Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 181/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 221
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 7 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 13 lutego 2012 r. postanawia -odrzucić skargę-


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 13 lutego 2012 r. K. J. zwrócił się do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o wypłacenie w terminie 7 dni jego odprawy emerytalnej oraz innych świadczeń pracowniczych wraz z odsetkami. Podniósł, że według informacji, które uzyskał wypłata tych świadczeń została wstrzymana w związku z postępowaniem prowadzonym przez rzecznika dyscyplinarnego. Ponadto wniósł o wyjaśnienie, czy w stosunku do jego osoby prowadzone jest postępowanie przez rzecznika dyscyplinarnego, a jeśli tak, to na jakiej podstawie. Wskazał, iż w jego ocenie takie działania są bezprawne i noszą znamiona przekroczenia uprawnień. K. J. zwrócił się również o przekazanie jego prywatnych dokumentów w tym aktualnych certyfikatów bezpieczeństwa krajowego NATO i UZE.

Pismem z dnia 22 marca 2012 r. K. J. poinformował Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, iż nie odzyskał swoich prywatnych dokumentów oraz nie otrzymał odpowiedzi na jego pismo z dnia 13 lutego 2012 r.

i w związku z tym zamierza wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego pismem z dnia 10 kwietnia

2012 r. poinformował K. J., że odprawa i inne należności

w związku ze zwolnieniem ze służby zostały przekazane na jego rachunek bankowy w dniu 13 lutego 2012 r. Wyjaśnił również, że wobec K. J. nie jest prowadzone postępowanie dyscyplinarne. Poinformował także, że wśród dokumentów zabezpieczonych w szafie i w pomieszczeniu służbowym użytkowanym przez K. J. nie odnaleziono dokumentów posiadających cechy wskazujące, iż stanowią one jego prywatną własność, oraz że nie odnaleziono wskazywanych przez wyżej wymienionego poświadczeń bezpieczeństwa.

W dniu 4 kwietnia 2012 r. K. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie rozpatrzenia wskazanego wyżej wniosku z dnia 13 lutego 2012 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że sprawa nie należy do kognicji sądów administracyjnych, albowiem jest to skarga, o której mowa w rozdziale VIII k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a tej ustawy, tzn. takich, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także rozstrzygającego sprawę co do istoty, jak również wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa albo pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach.

Stąd też skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień, innych aktów lub czynności albo interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W niniejszej sprawie K. J. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Szefa ABW w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku z dnia 13 lutego 2012 r. Biorąc pod uwagę treść powyższego pisma w części dotyczącej wypłaty należności pieniężnych stwierdzić, że w istocie stanowi ono skargę na działalność organów administracji publicznej, o jakiej mowa przepisach zawartych w Dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Wskazane wyżej pismo skarżącego dotyczyło bowiem opóźnień jakie jego zdaniem zaistniały przy wypłacie należnych mu świadczeń.

Wyjaśnić należy, iż tryb skargowo – wnioskowy (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Całość tego postępowania jest zatem wyłączona spod sądowej kontroli administracji publicznej, albowiem tego typu sprawy nie podlegają rozstrzygnięciu w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pismo z dnia 13 lutego 2012 .r. w pozostałej części, tj. pytania skarżącego, czy jest prowadzone w stosunku do niego postępowanie dyscyplinarne oraz wniosku skarżącego o zwrot dokumentów, dotyczy natomiast takiej sfery działania organu administracji publicznej, która nie podlega kontroli sądu administracyjnego.

W takiej sytuacji skarga na bezczynność w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku z dnia 13 lutego 2012 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.