Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1503/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art, 227 pkt 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 159/19 o odrzuceniu skargi A. M. na pismo Marszałka Województwa Podkarpackiego z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 20 lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Rzeszowie odrzucił skargę A. M. na pismo Marszałka Województwa Podkarpackiego.

W uzasadnieniu wskazał, że 13 lipca 2018 r. A. M., działając na podstawie art. 227 k.p.a. zwróciła się do Wojewody Podkarpackiego ze skargą na działania przedstawicieli Zarządu Województwa Podkarpackiego i pracowników Podkarpackiego Urzędu Marszałkowskiego w Rzeszowie. Pismem z 11 września 2018 r. Podkarpacki Urząd Wojewódzki przekazał ww. skargę do załatwienia według właściwości Sejmikowi Województwa Podkarpackiego.

Uchwałą z [...] października 2018 r., nr [...], Sejmik Województwa Podkarpackiego uznał skargę za niezasadną.

Pismem z 16 listopada 2018 r. A. M. wezwała Marszałka Województwa Podkarpackiego do usunięcia naruszenia prawa.

Pismem z [...] grudnia 2018 r., będącym przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie, Marszałek wyjaśnił skarżącej, że środek prawny w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa przestał funkcjonować wraz z wejściem w życie art. 9 pkt 2 – 4 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935).

W ocenie Sądu pierwszej instancji skarga A. M. została uruchomiona w trybie art. 227 k.p.a., na który to przepis skarżąca sama się w niej powołała. Nie budzi wątpliwości tego Sądu, że żądanie w postaci usunięcia naruszeń prawa w związku z działaniami zarówno Zarządu Województwa Podkarpackiego, jak i pracowników Podkarpackiego Urzędu Marszałkowskiego, sformułowane w piśmie złożonym 13 lipca 2018 r. i 16 listopada 2018 r. wyczerpało dyspozycję powołanego przepisu i uruchomiło tryb skargowy z Działu VIII k.p.a. Sąd ten wskazał, że czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII k.p.a. (art. 221 – 256 k.p.a.), odnoszące się do skarg i wniosków, nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a. i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego.

W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), "p.p.s.a.", skargę odrzucił.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła A. M. reprezentowana przez radcę prawnego, zaskarżając je w całości. Wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez rozpoznanie skargi, ewentualnie o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:

1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 227 k.p.a. poprzez niesłuszne uznanie, iż sprawa, wobec której skarżąca wniosła skargę, nie podlega kognicji sądu administracyjnego, podczas gdy w rzeczywistości skarga winna zostać uwzględniona;

2. naruszenie art. 45 Konstytucji RP, poprzez ograniczenie prawa do sądu, prawa do dwuinstancyjnego postępowania;

3. naruszenie art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, poprzez ograniczenie prawa do sądu, prawa do dwuinstancyjnego postępowania.

W uzasadnieniu skarżąca w znacznej części powieliła uzasadnienie skargi.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Marszałek Województwa Podkarpackiego wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę tylko okoliczności uzasadniające nieważność postępowania, które to okoliczności w sprawie nie zachodziły. Tak więc postępowanie kasacyjne w niniejszej sprawie sprowadzało się wyłącznie do badania zasadności podstaw kasacyjnych przytoczonych w skardze kasacyjnej.

Zarzuty skargi kasacyjnej są nieuzasadnione, bowiem zaskarżone orzeczenie, odpowiada prawu.

Za nietrafny uznać należało podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 227 k.p.a. poprzez uznanie, że sprawa, wobec której skarżąca wniosła skargę, nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Przepis ten został zamieszczony w rozdziale 2 zatytułowanym "Skargi", działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, noszącego tytuł "Skargi i wnioski". Zgodnie z owym przepisem prawa, przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

Zauważyć należy, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest pismo Marszałka Województwa Podkarpackiego z [...] grudnia 2018 r. będące odpowiedzią tego organu na pismo skarżącej z 16 listopada 2018 r. zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszeń prawa...". W odpowiedzi tej Marszałek poinformował pełnomocnika skarżącej, że środek prawny w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa już nie funkcjonuje. Dodał również, że argumenty poruszane w tymże wezwaniu były już przedmiotem analizy i obrad Sejmiku Województwa Podkarpackiego 29 października 2018 r.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że przedmiotowe pismo ma jedynie informacyjny charakter. Pismo Marszałka Województwa Podkarpackiego z [...] grudnia 2018 r. nie jest więc ani aktem, ani czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 i 2 p.p.s.a., albowiem nie kształtuje praw ani obowiązków skarżącej, nie stanowi władczego i jednostronnego rozstrzygnięcia o jej prawach i obowiązkach. Jak już wyżej wskazano, posiada ono jedynie informacyjny charakter i nie zawiera rozstrzygnięcia w przedmiocie skargi skarżącej z 13 lipca 2018 r. Kwestia ww. skargi została zaś rozstrzygnięta przez Sejmik Województwa Podkarpackiego uchwałą z [...] października 2018 r., która nie ma związku ze sprawą przedmiotowego pisma, w tym sensie, że będące przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie pismo organu nie rozstrzyga merytorycznie skargi skarżącej z 13 lipca 2018 r., a zatem nie stanowi ono w tym znaczeniu kontynuacji postępowania wywołanego pismem skarżącej (skargą) z 13 lipca 2018 r. Podstawą podjęcia ww. pisma organu z dnia [...] grudnia 2018 r. nie był art. 227 k.p.a.

W związku z powyższym za niezasadny należało uznać pierwszy z zarzutów skargi kasacyjnej, bowiem art. 227 k.p.a. nie miał w sprawie przedmiotowego pisma zastosowania. Poza zakresem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie pozostaje zaś kwestia dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na uchwałę z dnia [...] października 2018 r., nr [...], Sejmiku Województwa Podkarpackiego, która jest przedmiotem rozstrzygnięcia w odrębnej sprawie.

Odnośnie zaś pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej, stwierdzić należy, że one również nie zasługiwały na uwzględnienie. Podkreślić bowiem należy, że prawidłowe zastosowanie przez Sąd pierwszej instancji przepisów ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie może być jednoznaczne z naruszeniem norm Konstytucji, gwarantujących obywatelowi swobodny dostęp do niezawisłego i bezstronnego sądu. Podnosząc zarzut naruszenia art. 45 Konstytucji RP skarżąca kasacyjnie nie sprecyzował na czym naruszenia to miałoby polegać. Powyższe odnieść należy także do zarzutu naruszenia art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Zauważyć należy, że aby skutecznie podnosić tego typu zarzuty, należałoby wykazać, że stosowne przepisy p.p.s.a. w danym zakresie są niezgodne z ww. aktami prawnymi. W skardze kasacyjnej zarzutów takich nie przedstawiono.

Zasadnie więc Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę A. M. na pismo Marszałka Województwa Podkarpackiego z [...] grudnia 2018 r., bowiem przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Częściowo nietrafne uzasadnienie rozstrzygnięcia tego Sądu nie miało w takiej sytuacji wpływu na wynik sprawy.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak sentencji.