Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1726/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-07-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art.22 par.1 i par.2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Sudoł Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o wyłączenie sędziów: sędziego NSA Zbigniewa Romały, sędziego NSA Jacka Hyli i sędziego NSA Elżbiety Rischki od orzekania w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2018 r. skarżący A. B. złożył wniosek o wyłączenie sędziów NSA Zbigniewa Romały, sędziego NSA Jacka Hyli i sędziego NSA Elżbiety Rischki od orzekania w sprawie o sygnaturze akt I SA/Gd 1726/17.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wymienieni we wniosku sędziowie są nieobiektywni w stosunku do skarżącego jako strony postępowania oraz pozbawiają skarżącego przysługującego mu prawa do sądu. Wymienieni sędziowie naruszają ponadto standardy bezstronności obowiązujące sędziów, a wynikające z orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, art. 6 Konwencji Rady Europy z 1950 r., art. 14 Międzynarodowego Paktu Praw i Wolności Obywatelskich i Politycznych, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 18, 19 i 22 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Ze znajdujących się w aktach sprawy oświadczeń sędziego NSA Zbigniewa Romały, sędziego NSA Jacka Hyli i sędziego NSA Elżbiety Rischki wynika, że w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadniające ich wyłączenie od udziału w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Wniosek A. B. nie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy, na żądanie sędziego lub na wniosek strony.

Przepis art. 18 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:

1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;

3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;

5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;

6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;

7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

W przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z wyżej wskazanych przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy.

Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, w art. 19 p.p.s.a. wymienia się tzw. względne przesłanki wyłączenia. W świetle tej regulacji sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Okoliczności, o których mowa w art. 19 p.p.s.a., obejmują zarówno te związane z osobistymi stosunkami między sędzią, a stroną czy jej przedstawicielem, ale także inne uwarunkowania zewnętrzne i wewnętrzne, które w przypadku konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia opartego na w pełni zobiektywizowanych przesłankach.

Badając wniosek skarżącego w świetle art. 19 p.p.s.a. Sąd uznał, że skarżący nie wykazał w żaden sposób, by w sprawie mogły zachodzić jakiekolwiek wątpliwości co do bezstronności wymienionych we wniosku sędziów.

W orzecznictwie sądowym wskazuje się (zob. w tej materii m.in.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 2014 r.; sygn. akt I OZ 138/14; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl), że obowiązek uprawdopodobnienia przyczyn wyłączenia spoczywa na stronie wnioskującej o wyłączenie sędziego. Powinny to być takie przyczyny, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest, że w danych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny. Przepis art. 19 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie może być zaś zastosowany w sytuacji, gdy strona w złożonym wniosku nie wskaże jakichkolwiek okoliczności, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności określonego sędziego (a tak jest w rozpatrywanym przypadku) jak i w sytuacji powołania przyczyny abstrakcyjnej, która w przekonaniu wnioskodawcy daje podstawę do wyłączenia. Innymi słowy, dla oceny zasadności złożonego wniosku nie może mieć znaczenia wyłącznie subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy. Konieczne jest bowiem wskazanie konkretnych, poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania co do bezstronności sędziego.

W realiach rozpatrywanego przypadku taka sytuacja nie zachodzi. Analiza akt rozpatrywanej sprawy prowadzi zaś do wniosku, że skarżący podnosząc te same, bardzo ogólne argumenty złożył w istocie kolejny wniosek o wyłączenie sędziów, których uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów.

Wskazać ponadto należy, że w aktach sprawy znajdują się oświadczenia sędziów złożone na podstawie art. 22 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury, jeżeli sędzia, którego dotyczy wniosek o wyłączenie złoży oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 tej ustawy, dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości - a tak jest w rozpatrywanym przypadku - to wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie (zob. w tej materii m.in.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 89/13 oraz z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt II OZ 541/12; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a.