Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 701/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Sygn. akt II OZ 701 / 15 POSTANOWIENIE Dnia 23 lipca 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 maja 2015 r. sygn. akt IV SA/Po 1024/14 oddalające wniosek skarżącej o przywrócenie terminu o złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt IV SA/Po 1024/14 w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II OZ 701 / 15

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek H. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku.

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, wyrokiem z dnia 20 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę H. S. na decyzję Wielkopolskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie obowiązku doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego. Wyrok stał się prawomocny z dniem 23 lutego 2015 r. Pismem z dnia 21 kwietnia 2015 r. H. S. zwróciła się do Sądu o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia ww. wyroku. Jak wyjaśniła, w dniu 19 stycznia 2015 r. doznała nagłego urazu wymagającego interwencji lekarza, który orzekł, że nie powinna się poruszać przez 3 dni. Z tego też względu skarżąca zwróciła się do Sądu o odroczenie terminu rozprawy wyznaczonej na dzień 20 stycznia 2015 r. W dniu 15 kwietnia 2014 r. w wyniku rozmowy z pracownikiem Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dowiedziała się, że w sprawie został wydany wyrok. Cały czas oczekiwała na wyznaczenie nowego terminu rozprawy sądząc, że choroba stanowi dostateczną przesłankę do odroczenia rozprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, analizując przesłanki z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), w szczególności przesłankę braku winy, uznał, że okoliczności przywołane przez skarżącą w żadnym wypadku nie mogą świadczyć o zachowaniu przez nią minimum staranności, której można by wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. O ile Sąd nie kwestionuje potwierdzonego zaświadczeniem lekarskim faktu, wystąpienia u wnioskodawczyni choroby, która uniemożliwiła jej udział w rozprawie wyznaczonej na dzień 20 stycznia 2015 r., to jednak w ocenie Sądu choroba ta nie może stanowić wystarczającego usprawiedliwienia dla złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku po ponad trzech miesiącach od wyznaczonego terminu rozprawy, o którym strona została prawidłowo powiadomiona. Wprawdzie wnioskodawczyni wyjaśniła, że pozostawała w przekonaniu, iż Sąd uwzględnił jej wniosek o odroczenia rozprawy i oczekiwała na wyznaczenie nowego terminu rozprawy, to jednak na uwadze należy mieć, że w okresie trzech miesięcy nie podjęła ona jakichkolwiek kroków mających na celu powzięcie informacji, na jakim etapie jest zainicjowane przez nią postępowanie, a w szczególności czy złożony przez nią wniosek o odroczenie rozprawy został przez Sąd uwzględniony. W ocenie Sądu udokumentowana przez wnioskodawczynię choroba, która przez trzy dni (19.01.2015 r. – 21.01.2015 r.) uniemożliwiała jej samodzielne poruszanie się nie stanowi wystarczającej przesłanki uprawdopodabniającej brak winy w uchybieniu terminu. Nic bowiem nie stało na przeszkodzie, ażeby skarżąca telefonicznie zwróciła się do Wydziału Informacji Sądowej o udzielenie informacji, na jakim etapie znajduje się postępowanie zainicjowane złożoną przez nią skargę. Ponadto skarżąca nie wykazała, aby stan zdrowia nie pozwalał jej na udzielenie pełnomocnictwa osobie, która mogłaby w jej imieniu podejmować czynności przed Sądem. Na uwadze Sąd miał również, że udokumentowana przez wnioskodawczynię choroba trwała zaledwie trzy dni, natomiast wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku został złożony przez skarżącą po ponad trzech miesiącach od wyznaczonego terminu rozprawy. Powyższe okoliczności nie pozwalają uznać, ażeby strona uchybiła terminowi bez własnej winy.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła H. S., zarzucając mu naruszenie art. 86 § P.p.s.a poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione jego przesłanki oraz błąd w ustaleniach faktycznych "poprzez uzasadnienia, że skarżąca ze swojej winy nie wniosła w terminie o sporządzenie uzasadnienia wyroku".

Wskazując na powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienie i rozpoznanie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu poprzez jego uwzględnienie i przywrócenie jej terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku.

W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że przez cały czas oczekiwała na wyznaczenie terminu kolejnej rozprawy, wychodząc z założenia, że jej nagła choroba i przeciwwskazania do chodzenia z nią związane, stanowią wystarczającą podstawę do odroczenia rozprawy tym bardziej, że była ona przekonana, że Sąd będzie przeprowadzał dowody wskazane w piśmie z dnia 4 stycznia 2015 r. Ze względu na swój stan zdrowia nie była w stanie ani osobiście zjawić się na rozprawie, ani udzielić pełnomocnictwa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien, więc powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy, bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.

W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku swej winy w uchybieniu terminu, bowiem nie wskazała na żadne niezawinione swoje działania w tym zakresie, które świadczyłyby o zachowaniu wymaganej przez nią minimalnej staranności. Słusznie przy tym podkreślał Wojewódzki Sąd Administracyjny fakt trzymiesięcznej bierności skarżącej oraz możliwość zwrócenia się przez skarżącą do Sądu o informację o stanie sprawy. Odnośnie argumentacji zażalenia, stwierdzić trzeba, iż prawidłowość oddalenia wniosku Sądu o odroczenie rozprawy nie mogła zostać zbadana w niniejszym postępowaniu. Ponadto podkreślić należy, iż w załączonym do wniosku o przywróceniu terminu zwolnieniu lekarskim we wskazaniach lekarskich zaznaczono "2" tzn. chory może chodzić, co przeczy formułowanym przez nią twierdzeniom, iż lekarz zalecił skarżącej leżenie.

W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.