Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 92/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 64 par. 2, art. 156 par. 1 pkt 2, art. 129 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Tomasz Sałek Protokolant ref. staż. Magdalena Koseła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi M. P. na uchwałę Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności uchwały oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną Uchwałą Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa Nr [...] z dnia [...] listopada 2018 r. organ, działając na podstawie art.158 § 1 w związku z art. 156 § 1 pkt 2 i 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm.) oraz w związku z art. 33 pkt 10 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa (Dz. U. z 2016 r. Nr 1725), po rozpatrzeniu wniosku M. P. dnia 14 października 2018 r. w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa Nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. oraz uchwały [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. – odmówił stwierdzenia nieważności uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa Nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. oraz uchwały [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r.

Uchwała wydana została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

Wnioskiem z dnia 24 lutego 2018 r. podpisanym podpisem elektronicznym M. P. wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. w sprawie rozpatrzenia zażalenia. Zdaniem Wnioskującego Organ rażąco naruszył prawo tj. art. 64 § 2 K.p.a. poprzez niewezwanie skarżącego do uzupełnienia braku przez podpisanie zażalenia.

W ocenie wnioskodawcy brak podpisu strony, gdy nie zostanie usunięty uniemożliwia wywołanie skutku prawnego wniesionego podania, tj. w przypadku zażalenia niemożność jego rozpoznania. Swoje twierdzenia Wnioskodawca oparł na dyspozycji art. 64 § 2 K.p.a., zgodnie z którym jeżeli zażalenie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do uzupełnienia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie zażalenia bez rozpoznania.

Wnioskodawca wskazał, iż w rozpatrywanej sprawie zażalenie zostało przesłane do Organu I instancji za pośrednictwem poczty elektronicznej przy użyciu telefonu [...] i zostało zatytułowane "ZAZALENIE" i tym samym nie zawierało kwalifikowanego podpisu skarżącego. Wnioskodawca wskazuje, że Krajowa Rada nie wezwała skarżącego do uzupełnienia braku, lecz zażalenie rozpoznała.

Oceniając prawidłowość wydania przedmiotowej uchwały Krajowa Rada znalazła podstawę do stwierdzenia jej nieważności.

Zażalenie zostało wysłane jako wiadomość e-mail na adres mailowy i nie zawierało kwalifikowanego podpisu elektronicznego.

Organ stwierdził, że z uwagi na charakter postępowania w sprawie o wydanie zaświadczenia wcześniejsza korespondencja mogła odbywać się w formie zwykłej korespondencji, ale już złożenie zażalenia - podobnie jak wydanie postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia powinno odbyć się w formie pisemnej. Skoro w niniejszej sprawie zażalenie nie zostało skutecznie wniesione, a osoba wnosząca zażalenie nie została w trybie i terminie przewidzianym w k.p.a. wezwana do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, uznanie za zażalenie pisma niepodpisanego, powoduje, że doszło do rażącego naruszenia prawa w postaci art. 64 § 2 K.p.a. W tej sytuacji Organ uznał, iż zaskarżona decyzja (uchwała) dotknięta jest wadą nieważności, określoną w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. i niezbędnym jest jej wyeliminowanie z obrotu prawnego.

W związku z powyższym Krajowa Rada Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa uchwałą nr [...] stwierdziła nieważność uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. w sprawie rozpatrzenia zażalenia.

Następnie pismem z dnia 27 marca 2018 r. M. P. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w zw. z uchwałą nr [...] Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały z uwagi. Zainteresowany wskazał, iż uchwała przesłana stronie stanowiła wyłącznie skan dokumentu i nie została podpisana kwalifikowanym podpisem składu orzekającego.

Uchwałą nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. organ utrzymał w mocy zaskarżoną uchwałę nr [...].

Po rozpatrzeniu wniosku strony w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa Nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. oraz uchwały [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., organ uznał go za bezzasadny i odmówił stwierdzenia nieważności uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa [...] z dnia [...] marca 2018 r. oraz uchwały [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r.

W uzasadnieniu uchwały odmawiającej stwierdzenia nieważności nr [...] z dnia [...] listopada 2018 r. organ podał, że bezzasadny był zarzut strony dotyczący nierozpoznania przez organ zagadnienia wstępnego.

Organ wskazał, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, iż "przez zagadnienie wstępne" rozumienie się zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie administracyjnej i do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, ale inny organ lub sąd i rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest koniecznym warunkiem załatwienia "głównej" sprawy administracyjnej. Ponadto, sam wnioskodawca nie wskazał jakie konkretnie zagadnienie wstępne występuje w niniejszej sprawie.

Krajowa Rada Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, podkreśliła że zasadnie i zgodnie z wnioskiem strony, uchwałą nr [...] stwierdziła nieważność uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. w sprawie rozpatrzenia zażalenia.

Zażalenie zostało wysłane jako wiadomość e-mail na adres mailowy i nie zawierało kwalifikowanego podpisu elektronicznego.

Organ podkreślił, że z uwagi na charakter postępowania w sprawie o wydanie zaświadczenia wcześniejsza korespondencja mogła odbywać się w formie zwykłej korespondencji, ale złożenie zażalenia - podobnie jak wydanie postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia powinno odbyć się w formie pisemnej.

Skoro w niniejszej sprawie zażalenie nie zostało skutecznie wniesione, a osoba wnosząca zażalenie nie została w trybie i terminie przewidzianym w k.p.a. wezwana do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, uznanie za zażalenie pisma niepodpisanego, powoduje, że doszło do rażącego naruszenia prawa w postaci art. 64 § 2 K.p.a.

W tej sytuacji konieczne było stwierdzenie nieważności uchwały, którą rozpoznano zażalenie strony pozbawione stosownego podpisu.

Na powyższą Uchwałę Nr [...] z dnia [...] listopada 2018 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł drogą elektroniczną Pan M. P..

Skarżący zarzucił ww. Uchwale naruszenie:

- art. 129 § 2 k.p.a. poprzez uznanie iż merytoryczne rozpatrzenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w sytuacji, gdy uchwala KR PIIB nr [...] nie została wnioskodawcy doręczoną w formie elektronicznej nie stanow i przesłanki stwierdzenia nieważności

- art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. w zw. z 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez uznanie, że wydanie uchwały przy w przypadku, gdy organ zobligowany był zaw iesić postępowanie nie stanowi przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji.

- art. 107 § 3 k.p.a. poprzez błędne uzasadnienie decyzji

W związku z podniesionymi zarzutami skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały KR PIIB oraz o zasadzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu.

W ocenie Sądu Krajowa Rada Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa prawidłowo przeprowadziła postępowanie nadzorcze i zgodnie z prawem Uchwałą Nr [...] z dnia [...] listopada 2018 r. odmówiła stwierdzenia nieważności uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa Nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. oraz uchwały [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r.

Sąd podziela stanowisko Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, że zasadnie i zgodnie z wnioskiem strony, uchwałą nr [...] stwierdzono nieważność uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. w sprawie rozpatrzenia zażalenia.

Zażalenie zostało wysłane jako wiadomość e-mail na adres mailowy i nie zawierało kwalifikowanego podpisu elektronicznego. Skoro zażalenie nie zostało skutecznie wniesione, a osoba wnosząca zażalenie nie została w trybie i terminie przewidzianym w K.p.a. wezwana do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, uznanie za zażalenie pisma niepodpisanego, powoduje, że doszło do rażącego naruszenia prawa w postaci art. 64 § 2 K.p.a.

W tej sytuacji konieczne było stwierdzenie nieważności uchwały, którą rozpoznano zażalenie strony pozbawione stosownego podpisu.

Sąd nie dopatrzył się w takim działaniu organu naruszenia prawa.

Słuszne było zatem stanowisko wyrażone w zaskarżonej obecnie Uchwale Nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności obu prawidłowych Uchwał tj. Nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. oraz uchwały [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. Działanie organu należy uznać, za prawidłowe i zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. W żadnej mierze nie można stwierdzić rażącego naruszenie przepisów wskazanych jako naruszone ani nieważności zaskarżonych uchwał z mocy prawa.

Oceniając, czy zachodzą w sprawie przesłanki wyszczególnione w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. organ orzekający w tym zakresie obowiązany był ustalić zarówno stan faktyczny, jak i stan prawny na dzień wydania decyzji (uchwały), w stosunku do której toczy się postępowanie o stwierdzenie nieważności. W związku z tym należy ocenić, czy treść decyzji (uchwały) pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią przepisu obowiązującego w dniu jej wydania - a to poprzez proste zestawienie ich ze sobą, zaś charakter naruszenia prawa winien powodować, że decyzja ta nie może być zaakceptowana, jako akt prawny wydany przez organ praworządnego państwa i powinna być wyeliminowana z obrotu prawnego.

Zdaniem Sądu w zaskarżonej uchwale Nr [...] organ dokonał prawidłowej oceny uchwał: [...] z dnia [...] marca 2018 r. oraz uchwały [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. i zasadnie odmówił stwierdzenia ich nieważności.

Odnośnie zarzutu naruszenia art. 129 § 2 K.p.a. to jest on zdaniem Sądu niezasadny.

Jak wielokrotnie wskazywał Organ - Polska Izba Inżynierów Budownictwa posiada jeden profil na platformie ePUAP, który jest zaufanym profilem w myśl ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

Należy zauważyć, że zaskarżona Uchwała została podpisana przez właściwy skład orzekający zgodnie z ustawą o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa. Przedmiotowa Uchwała istnieje w obrocie prawnym, a zastrzeżenia skarżącego dotyczą jedynie sposobu jej doręczenia, który był prawidłowy. Co wyjaśnił Organ, członkowie składu orzekającego nie posiadają własnych kwalifikowanych podpisów elektronicznych, w związku z czym brak jest możliwości doręczania decyzji w sposób postulowany przez skarżącego.

Ponadto skarżący potwierdził fakt otrzymania zaskarżonych aktów administracyjnych i miał możliwość zapoznania się z ich treścią oraz skorzystać z przysługujących środków zaskarżenia jak również skargi do sądu administracyjnego.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.