Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1032/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6279 Inne o symbolu podstawowym  627
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 31.07.2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

P. G.(dalej jako: "skarżący") wniósł skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2013 r., orzekającą o nałożeniu na przewoźnika P. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: "[...]" – P. G., kary pieniężnej w wysokości 3.000 EUR (równowartość w złotych na dzień wydania decyzji: 12.619,80 PLN). W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniony tym, że skarżący obecnie znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, będącej skutkiem kryzysu w branży przewozowej. Podniósł, że działalność w zakresie przewozu drogowego, stanowi jego jedyne źródło dochodu. Skarżący stwierdził, że kryzys finansowy wywarł istotny wpływ na uwarunkowania prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego osób i towarów, co zauważył nawet ustawodawca, przyjmując ustawę z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (Dz. U. z 2009 r., Nr 125, poz. 1035) oraz odrębną ustawę antykryzysową dla transportu drogowego z dnia 12 lutego 2010 r. (Dz. U. Nr 43, poz. 246). Zdaniem skarżącego, konsekwencje wyegzekwowania nałożonej kary mogą być trudne do odwrócenia, a późniejszy zwrot kwoty, może nie przywrócić stanu poprzedniego. Prowadzona przez skarżącego działalność wymaga systematycznych nakładów finansowych (wydatki na paliwo, ubezpieczenie, przeglądy techniczne). Zdaniem skarżącego wyegzekwowanie nałożonej kary uniemożliwi mu pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków. W takiej sytuacji może dojść do ograniczenia działalności, co może zagrozić płynności finansowej firmy i konsekwencji doprowadzić do zaprzestania prowadzenia działalności, co będzie stanowiło trudny do odwrócenia skutek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W przypadku gdy skutkiem decyzji jest wyegzekwowanie od danego podmiotu nałożonej kary pieniężnej, Sąd nie ocenia na tym etapie postępowania, czy kara pieniężna została zasadnie nałożona ani czy prawidłowo ustalono jej wysokość a jedynie czy zostały wykazane przez stroną przesłanki ustawowe do wstrzymania wykonania decyzji.

W przedmiotowej sprawie skarżący, nie przedstawił żadnej dokumentacji dotyczącej kondycji finansowej jego firmy i żadnych dowodów, które pozwoliłyby zweryfikować jego twierdzenia, że wyegzekwowanie nałożonej kary w wysokości 3.000 EUR, może pozbawić prowadzone przez niego przedsiębiorstwo płynności finansowej.

Należy wskazać, że Sąd, oceniając w sprawie w której powstaje obowiązek zapłaty określonej kwoty, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, bierze pod uwagę nie tylko wysokość nałożonej kary pieniężnej ale i całokształt sytuacji finansowej strony wnoszącej o wstrzymanie wykonania decyzji, której skutkiem jest wyegzekwowanie nałożonej kary pieniężnej.

Skarżący powinien więc przedstawić konkretne argumenty i dane (dokumenty) dotyczące kondycji finansowej jego firmy. Twierdzenia o możliwym zaprzestaniu działalności, utracie płynności finansowej nie zostały poparte żadną konkretną argumentacją, czy tym bardziej w jakikolwiek sposób udokumentowane. Również argumentacja dotycząca kryzysu w branży przewozowej, nie może odnieść zamierzonego skutku, bowiem nie sposób z tak ogólnie sformułowanych twierdzeń wywnioskować jak ta sytuacja, o ile rzeczywiście występuje, konkretnie wpływa na finanse (dochody) firmy skarżącego.

Zatem Sąd uznał, że ani z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ani z akt sprawy nie wynika, że obciążenie skarżącego kwotą nałożonej kary spowoduje kwalifikowaną tj. znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie WSA poglądem, przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona w późniejszym czasie poprzez przywrócenie do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., II FSK 182/10, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Uwzględniając powyższe, Sąd stwierdził, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa spowodowania nieodwracalnych skutków. Zdaniem sądu, nie można w realiach niniejszej sprawy przyjąć, że zapłata administracyjnej kary pieniężnej wywrze nieodwracalny skutek. Przeciwnie, uiszczenie kary administracyjnej w pieniądzu jest czynnością odwracalną, w tym sensie, że w razie wyeliminowania z obrotu zaskarżonej decyzji, będzie mógł nastąpić zwrot nienależnie zapłaconej kwoty. Wywody skarżącego, że zapłacenie przez niego kwoty 3.000 euro może potencjalnie doprowadzić do zaprzestania działalności, są – jak to już wcześniej wskazano - zbyt ogólne, niekonkretne i nieudokumentowane.

Podsumowując, należy stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub że istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.