Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 64/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i wstrzymano wykonanie
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. Spółka jawna w O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 176/12 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi S. Spółka jawna w O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie, 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 176/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek S. sp. j. w O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej skargą decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] listopada 2011 r., w przedmiocie podatku akcyzowego.

W uzasadnieniu postanowienia oddalającego wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji WSA w W. stwierdził, że wniosek nie zawierał uzasadnienia, a zatem skarżąca nie wykazała przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd I instancji uznał, że za przesłankę wstrzymania wykonania decyzji nie może być uznane samo zagrożenie egzekucją orzeczonej należności.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca spółka zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) poprzez przyjęcie, iż brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że skierowanie na drogę egzekucji należności wynikających z decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] listopada 2011 r. spowoduje, że nie będzie możliwe dalsze funkcjonowanie przedsiębiorstwa z uwagi na niemożność regulowania bieżących zobowiązań. Podniosła również, że łączna kwota kredytów kupieckich z odroczonym terminem płatności przekracza 2 000 000 zł. W sytuacji zachwiania płynności finansowej i żądania natychmiastowej zapłaty przez dostawców, skarżąca nie będzie w stanie się wywiązać z tych zobowiązań. Skarżąca stwierdziła ponadto, że banki finansujące działalność w związku z prowadzeniem egzekucji mogą wypowiedzieć umowy kredytowe, domagając się ich natychmiastowej spłaty. Na potwierdzenie zaciągniętych kredytów skarżąca załączyła wypis z ksiąg wieczystych z uwidocznionymi hipotekami stanowiącymi zabezpieczenie kredytów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako: p.p.s.a., daje Sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania administracyjnego. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu rzeczy. Przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy zatem rozpatrywać w aspekcie hipotetycznej i nie dającej się wykluczyć przed rozpoznaniem skargi przez Sąd sytuacji, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony, lecz dalsza działalność gospodarcza nie udźwignie już obciążeń finansowych.

Wprawdzie uzasadnienie wniosku było bardzo lakoniczne, ograniczające się do wskazania na niebezpieczeństwo dotyczące działalności gospodarczej, a to przede wszystkim wnioskodawcę obciąża obowiązek wykazania okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca spółka w dopiero w zażaleniu na postanowienie Sądu I instancji przedstawiła pogłębioną argumentację, tym niemniej, już we wniosku powołała się na niebezpieczeństwo dotyczące działalności gospodarczej. W zażaleniu wskazała natomiast, że spłaca regularnie kredyty zaciągnięte na prowadzenie działalności gospodarczej (w kwocie około 2 mln zł). W tej sytuacji jednorazowa spłata zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi w wysokości 484.470 zł istotnie, w ocenie Sądu, może powodować znaczne obciążenie, utratę płynności w finansowej.

Należy stwierdzić, że przy wysokości zaciągniętych kredytów i konieczności ich spłaty, realizacja przez skarżącą zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji może spowodować dla niej utratę płynności finansowej, a co za tym idzie trudne do odwrócenia skutki w postaci zaprzestania prowadzenia działalności, co zawsze należy ocenić jako skutek wysoce niepożądany. W powyższej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że spełniona została ustawowa przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W świetle tego, co powiedziano wyżej zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, a wzgląd na ekonomikę postępowania skłonił Naczelny Sąd Administracyjny nie tylko do uchylenia zaskarżonego postanowienia lecz także do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.

Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 185 § 1 oraz art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.