Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 719/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono decyzję organu II i I instancji
Powołane przepisy: article: art 145 , art 153
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia Jacek Bursa Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 22 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia we wznowionym postępowaniu decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę 1/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji; 2/ zasądza od Wojewody na rzecz M. T. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia 2 stycznia 2020 r. nr [...] działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 oraz art. 104 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę zakończonej decyzją nr [...] z dnia 30.05.2016r udzielającej pozwolenia na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany dla E. J. dla inwestycji pn.: "Budowa budynku mieszkalnego, jednorodzinnego nr [...] z wewnętrzną instalacją gazu oraz z wewnętrzną linią zasilającą od budynku do skrzynki w linii ogrodzenia, dojście i dojazd oraz przyłącz kanalizacji deszczowej na działce nr [...] w m, G. , gm. W. W." oraz zmienionej ostateczną decyzją nr [...] z dnia 09.10.2019r w zakresie projektu zagospodarowania: usytuowania budynku, dojść i dojazdu oraz doprojektowanie zjazdu indywidualnego z działki nr [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że wpłynął wniosek M. T. dotyczący wznowienia postępowania przedmiotowej decyzji na podst. art. 152 § l K.p.a. Jako podstawę prawną żądania wnioskodawca wskazał art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. W wyniku przeprowadzonego postępowania organ wydał w dniu 5.07.2017 r. decyzję o odmowie uchylenia pozwolenia na budowę wydanego przez Starostę K. nr [...] z dnia30.05.2016r, znak: [...], gdyż nie znalazł przesłanek do uchylenia decyzji, które zostały wskazane przez wnioskodawcę w podaniu o wznowienie postępowania. Od tej decyzji M. T. złożył w ustawowym terminie odwołanie. W wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego Wojewoda decyzją z dnia 23.02.2018 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Na powyższą decyzję Wojewody została złożona przez M. T. skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Prawomocnym wyrokiem -Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (sygn. akt II SA/Kr 557/18) uchylił w całości zaskarżoną decyzję Wojewody z dnia 23.02.2018 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia 05.07.2017 r.

Organ stwierdził, że dokonano ponownej analizy dokumentacji projektowej, z uwzględnieniem wytycznych określonych w wyroku i w związku z powyższym postanowieniem z dnia 29.01.2019r. nałożono na inwestora obowiązek dostarczenia dokumentów wskazanych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w terminie do dnia 29.03.2019r., tj. należało dostarczyć projekt zagospodarowania działki sporządzony zgodnie § 8 ust. l, 2 i 3 Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (dla całości inwestycji), szczegółową analizę obszaru oddziaływania obiektu, sporządzoną zgodnie z art. 20 ust. l pkt l c, a także art. 34 ust. 3 pkt 5 ustawy Prawo budowlane oraz zgodnie z § 13a Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.. W analizie należy uwzględnić działki Wnioskodawcy dz. nr [...], [...] oraz m.in. § 13, 60 i 273 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz zgodę wszystkich współwłaścicieli działki nr [...] na rozbiórkę ogrodzenia i wycinkę drzew biegnącą wzdłuż działki nr [...]. W dniu 29.03..2019 r. E. J. zwrócił się z prośbą o przedłużenie terminu uzupełnienia postanowienia wyznaczonego w postanowieniu z dnia 29.01.2019 r. w związku z brakiem możliwości przygotowania dokumentacji w terminie do dnia 29.03.2019r. Przychylając się do prośby inwestora w dniu 3.04.2019r. organ przedłużył termin uzupełnienia braków do dnia 31.07.2019 r. Dnia 31.07.2019 r. inwestor zwrócił się z kolejną prośbą o przedłużenie terminu uzupełnienia dokumentacji, motywując swoją prośbę faktem, iż czeka na uzgodnienie projektu zjazdu z drogi wewnętrznej, która jest potrzebna w celu wydania zmiany decyzji pozwolenia na budowę. Przychylając się do prośby inwestora w dniu 08.08.2019 r. organ przedłużył termin uzupełnienia braków do dnia 4.10.2019 r. W dniu 20.11.2019 r. inwestor zwrócił się z kolejną prośbą o przedłużenie terminu uzupełnienia postanowienia oraz w dniu 21.11.2019 r. uzupełnił postanowienie z dnia 29.01-.2019r.. Po przeanalizowaniu przedmiotowego uzupełnienia, mając na uwadze ogólne zasady wyrażone w art. 6, 7 i 8 Kpa oraz zgodnie z art. 12 § l Kpa organ administracji architektoniczno - budowlanej ponownie przychylił się do prośby inwestora i uznał, iż zostało uzupełnione w całości postanowienie z dnia 29.01.2019r. W związku z faktem, iż została wydana decyzja nr [...] z dnia 09.10.2019r. w sprawie zmiany decyzji pozwolenia na budowę nr [...] z dnia 30.05.2019r., organ był zobligowany do wydania w dniu 28.11.2019 r. postanowienia o wznowieniu w sprawie w/w decyzji. W związku z powyższym, po ponownym przeprowadzeniu postępowania, co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia o istocie sprawy, po dokładnej i wnikliwej analizie wszystkich akt przedmiotowej sprawy tutejszy organ jednoznacznie stwierdził, że M. T. , który domagał się wznowienia postępowania z mocy art. 145 § l pkt 4 K.p.a. nie posiada legitymacji strony, a dokumentacja pod względem merytorycznym jest zgodna z prawem.

Od tej decyzji odwołanie złożył M. T. wskazując, że organ błędnie przyjął, że w niniejszym postępowaniu ocenie powinna podlegać planowana inwestycja w kształcie wynikającym z decyzji Starosty [...] z dnia 9 października 2019 r., zmieniającej pozwolenie na budowę z dnia 30 maja 2016 r., podczas gdy w trakcie prowadzenia wznowionego postępowania w sprawie pozwolenia na budowę nie jest dopuszczalne wydanie w trybie art. 36a ust. 1 p.b. decyzji o zmianie tego pozwolenia na budowę, w związku z czym organ l instancji powinien był wziąć pod uwagę kształt planowanej inwestycji nieuwzględniający zmian wynikających z decyzji Starosty [...] z dnia 9 października 2019 r. W ocenie odwołującego, organ l instancji niesłusznie nie uznał go za stronę postępowania, a projekt budowlany zatwierdzony decyzją pierwotną jest niezgodny z przepisami techniczno-budowlanymi.

Wojewoda decyzją z dnia 12 kwietnia 2021 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w niniejszej sprawie treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 14 września 2018 r., sygn. akt: II SA/Kr 557/18 jest wiążąca zarówno dla organu l instancji jak i dla organu odwoławczego. W toku postępowania odwoławczego Wojewoda, pismem z 8 października 2020 r., wezwał inwestora o przedłożenie dokumentów, o których mowa w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 14 września 2018 r., sygn. akt: II SA/Kr 557/18, z uwzględnieniem stanu prawnego wynikającego ze zmiany decyzji pierwotnej. W odpowiedzi z 1 grudnia 2020 r. inwestor wyjaśnił, że: w związku ze zmianą w obrębie inwestycji inwestycja nie będzie obsługiwana komunikacyjnie przy pomocy działki nr [...]. Inwestycja w fazie budowy, jak również po jego wzniesieniu budynek mieszkalny stanowiący przedmiot inwestycji będzie obsługiwany przez szlak drogowy zlokalizowany na działce [...] stanowiących aktualnie wyłączną własność inwestora E. J. i będzie on zlokalizowany przy granicy działki nr [...] z działką nr [...] stanowiącą własność J. G.. Jednocześnie wyjaśniam, że w ramach planowanej inwestycji nie ma potrzeby, a tym bardziej konieczności usunięcia ogrodzenia posadowionego na działce nr [...] i ogrodzenie te nie zostanie w jakikolwiek sposób naruszone przez inwestora. Nadto informuję, iż w ramach planowanej inwestycji nie ma potrzeby, ani konieczności usunięcia / wycięcia krzewów lub drzew znajdujących się na działce nr [...]. Inwestor oświadcza, że inwestycja nie będzie związana z jakąkolwiek ingerencją w działkę nr [...]. Do wyjaśnień inwestor załączył analizę obszaru oddziaływania inwestycji (w kształcie wynikającym ze zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę). Działka, na której projektowana jest inwestycja sąsiaduje bezpośrednio z działką nr [...], która to jest działką drogową służącą jako dojazd do nieruchomości znajdujących się na działkach nr [...], [...], [...], [...] oraz kolejnych w tej zabudowie. Działka drogowa nie jest z założenia działką, na której można zrealizować zabudowę, co powoduje iż projektowana zabudowa nie wprowadza ograniczeń w zabudowie. Analizując ewentualne oddziaływanie na nieruchomość po przeciwnej stronie drogi projektowanej inwestycji, czyli na nieruchomość znajdującą się na działce nr [...] należy zauważyć, iż na podstawie § 13 obowiązujących warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwić naturalne oświetlenie tych pomieszczeń. Usytuowanie projektowanego budynku w odległości minimalnej zaznaczonej na projekcie zagospodarowania terenu wynoszącej 10,05m oraz max wysokości kalenicy tego budynku wynoszącej ok 8,5m od poziomu terenu, powoduje iż projektowany budynek nie będzie powodował przysłaniania oświetlenia dziennego istniejących zabudowań. Usytuowanie budynku w projektowanej odległości od istniejącej zabudowy powoduje, że spełnione są również wymogi par 60 przywołanych w poprzednim akapicie Warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zagadnieniem, które należy jeszcze poruszyć analizując oddziaływanie obiektu na zabudowania sąsiednie są warunki przeciwpożarowe zawarte w par 271 Warunków technicznych. Należy tutaj zwrócić uwagę, że istniejące obiekty oraz projektowany budynek mieszkalny są obiektami murowanymi zakwalifikowanymi do kategorii zagrożenia ludzi ZL. Odległość pomiędzy takimi obiektami na podstawie par 271 powinna wynosić min 8m co dla projektowanej inwestycji jest spełnione. Reasumując projektowana inwestycja na dz nr [...] w m. G. powoduje oddziaływania na działki nr [...], [...], [...], [...], [...] będące w sąsiedztwie. Inwestor przedłożył ponadto kopie wybranych kart z zatwierdzonego zamiennego projektu budowlanego z maja 2019 r., w tym projekt zagospodarowania terenu. Jak wyżej wskazano, M. T. jest współwłaścicielem działek nr [...], [...], [...] oraz [...] w miejscowości G., gmina W. W., co wynika z akt sprawy. Działka nr [...] jest zabudowana budynkiem mieszkalnym wnioskodawcy, natomiast pozostałe działki nie są zabudowane i stanowią drogę dojazdową prywatną do zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Droga ta oznaczona jest na mapie do celów projektowych symbolem: j.z.u. -jezdnia ziemna utwardzona. Z decyzji Starosty [...] z 9 października 2019 r., o zmianie pozwolenia na budowę, wynika, że projektowany budynek mieszkalny jednorodzinny na działce nr [...], będzie połączony bezpośrednio z drogą publiczną - ul. [...] (dz. nr [...]), bez korzystania z działki drogowej nr [...]. Z zatwierdzonego ww. decyzją projektu budowlanego zamiennego wynika, że budynek mieszkalny wnioskodawcy na działce nr [...] znajduje się w odległości ok. 120 m od projektowanego budynku mieszkalnego na działce nr [...], a pomiędzy nimi znajdują się liczne budynki mieszkalne jednorodzinne i dodatkowo rozdziela je opisana wyżej droga dojazdowa do zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Najbliżej terenu inwestycji objętego ww. decyzją Starosty [...] z 9 października 2019 r., znajduje się działka drogowa nr [...], której współwłaścicielem jest wnioskodawca, ale nie znajduje się ona w obszarze oddziaływania obiektu, ponieważ nie przewidziano na tej działce drogowej wykonywania żadnych robót budowlanych. Ponadto projektowana inwestycja w żaden sposób nie ogranicza zagospodarowania tej działki drogowej nr [...], która niezmiennie nadal pozostaje jako droga dojazdowa do zabudowy jednorodzinnej. W szczególności, w kwestionowanej decyzji zmieniono sposób wjazdu do projektowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...], rezygnując całkowicie z wjazdu z działki nr [...] i związanych z tym niezbędnych do wykonania robót budowlanych, tym samym, działka ta nie jest już ani objęta inwestycją, ani objęta obszarem oddziaływania obiektu. Biorąc zatem pod uwagę zakres przedmiotowy projektowanej inwestycji (w jej obecnym kształcie) i jej duże odległości od działki wnioskodawcy i usytuowanego na niej budynku mieszkalnego, a także to, że teren inwestycji od działki wnioskodawcy rozdziela droga dojazdowa prywatna, nie sposób uznać, aby nieruchomość stanowiąca działkę nr [...] w G. , znajdowała się w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego. W szczególności, brak jest jakichkolwiek podstaw, popartych konkretnymi przepisami prawa materialnego, do twierdzenia, że planowana inwestycja wprowadza związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości wnioskodawcy, w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego. W świetle art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, tylko ograniczenie w zagospodarowaniu nieruchomości, wynikające z konkretnych przepisów prawa, daje podstawy do uznania właściciela, użytkownika wieczystego lub zarządcy nieruchomości za stronę postępowania i włączenia tej nieruchomości do obszaru oddziaływania obiektu budowlanego. Organ wskazał, że w ocenie wnioskodawcy kwestia posiadania przez niego interesu prawnego w postępowaniu zakończonym ww. decyzją Starosty [...] z 30 maja 2016 r., została przesądzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 14 września 2018 r. Wyrok ten dotyczy sprawy w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę objętego decyzją Starosty [...] z 30 maja 2016 r., a więc dotyczy decyzji pierwotnej o pozwoleniu na budowę. Obecnie jednak decyzja ta obowiązuje w postaci zmienionej, wobec ostatecznego rozstrzygnięcia o jej zmianie (decyzji Starosty [...] nr [...] z 9 października 2019 r., znak: [...]). Inwestor miał prawo wystąpić, w trybie art. 36 a Pb, o zmianę pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego, a organ uprawniony był do wydania na wniosek inwestora decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Zauważyć bowiem należy, że decyzja o pozwoleniu na budowę może być w każdym czasie zmieniona - w okresie jej wykonywania, jeśli odpowiada to obowiązującym przepisom i taki jest wniosek inwestora. Ograniczeniem tej możliwości byłoby orzeczenie o wstrzymaniu wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, lecz takie postanowienie nie zostało wydane. W badanej sprawie taka właśnie sytuacja ma miejsce, że Starosta kwestionowaną decyzją zmienił pierwotne pozwolenie na budowę, w zakresie projektu zagospodarowania terenu, który obecnie nie przewiduje już jakichkolwiek robót budowlanych i jakiegokolwiek korzystania z działki drogowej nr [...]. Ponadto, z części opisowej projektu zamiennego i legendy rysunku projektu zagospodarowania terenu tego projektu wynika, że przedmiotem inwestycji jest wyłącznie budynek mieszkalny jednorodzinny nr [...] na działce nr [...], a oznaczone na tym rysunku projektowane budynki mieszkalne jednorodzinne nr [...] - procedowane będą według odrębnego postępowania administracyjnego. Zatem, po opisanej zmianie decyzji o pozwoleniu, a w szczególności projektu zagospodarowania terenu, ustały przyczyny do udziału w postępowaniu M. T., naprowadzone w cytowanym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 14 września 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 557/18.

Na powyższą decyzję M. T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając naruszenie:

1/ art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane poprzez błędne przyjęcie, że w niniejszym postępowaniu ocenie powinna podlegać planowana inwestycja w kształcie wynikającym z decyzji Starosty [...] z dnia 9 października 2019 r. zmieniającej pozwolenie na budowę z dnia 30 maja 2016 r., podczas gdy w trakcie prowadzenia wznowionego postępowania w sprawie pozwolenia na budowę nie jest dopuszczalne wydanie w trybie art. 36a ust. 1 p.b. decyzji o zmianie tego pozwolenia na budowę, w związku z czym organy obu instancji wydając decyzje powinny były wziąć pod uwagę kształt planowanej inwestycji nieuwzględniający zmian wynikających z decyzji Starosty [...] z dnia 9 października 2019 r.;

2/ art. 28 ust. 2 p.b. w zw. z art. 3 pkt. 20 p.b. oraz z § 12 ust. 1 pkt. 1, § 14 ust. 1 pkt.

1, § 15 ust. 1, § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia

2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i

ich usytuowanie oraz z art. 140 K.c. poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że skarżący nie posiada przymiotu strony wznowionego postępowania;

3/ art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu l instancji o odmowie uchylenia decyzji Starosty [...] z dnia 30 maja 2016 r., mimo iż projekt budowlany dla planowanej inwestycji w kształcie nieuwzględniającym zmiany zagospodarowania terenu narusza szereg przepisów p.b. oraz rozporządzenia;

4/ art. 107 § 3 w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez nie odniesienie się w uzasadnieniu

zaskarżonej decyzji do podniesionej w odwołaniu argumentacji dotyczącej braku

możliwości wydania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę przed zakończeniem

wznowionego postępowania w sprawie tego pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - powoływanej dalej jako: "P.p.s.a."), uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art.151 P.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia w oparciu o wyżej wskazane kryterium Sąd uznał, że wniesiona skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim w sprawie należy podkreślić dwie kwestie po pierwsze zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji wydane zostały w ramach postępowania wznowieniowego, opartego na przesłance określonej w art. 145 §1 pkt 4 K.p.a. zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, a po drugie organ cały czas był związany prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 557/18. Rozważając te kwestie należy podkreślić, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte jedną z kwalifikowanych wadliwości wyliczonych wyczerpująco w przepisach prawa (zob. W. Dawidowicz: Ogólne postępowanie administracyjne. Zarys systemu. Warszawa 1962, s. 230; W. Dawidowicz: Postępowanie administracyjne. Zarys wykładu. Warszawa 1983, s. 242). Uwaga ta jest o tyle istotna i mająca konsekwencje w niniejszej sprawie, gdyż organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej odnosił się do nowej decyzji Starosty [...] z dnia 9 października 2019 r. o zmianie ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę z dnia 30 maja 2016 r. wydaną przez Starostę K.. Tymczasem w postępowaniu wznowieniowym organ miał obowiązek badać i odnieść się do decyzji z dnia 30 maja 2016 r, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej E. J. pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego pn. "Budowa budynku mieszkalnego, jednorodzinnego nr [...] z wewnętrzną linią zasilającą gazu oraz wewnętrzna linią zasilającą od budynku do skrzynki w linii ogrodzenia, dojście i dojazd oraz przyłącz kanalizacji deszczowej na działce nr [...] w m, G. , gm. W. W.". Bez wątpienia instytucja wznowienia postępowania należy do tzw. nadzwyczajnych trybów postępowania. Przedmiotem postępowania nadzwyczajnego, w przeciwieństwie do postępowania jurysdykcyjnego, nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, według określonych w prawie kryteriów, ale zbadanie prawidłowości ostatecznego rozstrzygnięcia wydanego w postępowaniu jurysdykcyjnym.

Instytucja wznowienia postępowania może być wykorzystywana tylko w razie wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności, i to dopiero po zakończeniu postępowania instancyjnego. Stwarza ona prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną w art. 145 § 1 K.p.a. Wznowienie postępowania polega więc na tym, że sprawa, która została już zakończona przez wydanie decyzji ostatecznej, jest ponownie rozpatrywana w administracyjnym toku instancji. Tym samym organ nie mógł badając wystąpienie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. odnosić się do decyzji z dnia 9 października 2019 r. zmieniającej ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia 30 maja 2016 r. Już samo to uchybienie powinno skutkować koniecznością wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, gdyż organ wyszedł poza swoje kompetencje przyznane wyraźnym przepisem ustawy badając i ocieniając nie pierwotną i ostateczną decyzję wydaną w postępowaniu jurysdykcyjnym będącym przedmiotem wznowienia a decyzję nową zmieniającą decyzję ostateczną. Na marginesie wypada wskazać, że duże zdziwienie Sądu po kwerendzie akt administracyjnych sprawy wzbudziło kilkukrotne przedłużanie przez organ terminu dla inwestora do uzupełnienia braków dokumentacji do czego został zobowiązany postanowieniem z dnia 29 stycznia 2019 r.

Kolejną istotną kwestią wymagającą omówienia w sprawie jest fakt, że organy orzekające były związane prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 września 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 557/18. W wyroku tym Sąd jednoznacznie wskazał, że organy obu instancji koncentrowały się w trakcie postępowania na ustaleniu obszaru oddziaływania wyłącznie w odniesieniu do nieruchomości objętej konkretnym pozwoleniem (w przedmiotowej sprawie budynku nr [...]), podczas gdy projekt zagospodarowania obejmujący 8 budynków jednorodzinnych planowanych do realizacji na tej samej działce nr [...] w miejscowości G., gmina W. W., wskazywał raczej na faktyczne etapowanie inwestycji. Jak wskazuje sąd w sprawie II SA/Kr 557/18 inwestor przedłożył wprawdzie projekt zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia inwestycyjnego, niemniej jednak nie spełniał on m.in. – istotnych z punktu widzenia przedmiotowego postępowania – wymogów przewidzianych dla tego rodzaju projektów w przepisach rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012 r., poz. 462 ze zm.). W szczególności w projekcie tym, brak jest informacji odnośnie rodzaju i zasięgu uciążliwości, czyli oddziaływania na sąsiednie działki, zamierzenia budowlanego jako całości. Nie uwzględniono w nim bowiem jakichkolwiek informacji, co do kwestii przesłaniania i zacieniania działek sąsiednich przez inwestycję jako całość, w tym działek stanowiących własność skarżącego M. T.. Dlatego też w ocenie Sądu, konkluzja organu, że skarżącemu nie przysługiwał w postępowaniu o pozwoleniu na budowę ww. inwestycji przymiot strony tego postępowania, była co najmniej przedwczesna. W wyroku tym Sąd wskazał również, że organy obu instancji powinny były wziąć pod uwagę, że droga służąca dotychczas jako dojazd do kilku domów będzie wykorzystywana przez mieszkańców dalszych 8 budynków, a w związku z tym należało przede wszystkim ocenić, czy uwzględniając specyficzne zagospodarowanie działek nr [...], [...], [...] i [...], jako drogi dojazdowej, nie zachodziła – w opisanych okolicznościach – konieczność dokonania głębszej wykładni pojęcia "ograniczenia w zagospodarowaniu" użytego w art. 3 pkt 20 u.p.b., którego to pojęcia – zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych – nie można zawężać do samych tylko "ograniczeń zabudowy" tego terenu i w konsekwencji w zbyt wąsko określonym zakresie prowadzić analizę na tle art. 28 ust. 2 u.p.b. Tym samym, potrzeba udziału współwłaścicieli drogi w postępowaniu o pozwolenie na budowę obiektu, który ma stanowić przyczynę tej intensyfikacji, nie może być negowana. W chwili obecnej inwestor wprawdzie wyjaśnił, że w związku ze zmianą w obrębie inwestycji, inwestycja nie będzie obsługiwana komunikacyjnie przy pomocy działki nr [...]. Ponadto inwestycja w fazie budowy, jak również po jego wzniesieniu budynek mieszkalny stanowiący przedmiot inwestycji będzie obsługiwany przez szlak drogowy zlokalizowany na działce nr [...] stanowiących aktualnie wyłączą własność inwestora. Nie zmienia to jednak zasadniczej kwestii, a mianowicie faktu, że organy powinny były rozpatrywać obszar oddziaływania nie dla pojedynczej nieruchomości, a dla całej inwestycji składającej się z kilku nieruchomości i jak mowa wyżej organ nie może oceniać aktualnego stanu prawnego (stanu po zmianie decyzji o pozwoleniu na budowę) ale stanu aktualnego na dzień wydania decyzji będącej przedmiotem postepowania wznowieniowego.

Podsumowując stwierdzić należy, że w prawomocnym wyroku Sąd nakazał przede wszystkim badać uciążliwość dla całej inwestycji, a nie tylko jednej nieruchomości. Biorąc pod uwagę ramy postępowania wznowieniowego jeszcze raz z całą doniosłością stwierdzić należy, ze organ nie mógł odnosić wytycznych Sądu do nowej decyzji Starosty [...] z dnia 9 października 2019 r. Tym samym zupełnie nieusprawiedliwiona jest konkluzja organów rozstrzygających sprawę, że "biorąc zatem pod uwagę zakres przedmiotowy projektowanej inwestycji (w jej obecnym kształcie) i jej duże odległości od działki wnioskodawcy i usytuowanego na niej budynku mieszkalnego, a także to, że teren inwestycji od działki wnioskodawcy rozdziela droga dojazdowa prywatna, nie sposób uznać, aby nieruchomość stanowiąca działkę nr [...] w G. , znajdowała się w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego". Konsekwentnie za niedopuszczalną należy uznać też konkluzję Wojewody, że wyrok WSA w Krakowie z dnia 14 września 2018 r. dotyczył sprawy w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę objętego decyzją Starosty [...] z 30 maja 2016 r., a więc decyzji pierwotnej o pozwoleniu na budowę, a skoro obecnie decyzja ta obowiązuje w postaci zmienionej, wobec ostatecznego rozstrzygnięcia o jej zmianie to wytyczne Sądu stały się jakoby niekatulane. Takie podejście do problemu wskazuje na oczywiste niezrozumienie instytucji wznowienia postępowania oraz związania organu prawomocnym wyrokiem sądu. Przypomnieć jedynie należy, że związanie sądu i organu oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu sądu trwa w danej sprawie dopóty, dopóki nie zostanie ono uchylone lub zmienione lub nie ulegną zmianie przepisy, czyniąc pogląd prawny nieaktualnym. W przedmiotowej sprawie do takiej zmiany nie doszło. Przepis art. 153 P.p.s.a. określa taką relację między organem administracyjnym a sądem, która sprowadza się do związania organu oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, gdzie nie ma już miejsca na polemikę organu z oceną prawną i wskazaniami do dalszego postępowania. Działania naruszające tę zasadę muszą być konsekwentnie eliminowane przez uchylanie wadliwych z tego powodu rozstrzygnięć administracyjnych, już chociażby z uwagi na związanie wcześniej przedstawioną oceną prawną także i samego sądu administracyjnego. Bez ścisłego stosowania powołanego przepisu trudno byłoby zapewnić spójność działania systemu władzy państwowej. Jego nieprzestrzeganie w istocie podważałoby bowiem obowiązującą w polskim prawie zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów administracji.

Końcowo wskazać jeszcze wypada, że postępowanie, w trybie art. 36a p.b., o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę jest odrębnym postępowaniem w stosunku do pierwotnego postępowania o zatwierdzenie projektu budowlanego. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 grudnia 2003 roku (sygn. II SA/Ka 3029/01, nie publ.): "Artykuł 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (...) jest przepisem szczególnym w rozumieniu art. 163 Kpa. Precyzuje wyczerpująco przesłankę wydania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, która stanowi istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę". Tymczasem w decyzji Starosty [...] z dnia 9 października 2019 r. próżno poszukiwać jakiegokolwiek merytorycznego uzasadnienia dla wydania decyzji o zmianie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę i na czym ta zmiana miała by polegać.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lita. c P.p.s.a. w zw. z art. 135 P.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. Ponownie prowadząc postępowanie administracyjne organy zastosują się do wyżej poczynionych uwag. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.