Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 57/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2022-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono bezskuteczność czynności
Powołane przepisy: article: art. 146 §  1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 26 ust. 2, art. 34 ust. 3
journal: Dz.U. 2020 poz 17
law: Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Piotr Popek /spr./, Sędzia WSA Jacek Boratyn, Sędzia WSA Grzegorz Panek, Protokolant ref. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2022 r. sprawy ze skargi "A." na czynność Prezydenta Miasta w postaci wyliczenia i wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej za miesiąc grudzień 2020 roku 1) stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności, 2) zasądza od Prezydenta Miasta na rzecz skarżącej "A." kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

"A" Sp. z o.o. (dalej: Skarżąca) pismem sygnowanym datą 14 stycznia 2021 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na czynność organu – Prezydenta Miasta w postaci wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej za miesiąc grudzień 2020 r. dla słuchaczy: "C" w R., "B" w R.

Skarżąca jako podstawę prawną wniesienia skargi podała art. 47 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 17 zwanej dalej u.f.z.o.) oraz art. 50 §1 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami powszechnymi (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.) w związku z art. 53 § 2, art. 54 § 1 oraz art. 57 § 1 P.p.s.a..

Zdaniem skarżącej w związku z kwestionowaną czynnością organu doszło do naruszenia art. 34 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 2 u.f.z.o. poprzez nieprzekazanie w miesiącu grudniu 2020 r. dotacji w pełnej wysokości, tj. wysokości równej kwocie przewidzianej na jednego ucznia w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego na ilość słuchaczy wskazanych przez szkoły, w terminie do 15 grudnia 2020 r. na rachunki bankowe w/w szkół, podczas gdy zostały spełnione wymagane przepisami prawa przesłanki do otrzymania dotacji, a tym samym brak było podstaw do zaniżenia kwoty jej wypłacenia.

Wywodząc powyższe skarżąca wniosła o stwierdzenie bezskuteczności wypłaty zaniżonej dotacji oświatowej w miesiącu grudniu 2020 r. oraz uznanie obowiązku wypłaty przez organ na rzecz skarżącej dotacji we właściwej kwocie oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego wedle norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w sprawie.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że jest organem prowadzącym w/w szkoły niepubliczne, dla których wypłacana jest dotacja oświatowa, o której mowa w art. 26 ust. 2 u.f.z.o. Zgodnie z art. 34 u.f.z.o. dotacja wypłacana jest do ostatniego dnia danego miesiąca.

Wedle skarżącej, szkoły prowadzone przez skarżącą przekazały w miesiącu grudniu 2020 r. organowi dotującemu informację o liczbie słuchaczy, na których dotacja winna zostać przekazana do końca miesiąca w oparciu o stawkę wynikającą z przepisów prawa. Dotacja nie została jednak do końca miesiąca wypłacona w pełnej wysokości, gdyż nie wypłacono jej zdaniem należnych skarżącej kwot wskazanych w petitum skargi.

Zdaniem skarżącej wypłacenie dotacji w zaniżonej kwocie, bez wcześniejszego wskazania z jakich powodów do takiego zaniżenia doszło, pozbawia stronę możliwości złożenia jakichkolwiek wyjaśnień oraz ustosunkowania się do zarzutów organu administracji.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej, albo oddalenie jako bezzasadnej.

W ocenie organu, skarga powinna zostać odrzucona, ponieważ przedmiot zaskarżenia (czynność techniczna wypłaty dotacji) nie mieści się we właściwości sądu administracyjnego. Ponadto strona skarżąca nie sprecyzowała swojego żądania, nie przedstawiła okoliczności faktycznych uzasadniających wnioski, z jakimi wystąpiła, w tym kwoty zaniżenia. Dotacje zostały wypłacone 14 grudnia 2020 r. w łącznej kwocie 104.238,87 zł (95.536,35 zł i 8.702,52 zł), w oparciu o sprawozdanie o liczbie uczniów z 4 grudnia 2020 r. oraz korekty sprawozdania za listopad 2020 r. (szczegółowe wyliczenia zaprezentowano na str. 3-5 odpowiedzi). W przypadku "B" w R. dotację, po weryfikacji, wypłacono za 606 słuchaczy, a nie w liczbie wynikającej z aplikacji użytkowanej przez organ dotujący (1136) lub wynikającej ze sprawozdania skarżącej (1143). Natomiast w przypadku "C" w R. dotację wypłacono, po korekcie, za 94 słuchaczy, a nie na liczbę wynikającą ze sprawozdania (129).

Organ wskazał, że podstawę prawną do wypłaty dotacji stanowi przepis art. 26 u.f.z.o. oraz uchwała Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] grudnia 2017 r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych, szkół i placówek oświatowych prowadzonych na terenie Gminy Miasto przez podmioty niezaliczane do sektora finansów publicznych, trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania, w tym zakresu danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, terminu przekazania informacji o liczbie dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków lub uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych oraz terminu i sposobu rozliczenia wykorzystania dotacji, a także ustalenia wysokości dotacji dla niepublicznych szkolnych schronisk młodzieżowych ([.]).

Jak wskazał organ "B" w R. złożyła informację, że 144 słuchaczy zostało zapisanych po 1 października 2020 r., z czego 117 słuchaczy spełniło warunek wymaganej 50 % frekwencji w obowiązkowych zajęciach edukacyjnych, a 27 słuchaczy nie. W przypadku "C" w R. z uzyskanej informacji wynika, że 10 słuchaczy zostało zapisanych po 1 października 2020 r. z czego 6 słuchaczy spełniło warunek wymaganej 50 % frekwencji w obowiązkowych zajęciach edukacyjnych, a 4 słuchaczy nie.

Zdaniem organu dotacja za tych słuchaczy nie przysługuje, bowiem w świetle art. 26 ust. 2 u.f.z.o. warunkiem wypłaty dotacji jest uczestnictwo słuchacza w co najmniej 50% obowiązkowych zajęciach edukacyjnych oraz status słuchacza na 1 roboczy dzień miesiąca zgodnie z Uchwałą. Z danych zaś posiadanych przez organ w/w słuchacze byli zapisani po 1 października 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wyrokiem z 18 marca 2021 r. sygn. akt I SA/Rz 98/21, oddalił skargę.

Po wydaniu wyroku skarżąca nadesłała pismo procesowe sygnowane datą 22 marca 2021r., w którym ustosunkowując się do stanowiska organu zawartego w odpowiedzi na skargę, przedstawiła własne wyliczenia potwierdzające jej zdaniem zasadność żądania skargi, zilustrowane tabelarycznym ujęciem zestawienia kwot dotacji należnych i otrzymanych z rozbiciem na poszczególne szkoły.

W uzasadnieniu wyroku WSA w Rzeszowie stwierdził, że mimo dopuszczalności, skarga okazała się merytorycznie niezasadna, podzielając stanowisko organu, że w skardze nie skonkretyzowano żądania i nie sformułowano zarzutów co do kwoty zaniżenia dotacji, ani składowych przyjętych do wyliczenia jej wysokości. Zdaniem Sadu I instancji w ustalonych okolicznościach sprawy nie było możliwości skontrolowania stanowisk stron co do prawidłowości czynności dokonanych przez Prezydenta na wniosek spółki. W związku z powyższym na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku WSA Spółka zarzuciła naruszenie:

1. prawa procesowego, tj. art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 151 P.p.s.a., poprzez przyjęcie przez sąd I instancji, że w sprawie zachodzi kognicja sądów administracyjnych, co w konsekwencji spowodowało, że sąd rozpoznał skargę merytorycznie i ją oddalił, zamiast odrzucić, w sytuacji braku kognicji sądu administracyjnego w sprawie;

2. prawa procesowego, tj. art. 62 pkt 1 i 3 P.p.s.a. w zw. z art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy COVID w zw. z art. 183 § 2 pkt 5 oraz art. 106 § 3 P.p.s.a. w ten sposób, że sąd I instancji wydał wyrok na posiedzeniu niejawnym 18 marca 2021 r., w sytuacji gdy wcześniej wydał zarządzenie 8 marca 2021 r. o udzieleniu stronom możliwości zajęcia stanowiska w sprawie, udzielając na to terminu 7-dniowego, które to zarządzenie doręczono spółce 17 marca 2021 r., podczas gdy sąd nie informując o tym strony, 18 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wydał wyrok, podczas ody stronie biegł jeszcze termin na złożenie pisma procesowego w sprawie, a jednocześnie sąd nie przeprowadził z urzędu uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentów przed wydaniem rozstrzygnięcia pomimo, iż jak wskazał w sprawie, występowały istotne wątpliwości niezbędne do wyjaśnienia, co w konsekwencji miało ostatecznie wpływ na rozstrzygnięcie sprawy i ostatecznie spowodowało, że stanowisko końcowe skarżącej nie zostało wzięte pod uwagę, przez co strona została pozbawiona możności obrony swoich praw, a WSA nie uwzględnił skargi, nie uznał bezskuteczności czynności i nie zobowiązał organu do ponownego rozpatrzenia sprawy, a skargę oddalił,

3. prawa procesowego, tj. art. 134 § 1 w zw. z art. 133 § 1 w zw. z art. 151 P.p.s.a., poprzez pominięcie przez sąd I instancji istotnych okoliczności, m.in. to, że organ dopiero na etapie postępowania sądowego przedstawił informacje w zakresie sposobu wyliczenia kwoty dotacji należnej, a skarżąca przedstawiła szczegółowe wyliczenia należnej kwoty dotacji oświatowej za grudzień 2020 r. w piśmie z 22 marca 2021 r., a z uwagi na podjęcie rozstrzygnięcia 8 marca 2021 r. sąd nie zapoznał się z wyliczeniami skarżącej, co spowodowało brak całościowej oceny przez sąd prawidłowości postępowania organu I instancji przedmiotowej sprawy, co w konsekwencji miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy i spowodowało, że sąd nie uwzględnił skargi, nie uznał bezskuteczności czynności i nie zobowiązał organu do ponownego rozpatrzenia sprawy, a skargę oddalił;

4. prawa materialnego, tj. art. 26 ust. 2 u.f.z.o. w zw. z § 10 ust. 9-12 rozporządzenia COVID w brzmieniu obowiązującym od 1 do 31 grudnia 2020 r., poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie przez WSA, iż organ wypłacił dotację zgodnie z obowiązującymi przepisami, tj. prawidłowo nie przekazał dotacji na słuchaczy, którzy nie posiadali statusu słuchacza w dniu pierwszego października 2020, podczas gdy przepisy u.f.z.o. oraz rozporządzenia COVID nie uzależniają kwestii wypłaty dotacji od posiadania statusu słuchacza w pierwszym dniu miesiąca, zatem dotacja winna być wypłacona na każdego słuchacza, który spełnił ustawowe warunki do otrzymania dotacji oświatowej niezależnie od terminu uzyskania przez niego statusu słuchacza.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 października 2021 r. sygn. akt I GSK 650/21 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania oraz zasądził od organu na rzecz Spółki zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

NSA podkreślił, że zgodnie z art. 183 § 2 pkt 5 P.p.s.a., nieważność postępowania zachodzi, jeżeli strona została pozbawiona możności obrony swych praw. Do pozbawienia strony możliwości obrony jej praw dochodzi wówczas, gdy z powodu naruszenia przez sąd lub stronę przeciwną określonych przepisów lub zasad procedury, strona nie mogła brać i nie brała udziału w postępowaniu lub istotnej jego części i nie miała możliwości usunięcia skutków tych uchybień na następnych rozprawach poprzedzających wydanie orzeczenia kończącego postępowanie w danej instancji. Pozbawienie strony możności obrony swych praw w procesie stwarza sytuację, w której sąd nie powinien w ogóle przystępować do ostatecznego merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Odnosząc te wywody do okoliczności kontrolowanej sprawy sąd II instancji zauważył, że z akt sądowych sprawy wynika, że zarządzeniem z 8 marca 2021 r., skargę Spółki skierowano do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, z pouczeniem o możliwości przedstawienia stanowiska na piśmie w terminie 7 dni od doręczenia tego zarządzenia. W treści zarządzenia ani też pisma przewodniego nie została uwzględniona informacja o tym, że WSA wyznaczył posiedzenie niejawne na 18 marca 2021 r. Skarżącej spółce doręczono to zarządzenie 17 marca 2021 r. i od tego dnia zaczął płynąć 7. dniowy termin na ewentualne przedstawienie dodatkowych pisemnych wyjaśnień spółki. Tymczasem sąd I instancji rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym 18 marca 2021 r., a skarżąca spółka dodatkowe wyjaśnienie w sprawie – w wyznaczonym terminie – złożyła 22 marca 2021 r. (k. 75-77 akt sąd.)

NSA podkreśli, że okoliczność, że sprawa ma zostać rozpoznana na posiedzeniu niejawnym nie oznacza, że strona nie może przed wydaniem wyroku bronić swoich praw, a rzeczą sądu jest takie zorganizowanie postępowania aby to uprawnienie strony w sposób należyty zapewnić. Skarżąca Spółka zawiadomiona została o możliwości przedstawienia dodatkowych wyjaśnień w sprawie 17 marca 2021 r. w terminie 7. dni od doręczenia zarządzenia, o wyznaczaniu posiedzenia niejawnego w jej sprawie na 18 marca 2021 r. nie została jednak zawiadomiona, przy czym WSA nie dotrzymał wyznaczonego przez siebie 7. dniowego terminu na złożenie dodatkowych wyjaśnień, które zostały złożone przez spółkę 22 marca 2021 r.

W świetle powyższych okoliczności NSA stwierdził, że skarżąca Spółka została pozbawiona możliwości obrony swoich praw i w konsekwencji w sprawie wystąpiła nieważność postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznając sprawę ponownie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Natomiast w myśl art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zaznaczyć na wstępie należy, że w świetle wyroku NSA zapadłego w niniejszej sprawie nie może budzić już wątpliwości, że czynności polegające na ustaleniu wysokości i przekazaniu dotacji stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., które poddane zostały kognicji sądów administracyjnych, a w związku z powyższym zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek organu o odrzucenie skargi uznać należy za bezpodstawny.

Przechodząc do meritum wskazać należy, że zasadniczy spór w sprawie dotyczy w gruncie rzeczy liczby uprawnionych uczniów każdej ze szkół we wskazanym okresie, gdyż nie ma różnic między stronami co do wysokości stawki dotacji przypadającej na jednego ucznia kształconego w określonym zawodzie, a sporny jest element kalkulacyjny w postaci liczby uczniów spełniających wymóg dotyczący frekwencji w danym miesiącu - uczestnictwa w co najmniej 50 % obowiązkowych zajęć. Zdaniem skarżącej wszyscy uczniowie wskazani w sprawozdaniu za dany okres sprawozdawczy spełnili ten wymóg, natomiast według organu, na niektóre osoby nie należała się dotacja, ponieważ na dzień 1 października 2020 roku nie przysługiwał im status słuchacza, zostali bowiem zapisani po 1 października, a zgodnie z Uchwałą liczbę słuchaczy należy wykazywać na pierwszy dzień roboczy.

Dokonując oceny legalności zaskarżonej czynności naliczenia i wypłaty dotacji w niniejszej sprawie przypomnienia wymaga, że zgodnie z art. 34 ust. 1 u.f.z.o. dotacje, o których mowa w art. 15- 21, art 25 ust. 1-4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30 oraz 31 ust. 1, są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe, lub zespołu szkół lub placówek, w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że części za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia roku budżetowego; w przypadku dotacji, o której mowa w art 31 ust. 1, liczba części należnej dotacji jest równa liczbie miesięcy, w których prowadzony jest dany kwalifikacyjny kurs zawodowy. Według art. 26 ust. 2 u.f.z.o. dotacja przysługuje na każdego ucznia, uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu, z których uczeń nie został zwolniony.

Organ dotujący odwołując się do treści Uchwały twierdzi, że podstawą naliczenia dotacji jest liczba uczniów według stanu na pierwszy dzień roboczy danego miesiąca, co stanowi obok warunku frekwencyjnego, nieodzowny warunek naliczenia dotacji dla szkoły, uściślając de facto ten ustawowy warunek. Takie też w tej kwestii początkowo stanowisko zajmował tut. Sad, na kanwie analogicznych spraw ze skargi tej samej skarżącej spółki, na czynności naliczenia i wypłaty dotacji oświatowej na rzecz słuchaczy tych samych szkół, tyle, że za wcześniejsze okresy.

Taki pogląd nie utrzymał się wszakże w toku instancji i sąd naczelny w tych i analogicznych sprawach zaczął prezentować, jednolicie odmienny pogląd.

NSA odwołując się do treści art. 26 ust. 2 u.f.z.o. stwierdził, że otrzymanie dotacji na ucznia uwarunkowane jest jego uczestnictwem w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych. O tym, czy danej szkole przysługuje dotacja przesądza więc to, czy dana osoba jest uczniem i czy spełniła w danym miesiącu warunek w postaci uczestnictwa w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych. Wskazał, że z przepisów komentowanej ustawy nie wynika, aby taki uczeń (słuchacz) musiał posiadać status ucznia na pierwszy dzień, również roboczy danego miesiąca. W takim przypadku dochodziłoby bowiem do niedopuszczalnej sytuacji, w której organ prowadzący szkołę, byłby pozbawiony dotacji na ucznia zapisanego do szkoły po pierwszym dniu danego miesiąca i uczestniczącym w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych tego miesiąca. Taka mylna interpretacja powodowałby, że korekta, o jakiej mowa w art. 34 ust. 3 u.z.f.o., zawsze byłaby korektą in minus, a więc na niekorzyść organu prowadzącego szkołę, skoro należałoby sprawdzać jedynie frekwencję uczniów zapisanych do szkoły pierwszego dnia miesiąca. Tymczasem z treści art. 34 ust. 3 u.f.z.o. wynika, że może być to zarówno korekta in plus, jak i in minus. Zdaniem NSA wniosek taki płynie z tego, że w/w przepis mówi o warunku uczestniczenia w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu, a więc nie wprowadza warunku nabycia statusu ucznia już w pierwszym dniu danego miesiąca, czy też pierwszym dniu roboczym danego miesiąca (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2021r., sygn. akt I GSK 427/21, z dnia 17 listopada 2021 r. sygn. akt I GSK 1168/21).

Podzielając powyższe stanowisko, tut. Sąd uważa obecnie, że przesłanka frekwencyjności została zmodyfikowana (w pewnym okresie wyłączona) na mocy kolejnych rozporządzeń Ministra Edukacji i Nauki związanych z ograniczeniem funkcjonowania szkół w okresie pandemii COVID 19. w myśl rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z 20 marca 2020r. oraz rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z 28 grudnia 2020r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem C0VID-19 (Dz.U. z 2020r.,poz. 493 z późn. zm.), jednostka oświatowa oblicza frekwencję na podstawie miesiąca, gdzie ilość obowiązkowych zajęć, które odbyły się w danym miesiącu z ograniczeniem wyniosły co najmniej 40% wraz z zastosowaniem limitu 110% słuchaczy I semestrów. Z powyższych przepisów nie wynika, aby taki uczeń (słuchacz) musiał posiadać status ucznia na pierwszy dzień roboczy miesiąca, na który udzielana jest dotacja.

Reasumując, tut. Sąd stwierdza, że dotacja oświatowa o jakiej mowa w art. 26 ust. 2 u.f.z.o, przysługuje organowi prowadzącemu szkołę na ucznia (słuchacza), który został do niej zapisany także po pierwszym dniu (pierwszym dniu roboczym) danego miesiąca, pod warunkiem, że uczeń uczestniczył w co najmniej 50% obowiązkowych edukacyjnych zajęć w tym miesiącu. Tym samym przepisy ustawy nie uzależniają kwestii wypłaty dotacji od posiadania statusu słuchacza w pierwszym dniu miesiąca, także roboczym, co oznacza, iż dotacja winna być wypłacona na każdego słuchacza, który spełnił ustawowe warunki do otrzymania dotacji oświatowej niezależnie od terminu uzyskania przez niego statusu słuchacza.

Wymaga zaznaczenia, że powyższego warunku ustawowego nie zmieniają zapisy uchwały zawarte w § 3 ust. 1 i 2 Uchwały Nr [...] Rady Miasta z [...] grudnia 2017r. wskazujące jedynie na obowiązki dotowanego w zakresie składania dokumentów dotyczących sprawozdań z liczby uczniów według stanu na pierwszy roboczy dzień miesiąca, na który udzielana jest dotacja oraz sprawozdań korygujących dotyczących faktycznego uczestnictwa uczniów w obowiązkowych zajęciach edukacyjnych według stanu za miesiąc poprzedzający miesiąc, na który udzielana jest dotacja.

W tej sytuacji stwierdzić przychodzi, że skarżona czynność została podjęta z naruszeniem prawa, a mianowicie wskutek błędnej wykładni, a w konsekwencji niewłaściwego zastosowania art. 26 ust. 2 u.f.z.o..

Mając na uwadze powyższe Sąd w oparciu o art. 146 § 1 P.p.s.a. orzekł o bezskuteczności czynności Prezydenta Miasta dotyczącej wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej za miesiąc grudzień 2020 r.

Dokonując ponownie wyliczenia przedmiotowej dotacji organ będzie związany przedstawionym powyżej poglądem sądu co ustawowego warunku przyznania dotacji na słuchacza szkół niepublicznych prowadzonych przez skarżącą.

Na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 ze zm.) Sąd zasądził na rzecz Skarżącej kwotę 680 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania, na którą składa się zwrot uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 200 zł oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł.