Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1373/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2001 nr 79 poz 854
law: Ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda Sędziowie: Asesor WSA Joanna Wojciechowska /spr./ Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Aneta Kukla po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia policjanta na równorzędne stanowisko służbowe o d d a l a skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...]. Komendant [...] Policji w [...] zwrócił się do Zarządu Związku Zawodowego Policjantów przy Komendzie [...] Policji w [... na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych

o wyrażanie zgody na przeniesienie z dniem [...]. [...] aspiranta T. K. [...] Policjantów w [...] do Posterunku Policji w [...] na równorzędne stanowisko służbowe z uwagi na wzrost zdarzeń o charakterze [...] przy jednoczesnym spadku wykrywalności na terenie działalności posterunku w [...]. Komendant zaznaczył, że w/w funkcjonariusz zamieszkuje w [...].

Organizacja [...] Policjantów przy Komendzie [...] Policji w [...] w dniu [...]r. wyraziła zgodę na przeniesienie służbowe T. K. do Posterunku Policji w [...] przy zachowaniu warunków: podniesienia mnożnika uposażenia wymienionego policjanta oraz przeprowadzenia z policjantem rozmowy przez Komendanta [...] na temat przeniesienia.

Komendant Policji w [...] rozkazem personalnym nr [...]

z dnia [...] ., na podstawie art. 32 ust. 1, art. 36 ust. 1 i 2 w związku z art.6f ustawy z dnia [...]. o Policji / Dz. U. z 2002r., Nr 7, poz. 58 z późn. zm./ oraz § 9 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego / Dz. U. Nr 152, poz. 1732 z późn. zm./, z dniem 30 września 2006r. zwolnił T. K. z zajmowanego stanowiska [...] i z dniem [...]. przeniósł z urzędu i mianował na stanowisko detektywa Zespołu [...] Posterunku Policji w [...] oraz podwyższył wymienionemu policjantowi dodatek służbowy o kwotę [...] zł do kwoty [...] zł miesięcznie przy niezmienionych innych składnikach wynagrodzenia. Nadto rozkazowi nadał rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 Kpa.

Z uzasadnienia rozkazu wynika, że przy przeniesieniu T. K. zachowano tryb wynikający z art. 32 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych oraz warunki zgody na przeniesienie wyrażone przez Organizacje [....] Policjantów. Komendant wskazał, że wobec braku zgody Wydziału Finansów [...] w [...] policjantowi zamiast podwyższenia mnożnika kwoty bazowej wynagrodzenia został podwyższony dodatek służbowy. Ponadto Komendant podał, że T. K. ma odpowiednie przeszkolenie i doświadczenie, staż służbowy oraz mieszka w [...], co jest dodatkowym argumentem za przeniesieniem. Rozkazowi nadano rygor natychmiastowej wykonalności z uwagi na ważny interes służby, który jest tożsamy z interesem społecznym.

T. K. złożył odwołanie od powyższego rozkazu podnosząc, że Posterunek Policji w [...] nie posiada stanowiska [...] , wobec czego nie ma on dalszej możliwości awansu. Ponadto organizacja związkowa wyraziła zgodę na jego przeniesienie pod określonymi warunkami, które nie zostały spełnione. Zakwestionował także nadanie rozkazowi rygoru natychmiastowej wykonalności.

Komendant [...] Policji w [...] rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...[r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego / Dz. U. z 2000r., Nr 98, z po. 1071 z poźn. zm./ po rozpoznaniu odwołania T. K. od rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...]r. Komendanta [...] Policji w [...], utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny.

W uzasadnieniu rozkazu podano, że Policja stanowi umundurowaną i uzbrojoną formację służącą społeczeństwu i przeznaczoną do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania porządku publicznego. Realizację tego zadania spełnia dyspozycyjność i zdyscyplinowanie policjantów, zaś granice dyspozycyjności określa ustawa o Policji oraz wydane na jej podstawie akty wykonawcze. Komendant wskazał, że stosunek służbowy policjanta nie jest stosunkiem pracy, lecz ma charakter administracyjny gdzie właściwy przełożony w sprawach osobowych jednostronnie i władczo kształtuje istotne składniki tego stosunku. Na poparcie swojego stanowiska Komendant przytoczył orzeczenia sądów administracyjnych. Organ podał, że przepisy ustawy o Policji pozostawiają właściwemu przełożonemu ocenę zasadności i celowości przeniesienia policjanta do pełnienia służby, chyba iż przeniesienie następuje na niższe stanowisko służbowe, które może nastąpić tylko w oparciu o art. 38 w/w ustawy. Ewentualny awans policjanta nie zależy tylko od jego ambicji zawodowych, lecz także możliwości i potrzeb organizacyjnych oraz oceny i opinii przełożonego. Komendant podkreślił, że przeniesienie T. K. do Posterunku Policji w [...] nie przekreśla jego perspektyw awansu w przyszłości.

Komendant uznał, ze organ I instancji działał prawidłowo, zaś przeniesienie strony nastąpiło na równorzędne mu stanowisko służbowe pod względem grupy zaszeregowania mnożnika kwoty bazowej / podwyższono dodatek służbowy/, zaś warunki służby nie uległy pogorszeniu.

T. K. złożył na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniósł o jej uchylenie. Wskazał, że nie przeniesiono go na stanowisko równorzędne, bowiem o tym nie świadczą jedynie warunki finansowe, które pozostały bez zmian, ale też inne okoliczności takie jak możliwość awansu. Ponadto nie można mówić, że spełniono warunki zgody na jego przeniesione wyrażone przez organizację związkową, bowiem nie spełniono warunku podwyższenia mnożnika kwoty bazowej jego wynagrodzenia, a podwyższenie dodatku służbowego tego nie zastępuje. Wobec powyższego Komendant [...] powinien uzyskać nową zgodę organizacji związkowej na jego przeniesienie, skoro nie mógł dotrzymać warunku podniesienia mu mnożnika kwoty bazowej wynagrodzenia. Podał, że w czasie rozpatrywania jego odwołania od decyzji organu I instancji do Komendy [...] Policji w [...] przeniesiono J. F. byłego Komendanta [...] Policji w [...] , który był niewłaściwie do niego ustosunkowany i mogło mieć to wpływ na wynik sprawy. Nadto według skarżącego naruszono termin do wydania orzeczenia drugoinstancyjnego.

Komendant [...] Policji w [...] w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie. Ponadto wyjaśnił, że J. F. nie miał wpływu na wynik sprawy, zaś decyzja organu II instancji została wydana w terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje :

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Tak więc uchylenie decyzji administracyjnych przez Sąd następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.

W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji co oznacza, że skarga okazała się niezasadna.

Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o Policji , policjant może być przeniesiony do pełnienia służby albo delegowany do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości z urzędu lub na własną prośbę. Do przenoszenia lub delegowania policjanta właściwi są: Komendant [...] Policji na obszarze całego państwa, Komendant [...] Policji na obszarze właściwego województwa, Komendant [...] Policji na obszarze właściwego powiatu (miasta) / art. 36 ust. 2 w/w ustawy/.

Na mocy art. 67 ust. 1 ustawy o Policji, policjanci mogą zrzeszać się w związku zawodowym policjantów. Przepisy ustawy o związkach zawodowych stosuje się odpowiednio z zastrzeżeniem, że w Policji może działać tylko jeden związek zawodowy i związek ten nie ma prawa do strajku/ art. 67 ust. 2 w/w ustawy/.

Z uwagi, że T. K. jest Organizacji [...] Policjantów przy [...] przy jego przeniesieniu konieczne było przeaanalizowanie przepisów ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych /Dz. U. z 2001r., Nr 79, poz. 854 z późn. zm./.

W świetle art. 32 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych, pracodawca bez zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej nie może :

1/ wypowiedzieć ani rozwiązać stosunku pracy z imiennie wskazanym uchwałą zarządu jego członkiem lub z innym pracownikiem będącym członkiem danej zakładowej organizacji związkowej, upoważnionym do reprezentowania tej organizacji wobec pracodawcy albo organu lub osoby dokonującej za pracodawcę czynności w sprawach z zakresu prawa pracy,

2/ zmienić jednostronnie warunków pracy lub płacy na niekorzyść pracownika, o którym mowa w pkt 1 z wyjątkiem gdy dopuszczają to odrębne przepisy.

Niewątpliwie rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...]. Komendant [...]Policji w [...] zmienił jednostronnie T.K. warunki pracy, bowiem przeniósł go ze stanowiska detektywa w [...] na stanowisko [...] do Posterunku [...], lecz nie można powiedzieć, że nastąpiło to na niekorzyść policjanta. Tym samym nie było konieczności występowania o zgodę organizacji związkowej w trybie art. 32 ustawy o związkach zawodowych. Pamiętać należy, że ustawa o Policji przewiduje odpowiednie stosowanie ustawy o związkach zawodowych, przez co należy rozumieć, że ustawodawca założył konieczność uwzględnienia, w zakresie ochrony funkcjonariuszy pełniących funkcję związkowe, specyfiki stosunków służbowych w Policji, w szczególności zaś dyspozycyjności funkcjonariusza wobec przełożonego.

Źródłem stosunku służbowego policjanta jest mianowanie, które następuje na podstawie dobrowolnego zgłoszenia się do służby. Wynika z tego, że konsensusu stron wymaga jedynie fakt przyjęcia do służby, a nie ustalenie warunków pełnienia tej służby. Stąd zawarte w ustawie o Policji ograniczenia w zakresie rozstrzygania o przeniesieniu funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe należy traktować jako wyjątki od zasady dającej przełożonemu służbowemu władzę jednostronnego ustalenia treści tego stosunku służbowego. Poza tymi ustawowymi ograniczeniami / art. 36, art. 37 i art. 38 ustawy o Policji/ właściwy przełożony może bez zgody funkcjonariusza przenieść go na równorzędne stanowisko służbowe / por. wyrok NSA z dnia 12 marca 2002r., sygn. akt II SA 3504/01, Lex nr 83725,wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 lutego 2005r. sygn. Akt II SA/Wa 1645/04, Lex nr 165753 na tle art. 40 i art. 72 ustawy o straży granicznej/.

Stanowisko służbowe, na które przeniesiono skarżącego jest obiektywnie równorzędne z zajmowanym dotychczas pod względem grupy zaszeregowania mnożnika kwoty bazowej, zaś warunki służby nie uległy pogorszeniu. Subiektywne odczucie strony o pokrzywdzeniu go w wyniku uniemożliwienia mu awansu na stanowisko oficerskie wobec braku takiego stanowiska w Posterunku Policji [...] nie może mieć znaczenia przy ocenie równorzędności stanowiska, na które został przeniesiony. Stanowisko detektywa w PP [...] jest równorzędne pod względem hierarchii oraz uprawnień i nie stanowi pogorszenia warunków służby skarżącego. Ponadto, kwestia awansu skarżącego jest z jednej strony zdarzeniem przyszłym i niepewnym / musiał by istnieć wakat na stanowisku oficerskim, strona musiałaby spełniać warunki do jego zajmowania oraz zdać egzamin oficerski w szkole policyjnej, itp./, zaś z drugiej strony przeniesienie to nie zamyka policjantowi drogi do przyszłego awansu / w przyszłości stanowisko oficerskie może być utworzone w PP [...] , policjant może zostać przeniesiony do pełnienia służby w innej jednostce, gdzie takie stanowisko się znajduje, itp./.

Zarzut skarżącego, iż wpływ na wynik sprawy miał awans J. F. do KWP w [...] jest bezzasadny, bowiem osoba ta nie brała udziału w wydaniu zaskarżonego rozkazu personalnego. Kwestia terminowości wydania zaskarżonego orzeczenia nie ma znaczenia przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy przez Sąd, została ona wyjaśniona w odpowiedzi na skargę.

Na marginesie Sąd dodaje, że zgodzić się należy ze skarżącym, iż w przypadku gdyby do jego przeniesienie konieczna była zgoda organizacji związkowej to Komendant [...] nie dopełnił jej warunków, bowiem zgoda został wydana pod warunkiem podniesienia mnożnika kwoty bazowej w wynagrodzeniu skarżącego, którego to warunku Komendant nie dotrzymał. Warunku tego nie można uznać za spełniony przez podniesienie dodatku służbowego stronie, bowiem czym innym jest mnożnik kwoty bazowej wynagrodzenia, a czym innym jest dodatek służbowy, kwestie te regulują odrębne przepisy. Jednakże zgoda organizacji związkowej na przeniesienie skarżącego na stanowisko równorzędne w niniejszej sprawie nie była konieczna.

Zaznaczyć należy także, że sentencja orzeczenie organu I instancji została sformułowana niefortunnie. Nie ma wątpliwości, że chodziło o przeniesienie służbowe skarżącego z urzędu przez Komendanta [...] na inne równorzędne stanowisko, a nie o zwolnienie skarżącego ze służby w Policji. Powyższe nie miało jednak znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy i prawidłowość zaskarżonego orzeczenia.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.