Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 518/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-02-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano skarżącemu prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata.
Powołane przepisy: article: art. 245; art. 246 par. 1 pkt 2) oraz art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7)
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku stronie skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W sprawie postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 25 lipca 2016 r. przyznano A. L. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Wyrokiem z dnia 17 listopada 2016 r. Sąd oddalił skargę A. L. na wyżej oznaczoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W.

W dniu 12 stycznia 2017 r. strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. W jego uzasadnieniu skarżąca wskazała, że uzyskuje emeryturę w kwocie 1.246,66 PLN, tytułem kosztów utrzymania domu i zakupu leków przeznacza miesięcznie kwotę około 860 zł PLN, sama opłaca również inne koszty swojego utrzymania.

W aktach sprawy znajdują się dokumenty, w których treści potwierdzenie znajdują dane wskazane we wniosku.

W sprawie zważono, co następuje.

Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ustawy procesowej), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 tej samej ustawy). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2) cyt. wyżej przepisu).

Z regulacji prawnych dotyczących zastępstwa procesowego wykonywanego na zasadach prawa pomocy można wysnuć wniosek, że istotą prawa pomocy w zakresie przyznania z urzędu adwokata jest nieodpłatne korzystanie strony z profesjonalnego pełnomocnika, wskutek przejęcia przez budżet Państwa ciężaru kosztów związanych z tą reprezentacją. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona skarżąca - ze względu na swój stan majątkowy - nie jest w stanie ponieść jej kosztów.

Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy, jak i stan faktyczny sprawy, referendarz sądowy doszedł do przekonania, że w przypadku strony skarżącej zaistniała ustawowa przesłanka do przyznania jej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, określona w art. 246 § 1 pkt 2) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca wykazała bowiem, że nie jest w stanie ponieść kosztów opłacenia usług profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie. Świadczą o tym z jednej strony kwota pieniężna, którą skarżąca dysponuje miesięcznie na swoje utrzymanie – 1.246,66 PLN i brak majątku podlegającego spieniężeniu, a z drugiej jej wydatki i sytuacja życiowa skarżącej, w tym jej zdrowie.

Istotne znaczenie w sprawie ma fakt, iż stan majątkowy i rodzinny skarżącej nie uległ zmianie w porównaniu ze stanem ustalonym w postanowieniu referendarskim z dnia 25 lipca 2016 r., uzasadniającym przyznanie A. L. prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2) w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.