Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 590/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 153 poz 30  art. 70 ust. 1
law: Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenie Rady (WE) nr  1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR).
article: art. 145 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18  art. 51 ust. 1
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Miemiec (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz Sędzia WSA Maciej Guziński Protokolant Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotychczasowej oraz przyznania płatności ONW na rok 2005 oddala skargę.


UZASADNIENIE

We wznowionym postępowaniu w sprawie płatności ONW za 2005 r. Dyrektor D. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., po rozpatrzeniu odwołania Z. M. od decyzji nr [...] z dnia [...] r. o uchyleniu decyzji dotychczasowej i o przyznaniu płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania w pomniejszonej wysokości na 2005 r., wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w M. z/s w S., decyzją z dnia [...] r. orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu decyzji organ II instancji przedstawił przebieg postępowania w sprawie. W dniu [...] r. Z. M. złożył do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w M. z/s w S. wniosek o przyznanie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2005 r. Zadeklarował w tabeli nr VII (oświadczenie o powierzchni działek ewidencyjnych, na których zadeklarowano działki rolne) [...] działek ewidencyjnych, położonych w woj. D., powiecie m., gminie M., obrębie ewidencyjnym N. Z., G., T. G. oraz W. M. i w tabeli nr VIII (oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych) [...] działek rolnych: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...],[...] o łącznej powierzchni [...] ha.

Kontrola administracyjna wniosku, przeprowadzona w dniu [...] r. nie stwierdziła nieprawidłowości. W związku z tym Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w M. z/s w S. wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...] o przyznaniu płatności ONW na 2005 r. w łącznej wysokości [...] zł.

W dniu [...] r. do organu I instancji wpłynął wniosek Z. M. o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oraz z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2006 r. Kontrola administracyjna w dniu [...] r. wykazała nieprawidłowości dotyczące sprawy ONW - niezachowania pięcioletniego zobowiązania w odniesieniu do powierzchni, na której prowadzona była działalność gospodarcza.

W dniu [...] r. do organu I instancji wpłynęło oświadczenie A. S. o przejęciu działek rolnych od Z.. Jako załącznik strona dołączyła między innymi: umowę dzierżawy z dnia [...] r. zawartą pomiędzy Z. M., a A. S. co do działki ewidencyjnej nr [...], położonej w obrębie T. G. o pow. [...] ha; umowę darowizny, sporządzoną w formie aktu notarialnego w dniu [...] r. Repertorium [...] numer: [...], z której wynika, iż małżonkowie Z. i A. M. darują swojemu wnukowi S. S. działki ewidencyjne nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] o łącznej powierzchni [...] ha, stanowiące łąki trwałe, grunty orne, pastwiska trwałe, rowy, lasy i grunty leśne, położone w obrębie ewidencyjnym W. M.

W tych okolicznościach organ I instancji wznowił postępowanie zakończone decyzją Nr [...] z dnia [...] r. o przyznaniu płatności ONW na 2005 r., uzasadniając to nowymi okolicznościami faktycznymi w sprawie, istniejącymi w dniu wydania decyzji, nieznanymi organowi, który decyzję wydał. Było to przeniesienie posiadania gruntów rolnych na rzecz swego wnuka S. S., przed wydaniem decyzji z dnia [...] r. W tym stanie faktycznym i prawnym organ I instancji dnia [...] r. wydał decyzję nr [...] o uchyleniu decyzji o przyznaniu płatności ONW - nr [...] z dnia [...] r. oraz o przyznaniu Z. M. płatności ONW (nizinna strefa I) na 2005 r. w pomniejszonej wysokości, w kwocie [...] zł. Decyzję wydano w oparciu o zebrany materiał dowodowy, tj. sporządzony w dniu [...] r. akt notarialny (umowa darowizny), na podstawie którego stwierdzono, że Z. M. w dniu wydania decyzji I instancji nie był posiadaczem działek rolnych, położonych na działkach ewidencyjnych nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] w obrębie ewidencyjnym W. M., z uwagi na fakt przekazania tych działek wnukowi. Organ I instancji przyjął, iż strona była w posiadaniu przedmiotowych gruntów tylko do dnia sporządzonej darowizny, tj. do dnia [...] r. Wydanie decyzji stronie w sprawie płatności ONW nastąpiło natomiast dnia [...] r. W związku z tym powierzchnia stwierdzona w kontroli administracyjnej wniosku wyniosła [...] ha wobec deklarowanej [...] ha. Stwierdzona różnica wyniosła [...] ha, co stanowiło [...] % przedeklarowania powierzchni. Skutkowało to pomniejszeniem płatności ONW o dwukrotną stwierdzoną różnicę.

Od decyzji tej strona złożyła odwołanie, wnosząc o jej uchylenie. Podniosła, że w dniu [...] r. przekazała gospodarstwo rolne wnukowi z uwagi na podeszły wiek i problemy zdrowotne. Nie posiadała wtedy dostatecznej wiedzy w zakresie przepisów dotyczących płatności bezpośredniej i płatności ONW. O przekazaniu gruntów rolnych poinformowała ustnie pracownika organu I instancji. O możliwości przejęcia zobowiązania, złożonego w formie pisemnej, celem kontynuowania działalności rolniczej przez osobę przejmującą grunty, dowiedziała się dopiero po otrzymaniu zaskarżonych decyzji z dnia [...] r. Wnuk przejął jej zobowiązania do kontynuowania działalności rolniczej. Wniosła o uwzględnienie art. 47 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez EFRROW oraz uchylenie nałożonej sankcji.

W postępowaniu II instancji, dnia [...] r. strona oświadczyła, że nie wnosi do sprawy nic nowego. Potwierdziła, że wnuk przejął jej zobowiązania oraz że przekazując gospodarstwo rolne działała w dobrej wierze. W dniu następnym, [...] r. strona dostarczyła do organu II instancji dowód w postaci "umowy władania gruntami rolnymi", zawartej w dniu [...] r. pomiędzy S. S., a Z. M. Z umowy wynikało, że Z. M. będzie prowadził działalność rolniczą na następujących działkach ewidencyjnych nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] oraz [...] o łącznej powierzchni [...] ha i pobierał z nich pożytki.

Organ II instancji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Od decyzji Z. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie. Skarżący zarzucił naruszenia art. 7, 8 i 9 k.p.a., poprzez nieudzielenie informacji przez pracownika organu o konieczności złożenia w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dokumentacji dotyczącej władania przez niego działkami rolnymi. Zdaniem skarżącego pociąga to za sobą bezpodstawność zaskarżonej decyzji. Jako dowód skarżący wskazał na umowę z dnia [...] r. oraz aneks do tej umowy z dnia [...] r. Zdaniem skarżącego, są to dowody na okoliczność, że władał on gruntami do dnia [...] r., a więc także w dniu [...] r., kiedy organ I instancji wydał decyzję o przyznaniu mu płatności ONW za 2005 r. w pełnej wysokości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że skarżący będąc w posiadaniu umowy z dnia [...] wraz aneksem z dnia [...] r., których treść stanowi według niego istotny argument w sprawie, znając zasady przyznawania przedmiotowej pomocy (świadczy o tym własnoręczny podpis skarżącego na wniosku o przyznanie pomocy, złożony na stronie 4 wniosku o płatność ONW na 2005 r., w pkt IX "Oświadczenia i zobowiązania"), przedłożył te dokumenty organowi dopiero w dniu [...] r. Natomiast dzień wcześniej skarżący oświadczył (co jest stwierdzone w protokole z dnia [...] r.), że nie wnosi do sprawy nic nowego.

Organ podkreślił, że według art. 78 § 1 k.p.a., żądanie strony przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Według 78 § 2 k.p.a., organ może nie uwzględnić żądania, niezgłoszonego w toku przeprowadzania dowodów lub w czasie rozprawy, jeżeli żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, chyba, że mają one znaczenie dla sprawy. Organ stwierdził, że według ustalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego, odmowa przeprowadzenia przez organ odwoławczy dowodu dla wyjaśnienia okoliczności już bezspornie wyjaśnionych przez organ I instancji nie jest naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

W świetle dokonanych ustaleń organ podkreślił, ze złożone przez stronę dokumenty, w szczególności umowa darowizny z dnia [...] r. nie potwierdzają faktu posiadania przez skarżącego przekazanych gruntów na dzień wydania decyzji o przyznanie płatności. Należy bowiem przyjąć, że z tym dniem skarżący przekazał część gruntów rolnych innemu producentowi rolnemu, tj. S. S. W związku z tym zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej na przekazanych gruntach oraz przestał być ich posiadaczem. Organ podkreślił, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się tylko umowa z dnia [...] r. władania gruntami rolnymi, a brak jest - na co powołuje się skarżący w skardze - jakiegokolwiek aneksu do tej umowy.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności, organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.").

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) u.p.p.s.a.), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Sąd nie stwierdził powołanych przez skarżącego naruszeń prawa. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie.

Między stronami jest sporne, czy skarżący był w dniu [...] r. posiadaczem spornych gruntów, kiedy to wydano decyzję I instancji w sprawie przyznania mu płatności ONW na 2005 r.

W sprawie mają zastosowanie przepisy art. 70 ust 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) w związku z art. 80 i art. 51 ust 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników. Przepis ten stanowi, że jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej, przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5 niniejszego rozporządzenia, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy jeśli różnica ta wynosi 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% zatwierdzonego obszaru.

Kwestionowana decyzja została wydana w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, a badanie jej legalności rozpoczęto od ustalenia, czy w rozpatrywanej sprawie istniały ustawowe przesłanki do wszczęcia nadzwyczajnego postępowania, w którym doszło do wzruszenia ostatecznej decyzji administracyjnej przyznającej skarżącemu płatności ONW na 2005 r.

Organ stwierdził wystąpienie w sprawie przesłanki wznowienia postępowania zawartej w art. 145 § 1 pkt. 5 k.p.a., która umożliwia wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. O wznowieniu postępowania na tej podstawie decyduje zatem wystąpienie trzech przesłanek, a mianowicie ujawnione okoliczności faktyczne czy dowody są nowe, a mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej; nowe okoliczności faktyczne lub/i nowe dowody musiały istnieć w dniu wydania decyzji ostatecznej; nowe okoliczności faktyczne lub/i nowe dowody nie były znane organowi, który wydał decyzję ostateczną.

Postępowanie w rozpatrywanej sprawie zostało wznowione decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...] r., którą doręczono skarżącemu dnia [...] r. Organ I instancji za istotną okoliczność stanowiącą podstawę wznowienia postępowania, uznał fakt, iż podczas kontroli administracyjnej wniosku o przyznanie płatności na 2006 r., wykryto błąd polegający na niedotrzymaniu przez stronę zobowiązania wieloletniego ONW. W związku z tym do strony w dniu wysłano wezwanie nr [...] celem złożenia wyjaśnień. W odpowiedzi skarżący złożył oświadczenie o przejęciu działek rolnych oraz umowę darowizny z dnia [...], z której wynika, iż małżonkowie Z. i A. M. darują swojemu wnukowi S. S. działki ewidencyjne nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] o łącznej powierzchni [...] ha, stanowiące łąki trwałe, grunty orne, pastwiska trwałe, rowy, lasy i grunty leśne, położone w obrębie ewidencyjnym W. M.

Według organu I instancji, złożony przez Z. M. dokument w postaci aktu notarialnego stanowił podstawę do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] r. przyznającej Z. M. płatności ONW na 2005 r., wyszły bowiem na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję (art. 145 § 1 lpkt. 5 kpa).Nowe okoliczności faktyczne istniały w dniu wydania decyzji ostatecznej z dnia [...] r., a nie były znane organowi, który wydał decyzję.

Organy orzekające we wznowionym postępowaniu trafnie stwierdziły, że wydanie skarżącemu decyzji z dnia [...] r. w sprawie płatności ONW na 2005 r. nastąpiło w dniu, kiedy strona nie była już użytkownikiem i posiadaczem spornego gruntu. Stąd uchylono decyzję o przyznaniu płatności ONW - nr [...] z dnia [...] r. oraz przyznano Z. M. płatności ONW na 2005 r. w pomniejszonej wysokości, w związku z wykluczeniem z deklaracji z wniosku na 2005 r. powierzchni, która na dzień wydania decyzji nie była w posiadaniu strony.

Sąd stwierdza, że z § 5 ust. 1 notarialnej umowy darowizny wynika, że obdarowany uznaje przedmiot darowizny, stanowiący sporne grunty, za wydany. Wynika z tego, że od dnia [...] r. nastąpiło przeniesienie posiadania tych gruntów przez skarżącego na rzecz wnuka. W odwołaniu od decyzji I instancji skarżący stwierdził, że " ... decyzję o przekazaniu tych działek na rzecz mojego wnuka ... uczyniłem z myślą o naszej przyszłości. Ponieważ wiek oraz zdrowie coraz bardziej utrudnia mi właściwe prowadzenie tak dużego gospodarstwa. ... Przekazując mu te grunty pragnąłem umożliwić mu start". Według Sądu z oświadczenia tego wyraźnie wynika, że intencją skarżącego nie było tylko przeniesienie na rzecz wnuka własności, ale także przeniesienie posiadania spornych gruntów. Znalazło także potwierdzenie w powołanym § 5 ust. 1 umowy.

Biorąc to pod uwagę Sąd uznał za niewiarygodne postanowienia "umowy władania gruntami rolnymi", zawartej w formie pisemnej zawartej w dniu [...] r. pomiędzy S. S., a Z. M., z której wynika, że Z. M. będzie prowadził działalność rolniczą na działkach ewidencyjnych stanowiących przedmiot darowizny i wydanych obdarowanemu do dnia [...] r. Postanowienia te są bowiem sprzeczne z treścią powołanego § 5 ust. 1 umowy zawartej w formie aktu notarialnego z dnia [...] r. Są także sprzeczne z cytowanym fragmentem odwołania od zaskarżonej decyzji. Sąd zadziwiła zdolność przewidywania przez strony umowy, przejawiająca się w zmodyfikowaniu w aneksie do umowy (datowanym na [...] r.) daty końcowej użytkowania przedmiotowych działek przez skarżącego, precyzyjnie na dzień [...] r., następujący po dniu wydania decyzji I instancji z dnia [...] r. w sprawie przyznania skarżącemu płatności ONW.

Wiarygodność strony skarżącej osłabia także to, że we wznowionym postępowaniu prowadzonym przez organ I instancji nie podnosiła kwestię zawarcia "umowy władania gruntami rolnymi". W postępowaniu II instancji, jak słusznie podkreślił organ, strona dnia [...] r. strona oświadczyła, że nie wnosi do sprawy nic nowego, potwierdzając to, że wnuk przejął jej zobowiązania z tytułu płatności oraz że przekazując gospodarstwo rolne strona działała w dobrej wierze. Należy podkreślić, że dopiero w następnym dniu, to jest dnia [...] r., strona dostarczyła do organu II instancji dowód w postaci "umowy władania gruntami rolnymi" datowanej na dzień [...] r. pomiędzy S. S., a Z. M. Aneks do tej umowy, zawierający datę końcową zmodyfikowaną datę końcową władania przedmiotowymi gruntami, strona przedłożyła organowi już po wydaniu decyzji II instancji, dnia [...] r. W sprawie pojawiały się zatem stopniowo nowe dokumenty, które strona powinna była niezwłocznie przekazywać Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W ocenie Sądu, zważając na okoliczności sprawy, organ trafnie nie dał wiary tym dokumentom.

Organ II instancji trafnie podkreślił, że skarżący powinien mieć świadomość obowiązku informowania, gdyż na ostatniej stronie wniosku o przyznanie płatności ONW na 2005 r., w części IX. Oświadczenia i zobowiązania, zawarte jest stosowne pouczenie. Nie spełniając obowiązku informowania organu niezwłocznie, a dopiero w [...] r. w toku wznowionego postępowania już w II instancji, a następnie także po wydaniu decyzji II instancji, skarżący rażąco naruszył te obowiązki.

Ponadto skarżący wypełniając wniosek o przyznanie płatności ONW na 2005 r. podpisał go równocześnie z oświadczeniem o tym, iż znane mu są skutki składania fałszywych oświadczeń wynikających z art. 297 § 1 Kodeksu Karnego.

Sąd stwierdza, że w skardze nie kwestionowano samego wyliczenia zastosowanej sankcji, dokonanego na podstawie art. 51 ust 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, zgodnie z którym wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru stwierdzonego po kontroli administracyjnej pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy jeśli różnica ta wynosi 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% zatwierdzonego obszaru.

Nieudokumentowane przez skarżącego ustne powiadomienie pracownika organu I instancji o fakcie przekazania gruntów rolnych nie może być uwzględnione, gdyż obsługa spraw odbywa się tylko w formie pisemnej.

W sprawie nie zachodzi możliwość zastosowania art. 47 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 368 z dnia 23.12.2006 str. 15 ze zm.) z uwagi na podeszły wiek oraz problemy zdrowotne, które utrudniają stronie prowadzenie gospodarstwa rolnego. Według tego przepisu, Państwa Członkowskie mogą uznać w szczególności kategorie siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności, w których nie będą wymagać częściowego lub pełnego zwrotu pomocy otrzymanej przez beneficjenta, w tym długotrwałej niezdolność beneficjenta do wykonywania zawodu. Przepis ten nie może mieć zastosowania w rozpatrywanej sprawie, gdyż część gospodarstwa, stanowiącą przedmiot niniejszego postępowania, skarżący przekazał w formie darowizny swojemu wnukowi. Nie był zatem posiadaczem przedmiotowego gruntu rolnego.

Sąd uznał, że organy orzekające podjęły w sprawie wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organy zapewniły skarżącemu udział w postępowaniu. Informowały go także o jego prawach i obowiązkach. Zatem zarzuty skargi odnośnie naruszenia art. 7, 8 oraz 9 k.p.a. Sąd uznał za bezzasadne.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, skoro zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.