Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 94/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-06-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 173, art. 175  par. 1, art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 4 czerwca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 marca 2009 roku w sprawie ze skargi M. B. na uchwałą Rady Miasta Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie korzystania z ulg w komunikacji na liniach tramwajowych 11 i 46 postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2008 roku M. B. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miasta Z. Nr [...] z dnia [...], w przedmiocie korzystania z ulg w komunikacji na liniach tramwajowych 11 i 46.

Zarządzeniem z dnia 27 listopada 2008 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przekazał skargę organowi administracji – Radzie Miasta Z. celem udzielenia odpowiedzi na skargę i ustosunkowania się do podniesionych w niej zarzutów.

W odpowiedzi na skargę z dnia 30 grudnia 2008 roku Rada Miasta Z. wniosła o oddalenie skargi.

Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2009 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia poprzez wykazanie, że przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na uchwałę Rady Miasta Z. wezwał Radę Miasta Z. w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) do usunięcia naruszenia prawa.

Pomimo wezwania prawidłowo doręczonego w dniu 11 marca 2009 roku, skarżący nie wykazał, iż przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi wyczerpał tryb, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Postanowieniem z dnia 31 marca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M. B.

W dniu 23 kwietnia 2009 roku skarżący – M. B. wniósł osobiście do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo procesowe zatytułowane "skarga w sprawie przeciwko odpowiedzi władz Rzeczypospolitej Polskiej", skierowane również do Prokuratury Okręgowej w Ł. i Rzecznika Praw Obywatelskich.

Wezwaniem, doręczonym skarżącemu w dniu 18 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 24 kwietnia 2009 roku, wezwał skarżącego do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy pismo z dnia 23 kwietnia 2008 roku zatytułowane "skarga" stanowi skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 marca 2009 roku. Informując jednocześnie, iż pismo to, zgodnie z jego treścią zostało również przesłane do Prokuratury Okręgowej w Ł. oraz Rzecznika Praw Obywatelskich.

W piśmie procesowym z dnia 22 maja 2009 roku, stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu, skarżący – M. B. oświadczył, iż "pismo z dnia 23 kwietnia 2009 roku skierowane do Prokuratury Okręgowej w Ł. i Rzecznika Praw Obywatelskich za pośrednictwem Sądu jest również skargą kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 marca 2009 roku o odrzuceniu skargi".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie zaś do art. 175 § 1 ustawy, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych oraz przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej. (art. 175 § 3). Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo radca prawny Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Stosownie natomiast do art. 178 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Wykładnia przepisu art. 175 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prowadzi zatem do wniosku, że skargi kasacyjnej nie może sporządzić strona. Uprawnionymi do jej wniesienia są wyłącznie podmioty wymienione w treści cytowanego art. 175, a mianowicie adwokaci lub radcy prawni we wszystkich sprawach, natomiast w sprawach obowiązków podatkowych również doradcy podatkowi, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznicy patentowi. Wymóg ten zwany "przymusem adwokackim" ma na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu (merytorycznego i formalnego) skargi kasacyjnej, do zredagowania której zgodnie z wymaganiami niniejszej ustawy niezbędne są kwalifikacje prawnicze.

W rozpoznawanej natomiast sprawie, pomimo prawidłowego pouczenia o trybie i sposobie zaskarżenia orzeczenia, skargę kasacyjną wniósł sam skarżący, a więc podmiot nieuprawniony do jej wniesienia.

W związku z powyższym wobec niezachowania wymogu, jakim jest "przymus adwokacki" - rozumiany jako obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez podmiot wymieniony w treści przepisu art. 175 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd stosownie do treści art. 178 powołanej ustawy, uprawniony był orzec jak w sentencji.

a.ł.