Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 564/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-09-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: ART. 61 PAR. 3,5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M., J. M., M. M. oraz T. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew po s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji zezwalającą E. na usunięcie [...] sztuk drzew gatunku sosna pospolita oraz [...] sztuk drzew gatunku brzoza brodawkowata rosnących na działkach w obrębie ewidencyjnym [...].

K.M., J.M., M.M. oraz T.M. – będący współwłaścicielami działek, na których rosną drzewa złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną wyżej decyzję ostateczną oraz wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący podnieśli, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody w majątku wnioskodawców spowodowaną utratą dopłat unijnych począwszy od 2015 r., których skarżący są beneficjentami (co stanowi okoliczność znaną Sądowi z urzędu), wskutek niezrealizowania obowiązku polegającego na obsadzeniu określonego terenu drzewami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę (majątkową i niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do poprzedniego stanu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości.

Co do zasady prawdopodobieństwo zaistnienia szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków powinno wynikać z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże sąd administracyjny rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności nie może pominąć oczywistych, wynikających z akt sprawy okoliczności, które jednoznacznie przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonych aktu lub czynności, funkcjonujących w obrocie prawnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2013r., sygn. akt II OZ 64/13, LEX nr 1282987).

Sąd dokonując oceny wniosku skarżących uznał, że z uwagi na charakter sprawy zachodzą przesłanki wymienione w art. 61 § 3 powołanej ustawy, uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Analiza okoliczności niniejszej sprawy przesądza o tym, że wykonanie decyzji nakazującej dokonanie usunięcia w sumie [...] sztuk drzew rodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, stanowiąc znaczną ingerencję

w środowisko, zaś odtworzenie drzewostanu podlegającego wycince byłoby długotrwałe i wiązałoby się ze znacznymi kosztami. Podkreślenia wymaga, że ochrona interesów inwestora, który nie jest właścicielem działek porośniętych drzewami, nie może przeważać nad wartością przyrodniczą ochrony drzewostanu przeznaczonego do wycięcia.

Z uwagi bowiem na sam charakter nałożonego obowiązku, skutkiem jego wykonania byłaby istotna i względnie trwała zmiana rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego nastąpić mógłby po dłuższym okresie po zastosowaniu dodatkowego nakładu sił i środków ze strony skarżących.

W powołanych okolicznościach z uwagi na długotrwały proces odradzania się tak licznego drzewostanu za zasadne należy uznać stanowisko wnioskodawców, że wykonanie zaskarżonej decyzji zezwalającej na usunięcie drzew przed rozpoznaniem skargi przez sąd zasługuje na uwzględnienie, zatem na przedmiotowe rozstrzygnięcie nie mają wpływu podniesione dodatkowo w uzasadnieniu wniosku argumenty w postaci spowodowania znacznej szkody związanej z ewentualną utratą dopłat unijnych w przyszłym roku.

W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.