Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 916/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 28, art. 104, art. 105, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Dnia 26 sierpnia 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jan Szuma Asesor WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 sierpnia 2021 roku sprawy ze skargi T. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SA/Po 916/20

UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako [...]WINB) decyzją z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania T. B. (dalej jako strona lub skarżąca) utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (dalej PINB) z dnia [...] sierpnia 2020 r. znak: [...], którą organ z urzędu umorzył w całości postępowanie administracyjne, zainicjowane wnioskiem o wszczęcie odpowiedniego postępowania w sprawie legalności budowy i użytkowania wszystkich obiektów budowlanych usytuowanych na sąsiedniej działce nr [...], obręb N. , gmina R..

Rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Pismem z dnia [...] czerwca 2020r. skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wystąpiła do PINB w K. w sprawie przeprowadzenia kontroli w przedmiocie legalności budowy i użytkowania wszystkich obiektów budowlanych na sąsiedniej działce nr [...], N. , [...], oraz o wszczęcie i przeprowadzenie postępowania administracyjnego adekwatnego do stwierdzonych nieprawidłowości.

PINB zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2020r. nr [...] wszczął postępowanie w sprawie.

Wezwaniem z [...] lipca 2020 r. PINB wezwał skarżącą do wyjaśnienia i udowodnienia jakiego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy podanie.

W odpowiedzi na ww. wezwanie pełnomocnik w piśmie z dnia [...] lipca 2020 r. złożył wyjaśnienia informując, że interes prawny skarżącej wynika z własności nieruchomości (działki sąsiedniej nr [...]) usytuowanej w obszarze potencjalnego oddziaływania obiektów usytuowanych działce nr [...]. Zdaniem skarżącej obiekty budowlane – budynki i budowle (silos, płyta gnojowa) na działce nr [...] stanowią zabudowę zagrodową (stanowią jedno gospodarstwo), są usytuowane tak blisko siebie, że ich negatywne oddziaływanie na środowisko kumuluje się.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. PINB w K. działając na podstawie art. 61 § 1 k.p.a. w związku z art. 81, art. 83 ust. 1, art. 84, art 84a, art. 48, 49b, 50 i art. 71a Prawa budowlanego (Dz.U. z 2020 poz. 1333, dalej pr.bud.) umorzył postępowanie przedmiocie legalności budowy i użytkowania wszystkich obiektów budowlanych na sąsiedniej działce nr [...], N. [...], [...].

Organ wskazał, że zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a. gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Niemniej jednak jeżeli wnoszący podanie powołuje się na swój interes prawny, ustalenie zasadności tego żądania może nastąpić wyłącznie w toku postępowania, przy zapewnieniu jednostce wnoszącej podanie prawo do czynnego udziału. Taka też sytuacja, wymagająca uruchomienia postępowania, wystąpiła w niniejszej sprawie.

PINB wywiódł, że określenie kręgu stron w postępowaniu w sprawie budowy obiektów budowlanych zlokalizowanych na nieruchomości położonej w N. , dz. nr [...], w granicy i przy granicy z dz. nr [...] i przy granicy z dz. nr [...], o których mowa we wniosku skarżącej, powinno odbyć się na podstawie art. 28 k.p.a. stanowiącym, że stroną postępowania jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.

Obiekty budowlane położone na nieruchomości- dz. nr [...], w granicy i przy granicy z dz. nr [...] i przy granicy z dz. nr [...], o których mowa we wniosku są zlokalizowane w znacznej odległości od działki o nr [...] należącej do skarżącej (tj. w zmiennej odległości wynoszącej ok. 26 m do ok. 45 m). Okoliczność graniczenia działki skarżącej z działką o nr [...], nie uzasadnia w ocenie PINB przyznania jej statusu strony w postępowaniu w sprawie legalności budowy obiektów budowlanych zlokalizowanych na dz. nr [...].

Ochrona uzasadnionego interesu sąsiada powinna opierać się na obiektywnej ocenie dotyczącej przestrzegania obowiązujących przepisów prawa, a w szczególności wymagań techniczno- budowlanych oraz norm dotyczących budowy obiektu budowlanego. Oznacza to, że właścicielowi nieruchomości przysługują prawne środki ochrony przed sposobem zagospodarowania na cele budowlane nieruchomości sąsiedniej, jeżeli takie zagospodarowanie koliduje z jego prawnie chronionym interesem poprzez naruszenie przez inwestora obowiązujących przepisów techniczno-budowlanych.

Zdaniem organu nie można uznać skarżącej za stronę przedmiotowego postępowania bowiem w granicy jej nieruchomości nie zostały posadowione sporne obiekty budowlane, znajdują się one w znacznej odległości od działki nr [...]. Sąsiednie usytuowanie działek nie jest równoznaczne z oddziaływaniem ewentualnych obiektów usytuowanych na jednej działce na nieruchomość sąsiednią. W ocenie organu skarżąca nie wykazała, aby przez budowę obiektów opisanych we wniosku doznawała jakiś ograniczeń lub aby obiekty spowodowały naruszenie przez nią warunków korzystania z jej nieruchomości. W ocenie PINB samo subiektywne odczucie określonego podmiotu, że inwestycja oddziałuje na jego nieruchomość nie jest wystarczające do uznania, że nieruchomość ta usytuowana jest w obszarze oddziaływania danego przedsięwzięcia.

Skoro w ocenie PINB skarżąca nie ma interesu prawnego w sprawie kontroli legalności obiektów, to postępowanie organ umorzył jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 105 k.p.a.

Odwołanie do ww. decyzji w ustawowym terminie wniosła T. B. wskazując, że rozstrzygnięcie organu I instancji zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa.

Zdaniem skarżącej PINB nie ustalił jakie konkretnie obiekty budowlane znajdują się na działce sąsiedniej. Ponadto skoro na działce obok znajduje się budynek inwentarski to skarżąca znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu. Gospodarstwo rolne sąsiadów jest usytuowane na terenie mieszkaniowym w związku z czym T. B. ma interes prawny z uwagi na uciążliwości związane z tym przedsięwzięciem. Działka skarżącej znajduje się w odległości mniejszej niż 210 m od działki w której odbywa się hodowla o obsadzie 40 DJP.

Pismem z dnia [...] września 2020 r. [...]WINB na podstawie art. 136 k.p.a. wydał zlecenie PINB, celem uzupełnienia materiału dowodowego. W związku z wydanym zleceniem PINB przekazał protokół z kontroli nieruchomości przeprowadzonej w dniu [...] października 2020 r.

Następnie [...]WINB wydał opisaną we wstępie decyzję o utrzymaniu w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji.

W ocenie [...]WINB, PINB słusznie uznał, że skarżąca nie posiada legitymacji do inicjowania postępowania w sprawie legalności budowy obiektów budowlanych zlokalizowanych na nieruchomości położonej w N. , dz. nr [...], w granicy i przy granicy z dz. nr [...] i przy granicy z dz. nr [...]

Samo położenie działki w okolicy obiektów znajdujących się na działce sąsiedniej, na które powołuje się skarżąca, nie przesądza o uznaniu jej za stronę postępowania administracyjnego, która w toku postępowania pomimo obowiązku na nią nałożonego nie wykazała interesu prawnego we wszczęciu postępowania. Samo stwierdzenie w odwołaniu, że "z ilości budynków inwentarskich i zabudowy im towarzyszących jednoznacznie wynika, że w sprawie możemy mieć do czynienia z przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko (zawsze bądź tylko potencjalnie)" nie jest zdaniem organu wystarczające. Potencjalne oddziaływanie na środowisko nie jest faktycznym oddziaływaniem - więc czynnością dokonaną. Gdyby dochodziło do oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - byłby to interes faktyczny - a nie prawny, bowiem zdarzenia przyszłe oraz niepewne mogą stanowić jedynie o interesie faktycznym, który nie daje uprawnień strony w postępowaniu administracyjnym.

W ocenie [...]WINB wskazana przez skarżącą przesłanka do uznania jej za stronę postępowania związana z tym, że gospodarstwo rolne jest usytuowane na terenie mieszkaniowym i w związku z tym T. B. ma interes prawny z uwagi na uciążliwości związane z w/w przedsięwzięciem (hałas, odór) także w ocenie organu nie przesądza o uznaniu jej za stronę postępowania. Organ zwrócił uwagę, że sąsiednie gospodarstwo rolne położone jest na gruntach rolnych, lub gruntach rolnych - zabudowanych, a na budynek inwentarski (chlewnia) jak również na inne budynki i obiekty właściciel posiada stosowane pozwolenia.

W zakresie zarzutów związanych z wydaną decyzją o pozwoleniu na budowę, na którą powołała się skarżąca organ wskazał, że tego rodzaju decyzji nie wydaje organ nadzoru budowlanego tylko organ architektoniczny. Ponadto w samym postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę stroną jest inwestor oraz każdy właściciel, użytkownik wieczysty bądź zarządca nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu. Obszar oddziaływania obiektu został zdefiniowany w art. 3 pkt 20 pr. bud. Przepis ten nie definiuje pojęcia wprost, lecz poprzez odesłanie do licznych regulacji, przewidujących m.in. szczegółowe wymogi dla odległości w zabudowie i zagospodarowaniu terenu. Do przepisów odrębnych w rozumieniu art. 3 pkt 20 pr. bud. należą m.in. przepisy rozporządzeń określających warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz przepisy z zakresu ochrony środowiska, ochrony zabytków, ochrony przyrody, prawo wodne. Interes prawny odwołującej wywodził pełnomocnik także z przepisu § 3 ust. 1 pkt 104 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Jak już wyżej wskazano nie znaleziono podstaw do stwierdzenia oddziaływania obiektów na nieruchomość skarżącej.

[...]WINB zwrócił również uwagę, iż w zakresie budynku trzody chlewnej prowadzone jest odrębne postępowanie, które aktualnie zakończyło się decyzją PINB z dnia [...] czerwca 2020 r. znak: [...] r. o umorzeniu postępowania.

Organ zwrócił uwagę, że PINB prowadził także w stosunku do obiektów budowlanych usytuowanych na działce na 171 w granicy i przy granicy z dz. Nr [...] i przy granicy z dz. Nr [...] postępowanie w sprawie zmiany zamierzonego sposobu użytkowania części obiektu budowlanego "A" szopy przeznaczonego na maszyny rolnicze na budynek trzody chlewnej, na nieruchomości położonej w N. , dz. nr [...], które zostało umorzone decyzją PINB z dnia [...] czerwca 2020 r. znak: [...] Ponadto PINB prowadzi także postępowanie administracyjne w sprawie legalności budowy budynku inwentarskiego zlokalizowanego na działce nr [...] w granicy z dz. [...] i [...] oraz w sprawie legalności budynku garażowego zlokalizowanego na nieruchomości położonej w N. dz. Nr [...] w granicy z działką nr 294 i [...] wszczęte na wniosek Pani T. B., które obecnie są zawieszone.

[...]WINB podzielił stanowisko PINB w zakresie odmowy przyznania skarżącej przymiotu strony w sprawie legalności budowy obiektów budowlanych zlokalizowanych na nieruchomości położonej w N. Wsi, dz. nr [...], w granicy z dz. nr [...] i przy granicy z dz. nr [...] i z tych względów utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, którą zasadnie umorzono postępowanie.

W skardze do WSA T. B. reprezentowana przez radcę prawnego wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

Skarżąca argumentowała, że wydana w sprawie decyzja o umorzeniu postępowania jest nieprecyzyjna, bowiem nie wiadomo w istocie do jakich konkretnie obiektów się odnosi. Na działce sąsiada znajduje się 14 różnych obiektów budowlanych. Prowadzone przez PINB postępowania w sprawie ich legalności jedynie wybiórczo odnoszą się do niektórych obiektów. W ocenie skarżącej przede wszystkim bezpodstawnie uznano, iż nie ma interesu prawnego w niniejszej sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu – zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a.

Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Dokonując sądowej kontroli według wskazanych kryteriów, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja narusza prawo.

Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest zasadność umorzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 105§1 i art. 104 Kpa z powodu stwierdzenia braku interesu prawnego skarżącej w rozumieniu art. 28 Kpa.

W pierwszej jednak kolejności należy ocenić decyzje organów z punktu widzenia przepisów proceduralnych, zwłaszcza art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej zwana "k.p.a."), na podstawie którego uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie stanowi zatem integralny składnik decyzji i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną część decyzji (zob. wyrok NSA z 12.05.2000 r., I SA/Kr 856/98). Tak więc uzasadnienie jako jeden z elementów decyzji, winno zawierać ocenę zebranego w postępowaniu materiału dowodowego, dokonaną przez organ wykładnię stosowanych przepisów oraz ocenę przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa. Prawidłowe zredagowanie pod względem merytorycznym i prawnym uzasadnienia decyzji administracyjnej ma istotne znaczenie dla stosowania zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 k.p.a., a realizowanej na mocy art. 107 § 3 k.p.a. Organ administracyjny jest zobowiązany wyjaśnić stronie zasadność przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. Motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła poznać i zrozumieć zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. Jak wyjaśnił NSA w wyroku z dnia 7 stycznia 2009 r., II SA/Wa 1245/08: "Prawidłowe uzasadnienie decyzji ma nie tylko znaczenie prawne, ale i wychowawcze, bowiem pogłębia zaufanie uczestników postępowania do organów administracyjnych. Motywy decyzji winny odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśnić tok rozumowań prowadzących do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej. Motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy".

Podkreślenia wymaga, że w szczególności decyzje niekorzystne dla wnioskodawcy powinny być przekonująco i jasno uzasadnione, zarówno co do faktów, jak i co do prawa, tak, aby nie było wątpliwości, że wszystkie okoliczności istotne dla sprawy zostały głęboko rozważone i ocenione, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją. Z decyzji musi zatem wynikać między innymi, że organ nie pozostawił poza swoimi rozważaniami argumentów podnoszonych przez stronę, nie pominął istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy materiałów dowodowych lub nie dokonał oceny tych materiałów wbrew zasadom logiki lub doświadczenia życiowego (wyrok NSA z 25.01.2011 r., II GSK 96/10).

Omawiane decyzje organów obu instancji zredagowane zostały nieprecyzyjnie. Wniosek skarżącej obejmował bowiem żądanie przeprowadzenia kontroli w przedmiocie legalności budowy i użytkowania wszystkich obiektów budowlanych na sąsiedniej działce nr [...], N. , [...], oraz o wszczęcie i przeprowadzenie postępowania administracyjnego adekwatnego do stwierdzonych nieprawidłowości. W pierwszej kolejności zatem organ powinien sprecyzować, jakich obiektów budowlanych dotyczy niniejsza sprawa. Rację ma skarżący, że wobec faktu wyłączenia z postępowania niektórych zabudowań (budynku inwentarskiego, budynku garażowego) nie wiadomo w istocie, które obiekty budowlane zostały nim objęte. Nie wyjaśniono ponadto przyczyny wyłączenia części obiektów do odrębnego postępowania. Nie wskazano także, z jakich powodów postępowanie objęte niniejszą sprawą, w przeciwieństwie do wyłączonych, nie zostało zawieszone.

Należy zauważyć, że organy poprawnie ustaliły konieczność oceny przesłanek z art. 28 k.p.a. stanowiącego, że stroną postępowania jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Słusznie też przeprowadziły w tym kierunku postępowanie, wobec braku możliwości ustalenia interesu wnioskodawczyni bądź jego braku prima facie. Nie zwalniało to jednak organów od prawidłowego wskazania w decyzji (jej uzasadnieniu) przedmiotu procedowania.

Podkreślenia wymaga także, że organy przeprowadziły prawidłowo postępowanie dowodowe, w tym dwukrotnie kontrolowały obiekty budowlane posadowione na nieruchomości wskazanej we wniosku (protokoły kontroli z [...].07.2020 r. i z [...].10.2020 r.). Na żądanie organu pismem z dnia [...].08.2020 r. A. S. – syn skarżącej wskazał, jakie zabudowania znajdują się na tej nieruchomości. Jednakże precyzyjne ustalenia zawarte w protokołach nie znalazły odzwierciedlenia w uzasadnieniu decyzji. Sąd natomiast nie może w uzasadnieniu swego wyroku przejąć roli organu i dopełnić jej uzasadnienia.

W konsekwencji Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja nie wypełnia dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a. i jako taka nie poddaje się kontroli sądowej. Podkreślić trzeba, że zadaniem sądu administracyjnego nie jest wyręczanie organów administracji w ich obowiązku stosowania zasady przekonywania, wyrażonej w art. 11 k.p.a., a realizowanej na mocy art. 107 § 3 k.p.a.

Ponownie rozpoznając sprawę Organ II instancji uwzględni powyższe rozważania a swoje stanowisko uzasadni zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. Odniesie się przy tym do wszystkich powyższych kwestii w sposób wystarczający, aby decyzja poddawała się kontroli sądowej.

Nie przesądzając wyniku sprawy, Sąd uchylił w tym stanie rzeczy decyzję organu II instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j. w Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 265). Na zasądzone koszty złożyły się: wpis sądowy w kwocie [...]zł, koszty zastępstwa prawnego w kwocie [...]zł oraz opłata skarbowa w wysokości [...] zł

W dniu [...].01.2021 r. sprawa niniejsza została przez Przewodniczącego Wydziału skierowana na posiedzenie niejawne w trybie art. 15zzs (4) ust. 3 ustawy z dnia [...] marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem [...], innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374).