Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 61/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2007-10-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o sprostowanie wyroku

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Skrzycka - Pilch po rozpoznaniu w dniu 18 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. i H. H. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia oddalić wniosek skarżącego S. W. o sprostowanie uzasadnienia wyroku z dnia z dnia 27 czerwca 2007 r.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wydania w terminie 60 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku rozstrzygnięcia w przedmiocie postępowania prowadzonego w trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane w sprawie przebudowy Zakładu A położonego przy ul. [...].

Z uzasadnienia orzeczenia Sądu wynikało, że w obrocie prawnym pozostała decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 czerwca 2001 r. nr [...] nakładająca na inwestora określone w decyzji obowiązki w celu doprowadzenia przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z prawem. Podkreślono, że decyzja wydana w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane nie kończy postępowania w sprawie. Stosownie bowiem do art. 51 ust. 3 tej ustawy, postępowanie jest kontynuowane przez właściwy organ, który po upływie terminu lub na wniosek inwestora sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i wydaje decyzję o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo w przypadku niewykonania obowiązku - nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych, bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

Skarżący S. W. złożył w dniu 18 sierpnia pismo, w którym wniósł o umożliwienie mu "złożenia skargi kasacyjnej do NSA w Warszawie lub o zmianę uzasadnienia wyroku przez WSA w Gdańsku", nadmieniając, że nie kwestionuje wyroku, a jedynie jego uzasadnienie wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

W rozumieniu wnioskodawcy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uzasadniając wyrok naruszył prawomocną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 maja 2001 r., nr [...], czym umożliwił organom budowlanym i inwestorowi uniknięcia odpowiedzialności.

Następnie wezwany przez Sąd do sprecyzowania treści swojego pisma, w odpowiedzi z dnia 10 września 2007 r. wniósł o zmianę uzasadnienia wyroku, pozytywne zaopiniowanie "wniosku o przyznanie prawa pomocy" i przedłużenie terminu wniesienia skargi kasacyjnej.

W myśl przepisu art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprostowaniu w wyroku podlegają niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wszystkie powyższe nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny i pewny. Wykładnia celowościowa powyższego przepisu uzasadnia jego stosowanie również odnośnie uzasadnienia wyroku.

Analiza treści uzasadnienia powyższego orzeczenia jak i okoliczności podane we wniosku przemawiają za przyjęciem, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Wyjaśnienie treści przepisu art. 51 ust. 3 ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane regulującego tryb postępowania dotyczącego kontroli wykonania przez adresata decyzji, wydanych na mocy przepisu art. 51 ust. 1 nie może zostać uznana jako niedokładność, błąd pisarski albo rachunkową lub inną oczywistą omyłkę. Zatem nie można sprostować wskazanego fragmentu uzasadnienia na podstawie przepisu art. 156 § 1 P.p.s.a.

Jedyną dopuszczalną drogą zmiany wskazanego przez skarżącego fragmentu uzasadnienia jest zaskarżanie wyroku skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na posiedzeniu niejawnym, na podstawie 156 § 1 P.p.s.a. oddalił wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku.