Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 257/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 239 pkt 1 lit. e art. 246 par. 1 pkt 1 pkt 2 art. 258 par. 1 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2011r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w [...] z dnia [...] stycznia 2011r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek; postanawia 1. ustanowić dla W. G. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...], 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Skarżący W. G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Odnosząc się do żądania wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wyjaśnić należy, że strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczania opłat sądowych – art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W konsekwencji uznać należy, że Skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia, zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Tym samym w okolicznościach niniejszej sprawy żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe. Dlatego, bez względu na sytuację majątkową i rodzinną Wnioskodawcy, należało odmówić mu prawa pomocy w tym zakresie.

Na podstawie oświadczenia majątkowego oraz dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy ustalono, że Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz pełnoletnim synem. Łączny miesięczny dochód brutto rodziny wynosi 4.056,36zł (2.111,36zł – świadczenia emerytalne Wnioskodawcy, 1.945zł – wynagrodzenie za pracę żony wnioskodawcy). Syn wnioskodawcy nie posiada źródła dochodu (zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy bez prawa do zasiłku).

Świadczenia emerytalne wnioskodawcy są obciążone z tytułu egzekucji zaległości na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (544,20zł – potrącenia miesięczne).

Wnioskodawca posiada zobowiązania z tytułu dwóch kredytów bankowych w łącznej wysokości około 45.000zł (miesięczne obciążenie z tytułu uiszczanych rat to około 1.200zł). Ponadto posiada zadłużenie na karcie kredytowej (około 9.000zł) oraz kredyt w rachunku bieżącym (około 9.000zł). Ma także zaległości w regulowaniu zobowiązań z tytułu czynszu za mieszkanie (2.500zł) oraz opłat za usługi telekomunikacyjne (350zł).

Miesięczne wydatki związane z regulowaniem obciążeń kredytowych, utrzymaniem mieszkania, opłatami za usługi telekomunikacyjne, energie elektryczną oraz wodę Skarżący określił na około 2.600zł. Wyjaśnił także (zestawienie dochodów netto oraz wydatków stałych, k. 3v i 4 akt sądowych), że miesięcznie do swobodnej dyspozycji na potrzeby rodziny pozostaje mu kwota około 2.543zł (kwota dochodu netto pomniejszona o potrącenia egzekucyjne).

Wnioskodawca nie posiada oszczędności, nieruchomości, czy przedmiotów wartościowych powyżej 3000euro.

Sytuacja majątkowa i rodzinna Skarżącego uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Skarżący wykazał, że wysokość uzyskiwanych dochodów nie przewyższa kosztów utrzymania koniecznego rodziny. Zatem odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 i pkt 2 w związku z art. 239 pkt 1 lit e oraz na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.