Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 886/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2009-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.52 § 1 i § 2, art. 58 § 1 pkt 6, § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.65 § 1, art. 127 § 3, art. 144
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niewłaściwości i przekazania wniosku do organu właściwego postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Dnia 9 listopada 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga D.B. z dnia [...] października 2009r. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2009r., znak [...], którym organ stwierdził swą niewłaściwość do rozpoznania wniosku skarżącej z zakresu pomocy społecznej i na podstawie art. 65 § 1 KPA przekazał wniosek organowi właściwemu.

W skardze z dnia [...] października 2009r. D.B. wyraża swoje niezadowolenie ze sposobu rozpatrywania jej spraw przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, oraz organu pomocy społecznej l instancji, które w jej ocenie ciągle powiela kierowane do niej rozstrzygnięcia i oraz formułuje je w sposób dla niej nie zrozumiały.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002, Nr 153, poz.

1270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż w rozpatrywanej sprawie zastosowanie znajduje art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2000, Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwany dalej KPA, zgodnie z którym jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego a przekazanie to następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Treść przywołanego przepisu jednoznacznie przyznaje stronie środek zaskarżenia w postaci zażalenia. Regulacja taka sprawia, iż warunek wyczerpania środków zaskarżenia zawarty w art. 52 § 2 p.p.s.a. zostałby spełniony dopiero po skorzystaniu z przyznanego w art. 65 § 1 KPA uprawnienia i dopiero wówczas istniałaby możliwość wniesienia skargi do wojewódzkiego sadu administracyjnego.

Koniecznym jest również zwrócenie uwagi na fakt, iż art. 65 § 1 KPA, w przypadku postanowień Samorządowego Kolegium Odwoławczego ulega pewnej modyfikacji. Stosownie bowiem do art. 144 KPA, który w sprawach dotyczących zażaleń każe stosować odpowiednio przepisy o odwołaniach, w przedmiotowej sprawie konieczne jest zastosowanie art. 127 § 3 KPA stanowiącego, iż od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W efekcie zamiast zażalenia przewidzianego w art. 65 § 1 stronie na zaskarżone postanowienie przysługuje środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ. Modyfikacja ta spowodowana jest faktem, iż SKO jest organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów KPA

Mając na uwadze powyższe za oczywisty należy uznać fakt, iż warunek wyczerpania środków zaskarżenia nie został spełniony albowiem od skarżonego postanowienia przysługiwał stronie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Z możliwości tej skarżąca, mimo prawidłowego pouczenia zawartego w doręczonym postanowieniu jednak nie

skorzystała wnosząc od razu skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.

Z tych powodów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.