Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1012/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art.88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 19 listopada 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2009 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 września 2009 roku, sygn. akt II SA/Gd 182/09 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] marca 2009 roku, nr [...] odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2009 roku, sygn. akt II SA/Gd 182/09 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 złotych, w terminie siedmiu dni od otrzymania przedmiotowego zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 kwietnia 2009 roku. Skarżący w dniu 10 kwietnia 2009 roku uiścił wpis w urzędzie pocztowym. Wpłata została zaksięgowana na koncie sądu w dniu 16 kwietnia 2009 roku.

Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę, stwierdzając że wpis został uiszczony po upływie terminu określonego w zarządzeniu wzywającym do jego uiszczenia. W dniu 8 lipca 2009 roku skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia przedmiotowego wpisu.

Postanowieniem z dnia 3 września 2009 roku, sygn. akt II SA/Gd 182/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniosek J. P. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu swojego stanowiska Sąd I instancji stwierdził, że zgodnie z przedstawionym przez skarżącego dowodem wpłaty, w przedmiotowej sprawie nie doszło do uchybienia przedmiotowego terminu, ponieważ wpis został uiszczony w terminie. Tym samym rozpatrywany wniosek należało uznać za niedopuszczalny.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. P. domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę przyjmując, że wpis od niej nie został uiszczony w terminie. Skarżący przyznał, że wpłata została zaksięgowana na rachunku Sądu po upływie terminu wyznaczonego do jej uiszczenia, w związku z czym wniosek o przywrócenie przedmiotowego terminu jest konieczny i dopuszczalny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, lecz z przyczyn innych niż w nim podniesione.

Stosownie do art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek taki uznaje się za spóźniony, jeżeli zostanie wniesiony po przekroczeniu terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Natomiast, zgodnie z doktryną, wniosek uznaje się za niedopuszczalny, gdy uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 P.p.s.a.), gdy nie nastąpiło uchybienie terminu, wniosek nie dotyczy terminu procesowego (art. 278 i art. 141 § 1 P.p.s.a) lub gdy ze względu na stan sprawy przywrócenie terminu stało się zbędne (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka–Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer Polska, Warszawa 2006, s. 213; T. Woś, H. Knysiak–Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 386-387).

W niniejszej sprawie Sąd I instancji ponownie dokonał oceny kwestii uiszczenia wpisu od skargi w terminie i w efekcie uznał (inaczej niż w postanowieniu z dnia 30 kwietnia 2009 roku), że strona nie uchybiła terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W konsekwencji wniosek o jego przywrócenie należało odrzucić jako niedopuszczalny.

Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić. W przedmiotowej sprawie nie było podstaw do odrzucenia niniejszego wniosku. Uznanie wniosku za niedopuszczalny w związku z nieuchybieniem przez stronę terminu, byłoby możliwe tylko w sytuacji, gdyby nie zostało wcześniej wydane orzeczenie sądu, w którym uznano, że termin ten został przez stronę przekroczony.

Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy przede wszystkim podkreślić należy, że rozstrzygające znaczenie w sprawie ma fakt, iż w obrocie prawnym znajduje się postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 kwietnia 2009 roku odrzucające skargę J. P. jako nieopłaconą w terminie. Od postanowienia tego złożona została skarga kasacyjna. Zatem o ewentualnej wadliwości postanowienia z dnia 30 kwietnia 2009 roku zdecyduje Naczelny Sąd Administracyjny. Do tego czasu pozostaje ono w obrocie prawnym i wiąże nie tylko strony, ale również Sąd I instancji. W takiej sytuacji prawno – procesowej należy uznać za celowe wstrzymanie się z rozpoznaniem wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi do czas rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny kwestii zachowania przez skarżącego przedmiotowego terminu.

Tak więc rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, a tym bardziej wydanie kwestionowanego zażaleniem postanowienia odrzucającego ten wniosek, należy uznać za przedwczesne.

Uwzględniając powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż w ramach niniejszej sprawy, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.