Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1033/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6198 Inspekcja pracy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1 , art. 58 par. 1 pkt 2, art. 77 par. 1, art. 86 par.1, art. 87 par.2, art.184 w związku z art. 182
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 3 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] S.A. z siedzibą w K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Gd 181/08 o odrzuceniu skargi [...] S.A. z siedzibą w K. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w G. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nakazu zapewnienia palarni dla pracowników postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Gd 181/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę [...] S.A. z siedzibą w K. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w G. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nakazu zapewnienia palarni dla pracowników wskazując, że skarga ta została złożona po terminie. Sąd podał, że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu [...], a skargę złożono dopiero w dniu [...] .

Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną złożyła spółka [...], wnosząc o jego uchylenie w całości oraz o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków: E. R. i D. B.– H., na okoliczność, iż zaskarżona decyzja została doręczona stronie w rzeczywistości w dniu [...], a nie w dniu [...] (w skardze kasacyjnej błędnie podany rok [...] r.).

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania polegające na:

1) niewłaściwym zastosowaniu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), poprzez uznanie, iż skarga na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w G. z dnia [...], została wniesiona po upływie ustawowego terminu;

2) niewłaściwym zastosowaniu art. 58 § 1 pkt 2 polegającym na odrzuceniu na podstawie tego przepisu skargi wniesionej w ustawowym terminie;

3) niezgodnych z rzeczywistym stanem rzeczy ustaleniach faktycznych w przedmiocie faktycznej daty doręczenia zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że data [...], w oparciu o którą orzekał Sąd obliczając termin do wniesienia skargi, została omyłkowo wpisana przez pracownicę skarżącej spółki, E. R., co wynikało z faktu, że większość korespondencji przychodzącej do spółki odbierana jest najczęściej w poniedziałek. Podano, że przesyłka z zaskarżoną decyzją dotarła do spółki w dniu [...], lecz zamiast daty [...] (środa), została wpisana data [...] (poniedziałek). Zapytana później o datę odbioru zaskarżonej decyzji, E. R. wskazała datę faktycznego odbioru tej decyzji, to jest dzień [...]. Data ta została następnie podana pełnomocnikowi spółki przygotowującemu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

Podniesiono także, iż data figurująca na potwierdzeniu doręczenia przez pocztę nie może być traktowana jako stwarzająca nie podlegające obaleniu domniemanie, że doręczenie nastąpiło faktycznie w tej dacie, bowiem datę otrzymania korespondencji wpisuje w rzeczywistości nie doręczyciel, lecz adresat, czy też osoba przyjmująca korespondencję w jego imieniu. Osoba ta może się pomylić, natomiast listonosz nie dokonuje kontroli prawidłowości wpisanej daty.

W związku z tym, w ocenie autora skargi kasacyjnej, Sąd pierwszej instancji dokonał niezgodnego z rzeczywistym stanem rzeczy ustalenia w przedmiocie daty doręczenia zaskarżonej decyzji, a co za tym idzie, niewłaściwie odrzucił skargę.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną, Okręgowy Inspektor Pracy w G. wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Wskazano, że zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz. 1188 ze zm.), potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowej lub przekazu pocztowego wydane przez operatora publicznego, ma moc dokumentu urzędowego. Podkreślono, że data odbioru przesyłki wpisana i potwierdzona podpisem pracownika skarżącej spółki na zwrotnym potwierdzeniu decyzji jest datą pewną wynikającą z dokumentu urzędowego, a nie domniemaniem prawnym, jak to sugeruje spółka.

Podkreślono ponadto, że dodatkowym potwierdzeniem jest odcisk stempla pocztowego na stronie odwrotnej z datą [...], świadczący o tym, że w tym dniu zwrotne poświadczenie odbioru już zostało skierowane do Okręgowego Inspektora Pracy w G.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 53 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 2 wskazanej ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Podkreślić w tym miejscu należy, że dowodem doręczenia jest potwierdzenie przez odbierającego własnoręcznym podpisem na zwrotnym poświadczeniu odbioru faktu doręczenia przez umieszczenie daty odbioru i złożenie podpisu, o czym stanowi art. 77 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że własnoręczny podpis odbierającego pismo potwierdza nie tylko jego odbiór, ale i datę doręczenia.

W niniejszej sprawie, ze stempla pocztowego widniejącego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zaskarżonej decyzji wynika bezsprzecznie, że doręczenia dokonano w dniu [...]. Nie zasługuje na uwzględnienie argument podnoszony przez skarżącą spółkę, że jej pracownik błędnie wpisał datę odbioru przesyłki i za datę doręczenia uznać należy dzień [...].

Wskazać w tym miejscu należy, że skarżąca spółka działała przez profesjonalnego pełnomocnika, który podlega dodatkowym wymogom, w związku z czym oczekiwać można od niego należytej staranności w prowadzeniu spraw przed sądem. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika. Zaniedbania osób, którymi posługuje się pełnomocnik, obciążają jego samego, a zatem nie uwalniają strony od winy w niezachowaniu terminu. Dotyczy to również personelu administracyjnego. Nieuwagi lub zaniedbania nie można bowiem kwalifikować jako braku winy.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności podnoszone przez skarżącą spółkę mogłyby ewentualnie mieć znaczenie w toku postępowania o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który to wniosek, jak wynika z akt niniejszej sprawy, nie został jednak złożony.

W związku z tym oraz wobec faktu, że w rozpoznawanej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono spółce w dniu [...], a skargę na nią złożono dopiero w dniu [...], uznać należy, że skarga ta została złożona po ustawowym terminie zakreślonym do jej wniesienia, nie są więc trafne zarzuty skargi kasacyjnej o naruszeniu przez Sąd pierwszej instancji art. 53 §1 oraz art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stwierdzić zatem wypada, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, a następnie zasadnie uznał, że skarga na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w G. z dnia [...], podlega odrzuceniu.

Nie zasługuje także na uwzględnienie wniosek skarżącej spółki o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków: E. R. i D. B. – H.. Wskazać bowiem trzeba, że sąd administracyjny orzeka na podstawie materiału faktycznego i dowodowego sprawy zgromadzonego w postępowaniu przed organami administracyjnymi. W postępowaniu przed sądem administracyjnym postępowanie dowodowe może być prowadzone tylko jako postępowanie uzupełniające, ograniczone do dowodów z dokumentów. Prowadzenie jakichkolwiek innych dowodów, poza dowodami z dokumentów, jest niedopuszczalne (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2005 r., sygn. akt FSK 2282/04).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.