Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 458/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r.pr. N. F. o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz r.pr. N. F. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 180 zł (stu osiemdziesięciu złotych) oraz kwotę 41,40 zł (czterdziestu jeden złotych czterdziestu groszy), stanowiącą 23 % podatku VAT – łącznie kwotę 221,40 zł (dwustu dwudziestu jeden złotych czterdziestu groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2011 r. przyznano P. G. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W., pełnomocnikiem skarżącej wyznaczony został r.pr. T. G.. Wyrokiem z dnia 14 marca 2012 r. Sąd oddalił skargę P. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r. W dniu 30 kwietnia 2012 r. do akt sprawy wpłynęło pismo Okręgowej Izby Radców Prawnych w B., z którego wynika, że zmieniono pełnomocnika skarżącej, wyznaczając r.pr. N. F.. Postanowieniem z dnia 24 maja 2012 r. Sąd uzupełnił wyrok z dnia 14 marca 2012 r. poprzez przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej r.pr. T. G..

W dniu 14 czerwca 2012 r. r.pr. N. F. złożyła w imieniu P. G. skargę kasacyjną od wyroku z dnia 14 marca 2012 r. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2014 r. oddalił skargę kasacyjną.

W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 490) stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Jak wynika z akt sprawy, r.pr. N. F. złożyła w imieniu P. G. skargę kasacyjną od wyroku z dnia 14 marca 2012 r. Zauważyć też trzeba, że r.pr. N. F. została ustanowiona pełnomocnikiem skarżącej po zakończeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji.

Zasadne jest zatem w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 75% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia (która wynosi 240 zł). Na mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b i § 2 ust. 3 powołanego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.