Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2590/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 § 1, art. 52 § 2, art. 52 § 3, art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej "organ") nałożył na K. G. (dalej: "Skarżący", "strona") karę pieniężną w wysokości 1500 złotych za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej.

Decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 13 sierpnia 2021 r. W decyzji zawarto pouczenie, że służy od niej możliwość złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak również możliwość zrzeczenia się tego prawa i wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Z akt administracyjnych wynika, że Skarżący pismem z dnia 1 września 2021 r. (data wpływu pisma do organu) złożył do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od ww. decyzji.

Niezależnie od tego, strona pismem z dnia 9 września 2021 r., nadanym w placówce wyznaczonego operatora w dniu 10 września 2021 r., wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić, bowiem jest niedopuszczalna.

Na wstępie wskazać należy, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (§ 3).

Z powyższego wynika zatem, że w art. 52 § 3 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził wybór sposobu zaskarżenia, albo poprzez złożenie do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Prawo wyboru zostało pozostawione stronie, jednakże powyższe nie oznacza, że strona może wnieść zarówno wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skargę do sądu administracyjnego. Skargę do sądu administracyjnego wnosi strona, gdy nie korzysta ze złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Niedopuszczalna jest więc sytuacja, że to samo rozstrzygnięcie strona zaskarży zarówno w drodze postępowania przed organem administracji, jak i w drodze postępowania przed sądem administracyjnym. Strona musi bowiem dokonać wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami. Wybór ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji".

W rozpoznawanej sprawie Skarżący pismem z 1 września 2021 r., zwrócił się do Głównego Inspektora Transportu Drogowego o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją organu z [...] sierpnia 2021 r., a następnie pismem z 9 września 2021 r. wniósł na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Należy wyjaśnić, że decyzja strony o wyborze środka zaskarżenia determinuje dalsze postępowanie w sprawie. W przypadku skorzystania przez stronę ze złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Sąd nie może rozpoznać skargi, która dotyczy rozstrzygnięcia organu I instancji. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 stycznia 2018 r., II GSK 4285/17, opubl.: www.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu, strona została prawidłowo pouczona o przysługującym jej prawie oraz możliwościach zaskarżenia decyzji z [...] sierpnia 2021 r., tym samym decydując się na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zrezygnowała z uprawnienia do wniesienia skargi.

Mając powyższe na uwadze, w sytuacji gdy strona zdecydowała się zakwestionować decyzję przez złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie zaskarżyła tę decyzję do sądu administracyjnego, należało uznać, że w przedmiotowej sprawie skarga jest niedopuszczalna. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzekł w sentencji ostanowienia.