Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 265/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
6561
Hasła tematyczne: Podatki inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6
journal: Dz.U. 2014 poz 849
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska, Sędziowie: sędzia WSA Zbigniew Łoboda, sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska (sprawozdawca), Protokolant: starszy referent Magdalena Dworszczak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi Skarbu Państwa - Urzędu Komunikacji Elektronicznej z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Prezydenta W. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Urzędu Komunikacji Elektronicznej w W. jest interpretacja przepisów prawa podatkowego (interpretacja indywidualna) z [...] października 2015 r. nr [...], wydana przez Prezydenta W. , dotycząca przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Ze stanu faktycznego, przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, który wpłynął od organu, [...] lipca 2015 r., wynika, że Minister Skarbu, na mocy art. 60a ust. 1 pkt 1 i ust. 3 decyzją nr 51/[...] z dnia [...].09.2013 r., orzekł o nieodpłatnym ustanowieniu trwałego zarządu na czas nieoznaczony na rzecz Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: UKE) w stosunku do udziału wynoszącego 1563/10.000 części zabudowanej nieruchomości stanowiącej współwłasność Skarbu Państwa i Województwa Dolnośląskiego, położonej we W przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...],[...], obręb [...] Stare Miasto o pow. 0,1500ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta [...]. Decyzja stała się ostateczna w dniu [...].10.2013 r.

Przedmiotowy udział stanowi VI kondygnację, będącą nadbudowanym poddaszem użytkowym o pow. 784.49 m², przeznaczonym na siedzibę Delegatury UKE we W.

Nadbudowę tej części budynku wykonał poprzedni właściciel tego udziału w budynku (Powiat W.), który dokonując podniesienia dachu umożliwił zaadaptowanie poddasza na cele biurowe. Inwestycja nie została zakończona. W tym budynku mają też siedzibę inne jednostki organizacyjne na rzecz których ustanowiono trwały zarząd (tj. jednostki organizacyjne Skarbu Państwa: NIK Delegatura we W., Prokuratura Apelacyjna we W., Wojewódzka Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa we W. oraz Dolnośląskie Biuro Geodezji i Terenów Rolnych jednostka Województwa D.).

UKE przejął swój udział w nieruchomości w dniu 2.06.2014 r. na podstawie protokołu sporządzonego pomiędzy Prezydentem W., wykonującym zadania z zakresu administracji rządowej, Ministrem Skarbu Państwa i UKE.

Decyzją Prezydenta W. z dnia [...].03.2015 r. zatwierdzony został projekt budowlany i UKE uzyskał pozwolenia na przebudowę poddasza budynku związaną ze zmianą sposobu użytkowania i przeznaczeniem go na siedzibę Delegatury UKE we W. Umowę na wykonanie robót zawarto w dniu 8.06.2015 r. i zgodnie z umową przebudowa zostanie zakończona w terminie 28 tygodni.

Wnioskodawca ma wątpliwości co do terminu powstania obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości od części budynku, możliwe są wg niego trzy terminy powstania obowiązku podatkowego:

1) od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym decyzja Ministra Skarbu Państwa o ustanowieniu trwałego zarządu w stosunku do udziału w nieruchomości stała się ostateczna;

2) od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym udział w nieruchomości będący przedmiotem trwałego zarządu został przez UKE objęty na podstawie trójstronnego protokołu zdawczo-odbiorczego;

3) z dniem 1 stycznia roku następującego po roku w którym przebudowa części budynku (poddasza) zostanie zakończona, albo w którym rozpoczęto użytkowanie tej części przed ich ostatecznym wykończeniem.

Ponadto zapytał: Czy przedmiotowy, odrębny i solidarny z pozostałymi trwałymi zarządcami udziałów w tym budynku, obowiązek podatkowy UKE w podatku od nieruchomości od działki gruntu, na której posadowiony jest budynek powstaje:

1) od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym decyzja Ministra Skarbu Państwa o ustanowieniu trwałego zarządu w stosunku do udziału w nieruchomości stała się ostateczna ?

2) od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym udział w nieruchomości będący przedmiotem trwałego zarządu został przez UKE objęty na podstawie trójstronnego protokołu zdawczo-odbiorczego;

3) z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym przebudowa części budynku (poddasza) zostanie zakończona, albo w którym rozpoczęto użytkowanie tej części przed ich ostatecznym wykończeniem (art. 6 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych).

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie, UKE stwierdził, że obowiązek podatkowy podatku od nieruchomości zarówno od części budynku jak i od udziału w gruncie powstanie z dniem 1 stycznia roku następującego po roku w którym przebudowa części budynku (poddasza) zostanie zakończona.

Zdaniem UKE, jeśli zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz.849 ze zm. – dalej: u.p.o.l.) obowiązek podatkowy uzależniony jest od zaistnienia okoliczności uzasadniających jego powstanie, to w przypadku trwałego zarządu okolicznością taką nie może być chwila gdy decyzja o ustanowieniu trwałego zarządu stała się ostateczna, gdyż z ustawy o gospodarcze nieruchomościami wynika, że objecie nieruchomości w trwały zarząd następuje na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego, a nie na podstawie decyzji. Najwcześniejszym możliwym do przyjęcia momentem powstania obowiązku podatkowego w przypadku trwałego zarządcy jest pierwszy dzień miesiąca następujący po miesiącu, w którym udział w nieruchomości będący przedmiotem trwałego zarządu został przez UKE objęty na podstawie trójstronnego protokołu zdawczo-odbiorczego, o którym mowa w art. 45 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Zdaniem UKE, w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki z art. 6 usrt. 2 u.p.o.l., gdyż nie doszło do (techniczno-budowlanego) wyodrębnienia tej części budynku od pozostałych części wspólnych. Poprzedni właściciel nie zakończył remontu i poddasze jest nadal składnikiem części wspólnych nieruchomości, gdyż nie jest dotąd wydzielone od pozostałych części wspólnych stosownymi przegrodami budowlanymi. Trwały zarząd został ustanowiony na udziale w nieruchomości i podpisując protokół przekazania objęto jedynie udział we współwłasności budynku. W związku z tym, zdaniem UKE, do objęcia posiadania tej części budynku dojdzie dopiero w momencie zakończenia jego przebudowy (wyodrębnienia) na cele biurowe. Zatem obowiązek podatkowy powstanie z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym przebudowa części budynku (poddasza) zostanie zakończona, albo w którym rozpoczęto użytkowanie tej części przed ich ostatecznym wykończeniem (art. 6 ust. 2 u.p.o.l.).

Prezydent Wrocławia stanowisko wnioskodawcy uznał za nieprawidłowe. Wyjaśnił, że obowiązek podatkowy ma charakter obiektywny i o jego powstaniu nie decyduje wola podmiotów nim objętych ani wola organów podatkowych. Obowiązek podatkowy powstaje gdy zaistnieje zdarzenie określone w ustawie podatkowej, w niniejszej spawie w u.p.o.l.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.o.l. podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne prawne oraz jednostki organizacyjne, w tym spółki niemające osobowości prawnej będące:

- właścicielami nieruchomości lub obiektów budowalnych z zastrzeżeniem ust. 3,

- posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowalnych,

- użytkownikami wieczystymi gruntów;

- posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego jeśli posiadanie: (a) wynika z umowy zawartej z właścicielem, Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa lub innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości, (b) jest bez tytułu prawnego.

Stosownie zaś do art. 6 ust. 1 i ust. 4 u.p.o.l. obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie takiego obowiązku, obowiązek podatkowy wygasa z upływam miesiąca, w którym ustały okoliczności uzasadniające ten obowiązek.

W opisanym stanie faktycznym na UKE obowiązek podatkowy ciąży z tytułu posiadania części nieruchomości gruntowej i budynkowej stanowiącej własność Skarbu Państwa i jednostki samorządu terytorialnego na podstawie innego tytułu prawnego, jakim jest trwały zarząd. W niniejszej sprawie Minister Skarbu Państwa – właściciel nieruchomości ustanowił trwały zarząd na rzecz UKE, nadając tym samym jednostce tytułu posiadacza zależnego. Przesłankami koniecznymi do stwierdzenia stanu posiadania jest władanie rzeczą przez posiadacza oraz manifestowanie przez posiadacza zamiaru władania rzeczą. Warunki te zostały spełnione, gdyż na podstawie decyzji o ustanowieniu trwałego zarządu UKE objęła w posiadanie wskazany udział w nieruchomości gruntowej i budynkowej bezpośrednio od właściciela, co czyni z UKE podmiot, o którym mowa w art. 3 ust.1 pkt 4 u.p.o.l., tj. podatnika podatku od nieruchomości.

Zaznaczył też organ, że sporządzenie protokołu zdawczo odbiorczego nie ma znaczenia dla ukonstytuowania prawa trwałego zarządu, ale wyłącznie dla zabezpieczenia ewentualnych przyszłych roszczeń z tytułu wykonywania prawa. I powołał się na wyrok WSA w Białymstoku z dnia 3.11.2011 r. (II SA/BK 561/11).

Zdaniem organu, do opodatkowania udziału UKE w gruncie należy zastosować przepis art. 3 ust. 5 u.p.o.l., przepis art. 3 ust. 4 będzie miał zastosowanie jedynie w przypadku części wspólnych np. do współzarządu.

Wskazuje też organ na przepis art. 49a ustawy o gospodarcze nieruchomościami, który umożliwia oddanie w zarząd m in. niewyodrębnionych lokali w nieruchomości, w których część stanowi własność innych osób niż Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego. W niniejszej sprawie faktyczny przedmiot udziału stanowi VI kondygnacja budynku, będąca nadbudowanym poddaszem użytkowym o określonej powierzchni użytkowej, która stanowi podstawę do obliczenia podatku od nieruchomości, a zatem stanowi ściśle określoną nieruchomość.

Dokonywanie remonty lub przebudowy obiektu lub budynku nie daje podstaw do skorzystania z tzw. wakacji podatkowych na podstawie art. 6 ust. 2 u.p.o.l. Przepisu tego nie stosuje się do obiektów budowlanych już istniejących.

Prezydent W. wezwany do usunięcia naruszenia prawa nie znalazł podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu UKE wniosła o uchylenie interpretacji indywidualnej oraz o zasądzenia kosztów postępowania sądowego, zarzucając błędną wykładnię:

- art. 2 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 u.p.o.l. przez błędne przyjęcie, że w obowiązującym stanie prawnym przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości są udziały we współwłasności budynków lub ich współposiadaniu;

- art. 6 ust. 2 u.p.o.l. przez błędne przyjęcie, że nie ma on zastopowania do przypadków faktycznego techniczno-budowlanego wyodrębnienia części budynku z dotychczasowych części wspólnych budynku i powiększenia powierzchni użytkowej budynku (powstanie nowej samodzielnej części budynku mogącej być przedmiotem odrębnego zagospodarowania w rozumieniu art. 12-19 ustawy o gospodarce nieruchomościami).

Skarżący zgodził się z organem podatkowym co do możliwości oddania w trwały zarząd udziału we współwłasności lub współużytkowaniu wieczystym nieruchomości zgodził się, że trwały zarząd jest tytułem prawnym, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. stwierdził jednak, że nie oznacza to, iż w wyniku ustanowienia trwałego zarządu na udziale jednostka organizacyjna staje się podatnikiem podatku od nieruchomości.

Zauważył też, że dla stwierdzenia istnienia posiadania określonej rzeczy niezbędne jest aby rzecz ta istniała w czasie dokonania takiego stwierdzenia. Tymczasem przedmiotowe poddasze, jako wyodrębniona część nieruchomości zabudowanej jeszcze nie istnieje, gdyż dotychczas nie doszło do faktycznego (techniczno-budowlanego) wyodrębnienia tej części budynku od pozostałej części wspólnej. Nie można zatem przyjąć, że do objęcia przedmiotowej części budynku doszło. Powołał się w tym zakresie na wyrok WSA w Poznaniu z dnia 15.09.2010 r. (III SA/Po 390/10)

Skarżący nie kwestionuje zawartego w interpretacji stanowiska odnośnie opodatkowania udziału Skarżącego w gruncie, na którym posadowiony jest budynek i przyznaje, że w częściach wspólnych tego budynku ma zastosowanie art. 3 ust. 5 u.p.o.l., a nie art. 3 ust. 4 tej ustawy, jak skarżący wywodził we wniosku – tj., że obowiązek podatkowy od gruntu ciąży samodzielnie na UKE w zakresie odpowiadającym częściom ułamkowym wynikającym ze stosunku powierzchni użytkowej lokalu, w którego posiadanie wejdzie UKE, od powierzchni użytkowej całego budynku a nie, że ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub współposiadaczach budynku.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Wrocławia wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskrzonej interpretacji indywidualnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz.1647), stanowiąc w przepisie art. 1 § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach, których katalog został wymieniony w przepisie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 817 - dalej: P.p.s.a.). W określonych przez ten przepis przedmiotowych granicach kognicji sądów administracyjnych mieści się m. in. orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego, wydane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a.). W sprawach tych, stosownie do art. 57a P.p.s.a., sąd administracyjny związany jest zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W tak określonym zakresie kognicji Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sporna w sprawie jest w istocie kwestia momentu powstanie obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości od nieruchomości stanowiącej współwłasność Skarbu Państwa i Województwa D., w której udział (zarówno w gruncie jak i budynku) strona skarżąca otrzymała nieodpłatnie w trwały zarząd (decyzja Ministra Skarbu).

Strona skarżąca twierdzi, że obowiązek podatkowy zarówno od części gruntu jaki i budynku powstanie z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa poddasza zostanie zakończona albo w którym UKE rozpocznie użytkowanie tej części budynku przed jej ostatecznym wykończeniem, bowiem jak twierdzi strona skarżąca poddasze nie zostało jeszcze wyodrębnione, w trwały zarząd otrzymała udział w budynku w celu umożliwienia wyodrębnienia poddasza tego budynku, a nie część budynku. Z ostrożności procesowej skarżąca podtrzymuje też swoje stanowisko co do powstania obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości najwcześniej w pierwszym dniu miesiąca następującego po miesiącu, w którym sporządzono protokół zdawczo-odbiorczy i powołuje się na art. 45 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Prezydent W., powołując przepisy art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a oraz art. 6 ust. 1 u.p.o.l., moment powstania obowiązku podatkowego określił na dzień uprawomocnienia się decyzji ustanawiającej trwały zarząd opisanej we wniosku częścią nieruchomości.

Przechodząc do oceny prawidłowości stanowiska Prezydenta W. należy wyjaśnić, że stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.o.l. przedmiotem opodatkowania w podatku od nieruchomości są grunty i budynki lub ich części, zaś podatnikami podatku od nieruchomości, w myśl art. 3 ust. 1 pkt 4 lit.a) u.p.o.l., są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące posiadaczami nieruchomości lub ich części (...), stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem, Agencją Nieruchomości Rolnych lub z innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości. Obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku (art. 6 ust. 1 u.p.o.l.). Jeżeli okolicznością, od której jest uzależniony obowiązek podatkowy, jest istnienie budowli albo budynku lub ich części, obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem (art. 6 ust. 2 u.p.o.l).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika w sposób jednoznaczny, że Minister Skarbu decyzją z 30 września 2013 r., na podstawie art. 60a ust.1 pkt 1 i ust. 3 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., nr 102, poz. 651 – dalej: u.g.n.), ustanowił trwały zarząd na czas nieoznaczony dla UKE w stosunku do udziału wynoszącego 1563/10 000 części zabudowanej nieruchomości, stanowiącej współwłasność Skarbu Państwa i Województwa D., przy czym udział ten to VI kondygnacja budynku, będąca nadbudową poddasza użytkowego o pow. 784,49 m². To zaś oznacza, że stronie skarżącej przekazano w trwały zarząd nie jak twierdzi nieoznaczony udział w budynku, ale konkretną część tego budynku, tj. VI kondygnacje o określonej powierzchni. Prezydent Wrocławia określając moment powstania obowiązku podatkowego przyjął, zgodnie ze stanem faktycznym, że UKE w trwały zarząd otrzymała część budynku o określonej powierzchni, a nie, jak twierdzi w skardze, nieokreślony udział w nieruchomości. Stanowisko organu interpretacyjnego, w ocenie Sąd, jest prawidłowe. Skarżąca, jak wynika z wniosku, jest bowiem posiadaczem wskazanej części nieruchomości, przeznaczonej do jej wyłącznego użytku, a tytuł prawny do tej części nieruchomości pochodzi bezpośrednio od właściciela. Tym samym UKE, jako jednostka budżetowa nieposiadająca osobowości prawnej, jest podatnikiem podatku od nieruchomości z tytułu otrzymania części nieruchomości w trwały zarząd bezpośrednio od jej właściciela. Niezasadne są zatem zarzuty skargi, naruszenia art. 2 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 u.p.o.l. przez błędne przyjęcie, że w obowiązującym stanie prawnym przedmiotem opodatkowania w podatku od nieruchomości są udziały we współwłasności budynków lub ich współposiadaniu.

Prawidłowo też, zdaniem Sądu, organ wydający interpretację indywidualną przyjął, że obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości w niniejszej sprawie powstał, stosownie do art. 6 ust. 1 u.p.o.l., od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku. Przy czym w niniejszej sprawie okolicznością uzasadniającą powstanie obowiązku podatkowego było ustanowienie na rzecz skarżącej trwałego zarządu obejmującego udział w nieruchomości, odpowiadający VI kondygnacji budynku o określonej powierzchni. Za dzień ustanowienia trwałego zarządu na rzecz UKE prawidłowo przyjęto w zaskarżonej interpretacji indywidualnej dzień kiedy decyzja o ustanowieniu trwałego zarządu stała się ostateczna. Jest to bowiem dzień w którym skarżąca nabyła prawo do władania określoną częścią nieruchomości i stosowanie do art. 3 ust. 1 pkt 4 lit.a) u.p.o.l. stała się podatnikiem podatku od nieruchomości.

Okolicznością uzasadniającą powstanie obowiązku podatkowego, o jakiej mowa w art. 6 ust. 1 u.p.o.l., nie jest ani data protokolarnego przejęcia części nieruchomości przekazanej w trwały zarząd, ani zakończenie przebudowy części budynku otrzymanej w trwały zarząd. Podatnikiem podatku od nieruchomości UKE stał się nie na skutek faktycznego objęcia części nieruchomości ale na skutek czynności prawnej jaką było ustanowienie trwałego zarządu.

Nie ma też podstaw, w ocenie Sądu, do zastawania w opisanym we wniosku stanie faktycznym przepisu art. 6 ust. 2 u.p.o.l., gdyż ten odnosi się do budowy budynku lub jego części i w takiej sytuacji obowiązek podatkowy wiąże albo z zakończeniem budowy, albo z rozpoczęciem użytkowania budynku lub jego części przed zakończeniem budowy. Ze stanu faktycznego wynika, że trwały zarząd UKE obejmował istniejącą VI kondygnacją budynku o określonej powierzchni, dobudowaną przez poprzedniego posiadacza, trudno zatem przyjąć, że trwały zarząd ustanowiono na nieistniejącej części budynku, która dopiero powstanie w wyniku budowy podjętej przez trwałego zarządcę. Wykonywanie robót budowlanych w istniejącym budynku (części budynku) nie wpływa na moment powstania obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości. Zasadnie podnosił Prezydent Wrocławia, że podatek od nieruchomości ma charakter majątkowy i wiąże się z prawem do przedmiotu opodatkowania: własnością, posiadaniem, wieczystym użytkowaniem, a nie faktycznym jej użytkowaniem.

Nie jest zatem także zasadny zarzut naruszenia art. 6 ust. 2 u.p.o.l. przez błędne przyjęcie, że nie ma on zastosowania do przypadków faktycznego technicznego wyodrębnienia części budynku z dotychczasowych części wspólnych budynku (tj. powstanie nowej samodzielnej części budynku mogącej być przedmiotem odrębnego zagospodarowania). Powoływany przez stronę skarżącą wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15.09.2010 (sygn. akt III SA/Po 390/10) zapadł w odmiennym, od przedstawionego przez UKE, stanie faktycznym, gdyż w sprawie tej dokonano rozbudowy budynku, w wyniku której powstała nowa powierzchnia, która została objęta opodatkowaniem. UKE nie dokonał takiej rozbudowy, a w trwały zarząd otrzymał część budynku, która powstała w wyniku prac wykonanych przez poprzedniego posiadacza.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił jako bezzasadną.