Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 667/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-12-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski Sędziowie WSA Bożena Popowska WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2009 r. sprawy ze skargi I.B. i J.W. na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę /-/ I. Kucznerowicz /-/ J. Stankowski /-/ B. Popowska


UZASADNIENIE

Decyzją Starosty Poznańskiego z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] na podstawie art.151 §2, art.146 §2, art.104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zmianami) po wznowieniu - z urzędu - postępowania administracyjnego (Postanowienie z dnia [...] marca 2008 r.) w sprawie Decyzji Nr [...] Starosty Poznańskiego, z dnia [...] września 2007 r., dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia [...] "A." Sp. z o.o. w P., ul. K. [...] pozwolenia na budowę parkingu wraz z drogami dojazdowymi i chodnikami przy zespole zabudowy mieszkaniowo - usługowej w S., przy ul. G., ul. T., na terenie działek o numerach ewidencyjnych: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] -obręb S. stwierdzono, że Decyzja Nr [...] z dnia [...] r. została wydana z naruszeniem prawa polegającym na wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego wg planu zagospodarowania terenu inwestycji (sporządzonego przez osobę posiadającą właściwe uprawnienia budowlane), który nie wykazywał istniejącej kolizji zamierzenia inwestycyjnego z drzewami na działce [...]. Nadto nie uchylono decyzji nr [...] pozwolenia na budowę parkingu wraz z drogami dojazdowymi i chodnikami przy zespole zabudowy mieszkaniowo - usługowej w S., przy ul. G., ul. T. z tego powodu, że w trakcie wznowionego postępowania administracyjnego Inwestor przedłożył uzupełnienie do projektu budowlanego przedmiotowej inwestycji z uwidocznioną kolizją inwestycji z zielenią (ok. 150 sztuk drzew i krzewów) oraz zgodę Burmistrza Miasta i Gminy S. na usunięcie drzew i krzewów w rejonie planowanej inwestycji, pod warunkiem dokonania nasadzeń zamiennych.

Do Decyzji Nr [...] Starosty Poznańskiego z dnia [...].09.2007 r. pozwolenia na budowę parkingu wraz z drogami dojazdowymi i chodnikami przy zespole zabudowy mieszkaniowo-usługowej w S., przy ul. G. i T. dodano zastrzeżenie o następującej treści: przed rozpoczęciem robót budowlanych należy uzyskać ostateczną decyzję zezwalającą na usunięcie drzew i krzewów w rejonie przedmiotowej inwestycji.

Odwołanie od tej decyzji wniósł adwokat D.K., działający w imieniu I.B. i J.W. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 19 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zw. z art. 7 k.p.a. polegające na zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu inwestorowi pozwolenia na budowę parkingu wraz z drogami dojazdowymi i chodnikami pomimo nie spełnienia wymogów w zakresie odległości pomiędzy poszczególnymi miejscami parkingowymi a granicami działki budowlanej oraz oknami pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynkach mieszkalnych. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podniósł, że należy zwrócić uwagę na kwestię wymogów w zakresie odległości pomiędzy poszczególnymi miejscami parkingowymi, a granicą działki budowlanej oraz oknami pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w sąsiadujących budynkach mieszkalnych. Art. 19 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie wskazuje jako konieczną dla zgrupowań obejmujących powyżej 60 miejsc odległość 20 metrów od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym do wydzielonych miejsc postojowych oraz odległość 16 metrów od wydzielonych miejsc postojowych do granicy działki budowlanej. Analiza map projektów przedmiotowego parkingu wraz z drogami dojazdowymi oraz chodnikami prowadzi do ustalenia, iż zgrupowanie miejsc parkingowych obejmuje circa 200 miejsc parkingowych oraz, iż projekt nie spełnia wymogów zarówno w zakresie odległości pomiędzy wydzielonymi miejscami parkingowymi, a granicami działki budowlanej jak i wymogów w zakresie odległości pomiędzy wydzielonymi miejscami parkingowymi a oknami pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w sąsiadujących z planowaną inwestycją budynkach mieszkalnych. Powyższe dyskwalifikuje możliwość wybudowania przedmiotowego kompleksu parkingowego w kształcie objętym zaskarżoną decyzją i winno skutkować jej uchyleniem.

Działający w imieniu spółki pod firmą [...] "A." spółka z o.o. w odpowiedzi na powyższe odwołanie wnieśli o pozostawienie bez rozpoznania tego odwołania. W uzasadnieniu podniesiono że decyzja, od której wniesione zostało odwołanie jest decyzją ostateczną. Decyzja ostateczna korzysta z ochrony trwałości zgodnie z art. 16 § 1 k.p.a. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, dokonanie przez organ administracji weryfikacji w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu przepisu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 1999 roku, sygn. akt IV SA 2273/1998, Lex nr 48734).

Niezależnie od powyższego należy wskazać na fakt, że ani I.B. ani J.W. nie są stronami niniejszego postępowania.

Zgodnie z przepisem art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że z faktu prowadzonej przez [...] "[...]" Sp. z o.o. budowy parkingu nie wynikają żadne ograniczenia w zagospodarowaniu działek sąsiednich, należących do I.B. i J.W. Ponadto należy podkreślić, że przedmiotowe działki są już od wielu lat w pełni zagospodarowane. To, co mogło powstać na tych działkach, już dawno powstało.

Ponadto należy zauważyć, że osoby składające w niniejszej sprawie odwołanie od decyzji (reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem) nie wskazują żadnego przepisu prawa, z którego miałoby wynikać ograniczenie w możliwości zagospodarowania działek należących do tych osób na skutek prowadzonej przez [...] "A." Sp. z o.o. inwestycji.

Postanowieniem Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] stwierdzono, iż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia . Podstawą tego postanowienia były przepisy art. 134, art. 123, w związku z art. 58 § 2 stawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego - zwanej dalej "k.p.a." (Dz. U. z 2000 r Nr 98. poz. 1071, z późn. zm.), w związku z postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2009 r. sygn. [...] wyznaczającej wojewodzie, w trybie art. 37 § 2 k.p.a. termin do załatwienia odwołania Państwa A.i Z.R. (z [...] sierpnia 2008 r.) od decyzji Starosty Poznańskiego z [...] lipca 2008 r. sygn. [...], orzekającej o wydaniu decyzji własnej z [...] września 2007 r. nr [...] z naruszeniem prawa (decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę parkingu wraz z drogami dojazdowymi i chodnikami w S., przy ul. G. – T., działki nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [....], [....], [...], [....], [...], [...], [...], [...], [...]. W uzasadnieniu podniesiono, iż przedmiotowe postępowanie wznowieniowe starosta przeprowadził z urzędu, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (postanowienie starosty, z [...] marca 2008 r. sygn. [...]). Następnie postanowieniem, z [...] marca 2008 r. sygn. [...], wstrzymał wykonanie swojej decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] (z [...] września 2007 r.). Ostatecznie, postępowanie wznowieniowe starosta zakończył decyzją, z [...] lipca 2008 r. W terminie określonym, art. 129 § 2 k.p.a. strony biorące udział w postępowaniu odwołania nie wniosły. Na tej podstawie starosta, w dniu [...] lipca 2008 r. potwierdził, iż decyzja o pozwoleniu na budowę jest decyzją ostateczną.

Złożenie podania, z [...] sierpnia 2008 r. w siedzibie starosty, w dniu [...] sierpnia 2008 r. wskazuje niepodważalnie, iż w sprawie wystąpiła przesłanka określona przepisem art. 134 k.p.a. tj. nastąpiło wniesienie podania z naruszeniem terminu 14 dniowego, (art. 129 § 2 k.p.a.) do wniesienia odwołania. Podanie wnioskodawców z [...] sierpnia 2008 r. nie zawiera wniosku o ewentualne przywrócenie terminu (art. 58 § 1 i § 2 k.p.a.).

Treść art. 134 k.p.a. będącego bezwzględnie obowiązującą normą prawną wskazuje na związany charakter rozstrzygnięcia i nie pozostawia organowi odwoławczemu jakiejkolwiek sfery uznania.

Wniesienie odwołania z uchybieniem terminu nie wszczyna postępowania odwoławczego, a jedynie nakłada na organ odwoławczy obowiązek stwierdzenia uchybienia terminu w drodze postanowienia.

Zauważyć również należy, iż postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania ma charakter wyłącznie procesowy. Z tego powodu, brak jest podstawy prawnej do zamieszczania w jego uzasadnieniu treści dotyczącej uzasadnienia kwestionowanej decyzji. Treść ta, bowiem dotyczy kwestii merytorycznych, które nie mogą być rozstrzygane w drodze postanowienia wydanego w oparciu o art. 134 k.p.a.

Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł pełnomocnik I.B. i J.W. adwokat D.K.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 57 § 1 i 5 pkt 2 kpa i art. 129 § 2 kpa w zw. z art. 6 kpa poprzez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że skarżący uchybili terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Poznańskiego z dnia [...] lipca 2008 roku, gdy tymczasem w/w decyzję dnia 12 sierpnia 2008 roku doręczono skarżącym, którzy w 13 dniu ustawowego terminu tj. 25 sierpnia 2008 roku wnieśli odwołanie od przedmiotowej decyzji. W uzasadnieniu podkreślono, iż przedmiotowe postępowanie dotyczy budowy parkingu wraz z drogami dojazdowymi i chodnikami w rejonie ulic G. i T. w S. Skarżący są użytkownikami wieczystymi nieruchomości położonych bezpośrednio przy planowanej inwestycji oraz właścicielami znajdujących się na nich budynków. Wobec powyższego w postępowaniu tym skarżącym przysługuje przymiot strony. Zgodnie bowiem z art. 28 kpa stroną postępowania administracyjnego jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Konkretyzacją tego przepisu w postępowaniu administracyjnym w sprawie wydania pozwolenia na budowę jest art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, w myśl którego stronami tego postępowania są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Z niewiadomych względów Organ I instancji w toku postępowania wznowieniowego nie podjął jakichkolwiek działań, które zmierzałyby do ustalenia wszystkich stron tegoż postępowania, czym zapewniłby im możliwości obrony swoich praw i interesów. Powyższe jest tym bardziej niezrozumiałe, że przed Wojewodą Wielkopolskim toczyło się postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Poznańskiego z dnia [...] września 2007 roku nr [...] ([...]) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej zezwolenia na budowę przedmiotowego parkingu wraz z drogami dojazdowymi i chodnikami (obecnie na etapie odwoławczym przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego), w którym skarżącym przysługiwał status strony. Nadmienić także należy, iż w razie gdyby Organ I instancji uznał, że skarżącym nie przysługiwał przymiot strony rzeczonego postępowania, to winien w stosunku do nich umorzyć postępowanie na zasadzie art. 105 § 1 kpa jako bezprzedmiotowe.

W związku z powyższymi ustaleniami, mając na względzie fakt, iż skarżącym doręczono decyzję Starosty Poznańskiego z dnia [...] lipca 2008 roku nr [...] w dniu [...] sierpnia 2008 roku, to stosownie do art. 57 § 1 kpa 14 - dniowy termin do złożenia odwołania od rzeczonej decyzji rozpoczął bieg wobec skarżących w dniu 13 sierpnia 2008 roku, upływał zaś w dniu 26 sierpnia 2008 roku. Skarżący natomiast odwołanie od w/w decyzji Starosty Poznańskiego złożyli w ustawowym terminie przewidzianym dla tego rodzaju czynności procesowej, tj. w dniu 25 sierpnia 2008 roku, albowiem nadali je tego dnia w Filii Urzędu Pocztowego Poznań [...] mieszczącej się przy ul. S. [...] w Poznaniu. Powyższe odpowiada normie prawnej wynikającej z art. 57 § 5 pkt 2 kpa, stosownie do której termin do podjęcia określonej czynności procesowej uważa się za zachowany, jeśli przed upływem terminu pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. W błędzie jest zatem Wojewoda Wielkopolski, który w uzasadnieniu kwestionowanego postanowienia wskazuje, że złożenie podania nastąpiło w siedzibie Starosty Poznańskiego w dniu 27 sierpnia 2008 roku. W tym dniu do organu odwoławczego wpłynęła przesyłka polecona nr [...], która nadana została dnia 25 sierpnia 2008 roku i ten dzień należy traktować jako dzień złożenia odwołania. Dodatkowo wymaga podkreślenia, iż w aktach Wojewody Wielkopolskiego nr [...] znajduje się koperta w/w przesyłki ze stemplem pocztowym zawierającym datę jej nadania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153/02/1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego.

Decyzją Starosty Poznańskiego z dnia [...] lipca 2008 r. stwierdzono, że decyzja nr [...] z dnia [...] września 2007 r. została wydana z naruszeniem prawa polegającym na wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego wg planu zagospodarowania terenu inwestycji, który nie wykazywał kolizji zamierzenia inwestycyjnego z drzewami na działce [...]. Nadto nie uchylono decyzji nr [...] pozwolenia na budowę parkingu wraz z drogami dojazdowymi i chodnikami przy zespole zabudowy mieszkaniowo – usługowej w S., przy ul. G. i T. Powodem tego był fakt, że w trakcie wznowionego postępowania administracyjnego Inwestor przedłożył uzupełnienie do projektu budowlanego przedmiotowej inwestycji z uwidocznioną kolizją inwestycji z zielenią oraz zgodą Burmistrza Miasta i Gminy S. na usunięcie drzew i krzewów w rejonie planowanej inwestycji, pod warunkiem dokonania nasadzeń zamiennych. Decyzja ta nie została doręczona I.B. i J.W.

Na podstawie akt ustalono, iż decyzję z [...] lipca 2008 r. strona biorąca udział w postępowaniu odebrała w dniu [...] lipca 2008 r. (akta sprawy karta 47 akt administracyjnych). Więc termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 18 lipca 2008 r. Na tej podstawie starosta, w dniu 21 lipca 2008 r. stwierdził. iż decyzja ta jest ostateczna. Decyzja ostateczna korzysta z trwałości zgodnie z art. 16 § 1 kpa. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, dokonanie przez organ administracyjny weryfikacji w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu przepisu art. 156 § 1 pkt 2 kpa (wyrok NSA z dnia 10 listopada 1999 r., sygn. akt IV SA 2273/1998, Lex nr 48734).

Niezależnie od powyższego należy wskazać na fakt, że ani I.B. ani J.W. nie są stronami niniejszego postępowania.

Zgodnie z przepisem art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

Jak wskazuje się w komentarzu do Prawa budowlanego, autorstwa Z. Kostki:

"ustępy 2 i 3 komentowanego artykułu zostały dodane do ustawy Prawo budowlane ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. nr 80, poz. 718 ze zm.), której celem było uproszczenie procedur związanych z przebiegiem procesu budowlanego. W tym przypadku uproszczenie ma polegać na odstąpieniu od automatycznego uznawania za stronę postępowania w sprawie pozwolenia na budowę właścicieli i użytkowników nieruchomości sąsiednich. Instrumentem do tego prowadzącym ma być ograniczenie stron do inwestora oraz właścicieli, użytkowników wieczystych i zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze działania obiektu" (Z.Kostka, Prawo budowlane. Komentarz.).

Zgodnie z przepisem art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, przez pojęcie "obszar oddziaływania obiektu" należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu.

Jak wskazuje się w literaturze przedmiotu, w omawianym przepisie "chodzi o wszelkie przepisy, które wymuszając jakiekolwiek ograniczenia w zagospodarowaniu terenu z powodu istnienia w sąsiedztwie innego obiektu budowlanego. Przede wszystkim będą to przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690 ze zm.). Na przykład w § 271 tego rozporządzenia określono odległości zależne od rodzaju budynków, jakie winny być zachowane pomiędzy budynkami z uwagi na ochronę przeciwpożarową. Wybudowanie budynku określonego rodzaju na jednej działce powoduje zatem ograniczenia w zagospodarowaniu działki sąsiedniej, które polegają na tym, że jej właściciel, chcąc wybudować na swojej nieruchomości budynek, będzie musiał zachować odpowiednią odległość od budynku wcześniej postawionego" (Z.Kostka, Prawo budowlane, Komentarz.).

Powyższe rozumienie omawianych przepisów Prawa budowlanego jest w pełni zgodnie z orzecznictwem sądowym. I tak, w wyroku z dnia 20 czerwca 2006 r., sygn. akt VII SA/WA 1454/2005 (LEX nr 214065) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazuje, że:

"1. Tylko ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości związane z konkretnym przepisem prawa wprowadzającym takie ograniczenia dają prawo właścicielowi, zarządcy lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości do uczestnictwa w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę. Ograniczenia, które nie są wynikiem istnienia przepisów prawnych nie dają podstawy do uznania danego podmiotu za stronę postępowania w sprawie, której przedmiotem jest wydanie pozwolenia na budowę. Osoba taka może mieć w takim postępowaniu interes faktyczny, a nie interes prawny. Sam fakt, iż dany podmiot jest właścicielem, zarządcą lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, na której ma być realizowana inwestycja nie jest wystarczającą podstawą do uznania, iż podmiotowi takiemu przysługuje status strony w postępowaniu dotyczącym wydania pozwolenia na budowę.

2. Powstający hałas oraz spaliny powstające w wyniku korzystania z samochodów przez użytkowników garaży nie mogą być podstawą do uznania, iż nieruchomości należące do skarżących znajdują się w obszarze oddziaływania projektowanych obiektów. Są to okoliczności faktyczne mogące powodować zmniejszenie komfortu korzystania z nieruchomości..."

Z kolei w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 1896/2006 (LEX nr 302457) czytamy, że: "Celem art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego jest niewątpliwie zawężenie kręgu stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę jedynie do wymienionych tam podmiotów, dla których planowana inwestycja może powodować ograniczenia w zagospodarowaniu ich nieruchomości, przy czym ograniczenie to wynikając z przepisów odrębnych, musi godzić w konkretne uprawnienia tych podmiotów do zagospodarowania ich nieruchomości. Czyni to stroną postępowania budowlanego jedynie tego, komu oddziaływanie zamierzonej inwestycji może ograniczyć prawo do zgodnego z prawem zagospodarowania jego nieruchomości".

W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że z faktu prowadzonej przez [...] "[...]" Sp. z o.o. budowy parkingu nie wynikają żadne ograniczenia w zagospodarowaniu działek sąsiednich, należących do I.B. i J.W. Ponadto należy podkreślić, że przedmiotowe działki są już od wielu lat w pełni zagospodarowane. To, co mogło powstać na tych działkach, już dawno powstało.

Ponadto należy zauważyć, że osoby składające w niniejszej sprawie odwołanie od decyzji (reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem) nie wskazują żadnego przepisu prawa, z którego miałoby wynikać ograniczenie w możliwości zagospodarowania działek należących do tych osób na skutek prowadzonej przez [...]"A." Sp. z o.o. inwestycji.

W skardze podniesiono zarzut, iż zaskarżone postanowienie wojewody narusza przepis art. 57 § 1 i 5 pkt 2 kpa oraz art. 129 § 2 w zw. z art. 6 kpa poprzez błędną jego wykładnię i wniesiono o jego uchylenie.

Sąd nadto zauważa, że skarżący pomija fakt, iż termin do wniesienia odwołania liczony jest od daty doręczenia rozstrzygnięcia administracyjnego w sprawie stronom biorącym udział w postępowaniu. W sprawie termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 18 lipca 2008 r.

Jeżeli natomiast odwołanie wnosi podmiot, po upływie terminu do wniesienia odwołania, który nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym i uznaje się za stronę postępowania, to taki wniosek może być rozpatrzony w odrębnym postępowaniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Takiego wniosku jednak w aktach sprawy nie odnotowano.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 151 ppsa skargę oddalił.

/-/I. Kucznerowicz /-/J. Stankowski /-/B.Popowska

za nieobecnego Sędziego

/-/B. Popowska

MB