Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SO/Rz 23/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2019-01-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie sprzeciwu
Treść wyniku: odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 259 § 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu K. S. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 21 listopada 2018 r. sygn. akt II SO/Rz 23/18 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania rozgraniczeniowego - postanawia - odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. II SO/Rz 23/18 referendarz sądowy, po rozpoznaniu wniosku K. S., odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.

Postanowienie to zostało zaskarżone sprzeciwem z dnia 3 grudnia 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Wobec braku podpisania ww. sprzeciwu, zarządzeniem z dnia 4 grudnia 2018 r. wnioskodawczyni została wezwana do jego podpisania, w terminie siedmiu dni liczonych od dnia doręczenia wezwania.

W zakreślonym terminie, który w okolicznościach sprawy mijał z dniem 13 grudnia 2018 r., wnioskodawczyni nie uzupełniła braku formalnego i nie podpisała sprzeciwu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej w skrócie "P.p.s.a."), każde pismo strony w postępowaniu sądowym powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a. Za podpis nie można uznać wydruku komputerowego czy jego kserokopii gdyż tylko podpis własnoręczny w dostateczny sposób identyfikuję osobę, która wniosła pismo. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 259 § 2 P.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione.

W niniejszej sprawie wnioskodawczyni zamiast oryginału sprzeciwu, opatrzonego własnoręcznym podpisem, złożyła go w formie kserokopii. W tej sytuacji wezwano ją do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu, poprzez jego podpisanie

w terminie 7 dni, liczonych od dnia doręczenia wezwania. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 13 grudnia 2018 r. strona nie zastosowała się do wezwania i nie podpisała sprzeciwu.

Przyjąć tym samym należy, że sprzeciw, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie podlegać musi odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.