Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 134/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2014-12-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2, art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 24 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 grudnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.C. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie wypłaty zasiłku p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] października 2014 r. T.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie wypłaty zasiłku w miesiącach od lutego do lipca 2014 r. Skargi te zostały zarejestrowane pod sygn. akt II SAB/Go 121/14, po czym zarządzeniem z dnia 4 listopada 2014 r. rozdzielone, przy czym w niniejszej sprawie rozpoznaniu podlega skarga na bezczynność wskazanego wyżej organu w przedmiocie wypłaty zasiłku w miesiącu kwiecień 2014 r.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wyjaśnił, że w wyniku rozpatrzenia wniosku skarżącego z [...] kwietnia 2014 r., w dniu [...] maja 2014 r. wydano decyzje o przyznaniu zasiłku okresowego na miesiąc kwiecień 2014 r. w wysokości 271 zł, zasiłku celowego na odzież, leki i częściowe zaspokojenie innych potrzeb w wysokości 100 zł, a także zasiłek celowy na żywność na miesiąc kwiecień w kwocie 100 zł. Organ wniósł o odrzucenie skargi lub ewentualnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego.

W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Do zakresu właściwości rzeczowej sądów administracyjnych należy zatem rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów administracji publicznej w zakresie obejmującym akty wymienione w pkt od 1 do 4a artykułu 3 § 2 p.p.s.a.

W rozpatrywanej sprawie żądane przez skarżącego zachowanie organu nie polegało na wydaniu decyzji czy postanowienia, lecz na podjęciu określonej czynności celem wykonania decyzji administracyjnej. Z tego względu rozstrzygnięcia wymagało, czy czynność organu administracji publicznej polegająca na wypłacie zasiłku w wykonaniu wydanej wcześniej decyzji administracyjnej stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 p.p.s.a. W szczególności należało rozważyć, czy akt ten mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki:

1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia,

2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu,

4) mają charakter publicznoprawny oraz

5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31).

Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32).

Do tego rodzaju aktów i czynności nie zalicza się czynność materialno-techniczna polegająca na wypłacie świadczenia przyznanego wydaną wcześniej decyzją administracyjną. Z tego względu zaniechanie organu w tym zakresie na podstawie przepisu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. a contrario nie podlega zaskarżeniu do sądu. Tym samym przedmiot skargi T.C., jakim jest ewentualne zaniechanie organu w przedmiocie wypłaty przyznanego wcześniej świadczenia, nie podlega kognicji sądów administracyjnych i w konsekwencji skarga wniesiona w tym zakresie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

W konsekwencji, na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.