Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 3010/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 18 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. B. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 września 2018 r., sygn. akt II SA/Łd 139/17 w sprawie ze skargi M. P., A. B., A. B., M. B. i R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] oraz decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia [...] października 2016 r., nr [...].


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 września 2018 r., sygn. akt II SA/Łd 139/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. P., A. B., A. B., M. B. i R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...][...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie i przebudowie istniejącego budynku handlowo – usługowego (łączna pow. sprzedaży do 900 m2), budowie zjazdu z al. Wyszyńskiego, budowie/przebudowie urządzeń budowlanych, planowanej do realizacji w Łodzi przy ul. R. [...] na działkach nr A, B, C, D, E, F (działka drogowa) w obrębie [...] oraz fragmentach działek drogowych o nr G, H, I w obrębie [...].

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła A. B. W skardze kasacyjnej zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia [...] października 2016 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygnatura akt I GPS 1/07 przyjął, że na podstawie tego przepisu dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu także w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę.

Przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Sąd administracyjny, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują wymienione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04, z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 1263/12, dostępne w CBOSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odnosząc się do zasadności wniosku w rozpoznawanej sprawie, należy uznać, że strona skarżąca nie wskazała takich okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że o możliwości przyznania ochrony, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a, nie decyduje zasadniczo rodzaj aktu będącego przedmiotem skargi, ale to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w granicach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, w wyniku wstrzymania wykonania tego aktu, nastąpi ochrona strony, przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może polegać na wstrzymaniu skutków prawnych, które decyzja ta wywołuje.

Niewątpliwie decyzja o warunkach zabudowy tworzy uprawnienie inwestora do ubiegania się o udzielenie pozwolenia na budowę, a następnie stanowi jeden z warunków uzyskania decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę. Nie można więc co do zasady wykluczyć sytuacji, w której mogą zaistnieć przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji o warunkach zabudowy. Jednak w niniejszej sprawie wskazywana we wniosku sama możliwość wydania w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy decyzji o pozwoleniu na budowę nie wywołała dla wnioskodawcy skutków trudnych do odwrócenia.

Udzielenie stronie postępowania sądowego ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., zależy od wystąpienia potencjalnego zagrożenia powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jako następstwa wykonania zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez sąd. Oznacza to, że wnioskodawca obowiązany jest wskazać takie okoliczności, które mogą uzasadniać przyjęcie, iż wykonanie określonej decyzji może spowodować takie następstwa. Nie jest wobec tego wystarczające powołanie się na to, że decyzja o warunkach zabudowy ma określone znaczenie prawne w toku postępowania w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę. Wnioskodawca powołuje się bardzo ogólnie na to, że mogą powstać trudne do odwrócenia skutki, jeżeli inwestycja zostanie zrealizowana.

Tymczasem istotne znaczenie ma okoliczność, że decyzja o warunkach zabudowy nie stanowi aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym praw strony w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania nieodwracalnych skutków. W szczególności nie może powodować takich skutków możliwość uzyskania w przyszłości decyzji o pozwoleniu na budowę (por. postanowienia NSA z dnia 19 września 2017 r., sygn. akt II OZ 901/17, z dnia 24 listopada 2017 r., sygn. akt II OSK 2957/17, z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 3303/17, dostępne w CBOSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podkreślić należy, że sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.