Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 610/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 184 w zw z art 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Bd 76/09 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi S. J. na uchwałę Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 17 grudnia 2008 r., nr XL/582/08 w przedmiocie nieuwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę S. J. na uchwałę Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 17 grudnia 2008 r., nr XL/582/08 w przedmiocie nieuwzględnienia żądania do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 19 lutego 2009 r. S. J. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, w którym wskazał, że wraz z żoną utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zł. i nie posiadają żadnego majątku poza domem i garażem. Skarżący wskazał także, że posiada zadłużenie w banku na kwotę [...] zł.

Postanowieniem z dnia 27 lutego 2009 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. W wyniku sprzeciwu skarżącego postanowienie to straciło moc. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2009 r. odmówił przyznania prawa pomocy S. J.. wskazując w uzasadnieniu iż zważywszy na dochód skarżącego i jego zony, dwukrotnie przewyższający wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2008 r., nie można przyjąć, iż nie posiada on jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów postępowania, a tylko taka sytuacja uprawnia do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Sąd podkreślił, że ciężar dowodu wykazania, że zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy spoczywa na wnioskodawcy, tymczasem skarżący nie przedstawił żadnych szczególnych okoliczności przemawiających za udzieleniem mu pomocy we wnioskowanym zakresie.

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc, że Sąd zignorował jego zarzuty odnośnie postępowania przed organami, zajął się natomiast odpowiedzią na jego wniosek o przyznanie prawa pomocy, odmawiając mu przyznania pomocy, mimo, że napisał, iż "nie ma zamiaru ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych związanych z przywróceniem prawa i sprawiedliwości w samorządzie terytorialnym w Bydgoszczy, który utrzymywany z pieniędzy podatników dysponuje usłużnymi dla Prezydenta Miasta urzędnikami w tym radcami prawnymi, realizując niektóre zbędne i kosztowne zadania a odmawiając spełnienia wniosków obywateli jako celu publicznego".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Na wstępie należy zaznaczyć, że wbrew żądaniom skarżącego, zgodnie z generalna zasadą postępowania sądowoadministracyjnego strony ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie. Instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od tej zasady. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, jakiego przyznania domagał się skarżący, może nastąpić jeżeli strona wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nie ulega wątpliwości, że skarżący sytuacji takiej nie wykazał. Skarżący wraz z małżonką dysponują bowiem stałym dochodem w wysokości [...] zł miesięcznie, zaś we wniosku nie wskazano aby kwota ta była w całości pożytkowana na niezbędne koszty utrzymania. S. J. we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazał jedynie, że posiada zadłużenie w banku, jednak nie wskazał, czy zadłużenie to obecnie spłaca, a jeśli tak, to w jakiej miesięcznej wysokości. Zarówno w sprzeciwie, jak i następnie w zażaleniu, skarżący podniósł wyłącznie, że nie zamierza ponosić jakichkolwiek kosztów sądowych. Brak zgody na ponoszenie kosztów wszczętego przez siebie postępowania nie może stanowić podstawy do przyznania skarżącemu prawa pomocy. Jedynym kryterium decydującym o przyznaniu prawa pomocy jest sytuacja materialna ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy. Z przedstawionej we wniosku sytuacji nie wynika natomiast, aby skarżący nie mógł ponieść jakichkolwiek kosztów związanych z ewentualnym wniesieniem skargi kasacyjnej.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł. jak w sentencji postanowienia.