody, które stanowiły podstawę ustaleń dokonanych w sprawie to dokumenty urzędowe, których prawdziwość w żaden sposób nie została podważona. Podkreślić należy również, że także same skarżące nie wskazują takich środków dowodowych, które miałyby znaczenie dla ustalenia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Żadne z przywoływanych przez skarżące, czy to w odwołaniach, czy w skardze okoliczności nie podważają ustaleń faktycznych leżących u podstaw wydanej decyzji. W ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera wszystkie elementy wymagane powyższym przepisem, co umożliwia przeprowadzenie kontroli sądowej wydanego przez organ rozstrzygnięcia. W motywach zaskarżonej decyzji organ odwoławczy rzeczowo i z poszanowaniem reguł określonych w art. 107 § 3 k.p.a. wyjaśnił przesłanki natury faktycznej i prawnej podjętego rozstrzygnięcia.

Zdaniem Sądu legalności kwestionowanej decyzji nie podważa zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. W orzecznictwie przyjmuje się, że zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. może odnieść skutek tylko wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2018 r.; sygn. akt II OSK 1253/16). Zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W niniejszej sprawie decyzja organu I instancji została wydana przed upływem terminu do zapoznania się z aktami oraz zgłoszenia wniosków dowodowych przez B. K.. W związku z tym, nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie naruszono art. 10 k.p.a. Powyższe uchybienie nie stanowi jednak o rozstrzygnięciu w przedmiotowej sprawie, gdyż nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Skarżąca skorzystał z przysługującego jej prawa do wniesienia odwołana od decyzji organu I instancji. .

W ocenie Sądu brak jest podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego. Materialnoprawną podstawą wydanych w sprawie decyzji jest ustawa Prawo budowlane.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 P.b. organy architektoniczno - budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdzają:

1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:

a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,

b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie:

a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,

b) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b,

c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,

d) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;

4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

W myśl art. 35 ust. 3 P.b. w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 5 pkt 1). Natomiast w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 P.b. organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 ustawy).

Z dyspozycji art. 35 ust. 4 P.b. wynika, że decyzja w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę jest decyzją związaną, albowiem organ administracji architektoniczno - budowlanej nie może odmówić wydania pozytywnej dla inwestora decyzji w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 ustawy, przy jednoczesnym braku przesłanki odmowy udzielenia pozwolenia na budowę wskazanej w art. 35 ust. 5 ustawy. Przepis art. 35 ust. 4 P.b. nie dopuszcza więc jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, ani możliwości uzależnienia wydania tego pozwolenia od spełniania dalszych warunków, np. od zgody sąsiadów.

Podkreślenia wymaga, że organy budowlane weryfikują wniosek inwestora o pozwolenie na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego, jednak co istotne uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej zostały ograniczone w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę do ściśle określonych w art. 35 ust. 1 P.b., z których wyłączone jest badanie zgodności projektu budowlanego pod kątem przyjętych rozwiązań projektowych i możliwości technicznych jego wykonania. Kontrola projektu budowlanego może dotyczyć tylko obszaru wyznaczonego treścią art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b., tj. zgodności z ustaleniami miejscowego planu albo z decyzji o warunkach zabudowy, a także z wymaganiami ochrony środowiska oraz zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 16 stycznia 2018 r., II SA/Kr 1431/17, LEX nr 2436416; wyrok NSA z dnia 15 lutego 2018 r., II OSK 1820/17, LEX nr 2468015).

W przedmiotowej sprawie, organy obu instancji, po wykonaniu postanowienia organu I instancji z dnia 5 sierpnia 2021 r. prawidłowo ustaliły, że przedłożony projekt budowlany nie naruszał przepisów prawa. Był on kompletny, sporządzony przez osoby z odpowiednimi uprawnieniami, zgodny z ustaleniami planu miejscowego oraz innymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. W niniejszej sprawie inwestorzy postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2021 r. wydanym na podstawie przepisu art. 35 ust. 3 P.b., zobowiązani zostali do usunięcia nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji projektowej i w dniu 19 października 2021 r. przedłożyli uzupełnienie dokumentów. Zdaniem Sądu zasadnie organy uznały, że w niniejszej sprawie inwestorzy prawidłowo usunęli nieprawidłowości w dokumentacji projektowej, a w związku z tym wypełnili zasadnicze obowiązki wynikające z art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 P.b. oraz art. 35 ust. 1 P.b. Do wniosku zostały dołączone wymagane prawem dokumenty, spełniające wymagania art. 35 P.b., tj. projekt budowlany, sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, zawierający wymagane opinie i uzgodnienia. Wskazany projekt budowlany jak prawidłowo uznały organy był kompletny i został sporządzony zgodnie z wymaganiami zawartymi w art. 34 P.b. spełniając również wymagania § 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Został on sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane oraz zawiera stosowne oświadczenia o wykonaniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Z projektu budowlanego wynika, że planowana inwestycja dotyczy przebudowy dachu istniejącego budynku mieszkalnego w zabudowie bliźniaczej, polegająca na zmianie pokrycia dachu wraz z wydłużeniem okapu dachu, budową ściany oddzielenia pożarowego oraz zadaszenia wejścia do budynku. Projektowany dach wielospadowy o różnych spadkach w porównaniu do istniejącego będzie miał większe okapy. Przewidziano likwidację jednego wyłazu na dach, montaż okien dachowych oraz zamurowanie okienek w ścianie kolankowej. Istniejące elementy drewniane porażone korozją biologiczną zostaną wymienione. Krokwie zostaną wydłużone poprzez dołączenie krokiewek mocowanych na długości 90 cm trzema śrubami M12 L=20 cm oraz gwoździami karbowanymi. Projektowany okap będzie miał szerokość 100 cm. W projekcie przewidziano także montaż jętek przejmujących poziome sity rozporowe i usztywniających konstrukcję więźby dachowej. Rysunek nr 5 szczegółowo obrazuje przebudowę dachu, zarówno istniejące, jak i projektowane krokwie i jętki. Wskazać należy, ze drugi wyłaz na dach znajdujący się na części dachu należącego do skarżących pozostaje bez zmian. Projektowana przebudowa nie ingeruje w istniejącą ścianę z budynkiem sąsiednim oraz nie ingeruje w dach sąsiada. Organ prawidłowo także uznał, że zaprojektowany okap dachu i zadaszenie nad wejściem występują w odległości od granicy działki nie mniejszej niż określona w §12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – 1,5 m. Jak wskazuje projekt zagospodarowania i rys. nr 5 okap znajduje się w odległości od 2,68 m do 2,93 m, natomiast rys nr 2 wskazuje, że daszek znajduje się w odległości od 1,5 m do 1,62 m. Okna dachowe zaprojektowane są w odległości mniejszej niż 4,0 m (wymiar wyliczony z uwzględnieniem spadku dachu w środku szerokości okna najbliższego granicy działki nr [...] wynosi 4,62 m). Projektowane zamierzenie inwestycyjne nie ingeruje w przebudowę ściany południowo – wschodniej, która znajduje się w odległości ponad 8 metrów od budowanego na działce nr [...] budynku i spełnia wymóg określony w § 271 pkt 1 ww. rozporządzenia, w zakresie bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Zaznaczyć jednak należy, że rzeczywista granica działki z działką nr [...], nie pokrywa się z posadowieniem ogrodzenia. Dla zapewnienia prawidłowego odprowadzania wód opadowych z części budynku na działce nr [...] w opisie technicznym do projektu stwierdzono, że rynny przechodzące na dach sąsiedniego budynku zostaną odcięte po stronie inwestora 12 cm od granicy i zasklepione zgodnie ze sztuką dekarską. Ponieważ rury spustowe odprowadzające wodę opadową z dachu znajdują się w narożnikach budynku rynna w miejscu odcięcia będzie położona w najwyższym punkcie spadku i spływ wody do rur spustowych nie zostanie zakłócony. Ze względu na opis przedsięwzięcia, organy zasadnie uznały, że w sprawie nie jest istotny przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] poza budynkiem. W sytuacji gdy co do zasady możliwa jest nadbudowa czy przebudowa części budynku, to oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, inwentaryzacja czy opinia techniczna nie muszą dotyczyć całości nieruchomości lecz wyłącznie części istotnej dla zamierzenia. W przedmiotowej sprawie ze względu na konflikt sąsiedzki inwestorzy podjęli decyzję, że wszystkie roboty budowlane będą wykonane po stronie poddasza inwestorów 12 cm od granicy działki. Ściana oddzielenia pożarowego, której brak jest w poziomie poddasza zostanie wykonana na stropie stalowo – żelbetonowym z elementami o klasie odporności ogniowej większej niż REI 60 oraz będzie wyniesiona ponad połać dachu na 30 cm. Trafnie także przyjęły organy, że dla ustalenia, iż inwestor nie przekroczył granic własności przy planowaniu robót budowlanych wystarczające jest sprawdzenie czy mieszczą się one w części budynku mieszkalnego o szerokości 7,40 m liczonej od ściany zewnętrznej od strony działki nr [...]. Wskazana szerokość nie jest sprzeczna z wymiarami przyjętymi w projekcie budowlanym. Jak zwrócił uwagę Wojewoda wszystkie elementy przedstawionego powyżej zamierzenia mieszczą się w tak wyznaczonym pasie budynku. W związku z tym wystarczające jest by oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dołączone do wniosku o pozwolenie na budowę dotyczyło wyłącznie działki nr [...]. W niniejszej sprawie organ zbadał zgodność przedmiotowego przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - uchwałą Nr 825/XXXV/2005 Rady Miasta Lublin z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Lublin-część III i dokonał prawidłowych ustaleń w tym zakresie. Teren M4 zgodnie z § 27 ust. 1 planu przeznaczony jest pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną na działkach wydzielonych o wysokości budynków II kondygnacje z ewentualną możliwością realizacji poddasza użytkowego w stromym dachu. Organ uznał, że zaprojektowana zmiana poziomu kalenicy z poziomu +9,10 na poziom +9,15 podyktowana względami technicznymi jest zgodna z postanowieniami planu. Powyższe rozważania wskazują, że organy architektoniczno – budowlane w sposób prawidłowy dokonały ustaleń czy spełnione zostały wymogi określone w art. 35 ust.1 P.b., a także czy zostało wykonane postanowienie z dnia 5 sierpnia 2021 r. zobowiązujące inwestorów do usunięcia w przedłożonej dokumentacji budowlanej braków i nieprawidłowości. Dodatkowo wskazać należy, że uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej, zostało ograniczone do ściśle określonych w art. 35 ust. 1 P.b. przypadków, z których wyłączone jest badanie zgodności projektu budowlanego pod kątem przyjętych rozwiązań projektowych i możliwości technicznych jego wykonania. Kontrola projektu budowlanego może dotyczyć tylko obszaru wyznaczonego treścią art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b., tj. zgodności z ustaleniami miejscowego planu albo z decyzji o warunkach zabudowy. W związku z tym organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada wyłącznie, czy zostało złożone przez projektanta oświadczenie w trybie art. 20 ust. 4 P.b.. Pełną odpowiedzialność za zgodność tego projektu z prawem ponoszą projektanci oraz ewentualnie osoba sprawdzająca projekt. Na nich spoczywa także odpowiedzialność cywilna za wady dokumentacji projektowej, jak również przed właściwą izbą zawodową. Organy administracji architektoniczno-budowlanej związane były treścią oświadczenia projektanta, stosownie do art. 20 ust. 4 P.b. i nie miały podstaw do negowania oceny uprawnionego projektanta odnośnie przyjętych rozwiązań dotyczących zaplanowanego przedsięwzięcia. W rezultacie nie miały też obowiązku prowadzenia dalszych czynności wyjaśniających w tym zakresie, a zarzuty skarżących nie mogły mieć wpływu na ocenę przedłożonej dokumentacji projektowej.

W tym miejscu wskazać należy, że odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę może nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy inwestycja w sposób oczywisty jest niezgodna z przepisami, w tym z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W sytuacji natomiast, w której są spełnione wymagania określone w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 P.b., organ architektoniczno-budowlany nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (por. wyrok WSA w Warszawie z 11 czerwca 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 2869/18). W ocenie Sądu, zasadnie przyjęły organy, że w niniejszej sprawie inwestorzy spełnili wszelkie wymogi formalne dotyczące przedmiotowej inwestycji. Kompletność projektu budowlanego, jego sporządzenie i sprawdzenie przez osoby z odpowiednimi uprawnieniami, zgodność projektu z ustaleniami planu miejscowego i innymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz dysponowanie przez inwestora nieruchomością na cele budowlane, musi skutkować wydaniem decyzji pozytywnej (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 4 września 2019 r., sygn. akt II SA/Go 203/19).

Zatem w sytuacji stwierdzenia, że spełnione zostały wszystkie wymagania określone w art. 35 ust. 1 P.b. organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (por. wyrok WSA w Gdańsku z 19 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 38/19). Taka też sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Skoro zatem organ badając projekt przedłożony przez inwestorów nie stwierdził w nim rozwiązań niezgodnych z obowiązującymi przepisami, to nie mógł odmówić zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W tej sytuacji, organ mając na uwadze postanowienia art. 35 ust. 4 P.b. zasadnie udzielił inwestorom pozwolenia na budowę, dlatego skarga na takie rozstrzygnięcie nie zasługuje na uwzględnienie.

W tym stanie rzeczy uznając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującymi przepisami, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.