Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 830/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-01-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi C. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. /-/ T. Świstak


UZASADNIENIE

C. C. (dalej jako strona lub skarżąca) pismem z dnia [...] października 2020 r. (nadanym też w tym dniu w placówce pocztowej, k. 9) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego datowaną na dzień [...] stycznia 2019 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza K. z dnia [...] października 2019 r. w przedmiocie zasiłku celowego. Powyższa decyzja była awizowana skarżącej [...] stycznia 2020 r., a następnie została jej doręczona [...] stycznia 2020 r. Termin na wniesienie skargi upływał więc [...] lutego 2020 r. (czwartek).

Do skargi załączono wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wynika z niego, że [...] czerwca 2019 r. skarżąca uległa wypadkowi. Cały czas trwało leczenie i rehabilitacja. Od 27 stycznia do [...] lutego 2020 r. przebywała w szpitalu, a następnie kontynuowała leczenie specjalistyczne do [...] października 2020 r. (k. 4 akt sądowych) W powyższym okresie nie była w stanie zadbać należycie o swoje sprawy, jest osobą samotną i nie miała kim się wyręczyć. Do wniosku załączono kserokopie dokumentacji medycznej (k. 6-8 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu, przy czym w art. 87 § 1 i § 2 oraz § 4 P.p.s.a. zastrzeżono, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesiono wniosek w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełniono (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz wystąpił brak winy w uchybieniu terminu.

Zarówno w orzecznictwie, jak i w literaturze przedmiotu przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przywrócenie uchybionego terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.

Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy stwierdzić trzeba, że skarga wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia, została złożona dopiero [...] października 2020 r. podczas gdy decyzję stronie doręczono [...] stycznia 2020 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji II instancji przez skarżącą). Składając skargę po terminie, skarżąca postąpiła prawidłowo, występując z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. C. C. wskazała we wniosku, że w dniu [...] października 2020 r. zakończyła leczenie, co oznacza że dzień wniesienia skargi stanowił siódmy dzień od dnia ustania przeszkody uniemożliwiającej dokonanie czynności w terminie.

Niemniej jednak zdaniem Sądu opisane przez skarżąca okoliczności nie pozwalają twierdzić aby bez swojej winy uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Skarżąca powołuje się w pierwszej kolejności na wypadek, który miał miejsce [...] czerwca 2019 r. a więc pół roku przed wydaniem decyzji organu II instancji. Dalej wskazała, że od [...] stycznia 2020 r. do [...] lutego 2020 r. przebywała w szpitalu i później do października kontynuowała leczenie w formie kontroli u lekarza ortopedy.

Poza kilkoma enigmatycznymi datami skarżąca nie podała jednakże żadnych szczegółów uprawdopodabniających twierdzenie, iż bez swojej winy uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Przedłożone przez skarżącą dokumenty dotyczą przy tym, poza kserokopią fragmentu (jednej z 2 stron) karty informacyjnej leczenia szpitalnego, okresu z czasu wypadku tj. [...] 2019 r. podczas gdy decyzja w sprawie skarżącej zapadła [...] stycznia 2020 r.. a została jej doręczona

Z opisu okoliczności faktycznych przedstawionego przez skarżącą nie wynika także, aby wymienione przez nią okoliczności w sposób obiektywny uniemożliwiały złożenie skargi na decyzję SKO, w okresie po opuszczeniu przez nią szpitala, co nastąpiło [...] lutego 2020 r., a przed zakończeniem leczenia ortopedycznego w trybie ambulatoryjnym, co nastąpiło [...] października 2020 r.

W szczególności skarżąca nie uprawdopodobniła w żaden sposób, by po wypisaniu ze szpitala [...] lutego 2020 r. nie miała możności poruszania się, czy też opuszczenia miejsca zamieszkania i nadania skargi w urzędzie pocztowym, bądź złożenia jej w siedzibie organu organie.

Podkreślić w tym miejscu trzeba, iż sam fakt odbywania ambulatoryjnego leczenia ortopedycznego w okresie od [...] 2020 r. do [...] 2020 r. nie może być za taką okoliczność uznany, a nawet zdaje się wskazywać, iż skoro skarżąca miała możliwość poruszania się celem odbywania wizyt u lekarza ortopedy to miała również możliwość złożenia skargi.

Zauważyć wreszcie należy, iż choć za usprawiedliwioną przyczynę uchybienia terminowi do wniesienia skargi mógłby zostać uznany pobyt skarżącej w szpitalu, to termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu z tego powodu upłynął w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia, to jest z dniem [...] lutego 2020 r. (art. 87 § 1 P.p.s.a.). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie orzekł jednakże o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu na podstawie art. 88 P.p.s.a., lecz o odmowie jego uwzględnienia, albowiem jak wynika wprost z wniosku skarżąca przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi upatrywała nie w pobycie w szpitalu, w dalszym kontynuowaniu leczenia ortopedycznego, już po jego opuszczeniu.

Stwierdziwszy zatem, że skarżąca nie uprawdopodobniła, by nie ponosiła winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, Sąd na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ T. Świstak