Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 449/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 128 ust. 3
journal: Dz.U. 2001 nr 115 poz 1229
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne.
article: art. 21
journal: Dz.U. 2005 nr 130 poz 1087
law: Ustawa z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2010 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia instrukcji gospodarowania wodą uchyla zaskarżoną decyzję oraz uchyla w pkt 2 utrzymaną nią w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2009 roku o nr [...]


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 449/10

UZASADNIENIE

Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] września 2009r. umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie zmiany decyzji Wojewody [...] z [...].12.2002 r. nr [...] w trybie art. 155 Kpa w zakresie zmiany treści punktu IV. 12 dotyczącego obowiązku opracowania i przesłania do zatwierdzenia w terminie 8 miesięcy po ukazaniu się rozporządzenia wykonawczego do ustawy prawo wodne, instrukcji gospodarowania wodą, a w punkcie drugim odmówił zatwierdzenia instrukcji gospodarowania wodą na jazie w M. na rzece N.

W uzasadnieniu Marszałek Województwa [...] wskazał, że decyzją z [...] grudnia 2002 r. nr [...] Wojewoda [...] udzielił M. we W. pozwolenia wodnoprawnego na piętrzenie wód rzeki N. jazem trzyprzęsłowym w M., na pobór wody powierzchniowej dla zaopatrzenia w wodę miasta B. i nawodnień deszczownianych oraz na przerzut wody z rzeki N. do rzeki O. W przedmiotowej decyzji, z uwagi na brak w dniu wydania decyzji przepisów wykonawczych do art. 132 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. nr 239, poz. 2019 ze zm.) określających zakres instrukcji gospodarowania wodą, organ udzielający pozwolenia zobowiązał M. Sp. z o.o. we W. do wykonania instrukcji w terminie 8 miesięcy od dnia kiedy przepisy w tym zakresie się ukażą i przedłożenia jej organowi do zatwierdzenia.

Przepisy wykonawcze tj. rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 17 sierpnia 2006 r. w sprawie zakresu instrukcji gospodarowania wodą (Dz. U. nr 150 poz. 1087) weszły w życie 7 września 2006 r., stąd od tej daty na M. we W. zaczął ciążyć obowiązek wynikający z punktu IV. 12. decyzji, polegający na wykonaniu i zatwierdzeniu instrukcji.

M. Sp. z o.o. we W., wystąpiło do Wojewody [...] z wnioskiem z dnia 5.12.2007 r. o zmianę pozwolenia wodnoprawnego udzielonego decyzją Wojewody [...] z [...].12.2002 r. nr [...] poprzez zatwierdzenie instrukcji.

IV SA/Wa 449/10

Organ wywodził, że w piśmie z 21.11,2008 r. M. podtrzymało wniosek wycofujący wniosek z 5.12.2007 r. nr [...] o zmianę pozwolenia wodnoprawnego udzielonego decyzją Wojewody [...] z [...].12.2002 r. nr [...] poprzez zmianę treści punktu IV. 12 przedmiotowej decyzji i umorzenia w tym zakresie postępowania na podstawie art. 105 Kpa wraz z wnioskiem

0 podjęcie postępowania w pozostałym zakresie — w sprawie zatwierdzenia instrukcji

gospodarowania wodą na jazie w M.

Po rozpatrzeniu wniosku M. Sp. z o.o. we W. oraz całości materiału zgromadzonego w trakcie postępowania administracyjnego Marszałek Województwa [...] wydał decyzję z [...].01.2009 r. nr [...], w której w pierwszym punkcie odmówił zatwierdzenia instrukcji gospodarowania wodą na jazie w M. na rzece N. w km 22+050 w odrębnej decyzji

1 w drugim punkcie umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie

zmiany decyzji Wojewody [...] z [...].12.2002 r. nr [...]

w trybie art. 155 Kpa w zakresie zmiany treści punktu IV. 12 dotyczącego obowiązku

opracowania i przesłania do zatwierdzenia instrukcji gospodarowania wodą w terminie

8 miesięcy po ukazaniu się rozporządzenia wykonawczego do ustawy Prawo wodne

w tym zakresie.

Od decyzji tej, w terminie przewidzianym ustawą Kodeks postępowania administracyjnego, M. Sp. z o.o. we W. złożyło odwołanie.

Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej decyzją z [...],05.2009 r. nr [...] uchylił decyzję Marszałka Województwa [...] z [...].01.2009r. nr [...], w której i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Organ po ponownym rozpatrzeniu wniosku w niniejszej decyzji w pierwszym punkcie odmówił zatwierdzenia instrukcji gospodarowania wodą na jazie w M. na rzece N. w km 22+050 w odrębnej decyzji i w drugim punkcie umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie zmiany decyzji Wojewody [...] z [...].12.2002 r. nr [...] w trybie art. 155 Kpa w zakresie zmiany treści punktu IV. 12 dotyczącego obowiązku opracowania i przesłania do zatwierdzenia instrukcji gospodarowania wodą w terminie 8 miesięcy po ukazaniu się rozporządzenia wykonawczego do ustawy Prawo wodne w tym

IVSA/Wa449/10

zakresie z uwagi na wycofanie wniosku w tym zakresie.

Marszałek Województwa [...] wywodził, że wniosek o zatwierdzenie instrukcji gospodarowania wodą został złożony przez M. we W. 5.12.2007 r., a więc ponad dwa lata po wejściu w życie nowelizacji ustawy Prawo wodne,

Wypełniając obowiązek nałożony w punkcie IV. 12 pozwolenia wodnoprawnego M. we W. opracowało instrukcję gospodarowania wodą, zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami — rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 17 sierpnia 2006 r. w sprawie zakresu instrukcji gospodarowania wodą (Dz. U. nr 150 poz. 1087), W instrukcji tej uwzględniono warunki określone w decyzji Wojewody [...] z [...].12.2002 r. nr [...]. Z instrukcji tej wynika również że Zakład nie zmienia warunków i celu korzystania z wód a także sposobu korzystania z wód. Zatem nie istnieją przesłanki do zastosowania art. 133 ust. 1 Prawa wodnego. Wobec takiego stanu rzeczy organ uznał za zasadny wniosek

0 zmianę pozwolenia wodnoprawnego, w trybie art. 155 ustawy Kodeks postępowania

administracyjnego, poprzez zmianę zapisów decyzji o zatwierdzenie instrukcji

gospodarowania wodą dla przedmiotowego jazu w M. w km 22+050 rzeki N.

Jednak pismem z 27.10,2008 r. M. Sp. z o.o. wycofało wniosek z 5,12.2007 r. nr [...] o zmianę pozwolenia wodnoprawnego udzielonego decyzją Wojewody [...] z [...].12.2002

r. nr [...] w zakresie punktu IV. 12 przedmiotowej decyzji i wniosło

o umorzenie w tej części postępowania na podstawie art. 105 Kpa.

W ocenie organu wycofanie przez stronę wniosku o wszczęcie postępowania w świetle przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego skutkuje jego bezprzedmiotowością, która wymaga umorzenia postępowania w trybie art. 105 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, co znalazło odzwierciedlenie w punkcie pierwszym niniejszej decyzji.

Rozstrzygając jak w punkcie drugim sentencji organ wziął pod uwagę to, że w przedmiotowej sprawie nie istnieje podstawa prawna do wydania odrębnej decyzji zatwierdzającej instrukcję gospodarowania wodą na jazie M. w km

!VSA/Wa449/10

22+050 rzeki N., a więc żądanie wnioskodawcy jest bezzasadne i nie znajduje odzwierciedlenia w przepisach prawa materialnego. Brak ustawowej przesłanki uwzględnienia żądania zgłoszonego we wniosku nie czyni prowadzonego postępowania administracyjnego bezprzedmiotowym, lecz oznacza jedynie bezzasadność żądania strony (vide wyrok NSA z dnia 10.01,1988 r., SA/Wr 957/88, OSN 1999, nr 1, poz. 44 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 1.12.2006 r. nr VII SA/Wa 1520/06 LEX nr 302429), co zobowiązuje organ do wydania decyzji odmawiającej zatwierdzenia instrukcji gospodarowania wodą w odrębnej decyzji.

Ponadto organ wziął pod uwagę również fakt, że uregulowanie zawarte w art. 128 ust. 3 Prawa wodnego jest uregulowaniem szczególnym i wobec tego ma pierwszeństwo stosowania przed uregulowaniem pozwalającym do wydanie decyzji rozstrzygających sprawę co do jej istoty w części (art. 104 § 2 Kpa), co sugerowało w swoim żądaniu M.

Zdaniem organu nie można się zgodzić z twierdzeniem M., że:

* wydane pozwolenie wodnoprawne z [...],12.2002 r. stanowi decyzję

częściowo rozstrzygającą sprawę co do istoty,

* przepisy przejściowe (art. 21) do ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie

ustawy Prawo wodne oraz niektórych ustaw (Dz.U. nr 130, poz. 1087) można

zastosować do wydania decyzji zatwierdzającej instrukcję, która stanowi

integralną część uzyskanego pozwolenia wodnoprawnego i że zatwierdzenie

instrukcji będzie stanowić wyłącznie uzupełnienie wydanej decyzji, na podstawie

wniosku złożonego przez stronę, w ramach sprawy, której zawisłość nie została

zakończona.

W ocenie organu wydane pozwolenie wodnoprawne jest decyzją w całości rozstrzygającą co do istoty kończącą postępowanie, zatem nie ma prawnych możliwości zastosowania przepisów ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r, o zmianie ustawy Prawo wodne oraz niektórych ustaw (Dz. U. nr 130, poz. 1087), które weszły w życie 30 lipca 2005 r., bowiem w tej dacie decyzja Wojewody [...] była ostateczna i podlegała wykonaniu.

Odwołanie od powyższej decyzji, w części dotyczącej odmowy zatwierdzenia instrukcji, wniosło M. Spółka z.o.o. we W.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2010r, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 128 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. nr 239, póz. 2019 ze zmianami Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej utrzymał w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...].09.09r, znak [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia instrukcji gospodarowania wodą na jazie w M. na rzece N.

W ocenie organu decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2002 r., nr [...], nakładała obowiązek wykonania instrukcji gospodarowania wodą w terminie 8 miesięcy po ukazaniu się przepisów wykonawczych, określających zakres instrukcji gospodarowania wodą, a więc M. nabył uprawnienie, co do jej zatwierdzenia w odrębnej decyzji w powołanym wyżej terminie. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 17.08.2006 r. w sprawie zakresu instrukcji gospodarowania wodą (Dz. U. Nr 150, poz. 1087) weszło w życie 07.09.2006 r. Natomiast M. wystąpiło z wnioskiem do Wojewody [...] o zatwierdzenie instrukcji gospodarowania wodą w dniu 05.12.2007 r., czyli 6 miesięcy po terminie wskazanym przez Wojewodę. Z tego właśnie względu w ocenie organu brak jest przesłanek do zastosowania w niniejszej sprawie art. 128 ust. 3 ustawy Prawo wodne oraz art. 21 ustawy z dnia 03.06.2005r. o zmianie ustawy -Prawo wodne oraz niektórych ustaw z uwagi na niedochowanie przez stronę terminu określonego w pozwoleniu wodnoprawnym. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, iż uzasadnione jest stanowisko, że art. 128 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne w wersji obowiązującej w dniu wydania decyzji stanowił, iż integralną część pozwolenia wodnoprawnego na korzystanie z wód powierzchniowych za pomocą urządzeń do jej piętrzenia stanowi instrukcja gospodarowania wodą, zatwierdzona w tym pozwoleniu lub odrębnej decyzji przez organ wydający pozwolenie. Z tego względu nieuzasadnionym wydaje się również pogląd, iż w przedmiotowej sprawie sprawa administracyjna została zakończona częściowo jedną decyzją, a zatwierdzenie instrukcji będzie stanowiło uzupełnienie pozwolenia wodnprawnego, co stanowiłoby podstawę do zastosowania art. 21 ustawy z dnia 03.06.2005 r. o zmianie ustawy -Prawo wodne oraz niektórych

iVSA/Wa449/10

ustaw. Zdaniem Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, organ rozstrzygnął sprawę w całości wydając decyzję, która w chwili obecnej ma prymat ostateczności, z drugiej strony brak jest podstaw prawnych w myśl obowiązujących przepisów do zatwierdzenia instrukcji odrębną decyzją.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosło M. Spółka z.o.o we W. zarzucając;

1) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik

sprawy, tj. art. 104 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające

na przyjęciu, iż decyzja z dnia [...] grudnia 2002r, nie jest decyzją częściową,

2) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik

sprawy, tj. art. 128 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne według

stanu na dzień 11 grudnia 2002 r. (Dz. U. 2001 Nr 115, poz. 1229 ze zm.)

poprzez jego błędną wykładnie polegającą na przyjęciu, iż instrukcja

gospodarowania wodą nie może zostać zatwierdzona bez dokonania

zmiany pozwolenia wodnoprawnego w nadzwyczajnym trybie przewidzianym

wart. 155 K.p.a.,

3) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik

sprawy, tj. art. 21 ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy -

Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2005 Nr 130, poz. 1087)

poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie zasady intertemporalności

zawartej w tym przepisie pomimo zawisłości postępowania.

4) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik

sprawy, tj. art. 7 i art. 77 K.p.a. poprzez wydanie decyzji bez dokonania

koniecznych ustaleń oraz w konsekwencji pominięcie charakteru decyzji -

pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...] grudnia 2002 r oraz skutków prawnych

obowiązku ujętego w treści decyzji wraz ze sposobem jego wykonania.

5) naruszenie przepisu postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy,

tj. art. 6 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na

nieprawidłowym ustaleniu stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania

6) IV SA/Wa 449/10

decyzji,

6) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 8 K.p.a. statuującego zasadę zaufania obywateli do organów Państwa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na wydaniu przez organ II instancji dwóch odmiennych decyzji w odniesieniu do tego samego adresata, wydanych na tle takich samych stanów faktycznych, oraz ze wskazaniem tej samej podstawy prawnej bez bliższego uzasadnienia takiej zmiany.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m, in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. -zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż zaskarżona decyzja Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej jak i utrzymana nią w mocy, w pkt 2 decyzja Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2009r. narusza przepisy prawa procesowego, a co za tym idzie skarga nie jest pozbawiona słusznych podstaw.

Nie pozbawiony słuszności jest zarzut skarżącej Spółki, iż organ wydając decyzję naruszył art. 104 k.p.a. W ocenie bowiem organu decyzja z dnia [...] grudnia 2002r. nie jest decyzją częściową. W myśl art. 104 § 2 k.p.a. "decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części". Z przepisu tego wynika więc wprost, że sprawa co do istoty może być rozstrzygnięta decyzją w całości lub jedynie w części. Wydanie decyzji częściowej jest dopuszczalne jeżeli sprawa jest podzielna i można z

IVSA/Wa449/10

niej wyodrębnić części nadające się do samodzielnego rozstrzygnięcia ( por. Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Piotr Przybysz, Wydanie 4, Warszawa 2007, s. 233, wyrok WSA w Gliwicach z 10 kwietnia 2008r., II SA/GI 970/07, LEX nr 518779). Pamiętać przy tym należy, że cełem postępowania administracyjnego ma być kompletne załatwienie sprawy i rozstrzygnięcie w przedmiocie całego żądania strony. O możliwości wydania decyzji częściowej decyduje przedmiot postępowania, a organ wydający taką decyzję winien wskazać przyczyny takiego rozstrzygnięcia oraz wypowiedzieć się co do trybu i terminu rozpatrzenia pozostałej części sprawy. Analizując przepisy obowiązujące w czasie wydania decyzji z dnia [...] grudnia 2002r., stwierdzić należy, że w myśl art. 128 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne ( Dz. U. nr 115, poz. 1229 ze zm.), instrukcja gospodarowania wodą stanowiła integralną część pozwolenia wodnoprawnego i mogła być zatwierdzona w tym pozwoleniu lub w odrębnej decyzji przez organ wydający pozwolenie. Struktura powyższego przepisu wskazuje więc jednoznacznie, że kompletne, całościowe załatwienie sprawy w tym przypadku zwiane było z wydaniem pozwolenia wodnoprawnego i zatwierdzeniem instrukcji gospodarowania woda. Nie stanowi kwestii spornej fakt, że w chwili wydawania decyzji dotyczącej pozwolenia wodno prawnego nie obowiązywało jeszcze rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 17 sierpnia 2006r. w sprawie zakresu instrukcji gospodarowania wodą ( Dz. U. nr 150, poz. 1087). Zasadnie więc w decyzji z dnia [...] grudnia 2002r. organ zobowiązał skarżącą Spółkę do opracowania i przesłania do zatwierdzenia w terminie 8 miesięcy od ukazania się rozporządzenia instrukcji gospodarowania wodą. Z powyższego wynika, że decyzja ta jedynie częściowo rozstrzygała sprawę co do jej istoty, osobnym zakresem rozstrzygnięcia miała być zaś kwestia związana z zatwierdzeniem instrukcji gospodarowania wodą.

Okoliczności powyższe wskazują na zasadność także drugiego zarzutu skargi to jest naruszenia treści art. 128 ust. 3 ustawy Prawo wodne i przyjęcie, że instrukcja gospodarowania wodą nie może zostać zatwierdzona bez dokonania zmian pozwolenia wodno prawnego w nadzwyczajny trybie przewidzianym w art. 155 k.p.a. Podkreślić należy, że poza argumentami przedstawionymi wyżej, przeciwko takiemu stanowisku zajętemu przez organ przemawia również fakt, iż nastąpiła zmian przepisów Prawa wodnego, a zmiana ostatecznej decyzji administracyjnej na mocy art.

IVSA/Wa449/10

155 k.p.a. jest dopuszczalna, tylko wtedy gdy obowiązują przepisy prawa na podstawie których decyzja została wydana ( por. wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2006r., II OSK 405/05, LEX nr 196453).

Podzielić także należy zarzut skarżącej dotyczący naruszenia art. 21 ustawy z dnia 3 czerwca 2005r. o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. nr 130, poz, 1087 ) poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie zasady intertemporalności zawartej w tym przepisie pomimo zawisłości postępowania, Z przepisu tego wynika, że do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe. Wspomnieć należy, że nowelizacja ta zmieniła treść art. 128 ust. 3 prawa wodnego, w ten sposób, iż instrukcja gospodarowania wodą winna być zatwierdzana w pozwoleniu wodnoprawnym.

Rozważeniu więc podlega, czy w rozpatrywanym przypadku mamy do czynienie ze sprawą wszczętą i niezakończoną decyzja ostateczną. Nie ulega wątpliwości, iż decyzja z dnia [...] grudnia 2002r. jest decyzją ostateczną, jednakże o czym była mowa wyżej jest to decyzja częściowa, a co za tym idzie sprawa nie została w całości zakończona, mamy więc do czynienia z zawisłością sprawy przed organem administracyjnym ( por. wyrok NSA z 14 marca 2002r., SA 2126/00, LEK nr 81748). Powyższe uzasadnia wnioskowanie, że skoro sprawa ta nie została zakończona (rozstrzygnięcia całości sprawy polegało na wydaniu pozwolenia wodnoprawnego i zatwierdzeniu instrukcji gospodarowania wodą), to w myśl zacytowanego art. 21 ustawy z dnia 18 lipca 2002r. zastosowanie mają przepisy dotychczasowe, a więc art. 128 ust. 3 w brzmieniu przed nowelizacją.

Pozostałe zarzuty dotyczące naruszenia art. 7, 77, 8 i 6 k.p.a. również nie są pozbawione uzasadnionych podstaw. Zasadnie skarżąca podniosła, iż organy administracji winny działać w sposób budujący zaufanie obywateli do państwa. Wydawanie zaś odmiennych rozstrzygnięć na podstawie tego samego stanu prawnego i faktycznego z pewnością nie służy temu celowi.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien uwzględnić wskazania prawne zawarte powyżej.

Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie art. 145 §1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

IVSA/Wa449/10

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji