Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 5/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozP. w dniu 25 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 7 grudnia 2016 r. sygn. akt III SA/Po 1152/14 w zakresie odrzucenia zażalenie na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011 postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia 7 grudnia 2016 r. o sygn. akt III SA/Po 1152/14 w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011, odrzucił zażalenie na zarządzenie z dnia 25 czerwca 2015 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego.

Z uzasadnienia orzeczenia Sądu I instancji wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto następujące ustalenia:

Zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. pozostawił bez rozpoznania wniosek R. P. (dalej: skarżący) o wyłączenie sędziego (k. 52 akt sadowych).

Skarżący w piśmie procesowym z dnia 6 lipca 2015 r. wystąpił z zażaleniem na to zarządzenie (k. 61 akt sądowych).

Następnie, zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2015 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na zarządzenie z dnia 25 czerwca 2015 r. w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 89 akt sądowych).

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu skarżący zaskarżył zarządzenie z dnia 21 grudnia 2015 r. oraz wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych (k. 100 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2016 r. (k. 126 akt sądowych) utrzymanym w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2016 r., sygn. akt II GZ 572/16 (k. 147-148 akt sądowych), odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Następnie skarżący został wezwany pismem z dnia 11 sierpnia 2016 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 grudnia 2015 r. w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 169 akt sądowych).

Wezwanie to zostało doręczone w dniu 25 sierpnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 171 akt sądowych), jednakże należny wpis nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odrzucając zażalenie wyjaśnił, że zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony wpis podlega odrzuceniu przez sąd.

WSA wskazał, że zarządzenie nie podlegało już zaskarżeniu, albowiem stało się prawomocne. Również żądanie strony określone jako wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowienie pełnomocnika nie może wywoływać skutków prawnych, gdyż kwestia ta została już odmownie dwukrotnie prawomocnie rozstrzygnięta – postanowieniem NSA z dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. II GZ 392/15, oraz postanowieniem NSA z dnia 8 czerwca 2016 r., sygn. akt II GZ 572/16.

R. P. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 7 grudnia 2016 r. zaskarżając je w całości jako niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym (k. 219 akt sądowych).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. konsekwencją nieuiszczenia należnego wpisu od zażalenia jest odrzucenie tego środka zaskarżenia. W tych okolicznościach należy uznać, że Sąd I instancji zasadnie odrzucił zażalenie z uwagi na niewykonanie zarządzenia, tj. nieuiszczenie w wyznaczonym terminie, pomimo prawidłowego pouczenia, wpisu od tego środka zaskarżenia (por postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt II GZ 1083/16).

Warto zaznaczyć, że R. P. w swoim lakonicznym zażaleniu, nie wskazał w jakim zakresie zaskarżone postanowienie było niezgodne ze stanem faktycznym lub w jakim zakresie naruszyło obowiązujące przepisy.

Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.