Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2030/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 22 ust. 6, art. 201 ust. 1 lit. a, art. 201 ust. 2, art. 221 ust. 3
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Protokolant st. specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez A. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "skarżąca", "strona", "spółka") jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "Dyrektor IAS", "organ odwoławczy") z (...)2018 r., nr (...)utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika M. Urzędu Celno-Skarbowego w W. (dalej: "Naczelnik Urzędu", "organ I instancji") z (...)2018 r. nr (...)w przedmiocie określenia należności celnych.

Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym:

(...) r. przedstawiciel bezpośredni strony - Agencja Celna "E." dokonał zgłoszenia celnego, wg dokumentu SAD nr (...), do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru określonego jako: "(...)" (poz. 1), klasyfikując go do kodu TARIC 7326 19 90 00 z konwencyjną stawką celną 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Do zgłoszenia celnego załączono m.in fakturę nr (...) z (...)2015 r., wystawioną przez H., LTD z siedzibą w C. oraz packing list.

W wyniku przeprowadzonej kontroli celno-skarbowej zgłoszeń celnych dokonanych przez stronę w okresie od (...)2014 r. do (...)2017 r. ustalono, że przedmiotem importu były towary w postaci wytłoczek z blachy ocynkowanej stanowiące połówkę łuku wentylacyjnego o symbolach (...); towary w postaci wytłoczek z blachy ocynkowanej o symbolach: (...) oraz krzyżak do wzmocnień prostokątnych kanałów wentylacyjnych o symbolu (...) - taryfikowane do poz. 7307 WTC (protokół kontroli nr (...) z (...)2017 r.).

Pismami z (...)2017 r. oraz z (...)2017 r. strona wniosła zastrzeżenia do protokołu kontroli, do których załączyła "(...)" oraz tabele z operacjami, jakimi są poddawane importowane detale w celu otrzymania wyrobów gotowych.

Organ odniósł się do tych zastrzeżeń oraz poinformował stronę o sposobie ich załatwienia pismami z (...)2017 r. oraz z (...)2017 r.

Pismem z (...)2017 r. Naczelnik Urzędu powiadomił skarżącą o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego w sprawie.

W nawiązaniu do powiadomienia z (...)2017 r. spółka złożyła wyjaśnienia i wnioski dowodowe (pisma z (...)października 2017 r.), do których załączyła: zlecenia produkcyjne, wyciągi z "Zapisów księgowych" spółki, "(...)" sporządzoną przez dr hab. inż. K.G.F. z Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska Politechniki B., "(...)" autorstwa dr hab. inż. P.Ż.i dr inż. J.M.. Strona wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z ww. ekspertyz oraz dowodów z dokumentów wewnętrznych spółki, a także o przesłuchanie prezesa zarządu spółki B. Ł.na okoliczność ustalenia cech i własności technicznych wyrobów, ich otrzymywania i montażu.

Przy piśmie z (...)2017 r. strona nadesłała wyjaśnienia dotyczące rodzaju surowca użytego do produkcji wyrobów, zdjęcia z opisem poszczególnych elementów, rysunki techniczne wyrobów, opisy procesów tłoczenia artykułów (...), tłumaczenie faktury handlowej oraz 11 próbek importowanych detali z naniesionymi symbolami w celu ich identyfikacji.

Naczelnik Urzędu postanowieniami z (...)2018 r. oraz (...)2018 r. odpowiednio odmówił zawieszenia postępowania oraz odmówił przeprowadzenia dowodów z opinii biegłego, przesłuchania prezesa zarządu spółki oraz badania ksiąg rachunkowych importera na okoliczność ustalenia stanu towaru, uznając je za niezasadne.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, mając na uwadze zebrany w sprawie materiał dowodowy, Naczelnik Urzędu decyzją z (...)2018 r.:

- orzekł, że kwota długu celnego określona w przedmiotowym zgłoszeniu celnym w wysokości (...)zł została zaksięgowana w kwocie niższej niż kwota wymagana,

- określił niezaksięgowaną kwotę cła (A00) w wysokości (...) zł,

- określił niezaksięgowaną kwotę cła antydumpingowego (A30) w wysokości (...)zł,

- wezwał importera do wpłaty należności celnych w wysokości (...)zł.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono, że przedmiotem importu w niniejszej sprawie były:

1) wytłoczki z blachy ocynkowanej stanowiące połówkę łuku wentylacyjnego o symbolach: (...), taryfikowane do kodu Taric 7326 19 90 00 obejmującego artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale nieobrobione więcej, ze stawką celną w wysokości 2,7%;

2) wytłoczki z blachy ocynkowanej o symbolach: (...) taryfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98 obejmującego artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, nie pochodzące z T., I., S. lub F., inne niż kołnierze gwintowane kolanka, łuki, tuleje i łączniki spawane doczołowo, ze stawką celną 3,7%. Jednocześnie organ uznał, że stosownie do rozporządzenia Rady (WE) Nr 803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz tych przywożonych z Tajwanu, niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące z Tajwanu, czy też nie, i uchylające zwolnienie przyznane przedsiębiorstwom (...) Co. Ltd i (...) Co. Ltd. (Dz.Urz. L nr 233, s. 1 z (...) 2009 r., dalej: rozporządzenie 803/2009), towar objęty kodem Taric 7307 99 80 98, pochodzący z C., podlega ostatecznemu cłu antydumpingowemu w wysokości 58,6%.

Pismem z (...)2018 r. strona odwołała się od decyzji organu I instancji, wnosząc o jej uchylenie.

Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, na skutek złożonego odwołania, Dyrektor IAS działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm., dalej jako: op), art. 69 ust. 1 pkt 2 lit a) oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2018 r. poz. 167 ze zm., dalej: "prawo celne"), art. 20 ust. 1 i ust. 3 lit. a) i c) oraz art. 214 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z z 19 października 1992 r. ze zm., dalej jako: "wkc"), rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 312 z 31 października 2014 r.), rozporządzenia 803/2009 decyzją z (...)2018 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że w sprawie przedmiotem importu wg ww. dokumentu SAD były m.in. elementy systemu wentylacyjnego oznaczone symbolami (...)) produkcji chińskiej firmy H. CO., LTD. Towary te zostały opisane na fakturze oraz packing list jako rozmontowane elementy systemu wentylacyjnego. Oświadczenia c. producentów oraz oświadczenie importera zawarte w piśmie z (...)2017 r., do którego załączono opisy procesów tłoczenia surowców, wskazują na rodzaj użytego surowca i metodę wytwarzania artykułów. Wynika z nich, że półprodukty (typu (...) i gotowe elementy montowane w systemie wentylacji (takie jak m.in. kolanka (...), zaślepki (...), zwężki (...), odgałęzienia siodłowe (...), odgałęzienia płaskie proste (...), zwężki tłoczone płaskie (...), odgałęzienia wytłaczane płaskie proste (...)-(...)) zostały wykonane przez głębokie tłoczenie ocynkowanej ogniowo stali, gatunek (...), powłoka cynku (...), powierzchnia (...), norma EN 10346. Rodzaj użytego materiału i sposób obróbki potwierdzają także "(...)" przygotowane na zlecenie zarządu spółki przez M.W. wskazująca, że elementy typu (...) uzyskano w "procesie obróbki plastycznej głębokiego tłoczenia blachy stalowej zimnowalcowanej ocynkowanej ogniowo". Analogiczne wnioski zawiera "(...)" przygotowana przez dr inż. A.K. z Instytutu Technik Wytwarzania Wydziału Inżynierii Produkcji Politechniki W. oraz opinia dr hab. inż. K.G.F.pt. "(...)", jak również "(...)" autorstwa dr hab. inż. P.Ż.i dr inż. J.M. z Politechniki W., zgodnie z którą "półprodukty wykorzystane przez firmę A. do produkcji systemów wentylacji wykonywane są z blach stalowych ocynkowanych (...) o grubości od 0,45 mm do 0,60 mm z powłoką (...), wytwarzane zgodnie z normą PN-EN ISO 2944-2:2001 (Wyroby płaskie stalowe powlekane ogniowo w sposób ciągły), o klasie korozyjności C3 zgodnej z normą PN-EN 10346:2011 (Farby i lakiery - ochrona przed korozją konstrukcji stalowych za pomocą ochronnych systemów malarskich).

Organ odwoławczy podkreślił, że skład surowcowy spornych towarów oraz sposób ich otrzymywania są jednoznaczne i nie są kwestionowane. Wyjaśnienia wymagała natomiast kwestia, czy importowane towary są wyrobami gotowymi, półproduktami, czy częściami systemu wentylacji w stanie rozmontowanym (jak zostały zadeklarowane w zgłoszeniu celnym).

Dyrektor IAS zauważył, że porównując wygląd zewnętrzny, właściwości użytkowe i przeznaczenie będących przedmiotem importu w niniejszej sprawie elementów (...), (...)z otrzymanymi w wyniku ich obróbki wyrobami finalnymi - trójnikami siodłowymi (...) i (...) oraz zwężkami tłoczonymi płaskimi/kształtkami przejściowymi (...) należy stwierdzić, iż wyroby te posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj. rozpoznawalnych części systemu wentylacyjnego. Obiektywne cechy i właściwości elementów (...), (...) jako półproduktów wymagających dalszej obróbki wykończeniowej potwierdzają pośrednio załączone przez stronę ekspertyzy.

Opis towarów na fakturze i liście przywozowym wyraźnie wskazuje na import towarów wykorzystywanych do produkcji systemów wentylacyjnych, o ściśle określonych wymiarach - np.: odgałęzienie siodłowe (...)-oznacza odgałęzienie łączące dwie rury o średnicach 25 cm i 16 cm, a (...)odgałęzienie łączące dwie rury o średnicach 25 cm i 20 cm. Odgałęzienie siodłowe (...) oznacza odgałęzienie łączące dwie rury o średnicach 25 cm i 16 cm. Maksymalna średnica zewnętrzna odgałęzienia siodłowego (...) i (...) wynosi 250 mm, tj. 25 cm. Zwężka tłoczona (...)posiada średnicę 16 cm, a (...)– średnicę 20 cm. Maksymalna średnica zewnętrzna zwężki (...) wynosi 200 mm, tj. 20 cm (dla (...)).

Zdjęcia, próbki przedmiotowych towarów, opisy procesów wytwarzania gotowych elementów montowanych w systemach wentylacji dowodzą, że towar ten ((...), (...)) posiadał cechy (zasadniczy charakter) wyrobu gotowego - tzn. był rozpoznawalny jako konkretny element (konkretna część) systemu wentylacji, tj. odgałęzienie siodłowe pełne ((...) – trójnik siodłowy), odgałęzienie siodłowe (...), zwężka płaska wentylacyjna ((...)) o ściśle określonych parametrach, takich jak wielkość średnicy. Kształt, forma, wymiar, sposób otrzymywania, surowiec i przeznaczenie importowanych towarów w pełni odpowiadają parametrom odgałęzienia siodłowego bez uszczelki ((...) lub (...)) i zwężki płaskiej wentylacyjnej bez uszczelki ((...)). Sporne artykuły posiadają zatem zasadniczy charakter wyrobów gotowych, wymagają jedynie obróbki wykończeniowej, co potwierdzają informacje zawarte w dokumentach opisujących "tłoczone elementy z blachy". Z dokumentów tych wynika, że proces tłoczenia elementów typu (...),(...), podobnie jak (...), (...) i (...), wykonywany jest w operacjach odcinania, a następnie tłoczenia i usuwania wypływek za pomocą narzędzi wielotaktowych. W ten sposób otrzymywany jest wyrób "nie wymagający żadnej obróbki" (vide: "(...) "). Schematy procesu tłoczenia wytłoczek i zdjęcia otrzymanych w tych procesach towarów odzwierciedlają towary będące przedmiotem importu w niniejszej sprawie. Konieczność zastosowania bardziej złożonych operacji technologicznych nie towarzyszy otrzymywaniu odgałęzienia siodłowego pełnego (...), odgałęzienia siodłowego (...) oraz zwężki płaskiej wentylacyjnej (...) - bez uszczelek, tylko otrzymywaniu "innych gotowych artykułów stalowych", takich jak trójniki (...), czwórniki (...), czy tłumiki akustyczne (...), co potwierdzają informacje zawarte w Katalogu handlowym A. i w ekspertyzach.

Ponadto wskazano, że analiza materiału dowodowego sprawy nie potwierdziła stanowiska spółki, że przedmiotowe artykuły zostały uszkodzone w trakcie transportu i przechowywania, że doznały deformacji plastycznych, które uniemożliwiły ustalenie wymiaru średnicy i określenie czy jest ona większa, czy mniejsza od 609,6 mm, co miało niewątpliwy wpływ na ustalenie prawidłowej taryfikacji towaru. Z dowodów wynika bowiem niezbicie, że średnica odgałęzienia (...) i (...) wynosiła maksymalnie 250 mm, (...) - 250 mm, a zwężki (...) - 200 mm (liczby przy symbolach wyrobów oznaczają średnicę wyrażoną w mm). Powyższe oznacza, iż we wszystkich przypadkach średnica wyrobów nie przekraczała 609,6 mm.

Organ odwoławczy wskazał także, że nie kwestionuje technologii otrzymywania importowanych wyrobów, ani tego, iż w wyniku głębokiego tłoczenia może dojść do uszkodzeń struktury powierzchniowej materiału i mikro-deformacji wymagających kalibracji parametrów (np. średnicy) w taki sposób, żeby artykuł spełniał normy jakościowe zawarte w powołanych przez importera normach branżowych. Nie kwestionuje także, że importowane artykuły mogły wymagać poddania ich określonym procesom wykończeniowym zmierzającym do usunięcia odkształceń plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy, wywijanie i zaciskanie krawędzi średnicy, likwidację zadziorów. Co więcej, nie kwestionuje także możliwości wykorzystania odgałęzień siodłowych (...) i (...) oraz zwężek płaskich (...) jako półproduktów do otrzymywania bardziej złożonych wyrobów, z zastosowaniem procesów opisanych w załączonych ekspertyzach. Niemniej jednak organ uważa, że importowane artykuły są rozpoznawalne jako gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych wymagające tylko wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe (półwyroby) bardziej złożonych części montowanych w systemach wentylacji. Wykorzystanie spornych artykułów do wytwarzania bardziej złożonych wyrobów, co jest niesporne, nie ma wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia celnego. Obowiązek ustalenia stanu towaru na datę zgłoszenia celnego wynika bowiem z przepisów art. 67 WKC. Importowane towary w ww. dacie spełniały wymogi wyrobów gotowych w rozumieniu przepisów celnych (Wspólnej Taryfy Celnej).

Biorąc zatem pod uwagę stan importowanego towaru i dokonane ustalenia dotyczące:

rodzaju towaru - niewykończone, odrębne elementy stanowiące części systemu wentylacji posiadające zasadniczy charakter wyrobów gotowych, wchodzące w skład orurowania wentylacyjnego, stosowane także jako półprodukty (półwyroby) do wytworzenia bardziej złożonych elementów montowanych w systemach wentylacji,

2. surowca i metody otrzymywania - uzyskane w procesie obróbki plastycznej głębokiego tłoczenia blachy stalowej niskowęglowej ocynkowanej ogniowo, gdzie surowcem nie jest stal nierdzewna,

3. formy, kształtu, wyglądu zewnętrznego i wymiarów importowanych elementów - które odpowiadają gotowym artykułom; towary są rozpoznawalne jako konkretne części montowane w systemach wentylacji, klimatyzacji; nie są gwintowane; maksymalna średnica zewnętrzna nie przekracza 609,6 mm,

przeznaczenia: Nakładka siodłowa (...) - używana do wykonywania odgałęzienia wytłaczanego siodłowego z uszczelką lub bez, wykorzystanego do otrzymywania trójników z uszczelką lub bez; ogólnie - jako element montowany w systemie wentylacyjnym do łączenia rur. Nakładka siodłowa (...) - używana do wykonywania odgałęzienia dla rury okrągłej (...) odchodzącej od głównego okrągłego ciągu wentylacyjnego, do otrzymywania trójników równoprzelotowych i czwórników; ogólnie-jako element montowany w systemie wentylacyjnym do łączenia rur. Zwężka tłoczona płaska (...) - używana do produkcji zwężki wentylacyjnej z uszczelką lub bez, kształtki przejściowej z uszczelką lub bez i tłumików akustycznych o przekroju okrągłym z uszczelką lub bez,

5. sposobu łączenia (montażu) w systemie wentylacyjnym - metoda wsuwania elementu w element - połączenie na styk; połączenia stykowe dodatkowo zabezpieczone przed przypadkowym rozłączeniem taśmami uszczelniającymi, ewentualnie nitami zrywalnymi lub blachowkrętami samo wiercącymi

- Dyrektor IAS stwierdził, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest pozycja 7307 WTC, kod Taric 7307 99 80 98, zastosowany przez organ I instancji.

Kod ten obejmuje pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z T., I., S. lub F., inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki, tuleje, łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Obejmuje zatem nie wymienione wyżej łączniki rur i przewodów (w tym zaślepki), niegwintowane, pochodzące z C.. Zakres przedmiotowy ww. kodu Taric w pełni odzwierciedla stan przedmiotowego towaru.

Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym, że taryfikacja przedmiotowego towaru została ustalona w oparciu o postanowienia reguł 1, 2a) i 6 ORINS. Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym, że taryfikacja przedmiotowego towaru została ustalona w oparciu o postanowienia reguł 1, 2a) i 6 ORINS. Wskazał, że fakt otrzymania spornych elementów ze stali, metodą głębokiego tłoczenia i bez stosowania dodatkowych procesów technologicznych, co jest niesporne, nie przesądza, wbrew sugestiom strony, o uznaniu ich za artykuły stalowe, tłoczone, nie obrobione więcej, oraz o ich taryfikacji do poz. 7326 WTC. O taryfikacji przedmiotowych elementów do pozycji 7307, a zarazem wykluczeniu z pozycji 7326 przesądza natomiast sposób łączenia importowanych elementów z przewodami rurowymi. Przedmiotowe wyroby (...),(...) i (...) tworzą połączenia stykowe na zasadzie "wsuwania elementu w element", co jest niesporne w sprawie. Dzięki takiemu połączeniu stają się integralną częścią systemu wentylacyjnego (trójnikami, zwężkami, odgałęzieniami). Nie stanowią zatem wyłącznie elementów nośnych podtrzymujących rury, co definitywnie wyklucza z poz. 7326 WTC.

W ocenie organu importowane elementy (...),(...) i (...) chociaż posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych to mogą wymagać wykończenia w celu usunięcia ewentualnych deformacji plastycznych (usuwanie zadziorów, kalibracja średnicy) - można je uznać za "niegotowe" do montażu w systemie wentylacji. Natomiast w sytuacji, kiedy te same wyroby są wykorzystane do otrzymywania innych gotowych części wentylacyjnych, jak np. odgałęzienie siodłowe (...) do otrzymywania trójników równo przelotowych i czwórników, (...) - do otrzymywania trójników (...),(...) i (...), a zwężka płaska wentylacyjna (...) do otrzymywania tłumików akustycznych (...) - wtedy towar ten można uznać za półprodukt (półwyrób) do produkcji innych wyrobów. W obu przypadkach zastosowanie będzie miała reguła 2a) ORINS.

Organ odwoławczy ustosunkował się ponadto do twierdzeń strony dotyczących braku możliwości zastosowania w jej przypadku rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009. Organ II instancji wyjaśnił, że w dacie przedmiotowego zgłoszenia celnego ((...) r.) obowiązywało zastosowane w sprawie rozporządzenie 803/2009. Wskazał, że charakterystyka towaru objętego cłem antydumpingowym na podstawie rozporządzenia 803/2009 w pełni odpowiada towarowi będącemu przedmiotem importu w sprawie, tj. trójnikom (...) i (...) oraz zwężkom (...), które zostały wykonane ze stali (innej niż stal nierdzewna), w procesie tłoczenia (nie odlewane i nie gwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, stosowane jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów"). Dodał, że z treści omawianego aktu wynika wprost, że cłem antydumpingowym są objęte wszystkie towary klasyfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z różnych gatunków stali (stal twarda i miękka), różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20 mm), stosowane do różnych celów (katalog zastosowań otwarty). Nie wynika z niego natomiast, wbrew twierdzeniom strony, że odnosi się wyłącznie do "armatury" wysokociśnieniowej przesyłającej media ciężkie (np. ropę naftową gaz, piasek, żwir) wykorzystywanej jedynie w takich branżach jak przemysł wydobywczy, petrochemiczny, energetyka, czy przemysł ciężki.

Odnosząc się do zarzutów natury procesowej Dyrektor IAS wskazał, iż zaskarżona decyzja została wydana na podstawie zgromadzonego w prawidłowy sposób materiału dowodowego, zgodnie z wymogami określonymi w art. 187 op. Podkreślił, że obowiązek zebrania i rozpatrzenia przez organ całokształtu materiału dowodowego w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy nie może oznaczać obciążenia organu nieograniczonym obowiązkiem poszukiwania faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Organ nie jest związany w jego gromadzeniu wnioskami strony, lecz sam określa granice postępowania wyjaśniającego, kierując się własnym rozeznaniem i przekonaniem co do konieczności udowodnienia pewnych faktów. Decyzja w przedmiocie klasyfikacji importowanych towarów została wydana po ustaleniu stanu faktycznego (stanu towarów), na podstawie całokształtu materiału dowodowego, po rozpatrzeniu wszystkich dowodów w ich wzajemnej łączności.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu oraz umorzenie postępowania celnego. Zarzuciła naruszenie:

art. 22 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.Urz. UE L z (...)2013 r., nr 269, s. 1, dalej jako: ukc) w związku z art. 145 § 2 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego, a także zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego, m.in. w pkt. 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58 oraz art. 2 Konstytucji RP, poprzez dokonanie przez Naczelnika Urzędu szeregu uchybień procesowych w celu niedopuszczenia do upływu terminu na poinformowanie spółki o powstaniu długu celnego, co stanowiło naruszenie zasady zaufania do organów państwa, a w konsekwencji powinno prowadzić do uznania, że w sprawie upłynął termin na powiadomienie spółki o powstaniu długu celnego;

dokonanie przez organy celne nieprawidłowej klasyfikacji importowanych towarów do pozycji HS 7307 oraz kodu Taric 7307 99 80 98 (dla którego przewidziana jest stawka celna 3,7%), podczas gdy zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji HS 7307 i 7326, a także samo brzmienie pozycji, jak również kolejne po pierwszej ogólne reguły nomenklatury scalonej wskazują, że towary te powinny zostać zakwalifikowane do pozycji HS 7326 oraz kodu Taric 7326 19 90 00 (dla którego przewidziana jest stawka celna 2,7%);

art. 188 w zw. z art. 197 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego, poprzez oddalenie wniosku dowodowego spółki o powołanie w sprawie biegłego, podczas gdy dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności weryfikacji prawidłowości dokonanej przez organy celne kwalifikacji zakupionych przez spółkę towarów do pozycji HS 7307, wymagane były wiadomości specjalne, dotyczące m.in. kwestii:

możliwości wielokrotnego montażu przedmiotowych towarów, połączonych przez styk, ale za pomocą nitów i skrętów, a także

prawidłowości rozumienia pojęć "armatura", "rury i przewody rurowe", które nie zostały zdefiniowane w nocie do pozycji HS 7307, ani żadnym innym dokumencie.

art. 191 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego, poprzez uznanie, że decyzja Naczelnika Urzędu była prawidłowa, pomimo, że nie uwzględniała ona w całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dokumentów, takich jak: zlecenia produkcyjne, wyciągi z zapisów księgowych spółki oraz ekspertyzę dr hab. inż. K.G.F.

art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego, poprzez brak ustosunkowania się przez organ celny do podniesionych przez skarżącą zarzutów, a w szczególności naruszenia:

art. 103 ust. 1 ukc poprzez powiadomienie spółki o długu celnym, podczas gdy w sprawie upłynął trzyletni termin na dokonanie takiego zawiadomienia,

zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego, m.in. w pkt 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58, a odnoszących się do zasady legalizmu, zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu, czy zaufania do organów celnych, poprzez brak podjęcia jakichkolwiek działań i czynności dowodowych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności braku przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w celu określenia materiału i sposobu wytworzenia importowanych towarów, a także braku możliwości ponownego wykorzystania elementów importowanych w przypadku wcześniejszego ich połączenia, co skutkowało brakiem możliwości dokonania kontroli instancyjnej zaskarżonej decyzji w ww. zakresie.

W motywach skargi skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty, obszernie je argumentując.

Zdaniem skarżącej w trakcie postępowania prowadzonego na etapie pierwszej instancji Naczelnik Urzędu dopuścił się szeregu naruszeń procedury. Naruszenia te miały charakter świadomy, a ich jedynym celem było wydanie decyzji z zachowaniem trzyletniego terminu na poinformowanie spółki o długu celnym.

Ponadto podniesiono, iż pisma Naczelnika Urzędu, wystosowane na podstawie art. 22 ust. 6 ukc, informujące o zmianie kwalifikacji taryfowej towarów zostały wystosowane i doręczone spółce przed ustosunkowaniem się przez ten organ do złożonych przez skarżącą zastrzeżeń do Protokołu. Oznacza to zdaniem skarżącej, że Naczelnik Urzędu ustosunkował się do zastrzeżeń zgłaszanych przez Podatnika już po podjęciu decyzji o zmianie taryfy celnej towarów, co per se czyniło je bezprzedmiotowymi, albowiem organ celny obrał już kierunek rozstrzygnięcia sprawy.

Odnośnie dokonanej przez organ klasyfikacji taryfowej importowanych towarów skarżąca podniosła, że produkty objęte cłem antydumpingowym nie mają nic wspólnego z towarami importowanymi przez spółkę. Wynika to zarówno z opisu tych produktów, jak również z analizy producentów i importerów produktów objętych postępowaniem i w rezultacie cłem antydumpingowym. Zdaniem skarżącej zastosowana przez spółkę przy imporcie towarów klasyfikacja celna do kodu TARIC 7326 19 90 00, była prawidłowa albowiem:

- z rozporządzenia Komisji prowadzającego cło antydumpingowe wynika, że nie dotyczy ono produktów, ani branży, w której działalność prowadzi spółka,

- importowane towary są artykułami ze stali otrzymanymi w procesie kucia lub tłoczenia, nieobrobionymi więcej, które nie są klasyfikowane w innej pozycji działu, ani też nie są klasyfikowane i innych pozycjach Taryfy Celnej,

- klasyfikację tych wyrobów do pozycji HS 7307 wyklucza okoliczność, iż nie jest to armatura, o której mowa w nocie do pozycji oraz fakt, że towary nie są łączone w sposób tam wskazany.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie, która odbyła się 10 kwietnia 2019 r. skarżąca złożyła załącznik do protokołu rozprawy, w którym podsumowano argumentację odnoszącą się do pojęcia tzw. "przemysłu unijnego" objętego postępowaniem antydumpingowym i w efekcie cłami antydumpingowymi nałożonymi na łączniki rur i przewodów rurowych z żeliwa i stali, pochodzące z C..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 2(...)2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "ppsa"), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ppsa, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia sąd doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest klasyfikacja taryfowa zgłoszonego do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu wg dokumentu SAD nr (...), towaru określonego jako: "(...) ". Ww. zgłoszenie obejmowało elementy systemu wentylacyjnego.

Skarżąca zaklasyfikowała towar do kodu TARIC 7326 19 90 00 ze stawką celną 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Natomiast organy celno-skarbowe stwierdziły, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest pozycja 7307 99 80 98.

Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy obowiązujące w dacie dokonania zgłoszenia celnego, m.in. rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej oraz rozporządzenia Rady (WE) Nr 803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz tych przywożonych z T., niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące z T., czy też nie i uchylające zwolnienie przyznane przedsiębiorstwom (...) Co. Ltd i (...) Co. Ltd.

Rozpatrując przedmiotową sprawę w pierwszej kolejności należy odnieść się do zawartego w skardze zarzutu dotyczącego naruszenia art. 103 ukc poprzez powiadomienie spółki o długu celnym, podczas gdy w sprawie upłynął trzyletni termin na dokonanie takiego zawiadomienia (zarzut V a). W myśl art. 103 ust. 1 ukc o długu celnym nie powiadamia się dłużnika po upływie okresu trzech lat od dnia powstania długu celnego.

Należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie zgłoszenie celne miało miejsce przed 1 maja 2016 r., tj. w dniu (...) r., a więc w czasie obowiązywania przepisów Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Oznacza to, że powołany art. 103 ukc nie ma zastosowania. Zastosowanie znajdują przepisy wspólnotowego kodeksu celnego, które w sposób prawidłowy zostały zastosowane i organ dochował terminów w nim wskazanych.

Zgodnie z art. 221 ust. 3 zdanie pierwsze wkc, powiadomienie dłużnika nie może nastąpić po upływie trzech lat licząc od dnia powstania długu celnego. Bieg tego terminu zostaje zawieszony z chwilą złożenia odwołania w rozumieniu art. 243 wkc na czas trwania procedury odwoławczej. Natomiast dług celny w przywozie powstaje w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom celnym (art. 201 ust. 1 lit. a wkc), w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 201 ust. 2 wkc). W myśl art. 221 ust. 1 wkc niezwłocznie po dokonaniu zaksięgowania, dłużnik powinien zostać powiadomiony w odpowiedni sposób o kwocie należności.

W przedmiotowej sprawie powiadomienie o zamiarze wydania decyzji niekorzystnej dla strony zostało doręczone w dniu (...)2017 r. natomiast decyzja organu I instancji w przedmiocie określenia należności celnych z (...)2018 r. została doręczona (...) 2018 r.

Zatem zważywszy na to, że dług celny powstał w dacie zgłoszenia celnego, tj. (...) r., trzyletni termin na powiadomienie dłużnika o długu celnym minąłby (...) 2018 r.

Organy celne dochowały więc terminów wskazanych w powołanych wyżej przepisach wkc, natomiast powoływany art. 103 ukc, jak to wskazano wyżej, nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Nie znajdują również uzasadnienia zarzuty dotyczące postępowania kontrolnego. Postępowanie kontrolne jest postępowaniem odrębnym od postępowania celnego, a jego wyniki stanowią jeden z dowodów w sprawie. Wbrew zarzutom skargi, organy celno-skarbowe dochowały wymogów określonych w art. 22 ust. 6 ukc. Protokół kontroli z (...)2017 r. nr (...) został wysłany do pełnomocnika strony (...)2017 r. i doręczony adresatowi (...)2017 r. (wydruk internetowego śledzenia przesyłki). Do złożonych przez pełnomocnika strony zastrzeżeń z (...)2017 r. organ odniósł się natomiast pismem z (...)2017 r. Mając jednakże na uwadze brak zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej przesyłki i brak odpowiedzi na reklamację złożoną (...)2017 r. w placówce poczty polskiej, organ kontrolny (...)2017 r. doręczył pełnomocnikowi dodatkowo kserokopię przedmiotowego Protokołu kontroli.

Niemniej jednak złożenie przez pełnomocnika strony zastrzeżeń (...)2017 r. dowodzi tego, że pomimo braku posiadania przez organy dowodu doręczenia pełnomocnikowi spółki protokołu kontroli, zapoznał się on z protokołem już (...)2017 r., tj. w dniu wynikającym z wydruku śledzenia przedmiotowej przesyłki.

Następnie (...)2017 r. pełnomocnik ponownie wniósł zastrzeżenia, a organ odniósł się do nich (...)2017 r.

Naczelnik Urzędu pismem z (...)2017 r. (doręczonym (...)2017 r.) poinformował stronę o prawie do bycia wysłuchanym. Termin na przedstawienie stanowiska Podatnika upływał z dniem (...)2017 r.

Pismem z (...)2017 r., uzupełnionym pismem z (...) 2017 r. pełnomocnik strony złożył wyjaśnienia, do których załączył ekspertyzy i dokumenty wewnętrzne spółki. W wyniku rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego, organ I instancji wydał decyzję w dniu (...)2018 r., która została wydana po upływie 30 dniowego terminu wynikającego z art. 22 ust. 6 WKC, tj. po (...)2017 r. A więc wydał decyzję po zgromadzeniu i ocenie całego materiału dowodowego oraz po odniesieniu się do zastrzeżeń do Protokołu kontroli. W tym miejscu należy wskazać, że sama skarżąca w skardze w odniesieniu do powyższej kwestii podaje nieprawidłowe daty związane z jej powiadomieniem (wskazuje na pismo organu z (...), zamiast z (...)2017 r.) i wydanie decyzji przez organ I instancji (wskazuje na datę (...)2017 r., zamiast (...)2018 r. - najprawdopodobniej, ten fragment uzasadnienia skargi dotyczy innej sprawy spółki, w tym samym zakresie). W związku z powyższym, zarzut naruszenia art. 22 ust. 6 ukc poprzez powiadomienie o zamiarze wydania decyzji przez organ I instancji przed prawidłowo doręczonym zawiadomieniem o sposobie załatwienia zastrzeżeń do protokołu kontroli uznać należało za chybiony.

W ocenie sądu nie znajdują również uzasadnienia zarzuty dotyczące naruszenia zasad unijnego prawa celnego. W kontrolowanym przez sąd postępowaniu organy wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności faktyczne. Podjęto wszelkie działania w celu wyjaśnienia sprawy, zapewniając stronie udział w postępowaniu. Stan faktyczny sprawy został ustalony w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu, z zachowaniem reguł ogólnych wynikających z art. 120 op oraz zasad dotyczących przeprowadzania dowodów i uprawnień stron w postępowaniu podatkowym, zgodnie z art. 180 op. Zebrany w sprawie materiał dowodowy został wnikliwie rozpatrzony i oceniony, a dokonana ocena nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów określonej w art. 191 op.

Wbrew zarzutom skargi Dyrektor IAS w zaskarżonej decyzji ustosunkował się w sposób wyczerpujący do zarzutów odwołania dotyczących naruszenia zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego jak i zarzutu naruszenia art. 103 ust. 1 ukc (str. 42-49 decyzji), co oznacza, iż zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego jest bezzasadny.

Zarzutu braku ustosunkowania się przez organ II instancji do kwestii doręczenia decyzji bezpośrednio spółce, a nie ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi pomimo, że Naczelnik Urzędu otrzymał stosowne pełnomocnictwo przed dniem wydania decyzji, również nie znajduje uzasadnienia (patrz uzasadnienie skargi strona 26). Przypomnieć bowiem w tym miejscu trzeba, że decyzja organu I instancji z (...)2018 r. została doręczona (...)2018 r. adwokatowi J.Z., tj. pełnomocnikowi spółki, a nie spółce. Ponadto kwestia ta nie była podnoszona w odwołaniu od decyzji z (...)2018 r., zatem organ II instancji nie mógł w takim wypadku dopuścić się naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieprawidłowej, zdaniem skarżącej, klasyfikacji taryfowej sąd stwierdził, że organ odwoławczy dokonał prawidłowej klasyfikacji importowanych towarów wskazanych w zgłoszeniu celnym SAD nr (...), do pozycji 7307 WTC, kod TARIC 7307 99 80 98.

Zgodnie z art. 20 ust 1 wkc w przypadku powstania długu celnego cła prawnie należne określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, przy czym stosownie do przepisów art. 201 ust. 1 lit. a) WKC dług celny w przywozie powstaje w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom celnym. Kwota należności celnych przywozowych jest określana na podstawie elementów kalkulacyjnych właściwych dla towaru w chwili powstania długu celnego (art. 214 WKC).

Przypomnieć przy tym należy, że zgłoszenie celne w niniejszej sprawie miało miejsce (...) r., a zatem za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

Wspólna Taryfa Celna (dalej jako: "WTC") ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, iż do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

WTC oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury, będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna).

Klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w taryfie ogólnych reguł interpretacji nomenklatury scalonej (dalej jako: "ORINS"), uwag do sekcji i działów taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń w krajach Unii Europejskiej. Natomiast stawki celne stosuje się zgodnie z Ogólnymi regułami dotyczącymi ceł, zawartymi w Sekcji I lit. B części pierwszej WTC, zawierającej przepisy wstępne. Wyjaśnić przy tym trzeba, iż ORINS zostały ułożone sekwencyjnie i ze względu na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6 z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. Tak ukształtowane zasady stosowania ORINS wynikają z ich treści oraz znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych.

Dodatkową pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowi opracowanie "(...)" (Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów), dalej jako: "Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Polska wersja językowa Not wyjaśniających do HS (wersja z 2002 r.) została opublikowana w formie załącznika do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. Nr 86, poz. 880). Do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny sposób przyczyniają się również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (dalej jako: "Noty wyjaśniające do CN"), które są wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia nr 2658/87.

Ponadto, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji i działów (wyrok z 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom). Przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono właściwe temu towarowi, co należy oceniać według jego obiektywnych cech i właściwości (wyrok z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie C-403/07 Metherma).

Dział 73 WTC, zgodnie z rozporządzeniem nr 1101/2014, obejmuje "artykuły z żeliwa i stali", a pozycja 7307 - "Łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka, tuleje) z żeliwa lub stali". Z Not Wyjaśniających do pozycji 7307 wynika, iż pozycja ta obejmuje armaturę z żelaza lub stali, stosowaną głównie do łączenia dwóch rur lub przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania otworu rury. Niniejsza pozycja jednak nie obejmuje wyrobów używanych do montażu rur i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach, opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur, kranów, złączek itp.) (pozycja 7325 lub 7326). Połączenie uzyskuje się:

- przez skręcanie, jeżeli stosuje się złączki gwintowane żeliwne łub stalowe;

- przez spawanie, jeżeli stosowane są złączki stalowe do połączeń spawanych czołowych lub kielichowych. W przypadku spawania czołowego końce złączek i rur są cięte prostopadle do osi lub fazowane;

- lub przez styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu.

Powyższe oznacza, iż w świetle taryfy celnej "armaturą" obejmującą "łączniki rur lub przewodów rurowych" są także przedmiotowe odgałęzienia siodłowe ((...), (...)) i zwężki tłoczone płaskie (...). W grupie towarowej "łączników" zostały wyszczególnione także kołnierze płaskie, kolanka, łuki i łuki rurowe, korki, zatyczki, złączki do konstrukcji rurowych, śruby regulacyjne, łączniki z wieloma rozgałęzieniami, tuleje, syfony, złączki dwuwkrętne, dwuzłączki, zaciski i opaski - czyli bogaty asortyment wyrobów uznanych za "łączniki rur lub przewodów rurowych" z żeliwa lub stali określanych mianem "armatury". Zgodzić się przy tym należy z oceną organu odwoławczego, że zawężająca definicja literalna łączników, tj. do elementów łączących kanały wentylacyjne, nie ma tu zastosowania. W świetle przepisów taryfy celnej elementy stalowe zmieniające kierunek przepływu gazu (element (...) i (...)), pole przekroju kanałów (zwężka (...)), czy rozdzielające kanały instalacji lub je zamykające (zaślepka (...)), a także kolanka ((...)) i wszelkiego rodzaju przyłącza (odgałęzienie (...)) są uznawane za łączniki rurowych przewodów wentylacyjnych. Należy także zauważyć, iż wszystkie ww. elementy pełnią swoje zadania w wyniku obustronnego połączenia ich z kanałami wentylacyjnymi, co oznacza, iż ewidentnie pełnią rolę łącznika tych kanałów. Ponadto trzeba wyjaśnić, że Taryfa celna nie nakłada na towar klasyfikowany w pozycji 7307 dodatkowych warunków związanych z rodzajem przesyłu, co oznacza, że w pozycji tej klasyfikowane są zarówno elementy przeznaczone do łączenia rur ciśnieniowych przesyłających wodę, ropę, gaz, czy inne ciężkie media, jak również przewody wentylacyjne do przesyłu powietrza. Wskazać również należy, że Noty do poz. 7307 zawierają definicję "rur i przewodów rurowych" oraz "kształtowników drążonych", które różnią się od "potocznych" lub "branżowych" i obowiązują przy ustalaniu taryfikacji towarów z Działu 73. W świetle tych definicji, przewody wentylacyjne okrągłe, owalne, czy prostokątne uznawane są za przewody rurowe, a elementy typu zaślepki, redukcje, trójniki za elementy orurowania wentylacyjnego. Stosowanie innych technicznych definicji rur byłoby sprzeczne z postanowieniami taryfy celnej. Tym samym terminologia stosowana przez ekspertów i przywołane przez nich normy branżowe są nieprzydatne dla potrzeb klasyfikacji taryfowej importowanych towarów.

Sąd podziela również stanowisko organów, że importowany towar wykonany ze stali (innej niż stal nierdzewna), otrzymany w procesie tłoczenia (nie odlewane i niegwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, stosowany jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów"), w pełni odpowiada charakterystyce towaru objętego cłem antydumpingowym na podstawie rozporządzenia nr 803/2009 (strona powołuje przy tym błędnie rozporządzenie nr 2015/1934). W rozporządzeniu tym "produkt objęty postępowaniem", tj. cłem antydumpingowym został opisany jako "niektóre łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej) o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii". "Łączniki rur i przewodów rurowych są wytwarzane przede wszystkim przez cięcie i kształtowanie rur i przewodów rurowych. Stosowane są one do łączenia rur i przewodów rurowych i produkowane są w różnych kształtach, takich jak: kolanka, reduktory, trójniki i pokrywy, oraz różnych wielkościach i z różnych gatunków materiału. Używane są one głównie w przemyśle petrochemicznym, budownictwie, energetyce, przemyśle stoczniowym i instalacjach przemysłowych...". Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia cło antydumpingowe zostało nałożone na towar "rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów", objęty m.in. kodem 7307 99 90 98 (jest to odpowiednik kodu 7307 99 80 98 obowiązującego w dacie zgłoszenia celnego). Charakterystyka towaru objętego cłem antydumpingowym na podstawie omawianego rozporządzenia w pełni odpowiada zatem towarowi będącemu przedmiotem importu w niniejszej sprawie, tj. trójnikom SP, (...) i zwężkom (...), które zostały wykonane ze stali (innej niż stal nierdzewna), w procesie tłoczenia (nie odlewane i niegwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy nieprzekraczającej 609,6mm, stosowane jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów"). Z treści omawianego aktu wynika wprost, że cłem antydumpingowym są objęte wszystkie towary klasyfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z różnych gatunków stali (stal twarda i miękka), różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20 mm), stosowane do różnych celów (katalog zastosowań otwarty). Nie wynika z niego natomiast, wbrew twierdzeniom spółki, że odnosi się wyłącznie do "armatury" wysokociśnieniowej przesyłającej media ciężkie (np. ropę naftową gaz, piasek, żwir) wykorzystywanej jedynie w takich branżach jak przemysł wydobywczy, petrochemiczny, energetyka, czy przemysł ciężki. Co więcej, opisane przez stronę łączniki do rur wysokociśnieniowych są wykorzystywane do "spawania doczołowego" i objęte podpozycjami 7307 23 (wykonane ze stali nierdzewnej) i 7307 93 (wykonane ze stali innej niż nierdzewna). Nie są zatem taryfikowane do wskazanego przez organ kodu Taric 7307 99 80 98. Mając powyższe na uwadze wnioski skarżącej wynikające z analizy treści rozporządzenia w sprawie nałożenia cła antydumpingowego, mające dowodzić, że importowane łączniki nie są klasyfikowane do ww. kodu Taric i nie są objęte cłem antydumpingowym, są nietrafne.

Bez znaczenia przy tym są ponadto twierdzenia strony zawarte w skardze jakoby produkty oferowane przez przemysł unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło antydumpingowe na łączniki rur i przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej charakterystyce oraz przeznaczeniu niż produkty do systemów wentylacyjnych. Jak to wskazano wyżej będące przedmiotem niniejszego postępowania towary podlegają klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98, a argumentacja podniesiona w skardze nie podważa prawidłowości tej klasyfikacji. Należy ponadto podkreślić, że postanowienia rozporządzenia nr 803/2009, w którym enumeratywnie wskazano kody Taric produktów objętych cłem antydumpingowym, nie stanowią podstawy klasyfikacji taryfowej. W oparciu o postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar, któremu wcześniej przyporządkowano właściwy kod.

Należy dalej zauważyć, że zdaniem organów przedmiotowe wyroby posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj. rozpoznawalnych części systemu wentylacyjnego montowanych bezpośrednio w systemach wentylacji. W stanie "niegotowym" wyroby te mogą wymagać kalibracji średnicy lub zawijania krawędzi, mogą także wykorzystane być jako "półprodukty" do otrzymywania innych artykułów. W tym przypadku elementy (...), (...) i (...) pełnią rolę półproduktów do wyrobu odgałęzienia siodłowego tłoczonego z uszczelką (...), trójnika z uszczelką (...) ((...)), zwężki płaskiej z uszczelką ((...)), czy odgałęzienia wytłaczanego płaskiego prostego z uszczelką ( (...)), co potwierdzają informacje zawarte w ekspertyzach. Proces tłoczenia elementów typu (...) i (...), podobnie jak (...), wykonywany jest w operacjach odcinania, a następnie tłoczenia i usuwania wypływek za pomocą narzędzi wielotaktowych. Towary te, jak zasadnie zauważyły organy, w świetle przepisów taryfy celnej są "łącznikami" przewodów rurowych, a zarazem armaturą ze stali taryfikowaną do pozycji 7307 WTC.

Niesporne jest, że przedmiotowe łączniki nie są gwintowane, zostały wykonane z blachy stalowej ocynkowanej (gdzie surowcem nie była stal nierdzewna), stanowią elementy orurowania wentylacyjnego o przekroju kołowym nie przekraczającym we wszystkich przypadkach 609,6 mm (maksymalna średnica zewnętrzna odgałęzienia siodłowego (...) i (...) wynosiła 250 mm, a zwężki (...) 200 mm).

Kod 7307 99 80 98 obejmuje artykuły wykonane ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z T., I., S. lub F., inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki, tuleje, łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Obejmuje zatem nie wymienione wyżej łączniki rur i przewodów (w tym zaślepki), nie gwintowane, pochodzące z C..

Sąd podziela stanowisko organów, iż zakres przedmiotowy kodu 7307 99 80 98 w pełni odzwierciedla stan przedmiotowego towaru.

Skarżąca stwierdziła, że pozycja 7326 19 90 00 jest właściwa dla przedmiotowych wyrobów, ponieważ obejmuje "wszystkie artykuły z żeliwa lub stali" otrzymane w procesach kucia lub tłoczenia, ale nie obrobione więcej.

Sąd przyznał rację organom celno-skarbowym, iż pozycja 7326 obejmuje tylko takie artykuły z żeliwa lub stali otrzymane m.in. w procesie kucia czy tłoczenia, które nie zostały objęte poprzednimi pozycjami działu 73 (np. pozycją 7307), ani "bardziej szczegółowo objęte gdzie indziej w nomenklaturze", oraz które stanowią jedynie elementy nośne, tj. mocujące lub podtrzymujące rury i przewody rurowe ale nie stanowiące ich integralnych części (Noty wyjaśniające do poz. 7307 i 7326). Ponadto zakres przedmiotowy pozycji 7326 nie odpowiada charakterowi przedmiotowego towaru. Importowane elementy (odgałęzienia siodłowe, zwężki płaskie) stanowią integralne części systemu wentylacji. Znajduje to potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w sprawie, w tym również w powołanych przez Skarżącą ekspertyzach: "(...)" dr hab. inż. K.G.F.oraz "(...)" dr hab. inż. P.Ż.i dr inż. J.M..

Natomiast wskazana przez skarżącą poz. 7326 ujmuje obejmy lub opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych, lub węży do sztywnych rur, kranów i złączek; kołnierze (opaski zaciskowe węży) stosowane do mocowania giętkich przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur kranów złączek itp., a także wieszaki, wsporniki i podobne podpory do mocowania rur i przewodów rurowych na ścianach, jak również "haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle budowlanym" do mocowania rur i przewodów na ścianach.

Zasadnie organ stwierdził, że skarżąca klasyfikując przedmiotowe towary do poz. 7326 WTC pominęła fakt, że importowane towary nie są elementami nośnymi kanałów wentylacyjnych tylko elementami wentylacji.

Zdaniem skarżącej brak jest możliwości zakwalifikowania elementów będących przedmiotem niniejszego importu do kodu TARIC 7307 99 80 98 również z uwagi na sposób łączenia towarów z pozostałymi elementami systemu wentylacji. Spółka wskazała, że łączenie następuje poprzez styk, ale nie jest możliwe wykonanie wielokrotnego montażu, bo tego typu połączenie nie jest do tego celu przeznaczone. Posiłkując się przedłożonymi ekspertyzami spółka uznała, że użyte w poz. 7307 WTC pojęcia "armatura" oraz "rury" odnoszą się do elementów systemów hydraulicznych, kanalizacyjnych i innych wysokociśnieniowych, które nie odpowiadają charakterystyce spornych elementów systemu wentylacji, co uniemożliwia zastosowanie wskazanej przez organ taryfikacji towaru.

Należy stwierdzić, że pozycja 7307 różnicuje łączniki pod względem sposobu otrzymywania (odlewane z żeliwa lub innych surowców), pod względem materiału (żeliwo, stal nierdzewna i pozostała), sposobu obróbki (gwintowane, spawane doczołowo i pozostałe), rodzaju (kołnierze, kolanka, łuki, tuleje i pozostałe), wymiarów średnicy zewnętrznej (poniżej lub powyżej 609,6 mm) oraz kraju przywozu (T., I., S. ., F. i pozostałe kraje). Nie różnicuje natomiast pod względem sposobu łączenia. Pozycja ta dopuszcza różnego rodzaju połączenia: przez skręcanie, spawanie lub przez styk. W przypadku przedmiotowych wyrobów skręcanie jest niemożliwe z powodu braku gwintów, spawanie niszczy ochronną powłokę galwaniczną, łączenie elementów systemów wentylacyjnych w całość następuje poprzez styk łączonych elementów (wsuwanie jednego elementu w drugi - styk powierzchni łączonych), co jest niesporne. Zastosowanie tej metody łączenia niezależnie od tego, czy wymaga użycia dodatkowych zabezpieczeń chroniących przed przypadkowym rozłączeniem - taśm uszczelniających, nitów lub wkrętów (jak twierdzi skarżąca), czy też nie, mieści się w kategoriach ww. pozycji, co zostało obszernie wyjaśnione w zaskarżonej decyzji. Należy wskazać, że przy taryfikacji towarów pierwszeństwo mają - brzmienie pozycji i kodów Taric oraz brzmienie uwag do sekcji i działów. Noty do pozycji (tu: 7307 i 7326) nie mogą zawężać zakresu przedmiotowego tych pozycji wynikającego z ich brzmienia. W świetle powyższych wyjaśnień, to czy sporne elementy tworzą połączenia wielokrotnego montażu, czy też powtórny montaż jest utrudniony ze względu na zastosowanie taśm, nitów, czy wkrętów, jest nieistotne z punktu widzenia taryfikacji importowanych towarów, i to zarówno do poz. 7307, jak i pozycji 7326 WTC. Istotnym jest natomiast to, czy montowany element stanowi integralną część systemu wentylacji, czy stanowi jedynie element nośny, tj. przymocowujący przewody wentylacyjne np. do ściany. W pierwszym przypadku towar jest taryfikowany do poz. 7307 WTC, w drugim do poz. 7326 WTC.

Pozycja 7307 WTC, w pełni odzwierciedla właściwości importowanych towarów (materiał, sposób wytworzenia i obróbki, parametry techniczne, funkcjonalność, przeznaczenie, zastosowanie). Wskazywane zatem przez stronę argumenty, że przedmiotowe elementy nie są częściami armatury hydraulicznej, kanalizacyjnej czy innej wysokociśnieniowej i nie tworzą połączeń wielokrotnego użytku, nie ma znaczenia, bowiem rodzaj przesyłu i parametry wytrzymałościowe, a także rodzaj urządzenia w którym są montowane (tu: wentylacja, klimatyzacja) nie stanowią kryterium taryfikacyjnego, podobnie jak, podnoszona przez skarżącą możliwość wielokrotnego montażu tych samych elementów.

Należy również zauważyć, że importowane produkty posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, takich jak wymienione z brzmienia w Notach Wyjaśniających do poz. 7307 – trójniki, złączki, zaślepki i reduktory do konstrukcji rurowych. Pozycja ta obejmuje ww. towary niezależnie od metody jaką zostały wytworzone, co oznacza, iż obejmuje także wyroby stalowe wykonane metodą głębokiego tłoczenia.

Podkreślenia ponadto wymaga, że wyroby te zostały zgłoszone jako elementy z metalu ocynkowane, co w świetle brzmienia uwagi 3 do Sekcji XV jest właściwe, albowiem zgodnie z jej brzmieniem: "W całej nomenklaturze wyrażenie "metale nieszlachetne" oznacza: żeliwo i stal, miedź, nikiel, aluminium, ołów, cynk, cynę, wolfram, molibden, tantal, magnez, kobalt, bizmut, kadm, tytan, cyrkon, antymon, mangan, beryl, chrom, german, wanad, gal, hafn, ind, niob, ren i tal". Zgodnie natomiast z brzmieniem uwagi 2a do Sekcji XV - artykuły objęte pozycją 7307 są "częściami ogólnego użytku", co oznacza, iż nie są częściami konkretnego urządzenia lub maszyny i mają szersze zastosowanie. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że przedmiotowe wyroby mogą być montowane w różnych systemach klimatyzacji, wentylacji, itp., co oznacza, że spełniają wymogi również ww. uwagi.

Należy podkreślić, że Reguła 1 ORINS stanowi, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z dalszymi regułami. W myśl reguły 2a ORINS wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego i niegotowego, pod warunkiem, że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Reguła ta stanowi także, że wymienione wyżej informacje dotyczą również wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Oznacza to, że według omawianej reguły, wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji Taryfy celnej należy odnosić nie tylko do wyrobu kompletnego lub gotowego, ale także do wyrobu niekompletnego lub niegotowego i to bez względu na to, czy ów niekompletny lub niegotowy wyrób jest w stanie zmontowanym czy też nie zmontowanym, albo rozmontowanym. W tych wszystkich przypadkach, gdy chodzi o klasyfikację taryfową wyrobów niekompletnych lub niegotowych (w stanie zmontowanym, niezmontowanym lub rozmontowanym), zaliczenie takiego wyrobu do pozycji przeznaczonej dla wyrobu kompletnego (gotowego) może jednak nastąpić jedynie wówczas, gdy ów niekompletny (niegotowy) wyrób posiadał będzie zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Reguła 6 ORINS stanowi dodatkowo, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, za prawidłowe sąd uznał ustalenia organu II instancji, że importowane elementy systemu wentylacyjnego same w sobie są niegotowymi, pojedynczymi częściami tego systemu, posiadającymi jednakże zasadniczy charakter wyrobów gotowych.

Co istotne importowane przez stronę produkty, po ich "wykończeniu" i zmontowaniu (połączeniu), nie stanowią kompletnego systemu wentylacyjnego. Nie są zatem częściami tego systemu w stanie rozmontowanym, czy półproduktami do produkcji systemu wentylacyjnego w stanie rozmontowanym. Importowane artykuły, zgodnie z wyjaśnieniami importera, wymagają obróbek wykończeniowych, co oznacza, iż są niegotowe. Organ odwoławczy nie kwestionował zatem, że importowane artykuły mogły wymagać poddania ich określonym procesom wykończeniowym zmierzającym do usunięcia odkształceń plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy, wywijanie i zaciskanie krawędzi średnicy, czy likwidację zadziorów.

Organ prawidłowo przyjął, że importowane artykuły są rozpoznawalne jako gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych wymagające tylko wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe (półwyroby) bardziej złożonych części montowanych w systemach wentylacji.

Co więcej, nie kwestionował także, że elementy (...), (...) i (...) pełnią rolę półproduktów do wyrobu odgałęzienia siodłowego tłoczonego z uszczelką (...), trójnika z uszczelką (...) ((...)), zwężki płaskiej z uszczelką ((...)/(...)), czy odgałęzienia wytłaczanego płaskiego prostego z uszczelką ((...)-(...)). W każdym z ww. przypadków można bowiem dokonać taryfikacji importowanych części w oparciu o postanowienia reguły 2a) ORINS, tzn. do pozycji i kodu Taric (zgodnie z regułą 6 ORINS) właściwych dla wyrobów gotowych. Organy zatem prawidłowo przyjęły, że importowane artykuły są rozpoznawalne jako gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych wymagające tylko wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe (półwyroby) bardziej złożonych części montowanych w systemach wentylacji.

Wykorzystanie spornych artykułów do wytwarzania bardziej złożonych wyrobów, co jest niesporne, nie ma wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia celnego. Obowiązek ustalenia stanu towaru na datę zgłoszenia celnego wynika bowiem z przepisów art. 67 wkc. Importowane towary w ww. dacie spełniały zaś wymogi wyrobów gotowych w rozumieniu przepisów celnych (WTC).

Dyrektor IAS nie negował również faktu, że połączenie elementów za pomocą wkrętów lub nitów (innych niż bezotworowe) pozostawia otwory montażowe, które w wyniku powtórnego (wielokrotnego) montażu mają wpływ na szczelność połączenia. Uznał jednakże, że z opisu łączenia elementów systemu wentylacyjnego i jego demontażu zawartych w "Zaleceniach montażowych systemu wentylacji" wynika, iż opisany rodzaj połączenia nie wyklucza możliwości ponownego montażu elementów (...),(...), w systemie wentylacji. Powyższe stanowisko sąd uznał w niniejszej sprawie za prawidłowe. Istotnym z punktu widzenia prawidłowej klasyfikacji spornych towarów do pozycji 7307 było bowiem ustalenie, że rodzaj zastosowanego połączenia umożliwia ponowny montaż importowanych elementów. Okoliczność możliwej utraty norm szczelności ponownie zamontowanych elementów nie ma natomiast wpływu na przyporządkowanie produktów do ww. pozycji WTC.

Odnosząc się do przywołanej w skardze sprawy rozpatrywanej w G. (s. 23 skargi), wskazać należy, że w decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w G. z (...)2017 r., organ celny wskazał jako właściwy dla importowanego towaru kod TARIC 7307 99 80 99 obejmujący artykuły ze stali, niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy przekraczającej 609,6 mm. Powyższy kod uznać należy za nieprawidłowy dla towaru będącego przedmiotem importu w niniejszej sprawie z przyczyn wskazanych we wcześniejszej części uzasadnienia.

Dyrektor IAS prawidłowo wykluczył możliwość klasyfikacji spornych towarów do pozycji 7326 WTC, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wyjaśniając, że obejmuje ona elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody rurowe, nie stanowią natomiast ich integralnych części, co pozostaje w sprzeczności ze stanem importowanych wyrobów. Organ podniósł, iż wskazany przez spółkę kod Taric 7326 19 90 00 obejmuje –"pozostałe" artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale nie obrobione więcej, nie objęte wcześniejszymi pozycjami działu 73 WTC. Jest on właściwy dla takich artykułów, jak obejmy lub opaski zaciskowe służące do mocowania elastycznych przewodów rurowych, a także mocowania węży do sztywnych rur, kranów i złączek.

Nie znajduje uznania zarzut wskazany w skardze dotyczący oddalenia wniosku dowodowego strony o powołanie biegłego.

Należy przypomnieć, że wniosek o powołanie biegłego na okoliczność określenia właściwości importowanych towarów oraz możliwości ponownego wykorzystania elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze połącznie (zastosowanie nitów) został oddalony postanowieniem Naczelnika Urzędu z (...)2018 r., gdzie organ I instancji obszernie uzasadnił swoje stanowisko w tej materii. Kolejny wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego celem określenia właściwości importowanych towarów oraz na okoliczność braku możliwości ponownego wykorzystania elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze połączenie (zastosowanie nitów) strona zawarła natomiast w treści odwołania od decyzji organu I instancji.

Dyrektor IAS odniósł się do powyższego wniosku w treści zaskarżonej decyzji wskazując, że wszystkie okoliczności sprawy dotyczące ustalenia stanu towaru takie jak materiał (blacha stalowa ocynkowana), technika wytworzenia (głębokie tłoczenie), charakter (towar posiadający cechy gotowego łącznika), kształt (przekrój poprzeczny zamknięty, możliwość określenia średnicy), przeznaczenie (trójniki, odgałęzienia kanałów, zwężki), sposób łączenia gotowych elementów (metoda na styk - wsuwanie elementu w element), zostały wyjaśnione w sposób jednoznaczny i są niesporne, a zatem wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia właściwości technicznych importowanych towarów, sposobu tłoczenia i połączenia elementów jest niezasadny.

Sąd podziela stanowisko organów, że stan importowanego towaru jest znany i niesporny, a tym samym powołanie biegłego byłoby bezcelowe. Informacje o rodzaju towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania, przeznaczeniu, sposobie łączenia z innymi elementami, walorach użytkowych (zastosowaniu), w posiadaniu których były organy orzekające w sprawie, umożliwiły w sposób jednoznaczny ustalenie tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji do właściwego kodu Taric, zgodnie z ORINS.

Podsumowując wskazać należy, że organ odwoławczy nie dopuścił się w niniejszej sprawie naruszenia wskazywanych przez skarżącą przepisów prawa. Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.

Odnosząc się do treści pisma procesowego z (...)2019 r. (załącznik do protokołu), w którym skarżąca ponownie podniosła, że produkty oferowane przez przemysł unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło antydumpingowe na łączniki rur i przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej charakterystyce oraz przeznaczeniu niż produkty do systemów wentylacyjnych, wskazać należy, że nie miało ono wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Jak to wskazano wyżej będące przedmiotem niniejszego postępowania towary podlegają klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98, a argumentacja podniesiona w ww. piśmie procesowym nie podważa prawidłowości tej klasyfikacji. Należy ponadto podkreślić, że postanowienia rozporządzenia nr 803/2009, w którym enumeratywnie wskazano kody Taric produktów objętych cłem antydumpingowym (strona błędnie powołuje się na rozporządzenie nr 2015/1934), nie stanowią podstawy klasyfikacji taryfowej. W oparciu o postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar, któremu wcześniej przyporządkowano właściwy kod.

Z tych względów, w oparciu o art. 151 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę.