Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 405/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: *Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 14b par. 3, art. 14g par. 1, art. 120, art. 121 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie sędzia WSA Anetta Chołuj (sprawozdawca), sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Protokolant specjalista Edyta Luniak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 lipca 2015 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. we W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] r. o nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów na rzecz skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi B spółka z ograniczoną odpowiedzialnością we W. (dalej: wnioskodawca, strona, skarżąca) jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P., działającego z upoważnienia Ministra Finansów (dalej: organ podatkowy) z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...]utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] pozostawiające bez rozpatrzenia wniosek strony o interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia roku obrotowego spółki komandytowo-akcyjnej.

W dniu [...] sierpnia 2014 r. strona złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Przedstawiając stan faktyczny, skarżąca wskazała, że spółka B spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna (dalej: SKA), którą reprezentuje komplementariusz (wnioskodawca) została powołana do życia w dniu [...] października 2013 r. na podstawie aktu notarialnego (Rep. A nr [...]). Zgodnie z umową spółki, pierwszy rok podatkowy zakończył się w dniu 30 listopada 2013 r., a drugi powinien trwać w okresie od 1 grudnia 2013 r. do 30 listopada 2014 r. Na podstawie zmiany umowy spółki z dnia [...]listopada 2013 r. (Rep. A nr [...]), akcjonariusze dokonali zmiany roku podatkowego tak, że drugi rok rozpoczął się w dniu 1 grudnia 2013 r. i zakończył się w dniu 31 października 2015 r. Wnioskodawca wskazał, że SKA złożyła stosowny wniosek do KRS w dniu [...] listopada 2013 r. Zgodnie z art. 20a ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t. j. Dz. U. z 2013, poz. 1203, dalej: ustawa KRS), wniosek powinien zostać rozpoznany najpóźniej w dniu 25 listopada 2013 r., jednak nastąpiło to dopiero w dniu 4 grudnia 2013 r. W dniu 12 grudnia 2013 r. SKA zawiadomiła właściwego naczelnika urzędu skarbowego o zmianie roku podatkowego.

W związku z powyższym, strona sformułowała następujące pytanie: czy prawidłowe jest stanowisko komplementariusza, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku drugi rok obrotowy (podatkowy), reprezentowanej przez niego SKA, trwa od 1 grudnia 2013 r. do 31 października 2015 r.?

Zdaniem wnioskodawcy, przepisy podatkowe nie wiążą skuteczności zmiany roku podatkowego z wpisem do KRS. Wnioskodawca podkreślił, że na podstawie art. 8 ust. 4 ustawy KRS zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać najpóźniej w terminie 30 dni licząc od dnia zakończenia ostatniego roku podatkowego. Przepisy podatkowe wprowadzają zatem dwie przesłanki, które muszą zostać spełnione, aby zmiana roku podatkowego wywołała skutki prawne. Pierwszym warunkiem jest zamieszczenie odpowiedniego postanowienia w statucie lub umowie spółki, natomiast drugim jest zawiadomienie w odpowiednim terminie właściwego naczelnika urzędu skarbowego. Strona wskazała, że przepis art. 8 ust. 3 i ust. 4 ustawy KRS ma zastosowanie do podatników kontynuujących działalność gospodarczą i określa sposób ustalenia pierwszego po zmianie roku podatkowego, jak w przypadku SKA.

Zdaniem skarżącej, niedopuszczalne jest w obrocie gospodarczym przerzucenie na podatnika odpowiedzialności za naruszenie przez władzę sądową ustawowych terminów, wywołujące negatywne skutki prawno-podatkowe. Końcowo strona podniosła, że konstytutywność wpisu do KRS, w przypadku zmiany roku obrotowego, również nie jest oczywista, zgodnie bowiem z art. 255 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeksu spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2013, poz. 1030, dalej: k.s.h.) zmiana umowy spółki wymaga uchwały wspólników i wpisu do rejestru, natomiast zgodnie z art. 256 § 1 k.s.h. zmianę już podjętą umowy spółki zarząd jedynie zgłasza do sądu rejestrowego.

Na poparcie swojego stanowiska wnioskodawca powołał: interpretacje prawa podatkowego: Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 marca 2010 r. nr IPPB3/423-8/10-2/ER i Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy nr ITPB/415-476/14/AK oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 września 1999 r. sygn. akt I SA/Gd 1572/97.

Pismem z dnia [...]października 2014 r., na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm., dalej: O.p.), wezwano stronę do uzupełnienia wniosku o interpretację w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia przez:

a) wskazanie, jakie skutki podatkowe wnioskodawca chciałby wywieść z faktu otrzymania interpretacji dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia roku obrotowego SKA oraz uzupełnienie przepisów, które mają być przedmiotem niniejszej interpretacji,

b) doprecyzowanie stanu faktycznego przez wyjaśnienie, czy w momencie zakładania SKA, co najmniej jednym z jej wspólników była osoba fizyczna,

c) doprecyzowanie pytania w kontekście skutków podatkowych, jakie wnioskodawca chciałby - zgodnie z pkt a) - wywieść z faktu otrzymania niniejszej interpretacji,

d) doprecyzowanie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej, w kontekście pytania sformułowanego zgodnie z pkt b).

W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca wskazał, że jest komplementariuszem SKA, tzn. pełni rolę zarządu SKA i odpowiada za jej rozliczenia podatkowe. Podkreślił, że z faktu otrzymania interpretacji chciałaby wywieść "brak negatywnych skutków podatkowych wynikających z niejasnego prawa podatkowego i jego nagminnej nadinterpretacji przez organy podatkowe". Wskazał, że ani w momencie zakładania SKA, ani po jej założeniu, żadna osoba fizyczna nie była/nie jest wspólnikiem SKA. Strona nie planuje również, aby kiedykolwiek osoba fizyczna miała być wspólnikiem SKA. Zdaniem strony, w związku ze spełnieniem przez SKA (reprezentowaną przez komplementariusza) wszystkich wymogów przewidzianych ustawą z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.; dalej: u.p.d.o.p.) należy uznać, że drugi rok podatkowy SKA trwa od 1 grudnia 2013 r. do 31 października 2015 r. W związku z czym wnioskodawca zadał pytanie, czy prawidłowe jest jego stanowisko, zgodnie z którym w stanie faktycznym przestawionym we wniosku drugi rok obrotowy (podatkowy) reprezentowanej przez niego SKA trwa od 1 grudnia 2013r. do 31 października 2015 r.?

Dokonując analizy ww. odpowiedzi, organ podatkowy stwierdził, że wnioskodawca uzupełnił wniosek, zgodnie z wezwaniem, jedynie w części dotyczącej pkt b), natomiast w części dotyczącej pytania a) - a tym samym również w części c) i d) - nie uzupełnił wniosku w sposób właściwy.

W konsekwencji, powołanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. organ podatkowy pozostawił wniosek strony bez rozpatrzenia.

W zażaleniu na postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie w całości, zarzucając organowi naruszenie art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 165a § 1 w związku z art. 14b § 1-4 i art. 14h O.p.

W uzasadnieniu zażalenia strona wskazała, że w dniu [...] grudnia 2013 r. SKA złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, zadając pytanie o następującej treści: "czy prawidłowe jest stanowisko komplementariusza, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku drugi rok obrotowy (podatkowy) SKA trwa od 1 grudnia 2013 r. do 31 października 2015 r.?" W odpowiedzi na powyższe, organ podatkowy postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...]odmówił wszczęcia postępowania z uwagi na wniesienie żądania wszczęcia postępowania przez podmiot niebędący stroną. Przyjmując stanowisko organu podatkowego, zgodnie z którym SKA nie jest stroną postępowania w przedmiotowej sprawie, wnioskodawca - jako komplementariusz SKA - pełniący rolę zarządu SKA, ponowił próbę uzyskania odpowiedzi na ww. pytanie, czego konsekwencją jest postępowanie w niniejszej sprawie. Wnioskodawca podkreślił, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. organ podatkowy ponownie pozostawił jego wniosek o interpretację dotyczącą określenia roku obrotowego SKA bez rozpatrzenia, wskazując jako uprawniony podmiot do wniesienia interpretacji właśnie SKA, której komplementariuszem jest wnioskodawca, a któremu wcześniej odmówił takiego prawa. Zdaniem skarżącej, takie działanie organu narusza podstawowe zasady państwa prawa, w tym zasadę praworządności, zaufania do organów podatkowych, informacji prawnej, czy szybkości i prostoty działania. W ocenie wnioskodawcy, oczywistym i w pełni uzasadnionym było wydanie pisemnej interpretacji w następstwie złożonego wniosku, w trybie art. 14b § 1 O.p. Rażącym błędem było natomiast uznanie, że wnioskodawca nie posiada przymiotu podmiotu zainteresowanego w wydaniu interpretacji w niniejszej sprawie. Końcowo strona podkreśliła, że w związku z przyjętymi przez SKA zmianami lat obrotowych (podatkowych), oczywiste jest pytanie, od kiedy SKA - jako podatnik - stanie się podmiotem praw i obowiązków wynikających z u.p.d.o.p. Powyższe ma tym większe znaczenie w sytuacji, gdy zarówno SKA, jak i komplementariusz dochowali należytej staranności w udokumentowaniu powziętych decyzji/zgłoszeń, a mimo to mogą ponieść podmiotowo negatywne skutki, poprzez przyjęcie innego niż organ podatkowy stanowiska związanego z przyjętą długością roku podatkowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1-4 u.p.d.o.f.

Powołanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. organ podatkowy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu postanowienia organ podatkowy wskazał, że w dniu [...] grudnia 2013 r. SKA złożyła wniosek o pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego, której przedmiotem był art. 8 ust. 1-4 u.p.d.o.p. Organ podkreślił, że spółka komandytowo-akcyjna jest spółką osobową, co w konsekwencji oznacza, że swoje funkcjonowanie opiera na osobach wspólników, w związku z czym - z punktu widzenia prawa podatkowego w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r. - nie była podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, gdyż podatnikami tego podatku byli wspólnicy SKA (w niniejszej sprawie będący osobami prawnymi). Skoro zatem SKA - w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. - nie była podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, to zdaniem organu, nie mogła być uznana za zainteresowanego w rozumieniu art. 14b § 1 O.p. W tym stanie rzeczy, organ podatkowy nie mogąc rozpoznać złożonego przez SKA wniosku co do meritum, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...]odmówił wszczęcia postępowania, a następnie postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...]utrzymał je w mocy.

Organ podatkowy zaznaczył, że ustawą z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1387; dalej: ustawa nowelizująca) spółki komandytowo-akcyjne uzyskały podmiotowość podatkową. Jednocześnie, na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy nowelizującej, przepisy ustawy mają zastosowanie począwszy od pierwszego dnia roku obrotowego spółki komandytowo-akcyjnej z siedzibą lub zarządem w Rzeczypospolitej Polskiej rozpoczynającego się po 31 grudnia 2013 r. Organ podkreślił, że zadane we wniosku o interpretację pytanie dotyczyło SKA, w związku z czym organ wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o jego doprecyzowanie, m.in. do wskazania skutków podatkowych, jakie strona chciałaby wywieść z faktu otrzymania przedmiotowej interpretacji. Zadaniem wnioskodawcy było wskazanie na te skutki podatkowe w zakresie własnych rozliczeń podatkowych, na które wpływ ma to czy SKA jest podatnikiem od 1 stycznia 2014 r. czy dopiero od 1 listopada 2015 r. Ponieważ, w ocenie organu podatkowego, przesłane przez stronę uzupełnienie nie przedstawiało w sposób jednoznaczny i wyczerpujący informacji o które wzywał, wniosek strony pozostawiono bez rozpatrzenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia z dnia 25 listopada 2014 r. oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego. Zdaniem skarżącej, wskazane orzeczenia zostały wydane z istotnym naruszeniem przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy poprzez: błędne określenie i przyjęcie przez organ podmiotu zainteresowanego rozpatrzeniem wniosku o interpretację, naruszenie art. 14b § 1 O.p. przez niewłaściwą jego interpretację i nieuwzględnienie okoliczności, że wnioskodawca ma prawo reprezentować zarówno siebie, jak i (jako komplementariusz) spółkę SKA, za której rozliczenia podatkowe odpowiada oraz przez bezcelowe i bezzasadne odesłanie wnioskodawcy do ponownego wystąpienia z wnioskiem o interpretację przez SKA.

W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. 2014, poz. 1647) w związku z art. 1 i 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę organów administracji publicznej. Kontrola, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowo-administracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., decyzja podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, jak też w razie stwierdzenia okoliczności uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji (pkt 2). Podkreślić przy tym należy, że stosownie do art. 134 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia z dnia [...] listopada 2014 r. z punktu widzenia wskazanych kryteriów, Sąd stwierdził naruszenie przepisów prawa procesowego mających wpływ na wynik sprawy, co skutkuje koniecznością uchylenia powyższych rozstrzygnięć organu podatkowego.

Spór w sprawie dotyczy oceny, czy złożony przez skarżącą wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji prawa podatkowego obligował organ podatkowy do wydania pisemnej interpretacji, czy też uprawnione było pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia?

Na wstępie rozważań przypomnieć jednak należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych i spółek kapitałowych w organizacji. Przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej, z zastrzeżeniem ust. 1 i 3. Z kolei w myśl art. 1 ust. 3 u.p.d.o.p., przepisy ustawy mają również zastosowanie do spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i spółek niemających osobowości prawnej mających siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa są traktowane jak osoby prawne i podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

W stanie prawnym obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2014 r., to jest przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej (poza art. 4 ust. 2 ustawy nowelizującej), spółka komandytowo-akcyjna nie była podatnikiem podatku dochodowego, zaś opodatkowaniu podlegały jedynie przychody (dochody) wspólnika takiej spółki. Na podstawie ustawy nowelizującej, z dniem 1 stycznia 2014 r. spółki komandytowo-akcyjne zostały objęte podatkiem dochodowym od osób prawnych. Opodatkowanie tym podatkiem ma zastosowanie od pierwszego dnia roku obrotowego takiej spółki, rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2013 r. Obecnie więc spółki komandytowo-akcyjne płacą podatek dochodowy, tak jak spółki kapitałowe. Ze starych zasad rozliczania mogą skorzystać jeszcze niektóre spółki, których rok obrotowy nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym.

Jak bowiem wynika z art. 4 ust. 1 ustawy nowelizującej, w przypadku spółki komandytowo-akcyjnej posiadającej siedzibę lub zarząd na terytorium RP oraz w zakresie uzyskanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatników podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów i poniesionych kosztów z uczestnictwa w takiej spółce, z zastrzeżeniem art. 6, w tym z tytułu objęcia (nabycia) udziałów takiej spółki, przepisy ustaw wymienionych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym ustawą, stosuje się począwszy od pierwszego dnia roku obrotowego tej spółki rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2013 r. Zgodnie natomiast z art. 4 ust. 2 ustawy nowelizującej spółka, o której mowa w ust. 1, która: 1) powstała po dniu wejścia w życie niniejszego przepisu, a jej rok obrotowy rozpoczęty w 2013 r. nie kończy się w dniu 31 grudnia 2013 r. lub 2) dokonała zmiany roku obrotowego po dniu wejścia w życie niniejszego przepisu - jest obowiązana na dzień 31 grudnia 2013 r. do zamknięcia ksiąg rachunkowych i sporządzenia sprawozdania finansowego. Pierwszy rok podatkowy takiej spółki rozpoczyna się z dniem 1 stycznia 2014 r. i trwa do końca przyjętego roku obrotowego.

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że odpowiedź na pytanie zadane przez stronę we wniosku o interpretację odnośnie tego, czy SKA skutecznie dokonała zmiany roku obrotowego, jest jednocześnie odpowiedzią na pytanie, kogo dotyczą skutki podatkowe: spółki komandytowo-akcyjnej, czy komplementariusza (którym jest spółka z o.o.)? Uzyskując zatem - w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 14 h O.p. - wyjaśnienie wnioskodawcy, zgodnie z którym pytanie postawione we wniosku o interpretację dotyczy również skutków podatkowych komplementariusza (spółki z o.o.), organ podatkowy miał obowiązek odpowiedzieć merytorycznie na zadane mu pytanie w zakresie określenia roku obrotowego SKA.

W tym miejscu warto przypomnieć, że zgodnie z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W myśl art. 14g § 1 O.p. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 O.p. pozostawia się bez rozpatrzenia. Jednakże pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia może nastąpić dopiero wówczas, gdy wnioskodawca nie uzupełni lub nie poprawi wniosku według zaleceń organu wydającego interpretację i w wyznaczonym przezeń terminie. Stosownie bowiem do art. 14h O.p., w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio m.in. art. 169 § 1-2 O.p. Zgodnie z art. 169 § 1 O.p., jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Z powołanych przepisów wynika, że możliwe jest żądanie przez organ wydający interpretację indywidualną, uzupełnienia braków formalnych pisma, jakim jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, także w zakresie elementów wskazanych w art. 14b § 3 O.p., tj. elementów stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) oraz przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Należy jednak zastrzec, że organ podatkowy zobowiązany do wydania interpretacji, działając w trybie art. 169 § 1 O.p. nie może żądać od wnioskodawcy modyfikowania stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji, ani przedstawionej we wniosku oceny prawnej stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). W tym trybie organ może żądać uzupełnienia wniosku o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe czy też błędne.

W kontekście rozpatrywanej sprawy, uznać należy, że wnioskodawca uczynił zadość wezwaniu organu podatkowego o uzupełnienie braków formalnych wniosku o interpretację. W piśmie z dnia [...] listopada 2014 r. wnioskodawca wyjaśnił, że jest komplementariuszem SKA, tzn. pełni rolę zarządu SKA i odpowiada za jej rozliczenia podatkowe, a zatem skutki podatkowe w zakresie określenia roku obrotowego SKA dotyczą jednocześnie komplementariusza (spółki z o.o.). Jednocześnie wnioskodawca podkreślił, że - w jego ocenie - w związku ze spełnieniem przez SKA wszystkich wymogów przewidzianych w u.p.d.o.p., należy uznać, że drugi rok podatkowy SKA trwa od 1 grudnia 2013 r. do 31 października 2015 r. W tej sytuacji, na zadane przez wnioskodawcę pytanie dotyczące prawidłowości stanowiska odnośnie trwania roku obrotowego w okresie od 1 grudnia 2013 r. do 31 października 2015 r., organ podatkowy powinien był udzielić merytorycznej odpowiedzi, wydając w tym przedmiocie indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego.

Uznanie odpowiedzi wnioskodawcy za niewystarczającą - w części dotyczącej pytań a), c) i d) - stanowiło zatem naruszenie przepisów art. 14b § 3 O.p. oraz art. 14g § 1 O.p., które doprowadziło do pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku strony o wydanie indywidualnej interpretacji w przedmiocie określenia roku obrotowego SKA pomimo, że odpowiedź strony pozwalała organowi podatkowemu na udzielenie pisemnej interpretacji w tym zakresie.

Takie działanie organu podatkowego narusza wyrażone w art. 120 i art. 121 § 1 O.p. zasady praworządności i zaufania do organów podatkowych. Gdyby organ podatkowy działał zgodnie z zasadą budzenia zaufania zawartą w art. 121 § 1 O.p., to wnioskodawca odpowiadając na zadane mu przez organ pytania, zgodnie ze swoją aktualną wiedzą, miałby prawo zakładać, że uzyska interpretację prawa podatkowego w przedstawionym przez siebie stanie faktycznym. Tymczasem organ bezpodstawnie uchylił się od wydania interpretacji. Należy pamiętać, że istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne - na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego - wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Organ podatkowy, wydając interpretację, nie ustanawia żadnej normy indywidualnej, lecz jedynie przedstawia swój pogląd dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do określonej sprawy indywidualnej, której zakres przedmiotowy w tym wypadku jest zakreślony stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) przedstawionym przez pytającego we wniosku (art. 14c § 1 i 2 O.p.). Jednocześnie interpretacja indywidualna nie przesądza ani o zachowaniu wnioskodawcy jako podatnika, ani o postępowaniu organu podatkowego i treści przyszłego rozstrzygnięcia podatkowego.

Naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych ma tym większe znaczenie w sytuacji wydania we wcześniejszym postępowaniu dotyczącym tego samego pytania zadanego we wniosku o interpretację z dnia [...]grudnia 2013 r., negatywnego z punktu widzenia wnioskodawcy rozstrzygnięcia (postanowienie z dnia [...] grudnia 2013 r.), w którym organ podatkowy odmówił wszczęcia postępowania twierdząc, że stroną postępowania nie jest SKA, lecz spółka z .o. o. będąca komplementariuszem SKA, która powinna była złożyć wniosek o wydanie interpretacji podatkowej. Wobec powyższego, nie uznanie w obecnie toczącym się postępowaniu za stronę postępowania wnioskodawcy (spółki z o.o.), pomimo nakazania (w treści postanowienia z dnia [...]grudnia 2013 r.) wystąpienia z wnioskiem o interpretację w przedmiocie określenia roku obrotowego SKA właśnie temu podmiotowi, powoduje naruszenie zasady pogłębiania zaufania do organów podatkowych w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze, Minister Finansów zobowiązany będzie do udzielenia indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie prawidłowości stanowiska wnioskodawcy odnośnie trwania roku obrotowego SKA w okresie od 1 grudnia 2013 r. do 31 października 2015 r., z uwzględnieniem treści pisma strony z dnia [...] listopada 2014 r. stanowiącego uzupełnienie wniosku o wydanie interpretacji.

Z omówionych wyżej względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie z dnia [...] listopada 2014 r. Orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania sądowego znalazło swoją podstawę prawną w treści art. 200 p.p.s.a.