Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 341/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2, art. 58 § 1 pkt 1 i § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 31 stycznia 2011 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęło pismo D.B. zatytułowane "Zażalenie. Prośba i wniosek o wznowienie postępowania zgodnie z obowiązującymi procedurami KPA". W przedmiotowym piśmie D.B. wskazała między innymi pismo Przewodniczącego Rady Miasta z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], które stanowiło odpowiedź na pismo strony z dnia [...] grudnia 2010 r.

Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zwróciło się do Rady Miasta o pisemne ustosunkowanie się do treści wyżej wskazanego pisma D.B..

W odpowiedzi na wezwanie Kolegium Przewodniczący Rady Miasta pismem z dnia [...] marca 2011 r. poinformował, iż D.B. składa do Rady Miasta liczne pisma, których nie można uznać za skargi, bowiem nie zawierają one żadnych nowych okoliczności i argumentów, powtarzają jedynie te same żale i pretensje. W związku z czym otrzymuje na nie podobne w treści odpowiedzi, którymi jest nieusatysfakcjonowana.

Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło D.B. dlaczego przedmiotowa sprawa nie może być rozpatrzona w trybie art. 141 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej jako k.p.a.) ani w trybie art. 145 k.p.a. Jednocześnie wskazano przyczyny, dla których w niniejszej sprawie nie mają zastosowania przepisy regulujące instytucję wznawiania postępowania czy dotyczące zażalenia. Ponadto wyjaśniono D.B. tryb i sposób załatwienia jej spraw przez Radę Miasta oraz poinformowano, iż zgodnie z art. 19 k.p.a. organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Stąd też pisma strony zawierające skargi na działalność Dyrektora Miejskiego Ośrodka są przekazywane zgodnie z właściwością Radzie Miasta, a w przypadku pism zawierających uwagi, skargi, zażalenia, etc. na działania Przewodniczącego Rady Miasta pisma te są przekazywane w celu ustosunkowania się organu do zarzutów strony. Wyjaśnienia organu są również podstawą do wydania rozstrzygnięcia przez Kolegium.

W dniu [...] kwietnia 2011 r. D.B. złożyła, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na wyżej wskazane pismo Kolegium z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi D.B. wyraziła swoje niezadowolenie z udzielonego przez organ pisma wyjaśniającego zarzucając mu niedorzeczność, nielegalność, bezprawność oraz zażądała jego kasacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej wskazując, iż zaskarżono pismo wyjaśniające nie będące ani decyzją administracyjną ani postanowieniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Natomiast art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) ogranicza zakres tej kontroli enumeratywnie wyliczając formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych. Jak wynika z treści art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

W przedmiotowej sprawie należało rozważyć czy zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a, a w szczególności czy mieści się w kategorii "innych aktów lub czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki:

1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia,

2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu,

3) mają charakter publicznoprawny oraz

4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31). Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32).

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż zaskarżone pismo Kolegium nie spełnia wymogów żadnego z zaskarżalnych do sądu administracyjnego aktów prawnych, to jest decyzji, postanowień ani też innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W piśmie tym wskazano D.B. dlaczego przedmiotowa sprawa nie może być rozpatrzona w trybie art. 141 k.p.a. ani w trybie art. 145 k.p.a. oraz wskazano przyczyny, dla których w niniejszej sprawie nie mają zastosowania przepisy regulujące instytucję wznawiania postępowania czy dotyczące zażalenia. Zaskarżone pismo ma więc jedynie charakter wyjaśniający, informacyjny, a jego treść nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżącej jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku w związku z czym nie może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Natomiast § 3 tego przepisu wskazuje, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Regulacja tego przepisu jest dla sądu wiążąca i nie zależy od jego uznania.

Biorąc powyższe okoliczności po uwagę Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.