Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2162/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6148 Działalność badawczo-rozwojowa
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 par 3, art 57 par 1 oraz art 58 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Uniwersytetu [...] na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych na realizację projektu badawczego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi spełniać wymogi przewidziane w art. 57 § 1 oraz w art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), tzn. powinno być do niej dołączone pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.

Skarga Uniwersytetu [...] z dnia 18 sierpnia 2011 r. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych na realizację projektu badawczego, została podpisana przez pracownika uczelni – A. A. Do skargi nie dołączono pełnomocnictwa do reprezentowania Uniwersytetu [...] w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, natomiast przy piśmie z dnia 22 listopada 2011 r. nadesłano do Sądu pełnomocnictwo podpisane przez Prorektora ds. [...].

W związku z powyższym oraz w związku z treścią art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.), zgodnie z którym uczelnię na zewnątrz reprezentuje rektor, pismem z dnia 6 grudnia 2011 r. Sąd wezwał do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego udzielonego A. A. do reprezentowania Uniwersytetu [...] w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w niniejszej sprawie – udzielonego przez rektora Uniwersytetu [...].

Wskazać w tym miejscu należy, że zakreślony siedmiodniowy termin jest terminem ustawowym, który nie może zostać przez Sąd przedłużony. Zgodnie bowiem z art. 49 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi ustawa stanowi natomiast, że niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy). Powyższe oznacza, że Sąd był zobligowany do wyznaczenia terminu siedmiodniowego oraz nadania rygoru odrzucenia skargi.

Wezwanie Sądu z dnia 6 grudnia 2011 r. zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej – A. A., w dniu 12 grudnia 2011 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru podpisane przez osobę upoważnioną do odbioru korespondencji w miejscu pracy pełnomocnika - k. 30 akt sprawy), stąd termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 19 grudnia 2011 r. Pełnomocnik strony skarżącej, pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach nieusunięcia braków skargi, wykonał wezwanie Sądu dopiero w dniu 20 grudnia 2011 r. (dowód: datownik Urzędu Pocztowego), a więc z uchybieniem terminu. Niewykonanie zaś w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi stanowi, jak wskazano wyżej, obligatoryjną podstawę jej odrzucenia przez wojewódzki sąd administracyjny.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.