Wyrok NSA, sygn. akt II SA 537/91
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1991-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Gry losowe
Działalność gospodarcza
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 3
journal: Dz.U. 1976 nr 19 poz. 122
law: Ustawa z dnia 20 maja 1976 r. o grach losowych i totalizatorach.
article: art. 123 par. 2
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
article: ze zm.
journal: Dz.U. 1988 nr 41 poz. 324
law: Ustawa z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej.
Teza: 1. W świetle obowiązującego prawa /art. 123 par. 2 Kpa/, nie można wydać w sprawie postanowienia przesądzającego o treści jej przyszłego załatwienia.

2. Nie można na użytek rozpatrywanej sprawy "wprowadzać", nieznanej Kodeksowi postępowania administracyjnego, instytucji prawnej - "zawieszenia materialnego. Kodeks bowiem zna tylko "zawieszenie procesowe", mające charakter wyjątku od zasady ciągłości - w granicach obowiązujących terminów - postępowania administracyjnego.

3. W polskim systemie prawnym gry hazardowe nie są objęte ustawą z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324 ze zm./, konstytuującą zasadę wolności gospodarczej. O ile w tej ustawie chodzi o takie działanie administracji gospodarczej aby zabezpieczając ważne interesy publiczne nie hamować niepotrzebnie a raczej sprzyjać rozwojowi przedsiębiorczości i inicjatyw gospodarczych, to w ustawie z dnia 20 maja 1976 r o grach losowych i totalizatorach /Dz.U. nr 19 poz. 122 ze zm./ chodzi o ograniczenie i kontrolę hazardu oraz utrzymanie go w rozsądnych ramach.

4. Art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 maja 1976 r. przewidujący obowiązek przeznaczania całej nadwyżki wpływów z gier losowych na cele społeczne lub rozwoju gospodarki narodowej, nie został wyłączony przez późniejsze rozwiązania dotyczące działalności gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych.

TEZY

1. W świetle obowiązującego prawa /art. 123 par. 2 Kpa/, nie można wydać w sprawie postanowienia przesądzającego o treści jej przyszłego załatwienia.

2. Nie można na użytek rozpatrywanej sprawy "wprowadzać", nieznanej Kodeksowi postępowania administracyjnego, instytucji prawnej - "zawieszenia materialnego. Kodeks bowiem zna tylko "zawieszenie procesowe", mające charakter wyjątku od zasady ciągłości - w granicach obowiązujących terminów - postępowania administracyjnego.

3. W polskim systemie prawnym gry hazardowe nie są objęte ustawą z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324 ze zm./, konstytuującą zasadę wolności gospodarczej. O ile w tej ustawie chodzi o takie działanie administracji gospodarczej aby zabezpieczając ważne interesy publiczne nie hamować niepotrzebnie a raczej sprzyjać rozwojowi przedsiębiorczości i inicjatyw gospodarczych, to w ustawie z dnia 20 maja 1976 r o grach losowych i totalizatorach /Dz.U. nr 19 poz. 122 ze zm./ chodzi o ograniczenie i kontrolę hazardu oraz utrzymanie go w rozsądnych ramach.

4. Art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 maja 1976 r. przewidujący obowiązek przeznaczania całej nadwyżki wpływów z gier losowych na cele społeczne lub rozwoju gospodarki narodowej, nie został wyłączony przez późniejsze rozwiązania dotyczące działalności gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych.