Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1971/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 1971/03 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 maja 2006r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Anna Znamiec, Sędziowie: NSA Józef Gach (spr), WSA Bogusław Wolas, Protokolant: Bożena Wąsik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2006r., sprawy ze skargi J. Ł., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 5 września 2003r. Nr [...], w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2003, I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 63,05 zł. (sześćdziesiąt trzy złote 05/100).


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją- po rozpatrzeniu odwołania- została utrzymana w mocy decyzja Wójta Gminy nr [...] z dnia [...].05.2003r. ustalająca J. Ł. łączne zobowiązanie pieniężne na 2003r. w kwocie 2855,90 zł.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że pismem z dnia [...].06.2003r., które potraktowano jako "odwołanie" podatnik zwrócił się o ponowne sprawdzenie zasadności obliczenia podatku od hali produkcyjnej według stawki podatkowej przewidzianej dla budynków związanych z działalnością gospodarczą. Jego zdaniem powinna tu mieć zastosowanie stawka podatkowa przewidziana dla budowli związanych z działalnością gospodarczą, gdyż tak zakwalifikował tę halę powołany przez niego rzeczoznawca. Jednakże organ odwoławczy nie podzielił stanowiska podatnika i przyjął, że hala produkcyjna spełnia kryteria zaliczenia do budynków, gdyż jest obiektem o konstrukcji szkieletowo- drewnianej przykrytym dachem pokrytym papą, trwale związanym z gruntem za pomocą betonowej, zbrojonej nawy o grubości 6 cm. Organ ten- jak można sądzić -oparł się tu na wyjaśnieniu lub zastrzeżeniach złożonych przez podatnika do protokołu kontroli z dnia [...].01.2003r., iż hala produkcyjna "jest posadowiona na płycie betonowej zbrojonej o grubości 6 cm."

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].09.2003r. nr [...] J. Ł. wniósł o jej uchylenie i ponowił zarzut odwołania.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Z dniem 01.01.2003r. wprowadzono szereg zmian w podatku od nieruchomości. Do najistotniejszych z nich należą m. in. nowe definicje budynku i budowli. Zgodnie z art.12 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych dodanym ustawą z dnia 30 października 2002r. (Dz.U. Nr 200, poz. 1683) "budynkiem" jest "obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach" (pkt1) a "budowlą"- "obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub budynkiem małej architektury, a także urządzeniem budowlanym w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem (pkt2). Z kolei według art.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r.Nr 106, poz.1126 ze zm.) "Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1. obiekcie budowlanym- należy przez to rozumieć:

a. budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi ,

a. budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,

b. obiekt małej architektury,

2 budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

3. budowli- należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, estakady, tunele, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową,

4. obiekcie małej architektury- należy przez to rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności:

a. kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,

b. posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,

c. użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki (...),

5. tymczasowym obiekcie budowlanym- należy przez to rozumieć obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub a także obiekt budowlany nie połączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe,

6. urządzeniach budowlanych- należy przez to rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym zapewniające możliwości użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a takie przejazdy, ogrodzenia , place postojowe i plac pod śmietniki.

Z porównania obu grup przepisów wynika, że definiując pojęcie "budynek" ustawodawca podatkowy oparł się na słowniczku znajdujących się w prawie budowlanym, co spowodowało, że różnego rodzaju wiaty, szopki stodoły, komórki, blaszane garaże nie odpowiadające tym budynkom uważane są za budowle. Gdy należą do przedsiębiorców, zostaną obciążone podatkiem od nieruchomości w wysokości 2 % od ich wartości. Jeżeli wartość ta jest niewielka, to podatek obliczony od niej jest niższy a niżeli podatek obliczony od powierzchni użytkowej budynku. Ten sposób obliczania wysokości podatku jest właściwy podatkowi katastralnemu. W przyszłości zaś cały podatek od nieruchomości ma być takim podatkiem.

Istota sporu między stronami w niniejszej sprawie sprowadza się właśnie do tego, czy począwszy od 01.01.2003r. hala produkcyjna jest budynkiem czy też budowlą, a to z kolei zależy od tego, czy hala ta posadowiona jest na fundamencie, czy też nie.

W opinii rzeczoznawcy z dnia [...].03.2003r. przedstawionej przez podatnika stwierdzono, że "obiekt ustawiony jest na placu wyłożonym płytami żelbetonowymi, prefabrykowanymi za pośrednictwem trzymetrowego murka (pustaki żużlobetonowe -2, 3 warstwy) (...). Sposób posadowienia obiektu nie kwalifikuje ułożonych na gruncie płyt żelbetonowych ani murka żużlobetonowego jako fundamentów (brak odpowiedniej głębokości posadowienia, brak trwałego połączenia)".

Do treści tej opinii zarówno organ I instancji jak i organ odwoławczy nie ustosunkowały się. Tylko organ I instancji zwrócił się o weryfikację opinii rzeczoznawcy do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S.Tenże jednak uchylił się od zajęcia stanowiska. Ustosunkowanie się do tej opinii było zaś konieczne. Gdyby nawet wyjaśnienia lub zastrzeżenia podatnika do protokołu kontroli uznać za przyznanie przez podatnika istnienia fundamentów pod halę produkcyjną, to przedstawienie przez niego opinii rzeczoznawcy mówiącej o braku fundamentów pod tą halą, oznacza z pewnością cofnięcie tego przyznania. Organ I instancji powinien więc dopuścić dowód z opinii biegłego (rzeczoznawcy) przedstawionej przez podatnika albo odmówić dopuszczenia tego dowodu i powołać innego biegłego celem sporządzenia takiej opinii. Skoro tego nie uczynił, to organ ten naruszył art.122, art.187 § 1, art.197 § 1, art.191 i art.210 § 1 pkt 6 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). Powyższe uchybienia- jak to wykazano wyżej- mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie niniejszej sprawy skarga jest uzasadniona. Dlatego Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania zaś postanowił zgodnie z art. 220 tej ustawy.