Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 591/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i  art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] czerwca 2014 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał skarżącą A. Ł. do uiszczenia wpisu w wysokości 200 złotych od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] czerwca 2014 r.,

w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. sygn. akt [...] oddalił zażalenie. Następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 26 listopada 2014 r. skarżąca została ponownie wezwana do opłacenia skargi.

Z akt sprawy wynika, że wpis nie został dotychczas uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.).

W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy procesowej, skarga od której pomimo wezwania nie został

w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega przez Sąd odrzuceniu.

Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, wysłana na adres skarżącej podany w skardze, była dwukrotnie -

w dniach 2 grudnia 2014 r. oraz 10 grudnia 2014 r. – awizowana. Nadto z adnotacji znajdujących się na potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, iż przesyłkę tą pozostawiono w placówce pocztowej, o czym zawiadomienie umieszczono

w skrzynce oddawczej skarżącej. Następnie przedmiotowa przesyłka została jako niepodjęta w terminie – w dniu 22 grudnia 2014 r. - zwrócona nadawcy (Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu).

Opis czynności umieszczony na kopercie zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków skargi wskazuje, że doręczyciel nie zastał skarżącej w domu, zatem nie było możliwości osobistego doręczenia przesyłki.

W tej sytuacji został zastosowany tryb wynikający z art. 73 p.p.s.a. Ustawodawca w ostatnim zdaniu tego przepisu wprowadza fikcję prawną doręczeń sprowadzającą się do tego, że wykazanie wykonania czynności określonych w art. 73 p.p.s.a. daje podstawę do uznania skuteczności doręczenia, w sytuacji gdy adresat nie podejmie przesyłki. W niniejszej sprawie doręczający przesyłkę prawidłowo wykonał czynności opisane w powołanym przepisie.

Reasumując należy stwierdzić, że doręczenie wezwania do uzupełnienia braków skargi nastąpiło w sposób przewidziany prawem a dniem, w którym dokonano doręczenia, zgodnie z wytycznymi zawartymi w przepisie art. 73 p.p.s.a. jest 16 grudnia 2014 r. (wtorek). Ostatnim dniem do wykonania wezwania do uzupełnienia braków wniesionej skargi był zatem 23 grudnia 2014 r. (wtorek).

Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia stanu faktycznego i stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.