Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 971/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 4 , art. 129 par. 2 - 3, art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 7 ust. 2a
journal: Dz.U. 2003 nr 106 poz 1002
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt - tekst jednolity.
article: art. 269 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędziowie WSA Maciej Dybowski WSA Bożena Popowska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2012 r. sprawy ze skargi Pogotowia dla Zwierząt na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. 1. Uchyla zaskarżone postanowienie. 2. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu na rzecz Pogotowia dla Zwierząt kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pogotowie dla Zwierząt z siedzibą w T. pismem z dnia 12.01.2012r. zwróciło się z wnioskiem o wydanie decyzji o czasowym odebraniu czterech koni przebywających na terenie stajni w miejscowości W. przy ul P. [...] a należących do B.W. i przekazanie ich pod opiekę Pogotowie dla Zwierząt.

Burmistrz Gminy M. decyzją z dnia [...] czerwca 2012 nr [...] działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.

Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej k.p.a.) i art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt (j.t. Dz. U. z 2003r. Nr 106, poz. 1002 ze zm. – dalej ustawa) odmówił czasowego odebrania B.W. należących do niego czterech koni.

Pogotowie dla Zwierząt z siedzibą w T. kwestionując powyższą decyzję wniosło odwołanie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...] lipca 2012r. nr [...], działając na podstawie art. 17 pkt 1, art. 129 § 3 i art. 134 k.p.a. oraz art. 7 ust. 2a ustawy stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy na podstawie akt sprawy stwierdził, że Stowarzyszenie odebrało decyzję w dniu 20.06.2012r. zaś odwołanie Pogotowia datowane na 25.06.2012r. i tego samego dnia wysłane listem poleconym, co oznacza iż skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Stosownie bowiem do art. 129 k.p.a., odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (§ 2). Przepisy szczególne mogą jednak przewidywać inne terminy do wniesienia odwołania (§ 3). Przykładem przepisu wprowadzającego inny niż kodeksowy - skrócony termin do wniesienia odwołania jest art. 7 ust. 2a ustawy stanowiący, że od decyzji w kwestii czasowego odebrania zwierząt przysługuje prawo do wniesienia odwołania w terminie 3 dni od daty doręczenia decyzji. Skoro zatem, zaskarżone orzeczenie zostało doręczone odwołującemu 20.06.2012r., to środek zaskarżenia mógł być wniesiony najpóźniej 23.06.2012r. Koniec terminu przypadał na sobotę, która nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Tak więc, odwołanie Strony zostało sporządzone i wysłane po terminie. Organ odwoławczy uwzględnił także okoliczność, iż skarżący nie wnosił - ani wprost, ani w sposób dorozumiany o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Pogotowie dla Zwierząt z siedzibą w T. kwestionując powyższą decyzję wniosło skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż zgodnie z art. 57 § 1 k.p.a. jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. W przypadku dostarczenia decyzji odmownej Burmistrza Gminy M. termin na wniesienie odwołania mijał w sobotę 23.06.2012 r. Zgodnie z art. 57 § 4. k.p.a. jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Powołując się na uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt I OPS 1/11 skarżący stwierdził, że sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a. Oznacza to, iż odwołanie złożone w dniu 25.06.2012r. tj. w pierwszy dzień pracujący złożone zostało z zachowaniem terminu do jego złożenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie podtrzymując prezentowaną wcześniej argumentację. Zdaniem organu odwoławczego nie ma żadnych podstaw, by uważać sobotę za dzień ustawowo wolny od pracy. Organ odwoławczy wskazał na przepis art. 12 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749), który stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy , za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skoro zatem ustawodawca umieszcza obok siebie terminy "sobota" i "dzień ustawowo wolny od pracy" to tym samym daje do zrozumienia adresatom norm prawnych, że wymienione terminy nie są tożsame i mają różne znaczenia. Organ odwoławczy zauważył, iż także Naczelny Sąd Administracyjny w powołanej przez skarżącego Uchwale - nie zaliczył sobót do dni ustawowo wolnych od pracy lecz uznał je jedynie za "równorzędne" z takimi dniami. Nie mamy zatem do czynienia z klasyczną interpretacją -wyjaśnieniem znaczenia nazwy "dzień ustawowo wolny od pracy" - lecz w istocie z ewidentnym poprawianiem prawa.

Odnosząc się do podnoszonej w uchwale NSA kwestii równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP) organ odwoławczy stwierdził, że konsekwentne przestrzeganie tej zasady w ujęciu zaprezentowanym w Uchwale musiałoby prowadzić do wniosku, iż sam pomysł wprowadzenia odrębnej procedury np. w sprawach podatkowych narusza konstytucję. W odpowiedzi na skargę wskazano również na fakt, że RPO i NSA uznały za konieczne zareagować na możliwość faktycznego skrócenia o jeden dzień terminu do wniesienia odwołania - wynoszącego według kpa 14 dni - podczas gdy nikt nie stwierdził niekonstytucyjności przepisu, który daje stronom zaledwie trzy dni na wniesienie środka zaskarżenia od decyzji organu gminy w kwestii czasowego odebrania zwierzęcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy stwierdzić, że przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie o charakterze procesowym, wydane na podstawie art. 134 k.p.a. Poza kontrolą sądową na obecnym etapie postępowania pozostaje więc decyzja Burmistrz Gminy M. w przedmiocie odmowy czasowego odebrania B.W. należących do niego czterech koni.

Stan faktyczny w sprawie nie jest sporny. Z akt administracyjnych wynika, że decyzja organu I instancji została doręczona skarżącej w dniu 20.06.2012r., zaś odwołanie złożono za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 25.06.2012 r.

Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Przepisy szczególne mogą jednak przewidywać inne terminy do wniesienia odwołania (art. 129 § 3 k.p.a.). Przykładem przepisu wprowadzającego inny niż kodeksowy termin do wniesienia odwołania jest art. 7 ust. 2a ustawy stanowiący, że od decyzji w kwestii czasowego odebrania zwierząt przysługuje prawo do wniesienia odwołania w terminie 3 dni od daty doręczenia decyzji.

Sposób obliczania terminów procesowych został uregulowany w art. 57 k.p.a. Przepis znajduje również zastosowanie do obliczenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w kwestii czasowego odebrania zwierząt. W myśl art. 57 § 1 k.p.a., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Stosownie do art. 57 § 4 k.p.a., jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Zgodnie natomiast z art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego.

Mając powyższe na uwadze, uwzględniając treść art. 7 ust. 2a ustawy należy stwierdzić, że termin do wniesienia przez Pogotowie dla Zwierząt odwołania od decyzji Burmistrza Gminy M. z dnia [...] czerwca 2012 nr [...] upływał z trzecim dniem od dnia doręczenia tej decyzji tj. w sobotę 23.06.2012r.

W tym miejscu należy wskazać, na powołaną również w skardze uchwałę 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt I OPS 1/11 (ONSAiWSA 2011/5/95), w której wyjaśnione zostało jak należy oceniać charakter dnia jakim jest sobota w kontekście postanowień art. 57 § 4 k.p.a. W uchwale tej 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego opowiedziało się za uznaniem, że "sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 K.p.a." Oznacza to, iż odwołanie z dnia 25.06.2012r. (data stempla pocztowego) złożone zostało z zachowaniem terminu do jego wniesienia.

W tym miejscu celowym jest przypomnienie, że w myśl art. 269 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej p.p.s.a.), jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Przepis art. 187 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Z tego względu Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie stwierdzając przesłanek do przedstawienia zagadnienia prawnego składowi poszerzonemu NSA, jest zobligowany powołaną wyżej uchwałę respektować.

Odnosząc się do zawartej w odpowiedzi na skargę próby wywodu co do istnienia różnych kategorii uchwał podejmowanych przez NSA, i kwestionującego zasadność stosowania wykładni zaprezentowanej w uchwale NSA z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt I OPS 1/11 zasadne jest odwołanie się do stanowiska zaprezentowanego w wyroku NSA z dnia 5 listopada 2010 r., sygn. akt II FSK 1149/09. W wyroku tym Sąd stwierdził, że uchwały abstrakcyjne podejmowane są w celu wyjaśnienia przepisów prawnych, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych. Ich przedmiotem są więc wątpliwości prawne, które nie mają bezpośredniego związku z postępowaniem toczącym się w indywidualnej sprawie sądowoadministracyjnej. Z art. 269 § 1 p.p.s.a. wynika jednak, że również w indywidualnych sprawach uchwały abstrakcyjne posiadają, tzw. ogólną moc wiążącą. Skład orzekający w niniejszej sprawie również stoi na stanowisku, że z treści art. 269 § 1 p.p.s.a. wynika moc ogólnie wiążąca dla innych sądów administracyjnych wszystkich uchwał - zarówno uchwał abstrakcyjnych, jak i uchwał konkretnych.

Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, że wydając zaskarżone postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. naruszyło przepisy postępowania, tj. art. 57 § 4 i art. 134 k.p.a., w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Sąd orzekł o jak w pkt 1 sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd orzekł w oparciu o art. 200 p.p.s.a.