Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 962/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-08-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi od Skarbu Państwa zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250 § 1, art. 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: § 21 ust. 1 pkt 1 lit c, § 21 ust. 1 pkt 2 lit b, § 4 ust. 1, 2 i 3
journal: Dz.U. 2016 poz 1715
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu

SENTENCJA

Dnia 21 sierpnia 2018 roku Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia przyznać radcy prawnemu P. G. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu stronie skarżącej przed sądem drugiej instancji opłatę w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych [...]), podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych [...]) /-/ R. Talaga


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2017 roku starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ustanowił dla A. G. radcę prawnego jako pełnomocnika z urzędu.

Pismem z dnia 29 maja 2018 roku Wicedziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w Poznaniu wyznaczył radcę prawnego M. Ż. jako pełnomocnika skarżącego z urzędu.

Pismem z dnia 28 września 2017 roku Wicedziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w Poznaniu w miejsce wyznaczonej wcześniej radcy prawnej M.Ż. wyznaczył jako pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego P. G.

Pismem z dnia 12 października 2017 roku radca prawny P. G. złożyła w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 kwietnia 2017 roku oddalającego przedmiotową skargę A.G. oraz wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu wywołanym skargą kasacyjną, które nie zostały pokryte w jakiejkolwiek części.

Wyrokiem z dnia 25 maja 2018 roku, sygn. akt I OSK 456/18, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną w imieniu A. G.

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat lub radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów lub radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 roku, poz. 1715), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 roku.

Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia z 2016 roku opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 2016 roku opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – opłatę maksymalną obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł c) w innej sprawie – 240 zł.

W rozpoznawanej sprawie ustanowiona po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji pełnomocnik z urzędu sporządziła i wniosła w imieniu skarżącej skargę kasacyjną w niniejszej sprawie. Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika z urzędu oraz fakt, że pełnomocnik nie prowadziła sprawy przed sądem pierwszej instancji, zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia z 2016 roku, należało przyznać za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu stronie skarżącej, zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit b w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia z 2016 roku, opłatę w wysokości [...] zł (75% z [...] zł). Opłatę za udzielenie pomocy prawnej stronie skarżącej podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o kwotę [...] zł.

Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit c, § 21 ust. 1 pkt 2 lit b oraz § 4 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia z 2016 roku, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/ R. Talaga