Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 410/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6040 Wyrób, rozlew i obrót alkoholami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Sędziowie Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2006r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5 % do 18 % alkoholu oddala skargę


UZASADNIENIE

Skarżąca J. P. i uczestniczka postępowania E. W. prowadzą sklep spożywczy na zasadzie spółki cywilnej, zlokalizowany przy ulicy [...].

Dysponowały one zezwoleniem Nr [...] z dnia

[...] listopada 2002 roku, wydanym z upoważnienia Prezydenta [...] na sprzedaż w sklepie przy ulicy [...] napojów alkoholowych

o zawartości od 4,5% do 18% alkoholu z datą ważności od 25 grudnia 2002 roku do

24 grudnia 2004 roku oraz zezwoleniem NR [...] z dnia

[...] listopada 2002 roku, wydanym z upoważnienia Prezydenta [...] na sprzedaż w sklepie przy ulicy [...] napojów alkoholowych

o zawartości powyżej 18% alkoholu z datą ważności od 25 grudnia 2002 roku do 24 grudnia 2004 roku.

Poza tymi zezwoleniami prowadzące sklep otrzymały także zezwolenie Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 roku na sprzedaż napojów zawierających do 4,5% alkoholu i piwa przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, wydane z upoważnienia Prezydenta [...]. z datą ważności od dnia 7 lipca 2004 roku do dnia 6 lipca 2006 roku.

W dniu 8 września 2004 roku ok. godziny 15.40 w trakcie kontroli rejonu [...] patrol szkolny zauważył 2 młodych ludzi, którzy spożywali alkohol w postaci piwa marki "[...]" oraz "[...]". Jeden z nich był nieletni (chłopiec w wieku 17 lat).

Po rozpytaniu okazało się, że piwo zakupił nieletni M. K. w sklepie spożywczym przy ulicy [...]. Wobec powyższego patrol z nieletnim M.K. udał się do w/w sklepu, w którym wskazał on sprzedawcę, która sprzedała mu piwo. Sprzedawczynią tą okazała się J. P., która przyznała się, że sprzedała piwo M. K., ale nie sprawdzała, czy ma on dowód osobisty, gdyż w sklepie miała dużą kolejkę.

Na okoliczność zdarzenia została sporządzona przez jednego

z funkcjonariuszy notatka urzędowa, następnie sprawę przekazano do Komendy Rejonowej Policji W. celem prowadzenia postępowania przygotowawczego oraz do Urzędu [...] wniosek o cofnięcie zezwolenia J. P. i E. W. na sprzedaż napojów alkoholowych w placówce handlowej przy ulicy [...].

Pismem z dnia 24 września 2004 roku organ powiadomił J. P.

i E. W. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydanych im zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych.

W międzyczasie toczyło się dochodzenie w Prokuraturze Rejonowej [...] przeciwko J. P. jako podejrzanej o popełnienie czynu z art. 43 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, które postanowieniem z dnia [...] października 2004 roku w sprawie [...] zostało umorzone wobec braku znamion czynu zabronionego tj. na zasadzie art. 17 § 1 pkt 2 kpk.

Prokurator dał wiarę wyjaśnieniom J. P., która w postępowaniu karnym odmiennie niż przed funkcjonariuszami z patrolu szkolnego wyjaśniła, iż sprzedała piwo M. K. i nie żądała dowodu osobistego, albowiem wyglądał na osobę dorosłą (miał 17 lat).

Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego z upoważnienia Prezydenta [...] w dniu [...] grudnia 2004 roku zostały wydane w oparciu o art. 104 kpa w związku z art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U.

z 2002 r., Nr 147, poz. 1231 z późn. zm.) następujące decyzje:

1) decyzja nr [...] znak [...] cofająca zezwolenie J. P. i E. W. na sprzedaż napojów alkoholowych

o zawartości do 4,5% alkoholu i piwa przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w prowadzonej przez nich placówce handlowej;

2) decyzja [...] znak [...] cofająca zezwolenie J. P. i E. W. na sprzedaż w ich sklepie napojów alkoholowych o zawartości powyżej 4,5% do 18% alkoholu;

3) decyzja [...], znak [...] cofająca J. P. i E. W. zezwolenie na sprzedaż w ich sklepie napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18% alkoholu.

W uzasadnieniu każdej z tych decyzji organ podał, iż sprzedaż piwa osobie nieletniej jest bezsporna i nie była kwestionowana przez J. P.

W postępowaniu administracyjnym kwestia winy w jakiejkolwiek postaci nie ma znaczenia, dlatego też postanowienie wydane w postępowaniu karnym umarzające postępowanie nie może być uwzględnione. Został naruszony zakaz sprzedaży alkoholu osobom nieletnim i okoliczność ta daje podstawę do cofnięcia zezwolenia na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 26 października 1982 roku

o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231 z późn. zm.). W tym względzie organ powołał się na wyrok NSA z 24 kwietnia 2003 roku IISA/Wr 1944/2000.

Od każdej z decyzji z dnia [...] grudnia 2004 roku w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu J. P. i E. W. wniosły odwołania

z 8.01.2005 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.

Decyzjami z dnia [...] stycznia 2005 roku, o nr [...],[...], wydanymi na podstawie art. 132 § 1 i art. 105 § 1 kpa

w związku z art. 18 ust. 12 pkt 2 ustawy z dnia 26 października 1982 roku

o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 roku Nr 147 poz. 1231 z późn. zm.) przez osobę działającą z upoważnienia Prezydenta

[...] uchylone zostały decyzje tegoż Prezydenta z dnia [...] grudnia 2004 roku cofające J. P. i E. W. zezwolenia na sprzedaż w ich sklepie napojów alkoholowych zawierających od 4,5% do 18% i powyżej 18% alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży zaś postępowania w sprawie cofnięcia tych zezwoleń zostały umorzone z uwagi na fakt, iż upłynął z dniem

24 grudnia 2004 roku termin ważności obu tych zezwoleń.

Natomiast odwołaniu E. W. i J. P. od decyzji nr [...]

z dnia [...] grudnia 2004 roku znak [...] cofającej zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% alkoholu i piwa został nadany dalszy bieg i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją

z dnia [...] lutego 2005 roku nr [...] na zasadzie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie organu I instancji. Skład orzekający nie podzielił poglądu wyrażonego w zaskarżonej decyzji organu I instancji i przytoczonym w jej treści wyroku NSA z 24 kwietnia 2003 roku sygn. akt IISA/Wr 1944/2000 natomiast podzielił pogląd zawarty w wyroku NSA z dnia

7 lipca 1998 roku, sygn. akt IISA 714/98 pub. LEX nr 43 185.

Wnioskiem z 9 lutego 2005 roku J. P. i E. W., wspólniczki spółki cywilnej S. wystąpiły ponownie o wydanie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu (z wyjątkiem piwa) i zawierających powyżej 18% alkoholu.

Ich wniosek został pozytywnie zaopiniowany postanowieniem Nr [...]

z dnia [...] marca 2005 roku, wydanym przez Komisję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych [...] w trybie art. 18 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. Nr 47 poz. 1231 z 2002 r. z późn. zm.).

Decyzjami Nr [...] i Nr [...] wydanymi z upoważnienia Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2005 roku odmówiono J. P. i E. W. wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 4,5% do 18 % alkoholu

(z wyjątkiem piwa) i zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 18% alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w sklepie spożywczym i przemysłowym S. usytuowanym przy ulicy [...]. Obie decyzje wydano z powołaniem się na art. 18 ust. 1, ust. 3 pkt 2, 3 i ust. 10 pkt 1 ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości

i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Organ administracyjny uzasadnił wydane decyzje odmowne okolicznością, iż w dniu 8 września 2004 roku J. P. sprzedała piwo nieletniemu, nie sprawdzając czy ma dowód osobisty, co wskazuje na lekceważący stosunek osoby prowadzącej sprzedaż alkoholu do zasad i przepisów ustawy, która w swoim tytule promuje wychowanie w trzeźwości i przeciwdziałanie alkoholizmowi, będącej podstawą posiadanych zezwoleń.

Działalność gospodarcza związana ze sprzedażą napojów alkoholowych może być prowadzona przez podmioty, które dają gwarancję należytego, a przede wszystkim zgodnego z prawem prowadzenia handlu alkoholem.

Ponadto wystarczające jest jednorazowe naruszenie przepisów prawa, co potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2003 r. IISA/Wr 1944/2000. Taka rygorystyczna regulacja zasad prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych wynika z wartości dobra, które te przepisy chronią.

Od obu tych decyzji odmownych J. P. i E. W. złożyły odwołania z dnia 21 maja 2005 roku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., domagając się ich uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

Odwołujące się w uzasadnieniu odwołań podniosły, iż J. P. nie złamała zakazu sprzedaży alkoholu nieletnim, albowiem Prokuratura Rejonowa [...], do której Straż Miejska skierowała swoje notatki do prowadzenia sprawy o popełnienie przez sprzedającą przestępstwa z art. 43 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi umorzyła dochodzenie, uznając, że sprzedająca przestępstwa tego nie popełniła.

Z niezrozumiałych powodów organ administracyjny nie wziął pod uwagę powyższego orzeczenia Prokuratury, jak również nie wziął pod uwagę pozytywnej opinii Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.

Po rozpoznaniu odwołań Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzjami z dnia [...] sierpnia 2005 roku, wydanymi w sprawach [...],[...]na zasadzie art. 138 § 2 kpa w związku z art. 18 ust. 3 i art. 43 ust. 4 ustawy z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu w trzeźwości

i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231 ze zm.) uchyliło zaskarżone decyzje w całości i sprawy przekazało organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydane decyzje uzasadniło tym, iż organ I instancji pominął całkowicie treść postanowienia Prokuratury Rejonowej [...] sygn. akt [...] z dnia

[...] października 2004 roku, jak również przy orzekaniu nie uwzględnił treści wyroku NSA z dnia 7 lipca 1998 roku sygn. akt II SA 714/98, pub. LEX nr 43185.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Prezydent [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2005 roku, wydaną na podstawie art. 104 kpa i art. 18 ust. 1, ust. 3 pkt 2 w związku z art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu w trzeźwości

i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231 z późn. zm.) odmówił J. P. i E. W., prowadzącym działalność na podstawie umowy spółki cywilnej S. wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 4,5% do 18% alkoholu (z wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w sklepie spożywczo-przemysłowym S., usytuowanym przy ul. [...].

Analogicznie Prezydent [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2005 roku w oparciu o tę samą podstawę prawną odmówił J. P. i E. W. prowadzącym działalność na podstawie umowy spółki cywilnej S. wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18% alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem [...].

W uzasadnieniach obu tych decyzji organ administracyjny podniósł, że bezspornym jest w sprawie, że J. P. sprzedała w sklepie przy ulicy [...] napoje alkoholowe osobie nieletniej. Tym samym przedsiębiorca naruszył zakaz, określony w art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

W świetle obowiązujących przepisów prawa zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych cofa się w przypadku nieprzestrzegania określonych w ustawie zasad sprzedaży napojów alkoholowych, a w szczególności sprzedaży i podawania napojów alkoholowych osobom nieletnim – art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a ustawy. Zdaniem organu, przepis ten skonstruowany jest w taki sposób, że jego analiza pozwala na stwierdzenie, iż już jednorazowa sprzedaż alkoholu osobie nieletniej uzasadnia cofnięcie zezwolenia. Na takim stanowisku stanął Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu w wyroku z dnia

24 kwietnia 2003 r. IISA/Wr 1944/2000, z którym to orzeczeniem organ I instancji całkowicie się zgodził.

Pogląd prawny, że do cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych wystarczająca jest jednorazowa sprzedaż alkoholu wbrew normie

art. 15 ust. 1 ustawy znalazł aprobatę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2005 roku sygn. VI SA/Wa 2280/04 (nie publ.).

Według organu I instancji, fakt naruszenia przez przedsiębiorcę art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy w trakcie ważności poprzedniego zezwolenia nie może pozostać obojętny dla organu zezwalającego. Potwierdza to sam ustawodawca wykluczając możliwość wystąpienia przez przedsiębiorcę o ponowne wydanie zezwolenia przed upływem 3 lat od wydania decyzji o cofnięciu zezwoleń – art. 18 ust. 11 ustawy.

Jednym z celów ustawy z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu

w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, zawartych w preambule i art. 1 ust. 1 jest tworzenie warunków do ścisłego przestrzegania zasad sprzedaży napojów alkoholowych oraz zwalczania przypadków naruszających przepisy tejże ustawy. Cel ustawy jest tym bardziej oczywisty w obliczu częstych i licznych kampanii medialnych, wskazujących na potrzebę ograniczenia sprzedaży alkoholu osobom nieletnim.

Organ działając w ramach uznania administracyjnego uznał, że w przypadku, w którym zachodzą nie budzące wątpliwości okoliczności uzasadniające cofnięcie zezwolenie, słuszna jest odmowa wydania nowego zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.

Na decyzje odmowne, wydane z upoważnienia Prezydenta [...]

z dnia [...] października 2005 roku J. P. i E. W., prowadzące działalność w ramach spółki cywilnej S. złożyły odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.

E. W. w odwołaniach z 9 listopada 2005 roku stwierdziła, że decyzje odmowne są dla niej krzywdzące. Okoliczność, iż jej matka (J. P.) sprzedała 2 piwa osobie nieletniej, gdyż nie miała wątpliwości, co do pełnoletniości kupującego nie może skutkować wydaniem negatywnych decyzji.

J. P. w odwołaniach z 15 listopada 2005 roku domagała się uchylenia zaskarżonych decyzji i orzeczenia o udzieleniu zezwolenia na sprzedaż alkoholu zgodnie z jej wnioskiem z dnia 9 lutego 2005 roku.

Skarżąca zarzuciła, iż organ I instancji ponownie rozpoznając sprawę naruszył wytyczne zawarte w decyzjach Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia

[...] sierpnia 2005 roku i orzekł jak w decyzjach z dnia [...] kwietnia 2005 roku, które następnie zostały uchylone decyzjami SKO z dnia [...] sierpnia 2005 roku zaś sprawy zostały przekazane do organu I instancji do ponownego rozpoznania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia

[...] grudnia 2005 roku nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa

w związku z art. 18 ust. 7 pkt 9 ustawy z dnia 26 października 1982 roku

o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231 z późn. zm.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję z dnia

[...] października 2005 roku odmawiającą wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 4,5% do 18% alkoholu (z wyjątkiem piwa), przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w sklepie spożywczo-przemysłowym S. przy ul. [...] oraz decyzją z dnia

[...] grudnia 2005 roku nr [...] powołując tę samą podstawę prawną utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] października 2005 roku odmawiającą wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18% alkoholu, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży

w sklepie spożywczo-przemysłowym S. przy ul. [...].

W uzasadnieniach obu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w W. podzieliło ustalenia faktyczne i pogląd prawny zawarty

w uzasadnieniach decyzji I instancji.

Decyzje SKO w W. z dnia [...] grudnia 2005 roku odmawiające wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 4,5% do 18% alkoholu (z wyjątkiem piwa) i na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 18% alkoholu zostały zaskarżone przez J. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, która wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji

i poprzedzających je decyzji organu I instancji i zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania w sprawie.

W skargach J. P. oprócz zarzutów podniesionych w odwołaniach od decyzji organu I instancji nie zgodziła się z poglądem SKO dotyczącym oceny skutków prawomocnego umorzenia przez Prokuraturę Rejonową postępowania

o naruszenie przepisu art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 roku

o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231 z późn. zm.).

Zdaniem skarżącej, jeśli Prokuratura umarzając postępowanie nie dopatrzyła się winy w jej postępowaniu twierdząc, że nie dopuściła się przestępstwa z art. 43 ust. 1 ustawy, polegającego na sprzedaży alkoholu osobie nieletniej, to wydaje się oczywiste, że nie można skarżącej obciążyć czynem zabronionym przepisem art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy. Brak winy J. P. powinien zwalniać ją od zarzutu nieprzestrzegania zasad i warunków określonych przepisami prawa.

Według oceny skarżącej Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie podzieliło również stanowiska poprzedniego składu Kolegium, który powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 1998 roku, sygn. akt II SA 714/98.

Mając na względzie w/w wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego

w Warszawie, że jedynie świadoma sprzedaż alkoholu osobie nieletniej, co nie miało miejsca w jej przypadku a nadto powtarzające się, a nie incydentalne świadczyć może o nieprzestrzeganiu zasad i warunków określonych przepisami prawa. Zaskarżone decyzje organów obu instancji należy zdaniem skarżącej uznać za niezgodne z prawem i krzywdzące.

W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o ich oddalenie. Podtrzymało w całości zajęte stanowisko w sprawie, że każda, nawet jednorazowa sprzedaż napojów alkoholowych osobie nieletniej powinna być brana pod uwagę przy wydaniu nowego zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym

w świetle paragrafu drugiego powołanego artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270).

Skarga analizowana stosownie do wymienionych kryteriów podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w W., znak [...]z dnia [...] grudnia 2005 roku oraz utrzymana nią w mocy decyzja pierwszoinstancyjna nie naruszają prawa. W działaniu organów wydających decyzje Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno gdy idzie

o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa.

Zgodnie z treścią art. 18 ust. 1, 3a ustawy z dnia 26 października 1982 roku

o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r. nr 147, poz. 1231 z późn. zm.) sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży. Zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży organ zezwalający wydaje po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zasadności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2 cyt. wyżej ustawy.

Z treści wyżej przedstawionych przepisów wynika, że kwestia wydawania zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych mieści się w sferze uznania organu administracyjnego, wyznaczonego m.in. treścią uchwał Rad Gmin ustalających liczbę punktów sprzedaży, zasady usytuowania miejsc sprzedaży itd.

Ustawodawca nie określa natomiast wprost przesłanek, których istnienie może stanowić podstawę odmowy udzielenia zezwolenia na sprzedaż alkoholu.

W przepisie art. 18 ust. 10 ustawy wskazane są natomiast okoliczności, których zaistnienie zobowiązuje organ zezwalający do cofnięcia udzielonego zezwolenia. Jedną z takich okoliczności jest nieprzestrzeganie zasad obrotu napojami alkoholowymi, m.in. sprzedaż napojów alkoholowych osobom nieletnim (art. 18 ust. 10 pkt 1a ustawy). Należy zatem zgodzić się z interpretacją organów decyzyjnych, że skoro ustawa nakazuje obligatoryjnie cofnąć już wydane zezwolenie w przypadku sprzedaży alkoholu nieletniemu w czasie obowiązywania poprzedniego zezwolenia jest okolicznością, która nie może być obojętna przy ocenie stanu faktycznego wpływającego na treść rozstrzygnięcia organu i jako taka podlega ocenie tego organu w ramach uznania administracyjnego.

W niniejszej sprawie okoliczność, iż J. P. sprzedała piwo nieletniemu jest bezsporna. Złamała zatem zakaz ustanowiony w art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Ustalenie złamania tego zakazu jest niezależne od ustalenia na drodze postępowania karnego czy dana osoba dopuściła się popełnienia przestępstwa z art. 43 ust. 1 ustawy

o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Ustalenie winy jest domeną prawa karnego, zaś odpowiedzialność z tytułu złamania zakazu sprzedaży alkoholu osobie nieletniej na gruncie prawa administracyjnego jest odpowiedzialnością obiektywną niezależną od istnienia winy.

Również przepis art. 18 ust. 10 pkt 1a ustawy o wychowaniu w trzeźwości

i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, według oceny Sądu, stanowiąc o sankcji "nieprzestrzeganie zasad" nie odnosi się do liczby przypadków tych naruszeń. Wystarczy zatem jednokrotna sprzedaż alkoholu osobie nieletniej, aby organ zezwalający był zobligowany do cofnięcia udzielonego zezwolenia.

Stanowisko przedstawione przez Sąd w niniejszej sprawie jest zgodne

z wyrokiem NSA z dnia 3 marca 1998 roku II SA/Wr 461/97 OSS 1998/3/76 oraz

z wyrokiem NSA z 24 kwietnia 2003 roku II SA/Wr 1944/2000.

W tym samym duchu wypowiedział się organ, wydający zaskarżoną decyzję

i organ wydający decyzję pierwszoinstancyjną.

Oba te organy działały w granicach uznania i zgodnie z celem ustawy

o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Mając na względzie powyższe, skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).