Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 282/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. Sp. z o. o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1106/19 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. Sp. z o. o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 lipca 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1106/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił K. Sp. z o. o. z siedzibą w W. wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia.

Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że K. Sp. z o. o. z siedzibą w W. (dalej: spółka, skarżąca) w skardze na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2019 r. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji.

Uzasadniając powyższy wniosek spółka stwierdziła, że uiszczenie nałożonej kary pieniężnej w wysokości 18.095,48 zł narazi ją na uszczerbek finansowy. Spowoduje również, że nie będzie mogła regulować innych ciążących na niej zobowiązań. Wskazała na straty finansowe w latach ubiegłych w wysokości około 210 000 zł.

WSA wskazując na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej: p.p.s.a.) wyjaśnił, że warunkiem niezbędnym wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona zobowiązana jest do uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia – znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca.

Sąd I instancji uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ przedstawione przez spółkę argumenty nie zostały uprawdopodobnione w wystarczający sposób. W tym kontekście WSA wyjaśnił, że dokonując oceny argumentów skarżącej podniesionych we wniosku, oparł swoje stanowisko na dokumentach znajdujących się w aktach sprawy, jak również w odpisie z Krajowego Rejestru Sądowego, uwzględniając fakt, iż skarżąca jest spółką, której kapitał zakładowy wynosi 20 000,00 zł.

Według Sądu I instancji twierdzenie skarżącej, że wykonanie zaskarżonej decyzji narazi ją na utratę środków finansowych, nie uzasadnia jeszcze pozytywnego rozpoznania tego wniosku. Spółka formułując argumentację dotyczącą finansowych następstw decyzji powinna ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi. W niniejszej sprawie skarżąca podała tymczasem jedynie wysokość straty z lat 2017 – 2018 (210 000 zł). Nie przedstawiła przy tym żadnych dokumentów obrazujących jej sytuację finansową (np. stanu pozostających do jej dyspozycji zasobów pieniężnych). Nie powiązała zarazem potencjalnych skutków wykonania decyzji ze zmianami w obszarze finansowym i majątkowym spółki. Nie ma zatem możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji.

Spółka złożyła zażalenie na postanowienie Sądu I instancji, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na treść postanowienia, tj. art. 61 § 3 p.p.s.a. - polegające na odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, pomimo że skarżąca – przedstawiając stosowane dokumenty uprawdopodobniła (a nawet udowodniła) w wystarczający sposób, iż zapłata nałożonej kary pieniężnej narazi ją na uszczerbek finansowy.

Według skarżącej, uwadze Sądu umknął fakt, iż spółka wnioskowała o przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci uchwały Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego oraz uchwały Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie pokrycia straty. Stąd – zdaniem autora zażalenia – nie jest tak, że skarżąca jedynie podała wysokość straty, ale przede wszystkim ją wykazała.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Podkreślić przy tym należy, że za wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przez trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. rozumie się zaś takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 379).

Naczelny Sąd Administracyjny, oceniając zażalenie spółki pod kątem powyższych przepisów i poglądów, uznał, że postanowienie Sądu I instancji jest prawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma ze swej natury charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest uprawdopodobnić, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.

Jak wynika z akt sprawy - w celu zobrazowania swojej sytuacji majątkowej spółka złożyła dokumenty w postaci uchwały Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 31 grudnia 2018 r. w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego od 1 lipca 2017 r. do 30 czerwca 2018 r. oraz uchwały Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 31 grudnia 2018 r. w sprawie pokrycia straty za ww. okres. Jednak na podstawie wyłącznie tych dokumentów - nie można wywieść, że zapłata kwoty określonej w decyzji spowoduje ziszczenie się przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie można bowiem dokonać oceny, w jaki sposób kształtuje się faktyczna płynność finansowa spółki i jakie są jej rzeczywiste możliwości płatnicze. Nie jest możliwe ustalenie, czy skarżąca ma problemy z terminowym regulowaniem swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Do wniosku nie dołączono żadnych dokumentów w oparciu, o które możliwe byłoby ustalenie wartości środków pieniężnych będących w posiadaniu spółki (np. wyciągów z rachunków bankowych).

Z uwagi na powyższe Sąd I instancji nie miał możliwości ustalenia, czy wykonanie decyzji, skutkować będzie takim uszczerbkiem w środkach skarżącej, który spowoduje zachwianie jej płynności finansowej.

Tym samym przedstawione przez spółkę argumenty nie zostały uprawdopodobnione w wystarczający sposób.

Nie ma przy tym racji autor zażalenia twierdząc, że "uwadze Sądu a quo umknął jednak fakt, iż spółka wnioskowała o przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci uchwały Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego, uchwały Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie pokrycia straty". Sąd I instancji odniósł się do przedstawionych przez spółkę dokumentów i je ocenił, co wynika z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.

W tym stanie rzeczy Sądowi I instancji nie można skutecznie postawić zarzutu naruszenia art. 61 § 3 p.p.s.a. W świetle przedstawionej wyżej wykładni tego przepisu brak wykazania okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - stanowi przeszkodę dla jego uwzględnienia.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

-----------------------

5