Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 336/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2007-11-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. reprezentowanego przez ojca G. G. na Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie stypendium szkolnego na skutek wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia przyznać radcy prawnemu K. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej K. G., obejmujące wynagrodzenie w kwocie 146,40 zł ( słownie: sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy ) zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 26,40 zł ( słownie: dwadzieścia sześć złotych czterdzieści groszy ). WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

00UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2007 r. odrzucił skargę K. G. na działania Prezydenta Miasta [...], polegające na nieprawidłowej wypłacie stypendium szkolnego.

W dniu 21 września 2007 r. referendarz sądowy ustanowił skarżącemu radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie, Sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Radców Prawnych w O. o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, którym został radca prawny K. K. ( por. szerzej: pismo Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. z dnia 3 października 2007 r. – karta nr 43 akt sądowych ).

Pismem z dnia 25 października 2007 r. wyznaczony pełnomocnik z urzędu złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, według norm przepisanych oświadczając, iż opłaty z tego tytułu nie zostały zapłacone, ani w części, ani w całości. Jednocześnie radca prawny K. K. oświadczył, że nie będzie wnosił skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie tut. Sądu z dnia 13 sierpnia 2007 r., a także nie będzie wnosił o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na wyżej przywołane orzeczenie. Pełnomocnik dodał, że w przedmiotowej sprawie sporządził opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a powyższą opinię doręczył skarżącemu. Do akt sądowych sprawy pełnomocnik dołączył: pełnomocnictwo procesowe do działania w imieniu skarżącego, opinię prawną z dnia 22 października 2007 r. oraz pokwitowanie odbioru wyżej wskazanej opinii przez opiekuna prawnego skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Przywołany art. 250 ustawy regulując kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy, odsyła jednocześnie do odrębnych przepisów, wśród których znajdują się m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm. ) – zwanego dalej: "rozporządzeniem". Z rozporządzenia wynika, że przyznanie radcy prawnemu wynagrodzenia oraz zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy następuje na jego wniosek, który powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części ( § 16 rozporządzenia ).

Oświadczenie takiej treści zawiera wniosek pełnomocnika skarżącego z dnia 25 października 2007 r. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, a zatem została spełniona przesłanka formalna warunkująca dalsze rozpoznanie złożonego wniosku. Wobec tego Sąd zważył, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 15 pkt 1 i 2 rozporządzenia, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 4 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w drugiej instancji:

a ) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,

b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,

c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,

d) w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł.

Zauważyć należy ponadto, iż przy przyznawaniu przez Sąd, zgodnie z treścią § 2 ust. 1 rozporządzenia, opłaty za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, należy uwzględnić niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.

Sąd przyznając radcy prawnemu K. K., koszty udzielonej przez niego pomocy prawnej z urzędu, kierował się wyżej wskazanymi przepisami prawa i uznał, iż zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia, radcy prawnemu K. K. należy przyznać wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej według norm przepisanych, tj. w kwocie 120,00 zł. Wynagrodzenie to przyznał w stawce minimalnej, albowiem rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy pełnomocnika, nie uzasadniały przyznania wyższego wynagrodzenia. Nie przyznał radcy prawnemu zwrotu niezbędnych wydatków, albowiem pełnomocnik nie wykazał ich poniesienia. Zasądzając wynagrodzenie Sąd uwzględnił także treść § 2 ust. 3 rozporządzenia i podwyższył wynagrodzenie o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o kwotę 26,40 zł.

Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.