Wyrok NSA, sygn. akt II SA 744/02
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 2002-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Hasła tematyczne: Straż pożarna
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 3, art. 13 ust. 2
journal: Dz.U. 1991 nr 88 poz. 400
law: Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej.
article: art. 106
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz. 1071
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 października 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: Uzyskanie opinii starosty w sprawie odwołania komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej nie jest niezbędne do podjęcia decyzji o odwołaniu. Należy więc przyjąć, że przepis art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej /Dz.U. nr 88 poz. 400 ze zm./ nie uzależnia wydania decyzji o odwołaniu od zajęcia stanowiska /wyrażenia opinii/ przez starostę. Wymaga jedynie, aby organ odwołujący zwrócił się o wydanie takiej opinii.

TEZY

Uzyskanie opinii starosty w sprawie odwołania komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej nie jest niezbędne do podjęcia decyzji o odwołaniu. Należy więc przyjąć, że przepis art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej /Dz.U. nr 88 poz. 400 ze zm./ nie uzależnia wydania decyzji o odwołaniu od zajęcia stanowiska /wyrażenia opinii/ przez starostę. Wymaga jedynie, aby organ odwołujący zwrócił się o wydanie takiej opinii.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Bogusława P. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 23 stycznia 2002 r. (...) w przedmiocie odwołania ze stanowiska - oddala skargę.


UZASADNIENIE

(...) Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w G.-W. decyzją z dnia 7 grudnia 2001 r. odwołał bryg. Bogusława P. ze stanowiska Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w K.-O. W uzasadnieniu tej decyzji podał, że odwołany w okresie od maja 2000 r. do marca 2001 r. podejmował dodatkowe zajęcia zarobkowe poza służbą bez zgody przełożonego, naruszając tym samym przepis art. 57a ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej. Wykonywał te dodatkowe prace pomimo odmówienia mu zgody na zarobkowanie poza służbą i wszczęcia przeciwko niemu z tego powodu postępowania dyscyplinarnego. Działał więc z dużym nasileniem złej woli i lekceważeniem swych obowiązków służbowych, co sprawia, że dalsze zajmowanie przez niego dotychczasowego stanowiska stało się niemożliwe.

Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Komendanta Głównego PSP z dnia 23 stycznia 2002 r.

Bogusław P. zaskarżył ostateczną decyzję Komendanta Głównego PSP do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności, bądź uchylenie obu decyzji podjętych w tej sprawie. Zarzucił, że decyzja o odwołaniu ze stanowiska komendanta powiatowego PSP została podjęta z rażącym naruszeniem art. 106 par. 1 i 5 Kpa, ponieważ z treści art. 13 ust. 2 ustawy o PSP wynika, że odwołanie ze stanowiska komendanta PSP może nastąpić po zasięgnięciu opinii starosty powiatowego. Opinia ta powinna być wydana w formie postanowienia. Skarżący nie został zapoznany przed odwołaniem z treścią tej opinii, co narusza przepis art. 106 par. 5 Kpa.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny PSP wnioskował o jej oddalenie. Podniósł, że przepis art. 106 k p a nie ma w tym przypadku zastosowania. Ustawa o PSP nie uzależnia bowiem możliwości odwołania komendanta powiatowego PSP od opinii starosty, a nawet zakłada brak takiej opinii, o czym świadczy zawarte w art. 13 ust. 2 odesłanie do art. 12 ust. 3 tej ustawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Według art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej /Dz.U. nr 88 poz. 400 ze zm./ komendanta powiatowego PSP odwołuje komendant wojewódzki PSP po zasięgnięciu opinii starosty. Do tego odwołania stosuje się odpowiednio przepis art. 12 ust. 3 ustawy. Przepis art. 12 ust. 3 ustawy o PSP stanowi zaś, że w wypadku braku opinii odwołuje się komendanta po upływie 14 dni od dnia przedstawienia wniosku o odwołanie. Z regulacji tych wynika, że uzyskanie opinii starosty w sprawie odwołania komendanta powiatowego PSP nie jest niezbędne do podjęcia decyzji o odwołaniu. Należy więc przyjąć, że przepis art. 13 ust. 2 ustawy o PSP nie uzależnia wydania decyzji o odwołaniu od zajęcia stanowiska /wyrażenia opinii/ przez starostę. Wymaga jedynie, aby organ odwołujący zwrócił się o wydanie takiej opinii. Zdaniem Sądu sytuacja określona w art. 13 ust. 2 w związku z art. 12 ust. 3 ustawy o PSP nie wyczerpuje zatem dyspozycji art. 106 Kpa, który zobowiązuje do zachowania określonych w nim wymagań proceduralnych tylko wtedy, gdy przepis prawa uzależnia wydanie decyzji administracyjnej od zajęcia stanowiska przez inny organ.

Należy dodać, że komendant wojewódzki PSP zwrócił się do Starosty Powiatu K. o opinię w sprawie odwołania skarżącego /26 listopada 2001 r./ i uzyskał negatywną odpowiedź starosty pismem z dnia 5 grudnia 2001 r.

Mając to wszystko na względzie Sąd uznał, że decyzja o odwołaniu skarżącego ze stanowiska komendanta powiatowego PSP nie narusza prawa i dlatego działając na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA skargę oddalił.