Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 878/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2007-10-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 30 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A, sp. jawnej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, kwiecień, czerwiec, lipiec, listopad i grudzień 2002 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji organu podatkowego pierwszej i drugiej instancji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] w części ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe za miesiące styczeń, kwiecień, czerwiec, lipiec i listopad 2002 roku, umarzając postępowanie w tym zakresie. W pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

A, sp. jawna wniosła od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, w której zwróciła się o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej i drugiej instancji z uwagi na to, że ich wykonanie spowodowałoby utratę płynności finansowej skarżącej i doprowadziłoby do ograniczenia zakresu jej działalności albo do jej likwidacji. Skarżąca podkreśliła, że przyczyną problemów finansowych jest nieterminowość w regulowaniu należności przez jej kontrahentów. Jak dalej wskazała, obecnie dochodzi na drodze sądowej lub egzekucji komorniczej wierzytelności w kwocie [...] złotych, zaś sama posiada zobowiązania na kwotę [...] złotych z tytułu zaciągniętych kredytów bankowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić należy, że przepis art. 61 p. p. s. a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004).

Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/2004). Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 uznał, że wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.

Sąd ocenił, że w niniejszej sprawie wnioskodawczyni nie wykazała, by wykonanie decyzji mogło spowodować skutki, o których mowa w przytoczonym przepisie. Przede wszystkim wskazać należy, że skarżąca poprzestała jedynie na oświadczeniu, że ewentualna egzekucja należności podatkowych spowodować może utratę płynności finansowej i doprowadzić do ograniczenia zakresu działalności lub do jej likwidacji. Twierdzeń swoich wnioskodawczyni natomiast w żaden sposób nie uprawdopodobniła, w szczególności nie przedłożyła jakichkolwiek aktualnych tj. pochodzących z dnia złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, dokumentów wskazujących na stan zadłużenia z tytułu umów kredytowych, na stan sald na rachunkach bankowych oraz obrazujących osiągnięty w 2006 roku dochód, pozwalających na zweryfikowanie obecnego stanu majątkowego spółki i możliwości wywiązania się przez nią ze zobowiązań.

Informacji niezbędnych dla oceny zasadności wniosku nie można było też ustalić w oparciu o dokumenty zgromadzone w aktach administracyjnych, bowiem nie odnoszą się one do obecnej sytuacji finansowej wnioskodawczyni. Ostatnie informacje o kondycji finansowej jej przedsiębiorstwa i dochodach pochodzą z 2002 roku (k. 129-132 IV tomu akt adm., k. 205-206 IV tomu akt adm.), zaś o posiadanym majątku – z 2000 roku (k. 46-49 I tomu akt adm., kiedy małżonkowie G. działający w formie spółki cywilnej zakupili nieruchomości dla potrzeb ich działalności gospodarczej, k. 66 I tomu akt adm.). W takiej sytuacji Sąd nie jest w stanie ocenić zarówno wiarygodności twierdzeń wnioskodawczyni, jak i przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w kontekście art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. a contario, orzekł jak w sentencji postanowienia.