Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 375/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-12-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. B. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia 1) przyznać skarżącemu K. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 (dwieście) złotych; 2) oddalić wniosek w pozostałym zakresie R.A.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 375/10

Uzasadnienie

Pismem z dnia 31 maja 2010 r. K. B. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W dniu 30 sierpnia 2010 r. skarżący uiścił, na wezwanie sądu, wpis od skargi w wysokości 100 zł. Wyrokiem z dnia 21 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. Tego samego dnia skarżący wystąpił o sporządzenie uzasadnienia wyroku, uiszczając jednocześnie - po wezwaniu Sądu – opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w kwocie 100 zł. W dniu 17 grudnia 2010 r. (data nadania) skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W treści skargi kasacyjnej zawarty został wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów postępowania w całości, a do skargi kasacyjnej strona załączyła wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".

Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, utrzymuje się jedynie z pracy dorywczej, uzyskując dochód w wysokości ok. 1.000 - 1.200 zł. Wskazał także na fakt opłacania alimentów na troje małoletnich dzieci w łącznej wysokości 700 zł, wskazując jednocześnie, iż posiada zadłużenie w alimentach na ok. 3.000 zł. Podniósł także, że choruje na kręgosłup i osteoporozę i przeszedł stan przedzawałowy.

Z przedłożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z córkami: P. B. 21 lat), K. B. (18 lat), E. B. (17 lat) i synem Z. B. (23 lata). Zgodnie ze swoim oświadczeniem skarżący jest właścicielem budynku gospodarczo-mieszkalnego o powierzchni 45 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 2,75 ha. Zgodnie z oświadczeniem skarżący nie uzyskuje żadnych innych dochodów, nie posiada oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) [dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi] należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Stosownie do art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Jedyne dochody gospodarstwa domowego skarżącego stanowią dochody uzyskiwane z tytułu prac dorywczych w kwocie ok. 1.000 - 1.200 zł. Z tych dochodów skarżący pokrywa bieżące wydatki i koszty utrzymania. Nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Istotne jest także, że skarżący jest zobligowany do regulowania alimentów na dzieci, których wysokość wyliczył na kwotę – 700 zł. Jak przy tym wynika ze złożonego oświadczenia, z uwagi na problemy finansowe i niewielkie dochody posiada zaległości w opłacaniu alimentów na ok. 3.000 zł. Nadmienić także należy, że skarżący jest osobą schorowaną, po przebytym stanie przedzawałowym, choruje na osteoporozę i choroby kręgosłupa.

Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kolejnych kosztów postępowania sądowego może stanowić obciążenie jego budżetu domowego. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz informacje załączone do akt postępowania należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.

Zauważyć jednakże w tym miejscu należy, że wpis od skargi w niniejszym postępowaniu w wysokości 100 zł oraz opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem (100 zł) zostały przez skarżącego uiszczone w prawidłowej wysokości. Natomiast sam wniosek o przyznanie prawa pomocy, skarżący złożył w dniu 17 grudnia 2010 r., tj. już na etapie wnoszenia skargi kasacyjnej, po uiszczeniu wpisu od skargi i opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem. Wskazać w związku z tym należy, że wniosek taki wywiera skutki prawne od daty jego wniesienia, nie obejmuje zatem zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

R.A.