Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SO/Kr 26/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-05-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: Art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z wniosku J. P. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy p o s t a n a w i a oddalić wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Krakowie wpłynął wniosek J. P. o zwolnienie od kosztów sądowych, uzupełniony pismem z dnia 7 kwietnia 2011 r., w sprawie wniosku J. P. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy.

We wniosku skarżący oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód z tytułu pobieranego świadczenia emerytalnego wynosi 1.402,71 zł brutto.

W skład majątku skarżącego wchodzi dom o pow. 60 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 3,5 ha, w tym 0,7 ha stanowi las.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż jest osobą starszą (71 lat), schorowaną. Mieszka w budynku, w którym nie ma prądu, łazienki i c.o. Jedynym źródłem dochodu skarżącego jest emerytura, netto wynosząca 1178,47 zł. Gospodarstwo rolne nie przynosi żadnego dochodu. Miesięcznie na leki skarżący wydaje około 1000 zł. Przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie toczy się kilkanaście postępowań z jego skarg. Nie korzysta z pomocy rodziny ani opieki społecznej, wobec czego uiszczenie przez niego jakichkolwiek kosztów sądowych jest niemożliwe i zagraża życiu oraz zdrowiu.

W piśmie z dnia 7 kwietnia 2011 r., uzupełniającym wniosek, skarżący podał ogólnie, że koszty miesięcznego utrzymania domu i zakupu produktów żywnościowych wynoszą około 1.200 zł. Nie korzysta z pomocy opieki społecznej,

a gospodarstwo rolne nie przynosi żadnego dochodu. Nie otrzymuje w związku z tym żadnych dopłat unijnych. Do pisma skarżący dołączył odcinek pobieranego świadczenia emerytalnego, fakturę VAT za zakupione leki na kwotę 133,65 zł, rachunki za zioła na kwotę 6,20 i 35,25 zł., informację o cenie wizyty lekarskiej w wysokości 170 zł, dowód pobrania od niego kwoty 240 (nieokreślony odbiorca i cel pobrania) i informację o cenie suplementu [...] 220 zł.

Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2011r. sygn. akt III SO/Kr 26/10 Referendarz Sądowy oddalił wniosek J. P. o zwolnienie od kosztów sądowych ze względu na niewykazanie przez skarżącego niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania. Podane przez niego koszty rzędu 126,94 zł na leki nie są kosztami stałymi a ponadto skarżący jest właścicielem nieruchomości.

Postanowienie zostało doręczone J. P. w dniu 02.05.2011r. a w dniu 09.05.2011r. skarżący wniósł sprzeciw od tego postanowienia.

J. P. zarzucił w/w postanowieniu błąd w ustaleniach faktycznych, gdyż na leki wydał kwotę 133,65 zł, a nie jak podała Referendarz Sądowa 126,94 zł. Ponadto wydatki te są wydatkami stałymi wbrew twierdzeniu Referendarz i nie były jedynymi wydatkami wykazanymi w aktach. Zarzucił również oparcie odmowy przyznania prawa pomocy na okoliczności, że jest właścicielem nieruchomości skoro sądy administracyjne niejednokrotnie w orzeczeniach wskazywały, że okoliczność ta sama w sobie nie może być przeszkodą do przyznania prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek J. P. o zwolnienie od kosztów sądowych nie podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), natomiast w zakresie częściowym, gdy nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).

W niniejszej sprawie przyznanie prawa pomocy J. P. rozpatrywane jest pod kątem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.

Należy zauważyć, że instytucja prawa pomocy ma zatem charakter wyjątkowy i jest stosowana wobec osób o bardzo trudnej sytuacji materialnej, czyli takich, które ze względu na okoliczności życiowe są pozbawione jakichkolwiek środków do życia lub środki te są tak bardzo ograniczone, że wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych.

Sytuacja materialna wnioskodawcy stanowi jedyną podstawę faktyczną udzielenia prawa pomocy a ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy. Dlatego zgodnie z art. 252 § 1 p.p.s.a wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać m.in. oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach.

W rozpoznawanej sprawie J. P. nie udowodnił w ocenie Sądu okoliczności, które przemawiałyby za przyznaniem mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, mając również na uwadze fakt, że J. P. uzupełnił wniosek o prawo pomocy składając dodatkowe oświadczenie o stanie majątkowym i posiadanych obciążeniach pismem z dnia 07.04.2011r.

Bezsprzecznie J. P. osiąga miesięcznie dochód w wysokości 1178,47 zł netto tytułem świadczenia emerytalnego z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest właścicielem domu o powierzchni 60 m kw oraz mieszkania o powierzchni 8 m kw a także nieruchomości rolnej o powierzchni 3,56 ha. O ile uznać należy, że dochód został przez skarżącego udokumentowany to rodzaj obciążeń i wysokość wydatków nie została rzetelnie

i w sposób wiarygodny przez niego przedstawiona. Podnosi on bowiem we wniosku ogólnie, że kwota wydatków na utrzymanie domu i na leki wynosi ok. 1000 zł. Pomimo, że skarżący został zobowiązany do przedstawienia aktualnych faktur i rachunków kosztów miesięcznego utrzymania, tego rodzaju dokumentów nie przedstawił. Jedynymi dowodami na piśmie, które przedstawił są faktura za leki z marca 2011r. na kwotę 133,65 zł i rachunki za tran (35,25 zł) i zioła (6,20 zł).

Z sumy tych wydatków wynikałoby, że koszty utrzymania domu sięgają miesięcznie ponad 800 złotych, co w przypadku osoby samotnie gospodarującej wymaga szczególnych potrzeb gospodarstwa, których skarżący nie wykazał. Co więcej,

w piśmie z 7.04.2011r. twierdzi, że kwota, którą przeznacza na utrzymanie domu

i żywność wynosi 1200 zł. Jest to kwota wyższa niż otrzymywana emerytura. Skarżący, twierdząc, że ponosi wyższe wydatki niż uzyskiwane dochody nie wskazuje jednocześnie na źródła pokrycia tych wydatków, a wręcz twierdzi , że nie uzyskuje żadnej pomocy z opieki społecznej ani też od innych osób. Okoliczność ta wskazuje na nieścisłość w przedstawionym obrazie sytuacji materialnej. Sąd nie wziął przy tym pod uwagę nieczytelnego dowodu pobrania opiewającego na kwotę 240 zł, gdyż nie wynika z tego dokumentu cel pobrania jak i odbiorca. Jest on nieczytelny. Informacja o kwocie suplementu [...] również nie stanowi dowodu obciążenia skarżącego, jest to jedynie informacja o cenie.

Sąd ma również na uwadze, że przed tutejszym Sądem toczy się kilkanaście postępowań zainicjowanych przez J. P., w których zobowiązany został do opłacenia skarg, niemniej jednak Sąd zauważa, że fakt ten sam w sobie nie może przesadzać o prawie skarżącego do zwolnienia od kosztów czy ustanowienia adwokata. W niniejszej sprawie w świetle niewykazania przez J. P. w żaden sposób, że nie może ponieść pełnych kosztów postępowania – okoliczność prowadzenia przez Sąd większej ilości postępowań byłaby jedynym motywem przyznania prawa pomocy. Okoliczność ta ma co prawda ostatecznie wpływ na zdolność finansową skarżącego, niemniej jednak musi zostać rozpoznana w świetle tego, co skarżący zdołał udowodnić.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a oddalił wniosek J. P., uznając, że nie wykazał by nie był w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie

i rodziny.