Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SAB/Lu 2/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-06-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: utrzymano w mocy zaskarżone zarządzenie
Powołane przepisy: article: art. 260 § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wystąpienia do P. SA o udrożnienie przepustu pod torami kolejowymi oraz odszkodowania - w zakresie wniosku B. B. o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata postanawia: utrzymać w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 11 maja 2017 r. o pozostawieniu wniosku B. B. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 13 marca 2017 r., zatytułowanym "skarga kasacyjna", B. B. (dalej jako "skarżący") zwrócił się do sądu o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

Referendarz sądowy wezwał skarżącego do złożenia wniosku na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Zarządzeniem z dnia 11 maja 2017 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.

Skarżący wniósł sprzeciw od ww. zarządzenia referendarza, podnosząc, że nie złożył wniosku z uwagi na chorobę.

Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie sprzeciwu przez stronę powoduje, że zaskarżone postanowienie traci moc, a sąd na nowo rozpoznaje wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Zgodnie z art. 255 p.p.s.a., jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

W myśl zaś art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w piśmie z dnia 13 marca 2017 r., zatytułowanym "skarga kasacyjna". W związku z tym, że tak sformułowany wniosek nie był wystarczający do oceny sytuacji majątkowej skarżącego, referendarz sądowy wezwał skarżącego do przedłożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, a zatem zgodnie z art. 255 p.p.s.a.

Rozstrzygnięcie referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania jest prawidłowe, ponieważ skarżący w zakreślonym terminie nie złożył wniosku na urzędowym formularzu. Wezwanie referendarza zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 kwietnia 2017 r. Termin do jego wykonania upływał w dniu 18 kwietnia 2017 r. Skarżący w zakreślonym terminie nie wykonał wezwania.

Z tych przyczyn zasadne jest zatem utrzymanie w mocy zarządzenia referendarza sądowego z dnia 11 maja 2017 r., o czym orzeczono na podstawie art. 260 § 1 i § 2 p.p.s.a.