Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1272/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-07-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. P. z dnia 28 czerwca 2011 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną sportową postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla Z. P. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie


UZASADNIENIE

Z. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną sportową.

Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz złożonego do akt zaświadczenia ustalono, co następuje.

Skarżący odbywa w zakładzie karnym karę pozbawienia wolności. Nie jest tam zatrudniony.

Dochód skarżącego stanowi renta rolnicza w wysokości 850 zł miesięcznie. Na skarżącym ciąży obowiązek zapłaty świadczeń alimentacyjnych na czwórkę dzieci, w łącznej wysokości 1.650 zł. Po dokonaniu potrąceń ze wskazanego tytułu, wnioskodawca otrzymuje kwotę około 350 zł. Strona nie ma majątku. Zgodnie z zaświadczeniem Głównego Księgowego Zakładu Karnego z dnia 29 kwietnia 2011 r., w którym skarżący przebywa, na dzień 29 kwietnia 2011 r. wnioskodawca posiadał do dyspozycji kwotę 0,24 zł. Stan środków zgromadzonych przez wnioskodawcę w ZK wynosił, na wskazany dzień, 3.438,21 zł.

Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jestw stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Na podstawie informacji przedstawionych przez skarżącego stwierdzić należy, że wnioskodawca spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy żądanym zakresie. Wnioskodawca wykazał wprawdzie środki pieniężne w wysokości 3.438,21 zł, jednakże nie są to środki, którymi można swobodnie dysponować. W świetle art. 126 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 ze zm.), zgromadzone środki pieniężne przekazywane są skazanemu w chwili zwolnienia z zakładu karnego. Przeznaczone są one na przejazd do miejsca zamieszkania i na utrzymanie. Ze środków tych nie prowadzi się egzekucji.

Tym samym oznacza to, że skarżący nie dysponuje aktualnie środkami finansowymi, które mógłby przeznaczyć na poniesienie kosztów postępowania w niniejszej sprawie, w tym poniesienie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.

Biorąc pod uwagę, że w sprawie niniejszej skarżący obowiązany jest do uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, a przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski, wnioskodawcy należało przyznać prawo pomocy.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.