Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 331/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49, art. 175 par. 1-3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 19 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 31 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Ke 859/20 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J.S. na akt Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie wpisu do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 21 stycznia 2021 r., sygn. akt II SA/Ke 859/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J.S. na akt Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach z [...] lipca 2020 r. w przedmiocie wpisu do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, a także przyznał na rzecz pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełnomocnik z urzędu J.S. wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

W piśmie z [...] marca 2021 r. skarżący osobiście złożył skargę kasacyjną od wyroku z 21 stycznia 2021 r. Stwierdził w niej m.in., że "w związku z podejmowaniem przez pełnomocnika z urzędu działań sprzecznych z prawem rezygnuje z jego usług".

Postanowieniem z 31 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Ke 859/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę kasacyjną J.S., jako wniesioną z uchybieniem art. 175 § 1-3 ustawy z dnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), tj. nie przez profesjonalnego pełnomocnika.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pełnomocnik z urzędu skarżącego. Zarzucił naruszenie art. 49 § 1 p.p.s.a. przez niezastosowanie i zaniechanie wezwania skarżącego J.S. do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej przez podpisanie tej skargi przez podmiot, o którym mowa w art. 175 p.p.s.a., co skutkowało przedwczesnym odrzuceniem skargi kasacyjnej. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez jego uchybienie oraz o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej w postępowaniu zażaleniowym

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, za wyjątkami wskazanymi w § 2-3 tego przepisu, które w niniejszej sprawie nie wystąpiły.

Obowiązek ustanowiony w art. 175 § 1-3 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej. Ponadto, niesporządzenie jej z zachowaniem wymogu adwokacko-radcowskiego jest nieusuwalnym brakiem, co znaczy, że nie podlega on konwalidacji w trybie art. 49 p.p.s.a. (M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 175).

Bezspornym jest, że skargę kasacyjną od wyroku z 21 stycznia 2021 r. wniósł osobiście skarżący, który nie jest adwokatem ani radcą prawnym, jak również nie spełnia innych przesłanek z art. 175 p.p.s.a. Słusznie więc Sąd pierwszej instancji odrzucił jego skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.

W związku z tym, że niesporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot do tego uprawniony jest brakiem nieusuwalnym, nie było podstaw do tego, aby – jak twierdzi pełnomocnik skarżącego w zażaleniu – wezwać skarżącego do usunięcia omawianego braku skargi kasacyjnej.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji