Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 861/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 23 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. z siedzibą w B. na interpretację ogólną Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżąca - P. z siedzibą w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację ogólną Ministra Finansów z 27 listopada 2012 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.

W ocenie Skarżącej zakres działania sądów administracyjnych obejmuje całokształt działalności administracji publicznej. Treść art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., zwana dalej "P.p.s.a.") statuuje domniemanie jurysdykcji sądownictwa administracyjnego w odniesieniu do każdej aktywności podmiotu wykonującego administracje publiczną, jeśli jest ona podejmowana w formie wskazanej w tym przepisie. Domniemanie to może być obalone na skutek wyraźnego i niebudzącego wątpliwości przepisu szczególnego, który wskazuje inny sąd albo wyklucza możliwość zaskarżenia danego zachowania do sądu. Stanowisko takie ma potwierdzenie w doktrynie prawa. W konsekwencji, zdaniem Skarżącej, skarga w niniejszej sprawie jest dopuszczalna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 P.p.s.a. oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Należy podkreślić, iż wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów i czynności jest wyczerpujące (katalog zamknięty), a to oznacza, że skarga wniesiona w jakichkolwiek innych przypadkach niż określone powyżej, nie podlega kognicji sądów administracyjnych i zostanie odrzucona w myśl art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Zgodnie natomiast z poglądem ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych, skarga do sądu administracyjnego przysługuje na akt lub czynność, gdy jest on podjęty w indywidualnej sprawie, skierowany do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 września 2004 r., sygn. akt OSK 247/04).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest interpretacja ogólna Ministra Finansów z 27 listopada 2012 r. wydana na podstawie art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm., zwana dalej "O.p.").

W pierwszej kolejności należało ustalić zatem, czy rozpatrzenie skargi na tego rodzaju pismo Ministra Finansów podlega kognicji sądów administracyjnych.

W ocenie Sądu skarga na interpretację ogólną Ministra Finansów nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Katalog z art. 3 § 2 P.p.s.a. jest zamknięty. Nie wymienia on wprost interpretacji ogólnych, wydawanych na podstawie art. 14a § 1 O.p., jako aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Należy także wykluczyć możliwość zaklasyfikowania interpretacji ogólnej Ministra Finansów jako którejkolwiek formy działania administracji publicznej, wymienionej art. 3 § 2 P.p.s.a.. Akt administracyjny ma bowiem co do istoty charakter władczy i określa sytuację prawną indywidualnie oznaczonego adresata (jego prawa i obowiązki) w indywidualnej sprawie. Charakteru indywidualnego nie posiada natomiast ogólna interpretacja przepisów prawa, która jest aktem wykładni prawa, kierowanym do ogółu podatników. Możliwość poddania zaskarżonej interpretacji ogólnej kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego w rozumieniu art. 3 § 3 P.p.s.a. – w szczególności z żadnego z przepisów O.p. Powoływany zatem przez Skarżącą art. 3 § 3 P.p.s.a. nie mógł mieć zastosowania w sprawie.

Zauważyć ponadto należy, iż w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 maja 2004 r. sygn. akt K 4/03, wydanego na wniosek prezesa NSA oraz Rzecznika Praw Obywatelskich, interpretacje ogólne Ministra Finansów nie mają mocy wiążącej w stosunku do organów podatkowych.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.