Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Ka 2439/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 605  Ewidencja ludności, dowody tożsamości, akty stanu cywilnego, imiona i nazwisko, obywatelstwo, paszporty
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a 1) odrzucić skargę 2) zwrócić skarżącej kwotę 10 zł ( dziesięć złotych ) uiszczoną tytułem wpisu


UZASADNIENIE

W dniu [...] r., zamieszkała w N., B. M. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach skargę na postanowienie w sprawie jej wymeldowania z pobytu stałego z lokalu znajdującego się w Ł. przy ulicy A.

Niniejsza skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach przed dniem 1 stycznia 2004 r. Z tą datą weszły w życie ustawy reformujące sądownictwo administracyjne. W myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji właściwym sądem do rozpatrzenia przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

Skarżąca pismem z dnia 18 września 2003 r. – doręczonym 26 września 2003 r. – została wezwana do uzupełnienia braków skargi przez : oznaczenie organu administracyjnego, którego skarga dotyczy; wskazanie zaskarżonej decyzji wydanej przez ten organ ( z podaniem daty wydania i numeru decyzji ); nadesłanie odpisu skargi oraz uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 10 złotych w terminie 2 miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto wezwano skarżącą, ze względu na jej zamieszkanie w N., do wskazania w terminie 2 miesięcy, pełnomocnika procesowego bądź pełnomocnika do doręczeń pism w Polsce oraz pouczono o konsekwencjach zaniechania spełnienia wezwania w postaci pozostawienia pism procesowych w aktach sprawy ze skutkiem ich doręczenia.

W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 26 listopada 2003 r., B. M. uzupełniła część braków skargi. Wskazała decyzję Burmistrza Miasta Ł. z dnia [...] r. nr [...], jako organu I instancji. Nie wskazała daty i numeru decyzji Wojewody [...]. Odmówiła natomiast ustanowienia pełnomocnika oraz pełnomocnika do doręczeń pism sądowych, podnosząc fakt dostępności pod adresem w N.. W dniu 1 grudnia 2003 r. B. M. została wezwana do wskazania daty i numeru decyzji Wojewody [...], którą to decyzją utrzymana została wskazana wyżej decyzja Burmistrza Miasta Ł. z dnia [...] r. – do 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania to, wobec braku wskazania pełnomocnika do doręczeń w Polsce, pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia w trybie art. 1135 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego.

Art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej formalnych braków. W przedmiotowej sprawie strona nie uzupełniła braków skargi. Dlatego Sąd po myśli art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) skargę odrzucił.

Ze względu na odrzucenie skargi, na mocy art. 232 § pkt a ) i § 2 wyżej powołanej ustawy Sąd z urzędu zwrócił stronie kwotę 10 złotych ( słownie dziesięć złotych ) uiszczonej tytułem wpisu od niniejszej skargi.

Wskazać także należy, że o ile przedmiotem skargi byłaby decyzja Burmistrza Miasta Ł. z dnia [...] r. to skarga byłaby przedwczesna.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Burmistrz Miasta Ł. wydał decyzje w przedmiocie wymeldowania skarżącej działając w sprawie jako organ I instancji. Od wydanej przez niego decyzji służyło skarżącej prawo wniesienia na podstawie art. 127 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie do Wojewody [...].

Ze skargi nie wynika, czy i kiedy skarżąca skorzystała z tego prawa, czy wykorzystała administracyjny tok instancji. Dlatego i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jej skarga podlegała odrzuceniu.

.