Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 186/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Antosiewicz, Sędziowie NSA Maria Wiśniewska, Leszek Włoskiewicz /spr./, Protokolant Urszula Radziuk, po rozpoznaniu w dniu 26 października 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Doroty M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 listopada 2004 r. sygn. akt II SA/Ol 495/04 w sprawie ze skargi Doroty M. na decyzję W.-M. Kuratora Oświaty z dnia 27 maja 2004 r. (...) w przedmiocie nadanie stopnia awansu zawodowego nauczyciela oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

I OSK 186/05

U Z A S A D N I E N I E

Dyrektor Zespołu Szkół Zawodowych w O. - działając na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 19 poz. 239/ - decyzją z dnia 4 kwietnia 2000 r. /aktem nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela/ nadał Dorocie M. stopień nauczyciela kontraktowego, natomiast Starosta O. decyzją z dnia 14 kwietnia 2004 r. (...) stwierdził nieważność tej decyzji, W.-M. Kurator Oświaty w O. zaś decyzją z dnia 27 maja 2004 r. (...) utrzymał w mocy decyzję nadzorczą Starosty, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 10 listopada 2004 r. II SA/Ol 495/04 oddalił skargę na decyzję odwoławczą wniesioną przez Dorotę M.

Obydwa organy nadzoru uznały, że decyzja awansowa z dnia 4 kwietnia 2000 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa, w rozumieniu art. 156 par. 1 pkt 2 in fine Kpa, gdyż Dorota M. nie miała wymaganych do awansu kwalifikacji, natomiast sąd administracyjny uznał z kolei, że decyzja awansowa została wydana bez podstawy prawnej, w rozumieniu art. 156 par. 1 pkt 2 ab initio Kpa, gdyż ustawa z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela ... weszła w życie dopiero 6 kwietnia 2004 r.

Wnosząc skargę kasacyjną Dorota M. jako podstawę przytoczyła naruszenie art. 145 par. 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1278 ze zm./, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a polegające na nieuwzględnieniu skargi pomimo naruszenia przez organy nadzoru art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podano przede wszystkim, że decyzja awansowa nie została wydana, ani bez podstawy prawnej, ani z rażącym naruszeniem prawa, gdyż ustawę z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela ... opublikowano w dniu 22 marca 2000 r., i od tej chwili istniał już przepis będący podstawą decyzji, przy czym jej data /4 kwietnia 2000 r./ wynika z oczywistej omyłki.

W odpowiedzi W.-M. Kurator Oświaty w O. wniósł o oddalenie skargi podzielając stanowisko sądu, że wydanie decyzji z powołaniem przepisów, które jeszcze nie weszły w życie, jest działaniem pozbawionym podstawy prawnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy.

Przekonanie, że już od chwili ogłoszenia - bez względu na chwilę wejścia w życie - przepis może stanowić podstawę decyzji administracyjnej jest oczywiście pozbawione uzasadnienia prawnego i nie ma potrzeby wyjaśniać dlaczego ten pogląd nie daje się obronić.

Zatem do naruszenia przez sąd art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie doszło, tak jak nie doszło do naruszenia przez organy nadzoru art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa, i w żadnym razie wpływu na wynik sprawy nie miała różnica pomiędzy kwalifikacją przyjętą przez organy nadzoru a kwalifikacją sądu, gdyż każda z nich jest objęta tym samym przepisem i rodzi ten sam skutek.

Nie można też podzielić stanowiska, aby data wydania decyzji awansowej była wynikiem omyłki, gdyż omyłki podlegają sprostowaniu na podstawie art. 113 par. 1 Kpa, lecz skarżąca nie wystąpiła z takim żądaniem.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.