Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 270/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-12-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu

SENTENCJA

Dnia 6 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. M. o przywrócenie terminu do złożenia oświadczenia o stanie majątkowym celem uzyskania zwolnienia od wpisu sądowego oraz wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi Z. M. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: 1. odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o stanie majątkowym celem uzyskania zwolnienia od wpisu sądowego; 2. odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 14 maja 2007r. na posiedzeniu niejawnym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi podjął postanowienie o odrzuceniu skargi Z. M. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji do ponownego rozpoznania w sprawie o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Przyczyną odrzucenia skargi było nieuiszczenie wpisu od skargi

W dniu 8 maja 2007 roku Z. M. nadał do Sądu pismo datowane na 5 maja 2007r. oznaczone jako "Usprawiedliwienie", które wpłynęło do akt w dniu 15 maja 2007 r. w którym to piśmie wniósł o wyznaczenie nowego terminu do złożenia formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy - PPF. Skarżący wskazał, iż nie złożył formularza PPF w wyznaczonym 7-dniowym terminie z powodu choroby zawodowej potwierdzonej przez lekarzy specjalistów. Do wniosku skarżący załączył kserokopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 14 lutego 2007r., kserokopię zaświadczenia Dyrektora Zakładu Karnego w G. z dnia 26 kwietnia 2007r. oraz wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 30 maja 2007r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W dniu 30 lipca 2007r. ustanowiony dla skarżącego adwokat złożył do Sądu pismo, w którym poparł wniosek skarżącego z dnia 5 maja 2007r. nadanego na poczcie w dniu 8 maja o przywrócenie terminu do złożenia oświadczenia o stanie majątkowym, celem zwolnienia od wpisu sądowego (pkt 2 pisma) oraz alternatywnie na wypadek nie uwzględnienia powyższego wniosku, pełnomocnik ponowił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego (pkt 3 pisma).

Uzasadniając powyższe wnioski pełnomocnik wskazał, iż niedopełnienie czynności w postaci złożenia oświadczenia o stanie majątkowym w zastrzeżonym terminie było niezawinione przez skarżącego, z uwagi na stan chorobowy trwający od 14 lutego 2007r. Powyższą okoliczność potwierdza w ocenie autora pisma zaświadczenie lekarskie załączone przez skarżącego do złożonego pisma.

Autor pisma podkreślił, iż skarżący dopełnił czynności, do których odnoszą się wnioski o przywrócenie terminu, tj. złożył wypełniony formularz PPF, nadto w aktach sprawy znajduje się dowód w postaci przelewu bankowego potwierdzający uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200zł.

Na podstawie zarządzenia Sędziego sprawozdawcy z dnia 14 września 2007r. wystąpiono do Zakładu Karnego w G., w którym przebywa skarżący o podanie jak przedstawiał się stan zdrowia skarżącego w okresie od lutego do końca maja 2007r., tzn. czy osadzony w tym okresie przechodził jakieś zabiegi medyczne, operacje, był hospitalizowany, czy też stan jego zdrowia był jedynie kontrolowany na skutek zgłaszanych skarg.

W odpowiedzi Kierownik Zakładu Opieki Zdrowotnej Zakładu Karnego w G. nadesłał pismo, w którym poinformował, iż we wskazanym powyżej okresie skarżący nie przechodził operacji, nie był hospitalizowany, natomiast był leczony stosownie do zgłaszanych dolegliwości. Z treści pisma wynika, że skarżący był hospitalizowany w Zakładzie Karnym nr [...] w Ł. od 20 czerwca do 18 lipca 2007r. oraz od 11 sierpnia do 11 września 2007r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wnioski nie zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( Dz. U. z 2002 roku, nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Z przywołanych przepisów wynika, że Sąd może przywrócić termin jeśli spełnione zostaną łącznie cztery przesłanki: uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi; wniesienie wniosku o przywrócenie terminu; dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin.

Główną przesłanką zasadności wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest brak winy w uchybieniu tegoż terminu. Oceniając ten brak, należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu można zatem mówić jedynie w sytuacji, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody uchybienia nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku – por. pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z dnia 2 października 2002r., sygn. akt V SA 793/02, publ. M.Pr.2002, Nr 23, poz. 1059.

W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy i terminu do uiszczenia wpisu nastąpiło na skutek okoliczności niezawinionych przez skarżącego.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 marca 2007r. skarżący został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu na urzędowym formularzu, w terminie 7, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Stosowne wezwanie wraz z drukiem formularza o przyznanie prawa pomocy skarżący otrzymał w dniu 23 marca 2007r. (karta 16 akt sądowych). Równocześnie z powyższym wezwaniem został skarżącemu doręczony odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w wysokości 200zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie wykonał powyższych wezwań, co stało się przyczyną odrzucenia skargi.

We wniosku z dnia 5 maja 2007r. nadanym na poczcie w dniu 8 maja, o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF skarżący wskazał, iż przyczyną uchybienia terminu była choroba zawodowa. Z załączonej kserokopii zaświadczenia lekarskiego z dnia 14 lutego 2007r. wynika, że "Pacjent pozostaje pod stalą okresową kontrolą lekarza internisty i chorób zakaźnych.".

W ocenie Sądu powyższe zaświadczenie lekarskie nie czyni prawdopodobnym twierdzenia skarżącego i jego pełnomocnika, iż uchybienie terminowi było niezawinione. Po pierwsze zaświadczenie to nie dotyczy okresu, w którym biegł termin do złożenia formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy względnie uiszczenia wpisu od skargi, tylko okresu poprzedzającego ten termin. Wprawdzie pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 30 lipca 2007r. oświadczył, iż skarżący był nieprzerwanie chory od 14 lutego 2007r., jednakże nie zostało to potwierdzone żadnym innym zaświadczeniem lekarskim, zaś zaświadczenie z dnia 14 lutego 2007r., nie potwierdza, w ocenie Sądu takiego stanowiska. Zaświadczenie to potwierdza określony stan zdrowia skarżącego istniejący w dacie jego wydania, nie czyni natomiast prawdopodobnym oświadczenia pełnomocnika skarżącego, iż stan chorobowy skarżącego trwał również po dacie 14 lutego 2007r.

W ocenie Sądu przedmiotowe zaświadczenie lekarskie nie dowodzi, iż stan zdrowia skarżącego uniemożliwiał mu złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, w zakreślonym w wezwaniu Sądu terminie, bądź uiszczenie wpisu od skargi. Skarżący cierpi wprawdzie na szereg dolegliwości, jednakże jak wynika z pisma Kierownika Zakładu Opieki Zdrowotnej Zakładu Karnego w G. z dnia 11 września 2007r., w okresie od lutego do maja 2007r. był wprawdzie leczony, stosownie do zgłaszanych schorzeń, lecz nie przechodził operacji i nie był też hospitalizowany. Tym samym stan zdrowia skarżącego nie stanowił nie dającej się przezwyciężyć przeszkody w dochowaniu terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy bądź uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Jednie na marginesie rozpoznawanych wniosków formalnych złożonych w toku niniejszej sprawy należy zauważyć, iż skarżona przez Z. M. decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] roku Nr [...], jest rozstrzygnięciem korzystnym dla skarżącego, gdyż uchyla do ponownego rozpoznania, odmawiającą dopłat bezpośrednich za 2006 r. decyzje z dnia [...] r.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

T.N.