Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 1069/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: zawiesić postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

Pismem z 21 listopada 2013 r. K. O., (dalej: "skarżący") wniósł skargę

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powołaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] października 2013 r.

w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Spór w sprawie dotyczy wykładni między innymi przepisów art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 992 ze zm., dalej: "ustawa o świadczeniach rodzinnych").

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "u.p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W ocenie Sądu, sytuacja taka wystąpiła w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 12 grudnia 2013 r. (sygn. akt II SA/Po 1026/13) skierował bowiem do Trybunału Konstytucyjnego następujące pytanie prawne: - czy art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, w zakresie, w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia pielęgnacyjnego osoby,

na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej

lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny

z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, odpowiedź

na przytoczone wyżej pytanie, zadane przez sąd administracyjny, może mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, z uwagi na tożsamość problemu prawnego.

Zdaniem Sądu, zasada szybkości postępowania sądowego powinna ustąpić pierwszeństwa w realiach niniejszej sprawy zasadzie jednolitości oraz stabilności orzecznictwa sądowego. Zawieszenie postępowania sądowego jest nadto zgodne

z zasadą ekonomiki procesowej, gdyż pozwala uniknąć szeregu potencjalnie zbędnych czynności do czasu rozstrzygnięcia spraw prejudycjalnych, które mają podstawowe znaczenie dla kontroli legalności zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji. Pozwoli także w sposób prawidłowy uzasadnić rozstrzygnięcie sprawy, bez ryzyka naruszenia art. 141 § 4 zdanie drugie u.p.p.s.a. w przypadku uwzględnienia skargi, bądź też uchroni stronę skarżącą od ryzyka poniesienia kosztów postępowania kasacyjnego. Skoro Sąd, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, podziela wątpliwości,

o których mowa w przedstawionym pytaniu prawnym, to może skorzystać z uprawnienia przewidzianego w art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie wykładni językowej

art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., uzupełnionej wykładnią systemową i celowościową, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.