Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2005/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 280 § 1 w zw. z art. 271 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2010r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1609/09 postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 22 czerwca 2010r., sygn. akt VII SA/Dwa 1609/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009r. Nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania. Wyrok ten uprawomocnił się z dniem 3 września 2010r.

W dniu 21 października 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A.K. o wznowienie postępowania w powyższej sprawie. W skardze skarżący, jako podstawę wznowienia wskazał brak należytej reprezentacji przez ustanowionego dla niego pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik ten w jego ocenie nie powiadomił go o terminie rozprawy, w której chciał uczestniczyć.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania Sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych w art. 279 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać między innymi podstawę wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuca, a w przypadku ich spełnienia – wyznacza rozprawę. Postawy wznowienia zostały zawarte w art. 271 – 273 powołanej ustawy.

W niniejszej sprawie skarżący wnosząc skargę o wznowienie postępowania sądowego jako podstawę wznowienia wskazał brak należytej reprezentacji przez jego pełnomocnika, który został ustanowiony w ramach prawa pomocy. Zgodnie z treścią art. 271 pkt 2 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowej.

W ocenie Sądu ta formalnie powołana przez skarżącego podstawa skargi o wznowienie postępowania w istocie nie istnieje.

Skarżący utożsamia użyte w przepisie sformułowanie o nienależytej reprezentacji z niewłaściwym postępowaniem swojego pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Nienależyte reprezentowanie, o którym mowa w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. nie dotyczy sytuacji, gdy za stronę działa prawidłowo ustanowiony pełnomocnik, nawet w sytuacji, gdy swoje obowiązki wykonuje on w sposób, który prowadzi do negatywnych dla reprezentowanej strony skutków. Tak przyjmuje się powszechnie w orzecznictwie sądowym, w tym sądów administracyjnych (zob. np. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2005 r. , sygn. akt OSK 1160/04). Okoliczność, że skarżący nie był powiadomiony o rozprawie z dnia 22 czerwca 2010r., nie daje podstawy do przyjęcia, że był on pozbawiony możliwości działania w rozumieniu art. 271 pkt 2 p.p.s.a., a to w sytuacji, gdy zgodnie z treścią art. 67 § 5 p.p.s.a. o terminie tej rozprawy był prawidłowo powiadomiony jego pełnomocnik.

Biorąc pod uwagę fakt, że skarga o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, Sąd działając na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.