Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 750/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-08-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku H.B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w dniu 13 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi H.B. i A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 27 marca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia staniu pierwotnego na gruncie postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu 28 czerwca 2013 r. H.B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] marca 2013 r. znak: [...] Decyzją tą nakazano A.K. (właścicielce działki nr [...] w R. ) i H.B. (właścicielce działek nr [...] i [...] w R. ) przywrócenie stanu pierwotnego poprzez odtworzenie wskazanych w decyzji rowów. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi przez sąd może spowodować trudne do odwrócenia skutki prawne i narazić skarżącą na negatywne konsekwencje prawne, w tym sankcje cywilne i karne. Zdaniem skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji powodowałoby skierowanie wody bez stosownego zezwolenia wodnoprawnego do rowu przy drodze wojewódzkiej, a także wymagałoby wykonywania prac na gruncie, którego stosunki własnościowe są sporne i są przedmiotem rozpoznania przez Sąd Rejonowy w T. sygn. akt [...] . Skarżąca podniosła też, że uaktywnienie spornego rowu odnowi procesy erozyjne zagrażające stabilności podjazdu do budynku skarżącej, a ponadto rów ten odetnie dojazd do domu skarżącej.

Odnosząc się do powyższego wniosku organ pozostawił go do uznania Sądu podnosząc m.in., że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się jedynie z przywróceniem istniejącego od co najmniej kilkunastu lat stanu wód na gruncie, nie zaś wykonania nowych, nie istniejących wcześniej na działce skarżących urządzeń zapobiegających szkodom.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z treści przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, iż zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, zatem wniosek skarżącej o wstrzymanie zmierza do zastosowania przez sąd wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji. Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie są grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że to do skarżącego należy zawsze wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ppsa. Na aprobatę zasługuje także teza sformułowana przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11 (Lex Omega nr 948885), iż "W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ppsa oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę." Dlatego nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie.

Odnosząc powyższe rozważania do wniosku H.B. , należy stwierdzić, że twierdzenia skarżącej wskazujące na to, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki oraz grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody nie są uzasadnione. Podkreślić trzeba, że zaskarżona decyzja nakazuje skarżącym przywrócenie stanu pierwotnego poprzez odtworzenie wskazanych w decyzji, wcześniej istniejących na ich działkach rowów o niewielkich rozmiarach. Trudno zatem uznać, iż ich wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki czy też spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.

Należy też wyjaśnić, że ewentualne przeszkody faktyczne i prawne dla wykonania zaskarżonej decyzji powinny być podnoszone w ramach postępowania egzekucyjnego i w tym celu ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewiduje odpowiednie środki prawne. Dlatego, tego rodzaju kwestie nie mogą stanowić podstawy do wstrzymania przez sąd administracyjny wykonania zaskarżonej decyzji.

Natomiast twierdzenia skarżącej dotyczące odnowienia procesów erozyjnych nie zostały przez skarżącą poparte żadnym materiałem dowodowym, a, jak wskazano wyżej, na składającym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa obowiązek odpowiedniego uzasadnienia swojego wniosku tak, by Sąd mógł ocenić, czy zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Zagrożenie procesami erozyjnymi nie zostało w żaden sposób przez H.B. uprawdopodobnione, podobnie jak zagrożenie odcięcia dojazdu do jej domu. Ponadto podnieść należy, że skoro zaskarżona decyzja nie opisuje dokładnie sposobu odtworzenia spornego rowu to nałożony obowiązek powinien być wykonany w taki sposób, by nie spowodować szkód możliwych do uniknięcia przy jego wykonaniu. Ewentualne zagrożenie w utrudnieniu dojazdu do domu H.B. może być wyeliminowane przez sposób wykonania decyzji.

W związku z powyższym Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie wykazała, że zachodzi druga z przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji, czyli niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.

Wyjaśnić należy też, że sama potencjalna możliwość uchylenia zaskarżonego aktu nie stanowi przesłanki wstrzymania jej wykonania. Skoro więc skarżąca, na której spoczywał ciężar wykazania przesłanek do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, nie wykazała, że takie podstawy zachodzą, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 4 i 5 p.p.s.a.