Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 983/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-01-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, par.2, par.3, par.4, par.5, art. 225
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości w podatku od towarów i usług za okresy grudzień 2010 r., od stycznia do kwietnia 2011 r. oraz lipiec 2011 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi p o s t a n a w i a I. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...], II. zwrócić stronie kwotę [...](słownie: [...]) złotych tytułem nienależnie uiszczonego wpisu od wniosku.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił W. S. (dalej: "Skarżący") wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości w podatku od towarów i usług za okresy grudzień 2010 r., od stycznia do kwietnia 2011 r. oraz lipiec 2011 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi.

Uzasadniając ww. postanowienie Sąd wskazał, iż wniosek Skarżącego nie zawierał uzasadnienia, a tym samym nie zostały uprawdopodobnione przesłanki do przyznania mu ochrony tymczasowej.

Pismem z dnia 15 grudnia 2017 r. Skarżący wniósł ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W ocenie Skarżącego okoliczność uzasadniającą przyznanie ochrony tymczasowej stanowi doręczenie upomnień Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego nr [...] oraz [...] dotyczących obowiązku uregulowania za [...] Sp. z o.o. należności podatkowych w wysokości [...] zł. Ponadto podniósł, że nie był w stanie dostosować się do ww. upomnień bowiem utrzymuje się z emerytury, a wcześniej utrzymywał się z renty.

Ponadto w dniu 1 grudnia 2017 r. do [...] Urzędu Skarbowego [...] wpłynęły tytuły wykonawcze wystawione przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego. W ślad za tymi tytułami w dniu 11 grudnia egzekutor sporządził protokół zajęcia i odbioru ruchomości oraz protokół o stanie majątkowym.

Końcowo Skarżący wskazał, że nie prowadzi obecnie żadnej działalności gospodarczej, nie posiada żadnego majątku, swoje udziały w [...] Sp. z o.o. podarował synowi P. S. . Utrzymuje się obecnie wyłącznie z emerytury. Podkreślił, że ze względu na wiek i terminy rozstrzygania spraw w postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczenie do kontynuacji postępowania wykonawczego skarbowego może pociągać za sobą szczególnie dotkliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Zdaniem Skarżącego przedstawiona przez niego argumentacja uzasadnia wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej.

Do pisma Skarżący załączył: upomnienie z dnia 11 października 2017 r. nr UP [...] i nr UP [...], tytuł wykonawczy z dnia 27 listopada 2017 r. nr [...], [...], [...], nr [...], protokół zajęcia i odbioru ruchomości oraz protokół o stanie majątkowym zobowiązanego.

W dniu 21 grudnia 2017 r., Sąd zarządził o doręczeniu organowi ponownego wniosku Skarżącego wraz z załącznikami, celem zajęcia stanowiska. Zobowiązał organ także do udzielenia informacji o przebiegu postępowania egzekucyjnego, tj. podjętych czynnościach i wyegzekwowanej zaległości podatkowej. Organ udzielił odpowiedzi pismem z dnia 8 stycznia 2018 r. wskazując, iż postępowanie egzekucyjne wobec Skarżącego prowadzi Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego [...]. Ponadto wskazał, że w dniu 11 grudnia 2017 r. organ egzekucyjny dokonał zajęcia ruchomości w postaci motocykla marki [...], rok prod. 2011, nr rej. [...]; w dniu 21 grudnia 2017 r. dokonano wpisu ww. ruchomości do Rejestru Zastawów Skarbowych, a zawiadomieniami z dnia 12 grudnia 2017 r. organ dokonał zajęcia świadczenia emerytalno-rentowego wypłacanego przez ZUS oraz skierował zajęcia do banków: [...].

W protokole o stanie majątkowym sporządzonym w dniu 11 grudnia 2017 r. zobowiązany wskazał, że posiada spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu nr [...] położonego w W. przy ul. [...], a także ustalono, że zobowiązany jest właścicielem nieruchomości objętej księgą wieczystą nr [...] oraz posiada udział [...] w nieruchomości objętej księgą wieczystą nr [...] (w dniu 3 stycznia 2018 r. złożono elektroniczne wnioski o wpis hipoteki przymusowej na ww. nieruchomościach).

W dniu 4 stycznia 2018 r. wpłynęło do Sądu pismo z dnia 3 stycznia 2018 r. Skarżącego zatytułowane wniosek o wstrzymanie wykonalności. Pismo posiada identyczną treść, jak wniosek Skarżącego z dnia 15 grudnia 2017 r. Załączono do niego kopie dokumentów przesłanych wcześniej za ww. pismem. Dodatkowo w dniu 3 stycznia 2018 r. Skarżący uiścił w kasie Sądu wpis w kwocie [...]zł tytułem wniosku o wstrzymanie wykonalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Szkoda, o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. to taka szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu jest przedstawienie twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność wniosku. Ciężar wykazania, iż ustawowe przesłanki zaistniały, spoczywa na wnioskodawcy.

Przedmiotowy wniosek jest drugim wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wcześniejszy wniosek załatwiono odmownie prawomocnym postanowieniem Sądu z 20 listopada 2017 r.

Zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania aktu sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Zmiana ta, mająca przemawiać za zmianą lub uchyleniem postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, również powinna być przez wnioskodawcę uprawdopodobniona.

W ponownym wniosku Skarżący nie uprawdopodobnił zmiany okoliczności, mogącej skutkować zmianą lub uchyleniem postanowienia z dnia 20 listopada 2017 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Skarżący ograniczył się jedynie do twierdzeń o charakterze ogólnym wskazując, że kontynuacja postępowania wykonawczego skarbowego może wywołać dla niego szczególnie dotkliwe i nieodwracalne skutki. Skarżący nie określił, jakie konkretnie skutki albo jaką szkodę może wywołać wykonanie decyzji.

Skarżący załączył wprawdzie do ponownego wniosku dokumenty potwierdzające podjęte przez organ podatkowy czynności egzekucyjne i zabezpieczające. Nie wskazał jednak żadnych informacji o szkodzie i skutkach kwalifikowanych, tzn. przekraczających normalne następstwa związane z wykonaniem aktu.

Powyższe prowadzi do wniosku, że w sprawie nie zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 4 p.p.s.a. Przez zmianę okoliczności należy rozumieć zmianę okoliczności faktycznych, jakie organ przyjął za przesłankę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia odmiennej treści niż to, które zostało wydane uprzednio. Na stronie domagającej się zmiany lub uchylenia postanowienia spoczywa ciężar wykazania takiej zmiany okoliczności, która czyni zasadnym jej wniosek.

W rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Sz 983/17 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, dlatego wniosek w tym przedmiocie nie został uwzględniony.

Wobec opłacenia wniosku kwotą [...]zł, mimo że wniosek ten nie podlega opłacie, o której mowa w § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), zaktualizował się obowiązek zwrotu przedmiotowej opłaty z urzędu, na koszt strony.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 4 i 5 oraz art. 225 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I i II sentencji.