Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SO/Kr 7/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-03-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1, par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 marca 2013 r. zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2012 r. sygn. akt III SO/Kr 7/12 w sprawie z wniosku J. J. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu postanawia odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 marca 2012 r. sygn. akt III SO/Kr 7/12 odrzucił wniosek J. J. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu.

J. J. wniósł 15 maja 2012 r. zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z dnia 23 lipca 2012 r., w piśmie z dnia 24 lipca 2012 r. J. J. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia od postanowienia z dnia 21 marca 2012 r. w kwocie 100 złotych.

J. J. wniósł na powyższe zarządzenie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2013 r. sygn. akt I OZ 975/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ww. zażalenie.

W piśmie z dnia 8 lutego 2013 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z dnia 5 lutego 2013 r., J. J. został wezwany powtórnie do wykonania zarządzenia Przewodniczącego z dnia 23 lipca 2012 r. poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia od postanowienia z dnia 21 marca 2012 r w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka pocztowa z wezwaniem i odpisem zarządzenia została doręczona J. J. dnia 27 lutego 2013 r.

W odpowiedzi J. J. złożył 12 marca 2013 r.( data nadania ) pismo zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", w którym ponownie zakwestionował zasadność wezwania o wpis sądowy. Żądanie uiszczenia wpisu sądowego jego zdaniem stawia "barierę ekonomiczną nie do pokonania przez stronę postępowania". Opisał również obszernie swój konflikt z Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w G.

Jak wynika z informacji księgowości Sądu do dnia 18 marca 2013 r opłata nie wpłynęła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.

Z kolei skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).

W sprawie, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia od postanowienia z dnia 21 marca 2012 r. zostało skutecznie doręczone wnioskodawcy dnia 27 lutego 2013 r. Zatem termin 7 dni do uiszczenia wpisu sądowego minął z upływem dnia 6 marca 2013 r. zgodnie z art. 83 § 1 P.p.s.a. w zw .z art. 111 kod.cyw.

Poprzednie zarządzenie Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 23 lipca 2012 r. było w sprawie poddane kontroli instancyjnej, a zażalenie wnioskodawcy zostało prawomocnie oddalone. Zatem pismo wnioskodawcy złożone dnia 12 marca 2013r (data nadania), kwestionujące obecne zarządzenie, nie mogło odnieść żadnych skutków procesowych.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.