Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1272/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-10-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia ... sierpnia 2014 r. nr ... w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia ...sierpnia 2014 r., nr ..., w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego, L.M. – reprezentowany przez radcę prawnego – wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji w całości.

W uzasadnieniu powyższego wniosku skarżący wskazał, wykonanie przez niego zaskarżonej decyzji może narazić go na znaczną szkodę polegającą na konieczności poniesienia kosztów pożyczki lub kredytu, które mogą okazać się niepotrzebne. Co więcej, dodatkowe obciążenie skarżącego tymi kosztami znacznie utrudni wykonanie przez niego decyzji, a w konsekwencji może doprowadzić do braku zaspokojenia Skarbu Państwa, co stoi w sprzeczności z interesem majątkowym Skarbu Państwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że w danej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Podkreślenia wymaga fakt, że – jak przyjęto w judykaturze – chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie jest decyzja dotycząca określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Podkreślić należy, że egzekucja należności pieniężnych, co do zasady, nie stanowi skutku trudnego do odwrócenia, bowiem wyegzekwowane świadczenie podlega zwrotowi w razie uchylenia zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z 30 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 28/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu, analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podatkowej uzasadnia stwierdzenie, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła w nim w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie wykazał, by w razie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia ... sierpnia 2014 r. nr ..., zostanie on narażony na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja nakładająca na skarżącego obowiązek zapłacenia określonej kwoty pieniężnej (podatku akcyzowego) per se nie może prowadzić bowiem do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż – jak wskazano – uiszczenie kwoty pieniężnej ma ze swojej natury charakter odwracalny (por. m.in. postanowienie NSA z 21 września 2011 r., sygn. akt I OZ 699/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto skarżący nie przedłożył żadnych dokumentów źródłowych, które by uprawdopodabniały jego sytuację finansową, na przykład w postaci ksiąg podatkowych, deklaracji podatkowych, bilansu czy umów z kontrahentami lub bankami.

W związku z powyższym twierdzenie strony, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest konieczne z uwagi na konieczność zaciągnięcia przez niego pożyczki lub kredytu – w ocenie Sądu jest gołosłowne. Wprawdzie przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia, jednak uprawdopodobnienie nie może opierać się na samym tylko twierdzeniu strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko (por. postanowienie NSA z 4 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1302/10, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Reasumując, w ocenie Sądu w niniejszym przypadku nie istnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.