Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SAB/Wa 39/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Izabella Janson (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] z siedzibą w B. na bezczynność [...] w przedmiocie wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: - odrzucić skargę


UZASADNIENIE

D. S.A. z siedzibą w B., dalej "Skarżąca" lub "Spółka" złożyła w dniu [...] stycznia 2015 r. do Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, dalej "Prezes PFRON" lub "organ", wniosek o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (SOD) za grudzień 2014 r.

Po złożeniu wniosku Spółka dowiedziała się, iż [...] lutego 2015 r. założona została blokada ręczna uniemożliwiająca wypłatę Skarżącej dofinansowania SOD. Według Spółki organ zakładając blokadę nie wyjaśnił motywów podejmowanych działań. Dnia [...] marca 2015 r. Skarżąca otrzymała od organu pismo zawierające informację, iż wszczęte zostało postępowanie w sprawie wstrzymania miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za grudzień 2014 r.

W dniu [...] marca 2015 r. Spółka wezwała Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych do usunięcia naruszenia prawa, poprzez zdjęcie blokady oraz wypłatę zaległego dofinansowania.

W dniu [...] maja 2015 r. Spółka złożyła skargę do tut. Sądu na bezczynność Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych polegającą na nie zdjęciu blokady ręcznej uniemożliwiającej wypłatę dofinansowania i w konsekwencji brak wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. W skardze wniosła o zobowiązanie organu do wypłaty zaległego dofinansowania ze środków PFRON do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych oraz stwierdzenie, iż bezczynność organu tj. brak zdjęcia blokady ręcznej oraz niewypłacenie dofinansowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że Spółka przed wniesieniem skargi na bezczynność Prezesa PFRON nie wniosła do organu wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie.

Na zarządzenie z dnia 31 lipca 2015 r. Skarżąca została wezwana do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wniosła zażalenie do organu wyższej instancji zgodnie z art. 37 k.p.a. W odpowiedzi Spółka wyjaśniła, że w dniu 16 marca 2015 r. wystosowała pismo, z którego, w jej ocenie, wynika między innymi zażalenie na niewypłacenie w terminie miesięcznego dofinansowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym dla postępowań wszczętych przed 15 sierpnia 2015 r. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Natomiast zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest brak wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych na skutek nie zdjęcia blokady ręcznej uniemożliwiającej wypłatę. W ocenie Sądu niedokonanie tej czynności nie mieści się z zakresie przypadków określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Sądowa kontrola takiej czynności nie wynika również z przepisów ustaw szczególnych.

Podstawę wypłaty miesięcznego dofinansowania stanowią przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t. j. Dz.U. z 2010r., Nr 214, poz. 1407 ze zm.) oraz wydane w celu jej wykonania przepisy szczególne. Aby zrealizować wypłatę organ nie wydaje jednak konkretnego zindywidualizowanego aktu administracyjnego, który mógłby stanowić podstawę skargi do sądu. Wypłata miesięcznego dofinansowania nie stanowi również czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Realizacja wypłaty dofinansowania nie rodzi dla wnioskodawcy uprawnień i nie powoduje również powstania obowiązków wynikających z przepisów prawa. W ocenie Sądu wypłata dofinansowania stanowi czynność techniczną, która ma swoje źródło w przepisach prawa materialnego. Takie czynności nie podlegają sądowej kontroli.

W konsekwencji czynność ta nie spełnia kryteriów czynności podlegającej zaskarżeniu w trybie art. 3 § 2 pkt 1-4a. Stwierdzić więc należy, brak kognicji Sądu do rozpoznania niniejszej sprawy.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.