Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 870/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-12-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy – Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...]; znak [...] w przedmiocie umorzenia, wobec bezprzedmiotowości, postępowania w sprawie legalności budowy i użytkowania budynku postanawia przyznać skarżącemu E. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata


UZASADNIENIE

II SA/Łd 870/07

Uzasadnienie

W dniu 21 sierpnia 2007 r. E. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] ([...]; znak [...]) w przedmiocie umorzenia, wobec bezprzedmiotowości, postępowania w sprawie legalności budowy i użytkowania budynku. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymogu, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi pismem z dnia 9 października 2007 r. wezwał skarżącego - stosowanie do treści art. 252 i art. 257 powoływanej ustawy - do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie - dnia 18 października 2007 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF".

W uzasadnieniu wniosku E. B. wskazał przede wszystkim na swoją trudną sytuację zdrowotną – przebyty zawał serca, nadciśnienie tętnicze, miażdżycę i cukrzycę oraz problemy finansowe – konieczność pokrywania kosztów opłat z tytułu energii elektrycznej, gazu, opału oraz kosztów zakupu leków. Jak stwierdził skarżący po opłaceniu tych wszystkich kosztów, pozostaje mu ok. 400 zł, stąd też nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącego stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 1.179 zł. Wnioskodawca jest współwłaścicielem domu jednorodzinnego o powierzchni 100 m2, nie posiada ponadto żadnych innych nieruchomości. Zaznaczył także, że nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi, ani przedmiotami o wartości przekraczającej 3.000 euro.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 powoływanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej, ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie wnioskodawca wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek skarżącego, Sąd miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Wskazać w związku z tym należy na sytuację materialno-bytową wnioskodawcy, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. E. B. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Jedyne dochody skarżącego stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 1.179 zł. Istotne jest przy tym, że skarżący jest osobą schorowaną, jak wskazał w oświadczeniu, przebył zawał serca, jest chory na nadciśnienie tętnicze, miażdżycę i cukrzycę. Część dochodów gospodarstwa domowego przeznaczana jest na bieżące koszty utrzymania, w tym opłaty z tytułu energii elektrycznej, gazu, opału oraz kosztów zakupu leków. Jak stwierdził skarżący po opłaceniu tych wszystkich kosztów, pozostaje mu ok. 400 zł, stąd też nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego.

W ocenie Sądu, wysokość osiąganych dochodów w gospodarstwie domowym wnioskodawcy oraz fakt ponoszenia kosztów bieżącego utrzymania i zakupu leków, daje podstawę do uznania, że ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, zwrotu wydatków, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialno-bytową wnioskodawcy.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

R.A.