Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 389/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-05-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] maja 2017 r. wniosku W. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ T. Świstak


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] marca 2017 r. W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia W. K. prawa jazdy kategorii B. nr [...] wydanego w dniu [...] maja 2006 r. przez Starostę O. . Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że od posiadania uprawnień do kierowania pojazdami zależą jego podstawowe potrzeby życiowe czyli możliwość zarobkowania i utrzymania rodziny, w tym dwójki dzieci.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego podlega oddaleniu.

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z treści przytoczonej regulacji wynika, że - co do zasady - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Postanowienie sądu o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części stanowi odstępstwo od tej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca.

Podkreślenia wymaga, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei o trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Należy ponadto podkreślić, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do konkretnego wnioskodawcy. W interesie strony leży więc takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania. Twierdzenia te winny zaś zostać poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych, wystarczająco obrazujących jej sytuację. Brak takiego odniesienia uniemożliwia pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w rezultacie - przychylenie się do zgłoszonego żądania (zob. postanowienia NSA: z dnia: 22 marca 2011 r., II GSK 373/11; 3 lutego 2011 r., I OZ 74/11; 18 marca 2010 r., II FSK 502/09; 1 października 2009 r., I FSK 1312/08; 30 lipca 2009 r., I OZ 754/09, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stąd też nie spełnia takich wymagań wniosek, którego uzasadnienie ogranicza się do powtórzenia treści przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a, z lakonicznym, jednozdaniowym odwołaniem się do okoliczności faktycznych sprawy i sytuacji wnioskodawcy.

W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że W. K. nie uprawdopodobnił, by wykonanie zaskarżonej decyzji rodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowało trudne do odwrócenia skutki. Skarżący choć wskazał, że posiadanie przez niego uprawnień do kierowania pojazdami wiąże się z możliwością zarobkowania i utrzymania rodziny, to na tę okoliczność nie przedstawił żadnych dowodów. W szczególności nie uprawdopodobnił, by wykonanie zaskarżonej decyzji poprzez cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami kat. B wiązało się dla niego z ryzykiem utraty pracy w charakterze kierowcy bądź utraty podjęcia oferowanej mu pracy w tym zawodzie. Choć na etapie postępowania administracyjnego skarżący wskazywał, że od 10 lat jest kierowcą (odwołanie z dnia [...].03.2016 r.) to okoliczność ta nie została w żaden sposób udokumentowana, a składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie podjął próby przekonania Sądu, że cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami kat. B faktycznie aktualnie wiąże się z ryzykiem wyrządzenia mu znacznej szkody.

Sąd przy tym podkreśla, że aprobuje pogląd judykatury, zgodnie z którym wykonanie decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami może wiązać się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody w przypadku utraty możliwości zatrudnienia, a w związku z tym pozbawieniem możliwości uzyskania źródła utrzymania (por. postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2016 r., I OZ 1805/15 , dostępne j.w.).

Skoro jednak z akt nie wynika niezbicie, by faktycznie skarżący był zawodowym kierowcą i by praca w tym zawodzie stanowiła podstawowe źródło utrzymania jego i jego rodziny, to należało uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zdaniem Sądu nie bez znaczenia jest również okoliczność, że wstrzymanie wykonania decyzji cofającej uprawnienie do kierowania pojazdami powinno być, z uwagi na zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego, uzasadnione okolicznościami wyjątkowymi, które w tym wypadku nie występują (postanowienie NSA z dnia 27 października 2015 r., I OZ 1368/15, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ T. Świstak