Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 280/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 29 ust 1 pkt 1 i ust.1a pkt 2 i 3
journal: Dz.U. 2007 nr 64 poz 427
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich
article: art 21 ust 3
journal: Dz.U. 2007 nr 41 poz 271
law: Ustawa z dnia 26 czerwca 2003 r. o nasiennictwie - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Protokolant Łukasz Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 września 2012 r. sprawy ze skargi M.C. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 21 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności ONW na rok 2009 oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] . do Biura Powiatu K. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą w S. wpłynął wniosek M. C. o przyznanie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2009. We wniosku Wnioskodawca zadeklarował do płatności [...] działek rolnych położone na i [...] działkach ewidencyjnych nr [...] (Gmina R., obręb ewidencyjny R.), nr [...] (Gmina R., obręb ewidencyjny S.) oraz nr [...] (Gmina R., obręb ewidencyjny K.). W części VIII dotyczącej oświadczenia o sposobie wykorzystania działek rolnych, w kolumnie odnoszącej się do grup upraw Wnioskodawca zadeklarował zarówno do płatności ONW, strefa nizinna I, działki rolne o łącznej powierzchni [...] ha.

Decyzją nr [...] z dnia [...] . Kierownik Biura Powiatowego przyznał M. C. płatności ONW w wysokości [...] zł do powierzchni [...] ha.

W dniu 10 maja 2011r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] . w sprawie przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Decyzją nr [...] z dnia 25 lipca 2011 Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego ARiMR w S. stwierdził nieważność decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S..

W dniu [...] decyzją nr [...]. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. ponownie przyznał M. C. płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2009 w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że powierzchnia referencyjna dla działki rolnej F zadeklarowanej na działce ewidencyjnej nr [...] została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej (PEG) i wynosi [...] ha.

W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, iż powodem zmniejszenia płatności z tytułu ONW są ustalenia z kontroli administracyjnej podczas której stwierdzono, że obszar deklarowany do płatności działki rolnej F jest mniejszy ([...] ha) niż zadeklarowany – [...] ha i został ustalony w oparciu o system informacji geograficznej o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009. Wskazano również poziom ustalonych nieprawidłowości, który w ocenie Kierownika Biura Powiatowego wyniósł 4,6866%, w związku z czym w oparciu o art. 50 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r., jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany we wniosku przekracza obszar stwierdzony, który spełnia wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy dla płatności ONW oraz gdy różnica między powierzchnią zadeklarowaną, a powierzchnią stwierdzoną wynosi powyżej 3% ale nie więcej niż 30% zatwierdzonego obszaru, wówczas kwota, jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną- organ I instancji pomniejszył płatność.

Organ powołał się na § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (OWN)", objętego planem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 40 poz 329 ze zm.) zgodnie z którym wysokość płatności ONW w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn stawek płatności na 1 ha gruntu rolnego i powierzchni tego gruntu kwalifikującej się do płatności ONW, nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina, zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1122/2009", określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności.

M. C. wniósł odwołanie od decyzji z dnia [...] . Kierownika Biura Powiatowego ARiMR dla powiatu K. z siedzibą w S. o przyznania płatności z tytułu ONW. Strona nie godzi się z ustaleniami dotyczącymi powierzchni działki ewidencyjnej nr [...] wskazując, że faktyczna powierzchnia gruntów ornych na tej działce wynosi [...] ha a zadrzewienia zajmują powierzchnią [...] ha. Do pisma dołączył, kopię załącznika graficznego działki ewidencyjnej nr [...] , zaświadczenie z Urzędu Gminy R. o opodatkowaniu podatkiem rolnym oraz kopię umowy dzierżawy spornych gruntów na działce [...]. Podniósł, że przy zdjęciach robionych z góry drzewa zasłaniają grunty orne, dlatego trzeba zrobić pomiary z dołu wraz z komisją z Agencji.

Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego Agencji, decyzją nr [...] z dnia [...] r. po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji stwierdzając, że decyzja o przyznaniu M. C. płatności z tytułu ONW wydana została zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 14 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009, każde państwo członkowskie Unii Europejskiej ustanawia i prowadzi zintegrowany system administrowania i kontroli. Jednym z elementów systemu zintegrowanego jest wymieniony w art. 15 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 system identyfikacji działek rolnych.

Powierzchnia referencyjna dla działek ewidencyjnych, które M. C. zadeklarował do przyznania płatności ONW, strefa nizinna I, w 2009 roku, ustalone zostały w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009, zgodnie z którym System Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS) ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych, korzystając przy tym z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000. Wykonując kontrolę administracyjną która jest jednym z etapów obsługi wniosku o przyznanie płatności, pracownik Agencji ma możliwość wizualizacji na ekranie monitora działek rolnych zadeklarowanych przez Wnioskodawcę. Wizualizacja przeprowadzana jest przy wykorzystaniu systemu ZSZiK, do którego zaimplementowane są warstwy wektorowe i rastrowe jako opisane wyżej dane graficzne GIS, uznawane (wg. Rozporządzenia Komisji (WE) 73/2009, 1122/2009) jako dane referencyjne w oparciu, o które pracownik Agencji prowadzi kontrole administracyjne oraz postępowanie wyjaśniające. Należy podkreślić, iż możliwość wizualizacji jest dopełnieniem procesu weryfikacji poprawności złożonego wniosku.

Odnosząc się do kwestii deklaracji we wniosku powierzchni faktycznie użytkowanych rolniczo organ odwoławczy podkreślił, że weryfikacja tych powierzchni w bazie LPIS odnosi się do sprawdzenia, czy powierzchnia działki rolnej na danej działce ewidencyjnej nie przekracza powierzchni uprawnionej do płatności na tej działce ewidencyjnej w bazie LPIS. Oznacza to, że zgodnie z art. 28 ust. 1 lit c rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, nie można zakwalifikować do płatności powierzchni przekraczających maksymalny obszar kwalifikowany (powierzchnia PEG) na danej działce ewidencyjnej.

Organ II instancji stwierdził, że dokonując analizy pomiaru działki rolnej F w granicach działki ewidencyjnej nr [...] oraz działki rolnej E w granicach działki ewidencyjnej nr [...] dokonanej przez Kierownika Biura Powiatowego podczas kontroli administracyjnej wniosku w systemie informatycznym Agencji, po uwzględnieniu obszarów wyłączonych (zalesienia, zakrzaczenia) wyznaczona powierzchnia pokrywa się z informacją zawartą w zintegrowanym systemie zarządzania i kontroli.

Odnosząc się do dodatkowych dowodów wniesionych przez Stronę do sprawy tj. kopię załącznika graficznego działki ewidencyjnej nr [...] , zaświadczenie z Urzędu Gminy R. o opodatkowaniu podatkiem rolnym oraz kopię umowy dzierżawy, Organ decyzyjny pragnie jeszcze raz podkreślić, iż do wyliczenia powierzchni uprawnionej do płatności stosowana jest powierzchnia PEG, której wartość jest ustalona na podstawie ortofotomapy. Natomiast informacje o opodatkowaniu podatkiem rolnym oraz kopię umowy dzierżawy, są wykorzystywane jedynie w zakresie identyfikacji i lokalizacji przestrzennej działek oraz powierzchni całkowitej działek ewidencyjnych. Powyższe dokumenty pomimo że są dokumentami urzędowym nie mogą być traktowane jako najważniejsze źródło dowodowe, co do posiadanych przez rolnika działek rolnych, ponieważ nie zawiera żadnych danych dotyczących działek rolnych. A zatem powierzchnie użytków rolnych określone w dokumentacji dołączonej do pisma odwoławczego nie mogą stanowić powierzchni referencyjnej dla płatności ONW.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. M. C. prosi o wyrównanie dopłaty, albowiem nie godzi się z ustaleniami Agencji. Powołuje się na umowę dzierżawy z Agencją gruntów ornych, których powierzchnia jest określona, również od takiej powierzchni uiszcza podatek rolny. Oświadczył, że od 1993 roku nie pomniejszał uprawy. Zdaniem skarżącego pomniejszenie działki przez ARMiU jest spowodowane tym, że działka jest zaciemniona przez drzewa a zdjęcia robione są przez samolot. Podnosi, że posiada [...] działek i tylko w przypadku działki [...] powierzchnia się nie zgadza. Podnosi, że w 2004 r. był dokonany pomiar GPS i opracowane mapki graficzne były dobre do 2009 r. Do skargi dołączył wnioski od 2004 do 2011 r., wypis z rejestru gruntów, decyzję Wójta Gminy R., umowę dzierżawy działki [...] , wyrys z mapy ewidencyjnej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego ARMiU odnosząc się do zarzutów wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270, dalej p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.

W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego (ewentualnie stwierdzenie jego wydania z naruszeniem prawa art.145 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art.134 §1 p.p.s.a. Sąd nie jest związany zarzutami skargi.

Dokonując zatem tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w oparciu o dyspozycję zawartą w przepisie art. 1 § 1 i 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 § 1 p.p.s.a. podkreślić na wstępie należy, iż żądanie skarżącego "o wyrównanie dopłat za 2009 r." nie może zostać uwzględnione, albowiem wykracza ono poza kognicję Sądu.

Rozpoznając skargę, w granicach kompetencji przysługujących na podstawie ww. ustaw sądowi administracyjnemu, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem przepisów prawa uzasadniającym jej uchylenie.

Bezsporne w niniejszej sprawie jest, że skarżący złożył 24 kwietnia 2009 r. wniosek na 2009 r. o płatności ONW wykazując [...] działek rolnych o łącznej powierzchni [...] ha w tym działkę E o powierzchni [...] ha i działkę F o powierzchni [...] ha. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia 27 listopada 2009 r. przyznał M. C. pomoc finansową z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009 do powierzchni [...] ha, którą to decyzję 25 lipca 2011 r. Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego ARiMR usunął z obrotu, stwierdzając jej nieważność.

M. C. nie odwołał się od decyzji stwierdzającej nieważność, decyzja z dnia [...] r. stała się ostateczna.

Decyzją z dnia [...] r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał płatności ONW w wysokości [...] zł zmniejszając powierzchnię działki F z wniosku [...] ha na [...] ha tj. na maksymalny kwalifikowany obszar wyznaczony w systemie identyfikacji.

Spór w sprawie sprowadza się do prawidłowości ustaleń powierzchni kwalifikowanej do płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2009 co do działki nr [...] oznaczonej jako F.

Materialnoprawną podstawę przeprowadzonego w niniejszej sprawie postępowania stanowią przepisy zarówno krajowe jak i wspólnotowe. Szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy finansowej z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich reguluje ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427, ze zm.) oraz przepisy wydanego na podstawie jej art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r., Nr 40, poz. 329 ze zm.).

Wyżej wymienione rozporządzenie w § 2 stanowi, że płatność ONW przysługuje rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, zwanemu dalej "rolnikiem": który zobowiązał się do przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 14 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160 z 26.06.1999, str. 80, ze zm; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 25, str. 391, ze zm.);

1/ jeżeli łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwanych dalej " działkami rolnymi", lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej" obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, wynosi co najmniej 1 ha;

2/ do położonej na obszarach ONW powierzchni działek rolnych lub ich części, będących w jego posiadaniu, wynoszącej nie więcej niż 300 ha;

3/ jeżeli został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej" numerem identyfikacyjnym ";

4/ jeżeli są przestrzegane wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zgodnie z przepisami art. 50a i art. 51 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, ze zm.). Rozporządzeniem Komisji (WE) z dnia z dnia 7 grudnia 2006 r., Nr 1975/2006, ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L z 2006r., 368.74. ze zm.) w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do działań wsparcia rozwoju obszarów wiejskich ustanowiono szczegółowe zasady wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do współfinansowanych działań wsparcia rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005 ( art. 1 ). W myśl art. 7 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006 - do celów niniejszego tytułu art. 2 ust. 10, 22 i 23 oraz art. 9, 18, 21 i 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 stosuje się mutatis mutandis. Z przepisu art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. UE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.) wynika, że kontrole administracyjne przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Kontrole administracyjne opisane w tym przepisie pozwalają na wykrycie nieprawidłowości, a w szczególności na ich automatyczne wykrycie za pomocą narzędzi informatycznych, między innymi dzięki kontrolom krzyżowym. Podstawę prawną kontroli administracyjnej wniosków o przyznanie płatności w oparciu o bazę referencyjną systemu LPIS stanowią przepisy prawa wspólnotowego, a w szczególności art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zamieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003, który stanowi, że system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub ewidencji gruntów z wykorzystaniem technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych), tzw. system LPIS. stanowiący, że system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub ewidencji gruntów z wykorzystaniem technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (GIS) – ortoobrazów lotniczych lub zdjęć satelitarnych (tzw. system LPIS), przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000. Jak już wskazano, z art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 796/2004 wynika, że kontrole administracyjne pozwalają na wykrycie nieprawidłowości a w szczególności na ich automatyczne wykrycie za pomocą narzędzi informatycznych, a według art. 24 ust. 1 lit. c) dotyczą one zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi we wniosku a działkami referencyjnymi w systemie LPIS oraz weryfikują kwalifikacje do pomocy.

Jeśli zważyć, że celem kontroli administracyjnych jest skuteczne zweryfikowanie zgodności z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi w jednym wniosku a działkami odniesienia w systemie identyfikacji działek rolnych oraz weryfikowanie kwalifikacji do pomocy określonych terenów (art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji nr 796/2004 z 21 kwietnia 2004 r.), to podkreślenia wymaga, że z przepisu art. 15 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 wynika, że elementami systemu zintegrowanego – tj. systemu administrowania i kontroli (art. 14) – są między innymi system identyfikacji działek rolnych oraz zintegrowany system kontroli.

Poza sporem jest, że cel i istota przedmiotowej regulacji wyraża się w stworzeniu instrumentów identyfikowania i określania miejsca położenia deklarowanych przez beneficjentów pomocy działek rolnych, a także kontrola prawidłowości zadeklarowanych powierzchni łącznie z oceną i sprawdzeniem ich kwalifikowalności (tj. sprawdzeniem uprawnień do dopłat w odniesieniu do schematu pomocowego) oraz kontrola ilości złożonych wniosków na każdą działkę rolną lub jej cześć. Wskazana procedura, obowiązująca w ramach systemu identyfikacji działek rolnych, ma charakter obligatoryjny, a wykorzystywanie wskazanej technologii jest jej integralną częścią.

System identyfikacji działek rolnych realizując wskazany wyżej cel opiera się na bazie danych działek referencyjnych - działek odniesienia, którymi w przypadku systemu polskiego są przetworzone na potrzeby dopłat powierzchniowych dane z ewidencji gruntów i budynków. Ustalenie więc powierzchni kwalifikującej się do płatności w ramach działki ewidencyjnej następuje w trakcie kontroli administracyjnej wniosku w oparciu o bazę referencyjną w systemie informacji geograficznej oraz na podstawie bezpośredniego pomiaru wykonanego przez pracownika ARiMR na aktualnym obrazie ortofotomapy.

W związku z powyższym, brak jest podstaw, aby we wskazanych wyżej okolicznościach stanu sprawy, kwestionować prawidłowość ustaleń odnoszących się do wielkości powierzchni działek kwalifikujących się do płatności.

Stwierdzić zatem trzeba, że wskazanym wyżej ustaleniom, istotnym z punktu widzenia wysokości kwoty przyznanej płatności skarżący, wbrew wyżej wskazanym zasadom wynikającym z przepisu art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich determinującym kształt i charakter postępowania wyjaśniającego w sprawie, nie przeciwstawił w postępowaniu o przyznanie płatności żadnego dowodu, na podstawie którego skutecznie można byłoby podważyć ustalenia organów administracji stanowiące faktyczną podstawę wydanej w sprawie decyzji.

Za taki nie można uznać wniosek o przeprowadzenie pomiaru na działce przy udziale pracowników Agencji, z uwagi na to, że zdaniem skarżącego drzewa na działce przy zdjęciach robionych z góry, rzucają cień i to jest powód różnicy powierzchni działki uprawnej, w sytuacji gdy jak to wskazuje organ przy systemie LPIS taki okoliczności jak ukształtowanie terenu jest brane pod uwagę a nadto jak to wynika z załączonych do akt sprawy map, wyraźnie granica upraw obejmuje cień korony drzew inaczej mówiąc korona drzewa i cień drzewa to dwa identyfikowalne obiekty krajobrazu.

W konsekwencji, w sytuacji, gdy nie uwiarygodnił skarżący, a nawet nie uprawdopodobnił swoich twierdzeń odnośnie wywodzonych okoliczności i faktów, podstawę ustaleń stanu sprawy, stanowiły fakty ustalone przez organy administracji we wskazany wyżej sposób i z wykorzystaniem obowiązujących podstawowych i obligatoryjnych procedur.

Stwierdzić należy, że uzyskane w drodze jednego lub drugiego rodzaju kontroli tj. na miejscu lub administracyjnej wyniki mają równoprawne znaczenie, co oznacza, że skontrolowanie i ustalenie powierzchni rzeczywistej do dopłaty przy użyciu systemu komputerowej identyfikacji jest wystarczające i nie ma potrzeby weryfikowania otrzymanego wyniku poprzez kontrolę na miejscu lub zestawiania go z danymi z ewidencji gruntów (wyrok NSA z 24 czerwca 2009 r., sygn. akt II GSK 1069/08, sygn. akt II GSK 681/11).

Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, które Sąd w rozpoznawanej sprawie podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie, że nie można utożsamiać pojęcia działki ewidencyjnej z pojęciem działki rolnej, że powierzchnia działek ewidencyjnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, a powierzchnia działek rolnych znajdujących się na tych działkach ewidencyjnych nie jest zagadnieniem tożsamym, że ilość działek rolnych, sposób ich wykorzystania, a także powierzchnia działek rolnych może się zmieniać w czasie, przy niezmienionych danych zawartych w rejestrze gruntów co do działek ewidencyjnych, ich powierzchni, rodzaju użytków rolnych na tych działkach i co do sposobu użytkowania działek rolnych. Dlatego też odnosząc się do zarzutu skarżącego, że ustalenie powierzchni działki F było poprzedzone pomiarami GIP-esem przez Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne w 2004 roku na zlecenie ARiMR, trzeba mieć na względzie, iż spór dotyczy roku 2009, a więc okresu po upływie 5 lat od dokonania tych pomiarów, już więc z tego względu nie może zostać uznany za zasadny.

Dla potrzeb pomocy obszarowej, podstawowe znaczenie ma bowiem rzeczywisty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona określona uprawa (wyrok NSA z 20 grudnia 2007 r., sygn. akt II GSK 259/07). Skarżący nie ma racji, że organy ARiMR nie powinny ustalać powierzchni w oparciu o tzw. system LPIS stanowiący, że system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub ewidencji gruntów z wykorzystaniem technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (GIS) – ortoobrazów lotniczych lub zdjęć satelitarnych. Ten system bowiem umożliwia stosowanie jednolitych standardów gwarantujących dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000.

Tym samym, Sąd nie dopatrzył się naruszenia norm procesowych, czy też materialnych, które musiałyby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Końcowo Sąd wskazuje, że kontrola sądowa zaskarżonych aktów nie jest dokonywana z punktu widzenia słuszności lub celowości, lecz w aspekcie ich legalności. Jak już wyżej wywiedziono, stosując powyższe kryterium kontroli Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i na podstawie art. 151 powołanej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - ją oddalił.