Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1871/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta

SENTENCJA

Dnia 14 stycznia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA : Andrzej Kozerski po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.R. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: wyborów ławników do sądów powszechnych w Ł. p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić na rzecz skarżącej G.R. kwotę 10 (dziesięciu) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi i zaksięgowaną w dniu 19 grudnia 2003 r. pod poz. 1849.


UZASADNIENIE

3 II S.A./Łd 1871/03

U Z A S A D N I E N I E

W dniu 08 grudnia 2003 r. G.R. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. Nr [...]z dnia [...] w sprawie wyborów ławników , zarzucając naruszenie przepisów ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych, w szczególności art. 163 § 2, a także wykreślenie bez podstawy prawnej niektórych kandydatów.

W uzasadnieniu skargi wskazała , że wadliwie przeprowadzone wybory naruszają jej prawa , gdyż nie została wybrana ławnikiem. Podała także , że pismem z dnia 18 listopada 2003 r zwróciła się o uchylenie kwestionowanej uchwały, ale na sesji w dniu 19 listopada 2003 r nie rozważano nawet takiej ewentualności.

Zarządzeniem z dnia 09 grudnia 2003 r. skarżąca wezwana została do uzupełnienia braków skargi przez złożenie dowodów na wyczerpanie trybu z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r o samorządzie gminnym ( tekst jednolity Dz. U. z 2001 r Nr 142, poz. 1591 ze zm.).

W odpowiedzi, skarżąca w dniu 18 grudnia 2003 r złożyła pismo informujące, że nie wzywała Rady Miejskiej w Ł. do usunięcia naruszenia interesu prawnego w jej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r Nr 153, poz. 1271, zm. Dz. U. z 2003 r Nr 228, poz. 2261) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia , taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie ( art. 52 § 2 p.s.a.).

Analogiczne rozwiązanie przewidywała w art. 34 ust. 1 i 2 ustawa z dnia 11 maja 1995 r o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, obowiązująca do 31 grudnia 2003 r .

Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r o samorządzie gminnym ( tekst jedn. Dz. U. z 2001 Nr 142 poz. 1591 ze zm. ) każdy , czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Oznacza to, że przed rozpoznaniem skargi, na sądzie spoczywa obowiązek ustalenia w pierwszej kolejności, czy obowiązek wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia został spełniony.

Ponieważ skarżąca w piśmie z dnia 18 grudnia 2003r wyjaśniła, że nie wzywała Rady Miejskiej w Ł. w trybie art. 101 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy o samorządzie gminnym do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego lub uprawnienia, uznać należało, że nie dopełniła ona wskazanego warunku dopuszczalności skargi .

Skutkuje to, z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzuceniem skargi.

Na podstawie art. 36 ust. 1 pkt. 1b ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ( tekst jedn. Dz. U. z 2002 r Nr 9 poz. 88 ze zm. ) w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r Nr 153, poz. 1271 ze zm.) Sąd nakazał wypłacić na rzecz skarżącej wpis sądowy, uiszczony przy wniesieniu skargi.