Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 467/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 753/08 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w pierwszej instancji w sprawie dotyczącej odmowy podwyższenia dodatku służbowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

W dniu 15 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na posiedzeniu jawnym rozpoznawał sprawę ze skargi R. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w pierwszej instancji w sprawie dotyczącej odmowy podwyższenia dodatku służbowego. Na posiedzeniu tym stawił się osobiście skarżący R. M. Następnie w dniu 21 października 2008 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, zaś w dniu 21 listopada 2008 r. doręczono skarżącemu odpis wyroku nieprawomocnego wraz z uzasadnieniem. Pismem nadanym w dniu 27 listopada 2008 r. R. M. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 15 października 2008 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia tego wniosku.

Postanowieniem z dnia 25 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Jak wskazał Sąd skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, zatem nie została spełniona przesłanka określona w art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Skarżący podniósł w swoim wniosku, że dopiero po dokonaniu analizy uzasadnienia wyroku stwierdził istnienie przesłanek do wystąpienia z wnioskiem o uzupełnienie wyroku. W związku z tym Sąd zauważył, że wniosek o uzupełnienie wyroku dotyczyć może jedynie sentencji wyroku, nigdy zaś jego uzasadnienia. Ewentualne braki uzasadnienia mogą być kwestionowane wyłącznie w drodze postępowania odwoławczego. Skoro zatem skarżący, będąc obecny na rozprawie w dniu 15 października 2008 r., zapoznał się w tym dniu z treścią sentencji wyroku, mógł w przewidzianym w art. 157 § 1 p.p.s.a. czternastodniowym terminie złożyć wniosek o uzupełnienie wyroku.

Na powyższe postanowienie R. M. wniósł zażalenie podnosząc, że w trakcie ogłaszania zapadłego na posiedzeniu niejawnym wyroku brak jest możliwości prowadzenia ustaleń czy wyrok wydano w oparciu o całość skargi, czy też jedynie w oparciu o jeden czy kilka elementów skargi. Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd wydając sentencję wyroku o określonym brzmieniu nie odniósł się do całości skargi co znalazło odzwierciedlenie w tejże sentencji i stanowi o jej wadliwości, która podlega uzupełnieniu. Postępowanie sądowe zainicjowane skargą winno odnosić się do całości tej skargi oraz dotyczyć analizy wszystkich naruszeń prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu jak tego wymaga art. 87 § 2 p.p.s.a.

Jak wynika z treści wniosku o przywrócenie terminu, skarżący dopiero po dokonaniu analizy uzasadnienia wyroku uznał za zasadne wystąpienie o jego uzupełnienie. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż jak trafnie wskazał Sąd I instancji wniosek o uzupełnienie wyroku może dotyczyć jedynie jego sentencji. Oznacza to, że skarżący będąc obecny na rozprawie, na której zapadł przedmiotowy wyrok, miał możność zapoznania się z jego sentencją i złożenia w terminie wniosku o jej uzupełnienie. Tymczasem z wniosku o uzupełnienie wyroku oraz zażalenia na postanowienie Sądu wynika, że skarżący zasadność wniosku o uzupełnienie wyroku upatruje w tym, że Sąd nie rozpoznał wszystkich zarzutów skargi. Tego rodzaju wniosek wykracza zaś poza instytucję uzupełnienia wyroku i zmierza w istocie do zakwestionowania treści jego uzasadnienia co skarżący może uczynić jedynie w postępowaniu odwoławczym. W takiej sytuacji należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 lutego 2009 r. odmówił R. M. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku tego Sądu z dnia 15 października 2008 r.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.