Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 659/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2022-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 141 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędzia WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi E. K.-D. i I. D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 sierpnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie wstrzymania robót budowlanych i obowiązku przedłożenia określonych dokumentów 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących solidarnie kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2021 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "WINB" lub "organ drugiej instancji"), działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 735, dalej jako "k.p.a."), art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1333, dalej jako "p.b."), po rozpoznaniu zażalenia E. K.-D. i I. D. (dalej jako "Skarżący") na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako "PINB" lub "organ pierwszej instancji") z dnia 16 lipca 2021 r. w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i obowiązku przedłożenia określonych dokumentów, stwierdził uchybienie przez Skarżących terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie.

2. Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego i prawnego sprawy:

2.1. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2021 r. PINB wstrzymał roboty budowlane przy posadowieniu budynku – domku holenderskiego trwale związanego z gruntem (posadowionego na bloczkach betonowych) o konstrukcji stalowej pełniącego funkcję gospodarczą o wymiarach 8,50m x 2,90m, posadowionego bez wymaganego zgłoszenia na terenie działki nr [..] położonej w obrębie ewidencyjnym K. gmina K. oraz nałożył na Skarżących obowiązek przedstawienia w terminie do dnia 31 października 2021 r. określonych dokumentów. Jednocześnie organ wskazał, że należy wykonać niezbędne zabezpieczenia budowy, a teren budowy należy zabezpieczyć przed dostępem osób niepowołanych.

W uzasadnieniu ww. postanowienia PINB stwierdził, że Skarżący posadowili na terenie działki nr [..] wyżej opisany budynek bez wymaganego zgłoszenia. Organ uznał posadowienie tego budynku na gruncie za trwałe. Jako że w ocenie organu przedmiotem sprawy jest budynek trwale związany z gruntem pełniący funkcję gospodarczą o powierzchni zabudowy poniżej 35 m2 i na jego realizację było i jest wymagane dokonanie zgłoszenia na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 2 i art. 30 ust. 1 pkt 1 p.b., PINB zobligowany był do prowadzenia postępowania w oparciu o art. 49b p.b. Organ powołał wybrane przepisy Prawa budowlanego i wyjaśnił, że jeżeli Skarżący wykonają nałożone obowiązki, wyda drugie postanowienie i ustali wysokość opłaty legalizacyjnej, a jeżeli nie – w drodze decyzji zostanie orzeczony nakaz rozbiórki budynku.

W pouczeniu ww. postanowienia wskazano m.in., że na postanowienie służy prawo wniesienia zażalenia do WINB za pośrednictwem PINB w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia.

Powyższe postanowienie PINB zostało doręczone Skarżącym w dniu 20 lipca 2021 r.

2.2. Pismem z dnia 26 lipca 2021 r. (data nadania przesyłki 28 lipca 2021 r.) Skarżący złożyli zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji. W treści pisma Skarżący wskazali, że zdawali sobie sprawę, że na działce "nie ma możliwości pobudowania budynku trwale związanego z gruntem zgodnie z brakiem planu zagospodarowania przestrzennego gminy", dlatego zdecydowali się na zakup domku holenderskiego. Ich intencją nie było łamanie przepisów budowlanych. Zdaniem Skarżących konstrukcja domku zapewnia możliwość jego posadowienia w dowolnym miejscu i nie kwalifikuje się do kategorii obiektów z art. 3 pkt 1 i pkt 2 p.b. Jednocześnie Skarżący wskazali, że otrzymali od Wójta Gminy odmowę ustalenia warunków zabudowy oraz że planują wystąpić do Ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego, powołując się na art. 9 ust. 1 "ustawy z dnia 19 lipca 2019 r.", z uwagi na pandemiczną sytuację oraz stan zdrowia Skarżącej. Skarżący wnieśli o uchylenie postanowienia z dnia 16 lipca 2021 r. oraz zawieszenie postępowania do czasu otrzymania odpowiedzi z ministerstwa.

2.3. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2021 r. WINB stwierdził uchybienie przez Skarżących terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie PINB.

Organ drugiej instancji wskazał, że zgodnie z wpisami i datami na stemplu pocztowym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru załączonym do akt pierwszej instancji, przesyłka zawierająca postanowienie PINB została doręczona Skarżącym w dniu 20 lipca 2021 r., pod wskazany przez strony adres (odebrana przez Skarżącą). Organ drugiej instancji wskazał na art. 141 § 2 k.p.a. i stwierdził, że termin przewidziany na wniesienie zażalenia na ww. postanowienie upływał w dniu 27 lipca 2021 r. Tymczasem zażalenie Skarżących zostało nadane w dniu 28 lipca 2021 r. WINB powołał treść art. 58 § 1 i § 2 k.p.a., po czym wskazał, że Skarżący nie zwrócili się z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, a w treści zażalenia nie wskazali żadnych okoliczności, które uniemożliwiły im wniesienie zażalenia w wymaganym terminie. W związku z tym WINB na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie przez Skarżących terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie PINB i brak podstaw do rozpatrzenia w trybie zażaleniowym podniesionych przez Skarżących zarzutów.

3. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Skarżący zaskarżyli postanowienie WINB w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 8 § 1 w zw. z art. 9 i 11 k.p.a. poprzez niedopełnienie ciążącego na organie obowiązku poinformowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które zaistniały, a miały wpływ na wynik sprawy, tj. niepoinformowanie Skarżących o możliwościach związanych z naprawieniem błędu w postaci uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia, co doprowadziło po stronie Skarżących do powstania szkody w postaci braku przywrócenia terminu do złożenia zażalenia i wydania ostatecznego postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia i tym samym zamknięcia Skarżącym drogi do rozpoznania ich sprawy przez organ w drugiej instancji;

2) art. 64 § 2 k.p.a. w zw. z art. 58 § 2 k.p.a. poprzez brak wezwania Skarżących do usunięcia braków pisma z dnia 26 lipca 2021 r. w wyznaczonym terminie i niepotraktowanie ww. pisma jako podania o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie PINB nr [..] z dnia 16 lipca 2021 r., spełniającego przesłankę dopełnienia czynności, dla której określony był termin 7 dni w postaci zażalenia na ww. postanowienie, co skutkowało wydaniem postanowienia o uchybieniu terminowi i nie pochyleniem się nad istotą sprawy;

3) art. 134 k.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie, w sytuacji w której w przedmiotowej sprawie organ winien wyjaśnić intencję Skarżących we wniesieniu pisma z dnia 26 lipca 2021 r. w kontekście wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, wzywając ich do uzupełnienia braków formalnych podania.

Jednocześnie Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia WINB z dnia 31 sierpnia 2021 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), o zasądzenie od organu na rzecz Skarżących kosztów postępowania według norm przepisanych oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazali, że w pouczeniu postanowienia PINB została zawarta informacja o prawie do wniesienia zażalenia do WINB za pośrednictwem PINB w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia oraz wskazanie, że strony zostały poinformowane o wysokości opłaty legalizacyjnej za budynek i terminie jej naliczenia. Skarżący nie zostali natomiast poinformowani w pouczeniu o sposobie liczenia terminu w postępowaniu administracyjnym, w tym, czy termin 7 dni uwzględnia wyłącznie tzw. dni robocze, czy wszystkie dni, w tym soboty i niedziele, liczone od dnia otrzymania postanowienia, ani o skutkach uchybienia terminu do wniesienia takiego zażalenia i możliwości przywrócenia terminu do jego wniesienia i przesłankach warunkujących skorzystanie z tej instytucji. Skarżący podnieśli, że dopiero z uzasadnienia postanowienia WINB dowiedzieli się, że ustawowy termin na wniesienie zażalenia upływał w dniu 27 lipca 2021 r., tj. że termin obejmował soboty i niedziele, jak również o tym, że istnieje instytucja wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Skarżący zaznaczyli przy tym, że ich pismo zostało nadane zaledwie dzień po upływie terminu na jego wniesienie.

W ocenie Skarżących organ powinien więc podjąć próbę wyjaśnienia, jaki charakter ma wniesione pismo i ustalić, czy jest to samo zażalenie złożone z uchybieniem terminu, czy podanie o przywrócenie terminu do wniesienia takiego zażalenia, szczególnie, gdy organ nie wywiązał się w pełni z obowiązku pouczenia Skarżących w tym zakresie. Skarżący wskazali także, że ich pismo nie zostało określone jako zażalenie, ale jako stanowisko stron w odniesieniu do otrzymanego postanowienia PINB, a w samej czynności wniesienia pisma zawiera się wola nadania mu biegu. Intencje Skarżących nie zostały w ich ocenie wyjaśnione. Zdaniem Skarżących w okolicznościach niniejszej sprawy niesłusznie zamknięto im drogę do ochrony ich praw i skorzystania z dwuinstancyjności postępowania. Skarżący nie mieli wiedzy, że nie dopełnili formalności co do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia ani świadomości, że z pismem powinni złożyć wyraźny wniosek w tym zakresie.

4. W odpowiedzi na skargę WINB stwierdził, że wskazany przez Skarżących zarzut naruszenia art. 15zzzzzn2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1842 ze zm., dalej jako "ustawa o COVID-19") jest zasadny, natomiast zaskarżone postanowienie WINB o uchybieniu terminu było przedwczesne z uwagi na niezawiadomienie strony o ww. uchybieniu i niepoinformowaniu o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu w wyznaczonym terminie 30 dni. WINB wyjaśnił jednocześnie, że mimo to nie może uchylić zaskarżonego postanowienia w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., bowiem nie może uwzględnić skargi w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

5.1. Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

5.2. Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

W wyniku takiej kontroli postanowienie podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd; naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postępowania, lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).

Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Ponadto, w myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, w trybie uproszczonym Sąd stwierdził naruszenie prawa, które skutkowało koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia WINB.

5.3. Istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do oceny, czy WINB prawidłowo stwierdził uchybienie przez Skarżących terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji.

Mając na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 15zzzzzn2 ust. 1 ustawy o COVID-19 w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów: 1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej, 2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, 3) przedawnienia, 4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie, 5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, 6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju – organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu. Jak stanowi ust. 2 powyższego przepisu, w zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 15zzzzzn2 ust. 3 ustawy o COVID-19, w przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast według art. 58 § 2 k.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że WINB całkowicie pominął omawiany przepis art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID-19. Tymczasem okoliczności sprawy wskazują, że w sprawie spełniona została przesłanka z art. 15zzzzzn2 ust. 1 pkt 1 ustawy o COVID-19. Doszło bowiem do uchybienia terminu, od zachowania którego jest uzależnione udzielenie Skarżącym ochrony prawnej przed organem administracji publicznej, co stanowi przesłankę zawiadomienia strony postępowania przewidzianą w powołanym przepisie.

Jak stanowi art. 141 § 1 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie – od dnia jego ogłoszenia ustnie. Opisany w art. 141 § 2 k.p.a. termin na złożenie zażalenia należy uznać za termin, o którym mowa w art. 15zzzzzn2 ust. 1 pkt 1 ustawy o COVID-19. WINB stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez Skarżących zażalenia w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2021 r., w związku z wniesieniem przez Skarżących zażalenia na postanowienie PINB z dnia 16 lipca 2021 r., zatem w dacie wydawania obu ww. postanowień obowiązywał już w Polsce stanu epidemii. Stan ten (poprzedzony stanem zagrożenia epidemicznego) obowiązuje od dnia 20 marca 2020 r., czyli od dnia wejścia życie rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. z 2020 poz. 491).

Z brzmienia przepisu art. 15zzzzzn2 ust. 1 ustawy o COVID-19 wynika, że szczególny tryb przywrócenia terminu uregulowany w ustawie COVID-19 jest dodatkową ochroną prawną dla stron w postępowaniu administracyjnym w przypadku niedochowania przez nie terminów przewidzianych przepisami prawa administracyjnego zastrzeżoną dla terminów uchybionych w czasie trwania epidemii (por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 5 października 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 1032/21, wyrok WSA w Łodzi z dnia 5 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 715/21, wyrok WSA w Kielcach z dnia 14 października 2021 r., sygn. akt I SA/Ke 366/21; wszystkie przywołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako "CBOSA").

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekający w niniejszej sprawie stwierdza, że obowiązkiem WINB było podjęcie dodatkowych czynności przewidzianych w powołanej regulacji. Po stwierdzeniu uchybienia terminu do złożenia zażalenia organ drugiej instancji powinien był zawiadomić Skarżących o uchybieniu terminu (zgodnie z art. 15 zzzzzn2 ust. 1 ustawy o COVID-19) i wyznaczyć im termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu (ust. 2 ww. przepisu).

WINB jednak w niniejszej sprawie zaniechał wypełnienia powyższego obowiązku i nie wystosował do Skarżących wskazanego zawiadomienia, natomiast stwierdził uchybienie terminu do złożenia zażalenia wyłącznie w oparciu o regulację kodeksową, z pominięciem unormowań szczególnych zawartych w ustawie o COVID-19, co niewątpliwie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Sądu brak zastosowania regulacji art. 15 zzzzzn2 ustawy o COVID-19 przez WINB i przedwczesne wydanie na podstawie art. 134 k.p.a. postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia narusza nie tylko te przepisy, ale i podstawowe zasady wynikające z Kodeksu postępowania administracyjnego, jak zasada prawdy obiektywnej, tj. art. 7 k.p.a. (zgodnie z którym w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli), zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów, tj. art. 8 § 1 k.p.a. (według którego organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania) oraz zasada informowania stron, tj. art. 9 k.p.a. (zgodnie z którym organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek).

W związku z powyższym uzasadnione było wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia WINB.

5.4. Odnosząc się do pozostałych twierdzeń podnoszonych przez Skarżących, Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 124 k.p.a. postanowienie powinno zawierać m.in. pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego. Postanowienie PINB z dnia 16 lipca 2021 r. takie pouczenie zawierało. Nie jest natomiast wymagane pouczenie strony o sposobie obliczania terminów, która to materia została szczegółowo uregulowana w art. 57 k.p.a. W pouczeniu, które otrzymali Skarżący, brak było też mowy o tym, by podczas obliczania terminu do wniesienia zażalenia miały być brane pod uwagę jedynie dni robocze, takie rozumienie terminu przez Skarżących nie było więc niczym uzasadnione. Jednocześnie wyjaśnić należy, że art. 64 § 2 k.p.a., którego naruszenie zarzucają Skarżący, odnosi się do kwestii wezwania strony do usunięcia braków formalnych podania, które w razie nieuzupełnienia tych braków miałoby zostać pozostawione bez rozpatrzenia. Przepis ten nie znajduje zastosowania do niniejszej sprawy. W treści pisma Skarżących z dnia 26 lipca 2021 r. brak elementów czy twierdzeń, które uzasadniałyby uznawanie tego pisma za "podanie o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia". Powyższe nie ma jednak znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, ponieważ w trakcie prowadzonego postępowania doszło do naruszenia art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID-19, co uzasadnia uwzględnienie skargi.

Dodatkowo Sąd zauważa, że również organ drugiej instancji, w treści odpowiedzi na skargę z dnia 9 listopada 2021 r., stwierdził, że w sprawie doszło do naruszenia art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID-19.

5.5. W ponownie prowadzonym postępowaniu WINB weźmie pod uwagę wyżej przedstawioną ocenę prawną Sądu, w szczególności uwzględni powołaną regulację wynikającą z art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID-19.

5.6. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 1 p.p.s.a.