Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 954/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2022-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 148 par. 2 w zw. z  art. 49
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jarosław Wichrowski Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) sędzia WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 maja 2022 r. sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Inne z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego pozwolenia wodnoprawnego uchyla zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Dyrektor Zarządu Z. W. [...] w P. postanowieniem z [...] kwietnia 2021r., znak: [...], działając na podstawie art. 148 § 1 i § 2, art. 149 § 3 i § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., zwanej w skrócie "k.p.a."), po rozpatrzeniu wniosków A. Z.:

- z [...] maja 2019 r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Dyrektora Zarządu Z. W. [...] w P. z [...] grudnia 2018 r., znak: [...], na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.;

- z [...] maja 2019 r. w sprawie "przywrócenia terminu wydania decyzji na udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód w zakresie piętrzenia wód do celów energetycznych jazem Byszki w km 6+400 rzeki Gwdy" na podstawie art. 49a, art. 58 § 1, art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.;

- z [...] czerwca 2019 r. dotyczącego "wznowienia postępowania dotyczącego wydania pozwolenia wodnoprawnego na piętrzenie jazem Byszki do celów energetycznych",

na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.:

I. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego, dotyczącego wniosku z [...] maja 2019 r. o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją Dyrektora Zarządu Z. W. [...] w P. z [...] grudnia 2018 r., znak: [...], udzielającą M. B. (tj. Skarżącej Spółce) pozwolenia wodnoprawnego,

II. odmówił przywrócenia terminu wydania decyzji Dyrektora Zarządu Z. W. [...] w P. z [...] grudnia 2018 r., znak: [...], udzielającej M. E. Sp. z o.o., ul. [...], 85-689 B., pozwolenia wodnoprawnego, dotyczącego wniosku z [...] maja 2019 r. o "przywrócenie terminu wydania decyzji na udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód w zakresie piętrzenia wód do celów energetycznych jazem Byszki w km 6+400 rzeki Gwdy" na podstawie art. 49a, art. 58 § 1, art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.,

III. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego, dotyczącego wniosku z [...] czerwca 2019 r. o "wznowienie postępowania dotyczącego wydania pozwolenia wodnoprawnego na piętrzenie jazem Byszki do celów energetycznych", na podstawie art. 145 §1 pkt 5 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją Dyrektora Zarządu Z. W. [...] w P. z [...] grudnia 2018 r., znak: [...], udzielającą M. B. pozwolenia wodnoprawnego.

W uzasadnieniu Dyrektor Zarządu Z. W. [...] w P. (zwany dalej "Dyrektorem Zarządu Zlewni") podniósł, iż przed [...] stycznia 2018 r. postępowanie administracyjne dotyczące udzielenia M. B. pozwolenia wodnoprawnego na "szczególne korzystanie z wód, polegające na piętrzeniu wód rzeki Gwdy jazem zlokalizowanym w km 6+400 rz. Gwdy oraz korzystanie z wód rzeki Gwdy w km 6+400 do celów energetycznych", prowadzone było przez Urząd Marszałkowski Województwa W., Departament Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Urząd Marszałkowski zawiadomieniem z [...] lipca 2017 r., znak: [...], poinformował m.in. A. Z., że "postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego nie może być załatwione w terminie przewidzianym w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego ze względu na konieczność rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego zaistniałym pomiędzy Marszałkiem Województwa W. a Starostą P..

Dnia [...] stycznia 2018 r., zgodnie z art. 525 ust. 1 i 2 ustawy z dnia [...] lipca 2017r. - Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2268 ze zm) zostało utworzone Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody [...].

Prowadzący dalej postępowanie Dyrektor Zarządu Z. pismem z [...] czerwca 2018 r., znak: [...], powiadomił osoby które były wymienione w ww. zawiadomieniu Urzędu Marszałkowskiego z [...] lipca 2017 r. (w tym A. Z.), że ze względu na skomplikowany charakter sprawy został przedłużony termin jej załatwienia.

Po przeanalizowaniu dokumentów przekazanych przez Marszałka Województwa W., Dyrektor Zarządu Zlewni stwierdził, że liczba stron postępowania wszczętego na wniosek M. E. Sp. z o.o. przekracza 20. W związku z tym organ dokonał powiadomienia stron o wykonywanych w ramach postępowania czynnościach - w formie publicznego obwieszczenia, odpowiednio w urzędzie zapewniającym obsługę ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej, albo siedzibie właściwej jednostki organizacyjnej Wód [...], a także w Biuletynie Informacji Publicznej na stronach podmiotowych urzędów starostwa powiatowego i urzędów gmin, właściwych ze względu na zakres korzystania z wód - zgodnie z art. 49 k.p.a.

Dyrektor Zarządu Z. pismem z [...] lipca 2018 r., znak: [...], powiadomił strony w formie obwieszczenia o wszczęciu postępowania administracyjnego i na podstawie art. 10 § 1 K.p.a. o możliwości zapoznania się z dokumentacją oraz przedstawienia swojego stanowiska, jak również powiadomił o możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz do zgłoszonych żądań. Obwieszczenie o wszczęciu postępowania administracyjnego podano również do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie go na tablicy ogłoszeń Zarządu Z. W. [...] w P., na stronie BIP PGW Wody [...] oraz na tablicy ogłoszeń Urzędu M. P. i Starostwa Powiatowego w P. na okres 14 dni. Żadna ze stron nie skorzystała z przysługującego im prawa.

Następnie Dyrektor Zarządu Zlewni decyzją z [...] grudnia 2018 r. znak: [...], udzielił M. B., pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód obejmujące: piętrzenie wód w km 6+400 rzeki Gwdy za pomocą jazu zlokalizowanego na działkach o nr ewid.[...], obręb 0001 Byszki, gm. U. oraz 409, obręb 0039 m. P., gm. P., powiat pilski; korzystanie z wód rzeki Gwdy do celów energetycznych; szczególne korzystanie z wód wykraczające poza korzystanie powszechne lub zwykłe polegające na zapewnieniu wody dla funkcjonowania urządzenia umożliwiającego migrację ryb, tj. dla potrzeb przepławki, w okresie całego roku, w ilości poboru zwrotnego wody.

Na podstawie art. 49 k.p.a. w związku z art. 127 ust. 7a ustawy z dnia [...] lipca 2001 r. - Prawa wodne (zwanej dalej "Prawem wodnym") informacja o wydaniu ww. decyzji została podana w formie publicznego obwieszczenia na stronie BIP PGW Wody [...] oraz w Urzędzie M. P. i w Starostwie Powiatowym w P. na okres 14 dni. Żadna ze stron nie wniosła odwołania od przedmiotowej decyzji.

A. Z. pismem z dnia [...] maja 2019 r. wniósł do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w B. (zwanego dalej "Dyrektorem RZGW"), na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Zarządu Z. z [...] grudnia 2018 r., znak: [...]. P. to zostało przekazane według właściwości Dyrektorowi Zarządu Zlewni.

Z kolei pismem z [...] maja 2019 r. A. Z., na podstawie art. 49a, art. 58 § 1, art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., wniósł "o przywrócenie terminu wydania decyzji na udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie wód w zakresie piętrzenia wód do celów energetycznych jazem Byszki w km 6+400 rzeki Gwdy," w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Zarządu Z. z [...] grudnia 2018 r., znak: [...].

Ponadto A. Z., pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. ponownie wniósł "o wznowienie postępowania dotyczącego wydania pozwolenia wodnoprawnego na piętrzenie jazem Byszki do celów energetycznych" w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Zarządu Z. z [...] grudnia 2018 r., znak: [...].,tym razem na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Dyrektor Zarządu Zlewni stwierdził że doszło do przekroczenia przez A. Z. terminu do złożenia wniosków o wznowienie postępowania.

Organ poinformował, że w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją Dyrektora Zarządu Z. z [...] grudnia 2018 r. wnioskodawca, właściciel wody, właściciel urządzeń wodnych, uprawniony do korzystania z wód oraz uprawniony do rybactwa - otrzymywali wszelką korespondencję w przedmiotowej sprawie indywidualnie, na podstawie art. 127 ust. 7a Prawa wodnego. Ostatnia ze stron postępowania, która otrzymywała wszelką korespondencję w przedmiotowej sprawie indywidualnie, tj. właściciel wody, odebrał decyzję [...] grudnia 2018 r.

Natomiast A. Z., jako strona postępowania był informowany o wszczęciu postępowania administracyjnego i o wydaniu decyzji Dyrektora Zarządu Z. z [...] grudnia 2018 r. tak jak pozostałe strony postępowania - w formie obwieszczenia, zgodnie z art. 49 k.p.a.

W przypadku zawiadamiania stron o decyzjach lub innych czynnościach organu administracji poprzez obwieszczenie, kluczowym jest określenie dnia skutecznego zawiadomienia (dokonania zawiadomienia), który następuje z upływem 14 dni od dnia obwieszczenia. Rozpoczęcie biegu tego terminu następuje pierwszego dnia, w którym obwieszczenie zostało udostępnione publicznie (tj. od dnia [...] grudnia 2018 r. umieszczenia w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie jednostki organizacyjnej Wód [...] RZGW w B.).

Natomiast gdy publiczne ogłoszenie dokonywane było w różnych miejscach i za pomocą różnych środków przekazu, jak miało to miejsce w przypadku decyzji Dyrektora Zarządu Z. z [...] grudnia 2018 r. zdaniem organu należało ustalić dzień, w którym obwieszczenie o wydaniu przez Organ ww. decyzji zostało zamieszczone najpóźniej (tj. od dnia [...] grudnia 2018 r., w którym wywieszono obwieszczenie na tablicy ogłoszeń Starostwa Powiatowego w P.) i od tego dnia należy liczyć termin 14 dni, po upływie którego zawiadomienie o wydaniu decyzji uważa się za dokonane. Przyjęto, że termin ten upłynął w [...] stycznia 2019 r.

Organ w niniejszej sprawie uznał, że przewidziany w przepisie art. 148 § 2 k.p.a. miesięczny termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., w odniesieniu do podmiotów, którym na mocy przepisu szczególnego decyzja kończąca dane postępowanie była komunikowana w drodze publicznego ogłoszenia, rozpoczyna swój bieg w piętnastym dniu po ogłoszeniu tej decyzji i to bez względu na to, czy ów podmiot z takim ogłoszeniem rzeczywiście się zapoznał. Zatem przyjęto, iż termin ten biegł od [...] stycznia 2019 r. i zakończył się [...] lutego 2019 r.

Mając powyższe na uwadze organ I instancji uznał, że wniosek o wznowienie postępowania z [...] maja 2019 r., który został złożony przez stronę [...] maja 2019 r., został złożony z uchybieniem miesięcznego terminu liczonego od momentu kiedy strona dowiedziała się o decyzji kończącej postępowanie w sprawie. Podobne uchybienie nastąpiło w przypadku wniosku z [...] maja 2019 r., którego wpływ do Zarządu Z. w P. nastąpił [...] maja 2019 r., a więc również po terminie.

Za spóźniony organ uznał także wniosek A. Z. z [...] czerwca 2019 r. (wpływ do Zarządu Z. W. [...] w P. w dniu [...] czerwca 2019 r.), o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Organ przyjął, że dniem dowiedzenia się przez wnioskodawcę o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia, czyli dniem dowiedzenia się o nowych okolicznościach faktycznych i nowych dowodach istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję, był dzień, w którym zawiadomienie poprzez publiczne obwieszczenie uważa się za dokonane, czyli dzień [...] stycznia 2019 r., analogicznie jak w przypadku dwóch pierwszych wniosków o wznowienie postępowania.

Wniosek z dnia [...] czerwca 2019 r., uzasadniono tym, że 24 i [...] czerwca 2018 r. jego autor sam dokonał pomiaru głębokości zalegania wód gruntowych w punktach zaznaczonych na mapie rys. 10.6 z ekspertyzy prof. Unickiego "Ocena oddziaływania piętrzenia wody w rzece Gwdzie w MEW Byszki na przyległe użytki rolne skarżących się rolników obrębu 39 (Motylewo) M. P.".

W wyniku rozpatrzenia zażalenia A. Z. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej postanowieniem z [...] maja 2021 r. znak: [...]:

1) uchylił postanowienie Dyrektora Zarządu Z. z [...] kwietnia 2021 r. w pkt I, którym odmówiono wznowienia postępowania administracyjnego, na wniosek A. Z. z dnia [...] maja 2019 r. o "wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.", w sprawie zakończonej decyzją Dyrektora Zarządu Z. z dnia [...] grudnia 2018 r. udzielającą M. E. Sp. z o.o. pozwolenia wodnoprawnego - i orzekł co do istoty sprawy wznawiając postępowanie administracyjne zakończone decyzją Dyrektora Zarządu Z. z dnia [...] grudnia 2018 r.,

2) uchylił postanowienie Dyrektora Zarządu Z. z [...] kwietnia 2021 r. w pkt II, którym odmówiono przywrócenia terminu wydania decyzji Dyrektora Zarządu Z. z dnia [...] grudnia 2018 r., na wniosek A. Z. z [...] maja 2019 r. o "przywrócenie terminu wydania decyzji na udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód w zakresie piętrzenia wód do celów energetycznych jazem Byszki w km 6+400 rzeki Gwdy", na podstawie art. 49a, art. 58 § 1, art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. - i orzekł co do istoty sprawy wznawiając postępowanie administracyjne zakończone decyzją Dyrektora Zarządu Z. z [...] grudnia 2018 r.,

3) utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Zarządu Z. z [...] kwietnia 2021 r., w pkt III, którym odmówiono wznowienia postępowania na wniosek A. Z. z [...] czerwca 2019 r., o "wznowienie postępowania dotyczącego wydania pozwolenia wodnoprawnego na piętrzenie jazem Byszki do celów energetycznych", na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją Dyrektora Zarządu Z. z [...] grudnia 2018 r. udzielającą M. E. Sp. z o.o. pozwolenia wodnoprawnego.

W uzasadnieniu Dyrektor RZGW zwrócił uwagę, że w zażaleniu z [...] kwietnia 2021 r. A. Z. wskazał, iż nie miał świadomości, że organ prowadzący postępowanie z wniosku M. E. Sp. z o. o. rozpoczął informowanie stron postępowania w oparciu o art. 49 k.p.a. tj. poprzez publiczne obwieszczenie, ponieważ wcześniej o postępowaniu był informowany listownie, a organ nie powiadomił go, że rozpoczyna informowanie stron postępowania w trybie art. 49 K.p.a. Powyższe skutkowało brakiem wiedzy żalącego o zakończeniu postępowania poprzez wydanie decyzji. W przedłożonych organowi I instancji żądaniach o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 ust. 4 (pisma z [...] maja 2019 r. i [...] maja 2019 r.) A. Z. wskazywał, że bez własnej winy nie brał udziału w przedmiotowym postępowaniu.

Organ odwoławczy badając akta sprawy stwierdził, że zawiadomieniem z [...] marca 2018 r., znak: [...] Dyrektor Zarządu Zlewni powiadomił listownie A. Z. o przedłużeniu postępowania znak: [...] w sprawie udzielenia na wniosek M. E. Sp. z o.o. pozwolenia wodnoprawnego i planowanym wydaniu decyzji w przedmiotowej sprawie do [...] czerwca 2018 r. Kolejnym pismem z [...] czerwca 2018 r. znak: [...] organ I instancji powiadomił listownie A. Z. o ponownym przedłużeniu terminu wydania decyzji administracyjnej do [...] września 2018 r. Od tego czasu organ I instancji nie kierował już do A. Z. żadnej korespondencji listownie w sprawie o sygnaturze [...].

Następnie pismem z [...] lipca 2018 r. znak: [...] organ I instancji dokonał powiadomienia stron postępowania (powyżej 20 stron), poprzez publiczne obwieszczenie, o wszczęciu postępowania na wniosek M. E. Sp. z o. o. w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego. Postępowanie o zmienionej sygnaturze sprawy było prowadzone na wniosek M. E. Sp. z o. o. z [...] kwietnia 2017 r. a Spółka nie składała nowych wniosków o wydanie pozwolenia wodnoprawnego. Ww. obwieszczeniem poinformowano strony również o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. W załączniku z wykazem stron postępowania do obwieszczenia nie wskazano jako strony postępowania A. Z..

P. z [...] lipca 2018 r. A. Z. przekazał organowi I instancji materiał dowodowy do prowadzonego postępowania znak: [...] (dokumentacja fotograficzna, informacja o nieprawidłowościach w dokumentacji sprawy, żądanie przeprowadzenia badań hydrologicznych). Organ I instancji pozostawił ww. pismo bez odpowiedzi.

Następnie obwieszczeniem z [...] sierpnia 2018 r. znak: [...] organ I instancji na podstawie art. 49 k.p.a. poinformował strony o zakończeniu postępowania i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań zgodnie z art. 10 k.p.a. W załączniku do obwieszczenia z wykazem stron postępowania jako stronę postępowania nie wskazano A. Z..

Kolejno obwieszczeniem z [...] września 2018 r. oraz obwieszczeniem z [...] października 2018 r. organ I instancji poinformował strony postępowania znak: [...] o dopuszczeniu nowych dowodów tj. "Oceny oddziaływania piętrzenia wody w rzece Gwdzie w MEW Byszki na przyległe użytki rolne skarżących się rolników obrębu 39 Motylewo miasta P." oraz opinii hydrologicznej; poinformował także strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. W załącznikach do obwieszczeń z wykazem stron postępowania jako stronę postępowania również nie wskazano A. Z..

Dnia [...] grudnia 2018 r. pod znakiem [...] Dyrektor Zarządu Z. wydał decyzję w przedmiotowej sprawie udzielając M. E. Sp. z o.o. pozwoleń wodnoprawnych we wnioskowanym zakresie. Na podstawie art. 49 k.p.a. w związku z art. 127 ust. 7a Prawa wodnego informacja o wydaniu decyzji Dyrektora Zarządu Z. z [...] grudnia 2018 r. znak: [...] została podana w formie publicznego obwieszczenia na stronie BIP PGW Wody [...], Urzędzie M. P. i w Starostwie Powiatowym w P. na okres 14 dni. W załączniku z wykazem stron postępowania jako stronę postępowania wskazano A. Z..

Z akt sprawy wynika, że ostatnim dniem wywieszenia obwieszczenia był dzień [...] stycznia 2019 r. (obwieszczenie w Starostwie Powiatowym w P.). Termin do wniesienia odwołania dla stron postępowania upłynął [...] stycznia 2019 r. W związku z powyższym decyzja stała się ostateczna [...] stycznia 2019 r.

P. z [...] czerwca 2019 r. A. Z. złożył odwołanie od przedmiotowej decyzji do Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...], który postanowieniem z dnia [...] września 2019 r. stwierdził niedopuszczalność odwołania z powodu wniesienia odwołania po nabyciu przez decyzję waloru ostateczności wskazując jednocześnie, że stronie przysługuje prawo do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Odnosząc się do powyższego organ II instancji wskazał, że zapis uzasadnienia zaskarżonego postanowienia z [...] kwietnia 2021 r. o niewniesieniu przez żadną ze stron odwołania, nie jest zgodny ze stanem faktycznym, ponieważ odwołanie zostało przez A. Z. wniesione, aczkolwiek po wymaganym terminie.

Dyrektor RZGW nie podzielił stanowiska Dyrektora Zlewni, że wnioski A. Z. o wznowienie postępowania z [...] maja 2019 r. oraz z [...] maja 2019 r. zostały złożone z przekroczeniem terminu na złożenie wniosku w trybie art. 145 § 1 ust. 4 k.p.a., który upłynął [...] lutego 2019 r. (w związku z faktem, że ostatnim dniem publicznego powiadomienia o decyzji ostatecznej był [...] stycznia 2019 r.)

Dyrektor RZGW podniósł, że zgodnie z treścią art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Dzień ten nie musi być tożsamy z ostatnim dniem publicznego obwieszczenia o decyzji. Zdaniem organu odwoławczego A. Z. nie miał wiedzy o toczącym się postępowaniu w sprawie wydania decyzji o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego o sygnaturze: [...] A. Z. był informowany przez Organ I instancji o prowadzonym postępowaniu, lecz o sygnaturze [...] w sprawie wydania na wniosek M. E. Sp. z o. o. z [...] kwietnia 2017 r. Organ kierował do niego w toku prowadzonego postępowania pisma sprawy o sygnaturze [...] za pośrednictwem poczty, utrzymując go w przeświadczeniu, że pod tą sygnaturą akt prowadzi postępowanie. Co więcej - A. Z. pismem z [...] lipca 2018 r. przekazał Organowi I instancji dodatkowy materiał dowodowy do postępowania znak: [...], co pozostało bez odpowiedzi i informacji, czy materiał ten został włączony do akt postępowania. Następnie Dyrektor Zarządu Z. nie kontynuował już postępowania pod sygnaturą [...], a pod sygnaturą [...]. informując o nim pozostałe strony postępowania, których liczba była większa niż 20, w drodze publicznego obwieszczenia. Natomiast wnioskodawca, użytkownik rybacki wód i właściciel wód byli informowani o postępowaniu pocztą tradycyjną. Dodatkowo z akt sprawy nie wynika, aby doszło do umorzenia postępowania prowadzonego pod sygnaturą [...] zainicjowanego na wniosek M. E. Sp. z o. o. z [...] kwietnia 2017 r. Akta sprawy nie wskazują także na powód zmiany sygnatury akt sprawy z [...] na [...]. [...] jednak postępowanie prowadzone pod sygnaturą [...] na wniosek M. E. Sp. z o. o. z [...] kwietnia 2017 r. zostało zakończone decyzją z [...] grudnia 2018 r.

Organ I instancji nie poinformował pisemnie stron postępowania, w tym A. Z., że postępowanie będzie prowadzone pod sygnaturą akt [...], a strony będą informowane w formie publicznego obwieszczenia.

Powyższe w ocenie organu odwoławczego skutkowało brakiem udziału A. Z. w postępowaniu o sygnaturze [...]. Skarżący oczekiwał listownej korespondencji od organu w sprawie pod sygnaturą [...], ponieważ wcześniej Organ I instancji kierował pisma prowadzonego postępowania właśnie w taki sposób.

Wobec tego zdaniem Dyrektora RZGW organ procedujący wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego naruszył zasady ogólne postępowania administracyjnego wyrażone w art. 7, art. 8 i art. 9 k.p.a. ponieważ organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego oraz czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Art. 7 k.p.a. wymaga od organu, aby w toku postępowania stał na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmując wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

Uwzględniając powyższe Dyrektor RZGW uznał za zasadny wniosek A. Z. o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 ust. 4 k.p.a. z uwagi na fakt, że bez własnej winy nie brał on udziału w postępowaniu. Odnośnie terminu złożenia wniosku o wznowienie postępowania organ wskazał, że upływa on po miesiącu od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 K.p.a.), a z zażalenia A. Z. wynika, że niezwłocznie po uzyskaniu informacji o wydaniu decyzji o udzieleniu pozwoleń wodnoprawnych dla M. E. Sp. z o. o. udał się on do Zarządu Z. W. [...] w P. w celu zapoznania się z decyzją. Wnioskiem z [...] maja 2019 r. wystąpił o kopię tej decyzji. W związku z powyższym należy uznać, że z chwilą uzyskania wiedzy o wydanej decyzji rozpoczął się termin miesiąca na złożenie wniosków z 10 maja i z [...] maja 2019 r. o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 ust. 4 K.p.a.

W odniesieniu do wniosku A. Z. z [...] czerwca 2019 r., o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. tj. w przypadku, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, organ odwoławczy uznał, że nie został zachowany termin wskazany w art. 148 § 1 k.p.a. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, tymczasem z wniosku A. Z. z [...] czerwca 2019 r. wynika, że nowe okoliczności, które w jego opinii stanowiły podstawę do wznowienia postępowania, pojawiły się 24 i [...] czerwca 2018 r.

Skargę na postanowienie Dyrektora RZGW wniosła spółka M. B..

Zaskarżonemu postanowieniu Skarżąca Spółka zarzuciła naruszenie:

1) art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i błędną wykładnię polegające na uznaniu, że "skarżący" (tj. wnioskujący o wznowienie postępowania A. Z.) wykazał, iż nie uczestniczył w postępowaniu bez swojej winy, podczas gdy postępowanie było publiczne, jawne, a dostęp do orzeczeń także internetowy poprzez wyszukanie części sygnatury sprawy, a nadto skarżący w tym czasie bywał w Zarządzie Z. W. [...] w P. także osobiście. Nadto nie wynikało z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, by wyszły na jaw okoliczności nieznane organowi wcześniej, a mogące mieć wpływ na treść wydanej decyzji,

2) art. 146 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w sprawie, albowiem decyzja, która zapadnie w wyniku wznowienia postępowania będzie w całości odpowiadać decyzji dotychczasowej, która z kolei odpowiada w istocie w całości decyzji sprzed 10 lat - pierwotnie udzielającej pozwolenia wodnoprawnego dla tej elektrowni na identycznych parametrach technicznych,

3) art. 144 w zw. z art. 138 § 2 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie w sprawie polegające na uchyleniu postanowienia Dyrektora Zarządu Z. z [...] kwietnia 2021r., podczas gdy nie wystąpiła żadna przesłanek umożliwiających uchylenie postanowienia i orzekanie co do istoty sprawy.

Zdaniem Skarżącej Spółki w postępowaniu o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, interes prawny powinien wynikać z przepisów Prawa wodnego, natomiast normą, z której podmiot może wywodzić określone prawa lub obowiązki, jest art. 401 ust. 1 Prawa wodnego. Zgodnie z tym przepisem, stroną postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego jest wnioskodawca oraz podmioty, na które będzie oddziaływać zamierzone korzystanie z wód, lub podmioty znajdujące się w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Powołany wyżej przepis ma charakter przepisu proceduralnego, szczególnego wobec art. 28 k.p.a. z którego wypływa obowiązek organu prowadzącego postępowanie w pierwszej instancji, ustalenia wykazu stron. Stanowi również katalog zamknięty w odniesieniu do podmiotów, które mogą uczestniczyć w postępowaniu o wydanie pozwolenia wodnoprawnego. Skarżąca podniosła również, że art. 393 ust. 3 Prawa wodnego stanowi, iż pozwolenie wodnoprawne nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich, przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń. Z powyższego w ocenie Skarżącej wynika, że już operat wodnoprawny musi zawierać ustalenie obszaru oddziaływania, a tym samym wskazanie konkretnych osób wraz z danymi adresowymi, dlatego trudno zarzucić organowi zaniechanie ustalenia stron postępowania, skoro były te osoby wymienione jako strony w operacie wodnoprawnym stanowiącym podstawę merytorycznego orzekania w przedmiocie decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym.

Skarżąca Spółka zauważyła, że Organ nie wskazuje która norma prawa materialnego lub procedury została naruszona wskutek "zmiany sygnatur".

Skarżąca podniosła, że w istocie nie doszło do zmiany sygnatury ale do zmiany inicjałów pracownika odpowiedzialnego za tę sprawę. Inicjały te nie są sygnaturą, a zmiana w tym zakresie nie powoduje niemożności wyszukania w Biuletynie Informacji Publicznej danej sprawy. Wyszukiwanie za pomocą ogólnodostępnych wyszukiwarek pozwala znaleźć sprawę urzędową (obwieszczenie, ogłoszenie itd.) również po części sygnatury.

Skarżąca zwróciła też uwagę, że bezsprzecznie wnioskodawca jest aktywnym mieszkańcem gminy i często bierze czynny udział w postępowaniach administracyjnych (już tylko toczące się z jego wniosku sprawy Spółki to przynajmniej 4 postępowania); bywa w urzędzie często, kontaktuje się stale telefonicznie/mailowo - tym samym wysoce nieprawdopodobnym jest, by "nie wiedział' o toczącym się postępowaniu w sprawie pozwolenia wodnoprawnego. Dodatkowym argumentem przemawiającym na korzyść tezy o wiedzy wnioskodawcy jest fakt, iż w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym pierwotnie otrzymywał imienne zawiadomienia. Jeśliby nawet przyjąć, że przez 2-3 miesiące nic się nie wydarzyło w toczącym się postępowaniu, to przecież każdy zainteresowany sprawą zasięgnąłby informacji na jakim jest etapie procedowania. Tak też było w sprawie pozwolenia wodnoprawnego, co do którego wydano decyzję identyczną jak ta sprzed 10 lat i wnioskodawca dokładnie wiedział, że nie ma żadnej podstawy prawnej, ani faktycznej do skarżenia, czy już w ogóle wzruszenia tego orzeczenia. Nie ma bowiem żadnych argumentów, które nie były podnoszone w postępowaniu sprzed 10 lat, a które nie zostałyby obalone faktami, ekspertyzami, pomiarami i innymi dowodami.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna aczkolwiek z innej przyczyny niż wskazuje Skarżąca Spółka.

Nie jest kwestionowane w sprawie, że na podstawie art. 49 k.p.a. w związku z art. 127 ust. 7a ustawy z dnia [...] lipca 2001 r. - Prawo wodne, informacja o wydaniu decyzji Dyrektora Zarządu Z. z dnia [...] grudnia 2018 r. znak: [...] została podana w formie publicznego obwieszczenia na stronie BIP PGW Wody [...], Urzędzie M. P. i w Starostwie Powiatowym w P. na okres 14 dni. W załączniku z wykazem stron postępowania jako stronę postępowania wskazano A. Z., a z akt sprawy wynika, że ostatnim dniem wywieszenia obwieszczenia był dzień [...] stycznia 2019 r.

Stosownie do art. 49 k.p.a., strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Szczególny tryb zawiadamiania stron o wydaniu decyzji, jaki z mocy art. art. 49 k.p.a. miał w niniejszej sprawie zastosowanie, każe ustalić, czy zawiadomienie o wydaniu decyzji dokonane w trybie powyższych przepisów w drodze obwieszczenia publicznego można uznać w każdym przypadku za równoważne dowiedzeniu się o decyzji w rozumieniu, jakie temu sformułowaniu przypisuje art. 148 § 2 k.p.a.

Według Sądu, na tak postawione pytanie należało udzielić odpowiedzi przeczącej.

W sprawie, w której przepis szczególny dopuszcza odstąpienie od doręczenia decyzji stronie, poprzestając na zawiadomieniu o wydaniu decyzji poprzez publiczne obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia, a ten moment za termin doręczenia decyzji (art. 49 k.p.a.). Nadanie takiej formuły wskazanej regulacji nawiązuje do instytucji domniemania prawnego polegającej na nakazie przyjęcia przez organ prowadzący postępowanie wniosku domniemania (doręczenie decyzji stronie), gdy stwierdzone zostanie wystąpienie przesłanki domniemania, którą łączyć należy z zastosowaniem określonych przepisem form obwieszczenia o wydaniu decyzji. Ustawodawca przyjmuje w tym zakresie, że zasady wiedzy oraz doświadczenia wskazują na wysokie prawdopodobieństwo, że osoba, której nie została doręczona decyzja, będzie w stanie dowiedzieć się o jej wydaniu, jeżeli wykazuje przynajmniej przeciętnie zainteresowanie sprawami lokalnymi, zaznajamiając się z informacjami zamieszczanymi w prasie oraz w urzędach właściwych dla jej miejsca zamieszkania. Wskazana konstrukcja nawiązuje jednocześnie do tzw. fikcji prawnej. Opiera się ona na określeniu reguły wnioskowania w ten sposób, że każe za ustalone uznawać określone zdarzenie, pomimo że nie zostało ono udowodnione. Z reguły fikcja prawna prowadzi do traktowania za zgodne z rzeczywistym stanem rzeczy ustalenia nieweryfikowalnego. Nie inaczej należy też postrzegać art. 49 k.p.a., uwzględniając, że trudno za zgodne z rzeczywistością uznawać założenie, że wszystkie podmioty, do których skierowane zostało obwieszczenie o wydaniu decyzji miały okazję się z nim w pełni zapoznać. Ustawodawca, stanowiąc nie tyle o doręczeniu decyzji stronom poprzez obwieszczenie, ile o tym, że doręczenie "uważa się za dokonane", potwierdza ten punkt widzenia dotyczący przyjmowanej fikcji prawnej, zdając sobie sprawę, że jej zastosowanie wymusza wyłącznie potrzeba nadania czynnościom procesowym podejmowanym przez organ odpowiedniej skuteczności w warunkach występującego skomplikowanego układu podmiotowego postępowania.

Jeżeli odnieść powyższe do warunków, od których uzależnione jest skuteczne wystąpienie z podaniem o wznowienie postępowania, dostrzec należy, że art. 148 § 2 k.p.a. posługuje się sformułowaniem "dowiedzenia się o decyzji", a więc nawiązuje do zdarzenia wymagającego potwierdzenia, co do którego organ ma pełną swobodę w ustaleniu jego wystąpienia. Jak się jednolicie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, za dzień dowiedzenia się przez stronę o decyzji uznawać należy dzień, w którym strona powzięła wiadomość o jej istnieniu, przy czym elementami tej wiedzy jest fakt wydania decyzji i przedmiot zawartego w niej rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z dnia 6 maja 2009 r. sygn. II OSK 714/08). Art. 148 § 2 k.p.a. nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. faktu doręczenia decyzji, której żądanie wznowienia dotyczy. Z punktu widzenia oceny, od kiedy rozpoczął bieg miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, istotne jest wyłącznie, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Informacja o wydanej decyzji nie musi pochodzić wprost od organu wydającego decyzję, lecz także z innych źródeł, byleby wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie (por. wyrok NSA z dnia 10 marca 2006 r. sygn. II OSK 622/05, ONSAiWSA 2006/5/133). Strona, która nie brała udziału w postępowaniu, obowiązana jest wykazać, kiedy dowiedziała się o decyzji w sposób na tyle sprecyzowany, aby możliwe było ustalenie, że podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem miesięcznego terminu liczonego od dnia, w którym strona powzięła wiadomość o wydaniu decyzji. Zachowanie terminu musi być przez stronę udowodnione, zaś organ administracji swobodnie ocenia dowody w tej mierze.

Wymaga podkreślenia, że wzgląd na charakter zdarzenia, z którym art. 49 k.p.a. wiąże skutek doręczenia, nie pozwala w sposób automatyczny utożsamiać daty doręczenia decyzji, ustalonej zgodnie z art. 49 k.p.a., z dniem dowiedzenia się przez stronę o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), tj. o wydaniu decyzji. Wprawdzie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone zostało stanowisko, zgodnie z którym w sytuacji, gdy organ prawidłowo skorzystał z instytucji obwieszczenia i stworzył stronie obiektywną możliwość zaznajomienia się z treścią zawiadomień, trudno mówić o niezawinionym braku udziału w postępowaniu, co powoduje, że aby strona mogła powołać się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. powinna skutecznie podważyć prawidłowość dokonanego w sprawie doręczenia w trybie art. 49 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 27 listopada 2014 r. sygn. II OSK 1170/13), jednakże Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą skargę z zapatrywaniem takim się nie zgadza. Za zgodną z właściwie rozumianą funkcją art. 148 § 2 k.p.a. uznaje bowiem tę linię orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, która zwraca uwagę na znaczenie rzeczywistego dowiedzenia się przez stronę o wydaniu decyzji, której w świetle treści art. 148 § 2 k.p.a nie można zastąpić jakimkolwiek domniemaniem prawnym. Kwestia zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie może być z tego względu oceniana wyłącznie przez pryzmat regulacji art. 49 k.p.a., uznającej obwieszczenie o decyzji za równoważne jej doręczeniu (por. wyrok NSA z dnia 4 marca 2015 r. sygn. II OSK 1686/13; wyrok NSA z dnia 16 grudnia 2014 r. sygn. II OSK 2957/12; wyrok NSA z dnia 18 lipca 2012 r. sygn. I OSK 1025/11; wyrok NSA z dnia 23 lutego 2011 r. sygn. II OSK 2517/10). W przypadku wznowienia postępowania określenie daty rozpoczęcia biegu miesięcznego terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania następuje w inny sposób, co wynika ze specyfiki postępowania wznowieniowego. W przypadku przesłanki, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., obwieszczenie o wydaniu decyzji nie może otwierać biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie, albowiem przy wskazanej regulacji chodzi o realne umożliwienie stronom, które bez własnej winy nie brały udziału w postępowaniu (ponieważ o nim się faktycznie nie dowiedziały), doprowadzenia do jego wznowienia. W wyroku z dnia 19 czerwca 2013 r. sygn. II OSK 447/12 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przyjęcie w przepisach prawa trybu doręczenia decyzji na podstawie art. 49 k.p.a. ma skutek prawny uznania, że strona dowiedziała się o decyzji, a to czy strona podjęła czynności poznania treści decyzji nie ma znaczenia prawnego dla faktu wystąpienia w sprawie przesłanki art. 148 § 2 k.p.a. Powyższe zapatrywanie nie dostrzega jednak, że funkcja art. 49 k.p.a. sprowadza się wyłącznie do zorganizowania czynności procesowych podejmowanych przez organ w postępowaniu w sposób pozwalający na jego niezakłócony bieg, tymczasem art. 148 § 2 k.p.a. ma charakter gwarancyjny, pozwalający w przypadku posłużenia się fikcją doręczenia decyzji wszystkim stronom, do których zostało skierowanie obwieszczenie, zapewnić udział w postępowaniu tym podmiotom, które nie dowiedziały się o wydaniu decyzji, a jednocześnie uważają, że ich interes prawny decyzja ta może naruszać. Oznacza to, że wykazanie przez stronę, iż dowiedziała się o wydaniu decyzji w innym terminie, niż wynika to z daty obwieszczenia ustalonego zgodnie z art. 49 k.p.a., obala przyjęte w tym przepisie domniemanie, że za datę doręczenia decyzji tejże stronie uważać należy termin wyznaczony datą upływu 14 dni od dnia publicznego jej ogłoszenia.

Słuszne jest więc stanowisko organu odwoławczego wskazującego, że przejście z trybu doręczenia korespondencji skarżącemu osobiście, do doręczania poprzez obwieszczenie publiczne, przy jednoczesnym braku poinformowania strony o zmianie trybu doręczania, stanowi naruszenie zasady zaufania do organu administracji publicznej (art. 8 k.p.a.), które to uchybienie mogło mieć wpływ na wynik sprawy, ponieważ - jak to wyżej zostało wykazane - nie można w takim przypadku przyjąć a’priori fikcji doręczenia decyzji z upływem 14 dni od ogłoszenia decyzji w postępowaniu zwykłym.

Powyższe nie zwalniało jednak organu administracji z obowiązku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, co do zachowania przez wnioskodawcę terminu jednego miesiąca dla złożenia wniosku o wznowienie postępowania, liczonego od momentu dowiedzenia się o wydanej decyzji. Kwestia ta została w niniejszej sprawie rozpatrzona jedynie powierzchownie.

Orzekający w sprawie organ odwoławczy prawidłowo przyjął, że A. Z. złożył odrębne wnioski dotyczące przesłanki wznowienia z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (pisma z 10 i [...] maja 2019 r.) oraz przesłanki wznowienia z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (wniosek z [...] czerwca 2019 r.).

Co do wniosku z [...] czerwca 2019 r. co do zasady organ prawidłowo uznał, że brak było podstaw do wznowienie postępowania. Z wniosku tego wynika, iż o nowych okolicznościach, które w opinii jego autora stanowiły podstawę do wznowienia postępowania, dowiedział się w dniach 24 i [...] czerwca 2018 r. Organ wskazał, że wobec tego wniosek o wznowienie postępowania (złożony [...] czerwca 2019 r.) został złożony z uchybieniem miesięcznego terminu (termin ten upłynąłby [...] lipca 2018 r.). Należy jednakże zauważyć, że przesłanką wznowienia opisaną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jest aby w sprawie zakończonej decyzją administracyjną wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody muszą zatem istnieć w dniu wydania decyzji, a jedynie ujawnienie się ich ma zaistnieć już po wydaniu decyzji kończącej postępowanie, którego dotyczy wniosek o wznowienie. W przypadku zatem ujawnienia ich przed zakończeniem postępowania nie mamy do czynienia z sytuacją będącą przesłanką wznowienia. Już sam brak oparcia wniosku o wznowienie o ustawową przesłankę wznowienia skutkuje zaś wydaniem postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w oparciu o art. 149 § 3 k.p.a.

Odnośnie zaś wniosku z [...] maja 2019 r. (który w istocie jej jedynie popierany poprzez pismo z [...] maja 2019 r. w którego treści jest powołano się na tą samą przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.) Sąd uznał, że organ przedwcześnie uznał, że został on złożony z zachowaniem miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Jak wskazuje art. 148 § 2 k.p.a. ów termin miesięczny biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Na organie ciąży obowiązek przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia tej okoliczności oraz rzeczowego przedstawienia swojego stanowiska w oparciu o cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Wymogowi temu organ nie sprostał.

Należy zauważyć, że jeżeli wniosek o wznowienie postępowania został sporządzony [...] maja 2019 r., to dla zachowania miesięcznego terminu o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. fakt "dowiedzenia się o decyzji" musiałby nastąpić w okresie od 10 kwietnia do [...] maja 2019 r. Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby organ przeprowadził postępowanie wyjaśniające dotyczące tego okresu. Organ odwoławczy ustalił jedynie, że A. Z. udał się do organu I instancji (Zarządu Zlewni) w celu zapoznania się z decyzją "niezwłocznie po uzyskaniu informacji o wydaniu decyzji". Organ nie wypowiedział się jednak, kiedy owo "uzyskanie informacji" (a więc dowiedzenie się o decyzji) nastąpiło. Organ poprzestał jednie na wskazaniu, że A. Z. wystąpił o kopię decyzji w dniu [...] maja 2019 r. Dnia tego nie można jednakże uznać za dzień "dowiedzenia się" o decyzji, choćby już z tego powodu, że przypada on już po sformułowaniu wniosku o wznowienie z [...] maja 2019 r. Z faktu złożenia wniosku o wydanie kopii decyzji nie sposób wywnioskować, kiedy osoba składająca wniosek dowiedziała się, że taka decyzja istnieje i wobec tego istnieje potrzeba złożenia wniosku o wydanie jej kopii.

Trzeba przy tym podkreślić, że wskazany w art. 148 § 1 k.p.a. zwrot "strona dowiedziała się" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować dana okoliczność w stopniu pozwalającym jej na sformułowanie żądania o wznowienie postępowania. Wobec tego datą dowiedzenia się o decyzji jest moment, w którym strona dowiedziała się czego dana decyzja dotyczy – a nie data zapoznania się z pełną treścią decyzji (np. poprzez zaznajomienie się z jej kopią).

Mając to na uwadze należy zwrócić uwagę, że we wniosku z [...] maja 2019 r. A. Z. powołuje się na obie sygnatury sprawy (tj. zarówno na sygnaturę [...] jak też na sygnaturę [...], które organ pierwszej instancji używał w postępowaniu zakończonym decyzją z [...] grudnia 2018 r. We wniosku z [...] maja 2019 r. wskazywano także na czynności, które rzeczywiście zaistniały w toku postepowaniu zakończonego ww. decyzją (otrzymanie pisma organu I Instancji z [...] czerwca 2018 r., wykonanie ekspertyzy ocenianej pod kątem ustalenia zasięgu oddziaływania spiętrzonych wód na jazie Byszki). Wynika z tego, że sporządzając [...] maja 2019 r. wniosek o wznowienie postępowania A. Z. wiedział już, czego dotyczy decyzja z [...] grudnia 2018 r. Moment "dowiedzenia się" przez niego o tej decyzji miał zatem miejsce [...] maja 2019 r. lub wcześniej. Kiedy dokładnie – tego jednak organ nie ustalił. Brak takich ustaleń należy uznać za uchybienie przez organ wynikającemu z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. obowiązkowi wyczerpującego zgromadzenia i rozpatrzenia całego materiału dowodowego koniecznego do rozstrzygnięcia sprawy. Uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, albowiem ustalenie, że A. Z. dowiedział się o decyzji Dyrektora Zarządu Z. z [...] grudnia 2018 r. przed dniem [...] kwietnia 2019 r. skutkowałby stwierdzeniem, że wniosek o wznowienie postępowania z [...] maja 2019 r. został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a., co z kolei pociągałoby za sobą konieczność wydania postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania.

Ze względu na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 329) Sąd uchylił zaskarżone postanowienie.

W ponownym postępowaniu stosownie do powyższego stanowiska Sądu organ winien przeprowadzić postępowania wyjaśniające celem ustalenia dnia, w którym A. Z. dowiedział się o decyzji Dyrektora Zarządu Z. z [...] grudnia 2018 r.