Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 633/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.M. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 maja 2017r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 10 maja 2017r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, po rozpatrzeniu wniosku H.M. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania emerytury otrzymywanej z Austrii – wydał interpretację indywidualną o nr [...]

Przedmiotowa interpretacja indywidualna, zawierająca prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu do usunięcia naruszenia prawa – została doręczona skarżącemu w dniu 19 maja 2017r.

W dniu 24 maja 2017r. (data stempla pocztowego) skarżący nadał w placówce pocztowej za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na przedmiotową interpretację indywidualną.

W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej – podnosząc, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu, nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa, a tym samym nie została wyczerpana droga odwoławcza, przewidziana przepisami prawa. Na potwierdzenie powyższego, organ przytoczył orzecznictwo sądów administracyjnych w tym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

W świetle § 3 art. 52 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017r., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a (interpretacje indywidualne), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

W tym kontekście zauważyć jednak trzeba, że na mocy art. 9 pkt 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. (Dz.U.2017.935) o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, zmieniającej tę ustawę z dniem 1 czerwca 2017r., zmieniono brzmienie art. 52 p.p.s.a. w ten sposób, że § 3 tego przepisu otrzymał brzmienie: "Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa".

Wobec powyższego nie można tracić z pola widzenia art. 17 ust. 2 ww. ustawy, który stanowi, że: "Przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy".

Z kolei art. 18 ustawy zmieniającej określa, że ustawa wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2017r.

W przedmiotowej sprawie zarówno akt (tj. wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacja indywidualna z dnia 10 maja 2017r.), jak i sama skarga (nadana w placówce pocztowej w dniu 24 maja 2017r.) zostały złożone przed dniem wejścia w życie ww. ustawy zmieniającej, tj. przed dniem 1 czerwca 2017r.

Wobec powyższych rozważań podać trzeba, że w przedmiotowym przypadku, zastosować należało przepisy dotychczas obowiązujące.

Zatem w świetle przytoczonych na wstępie przepisów, mających zastosowanie w sprawie – wniesienie skargi do sądu administracyjnego na indywidualną interpretację podatkową, powinno zostać poprzedzone wezwaniem organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa w terminie czternastu dni, o czym stanowi wprost art. 52 § 3 p.p.s.a., w brzmieniu mającym zastosowanie do przedmiotowej sprawy.

W realiach niniejszej sprawy skarżącemu doręczono zaskarżoną interpretację w dniu 19 maja 2017r. (dowód doręczenia w aktach administracyjnych), natomiast w dniu 24 maja 2017r. (data stempla pocztowego) skarżący nadał w placówce pocztowej za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na przedmiotową interpretację indywidualną.

Zauważyć należy, że nie została ona jednak poprzedzona pisemnym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, co w myśl przytoczonych wyżej przepisów, stanowi wymóg formalny skargi na interpretację indywidualną prawa podatkowego. W tym miejscu wskazać trzeba, że skarżący został prawidłowo pouczony o prawie, trybie i sposobie zaskarżania interpretacji – pouczenie w tym przedmiocie zawarte jest na ostatniej karcie zaskarżonej interpretacji indywidualnej i w ocenie Sądu jest sformułowane w sposób niepozostawiający wątpliwości, iż w określonym terminie przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, należało wezwać na piśmie organ do usunięcia naruszenia prawa.

Z uwagi na powyższe, stwierdzić należy, że rozpatrywana skarga jest niedopuszczalna. Skarżący nie poprzedził jej bowiem uprzednim wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, pomimo prawidłowego pouczenia w tym zakresie. Nie została zatem wyczerpana droga odwoławcza, przewidziana przepisami prawa w sprawach dotyczących wydawania interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego. Z tego względu Sąd postanowił o jej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.