Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 251/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-01-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: dokonano wykładni
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Bryk /spr./ Sędzia WSA Joanna Zdrzałka Asesor WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie wykładni uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 251/07 wydanego w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 12.2006 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy skierowania do domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a wyjaśnić wątpliwości wynikające z uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 251/07 w części dotyczącej wskazówek co do dalszego postępowania w ten sposób, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ dopuści dowód z opinii biegłych lekarzy specjalistów z zakresu chorób wewnętrznych i ortopedii.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 251/07

U Z A S A D N I E N I E

We wniosku z dnia 15.01.2008 r., Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wniósł o dokonanie wykładni uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17.10.2007 r., sygn. akt II SA/Rz 251/07 w części dotyczącej wskazań co do dalszego postępowania przez wskazanie specjalności biegłego lekarza, który ma wydać zaleconą opinię.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Na wstępie odpowiedzieć należy na trzy pytania, a mianowicie:

1) czy organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji posiada legitymację do złożenia wniosku o dokonanie wykładni wyroku,

2) czy na tle art. 158 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm./, zwanej dalej skrótem: p.p.s.a., dopuszczalna jest wykładania uzasadnienia wyroku,

3) czy wykładni wyroku powinien dokonać ten sam skład orzekający, który wydał wyrok podlegający wykładni, czy też takiej czynności może dokonać Sąd w innym składzie osobowym?

W piśmiennictwie administracyjnym wyrażany jest pogląd, iż wykładni wyroku sądu można dokonać z urzędu, jak i na wniosek strony postępowania sądowego /por. Tadeusz Woś i inni – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Prawnicze "Lexis-Nexis", W-wa 2005, str. 491 oraz Bogusław Dauter i inni – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2005, str. 368 in fine/.

Na kanwie zaś art. 352 k.p.c., który odpowiada treści art. 158 p.p.s.a., utrwalił się pogląd, iż legitymowanymi do zgłoszenia wniosku o wykładnię orzeczenia są: strona, uczestnik postępowania, prokurator, komornik itp. /por. Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego pod redakcją Kazimierza Piaseckiego, Wyd. C.H. Beck, W-wa 1996, t. I, str. 1065/.

Wyrokiem z dnia 17.10.2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 12.2006 r., Nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] 11.2006 r., Nr [...] Wymieniony wyrok jest prawomocny od dnia 24.12.2007 r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej nie był stroną postępowania sądowego, ale stosownie do art. 153 p.p.s.a. jest związany wskazaniami Sądu co do dalszego postępowania, zatem zdaniem Sądu in merito jest legitymowany do złożenia wniosku o dokonanie wykładni uzasadnienia rzeczonego wyroku. Sytuacja tego organu jest także porównywalna z sytuacją komornika, któremu na tle art. 352 k.p.c. przyznaje się taką legitymację w przypadku gdy istnieją wątpliwości co do sformułowania tytułu egzekucyjnego.

Odpowiedź na drugie i trzecie pytanie nie stwarza istotnego problemu, bowiem w literaturze petryfikuje się zapatrywanie, że wykładnia wyroku może dotyczyć sentencji, jak i uzasadnienia /dodatkowo Wojciech Chróścielewski i Jan Paweł Tarno – Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sądami administracyjnymi, Wyd. Prawnicze "Lexis-Nexis", W-wa 2006 r., Wydanie II, str. 533/.

Art. 158 p.p.s.a. stanowi, że Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Brzmienie tego przepisu prowadzi do jednoznacznej konkluzji, że skoro przedmiotowy wyrok był wydany przez skład trzech sędziów, przeto wykładni powinien dokonać Sąd również w składzie 3 sędziów, ale nie muszą to być ci sami sędziowie. Treść tego przepisu wyłącza zastosowanie art. 16 § 2 p.p.s.a.

Przechodząc do istoty sprawy należy podkreślić, że warunkiem zasadności wniosku o wykładnię sentencji wyroku lub uzasadnienia jest istnienie wątpliwości dotyczących tych elementów wyroku.

Przedmiotem wykładni jest część tekstu uzasadnienia wyroku o treści:

"ze względu na istniejącą sprzeczność między orzeczeniem Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w R. z dnia [...].09.2006 r. /pkt 7 wskazań/, a zaświadczeniami lekarskimi wystawionymi przez lekarza z Przychodni Rejonowej w D., dopuścić dowód z opinii biegłego lekarza odpowiedniej specjalności na okoliczność, czy stan zdrowia skarżącego pozwala mu samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, a jeżeli nie, czy wymaga całodobowej opieki oraz jakiej konkretnie wymaga. Opinia powinna być wydana na podstawie dokumentacji lekarskiej z Przychodni Rejonowej w D. oraz dokumentacji i wyników badań z Domu Pogodnej Starości w D." Dodać należy, iż w pozostałej części uzasadnienia wyroku Sąd wymienił schorzenia, na które choruje skarżący, przeto istniała możliwość ustalenia jakiej dziedziny medycyny dotyczą.

Wątpliwości wnioskodawcy dotyczą tego, że Sąd pisząc o opinii biegłego lekarza użył liczby pojedynczej, zaś skarżący cierpi na różne schorzenia oraz nie określił rodzaju specjalności biegłego.

Zdaniem Sądu in merito wskazana wątpliwość może być istotna przede wszystkim z uwagi na treść art. 153 p.p.s.a., bo zmierza do zapewnienia właściwego kierunku postępowania adekwatnego do intencji Sądu.

Z tekstu uzasadnienia wynika, że skarżący m. innymi choruje na choroby układu oddechowego i krążenia, a także na schorzenia kręgosłupa i miażdżycę, przeto w takiej sytuacji opinia powinna być wydana przez internistę i ortopedę.

Mając to na uwadze i na podstawie art. 158 p.p.s.a. Sąd dokonał wykładni uzasadnienia wyroku jak w sentencji postanowienia.