Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 45/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

II OZ 45/15 POSTANOWIENIE Dnia 28 stycznia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. E.– K., W. E. i C. E. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Po 1210/13 odrzucające zażalenie M. E.– K. i W. E. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Po 1210/13 oddalające wniosek o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi M. E.– K. i W. E. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

II OZ 45/15

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie M. E.– K. i W. E. na postanowienie tego Sądu z dnia 13 marca 2014 r. o wyłączenie od orzekania w sprawie sędziego WSA Tomasza Świstaka.

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, iż M. E.– K. i W. E. złożyły zażalenie na ww. postanowienie z dnia 13 marca 2014 r. Zarządzeniem z dnia 19 maja 2014 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżące do uiszczenie solidarnie wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł oraz uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez przesłanie 7 odpisów zażalenia (poświadczonych za zgodność z oryginałem), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis powyższego zarządzenia oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało prawidłowo doręczone stronom w dniu 12 czerwca 2014 r. Termin do uzupełnienia braków zażalenia upływał z dniem 20 czerwca 2014 r. W wyznaczonym terminie należny wpis nie został jednakże opłacony, a brak formalny nie został uzupełniony.

Odrzucając powyższe zażalenie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, wskazał na treść art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) oraz art. 176 w zw. z art. 197 § 2 i wynikający z art. 47 § 1 P.p.s.a. obowiązek dołączenia do pisma odpowiedniej liczby jego odpisów, celem doręczenia ich wszystkim stronom (również uczestnikom - art. 33 § 1 P.p.s.a.) postępowania. Następnie Sąd stwierdził, że jeżeli wskutek niezachowania warunków formalnych pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia w terminie 7 dni, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei z art. 178 P.p.s.a. wynika, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Wskazując na powyższe, Sąd pierwszej instancji przytoczył treść uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, w której stwierdzono, że: 1. niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd; 2. złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a, ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Przedmiotowa uchwała znajduje w pełni swoje zastosowanie do przedmiotowego zażalenia. W niniejszej sprawie żaden z braków zażalenia, pomimo wezwania, nie został uzupełniony.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli: M. E.– K., W. E. i C. E., wnosząc o jego uchylenie w całości jako wydanego z rażącym naruszeniem art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz art. 32 Konstytucji RP.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne.

Stwierdzić trzeba, iż zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. " Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania". Z kolei zgodnie z § 3 ww. przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W okolicznościach niniejszej sprawy, co nie było również kwestionowane w rozpoznawanym zażaleniu, pomimo stosownego wezwania, skarżące M. E.– K. i W. E.– K. nie uzupełniły braków formalnych wniesionego na postanowienie z dnia 13 marca 2014 r. zażalenia, tj. nie opłaciły go ani nie nadesłały brakujących odpisów. W tym stanie sprawy, trafnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13 odrzucił ww. zażalenie.

Wskazywanie natomiast przez skarżące na podejmowane przez Sąd czynności, bez wzywania ich do uiszczenia opłaty, ale w innej niż niniejsza sprawie pozostawały bez znaczenia dla oceny kontrolowanego postanowienia, bowiem ich ocena wykraczałaby poza granice sprawy. Z tych też przyczyn, zarzuty naruszenia art. 220 § 3 P.p.s.a. i art. 32 Konstytucji RP ocenić należało jako niezasadne.

W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.