Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 338/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-09-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania aktu
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 22 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak - Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku G. O. o wstrzymanie wykonania uchwały Rady Gminy A. z dnia [...]r. Nr [...] w sprawie ze skargi G. O. na uchwałę Rady Gminy A. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zmiany w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy A. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 338/09

UZASADNIENIE

W dniu 5 maja 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga G. O. na uchwałę Rady Gminy A. z dnia [...]r. w przedmiocie zatwierdzenia zmiany w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy A. Skarżący wskazując na naruszenie szeregu przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz Konstytucji RP wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały i wstrzymanie jej wykonania. Wskazując na zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej uchwały zaznaczył, iż wprowadzone zmiany w studium uwarunkowań usankcjonowały dalszą rozbudowę inwestycji w postaci zakładów mięsnych, w sytuacji gdy w granicach miast oraz w obrębie zwartej zabudowy wsi jest zabroniona budowa zakładów stwarzających zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego. Skarżący podkreślił, iż wstrzymanie wykonania uchwały uniemożliwi rozbudowę zakładu co pozwoli uniknąć niebezpieczeństwa wywołania nieodwracalnych skutków prawnych i faktycznych, jak chociażby usytuowania obiektu w pobliżu przedszkola, terenów o walorach przyrodniczych oraz przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 61 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, natomiast po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty a zatem sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku.

Istotne jest, iż ustanowiona w analizowanym przepisie instytucja ochrony tymczasowej dotyczy takich aktów, które mają przymiot wykonalności. Wykonanie aktu oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego, polegające na działaniu, zaniechaniu pewnego działania, znoszeniu zachowania innych podmiotów, czy świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania (por. T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2002, s. 155 – 156 czy M. Jaśkowska, M. Masternak, E. Ochendowski: Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 144 – 145, J. Borkowski: Glosa do postanowienia NSA z 16 października 1996r., IV SAB 59/96, OSP 1998, nr 1, poz. 22, s. 48).

Przedmiotem wniosku strony skarżącej jest uchwała Rady Gminy A. z dnia [...]r. w przedmiocie zatwierdzenia zmiany w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy A. Stosownie do art. 9 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 z pózn. zm.), studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie jest aktem prawa miejscowego. Uchwała taka jedynie inicjuje proces planistyczny na terenie danej gminy, jest pierwszym z etapów procedury planistycznej, w wyniku której uchwalany jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego będący aktem prawa miejscowego. Zarówno w orzecznictwie sądowym, jak i w doktrynie przyjęło się określać studium mianem aktu kierownictwa wewnętrznego, czy też aktu gminnej polityki planistycznej. To oznacza, iż postanowienia studium mają charakter nienormatywny, są bowiem kierowane do organów gminy i bezpośrednio nie kształtują sytuacji prawnej podmiotów spoza systemu administracji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 21 listopada 2000 r., II SA 2437/99, LEX 55333).

Reasumując, zaskarżona uchwała nie nakłada na stronę żadnych obowiązków ani też nie daje jej jakichkolwiek uprawnień, zatem nie jest aktem nadającym się do wykonania i wymagającym wykonania. Jednocześnie fakt uchwalenia tej uchwały nie może rodzić, wobec mieszkańców danej gminy, bezpośredniego zagrożenia, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

ar