Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2494/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 2494/15 w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2015 r. znak: [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 listopada 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 2494/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2015 r., znak: [....], w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. Wyrok ten jest prawomocny od dnia 24 grudnia 2016 r.

Pismem z dnia 8 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 23 listopada 2016 r. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wyjaśnił, że pismem z dnia 2 listopada 2016 r. zwrócił się do Sądu o wyjaśnienie, czy Sąd doręczy skarżącemu wyrok Sądu. W ocenie skarżącego, Sąd nie wyjaśnił w jaki sposób skarżący otrzyma informację o zapadłym w niniejszej sprawie wyroku. Skarżący uznał więc, że o wydanym orzeczeniu zostanie poinformowany, co jednak nie miało miejsca. Skarżący podał, że o wyroku dowiedział się w dniu 7 lutego 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por.: postanowienie NSA z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt II OZ 882/11; postanowienie NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OZ 996/09; postanowienie NSA z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt I OZ 989/09; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2007 r., sygn. akt I OZ 738/09).

W pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w dniu 7 lutego 2017 r., natomiast w dniu 8 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Nie ulega również wątpliwości, że przywrócenie terminu jest w niniejszej sprawie dopuszczalne na gruncie art. 86 § 2 p.p.s.a., albowiem uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.

Ocena okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku doprowadziła Sąd do przekonania, że żądanie przywrócenia terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu było niezawinione. W odniesieniu do powołanych we wniosku okoliczności nie sposób uznać, by wystąpiła po stronie skarżącego przesłanka braku winy z art. 86 § 1 p.p.s.a. Przede wszystkim wyjaśnić należy, że skarżący, pismem z dnia 2 listopada 2016 r., zwrócił się do Sądu z wnioskiem o odroczenie terminu rozprawy wyznaczonej na dzień 23 listopada 2016 r., z uwagi na konieczność stawienia się w tym samym dniu na rozprawie w Sądzie Rejonowym [....] w W. oraz o wyjaśnienie, czy skarżący otrzyma z urzędu odpis wyroku Sądu jaki zapadnie w niniejszej sprawie. Pismem z dnia 10 listopada 2016 r. Sąd poinformował skarżącego, że brak jest podstaw do odroczenia terminu rozprawy wyznaczonej na dzień 23 listopada 2016 r. Ponadto, Sąd wskazał, że stosownie do art. 141 § 1 i 2 p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku. Natomiast, gdy skarga została uwzględniona uzasadnienie wyroku Sąd sporządza z urzędu i doręcza je stronom. Ponadto, zauważyć należy, że zawiadamiając o terminie rozprawy pismem z dnia 10 października 2016 r. Sąd pouczył skarżącego, że sentencji wyroku oddalającego skargę, ogłoszonego na rozprawie, Sąd nie doręcza stronom z urzędu z wyjątkiem strony działającej bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku i której sąd z urzędu w ciągu tygodnia od ogłoszenia wyroku doręcza odpis jego sentencji z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego (art. 140 § 2 p.p.a.).

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Okoliczność, że skarżący nie zrozumiał pouczenia Sądu i nie posiadał należytej wiedzy o terminie i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku (mimo pouczenia o treści art. 140 § 2 oraz art. 141 § 1 i 2 p.p.s.a.) nie jest przesłanką stanowiącą o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu.

Zwrócić należy uwagę, że skarżący został prawidłowo pouczony o treści art. 140 § 2 oraz art. 141 § 1 i 2 p.p.s.a. i mógł z łatwością zastosować się do ww. przepisów i skutecznie wnieść do Sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skoro więc skarżący został pouczony w sposób prawidłowy, to nie może powoływać się na brak wiedzy prawniczej, jako na okoliczność uprawdopodobniającą brak jego winy w uchybieniu terminu. Ponadto złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest czynnością procesową skomplikowaną, nie wiąże się z posiadaniem fachowej wiedzy, czy dużym nakładem pracy. Brak wiedzy prawniczej nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy. Podobnie jak nieuwaga, zaniedbania, niezachowanie należytej staranności czy niedbałość w prowadzeniu własnej sprawy. Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 24 września 2014 r, sygn. akt I FZ 266/14, z dnia 28 stycznia 2011 r. sygn. akt II FZ 736/10, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1804/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Go 108/14, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, tym bardziej, że został prawidłowo pouczony przez Sąd o treści art. 140 § 2 oraz art. 141 § 1 i 2 p.p.s.a. Powyższe można uznać jako brak należytej staranności skarżącego w prowadzeniu własnej sprawy, a tej okoliczności nie można kwalifikować jako braku winy.

Mając powyższe na względzie należało uznać, że przedstawione we wniosku okoliczności niedostatecznie uprawdopodobniają, że do uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku doszło bez winy skarżącego.

Z tej przyczyny, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skarżącemu odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.