Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1062/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6062 Ruch i likwidacja zakładu górniczego
Hasła tematyczne: Prawo geologiczne i górnicze
Skarżony organ: Urząd Górniczy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 138, art. 170 i art. 127
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 76 ust. 4
journal: Dz.U. 2005 nr 228 poz 1947
law: Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Sędzia WSA Gabriela Jyż (spr.), Asesor WSA Krzysztof Targoński, Protokolant st. ref. Marta Lewicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2008 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" S.A. w B. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ruchu zakładu górniczego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...], Prezes Wyższego Urzędu Górniczego (WUG) w K., po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...] r., nr [...], udzielającą Spółce Akcyjnej "A" z siedzibą w B. zezwolenia na odstępstwo - do dnia [...] r. - od postanowień § 12 ust. 2 w zakresie punktów 2.4 i 2.13 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 1 kwietnia 2003 r. w sprawie przechowywania i używania środków strzałowych i sprzętu strzałowego w zakładach górniczych (Dz. U. Nr 72, poz.655; dalej powoływanego jako rozporz. z 1.04.2003 r.), tj. na przechowywanie środków strzałowych w ruchomym naziemnym składzie materiałów wybuchowych w miejscu jego postoju w rejonie S., niespełniającym wymagań w zakresie odległości składu materiałów wybuchowych od obiektów budowlanych, urządzeń, magazynów i dróg oraz w zakresie ogrodzenia miejsca postoju ruchomego składu materiałów wybuchowych.

W uzasadnieniu tej decyzji Prezes WUG-u przedstawił stan sprawy. W dniu [...] r. Spółka Akcyjna "A" z siedzibą w B. (zwana dalej Spółką) wniosła do Prezesa WUG-u w K. wniosek z dnia [...] r. o udzielenie jej zezwolenia na odstępstwo od wymagań § 12 ust. 2 w zakresie punktów 2.4 i 2.13 załącznika nr 1 do rozporz. z dnia 1.04.2003 r. w sprawie przechowywania i używania środków strzałowych i sprzętu strzałowego w zakładach górniczych (Dz. U. Nr 72, poz.655), tj. na przechowywanie środków strzałowych w ruchomym naziemnym składzie materiałów wybuchowych w miejscu jego postoju w rejonie S., niespełniającym wymagań w zakresie odległości składu materiałów wybuchowych od obiektów budowlanych, urządzeń, magazynów i dróg oraz w zakresie ogrodzenia miejsca postoju ruchomego składu materiałów wybuchowych, do dnia [...] r. W uzasadnieniu tegoż wniosku Spółka zamieściła "Proponowane warunki udzielenia zezwolenia na odstępstwo". Nadto potrzebę wnioskowanego odstępstwa uzasadniła tym, iż posiada opinię Głównego Instytutu Górnictwa Kopalni "B" S.A. w M. z dnia [...] r., która stanowi załącznik do wniosku, w której stwierdzono, że jeżeli ruchomy skład materiałów wybuchowych na czas postoju znajdować się będzie w specjalnym budynku to, przy przestrzeganiu warunków podanych w tej opinii, zapewni to bezpieczne warunki przechowywania środków strzałowych w tym składzie.

W decyzji pierwszoinstancyjnej z dnia [...] r. Prezes WUG-u przychylił się do wniosku Spółki co do zezwolenia na wnioskowane odstępstwa, określił warunki tego zezwolenia zgodnie z wnioskiem Spółki, z tą różnicą, iż zezwolenia udzielił na czas krótszy niż czas wskazany we wniosku, a mianowicie na okres do [...] r. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, iż wydając decyzję uwzględnił uzasadnienie zawarte we wniosku Spółki i dołączoną do niego opinię GIG-u "B" w M. Rozpatrując wniosek organ dokonał szczegółowej analizy w zakresie lokalizacji miejsca postoju ruchomego składu materiałów wybuchowych oraz zabezpieczenia miejsca postoju tego składu na czas przechowywania i wydawania w nim środków strzałowych (w aktach administracyjnych sprawy znajduje się protokół nr [...] z dnia [...] r. z inspekcji zakładu górniczego "A" S.A. w B. ). Jak podnosi organ: "Analiza ta dotyczyła zgodności w podanym zakresie z wymaganiami określonymi w cyt. rozporządzeniu. Rozpoznanie wniosku miało na celu przeprowadzenie analizy w aspekcie zapewnienia bezpiecznych warunków przechowywania środków strzałowych w przedmiotowym składzie MW." Okres ważności udzielonego odstępstwa ustalono do [...] r., ponieważ w ocenie organu, w tym czasie Spółka winna podjąć odpowiednie działania , które umożliwią przechowywanie środków strzałowych zgodnie z obowiązującymi przepisami. Dla zapewnienia odpowiedniego stanu bezpieczeństwa organ w decyzji wprowadził dodatkowe warunki użytkowania składu materiałów wybuchowych.

Decyzja to stało się przedmiotem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. We wniosku tym Spółka wniosła o uchylenie tej decyzji w części obejmującej zezwolenie na odstępstwo do dnia [...] r. i orzeczenie w tej części o wyznaczeniu okresu ważności zezwolenia do dnia [...] r. W uzasadnieniu tego wniosku Spółka stwierdziła, iż Prezes WUG-u zezwolił w decyzji z dnia [...] r. na analogiczne odstępstwo w stosunku do przechowywania przez Spółkę środków strzałowych w Rejonie N. i Rejonie B. na okres do [...] r. Spółka uznała, iż w jej ocenie, tym bardziej uzasadnione jest zezwolenie w niniejszej sprawie na taki sam okres, ponieważ dotyczy ono rejonu, który – w przeciwieństwie do Rejonu N. i rejonu B. – jest w zasadzie niezabudowany i niezaludniony. Zdaniem Spółki określony w decyzji pierwszoinstancyjnej krótki okres zezwolenia nie znajduje uzasadnienia w stanie faktycznym sprawy oraz w treści dokumentów załączonych do wniosku, w szczególności w treści opinii GIG-u "B" w M. W opinii tej nie ma ani słowa, że zezwolenie na odstępstwo może zostać udzielone na krótki [...] letni okres. Okres ten jest zbyt krótki na zrealizowanie przez Spółkę wyszczególnionych w art. 78 ust. 4 ustawy Prawo geologiczne i górnicze celów, w jakich ubiegała się ona o uzyskanie zezwolenia na odstępstwa. W ocenie Spółki: "W niniejszej sprawie zachodzi mianowicie przypadek szczególny, uzasadniony warunkami bezpieczeństwa. Uzyskanie zezwolenia na długoterminowe odstępstwo niezbędne jest dla bezpiecznego, efektywnego i racjonalnego prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności wydobywczej w rejonie S. Zaznaczyć trzeba, że zaproponowany w treści wniosku o udzielenie zezwolenia okres jego ważności uwarunkowany był wprost końcową datą obowiązywania udzielonej Wnioskodawcy koncesji na wydobywanie kopalin...". Zdaniem Spółki poprzez wybudowanie specjalnego budynku, którego budowa nie jest w świetle prawa konieczna, w przypadku składu ruchomego materiałów wybuchowych, będzie polepszeniem warunków bezpieczeństwa, a także uzyskaniem postępu technicznego, o którym mowa jest w art. 78 ust. 4 Prawa geologicznego i górniczego. "Zaprojektowane rozwiązanie jest bowiem nowatorskie. Poza tym o wiele lepiej spełnia ono cele, związane z bezpieczeństwem, niż wymóg ogrodzenia składu ruchomego ogrodzeniem, o którym mowa jest w pkt 2.13 Załącznika do Rozporządzenia..." Nadto Spółka podniosła argument znacznych kosztów, które musi ponieść budując budynek, co jest zupełnie nieopłacalne przy krótkim okresie zezwolenia na odstępstwo.

Organ wskazaną wyżej zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...]r., nr [...]. W uzasadnieniu przytoczył te same argumenty co w decyzji pierwszoninstancyjnej i dodatkowo stwierdził, iż: "Nie zmieniono okresu ważności udzielonego odstępstwa, ponieważ w podanym okresie należy podjąć odpowiednie działania, aby przechowywanie środków strzałowych odbywało się zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Nowy rejon kopalni powinien być tak zaprojektowany, aby ruch zakładu górniczego w tak istotnym dla bezpieczeństwa zakresie jak używanie środków strzałowych odbywał się zgodnie z obowiązującymi przepisami, a nie w oparciu o zezwolenie na odstępstwo od przepisów ważne na okres posiadanej koncesji."

Decyzja ta stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wniesionej przez Spółkę Akcyjną "A" z siedzibą w B. W skardze Spółka wniosła o uchylenie tej decyzji w całości. Zarzuciła decyzji niezgodność z art. 78 ust. 4 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r., Nr 228, poz. 1947 ze zm.; dalej powoływana jako ustawa Prawo geologiczne i górnicze), art. 107 § 3 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 7 k.p.a. i art. 8 k.p.a. W uzasadnieniu skargi Spółka przytoczyła te same argumenty, wskazane wyżej, co we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dodatkowo stwierdziła, iż jej zdaniem, zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem zasad orzekania w ramach uznania administracyjnego, wypracowanymi przez orzecznictwo sądowe, na które skarżąca się powołała, sprzeczna jest z zasadą jednolitości orzecznictwa i zasadą jednakowego traktowania w tej samej sytuacji. W jej ocenie zarówno w interesie społecznym, jak i w interesie strony leżało wydanie przez organ zezwolenia na odstępstwo od przepisów rozporz. z 1.04.2003 r. na okres o [...] r. Skarżąca powołała się na opinię GIG-u "B" w M z [...] r. oraz na opinie AGH w K. (Katedra Górnictwa Odkrywkowego), dotyczące pola N. oraz pola B., w których AGH wypowiedziała się o rozwiązaniach ujętych w projektach skarżącej, iż wykraczają one poza wymagania przepisów dotyczących miejsc postoju ruchomego składu materiałów wybuchowych i mogą być uznane za element postępu technicznego w rozumieniu art. 78 ust. 4 ustawy Prawo geologiczne i górnicze. Nadto skarżąca zarzuciła, iż organ nie odniósł się szczegółowo do wszystkich zarzutów zamieszczonych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i zgłaszanych w toku postępowania, co stanowi naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. Skarżąca zarzuciła organowi, iż w podobnych przypadkach, Prezes WUG-u wydawał decyzje w całości uwzględniające wnioski Spółki o wydanie zezwolenia na odstępstwo.

W odpowiedzi na skargę Prezes WUG-u w K. wniósł o jej oddalenie. Zarzuty skargi, w ocenie organu, są nieprawdziwe. Organ podkreślił, iż wydał decyzję zezwalającą na odstępstwo od bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa, jednocześnie ograniczając okres czasu tego zezwolenia w stosunku do wnioskowanego, mając na względzie nie tylko słuszny interes strony, ale i interes społeczny. Prezes WUG-u podniósł, iż jest przede wszystkim organem nadzoru odpowiedzialnym za przestrzeganie przepisów prawa w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładach górniczych i powtórzył swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ uznał również za nieprawdziwe argumenty strony skarżącej, iż za proponowanym przez nią rozwiązaniem sposobu przechowywania środków strzałowych przemawiały względy bezpieczeństwa i konieczność wprowadzenia postępu technicznego. "W proponowanym rozwiązaniu zachodzi konieczność dowożenia codziennie środków strzałowych z naziemnego składu materiałów wybuchowych w A., który oddalony jest od Rejonu S. o około [...] km. Przewóz tych środków odbywa się drogą leśną oraz drogami publicznymi. Częstotliwość przewozu niebezpiecznych materiałów wybuchowych tymi drogami stanowi duże zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego. Pobieranie środków strzałowych z ruchomego naziemnego składu materiałów wybuchowych przez górników strzałowych zamiast ze składu podziemnego powoduje dokonywanie przejazdów ze środkami strzałowymi szybami, co też skutkuje dużym zagrożeniem dla pracowników jak i dla urządzeń szybowych."

Organ uznał za chybiony zarzut, iż nie odniósł się do wszystkich zarzutów podnoszonych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i zgłaszanych w toku postępowania, a tym samym naruszył art. 107 i art. 77 k.p.a. Podkreślił, że w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, iż wydając decyzję uwzględnił argumenty (uzasadnienie) zawarte we wniosku, a także rozpoznanie dokonane u strony skarżącej przez przedstawicieli WUG-u (protokół w aktach sprawy) oraz wydając wcześniejszą decyzję pierwszoistancyjną miał na uwadze dołączoną do wniosku opinię GIG-u , jak również przesłanki stanowiące podstawę udzielenia zgody na odstępstwa w innych sprawach, tj. w przypadku Rejonów N. i B. Organ zaakcentował, iż udzielone odstępstwo dla Rejonów N. i B. odnosi się do rejonów, których powierzchnia została zagospodarowana i odstępstwa udzielono uwzględniając stan zagospodarowania powierzchni tych terenów. Natomiast powierzchnia Rejonu S. znajduje się aktualnie w fazie prowadzenia prac inwestycyjnych i nie jest jeszcze zagospodarowana. "Trudno więc odnosić się do różnych stanów zagospodarowania i traktować je jednakowo. (...). Przedsiębiorstwo stosuje od lat sposób przechowywania środków strzałowych, który był właściwy w czasie zgłębiania szybów i wykonywania głównych robót udostępniających pod ziemią. Sposób ten, poprzez zaniechanie budowy podziemnego składu materiałów wybuchowych, wymusza stosowanie ruchomych składów materiałów wybuchowych naziemnych, w których przechowywanie wymaga, dla istniejącej zabudowy powierzchni istniejących rejonów, uzyskania odstępstwa od obowiązujących przepisów." Organ uznał, iż udzielając odstępstwa do [...] r. dał Spółce dostateczny czas, wystarczający do zgłębienia szybu [...] w tym rejonie, aby przechowywanie środków strzałowych odbywało się zgodnie z przepisami. Ponieważ opinie AGH dotyczą innych pół (Rejon B. i N.) nie mają one w tej sprawie jakiegokolwiek znaczenia. Organ stwierdził, iż Spółka nie może twierdzić, że została zaskoczona, częściowo odmienną od dotychczasowych, decyzja w niniejszej sprawie. "Nie można wyjątków od przepisów, jakimi bez wątpienia są decyzje wydawane w oparciu o art. 78 ust. 4 Prawa geologicznego i górniczego, traktować jako sytuacji typowych, a decyzji nie uwzględniających w całości żądań strony uznawać za zaskakujące i szczególnie dotkliwe dla strony, w sytuacji kiedy interes społeczny, ale i indywidualny interes strony w zakresie bezpieczeństwa, wymagają właśnie podejmowania działań przez organ administracji państwowej, które będą zmierzały do tworzenia sytuacji zgodnej z przepisami prawa, a wszelkie odstępstwa od nich nie będą miały charakteru powszechnie obowiązującego. "

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przystępując do oceny zaskarżonej decyzji należy w punkcie wyjścia przypomnieć, że zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269): "Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej". "Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej" (art. 1 § 2 cyt. ustawy). Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wynika zaś, iż zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu wyłącznie w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nadto Sąd stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 K.p.a. (ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – tekst jedn.: Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 z późn.zm.) lub w innych przepisach (art.145 § 1 pkt 2) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W rozpatrywanej sprawie, w ocenie składu orzekającego Sądu, nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które miałoby wpływ na wynik sprawy, ani naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, zatem skargę należało oddalić. Z akt administracyjnych wynika, że organ orzekający w sprawie prawidłowo ustalił stan faktyczny i zastosował właściwe przepisy prawa.

Stosownie do art. 106 ust.1 ustawy Prawo geologiczne i górnicze organami nadzoru górniczego są:

1) Prezes Wyższego Urzędu Górniczego,

2) dyrektorzy okręgowych urzędów górniczych oraz specjalistycznych urzędów górniczych.

Stosownie do ust. 2 tegoż artykułu ustawy dyrektorzy okręgowych urzędów górniczych oraz specjalistycznych urzędów górniczych działają jako organy pierwszej instancji w sprawach należących do właściwości organów nadzoru górniczego, chyba że sprawy te zostały zastrzeżone do właściwości Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego, który jest centralnym organem administracji rządowej. Organ ten wraz z pozostałymi organami nadzoru górniczego sprawuje nadzór i kontrolę nad ruchem zakładu górniczego, a w szczególności m. in. nad bezpieczeństwem i higieną pracy oraz bezpieczeństwem pożarowym w tych zakładach (art. 109 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo geologiczne i górnicze). Jedną ze spraw zastrzeżonych przepisami do właściwości Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego jest, w świetle unormowań art. 78 ust. 4 ustawy Prawo geologiczne i górnicze, udzielanie zezwoleń na odstępstwo od określonych przepisami prawa wymagań odnośnie zasad przechowywania i używania środków strzałowych w zakładach górniczych. Stosownie do tego przepisu; "W szczególnych przypadkach, uzasadnionych warunkami bezpieczeństwa lub gdy to jest niezbędne do wprowadzenia postępu technicznego, przeprowadzenia prac naukowo-badawczych lub doświadczalnych, Prezes Wyższego Urzędu Górniczego na wniosek przedsiębiorcy może, w drodze decyzji, udzielić zezwolenia na odstępstwo od określonych wymagań przewidzianych w przepisach wydanych na podstawie ust. 1 i 2. Zezwolenie powinno szczegółowo określać zakład górniczy, zakres odstępstwa, warunki jego stosowania oraz okres ważności zezwolenia."

Ust. 2 art. 78 ustawy Prawo geologiczne i górnicze zawiera delegację ustawową dla ministra właściwego do spraw gospodarki który w porozumieniu z ministrem spraw wewnętrznych, określa w drodze rozporządzenia szczegółowe zasady przechowywania i używania środków strzałowych i sprzętu strzałowego w zakładach górniczych – "kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego i bezpieczeństwa pracowników zatrudnionych przy przechowywaniu lub używaniu środków strzałowych i sprzętu strzałowego w poszczególnych rodzajach zakładów górniczych oraz przy wykonywaniu robót górniczych." Wykonują tę delegację Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej wydał rozporz. z 1.04.2003 r., które określa te szczegółowe zasady. Odstępstwo od nich jest możliwe jedynie w drodze decyzji wydanej, na wniosek przedsiębiorcy, przez Prezesa WUG-u, w szczególnych przypadkach:

1) uzasadnionych warunkami bezpieczeństwa,

2) gdy to jest niezbędne do wprowadzenia postępu technicznego,

3) gdy jest to niezbędne do przeprowadzenia prac naukowo-badawczych lub doświadczalnych.

Wydając stosowną decyzję Prezes WUG-u winien szczegółowo określić w niej: zakład górniczy, zakres odstępstwa, warunki jego stosowania oraz okres ważności zezwolenia.

Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, iż

zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...], Prezes Wyższego Urzędu Górniczego (WUG) w K., po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...]r., nr [...], udzielającą Spółce Akcyjnej "A" z siedzibą w B. zezwolenia na odstępstwo - do dnia [...] r. - od postanowień § 12 ust. 2 w zakresie punktów 2.4 i 2.13 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 1 kwietnia 2003 r. w sprawie przechowywania i używania środków strzałowych i sprzętu strzałowego w zakładach górniczych (Dz. U. Nr 72, poz.655), tj. na przechowywanie środków strzałowych w ruchomym naziemnym składzie materiałów wybuchowych w miejscu jego postoju w rejonie S., niespełniającym wymagań w zakresie odległości składu materiałów wybuchowych od obiektów budowlanych, urządzeń, magazynów i dróg oraz w zakresie ogrodzenia miejsca postoju ruchomego składu materiałów wybuchowych. Zatem decyzja ta jest w większej swej części w pełni pozytywna dla wnioskodawcy i spełnia jego oczekiwania, wyrażone we wniosku o zezwolenie na przedmiotowe odstępstwa.

Przedmiotem sporu w tej sprawie jest natomiast okres ważności udzielonego zezwolenia. Należy zauważyć, iż organ nie jest w tym zakresie skrępowany żadnymi ustanowionymi przez przepisy prawa zasadami dotyczącymi długości tego okresu, a zatem działa na zasadzie uznania administracyjnego, mając na uwadze trzy przesłanki wskazane w art. 78 ust. 4 ustawy Prawo geologiczne górnicze: przypadki uzasadnione warunkami bezpieczeństwa, przypadki gdy to jest niezbędne do wprowadzenia postępu technicznego, przypadki gdy jest to niezbędne do przeprowadzenia prac naukowo-badawczych lub doświadczalnych. Analizując zaskarżoną decyzję i materiał dowodowy zgromadzony w tej sprawie przez organ, Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie Spółka nie udowodniła, iż udzielenie zezwolenia na odstępstwo do [...] r. jest uzasadnione warunkami bezpieczeństwa, niezbędne dla wprowadzenia postępu technicznego, czy niezbędne do przeprowadzenia prac naukowo-badawczych lub doświadczalnych przez przedsiębiorcę. Po pierwsze warunki bezpieczeństwa przemawiają, w ocenie składu orzekającego Sądu, który w tym zakresie podziela zdanie organu, za ograniczaniem "odstępstw" od ściśle określonych przepisami prawa zasad przechowywania środków strzałowych w składach materiałów wybuchowych, również w aspekcie czasowy. Po drugie Spółka nie prowadzi żadnych prac naukowo-badawczych ani doświadczalnych. Po trzecie jeśli nawet wybudowanie budynku dla lokalizacji składu ruchomego, choć nie wymagają tego przepisy prawa, można ocenić jako pewien postęp, to nie niezbędny, czyli konieczny, a więc: "taki bez którego nie można się obyć, dać sobie rady, bezwzględnie potrzebny, nieodzowny" (por.: Słownik współczesnego języka polskiego. Red. B. Dunaj. T. I. Warszawa 1999, s.614), skoro nawet nie jest wymagany przepisem prawa. Ponadto wprowadzenie postępu technicznego, który zdaniem skarżącej Spółki polega w tym przypadku na wybudowaniu przedmiotowego budynku, niekoniecznie wymaga aż tak długiego okresu czasu. Jedynym uzasadnieniem, w przekonaniu Sądu, dla tak długiego okresu udzielenia zezwolenia na odstępstwo (do [...] r.) są, czego zresztą strona skarżąca nie kryje, względy ekonomiczne, te jednak nie stanowią, w świetle art. 78 ust. 4 ustawy Prawo geologiczne i górnicze "szczególnego przypadku", z powodu którego Prezes WUG-u może w drodze decyzji udzielić zezwolenia na odstępstwa od ściśle określonych przepisami prawa wymagań dotyczących przechowywania i używania środków strzałowych i sprzętu strzałowego w zakładach górniczych.

Nie można także zgodzić się z zarzutami naruszenia art. 7 k.p.a., tj. z zasadą ogólną k.p.a. uwzględniania w toku postępowania administracyjnego interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Sąd podziela w tym zakresie pogląd organu, że zarówno ochrona interesu społecznego jak i słusznego interesu obywateli w tym postępowaniu przemawia za ograniczeniem czasu na jaki udzielono zezwolenia na odstępstwa. Zarówno w interesie społecznym jak i słusznym interesie obywateli leży bezwzględne przestrzeganie przez przedsiębiorców zasad bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładach górniczych, określonych w przepisach obowiązującego prawa.

Za nietrafny należy uznać także zarzut, iż organ naruszył zasadę jednolitości orzecznictwa, ponieważ w przedmiotowej sprawie orzekł inaczej niż w przypadku udzielonych wcześniejszymi decyzjami odstępstw dla Rejonów N. i B. Organ uzasadnił, iż te decyzje nie zostały wydane, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, w "podobnych przypadkach". Organ podkreślił, iż decyzje te odnosiły się do rejonów, których powierzchnia została zagospodarowana i odstępstwa udzielono uwzględniając stan zagospodarowania powierzchni tych terenów. Natomiast powierzchnia Rejonu S. znajduje się aktualnie w fazie prowadzenia prac inwestycyjnych i nie jest jeszcze zagospodarowana. Jak słusznie podkreślił organ: "Trudno więc odnosić się do różnych stanów zagospodarowania i traktować je jednakowo. (...). Przedsiębiorstwo stosuje od lat sposób przechowywania środków strzałowych, który był właściwy w czasie zgłębiania szybów i wykonywania głównych robót udostępniających pod ziemią. Sposób ten, poprzez zaniechanie budowy podziemnego składu materiałów wybuchowych, wymusza stosowanie ruchomych składów materiałów wybuchowych naziemnych, w których przechowywanie wymaga, dla istniejącej zabudowy powierzchni istniejących rejonów, uzyskania odstępstwa od obowiązujących przepisów." Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania przyjętego przez organ w przedmiotowej sprawie uznania administracyjnego, iż udzielając odstępstwa do [...]r. dał Spółce dostateczny czas, wystarczający do zgłębienia szybu 2.1 w Rejonie S., aby przechowywanie środków strzałowych odbywało się zgodnie z przepisami. Sąd podziela także zdanie organu, iż opinie AGH dotyczące innych pół (Rejon B. i N.) nie mają w tej sprawie znaczenia. Nie można także nie zauważyć, iż zostały one wydane, jak wynika to z ich treści, bez przeprowadzenia jakichkolwiek oględzin tych miejsc, a więc wyłącznie "za biurka", w oparciu o dostarczone przez Spółkę materiały.

Sąd, w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w tym zwłaszcza o przeprowadzone przez organ oględziny Rejonu S., z których protokół znajduje się w aktach sprawy, stwierdził, iż organ nie naruszył art. 77 ust. 1 k.p.a., nakazującego organowi wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego, ani art. 8 k.p.a. statuującego zasadę ogólną k.p.a. pogłębiania zaufana obywateli do organów państwa w toku prowadzenia postępowania administracyjnego oraz zasadę pogłębiania świadomości i kultury prawnej obywateli.

Co do kwestii zarzutu strony skarżącej naruszenia przez Prezesa WUG-u art. 107 § 3 k.p.a., który wskazuje na to co powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji administracyjnej, Sąd dostrzegając pewna nadmierną lapidarność uzasadnienia zaskarżonej decyzji, stwierdził jednak, iż ten mankament nie miał istotnego wpływu na wynik niniejszej sprawy.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, z późn. zm.), skargę oddalił.