Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 146/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 maja 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie WSA Małgorzata Brachel -Ziaja AWSA Wojciech Jakimowicz (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2005r. sprawy ze skargi A.S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. I. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. do wydania w terminie jednego miesiąca decyzji w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego -kurnika zlokalizowanego w C. na działce nr "1", II. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. na rzecz skarżącego A.S. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

A.S. działający przez pełnomocnika adwokata J.D. pismem z dnia 6 listopada 2003r. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego - kurnika zlokalizowanego w C. na działce nr "1", stanowiącego własność J.S. z wnioskiem o wyznaczenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w N. terminu wydania decyzji administracyjnej w powyższej sprawie.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że wyrokiem z dnia 18 marca 2003r. Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie (sygn. II SA/Kr 529/99) uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] lutego 1999r. Nr [...] w przedmiocie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego w/w kurnika oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji - S. Miejskiej Strefy Usług Publicznych w N. z dnia [...] kwietnia 1998r. znak: [...].

W czerwcu 2003r. odpis wyroku NSA wraz z uzasadnieniem oraz aktami sprawy zostały przekazane do ponownego rozpoznania sprawy. Organem właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (P l N B) w N. - na podstawie art. 83 ust. 1 w zw. z art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (t.j. Dz. U. 2000 Nr 106 poz. 1126).

Skarżący podnosi, że wobec faktu, iż wymieniony organ nie rozpoznał sprawy w ustawowym terminie, w dniu 18 sierpnia 2003 r. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) w K. w imieniu skarżącego złożone zostało zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N.

Pismem z dnia 11 września 2003r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. powiadomił pełnomocnika skarżącego, iż wyznaczył organowi pierwszej instancji nowy termin załatwienia sprawy do dnia 22 października 2003r.

Mimo jednak wyznaczenia dodatkowego terminu przez organ wyższej instancji, PINB w N. sprawy nie rozpoznał.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. zawarł wyjaśnienia dotyczące postępowania w sprawie samowoli budowlanej przedmiotowego kurnika zakończonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] października 2003r., znak: [...] nie odnosząc się w żadnej mierze do losów postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego - kurnika zlokalizowanego w C. na działce nr "1", stanowiącego własność J.S.

Na rozprawie w dniu 16 maja 2005r. stawiła się adwokat D. R.-K. jako substytut adwokata J.D. reprezentującego skarżącego A.S. Skarżący i pozostałe strony postępowania sądowoadministracyjnego nie stawiły się.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone - czyli również w sytuacji niniejszej sprawy ze skargi A.S. - podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269), a kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także podejmowania innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270).

Z akt sprawy wynika bezspornie, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. w sposób jaskrawy naruszył terminy załatwiania spraw administracyjnych określone w art. 35 § 1-3 k.p.a. W związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie z dnia 18 marca 2003r., sygn. II SA/Kr 529/99, na Powiatowym Inspektorze Nadzoru Budowlanego w N. ciążył obowiązek rozstrzygnięcia w ustawowo przewidzianych terminach sprawy administracyjnej samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego - kurnika zlokalizowanego w C. na działce nr "1", stanowiącego własność J.S. Do dnia rozprawy postępowanie w powyższej sprawie nie zostało zakończone, czyli trwa już ponad dwa lata. Wprawdzie w aktach sprawy znajduje się postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] stycznia 2005r., znak: [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku inwentarskiego -kurnika zlokalizowanego w C. na działce nr "1", stanowiącego własność J.S. Pełnomocnik skarżącego okazał jednak na rozprawie postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] marca 2005r., znak:[...] o podjęciu z urzędu postępowania zawieszonego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005r., znak:[...] w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu inwentarskiego - kurnika zlokalizowanego w C. na działce nr "1". Oznacza to, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. pozostaje w dalszym ciągu w bezczynności co do rozstrzygnięcia sprawy samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu inwentarskiego - kurnika zlokalizowanego w C. na działce nr "1". Od dnia podjęcia zawieszonego postępowania do dnia rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie minęły ponad dwa miesiące. Już sama ta okoliczność przesądzałaby o zasadności skargi.

Należy podkreślić, że bezczynność administracji ma miejsce zaraz po upływie ustawowych terminów przewidzianych dla załatwienia sprawy administracyjnej, niezależnie od tego, jakie były jej powody i w jakim stopniu organ wykazywał się aktywnością podczas prowadzonego postępowania, którego jednak nie zakończył. Powstanie bezczynności nie zależy natomiast od zrealizowania czy też niezrealizowania obowiązków sygnalizacyjnych, jakie ciążą na organie prowadzącym postępowanie, zgodnie z art. 36 k.p.a., ani też jakichkolwiek innych obowiązków procesowych ciążących na organie administracyjnym. Jeżeli organ nie realizuje tych obowiązków, to tym bardziej wykracza poza wyznaczony termin załatwienia sprawy i tym bardziej wykroczenie to następuje z jego winy. Jednak to właśnie przekroczenie terminu stwarza "bezczynność", a nie zaniedbanie obowiązków sygnalizacyjnych (zob. J. Zimmermann: Glosa do wyroków NSA: z dnia 9 czerwca 1999 r, l SAB 41/99 oraz z dnia 20 lipca 1999 r., l SAB 60/99, publ. OSP z 2000 r., nr 6, poz. 87) W zaistniałym stanie rzeczy skargę należało uznać w całości za uzasadnioną i - mając na uwadze treść art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r, Nr 153, poz. 1270) -konieczne stało się zobowiązanie przez sąd Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. do wydania w terminie jednego miesiąca aktu administracyjnego - decyzji w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu inwentarskiego - kurnika zlokalizowanego w C. na działce nr "1".

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania nastąpiło na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z dnia 11 maja 1995 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.) w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 97 § 1 cyt. ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednakże w § 2 art. 97 Przepisów wprowadzających ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdza się, że w sprawach, o których mowa w § 1 cyt. ustawy stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych.