Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 90/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 3, art. 37 par 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 4 ust 1b
journal: Dz.U. 2020 poz 1651
law: Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 stycznia 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 1050/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 26 lipca 2021 r., nr SKO 4011/389/21 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. p o s t a n a w i a: 1. oddalić zażalenie, 2. sprostować oczywistą omyłkę zawartą w sentencji oraz uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 10 stycznia 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 1050/21, w ten sposób, że zamiast "nr SKO 401/389/21", wpisać prawidłowy numer "nr SKO 4011/389/21".


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 10 stycznia 2022 r., I SA/Wr 1050/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. P. w sprawie ze skargi skarżącej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z 26 lipca 2021 r., nr SKO 4011/389/21, w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. Powodem odrzucenia skargi było nieusunięcie w wyznaczonym terminie braku formalnego, w postaci złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – oryginału bądź odpisu potwierdzonego za zgodność z oryginałem stosowanie do treści art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 202 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej ,,p.p.s.a."). Pełnomocnik skarżącej w przewidzianym terminie złożył jedynie kserokopię pełnomocnictwa. Zdaniem Sądu, przedłożona na wezwanie sądu kserokopia pełnomocnictwa, jako że nie została w sposób prawidłowy poświadczona, gdyż nie zawierała podpisu adwokata, nie została uwierzytelniona w sposób, o którym mowa w art. 37 § 1 p.p.s.a. i art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U. z 2022 r. poz. 1184).

Na powyższe postanowienie, pismem z 2 marca 2022 r. skarżąca, złożyła zażalenie wnosząc o jego uchylenie w całości. Wskazała przy tym, że złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Takim brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest brak dołączenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi (art. 46 § 3 w zw. z art. 37 § 1 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej spawie, skarga skarżącej, wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika nie mogła otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, tj. dołączonego do niej pełnomocnictwa. W związku z tym, Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – oryginału bądź odpisu potwierdzonego za zgodność z oryginałem stosowanie do treści art. 35 p.p.s.a. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 8 listopada 2021 r. W zakreślonym terminie, pełnomocnik skarżącej złożył wraz z pismem przewodnim kserokopię pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, opatrzonego jedynie pieczęcią "za zgodność z oryginałem Wrocław, dnia.................".

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelniać odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Na elementy składowe poświadczenia wskazuje art. 4 ust. 1b ustawy - Prawo o adwokaturze. W przepisie tym jest wskazane, że poświadczenie powinno zawierać m.in. podpis adwokata, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia.

W przypadku występowania w sprawie profesjonalnego pełnomocnika oczekuje się od niego znajomości obowiązujących przepisów prawa, szczególnie w kwestiach tak elementarnych jak uwierzytelnienie pełnomocnictwa. Nie można zatem przyjąć, że pełnomocnictwo przedłożone przez fachowy podmiot (w niniejszej sprawie adwokata) jest zgodne z przepisami prawa, skoro ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w jej art. 37 § 1 wymaga uwierzytelnienia pełnomocnictwa. Prawidłowe umocowanie pełnomocnika stanowi elementarny warunek zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego. Przesłanie jedynie kserokopii pełnomocnictwa nie stanowi potwierdzenia umocowania i jednocześnie skutecznego uzupełnienia braku formalnego, co wyjaśniał już w swym orzecznictwie Naczelny Sąd Administracyjny (zob. m.in. postanowienie z 12 czerwca 2018 r., II OZ 575/18).

Reasumując, orzekający w tej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, że brak formalny skargi nie został uzupełniony zgodnie z wymogami wezwania z 4 listopada 2021 r. Skoro pomimo prawidłowo wystosowanego wezwania, pełnomocnik skarżącej nadesłał kserokopię pełnomocnictwa zawierającą wprawdzie pieczęć "za zgodność z oryginałem", lecz niepodpisaną przez adwokata (nieopatrzoną własnoręcznym podpisem), to do akt sprawy nie złożono ani oryginału, ani uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa. Prawidłowo zatem sąd pierwszej instancji uznał, że przesłanie kserokopii pełnomocnictwa, nawet w zakreślonym terminie nie stanowi skutecznego uzupełnienia braku formalnego skargi. Z tego względu, sąd pierwszej instancji zasadnie zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i skargę skarżącej odrzucił.

W zażaleniu na powyższe postanowienie nie wskazano żadnego zarzutu naruszenia przepisów prawa. Nie ma podstaw, aby uchylić zaskarżone postanowienie tylko z tego powodu, że strona skarżąca jest niezadowolona z jego treści. Jednocześnie należy podkreślić, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi, w której Naczelny Sąd Administracyjny jedynie bada, czy przesłanki, na podstawie których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie skarżącej.

Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzekł o sprostowaniu oczywistej omyłki zawartej w komparycji oraz uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, bowiem w orzeczeniu tym, błędnie wpisano numer zaskarżonej decyzji ,,nr SKO 401/389/21" zamiast prawidłowego ,,nr SKO 4011/389/21’’.