Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 262/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-10-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 206 ust. 1, art. 206 ust. 2 pkt 4
journal: Dz.U. 2019 poz 869
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant Starszy referent Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2020 r. sprawy ze skargi T.W. na decyzję Zarządu Województwa Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania przyznanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Zarząd Województwa Śląskiego utrzymał w mocy decyzję [...] Centrum Przedsiębiorczości z [...] r. nr [...]zobowiązującą skarżącego T.W. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą A do zwrotu całości dofinansowania w wysokości [...] zł wraz z odsetkami przyznanego i wypłaconego na realizację projektu pn. "[...]", w oparciu o umowę z [...]r. o nr. [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2007-2013.

W podstawie prawnej powołał art. 104 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm.), art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 512), art. 207 ust. 1 pkt 2, ust. 9 pkt 1 i ust. 12a pkt 1 w zw. z art. 67, art. 60 pkt 6 oraz 61 ust. 3 pkt 2 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 869 z późn. zm.) oraz w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 9 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1431 z późn. zm.).

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ przedstawił stan faktyczny sprawy. Podniósł, że [...] r. pomiędzy [...] Centrum Przedsiębiorczości w C. pełniącym funkcję Instytucji Pośredniczącej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Śląskiego na lata 2014-2020 (dalej: [...]CP, organ I instancji) a T.W. została zawarta umowa nr [...] o dofinansowanie projektu pn. "[...]", w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020 współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

W ramach projektu beneficjent 12 czerwca 2017 r. zakupił od B Sp. z o.o. linię technologiczną do produkcji etykiety.

W toku realizacji projektu został przeprowadzony audyt w zakresie gospodarowania środkami pochodzącymi z budżetu UE. W wyniku przeprowadzonego audytu, [...]CP uzyskało informację, że zakupiona w ramach projektu linia technologiczna jest używanym środkiem trwałym, a nie jak deklarował beneficjent - nową maszyną.

W ramach wyjaśnień skarżący pismem z 12 lipca 2018 r. przekazał do [...]CP m.in. informację dostawcy urządzenia, tj. firmy B Sp. z o.o., w której dostawca deklarował, że linia była nowa, ponieważ stan licznika motogodzin pracy linii wynosił 22 godziny. Podczas odbioru od dostawcy stan maszyny i podzespołów wskazywał, że była nowa (pismo dostawcy z 5 lipca 2018 r.). Dodatkowo faktem potwierdzającym, że części były nowe miało być udzielenie 24 miesięcznej gwarancji.

Kolejnym pismem z 13 sierpnia 2018 r. beneficjent przedstawił oświadczenie producenta firmy C L. B., w którym napisał, że maszyna o numerze seryjnym [...] nr seryjny [...] została wytworzona i sprzedana do firmy B jako fabrycznie nowa maszyna, nieużytkowana i niewprowadzona do ewidencji środków trwałych. Maszyna w dacie sprzedaży składała się z nowych i nieużywanych części (modułów), z których została zestawiona. Moduły były zapakowane i ofoliowane, a po przewozie na miejsce użytkowania zostały zestawione w gotową linię technologiczną (pismo z 20 lipca 2018 r.).

Pismem z 10 września 2018 r. D Sp. z o.o. poinformowała, że firma C nie dokonała zakupu maszyny [...] w firmie E UK. Firma C jedynie wystąpiła o pisemne potwierdzenie możliwości przerobienia maszyny [...] bez utraty gwarancji i potwierdzenia, że E UK nie będzie rościł sobie praw do później wykonanych modyfikacji. Z informacji od E UK wynika, że chodzi o maszynę [...] zakupioną przez firmę F sp. z o.o. od firmy E UK. Maszyna ta miała być obiektem modyfikacji przez firmę C, na co firma E UK wyraziła zgodę.

W wyniku przeprowadzonej korespondencji i uzyskanych wyjaśnień oraz dokumentów uzyskanych od organów kontrolnych [...]CP ustaliło, że:

1) maszyna [...] nr seryjny [...], rok produkcji 2015 została zakupiona w firmie E UK przez firmę F sp. z o.o.,

2) następnie maszyna została przekazana przez F sp. z o.o. w użytkowanie firmie skarżącego umową najmu z 18 stycznia 2016 r. do 28 kwietnia 2017 r. (data podpisania porozumienia o rozwiązania umowy najmu),

3) kolejno maszyna została sprzedana przez firmę F sp. z o.o. 28 czerwca 2017 r. firmie C L.B.,

4) firma C L.B. 6 czerwca 2017 r. otrzymała zgodę na modernizację maszyny [...] od jej producenta firmy E UK,

5) maszyna została zmodernizowana przez F.H.U. G W.G na zlecenie przez C L.B.. Z ustaleń urzędu skarbowego wynika, iż W.G nigdy nie prowadził działalności gospodarczej i nie był podatnikiem VAT. Natomiast C L.B. naliczony VAT z faktury [...] z [...] r. odliczył w deklaracji, choć VAT należny nie został pobrany i odprowadzony do urzędu skarbowego;

6) następnie zmodernizowana maszyna została sprzedana 1 września 2017 r. przez C L.B. do B [...] Sp. z o.o.;

7) kolejno maszyna została sprzedana jako linia technologiczna w tym samym czasie przez B [...] Sp. z o.o. firmie strony.

Zdaniem [...]CP powyższe wskazuje na nieprawidłowość, która polegała na zakupieniu ze środków publicznych środka trwałego - linii technologicznej, która składała się z elementu użytkowanego przez beneficjenta przed rozpoczęciem realizacji projektu - maszyny [...] o tożsamym numerze seryjnym, który następnie został zmodernizowany i zakupiony jako nowy środek trwały. Takie działanie jest niedozwolone, tym samym beneficjent naruszył postanowienia umowy o dofinansowanie, tj. § 4 ust. 4 oraz § 5 ust. 3 i ust. 6, w których zobowiązał się do stosowania właściwych Wytycznych oraz przepisów programowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020 - Wytyczne Programowe w zakresie kwalifikowania wydatków z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020 (Działanie 3.2. Innowacje w MŚP, B. Koszty niekwalifikowalne).

W wyniku poczynionych ustaleń, [...]CP pismem z 24 września 2018 r. wezwało beneficjenta do zwrotu wypłaconego dofinansowania, w kwocie [...]zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, a po bezskutecznym upływie terminu do zwrotu dofinansowania zawiadomiło beneficjenta o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie zwrotu środków, a [...] r. wydało decyzję nr [...], zobowiązująca skarżącego do zwrotu dofinansowania w wysokości [...]zł wraz z odsetkami.

Od powyższej decyzji beneficjent wniósł odwołanie.

W wyniku rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym, Zarząd Województwa Śląskiego zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Podniósł, że zgodnie z art. 206 u.f.p. szczegółowe warunki dofinansowania projektu określa umowa o dofinansowanie projektu, o której mowa m.in. w art. 9 ust. 2 pkt 3 ustawy wdrożeniowej. Umowa ta w myśl art. 206 ust. 2 powinna zawierać w szczególności zobowiązanie do stosowania wytycznych, o których mowa w art. 2 pkt 32 ustawy wdrożeniowej tj. instrumentów prawnych określających ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności skierowane do instytucji uczestniczących w realizacji programów operacyjnych oraz stosowane przez te instytucje na podstawie właściwego porozumienia, kontraktu terytorialnego albo umowy oraz przez beneficjentów na podstawie umowy o dofinansowanie projektu.

Powyższe oznacza, że procedury, o których mowa w art. 184 u.f.p. mogą wynikać nie tylko z aktu prawa powszechnie obowiązującego, ale także z łączącej strony umowy o dofinansowanie, w której zostaje określony uzgodniony sposób działania beneficjenta. Sposób ten jest obowiązujący i odstępstwo od niego stanowi naruszenie procedur, o jakim mowa w art. 184 u.f.p.

Zgodnie z art. 143 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, dalej: rozporządzenie nr 1303/2013), Państwa członkowskie dokonują korekt finansowych wymaganych w związku z pojedynczymi lub systemowymi nieprawidłowościami stwierdzonymi w operacjach lub programach operacyjnych. Korekty finansowe polegają na anulowaniu całości lub części wkładu publicznego w ramach operacji lub programu operacyjnego. Państwa członkowskie biorą pod uwagę charakter i wagę nieprawidłowości oraz straty finansowe poniesione przez fundusze polityki spójności lub EFMR i stosują proporcjonalną korektę. Instytucja zarządzająca odnotowuje korekty finansowe w zestawieniu wydatków dla roku obrachunkowego, w którym podjęto decyzję o anulowaniu.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym w zakresie stwierdzania i odzyskiwania nieprawidłowości (w tym TSUE), stwierdzenie nieprawidłowości indywidualnej wymaga kumulatywnego zaistnienia trzech przesłanek: naruszenia prawa unijnego lub prawa krajowego dotyczącego stosowania prawa unijnego (1), wynikającego z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego zaangażowanego we wdrażanie EFSI (2), które może mieć szkodliwy wpływ na budżet Unii poprzez obciążenie budżetu Unii nieuzasadnionym wydatkiem (3) - art. 2 pkt 36 rozporządzenia 1303/2013.

Dowodami na okoliczność, że sporna maszyna była używanym środkiem trwałym są:

- opis modernizacji dokonanej na zlecenie B [...]Sp. z o.o.,

- protokół wizytacji nr [...]z [...] r. przeprowadzonej w miejscu realizacji projektu,

- protokół sporządzony z kontroli dokumentów i ewidencji przedłożonych i materiału zgromadzonego w toku kontroli celno-skarbowej przez [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K.,

- umowa najmu maszyny [...] nr seryjny [...] z [...] r. wraz z aneksem z [...]r,

- porozumienie z [...]r. dot. rozwiązania umowy najmu,

- pismo firmy D Sp. z o.o. z 10 września 2018 r. informujące kto zakupił maszynę [...] o nr. seryjnym [...],

- informacja dostawcy linii technologicznej B [...] Sp. z o.o. z 5 lipca 2018 r. dotycząca wartości poszczególnych podzespołów z oferty [...] i potwierdzająca, że części były nowe w związku z czym udzielono 24 mies. gwarancji,

- pismo B [...] Sp. z o.o. z 26 czerwca 2018 r.,

- oświadczenie producenta firmy C L.B. z 20 lipca 2018 r. dot. wytworzenia i sprzedania do firmy B [...] Sp. z o.o. linii technologicznej jako fabrycznie nowej maszyny, nieużytkowanej i niewprowadzonej do ewidencji środków trwałych,

- oświadczenie strony z 24 lipca 2018 r. oraz z 7 marca 2019 r. nt. użytkowania maszyny fleksograficznej - typ [...],

- protokół zdawczo-odbiorczy do umowy z [...]r.;

W toku postępowania beneficjent wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego sporządzonej na zlecenie Prokuratury Rejonowej w C. w związku z postępowaniem prowadzonym wobec skarżącego, a umorzonym postanowieniem z [...] r. wobec braku znamion czynu zabronionego. W uzasadnieniu wskazano, że prokurator oparł się na opinii biegłego, który dokonał oględzin maszyny w miejscu prowadzonej działalności.

Jej zakresem objęto m.in. ustalenie, czy linia technologiczna jest urządzeniem fabrycznie nowym, czy powstała wskutek przerobienia z innego urządzenia, w tym w szczególności z maszyny [...] o nr. seryjnym [...].

Biegły sądowy w opinii stwierdził, że:

a) linia technologiczna została wytworzona na bazie maszyny [...] o nr seryjnym [...] modernizując istniejące urządzenia linii,

b) specyfikacja doposażenia linii zawiera urządzenia, które mogły istnieć w pierwotnej maszynie, jednak te zostały zmodyfikowane, przesterowane, rozbudowane, ulepszone, wymienione by osiągnąć zamierzenia klienta,

c) bez przeprowadzonych modernizacji standardowa maszyna [...] nie jest w stanie wykonywać etykiety samoprzylepnej plombowanej z opcją hologramu wraz z zabezpieczeniem RFID nadrukowanym od strony kleju,

d) specyfikacja zawiera elementy, które znajdowały się w bazowej maszynie;

e) na niektórych elementach maszyny znajdowały się tabliczki znamionowe z rokiem produkcji 2015, innych nie znaleziono,

f) na szafie sterującej znajduje się tabliczka znamionowa z 2017 r. i podany jest numer seryjny [...],

g) linia powstała na skutek przerobienia innego urządzenia i wprowadzono nowatorskie rozwiązania, które nie są ujęte żadną specyfikacją, ani stworzoną dokumentacją techniczną,

h) zmiany mają charakter zmian istotnych (potwierdzono, iż koszt przygotowania maszyny dla wskazanych potrzeb może być dwukrotnie wyższy od podstawowej konfiguracji maszyny),

i) zgodnie z deklaracją zgodności WE producentem jest H INC., która upoważniła do sporządzenia dokumentacji technicznej C L.B.,

j) wystawiona deklaracja budzi wątpliwości, gdyż firma C L.B. nie jest przedstawicielem H INC. Brak certyfikatu jednostki notyfikującej wystawienie deklaracji WE,

(k) deklaracja zgodności wzbudziła wątpliwości biegłego ze względu na zapis: "Firma upoważniona do sporządzenia dokumentacji technicznej C L.B.. Wskazane jest w deklaracji WE, iż firma H INC. z pełną odpowiedzialnością oświadcza, że produkt opisany jako [...], model [...] o nr seryjnym [...] jest zgodny z dyrektywą", w sytuacji gdy C L.B. nie jest przedstawicielem H INC. i nie był upoważniony do wystawiania w imieniu H deklaracji,

I) biegły wskazał, że brak jest deklaracji zgodności WE i oznaczenie CE upoważniających wytwórcę do wprowadzenia produktu na rynek.

Powołując się na wytyczne programowe w zakresie kwalifikowania wydatków z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020, w szczególności części dotyczącej szczegółowego opisu kategorii wydatków oraz zasad kwalifikowalności (Działanie 3.2 Innowacje w MŚP, B. Koszty niekwalifikowane) organ wskazał, że za kwalifikowalne uznaje się koszty nabycia nowych środków trwałych, przy czym nowy środek trwały to środek fabrycznie nowy, wcześniej nieużytkowany (w szczególności nie był ujęty w ewidencji środków trwałych Beneficjenta, sprzedawcy lub innego podmiotu). Za koszty niekwalifikowalne uznaje się wszystkie wydatki, które nie zostały wymienione w katalogu wydatków kwalifikowalnych odnoszących się do działania 3.2, w tym zakup używanego środka trwałego, jak również zakup środka trwałego składającego się z co najmniej jednego używanego elementu.

Natomiast elementy zakupionej w ramach projektu linii technologicznej pokrywają się z elementami dodanymi do zmodernizowanej maszyny typu [...] oraz tymi, które wchodzą w skład maszyny będącej przedmiotem sprzedaży z [...] r. Fakt ten wynika z wniosku o dofinansowanie oraz dokumentacji technicznej linii technologicznej do produkcji specjalistycznych etykiet RFID.

Na tej podstawie organ II instancji wskazał, iż zebrany w sprawie materiał jest wystarczający do stwierdzenia naruszenia procedur w zakresie kwalifikowalności wydatków.

Z zebranych dowodów, w tym opinii biegłego sądowego wynika, że:

- firma strony na zasadzie umowy leasingu podpisanej z F sp. z o.o. dysponowała i prowadziła prace produkcyjne na maszynie [...] o nr seryjnym [...],

- L.B. dokonał zakupu od firmy F sp. z o.o. maszyny [...] o nr seryjnym [...] użytkowanej wcześniej na zasadzie leasingu przez skarżącego, po czym rozpoczął proces jej przerabiania,

- następnie po zmodernizowaniu maszyny skarżący dokonał jej zakupu, po czym [...]CP w C. wpłaciło mu kwotę dofinansowania inwestycji [...]zł,

- biegły wskazał, iż pierwotna maszyna [...], w której dokonano modyfikacji została wyprodukowana w roku 2015, zaś modernizacja jej dokonana została w 2017 roku, co wskazuje, że stopień zużycia elementów pierwotnej maszyny był znikomy, gdyż jej żywotność szacowana jest na około 40-60 lat.

Co prawda skarżący zeznał, iż maszyna, którą ostatecznie zakupił była co do swych parametrów zupełnie inną, niż ta, którą użytkował dokonując leasingu maszyny od firmy F sp. z o.o., tym niemniej dowody wskazują, że maszyna [...] o nr seryjnym [...], była używana i zarówno Prokuratura, jak i biegły sądowy to potwierdzili. Natomiast dla obowiązku zwrotu dofinansowania nie ma znaczenia, czy stopień zużycia był znikomy, czy wręcz przeciwnie. Istotne znaczenie ma sam fakt używania tej samej maszyny przez beneficjenta, najpierw w ramach umowy leasingu, a następnie zakupionej w ramach projektu. Organ przyznał, że co prawda nowopowstała linia technologiczna jako taka nie była używana, to jednak zawierała dość istotny element, który był używanym środkiem trwałym. Jeżeli chociaż jeden element w linii technologicznej nie był elementem nowym, a używanym, zasadnie organ I instancji wszczął postępowanie i wydał zaskarżoną decyzję, zobowiązując beneficjanta do zwrotu dofinansowania.

W skardze na to rozstrzygnięcie strona zarzuciła:

1) naruszenie przepisów postępowania, a to art. 7 (zasady prawdy obiektywnej), art. 10 § 1 (zasada wysłuchania stron) w zw. z art. 76 - 80, art. 84 § 1, art. 86, art. 89 § 1 oraz art. 123 k.p.a., w zw. z art. 140 k.p.a., polegające na braku przeprowadzenia właściwego postępowania dowodowego w postępowaniu odwoławczym, przewidzianego ww. przepisami i naruszenie w związku w tym zasady swobodnej oceny dowodów, poprzez wydanie decyzji:

a) bez uwzględnienia słusznych wniosków dowodowych skarżącego, złożonych w toku postępowania i będących wynikiem realizacji uprawnienia skarżącego jako strony do aktywnego udziału w postępowaniu, a mających istotne znaczenie dla obrony jej interesów w postępowaniu (oddalenie wniosków dowodowych), w tym i tych, które odnosiły się do obalenia domniemania wynikającego z treści art. 76 § 1 k.p.a., a tym samym jej wydanie bez wyczerpania wszelkich środków dowodowych;

b) wydanie decyzji w oparciu o materiał dowodowy, który nie został w sposób prawidłowy włączony do akt niniejszej sprawy [tj. w oparciu o dokumenty pochodzące z innych postępowań (protokoły przesłuchań, protokoły kontroli, etc.), co do których nie wydano stosownych postanowień o ich zaliczeniu w poczet materiału dowodowego], i które to dokumenty nie znajdowały się w aktach udostępnionych pełnomocnikowi, nie mogąc tym samym stanowić podstawy rozstrzygnięcia;

c) z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów, przy dokonaniu oceny dowolnej, zasadzającej się na wadliwie zgromadzonym materiale, nadto nielogicznej i pomijającej tę jego część, z którego wynikało, że linia technologiczna zakupiona w ramach umowy o dofinansowanie była nowa, wcześniej nieużytkowana, etc.;

2) naruszenie przepisu postępowania, a to art. 11 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a., poprzez nieprawidłowe wyjaśnienie zasadności przesłanek wydanej decyzji, w szczególności przy ograniczeniu się do wskazania charakteru środka trwałego zakupionego w ramach realizacji umowy o dofinansowanie i pominięciu omówienia, na czym miała polegać nieprawidłowość wydatkowania środków, a nadto przy braku omówienia wzajemnych relacji pomiędzy "sprzecznymi dowodami", w szczególności pomiędzy treścią oświadczeń producenta linii, pierwotnymi ustaleniami samego organu I instancji oraz opinii biegłego, a wynikami audytu (które poza wszystkim nie zostały prawidłowo zaliczone w poczet materiału dowodowego, i które tym samym nie mogły stanowić podstawy decyzji);

3) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę decyzji, wynikający z naruszenia przepisów, o których mowa wyżej, polegający na uznaniu, że zakupiona w ramach realizacji umowy o dofinansowanie linia technologiczna była używana, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w szczególności oświadczenia producenta, pierwotne ustalenia samego organu oraz opinia biegłego wskazywały na prawidłowość wydatkowania środków przeznaczonych za sfinansowanie zakupu nowego środka trwałego;

4) naruszenie przepisu art. 207 § 1 pkt 2) u.f.p. oraz art. 2 pkt 36) Rozporządzenia Parlamentu i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17/12/2013, polegające na jego zastosowaniu pomimo braku ku temu stosownych podstaw i niezasadnym uznaniu, że skarżący wykorzystał dofinansowanie z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 u.f.p., podczas gdy:

a) zasadność zwrotu wymagała ustalenia wystąpienia nieprawidłowości wynikającej z działania lub zaniechania skarżącego, mających lub mogących mieć szkodliwy wpływ na budżet UE (...), o czym z uwagi na brak związku pomiędzy działaniem skarżącego a faktem nabycia linii i stwierdzeniem prawidłowości realizacji projektu przez organ I instancji już po dokonaniu zakupu nie mogło być mowy (brak działania, w tym zawinionego);

b) skarżący nie naruszył żadnych zapisów warunkujących możliwość utrzymania w mocy błędnej decyzji organu I instancji, w szczególności wobec faktu, że przeprowadził on procedurę nabycia linii w drodze postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, co do którego Instytucja Pośrednicząca nie zgłaszała żadnych uwag, realizując umowę zgodnie z jej zapisami;

c) działanie skarżącego nie nosiło znamion naruszenia jakiegokolwiek zapisu Wytycznych, w szczególności zaś nie stanowiło ono wykorzystania dotacji w sposób sprzeczny z tymi Wytycznymi.

Dodatkowo skarżący zarzucił brak wszechstronnego rozważenia okoliczności sprawy, polegający na nieuwzględnieniu faktu, iż nawet przy przyjęciu, że cześć linii stanowiła używany środek trwały, wydatkiem kwalifikowanym winna zostać uznana część dofinansowania, odpowiadająca kosztom modernizacji maszyny.

Zarzucając powyższe, wniósł o:

- uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji;

- określenie, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu w całości;

- zasądzenie od Zarządu Województwa Śląskiego na rzecz skarżącego kosztów postępowania;

ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej sprawie następujące stanowisko:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadniczym przedmiotem sporu w przedmiotowej sprawie jest ocena, czy nabyta przez skarżącego linia produkcyjna, w skład której wchodzi zmodernizowana i uzupełniona o dodatkowe elementy maszyna [...] o numerze seryjnym [...] jest nowym środkiem trwałym w rozumieniu procedur obowiązujących w konkursie, do którego przystąpiła strona, jak twierdzi strona skarżąca podnosząc nowe funkcjonalności, jakie uzyskała maszyna na skutek dokonanej przeróbki (rozbudowy), czy też jest urządzeniem używanym, użytkowanym już przez stronę przed otrzymaniem dofinasowania i jedynie zmodernizowanym, jak twierdzi organ.

Na charakter spornej maszyny jako przerobionej, a nie nowej wskazują zgromadzone w sprawie dowody m.in. dokumentacja wskazująca, że z maszyny o numerze seryjnym [...] skarżący korzystał już przed zawarciem umowy o dofinasowanie na podstawie umowy zawartej z F Sp. z o.o., jak i treść opinii biegłego, który wprost stwierdził, że linia technologiczna została wytworzona na bazie maszyny [...] o tożsamym numerze seryjnym, jak wykorzystywana po przeróbce (za wyjątkiem dodatku "/C") stanowiącej modernizację linii. Biegły stwierdził też, że specyfikacja zawiera elementy, które znajdowały się w bazowej maszynie oraz że na niektórych elementach maszyny znajdowały się tabliczki znamionowe z rokiem produkcji 2015. Wskazał także, że linia powstała na skutek przerobienia innego urządzenia i zastosowania nowatorskich rozwiązań.

Nadto faktu przerobienia i przyjęcia do użytkowania wykorzystywanej już uprzednio maszyny nie kwestionuje nawet sama strona skarżąca upatrując elementu nowości w takim zakresie dokonanych przeróbek, który w istocie powoduje, że doszło do powstania nowego, odmiennego od wyjściowego urządzenia z uwagi na uzyskaną po przeróbce funkcjonalność.

Zatem kluczową dla rozstrzygnięcia sprawy jest kwestia rozumienia owej "nowości" wg zasad programu, do którego przystąpiła strona tj. zasad obowiązujących w konkursie, określonych w Wytycznych, wraz z definicją pozwalającą ocenić spełnienie kryterium owej "nowości".

Zgodnie z art. 206 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2019r., poz. 869) dalej powoływana jako u.f.p., szczegółowe warunki dofinansowania projektu określa umowa o dofinansowanie projektu, o której mowa m.in. w art. 9 ust. 2 pkt 3 ustawy z 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2018r., poz. 1431 ze zm.) – dalej powoływana jako "ustawa wdrożeniowa". Stosownie do art. 206 ust. 2 pkt 4a u.f.p. umowa ta winna zawierać m.in. zobowiązanie do stosowania wytycznych, o których mowa w art. 2 pkt 32 ustawy o zasadach realizacji programów. Ten ostatni przepis definiuje wytyczne jako instrument prawny określający ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności skierowane do instytucji uczestniczących w realizacji programów operacyjnych oraz stosowane przez te instytucje na podstawie właściwego porozumienia, kontraktu terytorialnego albo umowy oraz przez beneficjentów na podstawie umowy o dofinansowanie projektu albo decyzji o dofinansowaniu projektu.

Powyższe oznacza, że procedury i zasady, których winien przestrzegać beneficjent ubiegając się i korzystając z dofinansowania ze środków pomocowych z budżetu Unii Europejskiej i programów z nich finansowanych wynikają zarówno z Wytycznych, jak i zawartej umowy o dofinansowanie. Naruszenie tych warunków, zarówno wynikających z umowy, jak i Wytycznych stanowi naruszenie procedur, o jakim mowa w art. 184 ust. 1 u.f.p., zgodnie z którym wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 (tj. odpowiednio środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2 – przyp. Sądu) są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu.

Zgodnie z definicją zawartą w "Kwalifikowalności wydatków..." (załącznik nr 20 do umowy o dofinansowanie wprowadzony aneksem z 29 listopada 2017r. - karta 334 akt administracyjnych):

- "nowy środek trwały" - środek trwały fabrycznie nowy, wcześniej nieużytkowany (w szczególności nie był ujęty w ewidencji środków trwałych beneficjenta, sprzedawcy).

Powyższa definicja wskazuje, jaki środek trwały będzie uznawany za nowy w rozumieniu konkursu, w którym skarżący złożył wniosek.

W pkt. B tego załącznika "Koszty niekwalifikowalne" (karta 337-338 akt administracyjnych) wskazano zaś, że za koszty niekwalifikowlane uznaje się wydatki m.in. na zakup używanego środka trwałego (w tym również zakup środka trwałego składającego się z co najmniej jednego używanego elementu – np. w sytuacji, gdy środkowi trwałemu nadano jedynie nowa tabliczkę znamionową; natomiast w przypadku wytworzenia środka trwałego składającego się z nowych i używanych elementów niekwalifikowalne są elementy używane).

Definicję wydatków kwalifikowalnych i niekwalifikowalnych zawiera też § 1 pkt 27 i 28 umowy stanowiąc odpowiednio, że wydatki kwalifikowalne to wydatki lub koszty poniesione i uznane za kwalifikowane zgodnie z umową, spełniające kryteria, zgodnie z rozporządzeniem ogólnym, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 1301/2013, jak również w rozumieniu ustawy i przepisów rozporządzeń wydanych do ustawy oraz zgodne z Wytycznymi, w tym w szczególności z Wytycznymi w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na łata 2014-2020. Wydatek niekwalifikowalny to każdy wydatek lub koszt, który nie jest wydatkiem kwalifikowalnym.

Natomiast zakupione z uzyskanego dofinansowania urządzenie nie było w całości fabrycznie nowe i wcześniej nieużytkowane. Wręcz przeciwnie – było wykorzystywane przez beneficjenta na podstawie umowy z [...] r. od tego dnia do – co najmniej – 28 kwietnia 2017r., kiedy to umowa najmu została rozwiązana. Przy czym zauważyć należy, że maszyna została przewieziona od skarżącego dopiero 1 lipca 2017r. bezpośrednio do C L.B. i po dokonaniu modernizacji wróciła do skarżącego 5 sierpnia 2017r., co m.in. oznacza, że skarżący nie dysponował przedmiotową maszyną jedynie przez okres 35 dni, podczas których dokonano jej modernizacji (str. 6 decyzji II instancji).

Z powyższego wynika, że strona w istocie uzyskała dofinansowanie do zakupu używanego środka trwałego, a więc wydatku niekwalifikowalnego. W ten sposób został naruszony Pkt II.A. ppkt 1 "Kwalifikowalności ..."dot. nabycia nowych środków trwałych oraz szereg zapisów umownych, w tym § 3 ust. 6, § 4 ust. 4, § 5 ust. 3 i § 5 ust. 6.

Stosownie do § 3 ust. 6 umowy, refundacji wydatków mogą podlegać jedynie wydatki kwalifikowalne, poniesione zgodnie z zapisami umowy, wytycznych i przepisami prawa krajowego i unijnego.

Zgodnie z pozostałymi postanowieniami umownymi beneficjent zobowiązał się m.in. do:

- realizacji projektu, zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie. Zmiana wniosku o dofinansowanie wymaga akceptacji IP RPO WSL (...) - § 4 ust. 4 umowy;

- do realizacji Projektu z należytą starannością, w szczególności udzielania zamówień i ponoszenia wydatków celowo, rzetelnie, racjonalnie, efektywnie, przejrzyście i oszczędnie z zachowaniem zasady uzyskania najlepszych efektów z danych nakładów, zgodnie z obowiązującymi regułami, zasadami i postanowieniami wynikającymi z Programu, SZOOP, właściwych przepisów prawa i właściwych Wytycznych oraz na warunkach określonych w Umowie, jak również w sposób, który zapewni prawidłową i terminową realizację projektu oraz osiągniecie i utrzymanie celów, w tym wskaźników produktu i rezultatu zakładanych we wniosku o dofinasowanie do końca okresu trwałości - § 5 ust. 3 umowy;

- do stosowania właściwych wytycznych wraz z późniejszymi zmianami, a także do realizacji projektu zgodnie z załącznikiem do zawartej umowy pn. Kwalifikowalność wydatków dla naboru nr [...]. Zmiana treści wytycznych nie stanowi zmiany umowy. (§ 5 ust. 6 umowy, w brzmieniu nadanym aneksem z 24 listopada 2016 r.)

Natomiast konsekwencje nieprawidłowego wykorzystania środków określa § 8 umowy o dofinansowanie.

Stosownie do § 8 ust. 1, jeżeli zostanie stwierdzone, że Beneficjent wykorzystał całość lub część dofinansowania niezgodnie z przeznaczeniem, z naruszeniem obowiązujących procedur lub pobrał dofinansowanie w sposób nienależny albo w nadmiernej wysokości, Beneficjent zobowiązuje się do zwrotu tych środków odpowiednio w całości lub w części, wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w terminie i na rachunki bankowe wskazane przez IP RPO WSL. W przypadku braku działania ze strony Beneficjenta, IP RPO WSL podejmuje środki prawne zmierzające do odzyskania dofinansowania.

Ten zapis umowy ma źródło w treści art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p., który przewiduje, że w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy.

Oznacza to, że decyzja organu I instancji zobowiązująca do zwrotu dofinansowania była prawidłowa, a organ odwoławczy utrzymując ją w mocy zaskarżoną decyzją nie naruszył prawa.

Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd stwierdza, że ich nie podziela.

Ustosunkowując się do zarzutów dot. kompletności materiału dowodowego i jego oceny Sąd stwierdza, że materiał uznaje za kompletny i wystarczający do wydania rozstrzygnięcia oraz, że aprobuje i przyjmuje za własne ustalenia organów wynikające z przeprowadzonych dowodów, jak również przyczyny, dla których organ I instancji odmówił uwzględnienia wniosków dowodowych strony.

Stosownie do art. 78 § 1 K.p.a. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Przy czym organ nie ma obowiązku przeprowadzania wszystkich dowodów na okoliczności związane ze sprawą, a jedynie takie dowody, które są przydatne dla ustalenia okoliczności relewantnych dla sprawy i gromadzone dopóty, dopóki nie zostanie ustalony stan faktyczny sprawy w stopniu pozwalającym na jej rozstrzygnięcie.

Zasadniczym przedmiotem sporu determinującym rozstrzygnięcie organu – jak już Sąd na wskazał na wstępie części zważeniowej – była ocena, czy maszyna zakupiona za środki pochodzące z programu jest urządzeniem nowym. W toku postępowania organ ustalił ponad wszelką wątpliwość stan faktyczny, z którego wynika, że skarżący korzystał z maszyny o wskazanym numerze seryjnym, która następnie została poddana modernizacji. Wynika to zarówno z opinii biegłego sporządzonej na potrzeby postępowania karnego, audytu służb skarbowych, w którym ustalono szereg transakcji sprzedaży, których przedmiotem była przedmiotowa maszyna, treści tabliczki znamionowej zawierającej tożsamy numer seryjny urządzenia wzbogacony jedynie o dopisek "C" i innych dowodów, wymienionych na str. 17 decyzji II instancji. Zasadnie podniósł organ w odpowiedzi na skargę, że jeśli firma C umieściła na urządzeniu tabliczkę znamionową, w której posłużyła się oznaczeniem CE i sygnowała się na niej jako producent maszyny, to miała obowiązek przeprowadzić postępowanie notyfikacyjne, czego nie uczyniła. Nadto instrukcja obsługi pochodzi od E UK (a nie rzekomego producenta C) i brak innych dokumentów, które by wskazywały, że to ta firma jest producentem maszyny np. książki serwisowej czy deklaracji zgodności.

Okoliczność, że sporna maszyna była już używana wynika także z oświadczenia samego skarżącego, który w piśmie z 7 marca 2019r. (karta 89) oświadczył, że był użytkownikiem maszyny fleksograficznej - typ [...] o nr seryjnym [...] na podstawie umowy najmu z 18 stycznia 2016r. zawartej pomiędzy nim, a F Sp. z o.o.

Dlatego niezasadne było przeprowadzanie dowodów z zeznań świadków m.in. na okoliczność udziału B w postępowaniu przetargowym, treści złożonej oferty, bo tych okoliczności organ nie kwestionuje. Także przesłuchanie właściciela C na okoliczność pochodzenia linii produkcyjnej, jej wytworzenia i sprzedaży do B było zbędne, skoro ani pochodzenie linii ani sprzedaż do B nie są kwestionowane, a zagadnienie, czy linia została wytworzona czy przerobiona (zmodernizowana) należy już do oceny organu dokonanej na podstawie zgormadzonych dowodów. Innymi słowy samo potencjalne stwierdzenie dokonującego przetworzenia nie wskazuje jeszcze, że dokonał jej wytworzenia, skoro przeczą temu inne dowody wskazujące, że dokonał jedynie modernizacji przy użyciu części, których pochodzenie badają organy skarbowe, jako że rzekomy ich dostawca zaprzeczył, aby je dostarczył.

Niecelowe było także przeprowadzanie dowodów z zeznań świadków – funkcjonariuszy Urzędu Celno – Skarbowego, pracowników katowickiej delegatury Ministerstwa Finansów i Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości na okoliczność ustaleń poczynionych w trakcie kontroli, bo ustalenia te są opisane i omówione w dokumentach sporządzonych przez te właśnie osoby w związku z kontrolami (informacja pokontrolna – karta 154 i ast., Podsumowanie ustaleń ... - karta 183 i nast.).

Odnośnie opinii biegłego sądowego zauważyć należy, że wprost stwierdził w niej, że linia technologiczna została wytworzona na bazie maszyny [...] o nr. seryjnym [...] oraz, że specyfikacja zawiera elementy, które znajdowały się w bazowej maszynie, jak również, że linia powstała na skutek przerobienia innego urządzenia.

Nie podważają tego ustalenia stwierdzenia biegłego, że dokonane zmiany są na tyle doniosłe, że obecnie wytworzona maszyna spełnia wymogi innowacji i nowatorstwa i może być traktowana jako nowy produkt, a innowacje związane są z wprowadzeniem także know how wytwórcy uwzględniającego potrzeby zamawiającego.

W tym zakresie zauważyć trzeba, że biegły sporządzał opinię na potrzeby postępowania karnego, a nie w toku lub w związku z konkursem, w którym skarżący otrzymał dofinasowanie. Wobec tego przyjąć należy, że pojęcia "nowy produkt" zostało użyte w znaczeniu potocznym, podczas gdy w konkursie "nowy środek trwały" posiada znaczenie określone definicją zawartą w dokumencie "Kwalifikowalność wydatków..." (karta 334) i tam określonych kryteriów nowości sporna maszyna nie spełnia.

W tym stanie rzeczy materiał dowodowy – zdaniem Sądu – był kompletny i przeprowadzanie kolejnych dowodów na wskazywane przez stronę okoliczności było oczywiście niecelowe. Został on przez organ oceniony zgodnie z zasadami logiki i w sposób nie naruszający zasady swobodnej oceny dowodów.

Odnośnie zarzucanego pominięcia przez organ tej części dowodów, z której wynika, że urządzenie nie było wcześniej użytkowane Sąd stwierdza, że oczywistym jest, że w sytuacji, gdy z przeprowadzonych dowodów wynikają tezy nawzajem się wykluczające się organ może dać wiarę tylko jednym z nich. Wówczas jego obowiązek sprowadza się do wykazania, które dowody uznał za wiarygodne i przekonującego uzasadnienia swego stanowiska i tym wymogom organ sprostał. Wskazał, dlaczego uznał, że maszyna nie jest nowa, lecz była wcześniej użytkowana przez stronę, o czym była mowa wyżej, jak i odniósł się do oświadczenia C, że jest to urządzenie nowe i wskazał, że z jednej strony stoi ono w sprzeczności z innymi dowodami, z drugiej, że urządzenie podlegało tylko przeróbkom, co do których dostawca podzespołów oświadczył, że ich nie dostarczał, a C nie przedstawił dowodu na podnoszoną w jego oświadczeniu tezę, że linia pracowała tylko przez 22 godziny.

Ustosunkowując się do zarzutu strony niewydania przez organ postanowienia odnośnie włączenia zgromadzonych materiałów w poczet dowodów sprawy Sąd zauważa, że decyzja mogłaby być z tej przyczyny uchylona wówczas, gdyby uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy, a którego skarżący nie wykazał. Dowody, na których organ się oparł znajdują się bowiem w aktach, z którymi pełnomocnik strony zapoznawał się dwukrotnie: 29 listopada 2018r. i 21 stycznia 2019r. i odnosił się do nich w składanych pismach, zatem nie jest tak, że stanowiły one zaskoczenie dla strony, albo, że została pozbawiona możliwości przedstawienia własnego stanowiska co do nich.

Wszystkie te okoliczności wskazują, że niezasadne są zarzuty skargi wyrażone w jej pkt. 1, 2 i 3.

Sąd nie podziela także zarzutu z pkt. 4 lit. a. Trudno mówić o "braku związku pomiędzy działaniem skarżącego a faktem nabycia linii" skoro to przecież strona ogłosiła postępowania przetargowe i wyłoniła w tym trybie dostawcę urządzenia. Należy też zwrócić uwagę, że jedną z ofert złożył wytwórca przedmiotowej maszyny tj. [...]. Faktem jest, że jego oferta był droższa o [...] zł, tym niemniej tak istotna rozbieżność w cenie wskazuje, że zasadnym było zachowanie szczególnej ostrożności przy wyborze oferty.

Pełnomocnik podnosi w skardze, że stronie nie można przypisać winy za powstałe uchybienie. W tym miejscu wspomnieć jednak należy, że dla skutku w postaci żądania zwrotu dofinansowania element winy w działaniu bądź zaniechaniu beneficjenta nie ma znaczenia, istotne jest jedynie spełnienie przesłanek określonych w ustępie 1 artykułu 207 u.f.p. tj. wykorzystane środków niezgodnie z przeznaczeniem lub z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, ewentualnie pobrane ich nienależnie lub w nadmiernej wysokości niezależnie od przyczyn tego stanu rzeczy.

Zatem organ wykazał, że skarżący zakupując linię już używaną wykorzystał dofinansowanie z naruszeniem procedur, w tym "Kwalifikowalności wydatków ..." i umowy, które przewidują do dofinasowania tylko urządzenia nowe, tj, wcześniej przez nikogo nie używane ani nie wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Niewątpliwie spowodowało to realną szkodę w budżecie Unii Europejskiej poprzez objęcie dofinansowaniem zakupu, który nie spełniał warunku programu. Wobec tych ustaleń, skoro działanie strony w sposób oczywisty stanowiło wykorzystanie dotacji w sposób sprzeczny z procedurami określonymi "Kwalifikowalnością wydatków ..." i umową, nieuzasadnione są także zarzuty z pkt 4 lit. b i c.

Odnośnie początkowego braku uwag ze strony Instytucji Pośredniczącej stwierdzić należy, że jej obowiązkiem jest podjęcie działań zmierzających do odzyskania środków wówczas, gdy nieprawidłowości zostały ujawnione. Jeśli nastąpiło to na późniejszym etapie realizacji umowy obowiązek ten powstaje dopiero wówczas, nie można jednak przyjąć - jak tego wydaje się żądać strona - że poprzez fakt, że organ mimo przeprowadzenia kontroli projektu nie zgłosił początkowo zastrzeżeń, tym samym jednocześnie stracił uprawnienie do kwestionowania prawidłowości jego realizacji w ogóle.

Ustosunkowując się do zarzutu strony sformułowanego jako zarzut ewentualny, a dotyczącego nieuwzględnienia przez organ, że koszty modernizacji maszyny winny być uznane za wydatek kwalifikowalny Sąd stwierdza, że również go nie podziela.

W tej kwestii aprobuje stanowisko organu co do tego, że we wniosku o płatność strona przedstawiła zmodernizowaną linię jako całość, bez wyodrębniania podzespołów i wartości poszczególnych z nich. W takiej sytuacji organ ani nie ma uprawnień do nakazania beneficjentowi podziału wydatku, ani nie ma obowiązku ustalania jaka ewentualnie część wydatków i jakiej kwocie równa odpowiada celom programu, gdyż jest to zadaniem strony. Istotny jest również fakt, że faktury wystawione przez rzekomego dostawcę części użytych do modernizacji zostały uznane za nierzetelne i nie odzwierciedlające rzeczywistych operacji gospodarczych, gdyż ich rzekomy wystawca W.G nigdy nie prowadził działalności gospodarczej i nie był podatnikiem podatku VAT. Trudno zatem wymagać, aby instytucja gospodarująca środkami publicznymi czyniła na ich podstawie ustalenia faktyczne prowadzące do wypłaty środków lub uznania ich za wydatkowane prawidłowo.

Po wtóre, zauważyć należy, że część II.B.pkt ostatni dokumentu "Kwalifikowalność wydatków..." (karta 338 akt administracyjnych) wskazuje, że możliwość przyjęcia do dofinansowania elementów nowych mimo zastosowania także używanych zachodzi tylko w przypadku wytworzenia środka trwałego. Użycie słowa "wytworzenie" wskazuje, że chodzi tu o sytuację, gdy poprzez połączenie odrębnych dotąd elementów powstaje rzecz wcześniej nie istniejąca. W przedmiotowej sprawie maszyna [...] istniała i działała w przedsiębiorstwie strony i nie została "wytworzona" poprzez połączenie nowych i starych podzespołów, a jedynie zmodernizowana, przerobiona lub przekształcona poprzez dodanie do niej podzespołów czy części.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, zatem na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.