Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 262/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 30 ust. 1, 2 i ust. 7 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora (spr) Sędziowie Sędzia WSA Adam Matuszak Sędzia WSA Ewa Osipuk Protokolant St. sekretarz sądowy Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2015 r. sprawy ze skargi A.T. na postanowienie Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie sprzeciwu w sprawie robót budowlanych – niedopuszczalności odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Z przedstawionych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że w dniu 26 sierpnia 2014 r. do Starostwa Powiatowego wpłynęło zgłoszenie M. T. (dalej też jako: inwestor) rozpoczęcia robót budowlanych, polegających na remoncie elewacji budynku jednorodzinnego, poprzez docieplenie i wykonanie tynku. Do zgłoszenia dołączono oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Po uzupełnieniu zgłoszenia w dniu 23 września 2014 r., decyzją z dnia "[...]" r. Starosta (dalej też jako: organ I instancji), na podstawie art. 30 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm., dalej jako: Prawo budowlane), zgłosił sprzeciw w sprawie przystąpienia do wykonywania zgłoszonych robót budowlanych oraz nałożył obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę robót budowlanych objętych zgłoszeniem. Decyzja ta, w dniu 29 września 2014 r., została doręczona inwestorowi, który wniósł od niej odwołanie w ustawowym terminie. Organ I instancji informacyjnie doręczył też tę decyzję 16 października 2014 r. A. T., jako współwłaścicielce nieruchomości, której dotyczyło zgłoszenie. A. T., pismem nadanym w urzędzie pocztowym 29 października 2014 r., wniosła odwołanie od decyzji Starosty z dnia "[...]" r., w którym kwestionowała nałożenie na nią, jako jednego ze współinwestorów obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Wskazała, ze zgłoszenia dokonał mąż również w jej imieniu. Odwołująca się zarzuciła też, że decyzja o sprzeciwie została wprowadzona do obiegu prawnego z uchybieniem materialnoprawnego terminu, określonego w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, ponieważ została nadana w urzędzie pocztowym 14 października 2014 r.

Wojewoda decyzją z dnia "[...]" r., po rozpatrzeniu odwołania M. T., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji natomiast, zaskarżonym w niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia "[...]" r. stwierdził niedopuszczalność odwołania A. T. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że skoro zgłoszenia dokonał tylko M. T., to tylko on, jako inwestor, jest stroną postępowania. Organ stwierdził, że w procedurze zgłoszenia, przewidzianej w art.30 Prawa budowlanego, stroną jest tylko inwestor i tylko jemu, zgodnie z art. 127§ 1 k.p.a. służy odwołanie od decyzji. Odwołanie wniesione przez inną osobę jest niedopuszczalne. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji błędnie doręczył A. T. decyzję o sprzeciwie.

A. T. wniosła skargę na w/w postanowienie wywodząc, że w postępowaniu przed Starostą występowała jako strona. Zgłoszenie robót budowlanych było bowiem dokonane również w jej imieniu, na podstawie udzielonego pełnomocnictwa, które organ przyjął, co znajduje odzwierciedlenie w zgłoszeniu, w którym nie został wykreślny załącznik nr 5.

Wojewoda wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko, że A. T. nie była stroną w przedmiotowym postępowaniu. Wskazano, że treść zgłoszenia wyraźnie wskazuje jako inwestora tylko M. T. Fakt, że w zgłoszeniu nie wykreślono poz. 5 załączników do zgłoszenia nie świadczy o tym, że inwestorem była również A. T. bowiem z listy załączników nie zostały przez zgłaszającego wykreślone również poz. 2,3 i 4.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia, to jest jego zgodności z obowiązującym prawem, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia było postanowienie organu II instancji stwierdzające niedopuszczalność odwołania. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Ukształtowane na tle tegoż przepisu orzecznictwo sądowe wyróżnia dwojakie przyczyny niedopuszczalności odwołania - przedmiotowe i podmiotowe. Przyczyny podmiotowe obejmują przypadki, gdy odwołanie zostanie wniesione przez podmiot, który nie był stroną postępowania. Zgodnie bowiem z art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji odwołanie służy tylko stronie. W rozpoznawanej sprawie należy zwrócić uwagę na specyficzny charakter postępowania dotyczącego realizacji zamierzenia budowlanego w ramach zgłoszenia robót budowlanych. Jest to tryb szczególny, który wykazuje znaczne odrębności w stosunku do postępowania administracyjnego w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Przewidziany on został dla inwestycji o mniej skomplikowanym charakterze, enumeratywnie wyliczonych w art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego. Budowa obiektów oraz roboty budowlane, wymienione w tym przepisie, wymagają zgłoszenia właściwemu organowi. Dokonanie zgłoszenia nie wszczyna typowego postępowania administracyjnego. W jego wyniku organ administracji nie prowadzi postępowania administracyjnego w zakresie regulowanym przepisami k.p.a., a jedynie – w uzasadnionych wypadkach – wydaje postanowienie, o którym mowa w art. 30 ust. 2, a także decyzje, wymienione w art. 30 ust. 5 i 6 oraz ust. 7 Prawa budowlanego. Postępowaniem administracyjnym prowadzonym przez organ architektoniczno-budowlany po dokonaniu zgłoszenia budowy jest dopiero postępowanie w sprawie sprzeciwu (wszczynane w istocie decyzją o sprzeciwie), będącego decyzją administracyjną wydawaną z urzędu, i to tylko wówczas, gdy organ dojdzie do przekonania, że zachodzą ustawowe przesłanki do wydania takiej decyzji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2011r., sygn. akt II OSK 1240/10, dostępny w bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/ oraz powołane tam orzecznictwo sądów administracyjnych). Jedną z charakterystycznych cech trybu zgłoszeniowego jest to, że w załatwianiu sprawy krąg stron ograniczony jest wyłącznie do inwestora. Poziom ochrony prawnej osób innych niż inwestor, które ze względu na charakter prawny zgłoszenia nie są nawet o nim zawiadamiane, jest więc w przypadku tej instytucji zdecydowanie niższy niż w sytuacji uzyskania decyzji administracyjnej (A. Plucińska-Filipowicz, M. Buliński, A. Despot-Mładanowicz, T. Filipowicz, A. Kosicki, M. Rypina, M. Wincenciak, Prawo budowlane. Komentarz (Lex 2014), teza 24 do art. 30). W przedmiotowej sprawie jako inwestor został wskazany tylko M. T. Wynika to wprost z treści zgłoszenia. A. T. wywodzi swoje prawo strony z faktu, że udzieliła mężowi pełnomocnictwa do złożenia zgłoszenia również w jej imieniu. Samo udzielenie tego pełnomocnictwa nie zmienia jednak faktu, ze M. T. w zgłoszeniu jako inwestora wskazał tylko siebie. W żaden sposób z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy nie można wnioskować, że zgłoszenie było dokonane przez M. T. nie tylko w imieniu własnym ale również w imieniu jego żony, będącej współwłaścicielem nieruchomości. Czym innym jest bowiem udzielenie pełnomocnictwa a czym innym faktyczne dokonanie czynności, objętej pełnomocnictwem. Wobec tego organ odwoławczy zasadnie uznał, że wnosząca odwołanie A. T. nie jest stroną postępowania, a co za tym idzie jej odwołanie jest niedopuszczalne i nie mogło być rozpatrzone merytorycznie.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).