Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 593/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 316 poz 65 art. 80
law: Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady  (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów  wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007  w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina
article: art, 29
journal: Dz.U. 2008 nr 98 poz 634
law: Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant St. sekr. sądowy Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2013 r. przy udziale – sprawy ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [..] w przedmiocie płatności obszarowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku 3. zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. na rzecz strony skarżącej kwotę 2914 zł (słownie: dwa tysiące dziewięćset czternaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Skargą z [...] r. pełnomocnik W. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. nr [...] z dnia [...] . utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. z dnia [...] r. o Nr [...] o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny:

W dniu [...] . W. K. złożyła do Biura Powiatowego ARiMR w P. wniosek o przyznanie płatności na rok 2010. W przedmiotowym wniosku strona ubiegała się o jednolitą płatność obszarową (JPO) do powierzchni [...] ha oraz uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni upraw podstawowych (UPO) do gruntów rolnych o łącznej o powierzchni [...] .

W wyniku przeprowadzonej kontroli administracyjnej oraz wyjaśnień złożonych przez producenta stwierdzono, że powierzchnia uprawniona do płatności jest mniejsza niż zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności na 2010r. Ustalenia nieprawidłowości dokonano w oparciu o pomiary powierzchni ewidencyjno gospodarczej ( PEG) odpowiadającej powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach danej działki ewidencyjnej, wykonane na dostępnych w systemie informatycznym ARiMR zdjęciach obszarów zajmowanych przez działki rolne ujęte we wniosku producenta.

W dniu [...]. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. wydał decyzję nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, którą przyznał stronie płatności na rok 2010 w wysokości: [...] zł, w tym:

- JPO w wysokości [...] zł do powierzchni stwierdzonej [...] ha (powierzchnia deklarowana [...]ha), po potrąceniu sankcji wieloletnich z roku 2008 w wysokości [...]zł,

- UPO w wysokości [...]zł do powierzchni stwierdzonej [...]ha (powierzchnia deklarowana [...]ha).

Przedmiotowa decyzja została doręczona osobiście stronie w dniu [...]r . Od decyzji tej strona nie wniosła odwołania.

Płatności przyznane w/w decyzją nr [...]z dnia [...]r. zostały w dniu [...]. przekazane na rachunek bankowy wskazany przez stronę we wniosku o wpis do ewidencji producentów rolnych.

Następnie decyzją nr [...]z dnia [...]. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. stwierdził nieważność decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. nr [...]z dnia [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał między innymi, że "decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. nr [...]z dnia [...]r. rażąco narusza art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w związku z art. 7 i 77 § 1 Kpa, ponieważ organ przyznał wnioskodawcy płatności na rok 2010 nie ustalając powierzchni kwalifikującej do płatności zgodnie z wartością maksymalnego kwalifikowanego obszaru (PEG) wyznaczonego w systemie identyfikacji działek rolnych". W/w decyzja została doręczona za potwierdzeniem odbioru w dniu [...]r. Od decyzji tej strona nie złożyła odwołania.

Następnie Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. wydał w dniu [...]. decyzję nr [...]w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, którą przyznał W. K. płatności na rok 2010 w wysokości [...]zł w tym:

- [...]zł z tytułu jednolitej płatności obszarowej, po nałożeniu sankcji powierzchniowych do powierzchni stwierdzonej [...]ha (powierzchnia deklarowana [...]ha) po potrąceniu sankcji wieloletnich z roku 2008 w wysokości [...]zł,

- [...]zł z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych, po nałożeniu sankcji powierzchniowych do powierzchni stwierdzonej [...]ha (powierzchnia deklarowana [...]ha).

Decyzja została doręczona w dniu [...]., i strona nie wniosła odwołania od w/w decyzji.

Następnie zawiadomieniem nr [...]z dnia [...]r . W. K. została poinformowana przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia kwoty nienależnie/nadmiernie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, uzyskanych na mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. nr [...]z dnia [...]r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

W wyniku wszczętego postępowania decyzją nr [...]z dnia [...]r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. ustalił stronie kwotę nienależnie/nadmiernie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w wysokości [...]zł, uzyskanej na mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. Nr [...]z dnia [...]r. w sprawie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010, powiększonej o odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, naliczane po upływie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej nienależnie/nadmiernie pobrane płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego

Podstawą prawną decyzji były:

- art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm. – dalej k.p.a.),

- art. 29 ust. 1, 2 i 8 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634, ze zm. -dalej ustawa o Agencji),

- art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051 ze zm. - dalej ustawa o płatnościach o płatnościach obszarowych 2007),

- art. 80 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. L 316 z 02.12.2009 r., str. 65), zwanego dalej rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1122/2009.

W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że kwota stanowiąca różnicę pomiędzy sumą płatności przekazaną na rachunek strony w dniu [...]r. na podstawie pierwotnej decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. nr [...]z dnia [...]r., a sumą tych płatności przyznanych w ostatecznej decyzji wydanej przez ten organ nr [...] z dnia [...]r., stanowi płatności pobrane nienależnie i wynosi [...]zł; co uzasadnia ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności w przedmiotowej sprawie.

Odnośnie kwestii odstąpienia od ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności, organ zauważył, iż zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy o płatnościach obszarowych 2007, Kierownik biura powiatowego agencji odstępuje od ustalenia kwot nienależnie lub nadmiernie pobranych jednolitej płatności obszarowej, wsparcia specjalnego, oddzielnej płatności do owoców miękkich, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej lub płatności do pomidorów, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji, w przypadku gdy kwota każdej z tych płatności nie jest wyższa od kwoty stanowiącej równowartość 100 euro przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1913/2006.

Organ zaznaczył, że w rozpatrywanej sprawie, na kwotę nienależnie pobranych płatności składają się kwoty płatności w wysokości: [...]zł z tytułu jednolitej płatności obszarowej oraz [...]zł z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej. Stwierdził, iż każda z ww. kwot przekracza kwotę stanowiącą równowartości 100 euro, przeliczoną na złote według kursu euro, ustalonego zgodnie z art. 3 powołanego wyżej rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1913/2006. Tym samym w odniesieniu do ww. płatności nie zachodzą przesłanki uzasadniające odstąpienie od ustalenia kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności.

Organ pierwszej instancji wskazał, iż zgodnie z art. 80 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 w przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zobowiązany jest do jej zwrotu. Organ wskazał również, że zgodnie z art. 80 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 obowiązek zwrotu nienależnie pobranych płatności nie ma zastosowania pod warunkiem łącznego spełnienia następujących przesłanek:

- płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwej władzy,

- błąd ten nie mógł w zwykłych okolicznościach zostać wykryty przez rolnika.

Jednakże w przypadku, jeśli błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczaniem danej płatności, obowiązek zwrotu nie powstaje wyłącznie wówczas, jeżeli o decyzji o zwrocie nie powiadomiono zainteresowanego w terminie 12 miesięcy odpłatności. Organ podkreślił przy tym, że zasadą jest, iż płatności nienależnie lub nadmiernie pobrane powinny zostać zwrócone, a tym samym przepisy ustanawiające wyjątki od tej zasady powinny być interpretowane zawężająco.

Organ wskazał, że w niniejszej sprawie płatności, wypłacone w dniu [...] ., na podstawie decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. nr [...] z dnia [...] r., nie wynikały z pomyłki ARiMR, bowiem w dniu wydawania ww. decyzji Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. nie posiadał informacji, z których wynikałoby, iż uległa zmianie powierzchnia kwalifikowana do płatności zgodnie z wartością maksymalnego kwalifikowanego obszaru (PEG) wyznaczonego w systemie identyfikacji działek rolnych.

Organ stwierdził, że kwota płatności w wysokości [...] zł, jest płatnością nienależną w rozumieniu art. 80 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, a jednocześnie nie zachodzą negatywne przesłanki obowiązku zwrotu tej płatności, o których mowa w art. 80 ust. 3 powołanego rozporządzenia.

Organ wskazał także, że art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji, przewiduje wydanie decyzji o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w razie dokonania nienależnej lub nadmiernej wypłaty rodzajowo określonych środków publicznych. Przepis ten nie uzależnia konieczności wydania decyzji od przyczyny, z powodu której nastąpiła taka wypłata. Obejmuje więc według organu swoim zakresem również nienależne lub nadmierne pobranie środków publicznych w oparciu o decyzję, która następnie została wzruszona, co miało miejsce w rozpatrywanej sprawie.

Od powyższej decyzji strona pismem z [...] r. wniosła odwołanie w którym podniosła, iż przedmiotowa decyzja została wydana z naruszeniem:

- art. 80 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30.11.2009r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L z dnia 02.12.2009 r.,),

- art. 7, art. 8, art. 10 § 1 oraz art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego z dnia 14.06.1960r (Dz. U. 2000 Nr 98 poz. 1071 ze zm. – dalej k.p.a.).

W wyniku rozpoznania odwołania Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. wydał decyzję [...] z dnia [...]r . utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Odnosząc się do zarzutów odwoławczych organ odwoławczy stwierdził, iż nie są zasadne, nie mają wpływu na wynik przedmiotowego rozstrzygnięcia, a tym samym odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.

Organ zaznaczył, że określenie wielkości powierzchni gruntów rolnych uprawnionych do płatności, stanowi przedmiot postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, a nie postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków. Dodał także że postępowanie dotyczące przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego poprzedzało postępowanie w sprawie ustalenia obowiązku zwrotu płatności pobranych nienależnie lub nadmiernie. Sprawa przyznania W. K. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010, stanowiła przedmiot odrębnego postępowania, zakończonego wydaniem przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. decyzji Nr [...] z dnia [...] r. Strona nie wniosła odwołania od w/w decyzji w związku z czym decyzja stała się prawomocna.

Organ podkreślił, że przedmiotem badania w postępowaniu o wydanie decyzji w trybie art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji jest ustalenie, czy w danej sprawie doszło do nienależnego lub nadmiernego pobrania środków pochodzących z wymienionych w tym przypisie funduszy. Sytuacja, w której dochodzi do nienależnego/nadmiernego pobrania takich środków ma miejsce niewątpliwie wówczas, gdy wspomniane środki zostaną przyznane na podstawie decyzji administracyjnej (oraz nastąpi ich wypłata), a następnie decyzja zostanie ostatecznie wyeliminowana z obrotu prawnego.

Organ zaznaczył, iż w toku obecnego postępowania zadaniem Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR nie było kontrolowanie zasadności wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji przyznającej środki, a jedynie ustalenie, czy wyeliminowanie to jest prawnie skuteczne to jest, czy nastąpiło ostateczną decyzją administracyjną, co miało miejsce w rozpatrywanej sprawie. Dla oceny zasadności ustalenia W. K. kwoty nienależnie/nadmiernie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2010 decydujące znaczenie według organu odwoławczego ma zatem ustalenie, czy uzyskane przez stronę płatności za rok 2010 są "nadmierne" w rozumieniu art. 80 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009.

Odnosząc się do powyższego organ wskazał, że decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. nr [...] z dnia [...] r., na mocy której stronie przyznano płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2010 w wysokości [...] zł, została następnie wyeliminowana z obrotu prawnego i orzeczono o przyznaniu W. K. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2010 w wysokości [...] zł..

W rozpatrywanej sprawie płatności przekazane w dniu [...] r., w kwocie [...] zł na mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. nr [...] z dnia [...] r. stały się częściowo nadmierne, skoro Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. , po uprzednim stwierdzeniu przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. nieważności w/w decyzji tego organu nr [...] z dnia [...] r., przyznał stronie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2010 w wysokości [...] zł. Oznacza to zdaniem organu, że środki, które w rzeczywistości zasiliły rachunek bankowy strony z powyższego tytułu powinny podlegać w części zwrotowi, jako płatność nadmierna w rozumieniu art. 80 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009.

W konsekwencji ustalona sporną decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. nr [...] z dnia 19.11.2012r. kwota nienależnie/nadmiernie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w wysokości [...] zł stanowi różnicę pomiędzy kwotą płatności uzyskanych na mocy pierwotnej unieważnionej decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. nr [...] z dnia [...] r., w wysokości [...] zł, a należną kwotą tych płatności, przyznanych ostateczną decyzją tego organu nr [...] z dnia [...]. w wysokości [...]zł ([...] zł- [...] zł = [...]zł).

Organ wskazał na regulacje z art. 80 ust. 3 Rozporządzenia komisji (WE) nr 1122/2009 z 30 listopada 2009r. zgodnie z którą obowiązek zwrotu, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz jeśli błąd nie mógł zostać wykryty przez rolnika w zwykłych okolicznościach. Jednak w przypadku gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczaniem przedmiotowej płatności, akapit pierwszy stosuje się jedynie, jeśli decyzja o odzyskaniu nie została przekazana w terminie 12 miesięcy od płatności.

Analizując zastosowanie w sprawie tej regulacji wskazał, iż płatności za 2010r. zostały stronie przekazane w dniu [...] r. na rachunek bankowy strony, natomiast decyzja o ustaleniu kwoty nienależnie / nadmiernie pobranych należności z [...] r. została doręczona stronie w dniu [...] r.

Organ zauważył także, iż płatności w kwocie [...] zł przekazane stronie istotnie wynikały z pomyłki "właściwej władzy" gdyż wynikały z pomyłki organu wynikającej z decyzji z [...] r nr [...] , którą przyznano płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na 2010r., podczas gdy organ winien był ustalić powierzchnię kwalifikowaną do płatności na poszczególnych działkach ewidencyjnych.

W ten sposób zatem organ odwoławczy zmienił stanowisko co do okoliczności, iż to płatność została dokonana an skutek pomyłki właściwego organu .

Powyższe zdaniem organu nie oznacza jednak, iż zaistniała druga część normy art. 80 ust.3 Rozporządzenia Komsji WE nr 1122/2009 tj., że błąd ten nie mógł zostać wykryty w zwykłych okolicznościach przez rolnika. W tym zakresie stwierdził iż w stanie faktycznym doszło do wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa, Tym samym błąd stanowiący takie naruszenie ze swej istoty jest błędem oczywistym, który w zwykłych okolicznościach mógł zostać wykryty przez stronę .

Organ podkreślił, iż rolnik ubiegający się o płatności otrzymuje informację o maksymalnym kwalifikowanym obszarze przypadającym na daną działkę ewidencyjną wraz ze wstępnie wypełnionymi wnioskami o przyznanie pomocy tzw. wnioski spersonalizowane oraz materiałem graficznym, który wskazuje granice działek referencyjnych oraz ich unikalną identyfikację przekazywane rolnikom przez agencję. Maksymalny obszar kwalifikowany określony w prowadzonym przez ARiMR systemie identyfikacji działek rolnych dla danej działki ewidencyjnej stanowi powierzchnia gruntów rolnych spełniających kryteria określone w art. 124 ust. 2 Rozporządzenia WE nr 73/2009 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników, zmieniającego rozporządzenie WE 1290/2005, obejmując m.in. grunty orne, trwałe użytki zielone, uprawy trwałe oraz ogródki przydomowe , a także elementy krajobrazu podlegające zachowaniu w obrębie działki rolnej obejmujące drzewa będące pomnikami przyrody , oczka wodne o łącznej powierzchni mniejszej niż 100 m² oraz rowy do 2 m szerokości. Maksymalny obszar kwalifikowany jest to zatem powierzchnia odpowiadająca powierzchni rzeczywistej. Zatem rolnik wstępnie otrzymując formularz wniosku ma obowiązek dokonać zmian na tym formularzu, jeżeli stwierdzi, że jakakolwiek informacja tam zawarta jest błędna rolnik ma zatem możliwość zanegowania wyznaczonego przez ARiMR maksymalnego kwalifikowanego obszaru w ramach poszczególnych działek ewidencyjnych, gdy uzna że znajduje on potwierdzenie w oparciu o aktualny stan faktyczny. Wówczas organ ma obowiązek przeprowadzić stosowne postępowanie celem wyjaśnienia rozbieżności w deklaracji zgłoszonej powierzchni, a wartością maksymalną kwalifikowanego obszaru ustalonego w systemie identyfikacji działek rolnych.

Organ zaakcentował, iż nawet w przypadku gdy strona z wnioskiem spersonalizowanym nie otrzyma informacji o wielkości maksymalnego obszaru kwalifikowanego danej działki i tak jest obowiązana zadeklarować powierzchnię działki kwalifikującą do objęcia płatnościami.

Tymczasem strona składając wniosek o przyznanie płatności na rok 2010 zadeklarowała do płatności grunty orne o powierzchni większej od uprawnionej do płatności.

Organ podkreślił także, iż strona składając wniosek o płatności za 2010r. złożyła podpis w rubryce X dot. oświadczeń i zobowiązań poświadczając, iż znane jej są zasady przyznawania płatności. W ten sposób strona potwierdziła znajomość przepisów w zakresie zasad uzyskania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na 2010r. jak i norm dot. obowiązku zwrotu płatności nienależnie pobranych lub nadmiernie potrąconych. Także obowiązek znajomości zasad zawarty został w art. 12 ust. 1 Rozporządzenia WE 1122/2009.

Odpowiadając z kolei na zarzut odwołania naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisów postępowania tj. art. 7, art. 8, art. 10 § 1 oraz art. 77 § 1 organ odwoławczy stwierdził, że nie doszło do naruszenia reguł postępowania. Według organu odwoławczego organ ARiMR podjął wszelkie kroki by zebrać materiał dowodowy w przedmiotowej sprawie, umożliwiając na każdym etapie stronie możliwość wypowiedzenia się co do zebranego materiału. Z kolei treścią zawiadomienia powiadomiono stronę o wszczęciu postępowania w celu ustalenia kwoty nienależnie pobranej płatności. Organ treścią niniejszego pisma powiadomił W. K. o możliwości uzyskania wszelkich informacji w sprawie wskazując na formę kontaktu osobistego (podając adres siedziby oraz godziny urzędowania). Organ wskazał, że również treścią niniejszego zawiadomienia poinformowano wnioskodawcę o przysługujących mu prawach jakie wypływają z brzmienia art. 10 §1 Kpa.

Organ na potwierdzenie prawidłowości stanowiska zajętego w sprawie powołał wyrok WSA w Warszawie z 8.08.2009r. sygn. akt V SA/Wa 644/09 .

Na powyższą decyzję strona dnia [...]r. wniosła w skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zarzucając decyzji II instancji, podobnie jak w odwołaniu:

- naruszenie prawa materialnego: art. 80 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30.11.2009r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L z dnia 02.12.2009 r.,) poprzez jego niewykonanie,

- naruszenie przepisów postępowania wyrażonych w art. 7 i 8 k.p.a.

W związku ze zbieżnością zarzutów skargi i poprzedzającego ja odwołania organ w odpowiedzi na skargę powtórzył argumentację zawartą w decyzji II instancji. i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a .uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, stwierdzeniem ich nieważności bądź wydania ich z naruszeniem prawa, wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W szczególności, w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. sąd uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przeprowadzone w tak zakreślonych ramach badanie sprawy wykazało, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. , którą utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Ustalony w sprawie stan faktyczny jest niesporny pomiędzy stronami i sprowadza się do tego, iż W. K. zostały przyznane i przekazane w dniu [...] r. płatności w ramach wsparcia bezpośredniego za 2010r. w kwocie [...] zł. Nastąpiło to w wyniku wydania decyzji przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. [...] . Decyzja ta następnie została usunięta z obrotu prawnego w wyniku stwierdzenia nieważności tejże decyzji w wyniku wydania decyzji w dniu [...] . nr [...] przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. .

W wyniku wydania decyzji [...] r . przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. o nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2010r. płatności te w tym: jednolita płatność obszarowa i uzupełniająca płatność obszarowa zostały stronie przyznane w kwocie [...] zł.

Spór pomiędzy stronami sprowadza się do oceny czy zaistniałe w sprawie okoliczności faktyczne uzasadniały wydanie decyzji ustalającej W. K. obowiązek zwrotu nadmiernie /nienależnie pobranych płatności w kwocie [...] zł.

Organ odwoławczy stoi na stanowisku, iż zasadnym i prawidłowym było wydanie decyzji ustalającej zwrot kwoty nienależnie pobranych płatności przez W. K. w trybie art. - art. 29 ust. 1, 2 i 8 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634), art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051 ze zm.) w związku z art. 80 Rozporządzenia Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina.

Zdaniem organu odwoławczego nawet bowiem przyjmując, iż dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu, w odniesieniu do którego to zagadnienia organ odwoławczy wyraził pogląd odmienny od poglądu organu I instancji, który jednoznacznie w decyzji wydanej w postępowaniu I instancji stanął na stanowisku, iż błędu takowego po stronie organu nie było, to i tak zaistniały podstawy faktyczne do wydania spornej decyzji, gdyż błąd mógł zostać wykryty przez rolnika w zwykłych okolicznościach.

Zgodnie z art. 29 ust. 1, 2 i 8 ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ustalenie kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych:

1) pochodzących z funduszy Unii Europejskiej;

2) krajowych, przeznaczonych na:

a) współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej,

b) finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej

- następuje w drodze decyzji administracyjnej.

2. Właściwym w sprawie ustalenia kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych w decyzji, o której mowa w ust. 1, jest organ właściwy do rozstrzygnięcia w sprawie przyznania płatności lub pomocy finansowej ze środków publicznych, o których mowa w ust. 1.

3. O ustaleniu kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych organ, o którym mowa w ust. 2, może rozstrzygnąć również w decyzji w sprawie przyznania płatności lub pomocy finansowej ze środków publicznych, o których mowa w ust. 1.

Z regulacji art. 29 ustawy o Agencji wynika zatem, iż w przepisie art. 29 jest mowa o dwóch rodzajach należności: kwocie nadmiernie pobranych środków publicznych i nienależnie pobranych środków publicznych. Kwota nadmiernie pobranych środków publicznych jest to kwota wypłaty nadwyżki dokonanej przez organ wypłaty nad wynikającą z ustawy, decyzji. Kwota zaś nienależnie pobranych środków publicznych to kwota wypłacona przez organ w sytuacji, gdy nie było ustawowego obowiązku jej wypłacenia, albo obowiązek ten nie istniał, albo wygasł. W obu przypadkach świadczenie dokonane przez organ przewyższa to czego wymaga od organu przepis prawa.

W konsekwencji powyższego rację ma organ, iż wypłata kwoty [...] zł stronie z tytułu płatności na tok 2010r. była wypłatą świadczenia w nadmiernej wysokości biorąc po uwagę to, iż płatności w ramach sytemu wsparcia bezpośredniego za ten rok przysługują stronie w kwocie [...] zł.

Zgodnie z art. 80 Rozporządzenia Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina

w przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zwraca przedmiotową kwotę powiększoną o odsetki naliczone zgodnie z ust. 2 (Ust. 1).

Odsetki nalicza się za okres między terminem zwrotu płatności przez rolnika wyznaczonym w nakazie odzyskania środków, który nie może przekraczać 60 dni, a datą zwrotu lub odliczenia (Ust. 2).

Stosowana stopa odsetek obliczana jest zgodnie z przepisami prawa krajowego, ale nie jest niższa niż stopa procentowa stosowana na mocy przepisów krajowych przy odzyskiwaniu kwot.

Obowiązek zwrotu, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz jeśli błąd nie mógł zostać wykryty przez rolnika w zwykłych okolicznościach (Ust 3).

Jednak w przypadku, gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczaniem przedmiotowej płatności, akapit pierwszy stosuje się jedynie, jeśli decyzja o odzyskaniu nie została przekazana w terminie 12 miesięcy od płatności.

Rozważenia wymaga zatem czy w sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 80 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 warunkujące obowiązek zwrotu dokonania nienależnej płatności, a zatem czy: dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu, czy błąd mógł zostać wykryty przez rolnika w zwykłych okolicznościach i czy decyzja o odzyskaniu kwoty nie została przekazana w terminie 12 miesięcy od płatności.

W odniesieniu do ostatniej z powołanych przesłanek to zauważyć należy , iż wypłata płatności za 2010r. została przekazana stronie w dniu [...] r. zaś decyzja o ustaleniu kwoty nienależnie/ nadmiernie pobranych należności z [...] r. została doręczona stronie w dniu [...] r ., w konsekwencji zatem w sprawie nie zaistniała negatywna przesłanka do wydania decyzji w przedmiocie obowiązku zwrotu płatności.

W odniesieniu do kolejnej przesłanki uzależniającej obowiązek zwrotu dokonania nienależnej płatności dotyczącej wymogu by dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu organ odwoławczy wprost stwierdził, iż płatność w kwocie [...] zł dokonana została na skutek pomyłki właściwego organu. Spełniona zatem w tym zakresie została ta część przepisu warunkująca wydanie spornej decyzji.

Spór sprowadza się do oceny drugiej części przepisu art. 80 ust. 3 a mianowicie, czy błąd mógł zostać wykryty przez rolnika w zwykłych okolicznościach. Przy czym ustawodawca nie wskazał co pod tym pojęciem należy rozumieć. Zdaniem Sądu zwykłe okoliczności to takie, gdzie strona bez nadmiernej wnikliwości może zauważyć, iż sporządzając wniosek o przyznanie wsparcia bezpośrednie popełniła błąd.

Zdaniem organu odwoławczego takowy błąd mógł być w okolicznościach sprawy wykryty przez W. K. . W tym zakresie organ odwoławczy powołał się na okoliczność, iż w stanie faktycznym doszło do wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa, które to naruszenie zdaniem organu ze swej istoty jest błędem oczywistym, który w zwykłych okolicznościach mógł zostać wykryty przez stronę .

Organ odwoławczy wskazał także, iż rolnik ubiegający się o płatności otrzymuje informację o maksymalnym kwalifikowanym obszarze przypadającym na daną działkę ewidencyjną wraz ze wstępnie wypełnionymi wnioskami o przyznanie pomocy tzw. wnioski spersonalizowane oraz materiałem graficznym, który wskazuje granice działek referencyjnych oraz ich unikalną identyfikację przekazywane rolnikom przez agencję. Maksymalny obszar kwalifikowany jest to zatem powierzchnia odpowiadająca powierzchni rzeczywistej. Zatem rolnik wstępnie otrzymując formularz wniosku ma obowiązek dokonać zmian na tym formularzu, jeżeli stwierdzi że jakakolwiek informacja tam zawarta jest błędna. Organ zaakcentował, iż nawet w przypadku gdy strona z wnioskiem spersonalizowanym nie otrzyma informacji o wielkości maksymalnego obszaru kwalifikowanego danej działki i tak jest obowiązana zadeklarować rzeczywistą działkę kwalifikującą do objęcia płatnościami, czego strona wnioskując o przyznanie płatności na rok 2010 nie dotrzymała deklarując powierzchnię większą od uprawnionej do płatności. Także składając wniosek o płatności za 2010r. strona składa podpis w rubryce dot. oświadczenia, iż znane jej są zasady przyznawania płatności. Wskazał także iż gdy strona nie zakwestionowała odwołaniem decyzji którą przyznano jej mniejszą płatność to takie zachowanie determinuje stwierdzenie iż producent rolny mógł wykryć błąd co do prawidłowego ustalenia co do faktycznej powierzchni użytkowanej rolniczo kwalifikującej do objęcia płatnościami bezpośrednimi .

Sąd po wnikliwej lekturze uzasadnienia decyzji wydanej przez organ odwoławczy i zapoznaniu się z aktami sprawy nie podziela stanowiska, iż obecnie wydana decyzja odpowiada prawu.

Przede wszystkim na wstępie Sąd zauważa, iż nie podziela poglądu WSA w Warszawie z wyroku akt 8.08.2009r. sygn. akt V SA/Wa 644/09, iż wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa stanowi o zaistnieniu błędu oczywistego, który w zwykłych okolicznościach sprawy mógł zostać przez stronę wykryty. Zdaniem Sądu taka sytuacja faktyczna , która miała miejsce w spornej sprawie wcale nie oznacza, iż błąd mógł zostać przez stronę wykryty w zwykłych okolicznościach sprawy, jak twierdzi organ w ślad za WSA w Warszawie. Powyższe oznacza, iż stanowisko organu oparte na tej podstawie co do zaistnienia w sprawie błędu oczywistego z tej jedynie przyczyny, iż w sprawie doszło do wydania przez Kierownika Biura Powiatowego w P. decyzji dotkniętej wadą rażącego naruszenia prawa nie może się ostać.

Ponadto zdaniem Sądu organ sporządzając uzasadnienie faktyczne w sposób wyżej opisany naruszył także regulacje z art. 107 k.p.a. Powinnością bowiem organu jest wypełnienie postulatu prawidłowego sporządzenia uzasadnienia decyzji administracyjnej, o którym mowa w art. 107 § 3 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem, uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać: wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Strona zatem winna zostać powiadomiona w treści wydanej decyzji w sposób jednoznaczny jakie okoliczności faktyczne zdaniem organów spowodowały iż błąd mógł zostać wykryty przez W. K. w zwykłych okolicznościach sprawy. Tymczasem organ odwoławczy w decyzji w sposób ogólny, bez konkretnego wskazania czy okoliczność na którą się powołuje zaistniała w sprawie wymienia okoliczności, które jego zdaniem wyczerpują przesłankę wykrycia błędu w zwykłych okolicznościach przez rolnika. Wskazuje bowiem np. przesłanie wniosku spersonalizowanego wraz z materiałem graficznym bez jednoczesnego wskazania czy w sprawie miało to miejsce. Zauważyć należy, iż także okoliczność, o której mowa, w żaden sposób nie wynika z akt administracyjnych, co pozbawia sąd możliwości przeprowadzenia kontroli spornej decyzji w tym względzie. Nie wiadomo bowiem czy takowy spersonalizowany wniosek materiałem graficznym został stronie przesłany, czy też organ jedynie, jak już powiedziano, hipotetycznie taką możliwość w sprawie założył. Tymczasem jest to istotne w sprawie zarówno z tej przyczyny, czy faktycznie takowy wniosek został stronie wraz załącznikami graficznymi przesłany jak iż tej przyczyny, iż w postępowaniu administracyjnym strona ma zagwarantowane prawo do obrony i precyzyjnego formułowania zarzutów przeciw podjętej decyzji co ma miejsce jedynie wówczas gdy organ precyzyjnie wskazuje okoliczności faktyczne zaistniałe w sprawie które wydanie decyzji uzasadniają. W ocenie Sądu okoliczność ta ma o tyle znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, iż warunkiem ustalenia kwoty nadmiernie pobranych należności jest by błąd mógł zostać wykryty w zwykłych okolicznościach przez rolnika.

Sąd nie podziela także stanowiska organu, iż przyjęcie wykrycia błędu w zwykłych okolicznościach przez rolnika występuje w sytuacji, gdy strona z wnioskiem spersonalizowanym nie otrzyma informacji o wielkości maksymalnego obszaru kwalifikowanego danej działki, gdyż pomimo tego i tak jest obowiązana zadeklarować powierzchnię działki kwalifikującą do objęcia płatnościami. W tym względzie Sąd zauważa, iż w takiej sytuacji, gdy rolnik nie otrzyma informacji o wielkości maksymalnego obszaru kwalifikowanego danej działki tak naprawdę nie ma możliwości wykrycia błędu w zwykłych okolicznościach, nie ma bowiem z czym porównać wielkości działek, które zadeklarował do objęcia płatnością. Jak tymczasem wynika ze sprawy strona składając wniosek o przyznanie płatności na rok 2010 zadeklarowała do płatności grunty orne o powierzchni większej od uprawnionej do płatności.

Organ podkreślił także, iż strona składając wniosek o płatności za 2010r. złożyła podpis w rubryce X dot. oświadczeń i zobowiązań poświadczając, iż znane jej są zasady przyznawania płatności. W ten sposób strona potwierdziła znajomość przepisów w zakresie zasad uzyskania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na 2010r. jak i norm dot. obowiązku zwrotu płatności nienależnie pobranych lub nadmiernie potrąconych. Także obowiązek znajomości zasad zawarty został w art. 12 ust. 1 Rozporządzenia WE 1122/2009. I tego poglądu, iż te czynności wyczerpują przesłankę wykrycia błędu w zwykłych okolicznościach przez rolnika skład orzekający w sprawie nie podziela. Samo złożenie oświadczenia co do znajomości przepisów w zakresie zasad uzyskania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na 2010r. jak i norm dot. obowiązku zwrotu płatności nienależnie pobranych lub nadmiernie potrąconych nie wystarcza by uznać, iż rolnik ma możliwość wykrycia w zwykłych okolicznościach. Oczywistym jest iż rolnik składając wniosek o płatności deklaruje obszar działek które jego zdaniem faktycznie uzasadniają wniosek o wsparcie z tego tytułu. Zatem trudno mówić by samo złożenie oświadczenie rolnika o znajomości przepisów w zakresie zasad uzyskania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na 2010r. jak i norm dot. obowiązku zwrotu płatności nienależnie oznaczało możliwość wykrycia błędu w zwykłych okolicznościach.

Podobnie Sąd nie akceptuje stanowiska organu, iż fakt, że strona nie kwestionowała decyzji z [...] ., którą jej przyznano płatności na 2010r. w kwocie [...] zł oznacza możliwość wykrycia błędu w zwykłych okolicznościach, gdyż strona z tej decyzji uzyskała faktyczną wiedzę o powierzchni użytkowanej rolniczo. Decyzja ta jest bowiem z daty [...] ., gdy tymczasem decyzję w postępowaniu w I instancji dot. obowiązku zwrotu kwoty [...] zł organ wydał [...]. Samo zatem już zestawienie dat wydania decyzji przeczy wnioskowaniu organu o możliwości wykrycia błędu w zwykłych okolicznościach. W konsekwencji powyższych uchybień zastosowanie prawa materialnego art. 80 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 przez organ na tle zaistniałych okoliczności faktycznych sprawy jest nieprawidłowe. Organ II instancji przedwcześnie przyjął, że przepis art. 80 ust. 3 rozporządzenia mógł stanowił podstawę do przyjęcia, iż do ustalenia zwrotu kwoty [...] zł wystarczającym jest ogólnikowe wskazanie, iż strona winna posiadać informacje, iż zmianie uległa powierzchnia kwalifikowana do płatności.

Zatem skoro obecnie Sąd nie jest w stanie ocenić, z braku prawidłowo sporządzonego uzasadnienia faktycznego decyzji i braku wiedzy co do tego czy istotnie wniosek spersonalizowany wraz załącznikami graficznymi został stronie doręczony sporna decyzja musiała zostać usunięta z obrotu prawnego jako, że przy jej wydaniu doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ odwoławczy uwzględni wykładnię prawa przyjętą w niniejszej sprawie uzupełniając pod kątem akta administracyjne. Następnie adekwatnie do dokonanych ustaleń wynikających z materiału dowodowego przy uwzględnieniu regulacji z art. 80 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 podejmie stosowne rozstrzygnięcie w sprawie.

W tej sytuacji, mając na uwadze tę wykładnię Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na mocy art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach orzeczono w trybie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.