Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 526/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 175, art. 184 w zw .z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia O. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 kwietnia 2008 r. sygn. akt III SA/Wr 146/08 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi O. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego budową garaży postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną O. R. wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia 14 marca 2008 r. odrzucającego skargę. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarżący sporządził skargę osobiście, wbrew pouczeniu i nakazowi z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd podkreślił, iż brak skargi kasacyjnej w tym względzie nie podlega uzupełnieniu i powoduje jej odrzucenie.

Zażalenie na to postanowienie wniósł O. R., reprezentowany przez adwokata M. D., stwierdzając, że koliduje ono z konstytucyjną zasadą równości obywateli wobec prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba, że sporządza ją sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Podmioty te zwolnione są od obowiązku zachowania przymusu adwokacko - radcowskiego na mocy § 2 wskazanego przepisu. Zgodnie z art. 175 § 3 powołanej ustawy skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych, a także przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.

Z akt sprawy nie wynika, aby O. R. był którymkolwiek z wymienionych w art. 175 podmiotów, zatem sporządzona przez niego skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, co zasadnie podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.

Podkreślenia wymaga fakt, że brak skargi kasacyjnej w tym zakresie nie jest jej brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 powołanej ustawy. Zachowanie wymogu wynikającego z art. 175 § 1 jest niezbędnym elementem dla uznania dopuszczalności skargi kasacyjnej, a uchybienie zaistniałe w tym zakresie powoduje konieczność odrzucenia środka prawnego.

Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.