Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 259/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2017-05-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.194 par 3, art.178 w zw. z art. 197 par 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia strony skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Op 259/16, w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu) z dnia 21 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od czerwca do listopada 2011r. postanawia : odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

A Spółka z o.o. w [...] (dalej też określana jako: "skarżąca", "Spółka", " strona") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 21 kwietnia 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od czerwca do listopada 2011r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zastosowania art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2016 poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a.

Postanowieniem z dnia 28 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę Spółki na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., po wcześniej wydanym prawomocnym postanowieniu odmawiającym stronie skarżącej przyznania prawa pomocy.

W piśmie procesowym z dnia 27 marca 2017 r. Spółka wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 kwietnia 2017 r. wezwano Spółkę do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez złożenie:

a) dodatkowego odpisu zażalenia,

b) uzupełnienia treści zażalenia przez zawarcie w nim wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zwięzłe uzasadnienie, stosownie do treści art. 194 § 3 p.p.s.a.,

- a to w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.).

Wezwanie do usunięcia braków zażalenia po awizowaniu w dniu 11 kwietnia 2017 r. wydano stronie w dniu 26 kwietnia 2017 r. (k. 345). Strona odniosła się do tego wezwania pismem procesowym z dnia 4 maja 2017 r. nadanym listem poleconym z tegoż dnia (k. 346).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Każdy środek odwoławczy składany w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega wymogom formalnym, przewidzianym dla pism procesowych w ogólności (art. 46-49 p.p.s.a) jak i wymogom typowym dla danego środka, tu zażalenia (art. 194 § 3 p.p.s.a).

Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 kwietnia 2017 r. wyraźnie wskazało braki formalne wniesionego w dniu 27 marca 2017 r. zażalenia oraz treść, formę i termin, w którym braki te należało usunąć. Zarządzenie zawierało też pouczenie o skutkach jego niewykonania (rygor odrzucenia zażalenia).

Zarządzenie wzywające Spółkę do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przesłano z Sądu na adres Spółki przy piśmie z dnia 6 kwietnia 2017 r. Jak wynika z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania do usunięcia braków (k. 345) oraz potwierdzającego to dodatkowo dokumentu wydrukowanego ze strony Poczty Polskiej S.A. Tracking (emonitoring.poczta-polska.pl)- k. 352- przesyłka o numerze [...], nadana w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu 7 kwietnia 2017 r., była po raz pierwszy awizowana pod adresem Spółki w dniu 11 kwietnia 2017 r. przez pracownika Urzędu Pocztowego [...], na którego obszarze działania znajduje się siedziba Spółki.

Powtórne awizowanie nastąpiło w dniu 19 kwietnia 2017 r., a przesyłkę wydano osobie upoważnionej do odbioru korespondencji w imieniu Spółki w dniu 26 kwietnia 2017 r. (por. k. 345/2). Strona skarżąca nadała pismo procesowe uzupełniające braki zażalenia wraz z jego dodatkowym egzemplarzem w dniu 4 maja 2017 r. (k.351).

W tym stanie faktycznym sprawy Sąd stwierdza, że strona nie uzupełniła braków formalnych zażalenia w zakreślonym do tego terminie. Termin ten wynosił 7 dni (art. 194 § 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a). Dla jego zachowania Spółka winna zatem złożyć pismo uzupełniające braki wniesionego zażalenia do dnia 2 maja 2017 r.

Zgodnie bowiem z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2.

Stosownie do art. 72 § 2 p.p.s.a. zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.

W myśl art. 73 § 3 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, a stosownie do § 4 tego artykułu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

W realiach rozpoznawanej sprawy pierwsze awizowanie przesyłki w dniu 11 kwietnia 2017 r. oznaczało, że termin 14 dni z art. 73 § 1 i § 3 p.p.s.a. upłynął z dniem 25 kwietnia 2017 r. (wtorek). Faktyczne wydanie stronie przesyłki w dniu 26 kwietnia 2017 r. (środa) nie zmieniało, ani nie przedłużało 7 dniowego terminu z art. 194 § 3 i art. 49 § 1 p.p.s.a. do uzupełnienia braków formalnych zażalenia.

Termin ten bowiem musi być liczony od dnia 25 kwietnia 2017 r., a zatem zakończył on swój bieg w dniu bieg 2 maja 2017 r. (wtorek - dzień roboczy).

Nie ulega przy tym wątpliwości, że skarżąca żądane braki uzupełniła dopiero w dniu 4 maja 2017 r., o czym świadczy data nadania korespondencji umieszczona na kopercie, w której przesłano przedmiotowe uzupełnienie braków do Sądu. W konsekwencji brak zachowania przez stronę terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na podstawie art. 194 § 3 p.p.s.a. oznaczał konieczność odrzucenia zażalenia (art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.).

Z przedstawionych powodów orzeczono jak w postanowieniu.