Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 642/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3.
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

1 P O S T A N O W I E N I E Dnia 10 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kornacki po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji odnoszącej się do podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. postanawia: odrzucić skargę. 1


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 kwietnia 2021 r. W. B., reprezentowana przez pełnomocnika - adwokata A. O., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji odnoszącej się do podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. Pełnomocnik strony skarżącej, za podstawę zaskarżenia opisanego postanowienia organu odwoławczego przyjął art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325; dalej zwana p.p.s.a.).

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu.

Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi Sąd zobligowany jest ustalić, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres tej właściwości reguluje art. 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (§ 1), a kontrola ta obejmuje (§ 2) orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, z czego a contrario wnioskować należy, że sprawy dotyczące aktów lub czynności w nim niewymienionych nie są objęte właściwością sądu administracyjnego, zatem zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargi w tym przedmiocie podlegają odrzuceniu.

Zaskarżonego postanowienia nie można zaliczyć do żadnej z wymienionych kategorii postanowień, tj. nie należy do postanowień kończących postępowanie oraz do postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty. Postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia ma charakter incydentalny, gdyż dotyczy kwestii wpadkowej, powstałej w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Na zaskarżone postanowienie nie służy również zażalenie. Wprawdzie art. 194 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przewiduje zażalenie na postanowienie wydane w trybie art. 61 p.p.s.a., jednakże przepis ten odnosi się wyłącznie do postanowień wydanych przez wojewódzki sąd administracyjny.

Nadto za brakiem możliwości zaskarżenia omawianego rozstrzygnięcia przemawia treść art. 61 § 3 zdanie 2 p.p.s.a., który przyznaje stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia organu prawo do wystąpienia do sądu z wnioskiem o odmienne rozstrzygnięcie kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym zakresie wymaga podkreślenia, że postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie, wyłącznie w przypadku zmiany okoliczności (art. 61 § 4 ustawy p.p.s.a.).

Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności faktyczne i prawne Sąd stanął na stanowisku, że na postanowienie organu podatkowego o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wydane w trybie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienia WSA w Łodzi z dnia 28 września 2010 r. sygn. akt I SA/Łd 846/10, WSA w Rzeszowie z dnia 10 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Rz 49/16; WSA w Gliwicach z 12 listopada 2020 r., I SA/Gl 1308/20, WSA w Warszawie z 28 lipca 2017 r., III SA/Wa 1991/17 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/) i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak na wstępie.

-----------------------

4