Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 318/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 27 kwietnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak - Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Administracji Nieruchomościami A z siedzibą w Ł. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

II SA/Łd 318/07

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1072 ze zm.) w związku z art. 20, art. 64a §1 pkt 1, art. 121 § 4 i § 5 oraz art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 1991r., Nr 36, poz. 161 ze zm.) po rozpatrzeniu zażalenia Administracji Nieruchomości A w Ł., utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...], w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

W dniu 22 marca 2007r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarga na powyższe postanowienia złożona przez Administrację Nieruchomości A z siedzibą w Ł. Jednocześnie wpłynęły do Sądu akta administracyjne sprawy i odpowiedź na skargę, w której [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. nie znajdując podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi wniósł o jej oddalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 30 marca 2007 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków złożonej skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższe wezwanie strona skarżąca odebrała w dniu 5 kwietnia 2007r., jednakże pomimo upływu siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków, pozostawiła wezwanie bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zasadą w postępowaniu sądowym jest, stosownie do art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., niepodejmowanie przez Sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Opłatami sądowymi są zaś wpis i opłata kancelaryjna, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. Ponadto w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W celu podjęcia dalszych czynności zmierzających do rozpoznania wniesionej skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Sąd wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wymaganej kwoty wpisu od skargi w terminie 7 dni wskazując, iż nieuzupełnienie braków w siedmiodniowym terminie spowoduje odrzucenie skargi.

Jak wynika z akt niniejszej sprawy, strona skarżąca odebrała wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi w dniu 5 kwietnia 2007r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia powyższych braków biegł zatem od dnia 6 kwietnia 2007r. Ponieważ jest to termin ustawowy należy zaznaczyć, iż nie może on być przedłużany ani skracany, jego uchybienie wywołuje skutki określone w ustawie, w niniejszej sprawie uchybienie temu terminowi skutkuje odrzuceniem skargi.

Pomimo wyraźnego pouczenia, iż nieuiszczenie wpisu sądowego spowoduje konieczność odrzucenia skargi, strona skarżąca pozostawiła wezwanie Sądu bez odpowiedzi. W świetle powyższego oraz treści powołanego art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy stwierdzić, iż złożonej skardze nie można nadać dalszego biegu i nie może ona skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego.

Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony był orzec jak w sentencji postanowienia.