Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SAB/Wa 39/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6170 Adwokaci i aplikanci adwokaccy
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 oraz art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 4 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. M. S. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie nierozpoznania wniosku o sporządzenie i wydanie odpisów z akt sprawy postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2012 r. M. M. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie nierozpoznania wniosku o sporządzenie

i wydanie odpisów z akt sprawy.

W uzasadnieniu wniosku podał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z alimentów otrzymywanych od matki (ok. [...] – [...] zł) pokrywających minimum egzystencji. Wyjaśnił, że z uwagi na trudną sytuację rodzinną i materialną nie miał realnej możliwości specjalistycznej terapii choroby, na którą cierpi [...] (zespół [...]), co bardzo poważnie utrudniało,

a okresowo uniemożliwiało podjęcie zatrudnienia.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub

w jego toku.

Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy

w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub

w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Przedmiotowy wniosek dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje - gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2).

Celem występującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Zawarte w art. 246 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza zaś, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek wykazania, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy.

Mając na uwadze wyjaśnienia skarżącego uznać należy, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zauważyć należy, że jest to kolejna sprawa skarżącego zawisła przed tutejszym Sądem, w której ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Z uzasadnienia wniosku nie wynika, aby jego sytuacja materialna i rodzinna uległa zmianie. Jedynym źródłem utrzymania są alimenty jakie otrzymuje od matki, zaś możliwości zarobkowe skarżący ma ograniczone z uwagi na stan zdrowia. Poza tym według złożonego oświadczenia nie posiada żadnego majątku z wyjątkiem drobnych przedmiotów osobistego użytku.

Wobec powyższego uznano, że nie jest on w stanie wygospodarować środków niezbędnych do pokrycia kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych też względów oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.