Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 683/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2021-09-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art.. 61 ust. 1 pkt 1, art. 66 ust. 1, art. 81c ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 1 września 2021 r. sprawy ze skargi A. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieodpowiedniego stanu technicznego studni uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...].


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi AT, dalej "skarżący", jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], dalej "WINB", z [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieodpowiedniego stanu technicznego studni.

Na podstawie akt administracyjnych sprawy Sąd ustalił, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], dalej "PINB", w związku z dokonanym zgłoszeniem, w dniu 25 września 2020 r. przeprowadził kontrolę w sprawie utrzymania studni kopanej istniejącej na działce nr 669/4, położonej w [...]. Podczas kontroli ustalił, że na ww. działce w odległości 9,87 m od ściany budynku mieszkalno - gospodarczo - inwentarskiego istnieje studnia kopana z kręgów betonowych 0 800 mm, na której znajduje się pokrywa obita blachą gładką pokrywa z desek i płyty OSB. Nad studnią znajduje się zadaszenie dwuspadowe o pokryciu z blachy zamontowane na dwóch słupkach, jednym metalowym, a drugim drewnianym. Pod daszkiem znajduje się kołowrót ze stalową linką do transportowania wody. Wewnątrz studni w dniu kontroli ponad lustrem wody widoczne były krawędziaki i deski, w wodzie pływały kawałki drewna. Wokół studni teren został wyprofilowany, studnia istnieje na terenie, który posiada spadek w kierunku północnym, dlatego wysokość kręgów ponad teren wynosi 0,68 m od góry i 0,78 od dołu. Organ stwierdził, że pomiędzy pierwszym a drugim kręgiem od góry po stronie zewnętrznej wykonana została spoina, brak jest spoin na pozostałych łączeniach kręgów. Głębokość studni od lustra wody wynosi 6,30 m, organ nie dokonał pomiaru całej głębokości studni gdyż była zasypana deskami i krawędziakami. PINB stwierdził, że studnia kopana istniejąca na działce nr 669/4 położonej w [...], nie spełnia wymogów obowiązujących w § 32 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dalej "rozporządzenie z 12 kwietnia 2002 r." i w celu doprowadzenia objętej postępowaniem studni kopanej do zgodności z przepisami należy wykonać wymienione w sentencji zaskarżonej decyzji czynności zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm., dalej "P.b.").

Decyzją z [...] listopada 2020r. nr [...] PINB nakazał [...], jako współwłaścicielom działki nr 669/4 poł. w [...], na której istnieje studnia jako obudowa ujęcia wody, usunięcie w terminie do dnia 15 lutego 2021 r. nieodpowiedniego stanu technicznego ww. studni poprzez wykonanie spoinowania obudowy z kręgów betonowych od wewnątrz na całej wysokości studni, a ponadto od zewnątrz do głębokości co najmniej 1,5 m od poziomu terenu, wykonanie części nadziemnej studni na wysokość co najmniej 0,9 m od poziomu terenu, wokół studni wykonanie powierzchni utwardzonej ze spadkiem 2 % w kierunku zewnętrznym, w pasie o szerokości co najmniej 1 m, licząc od zewnętrznej obudowy studni.

W odwołaniu od decyzji SW wskazał, że ze względu na brak uprawnień budowlanych oraz geologicznych nie jest w stanie samodzielnie wykonać spoinowania obudowy z kręgów betonowych na całej wysokości studni, a bardzo wysoki koszt takiej usługi znacznie przewyższa jego możliwości finansowe. Może zobowiązać się do wykonania zabezpieczenia studni w sposób trwały, aby nie stanowiła zagrożenia, poprzez zamontowanie na całej powierzchni studni łańcuchów oraz zamknięcie jej kłódką metalową. Wskazał również, że przedmiotowa studnia nie jest i nigdy nie była używana ze względu na brak wody. Na działce nr 669/4 od strony północnej znajduje się druga studnia, w której jest bardzo dużo wody i podłączone są do niej również dwa sąsiednie gospodarstwa. Studnia znajdująca się od strony północnej jest cały czas czynna i każdy kto będzie zamieszkiwał budynek mieszkalny na ww. działce będzie mógł korzystać z tej studni bez ograniczeń.

AT w odwołaniu wniósł o uzupełnienie zaskarżonej decyzji o wyczyszczenie ze studni śmieci, plastików, kawałków desek oraz wypompowanie przedstawionych przez SW w trakcie oględzin ekskrementów, które były wylewane rzekomo do szamba w ubiegłych latach, o rozpisanie rozprawy administracyjnej z możliwością dopuszczenia świadków lub ich oświadczeń o celowym niszczeniu mienia w obecności jego i osób drugich, polegającym na odcięciu słupka metalowego od strony zachodniej przy studni oraz zniszczeniu wałka metalowego wraz z linką, który został zabrany przez SW i uszkodzenie zadaszenia nad istniejącą studnią, o wykonanie izolacji od strony zewnętrznej wokół studni na odpowiedniej głębokości oraz montaż odwodnienia i sprowadzenie wód gruntowych poza obrys studni.

Zaskarżoną decyzją, działając na podstawie art. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej "k.p.a.") uchylił zaskarżoną odwołaniem decyzję i umorzył postępowanie administracyjne.

Warunki techniczne dla studni kopanych, zawarte w § 32 ust. 1 rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r., odnoszą się do nowobudowanych studni. Przepis ten stanowi, że obudowa studni kopanej, dostarczającej wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, powinna być wykonana z materiałów nieprzepuszczalnych i niewpływających ujemnie na jakość wody, a złącza elementów obudowy powinny być należycie uszczelnione. Przy zastosowaniu kręgów betonowych warunek szczelności uznaje się za spełniony, jeżeli wykonane zostanie ich spoinowanie od wewnątrz na całej wysokości studni, a ponadto od zewnątrz do głębokości co najmniej 1,5 m od poziomu terenu. Nie jest dopuszczalne, aby powyższe przepisy były podstawą do nałożenia obowiązku doprowadzenia przedmiotowej studni do zgodności z przepisami na podstawie art. 66 P.b., który nakłada na właściwy organ obowiązek wydania decyzji nakazującej usunięcie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego. Organ nadzoru budowlanego jest uprawniony do działania w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia.

PINB podczas kontroli na działce nr 669/4 nie wykazał, aby przedmiotowa studnia kopana była w nieodpowiednim stanie technicznym. Stwierdzenie, iż tylko pomiędzy pierwszym a drugim kręgiem od góry po stronie zewnętrznej wykonana została spoina, brak jest natomiast spoin na pozostałych łączeniach kręgów nie świadczy o nieszczelności przedmiotowej studni kopanej. Ponadto, jak podał organ powiatowy, z uwagi na zalegające w studni fragmenty desek, krawędziaków jej głębokość została zmierzona jedynie do poziomu lustra wody. Organ nie miał więc technicznych możliwości sprawdzenia spoinowania całej wysokości studni od wewnątrz, jak również nie wykonał okrywek na głębokość min. 1,5 m od zewnątrz studni w celu sprawdzenia spoinowania. Nie miał podstaw do przyjęcia, że studnia nie była spionowana bądź, że jest nieszczelna, zwłaszcza, że fragmentarycznie spoinowanie studni było widoczne (między 1 i 2 kręgiem od góry). Brak widoczności spoinowania pomiędzy istniejącymi głębiej kręgami betonowymi (z uwagi na brak dostępu i niemożność sprawdzenia) nie świadczy o braku spoinowania i o nieszczelności studni. Organ ustalił również, że przedmiotowa studnia kopana posiada obudowę z kręgów betonowych na wysokości 0,68 — 0,78 m ponad teren oraz pokrywę zabezpieczającą wnętrze studni. Pokrywa ta zbudowana jest z desek i płyty OSB oraz posiada obicie z blachy gładkiej. Przedmiotowa studnia posiada również zadaszenie.

W ocenie organu odwoławczego przedmiotowa studnia kopana nie wypełnia żadnej z przesłanek określonych w art. 66 ust. 1 P.b., uzasadniających konieczność interwencji organów nadzoru budowlanego. Studnia jest w odpowiednim stanie technicznym, nie powoduje swym wyglądem oszpecenia otoczenia i nie stanowi zagrożenia życia, zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia i środowiska. Studnia posiada zabezpieczenie w postaci pokrywy z desek i płyty OSB oraz obicia z blachy gładkiej. Stan studni (tj. widoczne krawędziaki, deski) stwierdzony przez organ powiatowy wskazuje na fakt jej nieużytkowania, co podnosi również SW w swoim odwołaniu. Nie zachodzi zatem przypadek użytkowania studni w sposób zagrażający życiu, zdrowiu, bezpieczeństwa mienia i środowiska.

Zatem organ odwoławczy nie znalazł podstaw do prowadzenia postępowania w sprawie stanu technicznego studni kopanej istniejącej na działce nr 669/4, co skutkowało umorzeniem postępowania na podstawie art. 105 k.p.a. Przepis ten stanowi, że organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej ingerencji organu administracyjnego w formie decyzji administracyjnej, czyli gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Oznacza to, że wszystkie elementy badanego stanu prawnego i faktycznego są tego rodzaju, że niepotrzebne jest dalsze prowadzenie postępowania i brak jest podstaw do wydania jakichkolwiek nakazów przewidzianych w obowiązujących przepisach. Taka sytuacja występuje w niniejszej sprawie.

Wnioski zawarte w odwołaniu AT o uzupełnienie zaskarżonej decyzji o oczyszczenie studni, o wykonanie izolacji od strony zewnętrznej wokół studni na odpowiedniej głębokości oraz montaż odwodnienia i sprowadzenie wód gruntowych poza obrys studni nie zasługują na uwzględnienie. Powyższe czynności nie leżą w dyspozycji art. 66 P.b., gdyż nie stanowią o złym stanie technicznym przedmiotowej studni i nie mogą zostać nakazane niniejszą decyzją. Podnoszone przez AT w odwołaniu wnioski, jak również zarzuty dotyczące niszczenia mienia załatwione mogą być w postępowaniu cywilnym czy też karnym, nie w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego. Również wniosek o rozpisanie rozprawy administracyjnej z możliwością dopuszczenia świadków lub ich oświadczeń nie może zostać uwzględniony, gdyż w ocenie organu odwoławczego znajdujący się w aktach sprawy materiał dowodowy jest wystarczający do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

W skardze na opisaną na wstępie decyzję AT zażądał uchylenia zaskarżonej decyzji w całości, przekazania do ponownego uzupełnienia braków proceduralnych pominiętych przez organ I i II instancji oraz dopuszczenie dowodu z zeznań świadków przez niego wymienionych.

W ocenie skarżącego błędem jest przyjęcie, że w studni nie ma wody, bowiem jako jedyne ujęcie od lat była użytkowania przez zmarłych właścicieli, którzy prowadzili hodowlę zwierząt gospodarskich. Błędne jest stanowisko SW sugerujące inne przeznaczeniu 18 metrowej studni jako szamba. Zdrowa czysta woda ma wielką wartość w gospodarstwie. Drugie ujęcie wody, wedle jego wiedzy, jest nieczynne i nikt z niego nie korzysta ze względu na obniżenie terenu - osuwisko. Ujęcie wody jest potrzebne do dalszego prowadzenia gospodarstwa, a obecny jego stan wyłącza jego użytkowanie, zaś skarżący musi dowozić wodę. Ponadto w budynku w którym mieszka ciągle są wybijane szyby w oknach i podejmowane inne dokuczliwe działania przez SW. Decyzja wydana mimo braków w zakresie stanu faktycznego nie może być uznana za zgodną z prawem. Podał jakie elementy winna zawierać decyzja.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem kwestionowana nią decyzja, podobnie jak i decyzja organu I instancji, naruszają przepisy postępowania regulujące zakres i tryb gromadzenia oraz oceny materiału dowodowego w sprawie – art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. Konsekwencją owych naruszeń jest deficytowość ustaleń okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia, a co za tym idzie, jego przedwczesność. W efekcie doszło do naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a.

Przedmiotem postępowania jest decyzja WINB uchylająca w całości decyzję organu I instancji nakazująca [...] jako współwłaścicielom działki nr 669/4 poł. w [...], na której istnieje studnia jako obudowa ujęcia wody, usunięcie w terminie do dnia 15.02.2021 r. nieodpowiedniego stanu technicznego ww studni poprzez:

- wykonanie spoinowania obudowy kręgów betonowych od wewnątrz na całej wysokości studni, a ponadto od zewnątrz do głębokości co najmniej 1,5 m od poziomu terenu,

- wykonać część naziemną studni na wysokość co najmniej 0,9 m od poziomu terenu,

- wokół studni wykonać powierzchnię utwardzoną ze spadkiem 2% w kierunku zewnętrznym, w pasie o szerokości co najmniej 1m, licząc od zewnętrznej obudowy studni i umarzająca postępowanie organu I instancji w całości na podstawie art. 138 1 pkt 2 k.p.a.

Materialnoprawną podstawą decyzji wydanej przez organ I instancji był art. 66 ust. 1 pkt 3 P.b.

Zgodnie z art. 66 P.b. 1.

W przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany:

1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo

2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo

3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo

4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia

- organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

1a. W przypadku stwierdzenia nieuzasadnionych względami technicznymi lub użytkowymi ingerencji lub naruszenia wymagań dotyczących obiektu budowlanego, których charakter uniemożliwia lub znacznie utrudnia użytkowanie go do celów mieszkalnych, organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie skutków ingerencji lub naruszeń lub przywrócenie stanu poprzedniego. Decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie.

2. W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, organ nadzoru budowlanego może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie.

Organy prawidłowo ustaliły krąg uczestników postępowania, adresatów decyzji, zaliczając do nich współwłaścicieli działki nr 669/1 poł. w [...] (por. wyrok NSA z dnia 16 grudnia 2020 r., II OSK 1602/18).

Wszczęcie postępowania z urzędu "w sprawie stanu technicznego studni kopanej jako obudowy ujęcia wody na dz. 669/4" obligowało organy do rozważenia wszystkich przesłanek z art. 66 ust. 1 P.b.

WINB zakwestionował wystąpienie przesłanki z art. 66 ust. 1 pkt 3 P.b., tj. zaistnienia złego stanu technicznego studni. Uczynił to z kilku powodów. Po pierwsze przyjął, że "Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] podczas kontroli na działce nr ewid. 669/4 poł. w [...] nie wykazał, aby przedmiotowa studnia kopana była w nieodpowiednim stanie technicznym. Stwierdzenie, iż tylko pomiędzy pierwszym a drugim kręgiem od góry po stronie zewnętrznej wykonana została spoina, brak jest natomiast spoin na pozostałych łączeniach kręgów nie świadczy o nieszczelności przedmiotowej studni kopanej. Ponadto, jak podał organ powiatowy, z uwagi na zalegające w studni fragmenty desek, krawędziaków jej głębokość została zmierzona jedynie do poziomu lustra wody. Organ nie miał więc technicznych możliwości sprawdzenia spoinowania całej wysokości studni od wewnątrz, jak również nie wykonał okrywek na głębokość min. 1,5 m od zewnątrz studni w celu sprawdzenia spoinowania. Organ nie miał więc podstaw do przyjęcia, że studnia nie była spionowana bądź, że jest nieszczelna, zwłaszcza, że fragmentarycznie spoinowanie studni było widoczne (między 1 i 2 kręgiem od góry). Brak widoczności spoinowania pomiędzy istniejącymi głębiej kręgami betonowymi (z uwagi na brak dostępu i niemożność sprawdzenia) nie świadczy o braku spoinowania i o nieszczelności studni.

Organ powiatowy ustalił również, że przedmiotowa studnia kopana posiada obudowę z kręgów betonowych na wysokości 0,68 - 0,78 m ponad teren oraz pokrywę zabezpieczającą wnętrze studni. Pokrywa ta zbudowana jest z desek i płyty OSB oraz posiada obicie z blachy gładkiej. Przedmiotowa studnia posiada również zadaszenie".

Już ten fragment uzasadnienia kontrolowanej decyzji pozwala na stwierdzenie, że WINB kwestionując ustalony zły stan techniczny studni stwierdzony przez PINB opisuje jednocześnie czynności, których tenże organ nie wykonał. WINB nie ma pewności co do stanu technicznego obiektu posługując się przypuszczeniami.

Sąd nie podziela w związku z tym stanowiska WINB o nieistnieniu przesłanki z art. 66 ust. 1 pkt 3, gdyż sam organ wskazuje na konieczność zbadania w tym zakresie spoinowania, szczelności studni, czego nie uczyniono.

Organy obu instancji nie ustaliły daty powstania studni, czy powstałą ona przed 16 grudnia 2002 r., tj. datą wejścia w życie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1065, dalej rozporządzenie), czy po tej dacie.

Ma to znaczenie, gdyż jak stwierdził WINB "możliwość zastosowania przepisów aktualnie obowiązującego rozporządzenia, w tym jego § 32 odnosi się do nowo budowanych studni. Zdaniem WINB nie jest dopuszczalne, aby powyższe przepisy były podstawą do nałożenia obowiązku doprowadzenia przedmiotowej studni do zgodności z przepisami działając na podstawie art. 66 P.b.".

Oceniając powyższe Sad stanął na stanowisku, że studnia kopana jest obiektem budowlanym, a w szczególności budowlą (art. 3 pkt 3 P.b.).

W tym zakresie Sąd podziela stanowisko NSA wyrażone w wyroku z dnia 10 kwietnia 2014 r., II OSK 2713/12.

Stosownie do § 2 ust. 1 warunków technicznych przepisy rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych, z zastrzeżeniem § 135 ust. 10 i § 207 ust. 2. W myśl tego ostatniego unormowania, przepisy rozporządzenia dotyczące bezpieczeństwa pożarowego, wymiarów schodów, o których mowa w § 68 ust. 1 i 2, a także oświetlenia awaryjnego, o którym mowa w § 181, stosuje się, z uwzględnieniem § 2 ust. 2 i 3a, również do użytkowanych budynków istniejących, które na podstawie przepisów odrębnych uznaje się za zagrażające życiu ludzi. Stosownie do § 2 ust. 2 warunków technicznych wymagania, o których mowa w § 1 (art. 5-6 P.b.), mogą być spełnione w sposób inny niż określony w rozporządzeniu, stosownie do wskazań ekspertyzy technicznej właściwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, uzgodnionych z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej lub państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, odpowiednio do przedmiotu tej ekspertyzy.

Bez wiążącego ustalenia daty budowy studni, wnioski PWINB o niemożności stosowania przepisów rozporządzenia z 2002 r. są co najmniej przedwczesne.

WINB w swojej decyzji prawidłowo stwierdził, ze przepis art. 66 ust. 1 P.b. precyzuje ustawowy obowiązek właściciela obiektu budowlanego wynikający z art. 61 powołanej ustawy, zgodnie z którym właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 ustawy tj. w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej.

Pozostałe przesłanki z art. 66 ust. 1 pkt 1, 3 i 4 P.b. wg WINB także nie są spełnione. Organ ustalił, że studnia jest w odpowiednim stanie technicznym, nie powoduje swym wyglądem "oszpecenia otoczenia i nie stanowi zagrożenia życia, zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia i środowiska. Studnia posiada zabezpieczenie w postaci pokrywy z desek i płyty OSB oraz obicia z blachy gładkiej.

Stan studni (tj. widoczne krawędziaki, deski) stwierdzony przez organ powiatowy wskazuje na fakt jej nieużytkowania, co podnosi również Pan SW w swoim odwołaniu. Nie zachodzi zatem przypadek użytkowania studni w sposób zagrażający życiu, zdrowiu, bezpieczeństwa mienia i środowiska".

Ustalenia te – zdaniem Sądu – są dowolne, zwłaszcza jeśli chodzi o użytkowanie studni, istnienie drugiej studni na działce i czy korzystanie z niej stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi, bezpieczeństwa mienia i środowiska. Twierdzenia skarżącego i P.P. W są całkowicie rozbieżne w tej mierze.

WINB bez przeprowadzenia postępowania dowodowego oparł się wyłącznie na zakwestionowanych twierdzeniach jednej ze stron. Wiarogodność twierdzeń P.P. W jest wątpliwa - wg Sądu - także dlatego, że podczas oględzin w dniu 25 września 2020 r. stwierdził np., że w studni nigdy nie było wody. Istnienie wody w studni potwierdzały wyniki kontroli.

Reasumując, przy ponownym rozpatrzeniu sprawy rzeczą organów będzie rozważenie możliwości zobowiązania stron do przedłożenia oceny technicznej (ekspertyzy) studni na podstawie art. 81c ust. 2 P.b., na okoliczność ustalenia jej stanu technicznego. Ekspertyza ta ewentualnie będzie miała na celu ustalenia czy nie zachodzi przesłanka z art.. 61 ust. 1 pkt 1 P.b. wobec twierdzeń skarżącego o zanieczyszczeniu studni. Konieczne będzie również ustalenie czy i w jakim zakresie jest użytkowania.

Oczywiście w sposób pewny organ ustali kiedy studnia powstała, jakie przepisy techniczne będą miały do niej zastosowanie. Weryfikacja zaistnienia przesłanek z art. 66 ust. 1 P.b. nastąpi po przeprowadzeniu postępowania dowodowego.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 135 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy będą miały na względzie treść niniejszego uzasadnienia.