Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1025/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 13 i 15
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Cezary Koziński Sędzia WSA Bartosz Wojciechowski Protokolant: Asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2012 r. sprawy ze skargi P. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu towarów oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej w Ł. zaskarżoną decyzją z [...] r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. z [...] r. określającą P. T. podatek od towarów i usług w wysokości 2.421 zł.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że 27 sierpnia 2008 r. podatnik zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu towary opisane jako "wózki inwalidzkie napędzane elektrycznie z wyposażeniem [...] – 4 szt." Towar zaklasyfikowano do kodu 8713 90 00 (pozostałe wózki dla osób niepełnosprawnych).

Naczelnik Urzędu Celnego zakwestionował przyjętą przez podatnika klasyfikację celną i decyzją z [...] r. nr [...], zmienił zastosowany przez importera kod taryfy celnej dla pojazdów o symbolach [...] na kod 8703 10 18. Następnie Naczelnik Urzędu Celnego wydał decyzję z [...] r., w której wymierzył stronie podatek akcyzowy z tytułu importu w kwocie 331 zł.

W dalszej kolejności Naczelnik Urzędu Celnego [...] w Ł. decyzją nr [...] z dnia [...] r. określił podatek od towarów i usług w wysokości 2.421 zł, wynikający z objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu towarów na podstawie ww. zgłoszenia.

W odwołaniu od tej ostatniej decyzji podatnik wniósł o jej uchylenie i umorzenie postępowania, zarzucając organowi naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez zastosowanie nieprawidłowej stawki podatku od towarów i usług, a także naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 120–122, art. 124, art. 187 i art. 197 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej "Ordynacja podatkowa").

Utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji Dyrektor Izby Celnej w Ł. wskazał, że w wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Celnej w Ł. decyzją nr [...] utrzymał w mocy decyzję celną organu l instancji, orzekając, że klasyfikacja taryfowa zastosowana przez Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. jest prawidłowa w świetle brzmienia Wspólnej Taryfy Celnej oraz ustaleń dokonanych na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. decyzją nr [...] utrzymał w mocy także decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. w przedmiocie określenia podatku akcyzowego z tytułu importu ww. towarów.

W związku z powyższym, za miarodajny organ uznał stan faktyczny i prawny ustalony w zakończonym postępowaniu celnym i akcyzowym zauważając przy tym, że jednocześnie powstał obowiązek podatkowy w imporcie ( art.19 ust.7 ustawy o podatku od towarów i usług). Stwierdził, że zobowiązanie podatkowe powstało w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania, bez jakichkolwiek działań władczych organów podatkowych.

Za datę powstania zobowiązania podatkowego przyjął dzień 27 sierpnia 2008 r., kiedy towary zostały zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu, a za zobowiązanego do uiszczenia podatku P. T. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą A.

Biorąc pod uwagę treść art. 29 ust. 13 i 15, a także art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz załącznika nr 3 do ustawy, a także rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 kwietnia 2008 r. w sprawie wykazu towarów do celów poboru podatku od towarów i usług w imporcie objętych stawką tego podatku w wysokości 7%, organ odwoławczy wskazał, że uwzględniając wartość celną pojazdów ujętą w zgłoszeniu celnym w wysokości 9.388,00 zł (zadeklarowaną w zgłoszeniu na podstawie faktury nr [...] z dnia 18 stycznia 2008r.) wraz z kosztami transportu do pierwszego miejsca przeznaczenia w kwocie 346,50 zł (zadeklarowanymi w zgłoszeniu celnym), uwzględniając określoną w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. nr [...] z dnia [...] r. kwotę cła w wysokości 939,00 zł oraz podatek akcyzowy określony decyzją nr [...]- w wysokości 331,00 zł - podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług wynosi 11.004,00 zł.

Stosując stawkę podatku 22% w stosunku do obliczonej powyżej podstawy opodatkowania w kwocie 11.004,00 zł prawidłowa wysokość kwoty podatku od towarów i usług należna z tytułu importu ww. towarów została określona na 2.421,00 zł.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej w Ł. w niniejszej sprawie istniały podstawy do określenia kwoty podatku od towarów i usług w innej wysokości niż wykazana w zgłoszeniu celnym. Skoro Naczelnik Urzędu Celnego [...] w Ł. zmienił dane w zgłoszeniu celnym, określił należne cło, a następnie określił podatek akcyzowy z tytułu importu towaru, które składają się na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, to obowiązkiem organu było również określenie właściwej wysokości podatku od towarów i usług od importu tego towaru.

Również stawka podatku od towarów i usług została określona w sposób prawidłowy. Dla towarów dla których określono w decyzji celnej kod CN 8703 (pojazdów napędzanych elektrycznie o symbolu [...]) zastosowano stawkę podatku 22% zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, na ogólnych zasadach.

Decyzja Dyrektora Izby Celnej w Ł. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. przez P. T., który wniósł o stwierdzenie jej nieważności i uchylenie decyzji organu pierwszej instancji, ewentualnie — o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie:

— przepisów prawa materialnego, tj. rozporządzenia Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik l do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, w szczególności naruszenie Reguł 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, a także wyjaśnień do Taryfy celnej, poprzez niewłaściwe zastosowanie w sprawie;

— przepisów postępowania, tj. art. 120, 121 § 1, 122, art. 187 § 1, art. 191 Ordynacji podatkowej.

Zdaniem skarżącego organ podatkowy przyjął niewłaściwą klasyfikację WTC sprowadzonego towaru. Prawidłowa była natomiast klasyfikacja zastosowana przez podatnika (pozycja 8713 obejmująca wózki dla osób niepełnosprawnych, nawet z silnikiem lub napędzane mechanicznie w inny sposób). O zasadności tej tezy przesądzała zdaniem strony treść komentarza do działu 87, zawartego w notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, zgodnie z którą pozycja 8713 obejmuje wózki, wózki inwalidzkie lub podobne pojazdy, specjalnie przeznaczone do przewozu niepełnosprawnych (osób chorych, sparaliżowanych, inwalidów itp.), nawet wyposażone w napęd mechaniczny. Pozycja nie obejmuje natomiast zwykłych pojazdów przystosowanych do użytku przez inwalidów (np. samochodów osobowych wyposażonych w sprzęgło, przyspiesznik itp. obsługiwane ręcznie (pozycja 8703) lub rowerów dwukołowych ze specjalnymi urządzeniami umożliwiającymi napędzanie jedną stopą (pozycja 8712) oraz wózków noszy na kółkach (pozycja 9402).

Skarżący podkreślił, że w wyjaśnieniach do taryfy celnej brak jest jakiegokolwiek zastrzeżenia, że pozycja 8713 nie obejmuje wózków dla osób niepełnosprawnych nawet z silnikiem wyposażonych w oddzielną nastawną kolumnę kierownicy. Również w notach wyjaśniających, które mają być jedynie wskazówką przy dokonywaniu prawidłowej klasyfikacji taryfowej brak jest określenia, że w tej pozycji nie klasyfikuje się pojazdów z silnikiem specjalnie przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych. Wskazane tam parametry pozwalają odróżnić pojazd dla osoby niepełnosprawnej od pojazdów samochodowych przeznaczonych do przewozu osób. Wózki sprowadzone przez podatnika były zaś wózkami inwalidzkimi przeznaczonymi dla osób niepełnosprawnych. Zdaniem skarżącego organ odwoławczy nie dostrzegł, że sprowadzony przez niego towar, nie był zwykłym pojazdem przystosowanym dla osób niepełnosprawnych, lecz pojazdem z założenia przeznaczonym specjalnie dla osób niepełnosprawnych. Ta cecha przesądzała o klasyfikacji do pozycji 8713.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

P. T. wniósł do tutejszego sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego związanego z importem przedmiotowych wózków inwalidzkich. Wyrokiem z 7 kwietnia 2011 r. w sprawie III SA/Łd 81/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę podatnika. Wyrok ten jest prawomocny. Prawomocnym wyrokiem (z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 130/12) oddalającym skargę podatnika zakończyło się również postępowanie dotyczące podatku akcyzowego za towary dopuszczone do obrotu zgłoszeniem celnym z dnia 27 sierpnia 2008 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, że wartość celna importowanego towaru nie jest kategorią (wielkością) podatkową lecz celną. Podlega bowiem weryfikacji i ewentualnemu określeniu na podstawie przepisów prawa celnego zawartych w WKC. Wszelkie zastrzeżenia dotyczące wartości celnej towarów kwestionować można we właściwym trybie, wynikającym z przywołanych wyżej przepisów celnych. W przypadku zaś, gdy wielkość ta określona została ostatecznym orzeczeniem uprawnionej do orzekania w tej materii władzy, to rozstrzygnięcie podjęte w tej sprawie staje się wiążące dla innych organów orzekających w sprawach pochodnych dopóty, dopóki orzeczenie zawierające to ustalenie nie zostanie wyeliminowane z obrotu prawnego (por. wyrok NSA z dnia 4 grudnia 2007 r., I FSK 1005/07), a to z kolei oznacza, że "sprawa celna" dotycząca wartości celnej towarów nie może być tożsama ze "sprawą podatkową" dotyczącą podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług (por. wyrok WSA w Gdańsku z 28 kwietnia 2011 r., I SA/Gd 214/11, cbois).

W niniejszej sprawie organ podatkowy trafnie uznał, że wiążą go ustalenia dokonane mocą decyzji z [...] r., którą Naczelnik Urzędu Celnego [...] w Ł. określił stronie niezaksięgowaną kwotę należności wynikających z długu celnego. W decyzji tej organ zmienił zastosowaną przez stronę klasyfikację przedmiotowego towaru, przypisując go do kodu 8703 10 18 Wspólnotowej Taryfy Celnej. Decyzja pierwszej instancji została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej z decyzją z [...] r. nr [...]. Sądowi z urzędu jest wiadome, że skargę na tę decyzję WSA w Ł. oddalił wyrokiem z 24 marca 2011 r. w sprawie III SA/Łd 81/11, zaś skarga kasacyjna od wskazanego rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji została odrzucona. Podobnie prawomocne jest orzeczenie dotyczące podatku akcyzowego za towary dopuszczone do obrotu zgłoszeniem celnym z dnia 27 sierpnia 2008 r. (wyrok WSA w Ł. z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 130/12).

Powyższe oznacza, że zarzuty dotyczące klasyfikacji taryfowej, które były przedmiotem rozważań organu celnego i sądu administracyjnego w postępowaniu dotyczącym tamtej sprawy, nie mogą być rozstrzygane ponownie, jak tego oczekuje skarżący. Kwoty wartości celnej, w następstwie cła oraz podatku akcyzowego zostały wyznaczone ostatecznymi decyzjami odpowiednio organu celnego i organu podatkowego. Te odrębne decyzje wiązały organ podatkowy w sprawie określenia podatnikowi zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu rozpatrywanego importu. Wiążąco wyznaczyły elementy kalkulacyjne podstawy opodatkowania importu tym podatkiem. Pozostając w obrocie prawnym, korzystają z domniemania zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności tych odrębnych decyzji zakończyła się prawomocnym oddaleniem skargi na decyzję organu celnego w sprawie III SA/Łd 81/11 i prawomocnym oddaleniem skargi na decyzję organu podatkowego w sprawie I SA/Łd 130/12.

W tych okolicznościach odpowiada prawu ostateczna decyzja organu podatkowego w sprawie określenia podatnikowi zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu importu, która przyjęła elementy kalkulacyjne podstawy opodatkowania tego importu za pozostającymi w obrocie prawnym ostatecznymi decyzjami organu celnego (wartość celna i cło) i podatkowego (podatek akcyzowy), która oparta została na właściwie wskazanym przepisie art.29 ust 13 i ust 15 ustawy o VAT.

W tej sytuacji sąd nie podzielił zarzutów podniesionych w skardze. Organy podatkowe bowiem prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, wyciągając z niego właściwe konsekwencje prawne.

Z powyższych względów sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej "p.p.s.a."), oddalił skargę.

md