Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 756/00
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 grudnia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie NSA: Andrzej Niecikowski Anna Szkodzińska ( spr.) Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2004r. sprawy ze skargi A.M. - Prezesa A. Spółka z o.o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 lutego 2000r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego kwotę 10 ( dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SA/Kr 756/00

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2000 r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. , na podstawie art. 50 ust. l pkt. l ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nakazał G.S. , właścicielowi Firmy Handlowej "B. " wstrzymać roboty budowlane polegające na przebudowie i adaptacji pomieszczeń po byłym sklepie meblowym w budynku zlokalizowanym przy ul.[...] w K.

Stwierdził bowiem organ, że w przedmiotowym lokalu wykonano, bez wymaganego pozwolenia na budowę, szereg prac budowlanych zmierzających do zaadaptowania pomieszczeń na dyskotekę. Ustalił organ, że inwestorem w okresie od kwietnia do 30 września 1999 r. była Firma "A. ". G.S. , zarządca budynku w dniu 30 września 1999 r. wypowiedział tej firmie umowę najmu, a lokal został przekazany 9 października 1999 r. Od dnia 15 października najemcą pomieszczeń jest D. " s.c. reprezentowana przez M.D. i B. M.

W zażaleniu na to postanowienie strona żaląca się określona została jako "A.M. Prezes Zarządu Spółki z o.o. "A. Zażalenie podpisane zostało przez A.M. , a podpis umieszczono obok pieczątki firmowej Spółki. Żalący się podniósł, że jako Prezes Zarządu Spółki jest inwestorem robót budowlanych. Na skutek bezprawnych działań "współpracowników" Spółki został pozbawiony lokalu, w którym wykonywał prace budowlane na swój koszt. Ponieważ uniemożliwiono mu jakiekolwiek działanie, w tym rozliczenie Spółki, sam zwrócił się do organu budowlanego w celu uzyskania nakazu rozbiórki wykonanych robót i przywrócenia stanu poprzedniego. Zarzucił, że błędnie ustalono zakres wykonanych robót jako prac wykończeniowych, gdy tymczasem budynek w istocie został przebudowany : wykonano także fundamenty i ścianę nośną, strop żelbetowy, strop nad tarasem.

Postanowieniem z dnia [...] 2000 r. znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § l pkt 3 w zw. z art. 144 kpa, po rozpoznaniu zażalenia "A.M. Prezesa Zarządu Spółki z o.o. "A. . " , umorzył postępowanie zażaleniowe.

Stwierdził , że zażalenie A.M. jako Prezesa Zarządu jest niedopuszczalne, bowiem - jak wynika z postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [...] 1999 r. - do składania oświadczeń w imieniu Spółki i reprezentowania jej na zewnątrz upoważnionych jest dwóch członków zarządu łącznie lub jeden członek i prokurent łącznie. A.M. nie może zatem sam składać oświadczeń i reprezentować Spółki. Składający zażalenie nie jest stroną postępowania i dlatego postępowanie zażaleniowe należało umorzyć.

W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego strona skarżąca została określona jako "A. . " Sp. z o.o. Skarga podpisana została w taki sam sposób jak zażalenie.

W skardze powtórzono zarzuty zażalenia, a ponadto podniesiono, że A.M. przysługuje , jako inwestorowi, interes faktyczny, nie można więc uznać, że nie jest on stroną postępowania.

W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustaw : z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych i z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny, na podstawie przepisów ustawy ostatnio wymienionej /w skrócie - ppsa/.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć niedokładnie z przyczyn w niej wskazanych.

Postanowienie o umorzeniu postępowania zażaleniowego jest wadliwe.

Organ odwoławczy ma rację jedynie w tym zakresie, w jakim stwierdza, że

zażalenie wniesione przez osobę nie będącą stroną postępowania

administracyjnego nie podlega merytorycznemu rozpatrzeniu, a postępowanie

wszczęte tym zażaleniem należy umorzyć. Rzecz jednak w tym, że decydujący

o bycie strony interes prawny oceniany być musi w nawiązaniu do

przepisów prawa materialnego i do przedmiotu toczącego się postępowania

administracyjnego. O tym, czy dana osoba jest stroną postępowania z zakresu

nadzoru budowlanego nie decyduje to, czy i jak jest ona reprezentowana, lecz

to czy postępowanie dotyczy jej interesu prawnego lub obowiązku. Negatywna

w tym zakresie ocena rzeczywiście uprawniałaby organ odwoławczy do

umorzenia postępowania zażaleniowego. Organ jednak nie dokonał żadnej

oceny , ani nawet nie ustalił przesłanek pozwalających na jej dokonanie. W

rzeczywistości odmówił stronie żalącej się przymiotu strony postępowania nie z powodu braku przesłanek z art. 28 kpa, lecz z powodu wadliwej jej reprezentacji.

Tej ostatnio wymienionej kwestii organ nie wyjaśnił należycie i z naruszeniem przepisów prawa o postępowaniu zastosował sankcję z pominięciem uprzednio czynności, do których był zobowiązany. Przede wszystkim zaś nie wyjaśnił, od kogo w istocie zażalenie pochodzi. Zważywszy na opisaną formę zażalenia, można było twierdzić, że pochodzi ono albo od Spółki będącej osobą prawną, albo od A.M. będącego osobą fizyczną. Określenie żalącego się jako "A.M. Prezes Zarządu..." wprowadza jedynie stan niepewności co do tego, czyj interes prawny miałby być oceniany : spółki czy osoby fizycznej. Z jednej strony należałoby przyjąć, że umieszczenie przy danych osoby fizycznej nazwy pełnionej przez nią funkcji w spółce nie ma żadnego znaczenia prawnego, z drugiej jednak strony określiwszy tak stronę żalącą się, organ swe rozstrzygnięcie oparł na ocenie statusu nie A.M. , lecz właśnie spółki.

Przed podjęciem więc skarżonego postanowienia organ winien był wyjaśnić jednoznacznie kto jest osobą żalącą się i dopiero do tej osoby odnieść swe oceny dotyczące interesu prawnego. O ile tą osobą miałaby być Spółka z o.o. "A. ", to konieczne stałoby się również jednoznaczne wyjaśnienie kwestii jej reprezentacji, ale w oparciu o przepisy procedury i z zachowaniem jej zasad /art. 30, art. 64 kpa/. Nie można przy tym wykluczyć, że ostatecznym efektem czynności organu w tym zakresie będzie zastosowanie art. 134 kpa, o tym jednak zdecyduje organ po zastosowaniu się do powyższych wskazówek.

Z tych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c, oraz art. 200 ppsa orzeczono jak w wyroku.