Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 657/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 16 ust. 1, art. 1 ust. 2 i ust. 1, art. 4 ust. 1, art. 6, art. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska Krupa (spr.), Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 marca 2021 r. sprawy ze skargi Polskiej Federacji [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] czerwca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Polska Federacja [...] (zwana dalej "Skarżącą") złożyła drogą elektroniczną 18 czerwca 2020r. do Prezydenta [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w którym zwróciła się o udostępnienie danych "w zakresie wynagradzania dyrektorów stołecznych ośrodków pomocy społecznej (OPS) i Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] (CPS) - podanie:

1. ile kwotowo wynosi/ło - wynagrodzenie zasadnicze dyrektorów ww. jednostek w podziale na wszystkie i poszczególne dzielnice [...] oraz w poszczególnych miesiącach 2019r. i 2020r.? Podanie danych kwotowych z podziałem na poszczególne jednostki i miesiące (najlepiej w formie tabeli).

2. Ile wynosi/ły kwotowe i procentowe dodatki motywacyjne dyrektorów ww. jednostek w podziale na wszystkie i poszczególne dzielnice [...] oraz w poszczególnych miesiącach 2019r. i 2020 r.? Podanie danych kwotowych i procentowych dodatków z podziałem na poszczególne jednostki i miesiące (najlepiej w formie tabeli).

2. Prezydent [...] pismem z 24 czerwca 2020r.- w związku z koniecznością analizy sprawy i ewentualnego przygotowania stosownych informacji przez właściwe merytorycznie komórki organizacyjne, na podstawie ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019r., poz. 1429, zwana dalej "u.d.i.p."), przedłużył termin udzielenia odpowiedzi do 18 sierpnia 2020r.

3. Prezydent [...] pismem z 25 czerwca 2020r., z uwagi na rozproszenie danych, o których mowa w ww. wniosku (brak ich w jednym zbiorze), zwrócił się do Burmistrzów Dzielnic [...] przygotowanie odpowiedzi na ww. wniosek w zakresie nadzorowanych przez nich jednostek organizacyjnych, aby być w posiadaniu tych danych, gdy uzna, że stanowią one informację publiczną.

4. Prezydent [...] pismem z 13 sierpnia 2020r., doręczonym na adres mailowy Skarżącej w tej samej dacie) udzielił Skarżącej odpowiedzi na ww. wniosek, wskazując, że informacje o wynagrodzeniu osób pełniących funkcje publiczne z tytułu zatrudnienia w jednostkach organizacyjnych [...], w tym dyrektorów OSP oraz dyrektora Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], zawarte są w oświadczeniach majątkowych ww. osób, publikowanych na stronie Biuletynu Informacji Publicznej [...]: https://bip.[...].pl/Menu_przedmiotowe/oswiadczenia_majatkowe/default.htm. Wyjaśniono też, że dane dotyczące wynagrodzeń w zakresie szerszym, niż zawarte w oświadczeniach majątkowych na temat poszczególnych składników wynagrodzenia mają charakter informacji ad personam i nie stanowią informacji publicznej, więc nie podlegają udostępnieniu (por. wyrok NSA z 14 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1035/10). Do uzyskania informacji o sposobie i wysokości wydatkowania finansów publicznych nie jest konieczna znajomość poszczególnych składników wynagrodzenia konkretnych osób.

5. Skarżąca pismem z 16 października 2020r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w zakresie rozpatrzenia ww. wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 18 czerwca 2020r., zarzucając naruszenie art. 4 ust. 1 w związku z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, ust. 2, art. 10 ust. 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Podnosząc powyższe zarzuty wniosła o:

a) zobowiązanie Prezydenta [...] do rozpatrzenia ww. wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności;

b) stwierdzenie, że bezczynność Prezydenta [...] nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa;

c) zasądzenie od Prezydenta [...]. sumy pieniężnej - 3 000 zł;

d) zasądzenie od Prezydenta [...] na rzecz Skarżącej wszelkich kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zdaniem Skarżącej Prezydent [...] od 3 sierpnia 2020r. pozostaje w bezczynności - ponad 2 miesiące - co stanowi o rażącym naruszeniu prawa, gdyż nieprawdziwe są twierdzenia, że dane znajdują się w oświadczeniach majątkowych publikowanych na stronie BIP. Skarżąca nie zgodziła się też z twierdzeniem Prezydenta [...] jakoby dane dotyczące składników wynagrodzenia dyrektorów jednostek, których dotyczył wniosek, miały charakter informacji ad personam i w konsekwencji nie stanowiły informacji publicznej. Podniosła, że powołany przez Prezydenta [...] wyrok NSA o sygn. akt I OSK 1035/10 wydano w innym stanie faktycznym. Skarżąca wskazała, że ww. wniosek nie dotyczył konkretnych osób, gdyż nie wskazywała osób z imienia i nazwiska, lecz dotyczył stanowisk w jednostkach organizacyjnych i dodatków motywacyjnych wydatkowanych na określone stanowiska, co stanowi informację publiczną. Takie stanowisko prezentowane jest w wyroku NSA z 10 lipca 2020r. sygn. akt I OSK 2623/19, w którym wskazano, że mimo możliwości powiązania danej osoby z konkretnym stanowiskiem pytanie odnoszące się do wynagrodzenia wydatkowania środków publicznych, a nie określone stanowisko stanowi informację publiczną. Skarżąca wnioskowała o informację dotyczącą w zasadzie wszystkich dyrektorów ośrodków pomocy społecznej [...], a wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest ściśle związany z celami działalności statutowej Skarżącej. Wolą Skarżącej jest też uzyskanie informacji dotyczącej premiowania działalności na określonym stanowisku związanym z wykonywaniem określonych funkcji w ramach realizowania zadań publicznych, bez względu na to, kto takie świadczenia otrzymuje in concreto.

6. Prezydent [...] w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie, wskazując, że nie dopuścił się bezczynności, albowiem udzielił Skarżącej odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w ustawowym terminie.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

2. Sąd stwierdza, że sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym, z uwagi na treść art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."). Przedmiotem zaskarżenia była bowiem bezczynność Prezydenta [...] Zgodnie zaś z art. 120 P.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Sąd stwierdza ponadto, że w myśl art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu, czyli w sytuacjach, gdy organ ma obowiązek wydać decyzję administracyjną, postanowienie w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służą odwołanie bądź zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (...) oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających.

Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności,

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa,

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).

Sąd w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 P.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. P.p.s.a.

Sąd stwierdza ponadto, że Skarżąca wniosła skargę na zaniechanie wydania informacji publicznej, żądając zobowiązania Prezydenta [...] do udzielenia żądanej informacji publicznej przez odpowiedź na pytania zawarte w ww. wniosku, jak również stwierdzenia, że bezczynność [...] nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa; zasądzenie od Prezydenta [...] na rzecz Skarżącej sumy pieniężnej - 3 000 zł oraz wszelkich kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

3. Sąd, przechodząc do merytorycznego rozpoznania sprawy, stwierdza, że na gruncie u.d.i.p. bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ:

- będąc w posiadaniu żądanej informacji, nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia informacji publicznej (art. 10 ust 1 u.d.i.p.),

- nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie

- nie informuje wnioskodawcy bez zbędnej zwłoki, czyli nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), bądź, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.

W świetle akt sprawy wątpliwości Sądu nie budzi okoliczność, że Prezydent [...] wypowiedział się w zakresie ww. wniosku w terminie prawem przewidzianym, informując dlaczego nie jest możliwe udzielenie żądanej przez Skarżącą odpowiedzi. W tym kontekście, zdaniem Sądu, nie można przyjąć, że organ pozostawał w bezczynności. Organ bez zbędnej zwłoki podjął działania w sprawie wszczętej ww. wnioskiem Skarżącego, informując w terminie prawem przewidzianym, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej.

4. Sąd, odnosząc się do zarzutów Skarżącej, stwierdza, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Organ posiadający informację o charakterze publicznym, co do zasady, jest zobowiązany do jej udostępnienia, realizując w ten sposób konstytucyjne prawo obywatela do informacji. Sądy administracyjne w swoich orzeczeniach szeroko interpretują pojęcie informacji publicznej, uznając, że informację publiczną stanowi "co do zasady wszystko, co wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. W orzecznictwie i piśmiennictwie, przy uwzględnieniu konstrukcji ustawowej "informacji publicznej" oraz kierując się wyrażoną w ort. 61 Konstytucji RP gwarancją do uzyskania takiej informacji, powszechnie przyjmuje się, że za informację publiczną należy uznać każdą wiadomość wytworzoną przez szeroko rozumiane władze publiczne, a także inne podmioty sprawujące funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Charakter informacji publicznej mają również informacje niewytworzone przez wskazane podmioty lecz do nich się odnoszące (por. np. wyrok NSA z 9 stycznia 2015r. sygn. akt I OSK 230/14). Takie rozumienie pojęcia "informacja publiczna" prowadzi do wniosku, że o zakwalifikowaniu informacji jako publicznej decyduje jej treść i charakter, a więc przede wszystkim to czy informacja sama w sobie niesie za sobą komunikat odnoszący się do sprawy publicznej.

Sprawą publiczną - interpretowaną w świetle art. 61 Konstytucji RP - jest działalność organów władzy publicznej, samorządów gospodarczych i zawodowych oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania władzy publicznej oraz gospodarowaniem mieniem publicznym W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest przy tym pogląd, że u.d.i.p. nie może być i nie jest środkiem do wykorzystywania jej w celu występowania z wnioskiem o udzielenie każdej informacji. Oznacza to, że zakres przedmiotowy ustawy wytycza i obejmuje dostęp tylko do informacji publicznej, a nie publiczny dostęp do wszelkich informacji (por np. wyrok WSA w Poznaniu z 12 stycznia 2017r. sygn. akt IV SAB/Po 122/16). Zakres przedmiotowy u.d.i.p. wytycza i obejmuje dostęp tylko do informacji publicznej, a nie publiczny dostęp do wszystkich informacji (por. wyroki NSA z: 4 lutego 2015r. sygn. akt I OSK 430/14 oraz I OSK 586/14; 5 lipca 2017r. sygn. akt I OSK 2693/15; 5 września 2019r. sygn. akt I OSK 446/18 - dostępne na www.nsa.gov.pl).

Sąd nie kwestionuje, że informacja o wysokości i sposobie wydatkowania środków publicznych przez jednostkę samorządu terytorialnego stanowi informację publiczną, albowiem jest to informacja dotycząca gospodarowania majątkiem tej jednostki. Środki przeznaczone na wynagrodzenia pracowników samorządowych pochodzą ponadto z majątku publicznego. Sąd wobec tego uznaje się, że sumaryczna informacja w zakresie wysokości całkowitej kwoty brutto przeznaczonej lub wypłaconej wszystkim pracownikom samorządowym z tytułu wynagrodzenia za pracę, stanowi informację publiczną, która podlegałaby udostępnieniu przez Prezydenta [...] Sąd zauważa jednak, że o ile ilość środków publicznych wydatkowanych na wynagrodzenie (w tym także dodatki motywacyjne) stanowi jawną informację publiczną, o tyle już wysokość miesięcznego wynagrodzenia poszczególnych pracowników samorządowych w określonym okresie przymiotu tego nie mają. Wniosek zatem o udostępnienie informacji o wysokości wynagrodzenia wypłacanych konkretnym osobom w konkretnym czasie nie jest tożsamy z wnioskiem o udostępnienie informacji o wysokości środków z budżetu jednostki samorządu terytorialnego przeznaczanych na wynagrodzenia związane z wykonywaniem pracy na określonych stanowiskach w ramach realizowania zadań publicznych. Wniosek taki w istocie dotyczy – na co trafnie zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z: 14 września 2010r. sygn. akt I OSK 1035/10; 6 grudnia 2019r. sygn. akt I OSK 3429/18; 27 września 2019r. sygn. akt I OSK 2710/17; 18 września 2018r. sygn. akt I OSK 2434/16; 11 maja 2018r. sygn. akt I OSK 1586/16; 19 grudnia 2017r. sygn. akt I OSK 1380/17 - na wskazania kwot wypłacanych konkretnej osobie - oznaczonej z imienia i nazwiska - dotyka zatem w sposób bezpośredni sfery ad personam (dostępne na www.nsa.gov.pl). W orzeczeniach tych zakwestionowano więc publiczny charakter informacji ad personam. Warto też wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2015r. sygn. akt I OSK 430/14, w który wskazano, że u.d.i.p. ma służyć uniwersalnemu dobru powszechnemu, związanemu z funkcjonowaniem struktur państwowych i publicznych. Analogiczne stanowisko prezentował Janusz Drachal w "Prawie do informacji publicznej" na s. 147-149.

Udzielenie przez organ informacji na postawione przez Skarżącą w ww. wniosku z 18 czerwca 2020r. pytania wypaczyłyby natomiast instytucję informacji publicznej oraz powodowałoby, że doszłoby do ujawnienia świadczeń wypłacanych konkretnym osobom. W tym kontekście należało uznać, że Prezydent [...] nie pozostawał w bezczynności, uznając, że sformułowane przez Skarżącą pytania dotyczyły informacji ad personam. Rozpatrzenie ww. wniosku Skarżącej w żądanym zakresie stanowiłoby bowiem nadużycie prawa do informacji publicznej. Informacja bowiem o wypłaceniu konkretnej osobie świadczenia w postaci wynagrodzenia, czy dodatku motywacyjnego, z podziałem na poszczególne jednostki i miesiące, sama w sobie nie odzwierciedla wysokości środków z majątku publicznego wydatkowanych na wynagrodzenia pracowników, a zmierza do uzyskania wiedzy o kwotach wypłacanych konkretnym osobom. Sformułowanie w ten sposób wniosku powoduje, że żądane informacje nie dotyczą jawności wydatkowania środków publicznych in genere, lecz powodują de facto ujawnienie informacji o wysokości zindywidualizowanego świadczenia wypłacanego konkretnej osobie. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 27 września 2019r. sygn. akt I OSK 2710/17 stwierdził natomiast, że "Pytanie dotyczące wynagrodzenia konkretnej osoby, które jest wypadkową również takich elementów jak np. różnego rodzaju dodatki, m.in. dodatki stażowe lub funkcyjne, dodatki za pracę w godzinach nadliczbowych (kształtujące wynagrodzenie brutto rozumiane jako wynagrodzenie obejmujące wszystkie jego składniki) oraz np. zindywidualizowane składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, zaliczki no podatek dochodowy od osób fizycznych oraz potrącenia dokonywane bez zgody i za zgodą pracownika (kształtujące wynagrodzenie netto), nie jest pytaniem o wysokość środków z budżetu państwa przeznaczanych na wynagrodzenia związane z wykonywaniem określonych funkcji w ramach realizowania zadań publicznych i w istocie dotyczy jawności wydatkowania środków publicznych na wynagrodzenie leśniczego. Wykładnia normatywnego pojęcia "informacji publicznej" nie daje bowiem podstaw do utożsamiania prywatnych danych dotyczących zatrudnionego pracownika z niespersonifikowaną informacją o wysokości środków finansowych przeznaczanych na działalność i funkcjonowanie organu, czyli ciężarach publicznych wskazanych w art. 6 ust 1 pkt 5 lit. h u.d.i.p.".

Podobnie stanowisko zostało wyrażone w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 14 września 2010r. sygn. akt I OSK 1035/10; 9 czerwca 2017r. sygn. akt I OSK 2120/15, z których wynika, że wniosek w istocie dotyczył wskazania wszystkich poszczególnych elementów wynagrodzenia konkretnych - oznaczonych z imienia i nazwiska - członków gabinetu politycznego Ministra Finansów, zatem dotykał w sposób bezpośredni sfery ad personam. NSA w ww. orzeczeniach uznawał więc, podobnie, jak Prezydent [...] w udzielonej Skarżącej odpowiedzi, że przedmiotem zainteresowania osoby formułującej wniosek była - nie jawność wydatkowania środków publicznych na wynagrodzenia członków biura politycznego - a miesięczne wynagrodzenie wskazanych konkretnie osób, czyli dochód uzyskiwany przez konkretne osoby fizyczne. Żądanie ujawnienia prywatnych danych dotyczących zatrudnionego pracownika nie jest tożsame z żądaniem niespersonifikowanej informacji o wąskości środków finansowych przeznaczanych na działalność i funkcjonowanie organu, czyli ciężarach publicznych wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. h) u.d.i.p.

Warto też wskazać, że w judykaturze wielokrotnie podkreślano, że do uzyskania informacji o sposobie wydatkowania finansów publicznych nie jest konieczna znajomość wszystkich poszczególnych składników wynagrodzenia konkretnych osób. (por. np. wyrok NSA z 19 grudnia 2017r. sygn. akt I OSK 1380/17). Informacją publiczną nie jest więc wiedza o wysokości wynagrodzenia konkretnej osoby, ale kwota wydawana na utrzymanie danego etatu ze środków publicznych. Tymczasem Skarżąca przez sformułowanie ww. wniosku, de facto domagała się udostępnienia informacji dotyczącej wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatków motywacyjnych wypłacanych dyrektorom [...] ośrodków pomocy społecznej (OPS) i Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] (CPS) w 2019r. i 2020r. przez podanie danych kwotowych dotyczących wynagrodzenia zasadniczego z podziałem na poszczególne jednostki i miesiące oraz danych kwotowych i procentowych dodatków z podziałem na poszczególne jednostki i miesiące. Faktem powszechnie znanym jest natomiast to, kto pełni funkcję dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w poszczególnych dzielnicach [...]oraz funkcję dyrektora Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] , co umożliwia przyporządkowanie personaliów do konkretnych wartości pieniężnych. Wobec tego, udostępnienie informacji dotyczących wynagrodzeń i dodatków motywacyjnych z podziałem na poszczególne dzielnice [...]oznaczałoby ujawnienie kwot wypłacanych konkretnym osobom z imienia i nazwiska. W tej sytuacji należało przyjąć, że Prezydent [...] przez udzielenie w ustawowym terminie informacji (odpowiedź doręczono Skarżącej 13 sierpnia 2020r. na wskazany adres mailowy) nie był bezczynny, wyjaśniając przy tym, że chęć uzyskania spersonifikowanej informacji o wysokości zasadniczego wynagrodzenia oraz wysokości wypłaconego dodatku motywacyjnego konkretnemu dyrektorowi ośrodka pomocy społecznej, czyli dochód uzyskiwany przez konkretną osobę nie podlega udostępnieniu w drodze u.d.i.p. Do uzyskania informacji o sposobie wydatkowania finansów publicznych nie jest bowiem konieczna znajomość wszystkich poszczególnych składników wynagrodzenia konkretnych osób. Informacja na temat wypłaconego wynagrodzenia zasadniczego i dodatku motywacyjnego w poszczególnych miesiącach w 2019r. i 2020r. dyrektorom ośrodków społecznych z podziałem na poszczególne dzielnice jako informacja o konkretnej osobie (ad personam) nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p.

Warto też zauważyć, że kwestię jawności wynagrodzeń pracowników samorządowych uregulowano art. 24h ust. 1 pkt 2 ustawy z 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2020 r. poz. 713 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem informacja na temat wynagrodzenia konkretnej osoby pełniącej funkcję publiczną, jest jawna wyłącznie w zakresie wysokości rocznego dochodu osiągniętego z tytułu pracy zarobkowej. W pozostałym zakresie informacje o wynagrodzeniu ww. osób nie podlegają udostępnieniu. Skoro zatem żądanie zawarte w ww. wniosku Skarżącej miało szerszy charakter, prawidłowa również z tego powodu była odmowa przez Prezydenta [...], uwzględnienia ww. wniosku Skarżącej, z uwagi na jego zakres, choć organ mógł w piśmie z 13 sierpnia 2020r. nieco bardziej rozszerzyć argumentację. Nie można jednak uznać, że z tego powodu Prezydent [...] pozostawał w bezczynności, gdyż rozszerzenie argumentacji w wyżej wskazany sposób nie wpłynęłoby na udzielenie żądanej informacji. Prawidłowe natomiast uznanie przez Prezydenta [...], że żądane informacji mają charakter ad personam powodowało, że informacje te nie mogły być udostępnione w drodze u.d.i.p., gdyż ich udostępnienie w żądanej formie wypaczałoby sens instytucji informacji publicznej. Z bezczynnością organu administracji publicznej, o czym mowa wyżej, mamy natomiast do czynienia wówczas, gdy będąc w posiadaniu żądanej informacji, nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia informacji publicznej (art. 10 ust 1 u.d.i.p.), nie wyda decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie poinformuje wnioskodawcy bez zbędnej zwłoki, czyli nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), bądź, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. W sytuacji, gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej zawiera żądanie udostępnienia informacji, które nie należą do kategorii publicznych, podmiot realizujący wniosek informuje wnioskodawcę o tym fakcie w drodze czynności materialne - technicznej (zwykłego pisma). Organ nie ma wówczas obowiązku wydawania decyzji o odmowie udostępnienie informacji publicznej - zawiadamia jedynie wnioskodawcę, że przepisy u.d.i.p. nie mają zastosowania do żądanych informacji. Taka realizacja wniosku jest prawidłowa i nie sposób twierdzić, aby organ pozostawał w bezczynności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lutego 2007r. sygn. akt I OSK 807/07).

Sąd reasumując stwierdzam że skoro w sprawie Prezydent [...] poinformował Skarżącą o tym, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej i w związku z tym nie podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach u.d.i.p., nie można było uznać, że pozostawał w bezczynności. Tym samym na uwzględnienie nie zasługiwały podnoszone w skardze zarzuty i formułowane w niej wnioski.

5. Sąd, mając powyższe okoliczności na względzie uznał, że skargę należało w całości oddalić, na mocy art. 151 P.p.s.a.