Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1117/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2017 poz 1261
law: Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - tekst jedn.

SENTENCJA

|Sygn. akt III SA/Kr 1117/18 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lutego 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Barbara Pasternak (spr.), Sędziowie: WSA Bożenna Blitek, WSA Janusz Bociąga, Protokolant: Tomasz Famulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2019 r., sprawy ze skargi R. D. i D. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 17 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia niedozwolonej reklamy skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 14 maja 2018 r. ([...]) na podstawie art. 4 ust.1 pkt 11, art. 12 ust.1, art. 27 ust. 1 Ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2017 r. poz. 1261 z późn. zm.), w związku z art. 4 ustawy z dnia 15 września 2017 roku o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania

z solarium (Dz.U. z 2017 roku, poz. 2111) oraz art. 104 kpa - w związku z ustaleniami poczynionymi w toku kontroli sanitarnej dnia 26 marca 2018 r. przeprowadzonej w Solarium [...] przy ul. T w K, prowadzonego przez A s.c. D. R., D. D. Powiatowy Inspektor Sanitarny nakazał R. D. i D. D., przedsiębiorcom prowadzącym działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej "A" s. c. D. R., D. D. usunąć z powierzchni okna usytuowanego obok drzwi wejściowych do lokalu użytkowego Solarium [...] przy ul. T w K niedozwolona reklamę rozpowszechniającą informacje o usługach, służącą popularyzowaniu korzystania z solarium w postaci napisu "[...]" w terminie do dnia 30 czerwca 2018 r.

Organ podał, że Powiatowy Inspektor Sanitarny zgodnie z przepisami art. 4 ust. 1 pkt 11) ustawy z 14 marca 1985 roku o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, zobowiązany jest w zakresie bieżącego nadzoru sanitarnego do kontroli przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne, w szczególności dotyczących przestrzegania wymagań określonych w ustawie z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium.

Kontrola sanitarna przeprowadzona w dniu 26 marca 2018 r. w Solarium [...] przy ul. T w K, prowadzonym przez spółkę "A" s.c. D. R., D. D., wykazała naruszenie przepisów ustawy z dnia 15 września 2017 roku o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium (Dz.U. z 2017 roku, poz. 2111) mianowicie na oknie od zewnątrz (obok drzwi wejściowych do budynku), w którym prowadzona jest działalność umieszczona jest informacja: "[...]".

Według organu wskazana treść uznana została za niedozwoloną reklamę, zmierza ona bowiem do popularyzowania korzystania z solarium. Aspekt promocyjny kwestionowanej frazy w sposób ewidentny przewyższa jej warstwę informacyjną. Oceny dokonano z punktu widzenia przeciętnego konsumenta, który może poczuć się zachęcony poprzez zaakcentowanie promowania zdrowia poprzez opaleniznę. Umieszczenie reklamy w oknie witryny lokalu w postaci informacji "[...]" stanowi naruszenie przepisów art. 4 ustawy z dnia 15 września 2017 roku o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium, który zabrania reklamy i promocji usług w zakresie udostępniania solarium, w szczególności: w telewizji, radiu, prasie, kinach, podmiotach leczniczych, szkołach i placówkach oświatowo-wychowawczych, na terenie obiektów sportowo-rekreacyjnych oraz w innych miejscach publicznych; na plakatach, w tym plakatach wielkoformatowych; w środkach usług informatycznych. Ustawa zakazuje publicznego zachęcania do korzystania z solarium.

Organ wskazał, że zgodnie z wytycznymi Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawie warunków świadczenia usług w solariach danymi informacyjnymi służącymi klientowi oraz pozwalającymi podmiotowi na jawne i transparentne świadczenie usług jest: nazwa zakładu umieszczona na szyldzie, neonie czy planszy; dane dotyczące lokalizacji; godziny otwarcia; zakres i cennik usług danego obiektu świadczącego usługi w zakresie udostępniania solarium. Powyżej wymienione dane mogą być udostępniane również na stronach internetowych, jedynie w celach informacyjnych o prowadzonej działalności w danej lokalizacji, bez porównywania z innymi zakładami, opiniami i informacjami służącymi popularyzowaniu korzystania z solarium. Mając na względzie ograniczenia konstytucyjne oraz potwierdzone badaniami naukowymi niekorzystne oddziaływanie na stan zdrowia promieniowania UV emitowanego przez solaria, a także brak prozdrowotnych skutków korzystania z solariów, ustawodawca uznał, iż dopuszczalne jest ustanowienie całkowitego zakazu reklamy i promocji usług w zakresie udostępniania solarium.

W związku z powyższym działając na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z 14 marca 1985 roku o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, w razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, państwowy inspektor sanitarny nakazał, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień.

Na powyższe rozstrzygnięcie odwołanie złożyli R. D. i D. D., zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów:

- art. 4 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium poprzez jego błędną wykładnię skutkującą przyjęciem przez organ, że wklejana w oknie z napisem "[...]" stanowi niezadowoloną reklamę rozpowszechniającą informację o usługach służących popularyzowaniu korzystania z solarium;

- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że napis "[...]" stanowi niedozwoloną reklamę w sytuacji, w której w protokole z kontroli z dnia 26 marca 2018 r. nr [...] organ przeprowadzający kontrolę nie stwierdził w jej trakcie żadnych nieprawidłowości;

- art. 107 §3 kpa poprzez brak wskazania w uzasadnieniu decyzji kryterium na podstawie którego napis "[...]" na oknie lokalu użytkowego Solarium [...] przy ul. T w K został uznany przez organ za niedozwolone reklamę;

- art. 107 §3 kpa poprzez nieustosunkowanie się do wypowiedzi stron co do zebranego materiału dowodowego.

Decyzją z dnia 17 sierpnia 2018 r. ([...]) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 4 ust. 1 pkt. 11 i art. 12 ust. 2 pkt 1 i art. 37 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1261 z późn. zm.) oraz art. 4 i art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium (Dz. U. z 2017 r. poz. 2111) Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz podał, co następuje:

Polski system prawny przewiduje trzy rodzaje ograniczeń prawnych w zakresie reklamy, są to: niedopuszczalność reklamy będącej czynem niedozwolonej konkurencji, zakaz reklamy w określonych miejscach oraz zakaz reklamy określonych produktów/usług. Ograniczenia te obejmują szereg szczególnych ograniczeń o charakterze podmiotowym i przedmiotowym; całościowo i wyczerpująco określają możliwe formy w jakich dokonuje się reglamentacji reklamy.

Pojęcie reklamy uregulowane jest w Polsce w wielu aktach prawnych, natomiast jedyna definicja normatywna znajduje się w ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1414 z późn. zm.), w myśl której reklama to każdy przekaz zmierzający do promocji sprzedaży albo innych form korzystania z towarów i usług. W prawie europejskim najobszerniejszą definicję reklamy zawiera Europejska Konwencja z dnia 5 maja 1989 r. o telewizji ponadgranicznej, gdzie za reklamę uznaje się każdy publiczny przekaz mający na celu popieranie sprzedaży, zakupu lub wynajmu produktu lub usługi, promocję idei czy sprawy lub spowodowanie innego skutku pożądanego przez reklamującego.

W ocenie PWIS argumenty zawarte w odwołaniu nie znajdują uzasadnienia, gdyż w wydanej przez PPIS decyzji, organ nakazując usunięcie reklamy z powierzchni okna Solarium [...] orzekł, iż w jego ocenie aspekt promocyjny frazy "[...]" znacznie przewyższa wartość informacyjną, a oceny dokonano z punktu widzenia przeciętnego konsumenta, mogącego zostać zachęconym do skorzystania z solarium, poprzez zaakcentowanie promowania zdrowia poprzez opaleniznę. Odnosząc się do argumentów nieprecyzyjnej definicji solarium i podmiotów świadczących usługi w zakresie udostępniania solarium wskazać należy, że definicje zawarte w art. 2 pkt. 2) i 5) ustawy z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium, oraz definicja zawarta w Słowniku Języka Polskiego PWN, wskazują jednoznacznie na rodzaj obiektów i zakres usług przez nie udostępnianych, a obiekt, którego dotyczy przedmiotowa decyzja, spełnia wszelkie kryteria ww. definicji.

Wyjaśnić bowiem należy, że promocją, zgodnie z art. 2 pkt. 3) ustawy z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium, są także pominięte przez stronę w odwołaniu "inne formy publicznego zachęcania do korzystania z solarium, bez względu na formę dotarcia do adresata". Użycie przez ustawodawcę sformułowania "inne formy" oraz "bez względu na formę" świadczy o tym, iż stanowi to katalog otwarty i daje możliwość interpretacji powyższego, również na gruncie przedmiotowej sprawy w ten sposób, iż fraza "[...]" propagująca zdrowie poprzez opaleniznę, jest jednocześnie reklamą i promocją. Wspomniana zatem w odwołaniu koniunkcja jest prawdziwa, gdyż oba zdania wchodzące w jej skład są spełnione, co w odniesieniu do przedmiotowej sprawy oznacza, iż doszło do naruszenia przepisu art. 4 ww. ustawy.

Należy nadmienić, iż przepisy art. 2 pkt. 4) ustawy z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium definiują reklamę również przez użyte symbole graficzne związane z usługami w zakresie udostępniania solarium. W tym kontekście argument podniesiony w dowołaniu, a dotyczący faktu, iż zwrot "[...]" został przez organ I instancji oderwany od kontekstu, w jakim został użyty tj. wraz z wizerunkiem urządzenia, za pomocą którego świadczone są usługi w obiekcie, jest bezzasadny.

Nadto, wbrew twierdzeniom odwołującej się strony żaden ze zwrotów umieszczonych na witrynie obiektu nie stanowi dla konsumentów informacji o technologii opalania i zastosowanych lampach. Bezpieczeństwo korzystania z solarium dla celów kosmetycznych (Dz. Urz. UE C 275/3 z 2004 r.) definiuje bowiem cztery różne dopuszczalne rodzaje solariów emitujących promienie UV, jednak ich nazewnictwo nie jest tożsame z przytoczonym na witrynie obiektu Solarium Platinium. Natomiast raport Komitetu Naukowego Komisji Europejskiej ds. Zagrożeń dla Zdrowia, Środowiska i Pojawiających się Zagrożeń (SCHEER) z dnia 17 listopada 2016 r. (Opinion on Biological effects of ultrafiolet radiation relevant to health with particular reference to sunbeds for cosmetics purposes}, wskazuje maksymalny dopuszczalny poziom promieniowania UV, który nie powinien przekraczać 0,3 W/m2.

Ponadto strona, powołując się na wytyczne Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawie warunków świadczenia usług w solariach wskazała, iż stwierdzenie "[...]" jest nieodłącznym elementem szyldu Solarium [...] przy ul. T w K, a zatem stanowi informację dla klientów i nie może zostać uznane za niedozwoloną reklamę. Wspomniane wytyczne Głównego Inspektora Sanitarnego stanowią o danych informacyjnych dotyczących lokalizacji, godzin otwarcia, zakresu i cennika usług, zastrzeżeniem, że nie zawierają m.in. informacji służących popularyzowaniu korzystania z solarium.

Strona, w punkcie 2 odwołania, wskazała błąd w ustaleniach faktycznych popełniony przez PIS, polegający na przyjęciu iż napis "[...]" stanowi niedozwoloną reklamę, pomimo iż w trakcie przeprowadzonej kontroli w dniu 26 marca 2018 r. w protokole kontroli nr [...] stwierdzono brak nieprawidłowości. W odniesieniu do powyższego należy zaznaczyć iż ww. protokole kontroli sanitarnej w pkt. III. 2. - informacje istotne do ustaleń kontroli odnotowano, iż w trakcie kontroli zostały stwierdzone na oknie obiektu Solarium [...] napisy "[...]" i "[...]", co zostało opatrzone komentarzem, iż decyzję o dalszych działaniach w sprawie podejmie Powiatowy Inspektor Sanitarny po zapoznaniu się z przedmiotowym protokołem. W związku z powyższym, po zapoznaniu się z protokołem, PIS wszczął postępowanie w przedmiotowej sprawie. Biorąc powyższe pod uwagę organ II instancji nie znajduje podstaw do stwierdzenia rozbieżności w interpretacji art. 4 ustawy z dnia 15 września 2018 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium przez PIS.

Odnośnie naruszenia przepisu art. 107 §3 kpa wyjaśnienia wymaga, że w decyzji nr [...] z dnia [...] 2018 r. PIS wyraźnie zaakcentował fakt, iż treść zamieszczona na witrynie solarium została uznana za niedozwoloną reklamę, z uwagi na aspekt popularyzowania solarium oraz przewyższenie warstwy promocyjnej nad warstwą informacyjną. Jednocześnie organ I instancji wskazał, ze zgodnie z wytycznymi Głównego Inspektora Sanitarnego, jedynie dane służące klientowi oraz pozwalające podmiotowi na jawne i transparentne świadczenie usług są danymi informacyjnymi, natomiast pozostałe mają na celu popularyzowanie korzystania z solarium, należy zatem traktować w kategorii promocji bądź reklamy.

PWIS nie znajduje potwierdzenia dla zarzutu nieustosunkowania się organu I instancji do wniesionych przez stronę na piśmie z dnia 4 maja 2018 r. uwag dotyczących stwierdzenia, iż nieprawidłowości nie naruszają przepisów art. 4 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium z uwagi na to, że zwrot "[...]" został oderwany od kontekstu tj. wizerunku urządzenia, za pomocą którego świadczone są w obiekcie usługi w zakresie udostępniania solarium, a stanowi on o efekcie działania urządzenia. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji odniósł się do wytycznych Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawie warunków świadczenia usług w solariach, w kwestii traktowania zamieszczania danych innych niż informacyjne jako niedozwolona reklamę. Ponadto PIS uzasadnił swoją decyzję, poza powyżej wskazanymi aspektami, m.in. szkodliwością ekspozycji skóry na działanie promieniowania UV, wzrostem ryzyka wystąpienia nowotworu skóry po korzystaniu z solarium, oraz przyczynami podjęcia przez potencjalnych klientów decyzji o korzystaniu z solarium poprzez podatność ludzi na przekazy zawarte w reklamach.

Organ I instancji wyczerpująco odniósł się do stwierdzenia przez stronę, iż zwrot "[...]" w kontekście wywołanego efektu działania nie stanowi informacji dla potencjalnego klienta, a jest działaniem zmierzającym do popularyzacji korzystania z solarium, a w konsekwencji reklama, a zatem stanowi naruszenie art. 4 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium.

W konsekwencji powyższego zasadnym jest uznanie, iż umieszczanie na szyldach, banerach, ulotkach informacji innych niż dane informacyjne (tj. nazwa, lokalizacja, godzina otwarcia, zakres i cennik usług) służą popularyzowaniu korzystania z solarium, a w konsekwencji jest naruszeniem art. 4 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium.

Ponadto w myśl art. 4 ust. 17 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2017 r. póz. 1414 z późn. zm.) reklamą jest przekaz handlowy (tj. każdy przekaz mający służyć bezpośrednio lub pośrednio promocji towarów i usług), pochodzący od podmiotu publicznego lub prywatnego, w związku z jego działalnością gospodarczą lub zawodową, zmierzający do promocji sprzedaży lub odpłatnego korzystania z towarów lub usług. Nadto ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1414 z późn. zm.) określa katalog zakazanych przekazów handlowych, gdzie obok wyrobów tytoniowych, napojów alkoholowych i substancji psychotropowych ustawodawca zawarł także usługi w zakresie udostępniania solarium. Zakres zakazu przekazu handlowego określają odrębne ustawy, niemniej jednak definicja reklamy jest zbieżna i określona jako publiczne rozpowszechnianie komunikatów, wizerunków, znaków, symboli graficznych etc. służących popularyzowaniu produktu czy usługi.

Natomiast art. 16b ust. 3 pkt 5 ww. ustawy stanowi, iż przekaz handlowy nie może sprzyjać zachowaniom zagrażającym m.in. zdrowiu. Nadto zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2018 r. póz. 419) reklama wprowadzająca klienta w błąd i mogąca przez to wpłynąć na jego decyzje co do nabycia towaru lub usługi jest czynem nieuczciwej konkurencji w zakresie reklamy.

Na powyższe rozstrzygnięcie R. D. i D. D. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów:

- art. 4 ust. 17 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji poprzez jego zastosowanie, podczas gdy w niniejszej sprawie regulacje przepisów wskazanej ustawy nie mają zastosowania;

- art. 16 b ust. 3 pkt. 5 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, poprzez jego zastosowanie, podczas gdy w niniejszej sprawie regulacje przepisów wskazanej ustawy nie mają zastosowania;

- naruszenie przepisów prawa materialnego tj. przepisów Europejskiej konwencji o telewizji ponad granicznej z dnia 5 maja 1989 r., poprzez ich zastosowanie, podczas gdy w niniejszej sprawie regulacje przepisów wskazanej Konwencji nie mają zastosowania;

- art. 4 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium, poprzez uznanie, iż w ustalonym stanie faktycznym zachodzi jego naruszenie;

- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu przez organ orzekający, że napis: "[...]" stanowi niedozwoloną reklamę w kontekście treści przepisu art. 4 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium, podczas gdy zwrot ten, umieszczony na folii ochronnej w oknie lokalu usługowego skarżących, nie odnosi się w żaden sposób do reklamowania usług świadczonych przez skarżących;

- art. 107 §3 kpa poprzez brak wskazania w uzasadnieniu decyzji kryterium na podstawie którego napis na oknie lokalu został uznany za niedozwolona reklamę.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

| Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: |

|Sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U.2017.1369 ze zm.) - Prawo o postępowaniu przed |

|sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25|

|lipca 2002 r. (Dz.U.2017.2188 ze zm.) - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z |

|prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach |

|danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Wady |

|skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w |

|przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla |

|ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa |

|dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny |

|wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. |

|Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie z przywołanymi wyżej zasadami, należało uznać, że zarówno decyzja organu odwoławczego, jak i |

|poprzedzająca ją decyzja organu I instancji odpowiadają prawu. |

|Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 17 sierpnia 2018 r. znak [...] utrzymująca w mocy |

|decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2018 r. nr [...], nakazującą skarżącym usunąć z powierzchni okna obok drzwi |

|wejściowych do lokalu użytkowego Solarium [...], przy ul. T w K, niedozwoloną reklamę rozpowszechniającą informacje o usługach służącą |

|popularyzowaniu korzystania z solarium, w postaci napisu "[...]", w terminie do dnia 30 czerwca 2018 r. Z powołanej w decyzji podstawy |

|prawnej wynika, że organ działał m.in. na podstawie przepisu art. 4 ust. 1 pkt. 11 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej |

|Inspekcji Sanitarnej (tj. na dzień wydania decyzji Dz.U. 2017. 1261), dalej ustawa p.i.s. oraz art. 4 i art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 |

|września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium (Dz.U. 2017.2111), dalej "ustawa". Zgodnie z powołaną |

|regulacją ustawy p.i.s., do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie bieżącego nadzoru sanitarnego należy |

|kontrola przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne, dotyczących wymagań określonych w ustawie z dnia 15 |

|września 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium. |

|Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt. 2) ww. ustawy, określa ona szczególne warunki świadczenia usług w zakresie udostępniania solarium. |

|Przepis art. 4 ustawy statuuje zakaz reklamy i promocji usług w zakresie udostępniania solarium, w szczególności 1) w telewizji, |

|radiu, prasie, kinach, podmiotach leczniczych, szkołach i placówkach oświatowo-wychowawczych, na terenie obiektów |

|sportowo-rekreacyjnych oraz w innych miejscach publicznych, 2) na plakatach, w tym plakatach wielkoformatowych, oraz 3) w środkach |

|usług informatycznych. |

|Stan faktyczny ustalony przez organy jest niesporny. Skarżący, wspólnicy spółki cywilnej "A" s.c. prowadzą działalność gospodarczą |

|polegającą na świadczeniu usług w lokalu "Solarium [...]" przy ul. T w K. W trakcie kontroli bieżącej stanu sanitarno-higienicznego ww.|

|lokalu przeprowadzonej w dniu 26 marca 2018 r. stwierdzono, że na oknie od zewnątrz lokalu, obok drzwi wejściowych do budynku widnieje|

|informacja "[...]". |

|O zamiarze wszczęcia kontroli skarżący zostali powiadomieni zawiadomieniem z dnia 12 marca 2018 r., odebranym przez pracownika |

|/manager/, który następnie został upoważniony do reprezentowania skarżących podczas czynności kontrolnych (k. 1 akt adm., oraz |

|protokół kontroli str.2). Zakres kontroli został określony w ww. zawiadomieniu. |

|Kwestią sporną w sprawie jest zakwalifikowanie przez organ napisu "[...]" jako reklamy, czego konsekwencją jest orzeczony zaskarżoną |

|decyzją nakaz. Skarżący twierdzą, że napis ten nie odnosi się w żaden sposób do reklamowania usług przez nich świadczonych Zdaniem |

|Sądu dokonana przez organ kwalifikacja jest zgodna z ustawa i prawidłowa. Przede wszystkim podkreślenia wymaga, że ustawa o ochronie |

|zdrowia przed następstwami korzystania z solarium zawiera legalne definicje pojęć "reklama" i "promocja". Zgodnie z art. 2 pkt 3 |

|ustawy, promocja to publiczne rozdawanie rekwizytów związanych z usługami w zakresie udostępniania solarium, oferowanie konsumentom |

|tych usług po cenie niższej od normalnie stosowanej, organizowanie premiowanej sprzedaży usług w zakresie udostępniania solarium lub |

|konkursów opartych na ich zakupie, a także innych form publicznego zachęcania do korzystania z solarium, bez względu na formę dotarcia |

|do adresata. Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy, reklama to rozpowszechnianie informacji o usługach w zakresie udostępniania |

|solarium lub symboli graficznych z nimi związanych, służące popularyzowaniu korzystania z solarium, z wyłączeniem informacji używanych |

|do celów handlowych pomiędzy podmiotami świadczącym usługi w zakresie udostępniania solarium oraz zajmującymi się produkcją, obrotem |

|hurtowym i handlem solariami. |

|Odnosząc zasadniczy element stanu faktycznego sprawy do powyższej regulacji, tj. treść napisu "[...]" do pojęcia reklamy |

|zdefiniowanego przez ustawodawcę na użytek ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium należało uznać, że |

|kwalifikacja treści i znaczenia tego napisu została dokonana przez organy trafnie, prawidłowo i z uwzględnieniem regulacji ustawowej |

|wskazanej w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji. Użyte w napisie słowa zachęcały zdaniem Sądu do korzystania z usług oferowanych |

|przez skarżących, przez użycie określeń sugerujących uzyskanie opalenizny zarówno pięknej jak i zdrowej, tj. atrybutów pożądanych i |

|atrakcyjnych w powszechnym mniemaniu. Nie ulega wątpliwości, że atrybuty te miałyby być uzyskane dzięki skorzystaniu z solarium jako |

|urządzenia wywołującego opaleniznę, zatem miały na celu zachęcanie odbiorcy napisu do skorzystania z solarium. Wypełniona więc została |

|hipoteza przepisu art. 2 pkt. 4 ustawy, ponieważ napis ten służył popularyzowaniu korzystania z solarium, co stanowi zgodnie z tym |

|przepisem reklamę usług w zakresie udostępniania z solarium. Skoro napis "[...]" stanowi reklamę w rozumieniu art. 2 pkt. 4) ustawy, to w|

|dalszej kolejności ocenić należało, czy skarżący naruszyli zakaz ustanowion w art. 4 ustawy. Ustawodawca w pkt. 1) tego przepisu |

|jedynie przykładowo wymienił konkretne rodzaje obiektów i nośników informacji, na co wskazuje użyty zwrot "w szczególności", końcowo |

|wskazując na zakaz reklamy "w innych miejscach publicznych". Nie budzi zdaniem Sądu wątpliwości, że umieszczenie napisu w witrynie okna|

|od zewnątrz, obok drzwi wejściowych do budynku, jest reklamą usług w zakresie udostępniania solarium w "innym miejscu publicznym" w |

|rozumieniu art. 4 ustawy. Skarżący naruszyli więc zakaz reklamy usług w zakresie udostępniania solarium, o którym mowa w art. 4 pkt.|

|1 ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na redakcję art. 2 ust. 3 |

|ustawy, który jako promocje określa m.in. "inne formy publicznego zachęcania do korzystania z solarium, bez względu na formę dotarcia |

|do adresata". Zwrot ten pozwalający na stwierdzenie, że katalog form promocji pozostaje na gruncie ustawy o ochronie zdrowia przed |

|następstwami korzystania z solarium otwarty i bliżej pozwala uznać w stanie faktyczny kontrolowanej sprawy, że umieszczenie |

|zakwestionowanego napisu stanowi nie tylko reklamę ale i promocję w rozumieniu tej ustawy. Zwrócił na to słusznie uwagę organ w |

|uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, co skutkuje stwierdzeniem, że skarżący naruszyli zarówno zakaz reklamy jak i zakaz promocji, o |

|których mowa w art. 4 pkt. 1 ustawy. Niewątpliwie zamieszczenie w publicznym miejscu przekazu o możliwości uzyskania nie tylko pięknej|

|ale i zdrowej opalenizny jest formą publicznego zachęcania do korzystania z solarium. Podkreślić jednak należy, że w takim stanie |

|prawnym, do skorzystania przez organ inspekcji sanitarnej ze swych uprawnień w postaci nakazu usunięcia niedozwolonej reklamy nie jest|

|konieczne ustalenie, że kwestionowany napis stanowi jednocześnie reklamę i promocję usług w zakresie udostępniania solarium. |

|Nie mają racji skarżący zarzucając organom naruszenie przepisu art. 4 ustawy, poprzez twierdzenie, że zakwestionowany napis stanowi |

|jedynie informację gospodarczą i nie może być uznany za reklamę i promocję. Napis ten nie stanowi o zdaniem Sądu informacji o nazwie |

|podmiotu świadczącego usługi, godzinach otwarcia solarium, zakresie świadczonych usług, cenach za poszczególne usługi. Wbrew |

|twierdzeniom skargi, organ sprecyzował jakimi kryteriami kierował się uznając zakwestionowane określenia za niedozwoloną reklamę i |

|promocję solariów. Wskazał bowiem, że jego zdaniem ww. określenia, poprzez zaakcentowanie promowania zdrowia poprzez opaleniznę były |

|niedozwoloną reklamą. Nie mogły też odnieść skutku w postaci uchylenia zaskarżonej decyzji pozostałe zarzuty skargi. Wbrew jej |

|twierdzeniom nie doszło do naruszenia przepisów Ustawy o radiofonii i telewizji, oraz Europejskiej Konwencji o telewizji ponad |

|granicznej, ponieważ organy nie orzekały na podstawie tych przepisów i co jest tego oczywistym następstwem - nie powołały ich w |

|podstawie prawnej rozstrzygnięć, czyli mówiąc wprost przepisów tych nie stosowały. Wywód skargi mający uzasadnić naruszenie powyższych |

|przepisów jest zatem oderwany od stanu faktycznego i prawnego sprawy. Jedynie omawiając pojęcie reklamy organ odwoławczy odwołał się |

|do definicji tego pojęcia zawartych w powyższych uregulowaniach, czego w żadnym razie nie sposób uznać za jakikolwiek błąd |

|uzasadnienia zaskarżonej decyzji a już tym bardziej mający skutkować wyeliminowaniem jej z obrotu prawnego. |

|Skarżący zarzucają, że pomimo niestwierdzenia nieprawidłowości podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 26 marca 2018 r. organ wydał |

|decyzję poprzedzająca wydanie zaskarżonej decyzji. Pomijają jednak okoliczność, że zakres kontroli określony został w cyt. już wyżej |

|zawiadomieniu z dnia 12 marca 2018 r. i obejmował kontrolę spełniania przez skarżących przepisów wyraźnie w zawiadomieniu wskazanych. |

|Odpowiada temu zawarty w protokole (k. 3 akt adm.) opis stanu i wyposażenia lokalu, oraz informacji w nim zamieszczonych, dotyczących |

|bezpiecznego korzystania z solarium. W tym też zakresie nie stwierdzono uchybień, co znalazło odzwierciedlenie w protokole. Powyższe |

|nie oznacza jednak, że organ nie był uprawniony do wydania kwestionowanej decyzji, skoro w trakcie kontroli odnotowano fakt |

|umieszczenia spornego napisu na witrynie. Ustawa o Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie zawiera przepisu, który ograniczałby możliwość |

|stwierdzenia uchybień w zakresie nie objętym pisemnym zawiadomieniem o zamiarze przeprowadzenia kontroli. Informacja o spornym napisie |

|widnieje w protokole kontroli (str. 3 z (5) z adnotacją, że ew. dalsze działania w tej sprawie podejmie organ. Nie można więc |

|zarzucić, że organ działał poza zakresem swojej kompetencji wynikającej z art. 4 ust. 1 pkt.11 ustawy o państwowej inspekcji |

|sanitarnej. Niezasadny jest także zarzut, że ten sam organ dokonał odmiennej oceny stanu faktycznego. Stan faktyczny jak i jego ocena |

|zostały przedstawione przez organ w podjętej decyzji, ponieważ wiadomym i oczywistym jest, że jego ustalenia i oceny dokonuje organ |

|tj. Powiatowy Inspektor Sanitarny a następnie organ odwoławczy, nie zaś kontrolerzy uprawnieni do przeprowadzania kontroli. |

|Nie doszło także w sprawie do naruszenia przepisu art. 107 § 3 kpa. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi przewidziane w |

|tym przepisie zarówno pod względem formy jak i treści. Organ przedstawił i omówił treść zastosowanych przepisów prawa odnosząc je do |

|stanu faktycznego sprawy. Uzasadnienie zawiera szczegółowe odniesienie się do zarzutów odwołania, oraz podaje przyczyny, dla których |

|zarzuty te nie zostały uwzględnione. Jest sporządzone w sposób zrozumiały i czytelny dla strony. Kryterium, na podstawie którego |

|uznano zakwestionowany napis za niedozwoloną reklamę zostało wskazane bez wątpliwości i omówione. Wywody te zostały poparte szeregiem |

|istotnych uwag dotyczących wysoce niekorzystnych skutków korzystania z solarium, które to uwagi zostały poparte konkretnymi |

|informacjami z zakresu ochrony zdrowia przed skutkami promieniowania ultrafioletowego. |

|Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia skargi z uwagi na brak naruszeń prawa wskazanych w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd, |

|na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. |