Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 104/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-10-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę części skarżących
Powołane przepisy: article: art. 32, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 20 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi F. S., J. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania sprawy postanawia odrzucić skargę J. S.


UZASADNIENIE

Wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu F. S. oraz J. S. zaskarżyli bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze opisało przebieg postępowania i wskazała, że wniesioną przez J. S. skargę należy odrzucić z uwagi na fakt, iż nie posiada ona interesu prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Merytoryczne rozpatrzenie skargi przez sąd administracyjny każdorazowo musi zostać poprzedzone zbadaniem dopuszczalności jej wniesienia.

Zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Stwierdzenie interesu prawnego sprowadza się zatem do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną podmiotu w zakresie jego pozycji materialnoprawnej. Jeżeli natomiast akt stosowania tej normy nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę sytuacji prawnej danego podmiotu, wówczas nie można mówić o interesie prawnym strony, a więc także o statusie strony w postępowaniu, w którym dochodzi do konkretyzacji danej normy prawnej. "Wskazać mianowicie należy, że w postępowaniu bezczynnościowym - bez względu na to jakiej procedury ono dotyczy, bo przecież nie zawsze będzie to k.p.a. - interes prawny podmiotu należy wiązać z bezczynnością organu. Innymi słowy o podmiotowym zakresie postępowania nie decyduje interes prawny wynikający z regulacji merytorycznej, na tle której dochodzi do bezczynności, ale sama bezczynność jest tą okolicznością, która przydaje ten interes podmiotowi, który twierdzi, że organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności. Zatem sam fakt niedziałania organu nie materializuje interesu prawnego podmiotów objętych postępowaniem, natomiast daje im możliwość zmaterializowania takiego interesu przez podjęcie prawem określonych czynności, np. złożenia ponaglenia lub wystąpienia wprost ze skargą, jeżeli przepisy prawa nie wymagają występowania z ponagleniem" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2020r. sygn.akt II GSK 1449/19).

J. S. nie była stroną postępowania administracyjnego dotyczącego przyznania F. S. umorzenie nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego za okres od 01 lipca 2010 r. do 31 maja 2019 r. Stąd też nie ma ona interesu prawnego w niniejszej sprawie.

W tym stanie faktycznym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.