Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 929/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzje I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7, art. 77 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 929/10 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 sierpnia 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Beata Cieloch (spr.), Sędzia: WSA Inga Gołowska, Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Protokolant: Aleksandra Osipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2010 r., sprawy ze skarg J. C., na decyzje Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z dnia 25 marca 2010 r. Nr [...],[...], w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych, warunkach oraz przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego, I. uchyla zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje organu I instancji, II. określa, że zaskarżone decyzje nie mogą być wykonane do chwili uprawomocnienia się wyroku, III. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 400 zł (czterysta złotych).


UZASADNIENIE

Sygnatura akt: I SA/Kr 929/10

UZASADNIENIE

Decyzją Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 28 grudnia 2009 roku nr [...] przyznano J. C. pomoc finansową z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach na rok 2009 – zwaną dalej płatnością ONW – w łącznej kwocie 592 zł po pomniejszeniu o kwotę 89,60 zł, ze względu na stwierdzone różnice pomiędzy powierzchnią deklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną po przeprowadzonej kontroli administracyjnej.

Następnie decyzją Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Kierownika z dnia 29 grudnia 2009 roku nr [...] przyznano J. C. jednolitą płatność obszarową – zwaną dalej płatnością JPO – za 2009 rok w łącznej kwocie 937,92 zł , w pomniejszeniu o kwotę 141,95 zł, ze względu na stwierdzone różnice pomiędzy powierzchnią deklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną po kontroli administracyjnej.

W uzasadnieniach powołanych decyzji organ stwierdził, iż wnioskodawca do wspomnianych płatności zadeklarował pow. 2, 27 ha. W toku przeprowadzonej kontroli ustalono natomiast, iż faktyczna powierzchnia wynosiła 2, 13 ha. Tym samym, zgodnie z przytoczonymi w decyzjach przepisami, organ mógł przyznać wnioskowane płatności, ale w odpowiednim pomniejszeniu.

W odwołaniach z dnia 15 stycznia 2010 roku J. C. domagał się uchylenia wydanych decyzji i przyznania płatności zgodnie z wnioskiem. W swojej argumentacji podniósł, iż przez ostanie cztery lata deklarował cały czas taką samą powierzchnię, a stwierdzone w poszczególnych latach w trakcie kontroli przez organ różnice mieściły się w dopuszczalnych granicach. Dodatkowo wyjaśnił, iż zezwolono mu oraz współużytkownikowi działki nr [...] i [...] na utworzenie jednej działki rolnej, a w dokumentacji wpisanie udziału w wysokości 50% jako współwłasności. Wnioskodawca nadmienił także, iż nie odebrał ostatnich wezwań organu do złożenia wyjaśnień, gdyż w tym czasie w ramach rehabilitacji przebywał na M.

Decyzjami z dnia 25 marca 20109 roku nr [...] (dot. płatności ONW) oraz nr [...] (dot. płatności JPO) Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcia, podzielając stanowisko organu pierwszej instancji. Jeszcze raz podkreślił przy tym, że w toku kontroli stwierdzono błąd krzyżowy odnośnie działki [...] o pow. 0, 13 ha, składającej się z działek ewidencyjnych nr [...] i [...], ponieważ w zakresie tych działek oprócz strony wniosek o płatność złożył również inny producent. Pomimo zaś wezwań do złożenia wyjaśnień ani J. C. ani współużytkownik tych działek nie wyjaśnili, dlaczego obydwaj złożyli wnioski o płatność, deklarując całą powierzchnię wspomnianej działki [...], a nie tylko, ja wskazuje strona, połowę. W związku z czym obszar ten został wykluczony z prawa do przyznania wnioskowanych płatności, co spowodowało zawyżenie zadeklarowanej powierzchni. Dodatkowo organ odwoławczy zaznaczył, że to na producencie spoczywał obowiązek wyjaśnienia stwierdzonych nieprawidłowości i dlatego też to on ponosi negatywne skutku prawne związane z brakiem wypełnienia tej powinności.

W skargach z dnia 22 kwietnia 2010 roku J.C. zażądał uchylenia w/w decyzji i przekazania spraw do ponownego rozstrzygnięcia, podtrzymując wcześniejsze wywody. Podniósł nadto, iż we wniosku zadeklarował prawidłową powierzchnię spornej działki [...], a organ niedokładnie zbadał akta sprawy.

W odpowiedziach na skargi z dnia 21 maja 2010 roku Dyrektor oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o ich oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2010 roku Sąd postanowił połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt I SA/Kr 929/10 i I SA/Kr 930/10 i prowadzić je pod wspólną sygn. akt I SA/Kr 929/10.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skargi zasługiwały na uwzględnienie.

Istota sporu w niniejszych sprawach sprowadza się do ustalenia, czy skarżący J.C. w sposób prawidłowy zadeklarował powierzchnię działki rolnej oznaczonej na załączniku lit. [...], będącej we współwłasności z innym producentem (udziały po 50%), a jeśli nie, to czy brak złożenia przez jego wyjaśnień na wezwanie organu z dnia 5 października 2009 roku w tym zakresie, mógł skutkować wykluczeniem spornego terenu z prawa do przyznania wnioskowanych płatności ONW i JPO za 2009 rok.

Zdaniem organów ze złożonego wniosku i jego załącznika jednoznacznie wynika, że J.C. zadeklarował całą powierzchnię działki nr [...], zamiast jej połowy o to na nim spoczywał obowiązek złożenia stosownych wyjaśnień, czego jednak nie uczynił. Wobec czego winien z tego powodu ponieść konsekwencje prawne swoich zaniedbań.

W opinii Sądu z powyższym stanowiskiem nie sposób się zgodzić. Zauważyć już należy, że z załącznika nr 4/6 do wniosku wynika, że strona w jego górnej części zaznaczyła, iż działka nr [...] pozostaje we współwłasności w udziale jej przypadającym w wysokości 50%. To oświadczenie producenta winno być przynajmniej sygnałem dla organu, że może chodzić tylko o połowę powierzchni działki [...], a nie jej całość. Owszem skoro organ miał w tym zakresie jednak wątpliwości, winien wezwać stronę do złożenia wyjaśnień. Jednakże podnieść trzeba, iż w tym okresie J. C. przebywał na rehabilitacji na M. Oczywistym jest więc, iż żądanych wyjaśnień nie mógł złożyć. Organy natomiast bez co najmniej powtórnej próby uzyskania wyjaśnień od strony, wydały niekorzystne dla niej decyzje . W związku z czym, jeżeli sama treść wspomnianego załącznika wniosku, wbrew twierdzeniom organów, sugerowała, że producent mógł zadeklarować tylko połowę powierzchni danej działki, a jednokrotnego wezwania do złożenia wyjaśnień strona z ważnych powodów nie odebrała, to uznać należało, że działanie organów zmierzające do należytego ustalenia stanu faktycznego nie było wystarczające.

Zdaniem Sądu doszło więc do naruszenia przepisów postępowania ,które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy.

W szczególności naruszono więc zasadę z art. 7 oraz 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 7 marca 2007 roku –o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. Nr 64, poz. 427 ze zm.) oraz z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku - O płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. Nr 35, poz. 217 ze zm.).

Wprawdzie, słusznie podkreślają organy, że w postępowaniach, dotyczących przyznania płatności z udziałem środków z Unii Europejskiej, to na stronie ciąży obowiązek przedstawiania dowodów oraz dawania wyjaśnień, to jednak strona musi mieć realną możliwość zadośćuczynienia tej powinności. W sytuacji zaś, kiedy organ oświadczenie strony interpretuje na jej niekorzyść, a następnie jednokrotnie wzywa ją do złożenia wyjaśnień, a ona tego zawiadomienia z usprawiedliwionych powodów nie odbiera, to nie można mówić, że miała taką możliwość, ale z niej sama nie skorzystała. Dlatego też, w przekonaniu Sądu, organy w tym konkretnym przypadku miał obowiązek podjęcia dodatkowych czynności, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności rozważanych spraw celem jej wszechstronnego wyjaśnienia .

W związku z powyższym działając na postawie art.135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm – oznaczana dalej w skrócie p.p.s.a ),Sąd uchylił także decyzje organu pierwszej instancji ,albowiem uznał ,iż jest to niezbędne dla końcowego ich załatwienia.

Rozpoznając i rozstrzygając łącznie sprawy skarg na w/w. zaskarżone decyzje, Sąd działał w trybie art. 111 § 2 p.p.s.a., który to przepis stanowi, że Sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. W przedmiotowym postępowaniu we wszystkich zaskarżonych decyzjach skarga opiera się na jednakowych podstawach naruszenia przepisów postępowania przy identycznym stanie faktycznym – stąd, zdaniem orzekającego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zaistniał pomiędzy w/w sprawami związek, o którym mowa w ww. art. 111 § 2, a względy ekonomii procesowej, szybkości postępowania i ograniczenia jego kosztów dla obu stron procesu dodatkowo przemawiały za połączeniem obu spraw, a strony postępowania nie wnosiły sprzeciwu co do ich połączenia.

Mając na uwadze powyższe Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 200w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.

.