Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 114/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności
Powołane przepisy: article: art. 13 ust. 1 i 2, art. 15 ust. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 3 § 2 pkt 8, art. 119 pkt 4, art. 149 § 1 pkt 3, § 1a i § 2, art. 200, art. 205 § 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Krystyna Józefczyk Sędziowie WSA Piotr Godlewski /spr./ WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi A. L. na bezczynność Prezesa Zarządu Zakładu Komunalnego sp. z o.o. w [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. stwierdza, że Prezes Zarządu Zakładu Komunalnego sp. z o.o. w [...] dopuścił się bezczynności przy rozpatrzeniu wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 28 lutego 2017 r.; II. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. wymierza Prezesowi Zarządu Zakładu Komunalnego sp. z o.o. w [...] grzywnę w wysokości 300 zł /słownie: trzysta złotych/; IV. zasądza od Prezesa Zarządu Zakładu Komunalnego sp. z o.o. w [...] na rzecz skarżącego A. L. kwotę 614 zł /słownie: sześćset czternaście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SAB/Rz 114/17

U z a s a d n i e n i e

Przedmiotem skargi A. L. jest bezczynność Prezesa A Sp. z o.o. w Ż. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.

Jak wynika z akt sprawy, wnioskiem z dnia [...] lutego 2017 r. (nadanym

w urzędzie pocztowym 1 marca) A. L. – reprezentowany przez pełnomocnika adw. M. S. - zwrócił się do A Sp. z o.o. w Ż. o udzielenie informacji o nieruchomości położonej w Ż., oznaczonej jako działka 6132/4 (ul. [...]), zabudowanej budynkiem mieszkalnym i budynkami gospodarczymi w zakresie znajdujących się na niej instalacji wodnych (wodociągowych lub kanalizacyjnych) oraz o wydanie kopii dokumentów obejmujących projekt instalacji, ewentualne zgody jej właściciela, dokumenty dotyczące pomiarów, budowy, umieszczenia, odbioru i dalszej eksploatacji tych instalacji. Nadto zwrócił się o wydanie kopii ewentualnych decyzji administracyjnych obejmujących zgody właściwych organów na realizację opisywanego przedsięwzięcia oraz podanie informacji, czy w związku z wykonanymi instalacjami do opisanej nieruchomości zostało wypłacone jakiekolwiek odszkodowanie (dotyczące prac budowlanych, zajęcia nieruchomości lub ustanowienia dalszej służebności), a jeżeli tak, o wskazanie kwot i beneficjentów takich wypłat. Jeżeli jakiekolwiek prace były prowadzone zwrócił się także o wskazanie, czy były one związane z opłatami (w jakiej wysokości i z jakiego tytułu oraz przez kogo i kiedy zostały uiszczone).

Wnioskodawca podkreślił, że w razie wątpliwości złożony wniosek należy potraktować jako (1) wniosek o wydanie informacji publicznej, (2) wniosek właściciela o wskazanie podstaw prawnych do umieszczenia określonych instalacji, (3) wniosek właściciela nieruchomości prowadzący do ustalenia zakresu poczynionych na jego nieruchomości działań, podjętych bez jego zgody oraz (4) wniosek właściciela prowadzący do ustalenia stanu faktycznego i prawnego przed podjęciem dalszych działań prawnych dotyczących żądania usunięcia instalacji lub przystąpienia do odbioru instalacji lub podjęcia legalizacji instalacji lub zawarcia umów określających służebności przesyłu. Jak podał, według obecnej wiedzy właściciela wszelkie prace dotyczące umieszczenia instalacji, a dalej również i samo istnienie instalacji, pozbawione jest jakichkolwiek podstaw prawnych i zostało wykonane bez zgody właściciela. Nieruchomość od wielu lat zajmowana jest przez osoby trzecie, a od kilku miesięcy bezumownie. Właściciel nie wie także, czy instalacje istniejące na jego nieruchomości powstały legalnie oraz czy w związku z ich wykonaniem wypłacono odszkodowania lub czy uiszczono wymagane opłaty.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. A. L. wezwał A Sp. z o.o. w Ż. do usunięcia naruszenia prawa poprzez udzielenie żądanej informacji. Wobec upływu terminów właściwych do udzielenia tej informacji (będącej jednocześnie informacją publiczną) zawnioskował o potraktowanie tego pisma jako ostatecznego wezwania przed złożeniem skargi na bezczynność.

Pismem z dnia [...] maja 2017 r. (niepodpisanym i nieprzesłanym do wnioskodawcy) – mającym wraz z kserokopią odnalezionej dokumentacji technicznej stanowić odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji - wskazano, że na nieruchomości oznaczonej nr 6132/4 znajduje się przyłącz wodociągowy, sieć wodociągowa i kanalizacyjna. Poinformowano także, że w wyniku złożonego

[...] września 2013 r. wniosku, [...] września 2013 r. wydane zostały dla znajdującego się na niej budynku mieszkalnego warunki techniczne przyłączenia do zewnętrznej sieci wodociągowej. Dnia [...] września 2013 r. warunki te zostały odebrane oraz uiszczono opłatę w wysokości 50 zł brutto. Wskutek powyższego projektant wykonał projekt przyłącza wodociągowego, natomiast samo wykonanie projektu należało do inwestora. W dniu [...] października 2013 r. uiszczona została opłata za przyłączenie do urządzeń wodociągowych wg przyjętej stawki taryfowej w wysokości 658,05 zł brutto. Następnie inwestor wykonał przyłącz wodociągowy do budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr 6132/4. Końcowo wskazano, że wszystkie wymagane opłaty związane z przyłączeniem budynku do sieci wodociągowej zostały uiszczone.

Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. (przekazanym do Sądu przez organ

[...] września 2017 r.) A. L. – reprezentowany przez w/w pełnomocnika - złożył skargę na bezczynność A Sp. z o.o. w Ż. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej (w udzielonej na wezwanie Sądu pismem z dnia [...] listopada 2017 r. odpowiedzi Zakład poinformował, że skarga za pośrednictwem Poczty Polskiej wpłynęła 13 czerwca 2017 r., jednak koperta nie została zachowana).

Skarżący zarzucił naruszenie art. 13 ust. 1 i 2, art. 16 ust. 1 i art. 17 ustawy

o dostępie do informacji publicznej poprzez zignorowanie wniosku o jej wydanie

z dnia [...] lutego 2017 r. Wniósł o zobowiązanie Spółki do załatwienia sprawy

w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi; ustalenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; wymierzenie grzywny na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi przedstawiono przebieg postępowania w sprawie podkreślając, że żądana informacja stanowi informację publiczną a Spółka stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 5 i ust. 3 ustawy jest podmiotem zobowiązanym do jej udzielenia ponieważ wykonuje zadania publiczne i gospodaruje mieniem komunalnym należącym do Gminy [...].

W odpowiedzi na skargę działający za Spółkę pełnomocnik (radca prawny) - wniósł o umorzenie postępowania w zakresie bezczynności, stwierdzenie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny.

Wyjaśnił, że po otrzymaniu wniosku o udzielenie informacji z [...] lutego 2017 r. podjęto czynności mające na celu wyjaśnienie okoliczności będących jego przedmiotem, w tym odnalezienie stosownych dokumentów. Powyższe związane było nie tylko z koniecznością dokonania ustaleń faktycznych, ale także ustaleń

w zakresie stanu prawnego, tj. czy Zakład jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a jeżeli tak, czy wnioskowana informacja jest publiczną. Po dokonaniu właściwych czynności przygotowano datowany na [...] maja 2017 r. projekt pisemnej odpowiedzi wraz z kopią odnalezionej dokumentacji. W dalszej kolejności, [...] czerwca 2017 r. wpłynęła skarga A. L. na bezczynność w zakresie wniosku z [...] lutego 2017 r. Wówczas - wbrew dotychczasowemu przekonaniu - zorientowano się, że odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej nie została do niego wysłana. Jak wyjaśniono, do pomyłki doszło wskutek nieporozumienia pracowników Zakładu z pełnomocnikiem, któremu zlecono przygotowanie projektu odpowiedzi na wniosek. Zakład omyłkowo przygotował jeden egzemplarz odpowiedzi wraz z załącznikiem i zachował go w aktach sprawy, zamiast przesłać wnioskodawcy.

Po wyjaśnieniu omyłki Zakład "dokonując w istocie uwzględnienia skargi w trybie autokontroli z art. 54 § 3 P.p.s.a." niezwłocznie przygotował odpowiedź do wnioskodawcy (odpowiadającą treści pisma z [...] maja 2017 r.) i w następnym dniu po otrzymaniu skargi ([...] czerwca 2017 r.) wysłał skarżącemu datowaną na dzień

[...] czerwca 2017 r. odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej.

W ocenie organu informacja publiczna została tym samym skarżącemu udzielona,

a ewentualna bezczynność ustała po wniesieniu skargi, co uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Stwierdzono także, że brak jest rażącego naruszenia prawa, bowiem opóźnienie w udzieleniu informacji publicznej nie było wynikiem złej woli ani celowego czy zamierzonego działania A Sp. z o.o. w Ż., który niezwłocznie po otrzymaniu wniosku podjął czynności zmierzające do ustalenia okoliczności nim objętych i przygotowania pisemnej odpowiedzi (skierowanej ostatecznie pismem z [...] czerwca 2017 r.). Odnosząc się do wniosku o wymierzenie grzywny zwrócono uwagę, że nie zasługuje on na uwzględnienie, gdyż ewentualna bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

W nadesłanym do Sądu piśmie z dnia 22 listopada 2017 r. – wobec udzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej po wniesieniu skargi - pełnomocnik skarżącego zawnioskował o umorzenie postępowania sądowego

i zasądzenie od organu kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga

w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola sądu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Przedmiotem postępowania w rozpoznawanej sprawie jest bezczynność polegająca na nieudzieleniu skarżącemu informacji publicznej w zakresie znajdujących się na działce nr 6132/4 w Ż. instalacji wodnych (wodociągowych, kanalizacyjnych) oraz wydania kopii dotyczących ich dokumentów.

Wstępnie należy wyjaśnić, że skarżący mimo działania przez pełnomocnika, błędnie oznaczył w skardze organ który tej bezczynności miał się dopuścić,

tj. A Sp. z o.o. w Ż., zamiast Prezesa Zarządu tej Spółki. Błąd ten nie wpływa jednak na dopuszczalność skargi gdyż nie uniemożliwia nadania jej prawidłowego biegu (por. uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2006 r. I FSK 1040/05), zwłaszcza że odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji z dnia [...] czerwca 2017 r. została udzielona przez właściwy podmiot.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie w niej określonych. Zakres przedmiotowy informacji publicznej określa art. 6 ust. 1 tej ustawy, wymieniając rodzaje spraw, jakich może ona dotyczyć (nie jest to wyliczenie wyczerpujące, o czym świadczy zwrot "w szczególności"), obejmując m.in. informację o zasadach funkcjonowania i trybie działania osób prawnych samorządu terytorialnego w zakresie wykonywania zadań publicznych oraz sposobach przyjmowania i załatwiania spraw (pkt 3b i 3d), a także o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć (pkt 4a). Informacją publiczną jest zatem treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii, ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto walor informacji publicznej posiada treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do takiego organu lub podmiotu, związanych z nimi bezpośrednio poprzez ich wytworzenie bądź też przez nie niewytworzonych, lecz używanych przy realizacji przewidzianych prawem zadań.

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 4) u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są m.in. podmioty reprezentujące osoby prawne samorządu terytorialnego.

Mimo zatem że nie było to przez strony kwestionowane, w sprawie nie budzi wątpliwości, że Prezes A Sp. z o.o. w Ż. jest organem zobowiązanym do udzielania będącej w jego posiadaniu informacji publicznej oraz że taki charakter posiadały informacje żądane przez skarżącego.

Podkreślenia przy tym wymaga, że skarga na bezczynność organu

w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, gdyż zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p., przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie do decyzji

o odmowie udzielenia informacji publicznej (nie mają więc one zastosowania do pozostałych czynności podejmowanych w trybie u.d.i.p., które mają charakter czynności materialno - technicznych w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.).

Uznając w rozpoznawanej sprawie dopuszczalność skargi i skuteczność jej wniesienia należy wskazać, że stosownie do art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym niż

2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2).

Sposobami załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej w myśl w/w ustawy są zatem: udzielenie informacji, poinformowanie o braku możliwości jej udostępnienia albo wydanie decyzji odmownej (art. 16 ust. 1). Zaznaczenia wymaga, że załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie musi oznaczać przekazania żądanych informacji lub dokumentów. Zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p., obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej jest bowiem jedynie podmiot będący w posiadaniu takich informacji. Jeśli takich informacji lub dokumentów organ nie posiada, wówczas powinien odpowiedzieć na wniosek, wskazując powody braku możliwości udzielenia żądanych informacji czy dokumentów.

Pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej oznacza więc niepodjęcie - w terminie wskazanym w art. 13 ustawy - stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji, niewydanie decyzji

o odmowie jej udzielenia lub decyzji o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1).

W aktualnie obowiązującym stanie prawnym, zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

W rozpoznawanej sprawie Prezes A Sp. z o.o.

w Ż. będąc dysponentem żądanej informacji publicznej, w ustawowym

14-dniowym terminie liczonym od dnia doręczenia wniosku nie udzielił wnioskowanej informacji. Mimo przygotowania projektu odpowiedzi (oznaczonego datą [...] maja

2017 r.) nie została ona także udzielona po otrzymaniu pisma z dnia [...] kwietnia 2017 r. zatytułowanego jako "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", lecz dopiero w następstwie doręczenia Spółce 13 czerwca 2017 r. – skierowanej do WSA

w Rzeszowie - skargi na bezczynność w tym przedmiocie (nastąpiło to pismem oznaczonym datą 13 czerwca, wysłanym w dniu następnym, doręczonym pełnomocnikowi wnioskodawcy 19 czerwca 2017 r.).

Skutkuje to nie budzącym wątpliwości stwierdzeniem, że Prezes [...] w/w Spółki w myśl art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącego o udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej (pkt I wyroku).

Ponieważ po wniesieniu skargi informacja ta została wnioskodawcy udzielona, oznacza to, że w dacie orzekania przez Sąd organ ten nie pozostawał już w stanie bezczynności, w konsekwencji czego brak było podstaw do zobowiązania go - stosownie do art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. - do rozpatrzenia w określonym terminie wniosku o udostępnienie informacji. Nie można bowiem zobowiązać do rozpatrzenia wniosku, skoro informacja została już udzielona, chociażby z przekroczeniem przewidzianego do tego terminu.

Udzielenie informacji przed rozpoznaniem skargi na bezczynność nie zwalnia jednak sądu z obowiązku jednoczesnego stwierdzenia, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.).

Orzeczenie rażącego naruszenia prawa zastrzeżone jest dla najbardziej rażących przypadków długotrwałej i uporczywej bezczynności.

O ile Sąd akceptuje zawarte w odpowiedzi na skargę stwierdzenie, że opóźnienie zaistniałe w udzieleniu informacji publicznej samo w sobie nie było wynikiem złej woli ani celowego działania Spółki, nie podziela jednak stanowiska, że było to podyktowane koniecznością odnalezienia stosownych dokumentów niezbędnych do udostępnienia informacji oraz ustalenia, czy Zakład jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej oraz czy wnioskowana informacja spełnia to kryterium. Spółka od 2009 r. reprezentowana jest przez fachowego pełnomocnika (radcę prawnego), akta sprawy nie odzwierciedlają żadnych czynności w tym zakresie, a przytoczona argumentacja wskazuje, że została powołana wyłącznie na potrzeby postępowania sądowoadministracyjnego.

O ile jednak nawet przyjąć, że powyższe okoliczności faktycznie wystąpiły

i zachodziły rzeczywiste przeszkody do udostępnienia informacji na warunkach

o jakich mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż

w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku), to obowiązkiem Spółki stosownie do

ust. 2 tego artykułu było bezwzględne powiadomienie w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie udostępnienia informacji, nie dłuższym jednak niż

2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Z wymogu tego Spółka się nie wywiązała.

Jakkolwiek również mogło to wynikać z przypadku, nieudolną próbą udzielenia odpowiedzi na wniosek (niewysłanym pismem) nie wykorzystała także "dodatkowej szansy", jaką – mimo braku obowiązku poprzedzenia nim skargi – stworzyło otrzymane od wnioskodawcy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (pismo z dnia [...] maja 2017 r.). Świadczy to o ewidentnie wadliwej organizacji pracy

i funkcjonowania Spółki, w tym w tych obszarach jej działalności, które wiążą się

z realizacją obowiązków ustawowych, co trudno tłumaczyć jednostkowym uchybieniem lub przypadkiem. Przekłada się to w ocenie Sądu na zasadność stwierdzenia, że bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt II wyroku) i uzasadnia wymierzenie na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. Prezesowi [...] Sp. z o.o. w Ż. jako bezpośrednio odpowiedzialnemu za zaistniałą bezczynność i jej skutki grzywny w wysokości 300 zł (pkt III wyroku). Bezczynność w wyniku udostępnienia wnioskowanej informacji została już wprawdzie usunięta, niemniej z uwagi na charakter uchybień, grzywna ta ma przede wszystkim funkcję dyscyplinującą i prewencyjną, mającą na celu zapobieżenie w przypadku Spółki podobnym sytuacjom w przyszłości. Jej wysokość pozostaje przy tym adekwatna do wagi uchybień i nie jest nadmiernie represyjna, oscylując w jej dolnych granicach (przy maksymalnej wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim).

Bez znaczenia w rozpoznawanej sprawie, niemniej w kontekście stwierdzonego rażącego naruszenia prawa i związanej z tym grzywny spójny

ze stanowiącymi ich podstawę okolicznościami pozostaje fakt, że przy wpływie skargi do Spółki w dniu 13 czerwca 2017 r., do jej przekazania do Sądu doszło dopiero

19 września 2017 r. w następstwie złożonego przez skarżącego wniosku

o wymierzenie grzywny w związku z zaniechaniem przekazania skargi na bezczynność do Sądu (odrębne postępowanie w tym przedmiocie objęte jest

sygn. akt II SO/Rz 17/17).

O należnych skarżącemu od organu kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. (pkt IV wyroku). Na zasądzone koszty w łącznej wysokości 614 zł składa się wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł) ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (2x17 zł).

Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym, gdyż stosownie do art. 119

pkt 4 P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.