Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 753/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-11-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...], po ponownym rozpatrzeniu odwołania P.B. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę przedszkola wraz z częścią mieszkalną na działkach o nr [...], [...], [...], [...] i [...] w W. przy ul. [...], uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w części dotyczącej punktu 4 i orzekł, że pozwolenie wodno-prawne dla wnioskowanego budynku przedszkola nie jest wymagane i utrzymał w mocy pozostałą część zaskarżonej decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący P.B. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego zawarł wniosek wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazano, że brak wstrzymania dalszych robót spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Kontynuowanie robót może bowiem uniemożliwić w przyszłości wykonanie robót i instalacji określonych ewentualnym pozwoleniem wodno-prawnym. W ocenie pełnomocnika skarżącego za zasadnością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przemawia także fakt, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach cyt. "uchylając wyrokiem z dnia 20 marca 2009 r. poprzednią decyzję wydaną w niniejszej sprawie orzekł, że nie podlega ona wykonaniu w całości".

W odpowiedzi na skargę organ nie ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Odpis skargi wraz z odpowiedzią na skargę doręczono uczestnikom postępowania wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania w terminie 7 dni. Do dnia wydania niniejszego postanowienia uczestnicy postępowania nie ustosunkowali się do przedmiotowego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Okoliczności te sąd winien ocenić zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i uczestników postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania, bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu mogą dotykać w takim samym stopniu inwestora jak i pozostałe strony postępowania.

Rozpatrując wniosek skarżącego w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarżący nie podał bowiem żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wskazał też żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., tzn. nie wykazał, iż wykonanie tej decyzji spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Tymczasem, aby stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi powołać się na konkretne okoliczności pozwalające wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. To na wnioskodawcy spoczywa bowiem obowiązek wykazania, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 715/08).

Rozpoznając złożony wniosek nie można również pominąć, że stosownie do art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118) w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę, wstrzymanie wykonania tej decyzji sąd może uzależnić od złożenia przez skarżących kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania takiej decyzji. Brzmienie przywołanego przepisu dowodzi, że postanowienie wstrzymujące wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowi na ogół dużą dolegliwość przede wszystkim dla inwestora, mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż szkoda, jaka może wyniknąć z kontynuowania robót budowlanych prowadzonych w oparciu o zaskarżoną decyzję.

Na marginesie wskazać, należy że rozstrzygnięcie podjęte na podstawie art. 152 ustawy p.p.s.a. traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku, w tym przypadku wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 marca 2009 r. wydanego w sprawie o sygn. II SA/Gl 904/08.

Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.