Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1345/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Gospodarka komunalna
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 1-2, art. 6q ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 250
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jednolity
article: art. 73 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 446
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
article: art. 143, art. 210 par. 1 pkt 8
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska (spr.) Sędzia WSA Barbara Rennert Protokolant: st. sekr. sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję [...] z dnia [...], nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Zarząd Komunalnego Związku Gmin [...] decyzją z dnia [...] r., nr [...], określił Przedsiębiorstwu Handlowemu X. K. P. (dalej jako: "podatnik", "strona" lub "skarżący") wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstającymi na nieruchomości położonej w L. przy ul. [...], w wysokości [...] zł za każdy miesiąc, za okres od lipca 2013 r. do czerwca 2015 r.

W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że przeprowadzona w dniu 4 listopada 2014 r. wizja terenowa pracowników organu wykazała, że w L. przy ul. [...] prowadzona jest przez podatnika działalność handlowa - sklep [...]. Ustalono, że działalność ta nie została wykazana przez podatnika w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, na nieruchomości nie ma pojemnika na odpady komunalne, które jak podała strona, są przewożone przez nią do głównej siedziby jej firmy, mieszczącej się w A. przy ul. [...]. Podatnik w pismach z dnia 17 listopada 2014 r. i 5 grudnia 2014 r. potwierdził, że na powyższej nieruchomości w L. są wytwarzane w minimalnej ilości odpady komunalne, jednakże, z uwagi na fakt, że są one przewożone do głównej siedziby firmy uznał, że nie ma obowiązku składania deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami. W dniu 6 lipca 2015 r. podatnik zakończył prowadzenie działalności pod wskazanym adresem. Wobec powyższego określono podatnikowi wysokość miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, powołując jako podstawę m. in. § 3 ust. 3 oraz § 2 ust. 4 pkt 1 uchwały Nr [...] Zgromadzenia Związku Międzygminnego "Komunalny Związek Gmin [...]" z dnia [...] r. w sprawie wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki tej opłaty (Dz. Urz. Woj. Wlkp. 2015 r., poz. 1533), w wysokości [...] zł (za jednorazowy odbiór odpadów komunalnych z pojemnika o pojemności 60 l), za okres od lipca 2013 r. do czerwca 2015 r. (okres prowadzenia przez podatnika działalności).

Opisana powyżej decyzja z dnia [...] r. została podpisana, z upoważnienia Zarządu Komunalnego Związku Gmin [...], przez B. B. - Kierownika Referatu Gospodarki Odpadami i Ochrony Środowiska.

Kwestionując powyższą decyzję w odwołaniu podatnik wniósł o jej uchylenie, ponownie podnosząc, że na przedmiotowej nieruchomości wytwarza jedynie minimalne ilości odpadów komunalnych, które przewozi do siedziby swojej firmy w A. i tam je utylizuje. Z powyższego strona wywiodła, że nie ma obowiązku składania stosownej deklaracji w zakresie odpadów komunalnych na terenie L. i uiszczania opłaty za ich odbiór.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia SKO w pełni podzieliło ustalenia i argumentację zawartą w decyzji organu I instancji. Powołując się na przepis art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 250 ze zm. - dalej w skrócie: "u.u.c.p.g."), organ odwoławczy stwierdził, że obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przypadku nieruchomości niezamieszkałych powstaje za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały odpady komunalne. Okoliczność wystąpienia na przedmiotowej nieruchomości odpadów komunalnych, została potwierdzona przez podatnika w pismach z dnia 17 listopada i 5 grudnia 2014 r. Organ uznał, że przewożenie przez podatnika odpadów do głównej siedziby jego firmy do A. stanowi naruszenie art. 23 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1987, ze zm. - dalej w skrócie: "u.o."). W świetle powyższych ustaleń, a także uwzględniając fakt, że podatnik prowadził działalność gospodarczą w L. przy ul. [...] w okresie od 1 lipca 2013 r. do 6 lipca 2015 r. stwierdzono, że zasadne jest naliczenie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na powyższej nieruchomości za okres od lipca 2013 r. do czerwca 2015 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (błędnie zatytułowanej "pozew") K. P. wniósł o "całkowite unieważnienie" powyższej decyzji SKO w L..

Argumentując skargę strona podniosła, że w okresie od lipca 2013 r. do czerwca 2015 r. nie wywieziono z jego posesji ani jednego grama odpadów. Zdaniem autora skargi działania organu I instancji zmierzają do tego, aby osoby prawne i fizyczne odprowadzały pewnego rodzaju podatek za gotowość do wywozu śmieci, przy jednoczesnym braku rzeczywistego odbioru odpadów, z uwagi na ich brak.

Odpowiadając na skargę SKO w L. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym akcie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Badając zaskarżoną decyzję według kryteriów przewidzianych ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej w skrócie: "P.p.s.a."), Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z przyczyn innych niż w niej podniesione. Sąd stwierdził bowiem, że przy wydaniu decyzji organu I instancji uchybiono regułom prawa procesowego, czego nie dostrzegł organ odwoławczy.

Zgodnie z art. 6q ust. 1 u.u.c.p.g. w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm. - dalej w skrócie: "O.p."), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a w przypadku przejęcia przez związek międzygminny zadań gminy, o których mowa w art. 3 ust. 2, w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które stanowią dochód związku międzygminnego - zarządowi związku międzygminnego. W myśl powyższego przepisu uprawnienia organów podatkowych w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, które stanowią dochód związku międzygminnego przysługują zarządowi związku międzygminnego. Podobna konkluzja wynika z treści art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.). Upoważnienia do delegowania kompetencji zarządu w sprawach omawianych opłat na inne podmioty, w tym – jak w okolicznościach sprawy poddanej sądowej kontroli – na kierownika referatu, nie zawierają ani przepisy wskazanych powyżej ustaw, ani przepisy uchwały Nr [...] Zgromadzenia Związku Międzygminnego "Komunalny Związek Gmin [...]" z dnia [...] r. w sprawie wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki tej opłaty (Dz. Urz. Woj. Wlkp. 2015 r., poz. 1533), ani przepisy Statutu Komunalnego Związku Gmin [...] z siedzibą w L. (ogłoszonego w obwieszczeniu Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] r. – Dz. Urz. Woj. Wlkp. 2012 r., poz. 6135).

Stosownie do treści art. 210 § 1 pkt 8 O.p. jednym z koniecznych elementów decyzji podatkowej jest podpis osoby upoważnionej, z podaniem jej imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego (...). Zdaniem Sądu pełne odesłanie do przepisów Ordynacji podatkowej, zawarte w art. 6q u.u.c.p.g., prowadzi do wniosku, że jedyną podstawą prawną udzielenia innemu podmiotowi - niż wójt, burmistrz (prezydent miasta), zarząd związku międzygminnego - upoważnienia do załatwiania spraw związanych z opłatą za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest art. 143 O.p. Zgodnie z tym przepisem organ podatkowy może upoważnić funkcjonariusza lub pracownika kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwiania spraw w jego imieniu i w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji, postanowień i zaświadczeń. Upoważnienie powinno mieć zatem formę pisemnego upoważnienia, wydawanego wyłącznie przez właściwy organ, jakim jest w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi zarząd związku międzygminnego.

Tymczasem w aktach sprawy brak jest upoważnienia (uchwały) Zarządu Komunalnego Związku Gmin [...] dla B. B. - Kierownika Referatu Gospodarki Odpadami i Ochrony Środowiska do wydawania decyzji w przedmiocie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Wprawdzie na obecny etapie sprawy nie istnieją podstawy do stwierdzenia, że takie upoważnienie w dniu wydania decyzji przez organ I instancji w ogóle nie istniało, ale jego nie załączenie do akt niniejszej sprawy powoduje, że uchyla się ona spod kontroli sądowej.

Mając na uwadze powyższe organ I instancji, rozpatrując ponowienie sprawę, winien złożyć do akt sprawy sporządzone w formie pisemnej upoważnienie dla kierownika referatu do załatwiania spraw w imieniu zarządu i w ustalonym zakresie. Brak takiego dokumentu w aktach uniemożliwia bowiem jednoznaczne ustalenie, czy przedmiotowa decyzja została wydana w istocie przez upoważnioną osobę.

Reasumując Sąd zauważa, że dostrzeżone naruszenie zasad prawidłowego procedowania (w tym kompletności akt), jako mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, powoduje konieczność wyeliminowania decyzji organów obu instancji z obrotu prawnego. W przypadku, gdyby sprawa nie była ponownie rozpatrywana przez bezpośrednio zarząd związku międzygminnego (w szczególności chodzi o wydanie decyzji), do akt sprawy winno zostać złożone upoważnienie, wydane według zasad określonych w art. 143 O.p. Jednocześnie Sąd uznał, że na obecnym etapie postępowania przedwczesnym jest ustosunkowanie się do podniesionych w skardze zarzutów dotyczących co do zasady naruszenia prawa materialnego.

W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 P.p.s.a., jak w pkt. I sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono jak w pkt. II, w oparciu o przepis art. 200 P.p.s.a.