Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 1149/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
658
Hasła tematyczne: Ochrona danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Powołane przepisy: article: art. 149  par. 1  pkt 1 i  par. 1a,  art. 161  par.  1  pkt  3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.), Janusz Walawski, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi I. R. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w rozpatrzeniu sprawy w przedmiocie przetwarzania danych osobowych 1. stwierdza, że Generalny Inspektor Danych Osobowych dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu sprawy, jednakże bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania decyzji, 3. w pozostałym zakresie skargę oddala, 4. zasądza od Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych na rzecz skarżącej I. R. kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I.R. w dniu [...] listopada 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w zakresie prowadzonego przez ten organ postępowania administracyjnego z jej wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie nieprawidłowego przetwarzania przez Wójta Gminy Z. oraz Przewodniczącego Rady Gminy Z. danych osobowych skarżącej.

Skarżąca zarzuciła Generalnemu Inspektorowi Ochrony Danych Osobowych naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegających na naruszeniu przepisów dotyczących załatwienia sprawy, a to art.8, art. 12, art. 35 § 3 i art. 36 § 1 Kpa w zw. z art. 22 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1182 ze zm.), poprzez przekroczenie terminów do załatwienia sprawy i:

- na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosła o zobowiązanie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w postaci decyzji administracyjnej w terminie czternastu dni od daty doręczenia organowi akt sprawy;

- na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 w zw. z § 1a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w przypadku uwzględnienia skargi, wniosła o orzeczenie czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa lub, że naruszenie prawa nie było rażące, mimo że będą podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, jeśli taki zostanie wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu,

- na podstawie art. 149 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w przypadku uwzględnienia skargi, wniosła o przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 powyższej ustawy,

- na podstawie art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosła o zasądzenie od Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztów uiszczonej opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa.

W uzasadnieniu skargi I.R. podniosła, iż organ zajął się jej sprawą dopiero 12 sierpnia 2015 r. po jej licznych interwencjach. Opisuje podejmowane przez organ dalsze czynności, wskazując na znaczny upływ czasu pomiędzy nimi i konkluduje, iż do dnia wniesienia skargi, pomimo dysponowania przez organ kompletem dokumentacji, organ nie rozstrzygnął sprawy ani nie powiadomił ją o przyczynie zwłoki, ani nie wskazał terminu zakończenia sprawy.

Skarżąca zaznaczyła, iż w dniu 12 września 2015 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, jednakże żądanie to nie przyniosło skutku.

W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wniósł o jej oddalenie.

Organ przyznał fakt wpływu w dniu [...] kwietnia 2015 r. do Biura GIODO wniosku (skargi na przetwarzanie danych osobowych) zainteresowanej z dnia [...] kwietnia 2015 r. Wskazał daty podjętych czynności oraz na fakt wydania w dniu [...] grudnia 2015 r. decyzji w przedmiotowej sprawie.

Z okoliczności wydania decyzji organ wywodził o bezzasadności skargi, albowiem postępowanie administracyjne przez GIODO wszczęte przez skarżąca zostało powyższą decyzją załatwione.

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych zaprzeczył aby uchylał się od rozstrzygnięcia sprawy skarżącej, zobligowany był jednak do wnikliwego i rzetelnego ustalenia wszystkich okoliczności sprawy, zgodnie z art. 77 i art. 7 Kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę między innymi w zakresie orzekania w sprawach skarg na bezczynność.

Bezczynność rozumiemy na ogół jako bezczynność organu administracyjnego, która występuje gdy organ zobowiązany jest do podjęcia przewidzianej prawem czynności i nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa.

Skarga jest zasadna.

W dacie wniesienia skargi na bezczynność Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych pozostawał w bezczynności w rozpatrywaniu sprawy o przetwarzanie danych osobowych I.R.

Na taką ocenę składają się niczym nieuzasadnione przerwy w prowadzonym przez organ postępowaniu administracyjnym.

Pierwsza taka zwłoka nastąpiła bezpośrednio po wniesieniu w dniu [...] kwietnia 2015 r. do organu wniosku (skargi) I.R. w zakresie nieprawidłowości w przetwarzaniu jej danych osobowych, gdyż dopiero po około pięciu miesiącach i po interwencjach skarżącej, GIODO zainteresował się tą skargą i w dniu 12 sierpnia 2015 r. wezwał do jej uzupełnienia – dokonania wpisu. W materiale niniejszej sprawy trudno takiego działania organu nie uznać jako opieszałego załatwiania spawy.

W dniu 24 sierpnia 2015 r. do organu wpłynęło uzupełnienie skargi.

Następna przerwa w działaniu organu następuje po dniu 24 sierpnia 2015 r. i trwa blisko dwa miesiące, kiedy dopiero w dniu 15 października 2015 r. i po wezwaniu przez skarżącą organu do działania (pismo skarżącej z 12 września 2015 r. wzywające do usunięcia naruszenia prawa) GIODO zwraca się do Wójta Gminy Z. o wyjaśnienie sprawy.

W dniu 26 października 2015 r. do organu wpływa odpowiedź Wójta. Od tego czasu upływa około miesiąca do czasu gdy GIODO w dniu 24 listopada 2015 r. informuje strony o zgromadzeniu materiału umożliwiającego wydanie decyzji. Przy czym czynność ta następuje dopiero po wpłynięciu do organu w dniu [...] listopada 2015 r. niniejszej skargi I.R. zarzucającej GIODO bezczynność w rozpoznawaniu niniejszej sprawy.

W dniu [...] grudnia 2015 r. organ wydaje decyzję, którą doręcza zainteresowanym stronom postępowania administracyjnego.

Całe postępowanie, licząc od daty wpływu sprawy do organu ([...] kwietnia 2015 r.) do wydania rozstrzygnięcia merytorycznego ([...] grudnia 2015 r.) trwało około ośmiu miesięcy i ograniczało się do wykonania przez organ następujących czynności: wystosowania do skarżącej wezwania do opłacenia wpisu, wezwania Wójta Gminy Z. do złożenia wyjaśnień, poinformowania stron postępowania o zgromadzeniu materiału i wydania decyzji.

Wszystkie powyżej prezentowane daty dokonywania przez GIODO poszczególnych czynności procesowych w sprawie o przetwarzanie danych osobowych I.R. zostały przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalone na podstawie niespornego materiału zawartego w treści uzasadnienia skargi i uzasadnienia odpowiedzi na skargę.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych rozpatrując sprawę administracyjną ze skargi I.R. naruszył normę art. 12 i art. 35 Kpa. Nadmienić tu także należy, iż w trakcie niniejszego postępowania administracyjnego nie wystąpiły przyczyny wskazane w art. 36 Kpa, a przynajmniej organ, prowadząc przedmiotowe postępowanie administracyjne, na takie przyczyny nie wskazał i nie zakreślił innego niż ustawowy termin zakończenia sprawy.

Z materiału niniejszej spawy także wynika, iż gdyby nie działania skarżącej (pismo z dnia 12 sierpnia 2015 r. oraz niniejsza skarga na bezczynność), przerwy w postępowaniu trwałyby dłużej.

W postępowaniu widoczne są niczym nieusprawiedliwione przerwy w działaniu organu, jak bezczynność po wpłynięciu skargi na nieprawidłowe przetwarzanie danych osobowych, czy bezczynność organu po opłaceniu przez skarżącą wpisu od skargi na nieprawidłowe przetwarzanie danych osobowych.

Powyższe ustalenia, zgodnie z treścią art. 149 § 1 pkt 3) i § 1a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzasadniają stwierdzenie zawarte w pkt 1 wyroku, iż bezczynność organu w rozpatrywaniu spawy skarżącej miała miejsce, jednakże z uwagi na zakończenie tego postępowania decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie bezczynności tej nie przypisał cech rażącego naruszenia prawa.

Wydanie w dniu [...] grudnia 2015 r. przez GIODO decyzji, po wpłynięciu skargi na bezczynność do organu, spowodowało zbędność prowadzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dalszego postępowania i orzekania w zakresie zakreślonym treścią art. 149 § 1 pkt 1) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem cele procesowe skarżącej – uzyskanie merytorycznego rozstrzygnięcia wniesionej do organu w dniu [...] kwietnia 2015 r. sprawy, wskazane w skardze na bezczynność, zostały osiągnięte. Powyższe skutkowało rozstrzygnięciem zawartym w pkt 2 wyroku.

Niezasadne jednak byłoby oddalenie skargi na bezczynność z powodu wydania decyzji, jak tego żądało GIODO w odpowiedzi na skargę, albowiem w chwili wniesienia skargi decyzja jeszcze nie została wydana, zaś sąd administracyjny rozpoznaje zasadność skargi mając na uwadze stan kontrolowanej sprawy na datę jej wniesienia.

Ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie podzielił zasadności pozostałych żądań skargi – przyznania od organu na rzecz skarżącej kwoty pieniężnej (art. 149 § 2) i dlatego w tym zakresie skargę należało oddalić (pkt 3 wyroku). W uzasadnieniu tej części rozstrzygnięcia wskazać należy, iż skarżąca nie uzasadniła dlaczego należna jest jej żądana suma pieniężna.

Skarżącej w związku z wygraniem sprawy należał się zwrot od organu kosztów postępowania (wpisu, kosztów zastępstwa prawnego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa), o czym orzeczono w pkt. 4 wyroku.

Z powyższych wyżej opisanych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie art. 149 § 1 pkt 1) i § 1a , art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.