Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2695/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par.1 pkt 6, art. 197 par.2, art. 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2016r., sygn. akt III SA/Wa 2695/15 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2015r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 19 listopada 2015r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił Skarżącemu M. S. – przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 19 stycznia 2016r. utrzymał w mocy postanowienie Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 listopada 2015r.

Pismem z 4 lutego 2016r. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2016r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy przede wszystkim wyjaśnić, że w dniu 15 sierpnia 2015r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015r. poz. 658), modyfikująca m.in. zasady rozpoznawania w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosków o przyznanie prawa pomocy. Na mocy jej art. 2, w sprawach wszczętych od tej daty, a taką bez wątpienia jest rozpoznawana sprawa, sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.", orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, a więc wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy - art. 260 § 1 i 2 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą.

Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie określone w jego pkt 1-10. Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu nie zostały ujęte w ww. katalogu.

Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia (ani jakiegokolwiek innego środka zaskarżenia) na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie prawa pomocy - wydane na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. o utrzymaniu w mocy postanowienia/zarządzenia referendarza sądowego. Zarówno art. 194 § 1 p.p.s.a., ani żaden inny przepis ustawy nie przyznaje stronie możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie sądu w opisanym przedmiocie, gdyż w tym zakresie jest to sąd orzekający w drugiej instancji.

W związku z powyższym, zażalenie wniesione na orzeczenie, od którego nie przysługuje taki środek zaskarżenia podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 197 § 2 i art. 178 p.p.s.a.