Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2248/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 128, 133
journal: Dz.U. 2020 poz 310
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne - t.j.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c w zw. z  art. 135,  art. 200
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Janeczko, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Andrzej Siwek, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2021 r. znak [...] w przedmiocie zmiany pozwolenia wodnoprawnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzające ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz A. Z. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej decyzją z dnia [...] lipca 2020 r., na podstawie art. 133 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r., poz. 469, zwanej dalej "Prawo wodne z 2001 r.") oraz art. 545 ust. 4, art. 534 ust. 5 pkt 4, art. 397 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2020 r., poz. 310 ze zm., zwanej dalej "Prawo wodne z 2017 r.), po przeprowadzeniu postępowania na wniosek A. Z. – odmówił zmiany pozwolenia wodnoprawnego objętego decyzją Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., znak [...]

W uzasadnieniu organ podał, że A. Z. wnioskiem z dnia 14 marca 2016 r. zwrócił się do Starosty [...] o zmianę pozwoleń wodnoprawnych dotyczących Kanału [...].

Starosta [...] wskazał wnioskodawcy, że wydał jedną decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r., o znaku: [...] dotyczącą Kanału [...], tj. udzielającą [...]Zarządowi Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] Rejonowemu Oddziałowi w [...], pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie odbudowy Kanału [...] oraz na szczególne korzystanie z wód w zakresie piętrzenia śródlądowych wód powierzchniowych Kanału [...], w której zatwierdzono instrukcję gospodarowania wodą.

Organ wezwał A. Z. m.in. do doprecyzowania wniosku oraz poinformował, iż w odniesieniu do kwestii dotyczących piętrzenia wód rzeki [...] na jazie [...], organem właściwym jest Marszałek Województwa [...].

W odpowiedzi na powyższe, A. Z. wniósł o zmianę parametrów zastawek na Kanale [...], obniżenie i stałe otwarcie zastawki wlotowej do kanału do pierwotnej wartości, przywrócenie pierwotnej szerokości Kanału [...], zwiększenie ilości wody do nawodnień, odkopanie wejścia do starorzecza z Kanału [...], obniżenie piętrzenia na jazie [...] piętrzącym wody rzeki [...] do poziomu 50,80 m n.p.m.

Starosta [...] prowadził postępowanie w zakresie zmiany swojej decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r., zaś w zakresie dotyczącym piętrzenia wód rzeki [...] na jazie [...] przekazał sprawę według właściwości do Marszałka Województwa [...].

Po przeprowadzeniu postępowania, Starosta [...] decyzją z dnia [...] października 2016 r., na podstawie art. 133 ust. 1 pkt 2 Prawa wodnego z 2001 r. nałożył na [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] Rejonowy Oddział w [...]"obowiązek wykonania ekspertyzy w związku z możliwością naruszenia interesów osób trzecich, polegających na braku dostatecznego nawadniania lub nadmierne nawadnianie powodowane przez piętrzenie śródlądowych wód powierzchniowych Kanału [...] realizowane w okresie od 1 kwietnia do 30 września za pomocą zastawek. W istocie podstawą prawną decyzji był art. 133 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego z 2001 r.

[...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] Rejonowy Oddział w [...], ("[...]ZMiUW") wniósł odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2016 r.

Dyrektor RZGW decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. po rozpatrzenia odwołania, uchylił zaskarżoną decyzję Starosty [...] z [...]października 2016 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2018 r., przepisów Prawa wodnego z 2017 r., starosta utracił kompetencje do wydawania pozwoleń wodnoprawnych na mocy Prawa wodnego z 2001 r.

Zgodnie z art. 397 ust. 2 Prawa wodnego z 2017 r., minister właściwy do spraw gospodarki wodnej posiada kompetencje w sprawach zgód wodnoprawnych, jeżeli wnioskodawcą jest Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie.

Stosownie do art. 545 ust. 4 Prawa wodnego z 2017 r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, tj. przed 1 stycznia 2018 r., stosuje się przepisy dotychczasowe - przepisy Prawa wodnego z 2001 r.

Zgodnie z art. 534 ust. 5 pkt 4 Prawa wodnego z 2017 r. z dniem wejścia w życie ustawy, PGW WP przystępuje do toczących się postępowań administracyjnych, w których stronami są kierownicy wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych.

Decyzją z dnia [...] października 2019 r. Minister potwierdził przejęcie z mocy prawa z dniem [...] stycznia 2018 r. przez PGW WP praw i obowiązków wynikających z pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie odbudowy Kanału [...] i pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód, udzielonych WZMiUW, decyzją Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r.

Minister zwrócił się do wnioskodawcy, o wskazanie w jakim trybie ma być rozpatrzony jego wniosek, gdyby nie wyrażał zgody na postępowanie w trybie art. 133 Prawa wodnego z 2001 r.

A. Z. wnosił o rozszerzenie pozwolenia wodno-prawnego dotyczącego kanału [...] o piętrzenia dla potrzeb rolniczo-przyrodniczych na jazie [...] i ograniczenie piętrzeń. Nie odniósł się do trybu w jakim jego wniosek ma być rozpatrzony.

Minister poinformował A. Z., że korzystającym z jazu [...], nie jest PGW WP, dlatego nie jest on organem właściwym w sprawie pozwoleń wodnoprawnych dotyczących przedmiotowego jazu. W tym zakresie wnioskodawca powinien skierować odrębny wniosek do PGW WP.

Wobec braku stanowiska wnioskodawcy w odniesieniu do trybu postępowania, Minister poinformował o prowadzeniu postępowania na podstawie art. 133 Prawa wodnego z 2001 r., zgodnie z trybem w jakim sprawę rozpoznawał Starosta [...].

Jednocześnie organ wezwał wnioskodawcę do przedłożenia, dowodów potwierdzających negatywny wpływ piętrzenia wód Kanału [...] (zgodnie z warunkami określonymi w pozwoleniach wodnoprawnych) na nieruchomości będące jego własnością.

A. Z.wskazywał na negatywne skutki piętrzeń wód rzeki [...] na jazie [...] (od 2013 r. do 2017 r.), które jego zdaniem ustąpiły po zaprzestaniu piętrzeń. Według wnioskodawcy szczególne korzystanie z wód kanału [...] nie było realizowane zgodnie z pozwoleniem wodnoprawnym ponieważ: nie wpuszczano do Kanału [...] odpowiedniej ilości wody z rzeki [...], zamykano zastawki na kanale w sytuacji, gdy było w nim mało wody, co powodowało, iż nie prowadzono nawodnień. Zamknięcie zastawki wlotowej do Kanału [...] w okresach wezbrań rzeki [...] i w okresie zimowym, również powodowało negatywne skutki, a podniesiony próg zastawki wlotowej do Kanału [...]utrudnia dostawanie się wody z rzeki do kanału.

Minister ponownie poinformował A. Z., że nie jest organem właściwym w sprawie zmian pozwolenia wodnoprawnego na piętrzenie wód rzeki [...] na jazie [...].

A. Z. powoływał dotychczasową korespondencję dotyczącą Kanału [...]jak również piętrzeń na jazie [...] wraz z dokumentacją fotograficzną.

Z wielokrotnej korespondencji (w formie elektornicznej) z organem wynikało, m.in. że:

- wnosi o rozpoczęcie piętrzeń na jazie [...]do celów rolniczo-przyrodniczych do rzędnej 50,80 m n.p.m.;

- piętrzenia energetyczne na jazie [...] dla potrzeb [...] powoduje wystąpienie wody na jego użytkach rolnych pomimo panującej suszy. Ilość wody na użytkach się powiększa, a za Jazem [...]w dół rzeki [...] susza się pogłębia;

- ponosi straty w wyniku podtopień spowodowanych piętrzeniami na jazie [...] i prosi o natychmiastowe obniżenie piętrzenia na ww. jazie do wartości 50,80 m n.p.m.;

- z powodu przewężenia Kanału [...], przepływ wody do dalszego odcinka kanału jest ograniczony i uniemożliwia prowadzenie nawodnień rolniczych;

- prosi o przerwanie piętrzeń energetycznych na jazie [...] z powodu podtapiania jego gruntów;

- w wyniku piętrzeń energetycznych na jazie [...] "ma pod wodą" już ponad 30 arów, a na 1,5 ha swoich gruntów nie jest w stanie wjechać sprzętem rolniczym ponieważ grunt jest wysycony wodą. Wnosi o natychmiastowe przerwanie piętrzeń na jazie [...], które wahają się w przedziale 51,10 - 51,40 m n.p.m., a po ustąpieniu podtopień prosi o rozpoczęcie piętrzeń dla potrzeb rolniczo-przyrodniczych do rzędnej 50,80 m n.p.m.

- od ponad 4 tygodni obserwuje pogarszanie się stanu w rowach połączonych z kanałem [...] i "starym odcinku kanału [...]". Jego zdaniem jest to spowodowane "nadmierną filtracją wody z rzeki [...] przez grunty rolne...", której efektem będzie wyjałowienie gruntów rolnych oraz skażenie wód związkami biogennymi wypłukiwanymi z gruntów rolnych. Zamknięcie zastawki wlotowej na kanale [...] spowoduje natychmiastowe zwiększenie filtracji wody przez grunty rolne i skażenie wody w kanale [...].

- powierzchnia gruntów pod wodą zwiększyła się do ok. 1 ha, a następne kilka hektarów jest zabagnionych i nie jest w stanie na nie wjechać sprzętem rolniczym.

- w okresie: 2013 r. - 2017 r., gdy były prowadzone piętrzenia energetyczne na jazie [...], stracił ponad 200 tys. zł z powodu "zalanych gruntów zabagnionych łąk i pastwisk i zniszczonych płodów rolnych". Wnosi o natychmiastowe przerwanie piętrzeń energetycznych na jazie [...].

Minister, przekazał do Prezesa PGW WP korespondencję e-mailową A.Z. dotyczącą piętrzeń energetycznych na jazie [...].

W dniu 19 września 2019 r. przeprowadzono oględziny Kanału [...]. Przedmiotem kontroli była analiza gospodarki wodnej prowadzonej przez PGW WP, realizacji warunków ustalonych w pozwoleniach wodnoprawnych na wykonanie odbudowy Kanału [...] i na piętrzenie śródlądowych wód powierzchniowych Kanału [...], udzielonych decyzją Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r.

Protokół z kontroli nr [...] z dnia [...] października 2019 r. wraz z załącznikami został włączony do akt sprawy.

Z ww. protokołu wynikało, że w dniu oględzin piętrzenie wód Kanału [...] było realizowane na 6 zastawkach, w tym tylko na zastawce w km 4+270 poziom piętrzenia był przekroczony o 2 cm, a na pozostałych zastawkach poziom piętrzenia nie przekraczał normalnego poziomu piętrzenia (NPP). Powyższe stwierdzono na podstawie znaków wodnych (bolców stalowych). Piętrzenie wód rzeki [...] na jazie [...] było realizowane na rzędnej ok. 51,20 m n.p.m. Pobór wód z rzeki [...] za pomocą zastawki wlotowej w km 10+454 Kanału [...], w dniu oględzin był realizowany jednym światłem zastawki o szerokości 1,82 m, grubości warstwy przelewowej ok. 0,26 m, co odpowiadało przepływowi ok. 0,449 m3/s (zgodnie z tabelą 3 na str. 9 w Instrukcji gospodarowania wodą oraz utrzymania urządzeń wodnych). Pobór wód odbywał się bez stosownego pozwolenia wodnoprawnego.

Podczas oględzin nie stwierdzono stagnowania wody na gruntach przylegających do kanału na całej jego długości. Z informacji uzyskanych od przedstawicieli PGW WP (podmiotu kontrolowanego), wynikało że kilka dni przed terminem oględzin na kontrolowanym terenie padał deszcz.

Na podstawie szacunkowego pomiaru szerokości dna kanału w trakcie oględzin oraz analizy geodezyjnej powykonawczej zadania "Odbudowa Kanału [...]", nie stwierdzono zwężenia dna kanału w stosunku do parametrów określonych w pozwoleniu wodnoprawnym.

Kontrolujący stwierdzili, że w dniu oględzin skarpy i dno kanału były porośnięte bujną roślinnością. Kanał wymagał przeprowadzenia pilnych prac konserwacyjnych. Przedstawiciele PGW WP poinformowali, że ostatnie prace konserwacyjne na całej długości Kanału [...] (10,454 km) były prowadzone w październiku 2018 r.

A. Z., wskazał m.in., że WZMiUW nigdy nie realizował "wpuszczania wody" zgodnie z wydanym pozwoleniem wodnoprawnym.

Sformułował zastrzeżenia do ekspertyzy prof. dr hab. P. U. i dr S. D., pn. "Ocena oddziaływania piętrzenia wody w rzece [...] w Małej Elektrowni Wodnej [...] na przyległe użytki rolne skarżących się rolników obrębu [...] ([...]) Miasta [...]", sporządzonej w czerwcu 2014 r., na zlecenie firmy [...] Sp. z o.o.

Ponadto, zdaniem A. Z. problem w gospodarowaniu wodą na przedmiotowym terenie, istniał już w latach 2013 - 2014, a więc przed zrealizowaną odbudową Kanału [...], który został oddany do użytkowania po odbudowie w lutym 2015.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020 r. Minister, na podstawie art. 78 § 1 i § 2 K.p.a. odmówił przeprowadzenia dowodu z oględzin Kanału [...].

A. Z. podtrzymał swoje stanowisko co do potrzeby przeprowadzenia kolejnych oględzin terenowych i rozprawy administracyjnej. Wskazał, że podczas odbudowy Kanału [...] zasypano połączenia dwóch rowów z kanałem, które miały istotne znaczenie dla odprowadzania wód z tego terenu i utrzymania na właściwym poziomie wód gruntowych. Dla prawidłowej gospodarki wodnej na tym terenie należy przywrócić system melioracyjny, który był przed modernizacją w latach 60 XX wieku.

Przy piśmie z dnia 17 kwietnia 2020 r. A. Z. przedłożył:

- wyniki badań składu granulometrycznego gleby, badań zawartości związków fosforu, potasu i magnezu wykonanych w dniach od 7 lutego do 11 marca 2020 r. przez Okręgową Stację Chemiczno-Rolniczą w [...].

- wyniki badań poziomu wód gruntowych na gruntach które uprawia. Pomiary wykonane przez Firmę Geodezyjną [...] z [...], obejmujące pomiar wysokości terenu na kilku działkach, lokalizację odwiertów i poziom zwierciadła wody w rzece [...] i w Kanale [...].

Skarżący podnosił, że wyniki badań składu granulometrycznego gleby potwierdzają, iż gleby które uprawia są glebami lekkimi o bardzo dobrej przepuszczalności.

Zdaniem organu analiza przedłożonych wyników stężeń potasu i fosforu w próbkach gleby, pobranych z działek usytuowanych poniżej i powyżej jazu [...], nie potwierdza tezy, że nadmierna filtracja wody ze spiętrzonej rzeki [...] za pomocą jazu [...] powoduje wypłukiwanie z gleby potasu i fosforu.

Zdaniem skarżącego zamykanie Kanału [...] jest niecelowe, powoduje negatywne skutki w postaci wzmożonej filtracji wody z rzeki [...] do Kanału [...] przez grunty rolne w trakcie wezbrań rzeki. Zamknięty kanał [...] powoduje wyższe stany rzeki [...], a tym samym zwiększy zasięg podtopień i powodzi.

Dalej organ przywołał treść art. 133 ust. 1 ustawy Prawo wodne z 2001 r., zgodnie z którym w przypadku naruszenia interesów osób trzecich lub zmiany sposobu użytkowania wód w regionie wodnym, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego, w drodze decyzji, może nałożyć na zakład posiadający pozwolenie obowiązek: 1) wykonania ekspertyzy; 2) opracowania lub aktualizowania instrukcji gospodarowania wodą.

Zgodnie z art. 133 ust. 2 ww. ustawy na podstawie tych dokumentów, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego, może odpowiednio zmienić pozwolenie wodnoprawne: ograniczając zakres korzystania z wód; w zakresie obowiązków określonych w art. 128 ust. 1 i 3 ustawy.

W tym kontekście Minister wskazał, że A. Z. zgłaszał problemy z gospodarowaniem wodą już przed zrealizowaniem odbudowy Kanału [...] (oddanie do użytkowania miało miejsce w lutym 2015 r.), a tym samym przed rozpoczęciem korzystania z wód kanału po jego odbudowie.

Do nałożenia obowiązku sporządzenia ekspertyzy w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 133 ust. 1 Prawa wodnego z 2001 r. nie jest wymagane udowodnienie faktu naruszenia interesu osób trzecich, a wystarczającą przesłanką jest "dostatecznie wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia takiego naruszenia". Ekspertyza stanowi środek dowodowy w kolejnym postępowaniu, prowadzonym na podstawie art. 133 ust. 2 Prawa wodnego z 2001 r. tj. w przedmiocie zmiany pozwolenia wodnoprawnego.

Zdaniem organu A. Z. nie uprawdopodobnił, że przyczyną ponoszonych przez niego szkód jest realizacja uprawień nadanych wnioskowaną do zmiany decyzją Starosty [...].

Nie zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, iż wykonana, zgodnie z wnioskowanym do zmiany pozwoleniem wodnoprawnym, odbudowa Kanału [...] spowodowała naruszenie interesów osób trzecich, w tym w szczególności A.Z..

Przyczyn występowania szkód na gruntach należących do A. Z. należy upatrywać w występowaniu niekorzystnych zjawisk atmosferycznych oraz specyficznych warunkach glebowych nieruchomości należących do skarżącego.

Pierwsza z ww. przyczyn została wykazana protokołami Komisji powołanej przez Wojewodę z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym spowodowanych wystąpieniem niekorzystnego zjawiska atmosferycznego.

Druga przyczyna wynika z ustaleń ekspertyzy prof. dr hab. P. U. i dr S.D., pn. "Ocena oddziaływania piętrzenia wody w rzece [...] w Małej Elektrowni Wodnej [...] na przyległe użytki rolne skarżących się rolników obrębu [...]([...]) Miasta [...]". Zdaniem organu ekspertyza ta jest dokumentem logicznym, spójnym i może stanowić podstawę do ustaleń organu.

A. Z.wielokrotnie twierdził, że podtopienia na jego nieruchomościach mają związek z piętrzeniem wód rzeki [...] na jazie [...], jednak warunki piętrzenia na jazie [...] nie są regulowane wnioskowaną do zmiany decyzją Starosty [...].

Główny zarzut A. Z. w zakresie gospodarowania wodą w Kanale [...] dotyczył poboru wody z rzeki [...] do Kanału [...] za pomocą zastawki wlotowej usytuowanej w km 10+454 kanału. Z ustaleń organu wynikało, że zakład obecnie korzystający z wód - PGW WP nie dysponuje obowiązującym pozwoleniem wodnoprawnym na pobór wód z rzeki [...] do Kanału [...] przy pomocy ww. zastawki.

Brak jest przesłanek do zobowiązania PGW WP, na podstawie art. 133 ust. 1 Prawa wodnego z 2001 r., do wykonania ekspertyzy w związku z realizacją uprawień nadanych wnioskowaną do zmiany decyzją Starosty [...],

Zmiana pozwolenia wodnoprawnego na podstawie art. 133 ust. 2 Prawa wodnego z 2001 r. jest dopuszczalna tylko po uprzednim zaistnieniu okoliczności określonych w art. 133 ust. 1 i tylko wtedy, gdy konieczność jej dokonania została wykazana.

Tym samym zaistniała przesłanka do wydania decyzji o odmowie zmiany pozwoleń wodnoprawnych.

A. Z. wystąpił o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia [...]lipca 2020 r.

Od 13 listopada 2020 r., ministrem kierującym działem administracji rządowej - gospodarka wodna został Minister Infrastruktury i postępowanie kontynuowane było przez ten organ.

Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...]sierpnia 2021 r., [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, art. 133 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r. poz. 469), oraz art. 545 ust. 4, art. 534 ust. 5 pkt 4, art. 397 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2021 r. poz. 624, z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku A. Z. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia [...] lipca 2020 r. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ podał, że A.Z.wielokrotnie podnosił, że przeprowadzona odbudowa Kanału [...] oraz prowadzona obecnie gospodarka wodna, oddziaływają negatywnie na tereny przyległe do Kanału, wniósł o przeprowadzenie oględzin.

W dniu 30 września 2020 r. zostały dokonane oględziny Kanału [...]. Przedmiotem oględzin była analiza gospodarki wodnej prowadzonej przez PGW WP na tym terenie. Protokół oględzin z dnia 30 września 2020 r. wraz z załącznikami ("protokół z rekonesansu terenów A. Z. w obrębie jazu [...] i Kanału [...]", dokumentacja fotograficzna wykonana przez skarżącego) został włączony do akt sprawy.

Z oględzin wynikało, że piętrzenie wód rzeki [...] na jazie [...] było utrzymywane, natomiast piętrzenie wód Kanału [...] nie było realizowane na żadnej z oglądanych zastawek. Na zastawce wlotowej do Kanału [...] założone były szandory, zaś woda do kanału przelewała się jedynie nieszczelnościami pomiędzy szandorami. Zaobserwowano znikomy przepływ wód w Kanale, jak również ich niski stan.

Z wyjaśnień przedstawicieli PGW WP biorących udział w oględzinach wynikało, że niezapewnienie przepływu określonego w pozwoleniu wodnoprawnym obejmującym swoim zakresem m.in. piętrzenie wód Kanału [...] za pomocą istniejących zastawek, tj. 0,63 m3/s związane jest z prowadzonymi od początku września pracami konserwacyjnymi na kanale. Podczas oględzin na działce nr [...]obręb [...], jak i na gruntach sąsiednich zaobserwowano występujące miejscowo, w zagłębieniach terenu, zastoiska wody.

Z informacji przedstawicieli PGW WP, wynikało że w dniach poprzedzających oględziny na kontrolowanym terenie występowały opady atmosferyczne i one były powodem miejscowych zastoisk wody. Z tym twierdzeniem nie zgodził się A. Z..

Skarżący podczas oględzin poinformował, że w 2019 roku zdejmował szandory na zastawce wlotowej do Kanału, a także na zastawce nr [...], gdy czyścił ją z roślinności. Podczas oględzin prowadzonych w rejonie zastawek nr [...] zaobserwowano niewielki, swobodny przepływ wody w Kanale, nie stwierdzono stagnującej wody na gruntach przyległych do Kanału. Ponadto Skarżący wskazał, że piętrzenie na zastawkach od 6 do 1 nie oddziałuje na grunty będące jego własnością.

W toku oględzin A. Z., wniósł o:

- stałe zdjęcie szandorów z zastawki wlotowej i obniżenie progu do rzędnej 50,20 m npm oraz regulację ilości wody wpuszczanej do Kanału [...]poprzez odpowiednie spiętrzenie wody na jazie [...]

- poszerzenie Kanału [...] w jego górnym biegu, w celu przepuszczenia większej ilości wody w Kanale i lepszego oddziaływania na grunty przyległe;

- zmianę maksymalnego poziomu piętrzenia (do rzędnej 50,50 m npm) oraz o zachowanie poziomu piętrzenia 50,80 m npm do celów zalewowych na zastawkach nr [...];

- utrzymanie prędkości przepływu wody w kanale przy dnie - min. 0,6 m/s (około 0,8 - 1,2 m/s w nurcie);

- obniżenie poziomu piętrzenia na zastawce nr [...] tak, aby woda nie zalewała łąk skarżącego;

- przywrócenie pierwotnej szerokości mostu znajdującego się bezpośrednio przy zastawce nr .. (5-6 m).

A. Z. wniósł szereg uwag do operatu wodnoprawnego będącego podstawą wydania decyzji Starosty [...] z [...] kwietnia 2013r., kwestionując wiarygodność podanych tam wartości, m.in. powierzchni zlewni, przepływów w poszczególnych przekrojach obliczeniowych czy wskazanych poziomów wody w kanale.

Skarżący przedłożył "Ekspertyzę dotyczącą stanu użytków zielonych należących do A. Z. (...) oraz wyliczenia kosztów jakie należy ponieść na renowację łąk, które zostały zdegradowane na skutek podtopień i długotrwałej stagnacji wody", sporządzoną we wrześniu 2014 r. przez mgr inż. Z. M. z Okręgowego Ośrodka Rzeczoznawstwa i Projektowania SITR, Organ stwierdził, że wskazano tam tylko powierzchnię zdegradowanych terenów, ale z opracowania nie wynikało, co było powodem degradacji gruntów.

Jednocześnie za wiarygodną organ uznał ekspertyzę prof. dr hab. P.U.. Zdaniem organu ekspertyza ta może stanowić podstawę do ustaleń, ponieważ wynika z niej, co jest powodem zmian na nieruchomościach będących własnością A. Z..

Bezpośrednią przyczyną wystąpienia wymoknięcia upraw polowych były bardzo wysokie opady atmosferyczne, jak i brak możliwości infiltracji wód z poziomu gruntowego do poziomów wgłębnych. Badania warunków glebowo-wodnych wykonane w 2014 r. (dla potrzeb sporządzenia ekspertyzy), w tym również na działkach należących do A. Z., wykazały występowanie gleb torfowo-mułowych lub torfowo-murszowych. Gleby te cechują się niewielką przepuszczalnością pionową i poziomą.

Z twierdzeń A. Z. (i jego ojca) wynikało, że problem istniał już w latach 2013 - 2014, przed odbudową Kanału [...], który został oddany do użytkowania w lutym 2015. Jednak stan istniejący przed odbudową Kanału [...] jest poza zakresem niniejszego postępowania.

A. Z. nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie tez o nieprawidłowej gospodarce wodnej prowadzonej na Kanale [...].

Obliczenia przedstawione przez A. Z. w piśmie z dnia 26 kwietnia 2021 r., mające na celu zakwestionowanie wartości wskazanych w operacie, mogłyby stanowić przesłankę do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., lecz nie mogą być argumentem przemawiającym za zmianą decyzji zgodnie z wnioskiem.

Zadanie pn. "Odbudowa kanału [...]" zostało zrealizowane zgodnie z przedmiotowym pozwoleniem wodnoprawnym oraz zgodnie z pozwoleniem na budowę udzielonym decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. Powyższe potwierdzono w toku oględzin przeprowadzonych w 2019 oraz 2020 roku. Przedmiotowa inwestycja uzyskała pozwolenie na użytkowanie (decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015 r.).

PGW WP wykonało konserwację Kanału w roku 2018, konserwacja w roku 2019 była ujęta w planach utrzymaniowych.

Podczas oględzin w dniu 30 września 2020 r., poniżej zastawki nr 3 na Kanale trwały prace konserwacyjne, co potwierdza, że przestrzegany jest obowiązek corocznej konserwacji kanału. Na zastawkach zamontowane zostały znaki wodne określające normalny poziom piętrzenia (NPP). PGW WP przestrzega zobowiązań wynikających z udzielonego pozwolenia wodnoprawnego.

Nie zachodzi prawdopodobieństwo, iż wykonana, zgodnie z wnioskowanym do zmiany pozwoleniem wodnoprawnym, odbudowa Kanału [...] spowodowała naruszenie interesów osób trzecich, w tym w szczególności interesów A.Z..

Powyższe potwierdza ekspertyza sporządzona przez prof. dr hab. P. U. i dr S. D., pn. "Ocena oddziaływania piętrzenia wody w rzece [...] w Małej Elektrowni Wodnej [...] na przyległe użytki rolne skarżących się rolników obrębu [...] ([...]) Miasta [...]" oraz częściowo protokół z oględzin w dniu 30 września 2020 r., bowiem skarżący wskazał, że piętrzenie na zastawkach od 6 do 1 nie oddziałuje na nieruchomości gruntowe będące jego własnością.

Dodatkowo analiza wyników stężeń potasu, magnezu i fosforu w próbkach gleby pobranych z działek usytuowanych poniżej i powyżej jazu [...], potwierdza znikomy wpływ piętrzenia wód na jazie [...] na grunty, z których pobierane były próbki gleby.

A. Z. wielokrotnie zwracał uwagę, że podtopienia na jego gruntach mają związek z piętrzeniem wód rzeki [...] na jazie [...], ale warunki piętrzenia na jazie [...] nie są regulowane wnioskowaną do zmiany decyzją Starosty [...].

Odnosząc się do zarzutu konieczności zobowiązania PGW WP na podstawie art. 133 ust. 1 Prawa wodnego z 2001 r., do wykonania ekspertyzy w związku z realizacją uprawień nadanych wnioskowaną do zmiany decyzją Starosty [...], organ uznał, że brak jest przesłanek do nałożenia tego obowiązku.

A. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2021 r. Wskazał, że Minister Infrastruktury naruszył przepisy art. 7, 8 i 9 kodeksu postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu skargi podkreślił, że doszło do degradacji gruntów rolnych przez szkodliwe pozwolenia wodnoprawne i brak prawidłowego zarządzania zasobami wodnymi. Pozwolenia wodnoprawne objęte decyzją Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. i decyzją Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...] z dnia [...]grudnia 2018 r. są w jego ocenie główną przyczyną występowania szkód na gruntach, które uprawia oraz powodują szkodę w środowisku.

Spiętrzenie wód w rzece [...] i spiętrzenie wód gruntowych, powoduje podtapianie i zalewanie gruntów uprawnych. Jako dowód powoływał zdjęcia oraz pomiary zalegania wód gruntowych.

Powoływana przez organ ekspertyza prof. U., była niewystarczająca. Badania składu granulometrycznego jak i mapy geologiczne (załączone na płycie DVD do pisma z 14.10.2020r.), potwierdzają występowanie gleb lekkich dobrze przepuszczalnych. W decyzji wskazano na występowanie gleb średnich w 4 próbkach - co stanowi mały procent w porównaniu do pozostałych, poza tym gleby te są średnio przepuszczalne. Ustalenia z tych badań są całkowicie sprzeczne z treścią ekspertyzy prof. U., gdzie wskazano, że występują gleby mułowo- torfowe o słabej przepuszczalności. Potwierdzono poziom wód gruntowych w przedziale od 22 - 42 cm dla piętrzenia 51,40 m n.p.m., średnio 34 cm.

Ponadto podnosił, że jego ojciec zgłaszał szkody na użytkach zielonych czyli łąkach i pastwiskach, a nie na polach. Domagał się rozprawy administracyjnej dającej możliwość obalenia nieprawdziwych twierdzeń organu. Odnosząc się do badań zawartości składników pokarmowych w glebie wskazał, że organ celowo zafałszował ich interpretację.

Parametry kanału [...] determinują korzystanie z wód i ich gospodarkę. Ograniczają one korzystanie z wód w porównaniu do pierwotnych parametrów kanału [...] i stanu naturalnego.

Organ sam określił tryb postępowania z art. 133 Prawa wodnego z 2001 r., jednak nie obejmuje to całości wniosków, które złożył. Z powodu rozlewania się wody z kanału [...] i podtopień w obrębie gruntów, które uprawia domagał się obniżenia piętrzeń. Zamknięcie zastawek powoduje powstanie różnic w zwierciadle wód pomiędzy rzeką [...] a Kanałem [...], co skutkuje filtracją wody z rzeki [...] do kanału [...]przez grunty uprawne, powodując wypłukiwanie składników mineralnych azotu, fosforu, potasu, powstanie zapadlisk i osuwanie się ścian kanału [...]. Zanieczyszczenie kanału tymi pierwiastkami powoduje jego zarastanie.

Pozwolenia wodnoprawne dotyczące Kanału [...] i Jazu [...] zmieniły sposób gospodarowania wodą w tym regionie. Jaz [...] wybudowano w celu wprowadzenia wody w okresie suszy do kanału [...]. Bez jazu [...] nie ma możliwości prowadzenia nawodnień.

Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 20 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Skarga jest zasadna.

Z akt sprawy wynikało, że Starosta [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r., udzielił [...] Zarządowi Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] Rejonowy Oddział w [...]pozwoleń wodnoprawnych na wykonanie odbudowy Kanału [...], w km od 0+000 do 10+454 oraz na szczególne korzystanie z wód w zakresie piętrzenia śródlądowych wód powierzchniowych Kanału [...] w okresie od 1 kwietnia do 30 września, za pomocą [...]zastawek, w celu utrzymania wody w kanale na poziomie optymalnym dla użytków rolnych przylegających do kanału.

W związku z szeregiem wystąpień kierowanych przez A. Z. do Starosty [...], organ ten w roku 2016 prowadził postępowanie administracyjne w zakresie zmiany decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r. dotyczącej Kanału [...], natomiast w zakresie dotyczącym piętrzenia wód rzeki [...] na jazie [...] przekazał sprawę, według właściwości, do Marszałka Województwa [...].

Po przeprowadzeniu postępowania, Starosta [...] decyzją z dnia [...] października 2016 r., na podstawie art. 133 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, nałożył na [...]Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] Rejonowy Oddział w [...], obowiązek wykonania ekspertyzy, w związku z możliwością naruszania interesów osób trzecich, przez brak dostatecznego nawadniania lub nadmierne nawadnianie powodowane przez piętrzenie śródlądowych wód powierzchniowych Kanału [...], realizowane na podstawie pozwolenia wodnoprawne udzielonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...].

W uzasadnieniu tej decyzji Starosta [...] wskazał, na skargi użytkowników gruntów związane z prawidłowym gospodarowaniem zasobami wodnymi na rzece [...] w okolicy jazu [...]. Szczególnie intensywne były skargi A. Z., który wielokrotnie zwracał się o interwencję w sprawie zbyt małego poziomu wody w Kanale [...] lub zbyt wysokich stanów wody na rzece [...] i podtapiania gruntów przyległych.

W lipcu 2016 r. w Starostwie Powiatowym w [...] odbyło się spotkanie w sprawie skarg zgłaszanych przez A. Z., co do gospodarowania wodą Kanału [...]. W toku postępowania organ uzyskał informację z Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej Dział Zarządzania Siecią Pomiarowo - Obserwacyjną o dobowych sumach opadów atmosferycznych w dniach 1-15 czerwca oraz 1-15 lipca 2016 r. w rejonie [...]. Z pomiarów tych wynikało, że w miesiącu czerwcu 2016 r., kiedy A. Z. zgłaszał problem z gospodarowaniem wodą zarówno na Kanale [...]jaki i jazie w [...], nie wystąpiły nawalne deszcze. Najwyższe opady wystąpiły 14.06 i wyniosły 11,7 mm. Natomiast w miesiącu lipcu najwyższe opady wystąpiły w 14.07. i wyniosły 60,9 mm. Skarżący wskazywał wówczas na podtopienia na gruntach znajdujących się przed jazem w [...], natomiast na gruntach za jazem nie występowały podtopienia. Jednocześnie organ wskazał, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. umorzył postępowanie w sprawie działań naprawczych, w związku ze zgłoszeniem przez A. Z. szkody w środowisku spowodowanej, zdaniem zgłaszającego, przez złe działanie melioracji i zbyt wysokie piętrzenie wody na jazie [...].

W ówczesnej ocenie Starosty materiał dowodowy, nie potwierdzał i nie wykluczał związku między funkcjonowaniem Kanału [...] i sposobem gospodarowania wodą (zgodnie z pozwoleniem wodnoprawnym udzielonym decyzją Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r.), a podtopieniami oraz suszą na gruntach należących i uprawianych przez A. Z. oraz innych użytkowników gruntów.

Zdaniem Starosty zachodziła potrzeba wykonania ekspertyzy przewidzianej w art. 133 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, celem wyeliminowania lokalnych problemów z suszą bądź podtopieniami na gruntach sąsiadujących z Kanałem [...].

Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...], decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2016 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

W związku z wejściem w życie przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2020 r., poz. 310 ze zm.), postępowanie było kontynuowane przed innymi organami, stosownie do zmian wprowadzonych ustawą w zakresie ich właściwości.

Niewątpliwie jednak ponowione postępowanie i gromadzony w nim przez kilka lat materiał dowodowy potwierdził, a w ocenie Sądu nawet wzmocnił prawdopodobieństwo zaistnienia naruszenia interesu osób trzecich przez brak dostatecznego nawadniania lub nadmierne nawadnianie powodowane przez piętrzenie śródlądowych wód powierzchniowych Kanału [...], realizowane na podstawie pozwolenia wodnoprawne udzielonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r.

Przypomnienia wymaga, że do nałożenia obowiązku sporządzenia ekspertyzy w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów art. 133 ust. 1 Prawa wodnego z 2001 r. nie jest wymagane udowodnienie faktu naruszenia interesu osób trzecich, a wystarczającą przesłanką uzasadniającą nałożenie obowiązku sporządzenia ekspertyzy jest "dostatecznie wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia takiego naruszenia". Natomiast sporządzona ekspertyza stanowi zasadniczy środek dowodowy w kolejnym postępowaniu, prowadzonym na podstawie art. 133 ust. 2 Prawa wodnego z 2001 r. tj. w przedmiocie zmiany pozwolenia wodnoprawnego.

Dowodowy charakter tego środka pozwala na zastosowanie go w sytuacji, gdy zostało wykazane znaczne prawdopodobieństwo zaistnienia szkód osób trzecich, będących skutkiem wykonywania pozwolenia wodnoprawnego. Ekspertyza ta pozowali na ewentualne stwierdzenie związku przyczynowego pomiędzy korzystaniem z wód, a szkodami.

W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie obszerny materiał dowodowy wskazuje, że istniały przesłanki do zastosowania przepisu art. 133 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego. Na tym etapie postepowania nie można było bowiem wykluczyć istnienia związku przyczynowego pomiędzy funkcjonowaniem Kanału [...], a podnoszonymi przez skarżącego skutkami powodującym straty w uprawach. Tylko ekspertyza, mogłaby wyjaśnić w sposób stanowczy ewentualny wpływ, oraz dać następnie podstawy do podjęcia koniecznych działań.

Wprawdzie Minister w obecnym postępowaniu uznał, że zasadniczą przyczyną powstawania szkód na nieruchomościach gruntowych skarżącego są niekorzystne warunki atmosferyczne, jak również specyficzne warunki gruntowo-glebowe, a znikome jest oddziaływanie Kanału [...], to jednak skarżący skutecznie kwestionował te ustalenia.

Wskazywał bowiem, że spiętrzenie wód w rzece [...] i w konsekwencji wód gruntowych, powoduje podtapianie i zalewanie gruntów uprawnych. Jako dowód powoływał zdjęcia oraz pomiary zalegania wód gruntowych. Powołał badania składu granulometrycznego jak i mapy geologiczne (załączone na płycie DVD do pisma z 14.10.2020r.), potwierdzające występowanie gleb lekkich dobrze przepuszczalnych. Wskazywał, że wyniki przedkładanych badań są sprzeczne z treścią ekspertyzy prof. U., gdzie stwierdzono występowanie gleb mułowo-torfowych o słabej przepuszczalności. W jego ocenie parametry kanału [...] determinują korzystanie z wód i ich gospodarkę.

W ocenie skarżącego powstawanie różnic w zwierciadle wód pomiędzy rzeką [...], a Kanałem [...], skutkuje filtracją wody z rzeki [...] do kanału [...] przez grunty uprawne, powodując wypłukiwanie składników mineralnych azotu, fosforu, potasu, powstanie zapadlisk i osuwanie się ścian kanału [...]. Natomiast zanieczyszczenie kanału tymi pierwiastkami powoduje jego zarastanie.

W tych okolicznościach twierdzenie organu o braku uprawdopodobnienia zaistnienia szkód u osób trzecich, będących skutkiem przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego, jest ewidentnie sprzeczne ze zgromadzonym materiałem dowodowym.

Zdaniem Sądu organy rozstrzygające sprawę uchybiły zasadom ogólnym zawartym w kodeksie postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał za słuszne zarzuty skargi odnoszące się do naruszeń art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a.

Przepis art. 133 ust. 1 Prawa wodnego z 2001r., stanowi, że w przypadku naruszenia interesów osób trzecich lub zmiany sposobu użytkowania wód w regionie wodnym organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego, w drodze decyzji, może nałożyć na zakład posiadający pozwolenie obowiązek:

1) wykonania ekspertyzy

2) opracowania lub aktualizowania instrukcji gospodarowania wodą.

Ma to istotne znaczenie, gdyż zgodnie z ust. 2 tego artykułu, na podstawie dokumentów, o których mowa w ust. 1, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego może odpowiednio zmienić pozwolenie wodnoprawne:

1) ograniczając zakres korzystania z wód;

2) w zakresie obowiązków, o których mowa w art. 128 ust. 1 i 3.

Organ administracji prowadząc przedmiotowe postępowanie miał ustawowe upoważnienie do nałożenia obowiązku wykonania ekspertyzy, mającej charakter dowodowy. Wykonanie ekspertyzy - w zależności od jej ustaleń, może skutkować zmianą pozwolenia wodnoprawnego. Przepis art. 133 ust. 2 Prawa wodnego nie ma samodzielnego bytu prawnego, lecz jest wynikiem zaistnienia okoliczności określonych w art. 133 ust. 1 ustawy.

Kwestia rzeczywistego stwierdzenia takiego naruszenia oraz jego ewentualnego rozmiaru powinna być przedmiotem ekspertyzy, zaś wystarczającą przesłanką uzasadniającą nałożenie obowiązku jej sporządzenia jest dostatecznie wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia takiego naruszenia.

Zdaniem Sądu organ miał pełne podstawy faktyczne do podjęcia decyzji w tym zakresie i zobowiązania właściwego podmiotu uprawnionego na podstawie pozwolenia wodnoprawnego, do przedłożenia ekspertyzy, o której mowa w art. 133 ust. 1 Prawa wodnego.

Uzasadnione podejrzenie naruszenia interesu chociażby jednej osoby trzeciej w stosunku do pozwolenia wodnoprawnego, może skutkować nałożeniem obowiązku sporządzenia przedmiotowej ekspertyzy.

W przypadku uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia, zadaniem organów będzie uwzględnienie oceny Sądu, co spowoduje usunięcie stwierdzonych naruszeń procesowych. Dopiero wykonanie ekspertyzy, która odniesie się również do zebranego już materiału dowodowego, pozwoli na ewentualne zastosowanie wynikających z art. 133 Prawa wodnego wariantów rozstrzygnięcia niniejszej sprawy administracyjnej.

Reasumując, ustalone przez Sąd naruszenia uzasadniały w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylenie decyzji organów obu instancji. O kosztach postepowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.