Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 852/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: 86 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odmówić skarżącemu S. S. przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

S. S. (zwany dalej: "skarżącym"), działając przez pełnomocnika profesjonalnego, wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.

Wraz z przedmiotową skargą strona złożyła również wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego wskazał, że przyczyną uchybienia terminowi do wniesienia skargi był fakt, że pełnomocnik strony nie wiedział o zakończeniu postępowania administracyjnego przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego i o treści decyzji wydanej w sprawie, ponieważ odpis decyzji z dnia [...] kwietnia 2014 r. nie został pełnomocnikowi doręczony. Pełnomocnik wskazał, że informacja o zmianie adresu została przez pełnomocnika przesłana w dniu 17 stycznia 2014 r. na adres [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...]. Organ ten przesłał pismo o zmianie adresu pełnomocnika do Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego, zaś pismo to wpłynęło do organu odwoławczego w dniu 2 maja 2014 r. tj. przed nadaniem zaskarżonej decyzji w Urzędzie Pocztowym, co z relacji pełnomocnika skarżącego nastąpiło w dniu 3 maja 2014 r. Ponadto pełnomocnik skarżącego podał, że strona o zaskarżonej decyzji dowiedziała się dopiero w dniu 2 marca 2016 r., kiedy pełnomocnik substytucyjny zapoznał się z aktami sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Z treści wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wynika, iż jako przyczynę uchybienia terminu wskazał on wadliwość doręczenia zaskarżonej decyzji. Jednakże zgodnie z utrwalonym już poglądem wyrażonym w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GZ 198/11, 24 marca 2011 r., sygn. akt I GZ 51/11, 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 675/11, 30 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 963/11 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl), nieprawidłowość doręczenia nie jest przesłanką przywrócenia terminu, gdyż przy założeniu, że strona ma w tym zakresie rację i doręczenie nie było prawidłowe, to termin do wniesienia skargi na zaskarżoną decyzję z dnia 30 kwietnia 2014 r. liczony od dnia jej doręczenia, w ogóle nie rozpoczął biegu, a tym samym nie doszło do uchybienia terminu i bezprzedmiotowe jest żądanie jego przywrócenia.

Z powyższych względów, Sąd uznając przedmiotowy wniosek za niezasadny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.