Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 451/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II OZ 451 /08 POSTANOWIENIE Dnia 13 maja 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Łd 917/07 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w sprawie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku mieszkalno-gospodarczego postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił I. F. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w sprawie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku.

Skarżąca I. F. wezwaniem z dnia 15 października 2007 r., odebranym w dniu 18 października 2007 r. zobowiązana została do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 złotych oraz do nadesłania dwóch jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wobec nieuzupełnienia tych braków skargi postanowieniem z dnia 13 grudnia 2007 r. – doręczonym skarżącej w dniu 27 grudnia 2007 r. – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniesioną skargę.

W piśmie z dnia 27 grudnia 2007 r. I. F. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 złotych oraz złożenia dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Argumentując swój wniosek skarżąca wskazała, że postanowieniem z dnia 3 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 745/07 wstrzymał wykonanie decyzji WINB w Ł. z dnia [...]. W związku z tym, w ocenie skarżącej, skarga wniesiona w przedmiotowej sprawie została już raz przez Sąd rozpatrzona i nie musiała być rozpatrywana po raz drugi.

Skarżącą wezwano do uzupełnia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu poprzez dokonanie czynności, których nie dopełniła w terminie. Skarżąca w dniu 23 stycznia 2008 r. przesłała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dowód uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł oraz dwa egzemplarze odpisów skargi.

Oceniając zasadność przedmiotowego wniosku Sąd pierwszej instancji uznał, że przedstawione w nim względy nie wskazują na brak winy w uchybieniu terminu, bowiem nie stanowi okoliczności uzasadniającej wniosek o przywrócenie terminu przekonanie skarżącej o niecelowości kontynuowania postępowania sądowego w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w sprawie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku mieszkalno-gospodarczego na skutek wstrzymania wykonania decyzji o jego rozbiórce w innym postępowaniu sądowym. Z tej przyczyny Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.) oddalił wniosek skarżącej.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł reprezentujący I. F. jej małżonek – M. F. wnosząc o jego uchylenie i zarzucił, iż ustalenia co do przekroczenia terminu 7 – dniowego w przypadku opłacenia skargi i nadesłania jej odpisów są niezgodne z prawdą, bowiem odbiór wezwania Sądu z dnia 16 stycznia 2008 r. nastąpił w dniu 22 stycznia 2008 r., a dokonanie tychże czynności miało miejsce już w dniu 23 stycznia 2008 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Mając powyższe wymogi na względzie, należy stwierdzić, iż skarżąca nie wykazała, że uchybienie terminu do usunięcia braków skargi, w tym uiszczenia należnej opłaty nastąpiło bez jej winy.

W związku z przedstawionymi w zażaleniu zarzutami koniecznym jest podkreślenia, iż skarżąca wezwanie do usunięcia braków skargi odebrała w dniu 18 października 2007 r. W tymże wezwaniu określono termin, przedmiot, jak i skutki nie dopełnienia warunków wezwania.

Ponieważ zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu, strona winna równocześnie z wnioskiem strona dokonać czynności, której nie dokonała w terminie, Sąd pierwszej instancji zasadnie do uzupełnienia wad tego wniosku wezwał stronę. Usunięcie braków wniosku nie jest jednak tożsame z uzupełnieniem braków skargi, bowiem Sąd ma obowiązek dokonania jeszcze oceny uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu. Trafności tej oceny w niniejszej sprawie strona skarżąca nawet nie kwestionowała, a mając na względzie okoliczności przedmiotowej sprawy nie sposób tych wniosków Sądu pierwszej instancji podważyć.

Przytoczone wyżej względy powodują, iż Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw na mocy art. 184 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a.