Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 578/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 21 ust. 7
journal: Dz.U. 2011 nr 227 poz 1367
law: Ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Ewa Krawczyk sędziowie: WSA Maria Taniewska - Banacka WSA Rafał Wolnik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi M.R. na czynność Marszałka Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi w sprawie egzaminu w zakresie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. został przeprowadzony egzamin ADR, którego obecnie skarżący M. R. nie zaliczył, gdyż jak twierdził odmówiono mu możliwości skorzystania z przepisów.

Pismem z dnia [...]r., które wpłynęło do Urzędu Marszałkowskiego w K. w dniu [...]r. skarżący wniósł skargę na przebieg egzaminu.

W odpowiedzi na tę skargę Marszałek Województwa [...] pismem z dnia [...]r. zawiadomił skarżącego o sposobie jej załatwienia. Wskazał na podstawy prawne przeprowadzania egzaminów kończących kursy ADR i nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. W konkluzji utrzymał negatywny wynik egzaminu.

Skarżący traktując powyższą odpowiedź jako decyzję administracyjną, wniósł na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach powołując się na art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zarzucając wydanie zaskarżonej "decyzji" z naruszeniem prawa, powtórzył swoje argumenty co do braku możliwości korzystania z przepisów podczas egzaminu. Wywiódł ponadto, dlaczego jego zdaniem stanowisko Marszałka jest decyzją oraz, że przysługuje od takiej decyzji odwołanie i skarga do sądu administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu zaakcentowano, że skarga wniesiona przez skarżącego do Marszałka Województwa, a dotycząca przebiegu egzaminu, jest skargą w rozumieniu przepisów działu VIII k.p.a. i nie przysługuje od jej rozstrzygnięcia środek zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Kognicja sądów administracyjnych została wyznaczona treścią art. 3 § 2 p.p.s.a. W myśl tego przepisu sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zgodnie z art. 1 pkt 1 k.p.a., Kodeks ten normuje m.in. postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. Bez wątpienia nie oznacza to jednak, że każda sprawa indywidualna załatwiania jest w trybie przewidzianym w k.p.a. w formie aktu administracyjnego. Jest to bowiem możliwe tylko w tych przypadkach, gdy konkretny przepis prawa wyraźnie o tym stanowi. W myśl art. 104 § 1 k.p.a., organ załatwia sprawę przez wydanie decyzji (chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej) jedynie w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych. Sprawa administracyjna jest bowiem rezultatem istnienia stosunku administracyjnoprawnego - a więc sytuacji prawnej, w której strona ma prawo żądać od organu administracyjnego skonkretyzowania jej indywidualnych uprawnień (lub obowiązków) wynikających z przepisów prawa materialnego. Brak któregokolwiek z wyżej wymienionych elementów powoduje, że postępowanie nie może zakończyć się wydaniem orzeczenia rozstrzygającego sprawę merytorycznie.

W realiach niniejszej sprawy, w dniu [...]r. przeprowadzono egzamin ADR (dotyczący przewozu drogowego towarów niebezpiecznych klasy 7), którego skarżący nie zdał, gdyż jak stwierdził odmówiono mu możliwości skorzystania z przepisów. Dnia [...]r. do Marszałka Województwa [...] wpłynęła skarga M. R. dotycząca przebiegu przeprowadzonego egzaminu, a w piśmie z dnia [...]r. organ ustosunkował się do treści tej skargi, nie podzielając podniesionych w niej zarzutów. Skarżący odpowiedź na jego skargę potraktował jako decyzję i zaskarżył do tut. Sądu.

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 7 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz. U. Nr 227, poz. 1367 ze zm.) osoba, która przystąpiła do egzaminu, może złożyć do marszałka województwa skargę co do jego przebiegu. Skargę wnosi się w formie pisemnej w terminie do 7 dni od dnia przeprowadzenia egzaminu. W przypadku uznania skargi za zasadną marszałek województwa może nakazać powtórzenie egzaminu albo uznać ten egzamin za złożony z wynikiem pozytywnym (art. 21 ust. 8 cyt. ustawy). Ustawodawca nie wskazał, w jakiej formie zostaje zakomunikowana odmowa uwzględnienia wspomnianej skargi, co oznacza, że nie można domniemywać, iż następuje to w formie decyzji lub postanowienia. Kompetencji do wydania władczego rozstrzygnięcia w formie decyzji lub postanowienia nie można bowiem domniemywać, lecz muszą one wynikać wprost z obowiązujących regulacji, chociażby w formie ogólnego odwołania się do stosowania w konkretnej sprawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (por. art. 5 k.p.a.). Skoro więc ustawa o przewozie towarów niebezpiecznych nie przewiduje wydania ani decyzji ani postanowienia w odniesieniu do sytuacji, gdy zakwestionowany został przebieg egzaminu ADR, to do rozważenia pozostaje, czy nie jest to inny akt lub czynność o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Odwołując się do rozważań zawartych w uchwale NSA z dnia 3 września 2013 r. (sygn. akt I OPS 2/13) stwierdzić można, że akt lub czynność, o których mowa w przywołanym przepisie:

a) mają charakter władczy, chociaż nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 cyt. ustawy;

b) są podejmowane w sprawach indywidualnych;

c) mają charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana kontroli sądów administracyjnych;

d) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa, co oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność.

Mając to na uwadze nie można zarazem tracić z pola widzenia tego, że w ust. 7 art. 21 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych ustawodawca posłużył się sformułowaniem "skarga", które posiada określoną konotację na gruncie prawa administracyjnego. Co do zasady chodzi bowiem albo o skargę – środek kontroli działań organów administracji publicznej, kierowaną do sądu administracyjnego, albo też o skargę – środek kontroli działań organów lub ich pracowników, przewidziany w Dziale VIII k.p.a. Sąd podziela stanowisko organu, który uznał, że ustawodawca miał na myśli skargę w rozumieniu przepisów k.p.a. na co wskazuje ustawowo określony przedmiot skargi (przebieg egzaminu) oraz jej adresat – organ administracji. Przedmiotem tego rodzaju postępowania jest w istocie ocena sposobu działania organu i jego pracowników. Rozstrzygnięciom wydanym w wyniku zastosowania przepisów Działu VIII k.p.a. nie można przypisać cech aktu administracyjnego, gdyż nie wpływają one na sytuację prawną podmiotu występującego ze skargą lub wnioskiem. Do akceptacji tego poglądu na gruncie niniejszej sprawy skłania również fakt, że skargę można złożyć wyłącznie na przebieg egzaminu, nie zaś na jego wynik, który można by uznać za determinujący stwierdzenie istnienia (bądź też nieistnienia) określonych ustawowo uprawnień.

W konsekwencji stwierdzić należy, że skarga na rozstrzygnięcie wydane w opisanym wyżej trybie jest niedopuszczalna, co oznacza, że podlega ona odrzuceniu w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.