Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 211/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-06-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art.  245  par.  3 i  art.  246  par.  1  pkt  2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości postanawia: I. przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w części przewyższającej kwotę 100 (słownie: sto) złotych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Skarżący, pismem z dnia [...] wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że dochody jego rodziny i szczególna sytuacja, w jakiej się znalazła, związana przede wszystkim z chorobą nowotworową żony skarżącego, nie pozwalają na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. W związku z tym, że żona strony wymaga opieki, leczenia, wnioskodawca uzyskuje z prowadzonej działalności gospodarczej minimalne dochody, a w niektórych miesiącach nawet straty. Wskazał, że nie zatrudnia żadnych pracowników, dlatego też sklep, który prowadzi, jest często zamknięty z powodu konieczności zajmowania się rodziną, w tym dwójką dzieci w wieku dwóch i czterech lat. W efekcie w miesiącu styczniu 2008 r. poniósł stratę w wysokości 3.605,38 zł, a w lutym uzyskał dochód 747,58 zł. Natomiast jego żona jest nauczycielką i od lipca 2007 r. przebywała na chorobowym, a od stycznia 2008 r. jest na tzw. urlopie dla poratowania zdrowia. Obecnie jej miesięczny dochód netto wynosi 1.393,20 zł, z którego potrącana jest rata pożyczki, udzielonej przez zakład pracy, w wysokości 100 zł. Skarżący podał, że łączne stałe miesięczne wydatki jego rodziny wynoszą około 1.730 zł, nie wliczając wydatków na żywność, artykuły pierwszej potrzeby, lekarstwa i odżywki dla dzieci. Dodał, że kwota ta obecnie przewyższa możliwości finansowe budżetu domowego, dlatego też, aby opłacać wszystkie zobowiązania, korzysta z pomocy bliskiej rodziny i przyjaciół.

Do pisma zostały dołączone kopie z księgi przychodów i rozchodów za miesiąc styczeń i luty 2008 r., zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia żony wnioskodawcy oraz karta informacyjna dotycząca jej choroby.

Z oświadczeń złożonych na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika ponadto, że skarżący posiada mieszkanie o powierzchni 74 m2 i samochód osobowy [...], rocznik 1999, nie dysponuje natomiast żadnymi oszczędnościami ani innymi zasobami pieniężnymi. Poza pożyczką z zakładu pracy żony, spłacany jest również kredyt odnawialny.

Na wezwanie Sądu, wnioskodawca przedłożył dodatkowo kopię z księgi przychodów i rozchodów z wykazanym dochodem za grudzień 2007 r. (2.594,53 zł, całym roku poniesiona została strata w kwocie 551 zł), wyciągi z rachunków bankowych, dowody wpłat za towar zakupiony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, wyjaśnienia skarżącego i oświadczenie T. A. o darowaniu jego żonie kwoty 10.000 zł na wykupienie mieszkania zajmowanego przez jego rodzinę. W dodatkowych wyjaśnieniach strona wskazała, że nie posiada konta firmowego, tylko osobiste, natomiast kwoty, które wpływają na ten rachunek stanowią zapłatę za towar, a nie zarobek osobisty. Kwoty te zostają przekazane następnie do hurtowni, na potwierdzenie czego skarżący przedstawił wskazane wyżej dowody wpłat. Ponadto wyjaśnił, że z uwagi na szybkie tempo wzrostu cen mieszkań, postanowił z żoną wykupić mieszkanie komunalne za 10% jego wartości i w związku z tym zaciągnięta została pożyczka z zakładu pracy w wysokości 10.000 zł i kredyt odnawialny w kwocie 5.000 zł.

Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego swojego i rodziny.

W ocenie Sądu skarżący wykazał, że poniesienie wydatku na opłacenie w całości wpisu od skargi może stanowić obciążenie dla budżetu domowego jego rodziny. Należy bowiem podkreślić, że rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy wymaga nie tylko uwzględnienia stanu finansowego i majątkowego wnioskodawcy, ale również jego sytuacji rodzinnej. W związku z tym, trzeba mieć tutaj na względzie chorobę żony skarżącego i wynikające z tej okoliczności skutki, takie jak niezbędne wydatki na leczenie, konieczność dodatkowej opieki nad małymi dziećmi kosztem prowadzonej działalności gospodarczej i w konsekwencji obniżone dochody rodziny. Należało też uznać wyjaśnienia odnośnie zaciągniętej pożyczki i kredytu odnawialnego na wykupienie mieszkania. Wydatek ten bowiem nie został dokonany na podwyższenie standardu życia rodziny wnioskodawcy, a jedynie celem zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych i przyszłości własnych dzieci. Niemniej jednak zwrócić należy uwagę na brzmienie art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którym strona ponosi koszty związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z regulacji tej wynika, że ponoszenie kosztów jest regułą, a zwolnienie od ich ponoszenia może nastąpić tylko w sytuacjach wyjątkowych. O ile zatem faktycznie sytuacja finansowa rodziny wnioskodawcy uległa pogorszeniu, to wskazać należy, że nadal posiada stałe dochody, z których strona może poczynić oszczędności na pokrycie przynajmniej części kosztów, które zobligowana jest uiścić.

Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.