Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 456/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-09-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano wnioskodawcy wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 27 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skarg I. T. i K. T. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] nr [...] i nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku adwokatowi A. K. kwotę 590,40 zł brutto /słownie: pięćset dziewięćdziesiąt złotych czterdzieści groszy/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniami z dnia 30 marca 2016 r. wydanymi w sprawach III SO/Gd 36/16 oraz III SO/Gd 37/16 (zarejestrowanych następnie pod sygn. III SA/Gd 456/16 oraz III SA/Gd 457/16), referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącym prawo pomocy przez ustanowienie adwokata przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego.

Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła w ww. sprawach na pełnomocnika skarżących z urzędu adwokata A. K.

Na rozprawie w dniu 22 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej jako p.p.s.a.), połączył do wspólnego rozstrzygnięcia dwie oddzielne sprawy ze skarg wniesionych przez I. i K. małżonków T.

Na rozprawie stawiła się adwokat A. K.-K., upoważniona do zastępowania pełnomocnika skarżących, która wniosła o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawna udzieloną skarżącym z urzędu w każdej ze spraw, oświadczając że koszty tej pomocy nie zostały uiszczone w całości ani w części.

Wyrokiem z dnia 22 września 2016 r. WSA w Gdańsku oddalił skargę.

Na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801; dalej jako rozporządzenie).

W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata.

W niniejszej sprawie do wysokości należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy zastosowanie będzie miała opłata maksymalna określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, która wynosi 480 zł. Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, o czym stanowi § 4 ust. 3 rozporządzenia.

Z uwagi na połączenie przez Sąd do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia dwóch spraw ze skarg I. i K. małżonków T. należało przyjąć, że pełnomocnik udzielił skarżącym pomocy prawnej w każdej z połączonych spraw.

Referendarz sądowy, mając na uwadze treść przepisu zawartego w § 4 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia, postanowił przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie za każdą z połączonych spraw w wysokości ½ opłaty maksymalnej. Za przyznaniem wynagrodzenia w kwocie wyższej nie przemawia bowiem ani charakter sprawy (stopień jej zawiłości) ani też nakład pracy pełnomocnika.

W związku z powyższym należne wnioskodawcy wynagrodzenie przysługuje w wysokości 480 zł (240 zł x 2), co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 590,40 zł.

Z tych względów referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.