Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 501/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Uzupełniono wyrok w zakresie kosztów
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1, art. 155 par. 1, art. 157 par. 1-3, art. 209
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. W. z dnia 6 sierpnia 2014 r. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2014 r. ze skargi M. W. i W. W. na Wójta Gminy Z. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2012 r., sygn. akt IV SA/WA 960/12 postanawia: 1. uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 501/14, w ten sposób, że w sentencji wyroku po pkt 3 dodać pkt 4 w brzmieniu: "zasądza od Wójta Gminy Z. na rzecz skarżącego W. W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego"; 2. odmówić uzupełnienia powyższego wyroku w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

W. W. i M. W. 7 lutego 2014 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Wójta Gminy Z. wyroku tego Sądu z 20 września 2012 r., wydanego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 960/12, zarzucając jednocześnie przewlekłe prowadzenie przez Wójta Gminy Z. postępowania wszczętego wnioskiem Skarżących z 31 maja 2011 r. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku rekreacyjnego na cele mieszkaniowe jednorodzinne na działce ew. nr [...] w obrębie Z. w m. M. oraz wnosząc o wymierzenie temu organowi grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Na wezwanie skarżących do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi został on uiszczony w wysokości 200 zł (k. 45).

W piśmie procesowym z 11 czerwca 2014 r. (k. 56) skarżący W. W. wniósł o zwrot na jego rzecz kosztów postępowania sądowego.

W sentencji wyroku z 25 czerwca 2014 r. Sąd:

1. stwierdził przewlekłe prowadzenie postępowania po prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2012 r., sygn. akt IV SA/WA 960/12;

2. przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

3. wymierzył Wójtowi Gminy Z. grzywnę w wysokości 1.000 zł.

Odpisy wyroku z uzasadnieniem zostały doręczone skarżącym 29 lipca 2014 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.".

Skarżący W. W. pismami z 27 czerwca 2014 r. (k. 75) i z 6 sierpnia 2014 r. (k. 88) wniósł o uzupełnienie wyroku o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, a w piśmie z 6 sierpnia 2014 r. wniósł ponadto o uzupełnienie wyroku o rozstrzygnięcia na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. (o zobowiązanie organu do wydania aktu w określonym terminie) oraz art. 155 § 1 P.p.s.a. (o wydanie postanowienia informującego właściwe organy lub ich organy zwierzchnie o uchybieniach Wójta Gminy Z.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (art. 157 § 1 P.p.s.a.). Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 P.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 P.p.s.a.).

Wniosek z 6 sierpnia 2014 r. jest uzasadniony co do żądania uzupełnienia wyroku o zwrot na rzecz skarżącego W. W. kosztów postępowania sądowego. Skarżący ten uiścił 200 zł tytułem wpisu od skargi, złożył wniosek o zwrot na jego rzecz kosztów postępowania, a Sąd skargę uwzględnił. Zgodnie zaś z art. 209 P.p.s.a. sąd rozstrzyga wniosek strony o zwrot kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę. Skoro w wyroku tego nie uczyniono, zasadne było jego uzupełnienie w tym zakresie. Z kolei wniosek z 27 czerwca 2014 r. co do żądania uzupełnienia wyroku o zwrot na rzecz skarżącego W. W. kosztów postępowania sądowego był przedwczesny, stąd nie został przez Sąd procesowo rozpoznany z uwagi na złożenie terminowego wniosku z 6 sierpnia 2014 r.

Wniosek z 6 sierpnia 2014 r. nie jest natomiast zasadny w pozostałej części.

Odnośnie żądania uzupełnienia wyroku o rozstrzygnięcie na podstawie:

- art. 149 § 1 P.p.s.a. (o zobowiązanie organu do wydania aktu w określonym terminie) należy podnieść, że rozstrzygnięcie tego rodzaju jest obligatoryjne w przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a.; w niniejszej sprawie zaś nie to było przedmiotem skargi, lecz skargę wniesiono w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a. - na przewlekłe prowadzenie postępowania po wyroku uchylającym akt; sąd w przypadku skargi tego rodzaju nie może zobowiązać organu do wydania aktu w określonym terminie, gdyż nie przewiduje tego żaden przepis;

- art. 155 § 1 P.p.s.a. (o wydanie postanowienia informującego właściwe organy lub ich organy zwierzchnie o uchybieniach Wójta Gminy Z.) należy wskazać, że orzeczenie w tym przedmiocie jest fakultatywne (sąd może, ale nie musi podjąć takiego rozstrzygnięcia), zaś uzupełnienie wyroku dotyczy jedynie orzeczeń, które według przepisów ustawy sąd powinien zamieścić z urzędu.

Biorąc pod uwagę powyższe orzeczono na podstawie art. 157 § 1-3 P.p.s.a., jak w pkt 1 i 2 sentencji postanowienia.