Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 945/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 3 par. 2 pkt 4, art. 52 par. 3, art. 57 par. 1 pkt 1 , art. 58 par. 1 pkt 3, pkt 6, par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 21 ust. 3
journal: Dz.U. 2005 nr 31 poz 266
law: Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. U. na czynność Prezydenta Miasta A w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 3 marca 2010r. J. U. zwróciła się do Prezydenta Miasta A o rozpatrzenie jej sprawy dotyczącej przyznania lokalu socjalnego z zasobów Gminy Miejskiej A. Wskazała, iż jej dokumenty znajdują się w Wydziale Mieszkalnictwa od 2007r. J. U. wyjaśniła, iż jest zameldowana na pobyt stały w A przy ul. B. Z uwagi jednak na stosowaną wobec niej przemoc ze strony konkubenta nie może tam mieszkać. Od 2009r. J. U. jest czasowo zameldowana w Z. Chciałaby jednak wrócić do A, a nie tułać się po znajomych.

W odpowiedzi Prezydent Miasta A przesłał pismo z dnia 7 kwietnia 2010r. nr [...], w którym poinformował J. U., iż obecnie nie ma możliwości zadysponowania na jej rzecz gminnym lokalem mieszkalnym. Prezydent Miasta A wyjaśnił, iż z akt sprawy wynika, że Miasto A w okresie ostatnich pięciu lat nie stanowiło centrum życiowego J. U. Od 1 lipca 2009r. mieszka ona i posiada miejsce czasowego zameldowania w miejscowości S, gmina K, powiat [...]. Zdaniem Prezydenta Miasta A, nie jest ona więc uprawniona do ubiegania się o przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobu Gminy Miejskiej A z tytułu względów społecznych. Równocześnie Prezydent Miasta A pouczył J. U., iż na podstawie § 20 ust. 6 uchwały Rady Miasta A z dnia 24 października 2007r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej A, może wnieść skargę na akt prawny z zakresu administracji publicznej na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organ zastrzegł przy tym jednak, iż skarga powinna zostać poprzedzona czynnością określoną w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pismem z dnia 4 czerwca 2010r. J. U. ponownie zwróciła się do Prezydenta Miasta A o udzielenie jej pomocy w otrzymaniu lokalu mieszkalnego w A.

W piśmie z dnia 7 lipca 2010r. nr [...] Prezydent Miasta A podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Organ pouczył również J. U., iż na podstawie § 20 ust. 6 uchwały Rady Miasta A z dnia 24 października 2007r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej A, może wnieść skargę na akt prawny z zakresu administracji publicznej na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Równocześnie organ zastrzegł, iż skarga powinna zostać poprzedzona czynnością określoną w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pismem z dnia 2 sierpnia 2010r. J. U. wniosła skargę na Prezydenta Miasta A – Wydział Mieszkalnictwa Urzędu Miasta A. W uzasadnieniu skargi skarżąca opisała swoją trudną sytuację osobistą oraz swoje starania o uzyskanie lokalu mieszkalnego od 2007r.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta A wniósł o odrzucenie skargi, gdyż nie została ona poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, względnie o jej oddalenie.

Zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2010r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do wykazanie, że skarżąca poprzedziła wniesienie skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz do podania daty i numeru aktu prawnego Prezydenta Miasta A będącego przedmiotem skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 stycznia 20011r., lecz do dnia wydania niniejszego postanowienia nie udzielił on na nie odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowych zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005r. nr 31, poz. 266 z późn. zm.) rada gminy określa zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Obowiązująca w A uchwała Rady Miasta A z dnia 24 października 2007r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej A przewiduje w § 20 wstępną weryfikację wniosku o przyznanie lokalu mieszkalnego. Wstępna weryfikacja polega na stwierdzeniu czy wnioskodawca spełnia kryteria określone niniejszą uchwałą. Jeżeli wynik wstępnej weryfikacji jest negatywny, wnioskodawca nie uczestniczy w dalszych etapach postępowania i jest o tym fakcie pisemnie zawiadamiany. To organ dokonując tej weryfikacji w sposób samodzielny, jednostronny, władczy, ocenia, czy wnioskodawca spełnia przesłanki określone w uchwale, czy też ich nie spełnia. W przypadku sporu powstałego pomiędzy organem a wnioskodawcą na tle oceny czy spełnione są przesłanki określone w uchwale, kwestia ta może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Zdaniem Sądu, pisemne zawiadomienie wnioskodawcy, że nie spełnia przesłanek określonych w uchwale stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, która dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa miejscowego, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W niniejszej sprawie należy jednak zauważyć, iż skarga J. U. nie spełnia wymogów formalnych jakim powinna odpowiadać każda skarga. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Skarga J. U. nie spełnia tego wymogu, gdyż skarżąca nie podała w niej, którego aktu prawnego wydanego przez Prezydenta Miasta A ona dotyczy. Również pełnomocnik skarżącej, pomimo wezwania Sądu, nie wskazał daty i numeru zaskarżonego aktu. Powyższy brak uniemożliwia Sądowi merytoryczne rozpatrzenie skargi i powoduje konieczność odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Nadto należy podkreślić, że wniesienie skargi na taką czynność Prezydenta Miasta A powinno być, zgodnie z art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzedzone wezwaniem organu na piśmie, w terminie 14 dni od dowiedzenia się o podjęciu takiej czynności, do usunięcia naruszenia prawa. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że skarżąca nie poprzedziła skargi wezwaniem organu do usunięcie naruszenia prawa jak wymaga tego w/w przepis prawa. Również pomimo wezwania Sądu pełnomocnik skarżącej nie wykazał, iż przed wniesieniem skargi skarżąca wezwała Prezydenta Miasta A do usunięcia naruszenia prawa. Należy zatem uznać, iż skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, a tym samym nie zachowała trybu wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi stało się niedopuszczalne, uznając za "inną przyczynę", o której mowa w tym przepisie, wniesienie skargi bez wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia.

Mając powyższe na względzie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – orzeczono jak w sentencji.