Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 288/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 124
journal: Dz.U. 2021 poz 1882
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Asesor WSA Michał Sułkowski (spr.), Protokolant ref.staż. Maria Rutkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2022 r. sprawy ze skargi C.G. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania uposażenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Komendant Powiatowy Policji w [...] (dalej "KPP") rozkazem personalnym z [...] listopada 2019 r. nr [...], na podstawie art. 39 ust. 1 i art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (dalej "ustawa o Policji"), zawiesił C. G. w czynnościach służbowych na okres 3 miesięcy od [...] listopada 2019 r. do [...] lutego 2020 r. oraz zawiesił od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia. Następnie rozkazem personalnym z [...] lutego 2020 r. nr [...], na podstawie art. 39 ust. 3 i art. 124 ust. 1 o Policji, przedłużył okres zawieszenia w czynnościach służbowych od 16 lutego 2020 r. do czasu zakończenia postępowania karnego oraz przedłużył okres zawieszenia płatności 50% ostatnio należnego uposażenia do czasu zakończenia postępowania karnego.

W czasie zawieszenia C. G. w czynnościach służbowych KPP rozkazem personalnym z [...] maja 2020 r. nr [...], na podstawie art. 100 ustawy o Policji oraz § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2020 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (dalej "rozporządzenie"), z dniem [...] stycznia 2020 r. ustalił skarżącemu uposażenie w szóstej grupie zaszeregowania z mnożnikiem 2,208 kwoty bazowej dla żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy w wysokości 3.570 zł miesięcznie.

Skarżący w piśmie z 10 września 2021 r. wystąpił do Komendanta Głównego Policji "o wydanie poleceń realizacji prawomocnego rozkazu personalnego" KPP z [...] maja 2020 r. nr [...]. Podniósł, że w związku ze zmianą rozporządzenia KPP wydał powołany wyżej rozkaz personalny, na podstawie którego z dniem [...] stycznia 2020 r. ustalił uposażenie w szóstej grupie zaszeregowania z mnożnikiem 2,208 kwoty bazowej dla żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy w wysokości 3.570 zł miesięcznie. Rozkaz ten został przekazany do realizacji Zespołowi Finansów w [...] Sekcji Wydatków Finansów KWP z siedzibą w [...]. Do dnia złożenia wniosku rozkaz nie został wykonany. C. G. wywiódł, że wykonania prawomocnej decyzji administracyjnej, tj. rozkazu personalnego z [...] maja 2000 r., nie wstrzymała inna decyzja, która stwierdziłaby jej nieważność, a co za tym idzie, podlega on niezwłocznemu wykonaniu.

Wniosek skarżącego został przekazany według właściwości do KPP, który decyzją z [...] listopada 2021 r. nr [...], odmówił C. G. wypłaty wyrównania uposażenia ustalonego na podstawie rozkazu personalnego z [...] maja 2020 r. nr [...].

W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że C. G. na dzień zawieszenia w czynnościach służbowych posiadał następujące składniki uposażania: (1) uposażenie zasadnicze - 6 grupa - mnożnik 2,091 - kwota 3.190 zł; (2) wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat - 26% - kwota 829,40 zł; (3) dodatek służbowy - kwota 550 zł; (4) dodatek za stopień - aspirant sztabowy

– 1330 zł.

KPP stwierdził, że z art. 124 ust. 2 ustawy o Policji jasno wynika, iż po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego, będącego przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych, policjant otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki wprowadzone w okresie zawieszenia, jeżeli nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. Jak wywiódł organ pierwszej instancji, oznacza to, że wypłatę zawieszonej części uposażania i obligatoryjnych podwyżek wprowadzonych w okresie zawieszenia determinuje sposób zakończenia postępowania karnego lub dyscyplinarnego, a nie fakt pozostawania policjanta w tym czasie w służbie. KPP zaznaczył, że zgodnie z informacją uzyskaną [...] listopada 2021 r. z Sądu Rejonowego w [...] sprawa karna o sygn. akt[...] dotycząca C. G. oczekuje na wyznaczenie terminu rozprawy.

Dalej organ pierwszej instancji wywiódł, że skarżący niewątpliwie posiada ustalone uprawnienie do obligatoryjnej podwyżki uposażenia od [...] stycznia 2020 r. Bezsprzeczny jest jednak fakt, że w dniu wprowadzenia tej obligatoryjnej podwyżki C. G. był zawieszony w czynnościach służbowych. W świetle art. 124 ust. 2 ustawy o Policji, otrzymanie przez niego zawieszonej części uposażania oraz obligatoryjnych podwyżek determinuje sposób zakończenia postępowania karnego, będącego przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych. Jak skonstatował KPP, policjant traci przedmiotowe uprawnienie w przypadku, gdy został skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. Ponieważ postępowanie karne, w którym oskarżony jest C. G., nie zakończyło się, nie ma podstaw do wypłaty obligatoryjnej podwyżki uposażenia ustalonej rozkazem personalnym z [...] maja 2020 r. nr[...].

C. G. wniósł odwołanie od decyzji KPP z [...] listopada 2021 r. do Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] (dalej "KWP"). Wywiódł, że rozkaz personalny z [...] maja 2020 r. nr [...] jest ostateczny i powinien podlegać wykonaniu, co wynika z zawartego w nim pouczenia. Stwierdził, że w zaskarżonej decyzji nie wskazano podstawy prawnej, która wstrzymywałaby wykonalność rozkazu personalnego z [...] maja 2020 r. [...] lub też czyniłaby go nieważnym. Uzasadnienie niedopełnienia obowiązku wypłaty podwyżki faktem, że na dzień 1 styczna 2020 r. funkcjonariusz był zawieszony w czynnościach służbowych, skarżący uznał za nieakceptowalne i sprzeczne z prawem. Podniósł, że przepisy dotyczące zawieszenia nie odnoszą się do wszystkich decyzji administracyjnych wydawanych po decyzji dotyczącej zawieszenia oraz nie zabraniają ich wydawania. Ponadto zaznaczył, że rozkaz personalny z [...] maja 2020 r. nr [...] został wydany później niż rozkaz personalny o zawieszeniu go w czynnościach służbowych, zatem jako późniejszy ma pierwszeństwo.

Odnosząc się do zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji argumentacji odwołującej się do art. 124 ust. 2 ustawy o Policji, C. G. stwierdził, że ustawodawca w przepisie tym reguluje sposób postępowania będącego następstwem skutków art. 124 ust. 1 ustawy o Policji. Skarżący zaznaczył, że z przepisu tego wynika, iż w sytuacji zawieszenia od najbliższego terminu płatności zawiesza się 50% ostatniego uposażenia, a nie jak wynika z argumentacji KPP, że policjantowi wypłaca się 50% ostatnio należnego uposażenia. Zdaniem C. G., z interpretacji zastosowanej przez KPP można by wnioskować, że wszelkie zmiany uposażenia związane ze zmianą mnożników i kwot bazowych nie należą się zawieszonym policjantom. Ustawodawca wprowadził jednak inne rozwiązanie, dotyczące zawieszenia 50% wynagrodzenia, a nie wypłaty 50% uposażenia. W ocenie skarżącego, gdyby ustawodawca chciał, by zawieszeni policjanci nie otrzymywali obligatoryjnych podwyżek, stworzyłby przepis prawny dający temu podstawę. Jego zdaniem, czytając literalnie art. 124 ust. 2 ustawy o Policji należy stwierdzić, że ustawodawca mówi o zawieszeniu 50% ostatnio należnego uposażenia, a co za tym idzie wszelkie inne należności powstałe po tym okresie należy wypłacać w całości a nie w części 50%.

C. G. zauważył ponadto, że ustawodawca tworząc przepisy prawne dotyczące policjantów zawieszonych w czynnościach służbowych wskazał przepis, na podstawie którego okres zawieszania nie wlicza się do stażu służby (art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji...) oraz przepisy, na podstawie których okres zawieszenia dolicza się do stażu służby w sytuacji umorzenia postępowania lub uniewinnienia będącego podstawą zawieszenia (art. 16 ust. 2 ustawy a dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji...). Przepisy te jednoznacznie wskazują, że obligatoryjna podwyżka wynikająca ze stażu służby nie wlicza się w sytuacji zawieszenia. W ocenie skarżącego, art. 124 ust. 2 ustawy o Policji dotyczy zatem wyłącznie obligatoryjnej podwyżki wynikającej ze zmiany ilości % za wysługę i nie może być podstawą braku realizacji uprawnień wynikających z rozkazu personalnego nr [...].

KWP decyzją z [...] grudnia 2021 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy decyzję KPP z [...] listopada 2021 r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy opisał dotychczasowy przebieg postępowania, wskazując ponadto, że KPP rozkazem personalnym z [...] kwietnia 2021 r. nr [...] zwolnił C. G. ze służby w Policji w związku z upływem [...] miesięcy zawieszenia w czynnościach służbowych, ponieważ nie ustały przyczyny będące podstawą zawieszenia; z kolei KWP rozkazem personalnym z [...] czerwca 2021 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania funkcjonariusza, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej daty zwolnienia i ustalił datę zwolnienia na [...] czerwca 2021 r.

Organ odwoławczy zaznaczył w uzasadnieniu, że po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego, będącego przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych prawo policjanta do otrzymania zawieszonej części uposażenia oraz obligatoryjnych podwyżek wprowadzonych w okresie zawieszenia, jeżeli nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby, wynika z art. 124 ust. 2 ustawy o Policji. Odwoławszy się do treści tego przepisu, KWP skonstatował, że wypłatę zawieszonej części uposażania i obligatoryjnych podwyżek wprowadzonych w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych determinuje sposób zakończenia postępowania karnego lub dyscyplinarnego, a nie fakt pozostawania policjanta w tym czasie w służbie. Na dzień wydania decyzji, do organu odwoławczego nie wpłynęła żadna decyzja o zmianie statusu C. G., która miałaby wpływ na zmianę stanowiska w kwestii będącej przedmiotem rozstrzygnięcia.

C. G. zaskarżył decyzję KWP z [...] grudnia 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W uzasadnieniu podniósł, że KPP rozkazem personalnym z [...] maja 2020 r. nr [...] ustalił na jego rzecz nowe wyższe uposażenie, a podwyżka ta miała charakter obligatoryjny. Decyzja o podwyżce nie była kwestionowaną i stała się ostateczna. Zgodnie natomiast z K.p.a. i pouczeniem zawartym w rozkazie personalnym nr [...] decyzja ostateczna podlega wykonaniu. Zdaniem skarżącego, pomimo gwarancji ustawowych niewzruszalności i wykonalności decyzji ostatecznych KWP, tworząc przepisy wewnętrzne niemające umocowań prawnych w K.p.a., wstrzymał wykonalność decyzji zawartej w rozkazie personalnym KPP nr [...]. W ocenie C. G., zaniechanie działania w postaci realizacji wypłaty środków finansowych należnych na mocy rozkazu personalnego nr [...] jest oczywistą obrazą art. 8 i art. 130 § 4 K.p.a.

Podobnie, jak w odwołaniu, odnosząc się do zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji argumentacji odwołującej się do art. 124 ust. 2 ustawy o Policji, C. G. stwierdził, że ustawodawca w przepisie tym reguluje sposób postępowania będącego następstwem skutków art. 124 ust. 1 ustawy o Policji, po czym przedstawił zawartą w odwołaniu od decyzji KPP z [...] listopada 2021 r. argumentację mającą świadczyć o błędnej wykładni przez KWP art. 124 ust. 1 i ust. 2 ustawy o Policji.

KWP wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując w odpowiedzi na skargę stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie podlegała uwzględnieniu.

Stan faktyczny sprawy, niesporny w zakresie okoliczności faktycznych istotnych dla jej rozstrzygnięcia, jest następujący.

1. C. G., na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy o Policji (Dz. U. z 2019 r. poz. 161 ze zm. – dalej "ustawa o Policji"), został zawieszony w czynnościach służbowych od dnia [...] listopada 2019 r. z powodu wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego – [...] listopada 2019 r. postawiono mu zarzuty popełnienia m.in. czynów z art. 231 § 2 Kodeksu karnego (dalej "K.k.") w zb. z art. 271 § 3 K.k. w zb. z art. 286 § 1 K.k. w zb. z art. 284 § 2 K.k. w zw. z art. 11 § 2 K.k. (pkt 1 rozkazu personalnego KPP z [...] listopada 2019 r. nr [...]).

2. Zawieszenie w czynnościach służbowych zostało przedłużone, na podstawie art. 39 ust. 3 ustawy o Policji, od [...] lutego 2020 r. do czasu zakończenia postępowania karnego (pkt 1 rozkazu personalnego KPP z [...] lutego 2020 r. nr [...]).

3. W związku z zawieszeniem w czynnościach służbowych, na podstawie art. 124 ust. 1, C. G. zawieszono od najbliższego terminu płatności, 50% ostatnio należnego uposażenia (pkt 3 rozkazu personalnego KPP z [...] listopada 2019 r. nr [...]).

4. Okres zawieszenia płatności 50% ostatnio należnego uposażenia został przedłużony do czasu zakończenia postępowania karnego (pkt 2 rozkazu personalnego KPP z [...] lutego 2020 r. nr [...]).

5. Z dniem [...] stycznia 2020 r., na podstawie art. 100 ustawy o Policji oraz § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 marca 2020 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. poz. 599 – dalej "rozporządzenie z dnia 30 marca 2020 r."), ustalono C. G. uposażanie w szóstej grupie zaszeregowania z mnożnikiem 2,208 kwoty bazowej dla żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy w wysokości 3.570 zł miesięcznie.

6. Postępowanie karne wszczęte przeciwko C. G., w związku z którym zawieszono go w czynnościach służbowych, nie zostało zakończone do czasu wydania zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, należy zauważyć, że zgodnie art. 124 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia. Stosownie natomiast do treści art. 124 ust. 2 ustawy o Policji, prawidłowo powołanego w uzasadnieniach obu wydanych w sprawie decyzji, po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego, będącego przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych, policjant otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki wprowadzone w okresie zawieszenia, jeżeli nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby.

Jak trafnie dostrzegł C. G. w uzasadnieniu skargi oraz odwołania od decyzji KPP z [...] listopada 2021 r., art. 124 ust. 2 ustawy o Policji należy odczytywać z uwzględnieniem poprzedzającego go art. 124 ust. 1 ustawy o Policji. Z przepisów tych, odczytywanych łącznie, wynika natomiast, że w czasie zawieszenia w czynnościach służbowych policjant (1) od najbliższego terminu płatności po zawieszeniu (a) przestaje otrzymywać 50% ostatnio należnego uposażenia, a zatem (b) otrzymuje 50% ostatnio należnego uposażenia; (2) nie otrzymuje obligatoryjnych podwyżek wprowadzonych w okresie zawieszenia; natomiast (3) zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki wprowadzone w okresie zawieszenia otrzymuje po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego; chyba, że (4) został skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby.

KPP rozkazem personalnym z [...] maja 2020 r. – wydanym w okresie zawieszenia C. G. w czynnościach służbowych – wprowadził obligatoryjną podwyżkę jego uposażania. Mocą bowiem § 1 w zw. załącznikiem do rozporządzenia z dnia 30 marca 2020 r. uległ zmianie mnożnik kwoty bazowej określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. z 2015 r. poz. 1236 ze zm. – dalej "rozporządzenie z dnia 6 grudnia 2001 r."). W szóstej grupie zaszeregowania, do której należał C. G., przed zmianą wprowadzoną rozporządzeniem z dnia 30 marca 2020 r. mnożnik ten wynosił 2,091 (Lp. 13), natomiast po tej zmianie wynosi 2,208. W § 2 rozporządzenia z dnia 30 marca 2020 r. przewidziano, że przepisy rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. w zmienionym brzmieniu mają zastosowanie od dnia 1 stycznia 2020 r. Tym samym wprowadzenie od 1 stycznia 2020 r. podwyżki wynikającej z przemnożenia kwoty bazowej określonej w ustawie budżetowej (§ 1 ust. 1 rozporządzenia z 6 grudnia 2001 r.) przez "nowy" mnożnik tej kwoty (2,208 zamiast 2,091) było w przypadku C. G. obligatoryjne i nastąpiło w rozkazie personalnym KPP z [...] maja 2020 r. nr [...].

W związku z powyższym wypełniona została część hipotezy normy prawnej zawartej w art. 124 ust. 2 ustawy o Policji (wprowadzenie obligatoryjnej podwyżki w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych), która po wypełnieniu pozostałej jej części (zakończeniu postępowania karnego, ale nie poprzez skazanie prawomocnym wyrokiem), skutkować będzie obowiązkiem wypłaty podwyżki oraz zawieszonej części uposażenia. Do tego czasu, wypłacenie podwyżki – a właściwie (jak oczekuje skarżący) – 50% uposażenia uwzględniającego tę podwyżkę – jest niedopuszczalne. Jak powyżej wywiedziono sprzeciwia się temu niebudząca wątpliwości treść art. 124 ust. 1 i ust. 2 ustawy o Policji, co niezasadnym czyni zarzuty naruszenia zarówno tych przepisów, jak i art. 8 i art. 130 § 4 K.p.a. Akta sprawy nie dają jakichkolwiek podstaw, by stwierdzić, że organy rozstrzygające w przedmiocie wniosku skarżącego prowadziły postępowanie w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej, stronniczo, bądź nie kierując się zasadą proporcjonalności. Przepis art. 130 § 4 K.p.a., zgodnie z którym decyzja podlega wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia odwołania, jeżeli jest zgodna z żądaniem wszystkich stron lub jeżeli wszystkie strony zrzekły się prawa do wniesienia odwołania, nie skutkuje natomiast wyłączeniem stosowania bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa materialnego, które wykluczają wypłatę obligatoryjnej podwyżki wprowadzonej rozkazem personalnym KPP z [...] maja 2020 r. nr [...].

Reasumując, kontrola zaskarżonej decyzji KWP z [...] grudnia 2021 r. i utrzymanej nią w mocy decyzji KPP z [...] listopada 2021 r. nie dała podstaw do stwierdzenia, że zostały one wydane z naruszeniem przepisów postępowania lub przepisów prawa materialnego. Brak jest podstaw do uznania, że w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji nie wyjaśniono wszystkich kwestii mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy wszczętej wnioskiem C. G. z [...] września 2021 r. Uzasadnienia decyzji odpowiadają prawu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.