Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 21/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2010-04-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 2 kwietnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 kwietnia 2010 roku wniosku Spółki A o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia 1) przyznać Spółce A prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych, 2) w pozostałym zakresie wniosek oddalić.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 29 stycznia 2010 r. złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie prawnej Spółka A wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że Spółka od kilku lat nie prowadzi działalności gospodarczej i nie osiąga przychodów. Cały majątek Spółki jest zajęty przez Urząd Skarbowy w E. Wskazano, że Spółka nie posiada środków finansowych i nie ma możliwości ich pozyskania. W złożonym oświadczeniu Spółka stwierdziła, że wysokość kapitału zakładowego, majątku i środków trwałych wynosi 3.760.000 zł. Zaś bilansu nie sporządzono. Według oszacowania właściciela wartość środków trwałych za ostatni rok obrotowy wyniosła 4.000.000 zł. Nadto strona oświadczyła, że nie da się określić wysokości poniesionych strat za ostatni rok obrotowy . Podkreślono, że majątek Spółki zajęto również, w związku z ciążącymi na stronie zobowiązaniami na rzecz : Urzędu Miasta E., Zakładu Energetycznego w B. i Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Spółka uzyskała prawo pomocy w oparciu o wnioski, w których złożyła podobne oświadczenia o swojej sytuacji finansowej ( sygn. akt I SA/Ol 516/05 i I SA/Ol 325/08).

Postanowieniem z dnia 11 marca 2010r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie odmówił prawa pomocy .

Od powyższego postanowienia skarżąca Spółka wniosła sprzeciw domagając się jego uchylenia i przyznania jej prawa pomocy przynajmniej w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Brak przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych pozbawi Spółkę prawa do Sądu. Ponadto wskazała, że była zwolniona od kosztów w sprawie I SA/Ol 325/08, w której Sąd wyrokiem z dnia 27 listopada 2008r. uchylił zaskarżoną decyzję. Powyższa sprawa jest kontynuacją tamtej sprawy, gdyż organ odmówił umorzenia zaległości podatkowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

W wyniku wniesienia przez stronę skarżącą sprzeciwu przeciwko wskazanemu postanowieniu straciło ono moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym (art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej p.p.s.a.) Spółka od kilku lat nie prowadzi działalności gospodarczej i nie osiąga przychodów. Cały majątek Spółki jest zajęty przez Urząd Skarbowy w E. Wskazano, że Spółka nie posiada środków finansowych i nie ma możliwości ich pozyskania. W związku z tym zachodzą podstawy do przyznania jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Natomiast brak podstaw do ustanowienia dla niej adwokata z urzędu. W postępowaniu przed Sądem I instancji nie ma przymusu adwokackiego i Spółka nie musi być reprezentowana przez adwokata. W związku z tym prawo pomocy w tym zakresie nie jest niezbędne do zapewnienia Spółce prawa do sądu. W tym zakresie wniosek jest bezzasadny i podlega oddaleniu.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.