Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 903/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Działalność gospodarcza
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 26 ust. 3
journal: Dz.U. 2001 nr 62 poz 628
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia NSA Maciej Kierek (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi Firmy "A" na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości wniosku dotyczącego zezwolenia na prowadzenie działalności oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] nr rep. [...] wydanym na podstawie art. 138§1pkt.1 w zw. z art.144 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu zażalenia [...] Spółki z o.o. w C. utrzymało w mocy postanowienie działającego z upoważnienia Starosty Dyrektora Wydziału Rolnictwa Ochrony Środowiska i Leśnictwa z dnia [...]., znak: [...] o przekazaniu według właściwości do Wojewody wniosku tej Spółki o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie województwa zgodnie z wydaną przez Wojewodę decyzją.

Organ odwoławczy ustalając, że Spółka w dniu 22 maja 2006r. wniosła o wydanie zezwolenia na prowadzenie w R. działalności związanej z odzyskiem odpadów z uwzględnieniem zbierania i transportu, w tym odpadów niebezpiecznych, która to działalność zaliczana jest do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, stwierdził, że –zgodnie z art. 26ust.3 oraz art.27, 28 i 32 ustawy o odpadach- właściwym do rozpatrzenia wniosku jest Wojewoda .

Skargę do sądu administracyjnego wniosła [...] Spółka zo.o. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Skarżąca zarzuciła, że Starostwo działa na zwłokę, a przez to działa na szkodę Spółki. Jej zdaniem Starosta już z chwilą podjęcia wiadomości, iż nie jest właściwy do rozpoznania sprawy powinien niezwłocznie wydać decyzję i powiadomić wnioskodawcę.

Tymczasem, choć sprawa działalności Spółki w R. znana jest Staroście już z jej pisma z dnia 13 września 2005r., a następnie z dalszej korespondencji oraz rozmów osobistych, to postanowienie o przekazaniu wniosku Wojewodzie zostało wydane dopiero w dniu 19 czerwca 2006r.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Organ podkreślił, że wniosek o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie województwa w zakresie określonym w decyzji Wojewody dotyczącej odzysku, zbierania i transportu odpadów Spółka złożyła w dniu 22 maja 2006r. Pismem z dnia 30 maja 2006r. Starostwo wezwało Spółkę do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez wskazanie przedmiotu decyzji oraz dołączenie wymaganych dokumentów. Skarżąca wykonała wezwanie w dniu 9 czerwca 2006r., a następnie w dniu 19 czerwca 2006r. przekazano wniosek Wojewodzie .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem.

Zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

Sprawa ma charakter wyłącznie procesowy.

Strona skarżąca zwróciła się do Starosty o wydanie zezwolenia na prowadzenie określonej działalności.

Starosta po zbadaniu wniosku i akt sprawy powziął wątpliwości czy jest organem właściwym do załatwienia sprawy i wydania decyzji. W związku z tym zwrócił się do strony skarżącej o nadesłanie określonych dokumentów i udzielenie wyjaśnień. Dokumenty te zostały przez stronę skarżącą dostarczone Staroście .

Badając wstępnie zakres i przedmiot działalności prowadzonej przez stronę skarżącą Starosta stwierdził, że tego typu działalność jest przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko.

Starosta stwierdził, że na podstawie art. 26ust.3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach (Dz.U. Nr 62, poz.628 ze zm.) organem właściwym do wydania zezwolenia jest wojewoda.

W związku z powyższym Starosta działając na podstawie art. 65§1kpa postanowił przekazać sprawę według właściwości Wojewodzie .

Zgodnie z przysługującym uprawnieniem strona skarżąca wniosła zażalenie, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało postanowienie w mocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny badając zarzuty skargi stwierdził, że postanowienie Kolegium jest zgodne z przepisami prawa.

W sprawie nie można dopatrzyć się celowego przedłużania postępowania przez Starostę .

Starosta na podstawie art. 64§2kpa wystąpił do strony skarżącej o sprecyzowanie przedmiotu żądanej decyzji oraz dołączenie wymaganych dokumentów.

Po zapoznaniu się z tymi dokumentami uznał, że właściwym w sprawie jest Wojewoda i wydał postanowienie o przekazaniu sprawy.

W tej sytuacji nie można dopatrzyć się, aby Starosta celowo przedłużał postępowanie i działał na niekorzyść strony.

W związku z powyższym Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).