Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 102/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-10-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 października 2015 r. skargi kasacyjnej T. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt II SA/Po 102/05 w sprawie ze skargi D. i S. R. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie: opłaty legalizacyjnej postanawia 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić skarżącemu kasacyjnie uiszczony wpis w kwocie 500 zł (słownie: pięciuset złotych). /-/ J.Zieliński


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 lutego 2006 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Po 102/05 tutejszy Sąd uchylił postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2004 r. i poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] 2004 r. (znak [...]). Odpis wyroku został doręczony między innymi uczestnikowi postępowania T. K. w dniu 9 maja 2006 r. – korespondencja została odebrana przez dorosłego domownika (k. 34).

W dniu 6 sierpnia 2014 r. T. K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od przywołanego wyroku, wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez wyznaczenie pełnomocnika z urzędu.

Postanowieniem z 19 lutego 2015 r. Sąd przyznał T. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu.

W dniu 14 sierpnia 2015r ustanowiony dla T. K. pełnomocnik z urzędu wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 21 lutego 2006 r.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2015 r. tutejszy Sąd odmówił skarżącemu kasacyjnie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt II SA/Po 102/05. Żadna ze stron postępowania – a w szczególności skarżący kasacyjnie, którego pełnomocnikowi odpis postanowienia został doręczony w dniu 2 września 2015 r. (k. 169) – nie wniosła zażalenia na przedmiotowe postanowienie.

Skarga kasacyjna została opłacona kwotą 500 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej (k. 160, 171).

Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. – dalej: P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Skargę kasacyjną co do zasady wnosi się w terminie 30 dni od doręczenia odpisu orzeczenia, które jest przedmiotem zaskarżenia w trybie kasacyjnym (art. 177 § 1 P.p.s.a.). Natomiast z przepisu art. 178 P.p.s.a. wynika, że skargę wniesioną po upływie terminu wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Dodać należy, że kwestia terminu wniesienia skargi kasacyjnej uległa pewnej zmianie w dodanym z dniem 15 sierpnia 2015 r. przepisem art. 177 § 3 P.p.s.a. modyfikującym termin wniesienia skargi kasacyjnej dla strony, dla której został ustanowiony pełnomocnik z urzędu, jednak ewentualne zastosowanie w sprawie tego przepisu w ogóle nie może być brane pod uwagę w niniejszej sprawie ze względu na treść art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658).

Termin do wniesienia skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 177 § 1 P.p.s.a., w odniesieniu do T. K. upłynął z dniem 8 czerwca 2006 r., co wynika z faktu doręczenia temu uczestnikowi w dniu 9 maja 2006 r. odpisu zaskarżonego wyroku. Wobec tego skarga kasacyjna wniesiona w dniu 14 sierpnia 2015 r., nawet gdyby została złożona jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu, tj. 6 sierpnia 2014 r., uznana być musi za wniesioną z oczywistym i znacznym uchybieniem terminu. Zarazem termin do wniesienia skargi kasacyjnej nie został przywrócony, wobec czego podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł, jak w punkcie 1 sentencji.

Konsekwencją odrzucenia skargi kasacyjnej opłaconej wpisem było rozstrzygnięcie z urzędu o zwrocie uiszczonej opłaty, o czym Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. Rozstrzygnięcie to wiąże Sąd od dnia, w którym orzeczenie o odrzuceniu skargi stanie się prawomocne.

/-/ J.Zieliński