Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-08-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6124 Uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii
Hasła tematyczne: Uprawnienia do wykonywania zawodu
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 ust. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 1629
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Protokolant referent Julia Murawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2017 r. sprawy ze skargi R.N. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary upomnienia oddala skargę


UZASADNIENIE

R. N. (dalej też jako "strona", skarżący") złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Geodety Kraju z [...] listopada 2016 r. nr [...], który po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary upomnienia.

Jako podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, z póżn. zm.) oraz art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1629), zwanej dalej też "P.g.k." - w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 2015 r., w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r. poz. 897) oraz art. 46a ust. 1 pkt 1 P.g.k.

Zaskarżona decyzja została podjęta w następującym stanie faktycznym i prawnym:

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B., zwany dalej "WINGiK" w B. otrzymał 10 kwietnia 2014 r. wniosek Wójta Gminy Z. o zbadanie zgodności z przepisami prawa wykonania przez geodetę uprawnionego R. N., pracy geodezyjnej dotyczącej wyznaczenia punktów granicznych wspólnych dla działek ewid. nr [...] i [...].

WINGiK w B. ustalił, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, w tym wyjaśnień geodety uprawnionego R. N., że działał on na zlecenie właściciela działek ewid. nr [...] i [...] i w dniu 7 października 2013 r. zgłosił w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w L. pracę geodezyjną: wyznaczenie punktów granicznych nieruchomości, oznaczonej jako działki ewid. nr [...] i [...] – obie położone w obrębie Z., gm. Z. - z działką ewid. nr [...] (droga). Zgłoszenie zostało zaewidencjonowane pod nr [...] (KERG [...]). Organ ustalił, że dane opisujące położenie punktów granicznych ww. działek zawarte są w dokumentacji znajdującej się w powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, prowadzonym przez Starostę L.:

wykonanego w latach 1960-1962 pomiaru do celów klasyfikacji gleboznawczej gruntów wsi Z. (KERG [...]),

wykonanego w 1983 r. podziału działki ewid. nr [...] na działki ewid. nr [...] i [...] (KERG [...]),

wykonanej w latach 2001 – 2003 modernizacji operatu ewidencji gruntów oraz aktualizacji mapy zasadniczej obrębu Z. (KERG [...]),

i nie są spójne.

Organ ustalił, że rozbieżność danych w przedstawieniu granicy wspólnej działek ewid. nr [...] i [...] z działką ewid. nr [...] (droga) wynosi od ok. 2 do 3 m. Rozbieżność powstała z odmiennie przyjętych danych, w trakcie opracowania w 1983 r. podziału działki ewid. nr [...], w odniesieniu do danych pierwotnych, wykazanych w dokumentacji (KERG [...]). Na szkicu zawierającym projekt podziału działki ewid. nr [...] pominięty został punkt graniczny wspólny dla tej działki i działki ewid. nr [...], który jest uwidoczniony na szkicu pomiaru do celów klasyfikacji gleboznawczej gruntów, (KERG [...]). Dokumentacja powstała w wyniku realizacji pracy geodezyjnej przez geodetę uprawnionego R. N., (KERG [...]) skompletowana w operat techniczny, została włączona w dniu 20 listopada 2013 r. do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzonego przez Starostę L.. Następnie, w dniu 3 grudnia 2013 r. zostały wprowadzone zmiany w części graficznej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu Z., gm. Z. dotyczące punktów granicznych wyznaczających granicę wspólną działek ewid. nr [...] i [...] z działką ewid. nr [...] (droga), które geodeta uprawniony R. N. oznaczył na szkicu wyznaczenia punktów granicznych jako nr 17, 4 i 12. Z treści dokumentacji powstałej w wyniku wykonania pracy geodezyjnej (KERG [...]) wynika, że w oparciu o odszukane punkty osnowy geodeta wyznaczył położenie punktów granicznych na szkicu , gdzie oznaczył numerami:

17 (oznaczony dotychczas w bazie danych operatu ewidencji gruntów i budynków numerem [...]) - wspólny dla działek oznaczonych numerami: [...] (droga wiejska), [...] i [...], który został zastabilizowany znakiem betonowym z butelką, jako podcentr,

4 (niewykazany dotychczas w bazie danych operatu ewidencji gruntów i budynków) - wspólny dla działek oznaczonych numerami: [...] (droga) i [...], który został zastabilizowany znakiem betonowym z butelką jako podcentr,

12 (oznaczony dotychczas w bazie danych operatu ewidencji gruntów i budynków numerem [...]) - wspólny dla działek oznaczonych numerami: [...] (droga), [...] i [...], który został zastabilizowany znakiem betonowym z butelką, jako podcentr,

13 (oznaczony dotychczas w bazie danych operatu ewidencji gruntów i budynków numerem [...]) - wspólny dla działek oznaczonych numerami: [...] i [...], którego położenie zostało zamarkowane palem drewnianym.

W związku z powyższym, WINGiK w B. zarzucił geodecie uprawnionemu R. N., iż do wyznaczenia położenia punktów granicznych (nr 17, 4 i 12), przyjął dane opisujące położenie punktów granicznych, zawarte w dokumentacji pomiaru do celów klasyfikacji gleboznawczej gruntów wsi Z. - niezgodne z danymi wykazanymi w operacie ewidencji gruntów i budynków, co stanowi naruszenie art. 39 ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Takie postępowanie geodety uprawnionego R. N., przyczyniło się do wywołania sporu granicznego między właścicielem działki ewid. nr [...] a właścicielem działki ewid. nr [...] (droga) i do wniesienia, przez Wójta Gminy Z., interwencji do WINGiK w B.

WINGiK w B. wskazał także, że na sporządzonym szkicu granicznym geodeta uprawniony R. N. nie zamieścił wymaganych elementów takich jak: dane określające położenie wyznaczonych punktów granicznych, w odniesieniu do granic działek ewidencyjnych i trwałych szczegółów terenowych, co stanowi naruszenie przepisów § 30 ust. 4 pkt 12 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. Nr 263, poz. 1572).

WINGiK w B. poinformował także, że odrębnym pismem skierowanym do Starosty L. zwrócił uwagę na naruszenie obowiązku zachowania należytej staranności i wnikliwości w trakcie kontroli przeprowadzonej w trybie określonym przepisami § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz. U. Nr 78, poz. 837), dotyczącej sporządzonej przez geodetę uprawnionego dokumentacji z wykonania pracy geodezyjnej (KERG [...]). Jednocześnie, w związku ze stwierdzonymi rozbieżnościami w zakresie danych ujawnionych w operacie ewidencji gruntów i budynków, WINGiK w B., zobowiązał Starostę L. do przeprowadzenia weryfikacji zapisów w tym operacie - celem doprowadzenia do zgodności i spójności danych graficznych i opisowych, dotyczących działek ewid. nr [...] i [...] oraz działki ewid. nr [...] (droga) z danymi zawartymi w dokumentacji źródłowej.

Główny Geodeta Kraju, po zapoznaniu się z treścią wniosku WINGiK w B. z 17 grudnia 2014 r. oraz z materiałem dowodowym, zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie naruszenia art. 42 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, z prośbą o przedstawienie swojego stanowiska w sprawie.

R. N., kilkukrotnie skorzystał z powyższego uprawnienia w pismach z 21 grudnia 2014 r., 2 i 20 stycznia 2015 r., 29 grudnia 2015 r. i 24 lutego 2016 r. Zwrócił się w ww. pismach m. in. z prośbą o odstąpienie od wymierzenia kary z zakresu odpowiedzialności zawodowej dotyczącej wykonanej pracy geodezyjnej w miejscowości Z.; wniósł też o umorzenie wszczętego postępowania dyscyplinarnego, ponieważ zarzucane nieprawidłowości w wykonanej pracy nie mają pokrycia w zebranym materiale dowodowym. Według niego, pracę geodezyjną (KERG [...]) wykonał prawidłowo, zgodnie z dokumentacją geodezyjną otrzymaną z PODGiK w L. i otrzymanymi warunkami technicznymi oraz zgodnie z posiadaną wiedzą geodezyjną. Punkty graniczne wyznaczył w oparciu o dokumenty źródłowe z 1962 r. (KERG [...]), na podstawie których została założona ewidencja gruntów wsi Z. i były one zgodne ze stanem na gruncie - granica pokrywała się z miejscem ogrodzenia, istniejącego przed rozbiórką, a następnie wyraźną miedzą. Podkreślił również, że nie naruszył art. 39 ust 5 P.g.k., ponieważ wyznaczone punkty graniczne zostały wcześniej ujawnione w ewidencji gruntów. W 1962 r. na terenie miejscowości Z., wykonano pomiary geodezyjne w celu założenia operatu ewidencji gruntów. Podczas tych pomiarów m. in. ustalono i pomierzono granice działek. Na podstawie sporządzonych szkiców polowych z pomiaru granic działek (punktów granicznych), sporządzono pierworys mapy ewidencyjnej, obliczono powierzchnię działek, a następnie sporządzono rejestry oraz inne dokumenty, składające się na operat ewidencji gruntów. Sporządzony operat został wyłożony do wglądu zainteresowanym stronom, zatwierdzony i włączony do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr KERG [...]. Operat ten wciąż obowiązuje. Na terenie miejscowości Z. nie była wykonywana modernizacja ewidencji, nikt nie zmienił matematycznego opisu punktów granicznych (wyznaczonych w ramach wykonanej pracy geodezyjnej KERG [...]). Jego zdaniem, szkice polowe z pomiaru granic działek w 1962 r. są elementem składowym operatu ewidencji gruntów i stanowią dokument źródłowy do wyznaczenia punktów granicznych w pracy geodezyjnej (KERG [...]). Jako niezasadne uznał twierdzenie WINGiK w B., by wyznaczone zostały punkty graniczne nie zostały ujawnione wcześniej (uprzednio) w operacie ewidencji gruntów.

Przy piśmie z 20 stycznia 2015 r., załączył pismo z 15 stycznia 2015 r. Naczelnika Wydziału Geodezji, Kartografii, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami w Starostwie Powiatowym w L., który go poinformował o opracowaniach geodezyjnych na obszarze wykonywanej w 2001r. pracy geodezyjnej w tym o opracowaniu pod nazwą "Modernizacja operatu ewidencji gruntów", (KERG [...]). W ramach tego opracowania wykonano prace geodezyjne, które obejmowały: inwentaryzację i renowację poziomych osnów geodezyjnych, aktualizację mapy zasadniczej i sporządzenie jej w formie cyfrowej, aktualizację użytków i obliczenie stanu władania na podstawie szkiców polowych z lat 1960-62, szkiców polowych z operatów podziałowych i rozgraniczeniowych. W wyniku wykonania tych prac powstała numeryczna mapa zasadnicza, numeryczna mapa ewidencyjna i zarys pomiarowy. Część opisowa operatu ewidencji gruntów została zmieniona tylko w zakresie zmienionych użytków. Mimo obliczonych analitycznie powierzchni działek nie ujawniono ich w części opisowej (w rejestrze gruntów) i nie przeprowadzono procedur przewidzianych przy kompleksowej modernizacji ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z przepisami obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr. 38, poz. 454, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem w sprawie ewidencji gruntów i budynków". Poinformował, że nie wykładano sporządzonej cyfrowej mapy ewidencyjnej do wglądu zainteresowanym. Nie wydawano decyzji zatwierdzającej zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków, za wyjątkiem decyzji zatwierdzającej zmiany w gleboznawczej klasyfikacji gruntów. Powołując się na § 58 ww. rozporządzenia wskazał, że były to działania modernizacyjne wyłącznie w celu unowocześnienia techniki prowadzenia ewidencji, do których nie miały zastosowania przepisy § 56, dotyczące procedur wymaganych przy kompleksowej modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Mapy analogowe zastąpiono zbiorami komputerowymi i poprawiono dostępność do danych ewidencyjnych.

Główny Geodeta Kraju zwracał się do WINGiK w B. o ustosunkowanie się do przedstawianych przez stronę argumentów.

W odpowiedzi z 6 lutego 2015 r. WINGiK w B. wskazał m. in., iż dane powstałe z opracowania w 1983 r. projektu podziału działki ewid. nr [...], w tym także opis granicy wspólnej z działką [...] (droga), zostały ujawnione w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu Z.. Taki stan był ujawniony w chwili wykonywania pracy wyznaczenia punktów granicznych przez geodetę uprawnionego R. N. Dane te zostały opracowane numerycznie w latach 2001-2003 w ramach opracowania "Modernizacja operatu ewidencji gruntów" (KERG [...]). Natomiast geodeta R. N., przyjął do zakwestionowanej pracy geodezyjnej (KERG [...]), dane opisujące położenie punktów granicznych zawarte w dokumentacji (KERG [...]) - niezgodne z danymi wykazanymi w operacie ewidencji gruntów i budynków. WINGiK w B. zaznaczył, iż zmiana oznaczenia działki nr [...] na nr [...] nastąpiła w 1995 r. w wyniku sporządzenia nowych arkuszy analogowych map ewidencji gruntów i budynków. Operat techniczny został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i istniało domniemanie, że operat ten został sporządzony z należytą starannością zgodnie z zasadami współczesnej wiedzy technicznej i obowiązującymi przepisami prawa, zatem konieczne było skuteczne przeprowadzenie przeciwdowodu wobec procedury i dokumentów przyjęcia operatu do zasobu.

WINGiK w B. wskazał, że wydanie decyzji z zakresu odpowiedzialności zawodowej, zgodnie z orzecznictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jest możliwe tylko po uprzednim jednoznacznym podważeniu przeprowadzonej uprzednio kontroli w sposób i na zasadach dowodowych adekwatnych do urzędowego charakteru tej kontroli i związanych z nią domniemań co do prawidłowości sporządzonego opracowania. Przyjęcie dokumentacji do zasobu oznacza, że opracowanie to odpowiada wymogom przestrzegania wykonywania prac, osiągnięcia wymaganych dokładności oraz zgodności opracowania ze standardami technicznymi dotyczącymi geodezji.

Główny Geodeta Kraju zwrócił się pismem z 8 maja 2015 r. do WINGiK w B. o przekazanie dokumentacji z powtórnej kontroli operatu technicznego wykonanej pracy geodezyjnej (zarejestrowanej pod nr KERG [...]), stanowiącej przeciwdowód w stosunku do kontroli przeprowadzonej przed przyjęciem tego operatu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz o ustosunkowanie się do wykazanych w protokole nieprawidłowości.

W odpowiedzi, WINGiK w B., przy piśmie z 24 września 2015 r., przekazał dokumentację z powtórnej kontroli operatu technicznego (KERG [...]), przeprowadzonej przez pracowników Wojewódzkiej Inspekcji Geodezyjnej i Kartograficznej działających w imieniu WINGiK w B.. Jej zakres był taki sam jak zakres kontroli przeprowadzonej przez Starostę L. przed przyjęciem operatu technicznego (KERG [...]) do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Ustalił, że powtórna kontrola dokumentacji z wykonania pracy geodezyjnej (KERG [...]) potwierdziła nieprawidłowości wykazane przez WINGiK w B. we wniosku z 17 grudnia 2014 r. W protokole kontroli technicznej wskazano m. in., że geodeta uprawniony R. N.:

w treści sporządzonego szkicu podstawowego nie ujawnił rozbieżności danych opisujących granicę wspólną działki ewid. nr [...] z działką ewid. nr [...], które zawiera dokumentacja udostępniona przez PODGiK L. na potrzeby wykonania przedmiotowej pracy geodezyjnej;

zmodyfikował dane do wyznaczenia punktów nr 902, 957 i 961 uzyskane z PODGiK w L. wyznaczając odpowiednio punkty nr 12, 13 i 17 oraz obliczył dane do wyznaczenia punktu nr 4, niewykazanego w bazie danych ewidencji gruntów, gdy art. 39 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne przewiduje możliwość wyznaczenia punktów granicznych ujawnionych uprzednio w ewidencji gruntów i budynków; dane do wyznaczenia współrzędnych punktów granicznych nr 4, 12 i 17 geodeta uprawniony R. N. obliczył na podstawie danych zawartych w dokumentacji (KERG [...]);

operat techniczny (KERG [...]) nie zawiera wykazu zmian danych ewidencyjnych - zgodnie z wymogami § 85 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków; dokumentacja geodezyjna i kartograficzna, określająca dane ewidencyjne przyjmowana do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego powinna zawierać wykaz zmian danych ewidencyjnych, którym mowa w § 46 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 tego rozporządzenia;

zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu Z. wprowadzone w dniu 3 grudnia 2013 r. nr [...] w zakresie punktów granicznych nr 17, 4 i 12 - wyznaczających granicę wspólną działek ewid. nr [...] i [...] z działką ewid. nr [...] - zostały wprowadzone w trybie czynności materialno-technicznych tj. z naruszeniem § 36 i 46 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, które określają, że z urzędu wprowadza się zmiany wynikające m. in. z opracowań geodezyjnych i kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych.

Przy piśmie z 24 września 2015 r. WINGiK w B. przekazał do Starosty L. protokół kontroli dokumentacji wykonanej przez stronę (KERG [...]) i działając w ramach uprawnień określonych w art. 40 ust. 3a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne polecił wyłączenie z bieżącego udostępniania tej dokumentacji oraz wycofanie zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu Z., wprowadzonych w dniu 3 grudnia 2013 r. nr [...], w zakresie dotyczącym punktów granicznych nr 17, 4 i 12 - wyznaczających granicę wspólną działek ewid. nr [...] i [...] z działką ewid. nr [...] oraz doprowadzenia do zgodności części graficznej i opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu Z. w zakresie danych dotyczących ww. działek.

W odpowiedzi Starosta L. w piśmie z 9 października 2015 r. poinformował WINGiK w B., iż znajdujący się w zasobie PODGiK operat techniczny (KERG [...]) został wyłączony z bieżącego udostępniania. Klauzula tej treści została umieszczona w rejestrze operatów prowadzonym w formie informatycznej, jak również w formie pisemnej, na stronie tytułowej operatu. W celu wycofania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu Z., wprowadzonych w dniu 3 grudnia 2013 r., w zakresie położenia punktów granicznych 17, 4 i 12 - poinformował, iż zostało w tej sprawie wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne.

Strona, ustosunkowując się do protokołu kontroli technicznej, w piśmie z 1 października 2015 r. skierowała uwagi do WINGiK w B. oraz do wiadomości Głównego Geodety Kraju podnosząc m. in., że:

wypis z części graficznej ewidencji gruntów dla działki ewid. nr [...] otrzymał w celu jedynie rozliczenia użytków i klas w tej działce, jeżeli byłaby taka potrzeba, natomiast współrzędne graniczne miał obowiązek liczyć analitycznie w oparciu o dane źródłowe (ze szkiców granicznych). Zarzut nie wykonania wykazu zmian danych ewidencyjnych, pomimo zmodyfikowania danych do wyznaczenia punktów nr 12, 13, 17, jest nieuzasadniony. Współrzędne tych punktów zostały obliczone zgodnie z jedynymi danymi źródłowymi i takie powinny być przyjęte do ewidencji gruntów i budynków. Dane dotyczące punktów granicznych ujawnione w cyfrowej mapie ewidencji gruntów i budynków - przed wykonaniem przedmiotowej pracy geodezyjnej - nie miały mocy prawnej. Dane do punktów granicznych działki ewid. nr [...],[...] i [...] znajdują się na szkicach sprzed opracowania mapy numerycznej, a nie w trakcie jej prowadzenia.

wyznaczenie punktów granicznych działki ewid. nr [...] i [...] wykonane zostało na podstawie danych ujawnionych uprzednio w ewidencji gruntów i budynków wsi Z.. W części opisowej brak jest danych do wyznaczenia położenia punktów granicznych, natomiast w części graficznej, obowiązuje nadal analogowa mapa ewidencji gruntów, założona w skali 1:5000, którą zastąpiono mapą numeryczną, nigdy nie zatwierdzoną stosowną decyzją. Mapa numeryczna wsi Z. miała na celu wyłącznie unowocześnienie techniki prowadzenia ewidencji. Na analogowej mapie na spornym odcinku brak jakichkolwiek poprawek, skreśleń, itp. Mapa analogowa wykonana została przy wykorzystaniu, między innymi szkicu nr [...] - pomiar do celów klasyfikacji gleboznawczej wsi Z. (KERG [...]).

Główny Geodeta Kraju ww. pismo strony z 1 października 2015 r. przekazał do WINGiK w B., celem ustosunkowania się do podniesionych w nim kwestii i zgłoszonych uwag.

W odpowiedzi, WINGiK w B. podtrzymał dotychczasowe stanowisko oraz przekazał kopię odpowiedzi Starosty L. na zalecenia zawarte w piśmie WINGiK w B. z dnia 24 września 2015 r.

R. N., w pismach z 29 grudnia 2015 r. i 24 lutego 2016 r. zwrócił się do Głównego Geodety Kraju o uwzględnienie przy podjęciu ostatecznej decyzji, że:

obiekt Z. nie posiada wykonanej modernizacji operatu ewidencji gruntów;

pismem z 9 listopada 2005 r. Główny Geodeta Kraju polecił wykonawcom prac geodezyjnych, aby wyznaczając punkty graniczne nie opierać się wyłącznie o współrzędne z mapy numerycznej. Wykonana mapa numeryczna wsi Z. to tyko zmiana nośnika mapy i nie ma nic wspólnego z nazwą "mapą numeryczną";

w piśmie WINGiK w B. powołał się na § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, a na dzień włączenia dokumentacji do zasobu przepis ten dotyczył zakładania ewidencji gruntów, a nie jej prowadzenia, co rozszerzono w terminie późniejszym i wprowadzono nową treść § 45;

- zgodnie z § 83 ww. rozporządzenia do czasu wykonania modernizacji zachowują swoją ważność dane ewidencyjne uwidocznione w ewidencji prowadzonej przed wejściem w życie tego rozporządzenia;

- praca geodezyjna (KERG [...]) została wykonana prawidłowo, zgodnie z danymi ewidencji gruntów (mapa analogowa jest zgodna z dokumentacją pomiarową z lat sześćdziesiątych). Po podziale działki ewid. nr [...] w 1983 r. na tę mapę została wkartowana granica między działkami ewid. nr [...] i [...]. Granica z drogą na tym odcinku została bez zmian. Powołanie się przez WINGiK w B. wyroku WSA w Gliwicach z dnia 31 lipca 2013 r. jest chybiony, dotyczy bowiem zmiany na obowiązującej mapie analogowej, która powstała po scaleniu gruntów danego obrębu. W przypadku zakwestionowanej pracy geodezyjnej (KERG [...]) chodzi o mapę numeryczną której nie ma (brak decyzji zatwierdzającej).

Główny Geodeta Kraju pismem z 4 marca 2016 r. poinformował o zakończeniu postępowania wyjaśniającego i możliwości wypowiedzenia się co do całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, z czego strona nie skorzystała.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] Główny Geodeta Kraju po rozpatrzeniu wniosku WINGiK w B. z dnia 17 grudnia 2014 r. udzielił upomnienia geodecie uprawnionemu Panu R. N.

R. N. pismem złożonym osobiście, jak i poprzez pełnomocnika wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy, uchylenie decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. i umorzenie postępowania w sprawie udzielenia upomnienia. Podniósł m.in., że do dzisiaj Starosta L. nie wykonał procedury modernizacji ewidencji wsi Z. zgodnie z art. 24a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, stąd z bazy danych operatu ewidencyjnego nie wolno było mu wydawać współrzędnych punktów granicznych obliczonych w operacie pod nazwą "modernizacja operatu ewidencji gruntów dla obrębu Z." - do czasu spełnienia wymogów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Wskazał m.in., że w wyniku wykonanej pracy geodezyjnej (KERG [...]) nie powstał żaden spór graniczny.

Powyższe pismo z 14 maja 2016 r. oraz jego uzupełnienie z 25 lipca 2016 r. zostały, przy piśmie przewodnim Głównego Geodety Kraju przekazane celem ustosunkowania się do podniesionych w nim kwestii i zgłoszonych uwag. Jednocześnie zwrócono się z prośbą o przekazanie dowodu na potwierdzenie ujawnienia w 1983 r. w operacie ewidencji gruntów stanu wg. operatu technicznego podziału nieruchomości stanowiącej działkę ewid. nr [...] położoną w obrębie Z., gm. Z. (KERG [...]), gdzie zmieniono przebieg jej granicy w odniesieniu do danych pierwotnych, wykazanych w dokumentacji (KERG [...]), pomijając sporny punkt, oznaczony nr 4, przez geodetę uprawnionego R. N., na szkicu wyznaczenia punktów granicznych w operacie technicznym (KERG [...]).

WINGiK w B. w odpowiedzi z 20 lipca 2016 r. oraz z 17 sierpnia 2016 r. nr [...] podtrzymał swoje ustalenia i przekazał kopię dokumentacji zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków nr [...].

Pismem z 12 września 2016 r. Główny Geodeta Kraju zawiadomił stronę o zakończeniu postępowania wyjaśniającego w drugiej instancji i uprawnieniach do wypowiedzenia się co do całości zgromadzonego materiału dowodowego, możliwości zapoznania się z aktami sprawy, z czego strona nie skorzystała.

Główny Geodeta Kraju po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2016 r. dotyczącą udzielenia geodecie kary upomnienia. Stwierdził, że udowodnione zostało naruszenie art. 42 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Głównym powodem zaistniałych nieprawidłowości w pracy geodety była nieumiejętność zastosowania przepisów prawa do zaistniałej faktycznej sytuacji. Ocenił, że geodeta uprawniony R. N. we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przedstawił nowych faktów i dowodów, które podważałyby ustalenia poczynione w postępowaniu administracyjnym przeprowadzonym w pierwszej instancji. Uznał, że podnoszone kwestie nie wnoszą nowych okoliczności w sprawie i stanowią polemikę z ustaleniami przedstawionymi we wniosku WINGiK w B. z dnia 17 grudnia 2014 r. Jednoznacznie z nich wynika, że w ewidencji gruntów i budynków obrębu Z. założonej w 1962 r., w dniu 5 września 1983 r. wprowadzona została zmiana (nr dowodu zmian [...]), wynikająca z aktu notarialnego Rep. [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 1983 r., który został zawarty w następstwie dokonanego podziału działki ewid. nr [...]. W związku z wprowadzoną zmianą w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu Z. ujawnione zostały odmienne od dotychczasowych dane opisujące przebieg granicy wspólnej działek ewid. nr [...] i [...] z działką ewid. nr [...] (droga gminna), które zmodyfikowane zostały w opracowaniu tego podziału pominięciem punktu granicznego, oznaczonego później numerem 4 w dokumentacji sporządzonej przez geodetę uprawnionego R. N.

Ocenił, jako nie mające dla rozstrzygnięcia sprawy znaczenia rozważania strony dotyczące poprawności działania organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków, odnoszące się do modernizacji tej ewidencji w latach 2001-2003, gdyż opisany wyżej stan nie uległ dalszym zmianom.

Podkreślił, że geodeta uprawniony w postępowaniu o wyznaczenie punktów granicznych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków nie może ponownie ustalać, wprowadzać dodatkowych ani tym bardziej zmieniać położenia punktów granicznych ujawnionych w tej ewidencji, a powinien jedynie wyznaczone z ewidencji punkty ponownie pomierzyć i obliczyć ich współrzędne, zgodnie z obecnie obowiązującymi standardami. Jeżeli w istniejącej ewidencji gruntów i budynków jest błąd, to błąd ten należy najpierw poprawić w trybie przepisów właściwych dla prowadzenia ewidencji gruntów i budynków, a po wprowadzeniu przez starostę zmian do ewidencji przystąpić do czynności wyznaczenia punktów granicznych poprawnie ujawnionych w tej ewidencji.

Podkreślił również, że przyjęcie do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nieprawidłowo wykonanej pracy geodezyjnej i wprowadzenie na jej podstawie zmian do ewidencji gruntów i budynków nie może być podstawą sankcjonującą błędy w postępowaniu i dlatego słusznie WINGiK w B. spowodował wyłączenie z bieżącego udostępniania operatu sporządzonego przez geodetę uprawnionego R. N., oraz zlecił Staroście L. anulowanie wprowadzonych w ewidencji gruntów i budynków zmian.

Podkreślił, że w wysłanych do stron przez geodetę uprawnionego R. N., zawiadomieniach o czynnościach wyznaczenia punktów granicznych z dnia 8 października 2013 r. jest wyraźne żądanie, że "przedstawiciel powinien mieć ze sobą wszelkie dokumenty, które posłużyć mogą do prawidłowego ustalenia położenia punktów granicznych", co nie powinno mieć miejsca, gdyż geodeta mógł punkty wyznaczyć wyłącznie według danych z ewidencji gruntów. Żadne negocjacje ani inne ,,dokumenty" nie mogą być brane pod uwagę. Strony niezadowolone zgodnie z art. 39 ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w nawiązaniu do art. 39 ust. 1 mogą jedynie wystąpić do sądu o rozstrzygnięcie co do poprawności wyznaczenia tych punktów.

Organ podtrzymał również stanowisko co do wykonania stabilizacji punktów granicznych wyznaczonych w wyżej opisanym trybie bezpodstawnie, przedstawione w decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r., tym bardziej że brak było zgody jednej ze stron (przedstawiciela gminy) na jej wykonanie.

Przyznał, co podnosiła strona, że w dacie wykonania opracowania (KERG [...]) nie obowiązywały jeszcze zmienione przepisy § 39 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, jednakże w postępowaniach administracyjnych oraz w praktyce dopuszczona była stabilizacja takich punktów w przypadku pisemnej zgody wszystkich zainteresowanych stron co później znalazło odbicie w nowej redakcji § 39 tego rozporządzenia.

Stwierdził, że geodeta uprawniony powinien umieć zastosować przepisy prawa. Przy zgłaszaniu prac geodezyjnych ma on ustalić i nazwać asortyment przewidziany w przepisach dotyczących zgłaszania prac, natomiast przedmiotowa praca określona została jednoznacznie w art. 39 ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i we wszystkich dokumentach (zawiadomieniach stron, protokołach itp.) powinna być przez geodetę uprawnionego poprawnie nazywana.

Nie jest przedmiotem niniejszego postępowania sprawa wyciągnięcia konsekwencji w stosunku do innych geodetów, którzy w innych terminach, zdaniem strony, popełniali błędy przy wykonywaniu prac geodezyjnych. Podkreślił, iż geodeta uprawniony działał jako osoba wykonująca samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii i musi legitymować się stosownymi uprawnieniami zawodowymi, co wynika z art. 42 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Główny Geodeta Kraju ocenił, że wykonanie chociażby jednej pracy geodezyjnej z naruszeniem przepisów dotyczących geodezji i kartografii może skutkować nałożeniem sankcji dyscyplinujących wynikających z art. 46a ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Geodetę uprawnionego należy traktować jako podmiot profesjonalny, od którego trzeba wymagać znajomości przepisów prawa, a także umiejętności ich stosowania. W postępowaniu dyscyplinarnym badana jest należyta staranność działania geodety oraz wykonanie powierzonych mu prac zgodnie z zasadami współczesnej wiedzy technicznej i obowiązującymi przepisami prawa. Należy przez to rozumieć szczególną dbałość jaką geodeta uprawniony ma prezentować przy wykonywaniu prac, podejmowaniu czynności i pełnieniu funkcji, co winno także przebiegać w zgodzie z obowiązującą go etyką zawodową. Wyrazem zachowywania należytej staranności w zawodzie geodety uprawnionego jest, m. in., przestrzeganie przepisów o charakterze powszechnie obowiązującym oraz standardów technicznych obowiązujących w geodezji i kartografii. Niedochowanie tych uregulowań jest równoznaczne z naruszeniem treści art. 42 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Jak wynika ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego geodeta uprawniony R. N., wykonał pracę geodezyjną zgłoszoną w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w L. pod numerem KERG [...] niezgodnie z obowiązującymi w dziedzinie geodezji i kartografii przepisami prawa, naruszając tym samym art. 42 ust. 3 ustawy.

Biorąc pod uwagę opisane w niniejszej decyzji okoliczności, a przede wszystkim naruszenie przepisów obowiązujących w geodezji i kartografii, które skutkowało wymierzeniem kary dyscyplinarnej określonej w przepisie art. 46a ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, Główny Geodeta Kraju nie znalazł podstaw do zmiany decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...].

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji [...] z dnia [...] listopada 2016 Głównego Geodety Kraju i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych podniósł, że:

Obiekt Z. nie posiada wykonanej modernizacji operatu ewidencji gruntów. Modernizacja nie została zakończona ostateczną decyzją .

Brak ostatecznej decyzji w sprawie zatwierdzenia operatu opisowo- kartograficznego obrębu Z., stanowiącej dla starosty podstawę do uruchomienia informatycznego systemu obsługującego bazy danych ewidencyjnych.

Brak jest przepisu prawnego nakazującego sporządzenie wykazu zmian danych ewidencyjnych dotyczących punktów granicznych przy wyznaczeniu punktów granicznych. Ewidencja gruntów została założona w latach sześćdziesiątych i założona została prawidłowo,

Organem odwoławczym nie może być ten sam organ który nakazał wykonanie wycofania zmiany, a wcześniej wystąpił do Głównego Geodety Kraju o ukaranie geodety - wykonawcy.

Zgodnie z § 83 rozporządzenia, do czasu wykonania modernizacji zachowują swoją ważność dane ewidencyjne uwidocznione w ewidencji prowadzonej przed wejściem w życie tego rozporządzenia,

Zgodnie z § 84 rozporządzenia operat ewidencyjny założony i prowadzony przed wejściem w życie rozporządzenia do czasu jego modernizacji podlega aktualizacji i taka aktualizacja została wykonana przez wprowadzenie zmiany [...] z dnia 03.12.2013.

W uzasadnieniu skargi skarżący podtrzymał stanowisko wyrażone we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Główny Geodeta w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W toku postępowania przed Sądem ustanowiony pełnomocnik skarżącego uzupełnił skargę wnosząc o uchylenie obu decyzji oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych w wysokości trzykrotności stawki minimalnej. Podniósł nowe zarzuty, domagając się stwierdzenia nieważności obu decyzji w związku z art. 156 § 1 pkt 2 i pkt 1 k.p.a.

Po pierwsze, odnośnie art. 156 § 1 pkt 2 podniósł, że w przedmiotowej sprawie zakres postępowania dyscyplinarnego wynikał z wniosku [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z 17.12.2014 r., w którym zarzucił skarżącemu naruszenie art. 39 ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. 2010 Nr 193 poz. 1287) poprzez przyjęcie do wykonania pracy geodezyjnej pomiarów do celów klasyfikacji gleboznawczej gruntów wsi Z. sporządzonych w latach 1960-1962 zawartych w operacie ewidencji gruntów (KERG [...]) oraz naruszenie § 30 ust. 4 pkt 12 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. 2011 Nr 263 poz. 1572) poprzez nie zamieszczenie na szkicu graficznym danych określających położenie wyznaczonych punktów granicznych w odniesieniu do granic działek ewidencyjnych i trwałych szczegółów terenowych.

W treści uzasadnienia znalazły się kolejne zarzuty, które m. in. zdecydowały o wymierzeniu upomnienia:

- nieprawidłowe nazwanie przez skarżącego wykonanej pracy "wyznaczenie punktów granicznych" zamiast "wyznaczenie punktów granicznych ujawnionych uprzednio w ewidencji gruntów i budynków" (str. 12 uzasadnienia decyzji z dn. [...].04.2016 r.)

- bezpodstawne wykonanie trwałej stabilizacji punktów granicznych (str. 13 uzasadnienia decyzji z dn. [...].04.2016 r.).

Skarżący podniósł zatem, że Główny Geodeta Kraju udzielił skarżącemu upomnienia biorąc pod uwagę również zarzuty nieobjęte zakresem postępowania dyscyplinarnego wyznaczonego wnioskiem PWINGiK z dn. 17.12.2014 r., czym rażąco naruszył art. 46 ust. 2 ustawy Prawo Geodezyjne i Kartograficzne w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2014 r.

Po drugie, w ramach art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. zarzucił, że do czasu powtórnego skontrolowania operatu technicznego skarżącego (KERG [...]) we wrześniu 2015 r. PWINGiK nie miał żadnych podstaw do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego. Nawet w ocenie Głównego Geodety Kraju (str. 7 decyzji z dn. [...].04.2016 r.) - do września 2015 r. istniało domniemanie zgodności operatu technicznego skarżącego ze standardami technicznymi dotyczącymi geodezji. Wniosek PWINGiK o ukaranie z dn. 17.12.2014 r. został uzupełniony dopiero we wrześniu 2015 r. i posłużył przeprowadzeniu postępowania dyscyplinarnego według przepisów obowiązujących do końca 2014 r. Zdaniem skarżącego, postępowanie dyscyplinarne przeciwko skarżącemu powinno być wszczęte najwcześniej we wrześniu 2015 r., po pozyskaniu przez PWINGiK dowodu w postaci protokołu z powtórnej kontroli operatu technicznego skarżącego, jak również zgodnie z przepisami obowiązującymi od 1 stycznia 2015 r.

Zdaniem skarżącego, zaskarżone decyzje wydano zatem z naruszeniem przepisów o właściwości, bowiem organem właściwym w sprawie dyscyplinarnej skarżącego była Wojewódzka Komisja Dyscyplinarna powołana zarządzeniem Nr [...] z dnia 26 listopada 2014 r. Wojewody [...] w B. i działająca na podstawie przepisów ustawy - Prawo Geodezyjne i Kartograficzne w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2015 r. W szczególności była ona wyłącznie właściwa do rozpoznania zarzutów, których nie wskazano we wniosku PWINGiK z 17.12.2014 r.

Zarzucił, że nieprawidłowe przeprowadzenie w całości, ewentualnie w części postępowania dyscyplinarnego wg przepisów ustawy - prawo Geodezyjne i kartograficzne w brzmieniu obowiązującym do dn. 31.12.2014 r. doprowadziło do rażącego naruszenia art. 46 ust. 2 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1.01.2015 r.

Zarzucił, że Główny Geodeta Kraju nie wyjaśnił, z czego wywiódł, że operat techniczny (KERG [...]) wykonany przez skarżącego w 2013 r. doprowadził do powstania sporu granicznego, skoro strony nie miały zastrzeżeń do wykonanej przez skarżącego pracy. Operat wraz z protokołem przyjęto do zasobu, zmianę w ewidencji gruntów i budynków wprowadzono 3.12.2013 r., a wniosek wójta gminy Z. o zbadanie sprawy został złożony wiele miesięcy później.

Skarżący powołał się na wyjaśnienia składane w toku postępowania administracyjnego co do tego, że geodeta wykonujący w 1983 r. podział działki nr [...] położonej w Z. miał obowiązek przyjąć granice zewnętrzne działki do podziału zgodnie z danymi źródłowymi. Były to dane opisujące położenie punktów granicznych zawarte w dokumentacji KERG [...] - pomiar do celów klasyfikacji gleboznawczej gruntów wsi Z. wykonany w latach 1960-62 i na podstawie tego operatu założona została ewidencja gruntów i budynków obrębu Z.

Geodeta wykonujący w 1983 r. podział działki nr [...] nie mógł zmodyfikować przebiegu granicy zewnętrznej, a dokumentacja geodezyjna jest wiążąca tylko w zakresie przebiegu granicy między działkami powstałymi z podziału, czyli w tym przypadku na działki [...] i [...]. Właściciel sąsiedniej drogi gminnej, (dz. nr [...]) nie był zawiadomiony o czynnościach i nie brał w nich udziału.

W wyniku podziału działki nr [...] została wprowadzona zmiana [...] w ewidencji gruntów i budynków obrębu Z.. Polegała ona na zmianie zapisu w części opisowej ewidencji (zmiana z 1 działki na 2 działki oraz zmiana właściciela działki). Część graficzna (w tym czasie obowiązywała mapa analogowa - papierowa) została zmieniona poprzez wkreślenie nowej granicy powstałej w wyniku podziału. Granica zewnętrzna działki pozostała niezmieniona.

Skarżący podniósł, że zmiana granicy zewnętrznej działki (styk działki [...] z drogą [...]), której nieuwzględnienie mu się zarzuca, nastąpiła dopiero podczas opracowania modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu Z. w 2001-2003 roku (KERG [...]). W tym czasie założono numeryczną mapę ewidencji gruntów i budynków, na której po raz pierwszy uwidoczniono zmianę w stosunku do pomiaru z lat 1960-62. Powyższą modernizację wykonano wyłącznie w celu unowocześnienie techniki prowadzenia ewidencji.

Na końcu skarżący zgodził się z zasadnością zarzutu naruszenia § 30 ust. 4 punkt 12 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w zakresie niezamieszczenia na szkicu graficznym danych określających położenie wyznaczonych punktów granicznych w odniesieniu do granic działek ewidencyjnych i trwałych szczegółów terenowych. Jednakże uchybienie skarżącego polegało na niezamieszczeniu niektórych informacji na szkicu, a nie na podaniu nieprawidłowych danych. Jego zdaniem, niedopatrzenie miało charakter drobnego uchybienia formalnego, które zwykle jest weryfikowane i poprawiane na etapie przyjmowania operatu do zasobu. Nie ma praktyki karania dyscyplinarnego za tak drobne uchybienia, a wytknięcie powyższej nieprawidłowości należy raczej traktować jako uchybienie małej wagi przedstawione na marginesie zasadniczego zarzutu stawianego skarżącemu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2016, poz. 1066 j.t. z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2017 roku, poz.1369, zwaną dalej "p.p.s.a.") sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.), czy też stwierdzenie, że akt ten dotknięty jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie, a tym bardziej stwierdzenia jej nieważności.

1.

Odnosząc się na wstępie do zarzutu nieważności opartego art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez to, że PWINGiK nie miał żadnych podstaw do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego według przepisów obowiązujących do końca 2014 r., ponieważ powinno być ono wszczęte najwcześniej we wrześniu 2015 r., po pozyskaniu dowodu w postaci protokołu z powtórnej kontroli operatu technicznego skarżącego na mocy przepisów obowiązujących od 1 stycznia 2015 r. – należy uznać, że zarzut ten jest nietrafiony.

Należy stwierdzić, że Sąd administracyjny nie ustala za organ stanu faktycznego sprawy, jednakże zarzut ten pojawił się po raz pierwszy przed Sadem i należało go skonfrontować z materiałem zgromadzonym w aktach administracyjnych, by uznać, że jest postawiony został w oderwaniu od materiału dowodowego. Z akt administracyjnych wynika bowiem, co znajduje odzwierciedlenie w ustalonym przez organ stanie faktycznym, że 10 kwietnia 2014r. wpłynął do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. wniosek Wójta Gminy Z. (oznaczony datą 7 kwietnia 2014r.) o zbadanie zgodności z przepisami prawa wykonania prac geodezyjnych i kartograficznych przez geodetę R. N. i zasadności włączenia tej dokumentacji do zasobu geodezyjnego Starostwa Powiatowego w L.. Wójt Z. zakwestionował wprowadzenie zmiany w ewidencji gruntów, o czym dowiedział się w lutym 2014r. i interweniował bezskutecznie w Starostwie Powiatowym w L. z uwagi na to, że – jak twierdził - zmiana wprowadzona przez geodetę spowodowała jednostronne przewężenie drogi gminnej na odcinku około 100 m i szerokości 3-4m.

Na skutek powyższego wniosku PWINGiK przeprowadził postępowanie wyjaśniające, gromadzące: Operat Techniczny z 10 listopada 2013 roku pn. "wyznaczenie punktów granicznych dz.ew. nr [...] i [...]", protokół z wyjaśnień geodety złożonych w dniu 24 października 2014r., jako strony oraz wymieniony na wstępie wniosek z 7 kwietnia 2014r. Wójta Gminy Z..

Należy zauważyć, że już w wezwaniu z 10 października 2014r. do stawienia się skarżącego celem złożenia wyjaśnień, organ nadzoru (PWINGiK w B.) poinformował skarżącego o uwzględnieniu zarzutu nieprawidłowości w wykonaniu przedmiotowej pracy geodezyjnej i piśmie z 9 października 2014r. skierowanym do Wójta Gminy Z..

Taki stan faktyczny legł zatem u podstaw wszczęcia postępowania administracyjnego w dniu 23 listopada 2014r. przez organ uprawniony na mocy art. 46 ust. 2 P.g.k. - Głównego Geodetę Kraju w sprawie naruszenia art. 42 ust. 3 P.g.k. Jak wynika z poczynionych ustaleń, znajdujących potwierdzenie w aktach administracyjnych, zarówno skarżący w piśmie z 21 grudnia 2014r., jak i PWINGiK w piśmie z 17 grudnia 2014r. zajęli stanowiska w sprawie, korzystając z uprawnień wynikających z art. 10 § 1 k.p.a. PWINGiK w B. przedstawił wyniki przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego Głównemu Geodecie Kraju – ze wskazaniem stwierdzonych nieprawidłowości i koniecznością przeprowadzenia weryfikacji zapisów w operacie ewidencji gruntów obrębu Z. przez Starostę L., zaś skarżący wnosił m.in. o odstąpienie od wymierzenia kary i kwestionował zarzuty organu nadzoru.

Oznacza to, że obecnie przedstawione przed Sądem zarzuty niewłaściwości organu ze względu na twierdzenie skarżącego, że zgromadzone przez ten organ dowody dawały - dopiero po drugiej kontroli - podstawę do wszczęcia postępowania, jest pozbawiony podstaw.

W toku postępowania przez Głównym Geodetą Kraju, obie strony brały czynny udział: składały pisma procesowe, wnioski dowodowe, jak i GGK działał z urzędu. Wejście od 1 stycznia 2015r. ustawy o z dnia 5 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U.2014.897 ze zm), oznaczało zastosowanie w niniejszej sprawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, według którego postępowania dyscyplinarne wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych. W postępowaniach tych orzeka się kary, o których mowa w art. 46a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Natomiast nie zachodziła w niniejszej sprawie sytuacja o której mowa w ust. 2, że postępowania dyscyplinarne wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy umarza się, jeżeli od chwili popełnienia czynu upłynęło pięć lat.

Uzyskanie dowodu w postaci protokołu z drugiej kontroli, stanowi element postępowania dowodowego, tak jak dowody z dokumentów, zeznań świadków czy oględzin. Co do zasady bowiem art. 75 § 1 k.p.a. stanowi, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny.

Pismo z 8 maja 2015r., z jakim zwrócił się Główny Geodeta Kraju do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, zdaniem Sądu, przypominało PWINGiK o linii orzecznictwa sądów administracyjnych w sprawach nałożenia kary na geodetę - co do trybu postępowania, tzn., że obalenie domniemania zgodności z prawem kontroli i przyjęcia operatu do zasobu geodezyjnego i kartograficznego wymaga przeprowadzenia przez organ nadzoru procedury dowodu przeciwnego (przeciwdowodu domniemania) wobec procedury. Dlatego Główny Geodeta Kraju zwrócił się do PWINGiK o przekazanie dokumentacji z powtórnej kontroli operatu technicznego powstałego w wyniku pracy geodezyjnej zarejestrowanej pod nr KERG [...].

Dokumentacja ta została przekazana pismem z 24 września 2015r. do Starosty L. wraz z poleceniem wyłączenia z bieżącego udostępniania tej dokumentacji oraz wycofanie zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu Z., wprowadzonych w dniu 3 grudnia 2013 r. nr [...], w zakresie dotyczącym punktów granicznych nr 17, 4 i 12 - wyznaczających granicę wspólną działek ewid. nr [...] i [...] z działką ewid. nr [...] oraz doprowadzenie do zgodności części graficznej i opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu Z. w zakresie danych dotyczących ww. działek. Powyższe okoliczności wynikają z ustaleń faktycznych.

2.

Sąd nie podziela także zarzutu nieważności postępowania opartego na art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., bowiem działanie organu wynikało z uprawnień nadzorczych określonych w art. 40 ust. 3a P.g.k. Stanowi on, że nadzór nad prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego należy do Głównego Geodety Kraju, a w zakresie wojewódzkich zasobów geodezyjnych i kartograficznych oraz powiatowych zasobów geodezyjnych i kartograficznych, także do wojewódzkich inspektorów nadzoru geodezyjnego i kartograficznego.

W dacie zaewidencjonowania operatu i dacie wszczęcia postępowania obowiązujący art. 46 ust. 1 pkt 1 stanowił, że osobom, wpisanym do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia zawodowe, które ze swojej winy naruszyły przepis art. 42 ust. 3, można udzielić upomnienia. Zarzucono wówczas geodecie naruszenie art. 42 ust. 3 ww. ustawy, który stanowił, że osoby wykonujące samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii są obowiązane wykonywać swoje zadania z należytą starannością, zgodnie z zasadami współczesnej wiedzy technicznej i obowiązującymi przepisami prawa.

Nie można postawić zarzutu naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. na tej podstawie, ze wniosek [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z 17.12.2014 r., zarzucił skarżącemu naruszenie art. 39 ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. 2010, Nr 193 poz. 1287) poprzez nie zamieszczenie na szkicu graficznym danych określających położenie wyznaczonych punktów granicznych w odniesieniu do granic działek ewidencyjnych i trwałych szczegółów terenowych i naruszenie § 30 ust. 4 pkt 12 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. 2011 Nr 263 poz. 1572) poprzez nie zamieszczenie na szkicu graficznym danych określających położenie wyznaczonych punktów granicznych w odniesieniu do granic działek ewidencyjnych i trwałych szczegółów terenowych, a Główny Geodeta Kraju orzekał o udzieleniu upomnienia skarżącemu nie tylko na podstawie zarzutów sformułowanych we wniosku PWINGiK. Skarżący zauważył, że "w treści uzasadnienia znalazły się kolejne zarzuty, które m. in. zdecydowały o wymierzeniu upomnienia:

- nieprawidłowe nazwanie przez skarżącego wykonanej pracy "wyznaczenie punktów granicznych" zamiast "wyznaczenie punktów granicznych ujawnionych uprzednio w ewidencji gruntów i budynków" (str. 12 uzasadnienia decyzji z dn. [...].04.2016 r.)

- bezpodstawne wykonanie trwałej stabilizacji punktów granicznych (str. 13 uzasadnienia decyzji z dn. [...].04.2016 r.)."

- i na tej podstawie uznał, że Główny Geodeta Kraju udzielił skarżącemu upomnienia biorąc pod uwagę również zarzuty nieobjęte zakresem postępowania dyscyplinarnego wyznaczonego wnioskiem PWINGiK z dn. 17.12.2014 r., czym rażąco naruszył art. 46 ust. 2 ustawy Prawo Geodezyjne i Kartograficzne w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2014 r.

Tak postawiony zarzut stoi w sprzeczności z art. 46 ust. 2 ww. ustawy, który to jednoznacznie uprawniał Głównego Geodetę Kraju do orzekania w drodze decyzji , w sprawach wymienionych w ust. 1 (m.in. udzielania upomnienia), na wniosek wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego.

Tak sformułowany przepis nie oznaczał, że organ nadzoru wyższego rzędu, orzekający w sprawie i prowadzący wszczęte na wniosek organu niższego rzędu postępowanie, był związany treścią wniosku w sposób uniemożliwiający mu wyjaśnienie okoliczności sprawy. Jak wynika z niekwestionowanych ustaleń, PWINGiK prowadził postępowanie wyjaśniające i jego wyniki uprawniały go do złożenia wniosku o postępowanie dyscyplinarne i przedstawienie zarzutów, jednakże orzekanie i poprzedzające go postępowanie dowodowe przeprowadzał Główny Geodeta Kraju i nie był ograniczony wnioskiem o ile stwierdzał inne uchybienia. Co więcej, w niniejszej sprawie okoliczność podniesienia innych dodatkowych uchybień geodety nie miała wpływu na wynik sprawy, ponieważ został zastosowany najniższy wymiar kary dyscyplinarnej, czyli upomnienia.

Nie znajduje zatem uzasadnienia zarzut rażącego naruszenia art. 46 ust. 2 ustawy Prawo Geodezyjne i Kartograficzne w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2014 r. Jest to przepis kompetencyjny, uprawniający Głównego Geodetę Kraju do wydania decyzji w sprawach dyscyplinarnych. O ukaranie przez Głównego Geodetę Kraju wymienionych osób - wpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia zawodowe może wnosić wyłącznie wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Przepis stanowi zatem o uprawnieniach podmiotowych, a nie ograniczeniach przedmiotowych wniosku.

3.

Aby dokonać oceny prawidłowości zastosowania przez organ zakwestionowanych przepisów należało w pierwszej kolejności ustalić, czy przyjęty stan faktyczny uzasadniał ich zastosowanie. Zarzuty dotyczące niewłaściwego zastosowania prawa materialnego mogą być bowiem przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wówczas, gdy stan faktyczny stanowiący podstawę zaskarżonego wyroku został ustalony w sposób prawidłowy, a więc bez naruszenia przepisów postępowania. Warunkiem wstępnym formułowania wniosków na tle prawa materialnego jest bowiem – co do zasady – brak uchybień w stosowaniu prawa procesowego.

Sąd nie stwierdził uchybień procesowych, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy. Ustalenia organu co do stwierdzonych uchybień są bezsporne. Zarzuty skargi ostatecznie sprowadzają się do odmiennej oceny ich wagi i przyjętego zakresu.

Nie ulega wątpliwości, że skarżący jako geodeta uprawniony (wpisany do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii) miał obowiązek – zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. 2010 Nr 193 poz. 1287), wykonywać swoje zadania z należytą starannością, zgodnie z zasadami współczesnej wiedzy technicznej i obowiązującymi przepisami prawa.

Postępowanie przeprowadzone w tym zakresie przez Głównego Geodetę Kraju nie budzi wątpliwości. Skarżący w uzupełnieniu swojej skargi zgodził się z zasadnością zarzutu naruszenia § 30 ust. 4 punkt 12 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w zakresie nie zamieszczenia na szkicu graficznym danych określających położenie wyznaczonych punktów granicznych w odniesieniu do granic działek ewidencyjnych i trwałych szczegółów terenowych.

Jednakże ocena tego uchybienia przez skarżącego, jako nie zamieszczenie na szkicu graficznym danych określających położenie wyznaczonych punktów granicznych w odniesieniu do granic działek ewidencyjnych i trwałych szczegółów terenowych, odpowiada także dyspozycji naruszenia ustawy art. 39 ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. 2010, Nr 193 poz. 1287). Zatem twierdzenie o drobnym uchybieniu formalnym, które zdaniem skarżącego miało charakter niedopatrzenia, nie zostało zweryfikowane i poprawione na etapie przyjmowania operatu do zasobu, wywołało dalej idące skutki w postaci sporu granicznego. Okoliczność, że wniosek wójta gminy Z. o zbadanie sprawy został złożony wiele miesięcy później, nie ma znaczenia, skoro stwierdzone naruszenia spowodowały spór o rozgraniczenie. Pozostałe zarzuty skarżącego mają charakter polemiczny.

Wbrew poglądowi skarżącego, już samo to uchybienie przepisowi ustawy art. 39 ust. 5 Prawo geodezyjne i kartograficzne uzasadniało upomnienie geodety za naruszenie art. 42 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i § 30 ust. 4 punkt 12 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. stanowi o naruszeniu obowiązku wykonania swojego zadania z należytą starannością, zgodnie z zasadami współczesnej wiedzy technicznej i obowiązującymi przepisami prawa. Podobnie ocenił GGK stwierdzając, że wykonanie chociażby jednej pracy geodezyjnej z naruszeniem przepisów dotyczących geodezji i kartografii może skutkować nałożeniem sankcji dyscyplinujących.

Dodatkowe zarzuty, ujawnione przez Głównego Geodetę Kraju - w postaci nieprawidłowego nazwania przez skarżącego wykonanej pracy "wyznaczenie punktów granicznych" zamiast "wyznaczenie punktów granicznych ujawnionych uprzednio w ewidencji gruntów i budynków" i bezpodstawne wykonanie trwałej stabilizacji punktów granicznych dodatkowo wzmacniają zasadność nałożonej kary upomnienia.

Art. 46 stanowiący podstawę odpowiedzialności skarżącego, został dwukrotnie zmieniony: przez art. 4 pkt 6 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. (Dz.U.2013.829) zmieniającej nin. ustawę z dniem 23 sierpnia 2013 r. oraz przez art. 1 pkt 35 ustawy z dnia 5 czerwca 2014 r. (Dz.U.2014.897) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2015 r.

Jednakże podstawa prawna odpowiedzialności zawodowej skarżącego została określona prawidłowo jako art. 46 ust. 2, w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 2015 r., art. 46a ust. 1 pkt 1 w związku z art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520, z późn. zm.), w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. poz. 897).

Jak zostało prawidłowo ustalone przez organ, głównym powodem zaistniałych nieprawidłowości w pracy geodety była nieumiejętność zastosowania przepisów prawa do zaistniałej sytuacji faktycznej. W ewidencji gruntów i budynków obrębu Z. założonej w 1962 r., w dniu 5 września 1983 r. wprowadzona została zmiana (nr dowodu zmian [...]), wynikająca z aktu notarialnego Rep. [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 1983 r., który został zawarty w następstwie dokonanego podziału działki ewid. nr [...]. W związku z wprowadzoną zmianą w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu Z., w dokumentacji sporządzonej przez geodetę uprawnionego R. N. ujawnione zostały odmienne, od dotychczasowych, dane opisujące przebieg granicy wspólnej działek ewid. nr [...] i [...] z działką ewid. nr [...] (droga gminna), które zmodyfikowane zostały w opracowaniu tego podziału pominięciem punktu granicznego, oznaczonego później numerem 4.

Zdaniem Sądu, organ prawidłowo ocenił, że nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy kwestie dotyczące poprawności działania organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków, odnoszące się do modernizacji tej ewidencji w latach 2001-2003, gdyż opisany wyżej stan nie uległ dalszym zmianom. Ma rację organ nadzoru, że geodeta uprawniony w postępowaniu o wyznaczenie punktów granicznych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków nie może ponownie ustalać, wprowadzać dodatkowych ani tym bardziej zmieniać położenia punktów granicznych ujawnionych w tej ewidencji, a powinien jedynie wyznaczone z ewidencji punkty ponownie pomierzyć i obliczyć ich współrzędne, zgodnie z obecnie obowiązującymi standardami. Jeżeli w istniejącej ewidencji gruntów i budynków jest błąd, to błąd ten należy najpierw poprawić w trybie przepisów właściwych dla prowadzenia ewidencji gruntów i budynków, a po wprowadzeniu przez starostę zmian do ewidencji przystąpić do czynności wyznaczenia punktów granicznych poprawnie ujawnionych w tej ewidencji.

Zmiana mapy z analogowej na numeryczną, potwierdzona pismem ze Starostwa Powiatowego w L. do geodety z 15.01.2015 r. oraz z 22.09.2016 r. potwierdza, że dnia dzisiejszego nie przeprowadzono pełnej modernizacji ewidencji, która mogłaby zostać zatwierdzona decyzją starosty, jednakże ta okoliczność nie usprawiedliwia działania skarżacego.

W konsekwencji, przyjęcie do zasobu geodezyjnego i kartograficznego nieprawidłowo wykonanej pracy geodezyjnej i wprowadzenie na jej podstawie zmian do ewidencji gruntów i budynków nie mogło sankcjonować błędów, WINGiK w B. obowiązany był do wyłączenia z bieżącego udostępniania operatu sporządzonego przez geodetę uprawnionego R. N., a Staroście L. zlecił anulowanie wprowadzonych w ewidencji gruntów i budynków zmian.

Organ słusznie zauważył, że w wysłanych do stron przez geodetę zawiadomieniach o czynnościach wyznaczenia punktów granicznych z dnia 8 października 2013 r. było wyraźne żądanie, że "przedstawiciel powinien mieć ze sobą wszelkie dokumenty, które posłużyć mogą do prawidłowego ustalenia położenia punktów granicznych", a tymczasem geodeta mógł punkty wyznaczyć wyłącznie według danych z ewidencji gruntów. Żadne negocjacje ani inne ,,dokumenty" nie mogły być brane pod uwagę. Wykonanie stabilizacji punktów granicznych wyznaczonych w wyżej opisanym trybie było zatem bezpodstawne, tym bardziej że brak było zgody przedstawiciela gminy na jej wykonanie. Przy zgłaszaniu prac geodezyjnych geodeta ma także ustalić i nazwać asortyment przewidziany w przepisach dotyczących zgłaszania prac, natomiast przedmiotowa praca określona została jednoznacznie w art. 39 ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i we wszystkich dokumentach (zawiadomieniach stron, protokołach itp.) powinna być przez geodetę uprawnionego poprawnie nazywana.

Należy przyznać, co podnosiła strona, że w dacie wykonania opracowania (KERG [...]) nie obowiązywały jeszcze zmienione przepisy § 39 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, jednakże w postępowaniach administracyjnych oraz w praktyce dopuszczona była stabilizacja takich punktów w przypadku pisemnej zgody wszystkich zainteresowanych stron co później znalazło odbicie w nowej redakcji § 39 tego rozporządzenia.

Niemniej jednak, należy zgodzić się z argumentem organu, że wyrazem zachowywania należytej staranności w zawodzie geodety uprawnionego jest, m. in., przestrzeganie przepisów o charakterze powszechnie obowiązującym oraz standardów technicznych obowiązujących w geodezji i kartografii.

Niedochowanie tych uregulowań było zatem równoznaczne z naruszeniem treści art. 42 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i z winy geodety nastąpiło niedochowanie należytej staranności wykonanej pracy geodezyjnej zgłoszonej w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w L. pod numerem KERG [...], zgodnie z zasadami współczesnej wiedzy technicznej i obowiązującymi przepisami prawa.

Sąd nie znalazł podstaw do podważenia powyższych argumentów.

Wobec powyższego za niezasadne należało uznać zarzuty skargi i uznać, że podlega ona oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.