Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 2085/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 48 § 3,
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 61 ust. 6 pkt 2, art. 64
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej S. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 169/18 w zakresie pozostawienia bez rozpatrzenia skargi S. S. na pismo Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 marca 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 169/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217, dalej jako: u.z.r.p.), pozostawił bez rozpatrzenia skargę S. S. na pismo Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu.

Ze stanu faktycznego sprawy przyjętego przez Sąd I instancji wynika, że pismem z dnia [...] lutego 2018 r. S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 lutego 2018 r. strona skarżąca została wezwana do złożenia załączników do skargi w formie oryginałów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem stosownie do art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.). – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpoznania. Jednocześnie została poinformowana, iż załączone do skargi odpisy załączników nie są poświadczone. Ponadto wezwano do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący uiścił wpis w kwocie 200 zł oraz nadesłał informację, że w załączeniu przedkłada stosowne uzupełnienie wraz ze stosownymi wyjaśnieniami w przedmiocie braku możliwości złożenia oryginałów części dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarżący nie wniósł wraz ze skargą kompletnej dokumentacji. W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 lutego 2018 r., został wezwany do jej przedstawienia z pouczeniem o skutkach nieuzupełnienia tego braku formalnego w terminie. Należy również wskazać, że skarżący został dokładnie pouczony o formie, w jakiej należy przedstawić ww. dokumentację, tj. że powinna mieć ona formę oryginału lub uwierzytelnionej kopii. W terminie do uzupełnienia braku formalnego skarżący nadesłał co prawda kompletną dokumentację, jednakże część nie została uwierzytelniona. Sąd I instancji uznał zatem, że dokumentacja nie spełnia wymogów określonych w art. 48 § 3 p.p.s.a., co w konsekwencji doprowadziło do pozostawienia skargi bez rozpatrzenia stosowanie do art. 61 ust. 6 pkt 2 u.z.p.r.

S. S. zaskarżył w całości postanowienie WSA w Warszawie z dnia 29 marca 2018 r. sygn. akt VIII SA/Wa 169/18 skargą kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie prawa materialnego:

1) art. 61 ust. 6 pkt 2 w zw. z art. 61 ust. 7 u.z.r.p., poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że skarżący nie uzupełnił wymogów formalnych wniesionej skargi – poprzez niedołączenie dokumentacji wymienionej w art. 61 ust 4 u.z.r.p., w postaci wyszczególnionej w art. 48 § 3 p.p.s.a., - w sytuacji kiedy skarżący uzupełnił stosownie do wezwania Sądu braki formalne – pismem z dnia 5 marca 2018 r. oraz przedłożył dokumenty, o które był wzywany – tj. oryginały dokumentacji – co dodatkowo wyjaśnił w/w pismem,

2) art. 61 ust. 4 w zw. z art. 64 u.z.r.p. w zw. z art. 48 § 1 p.p.s.a. – poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji nieuznanie jako dokumentów: wniosku o dofinansowanie projektu wraz z załącznikami (autorstwa skarżącego) oraz informacji organu o negatywnym wyniku oceny projektu z dnia [...] grudnia 2017 r. złożonych w formie oryginału – stosownie do art. 48 § 1 p.p.s.a. – co w konsekwencji skutkowało wydaniem błędnego orzeczenia o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia.

Argumenty na poparcie powyższych zarzutów zostały przedstawione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, w którym autor skargi kasacyjnej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 w art. 61 ust. 1 przewiduje, że w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

W myśl art. 61 ust. 2 u.z.r.p., skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie z ust. 3 art. 61 kompletna dokumentacja obejmuje wniosek o dofinansowanie projektu, informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 46 ust. 3, wniesiony protest, informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 wraz z ewentualnymi załącznikami. Kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w uwierzytelnionej kopii (art. 61 ust. 4).

Zgodnie z art. 64 u.z.r.p. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy.

W związku z tym w sprawach sądowoadministracyjnych z zakresu prowadzenia polityki spójności nie ma zastosowania art. 54 § 2 p.p.s.a., w tym w części dotyczącej przekazywania akt sprawy sądowi przez organ administracji publicznej, który wydał zaskarżony akt lub dokonał zaskarżonej czynności. Dokumenty dołączane przez stronę do skargi w zakresie określonym w art. 61 ust. 3 u.z.r.p., nie tyle stanowią dokumenty o których mowa w art. 48 § 1 p.p.s.a. (nie są przedkładane na żądanie sądu), co zastępują akta administracyjne. Obowiązek ich przedkładania służy przede wszystkim temu, by sąd administracyjny miał zachowaną możność dokonania badania zgodności z prawem działania właściwych instytucji dokonujących oceny projektów w postępowaniu, które cechuje dążność do szybkiego rozpoznania sprawy. Cel ten zostaje osiągnięty zarówno wtedy, gdy strona przedłoży oryginał dokumentu, jak i wtedy, gdy dołączy do skargi jego kopię, której zgodność z oryginałem jest potwierdzona w sposób wiarygodny.

Dodać należy jednak, że według art. 64 u.z.r.p. ustawa ta nie wyłącza odpowiedniego stosowania art. 48 p.p.s.a. W myśl zaś art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.

Co do zasady, odpowiednie stosowanie przepisów ma miejsce wówczas, gdy z uwagi na specyfikę sytuacji, do której mają być aplikowane, to zastrzeżenie jest konieczne lub może się okazać potrzebne. Odpowiednie stosowanie może polegać na zastosowaniu przepisu (lub jego części) wprost, z modyfikacją lub nawet na odmowie zastosowania.

Odnosząc powyższe rozważania do kwestii znajdującej się w aktach sprawy niepoświadczonej przez notariusza lub pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym kopii informacji organu (MJWPU) o negatywnym wyniku oceny projektu z dnia [...] grudnia 2017 r. wydrukowanego z generatora MEWA 2.0, należy zauważyć, że zastosowanie w sposób odpowiedni art. 48 § 3 p.p.s.a. nie wyklucza, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, przyjęcia, że wydruk pisma w istocie odpowiada oryginałowi tego dokumentu. Taką adnotację należy bowiem uznać za oświadczenie, że strona otrzymała w wersji elektronicznej pismo o treści takiej, jak załączony do skargi wydruk. Domniemywać należy zgodność takiego oświadczenia z rzeczywistym stanem rzeczy, jeżeli rzetelność kopii nie jest kwestionowana przez instytucję będącą stroną w sprawie sądowoadministracyjnej.

Skarżący prawidło powoływał się, że "kompletna dokumentacja w postaci wniosku o dofinansowanie projektu jest wydrukiem z generatora MEWA 2.0 i w tym znaczeniu stanowi formę oryginału. Wniosek jest składany w generatorze, nie posiada podpisów, dokumentacja załączana w generatorze MEWA 2.0 jest także zapisana w formie elektronicznej jako integralna jego część, w związku z czy możliwe do złożenia jako uzupełnienie są wydruki, co stosowanie zostało w obecnie uzupełnieniu uczynione. Załączony wydruk stanowi pełną zgodność dokumentacją znajdującą się w generatorze MEWA 2.0 zarówno w formie, kształcie jak i treści i jako takie stanowią oryginalną dokumentację. Urzędowe poświadczenie odbioru dokumentu elektronicznego dokumentujące podpisanie wniosku wraz z załącznikami poprzez system ePUAP jest dołączone w formie wydruku z generatora systemu MEWA 2.0, który generowany jest automatycznie po podpisaniu przez ePUAP, stanowiąc tym samym formę oryginału. (...) Wydruk Informacji Organu (MJWPU) o negatywnym wyniku oceny projektu z dnia [...] grudnia 2017 r. wraz z kompletem kart oceny merytorycznej (dwie karty oceny) zostaje dołączony jako wydruk z generatora MEWA 2.0, bowiem organ nie przesyła takowego dokumentu w "oryginale" za pomocą poczty, lecz jedynie za pomocą systemu informatycznego – generatora MEWA 2.0".

Wymaga podkreślenia, że zgodnie z pkt 9.12 Regulaminu konkursu RPMA.03.03.00-IP.01-14-063/17 Regionalny Program Operacyjny Województwa Mazowieckiego na lata 2014-2020 Oś priorytetowa III Rozwój potencjału innowacyjnego i przedsiębiorczości Działanie 3.3 Innowacje w MŚP: "informacje MJWPU do wnioskodawcy dotyczące poprawy/uzupełnienia wniosku oraz wyniku oceny, doręczane są za pośrednictwem systemu MEWA 2.0, zgodnie z przepisami k.p.a. o doręczeniu" Skarżący nie miał zatem możliwości przesłania do Sądu oryginału pisma MJWPU z dnia [...] grudnia 2017 r. w innej formie, jak tylko wydruku komputerowego.

W demokratycznym państwie prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej, którym zgodnie z art. 2 Konstytucji RP jest Rzeczpospolita Polska, konieczne jest wykładanie i stosowanie przepisów regulujących postępowanie sądowe w sposób zapewniający realizację zasady prawa do sądu (art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP, a także art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności). Postulat ten nie byłby spełniony, gdyby zaakceptować rygorystyczny pogląd Sądu I instancji, co do konieczności przedkładania - w sprawach regulowanych ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 - dokumentów w kopii potwierdzonej wyłącznie w sposób określony w art. 48 § 3 p.p.s.a. - z pominięciem zasady "odpowiedniego" stosowania tego przepisu (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2014 r., sygn. akt II GSK 2156/14, dostępne w systemie LEX nr 1592072).

Jak wynika z powyższego, Sąd I instancji błędnie przyjął, że złożona skarga jest niekompletna w rozumieniu art. 61 ust. 6 u.z.r.p. i z tej przyczyny, pozostawiając skargę bez rozpatrzenia, naruszył art. 61 ust. 6 w zw. z art. 61 ust. 4 oraz art. 64 u.z.r.p.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 i art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. w związku z art. 64 u.z.r.p., orzekł jak w sentencji.