Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 906/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 26 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2010 r. sprawy ze skargi M. N. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania - oddala skargę -


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 906/10

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2010r. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu wniosku M. N. o wydanie upoważnienia do wykonania prac związanych z gleboznawczą klasyfikacją gruntów umorzył postępowanie administracyjne jako bezprzedmiotowe.

Wojewoda wywodził, iż wnioskiem z dnia 25 listopada 2007r. M. N. zwrócił się z wnioskiem o nadanie upoważnienia do wykonywania projektów gleboznawczej klasyfikacji gruntów na terenie województwa [...] i powołanie go na inspektora do spraw klasyfikacji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego pismem z dnia 13 lutego 2008r. poinformował M. N. o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Na powyższe M. N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Bydgoszczy. Postanowieniem z dnia 6 maja 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę i wskazał, że w sprawie tej właściwy do rozpoznania zażalenia jest Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi. M. N. w dniu

3 lipca 2008r. złożył zażalenie do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie upoważniania do dokonywania prac związanych z gleboznawczą klasyfikacją gruntów. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008r. zobowiązał [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego do załatwienia przedmiotowej sprawy przez wydanie decyzji. Decyzją z dnia [...] grudnia 2008r. Wojewoda [...] odmówił wydania M. N. upoważnienia do wykonywania projektów gleboznawczej klasyfikacji gruntów oraz do pełnienia funkcji inspektora do spraw kontroli projektów klasyfikacyjnych na terenie województwa [...]. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi po rozpatrzeniu odwołania M. N. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2009r. obydwie opisane wyżej decyzje zostały uchylone.

Rozpatrując ponownie wniosek organ I instancji wskazał, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia.

Organ motywował, że zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy prawo geodezyjne

i kartograficzne Minister właściwy do spraw rozwoju wsi powinien określić w drodze rozporządzenia, między innymi szczegółowe warunki oraz niezbędne kwalifikacje zawodowe, jakim powinny odpowiadać podmioty wykonujące te klasyfikację. Organ podkreślił, że w terminie wydawania decyzji brak było takiego rozporządzenia,

a wydane zarządzenie nr 127 Ministra Rolnictwa z dnia 14 czerwca 1956r. w sprawie zasad i metod technicznych wykonywania klasyfikacji gruntów oraz wymaganych kwalifikacji dla osób przeprowadzających tę klasyfikację nie posiada przymiotu aktu prawa powszechnie obowiązującego.

Organ podkreślił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 9 lipca 2009r. stwierdził, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji powinien umorzyć postępowanie administracyjne jako bezprzedmiotowe chyba, że do tego czasu zostanie wydane przez Radę Ministrów rozporządzenie wykonawcze o którym mowa w art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Ponadto organ powtórzył za Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, iż brak jest normy prawnej, która pozwalałby organowi administracji rozstrzygać w przedmiocie posiadania lub nieposiadania kwalifikacji niezbędnych do wykonywania projektów gleboznawczych lub pełnienia funkcji inspektora do spraw kontroli projektów klasyfikacyjnych.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi po rozpatrzeniu odwołania M. N. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010r. umarzającą postępowanie administracyjne

w sprawie wydania upoważnienia do wykonywania prac związanych z gleboznawczą kwalifikacją gruntów.

W uzasadnieniu organ wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

w wyroku z dnia 9 lipca 2009r. stwierdził, że organ administracji do którego wpływa wniosek o wydanie upoważnienia do wykonywania gleboznawczej klasyfikacji gruntów oraz wydanie upoważnienia do pełnienia funkcji inspektora do spraw kontroli projektów klasyfikacyjnych, powinien to postępowanie administracyjne umorzyć.

Minister motywował, że stosownie do postanowień art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna

i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą

w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Zdaniem organu naczelnego rozpoznającego sprawę stanowisko organu wojewódzkiego prowadzi do stwierdzenia, że zastosował się on do wiążących wytycznych sądu. Organ wywodził, że przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd orzekający ponownie w tej samej sprawie nie mogą, nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł M. N., w której wywodził, iż działający z upoważnienia Wojewody [...] – Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego

i Kartograficznego nie stosuje się do prawomocnych wyroków sądowych oraz bezpodstawnie zabrania prawa wykonywania zawodu. Skarżący motywował, że rejestr osób upoważnionych do wykonywania projektów klasyfikacji gruntów na terenie województwa [...] zawiera nazwiska osób wpisanych na listę 23 listopada 2009r. i 11 lutego 2010r. W ocenie skarżącego jest to jawna dyskryminacja w życiu zawodowym, a wyrok nakazujący umorzenie postępowania administracyjnego był znany Wojewodzie [...] na dzień wydania upoważnienia tj. na dzień 11.02.210r.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in.

art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej

w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy

i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2010r. nie narusza przepisów prawa materialnego, ani procesowego, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a co za tym idzie skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy związany jest zapatrywaniem prawnym zawartym w wyroku tegoż Sądu z dnia 9 lipca 2009r. zgodnie z art. 153 P.p.s.a. Uzasadnienie tego orzeczenia w sposób wyraźny i nie budzący wątpliwości formułuje pogląd, iż barak jest normy prawnej, która pozwalałaby organom administracji rozstrzygać w przedmiocie posiadania lub nieposiadania kwalifikacji niezbędnych do wykonywania projektów gleboznawczych lub pełnienia funkcji inspektora do spraw kontroli projektów klasyfikacyjnych. Zgodnie ze wskazaniem sądu organ administracyjny ponownie rozpatrując sprawę winien umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe chyba, że do tego czasu zostanie wydane przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozporządzenie wykonawcze, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne

i kartograficzne.

Podkreślić na iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego został wydany

w dniu 9 lipca 2009r., a z dniem 10 lipca 2010r. zmieniona została treść art. 26 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zmiana ta nastąpiła mocą art. 6 ustawy z dnia 7 maja 2009r. o uchyleniu lub zmianie niektórych upoważnień do wydawania aktów wykonawczych ( Dz. U. nr 98, poz. 817 ). Obowiązujący do dnia 9 lipca 2010r. art. 26 ust. 1 pkt 5 nakładał na ministra właściwego do spraw rozwoju wsi obowiązek określenia w drodze rozporządzenia niezbędnych kwalifikacji zawodowych osób wykonujących klasyfikację. Punkt ten

z wejściem w życie w dniu 10 lipca 2010r. ustawy z dnia 7 maja 2009r. o uchyleniu lub zmianie niektórych upoważnień do wydawania aktów wykonawczych został uchylony i przestał obowiązywać. Nadto odnośnie wydania pozostałych rozporządzeń wykonawczych wymienionych w tym przepisie została w miejsce ministra właściwego do spraw rozwoju wsi upoważniona Rada Ministrów. Nie oznacza to jednak, iż obecnie wyeliminowany został obowiązek posiadania kwalifikacji co do osób wykonujących klasyfikację gleboznawczą gruntów.

Z uzasadnienia projektu rządowego odnoszącego się do zamiany art. 26 ustawy

z dnia 17 maja 1989r. Prawogeodezyjne i kartograficzne wynika, że kwestie te winny być regulowane przepisami rangi ustawowej, w związku z czym nie jest możliwe ich uregulowanie w drodze aktu podustawowego.

Do chwili obecnej przepisy ustawy regulującej niezbędne kwalifikacje zawodowe osób wykonujących klasyfikacje gleboznawczą gruntów nie zostały uchwalone, a co za tym idzie brak ich było w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Nadal więc nie istnieje norma prawna, która stanowiłaby podstawę do rozstrzygania przez organy administracji w kwestii posiadania lub nieposiadania kwalifikacji niezbędnych do wykonywania projektów gleboznawczej klasyfikacji gruntów, a więc zasadnie postępowanie administracyjne w tym przedmiocie zostało umorzone. Pozostaje więc aktualne w niniejszej sprawie zapatrywanie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 12 lutego 2008r. ( sygn. akt II OSK 2042/06, LEX nr 394025), iż "Postępowanie może być bezprzedmiotowe z przyczyn prawnych – gdy okaże się, że nie ma normy prawnej udzielającej organowi administracji publicznej kompetencji do wydania decyzji administracyjnej, lub z przyczyn faktycznych – gdy okaże się że nie ma okoliczności faktycznych uzasadniających według hipotezy normy prawnej kompetencję organu administracji publicznej do wydania decyzji administracyjnej."

Zasadnie więc organ administracji umorzył postępowanie w sprawie.

Zmiana zaś regulacji zawartych w art. 26 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne nie uczyniła nieaktualnym oceny prawnej zawartej

w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2009r., nadal bowiem o czym była mowa powyżej brak jest normy prawa stanowiącej podstawę rozstrzygania w tej sprawie, a więc zapatrywanie prawne zawarte w tym orzeczeniu pozostaje nadal aktualne i wiążące w tej sprawie.

Na zmianę rozstrzygnięcia w sprawie nie mogły mieć wpływu okoliczności, iż organy administracji mimo braku podstawy prawnej procedowały w innych sprawach tego rodzaju, albowiem przedmiotem rozpoznania była sprawa zainicjowana wnioskiem M. N.

Mając na względzie powyższe rozważania prawne skarga na mocy art. 151 P.p.s.a została oddalona.