Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SO/Gd 27/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par.1 pkt.6, art.52 par.1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi (wniosku) E. P. na bezczynność Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miasta [...] w przedmiocie wydania decyzji zastępującej oświadczenie właściciela lokalu w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia odrzucić skargę,


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 13 listopada 2009 r. ( data wpływu do Sądu ) E. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek (skargę) domagając się:

1.wydania decyzji zastępującej zgodę uczestnika postępowania J. K. w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego,

2.całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu cywilnym,

3.zwrotu kosztów modernizacji i remontu mieszkania.

W uzasadnieniu do wniosków skarżąca napisała, że właściciel budynku mieszkalnego, J. K., złośliwie odmówił podpisania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego dla skarżącej, chcąc wyegzekwować eksmisję skarżącej z lokalu. Postępowanie w sprawie eksmisyjnej toczy się przez Sądem Rejonowym w [...] pod sygn. [...].

Skarżąca ma niskie dochody i mogłaby ubiegać się o przyznanie dodatku mieszkaniowego, wnosi o uwzględnienie wniosków w oparciu o zasady współżycia społecznego.

Pismem Sądu z dnia 8 grudnia 2009 r. strona skarżąca została zobowiązana do wskazania organu, który ewentualnie pozostaje w bezczynności oraz do wykazania, że skarżąca wnosiła zażalenie na bezczynność tego organu zgodnie z art. 37 kpa.

W wyznaczonym terminie skarżąca wyjaśniła, że organem pozostającym w bezczynności jest Wydział Spraw Lokalowych Urzędu Miasta [...] oraz – że skarżąca nie wnosiła zażalenia na bezczynność tego podmiotu (organu).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zaważył, co następuje:

Art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt.1 tej ustawy sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Sprawa będąca przedmiotem skargi (wniosku) E. P. tj. orzeczenie w przedmiocie: - wydania decyzji zastępującej zgodę uczestnika postępowania J. K. w postępowaniu o przyznanie dodatku mieszkaniowego,- całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu cywilnym i zwrotu kosztów modernizacji i remontu mieszkania, nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Pierwszej z wymienionych we wniosku spraw nie można również rozpatrywać pod kątem ewentualnej bezczynności organu I instancji – Prezydenta Miasta [...], w postępowaniu administracyjnym o przyznanie dodatku mieszkaniowego.

Po pierwsze – skarżąca wniosku takiego nie sformułowała, nie wiadomo, czy postępowanie o przyznanie dodatku mieszkaniowego toczy się przed organem I instancji.

Ponadto - jednym z ustawowych wymogów skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia przysługujących stronie w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Brak wyczerpania środków zaskarżenia powoduje, że skarga jest niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.).

W niniejszej sprawie warunek wyczerpania środków zaskarżenia w ramach administracyjnego toku instancji nie został spełniony, gdyż skarżąca przyznała, że nie występowała do organu wyższej instancji z zażaleniem na bezczynność organu, a ew. inne akty, których legalność mogła została zakwestionowana przez skarżącą, nie były przedmiotem kontroli właściwego organu odwoławczego.

Zwolnienia od kosztów postępowania cywilnego skarżąca może domagać się w trakcie toczącego się, konkretnego postępowania przed sądem powszechnym, do właściwości sądu cywilnego należy również orzekanie w przedmiocie nakładów poczynionych na remont i modernizację mieszkania, o ile zainteresowane strony nie dojdą do porozumienia w tej kwestii.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną .