Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 146/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-04-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od opłat sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie opłaty targowej p o s t a n a w i a przyznać J. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu skarżąca zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W jego uzasadnieniu podniosła, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem, który jest właścicielem gospodarstwa rolnego o pow. 2,30 ha. Sama prowadzi natomiast działalność gospodarczą, która nie przynosi dochodów. Ze złożonego w sprawie sygn. akt I SA/Lu 448/14 wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz złożonych tam wyjaśnień skarżącej wynika natomiast, że miesięczna wysokość dochodu z handlu na wolnym powietrzu (który jest jedynym) wynosi [...] zł netto. Majątek małżonków stanowi natomiast dom jednorodzinny o pow. [...] m2, w którym zamieszkują oraz budynek gospodarczy. Z osiąganego dochodu małżonkowie ponoszą koszty utrzymania domu: energia elektryczna (100 zł), telefon (50 zł), woda (100 zł), gaz (100 zł) i wywóz śmieci (nie podano kwoty należności) oraz zakup żywność (450 zł). Ponadto skarżąca opłaca podatek od nieruchomości (450 zł rocznie) i składki w KRUS (ok. 1000 zł kwartalnie). Oprócz tego obciąża ją czynsz z tytułu dzierżawy terenu, na którym prowadzi handel.

Referendarz sądowy rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż rozpatrując przedmiotowe żądanie referendarz sądowy poddał analizie nie tylko wniosek strony złożony do akt niniejszej sprawy, lecz również dokumenty i oświadczenia złożone do akt sprawy o sygn. akt I SA/Lu 448/14, jako znane mu z urzędu. Treść obecnie rozpatrywanego wniosku jednoznacznie bowiem wskazuje, że sytuacja majątkowa i dochodowa skarżącej nie uległa jakiejkolwiek zmianie od czasu rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w ww. sprawie (15 stycznia 2015 r.). Mając zatem na uwadze powyższe oraz zasadę ekonomiki procesowej zawartą w art. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz.1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. zbędnym było wzywanie strony do złożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń. Realizacja tej zasady służy bowiem m.in. odformalizowaniu niektórych czynności procesowych takich jak obligowanie strony do składania dodatkowych dokumentów, które już są w posiadaniu Sądu i mogą zostać wykorzystane w innej sprawie.

Przechodząc do istoty sprawy wskazać należy, że intencją strony jest uzyskanie zwolnienia od kosztów sądowych, tj. otrzymanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Rozstrzygnięcie wniosku sprowadza się więc do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w takim zakresie następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie rozpoznającego wniosek referendarza sądowego okoliczności wskazane przez skarżącą pozwalają stwierdzić, iż spełnione zostały określone w powołanym przepisie przesłanki przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Sytuacja materialna i rodzinną skarżącej (niski realny dochód rodziny, brak oszczędności, a także majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów postępowania), uprawnia bowiem do uznania, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Uwzględnienia wymagał również fakt, że z inicjatywy skarżącej przed tutejszym Sądem toczy się kilkadziesiąt innych postępowań w których również zobowiązana jest do uiszczenia kosztów sądowych.

Z wymienionych względów zasadne jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie w całości od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.

Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.