Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 713/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 195 § 2, art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Karczowski po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 713/15 w sprawie ze skargi R. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia postanawia: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2015 r. sygn. akt V SA/WA 713/15 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia R. sp. z o.o. w W. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 19 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. z 2012 r., poz. 270] – dalej jako "p.p.s.a." orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia 3 kwietnia 2015 r. strona skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie podnosząc, iż z okoliczności sprawy jasno wynika, że kapitał własny Spółki nie pokryje nałożonych kar a co za tym idzie doprowadzi do upadłości spółki. Skarżąca zauważyła, że sama tylko utrata płynności finansowej w istocie skutkuje niemożnością prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie grozi jej upadłością.

Skarżąca wskazała, że Spółka R. w 2014 r. (od dnia 01.01.2014 r. do dnia 31.12.2014 r.) poniosła stratę w wysokości [...] zł.

Na dzień 31.12.2013 r. przychód ze sprzedaży wyniósł [...] zł, koszty działalności gospodarczej [...] zł. Łączna strata ze sprzedaży wyniosła [...]zł. Łączna strata z działalności operacyjnej wyniosła [...] zł, a łączna strata z działalności gospodarczej [...] zł. Aktywa wynosiły [...] zł, a pasywa [...] zł.

Na dzień 31.12.2014 r. przychód ze sprzedaży wyniósł [...] zł, koszty działalności gospodarczej [...] zł. Łączna strata ze sprzedaży wyniosła [...] zł. Łączna strata z działalności operacyjnej wyniosła [...] zł, a łączna strata z działalności gospodarczej [...] zł. Aktywa wynosiły [...] zł, a pasywa [...] zł.

Skarżąca stwierdziła, że kara pieniężna w wysokości [...] zł doprowadzi do utraty płynności finansowej a w konsekwencji do upadłości.

Do zażalenia skarżąca dołączyła dokumenty potwierdzające jej sytuację finansową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

Sąd uznał, że wniesione przez skarżącą zażalenie na postanowienie z dnia 19 marca 2015r. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest oczywiście uzasadnione.

W konsekwencji powyższego, działając na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. Sąd postanowił uchylić zaskarżone postanowienie w całości.

Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności unormowana w art. 61 § 2 i § 3 p.p.s.a. ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W wyniku złożonego przez skarżącą zażalenia oraz po analizie dołączonych do nią dokumentów Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.

Analiza powołanych w zażaleniu okoliczności daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej. Spółka uprawdopodobniła bowiem w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Wykonanie zaskarżonej decyzji zagrażające zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy ppsa. (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 136/04, dostępne w CBOSA).

W tym stanie sprawy, działając na podstawie art. 195 § 2 oraz art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.