Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 272/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2021-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 8, art. 11, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz sędzia WSA Tomasz Wójcik (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Inne z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za okres od grudnia 2020 r. do lutego 2021 r. uchyla zaskarżoną decyzję


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej także: Zakład, ZUS, organ) odmówił J. P. (dalej także Skarżący) prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od [...] grudnia 2020 r. do [...] lutego 2021 r.

W uzasadnieniu organ podał, że zgodnie z § 10 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 (Dz.U. poz. 371) w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji – dalej: "rozp. COVID-19" – zwalnia się z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od dnia 1 lutego 2021 r. do dnia 28 lutego 2021 r. wykazanych w deklaracji rozliczeniowej złożonej za ten okres pod warunkiem prowadzenia przez płatnika składek, na dzień 30 listopada 2020 r., przeważającej działalności oznaczonej wymienionymi kodami Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, którego przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy co najmniej o 40 % w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub we wrześniu 2020 r., jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek przed dniem 1 listopada 2020 r. Ponadto ZUS wskazał, że stosownie do § 11 pkt 3 rozp. COVID-19 warunkiem zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek jest przesłanie deklaracji rozliczeniowych lub imiennych raportów miesięcznych należnych za luty 2021 r., nie później niż do dnia 31 marca 2021 r., chyba że płatnik składek zwolniony jest z obowiązku ich składania.

We wniosku o zwolnienie z opłacenia składek od grudnia 2020 r. do lutego 2021 r. z dnia 3 marca 2021 r. Skarżący podał Pan kod PKD 90.01.Z, który wg rejestru CEIDG nie został potwierdzony na ostatni dzień miesiąca luty 2020 r. w porównaniu, do którego nastąpił spadek przychodu. Z ustaleń organu wynika, że w lutym 2020 r. Skarżący wykonywał działalność na podstawie innego kodu PKD tj. 90.03.Z. Zmiany kodu PKD na 90.01.Z dokonał 20 października 2020 r. co oznacza, że nie można porównać spadku przychodów w lutym 2021 r. o co najmniej 40% w stosunku do przychodu w lutym 2020 r. uzyskanego z tej samej działalności.

W związku z powyższym, w ocenie organu, Skarżącemu nie przysługuje prawo do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od grudnia 2020 r. do lutego 2021 r.

W złożonej Skardze Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. Podał, że jest wykształconym muzykiem i prowadzi działalność gospodarczą opartą w całości na wykonywaniu koncertów, recitali, przedstawień muzycznych w Polsce oraz poza granicami RP, w trakcie których gra na instrumentach muzycznych i śpiewa. Czasami bierze udział w konkursach muzycznych jako członek jury, prowadzi wykłady, warsztaty wokalne. Działa w branży muzycznej od 1976 r. Należy do Stowarzyszenia Artystów Wykonawców Utworów Muzycznych i Słowno-Muzycznych SAWP. Od 2010 r. wchodzi w skład zespołu muzycznego "Ż. ". Dnia [...] sierpnia 2004 r. dokonał wpisu do ewidencji działalności gospodarczej określając przedmiot prowadzonej działalności gospodarczej kodem PKD 92.31.G artystyczna i literacka działalność twórcza, gdzie indziej nie sklasyfikowana, której podklasa obejmowała działalność prowadzoną na własny rachunek przez artystów takich jak aktorzy, reżyserzy, scenarzyści, lektorzy i spikerzy, muzycy, autorzy, malarze, rzeźbiarze, plastycy, animatorzy i inni twórcy. W 2007 r. zaczęła obowiązywać Polska Klasyfikacja Działalności - PKD 2007. Przy czym dotychczasowa klasyfikacja PKD 2004 mogła być stosowana równolegle do końca 2009 r. Zgodnie z tym wymogiem dnia 30 grudnia 2009 r. dokonał zmiany nr PKD wyszukując w klasyfikacji nazwy artystyczna i literacka działalność twórcza. Opis ten zawierał się pod numerem kodu 90.03.Z. Wskazał, że nie zagłębiał się w szczegóły, gdyż nie przypuszczał, że po zmianie klasyfikacji i zachowaniu tego samego opisu kodu PKD (artystyczna i literacka działalność twórcza), zostanie wykluczona z tego kodu m.in. działalność prowadzona przez muzyków. Nazwa kodu wprowadziła go w błąd. Określenie przedmiotu prowadzonej działalności kodem PKD 90.03.Z wynika tylko z błędu i niewiedzy. Nigdy realnie nie prowadził działalności określonej kodem 90.03.Z, natomiast w całości prowadzona przeze mnie działalność gospodarcza zawarta jest pod nr 90.01.Z - działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych. O tym, że ma błędny nr PKD, nie odpowiadający rodzajowi prowadzonej działalności gospodarczej, dowiedział się w październiku 2020 r. i niezwłocznie dokonał zmian w CEiDG. W związku z powyższym prowadzona działalność rzeczywiście mieści się w całości w zakresie rodzajów działalności uprawniających do dodatkowego świadczenia postojowego na podstawie wniosku RSP-DD7. Spadek przychodów w 2020 roku w porównaniu z 2019 rokiem faktycznie dotyczy tego samego rodzaju prowadzonej działalności. Skarżący dodał, że w razie potrzeby może dostarczyć oświadczenia od muzyków, z którymi współpracuje, zaświadczenia z różnych instytucji, firm dla których wykonywał np. koncerty oraz przedstawić wszystkie rachunki z 2019 i 2020 roku w celu udowodnienia, iż prowadzi działalność zawartą w opisie PKD 90.01.Z.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

W piśmie procesowym z dnia 31 maja 2021 r. Skarżący podtrzymał stanowisko prezentowane w skardze, a na jego poparcie przedstawił kopie wystawionych przez siebie faktur oraz wydruków podsumowań podatkowej księgi przychodów i rozchodów za lata 2020 i 2021. Ponadto podkreślił, że kod PKD prowadzonej działalności został zmieniony, ponieważ był błędny i nie odnosił się do rzeczywiście prowadzonej od lat działalności gospodarczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a–c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej: jako "p.p.s.a." – lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Na wstępie wyjaśnić należy, że sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374 ze zm.) – dalej: "ustawa COVID-19". Zgodne z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Ponadto stosownie do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 października 2020 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r. poz. 1829), począwszy od 17 października 2020 r. miasto na prawach powiatu Bydgoszcz, będące siedzibą tut. Sądu, zostało objęte strefą czerwoną. W związku z tym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 maja 2021 r. skierowano sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 czerwca 2021 r. (por. k. 19 akt sądowych).

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z 22 października 2020 r. sygn. akt II FSK 1389/18 i II FSK 1600/18 w sytuacji objęcia strefą czerwoną, skierowanie sprawy celem rozpoznana na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od zgody lub sprzeciwu strony. Podobnie orzekł NSA w postanowieniu z 1 grudnia 2020 r. sygn. akt II FSK 2207/18. Powyższe znajduje także oparcie w poglądzie zaprezentowanym w uchwale NSA z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. akt II OPS 6/19.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta narusza prawo ze względu na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Zakładu, w której odmówiono Skarżącemu zwolnienia z opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od dnia [...] grudnia 2020 r. do dnia [...] lutego 2021 r.

Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia [...] marca 2021 r. Skarżący wystąpił do ZUS z wnioskiem o zwolnienie z obowiązku opłacenia składek dla płatników prowadzących [...] listopada 2020 r. działalność w branżach określonych w rozporządzeniu (RDZ-B7) za grudzień 2020 r., styczeń 2021 r. oraz luty 2021 r. Jako przeważającą działalność według PKD podał kod 90.01.Z. W złożonym wniosku oświadczył m.in., że przychód uzyskany w lutym 2021 r. był niższy o co najmniej 40% w porównaniu do przychodu uzyskanego w lutym 2020 r. Inne, na podstawie § 10 ust. 1 i 2 rozp. COVID-19, odmówił Skarżącemu prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne od dnia [...] grudnia 2020 r. do dnia [...] lutego 2021 r. Z tym rozstrzygnięciem Skarżący się nie zgadza.

Należy zauważyć, że zgodnie z § 10 ust. 1 rozp. COVID-19 zwalnia się z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych odpowiednio za okres od dnia [...] stycznia 2021 r. do dnia [...] stycznia 2021 r. albo za okres od dnia [...] grudnia 2020 r. do dnia [...] stycznia 2021 r., wykazanych w deklaracjach rozliczeniowych złożonych za te okresy, na zasadach określonych w art. 31zo-31zx ustawy COVID-19, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału, płatnika składek prowadzącego, na dzień [...] listopada 2020 r., działalność oznaczoną według [...] Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami: 47.71.Z, 47.72.Z, 47.81.Z, 47.82.Z, 47.89.Z, 49.32.Z, 49.39.Z, 51.10.Z, 52.23.Z, 55.10.Z, 55.20.Z, 55.30.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.11.A, 79.12.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia [...] lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.04.Z, którego przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub w lutym 2020 r. lub we wrześniu 2020 r, jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek przed dniem [...] listopada 2020 r.

Jednocześnie stosownie § 10 ust. 2 rozp. COVID-19 Zwalnia się z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od dnia [...] lutego 2021 r. do dnia [...] lutego 2021 r. wykazanych w deklaracji rozliczeniowej złożonej za ten okres, na zasadach określonych w art. 31zo-31zx ustawy COVID-19, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału, płatnika składek prowadzącego, na dzień [...] listopada 2020 r., działalność oznaczoną według [...] Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami: 49.32.Z, 49.39.Z, 51.10.Z, 52.23.Z, 55.10.Z, 55.20.Z, 55.30.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.11.A, 79.12.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia [...] lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.04.Z, którego przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub w lutym 2020 r., lub we wrześniu 2020 r., jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek przed dniem [...] listopada 2020 r.

Na gruncie tych uregulowań organ pozbawił Skarżącego prawa do zwolnienia ze składek, gdyż w luty 2020 r. wykonywał on działalność na podstawie innego kodu PKD, czyli 90.03.Z. Zmiany kodu PKD na 90.01.Z dokonano [...] października 2020 r. Nadto organ stwierdził, że nie miał w związku z tym możliwości porównania spadku przychodów w lutym 2021 r. o co najmniej 40% w stosunku do przychodu w lutym 2020 r. uzyskanego z tej samej działalności.

Zdaniem Sądu stanowisko organu, pozbawiające Skarżącego prawa do zwolnienia nie zostało we właściwy sposób uzasadnione. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Motywy decyzji winny odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśnić tok rozumowania prowadzącego do zastosowania konkretnych przepisów prawa. Szczególne znaczenie ma wskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Oznacza to konieczność dokonania wykładni przepisów stanowiących podstawę prawną rozstrzygnięcia zawartego w decyzji, wraz z argumentami przemawiającymi za jej przyjęciem. Innymi słowy decyzja, którą otrzymuje strona, powinna w uzasadnieniu wskazywać jakie przepisy i dlaczego zadecydowały o takim, a nie innym określeniu jej praw lub obowiązków. Tylko decyzja spełniająca te kryteria może w pełni realizować zasady ogólne postępowania administracyjnego, wyrażające się w prowadzeniu postępowania w sposób budzący zaufanie do organów administracji (art. 8 k.p.a.), oraz przekonywaniu polegającym na wyjaśnieniu stronie zasadności przesłanek, którymi kierowano się przy załatwianiu sprawy (art. 11 k.p.a.).

Zdaniem Sądu uzasadnienie zaskarżonej decyzji powyższych wymagań nie spełnia, bowiem organ nie przeprowadził wywodu prawnego uzasadniającego pozbawienie Skarżącego prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania składek za okres od grudnia 2020 r. do lutego 2021 r. W uzasadnieniu nie przedstawiono toku rozumowania, który doprowadził organ do konkluzji, że warunkiem zwolnienia jest to, aby w lutym 2021 r. Skarżący wykonywał jako przeważającą działalność gospodarczą oznaczoną tym samym kodem PKD, co działalność prowadzona w lutym 2020 r., tzn., aby w lutym 2020 r. i lutym 2021 r. przeważająca działalność była oznaczona tym samym kodem (PKD 90.01.Z). Jest to szczególnie istotne, gdy weźmie się pod uwagę, że w § 10 ust. 2 rozp. COVID-19 ustawodawca nie powtórzył zwrotu "z tej działalności" w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub w lutym 2020 r., lub we wrześniu 2020 r., jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek przed dniem [...] listopada 2020 r. W rezultacie uzasadnienie nie zawiera wyjaśnienia podstawy prawnej wydanego rozstrzygnięcia. Brak jakiegokolwiek wywodu organu w tym względzie powoduje, że strona odczytuje stanowisko organu zawarte w zaskarżonej decyzji w ten sposób, iż poza sporem jest kwestia spadku przychodu Skarżącego o co najmniej 40%, ale w zaskarżonej decyzji nie przedstawiono argumentów tłumaczących, dlaczego pozbawienie Skarżącego prawa do zwolnienia jest uzasadnione.

Zakład uznał, że Skarżącemu nie przysługuje zwolnienie ze składek od grudnia 2020 r. do lutego 2021 r. z tego powodu, że w lutym 2020 r. nie prowadził on rodzaju działalności oznaczonej podanym we wniosku kodem PKD.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym na gruncie art. 31zo ust. 10 ustawy COVID-19 prezentowany jest pogląd, w pełni aprobowany przez Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, zgodnie z którym analizowany przepis nie stawia warunku aby przychód uzyskany w listopadzie 2019 r. był również przychodem z "tej" tj. kwalifikowanej odpowiednim PKD działalności, przepis art. 31zo ust. 10 ustawy COVID-19 stanowi o tym, że przychód uzyskany w listopadzie z tej działalności ma być niższy od przychodu uzyskanego w listopadzie 2019 r. W końcowej części tego przepisu ustawodawca nie powtórzył zwrotu "z tej działalności", zatem literalna wykładnia przepisu art. 31zo ust. 10 ustawy COVID-19 prowadzi do wniosku, że przychód z kwalifikowanej działalności jest przyrównywany do przychodu z działalności w 2019 r. Okoliczność, czy w listopadzie 2019 r. płatnik składek prowadził kwalifikującą go do zwolnienia od składek działalność pozostaje bez znaczenia i jest nadmiernym warunkiem stawianym przez organ nie dającym się wyinterpretować z analizowanego przepisu. Gdyby intencją ustawodawcy było przyrównanie przychodu z działalności kwalifikowanej do przychodu z tego rodzaju działalności sprzed roku, czyli z listopada 2019 r., w końcowej części użyłby także sformułowania "tej działalności", a skoro takie sformułowanie przez ustawodawcę nie zostało użyte, to nie sposób jest domniemywać, jak to uczynił organ istnienia kolejnego warunku przyznania zwolnienia od opłacania składek. Jednocześnie ustawa z dnia [...] lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.) w przepisach dotyczących poszczególnych kategorii przychodów w rozdziale 2 nie kwalifikuje przychodu ze względu na rodzaj zadeklarowanej działalności zgodnie z PKD (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia [...] kwietnia 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 247/21, publ.: CBOSA). Niezależnie od tego, że powyższy pogląd został sformułowany w odniesieniu do innego przepisu aniżeli będące podstawą wydania zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie, to z uwagi na analogiczne brzmienie tych przepisów bez wątpienia znajduje on zastosowanie w niniejszej sprawie.

Ponadto analiza treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wskazuje, że Zakład w istocie rzeczy nie odniósł się w ogóle do zwolnienia z opłacania składek za miesiące grudzień 2020 r. i styczeń 2021 r. Wprawdzie w sentencji decyzji powołano przepis § 10 ust. 1 rozp. COVID-19, to do tego przepisu organ nie nawiązał w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] marca 2021 r. Należy zatem uznać, że decyzja ta pozbawiona jest uzasadnienia rozstrzygnięcia o odmowie zwolnienia z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne od grudnia 2020 r. do stycznia 2021 r. Postaci rzeczy nie może przy tym zmienić fakt podobieństw w brzmieniu ust. 1 i ust. 2 w § 10 rozp. COVID-19.

Zaskarżona decyzja narusza zatem art. 8, art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a. oraz § 10 ust. 1 i 2 rozp. COVID-19. Ponownie rozpatrując sprawę organ usunie stwierdzone uchybienia uwzględniając przedstawione w treści uzasadnienia rozważania i wydając decyzję zawierającą prawidłowe uzasadnienie.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.

T. Wójcik L. Kleczkowski H. Adamczewska-Wasilewicz