Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1072/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 97 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Montowski (spr.), , Sędzia WSA Tomasz Janeczko, Asesor WSA Michał Podsiadło, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 lutego 2022 r. sprawy ze skargi V. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2021 r. znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2020 r. znak [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz V. S.A. z siedzibą w W. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi V.S.A. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca") jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej: "Kolegium" bądź "organ") z [...] kwietnia 2021 r., znak [...], wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

Decyzją z [...] stycznia 2020 r. nr [...] Zarząd Dzielnicy [...], po rozpatrzeniu wniosku skarżącej, ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z garażami podziemnymi, infrastrukturą techniczną oraz zagospodarowaniem terenu na dz. ew. nr [...] oraz [...] z obrębu [...] położonych przy ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] w W..

W dniu 27 lutego 2020 r. do Kolegium wpłynęło odwołanie M. S., J. C., Z. S., M. K., M. J., M. M., A.K. i W. W. od powyższej decyzji ustalającej warunki zabudowy i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu.

W dniu 5 maja 2020 r. do Kolegium wpłynęło pismo profesjonalnego pełnomocnika odwołujących, informujące o śmierci Z.S. w dniu 17 kwietnia 2020 r. Do pisma załączono kopię odpisu skróconego aktu zgonu.

Pismem z 6 maja 2020 r. Kolegium zwróciło się do pełnomocnika odwołujących o wskazanie spadkobierców zmarłej strony albo zarządcy sukcesyjnego albo osób sprawujących zarząd masy spadkowej, w celu ewentualnego kontynuowania przez Kolegium postępowania z udziałem takich osób.

W dniu 3 lipca 2020 r. do Kolegium wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej, w którym zasygnalizował on, że spadkobiercą po zmarłym Z. S. jest B. S.. Jednocześnie wskazał, że art. 97 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2020 r., poz. 256, dalej: "k.p.a.") nie wymaga, aby uznać, że dopiero stwierdzenie nabycia spadku lub poświadczenie dziedziczenia jest warunkiem, od którego zależy możliwość wezwania spadkobierców zmarłej strony.

Pismem z 13 lipca 2020 r. Kolegium zwróciło się do pełnomocnika odwołujących o ustosunkowanie się, co do wskazanego przez stronę skarżącą faktu, iż B. S. jest spadkobiercą zmarłego, a także o ew. wskazanie innych spadkobierców po zmarłym.

Wobec braku odpowiedzi pełnomocnika odwołujących na pisma Kolegium, organ pismem z 3 sierpnia 2020 r. ponownie zwrócił się o informację, jak w piśmie z dnia 13 lipca 2020 r.

W dniu 17 sierpnia 2020 r. do Kolegium wpłynęło pismo pełnomocnika odwołujących, w którym wskazano, że pełnomocnictwo udzielone przez zmarłego Z. S. wygasło z chwilą jego śmierci. Jednocześnie poinformowano, że pełnomocnik nie prowadzi spraw związanych z regulacją kwestii spadkowych po zmarłym i nie jest mu wiadome nic na temat wydania postanowienia sądu ustalającego krąg spadkobierców lub sporządzenia aktu notarialnego potwierdzenia dziedziczenia.

W dniu 17 sierpnia 2020 r. do Kolegium wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej, w którym wskazano, że do kręgu spadkobierców ustawowych po zmarłym Z. S. zaliczają się jego żona, córka oraz syn. Jednocześnie wskazano tożsamość oraz adresy powyższych spadkobierców.

Pismem z dnia 17 sierpnia 2020 r. Kolegium zwróciło się do pełnomocnika odwołujących o zajęcie stanowiska co do wskazanego przez pełnomocnika skarżącej kręgu spadkobierców zmarłego i ewentualne wskazanie dowodów na jego poparcie. Organ wyznaczył termin 14 dni i poinformował, że po bezskutecznym upływie tego terminu zawiesi postępowanie.

W dniu 9 września 2020 r. do Kolegium wpłynęło pismo pełnomocnika odwołujących, w którym podtrzymał stanowisko, prezentowane w poprzednim piśmie kierowanym do organu.

W dniu 9 września 2020 r. do Kolegium wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej, w którym poinformował o dokładnym adresie zamieszkałej w Stanach Zjednoczonych Ameryki córki zmarłego. Podkreślił jednocześnie, że wykazanie, iż strona postępowania zmarła oraz wskazanie jej spadkobierców w taki sposób, że jest możliwe zawiadomienie ich o toczącym się postępowaniu, jest wystarczające do uznania, że spadkobiercy zmarłej strony zostali wskazani.

W dniu 15 września 2020 r. do Kolegium wpłynęło pismo B.S., w którym wskazała, że na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej jest współwłaścicielem działki nr ew. [...] w obr. [...], natomiast spadkobiercami po zmarłym Z. S. są ich córka i syn.

Postanowieniem z [...] października 2020 r., znak [...], Kolegium, na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. zawiesiło z urzędu postępowanie w przedmiotowej sprawie do czasu ustalenia spadkobierców zmarłego Z. S. i jednocześnie wystąpiło do B.S. o doręczenie Kolegium postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłym lub aktu poświadczenia dziedziczenia.

Uzasadniając powyższe postanowienie Kolegium poinformowało, że w dniu 27 lutego 2020 r. wpłynęły akta sprawy wraz z odwołaniem, natomiast w dniu 17 kwietnia 2020 r. zmarła jedna ze stron w sprawie – Z.S.. Do chwili wydania postanowienia trwają ustalenia spadkobierców zmarłego i brak jest postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłym lub aktu poświadczenia dziedziczenia.

Organ ocenił, że zgodnie z art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. należy zawiesić postępowanie w sprawie do czasu ustalenia spadkobierców zmarłej strony.

Po rozpoznaniu wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy, Kolegium zaskarżonym postanowieniem z [...] kwietnia 2021 r., znak [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. utrzymało w mocy własne postanowienie z [...] października 2020 r.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Kolegium w pierwszej kolejności przytoczyło art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. Organ podkreślił, że zawieszenie postępowania w razie śmierci strony lub jednej ze stron następuje tylko wówczas, gdy spełnione są łącznie następujące przesłanki: 1) śmierć strony lub jednej ze stron nastąpiła w toku postępowania, 2) śmierć strony lub jednej ze stron nie czyni postępowania bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 105 § 1; 3) wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe; 4) nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5 k.p.a. Jak przedstawiło Kolegium, analizowany przepis wymienia przesłanki, których łączne spełnienie nakazuje organowi administracji publicznej zawieszenie postępowania.

Odnosząc się do przebiegu postępowania Kolegium oceniło, że zasadnym było zawieszenie postępowania odwoławczego. Organ podkreślił, odnosząc się do zarzutów skarżącej, że w toku postępowania podejmował czynności zmierzające do ustalenia następców prawnych zmarłego. Przedstawienie dokumentów w postaci aktu poświadczenia dziedziczenia bądź prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłym jest, w ocenie Kolegium, konieczne do ustalenia stron postępowania. Jednocześnie Kolegium wskazało, że w toku postępowania wpadkowego nie jest możliwa weryfikacja przymiotu strony w postępowaniu głównym.

Pismem z dnia 29 kwietnia 2021 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, zarzucając postanowieniu Kolegium z 8 kwietnia 2021 r. naruszenie:

1. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na utrzymaniu w mocy postanowienia o zawieszeniu postępowania z urzędu pomimo, że nie zaistniała jedna z przesłanek przewidzianych w tymże przepisie, tj. przesłanka braku możliwości wezwania spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu, a to w związku ze wskazaniem przez wnioskodawcę danych spadkobierców, umożliwiającym ich wezwanie do udziału w postępowaniu;

2. art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez nieuzasadnione niezastosowanie pomimo, że odwołanie pochodzi od osób, którym nie przysługuje status stron postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Kolegium, a także o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej podniósł, że w niniejszej sprawie krąg spadkobierców został potwierdzony przez B. S.. Pomimo oznaczenia następców prawnych zmarłego Kolegium uznało, iż nie jest wystarczające oznaczenie spadkobierców w sposób umożliwiający ich wezwanie, a konieczne jest potwierdzenie następstwa prawnego postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku bądź aktem poświadczenia dziedziczenia.

Pełnomocnik skarżącej wskazał, że stanowisko Kolegium rażąco naruszało przepisy postępowania administracyjnego, godząc jednocześnie w prawa wnioskodawcy, w tym prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki oraz zasadę szybkości i prostoty postępowania wyrażoną w art. 12 § 1 k.p.a.

Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podkreślono, że przepis art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a., ani żaden inny nie wymaga, aby uznać, że dopiero stwierdzenie nabycia spadku lub poświadczenia dziedziczenia jest warunkiem, od którego zależy możliwość wezwania spadkobierców zmarłej strony. Ponadto zaakcentowano, że wykazanie, iż strona postępowania zmarła oraz wskazanie jej spadkobierców w taki sposób, że jest możliwe zawiadomienie ich o toczącym się postępowaniu, jest wystarczające do uznania, że spadkobiercy zmarłej strony zostali wezwani.

Pełnomocnik skarżącej podniósł również, że organ powinien dążyć do ustalenia spadkobierców na podstawie akt sprawy, a w przypadku ustalenia osób powiązanych ze zmarłą stroną do uzyskania od nich oświadczenia, czy są spadkobiercami zmarłej strony, czy też posiadają interes prawny do występowania w sprawie jako strona postępowania, czy w końcu chcą uczestniczyć w postępowaniu, czy też nie są zainteresowani rozstrzygnięciem tego postępowania administracyjnego.

Brak właściwej reakcji ze strony Kolegium i zaniechanie kontaktu ze wskazanymi przez skarżącą spadkobiercami, w ocenie pełnomocnika skarżącej należy uznać za działanie sprzeczne z przepisami.

Pełnomocnik skarżącej podkreślił, że zawieszenie postępowania uniemożliwi Spółce przez trudny do określenia czas uzyskanie warunków zabudowy. Wskazał, że uczestnicy postępowania uchylają się od wskazania spadkobierców.

Ponadto zaznaczono, że osobom odwołującym się od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z [...] stycznia 2020 r. nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu, zainicjowanym przez skarżącą spółkę wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Organ podtrzymał również stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu z 8 kwietnia 2021 r.

W piśmie z dnia 21 grudnia 2021 r. stanowisko w sprawie wyrazili również uczestnicy postępowania, tj. M. J. i M. M., reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika. Wskazał On, że zaskarżone postanowienie Kolegium w pełni odpowiada prawu, albowiem nie jest możliwe, aby organ samodzielnie ustalał spadkobierców właściciela nieruchomości, nawet gdyby dysponował danymi potencjalnych spadkobierców. Dopiero bowiem wykazanie następstwa prawnego prawomocnym postanowieniem sądu cywilnego o stwierdzeniu nabycia spadku lub aktem poświadczenia dziedziczenia przez notariusza jest podstawą do przyjęcia istnienia legitymacji do bycia stroną postępowania administracyjnego. Z tych przyczyn uczestniczki postępowania wnoszą o oddalenie skargi i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").

Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. narusza prawo w sposób wskazany powyżej, a skarga zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że podstawę prawną zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Kolegium z dnia [...] października 2020 r. stanowił przepis art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej zawiesza postępowanie w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony albo zarządcy sukcesyjnego do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105).

Śmierć strony w toku postępowania administracyjnego nie obliguje organu prowadzącego postępowanie do jego zawieszenia w każdym przypadku. Przepis art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. nakłada bowiem na organ obowiązek zawieszenia postępowania pod warunkiem, że ustalenie spadkobierców zmarłej strony jest szczególnie utrudnione, a osób tych nie można powiadomić o toczącym się postępowaniu. Zgodnie z prezentowanym przez Naczelny Sąd Administracyjny poglądem, który Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela i przyjmuje jako własny, jeżeli wezwanie spadkobierców jest możliwe, nie ma podstaw do zawieszenia postępowania. Wezwanie spadkobierców jest zaś możliwe przede wszystkim wtedy, gdy spadkobiercy są znani oraz znane są ich adresy. Powołany przepis, ani żaden inny nie wymaga, aby uznać, że dopiero stwierdzenie nabycia spadku lub poświadczenie dziedziczenia jest warunkiem, od którego zależy możliwość wezwania spadkobierców zmarłej strony. Krąg spadkobierców ustawowych jest określony przez ustawę (art. 931-940 Kodeksu cywilnego). Dziedziczenie następuje z chwilą śmierci spadkodawcy (art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego). Zatem wykazanie, że strona postępowania zmarła oraz wskazanie jej spadkobierców w taki sposób, że jest możliwe zawiadomienie ich o toczącym się postępowaniu, jest wystarczające do uznania, że spadkobiercy zmarłej strony zostali wskazani. Jedynie, gdyby organ administracji miał wiarygodne informacje o sporze o dziedziczenie, w szczególności wobec powołania się przez osobę spoza kręgu spadkobierców ustawowych na dziedziczenie testamentowe, to mógłby domagać się - w celu wykazania spadkobierców - przedłożenia stwierdzenia nabycia spadku czy aktu poświadczenia dziedziczenia (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 901/16; z dnia 9 grudnia 2015 r., sygn. akt II OSK 916/14 – opublikowane na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej "CBOSA").

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że Kolegium wydając zaskarżone postanowienie, jak również postanowienie z [...] października 2020 r., dysponowało wiedzą co do tożsamości spadkobierców zmarłej strony prowadzonego przed organem postępowania odwoławczego, jak również i ich adresów, co skutkować winno kontynuacją postępowania i wykluczało zastosowanie art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. Już w dniu 3 lipca 2020 r. do Kolegium wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej Spółki, wskazujące, iż spadkobiercą zmarłego jest jego żona. Natomiast w piśmie z dnia 11 sierpnia 2020 r. (data wpływu do Kolegium w dniu 17 sierpnia 2020 r.), pełnomocnik skarżącej poinformował organ o tożsamości i adresach żony, syna i córki zmarłego Z. S.. Z inicjatywy pełnomocnika skarżącej Kolegium otrzymało również informację o pełnym adresie córki zmarłego, zamieszkałej w Stanach Zjednoczonych Ameryki (pismo z dnia 4 września 2020 r.). Ponadto należy zauważyć, że pismem z dnia 10 września 2020 r. (data wpływu do Kolegium: 15 września 2020 r.) B. S. potwierdziła, że spadkobiercami po zmarłym są ich córka i syn, jak również wskazała, że wraz ze zmarłym mężem objęta była ustrojem wspólności ustawowej małżeńskiej, w tym – była współwłaścicielem dz. ew. nr [...] obr. [...]. Jak wynika natomiast z akt administracyjnych sprawy, tytuł własności do powyższej działki stanowił podstawę do uznania zmarłego Z.S. za stronę postępowania administracyjnego, zainicjowanego przed Zarządem Dzielnicy [...] wnioskiem skarżącej spółki o ustalenia warunków zabudowy i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu. Sąd nie mógł również pominąć okoliczności, że Kolegium – jak wynika z akt administracyjnych sprawy – nie uzyskało żadnej informacji wskazującej, że zmarły mógł pozostawić innych spadkobierców, poza wskazanymi przez skarżącą Spółkę jak i potwierdzonymi następnie przez B.S.. Zatem organ zamiast kilkukrotnie wzywać pełnomocnika odwołujących do wskazania następców prawnych zmarłego, który konsekwentnie wyjaśniał, iż nie posiada tego rodzaju informacji, powinien był bez zbędnej zwłoki zwrócić się do wskazanych spadkobierców strony ze stosownym wezwaniem, a tylko w przypadku gdyby powziął uzasadnione wątpliwości co do kręgu następców prawnych zmarłego, wystąpić z zapytaniem do sądu powszechnego właściwego dla miejsca, w którym spadkodawca ostatnio stale zamieszkiwał, czy zostało wydane postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłym bądź o informacje na temat sporządzonego notarialnie aktu poświadczenia dziedziczenia.

W konsekwencji przyjąć należy, że wobec posiadania informacji o tożsamości spadkobierców zmarłego, jak również i ich adresów, Kolegium niezasadnie zawiesiło postępowanie odwoławcze. Organ wadliwie i wbrew treści art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. uznał, że niezbędnym dowodem, od którego uzależnił możliwość dalszego procedowania w sprawie, będzie uzyskanie prawomocnego postanowienia sądu cywilnego albo notarialnego aktu dziedziczenia, choć nie wykazał, że istniały jakiekolwiek kwestie sporne co do sposobu dziedziczenia i nie podjął w tym kierunku żadnych rzeczowych czynności.

Sąd uznał, że działanie organu naruszało wyrażoną w przepisie art. 12 k.p.a. zasadę szybkości postępowania, jak również przepis art. 77 § 1 k.p.a. Zawieszenie postępowania przez Kolegium, przy posiadaniu przez organ informacji o kręgu spadkobierców po zmarłym Z. S., a także z pominięciem zwrócenia się do jego dzieci oraz żony o oświadczenie co do kwestii spadkowych po zmarłym, jak również o to, czy wyrażają wolę uczestnictwa w postępowaniu, nie korespondowało ze wskazanymi dyrektywami postępowania administracyjnego. Organ, badając przesłanki do zastosowania art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz ustalając krąg stron postępowania po śmierci Z.S., powinien mieć również na względzie interes skarżącej spółki w szybkim i merytorycznym załatwienie sprawy, zainicjowanym jej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Organ nie podjął jednak żadnych właściwych czynności w celu potwierdzenia kręgu stron postępowania, przy czym w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy nie występowały przesłanki skutkujące koniecznością zawieszenia przedmiotowego postępowania w sprawie.

Ponownie rozpoznając sprawę organ zobligowany będzie zastosować się do tak zarysowanej oceny prawnej, wyrażonej przez tutejszy Sąd.

Ustosunkowując się natomiast do argumentacji przedstawionej w piśmie procesowym uczestników postępowania z dnia 21 grudnia 2021 r., Sąd pragnie podkreślić, że niniejsze stanowisko uwzględnia niezakwestionowane okoliczności faktyczne rozpoznawanej sprawy i jest wyrażane na gruncie stosowania przepisu art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a., w oparciu o który Kolegium wydało skarżone postanowienie. Niewątpliwie sytuacja mogłaby kształtować się inaczej, gdyby w postepowaniu ujawniło się istotne zagadnienie wstępne, od rozstrzygnięcia którego (przez inny organ lub sąd) uzależnione byłoby wydanie merytorycznej decyzji w sprawie (art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.).

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a. o uchyleniu zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Kolegium z dnia [...] października 2020 r.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., zasadzając od organu na rzecz skarżącej zwrot uiszczonego wpisu sądowego, kosztów zastępstwa procesowego i uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w takim trybie, jeżeli jej przedmiotem jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.