Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 101/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2022-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na bezczynność Prezesa Sądu w przedmiocie udzielenia informacji p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

D. J., dalej "skarżący", wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Prezesa Sądu, dalej "Prezes Sądu", w sprawie udzielenia informacji tj. udzielenia odpowiedzi na pisma w formie bardziej precyzyjnej i bardziej merytorycznej.

W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu wniósł o odrzucenie albo oddalenie skargi D. J. oraz obciążenie go kosztami postępowania.

W uzasadnieniu wskazano m.in., że z dołączonej do pisma skargi D. J. z dnia 5 marca 2022 roku na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego

w W. wynika, że skarga dotyczy sprawy [...] Prezesa Sądu, dodając, że na wszelkie zapytania dotyczące sprawy są udzielane skarżącemu odpowiedzi. Prezes Sądu wskazał, że w tej sprawie skarżącemu udzielono odpowiedzi pismem z dnia 4 marca 2022 r. oraz że skarżący kieruje do Sądu od kilku do kilkunastu pism dziennie drogą elektroniczną, generowanych automatycznie i zawierających kompilację często bezsensownych zdań kopiowanych z innych pism. W ocenie Prezesa Sądu z pism tych zwykle nie można zorientować się o co konkretnie skarżącemu chodzi, a jeżeli jest konkretne pytanie udzielana jest konkretna odpowiedź.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, że po złożeniu skargi Sąd z urzędu bada

w pierwszej kolejności jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna

z przesłanek do odrzucenia skargi, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.".

Zakres kognicji sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 p.p.s.a. zgodnie

z którym sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r.

- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.

- Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań,

o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Z przytoczonego przepisu wynika, że nie w każdej sytuacji, w której jednostka jest niezadowolona z działalności organów administracji publicznej, dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Podkreślić trzeba, że skargę można wnieść tylko w sytuacjach opisanych w powołanym wyżej przepisie. Jeżeli zaś skarga dotyczy przypadku niewymienionego w art. 3 § 2 p.p.s.a., sąd administracyjny zobowiązany jest do jej odrzucenia, gdyż rozpatrując taką skargę, wykroczyłby poza swoje kompetencje powierzone mu przez ustawodawcę.

Ponadto z art. 3 § 3 p.p.s.a. wynika, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Jeżeli więc sprawa nie może być załatwiona w jednej z prawnych form działania organu administracji publicznej, podlegających kontroli sądu administracyjnego, formułowanie zarzutu bezczynności pod adresem organu należy uznać za niedopuszczalne. Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko wówczas i tylko w takich granicach, w jakich przedmiot sprawy pozwala zakwalifikować ją jako załatwianą w jednej z prawnych form działania organu administracji publicznej, wymienionych w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie jak wynika z treści skargi, a także wezwań z dnia 18 lutego 2022 r. i z dnia 3 marca 2022 r. skarżący formułuje ekspektatywę otrzymywania pism stanowiących odpowiedzi na jego własne pisma w formie bardziej precyzyjnej, wzywając Prezesa Sądu do umieszczania w takich odpowiedziach nie tylko daty, ale i tytułu pisma oraz szczegółów sprawy, której dotyczy (np. sygnatura, zarzut, postępowanie, bezczynność). Jednocześnie, jak wynika z ww. "wezwań" skarżący ze swojej strony nie podaje żadnych takich danych identyfikujących daną sprawę, w której wywodząc skargę dopatruje się powstania stanu bezczynności.

Zdaniem Sądu przedmiotem skargi nie jest zatem zaniechanie - bezczynność - powstałe w ramach realizacji zadań organu administracji publicznej i nie dotyczy czynności z zakresu administracji publicznej, a jedynie niejako "próśb" skarżącego

o techniczne elementy treści udzielanych na jego "wezwania" odpowiedzi, sporządzanych przez Prezesa Sądu.

Zatem skoro skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko

w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., to kontrolowana skarga nie mieści się w tym zakresie.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należało, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega właściwości sądu administracyjnego, co obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. o czym orzeczono w sentencji postanowienia.