Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1566/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 64, art. 134
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2014 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. Wojewoda [...] działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U z 2013 r., poz. 267) zwanej dalej kpa stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji nr [...] Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2013 r. zmieniającej ostateczną decyzję nr [...] z dnia [...] października 2007 r. tegoż organu zatwierdzającą zamienny projekt zagospodarowania terenu i udzielającą pozwolenia na budowę II etapu inwestycji stanowiącej zespół budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami i garażami podziemnymi, położonego na terenie nieruchomości stanowiącej działkę nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...].

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że odwołanie od ww. decyzji wniosła Wspólnota Mieszkaniowa "[...]", reprezentowana przez pełnomocnika G. K., które wpłynęło w ustawowym terminie.

Pismem z dnia 22 kwietnia 2013 r. Wojewoda [...] , działając na podstawie art. 64 § 2 kpa wezwał odwołującego się do usunięcia braków formalnych odwołania w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania, poprzez przedłożenie oryginalnego bądź poświadczonego za zgodność z oryginałem upoważnienia do działania w imieniu ww. Wspólnoty.

Wobec nieusunięcia braków formalnych odwołania organ wydał zaskarżone postanowienie na podstawie art. 134 kpa.

Uzasadniając swoje formalne rozstrzygnięcie organ wskazał, że przesyłka zawierająca wezwanie do usuniecie braków została odebrana 25 kwietnia 2013 r., a tym samym termin 7 dni do usunięcia braków odwołania minął w dniu 2 maja 2013 r. Organ wyjaśnił, że w aktach administracyjnych organu I instancji znajduje się pełnomocnictwo udzielone radcy prawnego G. K. w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" przez Zarządcę – Wspólnotę [...] sp. z o.o. sp. k. reprezentowaną przez M. M.. W ocenie Wojewody [...] przedłożone pełnomocnictwo nie uprawnia radcy prawnego G. K. do działania w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]".

Organ wyjaśnił, że podkreślenia wymaga fakt, iż niedopuszczalne jest rozpatrzenie odwołania, złożonego przez organ osoby prawnej, bez wykazania przez ten organ umocowania do działania w imieniu osoby prawnej ( por. uchwała NSA z dnia 17 stycznia 2008 r. sygn. akt III CZP126/07). Stosownie natomiast do art. 331 §1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny ( Dz.U z 1964 r. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), do jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną stosuje się odpowiednio przepisy o osobach prawnych. Jednostkami takimi są między innymi wspólnoty mieszkaniowe. Przepis art. 33 § 3 kpa nakłada obowiązek dołączenia do akt sprawy oryginału umocowania lub jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem. Uchybienie temu obowiązkowi stanowi brak formalny, powodujący powstanie po stronie organu obowiązku wezwania wznoszącego podanie do usunięcia braku, ze wskazaniem terminu i pouczeniem o skutkach niewykonania wymaganej czynności.

W skardze, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Skarżąca wskazała, że w aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu G. K. do działania w imieniu Wspólnoty. Pełnomocnictwo zostało udzielone przez M. M., działającego jako członek zarządu oraz reprezentującego spółkę Wspólnota [...] sp. z o.o. sp. k., która to spółka pozostawała na dzień udzielenia pełnomocnictwa zarządcą, wybranym w trybie przepisu art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali ( Dz.U z 2000r., Nr 80, poz. 903 z późn. zm.). Stosownie do treści tego przepisu właściciele lokali mogą w umowie o ustanowieniu odrębnej własności lokali albo w umowie zawartej później w formie aktu notarialnego określić sposób zarządu nieruchomością wspólną, a w szczególności mogą powierzyć zarząd osobie fizycznej albo prawnej. W takiej sytuacji za Wspólnotę mieszkaniową może działać zarządca. Udzielenie pełnomocnictwa do działania w sprawie dotyczącej ogółu współwłaścicieli, nie tylko konkretnego lokalu (właściciela) nie jest również czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu. Zatem zarządca Wspólnota [...] sp. z o.o. sp. k. był uprawniony do udzielenia takiego pełnomocnictwa, co implikuje, że pełnomocnictwo pozostaje skuteczne i właściwie udzielone. Skarżący podniósł więc, iż bezpodstawne było wzywanie pełnomocnika do przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego przez Wspólnotę, skoro takowe pełnomocnictwo znajdowało się w aktach sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podnosząc jak w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie nr [...] z dnia z dnia [...] maja 2013 r., którym Wojewoda [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] zmieniającej ostateczną decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] października 2007 r. nr [...] zatwierdzającą zamienny projekt zagospodarowania terenu i udzielającą pozwolenia na budowę II etapu inwestycji stanowiącej zespół budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami i garażami podziemnymi położonego na terenie nieruchomości stanowiącej działki nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...]. Postanowienie to, którego podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 134 kpa zostało wydane wobec faktu nie wykonania przez radcę prawnego G. K. legitymacji do występowania w imieniu Wspólnoty mieszkaniowej, a w szczególności wobec nieusunięcia braków formalnych odwołania Wspólnoty w zakreślonym przez organ terminie..

Przepis art. 64 k.p.a., stanowiący, że nieusunięcie braków formalnych pisma powoduje pozostawienie go bez rozpoznania, jest przepisem regulującym postępowanie przed organem pierwszej instancji, a przepisy regulujące to postępowanie mogą mieć zastosowanie w postępowaniu odwoławczym tylko w sprawach nieuregulowanych odmiennie przepisami o postępowaniu drugoinstancyjnym ( rozdział 10 działu II kpa).

Skoro kwestia ta została uregulowana w art. 134 kpa odmiennie( nieuzupełnienie braków zażalenia czy odwołania w terminie skutkuje niedopuszczalnością odwołania), to zgodnie z regułą wykładni lex sppecialis derogat legi generali należy przyjąć, że w postępowaniu zażaleniowym i odwoławczym art. 64 kpa nie ma zastosowania co lepiej zabezpiecza stronie możność obrony jej praw w postępowaniu odwoławczym niż instytucja pozostawienia podania bez rozpoznania.

Należy mieć na uwadze, że konsekwencje wynikające z nieuzupełnienia w terminie braków formalnych odwołania mogą obciążać stronę tylko wtedy, gdy wezwanie do ich uzupełnienia było prawidłowe tj. zostało skierowane do właściwego podmiotu.

Zgodnie z art. 63 § 1-3 kpa odwołanie powinno być podpisane przez wnoszącego odwołanie. Strona może działać przez pełnomocnika, przy czym pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu, a na pełnomocniku ciąży obowiązek dołączenia do akt oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa ( art. 32- 33 kpa)

Brak pełnomocnictwa w przypadku odwołania składanego przez pełnomocnika jest brakiem formalnym, o którego uzupełnienie należy wezwać pełnomocnika. Dopiero w przypadku nieusunięcia przez pełnomocnika braku formalnego przez przedłożenie prawidłowego pełnomocnictwa do reprezentowania odwołującego się konieczne jest wezwanie samego odwołującego się o podpisanie odwołania.

Przepis art. 134 kpa dotyczy bowiem niedopuszczalności odwołania.

Z akt sprawy wynika natomiast, że wprawdzie wezwanie na podstawie art. 64 § 2 kpa zostało właściwie skierowane do G. K., jednak nie było prawidłowe bowiem nie zawierało prawidłowego pouczenia o tym , że nieusunięcie braków w terminie spowoduje stwierdzenie niedopuszczalności odwołania na podstawie art. 134 kpa.

Ponadto w sytuacji, gdy składający odwołanie w imieniu Wspólnoty radca prawny G. K. powoływał się na udzielone mu pełnomocnictwo znajdujące się w aktach administracyjnych w treści odwołania organ na wezwaniu do usunięcia braków z dnia 22 kwietnia 2013 r. powinien wskazać, jakiego dokumentu oczekuje od pełnomocnika. Skoro bowiem organ powziął wątpliwość co do prawidłowości umocowania pełnomocnika, a skutki braku wykonania wezwania są tak daleko idące, że pozbawiają stronę ponownego rozpoznania sprawy przez organ drugiej instancji wezwanie do usunięcia braków formalnych powinno być precyzyjne.

Organ dysponował bowiem pełnomocnictwem z dnia 10 grudnia 2012 r., udzielonym G. K. przez zarządcę – Wspólnotę [...] sp. z o.o. sp.k., która reprezentowała Wspólnotę Mieszkaniową "[...]" w postępowaniu administracyjnym i tej reprezentacji organ pierwszej instancji nie kwestionował m.in. doręczając decyzję z dnia [...] lutego 2013 r. na adres zarządcy [...][...] , ul. [...].

W świetle powyższych uchybień organu odwoławczego zaskarżone postanowienie, stwierdzające niedopuszczalność odwołania należy uznać za przedwczesne i naruszające przepisy postępowania ( art. 7 kpa i art.9 kpa), a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Z powyższych względów Sąd orzekł jak w wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.