Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 35/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-03-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odmówiono przywrócenia terminu do dokonania innej czynności
Powołane przepisy: article: art. 86,  art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak, , po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego J.K. – radcy prawnego S.R. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zezwalającej na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów oraz transportu postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 grudnia 2007 r. została wniesiona skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. stwierdzającą nieważność decyzji wydanej z upoważnienia Starosty Powiatu W. przez Dyrektora Wydziału Środowiska Starostwa Powiatowego we W. z dnia [...]". W piśmie tym podano, iż skarżącym jest J.K., reprezentowany przez radcę prawnego W.K. oraz radcę prawnego S.R. z Kancelarii A we W. Skarga została podpisana przez radcę prawnego S R, powołującą się na "udzielone pełnomocnictwo – w aktach sprawy".

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 stycznia 2008 r., sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. wezwał radcę prawnego S.R. do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania braków formalnych skargi poprzez złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz oświadczenia, czy w skardze podano błędnie numer zaskarżonego aktu – zamiast decyzji [...] podano [...]. Powyższe pismo wpłynęło do Kancelarii A. we W. (to jest na adres podany w skardze) w dniu 31 stycznia 2008 r.

W dniu 18 lutego 2008 r. listem poleconym radca prawny S.R. przesłała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, do którego dołączyła opłacone pełnomocnictwo udzielone jej w dniu 15 października 2007 r. przez J.K. do działania w jego imieniu m.in. przed sądami administracyjnymi oraz zaświadczenie lekarskie z dnia 14 lutego 2008 r., wydane "dla przedszkola", dotyczące konieczności "sprawowania osobistej opieki w dn.31.01.-14.02.2008" nad M.R.

We wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi radca prawna S. R. podała, iż uzupełnienie braków formalnych nie nastąpiło w ustawowo przewidzianym terminie z powodu choroby dziecka pełnomocnika skarżącego i konieczności sprawowania nad nim osobistej opieki w okresie od 31 stycznia 2008 r. do 14 lutego 2008 r. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że "dziecko ze względu na wrodzone wady (Rubinstein Taybi Syndrom) wymaga szczególnej opieki i sprawowania osobistej pieczy matki w czasie choroby, co całkowicie uniemożliwia w tym czasie udział w życiu zawodowym. Ponadto wezwanie do uzupełnienia braków wpłynęło w dniu, w którym pełnomocnik przebywał już na zwolnieniu z powodu opieki nad dzieckiem". Oświadczono, że "pełnomocnik skarżącego nie prowadzi stałej współpracy z Kancelarią A Z tego względu jest jedyną osobą mającą dostęp do akt sprawy oraz znającą niniejszą sprawę. Nikt z radców prawnych z Kancelarii A nie był w stanie w zastępstwie wykonać zarządzenia Sądu".

W omawianym wniosku zawarto ponadto oświadczenie, że "omyłkowo błędnie podano w skardze numer zaskarżonego aktu – zaskarżona została decyzja [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony.

Z unormowania tego zatem w sposób jednoznaczny wynika, że do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

- uprawdopodobnienie przez zainteresowanego braku winy,

- wniesienie przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu,

- dochowanie nieprzywracalnego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu – w ciągu 7 dni od ustania przyczyn uchybienia terminu

- dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin.

Oceny braku winy w uchybieniu terminu w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym dokonuje ten Sąd.

Powołane przepisy prawa nie wprowadziły w rozważanym zakresie żadnych ograniczeń. Zgodnie z utrwalonymi już w tym względzie poglądami doktryny i praktyki sądowej, jako kryterium przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.

Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo (zob. wyrok NSA z dnia 22 maja 1997 r. sygn. akt I SA/Sz 630/96).

O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tyko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (postanowienie NSA z dnia 18.08.2002 r., sygn. akt III SA 1716/99).

W rozpatrywanej sprawie pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. wzywające radcę prawnego S. R. do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego wezwania braków formalnych skargi wpłynęło do Kancelarii A.. we W. w dniu 31 stycznia 2008 r., a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 7 lutego 2008 r.

Uzupełniając braki formalne skargi w dniu 18 lutego 2008 r. radca prawny S. R. złożyła jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Jako powód uchybienia terminu podała chorobę swojego dziecka i związaną z tym konieczność sprawowania nad nim osobistej opieki w okresie od 31 stycznia 2008 r. do 14 lutego 2008 r. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że "dziecko ze względu na wrodzone wady (Rubinstein Taybi Syndrom) wymaga szczególnej opieki i sprawowania osobistej pieczy matki w czasie choroby, co całkowicie uniemożliwia w tym czasie udział w życiu zawodowym. Ponadto wezwanie do uzupełnienia braków wpłynęło w dniu, w którym pełnomocnik przebywał już na zwolnieniu z powodu opieki nad dzieckiem". Oświadczono, że "pełnomocnik skarżącego nie prowadzi stałej współpracy z A. Z tego względu jest jedyną osobą mającą dostęp do akt sprawy oraz znającą niniejszą sprawę. Nikt z radców prawnych z Kancelarii A. nie był w stanie w zastępstwie wykonać zarządzenia Sądu". Do wniosku o przywrócenie terminu dołączono zaświadczenie lekarskie z dnia 14 lutego 2008 r., wydane "dla przedszkola", dotyczące konieczności "sprawowania osobistej opieki w dn.31.01.-14.02.2008" nad M. R.

Mając na względzie powyższe stwierdzić trzeba, że radca prawny S. R. złożyła wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania podawanej przez nią przyczyny uchybienia terminu, dopełniając jednocześnie czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin. Rozważyć zatem należy, czy podawane przez nią przyczyny uprawdopodobniają brak jej winy w uchybieniu terminu.

Analizując powyższą kwestię zauważyć wypada, że w treści skargi podano, iż skarżącym jest J. K. , reprezentowany przez radcę prawnego W.K. oraz radcę prawnego S. R. z Kancelarii A. we W. . Skarga została podpisana przez radcę prawnego S. R. , powołującą się na "udzielone pełnomocnictwo – w aktach sprawy". W aktach administracyjnych znajdują się pełnomocnictwo z dnia 13 kwietnia 2007 r., udzielone przez J.K. radcy prawnemu W.K. do prowadzenia sprawy "dot. decyzji środowiskowej w postępowaniu administracyjnym" oraz pełnomocnictwo substytucyjne z dnia 2 lipca 2007 r., udzielone przez radcę prawnego W. K. radcy prawnemu S. R. . W żadnym z tych pełnomocnictw nie upoważniono wyżej wymienionych radców prawnych do reprezentowania J.K. do działania w jego imieniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, przy czym radca prawny W.K. nie mógł udzielić pełnomocnictwa substytucyjnego radcy prawnemu S. R. w zakresie szerszym od posiadanego przez siebie upoważnienia do reprezentowania J. K.. W tej sytuacji konieczne było przedstawienie przez osobę wnoszącą w imieniu J.K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. upoważnienia do dokonania tej czynności. Niemniej jednak udzielenie przez J.K. w toku postępowania administracyjnego upoważnienia radcy prawnemu W.K. do prowadzenia przedmiotowej sprawy oraz następne udzielenie przez tego radcę prawnego pełnomocnictwa substytucyjnego radcy prawnemu S. R., a także fakt, iż w skardze podano, że skarżącym jest J. K., reprezentowany przez radcę prawnego W.K. oraz radcę prawnego S.R.z Kancelarii A. we W., nie pozwalają na uznanie za uprawdopodobnione przez radcę prawnego S.R. twierdzenia, że "pełnomocnik skarżącego nie prowadzi stałej współpracy z Kancelarią A. i z tego względu jest "jedyną osobą mającą dostęp do akt sprawy oraz znającą niniejszą sprawę", a także, iż "nikt z radców prawnych z Kancelarii A nie był w stanie w zastępstwie wykonać zarządzenia Sądu". Przeciwnie, z powyższego wynika, że skoro w toku postępowania administracyjnego radca prawny W.K. był pełnomocnikiem J. K., to niewątpliwie znał sprawę, tym bardziej, że został wymieniony w skardze i to nawet przed radcą prawnym S.R.. Nie było więc przeszkód, aby w czasie jej nieobecności zastąpił ją, zwłaszcza, że w toku postępowania administracyjnego sam udzielał jej pełnomocnictwa substytucyjnego.

Wątpliwości też budzi prawidłowość udokumentowania przez radcę prawnego S.R. faktu choroby jej syna, mającej uniemożliwić uzupełnienie braków formalnych skargi w ustawowym terminie. Przedłożone bowiem przez nią zaświadczenie lekarskie z dnia 14 lutego 2008 r., wydane zostało "dla przedszkola" (taki wskazano cel wydania zaświadczenia), a w miejscu rozpoznania wpisano "konieczność sprawowania osobistej opieki w dn. 31.01.-14.02.2008" nad M. R. Powyższe zaświadczenie zatem uznać należy raczej za usprawiedliwienie nieobecności M. R. w przedszkolu niż za zwolnienie S. R. z pracy z powodu opieki nad dzieckiem. Z treści tego zaświadczenia nie wynika, że "osobista opieka" musi być sprawowana przez matkę dziecka, ani że z tego powodu udzielono jej zwolnienia z pracy. Niemniej jednak, nawet zakładając, że radca prawny S. R. od 31 stycznia 2008 r. do 14 lutego 2008 r. z usprawiedliwionych przyczyn nie mogła osobiście uzupełnić braków formalnych skargi, to jako profesjonalny pełnomocnik powinna była zapewnić w tym czasie możliwość terminowego wykonania związanych z wykonywaną pracą obowiązków.

W tym stanie rzeczy uznać trzeba, iż radca prawny S. R. nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu.

Mając na względzie powyższe oraz treść wskazanych wyżej przepisów art. 86 i art. 87 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.