Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 996/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6535 Odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, , po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych przy Ministrze Finansów z dnia [...] grudnia 2005 roku Nr akt [...] w przedmiocie odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Orzeczeniem z dnia [...] grudnia 2005 r. Nr akt [...] Główna Komisja Orzekająca w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych przy Ministrze Finansów po rozpoznaniu odwołania Skarżącego T.K. - byłego zastępcy burmistrza Miasta P. od orzeczenia Komisji Orzekającej w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych przy Regionalnej Izbie Obrachunkowej we W. z dnia [...] maja 2005 r. sygn. akt [...] w przedmiocie uznania Skarżącego winnym nieumyślnego naruszenia dyscypliny finansów publicznych w rozumieniu art. 138 ust. 3 w zw. z art. 138 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2003 r., Nr 15, poz. 148, ze zm.) - dalej: "u.o.f.p." oraz

w rozumieniu art. 138 ust. 1 pkt 12 u.o.f.p., uchyliła zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej uznania Skarżącego winnym nieumyślnego naruszenia dyscypliny finansów publicznych w rozumieniu art. 138 ust. 3 w zw. z art. 138 ust. 1 pkt 9 u.o.f.p. i w tym zakresie Skarżącego uniewinniła, zaś w pozostałym zakresie utrzymała zaskarżone orzeczenie w mocy.

Orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej doręczone zostało Skarżącemu w dniu

16 stycznia 2006 r. i zawierało prawidłowe pouczenie odnośnie trybu i terminu wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Pismem z dnia 14 lutego 2006 r., nadanym w dniu 16 lutego 2006 r. (data stempla pocztowego na kopercie) Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia.

W skardze nie zawarł wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie po upływie terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Termin do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na postanowienie wydane w postępowaniu odwoławczym przez organ administracji publicznej wyznacza art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - dalej: p.p.s.a., który stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie tego terminu podlega odrzuceniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd stwierdził, że zaskarżone orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej doręczone zostało Skarżącemu w dniu

16 stycznia 2006 r. Zgodnie zatem z art. 53 § 1 p.p.s.a. powyższą datę należało przyjąć przy obliczaniu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego,

a zatem należało uznać, że termin ten upływał z dniem 15 lutego 2006 r. (środa).

Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarga do sądu nadana została

w urzędzie pocztowym dniu 16 lutego 2006 r. (data stempla pocztowego na kopercie). Zgodnie zaś z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

Tym samym uznać należało, że skarga wniesiona została do sądu w dniu

16 lutego 2006 r., a zatem z jednodniowym uchybieniem temu terminowi.

W skardze nie został zawarty wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. Sąd stwierdził więc, że spełniona została przesłanka odrzucenia skargi, określona

w cytowanym powyżej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Mając na względzie powyższe okoliczności i działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.