Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 187/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-06-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 252 § 2, art. 257
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Maria Dożynkiewicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Op 36/10 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 25 listopada 2009 r. nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec 2006 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 29 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Op 36/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu pozostawił bez rozpoznania wniosek A. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z 25 listopada 2009 r. nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za lipiec 2006 r.

W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że po złożeniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący został wezwany o uzupełnienie tego wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu (druk PPF) w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarżący nie uzupełnił tego braku w wyznaczonym terminie, więc na podstawie art. 257 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) Sąd pierwszej instancji pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.

Skarżący złożył zażalenie na to postanowienie, podtrzymując swój wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W art. 252 § 1 p.p.s.a. ustawodawca sprecyzował, jaką treść winien zawierać wniosek o przyznanie prawa pomocy. Formę wniosku określono zaś w art. 252 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór formularza stosownie do art. 256 pkt 1 p.p.s.a. określa w drodze rozporządzenia Rada Ministrów. Wzory formularzy w dwóch wersjach - dla osób fizycznych oraz dla osób prawnych (jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej) - zostały zawarte w załącznikach nr 1 i nr 2 do rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245).

Niezachowanie wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Sąd pierwszej instancji wezwał stronę o uzupełnienie załączonego do wezwania formularza PPF pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W związku z tym, że strona nie wykonała tego wezwania, słuszne było zastosowanie w tej sprawie art. 257 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, zatem na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.