Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 436/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2006-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.), Sędziowie Asesor WSA Joanna Brzezińska,, Asesor WSA Michał Ruszyński, Protokolant Agnieszka Lasecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2006 r. sprawy ze skargi E.G. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] roku nr [...].


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006r. ([...]), Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy działający z upoważnienia Starosty, , na podstawie art. 150a ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz.1001, ze zmianami) i art. 37 j ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56) oraz art. 104 § 1 i 2 k.p.a., odmówił przyznania E.G. prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] stycznia 2002r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż zgodnie z treścią art. 150a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła warunki do jego nabycia. Organ wskazał, iż ze względu na fakt, iż skarżący do dnia 12 stycznia 2002r. nie spełnił warunków do uznania go za osobę bezrobotną, nie jest zatem uprawniony do uzyskania wnioskowanego świadczenia.

Od decyzji organu l instancji odwołanie wniósł E.G. podnosząc, że decyzja Powiatowego Urzędu Pracy jest dla niego krzywdząca. Skarżący stwierdził, że w PUP uzyskał informację, iż ustawa "o zasiłkach przedemerytalnych" obowiązywała do 31 grudnia 2001 r. i dlatego w dniu [...] stycznia 2002 r. wyrejestrował się z PUP, by móc dalej pracować.

Decyzją z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] Wojewoda, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., oraz art. 150a ust. 1 i 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001, ze zm.) i art. 37 j ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56, ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Uzasadniając decyzję organ podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji organu l instancji podkreślając, iż w dacie 12 stycznia 2002 r. strona nie spełniała przesłanek do uzyskania świadczenia. Ponadto organ odwoławczy podniósł, iż sprawa z wcześniejszego wniosku skarżącego o przyznanie zasiłku przedemerytalnego, wobec faktu zatrudnienia skarżącego w okresie od dnia [...].01.1974 r. do dnia [...].09.2002 r., a tym samym braku uprawnień do nabycia wskazanego świadczenia zakończyła się wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (sygn. akt II SA/Po 1287/03) z dnia 14 lipca 2005 r., w którym odmówiono mu prawa do przedmiotowego zasiłku.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody wniósł E.G., podtrzymując swoje wcześniejsze stanowisko.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, w uzasadnieniu swojego stanowiska powołując argumenty przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym zważył co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uznał, iż skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn, niż wskazane przez skarżącego.

Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił m.in. art. 150a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001, ze zm.). zgodnie z powyższym przepisem prawo do zasiłku przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła warunki do jego nabycia. Bezrobotni nabywają prawo do zasiłku przedemerytalnego na swój wniosek począwszy od następnego dnia po dniu złożenia wniosku.

Wspomniany wyżej termin spełnienia warunków niezbędny do przyznania przedmiotowego świadczenia "do dnia 12 stycznia 2002r." wprowadzono art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2003r., Nr 6, poz. 65) i został później zawarty w art. 150a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Jak wynika z akt administracyjnych skarżący decyzją Starosty z dnia [...].01.2002 r. nr [...] nabył status bezrobotnego od dnia [...].01.2002 r. oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].01.2002 r. na okres i w wysokości określonej ustawą, powołując jako podstawę prawną treść art. 6, pkt 6, art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 23 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. a - c oraz lit. e-g ustawy z dnia 14.12.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Decyzją tego samego organu z dnia [...].01.2002 r. pod tym samym numerem akt orzeczono w oparciu a treść art. 6 pkt 6 i art. 13 ust. 3 pkt 7 cytowanej wyżej ustawy o utracie przez skarżącego statusu bezrobotnego oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...].01.2002 r. na wniosek bezrobotnego.

Określone w ustawie zasiłki i inne świadczenia z tytułu pozostawania bez pracy przysługują osobom, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, a tym samym skarżący winien wykazać przed organem, iż jest "bezrobotnym", a oznacza to osobę, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie, co nie znajduje odzwierciedlenia w aktach administracyjnych w odniesieniu do decyzji z dnia [...].01.2002 r. o nabyciu statusu bezrobotnego (przy braku świadectwa zatrudnienia, które skarżący przedłożył dopiero w późniejszym okresie).

Zgodnie z przyjętym orzecznictwem nie jest dopuszczalnym, by organ administracyjny prowadzący postępowanie administracyjne w określonym zakresie dokonywał oceny i mocy dowodowej dokumentów wchodzących w skład materiału dowodowego sprawy w trybie pozaprocesowym, tj. poza prowadzonym przez ten organ postępowaniem administracyjnym i przyjmował, że nie mają one istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Takiej analizy materiału dowodowego organ winien dokonać zgodnie z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w prowadzonym postępowaniu administracyjnym i wynik tej analizy, łącznie z oceną zebranych dowodów, przedstawić w uzasadnieniu decyzji, która kończy postępowanie administracyjne w danej instancji.

W toku postępowania administracyjnego, organy orzekające w l, jak i w II instancji wzięły pod uwagę inne okoliczności, jak okres zatrudnienia skarżącego, które były w tym przypadku istotne dla oceny ustawowych warunków, niezbędnych do ubiegania się o przedmiotowy zasiłek, na tle obowiązującego wówczas stanu prawnego.

Podniesione w odwołaniu oraz skardze przez skarżącego E.G. zarzuty w istocie swej odnoszą się do wcześniejszego okresu objętego decyzjami z dnia [...].01.2002 r., a tym samym organ winien rozważyć czy nie zachodzą przesłanki do zastosowania któregoś z trybów nadzwyczajnych przewidzianych w procedurze administracyjnej do istniejących decyzji ostatecznych.

Do oceny prawidłowości rozstrzygnięcia istotnym jest stan prawny w dniu wydawania przez organ decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia, nie mniej Sąd zwrócił uwagę na istotną zmianę, jaka nastąpiła w przepisach prawnych po wydaniu zaskarżonej decyzji, gdzie orzeczeniem z dnia 18 września 2006 r. Trybunał Konstytucyjny (sygn. akt SK 15/05, Dz. U. Nr 170, poz. 1222) orzekł o niezgodności art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997r, Nr 78, poz. 483 ze zm.) w części w jakiej obejmuje wyrazy "do dnia 12 stycznia 2002r.".

W konsekwencji naruszenia przepisów, które w ocenie Sądu mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.