Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 44/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2020-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2020 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.S. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Prezydenta Miasta Kielce w przedmiocie przyznania lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W.S. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Kielcach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Prezydenta Miasta w zakresie wydania decyzji o przyznaniu bądź odmowie pomocy w zaspokojeniu potrzeby mieszkaniowej. Skarżący podniósł, że jeżeli Prezydent Miasta twierdzi, że nie posiada własnych mieszkań, to powinien je wydzierżawić od innych podmiotów, a następnie udostępnić potrzebującym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie bądź oddalenie. Podniósł, że skarżący złożył już 24 stycznia 2020 r. skargę na przewlekłość prowadzonego przez

Prezydenta Miasta postępowania w sprawie o lokal mieszkalny do SKO. Z informacji telefonicznej uzyskanej 6 maja 2020 r. od pracownika tego organu wynikało, że SKO pismem z 11 lutego 2020 r. przesłało akta sprawy do WSA w Kielcach, co w myśl art. 58 § 1 pkt 4 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadnia wniosek o odrzucenie skargi.

Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi organ podkreślił, że Prezydent Miasta Kielce nie dopuścił się żadnej przewlekłości w prowadzonym postępowaniu, które zostało zakończone wpisaniem skarżącego do rejestru osób ubiegających się o mieszkanie z zasobów Miasta K. pod pozycją [...], o czym skarżący został poinformowany pismem z 27 lutego 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Z przytoczonej regulacji wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Rolą sądu administracyjnego jest więc uprzednie zbadanie każdej z wniesionych skarg pod względem jej dopuszczalności. Dopiero stwierdzenie, że dana sprawa podlega kognicji sądów administracyjnych będzie otwierało drogę do merytorycznej oceny kwestionowanego aktu, czynności, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest przewlekłość organu w zakresie przyznania skarżącemu lokalu mieszkalnego z zasobów komunalnych.

Należy zauważyć, że regulacje prawne dotyczące wynajmowania lokali komunalnych, w tym także i nabywania prawa do lokali socjalnych, zawarte są w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 611 ze zm.) oraz w podjętych na jej podstawie aktach prawa miejscowego. Kontrola sprawowana przez sądy administracyjne nie obejmuje jednak wszystkich aktów i czynności podejmowanych w związku z gospodarowaniem mieszkaniowym zasobem gminy w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych członków wspólnoty samorządowej. Jak podkreśla się w orzecznictwie, powyższa ustawa nie daje podstaw prawnych do załatwienia sprawy przyznania konkretnego lokalu (zawarcia umowy najmu lokalu) w formie jakiegokolwiek aktu administracyjnego. Zapewnienie lokali mieszkalnych z mieszkaniowego zasobu gminy należy, zgodnie z tą ustawą, do zadań własnych gminy (art. 4 ust. 1 i 2) i gmina realizuje w tym zakresie zadania z zakresu administracji publicznej, jednakże samo zawarcie umowy najmu lokalu, jest załatwiane w formie cywilnoprawnej.

Zgodnie z poglądem wyrażonym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lipca 2008 r. sygn. akt I OPS 4/08 (dostępna na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), postępowanie w zakresie udzielania pomocy mieszkaniowej przez gminę składa się z dwóch etapów. W pierwszym, wnioskujący o najem lokalu składa wniosek, który podlega analizie i weryfikacji przez właściwy organ gminy. Następnie wniosek jest rozpoznawany przez organ, który rozstrzyga o zakwalifikowaniu i umieszczeniu na liście oczekujących na najem lokalu bądź o odmowie zakwalifikowania i umieszczenia na liście. W tym pierwszym etapie działanie organu ma charakter administracyjnoprawny, bowiem organ decyduje o tym, czy danej osobie może być udzielona pomoc w zakresie jej potrzeb mieszkaniowych, z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie gminy. Etap ten jest wykonywaniem publicznoprawnych zadań gminy. Drugi etap postępowania w zakresie udzielania konkretnej pomocy mieszkaniowej, związany jest natomiast z podjęciem czynności cywilnoprawnych, zmierzających do zawarcia umowy najmu.

Przyznanie lokalu socjalnego następuje więc w formie czynności prawnej właściwej prawu cywilnemu, a nie w formie władczego aktu administracyjnego wydawanego na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

W niniejszej sprawie skarżący nie domaga się wpisania go na listę osób oczekujących na lokal z mieszkaniowego zasobu gminy. Jak wynika bowiem z treści skargi, odpowiedzi na nią oraz pisma Dyrektora Wydziału Mieszkalnictwa UM K. z 27 lutego 2018 r. (k.5), skarżący został już wpisany do rejestru osób ubiegających się o mieszkanie. Przedmiotem skargi jest zatem drugi etap postępowania w zakresie udzielania konkretnej pomocy mieszkaniowej, to jest zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego, a właściwie przewlekłe, zdaniem autora skargi, postępowanie organu w zakresie zawarcia tej umowy.

Jak już wcześniej wspomniano czynność zawarcia umowy najmu konkretnego lokalu mieszkalnego ma charakter cywilnoprawny i pozostaje poza kontrolą sprawowaną przez sądy administracyjne. W świetle art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Niedopuszczalność z powodu braku właściwości sądu administracyjnego występuje m.in. wówczas, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności (bezczynności, przewlekłego prowadzenia postępowania), nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego, wynikającej z art. 3 § 2 p.p.s.a., tak jak w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Wbrew twierdzeniom zawartym w odpowiedzi na skargę, w niniejszej sprawie nie może dojść do odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4, gdyż postępowanie zainicjowane skargą W.S. z 24 stycznia 2020 r.(sygn. akt II SAB/Ke 11/20), zostało zakończone odrzuceniem skargi, a takie rozstrzygnięcie nie powoduje powagi rzeczy osądzonej.