Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 667/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 29 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] na plan podziału Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] pismem z 13 lipca 2021 r. wniósł zaskarżył sporządzony w dniu 23 czerwca 2021 r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] plan podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 13 sierpnia 2021r. strona skarżąca została zobowiązana do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez nadesłanie 3 egzemplarzy odpisu skargi. Zarządzenie doręczono skarżącej 25 sierpnia 2021 r. Termin na uzupełnienie braków formalnych upływał z dniem 1 września 2021 r. Braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.

W dniu 31 sierpnia 2021 r. skarżąca cofnęła skargę, podnosząc, że organ uwzględnił podniesione przez nią w skardze zarzuty, sporządził w dniu 12 sierpnia 2021 r. nowy plan podziału.

Sąd zważył, co następuje :

Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd, o ile nie zostanie uznana za zmierzającą do obejścia prawa lub skutkującą utrzymaniem w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skuteczne cofnięcie skargi stanowi podstawę do umorzenia postępowania.

W orzecznictwie powszechnie aprobowany jest pogląd, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj., gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Odwołując się do orzecznictwa, umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania o jakich mowa w art. 161 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 sierpnia 2010 r., II SAB/Wa 187/10; LEX nr 668289) .

Zgodnie z powyższym przyjąć trzeba, że cofnięcie skargi, jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego stronie skarżącej prawa do rozporządzalności skargą), może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, tj. braków formalnych i fiskalnych. Przez ten pierwszy warunek należy rozumieć dołączenie odpisów skargi (art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a).

W stanie faktycznym sprawy skarżący cofnął skargę, której braków formalnych nie uzupełnił, zatem cofnął skargę, która nie wszczęła skutecznie postępowania sądowoadministracyjnego, a tylko takie postępowanie mogłoby zostać umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W związku z powyższym Sąd, zobligowany przepisami art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.