Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1507/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Pozostawiono skargę bez rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 3, art. 212 par. 1, art. 220 par. 1, art. 230 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 30c ust. 2, ust. 5 pkt 3, art. 30e
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: par. 2 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia protestu od etapu oceny formalnej projektu złożonego w konkursie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007 – 2013 postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia. A.D.


UZASADNIENIE

A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę uchwałę Zarządu Województwa [....] z dnia [....] nr [....] w przedmiocie oddalenia protestu od etapu oceny formalnej projektu złożonego w konkursie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [....] na lata 2007 – 2013.

W terminie do wniesienia skargi strona skarżąca nie uiściła opłaty sądowej od skargi, tj. wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością została złożona w trybie szczególnym przewidzianym w art. 30c ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity – Dz.U. z 2009r., nr 84, poz. 712 ze zm.). Ustawa ta reguluje postępowanie sądowoadministracyjne wywołane skargami dopuszczalnymi w sytuacjach w niej przewidzianych, pod wieloma względami odmiennie od ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Wykładnia i stosowanie tych odmiennych regulacji napotyka na trudności, pogłębione zastosowaniem specyficznej terminologii, wynikające w pierwszym rzędzie z przyjętej techniki legislacji polegającej na wprowadzeniu systemu odpowiedniego stosowania przepisów zarówno w obrębie omawianej ustawy, jak i w odniesieniu do przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (szerzej: M. Szubiakowski "Postępowanie w sprawie rozdziału środków w ramach polityki rozwoju oraz sądowa kontrola w tych sprawach" Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego, 2009/4/31 – 40). Odpowiednie stosowanie przepisów polega na tym, że niektóre z nich stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być stosowane. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisu powinna być oparta na odniesieniu się do systematyki i celów regulacji, w obrębie której ma być odpowiednio zastosowany przepis.

Zgodnie z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52 – 55, art. 61 § 3 – 6, art. 115 – 122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Taki sposób opisania wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a. nie oznacza jednak, że wszystkiej niewymienione w cytowanym przepisie jednostki redakcyjne Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi znajdują zastosowanie w postępowaniach sądowoadministracyjnych, w sprawach do jakich odnosi się ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Mimo na pozór enumeratywnego wyliczenia niepodlegających zastosowaniu przepisów, ustawodawca wprowadza regulacje stanowiące przepisy szczególne, wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych jednostek redakcyjnych Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, względnie powodujące daleko idące modyfikacje (vide: postanowienie NSA z dnia 2 września 2009r., sygn. akt II GSK 734/09 dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Uwaga powyższa dotyczy art. 220 § 1 p.p.s.a. umożliwiającego stronie uzupełnienie braków pisma poprzez uiszczenie należnej opłaty sądowej na wezwanie przewodniczącego, który to przepis nie ma zastosowania do skargi wnoszonej w trybie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Wskazać przy tym należy, iż z treści art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wynika, że w tej kategorii spraw skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skarga podlega opłacie sądowej. Zgodnie natomiast z treścią art. 30c ust. 5 pkt 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – wniesienie skargi bez jednoczesnego uiszczenia opłaty sądowej w terminie do wniesienia skargi, powoduje pozostawienie tej skargi bez rozpatrzenia.

Uregulowania te stanowią lex specialis w stosunku do trybu wnoszenia skargi przewidzianego w p.p.s.a. i nie wynika z nich, aby dopuszczalne było wezwanie przez sąd strony skarżącej do usunięcia braków skargi. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z dokumentacją i opłatą sądową ciąży wyłącznie na stronie skarżącej, gdyż to ona zobligowana została do dostarczenia takiego materiału, który umożliwi sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi, bez potrzeby jego uzupełniania przez sąd. Należy zauważyć, że ustawodawcy poprzez modyfikacje sądowego postępowania administracyjnego (m.in. skrócenia terminu do złożenia skargi, wyeliminowania pośrednictwa organu przy jej wnoszeniu, wprowadzenia terminu do rozpatrzenia skargi) chodziło o uzyskanie efektu szybkości postępowania idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z tym przepis art. 30c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, stosuje się bez uprzedniego wezwania do uiszczenia opłaty zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienia WSA w Warszawie z dnia 9 czerwca 2010r., sygn. akt V SA/Wa 1078/10 i z dnia 8 września 2009r., sygn. akt V SA/Wa 1187/09 – dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

Dodać przy tym należy, iż w myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi, w myśl art. 230 § 2 p.p.s.a., są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003r., nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, wynosi 200 zł i w takiej wysokości strona skarżąca winna był uiścić wpis wnosząc skargę na zaskarżoną uchwałę.

W tym stanie rzeczy, skoro strona skarżąca w terminie do wniesienia skargi nie uiściła należnej opłaty sądowej, to na mocy art. 30c ust. 5 pkt 3 w związku z art. 3 § 3 p.p.s.a. sąd zobowiązany był orzec o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia.

A.D.