Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2813/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
6561
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust.1
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber (sprawozdawca), Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Protokolant referent stażysta Marika Krawczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2013 r. sprawy ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Prezydent W. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 25 czerwca 2012 r. B. Sp. z o.o. z siedzibą w W., dalej jako "Skarżąca" zwróciła się do Prezydenta W. o udzielenie pisemnej inetrpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zwolnienia, na mocy uchwały Nr XX/678/2007 Rady W. z dnia 6 grudnia 2007 roku w sprawie zwolnień z podatku od nieruchomości udzielanych w ramach pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji w sektorze turystyki, z podatku od nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Skarżąca jest polskim podmiotem należącym do międzynarodowej grupy kapitałowej "G. [...]", która działa w branży hotelowej. W ramach Grupy Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie działalności hotelowej oraz działalności inwestycyjnej w sektorze hotelowym. W roku 2011 Spółka zrealizowała na terenie W. inwestycję w postaci hotelu dwugwiazdkowego, która zakończyła się w dniu 27 grudnia 2011 r. i rozpoczęła eksploatację hotelu. Przy budowie hotelu Spółka skorzystała ze zwolnienia z podatku od nieruchomości, przewidzianego dla nowych inwestycji w sektorze turystyki, przeznaczonych na obiekty hotelarskie. Warunki tego zwolnienia określone zostały w uchwale Rady W. z dnia 7 grudnia 2007 roku nr XX/678/2007 w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości udzielanych w ramach pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji w sektorze turystyki. W chwili obecnej, zgodnie z aktualną polityką finansową Grupy, Spółka planuje sprzedać hotel na rzecz polskiej instytucji finansowej (dalej: "Finansujący"). Po sprzedaży tego hotelu dojdzie do jego leasingu tzw. zwrotnego leasingu. Umowa leasingu hotelu zostanie zawarta na okres minimum 5 lat, a budynek hotelu w trakcie realizacji umowy utrzyma swój dotychczasowy charakter. Ze środków otrzymanych ze sprzedaży hotelu Spółki rozpocznie nową inwestycję hotelową. Planowana transakcja sprzedaży hotelu i jego zwrotnego leasingu nie będzie w żaden sposób wpływać na bieżącą działalność prowadzoną przez Spółkę, tj. zostanie zachowana ciągłość przedmiotowa i podmiotowa działalności hotelowej Spółki na bazie hotelu.

W związku z powyższym Skarżąca zadała pytanie:

Czy w myśl § 10 ust. 2 w związku z § 8 ust. 1 punkt 5 uchwały, po planowanym zbyciu hotelu na rzecz Finansującego i jego zwrotnym leasingu przez Finansującego na rzecz Spółki, Spółka zachowa prawo do zastosowanego zwolnienia i nie będzie zobligowana do dokonania korekty dotychczasowych rozliczeń w podatku od nieruchomości za 2012 r. oraz zapłaty tego podatku wraz z odsetkami?

Zdaniem Skarżącej, na skutek planowanej transakcji zbycia hotelu na rzecz Finansującego i jego zwrotnego leasingu na rzecz Spółki, Spółka zachowa prawo do zastosowanego zwolnienia i nie będzie zobligowana do dokonania korekty dotychczasowych rozliczeń w podatku od nieruchomości za 2012 r. oraz zapłaty tego podatku wraz z odsetkami.

Prezydent W. w interpretacji indywidualnej z dnia [...] lipca 2012 r. uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji wskazał, iż ze zwolnienia na warunkach uchwały Rady W. z dnia 6 grudnia 2007 roku w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości udzielanych w ramach pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji w sektorze turystyki (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 261, poz. 8514) może skorzystać wyłącznie podmiot, który posiada status podatnika podatku od nieruchomości danej nieruchomości. Zaznaczył, iż z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613, z późn. zm, dalej jako "u.p.o.l.") wynika, że podatnikami podatku od nieruchomości są właściciele, użytkownicy wieczyści i posiadacze samoistni nieruchomości. Posiadanie statusu podatnika przez posiadaczy zależnych ma miejsce tylko w odniesieniu do nieruchomości będących własnością Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Zdaniem Prezydenta W. w stanie faktycznym wskazanym przez Spółkę, Spółka po sprzedaży hotelu i zawarciu z Finansującym umowy leasingu zwrotnego, straci status podatnika podatku od nieruchomości hotelowej, albowiem przestanie być jego właścicielem. Właścicielem hotelu stanie się Finansujący i to on będzie zobowiązany do regulowania podatku od nieruchomości. Stwierdził, iż utrata przez Spółkę statusu podatnika spowoduje utratę przez niego zwolnienia uzyskanego na podstawie uchwały. Zaznaczył, iż zwolnienie uzyskiwane przez podatnika w trybie uchwały wydanej na podstawie art. 7 ust. 3 u.p.o.l. ma charakter zwolnienia przedmiotowego, które podatnik uzyskuje po spełnieniu wszystkich przesłanek przewidzianych w uchwale. Zasadą prawa podatkowego jest, że wszelkie ulgi i zwolnienia stanowią odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania i dlatego powinny być interpretowane i stosowne ściśle, co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Zdaniem organu interpretacyjnego skoro poszczególne zapisy uchwały wielokrotnie i konsekwentnie posługują się pojęciem podatnika (§§ 5, 6, 8, 9, 10) to nie sposób zgodzić się z argumentacją Spółki, według której uchwała nie przewiduje obowiązku "eksploatacji nowej inwestycji w sektorze turystyki" wyłącznie przez jej właściciela; nie określa tytułu prawnego do nowej inwestycji, w oparciu o który nowa inwestycja będzie "eksploatowana w sektorze turystyki" przez jej użytkownika, a zatem może to być zarówno tytuł prawny w postaci prawa własności jak również umowy leasingu czy najmu. Zdaniem Organu uchwała nie musi określać tytułu prawnego podatnika do nieruchomości, albowiem już sam status podatnika podatku od nieruchomości determinuje określony przepisami u.p.o.l. jego tytuł prawny do nieruchomości. W ocenie organu interpretacyjnego wobec tego, że w stanie faktycznym przedstawionym przez Spółkę, dojdzie do zmiany podatnika, bez znaczenia pozostanie też argument Spółki, iż planowana umowa leasingowa hotelu pomiędzy Spółką a Finansującym zostanie zawarta na okres przekraczający 5 lat i w tym okresie Spółka utrzyma charakter hotelowy analizowanej nieruchomości, a zatem będzie w dalszym ciągu prowadzić jego eksploatację w sektorze turystyki co najmniej przez minimalny okres wymagany w analizowanym przepisie uchwały. Podniósł, iż uchwała wyraźnie przewiduje, że utrzymanie oraz eksploatacja nowej inwestycji przez wymagany okres jest obowiązkiem podatnika, który skorzystał z dobrodziejstwa zwolnienia. Ponadto zakup hotelu przez Finansującego nie będzie nową inwestycją, a taki jest wymóg wynikający z rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 23 lipca 2007 r. w sprawie udzielania przez gminy zwolnień od podatku od nieruchomości, stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną (Dz. U. Nr 138, poz. 969). Zdaniem organu interpretacyjnego Spółka nie tylko utraci prawo do zwolnienia, ale także będzie zobligowana - w przypadku sprzedaży hotelu przed upływem 5 lat od dnia jej ukończenia i oddania do użytkowania, a następnie użytkowania go na podstawie leasingu zwrotnego - do uiszczenia należnego zobowiązania podatkowego za cały okres korzystania z tego zwolnienia wraz z należnymi odsetkami za zwłokę. Stosownie do treści § 10 ust. 2 uchwały, w przypadku utraty prawa do zwolnienia od podatku z powodu niedotrzymania przez podatnika warunków korzystania ze zwolnienia, podatnik zapłaci podatek od nieruchomości za cały okres czasu, w którym korzystał z regionalnej pomocy inwestycyjnej w postaci zwolnienia od podatku wraz z odsetkami za zwłokę w zapłacie podatku, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej. Organ interpretacyjny stwierdził, iż dokonując sprzedaży hotelu Spółka przestanie spełniać warunek skorzystania ze zwolnienia określony w § 8 ust. 1 pkt 5 uchwały dotyczący utrzymania inwestycji przez siebie jako podatnika podatku od nieruchomości oraz jej eksploatacji przez wymagany okres. Stąd powstanie po stronie Spółki konieczność zwrotu dotychczas udzielonej jej pomocy wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych.

W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa Skarżąca podtrzymała swoje stanowisko w sprawie i wniosła o zmianę wydanej interpretacji.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Prezydent W. podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie interpretacji indywidualnej oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie:

- § 8 ust. 1 pkt 5 uchwały poprzez błędną wykładnię a w konsekwencji bezpodstawne zastosowanie do zdarzenia przyszłego opisanego we Wniosku Spółki § 10 ust. 2 uchwały;

- art. 120, 121 § 1 w związku z art. 14h oraz art. 14j § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja Podatkowa (tekst jednolity, Dz. U. z 2005 roku, Nr 8, poz. 60, z późniejszymi zmianami, dalej jako "O.p. ")

W uzasadnieniu skargi wskazała, iż spełnia wszystkie przesłanki zwolnienia od podatku od nieruchomości określone w § 8 ust. 1 pkt 1- 6 Uchwały. Zdaniem Skarżącej do interpretacji przesłanki zawartej w § 8 ust 1 pkt 5 Uchwały w pierwszej kolejności należało zastosować wykładnię językową i dokonać interpretacji zawartego w nim wymogu posiadania przez Spółkę statusu "podatnika" w kontekście tego konkretnego spornego zapisu uchwały (a nie w kontekście całej uchwały). Zaznaczyła, iż z wykładni językowej ww. przepisu wynika, że posiadanie statusu "podatnika" przez dany podmiot jest jednoznacznie wymagane jedynie na moment powzięcia zobowiązania "do utrzymania nowej inwestycji w m. st. Warszawie oraz jej eksploatacji w sektorze turystyki" przez ten podmiot. Natomiast z treści analizowanej regulacji, wbrew twierdzeniom organu, nie wynika wyraźnie obowiązek zachowania przez ten podmiot statusu podatnika przez cały okres dla którego powziął on wspomniane zobowiązanie odnośnie utrzymania oraz sposobu eksploatacji nowej inwestycji. Tym samym w ocenie Spółki, interpretacja przyjęta przez organ interpretacyjny rozszerzałaby w sposób nieuprawniony wymagania względem beneficjenta zwolnienia, ponad zakres wymogów wynikających z literalnego brzmienia § 8 ust 1 pkt 5 Uchwały. Podkreśliła, że w momencie powzięcia analizowanego zobowiązania, Skarżąca bezspornie posiadała status podatnika podatku od nieruchomości w stosunku do hotelu. Zdaniem Skarżącej oznacza to, że spełniła ona tę część warunku opisanego w ww. punkcie uchwały. Jednocześnie w analizowanej sprawie dojdzie do realizacji pozostałej części dyspozycji analizowanego przepisu - tj. faktycznego utrzymania nowej inwestycji oraz jej eksploatacji w sektorze turystyki przez wymagany okres. W rezultacie, planowane zbycie hotelu na rzecz Finansującego (a co za tym idzie utrata przez Spółkę statusu podatnika podatku od nieruchomości w stosunku do hotelu), nie powinno rzutować negatywnie na okoliczność spełnienia przez Spółkę przesłanki z § 8 ustęp 1 punkt 5 Uchwały. Zdaniem Skarżącej na gruncie ww. regulacji obowiązek posiadania statusu "podatnika" jest wymagany jednoznacznie wyłącznie na etapie powzięcia zobowiązania do określonego sposobu eksploatacji nowej inwestycji. Skarżąca wskazała, iż okoliczność, że planowana umowa leasingowa hotelu pomiędzy Spółką a Finansującym zostanie zawarta na okres przekraczający 5 lat i w tym okresie Spółka utrzyma charakter hotelowy analizowanej nieruchomości, a zatem będzie w dalszym ciągu prowadzić jego eksploatację w sektorze turystyki co najmniej przez minimalny okres wymagany w analizowanym przepisie uchwały zachowuje znacznie w kontekście wykładni spornej regulacji, w związku z tym, że analizowany zapis uchwały:

- nie przewiduje obowiązku "eksploatacji nowej inwestycji w sektorze turystyki" wyłącznie przez podatnika (lecz nakłada jedynie obowiązek podjęcia zobowiązania do określonego sposobu eksploatacji nowej inwestycji przez podmiot posiadający status "podatnika" - który to warunek, Spółka spełniła). W związku z tym zdaniem Skarżącej nie można "zakończyć" analizy spełnienia w sprawie przesłanki z § 8 ust 1 pkt 5 uchwały na tym fragmencie przedmiotowej regulacji, jak uczynił to organ podatkowy w Interpretacji;

- nie przewiduje obowiązku "eksploatacji nowej inwestycji w sektorze turystyki" wyłącznie przez właściciela;

- nie określa tytułu prawnego do nowej inwestycji, w oparciu o który nowa inwestycja będzie " eksploatowana w sektorze turystyki" przez jej użytkownika, (co oznacza, że może to być zarówno tytuł prawny w postaci prawa własności jak również umowy leasingu czy najmu).

W związku z powyższym w ocenie Spółki sprzedaż hotelu na rzecz Finansującego nie powinna rzutować w żaden sposób na spełnienie warunku zwolnienia wynikającego z analizowanego zapisu uchwały. Skarżąca odwołała się ponadto do wykładni celowościowej ww. przepisu uchwały wskazując, iż organ interpretacyjny wadliwie zastosował wykładnię systemową. Zaznaczyła, iż dla osiągnięcia celów wprowadzenia przedmiotowego zwolnienia nie jest konieczne pozostawanie danej "nowej inwestycji" w rękach podatnika który ją zrealizował, lecz wyłącznie zagwarantowanie długofalowego zachowania charakteru samej inwestycji (tj. charakteru hotelowo-turystycznego) oraz określonego poziomu zatrudnienia wykreowanego w związku z ukończeniem tej inwestycji.

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Oceniając zaskarżoną interpretację indywidualną, według wskazanych kryteriów, to jest jej zgodności z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania, stwierdzić należy, że skarga jest nieuzasadniona.

Przedmiotem interpretacji są przepisy uchwały Nr XX/678/2007 Rady W. z dnia 6 grudnia 2007 r. w świetle przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego. Stan faktyczny jest klarowny – Spółka zrealizowała inwestycję w postaci budowy hotelu dwugwiazdkowego na nieruchomości położonej w W.. Realizując inwestycję skorzystała ze zwolnienia od podatku od nieruchomości, określonego w tejże uchwale. Obecnie pragnie zbyć budynek, a następnie przejąć go od nabywcy w drodze umowy leasingowej. Pytanie dotyczyło możliwości utrzymania udzielonego zwolnienia bez konieczności zwrotu przedmiotu zwolnienia - podatku od nieruchomości z odsetkami, w świetle § 10 ust. 2 w zw. z § 8 ust. 1 pkt 5 uchwały. W ocenie Spółki nie powinna utracić zwolnienia, w ocenie Prezydenta W. winna utracić. W ocenie Prezydenta W. nie ma znaczenia argument wskazany przez Spółkę, że jako leasingobiorca nadal będzie eksploatowała obiekt hotelowy do deklarowanych 5 lat, nie będąc jej właścicielem, a leasingodawcą.

Sąd wyjaśnia, że zapis z § 8 ust. 1 pkt 5 uchwały wskazuje, że warunkiem skorzystania ze zwolnienia podatkowego jest między innymi złożenie przez podatnika pisemnego zobowiązania o utrzymaniu nowej inwestycji w W. oraz jej eksploatacji w sektorze turystyki przez okres co najmniej 5 lat od dnia jej ukończenia i oddania do użytku, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców przez okres 3 lat. Natomiast § 10 ust. 2 uchwały wyjaśnia, że w przypadku utraty prawa do zwolnienia z powodu niedotrzymania przez podatnika warunków korzystania ze zwolnienia, podatnik zapłaci podatek od nieruchomości za cały okres, w którym korzystał z regionalnej pomocy inwestycyjnej w postaci zwolnienia od podatku wraz z odsetkami za zwłokę w zapłacie podatku, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa. Uchwała ponadto wskazuje, że zwolnienie będzie udzielone na warunkach określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 23 lipca 2007 r. i zgodnie z rozporządzeniem Komisji Wspólnot Europejskich Nr 1628/2006 z dnia 24 października 2006 r. Przywołane rozporządzenie w § 1 ust. 1 stanowi, że zwolnienie od podatku od nieruchomości podejmowane jest na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Przepis ten obejmujący zwolnienie od podatku od nieruchomości w ustępie 3 przewiduje, że Rada Gminy może wprowadzić inne jeszcze zwolnienie przedmiotowe aniżeli określone w ustawie. Zgodne z art. 3 ust. 1 badanej ustawy podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące:

1) właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3,

2) posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych;

3) użytkownikami wieczystymi gruntów;

4) posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie:

a) wynika z umowy zawartej z właścicielem, Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa lub z innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości,

b) jest bez tytułu prawnego, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Obowiązek podatkowy dotyczący przedmiotów opodatkowania wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa lub będących w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe - ciąży odpowiednio na jednostkach organizacyjnych Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa i jednostkach organizacyjnych Lasów Państwowych, faktycznie władających nieruchomościami lub obiektami budowlanymi.

3. Jeżeli przedmiot opodatkowania znajduje się w posiadaniu samoistnym, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości ciąży na posiadaczu samoistnym.

4. Jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach, z zastrzeżeniem ust. 5.

5. Jeżeli wyodrębniono własność lokali, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości od gruntu oraz części budynku stanowiących współwłasność ciąży na właścicielach lokali w zakresie odpowiadającym częściom ułamkowym wynikającym ze stosunku powierzchni użytkowej lokalu do powierzchni użytkowej całego budynku.

Jest niesporne, że Spółka, składając deklaracje na podatek od nieruchomości gruntowej i budynkowej, była właścicielem nieruchomości i podatnikiem podatku od nieruchomości, gdyż prawo własności zostanie przez Spółkę przeniesione na nowego właściciela, co wynika ze wskazanego we wniosku i w skardze, stanu faktycznego. Spółka spełnia więc wymogi z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Należy też zaznaczyć, że podejmując inwestycję i chcąc skorzystać ze zwolnienia podatkowego Spółka musiała sporządzić dokumenty, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 5 uchwały i złożyć je Prezydentowi przed rozpoczęciem realizacji inwestycji (§ 8 ust. 2 uchwały, § 10 ust. 1 rozporządzenia). Warunek utrzymania inwestycji w danym regionie przez 5 lat wynika z § 8 uchwały oraz z § 10 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia. Przez utrzymanie inwestycji należy rozumieć, w ocenie Sądu, brak zmian w formie i treści inwestycji przez wskazany okres. Przeniesienie prawa własności do inwestycji powoduje zmianę w podstawowej formie bo uprawniającej do składania oświadczeń właścicielskich chociażby co do czasu i sposobu utrzymania inwestycji. Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy i oddać tę rzecz korzystającemu do używania przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne (art. 7091 Kodeksu cywilnego). A więc z założenia prawnego podmiotem praw właścicielskich będzie nabywca przedmiotowej nieruchomości, który może z nich korzystać w dowolny sposób niezależny od woli zbywcy i naturalnie, leasingobiorcy. Nie bez znaczenia dla oceny występującego zagadnienia prawnego jest ta okoliczność, że rozporządzenie przewidywało również, że podmiot realizujący inwestycję miał prawo do ubiegania się do objęcia pomocą 50% kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą (§ 6 ust. 2 rozporządzenia) przy czym rozporządzenie określało, które z kosztów mogą być tę pomocą objęte. Ulga ta była niezależna od zwolnienia z podatku od nieruchomości. Wydaje się więc, że Spółka doskonale znała swoją pozycję w dacie przystąpienia do realizacji inwestycji, wobec czego treść § 10 ust. 2 uchwały nie powinna była jej zaskoczyć.

Reasumując, w ocenie Sądu, Prezydent W. w wydanej interpretacji indywidualnej nie naruszył § 8 ust. 1 pkt 5 w zw. z § 10 ust. 2 uchwały Nr XX/678/2007 z dnia 6 grudnia 2007 r., gdyż dokonał prawidłowej wykładni cytowanych przepisów. Koncepcja Skarżącej, iż obowiązek posiadania statusu podatnika jest wymagany wyłącznie na etapie powzięcia zobowiązania do określonego sposobu eksploatacji nowej inwestycji, stosownie do § 8 ust. 1 pkt 5 uchwały jest błędna, przepis art. 10 ust.2 uchwały jednoznacznie nawiązuje do niedotrzymania warunków, a warunki są wyszczególnione w § 8 ust. 1 pkt 5 uchwały. "Utrzymanie inwestycji" oznacza spełnienie definicji podatnika z ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Prezydent W. nie naruszył też art. 120 i 121 § 1 Ordynacji podatkowej z zw. z art. 14 h) Ordynacji podatkowej bowiem działał w granicach uprawnień, cytowanych przepisów prawa w tym prawidłowo wydanej uchwały i w sposób nie narażający organu interpretacyjnego na utratę zaufania.

W tym stanie, skargę, na postawie art. 151 p.p.s.a. należało oddalić.