Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 143/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 16 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej H. i Z. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 września 2004 r. sygn. akt II SA/Ka 2564/03 odrzucające skargę H. i Z. W. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z dnia 29 września 2004 r. sygn. akt II SA/Ka 2564/03, odrzucił skargę H. i Z. W. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż zarówno w stanie prawnym obowiązującym w dacie wniesienia skargi (art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym – Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), jak i obecnie (art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę należało wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia.

W niniejszej zaś sprawie, termin do wniesienia skargi biegł dla skarżących od dnia 30 sierpnia 2000 r., albowiem w tym dniu doręczono im rozstrzygnięcie organu administracyjnego. Bezspornym jest więc, że skarga wniesiona w dniu 10 kwietnia 2001 r. została złożona z uchybieniem wskazanego wyżej terminu.

Nie budzi też wątpliwości Sądu, że do tego uchybienia doszło na skutek błędnego pouczenia organu. Jednakże ustawodawca przewidując taką sytuację wprowadził instytucję przywrócenia terminu, do uchybienia którego doszło bez winy strony, po uprzednim złożeniu wniosku w tym zakresie.

Jednakże skarżący wnosząc skargę, nie domagali się przywrócenia przedmiotowego terminu, a nadto na wyraźną sugestię Sądu, czy składają wniosek w tym zakresie oświadczyli, iż dochowali terminowi do wniesienia wymienionego środka zaskarżenia.

H. i Z. W. złożyli skargę kasacyjną od powyższego postanowienia powołując się na:

1. "naruszenie przepisów postępowania, które miały wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 88 oraz art. 58 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy, przez przyjęcie, że skarżący wbrew wezwaniu o zgłoszeniu wniosku o przywrócenie terminu, nie uczynili tego i skargę wnieśli dopiero po upływie ponad 7 miesięcy od doręczenia zaskarżonej decyzji;

2. błąd w ustaleniach faktycznych w odniesieniu do faktu powstałych po wydaniu niniejszego orzeczenia, przez naruszenie art. 141 § 4 wymienionej ustawy".

W uzasadnieniu wniesionej skargi kasacyjnej H. i Z. W. zaznaczyli, iż ich zdaniem skarga została wniesiona w terminie, bowiem zaskarżona decyzja Wojewody Śląskiego, była wydana na podstawie kserokopii pisma spółdzielni, a więc nie na podstawie dokumentu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie bowiem z art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Podczas, gdy w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie Wojewody Śląskiego w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę, zostało doręczone H. i Z. W. w dniu 30 sierpnia 2000 r., zaś skargę na to rozstrzygnięcie złożyli oni dopiero dnia 10 kwietnia 2001 r.

Zatem niewątpliwie należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, iż doszło w niniejszej sprawie do uchybienia trzydziestodniowego terminu do złożenia skargi, stąd podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy. Wskazany bowiem przepis przewiduje, w przypadkach wyżej opisanych, tj. ze względu na uchybienie terminu, obligatoryjne odrzucenie skargi.

Odrębne zaś zagadnienie stanowią przyczyny uchybienia przedmiotowego terminu, które mogą być brane pod uwagę jedynie przy rozpatrywaniu złożonego przez strony wniosku o jego przywrócenie, określonego w art. 87 powoływanej ustawy, co jednak nie miało miejsca w sprawie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 powołanej ustawy, orzeczono jak wyżej.