Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 371/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-08-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 sierpnia 2018 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W. W. na negatywne rozpatrzenie protestu przez Zarząd Województwa P. z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu budowy zagrodowej elektrowni na biogaz z gnojowicy krów mlecznych p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 lipca 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącego W. W. zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia skargi na informację o negatywnym rozpatrzeniu protestu przez Zarząd Województwa P. w przedmiocie dofinansowania projektu budowy zagrodowej elektrowni na biogaz z gnojowicy krów mlecznych. We wniosku wskazano, że informację o negatywnym rozpatrzeniu protestu z dnia [...] maja 2018 r. przekazał pełnomocnikowi syn skarżącego, ponieważ tylko on potrafi zeskanować dokument i przesłać go w formie elektronicznej. D. W. zataił przed ojcem, że nie wykonał prośby o przesłanie pisma niezwłocznie po odebraniu, że dokument przeleżał na jego biurku przez weekend i tym samym wprowadzono pełnomocnika w błąd informując, że przesyłkę odebrano w dniu jej przekazania w formie elektronicznej. Skarżący uchybił terminowi bez swojej winy. Skarżący nie miał podstaw, by przypuszczać, że syn nie wykona jego polecenia, a co więcej nie przyzna się, że wykonał je w innym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Oprócz złożenia wniosku w tej kwestii, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest również łączne spełnienie następujących przesłanek. Mianowicie pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto strona ma obowiązek uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.).

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że został on złożony

w terminie. Argumentacja skarżącego nie daje jednak podstawy do wnioskowanego przywrócenia terminu.

Podkreślenia wymaga, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona uprawdopodobni brak swojej winy. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu. Nie daje pewności,

a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. Wymaga zatem wiarygodnej argumentacji wskazującej na istnienie niedającej się usunąć przeszkody

w dochowaniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminowi podlega natomiast ocenie z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.

Z akt wynika, że pismo informujące o negatywnym rozpatrzeniu protestu zostało doręczone [...] maja 2018 r. w sposób zastępczy córce skarżącego, która podjęła się oddania przesyłki adresatowi. Zgodnie z art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego, w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie, oparte jest na domniemaniu, że pismo przekazane dorosłemu domownikowi dotarło do rąk adresata. Adresat przesyłki może obalić

to domniemanie, gdy wykaże, że doręczenie zastępcze było wadliwe albo że pismo w ogóle do niego nie dotarło. Zdaniem Sądu domniemania tego skarżący skutecznie nie obalił. Twierdzenia, że syn skarżącego, pomimo wyraźnego polecenia ojca, przekazał korespondencję pełnomocnikowi, nie w dniu jej odebrania tylko kilka dni później, przez co pełnomocnik został wprowadzony w błąd co do terminu doręczenia informacji o negatywnym rozpatrzeniu protestu, nie mogą w realiach rozpatrywanego przypadku stanowić podstawy wnioskowanego przywrócenia terminu. Skarżący nie zachował odpowiedniej staranności w zakresie dbania o własny interes, wobec czego nie można przyjąć, że do uchybienia nie doszło z jego winy. Skarżący nie kwestionuje, że przesyłka nie została mu przekazana. Za zaniedbanie domowników w zakresie przekazania przesyłki pełnomocnikowi oraz poinformowania o dacie jej odbioru, odpowiedzialność ponosi zaś strona. Z przedstawionych okoliczności nie wynika, aby skarżący, bądź jego dzieci z uwagi na nagłą, nieprzewidzianą sytuację, w rzeczywistości nie mogli przekazać pełnomocnikowi, zgodnie z poleceniem skarżącego, informacji o odebraniu przesyłki w dniu [...] maja 2018 r.

W tym stanie rzeczy, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu, orzeczono jak w sentencji postanowienia, w oparciu o art. 86 § 1 oraz 87 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm.).