Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 707/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.  148 par 1
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło (spr.), Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej, Eugeniusz Wasilewski, Protokolant Eliza Kusy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 listopada 2009 r. sprawy ze skargi R. J. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Minister Obrony Narodowej działając na podstawie art. 74 ust. 1 i art. 75 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 78 ust. 1 art. 79 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55 ze zm.) oraz § 122 pkt 1 i § 132 ust. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 7, poz. 38) decyzją z dnia [...] marca 1999 r. nr [...] zwolnił R. J. z zawodowej służby wojskowej i przeniósł do rezerwy z dniem 31 maja 1999 r. wskutek upływu terminu wypowiedzenia. Decyzja ta została wydana w związku z dokonanym przez R. J. w dniu 1 lutego 1999 r. wypowiedzeniem stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej.

Wskutek złożonego przez R. J. wniosku o wycofanie wypowiedzenia Minister Obrony Narodowej, decyzją z dnia [...] maja 1999 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję z [...] marca 1999 r.

Naczelny Sądu Administracyjnego wyrokiem z dnia 21 września 1999 r., sygn. akt II SA 1268/99 oddalił skargę R. J. na powyższą decyzję

W dniu 10 listopada 2005 r. R. J. złożył do Ministra Obrony Narodowej wniosek o "unieważnienie i uchylenie" w trybie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 oraz pkt 5 i 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) decyzji z dnia [...] marca 1999 r. nr [...] "ze skutkiem przywrócenia do zawodowej służby wojskowej". W uzasadnieniu wniosku powołał się na postanowienie Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. z dnia [...] maja 2005 r. sygn. akt [...] oraz Wojskowego Sądu Okręgowego z dnia [...] września 2005 r. sygn. akt [...]. Zdaniem R. J. orzeczenia te potwierdzają, iż dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy zwolnienia z zawodowej służby wojskowej okoliczności faktyczne zostały sfałszowane.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] Minister Obrony Narodowej odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] marca 1999 r., a następnie, wskutek złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał ją w mocy decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi R. J. na wskazaną wyżej decyzję z dnia [...] lipca 2009 r. wyrokiem z dnia 23 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1732/06 stwierdził nieważność zarówno zaskarżonej jak i poprzedzającej ją decyzji. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż postępowanie administracyjne toczyło się w sprawie decyzji z dnia [...] marca

1999 r. nr [...] zamiast w sprawie ostatecznej w tym zakresie decyzji z dnia [...] maja 1999 r. nr [...]. Nadto Sąd zwrócił uwagę na brak ustalenia, czy wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony w terminie, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a.

W efekcie powyższego wyroku R. J. w piśmie z dnia 9 lipca 2007 r. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 1999 r. nr [...]. Jako podstawę żądania R. J. wskazał art. 145 § 1 pkt 1, pkt 2, pkt 5 oraz pkt 6 k.p.a.

Wniosek z dnia 9 lipca 2007 r. organ uznał za uzupełnienie wcześniejszego wniosku z dnia 10 listopada 2005 r. i decyzją z dnia [...] października 2007 r. nr [...] odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] maja 1999 r. nr [...]. Organ stwierdził bowiem, że wniosek o wznowienie postępowania w sprawie decyzji z dnia [...] maja 1999 r. nr [...] został wniesiony z uchybieniem miesięcznego terminu do jego złożenia wynikającego z art. 148 § 1 k.p.a., ponieważ został wniesiony w dniu 14 listopada, a nie 10 listopada 2005 r. (za początek biegu terminu uznano 10 października 2005 r. czyli dzień, w którym R. J. otrzymał odpis postanowienia Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] września 2005 r. potwierdzający sfałszowanie pieczęci na niektórych dokumentach związanych z jego zwolnieniem ze służby). Organ uznał również, iż w kolejnych pismach skarżący uzupełnił jedynie argumentację dotyczącą sfałszowania dokumentów w jego sprawie, nie przedstawiając jednak żadnych nowych okoliczności, które potwierdzałyby którąkolwiek z powoływanych przez niego podstaw.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy R. J. nie zgodził się z zarzutem uchybienia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania i przedstawił dowód, z którego wynikało, iż wniosek wpłynął do organu w terminie.

Minister Obrony Narodowej po rozpatrzeniu wniosku R. J. o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] utrzymał w mocy powołaną wyżej decyzję z [...] października 2007 r. W uzasadnieniu tej decyzji organ zgodził się ze skarżącym, że jego wniosek o wznowienie postępowania wpłynął do organu w dniu 10 listopada 2005 r. Organ przyjął jednak, iż początek biegu terminu należy liczyć od 28 września 2005 r., czyli od dnia posiedzenia Sądu, w czasie którego skarżący, występujący wraz ze swoim pełnomocnikiem, dowiedział się o powyższym rozstrzygnięciu, a więc i o okolicznościach stanowiących podstawę wznowieniową. W związku z tym organ ustalił dzień 28 października 2005 r. na ostatni dzień do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.

Po rozpoznaniu skargi R. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 225/08 uchylił powyższą decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] października 2007 r.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że wbrew twierdzeniom organu wniosek R. J. z 9 lipca 2007 r. nie stanowił pisma uzupełniającego do wniosku z 10 listopada 2005 r. Był to odrębny wniosek, w którym skarżący domagał się wznowienia postępowania w zakresie innej decyzji, niż wskazana we wcześniejszym wniosku. Potwierdzeniem tego stanowiska jest pismo skarżącego z 29 sierpnia 2007 r., nadesłane w odpowiedzi na wezwanie organu o udzielenie informacji. W piśmie tym R. J. wyjaśnił, iż wniosek z 9 lipca 2007 r. nie prowadził do wycofania wniosku z 10 listopada 2005 r. Oznacza to, że skarżący faktycznie domagał się wznowienia postępowań co do dwóch decyzji Ministra Obrony Narodowej: z dnia [...] marca 1999 r. nr [...] oraz utrzymującej ją w mocy i zarazem ostatecznej decyzji z dnia [...] maja 1999 r. nr [...]. Ponadto Sąd zwrócił uwagę, że wniosek z dnia 9 lipca 2007 r. zawiera brak formalny, jakim jest brak podpisu strony. We wskazaniach co do dalszego postępowania Sąd zaznaczył, że organ powinien jednoznacznie i precyzyjnie ustalić zakres żądania skarżącego oraz uzupełnić ewentualne braki formalne wniosków.

Wykonując zalecenia Sądu zawarte w powyższym, wyroku Minister Obrony Narodowej pismem z dnia 31 października 2008 r. wezwał R. J. do sprecyzowania żądania poprzez wskazanie, czy dotyczy ono wznowienia postępowania - zgodnie z wnioskiem z dnia 10 listopada 2005 r. – w zakresie decyzji nieostatecznej z dnia [...] marca 1999 r., czy też zgodnie z wnioskiem z dnia 9 lipca 2007 r. – w zakresie ostatecznej decyzji z dnia [...] maja 1999 r. R. J. został również wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku z dnia 9 lipca 2007 r. poprzez jego podpisanie.

Odpowiadając na powyższe wezwanie R. J. w piśmie z dnia 18 listopada 2008 r. podał, że koryguje żądanie zawarte w podaniu z dnia 10 listopada 2005 r. i wnosi o wznowienie postępowania w zakresie zarówno decyzji z dnia [...] marca 1999 r. jak i decyzji z dnia [...] maja 1999 r. Ponadto w dniu 12 grudnia 2008 r. uzupełnił brak formalny wniosku z dnia 9 lipca 2007 r. poprzez jego podpisanie.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] Minister Obrony Narodowej, działając na podstawie art. 149 § 3 oraz art. 150 § 1 k.p.a. odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] maja 1999 r.

W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że zgodnie z treścią art. 146 § 1 k.p.a. uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 k.p.a. nie może nastąpić jeżeli od dnia doręczenia decyzji lub jej ogłoszenia upłynęło pięć lat.

Z decyzją z dnia [...] maja 1999 r. R. J. został natomiast zapoznany w dniu 18 maja 1999 r. Termin określony w art. 146 § 1 upłynął w tej sytuacji w dniu 18 maja 2004 r. Stąd też, jak wskazuje organ, w sprawie wznowienia postępowania zakończonego przedmiotową decyzją mogą być badane wyłącznie przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a.

W dalszej części uzasadnienia decyzji organ podkreślił, że zgodne z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Minister Obrony Narodowej podniósł, że we wniosku o wznowienie postępowania R. J. podał, iż o sfałszowaniu dowodów na podstawie, których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, świadczy postanowienie Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w W. z dnia [...] maja 2005 r. sygn. akt [...] oraz postanowienie Wojskowego Sąd Okręgowego w W. z dnia [...] września 2005 r. sygn. akt [...]. Organ wskazał, że R. J. wiedzę o rozstrzygnięciu Wojskowego Sądu Okręgowego w przedmiotowej sprawie powziął w dniu 28 września 2005 r., na co wskazuje protokół z rozprawy. Podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione zaś w dniu 10 listopada 2005 r., a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a.

W wyniku złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister Obrony Narodowej wydał w dniu [...] marca 2009 r. decyzję o numerze [...], którą utrzymał w mocy swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ powołał art. 127 § 3 oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.

Decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2009 r. stała się przedmiotem skargi R. J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W treści skargi zarzucił organowi przewlekłość w prowadzeniu niniejszego postępowania oraz nierespektowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 225/08. Skarżący podniósł, iż podanie o wznowienie postępowania wniósł w terminie, albowiem podanie to powinno być potraktowane przez organ jako uzupełnienie wcześniejszych wniosków z dnia 27 marca 2003 r., 29 czerwca 2005 r. oraz 15 lipca 2005 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 art. 1 powołanej ustawy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawą odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 1999 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej było stwierdzenie przez organ, iż podanie w tym zakresie zostało złożone z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a.

Zgodnie z tym przepisem podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Przypomnieć należy, że pierwsze z podań o wznowienie postępowania zostało złożone przez skarżącego w dniu 10 listopada 2005 r. Podanie ze wskazaniem decyzji z dnia [...] maja 1999 r. jako decyzji objętej przedmiotem wniosku o wznowienie postępowania zostało natomiast złożone w dniu 9 lipca 2007 r.

Zarówno we wniosku z dnia 10 listopada 2005 r. jak i wniosku z dnia 9 lipca 2007 r. skarżący jako podstawę wznowienia postępowania wskazywał art. 145 § 1 pkt 1, pkt 2, pkt 5 oraz pkt 6 k.p.a. Zgodnie z tymi przepisami w sprawie zakończonej ostateczną decyzją można żądać wznowienia postępowania jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe (art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a), decyzja wydana została w wyniku przestępstwa (art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a), wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję (art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a), decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu (art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a).

W piśmie z dnia 19 listopada 2008 r. skarżący natomiast wskazał, że "koryguje" podanie z dnia 10 listopada 2005 r. w ten sposób, że żąda wznowienia postępowania zarówno co do decyzji nieostatecznej z dnia [...] marca 1999 r. jaki i ostatecznej z dnia [...] maja 1999 r.

Biorąc pod uwagę treść wniosków skarżącego z dnia 10 listopada 2005 r. oraz 9 lipca 2007 r., a także treść pisma skarżącego z dnia 18 listopada 2008 r., organ prawidłowo przyjął, iż termin do złożenia podania o wznowienie postępowania, należy obliczać mając na uwadze, że podanie to zostało złożone w dniu 10 listopada 2005 r.

Prawidłowa jest również ocena organu, zgodnie z którą termin do złożenia podania o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie należało liczyć od dnia 28 września 2005 r. Przypomnieć bowiem należy, że w obydwóch wnioskach skarżący powoływał się na postanowienie Woskowej Prokuratury Okręgowej w W. z dnia [...] maja 2005 r. sygn. akt [...] oraz Wojskowego Sądu Okręgowego z dnia [...] września 2005 r. sygn. akt [...] Orzeczenia te zdaniem skarżącego potwierdzają, iż dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy zwolnienia z zawodowej służby wojskowej okoliczności zostały sfałszowane.

Z ustaleń organu wynika, że skarżący był obecny podczas ogłoszenia postanowienia Wojskowego Sądu Okręgowego z dnia [...] września 2005 r. sygn. akt [...]. W tym też dniu powziął on więc wiadomość o okolicznościach wskazywanych przez niego jako podstawa wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 oraz pkt 2 k.p.a. Przyjmując tę datę jako najbardziej korzystną dla skarżącego przy obliczaniu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania (drugie ze wskazywanych orzeczeń zostało wydane w dniu [...] maja 2005 r.), należ stwierdzić, że termin ten upłynął, tak jak ustalił organ, w dniu 28 października 2005 r.

Należy również wskazać, że organ słusznie podniósł, iż zgodnie z treścią art. 146 § 1 k.p.a. uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 k.p.a. nie może nastąpić jeżeli od dnia doręczenia decyzji lub jej ogłoszenia upłynęło pięć lat. W niniejszej sprawie decyzja z dnia [...] maja 1999 r. została doręczona skarżącemu w dniu 18 maja 1999 r. W tej sytuacji organ prawidłowo ocenił, że termin określony w art. 146 § 1 k.p.a. odnośnie żądania wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 i 6 k.p.a. upłynął w dniu 18 maja 2004 r.

Ponadto należy podkreślić, że organ w sposób prawidłowy wykonał zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w wyroku z dnia z dnia 25 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 225/08, tj. ustalił zakres żądania skarżącego. Konsekwencją tych ustaleń było wydanie dwóch decyzji: decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] (utrzymanej w mocy zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją) – odnośnie odmowy wznowienia postępowania w zakresie decyzji z dnia [...] maja 1999 r. oraz decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] (utrzymanej w mocy decyzją dnia [...] marca 2009 r. nr [...]) – odnośnie odmowy wznowienia postępowania w zakresie decyzji z dnia [...] marca 1999 r.

Reasumując stwierdzić należy, że zarówno zaskarżona decyzja jak

i poprzedzająca ją decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. nie narusza prawa .

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji.