Postanowienie NSA, sygn. akt II GPP 32/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 15 § 1, art. 168 § 1, art. 173 § 1, art. 178, art. 180, art. 194 § 1,
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 2017 r., sygn. akt II GPP 32/17 w zakresie odrzucenia skargi na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt VIII SAB/Wa 67/17 w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2017 r., sygn. akt II GPP 32/17, odrzucił skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt VIII SAB/Wa 67/17, w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie niepodjęcia działania.

Na powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego M. S. wniósł zażalenie, domagając się jego uchylenia oraz "uwzględnienia wniesionych próśb".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niedopuszczalne.

Stosownie do regulacji zawartej w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że zażalenie jest, obok skargi kasacyjnej, środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Z kolei z treści art. 15 § 1 pkt 1 i art. 173 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skarg kasacyjnych i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast wskazana ustawa procesowa w żadnym przepisie nie dopuszcza możliwości rozpoznawania skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem z chwilą wydania stają się one prawomocne.

Zgodnie zaś z art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W myśl przepisów działu IV rozdziału 1 i 2 p.p.s.a. środki odwoławcze przysługują od orzeczeń wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne, natomiast orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako ostateczne, nie podlegają zaskarżeniu i są prawomocne od chwili ich ogłoszenia bądź podpisania sentencji w przypadku orzeczenia wydanego na posiedzeniu niejawnym.

Zaskarżone postanowienie NSA z dnia 9 sierpnia 2017 r. zostało doręczone skarżącemu wraz z pouczeniem, że jest ono ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.

W tym stanie rzeczy - skoro przedmiotem zażalenia jest postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego – zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 i 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.