Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 346/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par 1 pkt 1 lit. a i c, art. 135, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 72 ust. 1 pkt 2 i 5, ust. 4, art. 76 ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 4 lipca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2012 roku sprawy ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania pojazdu 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...], nr [...]; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz skarżącego – K. W. kwotę 457,00 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2005r., nr 108 poz. 908 ze zm), w związku z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (tekst jedn. Dz. U. z 2007r., nr 186, poz. 1322), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]. znak: [...], w przedmiocie odmowy zarejestrowania pojazdu marki Renault Megane Scenic o nr identyfikacyjnym: [...].

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny:

W dniu 5 grudnia 2011r. (data wpływu wniosku do organu) K. W/ wystąpił z wnioskiem o rejestrację pojazdu marki Renault Megane Scenic o nr identyfikacyjnym [...], zarejestrowanego poprzednio w Starostwie Powiatowym w P. za nr rej. [...]. Do wniosku strona załączyła: zaświadczenie nr [...], potwierdzające rejestrację pojazdu Starostwie Powiatowym w P., zaświadczenie z dnia 15 września 2011 r. o nabyciu pojazdu w drodze licytacji komorniczej, fakturę VAT nr: [..] z dnia 12 września 2011r., zaświadczenie o okresowym badaniu technicznym pojazdu przeprowadzonym w dniu 27 październiku 2011 r., kserokopię umowy kupna-sprzedaży pojazdu zawartą w dniu 27 listopada 2010r. pomiędzy J. R. (sprzedającym) a W. K. (kupującym) oraz kserokopię faktury VAT marża Nr [...] z dnia 26 grudnia 2010r.

Prezydent Miasta Ł.i pismem z dnia 16 grudnia 2011r. wezwał K. W. do uzupełnienia złożonego wniosku o kartę pojazdu oraz dowód rejestracyjny przedmiotowego pojazdu.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie K. W. w piśmie z dnia 29 grudnia 2011r. wskazał, że nie posiada dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu i nie posiada wiedzy, czy karta pojazdu w ogóle została wydana. Podniósł, iż przedmiotowy pojazd został nabyty w drodze licytacji komorniczej.

Decyzją z dnia [...], nr [...] Prezydent Miasta Ł. powołując się m.in. na art. 72 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym w związku z § 2 ust. 1 i § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów odmówił zarejestrowania samochodu osobowego marki Renault Megane Scenie o nr [...] z uwagi na nie przedstawienie dokumentów koniecznych do rejestracji pojazdu tj. dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu.

Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, w którym wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji zarzuciła organowi naruszenie art. 71 ust. 1 pkt 2 i 5 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. W uzasadnieniu odwołania skarżący podniósł, iż w toku postępowania organ administracji nie ustalił aby karta pojazdu dla przedmiotowego pojazdu była kiedykolwiek wydana. Ponadto wskazał, iż przedłożył zaświadczenie wystawione przez Starostwo Powiatowe w P. nr [...] potwierdzające dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym przedmiotowego pojazdu, do którego treści organ administracji w ogóle się nie odniósł. Na poparcie przedstawionego stanowiska skarżący przytoczył treść uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lipca 2005r., sygn. akt II SA/Wr 2165/2003.

Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji powołując się na treść art. 72 ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz § 2 ust. 1 i § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, Kolegium wskazało, iż obowiązujące przepisy precyzyjnie i w sposób wyczerpujący określają dokumenty, które stanowią podstawę do zarejestrowania pojazdu. Organy administracji publicznej dokonując rejestracji pojazdu w zależności od tego czy jest to pierwsza rejestracja pojazdu sprowadzonego z zagranicy, czy też pierwsza rejestracja w kraju lub też rejestracja pojazdu zarejestrowanego na terenie kraju, muszą dokonać tej czynności w oparciu o dokumenty wymienione w powołanych wyżej przepisach. Obowiązek ich przedstawienia ciąży na podmiocie składającym wniosek o zarejestrowanie pojazdu. Natomiast ich nieprzedłożenie uniemożliwia zarejestrowanie pojazdu.

Kolegium podniosło, iż w niniejszej sprawie bezspornym jest, że pojazd marki Renault Megane Scenic o nr identyfikacyjnym: [...] był uprzednio zarejestrowany za nr rej.: [...] przez Starostę Powiatowego w P., który to organ wydał dowód rejestracyjny [...]. Ponadto dla przedmiotowego pojazdu została wydana karta pojazdu [...], co wynika wprost z zaświadczenia o nr [...], znajdującego się w aktach sprawy. Zgodnie natomiast z obowiązującymi przepisami prawa, jeżeli dla pojazdu była wydana karta pojazdu, to strona składając wniosek o dokonanie rejestracji pojazdu ma obowiązek przedłożyć m.in. dowód rejestracyjny i kartę pojazdu, co oznacza, że rejestrując pojazd skarżący winien dołączyć dowód rejestracyjny nr [...] oraz kartę pojazdu nr [...]. Odnosząc się do sposobu nabycia przedmiotowego pojazdu tj. nabycia na licytacji od komornika sądowego w postępowaniu egzekucyjnym o sygn. [...] przeprowadzonym na wniosek i rzecz wierzyciela: A. Sp z o.o. organ odwoławczy podkreślił, powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 września 2010r. w sprawie sygn. akt III SA/Łd 356/10, iż nabycie w drodze licytacji komorniczej pojazdu nie wyłącza obowiązku wnioskodawcy przedłożenia przy rejestracji tak nabytego pojazdu dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu, które dla tego pojazdu były wydane. Odnosząc się do powołanego przez stronę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu organ wskazał, iż wyrok został wydany na tle odmiennego stanu faktycznego i prawnego sprawy. W uprzednio obowiązującym stanie prawnym tj. rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów ustawodawca przewidział "zwolnienie" wnioskodawcy ubiegającego się dokonanie rejestracji pojazdu od obowiązku przedłożenia dowodu rejestracyjnego i/lub karty pojazdu w sytuacji m.in. gdy pojazd ten został nabyty na licytacji publicznej (§ 2 ust. 3 ww. rozporządzenia). Rozporządzenie to zostało uchylone z dniem 31 grudnia 2002r. i w żadnym wypadku nie może być stosowane w obecnym stanie prawnym. Warunkiem niezbędnym w świetle obowiązujących przepisów prawa do rejestracji pojazdu jest dowód rejestracyjny i karta pojazdu (jeżeli pojazd był zarejestrowany a karta wydana). Powyższe oznacza, iż dokumenty te winny być dołączone do wniosku o rejestrację, zaś ich brak stanowi przeszkodę uniemożliwiającą dokonanie rejestracji pojazdu.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący zarzucając naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 1 i 3 k.p.a. oraz art. 72 ust. 1 pkt 2 i 5 i ust. 4 ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi strona powołując na treść art. 8051 § 3 k.p.c. oraz § 1 ust. 1a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia wskazała, iż w przypadku pojazdu nabytego na licytacji publicznej, pojazdu zakupionego po przepadku na rzecz Skarbu Państwa lub na rzecz jednostki samorządu terytorialnego dla których nie można ustalić daty pierwszej rejestracji, warunki techniczne określone w niniejszym rozporządzeniu stosuje się odpowiednio od dnia 1 stycznia roku produkcji pojazdu. Odwołując się do treści art. 72 ust. 4 ustawy, skarżący podniósł, iż do wniosku o rejestrację pojazdu przedłożył zaświadczenie wystawione przez Komornika Sądu Rejonowego w Zgierzu z dnia 15 września 2011r., z którego jednoznacznie wynika, że pojazd został nabyty w drodze egzekucji sądowej, bez żadnych obciążeń i jednocześnie nie otrzymał od Komornika dowodu rejestracyjnego ani karty pojazdu z uwagi na fakt, iż ich uzyskanie od poprzedniego właściciela nie było możliwe, a komornik nie uzyskał tych dokumentów w trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W tej sytuacji, w opinii strony skarżącej organy administracji mając wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy, powinny przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia, czy dowód rejestracyjny i karta pojazdu zostały zagubione.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. nr 270) – [zwanej dalej w skrócie – p.p.s.a.], sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy,

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach,

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, że Sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Ponadto, co należy podkreślić, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu marki Renault Megane Scenic z powodu nieprzedłożenia karty pojazdu i dowodu rejestracyjnego pojazdu uprzednio zarejestrowanego, a nabytego w drodze licytacji publicznej. Jako podstawę prawną organy administracyjne orzekające w niniejszej sprawie powołały art. 72 ust. 1, art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. nr 108, poz. 908 z późn. zm.) oraz § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 2007r. nr 186, poz. 1322 z późn. zm.).

W ocenie Sądu organy administracyjne nieprawidłowo przyjęły, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki odmowy zarejestrowania pojazdu. Powołane powyżej przepisy zostały przez organy administracyjne błędnie zastosowane w niniejszej sprawie, organy administracyjne dokonały bowiem ich błędnej wykładni przyjmując, że stanowią one podstawę do rozstrzygania spraw rejestracji pojazdów nabytych w drodze licytacji publicznej.

W niniejszej sprawie bezspornym jest, że w dniu 5 grudnia 2011r. skarżący złożył wniosek o rejestrację pojazdu marki Renault Megane Scenic o nr identyfikacyjnym [...], zarejestrowanego uprzednio w Starostwie Powiatowym w P. za nr rej. [...]. Do wniosku skarżący załączył: zaświadczenie nr [...], potwierdzające rejestrację pojazdu Starostwie Powiatowym w P., zaświadczenie z dnia 15 września 2011 r. o nabyciu pojazdu w drodze licytacji komorniczej, fakturę VAT nr [...] z dnia 12 września 2011r., zaświadczenie o okresowym badaniu technicznym pojazdu przeprowadzonym w dniu 27 październiku 2011 r., kserokopię umowy kupna-sprzedaży pojazdu zawartą w dniu 27 listopada 2010r. oraz kserokopię faktury VAT z dnia 26 grudnia 2010r.

W odpowiedzi na wezwanie organu administracji z dnia 16 grudnia 2011r. skarżący nie dostarczył dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu wskazując, iż przedmiotowy pojazd został nabyty w drodze licytacji komorniczej.

Nieprzedstawienie dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu stanowiło, w ocenie organów administracji wystarczającą przesłankę do orzeczenia o odmowie rejestracji pojazdu na podstawie art. 72 ust. 1 pkt 2 i 5 ustawy – Prawo o ruchu drogowym.

Z powyższym stanowiskiem w realiach niniejszej sprawy nie można się zgodzić.

Na wstępie należy zauważyć, że we wcześniej obowiązującym akcie wykonawczym do art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, tj. w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów przewidziano, że wymóg przedłożenia przez właściciela pojazdu dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany, "nie stosuje się do pojazdu nabytego na licytacji publicznej lub od podmiotu wykonującego orzeczenie o przepadku pojazdu na rzecz Skarbu Państwa, jeżeli na dowodzie własności pojazdu została umieszczona przez ten podmiot adnotacja określająca, że wraz ze sprzedanym pojazdem nie został przekazany dowód rejestracyjny pojazdu i karta pojazdu, jeżeli była wydana" ( §2 ust. 3 cyt. rozporządzenia). Obowiązujący z kolei od dnia 21 września 2002r. akt wykonawczy do ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym, to jest rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (t.j. Dz. U. z 2007r. nr 186, poz. 1322 z późn. zm.), takiego wyjątku nie przewiduje, zaś obowiązujące przepisy ustawy tj. art. 72 ust. 2 pkt 2 i pkt 3 przewidują jedynie wyjątek od obowiązku przedłożenia karty pojazdu i dowodu rejestracyjnego w przypadku "pojazdu zakupionego po przepadku na rzecz Skarbu Państwa lub na rzecz jednostki samorządu terytorialnego" oraz możliwość odstąpienia od wymogu przedłożenia dowodu rejestracyjnego dla pojazdu zakupionego od "Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Celnej lub Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej".

Zdaniem Sądu wymogi wykładni systemowej powodują jednak konieczność uwzględnienia przy rozstrzygnięciu niniejszej sprawy zasad nabycia rzeczy w drodze egzekucji na licytacji publicznej. Zgodnie z treścią art. 879 Kodeksu postępowania cywilnego nabywca rzeczy z licytacji publicznej staje się właścicielem rzeczy bez żadnych obciążeń, nie przysługują mu roszczenia z tytułu rękojmi za wady rzeczy, ale równocześnie przeciwko nabywcy nie można podnosić żadnych zarzutów co do ważności nabycia. Obowiązujące przepisy konstruują zatem w takiej sytuacji instytucję pierwotnego nabycia własności, co polega na tym, że nabywca w drodze egzekucji nie uzyskuje prawa, jakie przysługiwało dotychczasowemu właścicielowi, ten ostatni bowiem traci to prawo, a nabywca uzyskuje prawo niezależnie od niego. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie regulację tę uznać należy za mającą charakter lex specialis w stosunku do ogólnych zasad rejestrowania pojazdów przewidzianych w ustawie z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym oraz wykonawczym do tej ustawy rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów. W przypadku zatem nabycia pojazdu w drodze licytacji publicznej, organ administracyjny nie może odmówić zarejestrowania pojazdu z powodu nieprzedłożenia przez nabywcę dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu jeżeli ten dowód rejestracyjny i karta pojazdu nie zostały nabywcy przekazane wraz z nabytym pojazdem. Pogląd przeciwny naruszałby spójność systemową, specyfikę nabywania własności w drodze egzekucji oraz podważał zaufanie do prawa. W tym zakresie Sąd w pełni podzielił wywód zawarty w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 stycznia 2010r., sygn. akt III SA/Kr 977/09 (www.orzeczenia. nsa.gov.pl.)

W niniejszej sprawie przewidziany w art. 72 ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz wykonawczym do tej ustawy rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, katalog wyłączeń od obowiązku przedłożenia wraz z wnioskiem o rejestrację pojazdu dowodu rejestracyjnego należy uzupełnić o przewidziane w powołanych powyżej przepisach Kodeksu postępowania cywilnego nabycie zarejestrowanego pojazdu w drodze licytacji publicznej w przypadku, gdy nabywca nie uzyskał dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu.

Trafność powyższej tezy potwierdza analiza obowiązujących przepisów wyraźnie dopuszczających możliwość zaistnienia przypadku nabycia w drodze licytacji publicznej pojazdu bez dowodu rejestracyjnego, w tym zwłaszcza art. 8051 § 3 K.p.c., który stanowi, że "jeżeli skierowano egzekucję do pojazdu mechanicznego, a dłużnik nie wydał dowodu rejestracyjnego zajętego pojazdu, komornik jest obowiązany uzyskać informację w centralnej informacji o zastawach rejestrowych, czy zajęty pojazd nie jest obciążony zastawem rejestrowym" oraz § 1 ust.1a. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz.U. z 2003r., nr 32, poz. 262 ze zm.). Przepis ten stanowi, że w przypadku pojazdu nabytego na licytacji publicznej, pojazdu zakupionego po przepadku na rzecz Skarbu Państwa lub na rzecz jednostki samorządu terytorialnego, dla których nie można ustalić daty pierwszej rejestracji, warunki techniczne określone w niniejszym rozporządzeniu stosuje się odpowiednio od dnia 1 stycznia roku produkcji pojazdu".

Rozpoznając niniejszą skargę Sąd stwierdził, że zapadłe w sprawie decyzje naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Mając na uwadze przedstawione wywody należało dojść do przekonania, że odmowa rejestracji pojazdu skarżącego narusza art. 72 ust. 1 pkt 2 i 5 ustawy – Prawo o ruchu drogowym.

Jak wyżej wskazano, skarżącemu nie przysługują żadne roszczenia w stosunku do poprzedniego właściciela samochodu związane z wydaniem dowodu rejestracyjnego, czy karty pojazdu. Jednocześnie skarżący przedstawił zaświadczenie (k nr 4 i 5 akt administracyjnych), że komornik prowadzący sprzedaż licytacyjną również nie był w posiadaniu wskazanych dokumentów i zaświadczył, że " uzyskanie w/w dokumentów od dłużnika było niemożliwe".

Na zakończenie wypada podnieść, że stanowisko zaprezentowane w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 września 2010 r., w sprawie sygn. akt III SA/Łd 356/10, na który powołało się Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w zaskarżonej decyzji nie znalazło aprobaty. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej od powyższego wyroku uchylając to orzeczenie wyrokiem z dnia 7 grudnia 2011r. w sprawie I OSK 28/11 (www.orzeczenia. nsa.gov.pl.) wyraził pogląd, że w sytuacji, w której komornik dokonujący sprzedaży licytacyjnej nie przekazał nabywcy pojazdu dowodu rejestracyjnego sprzedanego pojazdu, brak tego dokumentu nie sprzeciwia się rejestracji pojazdu. W uzasadnieniu NSA stwierdził, że skoro doszło do skutecznej sprzedaży i pojazd przeszedł na własność nabywcy, który nie powinien ponosić negatywnych skutków ewentualnych zaniedbań podczas licytacji, zaszłości te pozbawione są oddziaływania na wynik niniejszej sprawy.

Reasumując w ocenie Sądu wymóg z art. 72 ust. 1 pkt 2 i 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym nie będzie dotyczył sytuacji, gdy obecny właściciel pojazdu, a więc osoba, która pojazd nabyła zgodnie z obowiązującymi przepisami, nie ma prawnej możliwości uzyskania dowodu rejestracyjnego nabytego pojazdu, a fakt niewydania tych dokumentów został poświadczony przez komornika dokonującego sprzedaży licytacyjnej przedmiotowego samochodu.

Mając na względzie powyższe Sąd ocenił, że zaskarżona decyzja organu II instancji oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego mającym wpływ na treść rozstrzygnięcia. Mając to na uwadze, obydwie decyzje zostały uchylone, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 litera a oraz art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozstrzygnięcie o kosztach oparto o art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy. Sąd nie orzekał o wykonalności decyzji, gdyż - z uwagi na odmowny charakter - nie podlegała ona wykonaniu (art. 152 ustawy).

Rozpoznając ponownie niniejszą sprawę organy administracyjne związane są zawartą w niniejszym wyroku ocenę prawną, przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie ponownego orzekania w niniejszej sprawie.

a.ł.