Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1028/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-11-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na rok 2010 postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

J. S. wnioskiem z dnia 18 października 2010 r. (data stempla pocztowego) zwróciła się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od wpisu od skargi określonego w kwocie 400 zł.

Braki formalne wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF skarżąca uzupełniła w dniu 3 listopada 2010 r. (data stempla pocztowego). Rozszerzyła przy tym swoje żądanie wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w całości.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dołączonych do niego dokumentów (decyzji starosty z dnia 5 października 2010 r. o uznaniu skarżącą za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku, decyzji burmistrza z dnia 7 i 10 września 2010 r. o przyznaniu zasiłku rodzinnego), ustalono, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z mężem, na utrzymaniu małżonków pozostaje małoletnia córka, aktualnie żaden z małżonków nie osiąga dochodów, korzystają ze świadczeń pomocy społecznej w formie zasiłku rodzinnego przyznanego na okres od 1 sierpnia 2010 r. do 31 października 2011 r. w kwocie 91 zł oraz z pomocy finansowej udzielanej im przez rodzinę, ich jedyny majątek stanowi nieruchomość zabudowana budynkami o powierzchni 540 m2, w tym domem mieszkalnym, obciążona hipoteką na rzecz banku.

Z treści wniosku wynika także, że mąż wnioskodawczyni posiada zadłużenie w kwocie 300.000 zł, które powstało w okresie gdy prowadził działalność gospodarczą, prowadzone postępowanie egzekucyjne zostało umorzone na skutek bezskuteczności egzekucji. Natomiast skarżąca ma trudności ze znalezieniem pracy ze względu na miejsce zamieszkania na terenach o wysokim stopniu bezrobocia.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, które uznano za wiarygodne, stwierdzić należy, iż skarżąca wykazała, że poniesienie przez nią kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym wpisu od skargi, spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Za taką oceną przemawia brak dochodów, konieczność korzystania nie tylko z pomocy rodziny, ale również ze świadczeń pomocy społecznej, brak zasobów pieniężnych, trudności z podjęciem zatrudnienia, jak również posiadane przez współmałżonka zadłużenie, w tym wobec byłych kontrahentów. Nie bez znaczenia pozostaje także podnoszona przez skarżącą okoliczność bezskuteczności egzekucji prowadzonej względem majątku jej małżonka.

Z tych względów uznano, że skarżąca spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.