Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1973/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184 art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 kwietnia 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 161/15 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z [...] listopada 2014 r. znak: [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 24 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. B. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z [...] listopada 2014 r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania skarżącej od decyzji Stołecznego Konserwatora Zabytków z [...] marca 2014 r. z powodu uiszczenia przez skarżącą wpisu od skargi po upływie siedmiodniowego terminu - na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - P.p.s.a.

M. B. wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, zaskarżając je w całości. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 220 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 86 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 87 § 1, 2, 3 i 4 P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi, w sytuacji gdy skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, w którym uprawdopodobniła okoliczności uchybienia terminowi i wraz z wnioskiem dokonała uzupełnienia braków; art. 86 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 87 § 1,2,3 i 4 P.p.s.a. przez brak rozstrzygnięcia w zaskarżonym orzeczeniu w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, choć Sąd I instancji powinien w pierwszej kolejności rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu, a dopiero później dokonać rozstrzygnięcia w zakresie odrzucenia skargi. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie oraz przyznanie pełnomocnikowi kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.

Pismami z 2 lutego 2015 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braku formalnego poprzez nadesłanie jednego jej odpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca otrzymała wezwania w dniu 6 lutego 2015 r., zatem termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu 13 lutego 2015 r. W piśmie z 16 lutego 2015 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia odpisu skargi i uiszczenia wpisu. Załączyła jeden własnoręcznie podpisany odpis skargi oraz potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego, który wpłaciła w dniu 16 lutego 2015 r. Wniosek o przywrócenie terminu nie został rozpoznany i postanowieniem z 24 kwietnia 2015 r. Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., wskazując, że skarżąca uiściła wpis po upływie siedmiodniowego terminu.

Zaskarżone postanowienie należało uznać za prawidłowe. Nieuzupełnienie braków skargi w ustawowym terminie jest podstawą do jej odrzucenia. Sama skarżąca nie kwestionuje, że uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu i złożenia odpisu skargi, zatem istniały podstawy do podjęcia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Na okoliczność tę nie wpływa fakt, że WSA w Warszawie przed wydaniem postanowienia z 24 kwietnia 2015 r. nie rozpoznał wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Należy bowiem mieć na uwadze, iż odrzucenie skargi nie czyni kwestii przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych bezprzedmiotową, albowiem ewentualne postanowienie sądu o przywróceniu terminu znosi skutki postanowienia o odrzuceniu skargi bez potrzeby uchylenia tego orzeczenia. Konsekwencją rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu zgodnie ze złożonym w tym przedmiocie żądaniem jest nadanie sprawie dalszego biegu (por. postanowienia NSA: z 18 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 180/09, z 4 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1859/09, z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 7/11, z 8 września 2004 r., OZ 395/04). Na wydane postanowienie o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu przysługuje następnie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Z tych powodów przedstawione w skardze kasacyjnej zarzuty okazały się niezasadne i Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu na zasadzie prawa pomocy należne od Skarbu Państwa (art. 250 § 1 P.p.s.a.) za udział w postępowaniu kasacyjnym zostanie przyznane przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 P.p.s.a.