Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 3898/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Stanisław Małek (spr.) Sędzia WSA Barbara Koś Asesor sąd. Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant Staż. Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2004 r. sprawy ze skargi A.P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2001r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2001r. Nr [...]; II. stwierdza, że wymienione w punkcie I decyzje nie podlegają wykonaniu. III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej kwotę 10,-zł tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ St.Małek /-/ B.Koś


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2001r. na podstawie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.) nałożył na Przedsiębiorstwo A – A. P., J. P., G. P. obowiązek wykonania następujących czynności w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem samowolnie wykonanej drogi – zjazdu z Al. [...] do Przedsiębiorstwa A na działce nr [...]:

a) demontaż krawężnika na odcinku wjazdu na działkę [...],

b) przedłożenie projektu geodezyjnego powykonawczego,

c) przedłożenie projektu budowlanego powykonawczego uwzględniającego demontaż krawężnika, zaopiniowanego przez Urząd Miasta – Wydział Infrastruktury Technicznej i Ochrony Środowiska,

d) przedłożenia oświadczenia uprawnionej osoby o wykonaniu robót budowlanych, zgodnie ze sztuką budowlaną i obowiązującymi Polskimi Normami.

w terminie do [...] sierpnia 2001r.

Ustalono, że decyzją z dnia [...] stycznia 1998r. właściciele Przedsiębiorstwa A otrzymali pozwolenie na budowę drogi dojazdowej, utwardzenie placu, przyłącza wodno-kanalizacyjnego i sieci drenażowej. Zatwierdzony projekt budowlany przewidywał budowę drogi na terenie działki [...]. Inwestor przedłużył jednak trasę wjazdu i wyłożył polbrukiem drogę na odcinku działki [...], co jest niezgodne z pozwoleniem na budowę. Wykonanie krawężnika drogi na odcinku działki [...] uniemożliwia zjazd do działki nr [...], będącej własnością R.S.

Roboty związane z budową drogi zostały wykonane. Z tego względu, w oparciu o powołane przepisy, nałożono na inwestora obowiązek zdemontowania krawężnika na odcinku zjazdu na działkę [...] celem umożliwienia komunikacji na działkę nr [...] oraz przedstawienie niezbędnych dokumentów.

Stwierdzono, że odstąpiono od wymogów określonych w przepisie art. 10 kpa, gdyż strony brały czynny udział w postępowaniu administracyjnym.

A.P. wniosła odwołanie, domagając się uchylenia kwestionowanej decyzji.

Podała, iż:

1) Urząd Miejski protokołem z [...] lipca 1997r. potwierdził fakt wykonania zjazdu na działkach nr [...] i [...] (obecnie [...]), należących do Gminy,

2) określona w sentencji decyzji działka nr [...] nie istnieje,

3) projekt geodezyjny powykonawczy dotyczący działki [...] został przedstawiony w listopadzie 2000r.,

4) nie ma potrzeby przedłożenia projektu uwzględniającego demontaż krawężnika, gdyż lepszym rozwiązaniem jest demontaż wszystkich krawężników i usunięcie polbruku na działkach [...] i [...],

5) żadna osoba uprawniona nie potwierdzi wjazdu bez krawężnika z jednej strony, gdyż może to spowodować "rozjechanie" polbruku,

6) projekt wjazdu został uzgodniony w 1996r. z Urzędem Miejskim, a oświadczenie o prawidłowym wykonaniu wjazdu zawarte jest w protokole z [...] lipca 1996r.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej terminu wykonania czynności i określił ten termin na dzień [...] października 2001r., a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy tą decyzję.

Organ odwoławczy podzielił argumentację zaskarżonej decyzji.

Wyjaśnił, iż demontaż krawężnika odcinka wjazdu należy dokonać w obrębie terenu działki nr [...], a nie [...], jak to wskazano w sentencji decyzji.

W związku z tym zobowiązano organ pierwszej instancji do wydania postanowienia o sprostowaniu oczywistego błędu dotyczącego numeracji działki. Podkreślono, że dopiero w przypadku negatywnej oceny stanu technicznego odcinka drogi lub nie wykonania obowiązków w terminie nałożonym decyzją organ pierwszej instancji nakazuje rozbiórkę obiektu.

A.P. wniosła skargę domagając się uchylenia decyzji obu organów.

Skarżąca podtrzymała zarzuty zawarte w odwołaniu. Stwierdziła, iż powołane przepisy art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 4 prawa budowlanego nie mają zastosowania do robót wykonanych i zakończonych w 1997r.

Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Prezydent Miasta decyzją z [...] stycznia 1998r. udzielił skarżącej oraz J.P. pozwolenia na budowę, obejmującego między innymi budowę drogi dojazdowej na działce nr [...] przy ul. [...] w Z. Ustalono, że droga dojazdowa wykonana została również na odcinku działki nr [...] (protokół oględzin z [...] stycznia 2001r.). Działka ta, po podziale, otrzymała numer [...].

Przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 4 prawa budowlanego uprawnia organ administracji do nałożenia na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem, jeżeli zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń określonych w pozwoleniu na budowę. Słusznie zatem organ administracji nałożył na skarżącą obowiązki, o których mowa w decyzji organu pierwszej instancji.

Z niekwestionowanych ustaleń organów administracji wynika, iż krawężnik drogi na odcinku wjazdu na działkę nr [...] uniemożliwia zjazd do działki nr [...], będącej własnością R.S.

Zaskarżone decyzje podlegają uchyleniu, gdyż organy administracji rozstrzygając sprawę wskazały, iż demontaż krawężnika odnosi się do odcinka wjazdu na działkę nr [...], gdy tymczasem chodzi o działkę nr [...].

Wprawdzie organ odwoławczy, dostrzegając ten błąd, zobowiązał organ pierwszej instancji do sprostowania numeracji działki, to jednak z akt sprawy nie wynika to, aby w sentencji decyzji dokonano prawidłowego określenia numeracji działki.

Skarżąca zarzuca, iż wskazana w sentencji działka nie istnieje. Uznając zatem zasadność tego zarzutu należało uchylić zaskarżone decyzje. W toku ponownego rozpatrzenia sprawy należy określić prawidłową numerację działki, na odcinku której ma być realizowany obowiązek skarżącej demontażu krawężnika.

Pozostałe obowiązki określone w decyzji mają na celu, doprowadzenie zrealizowanej bez pozwolenia na budowę drogi, do stanu zgodnego z prawem. Dla realizacji tego celu inwestor winien przedłożyć projekt geodezyjny powykonawczy, projekt budowlany powykonawczy oraz stosowne oświadczenie uprawnionej osoby o wykonaniu robót zgodnie z przepisami prawa budowlanego.

Organu obu instancji, z naruszeniem zasady czynnego udziału stron w postępowaniu (art. 10 kpa), nie zapewniły skarżącej przed wydaniem decyzji możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów. Błędne jest w szczególności stanowisko organu pierwszej instancji, co do odstąpienia od zasady określonej w powołanym przepisie. Zgodnie z § 2 art. 10 kpa, można odstąpić od zasady, określonej w § 1 tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego, albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodą materialną.

Skarżąca bezpodstawnie zarzuca, iż powołane przepisy prawa budowlanego nie mają zastosowania do robót wykonanych w 1997r. Taka argumentacja nie znajduje uzasadnienia w treści tych przepisów.

Błędnie również skarżąca zarzuca naruszenie art. 138 § 2 kpa. Organ odwoławczy uchylił bowiem decyzję organu pierwszej instancji tylko w części odnoszącej się do terminu wykonania nałożonych obowiązków, co znajduje uzasadnienie w przepisie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, a w pozostałej części, stosownie do art. 138 § 1 pkt 1, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Z tych powodów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c i art. 200 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1271) orzeczono jak w sentencji wyroku.

Orzeczenie w punkcie II-im sentencji oparte jest na przepisie art. 152 powołanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.

/-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ St.Małek /-/ B.Koś

MarK