Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 675/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: umorzono postępowanie w zakresie wniosku o zwolenieni od kosztów sądowych, ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 239 par. 1 pkt 1 lit a, art. 249a
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych postanowił: 1. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

I Dnia 14 września 2015 r. (częściowo uzupełniony 3 listopada 2015 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) R. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj.: zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Wnioskodawca gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z konkubiną. Mają na utrzymaniu małoletniego syna. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego wynosi [...] zł (prace dorywcze oraz zasiłek rodzinny). Oświadczył również, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Natomiast w piśmie z dnia 30 października 2015 r. wraz z dołączoną do niego dokumentacją zadeklarował, że zarówno on jak i jego konkubina w 2013 r. i 2014 r. nie uzyskali żadnych dochodów. Nie posiadają rachunków bankowych. Nie korzystają także z pomocy społecznej. Ponadto podał, że mieszka wraz z rodzicami, opiekując się nimi, ponieważ są osobami niepełnosprawnymi. Nie ponosi żadnych opłat. Z tytułu prac dorywczych uzyskuje dochód w wysokości [...] zł miesięcznie.

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje:

II Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa ( art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.).

Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.

III Postępowanie z wniosku w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych podlega umorzeniu, ponieważ jego rozpoznanie w niniejszej sprawie stało się zbędne.

W przedmiotowej sprawie zastosowanie będzie miał przepis art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), który stanowi, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.

Przedmiot niniejszej sprawy dotyczy uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, a więc mieści się w zakresie ww. ustawowego zwolnienia od kosztów. Strona wystąpiła o zwolnienie jej od kosztów sądowych, od których to ponoszenia jest zwolniona z mocy ustawy tak więc przyznanie stronie prawa pomocy jest bezzasadne i to niezależnie od jej sytuacji materialnej i zdrowotnej.

IV Natomiast odnosząc się do kwestii ustanowienia pełnomocnika to należy stwierdzić, że w świetle przedstawionej przez zainteresowanego sytuacji majątkowej, rodzinnej oraz możliwości płatniczych uznano, iż nie wykazał on zasadności swojego wniosku. W przedmiotowej sprawie podkreślenia wymaga, że zarządzeniem z dnia 12 października 2015 r. zobowiązano skarżącego do przedłożenia w terminie 10 dni od dnia doręczenia wezwania dokumentów obrazujących jego sytuację majątkową i finansową. Skarżący przedłożył pismo z dnia 30 października 2015 r., w którym przedstawił jedynie część danych, brakuje np. udokumentowanego oświadczenia o ponoszonych miesięcznie wydatkach związanych z utrzymaniem tym bardziej, że skarżący wskazał, że zamieszkuje z rodzicami ale prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Jest oczywiste, że choć z jednej strony należy założyć, że przynajmniej znaczną część tych wydatków mogą pokrywać rodzice, to z drugiej strony gdy wnioskodawca deklaruje jak wskazano wyżej, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe wraz z konkubiną to uznać należy za równoznaczne z ponoszeniem wydatków. Poza tym nie wyjaśnił sytuacji materialnej konkubiny – brak dokumentu w postaci np. kserokopii potwierdzającego jej status bezrobotnej. Ponadto w formularzu PPF oraz w piśmie z dnia 30 października 2015 r. została podana różna wysokość dochodu osiąganego w tzw. szarej strefie. Wszystkie te okoliczności powodują, że wyjaśnienia skarżącego należy uznać za mało wiarygodne i rzetelne.

V Jednakże przede wszystkim należy uznać, że skarżący nie wykonał w pełni zobowiązania, zatem nie było możliwości dokonania całościowej oceny materiału.

Z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika, iż ciężar dowodu spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, a to znaczy że przepis ten nakłada na wnioskującego obowiązek przedstawienia argumentacji i dowodów potwierdzających istnienie przesłanek wskazanych w powołanym przepisie. Nadto to wnioskujący ma przekonać sąd, że znajduje się w sytuacji opisanej w przedmiotowym przepisie, która uniemożliwia poniesienie mu jakichkolwiek kosztów postępowania lub poniesienie pełnych kosztów postępowania (np. postanowienia NSA: z dnia 30 lipca 2009 r., I FZ 171/09, LEX nr 552205, oraz z dnia 9 lipca 2009 r., I OZ 713/09, LEX nr 552394). Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie podkreślał w orzecznictwie, że z punktu widzenia art. 246 § 1 p.p.s.a. wykazanie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy należy do obowiązku ubiegającego się o przyznanie tego prawa (np. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2009 r., II FZ 101/09, LEX nr 550317).

W orzecznictwie prezentowane jest jednoznaczne stanowisko, że brak współpracy ze strony podmiotu ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy skutkuje uznaniem, że nie wykazał on zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., koniecznych dla przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (np. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2009 r., II FZ 91/09, LEX nr 550327).

VI W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 249a, art. 239 § 1 pkt 1 lit. a art. 258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.