Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1296/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184, art. 197 par. 2, art. 234, art. 236
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 2
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2192
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 września 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 217/16 wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skarg A. G. i J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wycinkę drzew postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 1 września 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 217/16, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał skarżącą J. G. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od jej wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 sierpnia 2016 r.

Zażaleniem J. G. zaskarżyła powyższe zarządzenie w całości, zarzucając Sądowi naruszenie przepisów postępowania, tj. § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych poprzez błędne ustalenie wysokości opłaty kancelaryjnej na kwotę 100 zł od każdego skarżącego z osobna w sytuacji, kiedy oboje skarżący wpis sądowy w niniejszej sprawie uiścili solidarnie. W świetle powyższego, zdaniem skarżącej, zaskarżonym zarządzeniem błędnie ustalono opłatę kancelaryjną, czym naruszono ww. przepis rozporządzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718, dalej: p.p.s.a.) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Jednocześnie w art. 236 p.p.s.a. zawarto delegację ustawową dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości opłat kancelaryjnych. W wykonaniu tej delegacji Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. Nr 221, poz. 2192). Zgodnie z § 2 tegoż rozporządzenia opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.

W niniejszej sprawie Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach prawidłowo zastosował powyższe przepisy wzywając J. G. występującą z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku do uiszczenia od tego wniosku opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł. Z treści art. 234 § 2 p.p.s.a. wynika, że obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem powstaje w dniu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Przedmiotowy wniosek J. G. wpłynął do Sądu I instancji w dniu 1 września 2016 r. i w tym samym dniu wydano zaskarżone zarządzenie kierując je wyłącznie do skarżącej. Wniosek A. G. o sporządzenie uzasadnienia wyroku wpłynął natomiast do Sądu I instancji w dniu 2 września 2016 r., a zatem już po wydaniu zaskarżonego zarządzenia. Okoliczność ta nie mogła mieć zatem wpływu na treść kwestionowanego zarządzenia.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.