Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 669/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-08-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym
Powołane przepisy: article: art. 45
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
article: art. 245 par. 1 i art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Aleksandra Jawoszek po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. i B. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: przyznać skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Skarżący J. K. i B. K., reprezentowani przez doradcę podatkowego, w związku ze skargą wniesioną na wyżej opisane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od koszów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że posiadane przez nich zasoby finansowe pozwalają na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący wskazali także, że ich sytuacja majątkowa była juz przedmiotem wnikliwej analizy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, w ramach postępowania zakończonego wydaniem postanowień z dnia 13 maja 2013 r. (sygn. akt I SA/Sz 194/13 – 196/13), co - w ocenie skarżących - czyni ich kolejny wniosek

w pełni uzasadnionym.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podali, że: prowadzą dwuosobowe gospodarstwo domowe; majątek skarżących to jedynie nieruchomość – dom o pow. [...] m kw.; skarżący nie posiadają wartościowych przedmiotów ani oszczędności; dochody skarżących to łącznie kwota [...] zł brutto z tytułu świadczeń emerytalnych.

Ponadto, wiadome jest z urzędu (z akt ww. spraw sądowych), że:

1. B. K. i J. K. nie posiadają żadnych rachunków bankowych oraz że nie korzystają oni, ani w okresie ostatnich 6 miesięcy, nie korzystali

z pomocy społecznej;

2. miesięczne koszty koniecznego utrzymania małżonków stanowią łącznie ok. [...] zł i obejmują wydatki na: media (tj.: gaz, woda, energia elektryczna, wywóz nieczystości, telefon - ok. [...] zł), lekarstwa (ok. [...] zł), podatki i opłaty (ok. [...] zł), wyżywienie (ok. [...] zł);

3. B. K. jest współwłaścicielem samochodu marki [...] (nr rej. [...]) o wartości ok. [...] zł;

4. na podstawie trzech tytułów wykonawczych: z dnia [...] r. nr [...] oraz z dnia [...] r. nr [...] i [...] prowadzona jest egzekucja i zajęciu podlegają świadczenia emerytalne skarżących;

5. Wysokość świadczeń emerytalnych wypłacanych małżonkom, po uwzględnieniu potrącenia egzekucyjnego wynosi [...] zł (B. K.)

i [...] zł (J. K.).

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Prawo pomocy jest instytucją o wyjątkowym charakterze, której zadaniem jest zapewnienie dostępu do Sądu podmiotom, którym brak środków finansowych nie pozwala na prowadzenie postępowania. Konstytucyjne prawo do sądu, wyrażone

w art. 45 Konstytucji RP, pozostaje także w zgodzie z zasadami wyrażonymi

w Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych praw wolności (sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3,5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 – Dz. U. z 1993 r., Nr 61, poz. 284 ze zm.), w szczególności jej art. 6 regulującym prawo do rzetelnego procesu sądowego.

Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej zwanej "P.p.s.a."), przy czym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym (zgodnie

z zakresem wyznaczonym przez skarżących) następuje wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia, obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.

Od oceny referendarza sądowego rozpoznającego wniosek należy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

Opierając się na informacjach zawartych w rozpoznawanym wniosku

o przyznanie prawa pomocy oraz przekazanych przez wnioskodawców do innych toczących się przed tutejszym sądem spraw, referendarz sądowy uznał, że wykazali oni w sposób nie budzący wątpliwości, że spełniają przesłankę uzasadniającą przyznanie prawa pomocy. W toku postępowań, które toczyły się przez tut. Sądem

z wniosków skarżących o przyznanie prawa pomocy, skarżący wyjaśnili bowiem wątpliwości w zakresie ich rzeczywistej sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych.

Z wniosku skarżących, złożonego w kolejnej zainicjowanej sprawie sądowej, wynika, że ich sytuacja majątkowa i rodzinna nie uległa zmianie, co pozwoliło odstąpić od wzywania o dodatkowe dokumenty źródłowe. Skarżący bowiem, jak dotychczas, otrzymują miesięczne dochody w wysokości łącznie ok. [...] zł, które

w całości wydatkują jedynie na uzasadnione potrzeby życiowe. Nie posiadają oni oszczędności ani większego majątku.

Wobec powyższego, zgromadzony materiał dowodowy i dokonane ustalenia faktyczne w zakresie sytuacji majątkowej, uzasadniają stwierdzenie, że dochody uzyskiwane w gospodarstwie skarżących nie pozwalają na partycypowanie

w kosztach sądowych w jakimkolwiek zakresie.

W tych okolicznościach na podstawie art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 2

w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji