Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 1935/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 267 § 1 pkt 5 lit. b, art. 264
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Rypina, Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędzia WSA del. Marek Olejnik (sprawozdawca), Protokolant Justyna Nawrocka, po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 marca 2014 r. sygn. akt I SA/Go 29/14 w sprawie ze skargi L. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 27 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

1.Wyrokiem z dnia 13 marca 2014 r. o sygn. akt I SA/Go 29/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uwzględniając skargę L. L. (dalej: "Strona" lub "Skarżący") uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 27 listopada 2013r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Z. z dnia 31 sierpnia 2013 r. nr [...]. Wyrok jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.

2. Przebieg postępowania przed organami (przedstawiony przez WSA w Gorzowie Wielkopolskim):

2.1. W toku prowadzonego wobec Skarżącego postępowania kontrolnego, wszczętego na podstawie postanowienia Dyrektora UKS z dnia 22 października 2010r., organ wezwał skarżącego do przedłożenia dokumentów dotyczących prowadzonej przez niego działalności w latach 2007 i 2008. W odpowiedzi na w/w wezwania, Skarżący przedłożył wskazane przez organ dokumenty sporządzone języku niemieckim.

Dyrektor UKS trzykrotnie wezwał Skarżącego do przedłożenia tłumaczeń przysięgłych dokumentów, złożonych w toku postępowania, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Organ powołał się na obowiązek prowadzenia wszelkich czynności procesowych w języku polskim, do których zalicza się nie tylko czynności dokonywane ustnie, lecz także prowadzenie w tym, języku pełnej dokumentacji postępowania, zwłaszcza posługiwania się w postępowaniu tłumaczeniami dokumentów. Wskazał, że w myśl art.267 §1 pkt 5 lit.b) Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz.749 ze zm., dalej "OP") stronę obciążają koszty powstałe z jej winy, a w szczególności koszty wynikłe wskutek zatajenia lub nieprzedstawienia dowodu w wyznaczonym terminie. Nadto, Dyrektor UKS poinformował, że w przypadku nie przedłożenia przedmiotowych tłumaczeń w wyznaczonym terminie organ we własnym zakresie zleci ich wykonanie, a kosztami zostanie obciążona strona.

Skarżący w odpowiedzi wskazał, że w jego ocenie podstawa prawna, dokonania przez niego na swój koszt tłumaczenia dokumentów nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie.

Podniósł, że zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art.264 OP koszty postępowania podatkowego ponosi Skarb Państwa, województwo, powiat lub gmina. Zaś odstępstwa od tej zasady są zawarte w art.267-268 tej ustawy. Wskazał również, że w myśl art.265 §1 pkt 3 OP do kosztów postępowania zalicza się wynagrodzenie przysługujące biegłym lub tłumaczom. Zaznaczył, że dokumenty, których przetłumaczenia zażądał organ zostały włączone do akt na podstawie art.180 OP jeszcze przed wydaniem pierwotnych decyzji organu kontroli, uchylonych następnie w wyniku postępowania odwoławczego

Wobec powyższego Dyrektor UKS zlecił tłumaczenie przedmiotowych dokumentów tłumaczowi przysięgłemu języka niemieckiego, a następnie, postanowieniem z dnia 10 lipca 2013r. włączył otrzymane tłumaczenia do akt postępowania.

Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2013r. Dyrektor UKS na podstawie art.267§1 pkt 5 lit.b) OP ustalił Skarżącemu koszty postępowania w kwocie 805zł i zobowiązał go do ich uiszczenia. Wyjaśnił, że w myśl przepisów art.267 §1 pkt 5 lit. b) OP stronę obciążają koszty powstałe z jej winy, a w szczególności koszty wynikłe wskutek zatajenia lub nieprzedstawienia dowodu w wyznaczonym terminie. Skoro zatem, konieczność tłumaczenia wynikła z nieprzedstawienia przez stronę stosownych tłumaczeń, to została ona obciążona kosztami.

2.2. Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie zarzucając naruszenie: art.267 §1 pkt 5 lit.b), art.264 OP oraz art.120 i art.121 §1 w związku z art.265 §1 pkt 3 OP poprzez przerzucanie na stronę kosztów postępowania obciążających Skarb Państwa w związku z obowiązkiem wyjaśnienia przez organ stanu faktycznego.

2.3. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2013r. Dyrektor Izby Skarbowej w Z. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W motywach uzasadnienia organ odwoławczy wskazał, że aby dokument mógł mieć wartość dowodową w świetle art.180 §1 OP, musi odpowiadać warunkom normatywnym, tj. dokument obcojęzyczny musi zostać przetłumaczony na język polski. Dlatego też, aby dokumenty złożone przez Stronę w języku niemieckim mogły być dowodami w sprawie, koniecznym było przetłumaczenie ich na język polski. Dyrektor IS zauważył, że wbrew twierdzeniu pełnomocnika okoliczności sprawy wypełniają normę prawną art.267 §1 pkt 5 lit. b) OP i zasadnie zastosowano ten przepis, gdyż Strona nie przedstawiła, w wyznaczonym trzykrotnie terminie dowodu, o który zwrócił się organ. W związku z wezwaniem z dnia 21 grudnia 2011r. przedłożyła jedynie dokumenty obcojęzyczne oczekując, że organ sporządzi tłumaczenie na swój koszt. Organ odwoławczy zaznaczył, że obowiązkiem strony było przedłożenie dokumentów, o które wzywał organ, w języku polskim, a więc wraz ze stosownym tłumaczeniem.

3. Stanowiska stron w postępowaniu przed WSA w Gorzowie Wielkopolskim (Sądem pierwszej instancji).

3.1. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, a także o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Postanowieniu zarzucił podobnie jak w zażaleniu naruszenie :

-art.233 §1 pkt 2 lit. a) w związku z art.239 OP poprzez niezastosowanie oraz art.267 §1 pkt 5 lit. b) OP poprzez niewłaściwe zastosowanie, skutkujące utrzymaniem w mocy postanowienia bezzasadnie obciążającego skarżącego kosztami tłumaczenia dokumentów obcojęzycznych pomimo faktu, że zaistniałe w sprawie okoliczności nie wypełniają żadnej z przesłanek zapisanych w hipotezie powołanej przez organ normy prawnej;

-art.264 OP poprzez jego niezastosowanie wbrew spoczywającym na organie podatkowym obowiązku prowadzenia postępowania w języku polskim, a tym samym, zapewnienia tłumaczenia dokumentów obcojęzycznych w sytuacji, gdy nie zaistniały wskazane w ustawie okoliczności obciążające podatnika kosztami tłumaczeń;

-art.120 i art.121 §1 w zw. z art.265 §1 pkt 3 OP poprzez utrzymanie w mocy postanowienia przerzucającego na skarżącego koszty postępowania obciążające Skarb Państwa w związku z obowiązkiem wyjaśnienia przez organ stanu faktycznego;

-art.210 §4 OP poprzez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego skarżonego rozstrzygnięcia.

3.2. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Zielonej Górze wniósł o jej oddalenie.

4. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim (Sądu pierwszej instancji)

4.1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uwzględnił skargę i uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 27 listopada 2013r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Z. z dnia 31 sierpnia 2013 r. nr [...]

Sąd pierwszej instancji wskazał, że konstytucyjna zasada, której odzwierciedleniem są przepisy ustawy o języku polskim, stanowiąca, że językiem urzędowym jest język polski, warunkuje, aby dokumenty - tak jak w rozpatrywanej sprawie - będące zasadniczym dowodem wpływającym na rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zostały przetłumaczone na język polski, umożliwiając tym samym prawidłową ocenę wyniku badania treści takiego dokumentu. Jednakże brak jest przepisów prawa, z których można by było wywieźć zakaz dopuszczenia nieprzetłumaczonego dokumentu obcojęzycznego jako dowodu w postępowaniu przed organami podatkowymi. Czym innym jest bowiem dopuszczenie obcojęzycznego środka dowodowego jako dowodu w postępowaniu, a czym innym wynikający z Konstytucji RP i ustawy o języku polskim wymóg dokonywania czynności urzędowych przez organy administracji publicznej w języku polskim. Wymóg ten jest realizowany w ten sposób, że czynność urzędowa organu polegająca na badaniu treści dokumentu obcojęzycznego wymaga dokonania tłumaczenia dokumentu.

Sąd pierwszej instancji podkreślił, że sytuacje w których ustawodawca uznał, że koszty tłumaczeń ponosi podatnik, wynikają wprost z ustawy, jak ma to miejsce chociażby w przypadku art.287 §1 pkt 2 OP z którego wynika, że kontrolowany, osoba upoważniona do reprezentowania kontrolowanego lub prowadzenia jego spraw, pracownik oraz osoba współdziałająca z kontrolowanym są obowiązani umożliwić wykonywanie czynności, o których mowa w art.286, a w szczególności przedstawić, na żądanie kontrolującego, tłumaczenie na język polski sporządzonej w języku obcym dokumentacji dotyczącej spraw będących przedmiotem kontroli. Niemniej jednak, jak zauważył WSA w aktach niniejszej sprawy brak jest wezwania z zastosowaniem tej podstawy prawnej. Zaznaczył, że dokumenty o które organ wzywał w 2010r. i 2011r., a których tłumaczenia domagał się w późniejszym okresie, zostały przez Skarżącego przedłożone. Przedłożył je na żądanie i z inicjatywy organu. W takiej sytuacji trudno mówić o winie strony, zatajeniu dowodu czy jego nie przedstawieniu. W tym stanie rzeczy należało uznać, zdaniem Sądu pierwszej instancji, że organ nie wskazał ani nie wyjaśnił z jakiego przepisu przedmiotowy obowiązek podatnika, na tym etapie postępowania wynikał. W opinii Sądu podniesione przez Skarżącego zarzuty naruszenia art.233 §1 pkt 2 lit. a w zw. z art.239 oraz art.267 §1 pkt 5 lit. b) i art.264 OP były zasadne.

5. Stanowiska stron w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym:

5.1. Od ww. wyroku Dyrektor Izby Skarbowej w Zielonej Górze (reprezentowany przez pełnomocnika – radcę prawnego) wywiódł skargę kasacyjną zarzucając naruszenie art.3§1, art.3§2, art.133§1 i art.134§1 oraz art.145§1 pkt 1 lit. c) w zw. z art.151 p.p.s.a. w zw. z art. 267 § 1 pkt 5 lit b) i art. 264 OP oraz art.27 Konstytucji RP w zw. z art.4-5 ustawy o języku polskim, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na bezpodstawnym przyjęciu przez Sąd, że nie zaistniały podstawy do obciążania Strony skarżącej kosztami tłumaczenia dokumentów obcojęzycznych przedłożonych przez nią, pomimo że istniały podstawy do oddalenia skargi oraz bezpodstawnym przyjęciu przez Sąd, że organ nie wykazał na czym polegała wina Strony uzasadniająca obciążanie jej kosztami tłumaczenia.

W uzasadnieniu organ wskazał, że wprawdzie regulacja art. 5 ustawy o języku polskim nie wyklucza posłużenie się w postępowaniu administracyjnym dokumentem sporządzonym w języku obcym, to warunkiem jednak nadania mocy dowodowej takiemu dokumentowi w świetle art. 180 § 1 OP jest dokonanie jego tłumaczenia na język polski. Powyższe znajduje uzasadnienie w zaprezentowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiskiem zaprezentowanym m.in. wyroku WSA w Olsztynie z dnia 20 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Ol 1221/12, oraz w wyroku NSA z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt II FSK 742/09).

Oznacza to, że dokument sporządzony w języku innym niż polski może być oceniony w sprawie dopiero gdy zostanie przetłumaczony, bowiem jego treść jest nieznana do momentu przetłumaczenia. Powyższe wskazania, zdaniem organu zgodne są z prezentowanym w orzeczeniu WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Go 914/08 stanowiskiem, które zostało podzielone przez Naczelny Sąd Administracyjny, który wprawdzie uchylił ww. wyrok, ale podzielił pogląd Sądu pierwszej instancji, że obowiązkiem strony było przedłożenie dowodów wraz ze stosownym tłumaczeniem (wyrok z dnia 14 września 2010 r. sygn. akt II FSK 742/09).

W przedmiotowej sprawie dla oceny dowodów w języku obcym konieczne było złożenie ich tłumaczenia. Mając na uwadze powyższe w ocenie Strony przeciwnej skoro Strona skarżąca była wezwana o przedłożenie dokumentów dotyczących lat 2007 i 2008, i w konsekwencji przedłożyła jedynie dokumenty w języku obcym, nie można stwierdzić, że dostarczył dokumenty, dzięki którym możliwe było dokonanie ustalenia stanu faktycznego sprawy w świetle dokonanych powyżej wskazań. Dokumenty wymagały przetłumaczenia. Skoro Strona skarżąca wniosła do akt dokumenty obcojęzyczne, to po jej stronie leżał obowiązek sporządzenia tłumaczeń tych dokumentów.

W związku z powyższym autor skargi kasacyjnej wniósł o:

1. uchylenie zaskarżonego wyroku oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia ewentualnie o oddalenie skargi Strony skarżącej na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej;

2. zasądzenie od organu na rzecz organu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

5.2. Skarżący nie wniósł odpowiedzi na skargę kasacyjną.

6. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

6.1. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

6.2. Nie ulega wątpliwości, że art. 180 § 1 OP zawiera otwarty katalog środków dowodowych. Zgodnie z tym przepisem jako dowód należy dopuścić wszystko , co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Granicą dopuszczalności środków dowodowych jest to, by były one zgodne z prawem. Jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji postępowanie przed organami podatkowymi powinno być prowadzone w języku polskim. Zgodnie bowiem z art. 27 Konstytucji RP językiem urzędowym w Rzeczypospolitej Polskiej jest język polski. Z faktu tego oraz z tego, że art. 4 pkt 3 i art. 5 ust. 1 ustawy o języku polskim nakładają na organy administracji publicznej obowiązek dokonywania wszelkich czynności urzędowych w języku polskim nie można wywodzić zakazu dopuszczenia nieprzetłumaczonego dokumentu obcojęzycznego jako dowodu w postępowaniu prowadzonym przed organami podatkowymi, gdyż dowodem jest treść dokumentu, a nie jego tłumaczenie (por. S.Babiarz, Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd.IX, Opublikowano WK2015 oraz wyrok NSA z dnia 1.02.2012 r., sygn. akt I FSK 1753/11). Czym innym jest jednak dopuszczenie obcojęzycznego środka dowodowego jako dowodu w postępowaniu, a czym innym wynikający z ustawy o języku polskim wymóg dokonywania czynności urzędowych przez organ administracji w języku polskim (por. J.Brolik, Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd.V, opublikowano LEX 2013, a także B. Brzeziński, M. Masternak, Glosa do wyroku WSA z dnia 16 stycznia 2004 r., III SA 2719/02, POP 2005, z. 4, poz. 317). Z uwagi jednak na zasadę obowiązywania języka polskiego, zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu podatkowym czy zasadę wypowiedzenia się przez stronę w sprawie zgromadzonych dowodów oparcie ustaleń faktycznych sprawy na takim dowodzie będzie niedopuszczalne.

Reasumując dozwolone jest dopuszczenie dowodu obcojęzycznego, ale niezbędne jest jego przetłumaczenie na język polski, aby w oparciu o niego móc ustalać stan faktyczny.

6.3. Mając na uwadze powyższe rozważenia wymaga kto jest zobowiązany do przetłumaczenia dokumentów obcojęzycznych, a w konsekwencji kogo obciążają jego koszty.

Nie bez znaczenia dla odpowiedzi na powyższe pytanie jest okoliczność czy mamy do czynienia z postępowaniami prowadzonymi przez końcem 2015 r., czy też nie. Wynika to z faktu, że przepisy w tym zakresie uległy istotnym zmianom począwszy od 1 stycznia 2016 r. na mocy ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz.1649). Jak wynika z uzasadnienia rządowego projektu nowelizacji (druk nr 3462 z 2.06.2015 r., http://www.sejm.gov.pl) : "przepisy działu IV Postępowanie podatkowe Ordynacji podatkowej nie przewidują możliwości zwrócenia się przez organ podatkowy do strony postępowania o przetłumaczenie na język polski składanych przez stronę dokumentów sporządzonych w języku obcym. Taka możliwość istnieje natomiast w kontroli podatkowej oraz w postępowaniu kontrolnym prowadzonym przez organy kontroli skarbowej. Przepisy ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 224, z późn. zm.) nakazują wszystkim podmiotom realizującym zadania publiczne na terenie Polski dokonywanie wszystkich czynności urzędowych w języku polskim, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej (art. 5 ust. 1 tej ustawy). [...] W celu ujednolicenia przepisów w obszarze kontroli podatkowej i postępowania podatkowego zasadne jest wprowadzenie możliwości zwrócenia się przez organ podatkowy do strony postępowania (kontrolowanego) o przetłumaczenie na język polski na własny koszt przedłożonych przez nią dokumentów sporządzonych w języku obcym (art. 189 § 3 Ordynacji podatkowej). Tłumaczeniu przez stronę (kontrolowanego) winna podlegać dotycząca spraw będących przedmiotem postępowania podatkowego dokumentacja obcojęzyczna przedkładana przez stronę, zarówno z jej inicjatywy, jak i na żądanie organu podatkowego. Skutkiem niezastosowania się do żądania organu dokonania tłumaczenia dokumentacji obcojęzycznej będzie zamówienie tłumaczenia przez organ podatkowy i obciążenie strony (kontrolowanego) kosztami takiego tłumaczenia (art. 267 § 1 pkt 1b Ordynacji podatkowej). Konsekwencją takiego działania strony będzie też opóźnienie postępowania podatkowego, co uzasadnia zastosowanie wobec strony bezzasadnie odmawiającej przedłożenia tłumaczenia kary porządkowej (projektowany art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej). Przepisy o karze porządkowej mają zastosowanie także wobec kontrolowanego (art. 292 Ordynacji podatkowej)".

Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd zaprezentowany w ww. uzasadnieniu, że dopiero wprowadzenie do Ordynacji podatkowej począwszy od 1 stycznia 2016 r. art.189§3 oraz art.267§1 pkt 1b uprawnia organ podatkowy w trakcie postępowania podatkowego lub kontrolnego (Dział IV Ordynacji podatkowej) do żądania od strony dokonania na jej koszt tłumaczenia na język polski sporządzonej w języku obcym dokumentacji, a w przypadku niezastosowania się do wezwania, do przetłumaczenia na zlecenie organu na koszt podatnika. Zgodnie bowiem z treścią art.189§3 OP organ podatkowy może żądać od strony przedstawienia tłumaczenia na język polski sporządzonej w języku obcym dokumentacji przedłożonej przez stronę. Czynności te strona jest obowiązana wykonać na własny koszt. Art.267§1 pkt 1b OP stanowi, że stronę obciążają koszty tłumaczenia na język polski dokumentacji przedłożonej przez stronę. Przed dniem wejścia w życie nowelizacji OP organy podatkowe (organy kontroli skarbowej) mogły domagać się przetłumaczenia dokumentów obcojęzycznych na koszt podatnika tylko w trakcie kontroli podatkowej (dział VI Ordynacji podatkowej) na podstawie art.287§1 pkt 2 OP, a nie w trakcie postępowania podatkowego (brak podobnych uregulowań). Jeżeli zatem strony nie obciążały koszty tłumaczenia dokumentów obcojęzycznych w trakcie postępowania podatkowego, to zgodnie z art.264 w zw. z art.265§1 pkt 3 OP koszty takie ponosił Skarb Państwa.

6.4. W przedmiotowej sprawie Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Z. w trakcie prowadzonego postępowania kontrolnego wezwał Skarżącego do przedłożenia dokumentów dotyczących prowadzonej przez niego działalności w latach 2007 i 2008. W odpowiedzi na ww. wezwania, Skarżący przedłożył wskazane przez organ dokumenty sporządzone języku niemieckim.

Dyrektor UKS w trakcie prowadzenia postępowania kontrolnego w 2013 r. trzykrotnie bezskutecznie wezwał Skarżącego do przedłożenia tłumaczeń przysięgłych dokumentów, złożonych w toku postępowania, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, a następnie zlecił ich tłumaczenie i kosztami obciążył Skarżącego uznając, że koszty te wynikły wskutek zatajenia lub nieprzedstawienia dowodu w wyznaczonym terminie (art.267§1 pkt 5 lit.b) OP).

Oceniając legalność ww. rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności przypomnieć należy, że zgodnie z art.13 ust.1 ustawy o kontroli skarbowej (Dz.U. z 2011 r. Nr 41 poz.214 ze zm.) wszczęcie postępowania kontrolnego następuje wyłącznie z urzędu w formie postanowienia. Na mocy art. 31 ustawy o kontroli skarbowej w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania kontrolnego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (ust.1), a użyte w ustawie określenie "postępowanie kontrolne" oznacza postępowanie podatkowe, o którym mowa w dziale IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. W ramach postępowania kontrolnego może być co prawda także wszczęta kontrola podatkowa do której w sprawach nieuregulowanych stosuje się Dział VI Ordynacji podatkowej (kontrola podatkowa), ale w przedmiotowej sprawie nie jest sporne, że Skarżący nie został wezwany w trakcie kontroli podatkowej do złożenia przetłumaczonych dokumentów na podstawie art.287§1 pkt 2 OP, lecz w trakcie postępowania kontrolnego (podatkowego) na podstawie art.155 OP.

W świetle powyższego uznać należy, że Skarżący nie był zobowiązany do dokonania na własny koszt przedłożonych w trakcie postępowania kontrolnego (podatkowego) dokumentów obcojęzycznych. W konsekwencji nie obciążają także Strony na podstawie art.267 OP koszty tłumaczeń dokonanych na zlecenie organu kontroli skarbowej. Skoro koszty takie są kosztami postępowania ponoszonymi przez Skarb Państwa to nie można uznać, że powstały z winy Strony wskutek nieprzedstawienia dowodu w wyznaczonym terminie (art.267§1 pkt 5 lit.b) OP). Dowód bowiem na żądanie organu Strona przedstawiła, a po stronie organu leżało dokonanie jego tłumaczenia, aby mógł stanowić podstawę ustalenia stanu faktycznego.

7. Z powyższych przyczyn skarga kasacyjna, jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, została przez Naczelny Sąd Administracyjny oddalona na podstawie art. 184 p.p.s.a.