Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 521/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 8 ust. 1 pkt. 2 i ust. 11, art. 106 ust. 5
journal: Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Sędziowie : Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (sprawozdawca) Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Protokolant : Aneta Januszkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 22 listopada 2011 r. sprawy ze skargi G. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie przyznania zasiłku celowego I. oddala skargę; II. przyznaje radcy prawnemu T. P. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych w tym 23 % podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania G. R. , dalej; skarżąca, od decyzji z dnia [...], nr [...] działającego z upoważnienia Wójta Gminy D., Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej Gminy D. w sprawie uchylenia decyzji nr [...] przyznającej zasiłek celowy w wysokości 80 zł, na podstawie art. 138 ust. 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 8 ust. 1 pkt 2, ust. 11, art. 106 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64, poz. 593 ze zm.), zwanej dalej ustawą, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzją organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że decyzją dnia [...],nr [...] Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej Gminy D., działając z upoważnienia Wójta Gminy D., uchylił decyzję nr [...] przyznającą skarżącej zasiłek celowy w wysokości 80 zł.

W uzasadnieniu decyzji podano, że skarżąca otrzymała w maju 2009 r. kwotę 29.892,90 zł, która przekraczała pięciokrotnie dochód rodziny skarżącej czyli kwotę 3510 zł, co skutkowało koniecznością uwzględnienia tej kwoty w dochodzie rodziny skarżącej w okresie 12 miesięcy w okresie od maja 2009 r. do maja 2010 r.

Od powyższej decyzji skarżąca odwołała się podnosząc, że nie zgadza się z nią, ponieważ stan jej majątku nie uległ zmianie, uzyskaną kwotę z podziału majątku oddała osobie, od której wiele lat pożyczała pieniądze. Podkreśliła, że z T. P. nie rozlicza się w urzędzie podatkowym, jedynie razem korzystają z kuchni, prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Stwierdziła też, że nie tworzy z nim rodziny.

Dalej wskazano, że zgodnie z zasadą dwuinstancyjności organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji z zastrzeżeniem rozwiązania przyjętego w art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy nie mógł zatem ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu I instancji, a obowiązany był ponownie rozstrzygnąć sprawę. Wynika to z art. 138 k.p.a., który przyznaje organowi kompetencje do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy czego następstwem jest utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji (a nie oddalenie odwołania) bądź uchylenie i zmiana zaskarżonej decyzji.

Dalej wskazano na decyzję z dnia [...], nr [...] którą przyznano skarżącej zasiłek celowy w wysokości 80 zł.

Zdaniem organu świadczenia z pomocy społecznej są przyznawane, jeżeli dochód w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 351 zł miesięcznie (art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy).

Rodzina skarżącej składa się z dwóch osób: skarżacej i jej konkubenta T. P., z którym mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Obydwoje w myśl art. 6 pkt 14 ustawy tworzą rodzinę albowiem w rozumieniu przepisów tej ustawy rodzinę stanowią osoby spokrewnione lub nie spokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie zamieszkujące i gospodarujące, a takie cechy ma związek skarżącej i T. P..

Podkreślono, że w maju 2009 r. strona otrzymała kwotę 29.892,90 zł, którą jak oświadczyła przeznaczyła na spłatę długów. Zgodnie z treścią art. 8 ust. 11 ustawy, przypadku uzyskania w ciągu 12 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku lub w okresie pobierania świadczenia z pomocy społecznej dochodu jednorazowego przekraczającego pięciokrotnie kwoty:

1) kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, w przypadku osoby samotnie gospodarującej,

2) kryterium dochodowego rodziny, w przypadku osoby w rodzinie

- kwotę tego dochodu rozlicza się w równych częściach na 12 kolejnych miesięcy, poczynając od miesiąca, w którym dochód został wypłacony.

W miesiącu styczniu 2010 r. na dochód rodziny składał się zasiłek okresowy w kwocie 175, 50 zł, zasiłek stały w kwocie 351 zł, w sumie 526, 50 zł.

W myśl powyższego przepisu dochód skarżącej 29.892,90 zł należy podzielić przez 12 miesięcy co daje kwotę 2.491,07 zł. Sumę tą należy dodać do miesięcznych dochodów rodziny skarżącej uzyskiwanych w okresie od maja 2009 r. do maja 2010 r. Oznacza to, że w miesiącu styczniu 2010 r. rodzina skarżącej otrzymała dochód w wysokości 3017, 57 zł (2491, 07 zł + 526, 50 zł) w przeliczeniu na jedną osobę 1.508, 78 zł.

Z uwagi na to, że rodzina skarżącej w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku osiągnęła dochód w wysokości przekraczającej kryterium dochodowe 702 zł (2 x 351 zł) nie przysługiwało jej prawo do świadczeń z pomocy społecznej.

Z art. 106 ust. 5 ustawy wynika, że decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobrania nienależnego świadczenia, a także można zmienić lub uchylić decyzję, jeżeli wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 11, 12 i 107 ust. 5 ustawy. Zmiana decyzji administracyjnej na korzyść strony nie wymaga jej zgody.

Zgodnie z art. 6 pkt 16 ustawy, świadczenie nienależnie pobrane to świadczenie pieniężne uzyskane na podstawie przedstawionych nieprawdziwych informacji lub nie poinformowania o zmianie sytuacji materialnej lub osobistej. W ocenie Kolegium przyznanie skarżącej świadczenia na podstawie decyzji nr [...], z dnia [...] było świadczeniem nienależnie pobranym ponieważ skarżąca uzyskała je podając nieprawdziwe informacje o dochodzie rodziny.

Odnosząc się do zarzutu skarżącej, że pieniądze które otrzymała przeznaczyła na spłatę długu, organ odwoławczy stwierdził, że ocena czy kwota 29.892,90 zł stanowi dochód skarżącej nie zależy od tego na co skarżąca przeznaczyła tę kwotę, czy na spłatę zadłużenia czy na inny cel. Istotne jest tylko to, że dochód ten uzyskała w wysokości wyższej niż pięciokrotna wysokość kryterium dochodowego rodziny, czyli kwoty 3510 zł w ciągu 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o przyznanie pomocy.

Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury. Sąd administracyjny nie jest też tym samym uprawniony do podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie w postaci wydania orzeczenia zmieniającego kontrolowaną decyzję.

W niniejszej sprawie skarga wniesiona została na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji uchylającą decyzję przyznającą skarżącej zasiłek celowy.

Przeprowadzona przez Sąd, według wskazanych zasad kontrola wykazała, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja pierwszoinstancyjna odpowiadają przepisom prawa.

W dalszej kolejności wskazać należy, że świadczenia dla osób wymagających wsparcia ze strony pomocy społecznej podlegają regulacji zawartej w ustawie. Celami pomocy społecznej określonymi w art. 2 i 3 ustawy jest wspieranie osób i rodzin w ich wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i przezwyciężenia trudnych sytuacji życiowych, których nie są w stanie samodzielnie pokonać, umożliwienie osobie lub rodzinie życia w warunkach odpowiadających godności człowieka. Cele te osiąga się poprzez wyprowadzenie osoby z systemu pomocy społecznej. Zgodnie z art. 3 ustawy rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Pomoc społeczna udzielana jest bowiem osobom, czy rodzinom między innymi z powodu ich ubóstwa, sieroctwa, bezdomności, bezrobocia, niepełnosprawności, ciężkiej choroby, z drugiej natomiast strony konieczne jest spełnienie przez osobę ubiegającą się o taką pomoc kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 8 ustawy.

W niniejszej sprawie kwestią sporną było ustalenie czy organy dokonały prawidłowego wyliczenia dochodu skarżącej oraz czy dokonały prawidłowych ustaleń, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z T. P., co w konsekwencji prowadziło do uznania, że osoby te stanowią rodzinę w rozumieniu przepisów ustawy.

Z akt sprawy, w szczególności ze znajdującego się w nich wywiadu środowiskowego wynika, iż skarżąca oświadczyła, że mieszka z T. P., wspólnie z nim prowadzi gospodarstwo domowe, a ich związek ma charakter konkubinatu. Fakt wspólnego gospodarowania skarżąca potwierdziła również w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Tym samym w opinii Sądu nie ma wątpliwości co do zasadności dokonanych przez organy ustaleń w tej kwestii.

W ocenie Sądu organy w sposób prawidłowy ustaliły również dochód skarżącej, uwzględniając powołane wcześniej uregulowania. W szczególności trafnie zastosowały przepis art. 8 ust. 11 ustawy mając na względzie to, że skarżąca w maju 2009 r. otrzymała kwotę 29.892,90 zł z tytułu podziału majątku zasądzoną przez sąd powszechny. Zważywszy, że stanowiła ona dochód jednorazowy, przekraczający kwotę 702 zł (kryterium dochodowe dla dwuosobowej rodziny) zobowiązane były rozliczyć ją na dwanaście miesięcy poczynając od miesiąca maja 2009 r., a więc miesiąca w którym skarżąca ją uzyskała.

Właściwie zatem uznały organy orzekające, iż skoro dochód dwuosobowej rodziny skarżącej przekroczył kryterium dochodowe wskazane w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy, to nie przysługiwało jej prawo do świadczeń z pomocy społecznej.

Z art. 106 ust. 5 ustawy wynika, że decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobrania nienależnego świadczenia, a także można zmienić lub uchylić decyzję, jeżeli wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 11, 12 i 107 ust. 5 ustawy.

Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności sprawy - zdaniem Sądu - skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja została wydana w wyniku właściwej oceny materiałów sprawy i prawidłowych rozważań prawnych.

Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd skargę oddalił, o czym orzekł w pkt I sentencji wyroku.

Orzeczenie o zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu uzasadnia treść art. 250 cytowanego Prawa

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).