Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1098/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-11-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 28 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 sierpnia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2005 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 16 sierpnia 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w części decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej określającą W.K. wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. w ten sposób, że obniżył zobowiązanie o kwotę 32 zł.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając złożony wniosek wskazał, że w wyniku wydanych decyzji został zobowiązany do uiszczenia należności podatkowych w kwocie przekraczających milion złotych. Z uwagi na to, że skarżący nie posiada tak znacznych środków finansowych, wyegzekwowanie należności oznaczałoby konieczność sprzedaży całego majątku. Podatnik wskazał, że jego jedyny majątek stanowią ruchomości, które po ich ewentualnej sprzedaży byłyby trudne do odzyskania za rozsądną cenę. Skarżący podkreślił również, że egzekucja należności doprowadzi do nieuregulowania należności wobec kontrahentów, ZUS oraz może prowadzić do redukcji kosztów osobowych w prowadzonym przedsiębiorstwie. Za wstrzymaniem decyzji, zdaniem strony, przemawia również konieczność wypłacenia podatnikowi znacznego odszkodowania w przypadku wykonania decyzji, a następnie jej uchylenia wobec uwzględnienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004).

Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 wskazał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.

Zdaniem Sądu skarżący nie wykazał, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawca ograniczył się bowiem wyłącznie do ogólnikowego wskazania, że wykonanie decyzji skutkować będzie powstaniem uszczerbku w majątku podatnika i może prowadzić do ograniczenia prowadzonej działalności gospodarczej. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest tymczasem dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym podatnika. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, rodzinnej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. Za niewystarczające należy przy tym uznać informacje o posiadanym majątku ruchomym. Brak jest bowiem jakichkolwiek informacji o tym, jakie przedmioty wchodzą w skład środków trwałych oraz jaka jest ich wartość. Na podstawie takiej ogólnikowej informacji nie sposób również ocenić, czy ewentualne odtworzenie substancji majątkowej, sprzedanej w związku z wykonaniem decyzji, byłoby połączone z nadmiernymi trudnościami i prowadziło do powstania znacznej szkody.

Sąd stwierdził jednocześnie, że brak jest w aktach sprawy innych danych wskazujących na aktualną sytuację majątkową podatnika, co tym samym uniemożliwiło Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu (zgodnie z tezą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, wydanego w sprawie II OZ 155/2005).

Należy również dodać, że podstaw wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można upatrywać w przekonaniu strony o wadliwości zaskarżonego aktu, możliwości jego uchylenia i ewentualnej konieczności wypłaty odszkodowania przez Skarb Państwa. Katalog przyczyn uzasadniających takie rozstrzygnięcie sądu, zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma charakter zamknięty i nie mieści się w nim możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ze względu na istniejące prawdopodobieństwo jego uchylenia przez sąd.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.