Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 369/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6194 Funkcjonariusze Służby Więziennej
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Zakładu Karnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 par 1, art 58 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. J. na postanowienie Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania od orzeczenia o ukaraniu karą dyscyplinarną nagany postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 06 lutego 2014 r. L. J., reprezentowany przez

r. pr. J. K., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania od orzeczenia o ukaraniu karą dyscyplinarną nagany.

Zarządzeniem Sędziego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 369/14 pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych wymienionej skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: ppsa), przez nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego w przedmiotowej sprawie przez WSA w Warszawie. Pełnomocnik skarżącego został jednocześnie poinformowany, że znajdujące się w aktach administracyjnych pełnomocnictwo z dnia 25 listopada 2013 r. nie upoważnia do reprezentowania skarżącego przez WSA w Warszawie w przedmiotowej sprawie.

Wezwanie z dnia 07 maja 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 369/14 do usunięcia ww. braku formalnego skargi zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 14 maja 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki przez upoważnionego pracownika w aktach sądowych sprawy).

W odpowiedzi na wezwanie Sądu r. pr. J. K. - w terminie zakreślonym przez Sąd, tj. w dniu 14 maja 2014 r. - nadesłał do Sądu odpis pełnomocnictwa procesowego z dnia 25 listopada 2013 r., z informacją, że pełnomocnictwo obejmujące umocowanie do występowania przed sądami administracyjnymi zostało wraz z odwołaniem przesłane do organu. Pełnomocnik skarżącego podniósł jednocześnie, że nieprzekazywanie pełnomocnictw do Sądu staje się nagminną praktyką organów II instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.

Z treści art. 58 § 1 pkt 3 ppsa wynika, iż sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast stosownie do treści art. 58 § 3 ppsa, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca wezwanie Sądu z dnia 07 maja 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 369/14 do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa), przez nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego w przedmiotowej sprawie przez WSA w Warszawie, została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 14 maja 2014 r. (odbiór przesyłki potwierdził upoważniony pracownik).

Odpowiadając na wezwanie Sądu r. pr. J. K. - w zakreślonym przez Sąd 7-dniowym terminie do usunięcia braków formalnych skargi - nadesłał do Sądu odpis pełnomocnictwa procesowego z dnia 25 listopada 2013 r., z informacją, że pełnomocnictwo obejmujące umocowanie do występowania przed sądami administracyjnymi zostało wraz z odwołaniem przesłane do organu. Pełnomocnik skarżącego podniósł jednocześnie, że nieprzekazywanie pełnomocnictw do Sądu staje się nagminną praktyką organów II instancji.

Powyższe nie stanowi prawidłowego wykonania wezwania Sądu.

Wyjaśnić należy, iż pismem z dnia 02 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 369/14 Sąd wezwał pełnomocnika organu do uzupełniania akt administracyjnych m.in. poprzez nadesłanie pełnomocnictwa dla r. pr. J. K. udzielonego przez stronę skarżącą i załączonego do odwołania z [...] listopada 2013 r. od orzeczenia Dyrektora Zakładu Karnego w B. z [...] listopada 2013 r. nr [...]. W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik organu nadesłał do Sądu pełnomocnictwo procesowe z dnia 25 listopada 2013 r. Z treści ww. pełnomocnictwa wynika, że L. J. udzielił r. pr. J. K. pełnomocnictwa "do obrony w wojskowym postępowaniu dyscyplinarnym przed rzecznikiem dyscyplinarnym oraz organami dyscyplinarnymi I i II instancji", a także do: "udzielania dalszych pełnomocnictw w pełnym zakresie objętym niniejszym pełnomocnictwem lub w jego poszczególnych częściach; sporządzenia, podpisania i złożenia skarg kasacyjnych oraz reprezentowania w sprawach z tych skarg lub skarg kasacyjnych strony przeciwnej lub innego uprawnionego organu przed Sądem Najwyższym".

Odpowiadając na wezwanie Sądu r. pr. J. K. nadesłał do Sądu odpis pełnomocnictwa procesowego z dnia 25 listopada 2013 r. o identycznej treści, co pełnomocnictwo załączone do odwołania od orzeczenia Dyrektora Zakładu Karnego w B. z [...] listopada 2013 r. nr [...].

Z treści nadesłanego pełnomocnictwa nie wynika aby r. pr. J. K. był upoważniony do reprezentowania L. J. w sprawie ze skargi ww. na postanowienie Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania od orzeczenia o ukaraniu karą dyscyplinarną nagany, przez WSA w Warszawie.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.