Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 472/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6123 Zasób geodezyjny i kartograficzny
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 61a par 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 40 ust. 4
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 9 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, , Protokolant Sekretarz sądowy – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2014 roku sprawy ze skargi T.G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wyłączenia z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu geodezyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 31 grudnia 2013r., uzupełnionym w kolejnym piśmie z dnia 1 stycznia 2014r. T. G. wystąpił do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z wnioskiem o "wyłączenie (anulowanie) z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu geodezyjnego wykonanego przez Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjne i Kartograficzne w Ł. w ramach modernizacji przeprowadzonej na zlecenie Starosty [...] nr [...] w październiku 1999r."

Postanowieniem z dnia [...] znak; [...] Starosta [...] działając w oparciu o treść art. 61 § 1 i 2, art. 61a i art. 123 K.p.a., art. 7d, art. 20 i art. 22 pkt 3 ustawy z dnia z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2010r,. nr 193, poz. 1287 z późn. zm.) oraz § 27 i 28 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U. z 2013r., poz. 1183), odmówił wszczęcia postępowania w przedmiocie wyłączenia z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu geodezyjnego wykonanego przez Okręgowe Przediębiortwo Geodezyjne i Kartograficzne w Ł. w ramach modernizacji prowadzonej na zlecenie Starosty [...] nr [...] w październiku 1999r. (...).

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że dokumentacja geodezyjna przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zawiera materiały powstałe w ramach wykonania prac geodezyjnych i kartograficznych przez uprawnione podmioty prowadzące działalność gospodarczą.

Zgodnie z art. 12 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, wykonawca prac jest obowiązany po wykonaniu prac przekazać całość materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Stosownie natomiast do treści art. 40 ust. 4 cyt. ustawy, materiały z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, które utraciły przydatność użytkową, podlegają wyłączeniu z tego zasobu, przy czym ta część, która stanowi materiały archiwalne, jest przekazywana do właściwych archiwów państwowych. Dokumentacja geodezyjna może zostać wyłączona z zasobu jedynie na wniosek kierownika ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej, zgodnie z treścią § 7 ust. 1 rozporządzenia w sprawie rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny (Dz. U. z 1999 r., Nr 49, poz. 493). Dokumentacja taka nie może zostać natomiast wyłączona na żądanie wnioskodawcy.

Stosownie do treści art. 61 § 1 K.p.a., postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. W myśl natomiast art. 61a § 1 i 2 K.p.a., gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przez inne uzasadnione przyczyny, o których mowa w art. 61a § 1 K.p.a. należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, np. gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie lub gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca żąda wyłączenia z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu geodezyjnego wykonanego przez Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjne i Kartograficzne w Ł. w ramach modernizacji prowadzonej na zlecenie Starosty [...] nr [...] w październiku 1999r. Wyłączenie natomiast jakiejkolwiek dokumentacji z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nie jest możliwe na żądanie wnioskodawcy. Zastosowanie instytucji określonej w art. 61a § 1 K.p.a. powinno być zatem ograniczone co do zasady do sytuacji, w której brak możliwości wszczęcia postępowania z przyczyny podmiotowej lub przedmiotowej jest oczywisty i nie wymaga prowadzenia postępowania wyjaśniającego. Przyjęcie odmiennej interpretacji prowadziłoby do sytuacji, w której organ w każdym najbardziej skomplikowanym przypadku musiałby odmówić wszczęcia postępowania ze względu na brak legitymacji, bez możliwości wykorzystania reguł dowodowych z Kodeksu postępowania administracyjnego lub też odwrotnie - braku logiki w działaniu organu, który prowadziłby postępowanie dowodowe i wyjaśniające w oparciu o art. 7 i 77 § 1 K.p.a jednocześnie odmawiając jego wszczęcia w oparciu o treść art. 61a § 1 K.p.a.

Mając na uwadze przytoczone regulacje organ I instancji stwierdził, że żądanie T. G. jest bezpodstawne.

Na powyższe postanowienie T. G. złożył zażalenie, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i niezwłoczne wyłączenie z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu geodezyjnego punktów nielegalnie przyjętych w głąb jego działki, tj. "14-803" oraz "14-1402" i ujawnienie zarysu pomiarowego z 1986r. nielegalnie utajnionych, jak "803" i "1402". Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 28, art. 9, art. 16, art. 75 i art. 77 K.p.a. W uzasadnieniu zażalenia T. G. wskazał, że jako właściciel i prawny spadkobierca nie zgadza się na zmianę przebiegu granicy ewidencyjną ujawnionej punktami geodezyjnymi osnowy według zarysu pomiarowego z 1986r. przez zastąpienie punktu "803" punktem "14-803" powodującym załamanie granicy ewidencyjnej do rogu budynku, punktu "27". Podał, że podtrzymuje granicę ewidencyjną wyznaczoną punktami zarysu z 1986r., tj. wytyczoną punktami 842,1455,1454 i 803.

Postanowieniem dnia [...] nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie w sprawie wyłączenia dokumentacji geodezyjnej z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zostało uregulowane w ustawie – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz w przepisach rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Zgodnie § 27 ust. 1 rozporządzenia, organ prowadzący zasób w celu wyłączenia materiałów zasobu z przyczyn określonych w art. 40 ust. 4 ustawy powołuje komisję w składzie co najmniej pięcioosobowym spośród pracowników wykonujących zadania tego organu w zakresie geodezji i kartografii. Komisja w składzie co najmniej trzyosobowym, nie rzadziej niż raz w roku, przeprowadza ocenę przydatności użytkowej materiałów zasobu (§ 27 ust. 2 rozporządzenia).

Mając na uwadze przedstawione okoliczności [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził, że żądanie T. G. jest bezpodstawne i niezasadne.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi T. G. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, nakazanie organowi przywrócenie punktu osnowy geodezyjnej "803" i ujawnienie punktu 1402 oraz wyłączenie punktów nielegalnie przyjętych do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, tj. "14-803" i "14-1402". Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 75 i art. 77 K.p.a., odrzucanie (pomijanie) istotnych okoliczności prawnych przedstawionych we wnioskach z dnia 31 grudnia 2013r. i 1 stycznia 2014r., przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i przyjęcie za wiarygodne ustaleń dokonanych przez Starostę[...]. Na podstawie art. 106 § 3 i art. 133 § 1 p.p.s.a. skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci pisma z dnia 31 grudnia 2013r. i 1 stycznia 2014r. oraz mapy zasadniczej działki o nr 71 wraz z ujawnionym zarysem pomiarowym z 1986r., 2011r. i według operatu sporządzonego przez inż. E.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie.

W kolejnych pismach procesowych z dnia 26 maja 2014r., 25 lipca 2014r. i 15 sierpnia 2014r. zatytułowanych "wniosek dowodowy" skarżący wnosząc o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów w postaci m.in. pisma Burmistrza Miasta T. z dnia [...], decyzji głównego Geodety Kraju z dnia [...], akt sprawy o sygn. akt III SA/Łd 252/14 i III SA/Łd 1292/13 oraz skargi z dni 24 listopada 2013. oraz pierwszej strony decyzji Burmistrza Miasta T. z dnia [...], podtrzymał stanowisko zaprezentowane w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z wymienionych przepisów wynika, że sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości bada legalność zaskarżonego aktu, wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu.

Ponadto, co należy podkreślić, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 p.p.s.a.).

Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowił przepis art.61a § 1 K.p.a. zgodnie z którym , gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Z treści art. 61a § 1 K.p.a. wynika, że ustawodawca wprowadził w tej regulacji dwie samodzielne i niezależne przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Jedną z ich jest wniesienie podania przez osobę, która nie jest stroną (występuje np. w interesie innej osoby, czy w interesie społeczności lokalnej, nie mając uprawnień do reprezentowania tych podmiotów). Natomiast drugą przesłanką do wydania postanowienia w trybie art. 61a § 1 K.p.a. jest zaistnienie innych uzasadnionych przyczyn uniemożliwiających wszczęcie postępowania. Przyczyny te nie zostały w ustawie skonkretyzowane. Należy przez nie rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty, jednoznaczny, przy pierwszym zestawieniu stanu faktycznego (zakresu żądania zawartego we wniosku) i obowiązującego stanu prawnego stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, tj. gdy np. w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy (litis pendentis) albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygniecie (res iudicata) lub, gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnoprawnym.

Podkreślić należy iż, na skutek odmowy wszczęcia postępowania, organ nie prowadzi postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. W związku z czym w postanowieniu wydanym w trybie art. 61a § 1 k.p.a. organ nie może formułować wniosków i ocen dotyczących meritum żądania. Instytucja odmowy wszczęcia postępowania kończy się bowiem aktem formalnym, a nie merytorycznym (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 13 grudnia 2011 r., II SA/Ol 983/11 - Lex nr 1094438, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 6 września 2012 r., IV SA/Po 332/12, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 27 marca 2013r. w spr. II SA/Gl 1161/12 – Lex nr 1307335).

Odmowa wszczęcia postępowania ma miejsce między innymi wówczas gdy brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania strony w trybie administracyjnym. Dotyczy to sytuacji gdy nie ma przepisu prawnego w oparciu o który można wydać rozstrzygnięcie w przedmiocie żądania strony. Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie.

Przedmiotem kontroli sądu w rozpatrywanej sprawie jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...], w którym utrzymał on w mocy postanowienie organu I instancji z [...] odmawiające wszczęcia postępowania w przedmiocie wyłączenia z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu geodezyjnego wykonanego przez Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjne i Kartograficzne w Ł. w ramach modernizacji przeprowadzonej na zlecenie Starosty [...] nr [...] w październiku 1999r.

Jak wynika z zebranego materiału dowodowego T. G. wniósł o wyłączenie z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu geodezyjnego. Skarżący nie zgadza się z tym operatem i, w jego ocenie, został on nielegalnie przyjęty do zasobu.

Zgodnie z treścią art.12 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U nr 193 z 2010r. poz.1287 z późn. zm.) wykonawca prac geodezyjnych i kartograficznych jest obowiązany zgłosić do organów, o których mowa w art. 40 ust. 3, prace przed przystąpieniem do ich wykonania, a po wykonaniu prac przekazać powstałe materiały lub informacje o tych materiałach do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

W myśl art.40 ust.4 wymienionej ustawy materiały z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, które utraciły przydatność użytkową, podlegają wyłączeniu z tego zasobu, przy czym ta część, która stanowi materiały archiwalne, jest przekazywana do właściwych archiwów państwowych.

Zgodnie z treścią § 27 ust.1 i 2 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U. z 2013r. poz.1183) organ prowadzący zasób w celu wyłączenia materiałów zasobu z przyczyn określonych w art. 40 ust. 4 ustawy powołuje komisję w składzie co najmniej pięcioosobowym spośród pracowników wykonujących zadania tego organu w zakresie geodezji i kartografii. Komisja w składzie co najmniej trzyosobowym, nie rzadziej niż raz w roku, przeprowadza ocenę przydatności użytkowej materiałów zasobu.

W myśl § 27 ust.3 wymienionego rozporządzenia wyniki oceny, o której mowa w ust. 2, komisja utrwala w formie protokołu, który zawiera:

1) skład komisji;

2) wykaz materiałów zasobu, które w ocenie komisji utraciły przydatność użytkową, albo stwierdzenie, że komisja nie zidentyfikowała materiałów zasobu, które utraciły przydatność użytkową;

3) miejsce i datę sporządzenia protokołu;

4) podpisy członków komisji.

Zgodnie z treścią § 27 ust.4 cytowanego rozporządzenia wykaz, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, zawiera:

1) identyfikator ewidencyjny materiału zasobu;

2) nazwę lub opis materiału zasobu;

3) uzasadnienie utraty przydatności użytkowej materiału zasobu;

4) oznaczenie kategorii archiwalnej materiału zasobu.

W myśl § 27 ust.5 wymienionego rozporządzenia klauzula wyrażająca akceptację ustaleń komisji, zamieszczona na protokole i podpisana przez osobę reprezentującą organ prowadzący zasób, stanowi podstawę do wyłączenia materiałów zasobu z zasobu z dniem podpisania tej klauzuli oraz zamieszczenia na tym materiale lub dołączenia do niego klauzuli o treści: "Materiał został wyłączony z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu ...".

Z przepisu art.40 ust.4 p.g i k. wynika, że z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wyłączane są takie materiały, które utraciły przydatność użytkową. O tym jakie materiały utraciły taką przydatność decyduje komisja powołana przez organ prowadzący zasób. Szczegółowa procedura działania wymienionej komisji została określona w § 27 rozporządzenia z 5 września 2013r. Z wymienionego przepisu nie wynika aby wyłączenie materiałów z zasobu mogło nastąpić na żądanie strony, która nie zgadza się z treścią takiego materiału. Oznacza to, że strona nie jest uprawniona do żądania wyłączenia określonej dokumentacji z zasobu geodezyjnego. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 19 czerwca 2013r. w spr. I OSK 1202/13 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyrokach z 10 stycznia 2006r. w spr,. IV SA/Wa 933/05 i z 14 września 2010r. w spr. IV SA/Wa 1174/10 oraz w postanowieniu z 24 maja 2012r. w spr. IV SAB/Wa 43/12. Sąd w obecnym składzie podzielił poglądy wyrażone w wymienionych orzeczeniach.

W rozpoznawanej sprawie T. G. żąda wyłączenia z zasobu geodezyjnego operatu geodezyjnego sporządzonego przez Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjne i Kartograficzne w Ł. w ramach modernizacji przeprowadzonej na zlecenie Starosty [...]. Skarżący nie jest uprawniony do żądania takiego wyłączenia. Brak jest bowiem przepisu prawnego określającego prawo strony do żądania takiego wyłączenia. Skoro zatem brak jest przepisu prawnego w oparciu o który można wydać rozstrzygnięcie w przedmiocie żądania strony to uzasadnia to odmowę wszczęcia postępowania w rozumieniu art. 61a § 1 K.p.a. Organy administracji słusznie zatem odmówiły wszczęcia postępowania w przedmiocie wniosku T. G.

Odnośnie zarzutów podniesionych w skardze to należy zaznaczyć, że przedmiotem rozstrzygnięcia praz organy administracji był wniosek skarżącego o wyłączenie z zasobu geodezyjnego operatu geodezyjnego sporządzonego przez Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjne i Kartograficzne w Ł. w ramach modernizacji przeprowadzonej na zlecenie Starosty[...]. W związku z powyższym zarzuty podniesione w skardze i żądanie przywrócenia punktu osnowy geodezyjnej "803", ujawnienie punktu 1402 i wyłączenie punktów nielegalnie przyjętych do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, tj. "14-803" i "14-1402", pozostaje poza zakresem rozważań w niniejszej sprawie.

W ocenie sądu nie ma istotnego znaczenia w sprawie okoliczność podnoszona przez skarżącego, że operat geodezyjny, w jego ocenie, został nielegalnie przyjęty do zasobu geodezyjnego. Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie nie jest bowiem ocena legalności przyjęcia wymienionego operatu do zasobu w ramach modernizacji prowadzonej na zlecenie Starosty [...] nr [...] w październiku 1999r. Istotne jest jedynie to, że T. G. nie jest uprawniony do żądania wyłączenia wymienionego operatu z zasobu geodezyjnego.

W skardze T. G. podniósł także, iż składa skargę "na bezczynność Starosty [...] w sprawie wniosku z 25 marca 2014 o ujawnienie punktu 1402 i przywrócenie punktu 803". Sprawa ta została rozpoznana w osobnym postępowaniu (sygn. akt III SAB/Łd 16/14). W sprawie tej postanowieniem z dnia 22 lipca 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę T. G.

Sąd odmówił uwzględnienia szeregu wniosków zawartych w skardze oraz w pismach procesowych skarżącego z 26 maja 2014r. 25 lipca 2014r. i 15 sierpnia 2014r.

Należy zaznaczyć, że co do zasady nie jest możliwe prowadzenie postępowania dowodowego przed sądem administracyjnym, który kontrolę legalności opiera na materiale dowodowym zgromadzonym w postępowaniu przed organem administracji wydającym zaskarżony akt (art. 133 § 1 p.p.s.a.) Od tej zasady istnieje wyjątek, o którym mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a. Przepis ten uprawnia, lecz nie zobowiązuje sąd administracyjny do przeprowadzenia dowodu uzupełniającego, ale jedynie z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Nie każdy zatem dowód może być dopuszczony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów jest natomiast możliwe jedynie wówczas, jeżeli łącznie spełnione są dwa warunki: 1) jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości; 2) nie spowoduje to nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Przeprowadzenie dowodu z dokumentu jest niezbędne, jeżeli bez tego dokumentu nie jest możliwe rozstrzygnięcie istniejących w sprawie wątpliwości, a więc w sytuacji, gdy wnioskowany (bądź dopuszczony z urzędu) dowód będzie pozostawał w związku z oceną legalności zaskarżonego aktu. W wyroku z dnia 6 października 2005r., sygn. akt II GSK 164/05 (opubl. – ONSAiWSA 2006, nr 2, poz. 45) Naczelny Sąd Administracyjny trafnie wyjaśnił, że celem tego postępowania nie jest ponowne ustalenie stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz ocena, czy właściwe w sprawie organy ustaliły ten stan zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej, a następnie – czy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego do poczynionych ustaleń faktycznych. Przez nadmierne przedłużenie postępowania należy z kolei rozumieć sytuację, w której istnieje konieczność odroczenia rozprawy.

W rozpoznawanej sprawie przeprowadzenie dowodów określonych w skardze i w pismach procesowych skarżącego nie było niezbędne do wyjaśnienia wątpliwości w sprawie. W ocenie sądu okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy nie budziły wątpliwości. W związku z czym sąd nie uwzględnił wniosków skarżącego.

Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. W ocenie sądu brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpoznania żądania T. G. w trybie administracyjnym. Skarżący nie jest uprawniony do żądania wyłączenia operatu geodezyjnego z zasobu geodezyjnego. Organy administracji słusznie odmówiły wszczęcia postępowania w przedmiocie tego żądania. Mając to na uwadze, na podstawie art.151 p.p.s.a., sąd oddalił skargę T. G.

d.j.