Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 160/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ: Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Eugeniusz Wasilewski, , , po rozpoznaniu w dniu 16 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku Z. L. z dnia 15 czerwca 2005 r. dotyczącego pisma Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] czerwca 2005r. [...] postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami

a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 powołanego artykułu).

Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje

m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie:

1. wydawania decyzji administracyjnych,

2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty,

3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,

na które służy zażalenie

4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Na wstępie wskazać należy, iż z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa.

W niniejszej sprawie Z. L. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 15 czerwca 2005 r. dotyczącego pisma Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] czerwca 2005 r. [...]. We wniosku z dnia 15 czerwca 2005 r. Z. L. wnosił o uchylenie pisma Prezesa NSA z dnia [...] czerwca 2005 r., nazwanego przez skarżącego "decyzją" odmawiającą "wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji [...] z dnia [...] października 2003 r., odmawiającej udostępnienia informacji publicznej".

Wskazania w tym miejscu wymaga, że pismo Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] czerwca 2005 r. nie jest decyzją administracyjną. Pismem tym organ poinformował skarżącego o braku podstaw prawnych do wszczęcia postępowania

w przedmiocie stwierdzenia nieważności pisma Prezesa NSA z dnia [...] października 2003 r.

Błędne jest przekonanie skarżącego zarówno, co do charakteru pisma Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] czerwca 2005 r. jak i pisma z dnia [...] października 2003 r. Podkreślić należy, że pismo Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] października 2003 r. informowało skarżącego, iż jako strona postępowań prowadzonych w trybie przepisów działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), ma prawo dostępu do akt spraw, udostępnienia których się domaga. Zarówno powołane pismo Prezesa NSA, jak i pismo z dnia [...] czerwca 2005 r., którego uchylenia domagał się Z. L. wnioskiem z dnia 15 czerwca 2005 r. nie stanowią decyzji administracyjnych, a zatem organ nie był zobowiązany w tej sprawie do wydania żadnego

z aktów, ani też podjęcia czynności, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej.

W konsekwencji skarga – jako niedopuszczalna – powinna ulec odrzuceniu.

W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.