Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 29/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-01-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustawienia pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi Z. M. i J. M. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia - przyznać skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie tj. ustanowić na jego rzecz radcę prawnego -


UZASADNIENIE

Skarżący – J.M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu (radcy prawnego). W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Małżonkowie uzyskują niskie dochody, co nie pozwala im na wynajęcie pełnomocnika. Z oświadczeń skarżącego wynika, że małżonkowie nie posiadają żadnego majątku ani oszczędności. Skarżący uzyskuje dochód ze stosunku pracy w wysokości [...] zł, a jego żona emeryturę wysokości [...] zł. Łączny dochód małżonków wynosi [...] zł. Miesięczne zobowiązania małżonków to: leki 60 zł, rata pożyczki 60,13 zł, czynsz 100 zł, media 160 zł.

W toku postępowania nadesłano odcinek emerytury żony skarżącego, kopię listy płac dokumentującej wynagrodzenie skarżącego, dokumenty dotyczące stanu zdrowia skarżącego.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 270 ze zm. – dalej P.p.s.a), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Jak stanowi z kolei art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Rozpoznając niniejszy wniosek, w pierwszej kolejności zauważyć należy, że na mocy postanowienia z 10 kwietnia 2017 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Od tego czasu, sytuacja finansowa skarżącego, jak wynika z uzasadnienia wniosku, nie uległa znaczącej zmianie.

Z oświadczeń skarżącego wynika, że sytuacja finansowa jego rodziny jest trudna. Źródłem utrzymania skarżącego jego żony jest wynagrodzenie za pracę skarżącego

w wysokości ok. [...] zł netto oraz emerytura jego żony w wysokości [...] zł. Dochód ten w całości przeznaczany jest na utrzymanie małżonków. Z powyższego wynika, że środki, którymi skarżący dysponuje są ograniczone i pozwalają na zaspokojenie tylko niezbędnych potrzeb życiowych.

Tym samym, referendarz sądowy uznał, że na obecnym etapie postępowania zasadne jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Ustanowienie pełnomocnika umożliwi skarżącemu skorzystanie z prawa do kontroli (w drodze skargi kasacyjnej) przez sąd drugiej instancji wydanego w niniejszej sprawie wyroku. Jest to o tyle istotne – że realizacja tego prawa obwarowana jest "przymusem adwokackim", czyli wprowadzonym przepisem art. 175 P.p.s.a. obowiązkiem sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.