Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1982/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. .L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r. postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 10 maja 2011 r. (data wpływu do organu 4 czerwca 2012 r.) pełnomocnik R. L. (dalej: Skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r.

W skardze pełnomocnik Skarżącego zwrócił się z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 20 września 2012 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Na powyższe postanowienie Skarżący nie złożył sprzeciwu.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2012 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 2 000 zł.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie do uiszczenia wpisu, pełnomocnik Skarżącego złożył ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Zarządzeniem z dnia 1 marca 20113 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Na powyższe zarządzenie Skarżący nie złożył sprzeciwu.

Pismem z dnia 27 marca 2013 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 19 grudnia 2012 r. wzywającego do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi.

Ze znajdującego się w aktach sprawy "Potwierdzenia odbioru" wynika, że korespondencja została doręczona na adres pełnomocnika Skarżącego w dniu 10 kwietnia 2013 r.

Pismem z dnia 15 kwietnia 2013 r. pełnomocnik Skarżącego ponownie wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.

W dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych na dzień 26 kwietnia 2013 r. nie stwierdzono wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżący został wezwany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skargę należało odrzucić.

Zgodnie z dyspozycją art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga jest takim pismem. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.

Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano do uiszczenia należnego wpisu w sposób prawidłowy. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nie uiszczenia wpisu w terminie. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 10 kwietnia 2013 r. na wskazany przez pełnomocnika adres. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu zaczął biec w dniu 11 kwietnia 2013 r. i upłynął w dniu 18 kwietnia 2013 r. Jak już wyjaśniono do dnia 26 kwietnia 2013 r. Skarżący nie uiścił należnego wpisu, w związku z tym, w tej sytuacji skargę należało odrzucić.

Sąd zważył jednocześnie, iż na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie nie mogło mieć wpływu złożone przez pełnomocnika Skarżącego pisma z dnia 15 kwietnia 2013 r., w którym zwrócił się o zwolnienie z kosztów sądowych.

Zauważyć należy, że wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy został już rozpatrzony, więc uznać należy, że rozstrzygnięcie tej kwestii wpadkowej uzyskało przymiot prawomocności, a w konsekwencji moc wiążącą między innymi wobec Sądu, który je wydał. Z tego zaś wypływa obowiązek uiszczenia wymaganych na danym etapie postępowania kosztów sądowych (w tym przypadku wpisu od skargi). Jak bowiem zauważył Naczelny Sąd Administracyjny (zob. postanowienie z dnia 23 grudnia 2005 r., II FZ 794/05, niepubl.) złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od obowiązku ich poniesienia nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia. Jedynie wydanie i uprawomocnienie się postanowienia odmiennej treści powoduje utratę mocy pierwszego z nich. Postanowienie takie mogłoby jednak zapaść wyłącznie w sytuacji zmiany okoliczności sprawy (zob. art. 165 p.p.s.a.).

Skarżący, we wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych z 15 kwietnia 2013 r. wskazał, że od daty złożenia poprzedniego wniosku jego sytuacja majątkowa uległa znacznemu pogorszeniu. Podniósł, że w związku z egzekucją sądową prowadzoną w innej sprawie, zajęty został cały jego majątek oraz rachunki bankowe.

Sąd wskazuje w tym miejscu, że do wniosku z 15 kwietnia 2013 r. nie zostały dołączone żadne dokumenty wskazujące, że po dniu rozpoznania poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy wszczęta została egzekucja sądowa w innej sprawie oraz zajęty został jego majątek oraz rachunki bankowe. Skarżący do wniosku z 15 kwietnia 2013 r. dołączył tytuły wykonawcze z [...] maja 2012 r. obejmujące zobowiązanie z tytułu podatku od towarów i usług za marzec, maj, czerwiec, lipiec, październik, listopad i grudzień 2007 r., wynikające z zaskarżonej decyzji, zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego z [...] sierpnia 2012 r., zeznanie podatkowe za 2010 r. i PIT B za 2011 r. (bez prezentaty organu podatkowego i bez dowodu wysłania do organu podatkowego) oraz PIT 11 za 2011 r.

Poprzednie postanowienie odmawiające przyznania Skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zapadło 20 września 2012 r. Zarządzenie, pozostawiające bez rozpoznania kolejny wniosek Skarżącego o zwolnienie od kosztów z uwagi na jego niezłożenie na urzędowym formularzu, zapadło 1 marca 2013 r.

Wobec powyższego uznać należy, że składając kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych 15 kwietnia 2013 r. Skarżący nie wykazał, by od daty rozpoznania poprzedniego wniosku, to jest od 20 września 2012 r. zmieniły się okoliczności sprawy, co uzasadniałoby rozpoznanie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że ponowny wniosek pełnomocnika Skarżącego nie przerwał biegu siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, zakreślonego w wezwaniu z dnia 27 marca 2013 r., co oznacza, że jego złożenie nie mogło zniweczyć skutków jego nieuiszczenia (por. postanowienia NSA z dnia 10 stycznia 2007 r., I FZ 653/06, niepubl. oraz z dnia 15 listopada 2006 r., I FSK 407/06, niepubl.).

Z tej też przyczyny wniosek pełnomocnika Skarżącego z dnia 15 kwietnia 2013 r. o zwolnienie od kosztów sądowych, uznać należy za bezprzedmiotowy.

Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny, na podstawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.