Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 334/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 25 par. 1, art. 43, art. 58 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. wspólnika spółki cywilnej PPHU Ax. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł., obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry postanawia odrzucić skargę. D.Cz.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. o wymierzeniu A.B. i J.S. wspólnikom spółki cywilnej PPHU Ax. w P. kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry.

W imieniu A.B. i J.S. skargę na powyższą decyzję wniósł radca prawny D.S.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 17 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J.S.

Zarządzeniem z dnia 28 lipca 2017 r. skierowano sprawę do oczekujących na wyznaczenie terminu rozprawy.

Zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2017 r. wyznaczono w sprawie termin rozprawy na dzień 13 września 2017 r.

W dniu 4 sierpnia 2017 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącej odpis odpowiedzi na skargę.

W dniu 16 sierpnia 2017 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącej zawiadomienie o rozprawie wyznaczonej na dzień 13 września 2017 r.

W piśmie z dnia 29 sierpnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej poinformował sąd o tym, że skarżąca zmarła, wobec czego udzielone mu pełnomocnictwo wygasło.

Zarządzeniem z dnia 8 września 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do złożenia aktu zgonu skarżącej w terminie 7 dni.

W dniu 8 września 2017 r. wpłynęło do sądu pismo pełnomocnika skarżącej, w którym wniósł on o odroczenie terminu rozprawy i przedłużenie terminu do złożenia aktu zgonu skarżącej. Pełnomocnik wyjaśnił, że o śmierci skarżącej dowiedział się ze wzmianki pozostawionej przez listonosza na zwróconej kopercie.

W piśmie z dnia 9 października 2017 r. pełnomocnik skarżącej stwierdził, że zaistniała przesłanka do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w stosunku do skarżącej, polegająca na jej wydaniu w stosunku do osoby nieżyjącej. Zgodnie z odpisem skróconym aktu zgonu skarżąca zmarła w dniu 28 lutego 2016 r. Zgon skarżącej nastąpił po wydaniu decyzji przez Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. a przed wydaniem zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę: jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (pkt 1); wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (pkt 2); gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (pkt 3); jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (pkt 4); jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie (pkt 5); jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego (pkt 5a); jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6). Z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron albo zdolności procesowej skarżącego i niedziałania przedstawiciela ustawowego lub braku w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej skarżącym, uniemożliwiającego jego działanie, sąd odrzuci skargę dopiero wówczas, gdy brak nie zostanie uzupełniony (art. 58 § 2 p.p.s.a.).

Jak wynika z odpisu skróconego aktu zgonu, skarżąca zmarła w dniu 28 lutego 2016 r. Skarżąca zmarła zatem nie tylko przed wniesieniem skargi w jej imieniu przez radcę prawnego D.S. w dniu [...], ale także przed wydaniem przez Dyrektora Izby Celnej w Ł. w dniu [...] zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z art. 25 § 1 p.p.s.a. osoba fizyczna ma zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa). Osoba nieżyjąca takiej zdolności nie posiada i nie może być stroną postępowania przed sądem. Z uwagi na moment zgonu – przed wydaniem zaskarżonej decyzji – skarżąca nie posiadała zdolności sądowej w momencie wniesienia skargi, a brak ten ma charakter nieusuwalny i nie może zostać uzupełniony.

Co więcej, w myśl art. 101 § 2 k.c. umocowanie wygasa ze śmiercią mocodawcy lub pełnomocnika, chyba że w pełnomocnictwie inaczej zastrzeżono z przyczyn uzasadnionych treścią stosunku prawnego będącego podstawą pełnomocnictwa. Z pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą radcy prawnemu D.S. w dniu 1 czerwca 2015 r. nie wynika, aby w pełnomocnictwie tym takie odmienne zastrzeżenie zostało zawarte. W związku z tym uznać należy, że pełnomocnictwo to wygasło ze śmiercią skarżącej w dniu 28 lutego 2016 r. Przepis art. 43 p.p.s.a. zobowiązujący pełnomocnika procesowego do działania aż do czasu zawieszenia postępowania w razie śmierci strony albo utraty przez nią zdolności sądowej odnosi się natomiast do sytuacji, w której pełnomocnictwo wygasło na skutek śmierci strony albo utraty przez nią zdolności sądowej już po wszczęciu postępowania sądowoadministracyjnego a nie przed jego wszczęciem. W rozpatrywanej sprawie nie można zatem uznać, że pełnomocnik mógł skutecznie wnieść do sądu skargę w imieniu skarżącej, która zmarła jeszcze przed wydaniem zaskarżonej decyzji.

Skutkiem nieusuwalnego braku zdolności sądowej skarżącej jest – stosownie do powołanego art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. – odrzucenie skargi.

Okoliczność, że skarżąca zmarła przed wydaniem zaskarżonej decyzji w związku z czym skarżąca nie ma zdolności sądowej powoduje, że decyzja ta nie może być przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie. Skierowanie decyzji ostatecznej do osoby nieżyjącej może w tym wypadku stanowić jedynie podstawę do jej weryfikacji przez właściwy organ w trybie nadzwyczajnym.

Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.

D.Cz.