Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 378/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Zatrudnienie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 ust. 4 pkt 3 i 3a, art. 2 ust. 1 pkt 34, art. 53
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia SO del. Iwona Tchórzewska (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Paweł Soczyński, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 1 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi Ł. D. na decyzję Wojewody L. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2011 r., nr [...], Wojewoda , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] rozstrzygającą o utracie przez Ł.D. statusu osoby bezrobotnej.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. orzeczono o utracie przez Ł.D. statusu osoby bezrobotnej z dniem 19 kwietnia 2009 r., z powodu odmowy, bez uzasadnionej przyczyny, przyjęcia propozycji odbycia stażu.

W odwołaniu od tej decyzji bezrobotny podniósł, że w dniu 16 listopada 2009 roku spośród przedstawionych mu ofert stażu wybrał ofertę M. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, wobec czego nie przyjął innych kolejno przedstawionych mu przez Urząd Pracy propozycji stażu. W ocenie skarżącego brak było przy tym podstaw do nieuwzględnienia wniosku spółki M. o zawarcie umowy dotyczącej zorganizowania stażu.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. Wojewoda , po rozpoznaniu odwołania Ł.D., utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Starosty z dnia [...] kwietnia 2010 r. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z przepisami ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy starosta ma obowiązek pozbawić statusu bezrobotnego osobę, która odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji pomocy w formie określonej w ustawie. Odwołujący się otrzymał skierowanie do odbycia stażu w Urzędzie Miejskim na stanowisku pomocy administracyjnej. Jako bezrobotny bez kwalifikacji zawodowych mógł być na ten staż skierowany. W ocenie organu odwoławczego w okolicznościach sprawy nie wystąpiła przyczyna, która czyniłaby uzasadnioną odmowę przez Ł.D. przyjęcia propozycji odbycia stażu w Urzędzie Miejskim. Tego rodzaju przyczyny nie może stanowić powoływana przez odwołującego się okoliczność przyjęcia oferty stażu w M. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością , ponieważ Powiatowy Urząd Pracy nie zawarł z wymienioną Spółką umowy o przeprowadzenie stażu i nie przedstawił Ł. D. propozycji odbycia stażu w tej Spółce.

Nadto organ podniósł, że w ściśle określonych sytuacjach istnieje możliwość zorganizowania stażu w spółce kapitałowej dla osoby, która jest udziałowcem (akcjonariuszem) tej spółki. Jednakże zorganizowanie stażu w tak złożonej konfiguracji prawnej mogłoby nastąpić jedynie wówczas, gdyby dla określonej osoby bezrobotnej była to jedyna droga do podjęcia pracy, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Lu 372/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2010 r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia ...] kwietnia 2010 r.

Sąd wskazał, że istota sporu sprowadza się do właściwej interpretacji ustawowych przesłanek pozbawienia statusu bezrobotnego. Wbrew stanowisku stron całkowicie poboczne znaczenie dla rozstrzygnięcia ma kwestia istnienia bądź braku podstaw do zawarcia umowy o staż ze spółką wskazaną przez skarżącego, a zasadniczym problemem jest wykazanie przez organ przesłanek pozbawienia statusu bezrobotnego, o których mowa wart. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W ocenie Sądu organ nie wykazał w należyty sposób, że wspomniane przesłanki zostały spełnione. Organ nie rozważył bowiem całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału, a także argumentacji skarżącego w celu ustalenia czy zaproponowana bezrobotnemu forma pomocy była odpowiednia, a w konsekwencji czy przyczyna odmowy przyjęcia propozycji stażu była uzasadniona. Analiza przepisów regulujących staż wskazuje, iż jego celem jest nabycie przez bezrobotnego doświadczenia zawodowego oraz umiejętności, które mają poprawić jego sytuację jako podmiotu poszukującego zatrudnienia na rynku pracy. Natomiast w niniejszej sprawie organ jedynie w ogólnikowy sposób wskazał, że zaproponowany staż ma dotyczyć funkcji pomocy administracyjnej, a z dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych nie wynika, jaki ma być przynajmniej ogólny zakres czynności, które miałby wykonywać skarżący w ramach stażu. Ponadto organ nie odniósł się do podnoszonych przez skarżącego argumentów związanych z jego dotychczasowym doświadczeniem i umiejętnościami, podczas gdy rozstrzygając w przedmiocie pozbawienia statusu bezrobotnego organ powinien wziąć pod uwagę adekwatność zaproponowanej formy zatrudnienia między innymi do stanu zdrowia, dotychczasowego doświadczenia zawodowego, nabytych umiejętności i wykształcenia bezrobotnego. Sąd zważył, że w konsekwencji trudno też uznać, iż należycie wykazano brak uzasadnionej przyczyny odmowy przyjęcia propozycji stażu, gdyż ocena w tym zakresie nie została powiązana z oceną adekwatności propozycji do sytuacji bezrobotnego.

Z wymienionych przyczyn Sąd stwierdził, że organ wadliwie zastosował art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Ponownie rozpoznając sprawę organ powinien jeszcze raz rozważyć zaistnienie przewidzianych w tym przepisie przesłanek pozbawienia skarżącego statusu bezrobotnego, w szczególności zaś przeanalizować czy zaoferowana skarżącemu forma pomocy jest odpowiednia i czy podane przez niego przyczyny odmowy jej przyjęcia można uznać za uzasadnione.

Natomiast odnosząc się do powołanych w skardze argumentów dotyczących zasadności odmowy zawarcia przez Powiatowy Urząd Pracy umowy o staż ze spółką M. Sąd wskazał, że pozostają one bez znaczenia dla sprawy, której przedmiotem jest ocena legalności decyzji administracyjnej pozbawiającej statusu bezrobotnego. Umowa o staż oraz wszystkie związane z nią czynności dotyczące w szczególności określenia osób bezrobotnych, które zostają skierowane do odbywania stażu, nie należą do aktów z zakresu administracji publicznej, wobec czego nie mogą być poddane kontroli sądu administracyjnego.

W uzasadnieniu wydanej po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzji z dnia [...] maja 2011 roku, nr [...], Wojewoda poczynił następujące ustalenia faktyczne.

Ł.D. zarejestrował się jako bezrobotny w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 15 września 2008 r. i decyzją Starosty z dnia [...] września 2008 r. został uznany z dniem rejestracji za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

W dniu 16 listopada 2009 r. skarżący stawił się na wezwanie organu celem przedstawienia mu ofert odbycia stażu. Otrzymał wówczas dwie propozycje – w Spółdzielni [...] i w [...] . Ł.D. propozycji tych nie przyjął i złożył oświadczenie, że jest zainteresowany odbyciem stażu w M. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością . Wniosek tej Spółki o zawarcie umowy dotyczącej zorganizowania stażu na stanowisku specjalisty do spraw telekomunikacyjnych wpłynął do Urzędu Pracy faxem w dniu 15 listopada 2009 r., a odwołujący się złożył ten wniosek osobiście w urzędzie 16 listopada 2009 r. We wniosku Spółka wskazała Ł.D. jako bezrobotnego, którego zamierza przyjąć na staż.

W tych okolicznościach organ nie wyciągnął w stosunku do bezrobotnego negatywnych konsekwencji w związku z odmową przyjęcia propozycji stażu w [...] oraz w [...] i przystąpił do analizy wniosku M. Spółki z o.o. . Analiza tego wniosku oraz odpisu z KRS wykazała, że Ł.D. jest jednym ze wspólników założycieli i członkiem zarządu Spółki. Funkcję członka zarządu pełni nieodpłatnie, w ramach członkostwa w zarządzie pełni nadzór nad sprawami z zakresu informatyki i telekomunikacji. W dniu 6 listopada 2009 r. złożył rezygnację z członkostwa w zarządzie, ale stosowne zmiany w składzie zarządu nie zostały ujawnione w KRS.

Organ pierwszej instancji nie zdecydował się na zawarcie umowy stażowej ze Spółką, w związku z czym skarżący nie został skierowany na staż do tej firmy. W dniu 20 stycznia 2010 r. negatywne stanowisko w tej kwestii skierowano zarówno do Spółki, jak również do Ł.D..

W tym samym dniu złożono Ł. D. propozycję odbycia stażu w Przedsiębiorstwie Wielobranżowym [...].

W piśmie z 20 stycznia 2010 r. Ł.D. wyjaśnił, że wybrał ofertę stażu w M. Spółce z o.o. i oczekuje pisemnej odpowiedzi w tej sprawie. W odpowiedzi Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy ponownie poinformował stronę, że umowa ze wskazaną Spółką nie została zawarta i wobec tego skarżący nie został skierowany na staż do tego podmiotu.

W dniu 19 kwietnia 2010 r. Ł.D. otrzymał skierowanie do odbycia stażu w Urzędzie Miejskim na stanowisku – pomoc administracyjna. Jednocześnie został pouczony o skutkach odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy określonej w ustawie. Bezrobotny odmówił przyjęcia zaoferowanej mu propozycji stażu, uzasadniając swoje stanowisko wyborem oferty stażu we wskazanej wcześniej Spółce z siedzibą .

Po ponownym rozpatrzeniu odwołania od wydanej w tych okolicznościach decyzji Starosty z dnia [...] kwietnia 2010 roku organ drugiej instancji w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia [...] maja 2011 r. podniósł, że z art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wynika obowiązek organu pozbawienia statusu bezrobotnego osoby, która odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji pomocy w formie określonej w ustawie. Taką formą pomocy jest propozycja skierowania na staż.

Ł.D. otrzymał skierowanie do odbycia stażu w Urzędzie Miejskim na stanowisku pomocy administracyjnej w Straży Miejskiej. Organizator stażu wymagał od kandydata wykształcenia na poziomie średnim lub wyższym. Celem stażu było uzyskanie kwalifikacji i umiejętności wykonywania pracy administracyjnej. Zakres zadań przewidzianych w ramach stażu obejmował takie czynności jak: wykonywanie funkcji recepcyjnej w Straży Miejskiej, przyjmowanie zgłoszeń i ich dokumentowanie, wydawanie identyfikatorów psów dla osób, które uiściły podatek za psa, komputerowe sporządzanie pism i przepisywanie pism już sporządzonych, kolportaż przygotowanych przez Straż Miejską informacji dla mieszkańców Włodawy, weryfikacja danych przy fotoraporcie, czynności związane z wysyłką korespondencji, zakładanie teczek RSOW prowadzonych przez Straż Miejską.

Organ stwierdził, że wykonanie objętych przywołanym zakresem czynności miało na celu przede wszystkim zapoznanie z pracą administracji od wewnątrz, a przez to zrozumienie pracy administracji. W ocenie organu odwoławczego Ł.D. jako bezrobotny bez kwalifikacji zawodowych – mający wykształcenie średnie – mógł być na ten staż skierowany, a jego odbycie mogło stać się cennym doświadczeniem zawodowym dla skarżącego pomocnym w dalszych kontaktach z administracją celem rozwijania umiejętności i zainteresowań związanych z zagadnieniami telekomunikacyjnymi.

W konkluzji organ doszedł do przekonania, że opisana oferta stażu mogła być przedstawiona skarżącemu.

Zarazem organ uznał, że odmowa przez Ł.D. przyjęcia propozycji odbycia stażu w Urzędzie Miejskim nastąpiła bez uzasadnionej przyczyny. Powołana przez skarżącego jako przyczyna odmowy okoliczność wcześniejszego już przyjęcia oferty stażu u innego organizatora – M. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie miała miejsca. Z wiarygodnych zeznań świadka A.K. wynika bowiem, że oferta stażu w wymienionej Spółce nigdy nie została przedstawiona Ł. D.. Zatem podana przyczyna odmowy odbycia stażu w Urzędzie Miejskim nie zaistniała.

Nadto w związku z treścią zarzutów zawartych w odwołaniu organ podniósł, że nie została też zawarta ze Spółką M. umowa dotycząca organizacji stażu. Wbrew argumentom skarżącego nastąpiło to z powodów obiektywnych. Jednakże te okoliczności, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku uchylającego poprzednio wydaną decyzję, nie mogą być przedmiotem kontroli w postępowaniu administracyjnym.

Z wymienionych przyczyn, zdaniem organu, nie można uznać argumentów podniesionych w odwołaniu za uzasadniające w sposób obiektywny odmowę przyjęcia propozycji stażu w Urzędzie Miejskim .

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2011 roku Ł.D. zarzucił zaskarżonemu rozstrzygnięciu nieprawidłowe ustalenie, iż nie otrzymał oferty odbycia stażu w M. Spółce z o.o. , która to propozycja została mu przedstawiona w dniu 16 listopada 2009 r. przez urzędnika Powiatowego Urzędu Pracy , o czym świadczy między innymi pisemne oświadczenie złożone przez skarżącego.

Ł.D. podniósł, że okoliczność przyjęcia tej oferty oraz nieuzyskania informacji z Powiatowego Urzędu Pracy co do przyczyn niemożności skierowania na wybrany staż była przyczyną odmowy przyjęcia propozycji stażu w Urzędzie Miejskim złożonej skarżącemu w dniu 19 kwietnia 2010 roku.

Skarżący zarzucił jednocześnie, że na stażu w Urzędzie Miejskim nie zdobyłby nowych umiejętności, a tym samym jego kwalifikacje i atrakcyjność na rynku pracy nie uległyby zmianie. Natomiast organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie przedstawił argumentów uzasadniających odmowę skierowania skarżącego na staż do Spółki M., która zaoferowała staż zgodny z jego zainteresowaniami i umiejętnościami w dziedzinie telekomunikacji i informatyki.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, że uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Daje temu wyraz przepis art. 145 p.p.s.a., który w § 1 stanowi między innymi, że sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.).

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niezasadna. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, ze zm.) ani przepisów postępowania.

Zgodnie z przepisami art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a następnie na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić czy dana okoliczność została udowodniona. Zdaniem Sądu, wbrew zarzutowi skarżącego istotne dla rozstrzygnięcia ustalenia poczynione przez organ w niniejszej sprawie pozostają w logicznym związku z materiałem dowodowym zgromadzonym w poddanym sądowej kontroli postępowaniu administracyjnym.

Twierdzenie skarżącego o braku wiarygodności zeznań świadka A.K. jest nieuprawnione wobec szczegółowego, a przy tym jednoznacznego, stanowczego charakteru tych zeznań, w których świadek zdecydowanie zaprzeczyła powoływanej przez skarżącego okoliczności zaproponowania mu oferty stażu w Spółce M. Co więcej, świadek podała także w sposób logiczny przyczyny, dla których oferty tej Ł. D. nie przedstawiono, wskazując na powstałe wątpliwości co do możności zawarcia z wymienioną Spółką umowy o przeprowadzenie stażu. Zeznania świadka w ostatnio wymienionej kwestii znajdują potwierdzenie w treści zwartych w aktach administracyjnych pism kierowanych przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy do Spółki M. w dniach 7 grudnia 2009 roku (k. 74) i 14 grudnia 2009 roku (k. 77). W wymienionych pismach, sporządzonych po dniu 16 listopada 2009 roku, kiedy to według skarżącego miała mu zostać przedstawiona oferta stażu w Spółce, wzywano Spółkę do złożenia dodatkowych wyjaśnień i dokumentów, informując, że wniosek o zorganizowanie stażu zostanie rozpatrzony po ich dostarczeniu. Zatem w grudniu 2009 roku wniosek Spółki był jeszcze przedmiotem oceny. Jest to zgodne z twierdzeniami świadka i stanowi uzasadnienie dla przedstawionego przez A.K. postępowania pracowników Urzędu Pracy, którzy w opisanej sytuacji nie przedstawili bezrobotnemu Ł. D. poddawanej dopiero ocenie oferty stażu. Wprawdzie, jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 7 grudnia 2010 roku uchylającego poprzednio wydaną w tej sprawie decyzję, z § 5 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 20 sierpnia 2009 roku w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu przez bezrobotnych (Dz. U. Nr 142, poz. 1160) wynika, że przedstawienie i przyjęcie propozycji stażu przez bezrobotnego następuje przed zawarciem umowy z organizatorem stażu, jednakże zrozumiałym jest, iż w przypadku wątpliwości co do tego czy umowa taka będzie mogła zostać zawarta, oferta stażu nie była skarżącemu proponowana.

W świetle powyższych argumentów należy uznać za prawidłowe stanowisko organu, który nie przyjął za podstawę swoich ustaleń przeciwnych zeznań Ł.D. przesłuchanego w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony. W przeciwieństwie bowiem do zeznań świadka A.K. zeznania skarżącego nie znajdują potwierdzenia w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Natomiast w myśl art. 80 k.p.a. ocena czy dana okoliczność została udowodniona jest dokonywana na podstawie całokształtu materiału dowodowego.

Nie można również zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, iż zeznania świadka A.K. podważa treść oświadczenia sporządzonego przez Ł.D. w dniu 16 listopada 2009 roku. Oświadczenie to ma charakter jedynie dokumentu prywatnego, a więc stanowi jedynie dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie. Nie dowodzi natomiast prawdziwości tego, co zostało w dokumencie stwierdzone. Taki walor ma bowiem wyłącznie dokument urzędowy, sporządzony w przepisanej formie przez organy wymienione w art. 76 kodeksu postępowania administracyjnego. Zatem zawarte w oświadczeniu z dnia 16 listopada 2009 roku stwierdzenie przedstawienia skarżącemu w tym dniu także oferty stażu w Spółce M. nie stanowi dowodu rzeczywistego wystąpienia takiej okoliczności.

Jednocześnie w świetle treści przedmiotowego oświadczenia, a także dalszych pism skarżącego, niewadliwe jest ustalenie organu o nieprzyjęciu przez Ł.D. faktycznie przedstawionych mu w dniu 16 listopada 2009 roku ofert stażu w [...] i w [...] . Nie sposób bowiem inaczej odczytać oświadczenia, w którym Ł.D. wskazał na zainteresowanie odbyciem stażu w Spółce, a jednocześnie zakwestionował przydatność stażu w [...] i [...]. Zatem chybiony jest postawiony w skardze zarzut, iż nie miała miejsca odmowa przyjęcia propozycji stażu w dniu 16 listopada 2009 roku, z której to odmowy organ nie wysnuł jednakże negatywnych wniosków.

Nieskuteczne są także podniesione dopiero w skardze argumenty co do odmiennego, niż ustalony w zaskarżonej decyzji, przebiegu czynności w dniu 16 listopada 2009 roku, o czym miałaby świadczyć treść rozmów skarżącego z pracownikiem Urzędu Pracy A.K., w tym rozmowy telefonicznej w dniu 15 grudnia 2009 roku. Podkreślić należy, że Ł.D. w dniu 25 marca 2011 roku został powiadomiony o dopuszczeniu w postępowaniu administracyjnym dowodu z zeznań świadka A.K. na okoliczność czy skarżącemu została przedstawiona oferta stażu w Spółce, wyznaczonym terminie przesłuchania świadka, jak również o możliwości uczestniczenia przez stronę w tej czynności (pismo z dnia 22 marca 2011 roku k. 104-105 akt). Jednakże skarżący nie skorzystał z możliwości aktywnego udziału w postępowaniu dowodowym ani na etapie przeprowadzenia wymienionego dowodu, ani też w dalszym toku postępowania administracyjnego, mimo stosownego do treści art. 10 § 1 k.p.a. powiadomienia (k. 121). Natomiast powoływane w skardze okoliczności faktyczne nie znajdują potwierdzenia w wynikach przeprowadzonego przez organ postępowania dowodowego, nie mogą zatem stanowić podstawy dla oceny legalności decyzji administracyjnej.

Nadto Sąd zważył, że zgodnie z art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd może z urzędu lub na wniosek strony przeprowadzić dowody uzupełniające, jednakże możliwość taka jest przewidziana wyłącznie dla dowodów z dokumentów i to tylko o tyle, o ile jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W niniejszej sprawie w świetle dowodów zgromadzonych w postępowaniu administracyjnym nie zachodzą tego rodzaju wątpliwości, które uzasadniałyby przeprowadzenie dodatkowych dowodów w myśl przywołanego przepisu.

Nieuprawnione są również wnioski wysnuwane przez skarżącego z treści pisma Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy z dnia 25 stycznia 2010 r., stanowiącego odpowiedź na pismo Ł.D. z dnia 20 stycznia 2010 r. Pismo Dyrektora Urzędu Pracy nie potwierdza okoliczności przedstawienia skarżącemu propozycji stażu w Spółce. Przeciwnie, w piśmie tym podkreślono, że wniosek o skierowanie na staż nie wiąże organu, który to organ decyduje o miejscu odbycia stażu. Argumentacja odnosząca się do odległości pomiędzy miejscem zamieszkania bezrobotnego, a siedzibą Spółki M. została przytoczona w ramach uzasadnienia przyczyn, dla których wniosek o staż u tej firmie nie został uwzględniony. Z treści pisma nie można zatem wywieść, że oferta stażu w Spółce M. została przedstawiona przez Urząd Pracy, a jedynie, że Ł.D. był zainteresowany odbiciem stażu w tej Spółce, przy czym tak wniosek skarżącego, jak też Spółki nie zostały rozpatrzone pozytywnie.

Analogicznie należy ocenić zarzut odwołujący się do wskazywanych w pismach Dyrektora Urzędu Pracy powodów, dla których wniosek Spółki o zawarcie umowy o odbycie stażu nie został przyjęty do realizacji bezpośrednio po jego złożeniu i ostatecznie nie został uwzględniony. Skoro w opinii pracowników Urzędu Pracy istniały przeszkody do skierowania skarżącego na staż, to okoliczność ta nie przeczy, ale potwierdza ustalenie organu o nieprzedstawieniu Ł. D. kwestionowanej przez Urząd propozycji stażu.

W konsekwencji trafne jest stanowisko organu, iż powołana w oświadczeniu z dnia 19 kwietnia 2010 roku jako podstawa odmowy przyjęcia propozycji stażu w Urzędzie Miejskim okoliczność wcześniejszego przedstawienia skarżącemu i przyjęcia przez niego oferty stażu w Spółce M. nie miała miejsca, w związku z czym nie mogła czynić odmowy uzasadnioną. Jednocześnie, zgodnie z prawidłowymi ustaleniami organu odwoławczego, skarżący przed złożeniem mu w dniu 19 kwietnia 2010 roku oferty stażu w Urzędzie Miejskim był informowany o nieuwzględnieniu wniosku M. Spółki z o.o. o zorganizowanie stażu.

Jak wskazał jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w uzasadnieniu wyroku z dnia 7 grudnia 2010 roku, dla oceny czy wystąpiły przewidziane w art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przesłanki pozbawienia Ł.D. statusu bezrobotnego, niezbędne było dokładne zbadanie czy zaoferowana bezrobotnemu w dniu 19 kwietnia 2010 roku forma pomocy była odpowiednia. Stosownie bowiem do wymienionego przepisu starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy określonej w ustawie.

Rozpoznając sprawę po raz kolejny organ związany był powyższymi wskazaniami. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia.

Organ odwoławczy, utrzymując po raz kolejny w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2010 roku pozbawiającą Ł.D. statusu osoby bezrobotnej, wyjaśnił wszystkie okoliczności wskazane przez Sąd. W świetle dokonanych ustaleń organ prawidłowo też uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia znajduje zastosowanie, gdyż skarżący bez uzasadnionej przyczyny odmówił przyjęcia propozycji stażu, która była dla niego odpowiednią formą pomocy.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 34 ustawy o promocji zatrudnienia staż oznacza nabywanie przez bezrobotnego umiejętności praktycznych do wykonywania pracy przez wykonywanie zadań w miejscu pracy bez nawiązania stosunku pracy z pracodawcą. Celem stażu, jako instrumentu aktywizacji zawodowej, jest nabycie przez bezrobotnego doświadczenia zawodowego oraz umiejętności, które mają poprawić jego sytuację na rynku pracy. Z treści art. 53 ustawy o promocji zatrudnienia, w szczególności zaś ust. 4 tego artykułu wynika zaś, że odpowiedniość stażu powinna być oceniana przy uwzględnieniu predyspozycji psychofizycznych i zdrowotnych, poziomu wykształcenia oraz dotychczasowych kwalifikacji zawodowych bezrobotnego.

Mając powyższe na względzie trzeba podkreślić, że Ł.D. ukończył liceum ogólnokształcące (karta rejestracyjna bezrobotnego k. 6), a zatem ma wykształcenie średnie ogólne, bez określonej specjalności zawodowej. Staż w urzędzie administracji nie był zatem niezgodny z jego kwalifikacjami wynikającymi z wykształcenia. Bez wątpienia mógł zaś służyć poszerzeniu praktycznego doświadczenia zawodowego skarżącego ponad dotychczasowe, zdobywane w zakresie zagadnień telekomunikacji i informatyki. W tym właśnie sensie należało odczytywać zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzenie organu o możności zapoznania się Ł.D. z pracą administracji "od wewnątrz". Mając na względzie zaplanowany zakres czynności bezrobotnego w okresie odbywania stażu w Urzędzie Miejskim organ słusznie stwierdził, że celem stażu było uzyskanie kwalifikacji i umiejętności do wykonywania pracy administracyjnej. Bezrobotny miał więc nabyć umiejętności praktyczne do wykonywania tego rodzaju pracy, jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 34 ustawy o promocji zatrudnienia. Nowe dla skarżącego doświadczenie w tym zakresie, wyrażające się między innymi w poznaniu zasad działania urzędu administracji czy reguł biurowości, mogło zaś, w połączeniu nadto z nabytymi wcześniej umiejętnościami, zwiększyć szanse skarżącego na uzyskanie zatrudnienia. Zatem staż zaproponowany skarżącemu zapewniał realizowanie przypisanego mu celu.

Nieskuteczne są sformułowane w skardze zarzuty odwołujące się do korzystniejszej w ocenie skarżącego propozycji zorganizowania stażu skierowanej do Powiatowego Urzędu Pracy przez M. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością . Stosownie do prawidłowych ustaleń organu administracji, Urząd Pracy nie przedstawił Ł. D. takiej oferty. Podkreślić także należy, jak zauważył już Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku w sprawie III SA/Lu 372/10, że okoliczności dotyczące zasadności odmowy zawarcia przez Powiatowy Urząd Pracy umowy o zorganizowanie stażu z wymienioną Spółką pozostają bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Ubocznie jedynie trzeba wskazać na deklaratoryjny charakter wpisów w Krajowym Rejestrze Sądowym zmian w składzie osobowym zarządu spółki.

Przedmiot oceny w rozpoznawanej sprawie stanowi kwestia zgodności z prawem decyzji pozbawiającej skarżącego statusu bezrobotnego z uwagi na odmowę przyjęcia zaproponowanej Ł. D. w dniu 19 kwietnia 2010 roku oferty stażu w Urzędzie Miejskim . W ocenie Sądu przedstawione wyżej rozważania prowadzą do wniosku, że objęta tą propozycją forma pomocy bezrobotnemu była odpowiednia, a odmowa jej przyjęcia nastąpiła bez uzasadnionej przyczyny. W tej sytuacji zaskarżona decyzja pozostaje w zgodzie z art. 33 ust. 4 pkt 3a ustawy o z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Nie zachodziły zatem podstawy do uwzględnienia skargi.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.).