Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 130/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski, asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2007 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) listopada 2006 r. nr (...) w przedmiocie odmowy uzgodnienia warunków zabudowy - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia (...) listopada 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu zażalenia Spółki z o.o. " F. "reprezentowanej przez radcę prawnego M. S. na postanowienie Starosty Powiatu P. z dnia (...) kwietnia 2006 r. odmawiającego uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie konstrukcji reklamowej dwutablicowej wraz z przyłączem energetycznym na działce nr ew. (...) położonej przy (...) we wsi O. w Gminie M. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Zajmując stanowisko w sprawie organ odwoławczy wskazał, iż wnioskiem z dnia (...) marca 2006 r. Wójt Gminy M. wystąpił do Starosty Powiatu P. o uzgodnienie warunków zabudowy w zakresie ochrony gruntu rolnego dla opisanej wyżej inwestycji. Kluczowe znaczenie w sprawie ma przepis art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych ( Dz. U. nr 121, poz. 1266 ze zm. ) mówiący o "zwartym obszarze zabudowy " w znaczeniu nie swobodnie określonym granicami projektowanej zabudowy, a wyznaczonym w oparciu o granice geodezyjne oznaczonych działek utrwalonych na mapach zasadniczych w Państwowym Zasobie Kartograficznym. Lokalizacja planowanej inwestycji dotyczy działki o powierzchni łącznej 2,81 ha, z czego użytki rolne klas I-III wynoszą 2,8 ha a klasy IV a-0,01 ha a więc zgoda na zmianę przeznaczenia obecnego sposobu użytkowania może być dokonana wyłącznie w wyniku uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie radca prawny M. S., pełnomocnik Spółki " F. " Sp. z o.o., zwanej dalej skarżącą wniósł o uchylenie postanowienia organu odwoławczego i postanowienia organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu podniósł, iż art. 7 ust. 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych nie może mieć zastosowania w niniejszej sprawie albowiem powierzchnia działki, jaka ma zostać wykorzystana na postawienie konstrukcji reklamowej wynosi około 20 m2, podczas gdy wskazany przepis odnosi

się do obszarów o powierzchni 0,5 ha. Konstrukcja ma zostać ustawiona na działce o numerze ewidencyjnym (...) w miejscowości O., jednakże skarżąca nie wnosi o przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne w/w działki, jedynie zaś fragmentu tej działki o powierzchni około 20 m2.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wywody zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższego postanowienia nie zaś według kryteriów słusznościowych. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1270- dalej zwaną p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji nie naruszają prawa.

Stosownie do regulacji art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy z dnia 27 marca o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. nr 80, poz. 7171 ze zm.) decyzja o warunkach zabudowy może być wydana po uzgodnieniu z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych. Uzgodnienie dotyczy oceny zgodności decyzji z przepisami prawa regulującymi konkretną sprawę, w związku z którą ustawodawca nakłada obowiązek uzgodnienia i odmowa uzgodnienia może nastąpić tylko na podstawie wskazanego wprost przepisu prawa. Wskazać należy, iż omawiane uzgodnienie służy ochronie interesu publicznego chronionego przepisami szczególnymi i nie zastępuje zgody na przeznaczenie gruntów rolnych i leśnych na cele nierolne i nieleśne. Zgoda na zmianę przeznaczenia następuje tylko w

procedurze sporządzania planu miejscowego. Uzgodnienie przewidziane w komentowanym przepisie ma na celu kontrolę czy np. nie następuje realizacja inwestycji nie dającej się pogodzić z rolnym lub leśnym charakterem gruntu.

Zgodnie z treścią art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm. )wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:

1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi

publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie

wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji

funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz

zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej

obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności

wykorzystania terenu;

2) teren ma dostęp do drogi publicznej;

3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust.

5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;

4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia

gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest

objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które

utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust.

1;

5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnym.

Warunkiem koniecznym, ale i wystarczającym do wydania przedmiotowej decyzji jest zgodność z normami prawa powszechnie obowiązującego, a jego spełnienie lub niespełnienie determinuje działanie organu. W przypadku, gdy inwestycji sprzeciwia się przepis prawa, organ zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy nie może wydać pozytywnej decyzji.

Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu administracji, iż zasadnicze znaczenie w rozpatrywanej sprawie ma przepis art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych ( Dz. U. nr 121, poz. 1266 ze zm. ), który stanowi, iż przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas MII, jeżeli ich zwarty obszar projektowany do takiego przeznaczenia przekracza 0,5 ha-wymaga uzyskania zgody Ministerstwa Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej. Planowana inwestycja dotyczy działki oznaczonej geodezyjnie numerem ewidencyjnym (...) o powierzchni łącznej 2,81 ha, z czego użytki rolne klas I-III wynoszą 2,8 ha a klasy IV a-0,01 ha. Tak więc działka ta stanowi grunty rolne i jak już wyżej wskazano zgoda na zmianę przeznaczenia jej obecnego użytkowania może być dokonana wyłącznie w wyniku uchwalenia miejscowego planu

zagospodarowania przestrzennego ( art. 7 ust 1 w/w ustawy ).

Podnoszony przez skarżącą argument wielkości planowanej inwestycji

jest w niniejszej sprawie bez znaczenia.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z

urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść

rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę

należało oddalić.

Reasumując powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny na

podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz.

1270 ) orzekł jak w sentencji.