Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1074/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-04-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono wykładni postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 158, art. 166
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Asesor WSA - Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. U. z dnia 27 lutego 2008 r. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2008 r. sygn. II SA/Wa 1074/07 w sprawie ze skargi Z. U. na pismo Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...] w przedmiocie świadectwa służby postanawia: odmówić wykładni postanowienia z 23 stycznia 2008 r.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. II SA/Wa 1074/07 odrzucił skargę Z. U. na pismo Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] maja 2007 r. w przedmiocie świadectwa służby funkcjonariusza CBA.

Skarżący otrzymał odpis tego postanowienia z uzasadnieniem w dniu 21 lutego 2008 r.

W dniu 27 lutego 2008 r. skarżący, powołując się na art. 157 i 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), złożył wniosek o uzupełnienie oraz o wykładnię wydanego postanowienia. We wniosku uznał, że:

1) Sąd nie rozstrzygnął kompleksowo wszystkich kwestii podniesionych w skardze - nie odniósł się do wadliwości formalnej i merytorycznej świadectwa służby z dnia [...] maja 2007 r. (brak pieczęci oraz niepowiązanie kart świadectwa), do braku wskazania podstawy świadectwa z dnia [...] maja 2007 r.,

2) Sąd niewłaściwie zmienił przedmiot skargi – zamiast "sprostowanie świadectwa służby" powinno być użyte sformułowanie "w przedmiocie odmowy sprostowania i uzupełnienia świadectwa służby funkcjonariusza Centralnego Biura Antykorupcyjnego",

3) Sąd nieprawidłowo nazwał postanowienie z [...] maja 2007 r. "pismem", a nadto nieprawidłowo określił postępowanie, w ramach którego to postanowienie zostało wydane, a także nie wskazał skarżącemu, czy i na jakiej podstawie może on żądać kontroli i zmiany świadectwa służby z [...] maja 2007 r.,

4) uzasadnienie wydanego postanowienie jest sprzeczne z jego sentencją, gdyż stanowcze i jednoznaczne odrzucenie skargi nie jest wynikiem jednoznacznych, stanowczych ustaleń Sądu, lecz uzasadnieniu towarzyszą niepewność, asekuracja brak zdecydowania,

5) Sąd nie wyjaśnił, dlaczego rozważał różne możliwości merytorycznej oceny zasadności skargi, tj. zbadania legalności "postanowienia" z [...] maja 2007 r., skoro przyjął, że ostatecznie możliwości te nie istnieją,

6) Sąd nie wyjaśnił, dlaczego odwołał się w uzasadnieniu do analogii do innych ustaw pragmatycznych,

7) Sąd nie wyjaśnił, dlaczego nie zauważył innych naruszeń prawa, bezmyślności i "niechlujstwa" dokonanych przez organ, tj. Szefa CBA,

8) Sąd nie wydał postanowienia sygnalizacyjnego dotyczącego działań organu (art. 155 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Sąd wykazał się przy tym pobłażliwością wobec organu, co daje zły przykład i spycha stosunki społeczne w chaos.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał m.in., że niesprawiedliwy sposób wydalenia go ze służby ma negatywny wpływ na jego sytuację materialną, zakwestionował rzetelność osoby piastującej funkcję Szefa CBA, zakwestionował też jakość "aktywności orzeczniczej" asesora sądowego, w referacie którego pozostawała sprawa zakończona postanowieniem z 23 stycznia 2008 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd uznał, że pismem z dnia 27 lutego 2008 r. skarżący złożył dwa wnioski: o uzupełnienie postanowienia z 23 stycznia 2008 r., a także dokonanie jego wykładni. Choć w tytule tego pisma skarżący użył zwrotu "Wniosek Skarżącego o sprostowanie...", to ani przywołana przez niego podstawa prawna, ani treść wniosku nie wskazują, że intencją skarżącego było sprostowanie niedokładności lub błędów w rozumieniu art. 156 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wniosek w zakresie, w jakim dotyczy uzupełnienia postanowienia z 23 stycznia 2008 r. podlega odrębnemu rozpoznaniu.

Odnośnie natomiast wniosku w zakresie, jaki dotyczy wykładni postanowienia, Sąd wskazuje, co następuje:

Zgodnie z art. 158 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Zgodnie natomiast z art. 166 tej ustawy, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeśli ustawa nie stanowi inaczej.

W niniejszej sprawie nie zachodzi potrzeba wyjaśnienia treści postanowienia z 23 stycznia 2008 r. Jasno wynika z niego, że Sąd odrzucił skargę Z. U., a z uzasadnienia wynikają powody takiego rozstrzygnięcia. Wniosek skarżącego sprowadza się w istocie do polemiki z orzeczeniem Sądu, co oczywiście jest prawem strony skarżącej, ale prawo to powinno przybrać formę skargi kasacyjnej. Jak zresztą wynika z akt postępowania – taka skarga została już wniesiona.

W związku z powyższym, na podstawie art. 158 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji.