Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1777/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6179 Inne o symbolu podstawowym 617
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 26, art. 27, art. 30
journal: Dz.U. 1997 nr 114 poz 740
law: Ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia.
article: art. 7, art. 77, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit.c, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o wydaniu licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia i odmowy wydania licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości; 3. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego A. M. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. na podstawie art. 138 §1 pkt 1 w zw. z art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt.l i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.)- kpa oraz art. 31 ust. 1 w zw. z art. 27 ust 3 pkt 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2005 r. Nr 145, poz. 1221 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. M. (dalej skarżący) od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] wydającej skarżącemu licencję pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia i odmowy wydania licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia, utrzymał w mocy ww. decyzję z dnia [...] kwietnia 2010 r.

Organ wskazał na następujący stan faktyczny w sprawie:

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r., działając w oparciu o art. 145 § 1 kpa Komendant Wojewódzki Policji w [...] wznowił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wydania A. M. licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia, gdyż orzeczenie lekarskie, mające stwierdzać, że skarżący posiada zdolność fizyczną i psychiczną do wykonywania zadań pracownika ochrony okazało się sfałszowane. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika bowiem, iż organ I instancji, wydając skarżącemu w dniu [...] maja 2007 r. licencję pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia nie posiadał informacji, iż przedłożone przez niego orzeczenie lekarskie nr [...] jako autentyczne - wystawione w dniu [...] września 2005 r. - zostało sfałszowane, co potwierdza prawomocny od dnia [...] lipca 2009 r. wyrok Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] czerwca 2009 roku sygn akt [...] skazujący Ł. A. za czyn z art. 230 § 1 kk i 270 § 1 kk. Wyrok ten spowodował także wszczęci odrębnego postępowania karnego, m. in. przeciwko A. M. o przestępstwo z art 230 a § 1 kk, z art 270 § 1 kk i art 272 kk.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący, wnosząc o jej uchylenie, zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego w postaci art. 3 i ust 1 w zw. z art. 27 ust. 3 w zw. art. 26 ust. 3 pkt 2 ustawy o ochronie osób i mienia, art. 151 § 2 kpa w zw. z art. 146 § 2 kpa poprzez ich niezastosowanie, art. 77 § 1 kpa - poprzez nie rozpatrzenie całego materiału dowodowego - w tym pominięcie jego aktualnego orzeczenia lekarskiego nr [...] z dnia [...] września 2008 r. wydanego przez lek. med. [...], które złożył przed upływem ważności poprzedniego orzeczenia.

W uzasadnieniu odwołania podkreślił, iż orzeczenie nr [...] uzyskał w dobrej wierze co do jego autentyczności, aktualnie spełnia wszystkie wymogi ustawowe do uzyskania licencji, w tym posiada zdolność fizyczną i psychiczną do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia, a zatem postępowanie w jego sprawie nie powinno zostać wznowione, a ponadto nie został skazany w toczącym się jeszcze przeciwko niemu postępowaniu karnym.

Komendant Główny Policji, utrzymując w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2010 r. wskazał, iż zgodnie z art. 27 ust 3 pkt 1 w zw. z art. 26 ust. 3 pkt 2 ustawy o ochronie osób i mienia, osoba ubiegająca się o licencję pracownika ochrony drugiego stopnia musi posiadać zdolność fizyczną i psychiczna do wykonywania zadań, stwierdzoną orzeczeniem lekarskim, a jeśli nie spełnia tego warunku, komendant wojewódzki Policji w myśl art. 31 ust. 1 odmawia wydania licencji. Skarżący, ubiegając się o licencję przedłożył orzeczenie lekarskie potwierdzające tę zdolność, jednakże zostało ono sfałszowane. Nie mając wiedzy o tej okoliczności organ wydający licencję uznał je za dowód w sprawie i wydał ją skarżącemu, natomiast po uzyskaniu informacji uprawdopodabniającej, iż orzeczenie to jest fałszywe organ miał pełne podstawy do wznowienia w powyższej sprawie, w myśl art. 145 § 1 kpa. By uzyskać licencję, jak dalej wywiódł Komendant Główny Policji, wszystkie wymagane w ustawie warunki muszą być spełnione łącznie Brak jednego z nich stanowi natomiast przesłankę odmowy wydania licencji określonej w art. 27 ust.2 i ust. 3 ustawy o ochronie osób imienia. Skarżący warunku tego nie spełniał w dacie decyzji ostatecznej z [...] maja 2007 r. mocą której licencję uzyskał, ponieważ dla potwierdzenia iż jest zdolny psychicznie i fizycznie do wykonywania zadań pracownika ochrony posłużył się fałszywym dowodem, na którego podstawie ustalono istotne dla postępowania okoliczności.

W skardze na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2010 r. A. M. wniósł o jej uchylenie, zarzucając naruszenie:

1. prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: -

- art. 31 ust.1 w zw. art. 27 ust. 3 w zw. z art. 26 ust 3 pkt 1 i 2 ustawy. o ochronie osób i mienia, przez ich błędne zastosowanie i odmówienie wydania licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia mimo spełniania wszystkich przesłanek wymienionych w cytowanych przepisach do wydania takiej licencji

2. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy,

- art. 151 § 2 kpa w zw. z art. 146 § 2 kpa poprzez ich niezastosowanie w sprawie w sytuacji znajdowania się w zebranym materiale dowodowym orzeczenia lekarskiego [...] z [...] września 2008 r., w którym stwierdza się posiadanie przeze skarżący zdolności fizycznej i psychicznej do wykonywania zadań pracownika ochrony

- art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 i art. 268a kpa poprzez ich błędne zastosowanie

- art. 77 § 1 KPA poprzez nie rozpatrzenie całości zebranego materiału dowodowego zebranego w sprawie, tj. pominięcie znajdującego się w aktach orzeczenia lekarskiego nr [...] z .[...] 2008r. wydanego przez lek. med. [...], a które złożył we wrześniu 2008r, przed upływem ważności poprzedniego orzeczenia

- art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 140 KPA poprzez nieprawidłowe uzasadnienie zaskarżonej decyzji

W uzasadnieniu wskazał, iż z posiadanego przez niego aktualnego orzeczenia lekarskiego wynika, że posiada on zdolność fizyczną i psychiczną do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia. Termin ważności tego orzeczenia został określony do września 2011 r. W związku z tym, nawet gdyby przyjąć, że istniały przesłanki do wznowienia postępowania na tej podstawie, że orzeczenie lekarskie nr [...] było fałszywe, to nie istnieją przesłanki do uchylenia ostatecznej decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] i odmówienia wydania mu licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia, bowiem spełnia on wszystkie wymogi ustawowe do uzyskania takiej licencji, jak tego wymaga art. 26 ust 3 pkt 2 ustawy z 22 sierpnia 1997r. o ochronie osób i mienia. Tymczasem organ I stopnia z pełną świadomością istnienia w materiale dowodowym orzeczenia lekarskiego nr [...] z [...] września 2008 r., którego prawdziwości nie kwestionuje, nie wziął go pod uwagę i traktuje jako nieistniejące, wbrew kategorycznemu nakazowi brania pod uwagę całości zebranego materiału, twierdząc przy tym w sposób nieuprawniony, że byłoby to sankcjonowaniem fałszu dowodu.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie. Podniósł, iż fałszywy dowód w postaci orzeczenia lekarskiego był podstawą ustalenia okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy w przedmiocie wydania skarżącemu licencji, tj. ustalenia, że skarżący posiadał zdolność fizyczną i psychiczną do wykonywania zadań pracownika ochrony. Sfałszowanie tego dokumentu i stwierdzenie tej okoliczności w prawomocnym wyroku oznacza, że w dacie wydania decyzji z dnia [...] maja 2007 r. skarżący nie spełniał jednej z przesłanek do wydania mu licencji, tj. nie posiadał wymaganego orzeczenia lekarskiego, stąd uchylenie decyzji wydającej mu licencję pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia było prawidłowe, tym samym zasadna była odmowa wydania licencji pracownika ochrony fizyce drugiego stopnia. Zgodnie bowiem z art. 27 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 26 ust. 3 pkt 2 ustawy ochronie osób i mienia, osoba ubiegająca się o licencję pracownika ochrony drugiego stopnia musi posiadać zdolność fizyczną i psychiczną do wykonywania zadań, stwierdzaną orzeczeniem lekarskim, a jeżeli tego warunku nie spełnia, Komendant Wojewódzki Policji odmawia wydania licencji, zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy. Dla przedmiotowego rozstrzygnięcia nie ma znaczenia podnoszona przez skarżącego okoliczność, iż w aktach sprawy znajduje się orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] września 2008 r., bowiem dowód ten nie był podstawą wydania decyzji z dnia [...] maja 2007 r. Nadto zaakcentował ,iż organ nie dopuścił się naruszenia prawa materialnego, ani tez przepisów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 7 kpa organy Policji w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy, czego dały wyraz w uzasadnieniu decyzji sporządzonym zgodnie z wymogami art. 107 § 1 i 3 kpa, w szczególności uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.).

Dokonując oceny zasadności skargi Sąd doszedł do przekonania, że skarga ta zasługuje na uwzględnienie jednak z innych przyczyn niż w niej wskazano.

Licencję pracownika ochrony wydaje w formie decyzji administracyjnej Komendant Wojewódzki Policji (art. 30 ust. 1 ustawy z 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia - Dz. U. Nr 114, póz. 740 ze zm.). Postępowanie w tym zakresie jest postępowaniem administracyjnym. W związku z tym przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego mają w tym postępowaniu zastosowanie, z wyłączeniem kwestii odmiennie uregulowanych w ustawie oraz wydanych na jej podstawie rozporządzeniach wykonawczych. Licencję pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia wydaje się osobie, która spełnia przesłanki określone w art. 27 ust. 2 powołanej ustawy tj:

1)spełnia warunki, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5;

2)posiada co najmniej wykształcenie średnie

Z powyższych uregulowań wynika, że osoba ubiegająca się o licencję pracownika ochrony drugiego stopnia posiada w szczególności zdolność fizyczną i psychiczną do wykonywania zadań, stwierdzoną orzeczeniem lekarskim. Ocena czy osoba ubiegająca się o omawianą licencję posiada fizyczną i psychiczną zdolność do wykonywania czynności w zakresie ochrony osób i mienia, leży w gestii jednostek uprawnionych do przeprowadzania stosownych badań (§ 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 czerwca 1998 r. w sprawie wzoru i trybu wydawania licencji pracownika ochrony fizycznej i licencji pracownika zabezpieczenia technicznego oraz trybu i częstotliwości wydawania przez organy Policji opinii o pracownikach ochrony - Dz. U. z 1998 r. Nr 78, póz. 511, § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 23 marca 1999 r. w sprawie badań lekarskich i psychologicznych osób ubiegających się o wydanie licencji oraz posiadających licencję pracownika ochrony fizycznej - Dz. U. Nr 30, póz. 299 ze zm.). Orzeczenia powyższych jednostek stanowią podstawę i warunek rozstrzygnięcia sprawy. Bez tych orzeczeń lub sprzecznie z nimi organy Policji nie mogą dokonywać samodzielnych ocen stanu zdrowia osoby, na rzecz której ma być wydana licencja.

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2010 r., która utrzymała w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., którą to decyzją uchylono w całości decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] maja 2009 r. wydającą Skarżącemu licencję pracownika ochrony fizycznej drugiego Stopnia i odmówiono wydania licencji pracownika ochrony drugiego stopnia. Powyższe orzeczenie zostało wydane na skutek wznowieniapostępowania. Jak słusznie zauważyły organy policji zgodnie z art.145 § 1pkt 1 kpa ,w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe.

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie podstawą wszczęcia postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] maja 2009 r. na mocy której wydano Skarżącemu licencję pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia był bezsporny fakt, że decyzja ta została wydana w oparciu o orzeczenie lekarskie, które zostało sfałszowane przez Ł. A., co potwierdza wyrok Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. sygn. akt [...]. Organ podkreślił jednocześnie, że Komendant Wojewódzki Policji w [...] w dniu [...] maja 2009 r. wydając skarżącemu licencje pracownika ochrony drugiego stopnia nie posiadał informacji, że przedłożone przez niego orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] września 2005 r. zostało sfałszowane przez Ł. A. W dalszej części uzasadnienia decyzji organ powołał się natomiast na orzeczenie lekarskie nr [...].

Ponieważ podstawą wznowienia postępowania w sprawie wydania Skarżącemu licencji pracownika ochrony drugiego stopnia było sfałszowane przez Ł. A. orzeczenie lekarskie, Sąd w tej sprawie postanowił na wstępie zbadać kwestie powyższego orzeczenia, zwłaszcza, że jak wyżej wskazano w uzasadnieniu swojej decyzji Komendant Główny Policji powołuje się na dwa różne numery orzeczeń, co u składu orzekającego w tej sprawie, wzbudziło pewne wątpliwości.

Jak wynika z akt administracyjnych podstawą do wydania Skarżącemu licencji pracownika ochrony drugiego stopnia było orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] września 2005 r. Tymczasem z wyroku Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. sygn. akt [...] wynika, iż Ł. A. został uznany winnym tego, że ,,w bliżej nieokreślonym dniu w latach 2004-2006, nie później niż w dniu [...] października 2006 r. w bliżej nieokreślonej miejscowości województwa śląskiego, przerobił w celu użycia za autentyczne orzeczenie lekarskie wystawione na swoje nazwisko, usuwając oryginalna treść tego dokumentu i w jej miejsce umieszczając dane A. M., sygnując orzeczenie numerem [...] , czym wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa z art.270§1 kk. Tak więc w ocenie Sądu orzekającego w tej sprawie powyższy wyrok Sądu Rejonowego w [...] nie potwierdza, że orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] września 2005 r. będące podstawą wydania Skarżącemu licencji pracownika ochrony drugiego stopnia zostało sfałszowane.

Rozpatrując ponownie sprawę organ drugiej instancji wyjaśnić winien kwestie prawidłowego numeru orzeczenia lekarskiego, które w ocenie organu zostało sfałszowane przez Ł. A. i wskazać na tę okoliczność stosowne dowody.

Ponieważ w niniejszej sprawie organy policji nie wyjaśniły w sposób wyczerpujący stanu faktycznego sprawy, czym naruszyły art. 7,77 i 107§3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy Sąd postanowił uchylić zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit c orzeczono jak w sentencji, o kosztach orzeczono w oparciu o art.200 p.p.s.a. a o wykonalności w oparciu o art. 152p.p.s.a.