Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 629/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1 pkt 1, art. 30 ust. 6 pkt 2, art. 30 ust. 7 pkt 4
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Montowski, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Asesor WSA Michał Podsiadło, , Protokolant sekretarz sądowy Grażyna Dmitruk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi E. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru budowy 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...]sierpnia 2020 r., nr [...] 2) zasądza od Wojewody [...]na rzecz E. G. kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...], na podstawie art. 30 ust. 5, w związku z art. 30 ust. 7 pkt 2 i art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.), oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu zgłoszenia E. G.-K. i K. K. z dnia 4 czerwca 2020 r., częściowo uzupełnionego w dniu 24 lipca 2020 r., dotyczącego budowy garażu na działce nr ew. [...] w obrębie ew. [...] w P. – wnosił sprzeciw do zgłoszenia i nałożył obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę ww. obiektu.

W uzasadnieniu organ wskazał, że art. 30 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane stanowi, że w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami.

W związku z brakami w zgłoszeniu, Starosta [...] w dniu [...] czerwca 2020 r., na podstawie art. 30 ust. 5c ustawy - Prawo budowlane, wydał postanowienie nakładające na inwestora obowiązek usunięcia w terminie 30 dni braków i nieprawidłowości, poprzez:

1) doprowadzenie do zgodności usytuowania projektowanego obiektu z § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.), gdyż z załączonej do zgłoszenia mapy wynika, iż odległość projektowanego obiektu od sąsiednich działek nr ew. [...] i [...] wynosi 1,5 m; co powoduje objęcie tych nieruchomości obszarem oddziaływania obiektu, zgodnie z § 12 ust. 4 pkt 3 ww. rozporządzenia; procedura zgłoszenia uniemożliwia udział w postępowaniu właścicielom sąsiednich nieruchomości; zamierzenie objęte zgłoszeniem podlega procedurze pozwolenia na budowę; inwestor powinien uwzględnić przepisy przeciwpożarowe wynikające z § 271 ww. rozporządzenia;

2) wykazanie bezkolizyjnego dojazdu do projektowanego garażu, zgodnie z § 14 ust. 1 ww. rozporządzenia, z przedłożonej mapy wynika, iż projektowany dojazd koliduje z miejscami postojowymi (zatwierdzonymi decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r.);

3) doprowadzenie do zgodności inwestycji z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miasta [...] dla obszaru ograniczonego ulicami: J., W., S., torami kolei W. – R. (obszar [...]) etap I", zatwierdzonego Uchwałą Rady Miejskiej w P. Nr [...] z dnia [...] maja 2012 r., w zakresie:

a) prawidłowego spadku dachu garażu, wyrażonego w procentach, należy przedłożyć rysunek ze wskazaniem prawidłowego kąta nachylenia dachu, gdyż kąt nachylenia połaci dachowych wynosi ok 14°, co jest niezgodne z ustaleniami planu, gdyż plan wskazuje, iż projektowany dach powinien mieć spadek min. 20°lub może być płaski, tj. do 12°,

b) zgodności z § 10 pkt 7 lit. b) i lit. c) mpzp co do materiałów wykończeniowych na elewacji i dachu obiektu: b) zakaz stosowania na elewacji paneli z tworzyw sztucznych i blach, c) dachy wysokie kryte dachówką ceramiczną lub materiałem dachówkopodobnym w odcieniach kolorystycznych dachówki ceramicznej; dachy płaskie kryte materiałem bitumicznym, zastosowanie na ścianach obiektu "drewnopodobnej blachy akrylowej" jest niezgodne z ustaleniami planu,

c) wskazanie współczynnika powierzchni zabudowy oraz współczynnika powierzchni biologicznie czynnej - zgodnych z § 20 mpzp, należy wykazać (w formie opisowej i rysunkowej, poprzez przedłożenie m. in. karty katalogowej zaprojektowanej ekokraty), iż dojazd z ekokraty będzie zapewniał naturalną wegetację roślin i retencję wód opadowych,

d) określenie wskaźnika intensywności zabudowy - zgodnego z § 20 mpzp, określenie sposobu odprowadzania wód deszczowych z dachu projektowanego obiektu;

4) uzupełnienie zgłoszenia oraz oświadczeń inwestorów o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane o wskazanie pełnej nazwy jednostki ewidencyjnej (wynikającej z ewidencji gruntów), w której znajduje się działka inwestycyjna; organ wskazał, iż prawidłowa nazwa winna brzmieć: "[...]",

5) określenie terminu rozpoczęcia robót budowlanych, na min. 21 dni od dnia dokonania żądanego uzupełnienia (poprzez wskazanie daty) - zgodnie z art. 30 ust. 5 w związku z ust. 5d ustawy - Prawo budowlane,

Inwestor otrzymał postanowienie w dniu 10 lipca 2020 r. W dniu 24 lipca 2020 r., do organu wpłynęło pismo dotyczące uzupełnienia zgłoszenia.

Mimo to, zdaniem organu, zgłoszenie nie zostało prawidłowo uzupełnione w zakresie wskazanym w postanowieniu.

Inwestor przedłożył mapę, z której wynika, iż garaż zaprojektowano w odległości 1,55 m od sąsiednich nieruchomości nr ew. [...] i [...]. Taka lokalizacja powoduje objęcie tych nieruchomości obszarem oddziaływania obiektu. Wobec czego zamierzenie budowlane podlega procedurze pozwolenia na budowę. Dlatego organ, na podstawie art. 30 ust. 7 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane, nałożył na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę.

Starosta [...] nałożył również na inwestora obowiązek doprowadzenia do zgodności obiektu w zakresie zastosowania właściwych materiałów wykończeniowych na elewacji i dachu zgodnych z § 10 pkt 7 lit. b) i lit. c) mpzp. Zdaniem organu zastosowana na elewacji blacha jest niezgodna z ustaleniami planu.

Z powyższą decyzją Starosty [...] z [...] sierpnia 2020 r. nie zgodzili się inwestorzy, wnosząc odwołania. Zdaniem odwołujących, garaż może być realizowany bez pozwolenia na budowę również, gdy strefa jego oddziaływania obejmuje działki sąsiednie, tzn. na podstawie § 12 ust. 4 pkt 3 powołanego rozporządzenia, bezpośrednio przy granicy działki lub w odległości nie mniejszej niż 1,5 m. Odwołujący wskazali, że inwestycja objęta zgłoszeniem nie wprowadza ograniczeń zagospodarowania i zabudowy działek sąsiednich nr ew. [...] i [...], Podnosili, że ściany obiektu wykonane są z blachy i nie jest to elewacja, nie ma niezgodności z planem miejscowym.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi E. G. – K. na decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2020 r. uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując że doszło do błędnego zastosowania art. 30 ust. 7 pkt 4 Prawa budowlanego (w istocie taką podstawę prawną posiadała decyzja Starosty).

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.), oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351), po rozpatrzeniu odwołania E. G.- K. i K. K. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...], wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia z dnia 4 czerwca 2020 r. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r.,

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, garaży, wiat lub przydomowych ganków i oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki.

Stosownie do art. 30 Prawa budowlanego organ ma kompetencję do wydania decyzji wnoszącej sprzeciw do zamiaru wykonania robót objętych zgłoszeniem. Natomiast niewniesienie sprzeciwu przez właściwy organ w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia (lub od dnia usunięcia braków zgłoszenia, jeżeli do tego był wzywany inwestor), w praktyce oznacza udzielenie zgody na realizację zamierzeń inwestycyjnych określonych w zgłoszeniu.

Przepisy Prawa budowlanego przewidują dwa odrębne powody sprzeciwu. Pierwszym, zgodnie z art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego jest niedopełnienie przez inwestora we właściwym terminie obowiązku uzupełnienia brakujących dokumentów, mimo wezwania przez organ postanowieniem. Drugim rodzajem sprzeciwu jest zgodnie z art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego stwierdzenie przez organ administracji architektoniczno-budowlanej, że realizacja zamierzenia inwestycyjnego na podstawie zgłoszenia nie jest dopuszczalna z powodów merytorycznych.

E. G.- K. i K. K. dokonali zgłoszenia budowy garażu z drewnopodobnej blachy akrylowej w kolorze ciemny orzech z dachem krytym blachodachówką w kolorze brązowym o powierzchni zabudowy 24m2 na działce nr ew. [...] z obrębu [...] w jednostce ewidencyjnej [...]. Powyższy wniosek został zmodyfikowany w dniu 24 lipca 2020 r. i zamiarem inwestorów jest realizacja garażu o powierzchni zabudowy 18m2 ze stali pokrytej farbą w kolorze brązowym z dachem krytym papą bitumiczną w tym samym kolorze.

Organ pierwszej instancji na mocy art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2020 r., nałożył na zgłaszających obowiązek uzupełnienia zgłoszenia. W dniu 24 lipca 2020 r., wpłynęło pismo inwestorów dotyczące uzupełnienia zgłoszenia.

Organ odwoławczy, rozpatrując ponownie odwołanie, powołał się na związanie wskazaniami prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2021 r., sygn. VII SA/Wa 388/21.

W ocenie organu wojewódzkiego, Starosta [...] zgodnie z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, nałożył w 21 dniu od daty dokonania zgłoszenia, na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia.

Działka o nr ew. [...] położona jest na terenie oznaczonym w m.p.z.p. symbolem 4MN. Zgodnie z § 20 pkt 1 lit. a planu, przeznaczeniem podstawowym terenu jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca i bliźniacza.

Organ wojewódzki - odnosząc się do usytuowania obiektu na działce, tj. w odległości 1,55m od granicy z działką nr ew. [...], uznał, że nie stanowi ono zagrożenia pożarowego w rozumieniu § 272 w związku z § 271 i § 273 warunków technicznych. Odległość ściany zewnętrznej wznoszonego budynku od granicy sąsiedniej niezabudowanej działki budowlanej powinna, zgodnie z § 272 ust. 1, ust. 2 warunków technicznych, wynosić co najmniej połowę odległości określonej w § 271 ust. 1-7, przy czym budynki mieszkalne jednorodzinne, rekreacji indywidualnej oraz budynki mieszkalne zagrodowe i gospodarcze, ze ścianami i dachami z przekryciami nierozprzestrzeniającymi ognia, powinny być sytuowane w odległości nie mniejszej od granicy sąsiedniej, niezabudowanej działki, niż jest to określone w § 12.

Zgodnie natomiast brzmieniem § 12 ust. 4 pkt 3 warunków technicznych, w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się budowę budynku gospodarczego lub garażu o długości nie większej niż 6,5 m i wysokości nie większej niż 3 m bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości nie mniejszej niż 1,5 m ścianą bez okien i drzwi.

Z projektu usytuowania garażu na działce o nr ew. [...], wynika że powyższy warunek został spełniony, ponieważ budynek ze ścianami pełnymi wykonanymi z materiałów niepalnych i nierozprzestrzeniających ognia został usytuowany w odległości 1,55m od granicy z działką o nr ew. [...].

W świetle § 273 ust. 1 warunków technicznych, odległości między ścianami zewnętrznymi budynków położonych na jednej działce budowlanej nie ustala się, z zastrzeżeniem § 249 ust. 6, jeżeli łączna powierzchnia wewnętrzna tych budynków nie przekracza najmniejszej dopuszczalnej powierzchni strefy pożarowej wymaganej dla każdego ze znajdujących się na tej działce rodzajów budynków.

W tym aspekcie, brak było podstaw do objęcia realizacji garażu obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę.

Organ wojewódzki, dokonał również zgodności inwestycji z ustaleniami m.p.z.p., a zwłaszcza analizy § 10 pkt 7 m.p.z.p.

Przepis § 10 m.p.z.p. ustala parametry i wskaźniki kształtowania nowej zabudowy oraz zasady zagospodarowania terenu. W pkt 7 powyższy przepis ustala sposób wykończenia elewacji i dachów, a mianowicie:

a) elewacje wykończone tynkiem, drewnem, ceramiką,

b) zakaz stosowania na elewacji paneli z tworzyw sztucznych i blach,

c) dachy wysokie kryte dachówką ceramiczną lub materiałem dachówkopodobnym w odcieniach kolorystycznych dachówki ceramicznej; dachy płaskie kryte materiałem bitumicznym.

Przepis ten wymienia z czego powinna być wykonana elewacja i zakazuje stosowania na elewacji paneli z tworzyw sztucznych i blach, co oznacza, że garaż blaszany nie jest dozwolony, mimo że jego ściany są pomalowane farbą na kolor brązowy oraz mają imitować drewno.

Farba, jest materiałem wykończeniowym i nie stanowi elewacji, lecz jest jej elementem. Jest wykończeniem elewacji, a samą elewację w tym przypadku stanowi ściana garażu.

Z brzmienia § 10 pkt 7 lit. a) m.p.z.p. wynika, że elewacje mogą być wykończone tynkiem, drewnem bądź ceramiką, co w niniejszym przypadku nie ma miejsca.

Przedmiotowy garaż spełniałby wymogi § 10 pkt 7 lit. a) m.p.z.p., gdyby jego ściany pokryte były jednym ze wskazanym materiałów, tj. tynkiem, drewnem lub ceramiką, natomiast samo malowanie ścian garażu z blachy na kolor brązowy nie zmienia rodzaju elewacji.

Organ I instancji nałożył na inwestorów obowiązek doprowadzenia projektowanego obiektu do zgodności z § 10 pkt 7 lit. b) i c) m.p.z.p. w zakresie właściwych, zgodnych z planem miejscowym materiałów wykończeniowych na elewacji i dachu projektowanego garażu.

Powyższy obowiązek nie został wykonany, ściany garażu stanowią jednocześnie jego elewację wykonaną z pomalowanej blachy.

Zdaniem Wojewody, podstawę prawną sprzeciwu powinien stanowić art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego, który zezwala na jego wniesienie, jeżeli realizacja zamierzenia inwestycyjnego nie jest dopuszczalna z powodów merytorycznych.

Co prawda decyzja Starosty [...] zawiera błędną podstawę prawną, tj. przepis art. 30 ust. 7 pkt 2, zamiast art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego, nie mniej organ odwoławczy utrzymał sprzeciw w mocy, z uwagi na naruszenie postanowień § 10 pkt 7 lit. b) m.p.z.p.

E. G.-K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z [...].02.2022 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z [...].08.2020 r.

Zarzuciła błąd w sentencji zaskarżonej decyzji, gdyż utrzymywała ona w mocy decyzję Starosty nakładającą obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę. Natomiast w uzasadnieniu decyzji, Wojewoda zaakceptował możliwość budowy na podstawie zgłoszenia przedmiotowego garażu usytuowanego 1,55 m od działek sąsiednich, stwierdził brak podstaw do nałożenia obowiązku pozwolenia na budowę.

Wskazała również na oczywiste omyłki w uzasadnieniu - zamieszczenie danych innych inwestorów i innego zamierzenia budowlanego. Ponadto rażące naruszenie przepisów prawa procesowego przez:

- błędne wyjaśnienie stanu faktycznego, art. 7 kpa,

- brak rozpatrzenia materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, art. 77 § 1 kpa,

- brak oceny całości materiału dowodowego, art. 80 kpa.

Domagała się uchylenia decyzji Wojewody [...].

W uzasadnieniu skargi podniosła, że Wojewoda błędnie potraktował ściany przedmiotowego garażu za elewację. Elewacja nie może być ścianą, ponieważ elewacja jest materiałem, który jest na ścianie.

Organ błędnie wskazał na naruszenie § 10 pkt 7 lit. b) mpzp, który zakazuje stosowania na elewacji paneli z blach.

Przedmiotowy garaż jest garażem blaszanym, tzn. ściany garażu wykonane są z arkuszy blachy, których zewnętrzna powierzchnia pokryta jest farbą.

Garaże blaszane są powszechnie stosowane, jeżeli intencją miejscowego planu byłby zakaz budowy garaży blaszanych, to stosowny zapis powinien być sformułowany wprost w mpzp, a takiego zakazu nie ma. Plan nie określa również materiału, z którego mają być wykonane ściany budynku, tym samym ściany mogą być wykonane również z blachy.

Przepisy § 10 pkt 7 lit. a), lit. b) mpzp dotyczą sposobu wykończenia elewacji: elewacje wykończone tynkiem, drewnem, ceramiką; zakaz stosowania na elewacji paneli z tworzyw sztucznych i blach.

Elewacją są materiały budowlane zastosowane na zewnętrznej powierzchni ścian budynku. Arkusze blach stanowiące boki garażu, nie są elewacją, a ścianami garażu. Dlatego w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania przepis § 10 pkt 7 lit, b) mpzp.

W planie nie ma nakazu wykonywania elewacji. Garaż blaszany pokryty farbą, będzie zgodny z planem miejscowym. W okolicy są działki zabudowane garażami blaszanymi.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Skarga była zasadna.

Wojewoda [...] przy ponownym rozpoznawaniu odwołań, związany był ocena prawną Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wyrażoną w wyroku z dnia 25 maja 2021 r., sygn. VII SA/Wa 388/21.

Słusznie zatem organ odwoławczy, stwierdził w uzasadnieniu decyzji - odnosząc się do usytuowania garażu, w odległości 1,55m od granicy z działką nr ew. [...] - że nie stanowi to zagrożenia pożarowego w rozumieniu § 272 w związku z § 271 i § 273 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Tym samym brak było podstaw do objęcia zgłoszonego zamiaru budowy garażu, obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, tak jak wcześniej błędnie uznał organ I instancji.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, organ architektoniczno-budowlany w trakcie postępowania w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę, sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (m.p.z.p.) i innymi aktami prawa miejscowego. W postępowaniu dotyczącym zgłoszenia przepis ten stosuje się odpowiednio – art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego.

Na etapie oceny zgłoszenia budowy przedmiotowego garażu, prowadzący postępowanie organ, musiał więc odnieść się do obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jako aktu polityki przestrzennej Gminy. Wojewoda dokonał koniecznej analizy w zakresie zgodności inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co jednak wskutek wadliwej ich wykładni, doprowadziło organ do błędnych konkluzji.

Mający zastosowanie do terenu działki inwestycyjnej przepis § 10 planu zatwierdzonego Uchwałą Rady Miejskiej w P. Nr [...] z dnia [...] maja 2012 r., ustala parametry i wskaźniki kształtowania nowej zabudowy oraz zasady zagospodarowania. W pkt 7 § 10 m.p.z.p., określono wymagania dotyczące elewacji i dachów:

a) elewacje wykończone tynkiem, drewnem, ceramiką,

b) zakaz stosowania na elewacji paneli z tworzyw sztucznych i blach,

c) dachy wysokie kryte dachówką ceramiczną lub materiałem dachówkopodobnym w odcieniach kolorystycznych dachówki ceramicznej; dachy płaskie kryte materiałem bitumicznym.

Powołany przepis planu zakazuje zatem stosowania jako materiału do wykonania elewacji - paneli z tworzyw sztucznych i blach, a nadto wskazuje na materiały, którymi elewacje powinny być wykończone.

Zdaniem organów, treść powołanego przepisu, skutkuje niedopuszczalnością realizacji blaszanego garażu objętego zgłoszeniem, uwzględniwszy nawet deklarację inwestora, że jego ściany będą pomalowane farbą na kolor brązowy, imitujący drewno.

W kontekście takiej oceny, przypomnieć należy, że zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647, z późn. zm.) miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego i stanowi akt prawa powszechnie obowiązującego na obszarze nim objętym (art. 87 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Tak więc przepisy planu miejscowego, podobnie jak przepisy ustaw i rozporządzeń, podlegają ogólnym zasadom wykładni prawa.

Postanowienia planu miejscowego, wpływają bezpośrednio na sposób wykonywania własności nieruchomości i nie mogą być interpretowane w drodze wykładni rozszerzającej.

Własność jest prawem chronionym konstytucyjnie i może być ograniczona tylko w drodze ustawy i tylko w zakresie, w jakim nie narusza ona istoty prawa własności (art. 64 ust. 3 Konstytucji RP). Ustawa z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1073 t.j. ze zm.), jest jedną z ustaw, o których mowa w powyższym przepisie Konstytucji, ograniczających własność.

W związku z powyższym, postanowienia miejscowego planu, a w szczególności te ograniczające własność, powinny być interpretowane w drodze wykładni prokonstytucyjnej, gdyż Konstytucja jest najwyższym prawem Rzeczypospolitej Polskiej (art. 8 ust. 1 Konstytucji RP).

Przepisy planu miejscowego należy tak interpretować, aby jego zapisy tworzyły spójną oraz logiczną systemową całość. Zgodnie z zasadą "złotego środka", odzwierciedlającą najlepiej istotę konstytucyjnej ochrony prawa własności, postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie powinny być interpretowane w sposób nadmiernie ograniczający prawa właściciela, ani w sposób nadmiernie rozszerzający istniejące ograniczenia praw właścicielskich, tak aby nie naruszało to istoty prawa własności (wyrok NSA z 2 lutego 2006 r., sygn. akt II OSK 490/05).

W celu ustalenia znaczenia przepisów planu miejscowego, posługiwać się należy nie tylko argumentami językowymi, ale również wykładnią celowościową i systemową (por. A. Ostrowska (w:) Prawo budowlane. Komentarz po redakcją A. Glinieckiego, wyd. 3, Warszawa 2016, s. 508).

Odmowa udzielenia zgody na inwestycję (również poprzez wniesienie sprzeciwu), może nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy zgłoszony zamiar inwestycyjny jest w sposób oczywisty niezgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

W ocenie Sądu organy obu instancji, dokonały wadliwej wykładni postanowień planu wynikających z § 10 pkt 7, a w konsekwencji wadliwego stwierdzenia braku zgodności zgłoszonej inwestycji z planem miejscowym.

Przedmiotowy obiekt jest garażem blaszanym, jego ściany wykonane są z arkuszy blachy, które pokryte mają być farbą. Plan nie określa materiału, z jakiego mogą lub powinny być wykonane ściany budynku, tym samym mogą być wykonane również z blachy.

Powoływane przepisy dotyczą jedynie sposobu wykończenia elewacji. Stosownie do wymagań planu mogą być one wykończone tynkiem, drewnem, ceramiką, ale jednocześnie zakazano stosowania na elewacji paneli z tworzyw sztucznych i blach. Elewacją są zewnętrze warstwy budynku, wykonywane z różnych materiałów budowlanych. W sprawie niniejszej blacha stanowi ściany garażu, a nie elewację. Dlatego w tym przypadku nie było sprzeczności obiektu objętego zgłoszeniem z przepisem § 10 pkt 7 lit. b mpzp.

Sąd podziela argumentację skargi, podnoszącą że garaże blaszane są powszechnie stosowane. Jeśli zatem intencją organu planistycznego byłby zakaz budowy garaży blaszanych, to taki zapis powinien być sformułowany wprost w planie.

W związku z powyższym, w sprawie przedmiotowego zgłoszenia nie było podstaw do wniesienia sprzeciwu - na mocy art. 30 ust. 7 pkt 4, ani na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego.

W tym stanie rzeczy Sąd, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 134 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowego, wydano na podstawie art. 200 p.p.s.a.