Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 254/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
659
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 120, art. 149 par. 1 pkt 1 i 3 oraz par. 1a, art. 151 w zw. z art. 119 pkt 4, art. 200, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska, sędzia WSA Anna Falkiewicz - Kluj, , po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym AC sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. w [...] na przewlekłe prowadzenie przez Komisję do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich postępowania rozpoznawczego w przedmiocie decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] 1. zobowiązuje Komisję do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich do wydania aktu w sprawie [...] dotyczącej decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] - w terminie 4 miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie przez Komisję do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich postępowania rozpoznawczego nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich na rzecz L. Sp. z o.o. w [...], kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] września 2020 r. L. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] – dalej zwana "Spółka" lub "skarżąca" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komisję do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich – dalej zwanej "Komisja" lub "organ" w sprawie przeprowadzenia postępowania rozpoznawczego, wszczętego postanowieniem z [...] grudnia 2019 r., a dotyczącego nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], stanowiącej działkę nr [...] z obrębu [...]. Skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 35 § 3 kpa i art. 38 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich wydanych z naruszeniem prawa (Dz.U. z 2018, poz. 2267 ze zm.) – dalej zwanej "ustawa" poprzez ich niezastosowanie skutkujące przewlekłym prowadzeniem postępowania i niewydaniem decyzji w przedmiocie zakończenia postępowania rozpoznawczego w sprawie sygn. [...], w terminie określonym w art. 35 § 3 kpa. Spółka wniosła o: 1) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym; 2) przeprowadzenie dowodu z dokumentów wskazanych w treści uzasadnienia skargi na okoliczność przewlekłego prowadzenia postępowania przez Komisję; 3) stwierdzenie dopuszczenia się przez Komisję przewlekłego prowadzenia postępowania; 4) zobowiązanie Komisji do wydania decyzji lub zakończenia postępowania w określonym terminie; 5) zobowiązanie organu do stwierdzenia, iż w przedmiotowej sprawie decyzja reprywatyzacyjna nie została wydana z naruszeniem prawa; 6) zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącej kwoty [...] zł, stanowiącej pięciokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku 2019, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego lub nałożenia na organ grzywny w wysokości dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku 2019; 7) zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że przed organem toczyło się, wszczęte w lutym 2018 r. postępowanie sprawdzające dotyczące spornej nieruchomości i już tę datę należy uwzględnić przy ocenie pozostawania przez organ w przewlekłości.

Dodatkowo skarżąca zwróciła uwagę na brak nieprawidłowości, czy uchybień w toku toczącego się postępowania sprawdzającego, podnosząc jednocześnie, że tego typu wady nie zostały stwierdzone również w trakcie wydawania decyzji reprywatyzacyjnej. Podkreśliła współpracę Spółki z Komisją, polegającą na wykonywaniu zobowiązań, składaniu wyjaśnień oraz dostarczaniu posiadanych dokumentów i informacji (pismo z [...] kwietnia 2019 r.).

Zdaniem skarżącej, powyższe daje podstawy do uznania, że nie zachodzą przesłanki z art. 29 ust. 1 pkt 2, 2a, 3, 3a ustawy uprawniające do stwierdzenia nieważności lub uchylenia decyzji reprywatyzacyjnej, a także do stwierdzenia, że decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa. Brak jest również okoliczności, które uzasadniałyby przewlekłe prowadzenie postępowania, a sprawa winna być załatwiona nie później niż w terminie dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania, tj. do [...] lutego 2020 r.

W skardze wskazano, że Komisja trzykrotnie (zawiadomieniami z: [...] lutego 2020 r., [...] kwietnia 2020 r., [...] czerwca 2020 r.) informowała Spółkę o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy, z uwagi na szczególne skomplikowany, obszerny materiał dowodowy oraz konieczność zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu.

W związku ze zwłoką w prowadzeniu postępowania trwającą przez okres siedmiu miesięcy pismem z [...] lipca 2020 r. Spółka wystosowała do Komisji ponaglenie, które nie skutkowało jednak podjęciem przez organ czynności, mających na celu zakończenie sprawy.

Jednocześnie skarżąca podniosła, że wskutek bezczynności organu i przewlekłego prowadzenia postępowania doznaje znacznej szkody majątkowej, wynikającej z dokonanego przez Komisję wpisu ostrzeżenia w księdze wieczystej nieruchomości, uniemożliwiającego Spółce jej zbycie na warunkach rynkowych, od ponad dwóch i pół roku.

W ocenie Spółki powyższe oznacza, że zostały spełnione przesłanki do uwzględnienia przez Sąd skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, a także do przyznania na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej zwanej "ppsa" na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w maksymalnej wysokości, bądź nałożenia na organ grzywny.

W odpowiedzi na skargę Komisja wniosła o jej oddalenie jako bezzasadnej, nieuwzględnienie wniosku o przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej i rozpoznanie sprawy na rozprawie, w trybie art. 90 § 2 ppsa.

W uzasadnieniu organ wskazał, że skarżąca błędnie utożsamia datę wszczęcia postępowania administracyjnego z początkiem 2018 r., czyli z datą podjęcia czynności sprawdzających, przeprowadzanych jedynie w celu stwierdzenia, czy istnieją podstawy do wszczęcia postępowania rozpoznawczego. Podkreślił, że przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest przewlekłe prowadzenie postępowania, które jest postępowaniem o charakterze incydentalnym i quasi-kontrolnym w stosunku do postępowania głównego. Stąd też za bezzasadne uznać należało argumenty przytoczone w uzasadnieniu skargi świadczące o braku uchybień i nieprawidłowości przy wydawaniu decyzji reprywatyzacyjnej. Okoliczności te, w ocenie Komisji, powinno się roztrząsać w postępowaniu głównym.

Jednocześnie organ podkreślił, że czynności sprawdzające nie są postępowaniem administracyjnym, gdyż nie dotyczą indywidualnej sprawy zakończonej poprzez wydanie decyzji administracyjnej. Celem jest tu jedynie zbadanie, czy istnieją podstawy do wszczęcia postępowania rozpoznawczego, które jest postępowaniem administracyjnym.

Postępowanie rozpoznawcze w sprawie decyzji Prezydenta [...] z [...] marca 2006 r. nr [...] zostało wszczęte z urzędu postanowieniem z [...] grudnia 2019 r.

Postanowieniem z [...] grudnia 2019 r. Komisja, działając na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy orzekła o zawiadomieniu właściwych organów administracji oraz sądów o wszczęciu z urzędu postępowania rozpoznawczego. Akt ten został ogłoszony w Biuletynie Informacji Publicznej [...] grudnia 2019 r.

Pismem z [...] grudnia 2019 r. (doręczonym [...] stycznia 2020 r.), Przewodniczący Komisji zawiadomił pełnomocnika Spółki radcę prawnego W. K. o wszczęciu postępowania rozpoznawczego w sprawie decyzji reprywatyzacyjnej z [...] marca 2006 r. nr [...].

Komisja powołała się na szereg podjętych w sprawie czynności, w tym: 1) wydanie postanowienia z [...] grudnia 2019 r. w przedmiocie wezwania świadka S. R. do złożenia zeznań na piśmie; 2) wezwanie [...] grudnia 2019 r. świadka S. R. do złożenia zeznań na piśmie na okoliczność przebiegu reprywatyzacji wymienionej nieruchomości [...], w terminie 7 dni; 3) zwrócenie się [...] grudnia 2019 r. – w formie elektronicznej – do A. M. z prośbą o wskazanie adresu do korespondencji w związku z koniecznością udzielenia dodatkowych informacji dotyczących okoliczności reprywatyzacji spornej nieruchomości (prośba pozostała bez odpowiedzi i została ponowiona drogą e-mailową [...] stycznia 2020 r.); 4) ponowne zwrócenie się pismem z [...] stycznia 2020 r. (pierwsze pismo w tej sprawie zostało skierowane [...] marca 2019 r.) do członka zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] o przekazanie Komisji wszystkich dokumentów związanych z prowadzeniem zarządu budynku przy ul. [...], w szczególności: dokumentów dotyczących stanu technicznego i sanitarnego budynku oraz dokonywanych prac budowlanych i remontowych w okresie od [...] października 2007r. oraz o odpowiedź na pytanie, czy członkiem Wspólnoty Mieszkaniowej [...] był A. M., a jeżeli tak, to w jakim okresie, z jakiego tytułu i czy znany jest jego adres zamieszkania, w terminie 7 dni; 5) zwrócenie się pismem z [...] stycznia 2020 r. do B. S. o udzielenie w terminie 7 dni informacji, czy wskazani przez nią w piśmie z [...] kwietnia 2019 r. potencjalni spadkobiercy lub ona sama podjęli czynności mające na celu stwierdzenie nabycia spadku po Z. S., a jeżeli tak to na jakim etapie jest rozpatrzenie tej sprawy oraz o przekazanie do Komisji wszystkich dokumentów dotyczących procedowania sprawy nabycia spadku po Z. S.; 6) zwrócenie się pismem z [...] stycznia 2020 r. do Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej o niezwłoczne przekazanie Komisji wszystkich akt postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Ministra Transportu i Budownictwa z [...] marca 2006 r. nr [...], a w przypadku braku takiej możliwości o przekazanie ich uwierzytelnionych kserokopii; 7) zwrócenie się pismem z [...] stycznia 2020 r. do Sądu Okręgowego w [...] z wnioskiem o przekazanie Komisji w terminie 7 dni, akt postępowania w przedmiocie powództwa K. R. o odszkodowanie toczącego się pod sygn. [...], a w przypadku braku takiej możliwości, o przekazanie w tym samym terminie ich uwierzytelnionych kserokopii; 8) zwrócenie się pismem z [...] stycznia 2020 r. do zastępcy Prezydenta [...] o przekazanie, w terminie 7 dni, wszystkich dokumentów dotyczących doręczenia stronom decyzji Prezydenta [...] z [...] marca 2006 r. nr [...], z uwagi na ich brak w przesłanych Komisji aktach własnościowych; 9) wydanie postanowienia z [...] lutego 2020 r. o wezwaniu świadków: L. G., E. G., E. K., E. K., H. K., K. L., U. L., W. L., A. R., A. R., S. S., B. S. do złożenia zeznań na piśmie; 10) wezwaniu [...] marca 2020 r. świadków: W. L., K. L., L. G., E. K., H. K., E. G., S. S., B. S., U. L., E. K., A. R., A. R., do złożenia zeznań na piśmie na okoliczność przebiegu reprywatyzacji wymienionej nieruchomości [...], w terminie 7 dni; 11) zwrócenie się pismem z [...] maja 2020 r. do Burmistrza [...] o udzielenie informacji, czy w związku z wydaniem przez Prezydenta [...] decyzji reprywatyzacyjnej nr [...] z [...] marca 2006 r. lokatorom budynku położonego przy ul. [...] zapewniono lokale zamienne lub socjalne, albo w inny sposób zadbano o ich potrzeby mieszkaniowe oraz nadesłanie wszelkiej dokumentacji dotyczącej najemców lokali mieszkalnych w budynku położonym w [...] przy ul. [...], ze szczególnym uwzględnieniem podstawy wstąpienia lokatorów w stosunek najmu, wypowiedzenia umów najmu oraz wysokości czynszu za okres administrowania przedmiotową nieruchomością (odpowiedź Burmistrza [...] wpłynęła do organu [...] czerwca 2020 r.); 12) ponowne zwrócenie się pismem z [...] sierpnia 2020 r. do B. S. o udzielenie w terminie 14 dni informacji, czy wskazani przez nią w piśmie z [...] kwietnia 2019 r. potencjalni spadkobiercy lub ona sama podjęli czynności mające na celu stwierdzenie nabycia spadku po Z. S., a jeżeli tak, to na jakim etapie jest rozpatrzenie tej sprawy oraz o przekazanie do Komisji wszystkich dokumentów dotyczących procedowania sprawy nabycia spadku po Z. S.

Organ podkreślił, że szczególnie istotnym było ustalenie spadkobierców Z. S., niezbędne do prawidłowego określenia kręgu osób posiadających przymiot stron postępowania dekretowego.

Dodatkowym argumentem uzasadniającym wydłużenie czasu przeprowadzenia postępowania stało się wprowadzenie w Polsce stanu zagrożenia epidemiologicznego i następnie stanu epidemii (od 14 marca 2020 r. do 23 maja 2020 r.) co wraz z ilością prowadzonych przez organ w tym czasie postępowań, miało istotny wpływ na zachowanie ustawowych terminów załatwienia spraw administracyjnych (terminy określone w art. 35 kpa uległy zawieszeniu).

Organ wskazał, że czterokrotnie informował skarżącą o niedotrzymaniu ustawowego terminu i wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy, kolejno: do [...] kwietnia 2020 r. (zawiadomieniem z [...] lutego 2020 r.), [...] czerwca 2020 r. (zawiadomieniem z [...] kwietnia 2020 r.), [...] sierpnia 2020 r. (zawiadomieniem z [...] czerwca 2020 r.) i [...] października 2020 r. (zawiadomieniem z [...] sierpnia 2020 r.). Sytuacja ta spowodowana była szczególnie skomplikowanym stanem sprawy, obszernym materiałem dowodowym oraz koniecznością zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu, a kolejne przekroczenia wskazanych terminów załatwienia sprawy wynikały jedynie z obiektywnych okoliczności.

W ocenie Komisji przekroczenie ustawowych terminów rozstrzygnięcia sprawy miało uzasadnione powody, które były wypadkową wskazanych wyżej okoliczności. Przytoczone w odpowiedzi na skargę działania organ zobligowany był podjąć, również w celu wyjaśnienia, czy w związku z wydaniem decyzji reprywatyzacyjnej doszło do nieprawidłowości i uchybień. W konsekwencji zaś zmuszony został do wyznaczenia nowych terminów załatwienia sprawy.

Komisja zakwestionowała również zasadność żądań skarżącej, obejmujących przyznanie na jej rzecz sumy pieniężnej i wymierzenie organowi grzywny. Wskazała na brak wykazania przez stronę zaistnienia realnej szkody, którą takie orzeczenie miałoby kompensować. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazała, że grzywna, o jakiej mowa w art. 149 § 2 ppsa, ma charakter przede wszystkim prewencyjny, a suma pieniężna przyznawana na rzecz strony skarżącej - charakter kompensacyjny. Argumentując jednocześnie, że skarżąca, nie wskazała w treści skargi na jakikolwiek uszczerbek majątkowy wywołany bezczynnością Komisji, czy też przewlekłym prowadzeniem postępowania. W uzasadnieniu skargi nie wykazano również szkody, którą należałoby skompensować oraz nie wymieniono jakichkolwiek dowodów na uprawdopodobnienie zaistnienia uszczerbku w majątku skarżącej.

Z tych względów, w ocenie Komisji, przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej, czy wymierzenie mu grzywny należy uznać za całkowicie nieuzasadnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Na wstępie trzeba wskazać, że okres prowadzenia przez Komisję czynności sprawdzających nie miał znaczenia dla oceny zasadności niniejszej skargi, która dotyczy zwłoki Komisji na etapie prowadzonego postępowania rozpoznawczego. Do czynności sprawdzających, o których mowa w art. 15 ustawy, nie stosuje się przepisów kpa (art. 38 ust. 2 ustawy). Wobec tego, że czynności sprawdzające nie są podejmowane w trybie procedury uregulowanej w kpa i nie są to czynności podejmowane w sferze stosunków materialnoprawnych nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie podjęcia czynności sprawdzających (por. postanowienie NSA z 2 sierpnia 2019 r. sygn. akt I OSK 1650/19; postanowienie NSA z 3 września 2019 r. sygn. akt I OSK 1763/19).

Przechodząc do oceny merytorycznej rozpatrywanej sprawy podkreślenia wymaga, że pojęcie "przewlekłości" postępowania administracyjnego zdefiniowano w art. 37 § 1 pkt 2 kpa jako stan, w którym postępowanie jest prowadzone dłużej, niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Do przewlekłości postępowania dojdzie zatem w przypadku prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny przez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych. Przewlekłość postępowania może również polegać na tym, że organ prowadzący postępowanie nie dąży do koncentracji czynności dowodowych, ale przeprowadza je sukcesywnie pomimo tego, że mogłyby one zostać przeprowadzone równolegle.

Sąd wydając orzeczenie w sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania.

Oceniając sprawę wedle tych kryteriów Sąd uznał, że w niniejszej sprawie Komisja w sposób przewlekły prowadzi postępowanie rozpoznawcze w sprawie zakończonej decyzją reprywatyzacyjną Prezydenta [...] z [...] marca 2006 r. nr [...].

Trzeba bowiem mieć na uwadze, że maksymalny termin na załatwienie sprawy jaki przewiduje art. 35 § 3 kpa (termin dwóch miesięcy) został w niniejszej sprawie przekroczony. Do chwili obecnej decyzja w sprawie nie została wydana.

Z akt sprawy wynika, że zebrany w sprawie materiał dowodowy pokrywa się z opisanymi w odpowiedzi na skargę czynnościami podejmowanymi w postępowaniu przez organ. Komisja, w okresie pomiędzy wszczęciem postępowania rozpoznawczego ([...] grudnia 2019 r.), a orzekaniem przez Sąd ([...] lutego 2021 r.) wykonała w sprawie szereg czynności procesowych zmierzających do wyjaśnienia sprawy, co do jej istoty (w grudniu 2019 r. oraz w styczniu, marcu, maju, sierpniu 2020 r.). Czynności te dotyczyły: wszczęcia postępowania rozpoznawczego, zawiadomienia stron, organów administracji i sądów o wszczęciu tego postępowania, wystąpienia z wnioskiem do Społecznej Rady o wydanie opinii w przedmiocie weryfikowanej decyzji reprywatyzacyjnej, wezwania 13 świadków do złożenia zeznań na piśmie, wezwania zarządu wspólnoty mieszkaniowej do przedłożenia dokumentacji z zarządu budynkiem, dotyczącej stanu technicznego i sanitarnego, wykonanych prac budowlanych i remontowych, informacji o członkostwie we wspólnocie mieszkaniowej i adresie zamieszkania A. M., wyjaśnienia kwestii spadkobrania po Z. S., wezwania Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej do przedłożenia akt postępowania zakończonego decyzją MTiB z [...] marca 2006 r. nr [...], wezwania Sądu Okręgowego w [...] do przedłożenia akt postępowania w przedmiocie powództwa K. R. o odszkodowanie o sygn. [...], wezwania Prezydenta [...] do przedłożenia dowodów doręczeń decyzji reprywatyzacyjnej stronom postępowania, wezwania Burmistrza [...] do udzielenia informacji nt. sposobu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych lokatorów budynku przy ul. [...], osób sprawujących zarząd budynkiem i podstawy sprawowania zarządu, okoliczności przekazania przez Miasto [...] zarządu osobom trzecim oraz przedłożenia dokumentacji dotyczącej zawartych umów najmu i wysokości czynszów.

Jednakże – zdaniem Sądu - w działaniu organu często brak było koncentracji czynności procesowych, a czynności dowodowe były podejmowane w dość dużych odstępach czasu. W lutym, kwietniu, czerwcu, lipcu i od września 2020 r. Komisja nie podejmowała czynności dowodowych celem wyjaśnienia meritum sprawy.

Sąd uznał jednocześnie, że istniejąca w sprawie przewlekłość w prowadzeniu postępowania nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika bowiem, że Komisja zmierza do merytorycznego załatwienia sprawy, nie wykonuje czynności pozornych. Komisja realizowała też obowiązki z art. 36 kpa informując (w lutym, kwietniu, czerwcu i sierpniu 2020 r.) strony o przyczynach zwłoki i wyznaczając nowe terminy załatwienia sprawy. Po otrzymaniu [...] lipca 2020 r. ponaglenia Spółki Komisja poinformowała ponaglającego o konieczności ustalenia następców prawnych strony postępowania i wskazała miejsce publikacji szczegółowych informacji nt. postępowania rozpoznawczego.

Przy ocenie charakteru istniejącej w sprawie przewlekłości znaczenie miało także to, że sprawy prowadzone przez Komisję są sprawami skomplikowanymi, wielowątkowymi.

Nie można pominąć i tego, że Komisja większość czasu proceduje w stanie epidemii, który niewątpliwie utrudnia prowadzenie postępowania rozpoznawczego, a w okresie od 14 marca 2020 r. do 23 maja 2020 r. miało miejsce zawieszenie biegu terminów procesowych w postępowaniu administracyjnym, wynikające z ustawodawstwa dotyczącego COVID-19.

Poza tym w postępowaniu rozpoznawczym ujawniły się trudności w ustaleniu następców prawnych po Z. S. zmarłym w 2012 r., po którym w Sądzie Rejonowym dla [...] w [...] nie toczyło się postępowanie spadkowe (pisma Sądu z [...] lipca 2018 r. i [...] kwietnia 2019 r.), a wezwana B. S. (pisma Komisji z [...] stycznia 2020 r. i [...] sierpnia 2020 r.) nie przedłożyła stosownego prawomocnego postanowienia spadkowego w tym przedmiocie.

Jednocześnie Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o zasądzenie na jego rzecz od organu sumy pieniężnej, czy też do wymierzenia Komisji grzywny, o których mowa w art. 149 § 2 ppsa i dlatego w tym zakresie skargę oddalił. Dodatkowe sankcje finansowe pociągają za sobą dla organu wymierne skutki finansowe i środek ten powinien być stosowny w przypadkach szczególnych, charakteryzujących się drastycznymi naruszeniami prawa. Co prawda w rozpoznawanej sprawie organ nie respektował w toku postępowania zasady szybkości postępowania jednakże Sąd miał na uwadze, że podstawowym czynnikiem mającym wpływ na zwłokę w załatwieniu sprawy jest stopień jej skomplikowania spowodowany przede wszystkim szerokim zakresem postępowania wyjaśniającego, trudnościami z ustaleniem pełnego kręgu stron postępowania na co nakłada się stan epidemii i wszelkie konsekwencje z niego wynikające.

Sąd nie wziął pod uwagę twierdzeń skarżącej o poniesieniu szkody na skutek przewlekłego prowadzenia przez Komisję postępowania rozpoznawczego i wpisu w dziale [...] Kw nr [...] ostrzeżenia o podjętych czynnościach sprawdzających, który uniemożliwia Spółce zbycie nieruchomości na warunkach rynkowych.

Sąd zwraca uwagę, że postanowienie o zabezpieczeniu wydane przez Komisję [...] marca 2018 r. miało miejsce w toku czynności sprawdzających, a zatem fakt ten nie wiąże się z czynnościami podejmowanymi na etapie postępowania rozpoznawczego.

Poza tym Spółka nie wykazała, że zbycie przedmiotowej nieruchomości w obecnych warunkach rynkowych (pomijając wpis ostrzeżenia) stanowiłoby przysporzenie majątkowe względem wartości nieruchomości z dnia jej nabycia przez skarżącą.

Sąd oddalił skargę Spółki także w zakresie wniosku o zobowiązanie Komisji do stwierdzenia, że w przedmiotowej sprawie decyzja reprywatyzacyjna nie została wydana z naruszeniem prawa. Trzeba wskazać, że zgodnie z art. 149 § 1 ppsa w sprawie na przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd uwzględniając taką skargę: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego.

Z powyższego wynika, że w sprawach ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd nie jest kompetentny do zobowiązywania organu na etapie toczącego się przed nim nadzwyczajnego postępowania administracyjnego, aby ten wydał decyzję administracyjną określonej treści, tj. stwierdził, że będąca dopiero w przyszłości przedmiotem weryfikacji decyzja ostateczna nie jest wadliwa. Zdaniem Sądu uwzględnienie takiego wniosku przekreślałoby sens prowadzenia postępowania weryfikacyjnego i wydania w takim postępowaniu decyzji kończącej sprawę.

Czym innym jest bowiem przyznanie, czy stwierdzenie przez organ istnienia lub nieistnienia uprawnienia konkretnej osoby lub nałożenie na określoną osobę obowiązku, a czym innym rozstrzyganie przez organ w formie decyzji administracyjnej w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym o zgodności z prawem innej decyzji. W tym drugim przypadku organ nie orzeka w zakresie przyznania komukolwiek lub nałożenia na kogokolwiek prawa lub obowiązku o charakterze materialnoprawnym, czy procesowym.

Mając na uwadze stan prowadzonego postępowania rozpoznawczego Sąd zobowiązał Komisję do wydania aktu w niniejszej sprawie w terminie 4 miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W ocenie Sądu, w opisanych wyżej okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyznaczony termin czteromiesięczny dla załatwienia sprawy jest terminem dającym realną możliwość poczynienia ustaleń istotnych dla sprawy oraz wydania aktu adekwatnego do ustalonych okoliczności sprawy.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 1a ppsa (pkt 1 i 2 wyroku) oraz art. 151 ppsa (pkt 3 wyroku) w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 orzekł, jak w sentencji. O zwrocie skarżącemu kosztów postępowania sądowego – wpisu sądowego, opłaty skarbowej od jednego stosunku pełnomocnictwa, kosztów działania jednego pełnomocnika (pkt 4 wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).