Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 771/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 lipca 2014 r. sygn. akt IV SO/Gl 46/13 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w sprawie z wniosku Z. R. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu ze skargi Z. R. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i odprowadzenia składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 9 czerwca 2014 r. sygn. akt IV SO/Gl 46/13 odmówił Z. R. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, z uwagi na niewykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Postanowienie to zostało doręczone Z. R. w dniu 20 czerwca 2014 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie złożenia zażalenia.

W dniu 27 czerwca 2014 r. Z. R. w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożył zażalenie na postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 9 czerwca 2014 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W zażaleniu wskazał, że do uchybienia terminu do wniesienia zażalenia doszło bez jego winy, gdyż podobnie jak Sąd ma prawo do zachowania zawitego terminu do dokonania czynności. Zażalenie złożył przed upływem terminu do jego wniesienia w najbliższym mu miejscowo sądzie administracyjnym, w celu nadania mu dalszego biegu. Zatem to Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odpowiada za opóźnienie w przekazywaniu zażalenia do sądu właściwego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w dniu 1 lipca 2014 r. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zażalenie Z. R. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia.

Postanowieniem z dnia 21 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że skuteczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu jest dopuszczalne wówczas, gdy można jednoznacznie stwierdzić, że strona faktycznie uchybiła terminowi do dokonania konkretnej czynności procesowej. Nie ulega wątpliwości, że w sprawie wnioskodawca zaskarżone postanowienie Sądu z dnia 9 czerwca 2014 r. otrzymał w dniu 20 czerwca 2014 r. Od tej zatem daty rozpoczął się bieg terminu do wniesienia zażalenia i termin ten upłynął z dniem 27 czerwca 2014 r. Natomiast wniosek przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia Z. R. złożył w dniu 27 czerwca 2014 r., to jest w terminie otwartym do wniesienia zażalenia. Z tych względów wniosek o przywrócenie terminu, zgodnie z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a."), należało uznać za przedwczesny, a tym samym za niedopuszczalny.

Od powyższego postanowienia Z. R. wniósł zażalenie, kwestionując jego prawidłowość.

Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 2 P.p.s.a. na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu.

Z kolei zgodnie z art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu.

Należy zgodzić się z Sądem I instancji, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia jest niedopuszczalne w sytuacji, gdy termin do złożenia tego środka odwoławczego pozostaje otwarty. W niniejszej sprawie taki przypadek jednak nie zachodzi. Datą wniesienia zażalenia nie jest bowiem dzień, w którym Z. R. złożył ten środek w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, lecz dzień przekazania zażalenia przez ten Sąd do Sądu właściwego, czyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przekazał zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 1 lipca 2014 r., to ten dzień należy uznać za dzień wniesienia zażalenia. Oznacza to, że zażalenie zostało złożone nie w dniu 27 czerwca 2014 r. – jak przyjął WSA w Gliwicach, lecz w dniu 1 lipca 2014 r. Złożony jednocześnie z tym zażaleniem wniosek o przywrócenie terminu nie podlegał zatem odrzuceniu z przyczyn wskazanych w zaskarżonym postanowieniu, gdyż został w istocie wniesiony po upływie określonego w art. 194 § 2 P.p.s.a. terminu do złożenia zażalenia.

Przy ponownym rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach powinien ten wniosek ocenić merytorycznie, o ile nie znajdzie innych podstaw do jego odrzucenia.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.