Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2084/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno  Spożywczych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 1, art. 15a ust. 1, art. 40a ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2005 nr 187 poz 1577
law: Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2002 nr 31 poz 1 art. 17 ust. 1
law: Rzozporządzenie (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania  prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa  żywności

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Protokolant Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2010 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za nieprowadzenie klasyfikacji tusz wieprzowych oddala skargę


UZASADNIENIE

Sygn. VISA/Wa 2084/09

UZASADNIENIE

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych – organ II instancji - decyzją z dnia [...] października 2009 r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), art. 40a ust. 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577, z późn. zm.), w związku z art. 15a ust. 1, art. 17a ust. 1 pkt 3, art. 21 oraz art. 40a ust. 1 pkt 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, -art. 42 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 1234/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych ("rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku") (Dz. U. L 299 z 16.11.2007, str. 1, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania– skarżącego – S. M., współwłaściciela Zakładu Mięsnego "[...]" s.c, od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...] – organ I instancji - z dnia [...] sierpnia 2009 r., dotyczącej wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 1000,00 zł postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.

Ustalono, że w dniu [...] lutego 2009 r. działając na podstawie Upoważnienia do przeprowadzenia kontroli Nr [...], wydanego przez Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...], inspektorzy przeprowadzili kontrolę w Zakładzie Mięsnym "[...]" s.c.

W toku kontroli stwierdzono, że skarżący w okresie od [...] stycznia 2009 roku do [...] lutego 2009 roku nie objął obowiązkową klasyfikacją w systemie EUROP tusz wieprzowych uzyskanych z uboju 1133 szt. trzody, tj. 39,8% trzody poddanej ubojowi (w w/w okresie) i tym samym narusza wymagania art. 15a ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w związku z art. 42 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 1234/2007. W związku z powyższym, na podstawie art. 40a ust. 4 w związku z art. 40a ust. 1 pkt 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...] decyzją z dnia [...] marca 2009 r., wymierzył karę pieniężną w wysokości 1000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych). Od w/w decyzji odwołanie wniósł S. M., współwłaściciel Zakładu Mięsnego "[...]" s.c. Podnosił, że Zakład Mięsny "[...]" s.c, nie kupuje żywca i nie sprzedaje mięsa, świadczy jedynie usługę uboju dla wspólników. W związku z powyższym, twierdził, że spółka nie ma obowiązku klasyfikacji tusz w systemie EUROP. Wskazał, że Spółka Zakład Mięsny "[...]" s.c, to "stwór fikcyjny", współwłaściciele spółki korzystają z obiektu (budynku ubojni) niezależnie od siebie w ramach odrębnie prowadzonych firm. Wskazał, że w stosunku do trzody chlewnej zakupionej w ramach odrębnie prowadzonej działalności nie dokonuje klasyfikacji tusz wieprzowych w systemie EUROP, gdyż w swojej firmie nie poddaje ubojowi więcej niż 200 sztuk świń tygodniowo.

Główny Inspektor, działając na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 21 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych), decyzją z [...] maja 2009 r., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Uchylając decyzję zobowiązał organ I instancji do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego mającego na celu wykazanie okoliczności, o których mowa w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, a mających wpływ, na wysokość wymierzonej kary, w tym: ustalenia stopnia szkodliwości czynu, stopnia zawinienia, zakresu naruszenia, dotychczasowej działalności podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych, wielkości jego obrotów.

Rozpatrując ponownie odwołanie organ wskazał, że zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, tusze wieprzowe oraz wołowe poddaje się klasyfikacji i oznacza się znakiem klasy jakości handlowej ustalonej dla danej tuszy, zgodnie z warunkami określonymi w przepisach Unii Europejskiej. Stosownie do art. 15a ust. 3 tej ustawy, obowiązek ten nie dotyczy jednak:

tusz pochodzących ze świń użytych do rozrodu;

tusz wieprzowych pochodzących z rzeźni, w których poddaje się ubojowi:

nie więcej niż 200 świń tygodniowo średniorocznie lub

wyłącznie świnie urodzone i tuczone w tuczarniach tych rzeźni oraz dokonuje się rozbioru wszystkich uzyskanych tusz.

Zdaniem organu w przedmiotowej sprawie kontrolowany podmiot nie był zwolniony od prowadzenia klasyfikacji tusz wieprzowych. Jego zdaniem, średniotygodniowy ubój w spółce przekroczył 200 sztuk zwierząt, ponieważ w 2008 roku w ubojni ubito 20 115 sztuk trzody chlewnej. Fakt ten został stwierdzony na podstawie "Dziennika badania poubojowego" W związku z powyższym stwierdzono, że średniotygodniowa liczba ubitych zwierząt w 2008 roku wyniosła 387 sztuk, co zobowiązywało podmiot do prowadzenia w 2009 roku klasyfikacji tusz. Strona byłaby zwolniona z tego obowiązki jedynie w sytuacji, gdyby w rzeźni było ubijane najwyżej 200 świń tygodniowo średniorocznie lub były ubijane wyłącznie świnie urodzone i tuczone w tuczarniach tej rzeźni. Wskazano, że rozwiązania prawne w art. 15a ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych są analogiczne jak wymagania określone w przepisach prawa wspólnotowego. Zgodnie z art. 42 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) Nr 1234/2007, wspólnotowe skale klasyfikacji tusz stosowane są zgodnie z przepisami załącznika V w odniesieniu do tusz świń niebędących świniami hodowlanymi. Stosownie zaś do art. 20 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1249/2008 z dnia 10 grudnia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrożenia wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych i baranich oraz raportowania ich cen (Dz. U. L 337 z 16.12.2008, str. 3), w drodze odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mogą zdecydować o tym, że stosowanie tej skali nie jest obowiązkowe w przypadku rzeźni:

a) dla których dane państwa członkowskie ustalają maksymalną liczbę ubojów; liczba ta nie może przekraczać średniej rocznej uboju w wysokości 200 świń tygodniowo;

b) w których dokonuje się tylko uboju świń urodzonych i tuczonych we własnych tuczarniach i które same zajmują się rozbiorem wszystkich uzyskanych tusz.

Podniesiono, że stosownie do art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463, z późn. zm.), podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności oraz kontrolowania przestrzegania tych wymogów.

Zdaniem organu jeśli została przeprowadzona kontrola, w trakcie której stwierdzono, że podmiot zobowiązany do prowadzenia klasyfikacji tusz w systemie EUROP nie wykonuje tego obowiązku, wojewódzki inspektor JHARS ma obowiązek wymierzyć mu karę pieniężną, która nie może być niższa niż 1000 zł (tysiąc złotych). Tak też zostało uczynione na wskazanej w decyzji podstawie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżący, zaskarża w całości decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno –Spożywczych. Podnosi, że Zakład Mięsny "[...]" s.c, nie kupuje żywca i nie sprzedaje mięsa, świadczy jedynie usługę uboju dla wspólników. W związku z powyższym, twierdzi, że spółka nie ma obowiązku klasyfikacji tusz w systemie EUROP. Podnosi, że Spółka Zakład Mięsny "[...]" s.c, to "stwór fikcyjny", współwłaściciele spółki korzystają z obiektu (budynku ubojni) niezależnie od siebie w ramach odrębnie prowadzonych firm. Ponadto skarżący podnosi, że w stosunku do trzody chlewnej zakupionej w ramach odrębnie prowadzonej działalności nie dokonuje klasyfikacji tusz wieprzowych w systemie EUROP, gdyż w swojej firmie nie poddaje ubojowi więcej niż 200 sztuk świń tygodniowo.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, tusze wieprzowe oraz wołowe poddaje się klasyfikacji i oznacza się znakiem klasy jakości handlowej ustalonej dla danej tuszy, zgodnie z warunkami określonymi w przepisach Unii Europejskiej. Stosownie do art. 15a ust. 3 tej ustawy, obowiązek ten nie dotyczy jednak:

1) tusz pochodzących ze świń użytych do rozrodu;

2) tusz wieprzowych pochodzących z rzeźni, w których poddaje się ubojowi:

a) nie więcej niż 200 świń tygodniowo średniorocznie lub

b) wyłącznie świnie urodzone i tuczone w tuczarniach tych rzeźni oraz dokonuje się rozbioru wszystkich uzyskanych tusz.

Przepis art. 40a ust. 1 pkt 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych wskazuje, że kto nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wieprzowych lub wołowych, podlega karze pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1 000 zł.

Ustalono, że w 2008 roku w ubojni ubito 20 115 sztuk trzody chlewnej. Tak więc średniotygodniowy ubój przekroczył 200 sztuk zwierząt. Fakt ten został stwierdzony na podstawie "Dziennika badania poubojowego". W związku z powyższym należy stwierdzić, że średniotygodniowa liczba ubitych zwierząt w 2008 roku wyniosła 387 sztuk, co zobowiązywało podmiot do prowadzenia w 2009 roku klasyfikacji tusz. Strona byłaby zwolniona z tego obowiązki jedynie w sytuacji, gdyby w rzeźni było ubijane najwyżej 200 świń tygodniowo średniorocznie lub były ubijane wyłącznie świnie urodzone i tuczone w tuczarniach tej rzeźni.

Należy podkreślić, że rozwiązania prawne w art. 15a ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych są analogiczne jak wymagania określone w przepisach prawa wspólnotowego. Zgodnie z art. 42 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) Nr 1234/2007, wspólnotowe skale klasyfikacji tusz stosowane są zgodnie z przepisami załącznika V w odniesieniu do tusz świń niebędących świniami hodowlanymi.

Stosownie do art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463, z późn. zm.), podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności oraz kontrolowania przestrzegania tych wymogów.

Zdaniem sądu nieuzasadnione twierdzenia skarżącego są, że Zakład Mięsny "[...]" s.c, to "stwór fikcyjny", oraz że współwłaściciele spółki korzystają z obiektu (budynku ubojni) niezależnie od siebie. Na podstawie załączonych dokumentów w sprawie, tj.: Zaświadczenia o numerze identyfikacji Regon z dnia [...] czerwca 2007 r., Decyzji w sprawie nadania numeru identyfikacji podatkowej z dnia [...] czerwca 2007 r. oraz Umowy Spółki Cywilnej zawartej w dniu [...] czerwca 2007 r., nie można stwierdzić, iż Zakład Mięsny "[...]" s.c, to "stwór fikcyjny". Zgodnie z Zaświadczeniem o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z dnia [...] czerwca 2007 r., w ramach odrębnej działalności skarżący prowadzi "skup i sprzedaż zwierząt - handel mięsem". W przedmiotowym zaświadczeniu nie widnieje ubój zwierząt jako odrębna działalność. Jak wynika z § 4 umowy spółki cywilnej zawartej w dniu [...].06.2007 r., pomiędzy K. H. a S. M., celem zawarcia tej spółki jest prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na uboju zwierząt rzeźnych. Z tego powodu nie zasadne jest twierdzenie, iż przedsiębiorcy działający w ramach spółki nie kupują żywca i nie sprzedają ubitego mięsa. Należy mieć również na uwadze, iż zgodnie z art. 864 kodeksu cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.) za zobowiązania spółki wspólnicy odpowiedzialni są solidarnie. Za zobowiązania spółki cywilnej należy uznać zobowiązania związane z działalnością spółki, która działa przez swoich wspólników. W przedmiotowej sprawie zgodnie z zapisem § 4 załączonej Umowy Spółki Cywilnej zobowiązaniem takim jest ubój zwierząt rzeźnych.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, przepisy ustawy nie dotyczą artykułów rolno-spożywczych wytwarzanych na własny użytek. Sformułowanie "na własny użytek" oznacza, że spod reżimu ustawy są zwolnione artykuły rolno-spożywcze przeznaczone na zaspokajanie indywidualnych potrzeb bytowych posiadacza tych artykułów i jego rodziny. Nie można wyłączyć na podstawie tego przepisu surowców przeznaczonych do wytwarzania środków spożywczych, które będą zbywane przez producenta. Biorąc pod uwagę ten przepis nie można wysnuć wniosku, iż tusze nie były wprowadzone do obrotu.

W ocenie sądu prawidłowe jest stanowisko organu wskazującego, iż klasyfikacja tusz wieprzowych w systemie EUROP ma m.in. na celu zagwarantowanie dostawcom żywca możliwości zapoznania się z wynikami skali mięsności dostarczonych zwierząt, tak aby można było porównać ceny skupu oferowane przez rzeźnie w poszczególnych klasach mięsności ale także zabezpiecza na przyszłość interesy kupującego.

Zdaniem Sądu należy uznać, iż organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.).

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organy administracji - rozstrzygając sprawę - oparły się na materiale prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach, organy obu instancji uzasadniły w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.

Z tych powodów sąd uznaje, że zaskarżona decyzja Głównego Inspektora wydana na podstawie art. 138 k.p.a. w związku z art. 40a ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych jest prawidłowa i na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) orzekł jak w sentencji.