Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 147/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 228 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Sędziowie sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant, po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 czerwca 2018 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2016 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w H. dokonał D. L. (zwanemu dalej: "Skarżącym") rozliczenia podatku od towarów i usług za luty 2016 r. w sposób odmienny aniżeli zadeklarowano. Z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (UPD) wynika, że ww. została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego za pomocą elektronicznej platformy usług administracji publicznej ePUAP w dniu [...] lipca 2017 r.

W dniu [...] stycznia 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej

w B. wydał dwa postanowienia. Jednym z powołaniem się na art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm., zwanej dalej: "o.p.") stwierdził wniesienie odwołania z uchybieniem terminu. Postanowienie to jest przedmiotem kontroli sądowej w sprawie niniejszej

o sygnaturze I SA/Bk 147/18. Drugim z powołaniem się na art. 163 § 2 o.p. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to jest przedmiotem skargi Skarżącego zarejestrowanej w WSA w Białymstoku pod sygnaturą I SA/Bk 146/18.

W uzasadnieniu postanowienia stwierdzającego, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu (nr [...]) organ podniósł, że bieg terminu do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg od dnia następnego po dniu skutecznego doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w H., tj. od [...] lipca 2017 r., a upływał [...] lipca 2017 r. Odwołanie pełnomocnik złożył dopiero w dniu [...] listopada 2017 r.

Na powyższe postanowienie Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc jednocześnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i stwierdzenie, że przedmiotowe odwołanie zostało wniesione w terminie do jego wniesienia. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono:

1) niezgodne ze stanem faktycznym ustalenie, iż pełnomocnik Skarżącego otrzymał skutecznie za pomocą elektronicznej platformy ePUAP w dniu [...] lipca 2017 r. decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w H. z dnia [...] lipca 2017r., nr [...];

2) rażące naruszenie treści art. 144a § 1 oraz art. 152 a § 1 i art. 172 § 1 przy realizacji postanowień art. 200 § 1 o.p.;

3) ignorancję załączonych do wniosku o przywrócenie terminu odwołania-dowodów w sprawie.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik rozwinął podniesione w niej zarzuty. Podniósł, ze organ I instancji bez jakiegokolwiek uprawnienia wysłał do pełnomocnika strony decyzję drogą elektroniczną. Pełnomocnik zaznaczył, że nie otworzył i nie przeczytał przesyłki, bo zawiódł system powiadomienia pełnomocnika

o nadejściu tej przesyłki.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga podlegała oddaleniu.

Na wstępie należy wyjaśnić, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczyła postanowienia. Zgodnie

z art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Zakres kontroli sądowoadministracyjnej w sprawie ze skargi na określony akt organu administracji publicznej determinuje przedmiot zaskarżenia. W sprawie niniejszej przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie organu odwoławczego wydane w oparciu o art. 228 § 1 pkt 2 o.p. Przepis ten nakłada na organ odwoławczy obowiązek stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sytuacjach dostrzeżenia, że do takiego uchybienia doszło. Norma z art. 228 § 1 pkt 2 o.p. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, albowiem z jej dyspozycji wynika, że wydanie takiego postanowienia nie zależy od uznania organu i jest on zobligowany do jego wydania w przypadku uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wydanie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku uprzedniego przywrócenia terminu do dokonania danej czynności, gdyż w takim przypadku ustają okoliczności obligujące organ do wydania postanowienia zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2o.p.

Terminy do wnoszenia środków odwoławczych (odwołań, zażaleń) mają charakter ustawowy. Przepisy Ordynacji podatkowej wprost określają długość ustawowego terminu do wniesienia odwołania i zażalenia oraz początek biegu takiego terminu. Przepis art. 223 § 2 pkt 1 o.p. stanowi, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W sytuacji gdy stronę w postępowaniu podatkowym reprezentuje pełnomocnik, termin do wniesienia odwołania biegnie od daty doręczenia decyzji pełnomocnikowi. W postępowaniu podatkowym uchylenie się od skutków prawnych uchybienia terminu następuje poprzez żądanie przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego, przy czym o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania (por. treść art. 163 § 2 o.p.).

W kontrolowanym postępowaniu administracyjnym, decyzja organu I instancji z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...], wbrew zarzutom skargi, została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego za pomocą elektronicznej platformy usług administracji publicznej ePUAP w dniu [...] lipca 2017 r., a 14 – dniowy termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upływał dla Skarżącego w dniu [...] września

2017 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że odwołanie wniesione przez stronę skarżącą w dniu [...] listopada 2017 r. było wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia przepisem art. 223 § 2 pkt 1 o.p. Powyższe zostało właśnie stwierdzone zaskarżonym postanowieniem wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 o.p., które musiało być wydane, gdyż postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Zaskarżone postanowienie nie naruszyło art. 228 § 1 pkt 2 o.p. Wydanie takiej treści postanowienia było następstwem ustalenia obiektywnego faktu spóźnienia się ze złożeniem odwołania i odmową przywrócenia Skarżącemu terminu do wniesienia tego odwołania. Stwierdzenie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu nie jest bowiem dopuszczalne wyłącznie dopóty, dopóki nie jest rozstrzygnięta przez właściwy organ kwestia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Prawidłowość odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania została stwierdzona przez WSA w Białymstoku w sprawie o sygn. akt I SA/Bk 146/18.

W świetle powyższego nieuzasadnione są zarzuty skargi, w tym dotyczące naruszenia art. 144a § 1, art. 152 a § 1, art. 172 § 1 o.p. Bezpodstawny okazał się też zarzut dotyczący ignorancji dowodów dołączonych do wniosku o przywrócenie terminu.

Reasumując, w ocenie Sądu, podczas wydawania zaskarżonego postanowienia nie doszło do naruszenia obowiązujących przepisów prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Skutkowało to koniecznością oddalenia skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.