Postanowienie NSA, sygn. akt I ONP 4/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 285 h § 1, art. 285 f § 3, art. 247
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Jacek Chlebny (spr.), Sędziowie NSA: Małgorzata Dałkowska-Szary, Robert Sawuła, po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 maja 2013 r., sygn. akt I OPP 32/13 w sprawie skargi J. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1143/12 ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: 1. odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 maja 2013 r., sygn. akt I OPP 32/13, 2. odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 21 maja 2013 r. w sprawie o sygn. akt I OPP 32/13 ze skargi J. J. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1143/12 i przyznał skarżącemu od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sumę pieniężną w wysokości 2000 zł.

W piśmie z 23 kwietnia 2015 r. skarżący wystąpił ze skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 maja 2013 r., sygn. akt I OPP 32/13. Skarżący wystąpił ponadto z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu wywołanym wniesieniem tej skargi poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 maja 2013 r., sygn. akt I OPP 32/13 podlega odrzuceniu.

Wniesiona przez J. J. w dniu 23 kwietnia 2015 r. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia sądu administracyjnego nie spełnia wymogów formalnych, gdyż została sporządzona przez skarżącego osobiście. Zgodnie z art. 175 § 1 w związku z art. 285 l P.p.s.a., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Naruszenie tego wymogu skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do art. 285 f § 3 P.p.s.a.

Ponadto wskazać należy, iż od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie przysługuje, z wyjątkiem gdy niezgodność z prawem wynika z rażącego naruszenia norm prawa Unii Europejskiej (art. 285 a § 3 P.p.s.a.). W tej sprawie skarżący nie wykazał, aby taka niezgodność z prawem wystąpiła, zatem skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 maja 2013 r., sygn. akt I OPP 32/13 należało uznać za niedopuszczalną.

W odniesieniu do wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy wskazać należy, iż zgodnie z art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na wydanie pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia, bądź gdy zachodzą oczywiste przesłanki odrzucenia skargi. W tej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu, zatem brak jest podstaw do prowadzenia postępowania sądowego w tej sprawie, a tym samym do przyznania skarżącemu prawa pomocy w tym postępowaniu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 285 h § 1 w zw. z art. 285 f § 3 P.p.s.a. oraz art. 247 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.