Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1205/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona przyrody
Kara administracyjna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 88 ust. 3-4
journal: Dz.U. 2009 nr 151 poz 1220
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi W. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] marca 2013 r. o wymierzeniu skarżącemu administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 729 769,92 zł za zniszczenie 17 sztuk drzew oraz o odroczeniu na okres 3 lat płatności ww. kary administracyjnej. W skardze zawarł również wiosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na niepowetowaną szkodę, jaką może wywołać jej wykonanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.) stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Wniosek skarżącego zawiera bardzo lakoniczne uzasadnienie, sprowadzające się do stwierdzenia o niepowetowanej szkodzie w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji. Można się jedynie domyślać, że "niepowetowaną szkodę", zdaniem skarżącego, spowoduje uiszczenie wymierzonej kary pieniężnej. Rozpatrując tę kwestię należy zwrócić uwagę, że co prawda, kwota wymierzonej kary administracyjnej jest wysoka, jednakże na podstawie art. 88 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1220 ze zm.) jej płatność została odroczona na okres trzech lat. Natomiast na podstawie art. 88 ust 4 cytowanej ustawy o ochronie przyrody, kara ta podlega obligatoryjnemu umorzeniu - po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o odroczeniu kary - po stwierdzeniu zachowania żywotności drzewa lub krzewu albo odtworzeniu korony drzewa. Powyższe oznacza, że skarżący obecnie nie jest zobowiązany do uiszczenia wymierzonej kary pieniężnej, co więcej, nie można wykluczyć, że kara ta zostanie umorzona, jeżeli zostaną spełnione przesłanki wymienione w powołanym wyżej przepisie art. 88 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody.

W tej sytuacji Sąd nie stwierdził, aby w niniejszej sprawie zachodziła potrzeba zastosowania ochrony tymczasowej, bowiem skarżący nie wykazał, że wykonanie decyzji wymierzającej karę administracyjną i odraczającej termin płatności tej kary na okres trzech lat spowoduje skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.