Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1332/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-01-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50 par 1 i 2, art. 58 par 1 pkt 2 i par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 28, art. 61 par 4, art 131
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 7 ust 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2003 nr 106 poz 1002
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 10 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Dolecki po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. D. i J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt p o s t a n a w i a: odrzucić skargę w stosunku do J. D.


UZASADNIENIE

Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

W przedmiotowej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r., Nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r.

Nr [...] w przedmiocie czasowego odebrania [...] kotów utrzymywanych przez H. D. w miejscu zamieszkania przy ul. [...] i ich przekazaniu w trybie rygoru natychmiastowej wykonalności do schroniska dla bezdomnych zwierząt w Koszalinie przy ul. [...]

Na powyższą decyzję w dniu [...] r. H. D. oraz J. D. złożyły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta i uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności. W treści skargi, w zakresie oznaczenia stron skarżących wskazana została H. D. oraz J. D. - określona jako matka strony skarżącej, poszkodowana i mająca interes prawny w związku z nielegalnym wtargnięciem straży miejskiej

do jej mieszkania prywatnego i naruszeniu miru domowego.

Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

W świetle przywołanego unormowania skargę do sądu administracyjnego może zatem wnieść podmiot, który wykaże interes prawny pojmowany nie tylko jako uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej przez sąd, lecz gdy wykaże, że interes ten polega na istnieniu związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków,

a zaskarżonym aktem lub czynnością organu administracji publicznej. O interesie prawnym uprawniającym dany podmiot do wniesienia skargi można zatem mówić wówczas, gdy podmiot ten wykaże, w świetle przepisów prawa administracyjnego materialnego, że winien brać udział w postępowaniu administracyjnym

i w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jako strona tych postępowań (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 marca 2011 r., sygn. IV SA/Wr 715/10, źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl).

Skarżąca – J. D. w przedmiotowej sprawie nie występowała przed organami I i II instancji obok swojej córki – H. D. w charakterze strony postępowania, w rozumieniu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

Nie została ona także powiadomiona z urzędu przez właściwe w sprawie organy

o fakcie prowadzenia tych postępowań, stosownie do treści art. 61 § 4 i art. 131 Kodeksu. Z kolei zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia

1997 r. (Dz. U. z 2003 r., Nr 106, poz. 1002 ze zm.), zwierzę traktowane w sposób określony w art. 6 ust. 2 tej ustawy może być czasowo odebrane właścicielowi

lub opiekunowi na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce pobytu zwierzęcia i przekazane m.in. schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę domowe lub laboratoryjne. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że właścicielką odebranych kotów jest H. D.

Z tej przyczyny do niej, jako strony postępowania została skierowana decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] r., a następnie w wyniku zaskarżenia przez H. D. decyzji organu I instancji, także wydana

w postępowaniu odwoławczym decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r.

Zaznaczyć należy, że okoliczność podjęcia czynności wykonawczych przez funkcjonariuszy straży miejskiej w mieszkaniu należącym do skarżącej J. D., które zakwalifikowała ona jako nielegalne i skutkujące naruszeniem miru domowego nie oznacza, że posiada ona interes prawny w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją. W przypadku tego rodzaju naruszeń na jakie powołuje się skarżąca ewentualnie znajdować mogą zastosowanie inne niż sądowoadministracyjny tryby postępowania, jak np. tryb postępowania w przedmiocie skarg i wniosków, czy też tryby postępowania, w których rozstrzyga się na podstawie norm prawa cywilnego lub karnego.

W związku z powyższym przyjąć należy, że skarżąca, której nie przysługiwał status strony w wyliczonych postępowaniach administracyjnych, nie jest także legitymowana, w myśli art. 50 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawie związanej z kontrolą legalności zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie czasowego odebrania H. D. [...] kotów i ich przekazaniu do schroniska dla bezdomnych zwierząt.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca – J. D. posiada co najwyżej interes faktyczny, który nie korzysta z ochrony prawnej w tego rodzaju postępowaniu.

Jednocześnie brak jest też, stosownie do treści art. 50 § 2 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, unormowań szczególnych umożliwiających skarżącej wniesienie skargi w rozpatrywanej sprawie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną w stosunku do J. D. należało odrzucić.