Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3350/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 121 § 1; art. 188; art. 191
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz - Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Sędzia WSA - Barbara Mleczko - Jabłońska, Protokolant st. sekr. sąd. - Agnieszka Małyszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie retrospektywnego zaksięgowania należności celnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi, wniesionej przez [...] sp. z o.o. (dawniej [...] sp. z o.o.) z siedzibą w W. (dalej jako Skarżąca) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] "[...]" w W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., wydaną w przedmiocie określenia kwoty należności celnych wynikającej z długu celnego z tytułu importu określonego jako "elementy połączeniowe wtykowe do kabli koncentrycznych - do pakietyzacji programów" wg zgłoszenia celnego SAD nr [...] z dnia [...] października 2012 r.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:

W dniu [...] października 2012 r. Agencja Celna [...] Sp. z o.o., działająca z upoważnienia [...] Spółki z o.o. jako przedstawiciel bezpośredni dokonała zgłoszenia celnego, wg dokumentu [...] do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru określonego jako "elementy połączeniowe wtykowe do kabli koncentrycznych - dopakietyzacjiprogramów" (poz. 1), klasyfikując go do kodu Taric 8536 69 10 00 z zerową stawką celną i stawką podatku VAT w wysokości 23% (kod dodatkowy V999).

W wyniku przeprowadzonej w firmie Spółki przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego [...] w W., na podstawie art. 78 ust. 2 WKC, kontroli dokumentów i danych handlowych operacji przywozu w zakresie "[...]", stwierdzono nieprawidłowości m.in. odnośnie do taryfikacji filtrów zgłaszanych do pozycji 8536 taryfy celnej. Wyniki kontroli zostały zawarte w Protokole kontroli nr [...] z dnia [...] października 2014 r., do którego pismem z dnia [...] października 2014 r. Skarżąca wniosła zastrzeżenia. Ustalenia z przedmiotowej kontroli zostały przekazane Naczelnikowi Urzędu Celnego [...] "[...]" w W. przy piśmie z dnia [...] listopada 2014 r.

Naczelnik Urzędu Celnego [...] "[...]" w W. postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zgłoszenia celnego PZC nr [...] z dnia [...] października 2012 r.

Spółka w piśmie z dnia [...] listopada 2014 r. podtrzymała stanowisko odnośnie prawidłowego zgłoszenia przedmiotowych filtrów do kodu Taric 8536 69 10 00. Ponadto zauważyła, iż towary te produkowane są przez firmę [...] na [...] wyspie [...], która jako państwo jest stroną porozumienia o partnerstwie gospodarczym z Unią Europejską zatem dla kodu Taric 8548 90 90 99, wskazanego przez organ kontrolujący jako prawidłowy do zaklasyfikowania ww. towarów, ma zastosowanie preferencyjna zerowa stawka celna .

W świetle zebranego materiału dowodowego Naczelnik Urzędu Celnego [...] "[...]" w W. ustalił, że towary zgłoszone w poz. 1 ww. dokumentu SAD to filtry do pakietyzacji programów telewizyjnych, instalowane przez operatora sieci bezpośrednio na kablu koncentrycznymi decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. orzekł o retrospektywnym zaksięgowaniu kwoty należności celnych wynikającej z długu celnego w następstwie zmiany klasyfikacji taryfowej i stawki celnej dla przedmiotowych towarów. Filtry objęte fakturami załączonymi do ww. zgłoszenia celnego organ I instancji zaklasyfikował do kodu Taric 8529 10 80 90 ze stawką celną konwencyjną w wysokości 3,6%, uznając je za filtry antenowe, a zatem za części nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528 Wspólnej Taryfy Celnej.

Pełnomocnik Skarżącej pismem z dnia [...] lutego 2015 r. odwołał się od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...]"[...]" w W., wnosząc o uchylenie jej w całości i umorzenie postępowania w sprawie. Ponadto wniósł o wstrzymanie zaskarżonego orzeczenia. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

1) art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, dalej O.p.) poprzez działanie organu budzące wątpliwości co do zachowania obiektywizmu, w szczególności poprzez ignorowanie wyjaśnień i wniosków składanych przez Podatnika i przyjęcie stanu faktycznego opartego jedynie na okolicznościach niekorzystnych dla Podatnika wskutek czego błędnie orzeczono o retrospektywnym zaksięgowaniu należności celnych,

2) art. 120 O.p. poprzez wadliwą interpretacje zasady praworządności wynikającą z pominięcia jej materialnego aspektu, w szczególności poprzez niepodjęcie działań mających na celu umożliwienie stronie wzięcia czynnego udziału w każdym stadium postępowania i nie uwzględnienie jej wniosków i nie przeprowadzenie oceny wniesionego materiału dowodowego,

3) art. 121 § 1 O.p. poprzez działanie organu budzące wątpliwości co do zachowania obiektywizmu, w szczególności poprzez ignorowanie wyjaśnień Podatnika i przyjęcie stanu faktycznego opartego jedynie na okolicznościach niekorzystnych dla Podatnika,

4) art. 122 O.p. poprzez niedopełnienie przez organu obowiązku podjęcia wszystkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wyjaśnienia sprawy, w szczególności poprzez niezbadanie okoliczności, które mogły wpłynąć na wyjaśnienie wątpliwości w sprawie braku możliwości precyzyjnego ustalenia kodu CN,

5) art. 187 § 1 O.p. poprzez niedopełnienie przez organ zebrania w sposób wyczerpujący materiału dowodowego.

Przy piśmie z dnia [...] lutego 2015 r. Pełnomocnik przesłał ekspertyzę techniczną z dnia[...] lutego 2015 r., wnosząc o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Natomiast pismem z dnia [...] marca 2015 r. wniósł o włączenie do materiału dowodowego ponownego wystąpienia do producenta o przesłanie dokumentów potwierdzających pochodzenie importowanego towaru.

Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] "[...]" w W.. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego podtrzymał stanowisko organu I instancji, że importowane przez Skarżącą filtry do pakietyzacji programów telewizyjnych, instalowane przez operatora sieci bezpośrednio na kablu koncentrycznym winny być klasyfikowane do kodu Taric 8529 10 80 90 obejmującego filtry antenowe pozostałe.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje rodzaj oraz zastosowanie sprowadzonego towaru. Z akt sprawy wynika, iż przedmiotem importu w niniejszej sprawie były filtry produkowane przez duńską firmę [...] o symbolach: HBR- 399/510MHZ, HBR-415/510MHZ i HBR-423/51OMHZ (zapis na fakturze nr [...] z dnia [...].10.2012 r.). Przedmiotowe filtry wykorzystywane są w sieciach telewizji kablowej (CATV) celem wytłumienia lub przepuszczania grupy kanałów telewizyjnych do abonenta. W ten sposób można kształtować dostęp abonenta do kanałów TV zgodnie z wykupionym abonamentem. Mogą być instalowane przez operatora sieci bezpośrednio na kablu koncentrycznym (vide: Ekspertyza techniczna [...] z dnia [...].10.2014 r.)

Kwestią sporną jest klasyfikacja taryfowa przedmiotowych filtrów do pakietyzacji programów TV do odpowiedniego kodu Zintegrowanej Taryfy celnej Unii Europejskiej (Taric). Według Skarżącej towar ten winien być zaklasyfikowany do kodu Taric 8536 69 10 00, obejmującego zgodnie z brzmieniem we Wspólnej Taryfie Celnej (vide: rozporządzenie Komisji (WE) 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej - Dz.Urz. UE L Nr 282 z 28.10.2011 - dalej: WTC), wtyki i gniazda doprzewodów koncentrycznych (współosiowych). Natomiast według organów celnych, właściwym do zaklasyfikowania filtrów importowanych przez Skarżącą jest kod Taric 8529 10 80 90, obejmujący filtry antenowe i separatory, pozostałe.

Organ odwoławczy zauważył, iż pozycją 8536 WTC objęte są zgodnie z brzmieniem, urządzenia elektryczne do przełączania lub zabezpieczania obwodów elektrycznych, lub do wykonywania połączeń w obwodach elektrycznych, lub do tych obwodów (na przykład przełączniki, przekaźniki, bezpieczniki, tłumiki przepięciowe, wtyki, gniazda iwtykowe, oprawki lamp i inne złącza, skrzynki przyłączowe), do napięć nieprzekraczających 1 000 V; złącza do włókien optycznych, wiązek włókien optycznych łub kabli światłowodowych W pozycji tej towary grupowane są następująco:

8536 10 - Bezpieczniki

8536 20 - Wyłączniki automatyczne

8536 30 - Pozostałe urządzenia zabezpieczające obwody elektryczne

W pozycji 8536 "złącza do włókien optycznych, wiązek włókien optycznych lub kabli światłowodowych" oznaczają złącza, które po prostu mechanicznie ustawiają końcami w linii włókna optyczne w cyfrowy system przewodowy. Nie wykonują one żadnych innych funkcji, takich jak wzmacnianie, regeneracja lub modyfikowanie sygnału. Złącza do włókien optycznych, bez kabli, pozostają klasyfikowane do tej pozycji, lecz złącza do włókien optycznych z kablami są wyłączone (pozycja 8544 lub 9001).

Stosownie do powyższego, zaklasyfikowanie towaru do pozycji 8536 możliwe jest w przypadku, gdy towar stosowany jest:

♦ do przełączania obwodów elektrycznych (jest urządzeniem składającym się z urządzeń dozamykania lub przerywania jednego lub więcej obwodów, w które są one włączone, albo służy do przełączania z jednego obwodu na inny);

♦ do zabezpieczania obwodów elektrycznych (gdy jest urządzeniem zapobiegającym np. przeciążeniu obwodów)

♦ do wykonywania połączeń w obwodach elektrycznych lub do tych obwodów (gdy służy do łączenia ze sobą różnych części obwodu elektrycznego)

♦ jako złącze do włókien optycznych, wiązek włókien optycznych lub kabli światłowodowych

Organ wskazał, iż włókna światłowodowe można ze sobą łączyć na dwa sposoby: tworząc połączenia rozłączne lub nierozłączne. Połączenie nierozłączne uzyskuje się poprzez zespawanie lub sklejenie włókien. Drugim sposobem połączenia dwóch włókien światłowodowych są połączenia rozłączne, czyli złącza. Większość złączek posiada jeden wspólny element, którym jest ferrula. Jest to ceramiczna tulejka służąca do zamontowania w jej wnętrzu włókna światłowodowego. Ferrula ma za zadanie chronić przed mechanicznymi uszkodzeniami włókno światłowodowe oraz pomóc w jak najdokładniejszym ułożeniu względem siebie powierzchni czołowych łączonych włókien (vide: http://swiatłowody- wshe.w.interia.pl/ zlacza.htm).

Tym samym organ - na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w postaci:

1) faktury nr [...] z dnia [...].10.2012 r.

2) Protokołu kontroli nr [...] z dnia [...] października 2014 r.

3) specyfikacji producenta dot. filtrów objętych ww. fakturą

4) wyjaśnień Strony złożonych w postępowaniu kontrolnym i kolejnych pismach,

5) ekspertyzy technicznej [...] z dnia [...].10.2014 r.

6) ekspertyzy technicznej [...] z dnia [...].02.2015 r.

7) informacji ze stron internetowych:

[...][...]

8) wiążących informacji taryfowych dotyczących towarów z pozycji 8536 i 8529 WTC –

ustalił, że przedmiotem importu według ww. dokumentu SAD (poz. 1) były filtry do zastosowania w sieciach telewizji kablowej (CATV), mające na celu ograniczenie pasma dla transmisji programów obowiązkowych i blokady kanałów komercyjnych.

Analizując zakres pozycji 8536 WTC, zadeklarowanej przez Skarżącą w ww. zgłoszeniu celnym do zaklasyfikowania przedmiotowych filtrów, organ odwoławczy stwierdził, że importowane filtry stosowane są do pakietyzacji programów TV, a więc do kontroli dostępu do kanałów telewizji kablowej. Nie są natomiast wykorzystywane jako urządzenia do zamykania lub przerywania obwodów elektrycznych ani do ich zabezpieczania, jak również nie zapobiegają przeciążeniu tych obwodów oraz nie są złączami do włókien optycznych czy kabli światłowodowych. Mając na uwadze inne zastosowanie importowanych filtrów niżwykorzystanie charakteryzujące wyroby objęte pozycją 8536 WTC, wskazane wyżej, za zasadne uznał podtrzymanie stanowiska organu I instancji zawartego w decyzji z dnia [...] stycznia 2015 r., że Skarżąca nieprawidłowo zgłosiła przedmiotowe filtry, deklarując kod CN 8536 69 10 (kod Taric 8536 69 10 00 z zerową stawką celną). Organ odwoławczy przy tym wskazał, iż kod Taric 8536 69 10 00 obejmuje, zgodnie z brzmieniem w WTC, wtyki i gniazda do przewodów koncentrycznych (współosiowych), natomiast nie ujmuje filtrów o specyficznych funkcjach (takich jak tłumienie lub przepuszczanie odpowiedniego pasma częstotliwości), montowanych na takich przewodach.

W ocenie organu - zgodnie z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie - przedmiotem importu były filtry do pakietyzacji programów telewizji kablowej CATV, których celem jest wytłumienie lub też przepuszczenie grupy kanałów telewizyjnych do abonenta. W ten sposób można kształtować dostęp abonenta do kanałów TV zgodnie z wykupionym abonamentem. Ze względu na swoją budowę (metalowa tuleja z wejściem typu F-Male - męskiego i wyjściem typu Female- żeńskiego) mogą być instalowane przez operatora sieci bezpośrednio na kablu koncentrycznym w szafkach telekomunikacyjnych lub w szafkach abonenckich. W świetle powyższego, zastosowanie i funkcje jakie spełniają przedmiotowe filtry nie odpowiadają kryteriom towarów klasyfikowanych do pozycji 8517 WTC Z brzmienia tej pozycji wynika bowiem, iż grupuje ona wszelkie urządzenia telekomunikacyjne wykorzystywane do transmisji lub odbioru głosu, obrazów lub innych danych, włączając aparaturę do komunikacji w sieci przewodowej lub bezprzewodowej, a takich właściwości przedmiotowe filtry nie wykazują.

Skoro przedmiotowe filtry znalazły zastosowanie w telewizji kablowej - nowoczesnej sieci telekomunikacyjnej, pozwalającej na oferowanie abonentom pakietu programów radia i telewizji oraz szerokiego asortymentu interaktywnych usług multimedialnych (tj. Internet, telefon) - to w świetle ich właściwości i zastosowania Dyrektor Izby Celnej w W. za zasadne uznał, co niniejszym podtrzymuje, stanowisko organu I instancji, że towary te spełniają warunki do zaklasyfikowania ich do pozycji 8529 WTC. Pozycja ta bowiem grupuje części nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8S25 do 8528.

Organ wskazał przy tym, iż:

- pozycją 8525 WTC objęta jest aparatura nadawcza do radiofonii lub telewizji, nawet zawierająca aparaturę odbiorczą lub aparaturę zapisującą lub odtwarzającą dźwięk; kamery telewizyjne, kamery i aparaty cyfrowe oraz rejestrujące kamery wideo,

- 8526 - aparatura radarowa, radionawigacyjna oraz do zdalnego sterowania drogą radiową

- 8527 - aparatura odbiorcza do radiofonii, nawet połączona w tej samej obudowie z aparaturą do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub zegarem,

- 8528 - monitory i rzutniki, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu.

W pozycji 8529 WTC, w brzmieniu części nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528, towary grupowane są następująco:

8529 10- Anteny i reflektory anten wszelkich typów; części nadające się do stosowania do nich

- - Anteny

8529 10 11 - - - Anteny teleskopowe i prętowe do aparatury przenośnej lub do aparatury dozamontowania w pojazdach silnikowych

- - - Anteny zewnętrzne do odbiorników radiowych lub telewizyjnych

8529 10 31 - - - - Do odbioru satelitarnego

8529 10 39 - - - - Pozostałe

8529 10 65 - - - Anteny wewnętrzne do odbiorników radiowych lub telewizyjnych, włącznie ztypami wewnętrznymi wbudowanymi

8529 10 69 ---Pozostałe

8529 10 80 - - Filtry antenowe i separatory

8529 10 80 10 - - - Do stosowania w cywilnych statkach powietrznych

8529 10 80 20 - - - Zestaw filtrów ceramicznych zawierający 2 filtry ceramiczne i 1 rezonator ceramiczny dla częstotliwości 10,7 MHz (+/-30 kHz), umieszczony w obudowie

8529 10 80 35 - - - Filtr ceramiczny dla częstotliwości środkowej 450 MHz lub większej, ale nieprzekraczającej 470 kHz, o szerokości pasma nieprzekraczającej 13 kHz przy 3 dB, umieszczony w obudowie

8529 10 80 50 - - - Filtr ceramiczny dla częstotliwości środkowej 450 kHz (+/-1,5 kHz) lub 455 kHz(+/-l,5kHz), o szerokości pasma nieprzekraczającej 30 kHz przy 6 dB f nieprzekraczającej 70 kHz przy 40 dB, umieszczony w obudowie

8529 10 80 60 - - - Filtry, za wyjątkiem filtrów powierzchniowej fali akustycznej dla częstotliwościśrodkowej 485 MHz lub większej, ale nieprzekraczającej 1 990 MHz o tłumienności wtrąceniowej nieprzekraczającej 3,5 dB, umieszczone w obudowie

8529 10 80 90 - - - Pozostałe

8529 10 95 --Pozostałe.

Zgodnie z Notą wyjaśniającą do pozycji 8529, zakres części klasyfikowanych w tej pozycji obejmuje:

(1) Anteny wszystkich typów i reflektory anten, nadawcze i odbiorcze.

(2) Zespoły obrotowe do anten odbiorczych dla radiofonii lub telewizji, składające się zasadniczo z silnika elektrycznego montowanego na maszcie anteny, aby ją obracać oraz oddzielnej skrzynki sterującej do naprowadzania i ustawienia anteny

(3) Skrzynki i szafki specjalnie zaprojektowane do aparatów objętych pozycjami od 8525 do 8528.

(4) Filtryiseparatory do anten.

(5) Ramy (chassis).

Natomiast pozycja wyłącza:

(a) Maszty antenowe (np. pozycja 7308).

(b) Generatory wysokiego napięcia (pozycja 8504).

(c) Akumulatory do telefonów komórkowych, nazywanych również telefonami przenośnymi (pozycja 8507).

(d) Części jednakowo nadające się do stosowania zasadniczo z towarami objętymi pozycją 8517 i pozycjami od 8525 do 8528 (pozycja 8517).

(e) Słuchawki douszne i nagłowne, nawet połączone z mikrofonem, do telefonii lub telegrafii, jak również słuchawki douszne lub nagłowne, które można podłączać do odbiorników radiowych lub telewizyjnych (pozycja 8518).

(f) Lampy elektronopromieniowe i ich części (np. cewki odchylające) (pozycja 8540).

(g) Wzmacniacze antenowe i zespoły oscylacyjne częstotliwości radiowych (pozycja 8543).

(h) Obiektywy i filtry optyczne do kamer telewizyjnych (pozycja 9002).

Dyrektor Izby Celnej w W. w zaskarżonej decyzji stwierdził, iż filtry oznaczone symbolami producenta ULP4, zgodnie ze specyfikacjami, są filtrami dolnoprzepustowymi, o impedancji 75 Ω i różnej tłumienności, natomiast filtry o symbolach QBR - są filtrami środkowozaporowymi o impedancji 75 Ω i różnej tłumienności. Urządzenia o powyższych właściwościach mogą znaleźć zastosowanie tylko w sieciach telewizji kablowej (vide: ekspertyza techniczna nr [...] z dnia [...] października 2014 r.). Zatem, w świetle powyższych właściwości, przedmiotowy towar jako przeznaczony do "pakietyzacji" programów w sieciach CATV, poprzez tłumienie lub przepuszczenie grupy kanałów o odpowiedniej częstotliwości, winien być klasyfikowany do kodu Taric 8529 10 80 90. Powyższa taryfikacja jest zgodna z postanowieniami reguł 1 i 6 ORINS oraz stanem towaru z daty zgłoszenia celnego.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej w W. przedstawiona przez organ I instancji w decyzji wykładnia regulacji prawnych umożliwiających zaklasyfikowanie importowanych filtrów do prawidłowego kodu Taric, stosownie do ich stanu faktycznego, jest spójna i zarzut naruszenia art. 124 Ordynacji podatkowej poprzez niepełne wyjaśnienie przesłanek, jakimi kierowano się przy załatwieniu sprawy, jest bezpodstawny.

Zdaniem organu odwoławczego organ I instancji dokonałszczegółowej analizy właściwości oraz zastosowania importowanych towarów, powołując się m.in. na opinie biegłego przedłożone przez Skarżącą. Natomiast inna niż oczekiwana przez Spółkę ocena zebranych dowodów nie stanowi podstawy skutecznego stawiania zarzutu braku wyjaśnienia prawdy obiektywnej oraz naruszenia art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez działanie organu budzące wątpliwości co do zachowania obiektywizmu, w szczególności poprzez ignorowanie wyjaśnień i wniosków składanych przez podatnika i przyj ecie stanu faktycznego opartego jedynie na okolicznościach niekorzystnych dla podatnika.

Wobec twierdzeń Pełnomocnika podnoszonych m.in. w piśmie z dnia [...] listopada 2014r., że wobec importowanych filtrów winna mieć zastosowanie preferencyjna zerowa stawka celna z uwagi na fakt, iż przedmiotowe filtry produkowane są przez firmę [...] na [...] wyspie [...], a państwo to jest stroną porozumienia o partnerstwie gospodarczym z Unią Europejską , organ odwoławczy wyjaśnił, iż w myśl art. 20 ust. 3 lit "d" i ust. 4 ww. rozporządzenia Rady, Taryfa Celna Wspólnot Europejskich obejmuje preferencyjne środki taryfowe określone w umowach zawartych przez Wspólnotę z niektórymi krajami lub grupami państw, w których przewidziane jest stosowanie preferencji taryfowych. Środki przewidziane w ust. 3 lit. "d" mogą być stosowane na wniosek zgłaszającego, o ile towary spełniają warunki przewidziane tymi środkami. Wniosek może zostać złożony retrospektywnie, gdy odpowiednie warunki zostają spełnione.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 86 ust 1 Prawa celnego organ celny może przyjąć jako dowód w postępowaniu dokumenty sporządzone przez organy celne państwa obcego lub inne uprawnione podmioty państwa obcego. Z kolei art. 27 lit. a WKC stanowi, iż w celu ustalenia warunków nabywania preferencyjnego pochodzenia towarów należy stosować umowy zawarte przez Wspólnotę z niektórymi państwami lub grupami państw.

W niniejszej sprawie znajduje zastosowanie Umowa o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (Dz.Urz. UE L 289 z 30.10.2008).

Art. 10 ww. umowy stanowi, iż "pochodzący" oznacza kwalifikujący się zgodnie z regułami pochodzenia, określonymi w protokole 1. W ciągu pierwszych czterech lat od wejścia od wejścia w życie niniejszej umowy Strony dokonują przeglądu postanowień protokołu I w celu dalszego uproszczenia koncepcji i metod stosowanych do określenia pochodzenia w świetle potrzeb rozwojowych państw CARIFORUM. W przeglądzie takim Strony uwzględniają rozwój technologii, procesów produkcyjnych i wszelkich innych czynników, które mogą wymagać zmiany postanowień protokołu I. Wszelkie takie zmiany dokonywane są decyzją Wspólnej rady CARIFORUM-WE.

W Protokole I do Decyzji Rady z dnia 15 lipca 2008 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania ww. Umowy wskazano na możliwość stosowania preferencyjnej stawki celnej pod warunkiem przedłożenia prawidłowo sporządzonego dowodu pochodzenia w postaci:

1) świadectwa przewozowego EUR.1 (art. 16, art. 17, art. 18, art. 19 i art. 20),

2) deklaracji na fakturze (art. 21, art. 22).

Zgodnie z art. 14 Protokołu 1, preferencyjne traktowanie przewidziane w Umowie dotyczy tylko produktów spełniających wymagania niniejszego protokołu, które są transportowane bezpośrednio między terytorium państw CARIFORUM i WE, bez wprowadzania ich na jakiekolwiek inne terytorium.

Dyrektor IC wskazał, że mimo przedłożenia przez Pełnomocnika korespondencji dotyczącej przesłania prawidłowego dokumentu pochodzenia towarów (m.in. przy piśmie z dnia [...] grudnia 2014r. i [...] maja 2015r.) dokument taki do dnia wydania orzeczenia nie został przedłożony, zatem organ odwoławczy uznał, iż brak jest podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji we wskazanym przez Pełnomocnika zakresie. Niezależnie od powyższego również stwierdzono, iż Skarżąca w dacie dokonania ww. zgłoszenia celnego nie wnioskowała ozastosowanie wobec przedmiotowego towaru preferencyjnej stawki celnej 0% (100 - zapis w polu 36 SAD).

Na powyższą decyzję Pełnomocnik Skarżącej spółki złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie jej w całości i umorzeniepostępowania w sprawie oraz zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie:

1) art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 Nr 8, poz. 60 z późn. zm., dalej O.p.), poprzez działanie budzące wątpliwości co do zachowania obiektywizmu, w szczególności poprzez ignorowanie wyjaśnień i wniosków składanych przez Skarżącą i ustalenie stanu faktycznego opartego jedynie na okolicznościach niekorzystnych dla Skarżącej;

2) art. 122 O.p. poprzez niedokładne ustalenie stanu faktycznego, w szczególności poprzez niezbadanie okoliczności, które mogły wpłynąć na wyjaśnienie wątpliwości w sprawie precyzyjnego ustalenia kodu CN i w rezultacie wydanie decyzji obarczonej wadami prawnymi;

3) art. 124 O.p. poprzez niepełne wyjaśnienie przesłanek, jakimi kierowano się przy załatwianiu sprawy;

4) art. 187 § 1 i 3 O.p. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz nieuwzględnienie faktów znanych organowi z urzędu;

5) art. 188 O.p. poprzez nieuwzględnienie wskazanych przez stronę dowodów na okoliczności mające istotne znaczenie dla sprawy w szczególności nieuwzględnienie materiału dowodowego zgromadzonego w innej sprawie, dotyczącej wysoko zbieżnych wyrobów;

6) art. 191 w związku z art, 180 § 1, art. 121 § 1, art. 122 oraz art. 187 § 1 1 O.p. poprzez nieobiektywną i dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowego oraz niepodjęcie działań w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy, w szczególności poprzez niepodjęcie przez organ odwoławczy w toku postępowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz błędne przyjęcie, że w sprawie zgromadzono cały dostępny materiał dowodowy.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi, podnosząc argumenty wyrażane wcześniej w swojej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z p. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270 z p. zm. – dalej: p.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego pod kątem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonego postanowienia ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu (patrz: T. Woś - Postępowanie sądowo-administracyjne, Warszawa 1996 r., str. 224). W tym celu Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, iż organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, które miało wpływ na wynik sprawy, nie naruszyły również przepisów postępowania w stopniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zatem skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu.

Za podstawę wyroku Sąd przyjął prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane przez Dyrektora Izby Celnej w W. w decyzjiz dnia [...] czerwca 2015 r., oraz w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] "[...]" w W. z dnia [...] stycznia 2015 r., jak też w odpowiedzi na skargę(por. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09, wszystkie powołane orzeczenia dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych:www.orzeczenia.gov.pl).

W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje rodzaj oraz zastosowanie sprowadzonego towaru.

Nie można zgodzić się ze Skarżącą, iż organy nie dokonały wszelkich działań mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, albowiem organy podzieliły stanowisko Skarżącej co do tego, jaki charakter miały sprowadzone towary.

Z akt sprawy wynika bowiem, iż przedmiotem importu w niniejszej sprawie były filtry produkowane przez duńską firmę [...] o symbolach: HBR- 399/510MHZ, HBR-415/510MHZ i HBR-423/51OMHZ (zapis na fakturze nr [...] z dnia [...].10.2012 r.). Przedmiotowe filtry wykorzystywane są w sieciach telewizji kablowej (CATV), a ich celem jest wytłumienie lub przepuszczenie grupy kanałów telewizyjnych do abonenta. W ten sposób można kształtować dostęp abonenta do kanałów TV zgodnie z wykupionym abonamentem, nadto mogą być one instalowane przez operatora sieci bezpośrednio na kablu koncentrycznym (patrz: ekspertyza techniczna [...] z dnia [...] października 2014 r., potwierdza to też złożona przy odwołaniu ekspertyza techniczna [...] z dnia [...] lutego 2015 r.). Organy były zatem zgodne co do tego, co było przedmiotem sprowadzenia, albowiem przyjęły takie samo stanowisko co do charakteru towaru, jak to wskazywała Strona skarżąca.

Kwestią sporną między stronami jest natomiast klasyfikacja taryfowa przedmiotowych filtrów do pakietyzacji programów TV do odpowiedniego kodu Zintegrowanej Taryfy celnej Unii Europejskiej (Taric).

Według Skarżącej towar ten winien być zaklasyfikowany do kodu Taric 8536 69 10 00, obejmującego zgodnie z brzmieniem we Wspólnej Taryfie Celnej - wg rozporządzenia Komisji (WE) 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. UE L Nr 282 z 28.10.2011 - dalej: WTC) - wtyki i gniazda do przewodów koncentrycznych (współosiowych). Natomiast według organów celnych właściwym do zaklasyfikowania filtrów importowanych przez Skarżącą jest kod Taric 8529 10 80 90, obejmujący filtry antenowe i separatory, pozostałe.

Zdaniem Sądu należy zgodzić się z organami w kwestii klasyfikacji spornego towaru do kodu Taric 8529 10 80 90, obejmującegoFiltry antenowe i separatory, pozostałe.

Nie powtarzając wskazanych już powyżej w uzasadnieniu (powołanych również przez Dyrektora IC w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji) treści pozycji 8536, jak też pozycji 8517, 8525, 8526, 8527, 8528 oraz 8529, zdaniem Sądu należy podkreślić, że organy dokonały prawidłowej analizy treści wskazanych pozycji i podpozycji, w świetle Not wyjaśniających do nich.

Skoro sporny towar obejmował filtry wykorzystywane w sieciach telewizji kablowej (CATV), których celem jest wytłumienie lub przepuszczenie grupy kanałów telewizyjnych do abonenta, aby w ten sposób uzyskać możliwość kształtowania dostępu abonenta do kanałów TV zgodnie z wykupionym abonamentem, nie można zgodzić się ze Stroną skarżącą, iż mamy do czynienia z wtykami i gniazdami wtykowymi do przewodów koncentrycznych (współosiowych).

Zdaniem Sądu świadczy o tym zarówno przedstawiona przez Skarżącą treść obydwu opinii (ekspertyz technicznych) Politechniki [...], załączone przez spółkę specyfikacje towarów, jak też konsekwentnie podtrzymywana przez Skarżącą w pismach do organów, odwołaniu czy skardze do WSA teza, że przedmiotowe towary są filtrami do pakietyzacji programów TV.

Z charakteru spornych towarów wynika bowiem niezbicie zdaniem Sądu, że nie można ich zaliczyć do pozycji 8536 "złącza do włókien optycznych, wiązek włókien optycznych lub kabli światłowodowych", bowiem oznaczają one złącza, które po prostu mechanicznie ustawiają końcami w linii włókna optyczne w cyfrowy system przewodowy i nie wykonują żadnych dodatkowych funkcji, takich jak wzmacnianie, regeneracja lub modyfikowanie sygnału.

Należy zatem powtórzyć za organami, że urządzenia o właściwościach określonych w ekspertyzie technicznej nr [...] z dnia [...] października 2014 r. mogą znaleźć zastosowanie tylko w sieciach telewizji kablowej, a tym samym - w świetle powyższych właściwości - przedmiotowy towar jako przeznaczony do "pakietyzacji" programów w sieciach CATV, poprzez tłumienie lub przepuszczenie grupy kanałów o odpowiedniej częstotliwości, winien być klasyfikowany do kodu Taric 8529 10 80 90. Trzeba też zgodzić się z twierdzeniem organu, że powyższa taryfikacja jest zgodna z postanowieniami reguł 1 i 6 ORINS oraz stanem towaru z daty zgłoszenia celnego.

Trzeba przy tym przyznać Skarżącej rację, że organ nie powinien w rozpatrywanej sprawie opierać się na treści wiążących informacji taryfowych dotyczących towarów z pozycji 8536 i 8529 WTC, gdzie organ ustalił, że przedmiotem importu według ww. dokumentu SAD (poz. 1) były filtry do zastosowania w sieciach telewizji kablowej (CATV), mające na celu ograniczenie pasma dla transmisji programów obowiązkowych i blokady kanałów komercyjnych, albowiem we wskazywanej przez organ WIT była mowa o urządzeniu, które było innym urządzeniem, aniżeli filtry do pakietyzacji kanałów. Sąd uznał zatem w tym względzie, że Strona skarżąca miała rację (o czym zresztą świadczyła treść ekspertyzy technicznej z dnia [...] lutego 2015 r.), jednakże - jak wyżej wskazano - fakt ten nie miał wpływu na ostateczną klasyfikację spornego towaru.

Nie można też zgodzić się z tezą prezentowaną przez Skarżącą w skardze, iż organy w swoich decyzjach wskazywały, że Skarżąca celowo i w sposób zawiniony dokonała błędnego zgłoszenia celnego. Zdaniem Sądu z treści zaskarżonej decyzji, jak też decyzji poprzedzającej, nie można wywieść takiego wniosku. Organy nie obarczały Skarżącej winą za powstałą sytuację, zresztą w postępowaniu prowadzonym na gruncie Prawa celnego i przepisów ustawy Ordynacja podatkowa organy nie orzekają o winie czy też jej braku w działaniach strony toczącego się postępowania, mającego na celu orzeczenie o retrospektywnym zaksięgowaniu należności celnych w następstwie zmiany klasyfikacji taryfowej i stawki celnej.

W myśl cyt. przepisów prawa organy celne mogą przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dot. operacji przywozu lub wywozu towarów, możliwa jest też w wyniku tej weryfikacji zmiana klasyfikacji taryfowej i związanej z tym stawki celnej.

Odnośnie zaś zarzutu, że organy nie uwzględniły preferencyjnej stawki celnej z uwagi na fakt, iż przedmiotowe filtry produkowane są przez firmę [...] na [...] wyspie [...], a państwo to jest stroną porozumienia o partnerstwie gospodarczym z Unią Europejską – jak na to wskazywał pełnomocnik Skarżącej – należy zgodzić się z organem, że brak było podstaw do zastosowania art. 20 ust. 3 lit. d i ust. 4 ww. rozporządzenia Rady, z której to regulacji wynika, iż preferencyjne środki taryfowe określone w umowach zawartych przez Wspólnotę z niektórymi krajami lub grupami państw, mogą być stosowane na wniosek zgłaszającego, o ile towary spełniają warunki przewidziane tymi środkami. Wniosek może zostać złożony retrospektywnie, gdy odpowiednie warunki zostają spełnione.

Dyrektor IC wskazał w swojej decyzji, iż – w myśl regulacji art. 86 ust 1 Prawa celnego - organ celny może przyjąć jako dowód w postępowaniu dokumenty sporządzone przez organy celne państwa obcego lub inne uprawnione podmioty państwa obcego oraz art. 27 lit. a WKC, który stanowi, iż w celu ustalenia warunków nabywania preferencyjnego pochodzenia towarów należy stosować umowy zawarte przez Wspólnotę z niektórymi państwami lub grupami państw.

W sprawie jest mowa o Umowie o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (Dz. Urz. UE L 289 z 30.10.2008), której art. 10 stanowi, iż "pochodzący" oznacza kwalifikujący się zgodnie z regułami pochodzenia, określonymi w protokole 1. Ponadto w Protokole I do Decyzji Rady z dnia 15 lipca 2008 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania ww. Umowy wskazano na możliwość stosowania preferencyjnej stawki celnej pod warunkiem przedłożenia prawidłowo sporządzonego dowodu pochodzenia w postaci:

1) świadectwa przewozowego EUR.1 (art. 16, art. 17, art. 18, art. 19 i art. 20),

2) deklaracji na fakturze (art. 21, art. 22).

Zgodnie z art. 14 Protokołu 1, preferencyjne traktowanie przewidziane w Umowie dotyczy tylko produktów spełniających wymagania niniejszego protokołu, które są transportowane bezpośrednio między terytorium państw CARIFORUM i WE, bez wprowadzania ich na jakiekolwiek inne terytorium.

Dyrektor IC w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podkreślił, że w rozpatrywanej sprawie, mimo przedłożenia przez Pełnomocnika Strony skarżącej korespondencji dotyczącej przesłania prawidłowego dokumentu pochodzenia towarów (m.in. przy piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r. i [...] maja 2015 r.), dokument taki do dnia wydania zaskarżonej decyzji nie został przedłożony. Należy zatem zgodzić się z decyzją organów, iż brak było podstaw do weryfikacji decyzji we wskazanym przez Spółkę zakresie.

W świetle powyższych wywodów, jak również całości akt sprawy, Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy wskazywanych w treści skargi przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, a w szczególności art. 121 § 1 O.p., art. 122 O.p., art. 124 O.p. jak też art. 187 § 1 i 3 O.p. i art. 188 O.p. oraz art. 191 O.p.

Niezależnie od powyższego Sąd stwierdza, że organy uwzględniły całokształt okoliczności sprawy, a to, że wyprowadziły z nich wnioski odmienne, aniżeli domagała się Skarżąca spółka, nie świadczy o pominięciu i wybiórczej ich ocenie, a zatem nie stanowi naruszenia zasady prawdy obiektywnej, ani zasady swobodnej oceny dowodów oraz zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów celnych.

Organy obydwu instancji działały na podstawie prawa i w jego granicach, a odmienna ocena zgromadzonego materiału dowodowego nie może stanowić o naruszeniu przepisów postępowania.

Bezzasadne we wskazanym powyżej kontekście są tym samym zarzuty naruszenia przepisów procesowych. Organy nie negowały wskazanych dokumentów, lecz je oceniły. Ocena zebranego materiału dowodowego i wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia znalazło wyraz w uzasadnieniu decyzji zawierającym wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów którym dał wiarę oraz przyczyny, dla których innych dowodów nie uznał jako znaczących przy rozstrzyganiu sprawy, a także podstawę prawną z przytoczeniem przepisów prawa.

Sąd ponadto wskazuje, że organy celne dokonały ustaleń w oparciu o wyczerpująco zebrany i właściwie rozpatrzony materiał dowodowy, zapewniły Skarżącej czynny udział w każdym stadium postępowania.

Jak już wyżej wskazano, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt organu administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że został on wydany z naruszeniem przepisu prawa materialnego wpływającym na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 litera a – c p.p.s.a.).

Przez możliwość istotnego wpływania na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa materialnego czy procesowego na treść decyzji, a więc ukształtowanych w niej stosunków administracyjnoprawnych materialnych lub procesowych. Sąd, uchylając z tych powodów decyzję, musi zatem wykazać, że gdyby nie doszło do stwierdzonego w postępowaniu sądowym naruszenia przepisów postępowania, to rozstrzygnięcie sprawy najprawdopodobniej mogłoby być inne (patrz: wyrok NSA z 19 października 2011r., sygn. akt I OSK 915/11).

Dlatego też zastosowanie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. i uchylenie decyzji może nastąpić jedynie wówczas, gdy stwierdzone naruszenie przepisów miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w takim wypadku rzeczą Sądu jest wykazanie, że uchybienie przepisom prawa przez organ orzekający było tak istotne, że przy poprawnym ich zastosowaniu brzmienie osnowy decyzji byłoby lub mogłoby być inne.

Sąd nie stwierdził również innych, wskazywanych w treści skargi, naruszeń przepisów prawa procesowego tj. ustawy Ordynacja podatkowa.

W ocenie Sądu, organy obu instancji podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy wprowadzonym postępowaniu. Uznać także należy, że prawidłowo i zgodnie z normami wynikającymi z art. 187 i 191 Ordynacji podatkowej został zebrany i rozpatrzony cały materiał dowodowy. W trakcie prowadzonego postępowania nie doszło do naruszenia zasady zaufania do organów oraz zasady przekonywania.

Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.