Postanowienie NSA, sygn. akt II OPP 4/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Maria Rzążewska (spr.) Jan Kacprzak po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1024/08 w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania


UZASADNIENIE

W dniu 6 marca 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) J. J. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie (sygn. akt III SA/Kr 1024/08) w sprawie z jego skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2006 r. w przedmiocie choroby zawodowej. W obszernym uzasadnieniu skargi J. J. wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania, zarzucając również brak merytorycznego rozstrzygnięcia jego sprawy przez Sąd I instancji.

Z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2006 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie przez organ w dniu 13 października 2006 r. (data stempla pocztowego). Pismem z dnia 3 listopada 2006 r. skarżący zwrócił się do Sądu I instancji o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 9 listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w osobie referendarza sądowego umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych albowiem zgodnie z art. 239 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych zwolniona jest od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Następnie postanowieniem z dnia 30 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na pytanie prawne przedstawione przez WSA w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 125/06: czy art. 237 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) są zgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji. Zażalenie skarżącego na powyższe rozstrzygnięcie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2007 r., sygn. akt II OZ 875/07. Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 19 czerwca 2008 r. sygn. akt P 23/07 orzekł, iż art. 237 § 1 pkt 2 i 3 Kodeksu pracy w zakresie, w jakim nie określają wytycznych dotyczących treści rozporządzenia, oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach – są niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto Trybunał orzekł, iż powyższe przepisy tracą moc obowiązującą z upływem 12 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z tym rozstrzygnięciem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 21 października 2008 r. podjął zawieszone postępowanie sądowe. Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2008 r. Sąd I instancji uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Tego samego dnia skarżący złożył osobiście w siedzibie Sądu wniosek o wydanie mu sentencji i uzasadnienia zapadłego wyroku oraz złożył wypełniony formularz wniosku o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wyrok z dnia 10 grudnia 2008 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem został doręczony skarżącemu w dniu 11 lutego 2009 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru: k-171). Pismem z dnia 3 marca 2009 r. J. J. został wezwany do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy, a w dniu 6 marca 2009 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W przedstawionym stanie faktycznym skarga J. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podnieść, iż skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.

o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. Nr 179, poz. 1843 - zwanej dalej: ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

W przedmiotowej sprawie nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności podejmowane były prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Po rozstrzygnięciu pytania prawnego skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 125/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 21 października 2008 r. podjął zawieszone postępowanie w niniejszej sprawie i niezwłocznie wyznaczył termin rozprawy na dzień 10 grudnia 2008 r., kiedy to zapadł wyrok uchylający zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Ponad dwuletni okres jaki upłynął od wniesienia skargi do jej rozpoznania przez Sąd I instancji spowodowany był koniecznością oczekiwania na rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego w kwestii zgodności z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach oraz stanowiącego podstawę do jego wydania art. 237 § 1 pkt 2 i 3 Kodeksu pracy. Stanowisko wyrażone w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r. miało decydujące znaczenie dla sposobu rozpoznania przez Sąd I instancji niniejszej sprawy. Podkreślić należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawiesił postępowanie w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i stosownie do jego treści nie podejmował czynności w sprawie do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia. Zatem samo zawieszenie postępowania na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie daje podstaw do przyjęcia, że w sprawie zachodzi nieuzasadniona przewlekłość postępowania, tym bardziej iż zasadność zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2007 r. oddalającym zażalenie na postanowienie z dnia 30 maja 2007 r. o zawieszeniu postępowania. Podkreślić również należy, iż wyrokiem z dnia 10 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał merytorycznie skargę J. J. uchylając zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego postępowanie sądowe toczące się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1024/08 nie trwało dłużej niż było to konieczne, terminowo i prawidłowo podejmowano poszczególne czynności sądowe, a tym samym nie naruszono prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł o oddaleniu skargi na przewlekłość postępowania.