Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 257/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-07-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 31 lipca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 października 2019 r., sygn. akt I SA/Wr 668/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. P. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 maja 2019 r., nr 0113-KDIP2-2.4011.143.2019.2.AKR w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 28 października 2019 r., I SA/Wr 668/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę B. P. (dalej: "strona", "skarżąca") na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 maja 2019 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 31 lipca 2019 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł w terminie siedmiu dni licząc od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone 20 sierpnia 2019 r. Wpis nie został uiszczony, zatem sąd skargę odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: "p.p.s.a.")

Skarżąca działająca przez pełnomocnika złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że przesyłka datowana na 2 sierpnia 2019 r. zawierała: wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL strony oraz złożenie pełnomocnictwa. Nie było w niej natomiast wezwania do uiszczenia opłaty. Pełnomocnik podkreślił, że zgodnie z treścią otrzymanego wezwania, uzupełnił braki formalne poprzez podanie numeru PESEL skarżącej oraz złożenie pełnomocnictwa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie kwestią zasadniczą jest to czy pełnomocnik skarżącej w jednej kopercie otrzymał wraz z odpisem odpowiedzi na skargę trzy wezwania, tj. do uiszczenia wpisu, do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi poprzez podanie numeru PESEL strony oraz złożenie pełnomocnictwa, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

W związku z powyższym na wstępie podkreślić należy, iż podczas pokwitowania odbioru przesyłek u listonosza nie ma wystarczającej ilości czasu na konfrontowanie treści poświadczenia z zawartością tejże przesyłki. Tym samym, jedynie z treści potwierdzenia zwrotnego wynika, iż w przesyłce sądowej (w kopercie) były wszystkie wskazane dokumenty (por. postanowienia NSA: z 25 września 2018 r., II GZ 323/18; z 8 maja 2019 r., II GZ 68/19; publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec tego, nie ma żadnej pewności, czy skarżąca (jej pełnomocnik) otrzymał trzy wezwania, szczególnie wobec okoliczności, że braki formalne zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Nie bez znaczenia pozostaje również kwestia, że w związku z brakiem w aktach sprawy dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłek adresowanych do pełnomocnika (odpowiedzi na skargę oraz trzech wezwań), w sprawie wszczęte zostało postępowanie reklamacyjne, zakończone wydaniem duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru. Z duplikatu wynika, że przesyłka została doręczona pełnomocnikowi 20 sierpnia 2019 r.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dowodowo niemożliwe jest wykazanie, że przesyłka rzeczywiście zawierała wskazane na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma lub ich nie zawierała - jak dowodzi strona. W obu przypadkach jest to domniemanie, które należy uprawdopodobnić. Z doświadczenia życiowego wynika, że racjonalnym działaniem strony zainteresowanej w rozpoznaniu jej sprawy jest wykonywanie wszelkich obowiązków, które są warunkiem nadania sprawie biegu. Logiczne jest także założenie, że strona wykonując obowiązki wskazania numeru PESEL oraz nadesłania pełnomocnictwa procesowego, nie zaniecha także obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł.

W niniejszej sprawie przyjąć należy, że skoro pełnomocnik uzupełnił w terminie braki formalne skargi, to prawdopodobnym jest, że nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu od skargi.

Zdaniem NSA za takim rozstrzygnięciem wątpliwości na korzyść strony przemawia, w tym konkretnym przypadku, umożliwienie stronie zainteresowanej ochroną swych praw skorzystanie w pełni z konstytucyjnego prawa do sądu. Prawdopodobnym jest, że przesyłka sądowa z niewyjaśnionych przyczyn nie zawierała wezwania uiszczenia wpisu od skargi. Zaistniałe wątpliwości nie mogą obciążać strony, która zainteresowana obroną swych praw dopełniła pozostałych obowiązków wynikających z nadesłanej korespondencji.

Należy wskazać, że zasadnym jest wzywanie o uzupełnienie wszystkich braków na jednym formularzu. Sporządzenie dwóch osobnych wezwań, na dwóch oddzielnych kartkach – gdy wysyłane są w jednej kopercie tego samego dnia - zwiększa prawdopodobieństwo, że jedno z takich pism przypadkowo nie zostanie włożone do koperty. Wysłanie jednego pisma ze wskazaniem - w punktach - jakie braki strona ma uzupełnić usunie wątpliwości, czy wezwanie o uzupełnienie tego konkretnego braku znajdowało się w kopercie czy nie, tym bardziej, że rygor w każdym przypadku jest taki sam. Decydując się natomiast na sporządzanie odrębnych pism/zarządzeń należy konsekwentnie doręczać je w oddzielnych przesyłkach, co zniweluje ewentualne pomyłki i umożliwi stronom postępowania i sądowi jednoznaczne ustalenie zawartości tych przesyłek.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie uwzględnił i uchylił zaskarżone nim postanowienie.