Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1613/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 20  ust. 2  pkt 1,  art. 21  ust. 3
journal: Dz.U. 2007 nr 64 poz 427
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Leszek Tyliński Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 lutego 2014 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 1613/13

Uzasadnienie

Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. decyzją z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] na podstawie art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r., Nr 64, poz. 427 z późn. zm.), art. 16 ust. 3 i 5 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25/8 z 28.01.2011), § 2 ust.1, § 6, § 7, § 8, § 13 ust.1, § 14, § 21 ust. 2 i załącznikiem nr 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 z zm.), oraz na podstawie art. 104 Kpa po rozpatrzeniu wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej z dnia [...] kwietnia 2012 r. na rok 2012 przyznał J. D. płatność rolnośrodowiskową w łącznej wysokości [...] zł. Płatność została przyznana w pomniejszonej wysokości, wskutek stwierdzenia przez organ zawyżenia zadeklarowanej powierzchni upraw wynoszącego [...]% co stwierdzono w wyniku kontroli na miejscu przeprowadzonej [...] listopada 2012 r.

W odwołaniu J. D. wniósł o uchylenie ww. decyzji i przyznanie płatności w pełnej wysokości, względnie jej uchylenie i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, zarzucając naruszenie § 2 ust. 1, § 6, § 8, § 13 ust. 1, §14, § 21 ust. 2 ww. rozporządzenia z 26 lutego 2009 r. Wskazał, że zadeklarowana powierzchnia była zgodna ze dokumentami geodezyjnymi. Ponadto kontrole w latach poprzednich nie stwierdzały nieprawidłowości. Wskazał także, iż otrzymał dwie wersje protokołu z kontroli, z czego w drugiej znajdowały się poprawki i skreślenia oraz zakwestionował poświadczenie drugiej wersji protokołu przez osobę, w jego ocenie, nieuprawnioną. Powołał się też na wyniki własnych pomiarów w dniu [...] czerwca 2013 r. za pomocą GPS.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ww. Agencji decyzją z [...] października 2013 r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634 ze zm.) oraz § 2 ust. 1 oraz § 13 ust. 2a ww. rozporządzenia z 26 lutego 2009 r., art. 16 ust. 5 ww. rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2011 r., art. 21 ust. 3 ww. ustawy z dnia 7 marca 2007 r. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wg tego organu decyzja organu I instancji została wydana zgodnie z przepisami. Organ przytoczył także dane dotyczące deklarowanej powierzchni działek oraz dane z kontroli, stwierdzając po analizie raportu, iż brak podstaw do zakwestionowania wyników przeprowadzonej w dniu [...] listopada 2012 r., kontroli. Bezzasadne jest także powoływanie się przez J. D. na treść dokumentów geodezyjnych, w szczególności na wypisy z rejestrów gruntów, stanowiące wyciąg z części opisowej ewidencji gruntów, gdyż istotna z punktu widzenia określenia uprawnień wnioskodawcy do płatności jest powierzchnia działki rolnej, nie zaś działki ewidencyjnej. Wskazując na art. 2 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. stwierdził, że działka rolna oznacza zwarty, obszar gruntu, zgłoszony przez jednego rolnika i obejmujący nie więcej niż jedną grupę upraw; jednak w przypadku, gdy w kontekście niniejszego rozporządzenia wymagane jest oddzielne zgłoszenie użytkowania pewnego obszaru w ramach gruntów objętych grupą upraw, granice działki rolnej są wyznaczane na podstawie tego konkretnego użytkowania. Wg organu nie można także uznać za wiążących dla rozstrzygnięcia sprawy wyników kontroli z lat poprzednich. Zarówno rodzaj użytkowania jak i jego zasięg mogą podlegać zmianom w poszczególnych latach. W przedmiotowym przypadku, uzyskane wyniki co do powierzchni działek pochodzą z bezpośredniego pomiaru, wykonanego w listopadzie tego samego roku, którego dotyczył wniosek o przyznanie płatności. Pomiar przeprowadzono w oparciu o identyfikowalne w terenie granice użytkowania w obrębie zdeklarowanych we wniosku działek ewidencyjnych. Z tego też powodu organ nie uznał za uzasadnione powoływanie się przez stronę na wyniki własnych pomiarów, w czerwcu 2013 r., dodając, że pomiary wykonane przez inspektorów BKM mają swoje oparcie i udokumentowanie w sporządzonych szkicach i dokumentacji fotograficznej, podczas gdy strona powołuje się jedynie na wynik urządzenia GPS, bez odniesienia tego wyniku do stanu w terenie.

Składając skargę J. D. wniósł o uchylenie ww. decyzji z [...] października 2013 r., zasądzenie od organu kosztów procesu i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zarzucając jak w odwołaniu naruszenie: § 2 ust. 1, § 6, § 8, § 13 ust. 1, § 14, § 21 ust. 2 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju Wsi z 26 lutego 2009 r. Wg skarżącego pojęcie działki ewidencyjnej i działki rolnej to pojęcia tożsame. Składając wniosek kierował się danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków, wskazując że kontrole w latach poprzednich potwierdzały deklarowane powierzchnie upraw; pomiary przeprowadzone podczas kontroli w listopadzie 2012 r. są wyjątkowo niewiarygodne. Stwierdził, że nawet zakładając, iż ustalenia organu są słuszne, nie sposób obarczyć go winą za zaistniałą sytuację. Składając wniosek kierował się zaufaniem do organów oraz do jednolitości i spójności systemu prawnego i korzystał z dokumentów pokontrolnych ARiMR, dokumentów urzędowych, które potwierdzały możliwość zadeklarowania wskazanych powierzchni gruntów. Tym samym nałożenie sankcji było bezpodstawne.

Odpowiadając na skargę organ stwierdziwszy, że zarzuty skarżącego są w istocie powieleniem argumentacji z odwołania, co do których organ odniósł się w zaskarżonej decyzji w sposób bardzo szczegółowy, wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego.

Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie zaś do przepisu art. 133 § 1 tej ustawy (zdanie 1) sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt w niniejszej sprawie natomiast wynika, że dnia [...] kwietnia 2012 r. do Biura Powiatowego ARiMR w T. wpłynął wniosek skarżącego J. D. o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2012, w którym ubiegał się o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w ramach pakietu 1 - zrównoważony sposób gospodarowania do powierzchni [...] ha, oraz w ramach pakietu 8 - ochrona gleb i wód, wariant 8.3.1 międzyplon ścierniskowy do powierzchni [...] ha i wariant 8.2.1 między plon ozimy do powierzchni [...] ha. Z akt wynika także, że dnia [...] listopada 2012 r. w gospodarstwie rolnym skarżącego przeprowadzono kontrolę na miejscu w zakresie programu rolnośrodowiskowego, w trakcie której m.in. poddano bezpośrednim pomiarom zadeklarowane we wniosku działki rolne. Podczas tej kontroli stwierdzono rozbieżności w powierzchniach deklarowanych i stwierdzonych dla działek rolnych: A, K, N oraz O. Ponadto, stwierdzono błąd DR50 (granice uprawy wykraczają poza granice działki referencyjnej zadeklarowanej we wniosku, co w konsekwencji może skutkować redukcją powierzchni działki rolnej) dla działki rolnej F.

Jest okolicznością bezsporną – przyznaną m.in. przez samego skarżącego w toku rozprawy sądowej- że kopię raportu otrzymał w dniu kontroli i mimo pouczenia nie wniósł do niego jakichkolwiek zastrzeżeń. Natomiast [...] maja 2013 r. przekazano mu kopię raportu po poprawkach polegających na usunięciu kodu DR 50 dla działek rolnych AiN. Również i wówczas skarżący nie wniósł odwołania.

W wyniku czynności kontrolnych oraz kontroli administracyjnej stwierdzono tzw. przedeklarowanie powierzchni zgłoszonej do płatności w ramach pakietu 1 o [...] ha i w ramach pakietu 8.3.1 o [...] ha. Przedeklarowanie to wynikało ze stwierdzonych - właśnie w toku kontroli na miejscu w dniu [...] listopada 2012 r. - mniejszych powierzchni działek rolnych A (pow. stwierdzona [...] ha), F (pow. stwierdzona [...] ha), K (pow. stwierdzona [...] ha), oraz O (pow. stwierdzona [...] ha) w ramach pakietu 1 i mniejszej powierzchni działki rolnej A w ramach pakietu 8.3.1.Ponadto, w trakcie kontroli dla działki rolnej F zmierzono powierzchnię [...] ha, jednakże na skutek zastosowanego w protokole kodu błędu DR50 powierzchnia przedmiotowej działki została zmniejszona i wyniosła [...] ha. To zmniejszenie także zostało uwzględnione w naliczaniu płatności dla pakietu 1.

Podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji a także poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r., Nr 64, poz. 427 z późn. zm.) oraz przepisy rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25/8 z 28.01.2011) i przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze zm.), a także ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.

Postępowanie w sprawach przyznania jednolitych płatności obszarowych bądź uzupełniających płatności obszarowych toczy się w oparciu o przepisy ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, co wynika z art. 21 ust. 1 ww. ustawy z 7 marca 2007 r. Jednakże dalsze przepisy zawarte w art. 21 ust. 2 i ust. 3 tejże ustawy wprowadzają pewne istotne korekty w zasadach postępowania wynikających z Kpa. Stosownie do art. 21 ust. 2, w postępowaniu organ w administracji publicznej stoi na straży praworządności (pkt 1), jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy (pkt 2), udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (pkt 3) oraz zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kpa nie stosuje się (pkt 4). Następstwem tego jest ograniczenie przewidzianych w Kpa zasad prawdy materialnej, informowania stron oraz czynnego udziału strony w postępowaniu.

Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 3 ww. ustawy z 7 marca 2007 r. strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Z przepisu tego wynika także, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne, i obowiązkiem tej osoby jest przedstawienie stosownych wniosków dowodowych.

Tymczasem skarżący J. D. dowodów podważających przekonywująco ustalenia organów nie przedstawił. W szczególności chybione jest powoływanie się na dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Istotna bowiem z punktu widzenia określenia uprawnień wnioskodawcy do płatności jest powierzchnia działki rolnej, nie zaś działki ewidencyjnej.

Działka rolna - po myśli art. 2 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z 30 listopada 2009 r. oznacza zwarty obszar gruntu, zgłoszony przez jednego rolnika i obejmujący nie więcej niż jedną grupę upraw; jednak w przypadku, gdy w kontekście tego rozporządzenia wymagane jest oddzielne zgłoszenie użytkowania pewnego obszaru w ramach gruntów objętych grupą upraw, granice działki rolnej są wyznaczane na podstawie tego konkretnego użytkowania.

O zakresie uprawnień do płatności nie decyduje więc w świetle tego przepisu powierzchnia działek ewidencyjnych, lecz działek rolnych, bowiem to do tych terenów przysługują płatności obszarowe. Dlatego też nie jest dopuszczalne utożsamianie pojęcie działki rolnej z pojęciem działki ewidencyjnej. Z definicji tego drugiego pojęcia, zawartej w § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) wynika, że działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych. Sama zaś ewidencja obejmuje dane liczbowe i opisowe dotyczące gruntów i budynków oraz lokali, a także dane dotyczące właścicieli nieruchomości § 10 ust. 1, z uzupełnieniem o dane wymienione w § 11. Jednakże w przepisie tym nie wskazuje się, że podlega ujawnieniu w ewidencji stan faktycznego użytkowania. Tak więc w tym przypadku jednym z kryteriów jest stan prawny (jednorodność pod względem prawnym, ujawnienie właścicieli nieruchomości). Tymczasem w rozpatrywanej sprawie o uprawnieniu producenta rolnego do płatności decyduje stan faktycznego użytkowania.

Należy także zwrócić uwagę, że stosownie do § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r., ewidencję gruntów i budynków zakłada się i prowadzi w systemie informatycznym, którego podstawę stanowią komputerowe bazy danych ewidencyjnych, z uwzględnieniem: 1) potrzeb związanych z wykonywaniem zadań wymienionych w art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, 2) istniejącego podziału kraju dla celów ewidencji, opartego na zasadniczym trójstopniowym podziale terytorialnym państwa. Przepis art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowi, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę planowania gospodarczego, przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych. Tak więc w przepisach tych nie wymieniono działań polegających na przyznawaniu producentom rolnym płatności rolnośrodowiskowych. Zatem wypis z ewidencji gruntów jest jedynie dowodem tego co zostało w nim urzędowo potwierdzone, czyli co do danych dotyczących działek ewidencyjnych, sposobu ich oznaczenia, rodzaju użytków gruntowych.

Chybione jest także powoływanie się przez skarżącego na wyniki kontroli z lat poprzednich. Zważyć bowiem wypada, że zarówno rodzaj użytkowania jak i jego zasięg mogą podlegać zmianom w poszczególnych latach. W niniejszej sprawie uzyskane wyniki co do powierzchni poszczególnych działek pochodzą z bezpośredniego pomiaru, wykonanego [...] listopada 2012 r., a więc w roku, którego dotyczył wniosek skarżącego o przyznanie płatności, pomiar przeprowadzono zaś w oparciu o identyfikowanie w terenie granice użytkowania w obrębie zdeklarowanych we wniosku działek ewidencyjnych. Dlatego też zasadnie organ odwoławczy nie uznał za uzasadnione powoływanie się przez stronę na wyniki własnych pomiarów skarżącego, przeprowadzonych w czerwcu 2013 r. Stwierdzić też należy, że pomiary wykonane przez inspektorów organu mają swoje oparcie i udokumentowanie w sporządzonych szkicach i dokumentacji fotograficznej, podczas gdy skarżący powołuje się jedynie na wynik urządzenia GPS, bez odniesienia tego wyniku do stanu w terenie.

Nie nastąpiło także naruszenie przepisów prawa materialnego zawartych w przywoływanych wyżej aktach prawnych. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia z 26 lutego 2009 r. Ministra Rolnictwa płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli: został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym"; łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, wynosi co najmniej 1 ha; realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, obejmujące wymogi wykraczające ponadpodstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej, na gruntach, na których rolnik zadeklarował realizację tego zobowiązania we wniosku o przyznanie pierwszej i kolejnych płatności rolnośrodowiskowych; spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Natomiast stosownie do przepisów z § 13 ust. 2a w/w rozporządzenia przy ustalaniu wysokości płatności rolnośrodowiskowej przysługującej do działek rolnych uwzględnia się powierzchnię tych działek, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Chybione są także zarzuty skarżącego dotyczące poprawek i skreśleń w protokole oraz przekazania mu poświadczonej za zgodność z oryginałem poprawionej wersji. Uzupełnienia i skreślenia zostały parafowane przez inspektora terenowego, a raport jest dokumentem wykonanym w ramach kompetencji pracowników Biura Kontroli na Miejscu, którzy posiadają prawo do potwierdzania za zgodność z oryginałem dokumentów związanych z zakresem działania Biura Kontroli na Miejscu.

Prawidłowo także zastosowano przepisy dotyczące nakładania sankcji, bowiem stosownie do art. 16 ust. 5 ww. rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r., jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, ale nie więcej niż 20% powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę powierzchni działek. W odniesieniu do wniosku skarżącego wyliczenie procentowej różnicy w powierzchni działek zgłoszonych we wniosku do płatności rolnośrodowiskowych i stwierdzonych w czasie kontroli wyniosło dla pakietu 1- 3,70 %, a przywołane przepisy mają charakter obligatoryjny nie dając możliwości złagodzenia sankcji czy też odstąpienia od ich nakładania. Podstawą do ich wymierzenia jest tylko i wyłącznie niezgodność danych zawartych we wniosku ze stanem ustalonym w toku postępowania. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w T. musiał, więc zastosować

Reasumując – Sąd nie dopatrzywszy się naruszenia obowiązującego prawa stwierdziwszy brak przesłanek wskazanych w przepisach art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – na podstawie art. 151 tej ustawy skargę jako bezzasadną oddalił.