Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 650/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 marca 2007 r., nr [...] w sprawie dokonania zabezpieczenia na majątku przed wydaniem decyzji określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J. C., działający przez pełnomocnika radcę prawnego E. G., złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 marca 2007 r. nr [...] w sprawie dokonania zabezpieczenia na majątku przed wydaniem decyzji określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym.

Zarządzeniem z dnia [...] maja 2007 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez dołączenia pełnomocnictwa w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik podatnika, pismem z dnia [...] czerwca 2007 r. (data nadania przesyłki w Urzędzie Pocztowym) uzupełnił wskazany brak formalny skargi.

Przedmiotem skargi jest decyzja o dokonaniu zabezpieczenia na majątku podatnika przed wydaniem decyzji określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym.

Do dnia uzupełnienia braku formalnego skargi podatnik, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie uiścił wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją § 2 ust. 3 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003 Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.) wpis stały w sprawach skarg z zakresu prawa celnego, nieobjętych wpisem stosunkowym, wynosi 500 zł.

W świetle § 1 wskazanego rozporządzenia wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem.

Niniejsza sprawa dotyczy skargi na decyzję o dokonaniu zabezpieczenia na majątku przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym. Przedmiotem zaskarżenia jest więc rozstrzygnięcie o dokonaniu zabezpieczenia. Tego rodzaju decyzja w żaden sposób nie określa należności pieniężnej, której wysokość lub zasadność byłaby zaskarżona. Z tego względu nie sposób uznać sprawę za dotyczącą należności pieniężnej, którą objęty byłby zaskarżony akt co uzasadniałoby, w świetle § 1 wskazanego rozporządzenia, pobranie wpisu stosunkowego oraz wezwanie skarżącego, reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika, do uiszczenia brakującego wpisu. Z powyższych przyczyn skarżący nie został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, gdyż w przypadku zaskarżonej decyzji takiej wartości nie ma.

Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przy czym, stosownie do treści art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami - dalej p.p.s.a.), pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Ponieważ złożona skarga podlegała opłacie stałej w kwocie 500 złotych, która nie została uiszczona, na podstawie powołanych wyżej przepisów, orzeczono ojej odrzuceniu.

Na marginesie zauważyć należy, iż w sprawie nie mógł zostać zastosowany przepis § 5 ust. 2 cytowanego wyżej rozporządzenia stanowiący, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie po przekazaniu skargi sądowi, gdyż wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05 przepis ten został uznany za niezgodny z art. 2 Konstytucji RP oraz cytowanym wyżej art. 221 p.p.s.a. Równocześnie przepis art. 221 p.p.s.a., wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 września 2006 r. sygn. akt SIC 21/05, został uznany za zgodny z Konstytucją.

Z tego względu w przypadku jeżeli skarga, podlegająca opłacie stałej -jak ma to miejsce w niniejszej sprawie - nie została opłacona podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 221 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.