Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 319/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 258 par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dnia 30 czerwca 2011 r. po rozpoznaniu wniosku K. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać K. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

W dniu 6 kwietnia 2011r. do Sądu wpłynął wniosek K.G.

o przyznanie prawa pomocy w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

We wniosku wnioskodawczyni wskazała, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostają z nią dwaj synowie. W uzasadnieniu wniosku podkreśliła, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W związku z niewystarczającymi danymi do rozpoznania złożonego wniosku zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2011 r. wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie:

-gdzie wnioskodawczyni wraz z synami zamieszkuje (dom, mieszkanie) należało podać jego powierzchnię oraz wskazać czy jest ich właścicielem, współwłaścicielem czy też najemcą,

- z czego lub przy czyjej pomocy wnioskodawczyni wraz z synami się utrzymuje,

-czy uzyskuje dochody z tytułu z tytułu zatrudnienia o pracę, renty, zasiłku dla bezrobotnych lub z innego źródła zatrudnienia, jeśli tak należało wskazać z jakiego oraz w jakiej wysokości,

-wskazać jakie ponosi miesięcznie koszty związane z utrzymaniem domu, mieszkania ( gaz, opłaty za energię, telefon, podatek od nieruchomości, czynsz, koszty wynajmu itp.) należało je wyszczególnić i podać ich wysokość,

- wysokości kwoty pieniężnej jaką przeznacza miesięcznie na codzienne utrzymanie ( żywność, odzież, leki, itp.) oraz edukację synów,

-czy uzyskuje pomoc ze strony rodziny lub innych osób, organizacji społecznych lub państwowych, jeśli tak należało podać od kogo, w jakiej wysokości lub formie,

- czy posiada nieruchomości, jeśli tak podać ich powierzchnię,

-czy posiada oszczędności pieniężne, jeśli tak należało wskazać ich wysokość.

Odpowiedzi na powyższe należało udzielić w terminie 7 dni pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty.

W dniu 30 maja 2011 r. do Sądu wpłynęła odpowiedź wnioskodawczyni na powyższe zarządzenie.

Wnioskodawczyni poinformowała, że prowadzi gospodarstwo domowe tylko z dziećmi. Nie pozostaje w związku małżeńskim, ojciec dzieci prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Wnioskodawczyni podała, że wspólnie z synami utrzymują się z dochodów przez nią uzyskiwanych z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.800,00 złotych brutto miesięcznie. Oświadczyła, że nie uzyskuje pomocy ze strony rodziny ani innych osób, organizacji społecznych czy też państwowych, nie posiada nieruchomości, samochodu ani żadnych wartościowych przedmiotów. Nie posiada również oszczędności pieniężnych.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.)

Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.

Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w nadesłanych wyjaśnieniach wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe z dwoma synami. Podała, że wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez nią z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1800,00 złotych brutto miesięcznie. Oświadczyła, że nie uzyskuje pomocy ze strony rodziny ani innych osób, organizacji społecznych czy też państwowych, nie posiada nieruchomości, samochodu ani żadnych wartościowych przedmiotów. Nie posiada również oszczędności pieniężnych.

Zdaniem orzekającego, sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna

i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Uzyskiwane przez skarżącą dochody są na tyle niskie, że nie jest możliwe poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu siebie i rodziny.

Z tych też względów uznano, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.