Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 661/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 42 ust. 1 pkt 2 art. 87 ust. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1221
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Sędzia WSA Joanna Tarno Protokolant: Sekretarz sądowy Anna Jaworska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2019 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w korekcie deklaracji VAT-7 za sierpień 2017 roku oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] w przedmiocie przedłużenia do dnia 15 marca 2018 r. terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w korekcie deklaracji VAT-7 za sierpień 2017 r. w kwocie 461 000 zł.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ wyjaśnił, że 11 października 2017 r. wpłynęła do Urzędu Skarbowego w P. korekta deklaracji VAT-7 za sierpień 2017 r. z wykazaną kwotą podatku naliczonego do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni.

W związku z koniecznością dokonania weryfikacji prawidłowości zadeklarowanego zwrotu Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. skierował do strony postanowienie z [...] w którym dokonał przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2017 r. do dnia 15 marca 2018 r.. Organ pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przywołał przepis art. 87 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Postanowienie strona odebrała w dniu 11 grudnia 2017 r..

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł., utrzymując w mocy powyższe postanowienie stwierdził, że w sprawie zasadność zwrotu wymaga dodatkowego sprawdzenia, w ramach kontroli podatkowej, której celem jest weryfikacja złożonego rozliczenia, poprzez sprawdzenie zgodności stanu faktycznego z przedstawioną przez stronę deklaracją.

Z uwagi na fakt, że organ pierwszej instancji nie mógł przeprowadzić pełnej weryfikacji zasadności wykazanego zwrotu podatku VAT z uwagi na przedłożenie przez podatnika niekompletnej dokumentacji podatkowej w dniu 8 grudnia 2017 r. wydano postanowienie, w którym przedłużono termin dokonania zwrotu podatku VAT za sierpień 2017 r. do dnia 15 marca 2018 r..

Organ dodał, że istnieje konieczność pozyskania i analizy dokumentacji potwierdzającej dokonanie zapłat przez A za zobowiązania B spółki z o.o. oraz konieczność pozyskania informacji z ZUS oraz od Burmistrza Miasta K. wobec których strona dokonywała zapłaty publicznoprawnych obowiązków za B.

Reasumując podkreślono, że rozpoznanie sprawy dotyczącej zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług może zatem wymagać przeprowadzenia obszernego postępowania dowodowego, a terminy zwrotu nadwyżki podatku mogą ulegać przedłużeniu i taka sytuacja wystąpiła w przedmiotowej sprawie. Ustalenie stanu faktycznego w rozpatrywanym przypadku wymaga dodatkowego czasu, chociażby ze względu na fakt wszczęcia kontroli podatkowej wobec strony, której celem jest weryfikacja prawidłowości rozliczenia.

Na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] spółka wniosła skargę, w której zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania:

- art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT, poprzez utrzymanie w mocy postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2017 r., podczas gdy nie istniały przesłanki do jego wydania, tj. realne i obiektywne okoliczności, które uzasadniałyby potrzebę dodatkowego weryfikowania zasadności zwrotu podatku,

- art. 120, art. 121 § 1 i § 2, art. 124, art. 125 § 1 w zw. z art. 233 § pkt 1 i z art. 239 o.p., poprzez utrzymanie w mocy postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżek podatku naliczonego nad należnym, pomimo że postanowienie to zostało wydane bez wskazania rzeczywistej i uzasadnionej przyczyny w zwłoce (rzeczywistej i uzasadnionej konieczności dodatkowej analizy) oraz pomimo, że organ pierwszej instancji wydał postanowienie uchybiające zasadzie legalizmu, zasadzie szybkości i efektywności działania organów podatkowych, zasadzie zaufania do organów podatkowych oraz zasadzie przekonywania,

- art. 191 o.p., poprzez dowolną ocenę dowodów zebranych w sprawie i uznanie, że wystąpiły okoliczności uzasadniające dodatkową weryfikację zasadności zwrotu nadwyżki podatku ponad ustawowo przewidziany termin do zwrotu, podczas gdy istnienia takich przesłanek nie wykazano w sposób konkretny i indywidualny, odnoszący się do okoliczności mających znaczenie dla zwrotu nadwyżki podatku VAT za sierpień 2017 r.,

- art. 233 § pkt 1 w zw. z art. 239 o.p., poprzez jego zastosowanie przez organ i utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia, podczas gdy postanowienie to było dotknięte wadami uzasadniającymi jego uchylenie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. stwierdził, że argumenty przedstawione w skardze nie zasługują na uwzględnienie, a rozstrzygnięcie organu odwoławczego zawarte w zaskarżonym postanowieniu jest zasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia, czy organ podatkowy w sposób zasadny dokonał przedłużenia zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2017 r..

Zaskarżonym postanowieniem z [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] przedłużające do dnia 15 marca 2017 r. termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wskazany miesiąc.

Podstawę prawną kontrolowanych aktów stanowi przepis art. 87 ust. 2 ustawy o VAT w świetle którego, (...) jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty. Przepis ten przyznaje organowi podatkowemu kompetencje do przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku jeśli organ uzna, że zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, czyli ponad dane wynikające z deklaracji podatkowej i w terminie przekraczającym ustawowy termin zwrotu. Nie jest to przepis, na podstawie którego rozstrzyga się o zasadności zwrotu różnicy podatku, a jedynie o wydłużeniu trybu postępowania w tym zakresie. Nie budzi jednak wątpliwości, że organ podejmując decyzję o konieczności zweryfikowania w ramach jednej z procedur wskazanych w art. 87 ust. 2 ustawy o VAT musi opierać się na odpowiednich przesłankach wynikających ze stanu faktycznego sprawy. Muszą zatem zaistnieć takie okoliczności, które powodują, że istnieje konieczność dodatkowej weryfikacji rozliczenia podatnika – zasadności wykazanego zwrotu (zob. wyroki NSA z 26 października 2016 r., sygn. akt I FSK 774/15 oraz z 20 stycznia 2017 r., sygn. akt I FSK 716/15 - dostępne, jak i pozostałe przywołane w uzasadnieniu, w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://cbosa.nsa.gov.pl).

Z akt niniejszej sprawy, jak zasadnie ocenił organ podatkowy, tak rozumiane okoliczności uzasadniające zastosowanie art. 87 ust. 2 zd. 2 ustawy o VAT wystąpiły.

W realiach niniejszej sprawy 30 listopada 2017 r. wszczęta została kontrola podatkowa wobec skarżącej spółki w zakresie zasadności zwrotu podatku VAT m.in. za miesiąc sierpień 2017 r. oraz weryfikacja nadwyżek podatku naliczonego nad należnym za miesiące styczeń-lipiec 2017 r.

W dniu rozpoczęcia kontroli kontrolującym nie udostępniono dokumentacji podatkowej. Dokumentację tą udostępniono dopiero w dniach 6-7 grudnia 2017 r., lecz okazała się niekompletna. W dokumentacji mającej potwierdzić przemieszczenia towarów w ramach wykazanej wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów okazano dokumenty CMR, na których brak było potwierdzeń wywiezienia towarów z terytorium kraju i dostarczenie do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Ponadto w zakresie wykazanego eksportu towaru stwierdzono brak potwierdzeń części wykazanych transakcji udokumentowanych wystawionymi fakturami, zawartych w systemie KRET. Z uwagi na fakt, że organ nie mógł przeprowadzić pełnej weryfikacji zasadności wykazanego zwrotu podatku VAT wydano sporne postanowienie organu pierwszej instancji z [...], którym przedłużono termin dokonania zwrotu podatku VAT za sierpień 2017 r. w kwocie 461 000zł do dnia 15 marca 2018 r.. Słusznie wskazały organy, iż w dacie wydania tego postanowienia organ nie mógł jednoznacznie stwierdzić zasadności zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej przez stronę w korekcie deklaracji VAT-7 z uwagi na zbyt krótki czas między otrzymaną od strony dokumentacją (niekompletną) a datą zwrotu podatku VAT. Ujawnione okoliczności m.in.: powiązania istniejące pomiędzy A a B, regulowanie przez stronę skarżącą należności publicznoprawnych za B, regulowanie wzajemnych zobowiązań pomiędzy A a B, w tym w drodze kompensaty uzasadniały zebranie w toku kontroli podatkowej dodatkowego materiału dowodowego odnośnie weryfikacji prawidłowości wykazanego zwrotu podatku VAT, i tym samym uzasadniały konieczność przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT za sierpień 2017 r..

W świetle powyższego oraz brzmienia art. 87 ust. 2 zd. 2 ustawy o VAT, zdaniem sądu zgodzić należy się z organem podatkowym, iż zasadne jest przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym zasierpirń 2017 r..

Reasumując, w ocenie sądu, organ podatkowy wykazał, że jego stanowisko, co do konieczności weryfikacji zasadności zwrotu jest uzasadnione w stanie faktycznym sprawy, co za tym zasadnie skorzystał z zapisu art. 87 ust. 2 zd. 2 ustawy o VAT i kwestionowanym postanowieniem przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.

Mając na uwadze powyższe rozważania sąd uznał, że organy podatkowe nie naruszyły zarówno wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego, jak i przepisów ustawy Ordynacja podatkowa. Dopuszczone prawem przedłużenie terminu zwrotu podatku i prowadzenie weryfikacji rozliczenia podatnika w toku postępowania kontrolnego nie może być odbierane jako naruszenie zasady zaufania podatnika do organów podatkowych (art. 121 § 1 o.p.), czy też naruszenie zasad prawdy obiektywnej (art. 122 o.p.) oraz zasady praworządności (art. 120 o.p.).

W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018, poz. 1302 ze zm.) skargę oddalił.

E. S.