Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 97/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 6 grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie nie uwzględnienia zażalenia na bezczynność Starosty K. w sprawie wniosku złożonego przez F. S. o nadanie na własność nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

U z a s a d n i e n i e:

G. S. wniosła do tutejszego Sądu skargę na oznaczone wyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie nie uwzględnienia zażalenia skarżącej na bezczynność Starosty K. w sprawie wniosku męża skarżącej F. S. nadanie własności nieruchomości. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na postawie art. 37 §2 w związku z art. 123 i art. 127 Kodeksu postępowania administracyjnego

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie bowiem z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Natomiast w myśl art. 3 § 2 stawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne co do zasady orzekają w sprawach skarg na działanie oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4, czyli takich, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie lub rozstrzygają je co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie, a także na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Natomiast przedmiotem skargi złożonej w niniejszej sprawie jest rozstrzygnięcie wydane w trybie art. 37 § 2 Kpa, tj. w wyniku rozpatrzenia zażalenia na bezczynność organu, będące postanowieniem o jakim mowa w art. 123 Kpa, dotyczącym kwestii wynikłej w toku postępowania, w tym przypadku bezczynności organu, lecz nie rozstrzygającej o istocie sprawy. Nie jest to także postanowienie na które służy zażalenie, zgodnie bowiem z art. 141 §1 Kpa zażalenie przysługuje na postanowienie tylko w przypadkach przewidzianych Kodeksie postępowania administracyjnego. Zatem katalog postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego, wydanych na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego jest zamknięty.

Tym samym skargę na takie postanowienie należy uznać za niedopuszczalną. Zgodnie bowiem z wyżej powołanym przepisem art. 3 §1 i §2 p.p.s.a. sprawowana przez sądy administracyjne, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wskazane w przepisie art. 3 §2 p.p.s.a. formy działania organów administracji publicznej, do których nie zaliczają się niezaskarżalne postanowienia odnoszące się do kwestii incydentalnych. W tej sytuacji skarga, której przedmiotem jest postanowienie wydane w oparciu o treść art. 37 Kpa, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze, skargę złożoną w niniejszej sprawie, jako dotyczącą aktu nieobjętego zakresem właściwości sądu administracyjnego, należało odrzucić na podstawie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.