Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 74/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2013 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości skargę oddala


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] września 2012 r. działając na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. nr 243 z 2010r poz. 1623), w sprawie stanu technicznego bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe usytuowanego na terenie działki nr ew. [...] przy ul. [...][...]we wsi [...], gmina [...], której właścicielami są A. i A. R. i J. i M. R., nakazał właścicielom usunięcie nieprawidłowości w ww. dwu komorowym zbiorniku na nieczystości ciekłe w związku z jego nieodpowiednim stanem technicznym poprzez wykonanie nieprzepuszczalnego dna w jednej z komór zbiornika w terminie 60 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna.

W uzasadnieniu decyzji wskazał, że z przekazanego przez Wójta Gminy [...] protokołu, z przeprowadzonej 14 maja 2012 r. wizji lokalnej, wynika, że na terenie ww. nieruchomości znajdują się dwa zbiorniki bezodpływowe na nieczystości ciekłe. Jeden ze zbiorników, usytuowany z przodu posesji, posiada dwie komory, o poj. ok. 10 m3. Podczas kontroli stwierdzono, że jedna z komór nie posiada utwardzonego dna.

Mając na uwadze ww. przepis § 35 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie: organ stwierdził, że ww. zbiornik jest w nieodpowiednim stanie technicznym dlatego zastosowanie w przedmiotowej sprawie ma art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, który stanowi iż w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

Mając na uwadze art. 75 § 1 Kpa organ jako dowód w sprawie dopuścił protokół oględzin przeprowadzonych, przez pracownika Urzędu Gminy [...].

Organ powołując się na wyrok z dnia 29 kwietnia 2008 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 427/07zgodnie z którym określenie "nieodpowiedni" stan techniczny budynku należy odnieść do sytuacji, w której ustalony stan techniczny obiektu narusza wymagania wynikające z obowiązujących przepisów. W takim tylko przypadku organ nadzoru budowlanego może nałożyć obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, a także w oparciu o materiał sprawy wydał nakaz usunięcia ww. nieprawidłowości w celu doprowadzenia zbiornika do stanu odpowiadającemu normom technicznym.

Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia w ustawowym terminie złożył J. R..

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie, art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane.

Zgodnie z brzmieniem powoływanego art. 66 Prawa budowlanego organ nadzoru budowlanego upoważniony jest do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości m. in. wtedy, kiedy obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym. Okoliczność ta powinna być stwierdzona przez organ nadzoru budowlanego. W ocenie organu odwoławczego bezsprzecznym jest, iż okoliczność taka zachodzi na gruncie omawianej sprawy. Z protokołu z wizji lokalnej wynika, że przedmiotowy zbiornik nie posiada utwardzonego dna, co skutkuje jego nieszczelnością. Powyższe jest sprzeczne z § 35 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., zgodnie z którym zbiorniki bezodpływowe na nieczystości ciekłe, doły ustępów nieskanalizowanych oraz urządzenia kanalizacyjne i zbiorniki do usuwania i gromadzenia wydalin pochodzenia zwierzęcego powinny mieć dno i ściany nieprzepuszczalne, szczelne przekrycie z zamykanym otworem do usuwania nieczystości i odpowietrzenie wyprowadzone co najmniej 0,5 m ponad poziom terenu.

Organ wskazał dalej, że celem przepisu art. 66 Prawa budowlanego jest utrzymanie obiektów budowlanych w należytym stanie technicznym, dlatego decyzja wydana w celu korygowania stwierdzonych nieprawidłowości powinna dokładnie określać czynności, które właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest zobowiązany wykonać. Organ I instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji słusznie nakazał wykonanie określonych czynności zmierzających do usunięcia stanu niezgodnego z prawem w świetle przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. określających warunki techniczne jakie powinny spełniać budynki i ich usytuowanie.

Odnosząc się do kwestii podniesionych w odwołaniu wskazał, że pozostają one bez wpływu na kształt podjętego rozstrzygnięcia. Podnoszona przez skarżącego kwestia planowanego podłączenia budynku do sieci kanalizacji nie może stanowić podstawy do akceptowania stanu naruszającego przepisy prawa.

W związku z powyższymi ustaleniami utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...].09.2012 r.

Skargę do sądu administracyjnego na ww. decyzje złożył J. R.. Wniósł o uchylenie decyzji organu II i I instancji w całości. W uzasadnieniu wskazał, że działkę na której zlokalizowane jest szambo nabył w 2005 r. Już wtedy była ona zabudowana i zaopatrzona w media. Zapisy zawarte w akcie notarialnym wskazywały, że prace budowlane na działce zostały wykonane w sposób zgodny z prawem i na podstawie odpowiednich zezwoleń i dopuszczeń. Zdaniem skarżącego decyzje wydane w sprawie stanowią próbę przerzucenia odpowiedzialności organów za dopuszczenie do użytkowania zbiornika na kolejnego właściciela. Dodał, że wykonywanie nakazu jest ekonomicznie nieuzasadnione z uwagi na okoliczność budowy kanalizacji w 2014 r.

Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.).

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji są zgodne z prawem materialnym i procesowym.

Podstawę materialnoprawną decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. stanowił art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego regulujący kwestie stanu technicznego obiektów budowlanych. W art. 61 pkt 1 ustawa Prawo budowlane na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego nakłada obowiązek utrzymywania i użytkowania obiektu zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 cyt. ustawy, czyli użytkowania w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywania w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7 art. 5. W punkcie 2 art. 61 ww. ustawy ustawodawca zobowiązał ww. podmioty do zapewnienia, przy dochowaniu należytej staranności, bezpiecznego użytkowania obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych oddziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska. Konstrukcja art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego wskazuje, iż decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany. To znaczy, że organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz zobowiązany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt II SA/Go 889/09).

W każdym zatem przypadku stwierdzenia przez uprawnione organy wystąpienia choćby jednej z przesłanek określonych w art. 66 ust. 1 pkt 1-4 Prawa budowlanego jest wydanie decyzji w trybie art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, jak miało to miejsce w postępowaniu zwyczajnym.

Organy nadzoru budowlanego na podstawie dokumentacji technicznej ustaliły, że stan techniczny spornego dwukomorowego zbiornika jest w nieodpowiednim stanie technicznym, ponieważ jedna z komór nie posiada szczelnego dna, co jest sprzeczne z § 35 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Przepis art. 66 Prawa budowlanego nie tworzy dla właściciela czy zarządcy obiektu nowego obowiązku lecz tylko precyzuje ustawowy obowiązek wynikający z art. 61 Prawa budowlanego.

Powyższy przepis zezwala tylko i wyłącznie na doprowadzenie obiektu budowlanego do odpowiedniego stanu technicznego. Jego celem jest, jak już wyżej wskazano, jedynie utrzymanie obiektów budowlanych w należytym stanie technicznym

Dysponując stosownym i nie kwestionowanym materiałem dowodowym wskazującym na sposób usunięcia złego stanu technicznego organ nadzoru budowlanego był zobowiązany do nakazania właścicielowi wykonania robót budowlanych polegających na doprowadzeniu do odpowiedniego stanu technicznego dwukomorowego zbiornika na nieczystości ciekłe.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, że zapisy zawarte w akcie notarialnym przywołane w skardze stanowią oświadczenia sprzedającego o zgodności zabudowy z decyzją o pozwoleniu na budowę. Oświadczenie takie w żaden sposób nie wpływa na ocenę faktycznego stanu technicznego spornego obiektu w chwili wydawania decyzji przez organ I instancji. Poza tym brak dokumentacji projektowej uniemożliwia odniesienie się do tego twierdzenia.

Przystąpienie do projektowania budowy kanalizacji sanitarnej w miejscowości [...] również pozostaje bez wpływu na ocenę zaskarżonej decyzji, bowiem organy nadzoru budowlanego mają obowiązek orzekania zgodnie ze stanem prawnym i faktycznym obowiązującym w chwili wydawania decyzji. Z tego powodu ewentualne powstanie w przyszłości kanalizacji nie mogło wpływać na ocenę istniejącego stanu technicznego dwukomorowego zbiornika.

Uznając zatem, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawniony był orzec, jak w sentencji.