Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1583/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 200, art. 203, art. 204
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski, , , po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej "[...]" spółka akcyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 222/09 o odrzuceniu skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zamiaru wykonania robót budowlanych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 222/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę "[...]" spółka akcyjna. W uzasadnieniu, Sąd pierwszej instancji wskazał, iż 27 lutego 2009 r., "[...]" S.A. z siedzibą w Poznaniu wniosła skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie sprzeciwu do zamiaru wykonywania robót budowlanych. W imieniu skarżącej skargę podpisał radca prawny G. F., nie załączając pełnomocnictwa. Jednocześnie uiszczono wpis od skargi. Pismem z 9 kwietnia 2009 r. zobowiązano pełnomocnika do złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej oraz złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

21 kwietnia 2009 r., pełnomocnik złożył kopię pełnomocnictwa, załączając także kopię odpisu pełnego z rejestru przedsiębiorców (stan na dzień 18 lipca 2007 r.).

Z pełnomocnictwa wynika, że 1 lipca 2004 r. P. P., działający jako prezes zarządu skarżącej spółki, udzielił radcy prawnemu pełnomocnictwa do reprezentowania spółki w postępowaniu administracyjnym oraz postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pismem z dnia 28 kwietnia 2009 r. wezwano skarżącą spółkę do podpisania skargi bądź nadesłania odpisu skargi podpisanego zgodnie ze sposobem reprezentacji spółki, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. W zakreślonym terminie, działający w imieniu skarżącej spółki radca prawny G. F. złożył pismo, w którym oświadczył, że udzielone mu w dniu 1 lipca 2004 r. pełnomocnictwo przez prezesa zarządu - P. P. nie zostało odwołane i nie wygasło, a ponadto że ten właśnie prezes zarządu, wpisany do KRS wpisem z 4 lutego 2002 r., nie został wykreślony co najmniej do 7 marca 2007 r., mógł reprezentować spółkę jednoosobowo.

Odrzucając skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego, Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że wykazanie umocowania osoby podpisującej i składającej skargę stanowi warunek konieczny przyjęcia, że skarga została złożona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu skarżącej. Sąd pierwszej instancji przyjął, że z załączonego odpisu KRS wynika, iż prezesem zarządu skarżącej spółki jest T. H., natomiast P. P. figuruje w Dziale 2 poz. 5 jako prezes, dlatego po uprzednim wezwaniu radcy prawnego do złożenia pełnomocnictwa, zobowiązano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia. Pismo złożone przez radcę prawnego nie stanowiło uzupełnienia braku formalnego skargi, co spowodowało odrzucenie skargi.

Na powyższe postanowienie, pismem z 4 sierpnia 2009 r., wniesiona została skarga kasacyjna, w której pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Pełnomocnik zarzucił postanowieniu Sądu pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędne uznanie, że pełnomocnik nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, iż to właśnie P. P. a nie T. H. K. jest prezesem zarządu, ponieważ został wykreślony wpisem nr 5. Od 4 października 2002 r., prezesem zarządu spółki jest P. P., wpisany wpisem nr 5, który do dnia wniesienia skargi kasacyjnej nadal pełni swoją funkcję.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy.

Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej, z uwagi na brak przesłanek nieważności postępowania.

Za trafny należało uznać zarzut skargi kasacyjnej naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, dokonując analizy pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, stan na dzień 18 lipca 2007 r., doręczonego przez pełnomocnika skarżącej, pominął fakt wykreślenia T. H. (w rzeczywistości T. H. K.) wpisem nr 5 ze składu zarządu i dodania tym samym wpisem P. M. P. jako prezesa. Treść wpisu "prezes" oznacza w istocie prezesa zarządu, jako organu, którego składu dotyczy podrubryka 1 działu drugiego omawianego odpisu.

Odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, który jest wystarczający w niniejszej sprawie do określenia, że podmiot udzielający pełnomocnictwa był do tego uprawniony, to odpis pełny sporządzony po udzieleniu pełnomocnictwa, a obejmujący swoim zakresem wpis nowego prezesa spółki, to jest P. M. P., jeszcze przed datą sporządzenia pełnomocnictwa. Nawet stwierdzenie, że dana osoba nie jest już obecnie prezesem zarządu uprawnionym do reprezentowania spółki, nie oznacza, że udzielone przez nią w okresie sprawowania funkcji pełnomocnictwa wygasają. Pełnomocnictwo prawidłowo udzielone jest ważne, dopóki nie zostanie odwołane przez podmiot aktualnie uprawniony do reprezentacji. Jednocześnie, dołączenie odpisu z KRS aktualnego w dacie sporządzenia skargi nie będzie automatycznie oznaczać, że wcześniej udzielone pełnomocnictwo jest prawidłowe.

W tym stanie rzeczy, nie było podstaw do odrzucenia skargi w związku z nieuzupełnieniem przez skarżącą braku formalnego.

W przedmiocie wniosku zawartego w pkt 2 petitum skargi kasacyjnej należy wskazać, iż prawo do zwrotu kosztów służy tylko w przypadku, gdy Naczelny Sąd Administracyjny wypowiada się w kwestii dotyczącej zasadności samej skargi. Takiej oceny oczywiście nie zawiera postanowienie uwzględniające skargę kasacyjną na postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi i dlatego unormowanie zawarte w art. 203 i 204 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie odnosi się do niego (tak w uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07). Przyjęte w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozwiązanie nie niweczy prawa skarżącego do otrzymania zwrotu kosztów postępowania. Jeżeli w następstwie takiego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji, po ponownym rozpoznaniu sprawy, uwzględni skargę, to nie ma przeszkód, aby na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasądzić na rzecz skarżącego wszystkie koszty postępowania, w tym koszty postępowania kasacyjnego związane ze skargą kasacyjną od postanowienia o odrzuceniu skargi, ponieważ podlegają one zaliczeniu do poniesionych przez skarżącego kosztów postępowania, niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Ze względu na powyższe, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.