Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1108/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 29 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu sądowego od skargi sprawy ze skargi S H P na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2009r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

W dniu 19 czerwca 2009 r. (data nadania) S H P złożył skargę na

na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2009r. Nr [...]

Zarządzeniem z dnia 28 lipca 2009 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu pod rygorem odrzucenia skargi.

W dniu 20 sierpnia 2009 r. skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w wysokości 300 zł oraz w tym samym dniu w siedzibie Sądu złożył wniosek o przywrócenie terminu do jego uiszczenia. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu w dniu 6 sierpnia 2009 r. jego pełnomocnik do odbioru korespondencji usiłował poinformować go telefonicznie o wezwaniu Sądu. Z uwagi na wyjazd poza miejsce zamieszkania oraz brak możliwości kontaktu telefonicznego informację o wezwaniu do uiszczenia wpisu skarżący otrzymał w dniu 20 sierpnia 2009 r.

Cudzoziemiec wskazał, iż do uchybienia terminu doszło z powodu niefortunnego zbiegu niekorzystnych dla niego okoliczności, gdyż wyjazdu poza miejsce zamieszkania nie planował i nie pozostawił żadnych dodatkowych możliwości kontaktu z nim. Ponadto nie spodziewał się otrzymać korespondencji z Sądu w tak krótkim czasie od daty złożenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W niniejszej sprawie niespornym jest, że skarżący nie zachował terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Należy wskazać, iż wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone w dniu 6 sierpnia 2009 r. zatem 7-dniowy termin wyznaczony na dokonanie tej czynności upływał z dniem 13 sierpnia 2009 r.

Natomiast dopiero w dniu 20 sierpnia 2009 r. skarżący uiścił wpis od skargi a więc po upływie zakreślonego terminu. Prawidłowo w tej sytuacji postąpił skarżący występując o przywrócenie uchybionego terminu.

Jednakże w ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu, a wobec tego nie spełnił równie ważnej przesłanki warunkującej zastosowanie instytucji przywrócenia terminu, regulowanej przepisami art. 86 i nast. p.p.s.a.

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się -zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu- z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Uchybienie terminu może być przykładowo poczytane jako zawinione przez nią, "jeśli strona nie chciała dopełnić czynności w terminie albo chciała czynności dopełnić, lecz nie dopełniła z powodu jakiejś przeszkody, którą mogła przezwyciężyć" (v. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz wyd. 7, Wydawnictwo C.H. Beck. W-wa 2005, str. 334). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97). Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.

Z uzasadnienia wniosku cudzoziemca, o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, nie wynika natomiast, aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie.

Nie stanowią bowiem przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu podnoszone przez skarżącego okoliczności, sprowadzające się do braku kontaktu skarżącego z ustanowionym pełnomocnikiem do doręczeń z uwagi na nieplanowany wyjazd poza miejsce zamieszkania.

Należy wskazać, iż jako kryterium braku winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.

Fakt ustanowienia przez skarżącego pełnomocnika dla doręczeń powoduje, iż korespondencja sądowa kierowana do skarżącego z chwilą jej odbioru przez ustanowionego pełnomocnika uznawana jest za doręczoną samemu skarżącemu. Skarżący ustanawiając pełnomocnika dla doręczeń musiał się liczyć ze skutkami tej czynności. Ponadto cudzoziemiec składając skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie powinien był przewidzieć, iż będzie do niego kierowana korespondencja sądowej, w tym wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Brak kontaktu skarżącego z pełnomocnikiem do doręczeń spowodowanym wyjazdem należy uznać za przejaw niedbalstwa strony. W tej sytuacji okoliczności podnoszone przez skarżącego nie przesądzają o braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej i nie mogą stanowić podstawy do jego przywrócenia.

Wniosek skarżącego nie zawiera również żadnych innych danych uprawdopodabniających brak zawinienia. W szczególności nie wskazuje, iż istniała przeszkoda niezależna od skarżącego przez cały czas biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.