Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 506/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Powiatu
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2; art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 227, art. 229 pkt 4, art. 238
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA – Teresy Rutkowskiej po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na uchwałę Rady Powiatu Z. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi B. R. i E. G. na Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w O. postanawia odrzucić skargę R.A.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 506/09

Uzasadnienie

W dniu 11 września 2009 r. M. S. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Rady Powiatu Z. skargę na uchwałę Rady Powiatu Z. z dnia [...] (Nr [...]) uznającą za zasadną skargę B. R. i E. G. na Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w O. Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej uchwały jako podjętej z naruszeniem przepisów prawa oraz zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że jest pracownikiem Domu Pomocy Społecznej w O., zatrudnionym na stanowisku dyrektora. Wyjaśnił, że ma interes prawny w tym, aby zaskarżona uchwała została uchylona, gdyż– jak stwierdził – w obecnym brzmieniu naraża ona Dom Pomocy Społecznej na "niezasadne, podwójne podwyższenie wynagrodzenia skarżącym pielęgniarkom".

W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu Z. wniosła o jej odrzucenie wskazując, że skarga została złożona po upływie terminu. Na wypadek uznania skargi za złożoną w terminie, wnosiła o jej oddalenie jako niezasadnej. Podniosła, że nie rozważała skargi pracownic DPS w O. na Dyrektora tej jednostki przez pryzmat przepisów prawa pracy, gdyż w tym zakresie rozstrzyga sprawę prawomocny wyrok Sądu Rejonowego Sądu Pracy w Zgierzu sygn. IV P 112/08. Podstawą podjęcia zaskarżonej uchwały był stwierdzony fakt dalszego dyskryminowania obydwu pracownic, pomimo wydanego wyroku sądowego.

Z załączonych do skargi akt wynika, że w dniu 21 kwietnia 2009 r. B. R. i E. G. złożyły w Starostwie Powiatowym w Z. skargę na Dyrektora DPS w O. zarzucając, że mimo korzystnego dla nich wyroku Sądu Pracy, Dyrektor DPS nadal narusza zasadę równego traktowania w zatrudnieniu, gdyż nadal otrzymują one niższe wynagrodzenia niż inne pielęgniarki choć wykonują te same czynności i mają takie same obowiązki. Skarga, zgodnie z właściwością została przekazana do rozpatrzenia przez Radę Powiatu Z.

W dniu [...] Rada Powiatu Z. na podstawie art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) oraz art. 229 § 4 k.p.a. podjęła uchwałę, w której uznała skargę B. R. i E. G. za zasadną.

Pismem z dnia 10 czerwca 2009 r. Dyrektor Domu Pomocy Społecznej wezwał Radę Powiatu do uchylenia tej uchwały. Na sesji w dniu 23 czerwca 2009 r. Rada Powiatu Z. nie uchyliła swojej uchwały, o czym skarżący został powiadomiony pismem z dnia 24 czerwca 2009 r., przesłanym mu listem zwykłym w dniu 26 czerwca 2009 r. Rada nie dysponuje w związku z tym dowodem doręczenia tego pisma skarżącemu (pismo Rady Powiatu Z. z 19 .10. 2009 r.)

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej ustawa p.p.s.a]. Z treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 - 8 tej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje administracyjne – pkt 1, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie - pkt 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu - pkt 8.

Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność rozszerzają też przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Powiatu Z. z dnia [...] uznająca za zasadną wniesioną przez B. R. i E. G.– skargę na działanie Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w O.

W ocenie Sądu, skarga ta, skierowana do Starosty Powiatu Z., a następnie przekazana do rozpatrzenia Radzie Powiatu Z., należy do kategorii skarg określonych w art. 227 k.p.a., w dziale VIII k.p.a.: "Skargi i wnioski". W tym też trybie podjęta była przez Radę Powiatu Z. uchwała nr [...] z dnia [...] (w podstawie prawnej wskazano m.in. o art. 229 pkt 4 k.p.a.), która zawierała stanowisko Rady w sprawie skargi B. R. i E. G. Skarga ta w pełni odpowiadała kryteriom przewidzianym dla skargi obywatelskiej (powszechnej) określonej właśnie w dziale VIII k.p.a. Jak stanowi bowiem art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw . W myśl art. 229 pkt 4 k.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności zarządu powiatu oraz starosty, a także kierowników powiatowych służb, inspekcji, straży i innych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 – rada powiatu.

Zauważyć należy, że postępowanie ze skargi powszechnej ma charakter postępowania administracyjnego uproszczonego, w którym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, a tylko zawiadamia się ich o podjętych działaniach, nie ma toku instancji oraz standardowych środków zaskarżenia. Postępowanie takie kończy się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia skargi. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wydania przez organ rozpoznający skargę jakiegokolwiek aktu lub czynności, które podlegałyby kontroli sądowoadministracyjnej. Sprawy skargowe, a zatem i uchwały organów stanowiących samorządu terytorialnego, podejmowane w tym trybie nie należą do właściwości sądu administracyjnego

Zatem uchwała Rady Powiatu Z., jako podjęta w trybie art. 238 w zw. z art. 227 i art. 229 pkt 4 k.p.a. nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego.

Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądów administracyjnych, do skarg i wniosków na działalność organów państwowych i samorządowych, uregulowanych przepisami działu VIII k.p.a. nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna, podlega w takim przypadku odrzuceniu (por. m.in. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004 r., sygn. akt II SAB/Wa 193/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt I OSK 1110/04, niepubl., orzeczenie WSA w Gorzowie Wielkopolskim sygn. II SA/Go 417/09, WSA w Poznaniu sygn. III SA/Po 357/08 niepubl.). Stanowisko takie prezentuje także doktryna prawa, gdzie stwierdza się, że zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jego niezgodność z prawem, albowiem ta kategoria czynności różnego rodzaju organów państwowych i organizacji społecznych nie mieści się w wyliczeniu aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2000 r., s. 770).

Prezentowany w powyższych orzeczeniach i doktrynie prawa pogląd sąd orzekający w sprawie w pełni podziela. Tym samym, skoro skarga M.S. nie mieści się w kategorii spraw z zakresu administracji publicznej, które wymienia art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a., stwierdzić należy, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W świetle powyższej oceny dopuszczalności skargi, drugoplanowe znaczenie miało wyjaśnienie zachowania przez skarżącego terminu do jej wniesienia, tym bardziej, że Rada Powiatu nie dysponuje dowodem doręczenia pisma z 24 czerwca 2009 r., wysłanego listem zwykłym 26 czerwca 2009 r.

W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł, jak w sentencji.

R.A.