Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 1507/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Celne prawo
Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargi kasacyjne
Powołane przepisy: article: art. 180
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 727
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 42, art. 78 ust. 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż Sędziowie NSA Jan Bała (spr.) Ludmiła Jajkiewicz Protokolant Konrad Piasecki po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skarg kasacyjnych B. P. Spółki z o.o. w Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. z dnia 27 czerwca 2013 r. sygn. akt I SA/Rz 352/13 w sprawie ze skarg B. P. Spółki z o.o. w Z. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego oraz kwoty podatku od towarów i usług 1. oddala skargi kasacyjne; 2. zasądza od B. P. Spółki z o.o. w Z. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w P. 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 27 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Rz 352/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. oddalił skargi B. P. spółki z o.o. w Z. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w P. z [...] marca 2013 r. w przedmiocie długu celnego, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:

Przesyłka od nadawcy – R. SA z A. dla B. P. Sp. z o.o. w Z., zawierająca zgodnie z dokumentami przewozowymi wino w ilości łącznej 13.200 butelek, przewożonych w 2200 kartonach w kontenerze oznaczonym numerem [...], została wprowadzona na obszar celny Unii Europejskiej [...] października 2011 r. przez graniczny Urząd Celny Oddział Celny "[...]" w G.. Następnie [...] października 2011 r. przesyłka została przedstawiona w urzędzie celnym przeznaczenia, tj. w Oddziale Celnym w R., gdzie dokonano zgłoszenia towaru do procedury składu celnego. Zgłoszenie celne wraz z załączonymi do niego dokumentami, w tym fakturą dostawcy z [...] października 2011 r., opiewały na taki sam rodzaj i ilość towaru, jaka była określona w dokumentach towarzyszących przesyłce. Zgłoszenie celne zostało przyjęte i niezweryfikowane, a objęty nim towar został zwolniony zgodnie z przeznaczeniem do złożenia w składzie celnym prywatnym typu C, prowadzonym przez importera B. P. Sp. z o.o. w Z..

Pismem z [...] listopada 2011 r. spółka złożyła w Urzędzie Celnym w R. pisemną informację o tym, że w trakcie rozładunku kontenera w składzie celnym stwierdzono brak w sumie 1.566 butelek wina. Następnie, [...]stycznia 2012 r. złożyła wniosek o zmianę zgłoszenia celnego z dnia [...] października 2011 r. w zakresie ilości, masy netto i wartości towaru wraz z załącznikami.

Naczelnik Urzędu Celnego w R. decyzją z [...] listopada 2012 r. stwierdził powstanie w dniu [...] października 2011 r. długu celnego w przywozie w stosunku do wina ze świeżych winogron w ilości 1.566 butelek o pojemności 0,75 l, w związku z usunięciem tego towaru spod dozoru celnego w wysokości 802 zł oraz stwierdził obowiązek uiszczenia odsetek od tej kwoty za okres od [...]października 2011 r.

W konsekwencji powyższego rozstrzygnięcia, Naczelnik Urzędu Celnego w R. decyzjami z [...] stycznia 2012 r. stwierdził powstanie obowiązków podatkowych na dzień [...] listopada 2011 r. w stosunku do wina ze świeżych winogron w ilości 1.566 sztuk butelek i określił wysokość podatku akcyzowego z tytułu importu w wysokości 1.731 zł oraz kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru w wysokości 2.878 zł, a także stwierdził powstanie obowiązku uiszczenia odsetek.

Dyrektor Izby Celnej w P. decyzjami z [...] marca 2013 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcia Naczelnika Urzędu Celnego w R..

Organ odwoławczy uznał, że sporządzono wprawdzie protokół rozbieżności na okoliczność niedoboru stwierdzonego przy rozładunku kontenera, jednak nastąpiło to poza urzędem celnym, bez obecności funkcjonariusza celnego, już po zwolnieniu przesyłki do wnioskowanej procedury. Dlatego też organ I instancji zasadnie przyjął, że dokument wewnętrzny, jakim jest protokół rozbieżności, nie jest wiarygodną podstawą zmiany danych w zgłoszeniu celnym. Ponadto przedstawiona przez odwołującą dokumentacja fotograficzna z miejsca załadunku, korespondencja kierowana do dostawcy, w tym nota obciążeniowa nr [...], nie potwierdzają, iż towar rzeczywiście został wprowadzony na obszar celny Wspólnoty w ilości mniejszej, niż określały to dokumenty handlowe i transportowe. Organ podkreślił, że przedstawiona korespondencja ma wyłącznie charakter jednostronny, gdyż pochodzi od odbiorcy. Wystawienie noty obciążeniowej i dokonanie przelewu na kwotę mniejszą niż wynikająca z faktury nie jest wystarczającym dowodem na brak towarów w przesyłce, jeszcze przed jej wprowadzeniem. Sama strona we wniosku o korektę zgłoszenia celnego przyznała natomiast, że kontrahent nie poczuwa się do winy za brak towaru.

Zdaniem Dyrektora Izby Celnej dowody, które przedstawiła strona, potwierdzały jedynie zapłatę należności na rzecz dostawcy zagranicznego. Nie stanowiły natomiast potwierdzenia, że towar został przywieziony z kraju trzeciego na obszar Unii Europejskiej w ilości mniejszej niż określona w dokumentach handlowych i przewozowych.

Organ odwoławczy ocenił, że Naczelnik Urzędu Celnego, rozpatrując sprawę, oparł się na zgromadzonym materiale dowodowym, dlatego słusznie stwierdził, że nastąpiły przesłanki usunięcia spod dozoru celnego brakującej ilości wina. W związku z tym w celu uregulowania sytuacji towaru, podjął [...] października 2012 r. postępowanie, które połączył z postępowaniem w sprawie z wniosku z [...]stycznia 2012 r. Decyzja organu I instancji z [...]listopada 2012 r. została doręczona stronie [...] grudnia 2012 r., to jest przed upływem trzech miesięcy od daty wszczęcia postępowania. W związku z powyższym, zdaniem Dyrektora Izby Celnej, w przedmiotowej sprawie nie zachodzi przesłanka warunkująca nienaliczanie odsetek, o której mowa w art. 54 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.; dalej: O.p.), który ma zastosowanie w sytuacji poboru odsetek na zasadzie art. 65 ust. 4 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 727 ze zm.; dalej: p.c.) w związku z powstaniem długu celnego na podstawie art. 203 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 302 z 19 października 1992 r. str. 1).

Również wniosek dowodowy o przesłuchanie świadków organ uznał za nieuzasadniony a okoliczności, do których miał się odnosić, zostały już w stopniu wystarczającym stwierdzone dowodami w postaci dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, bądź też nie pozostawały w bezpośrednim związku z rozpatrywaną sprawą.

W sprawie dotyczącej określenia wysokości podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług Dyrektor Izby Celnej w P. stwierdził, że wraz z usunięciem spod dozoru celnego towaru podlegającego należnościom celnym przywozowym, powstał obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym i podatku VAT i określił kwotę tych podatków w oparciu o prawidłowe stawki.

Organ odwoławczy wyjaśnił również, że rozstrzygnięcia w kwestiach podatkowych są zdeterminowane decyzją dotycząca długu celnego. Jednak fakt, iż decyzja stwierdzająca powstanie długu celnego nie jest ostateczna, nie stoi na przeszkodzie w rozstrzyganiu przez organ o zakresie powstania obowiązków podatkowych.

W odniesieniu do decyzji, określającej wysokość podatku od towarów i usług, organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji w zaskarżonym rozstrzygnięciu nie uwzględnił w podstawie opodatkowania kosztów transportu przywiezionych towarów, poniesionych do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju oraz kosztów akcyzy. Jednak ze względu na treść art. 234 O.p., Dyrektor Izby Celnej odstąpił od zmiany podstawy opodatkowania podatkiem VAT.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. połączył sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. oddalił skargi na powyższe decyzje.

Sąd uznał, że organy prawidłowo przyjęły, że usunięcie towaru spod dozoru celnego nastąpiło [...] października 2011 r., gdyż w tym dniu dokonano zgłoszenia celnego, które zostało przyjęte i niezweryfikowane, a towar został zwolniony z przeznaczeniem do złożenia w składzie celnym prywatnym typu C, prowadzonym przez B. P. Sp. z o.o., na którego prowadzenie Spółka posiadała stosowne zezwolenie. Po złożeniu towaru do składu celnego, pracownicy Spółki stwierdzili braki w towarze w ilości 1566 butelek wina, na którą to okoliczność został sporządzony protokół z dnia [...] października 2011 r.

Zdaniem WSA organy nie naruszyły przepisów procesowych wymienionych w skargach, dokonały należytej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, bez przekroczenia ram swobodnej oceny dowodów i wyprowadziły logiczne i trafne wnioski prawidłowo ustalając stan faktyczny.

Organ odwoławczy odmówił przeprowadzenia dowodu w postaci zeznań zawnioskowanych w odwołaniu świadków, ponieważ okoliczności, na które mieli zeznawać stwierdzone zostały w protokole odnośnie braków towaru z [...] października 2011 r., który nie mógł być jednak uwzględniony, ponieważ został sporządzony bez obecności funkcjonariusza służby celnej i nie został przez niego podpisany, pomimo iż wymagał tego Regulamin funkcjonowania składu celnego typu C prowadzonego przez B. P. Sp. z o.o. (pkt V-tym p.pkt 8). Regulamin ten należy uznać za wiążący, ponieważ jest to typowy regulamin dla podmiotów prowadzących prywatne składy celne typu C i został zatwierdzony przez Urząd Celny w R.. W efekcie powyższych należało przyjąć, że spółka była odpowiedzialna w oparciu o art. 203 ust. 3 WKC za usunięcie towaru spod dozoru celnego. Dodatkowo spółka była odpowiedzialna za towary złożone w składzie celnym w oparciu o art. 101 lit. a/ WKC. WSA zauważył, że odpowiedzialność zarówno z art. 203 ust. 3 WKC jak i z art. 101 lit. a/ WKC oparta jest na zasadzie ryzyka.

Sąd stwierdził, że postępowania z wniosku spółki o sprostowanie danych w zgłoszeniu i wszczęte z urzędu zostały połączone postanowieniem z [...] października 2012 r. Naczelnika Urzędu Celnego w R.. Postępowanie w sprawie usunięcia towaru spod dozoru celnego jako dalej idące wchłonęło postępowanie o zmianę zgłoszenia celnego. W tych okolicznościach nie można przyjąć, że obowiązek uiszczenia odsetek stwierdzony przez organ I instancji w oparciu o art. 65 ust. 4 ustawy p.c. był błędny. Skoro decyzja organu I instancji dotycząca długu celnego, doręczona została Spółce w dniu [...] grudnia 2012r., to nastąpiło to przed upływem 3 miesięcy od daty wszczęcia postępowania i nie zachodzi wyłączenie okresu naliczania odsetek w oparciu o art. 54 § 1 pkt 7 O.p.

WSA stwierdził, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w R. z [...] stycznia 2013 r. oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Dyrektora Izby Celnej w P. były konsekwencją decyzji w przedmiocie długu celnego.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy WSA w R. do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Zarzuciła:

I. W stosunku do części wyroku odnoszącego się do sprawy celnej:

naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ w zw. z art. 141 § 4, art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.; p.u.s.a) poprzez oddalenie skargi i nieuchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w R. z [...] marca 2013 r. i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. z [...] listopada 2012 r., pomimo iż decyzje te zostały wydane z przez organy celne z naruszeniem następujących przepisów postępowania, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

a) art. 122 oraz 187 § 1 O.p. w zw. z art. 73 § 1 p.c., bowiem organy obu instancji nie wyjaśniły wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych sprawy, w szczególności:

- nie ustaliły rzeczywistej ilości towaru (wino E. S. w butelkach o poj. 0.75 1 każda) znajdującej się w kontenerze nr [...]. zabezpieczonym nienaruszonymi plombami, a tym samym nie ustaliły rzeczywistej ilości towaru złożonego na podstawie zgłoszenia celnego na składzie celnym typu C prowadzonym przez B. P. Sp. z o.o. oraz poczyniły powyższe istotne dla rozstrzygnięcia sprawy ustalenia wyłącznie w oparciu o dane zawarte w zgłoszeniu celnym, dokonanym jeszcze przed rozładunkiem kontenera (bez możliwości sprawdzenia jego zawartości) oraz załączoną do zgłoszenia fakturę VAT wystawioną przez sprzedawcę (eksportera), z pominięciem pozostałych dowodów zgromadzonych w sprawie, w szczególności dokumentacji fotograficznej wykonanej przez eksportera wina oraz protokołu rozbieżności z dnia [...] października 2011 r.,

- nie zebrały i nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego - oraz zaniechały przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków - osób uczestniczących przy rozładunku kontenera, tj.: M.i J., R. Ś., H. M., G. W. oraz Z. Ł., o których przesłuchanie wnosiła skarżąca w toku postępowania – na okoliczność braków towarów w kontenerze nr [...], czasu oraz okoliczności ich stwierdzenia, stanu kontenera i plomb zabezpieczających w chwili jego rozładunku, sposobie rozmieszczenia towaru, które to okoliczności (braki towarów w kontenerach), pomimo nieprzeprowadzenia wnioskowanych przez skarżącego dowodów, zostały uznane przez organy obu instancji za nieudowodnione przez skarżącą,

b) art. 120 O.p. w zw. z art. 73 § 1 p.c., bowiem organy bezpodstawnie odmówiły wiarygodności protokołowi rozbieżności sporządzonego przez Skarżącego w dnia [...].10.2011 r., stwierdzającego braki w złożonym na skład celny towarze, wyłącznie z powodu jego sporządzenia z rzekomym naruszeniem postanowień Regulaminu Funkcjonowania Składu Celnego Typu "C" zatwierdzonego dnia [...] kwietnia 2007 r. przez Naczelnika Urzędu Celnego /art. VI ust, 7-8/, który nie należy do katalogu źródeł powszechnie obowiązującego prawa i nie mógł modyfikować ogólnych zasad postępowania dowodowego, uregulowanych w dziale IV O.p.

c) art. 191 O.p. w zw. z art. 73 § 1 p.c., bowiem organy przekroczyły granicę swobodnej oceny dowodów oraz dokonały ich dowolnej oceny, w części dotyczącej rzekomego złożenia na podstawie zgłoszenia celnego [...] z [...].10.2011 na składzie celnym typu C nr [...] prowadzonego przez B. P. Sp. z o.o. w Z. 1566 sztuk butelek wina E. S. oraz ich rzekomego usunięcia spod dozoru celnego i oparły swe ustalenia w tej części wyłącznie na fakturze VAT załączonej do zgłoszenia celnego z dn. [...].10.2011 r. oraz treści samego zgłoszenia celnego, z pominięciem ustaleń zawartych w protokole rozbieżności z dnia [...].10.2011 r. oraz pozostałych dowodów przeprowadzonych w sprawie, które w pełni potwierdzały:

- fakt niewprowadzenia ww. towaru na obszar celny Wspólnoty; (w szczególności okoliczności te potwierdzał protokół z dnia [...].10. 2011 r. oraz wykonana przez eksportera dokumentacja fotograficzna, wskazujące równocześnie na przyczynę stwierdzonych braków, którą było niezaładowanie towaru przez eksportera w umówionej ilości, a nie jego usunięcia ze składu celnego);

- że brak wina w ilości 1566 został stwierdzony niezwłocznie po rozładunku kontenera nr [...], posiadającego nieuszkodzone plomby, w obecności przedstawicieli B. P. Sp. z o.o. oraz kierowcy - pracownika przewoźnika Spółki O. P., zaś samo zgłoszenie wina do procedury składu celnego, dokonane zostało jeszcze przed rozładunkiem kontenera i zostało dokonane jedynie w oparciu o fakturę zakupu wystawioną przez eksportera, bez możliwości uprzedniego sprawdzenia rzeczywistej ilości towaru wprowadzonego na obszar celny Wspólnoty,

- że w przestrzeni ładunkowej kontenera, tuż przed jego zamknięciem oraz zaplombowaniem wyraźnie widoczne są puste przestrzenie, wynikające z niezaładowania przez eksportera 261 kartonów wina, wskazujące na niepełne wypełnienie kontenera mieszczącego 2.200 kartonów (po 6 sztuk butelek o poj. 0,75 l) w 100%, co potwierdza wprost zalegająca w aktach sprawy dokumentacja fotograficzna wykonana przez eksportera wina – Spółkę R.. S.A. z siedzibą w M. (A.),

- eksporter nie kwestionuje obciążenia go przez Skarżącego kosztami braku towarów, objętymi notą obciążeniową nr [...] z dnia [...].12.2011 r., co wprost potwierdza, iż wina te nie zostały załadowane do kontenera, nie zostały wydane Skarżącej i nigdy nie zostały wprowadzone na obszar celny Wspólnoty,

– w wyniku czego organy obu instancji błędnie przyjęły, że doszło do wprowadzenie na wspólnotowy obszar celny, wszystkich 13.200 sztuk butelek wina o poj. 0,75 l, wyspecyfikowanych w fakturze zakupu nr [...] z dnia [...].10.2011 r., załączonej do zgłoszenia celnego, w sytuacji gdy już przy rozładunku kontenera z nieuszkodzonymi plombami (jeszcze w obecności kierowcy przewoźnika) został stwierdzony brak 1566 spośród 13.200 butelek wina E. S., objętych zamówieniem importera B. P. Sp. z o.o., zaś dokumentacja fotograficzna sporządzona przez eksportera jednoznacznie wskazuje, iż brak ten istniał na dzień nadania do przewozu wina co przesądza o tym, iż 1566 butelek wina nigdy nie zostało wprowadzone na obszar celny Wspólnoty Europejskiej,

d) art. 210 § 4 O.p. w zw. z art. 73 § 1 Prawa celnego, bowiem Dyrektor Izby Celnej w R. nie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyczyn, dla których stwierdził, iż dowody wskazujące na niewprowadzenie na obszar celny wspólnoty 1566 butelek rzekomo "nie są wystarczającym dowodem na brak towarów w przesyłce jeszcze przed jej wprowadzeniem", pomimo iż wbrew twierdzeniom Organu II instancji dokumentacja ta nie ma charakteru jednostronnego, w części pochodzi ona od dostawcy (eksportera),

e) art. 208 § 1, 233 § 1 pkt 2 lit. a/ O.p. w zw. z art. 73 § 1 p.c., bowiem organy zobowiązane były do umorzenia postępowania w sprawie; w sytuacji braku wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty 1566 butelek wina E. S. w butelkach o poj. 0,75 l, postępowanie w sprawie stwierdzenia powstania rzekomego długu celnego związanego z rzekomym usunięciem towaru spod dozoru celnego było całkowicie bezprzedmiotowe,

f) art. 188 i 216 § 1 O.p. w zw. z art. 73 § 1 p.c., bowiem Dyrektor Izby Celnej w P. odmówił przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków M.i J., R. Ś., G. W., Z. Ł., A. K. i H. M., pomimo iż wnioskowani przez Skarżącego świadkowie mieli zostać przesłuchani na okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a żądanie dotyczyło tezy dowodowej niestwierdzonej - wbrew twierdzeniom organu II instancji - na korzyść strony; tylko w takim wypadku, przy istotności okoliczności na jakie zostali powołani ww. świadkowie, Dyrektor Izby Celnej mógł odmówić przeprowadzenia powołaniem się na stwierdzenia danej okoliczności innym dowodem,

2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. i art. 133 § l p.p.s.a. poprzez niewzięcie pod uwagę przez Sąd całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy i oparcie rozstrzygnięcia wyłącznie na części materiału dowodowego, to jest zgłoszeniu celnym Skarżącego i fakturze VAT, które wskazywały nieprawidłową ilość towaru (wina) wprowadzonego na obszar celny Wspólnoty i objętego procedurą składu celnego.

naruszenie przepisów prawa materialnego w wyniku niewłaściwego zastosowania:

1) art. 54 § 1 pkt 7 O.p. w zw. z art. 65 ust. 4 p.c. w skutek bezzasadnej odmowy zastosowania w sprawie, pomimo iż postępowanie zostało wszczęte na wniosek B. P. Sp. z o.o. z [...]stycznia 2012 r., zaś na mocy postanowienia z [...] października 2012 r. został jedynie rozszerzony zakres postępowania, a tym samym postępowanie nie zostało zakończone przez organy celne w terminie 3 miesięcy od jego wszczęcia,

2) art. 37, 57, 101 lit. a/, 203, oraz 215 WKC, pomimo iż towar w postaci 1566 sztuk butelek wina E. S. o poj. 0,75 l nigdy nie został wprowadzony na obszar celny Wspólnoty i jako taki nigdy nie został poddany procedurze dozoru celnego, a tym samym brak było podstaw do zastosowania w odniesieniu do tego towaru przepisów WKC, w tym art. 203 WKC, zgodnie z którym dług celny powstaje w sytuacji usunięcia go spod dozoru celnego, stąd też warunkiem sine qua non jego zastosowania jest jego poddanie temu dozorowi, po wprowadzeniu na obszar celny Wspólnoty, do czego nigdy nie doszło,

3) art. 2, art. 51 oraz art. 65 ust. 4 p.c., pomimo iż 1566 sztuk butelek wina E. S. o poj. 0,75 l, nigdy nie zostało wprowadzone na obszar celny Wspólnoty, stąd też nigdy wobec nich nie powstały obowiązki przewidziane w przepisach prawa celnego.

II. W stosunku do części wyroku odnoszącej się do podatku od towarów i usług:

naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a., art. 151 p.p.s.a. oraz art. 1 § 1 i § 2 p.u.s.a. poprzez oddalenie skargi i nieuchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R., pomimo iż decyzje te zostały wydane przez organy celne z naruszeniem następujących przepisów postępowania, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

a) art. 122 oraz 187 § 1 O.p. w zw. z art. 73 § 1 p.c., bowiem organy obu instancji nie wyjaśniły wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych sprawy, w szczególności:

- nie ustaliły rzeczywistej ilości towaru (wino E. S. w butelkach o poj. 0.75 l każda) znajdującej się w kontenerze nr [...]. zabezpieczonym nienaruszonymi plombami, a tym samym nie ustaliły rzeczywistej ilości towaru złożonego na podstawie zgłoszenia celnego [...] z dnia [...]października 2011 r. na składzie celnym typu C prowadzonym przez B. P. Sp. z o.o. oraz poczyniły ww. istotne dla rozstrzygnięcia sprawy ustalenia wyłącznie w oparciu o dane zawarte w zgłoszeniu celnym, dokonanym jeszcze przed rozładunkiem kontenera (bez możliwości sprawdzenia jego zawartości) oraz załączonej do ww. zgłoszenia fakturze VAT wystawionej przez sprzedawcę (eksportera), z pominięciem pozostałych dowodów zgromadzonych w sprawie, w szczególności dokumentacji fotograficznej wykonanej przez eksportera wina oraz protokołu rozbieżności z dnia [...].10.2011 r.,

- nie zebrały i nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz zaniechały przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków - osób uczestniczących przy rozładunku kontenera, tj.: M.i J., R. Ś., H. M., G. W. oraz Z. Ł., o których przesłuchanie wnosiła Skarżąca w toku postępowania - na okoliczność braków towarów w kontenerze nr [...], czasu oraz okoliczności ich stwierdzenia, stanu kontenera i plomb zabezpieczających w chwili jego rozładunku, sposobie rozmieszczenia towaru w kontenerze nr [...], które to okoliczności (braki towarów w kontenerach) pomimo nieprzeprowadzenia wnioskowanych przez Skarżącego dowodów, zostały uznane przez organy obu instancji za nieudowodnione przez Skarżącą,

- oparły rozstrzygnięcia w części dotyczącej rzekomego powstania długu celnego na decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...]listopada 2012 r., utrzymanej w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej w P., wydanych z naruszeniem przepisów postępowania oraz prawa materialnego,

b) art. 120 O.p. w zw. z art. 73 § 1 p.c., bowiem organy bezpodstawnie odmówiły wiarygodności protokołowi rozbieżności sporządzonego przez Skarżącego w dnia [...].10.2011 r., stwierdzającego braki w złożonym na skład celny towarze, wyłącznie z powodu jego sporządzenia z rzekomym naruszeniem postanowień Regulaminu Funkcjonowania Składu Celnego Typu "C" zatwierdzonego dnia [...] kwietnia 2007 r. przez Naczelnika Urzędu Celnego (art. VI ust. 7-8), który nie należy do katalogu źródeł powszechnie obowiązującego prawa i nie mógł modyfikować ogólnych zasad postępowania dowodowego, uregulowanych w dziale IV O.p.

c) art. 191 O.p. w zw. z art. 73 § 1 p.c., bowiem organy przekroczyły granicę swobodnej oceny dowodów oraz dokonały ich dowolnej oceny, w części dotyczącej rzekomego złożenia na podstawie zgłoszenia celnego [...] z [...].10.2011 na składzie celnym typu C nr [...] prowadzonego przez B. P. Sp. z o.o. w Z. 1566 sztuk butelek wina E. S. oraz ich rzekomego usunięcia spod dozoru celnego i oparły swe ustalenia w tej części wyłącznie na fakturze VAT załączonej do zgłoszenia celnego z dn. [...].10.2011 r. oraz treści samego zgłoszenia celnego, z pominięciem ustaleń zawartych w protokole rozbieżności z dnia [...].10.2011 r. oraz pozostałych dowodów przeprowadzonych w sprawie, które w pełni potwierdzały:

- fakt niewprowadzenia ww. towaru na obszar celny Wspólnoty; (w szczególności okoliczności te potwierdzał protokół z dnia [...].10. 2011 r. oraz wykonana przez eksportera dokumentacja fotograficzna, wskazujące równocześnie na przyczynę stwierdzonych braków, którą było niezaładowanie towaru przez eksportera w umówionej ilości, a nie jego usunięcia ze składu celnego),

- że brak wina w ilości 1566 został stwierdzony niezwłocznie po rozładunku kontenera nr [...]. posiadającego nieuszkodzone plomby, w obecności przedstawicieli B. P. Sp. z o.o. oraz kierowcy - pracownika przewoźnika Spółki O. P., zaś samo zgłoszenie wina do procedury składu celnego, dokonane zostało jeszcze przed rozładunkiem kontenera i zostało dokonane jedynie w oparciu o fakturę zakupu wystawioną przez eksportera, bez możliwości uprzedniego sprawdzenia rzeczywistej ilości towaru wprowadzonego na obszar celny Wspólnoty,

- że w przestrzeni ładunkowej kontenera, tuż przed jego zamknięciem oraz zaplombowaniem wyraźnie widoczne są puste przestrzenie, wynikające z niezaładowania przez eksportera 261 kartonów wina, wskazujące na niepełne wypełnienie kontenera mieszczącego 2.200 kartonów (po 6 sztuk butelek o poj. 0,75 l) w 100%, co potwierdza wprost zalegająca w aktach sprawy dokumentacja fotograficzna wykonana przez eksportera wina - Spółkę R.P. B. S.A. z siedzibą w M. (A.yna),

- eksporter nie kwestionuje obciążenia go przez Skarżącego kosztami braku towarów, objętymi notą obciążeniową nr [...] z dnia [...].12.2011 r., co wprost potwierdza, iż wina te nie zostały załadowane do kontenera, nie zostały wydane Skarżącej i nigdy nie zostały wprowadzone na obszar celny Wspólnoty,

– w wyniku czego organy obu instancji błędnie przyjęły, że doszło do wprowadzenie na wspólnotowy obszar celny, wszystkich 13.200 sztuk butelek wina o poj. 0,75 l, wyspecyfikowanych w fakturze zakupu nr [...] z dnia 1.10.2011 r., załączonej do zgłoszenia celnego, w sytuacji gdy już przy rozładunku kontenera z nieuszkodzonymi plombami (jeszcze w obecności kierowcy przewoźnika) został stwierdzony brak 1566 spośród 13.200 butelek wina E. S., objętych zamówieniem importera B. P. Sp. z o.o., zaś dokumentacja fotograficzna sporządzona przez eksportera jednoznacznie wskazuje, iż brak ten istniał na dzień nadania do przewozu wina, co przesądza o tym, iż 1566 butelek wina nigdy nie zostało wprowadzone na obszar celny Wspólnoty Europejskiej,

d) art. 208 § 1, 233 § 1 pkt 2 lit. a/ O.p. w zw. z art. 73 § 1 p.c., bowiem organy zobowiązane były do umorzenia postępowania w sprawie; w sytuacji braku wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty 1566 butelek wina E. S. w butelkach o poj. 0,75 l, postępowanie w sprawie stwierdzenia powstania rzekomego długu celnego oraz powstania obowiązku podatkowego związanego z rzekomym usunięciem towaru spod dozoru celnego było całkowicie bezprzedmiotowe,

e) art. 188 i 216 § 1 O.p. w zw. z art. 73 § 1 p.c., bowiem Dyrektor Izby Celnej w P. odmówił przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków M.i J., R. Ś., G. W., Z. Ł., A. K. i H. M., pomimo iż wnioskowani przez Skarżącego świadkowie mieli zostać przesłuchani na okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a żądanie dotyczyło tezy dowodowej niestwierdzonej - wbrew twierdzeniom organu II instancji - na korzyść strony; tylko w takim wypadku, przy istotności okoliczności na jakie zostali powołani ww. świadkowie, Dyrektor Izby Celnej mógł odmówić przeprowadzenia z powołaniem się na stwierdzenia danej okoliczności innym dowodem,

2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. i art. 133 § 1 p.p.s.a. poprzez niewzięcie pod uwagę przez Sąd całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy i oparcie rozstrzygnięcia wyłącznie na części materiału dowodowego, to jest zgłoszeniu celnym Skarżącego i fakturze VAT, które wskazywały nieprawidłową ilość towaru (wina) wprowadzonego na obszar celny Wspólnoty i objętego procedurą składu celnego.

naruszenie przepisów prawa materialnego w wyniku niewłaściwego zastosowania:

1) art. 5 ust. 1 pkt 3 i ust. 2, 19 ust. 7 oraz art. 37 ust la ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, pomimo iż towar w postaci wina ze świeżych winogron w ilości 1566 sztuk butelek o poj. 0,75 l każda nigdy nie był importowany na teren Wspólnoty Europejskiej, ani Rzeczpospolitej Polskiej i w stosunku do tych towarów nigdy nie powstał dług celny, a tym samym nie powstało zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług,

2) art. 37, 57, 101 lit. a/, 203, oraz 215 WKC, pomimo iż towar w postaci 1566 sztuk butelek wina E. S. o poj. 0,75 l nigdy nie został wprowadzony na obszar celny Wspólnoty i jako taki nigdy nie został poddany procedurze dozoru celnego, a tym samym brak było podstaw do zastosowania w odniesieniu do tego towaru przepisów WKC, w tym art. 203 WKC, zgodnie z którym dług celny powstaje w sytuacji usunięcia go spod dozoru celnego, stąd też warunkiem sine qua non jego zastosowania jest jego poddanie temu dozorowi, po wprowadzeniu na obszar celny Wspólnoty, do czego nigdy nie doszło,

3) art. 2, art. 51 oraz art. 65 ust. 4 p.c., pomimo iż 1566 sztuk butelek wina E. S. o poj. 0,75 nigdy nie zostało wprowadzone na obszar celny Wspólnoty, stąd też nigdy wobec nich nie powstały obowiązki przewidziane w przepisach prawa celnego.

III. W stosunku do części wyroku odnoszącej się do podatku akcyzowego:

naruszenia przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a., art. 151 p.p.s.a. oraz art. 1 § 1 i § 2 p.u.s.a. poprzez oddalenie skargi i nieuchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z [...] marca 2013 r. i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w. R. z [...] stycznia 2013 r., pomimo iż decyzje te zostały wydane przez organy celne z naruszeniem następujących przepisów postępowania, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

a) art. 122 oraz 187 § 1 o.p. w zw. z art. 73 § 1 p.c., bowiem organy obu instancji nie wyjaśniły wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych sprawy, w szczególności:

- nie ustaliły rzeczywistej ilości towaru (wino E. S. w butelkach o poj. 0.75 I każda) znajdującej się w kontenerze nr [...]. zabezpieczonym nienaruszonymi plombami, a tym samym nie ustaliły rzeczywistej ilości towaru złożonego na podstawie zgłoszenia celnego [...] z dnia [...]października 2011 r. na składzie celnym typu C prowadzonym przez B. P. Sp. z o.o. oraz poczyniły ww. istotne dla rozstrzygnięcia sprawy ustalenia wyłącznie w oparciu o dane zawarte w zgłoszeniu celnym, dokonanym jeszcze przed rozładunkiem kontenera (bez możliwości sprawdzenia jego zawartości) oraz załączonej do ww. zgłoszenia fakturze VAT wystawionej przez sprzedawcę (eksportera), z pominięciem pozostałych dowodów zgromadzonych w sprawie, w szczególności dokumentacji fotograficznej wykonanej przez eksportera wina oraz protokołu rozbieżności z dnia [...].10.2011 r.,

- nie zebrały i nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz zaniechały przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków - osób uczestniczących przy rozładunku kontenera, tj.: M.i J., R. Ś., H. M., G. W. oraz Z. Ł., o których przesłuchanie wnosił Skarżący w toku postępowania - na okoliczność braków towarów w kontenerze nr [...], czasu oraz okoliczności ich stwierdzenia, stanu kontenera i plomb zabezpieczających w chwili jego rozładunku, sposobie rozmieszczenia towaru w kontenerze nr [...], które to okoliczności (braki towarów w kontenerach) pomimo nieprzeprowadzenia wnioskowanych przez Skarżącego dowodów, zostały uznane przez organy obu instancji za nieudowodnione przez Skarżącą,

- oparły rozstrzygnięcia w części dotyczącej rzekomego powstania długu celnego na decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...]listopada 2012 r., utrzymanej w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej w P., wydanych z naruszeniem przepisów postępowania oraz prawa materialnego,

b) art. 120 O.p. w zw. z art. 73 § I p.c., bowiem organy bezpodstawnie odmówiły wiarygodności protokołowi rozbieżności sporządzonego przez Skarżącego w dniu [...].10.2011 r., stwierdzającego braki w złożonym na skład celny towarze, wyłącznie z powodu jego sporządzenia z rzekomym naruszeniem postanowień Regulaminu Funkcjonowania Składu Celnego Typu "C" zatwierdzonego dnia [...] kwietnia 2007 r. przez Naczelnika Urzędu Celnego (art. VI ust. 7-8), który nie należy do katalogu źródeł powszechnie obowiązującego prawa i nie mógł modyfikować ogólnych zasad postępowania dowodowego, uregulowanych w dziale IV O.p.

c) art. 191 o.p. w zw. z art. 73 § 1 p.c., bowiem organy przekroczyły granicę swobodnej oceny dowodów oraz dokonały ich dowolnej oceny, w części dotyczącej rzekomego złożenia na podstawie zgłoszenia celnego [...] z [...].10.2011 na składzie celnym typu C nr [...] prowadzonego przez B. P. Sp. z o.o. w Z. 1566 sztuk butelek wina E. S. oraz ich rzekomego usunięcia spod dozoru celnego i oparły swe ustalenia w tej części wyłącznie na fakturze VAT załączonej do zgłoszenia celnego z dn. [...].10.2011 r. oraz treści samego zgłoszenia celnego, z pominięciem ustaleń zawartych w protokole rozbieżności z dnia [...].10.2011 r. oraz pozostałych dowodów przeprowadzonych w sprawie, które w pełni potwierdzały:

- fakt niewprowadzenia w/w towaru na obszar celny Wspólnoty; (w szczególności okoliczności te potwierdzał protokół z dnia [...].10.2011 r. oraz wykonana przez eksportera dokumentacja fotograficzna, wskazujące równocześnie na przyczynę stwierdzonych braków, którą było niezaładowanie towaru przez eksportera w umówionej ilości, a nie jego usunięcia ze składu celnego),

- że brak wina w ilości 1566 został stwierdzony niezwłocznie po rozładunku kontenera nr [...]. posiadającego nieuszkodzone plomby, w obecności przedstawicieli B. P. Sp. z o.o. oraz kierowcy - pracownika przewoźnika Spółki O. P., zaś samo zgłoszenie wina do procedury składu celnego, dokonane zostało jeszcze przed rozładunkiem kontenera i zostało dokonane jedynie w oparciu o fakturę zakupu wystawioną przez eksportera, bez możliwości uprzedniego sprawdzenia rzeczywistej ilości towaru wprowadzonego na obszar celny Wspólnoty,

- że w przestrzeni ładunkowej kontenera, tuż przed jego zamknięciem oraz zaplombowaniem wyraźnie widoczne są puste przestrzenie, wynikające z niezaładowania przez eksportera 261 kartonów wina, wskazujące na niepełne wypełnienie kontenera mieszczącego 2.200 kartonów (po 6 sztuk butelek o poj. 0,75 l) w 100%, co potwierdza wprost zalegająca w aktach sprawy dokumentacja fotograficzna wykonana przez eksportera wina - Spółkę R. SA z siedzibą w M. (A.),

- eksporter nie kwestionuje obciążenia go przez Skarżącego kosztami braku towarów, objętymi notą obciążeniową nr [...] z dnia [...].12.2011 r., co wprost potwierdza, iż wina te nie zostały załadowane do kontenera, nie zostały wydane Skarżącej i nigdy nie zostały wprowadzone na obszar celny Wspólnoty,

– w wyniku czego organy obu instancji błędnie przyjęły, że doszło do wprowadzenia na wspólnotowy obszar celny, wszystkich 13.200 sztuk butelek wina o poj. 0,75 l, wyspecyfikowanych w fakturze zakupu nr [...]z dnia [...].10.2011 r., załączonej do zgłoszenia celnego, w sytuacji gdy już przy rozładunku kontenera z nieuszkodzonymi plombami (jeszcze w obecności kierowcy przewoźnika) został stwierdzony brak 1566 spośród 13.200 butelek wina E. S., objętych zamówieniem importera B. P. Sp. z o.o., zaś dokumentacja fotograficzna sporządzona przez eksportera jednoznacznie wskazuje, iż brak ten istniał na dzień nadania do przewozu wina, co przesądza o tym, iż 1566 butelek wina nigdy nie zostało wprowadzone na obszar celny Wspólnoty Europejskiej,

d) art. 208 § 1, 233 § 1 pkt 2 lit. a/ O.p. w zw. z art. 73 § 1 p.c., bowiem organy zobowiązane były do umorzenia postępowania w sprawie; w sytuacji braku wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty 1566 butelek wina E. S. w butelkach o poj. 0,75 l, postępowanie w sprawie stwierdzenia powstania rzekomego długu celnego oraz powstania obowiązku podatkowego związanego z rzekomym usunięciem towaru spod dozoru celnego było całkowicie bezprzedmiotowe,

e) art. 188 i 216 § 1 O.p. w zw. z art. 73 § 1 p.c., bowiem Dyrektor Izby Celnej w P. odmówił przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków M.i J., R. Ś., G. W., Z. Ł., A. K. i H. M., pomimo iż wnioskowani przez Skarżącego świadkowie mieli zostać przesłuchani na okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a żądanie dotyczyło tezy dowodowej niestwierdzonej - wbrew twierdzeniom organu II instancji - na korzyść strony; tylko w takim wypadku, przy istotności okoliczności na jakie zostali powołani ww. świadkowie, Dyrektor Izby Celnej mógł odmówić przeprowadzenia z powołaniem się na stwierdzenia danej okoliczności innym dowodem,

2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. i art. 133 § 1 p.p.s.a. poprzez niewzięcie pod uwagę przez Sąd całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy i oparcie rozstrzygnięcia wyłącznie na części materiału dowodowego, to jest zgłoszeniu celnym Skarżącego i fakturze VAT, które wskazywały nieprawidłową ilość towaru (wina) wprowadzonego na obszar celny Wspólnoty i objętego procedurą składu celnego.

naruszenie przepisów prawa materialnego w wyniku niewłaściwego zastosowania:

1) art. 8 ust. 1 pkt 3 oraz art. 10 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, pomimo iż towar w postaci wina ze świeżych winogron w ilości 1566 sztuk butelek o poj. 0,75 l każda nigdy nie był importowany na teren Wspólnoty Europejskiej, ani Rzeczpospolitej Polskiej i w stosunku do tych towarów nigdy nie powstał dług celny, a tym samym nie powstało zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu importu,

2) art. 37, 57, 101 lit. a/, 203, oraz 215 WKC, pomimo iż towar w postaci 1566 sztuk butelek wina E. S. o poj. 0,75 1 nigdy nie został wprowadzony na obszar celny Wspólnoty i jako taki nigdy nie został poddany procedurze dozoru celnego, a tym samym brak było podstaw do zastosowania w odniesieniu do tego towaru przepisów WKC, w tym art. 203 WKC, zgodnie z którym dług celny powstaje w sytuacji usunięcia go spod dozoru celnego, stąd też warunkiem sine qua non jego zastosowania jest jego poddanie temu dozorowi, po wprowadzeniu na obszar celny Wspólnoty, do czego nigdy nie doszło,

3) art. 2, art. 51 oraz art. 65 ust. 4 p.c., pomimo iż 1566 sztuk butelek wina E. S. o poj. 0,75 l nigdy nie zostało wprowadzone na obszar celny Wspólnoty, stąd też nigdy wobec nich nie powstały obowiązki przewidziane w przepisach p.c.

W uzasadnieniu przedstawiono argumenty na poparcie zarzutów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargi kasacyjne nie zasługują na uwzględnienie.

Skargi te zostały oparte na obydwu podstawach określonych w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a., tj. naruszeniu przepisów prawa procesowego mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak i naruszeniu prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie.

Specyfika niniejszej sprawy oraz przyjęty przez Sąd I instancji stan faktyczny sprawy powoduje, iż odniesienia w pierwszej kolejności wymagają zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia prawa materialnego, gdyż w zależności od oceny tych naruszeń będzie zachodziła potrzeba ustosunkowania się do zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego.

W sprawie było bezsporne, że w dniu [...]października 2011 r. przesyłka od nadawcy R. S.A. z A. zawierała zgodnie z dokumentami przywozowymi, w tym fakturą wino w ilości 13.200 butelek, o poj. 0,75 l każda i została w tym dniu wprowadzona na obszar celny Unii Europejskiej przez Urząd Celny w G.. Towar ten był transportowany w kontenerze, który był zaplombowany i nie stwierdzono jakichkolwiek uszkodzeń plomb, czy też kontenera.

Wprowadzenie tego towaru na obszar celny Wspólnoty spowodowało, iż w sprawie miał zastosowanie art. 2 Prawa celnego, zgodnie z którym wprowadzenie towaru na obszar celny Wspólnoty lub jego wyprowadzenie z tego obszaru powoduje z mocy prawa powstanie obowiązków i uprawnień przewidzianych w przepisach prawa celnego, jeżeli przepisy prawa, w tym umowy międzynarodowe, nie stanowią inaczej.

Zgłoszenie celne zostało przyjęte i niezweryfikowane, a objęty nim towar został zwolniony zgodnie z przeznaczeniem do złożenia w składzie celnym. Po przedstawieniu towaru zgłaszający nie skorzystał z możliwości sprawdzenia towaru dla dokonania zgłoszenia celnego, a zatem pod dozorem celnym pozostawało zgodnie z dokumentacją ogółem 13.200 butelek wina.

W tej sytuacji, stosowanie do art. 42 WKC, po przedstawieniu organom celnym towary mogły być, za zgodą tych organów, zostać poddane rewizji lub mogły być pobrane ich próbki w celu nadania tym towarom przeznaczenia celnego.

Z kolei według art. 78 ust. 1 WKC po zwolnieniu towarów organy celne mogły z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia.

Protokół zaś rozbieżności zgodnie z pkt V ppkt 8 Regulaminu funkcjonowania składu celnego powinien zostać sporządzony w obecności funkcjonariusza służby celnej i zostać przez niego podpisany.

Tymczasem strona skarżąca nie zachowała wymogów wynikających z powyższych przepisów, gdyż samodzielnie – bez udziału funkcjonariuszy służby celnej – dokonała kontroli zgłoszenia, stwierdzając w dniu [...] listopada 2011 r. w trakcie rozładunku kontenera w składzie celnym braki towaru w ilości 1.566 butelek wina, a następnie w dniu [...]stycznia 2012 r. złożyła wniosek o zmianę zgłoszenia celnego.

Stąd też Sąd I instancji mógł uznać, iż organ nie miał podstaw do uwzględnienia przedstawionego przez stronę skarżącą protokołu rozbieżności na okoliczność braku towarów, gdyż protokół ten nie został sporządzony w obecności funkcjonariusza służby celnej i nie został też przez niego podpisany.

W konsekwencji też organ nie naruszył powołanych w skardze kasacyjnej przepisów Ordynacji podatkowej oraz Prawa celnego, odmawiając przeprowadzenia dalszych dowodów, w tym z zeznań zawnioskowanych świadków na okoliczność braku wprowadzenia na obszar celny wspólnoty 1.566 butelek wina. Strona skarżąca swoim postępowaniem uniemożliwiła organom celnym weryfikację zgłoszenia celnego z ich udziałem i dlatego prowadzenie dalszego postępowania dowodowego było zbędne, gdyż nie mogło się przyczynić do wyjaśnienia sprawy (art. 180 Ordynacji podatkowej).

Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku na mocy art. 184 p.p.s.a.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 tej ostatniej ustawy.