Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1150/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 67a par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 134 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 1150/08 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 maja 2009r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna (spr), Sędziowie: WSA Beata Cieloch, WSA Piotr Głowacki, Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2009r., sprawy ze skargi P. R., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 23 czerwca 2008r. Nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za rok 2004 i rok 2005, - s k a r g ę o d d a l a -


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lipca 2008r. pełnomocnik P. R. (nazywanego dalej – skarżącym) wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 czerwca 2008r. utrzymującą w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 2008r. w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwlokę od zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za lata 2004 i 2005 w kwocie 109 267zl.

Z akt postępowania administracyjnego oraz z treści zaskarżonej decyzji wynikało, że skarżący wnioskiem z dnia [...] listopada 2007r. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o rozłożenie na raty zaległości podatkowej wynikającej z decyzji o odpowiedzialności solidarnej byłych wspólników spółki cywilnej "F" za zobowiązania spółki oraz o umorzenie odsetek. Skarżący uzasadnił swój wniosek trudną sytuacją finansową. Wskazał, że jedynymi dochodami jest 1700zł z tytułu umowy o pracę, która kończy się z końcem roku 2008, nie posiada nieruchomości, ani cennych ruchomości. Wyjaśnił przy tym, że zamieszkuje u rodziców, a rozłożenie na raty zaległości, przy jednoczesnym umorzeniu odsetek za zwłokę, pozwoli mu wygospodarować środki na spłatę zadłużenia, przy założeniu, że połowę zaległości będzie spłacać drugi ze wspólników – M. D. W uzupełnieniu wniosku skarżący podał dodatkowo, że uzyskuje premie i wynagrodzenia za nadgodziny w wysokości 250zl netto miesięcznie, rodzice otrzymują emeryturę w łącznej wysokości 3500zł miesięcznie, ponosi koszty dojazdu do pracy w wysokości 80zł miesięcznie, koszty utrzymania w wysokości 300zł (czynsz i opłaty za media przekazywane rodzicom), spłaca kredyty w kwocie 1010zł miesięcznie, nie ma żadnych oszczędności ale posiada działkę rolną w L. o powierzchni 7 ar.

Organ pierwszej instancji odmawiając umorzenia odsetek w łącznej kwocie 109 267zł wskazał na uznaniowy charakter decyzji, co wynikać miało z treści art. 67a§1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137 poz. 926 ze zmianami) i wyjaśnił, jak rozumie "ważny interes podatnika" oraz "interes publiczny". W ocenie organu zaległości podatkowe, a w konsekwencji i odsetki za zwłokę, nawet jeśli powstały w wyniku niesolidności kontrahentów – nie były to okoliczności wyjątkowe i odosobnione w życiu gospodarczym. W konsekwencji umorzenie odsetek za zwłokę spowodowałoby nieuzasadnione uprzywilejowanie skarżącego w porównaniu do pozostałych podatników starających się terminowo wywiązywać z obowiązków płacenia podatków. Dodatkowo, rezygnacja z należnych budżetowi odsetek byłaby, zdaniem organu, sprzeczna z interesem publicznym.

W wniesionym odwołaniu, skarżący zarzucił naruszenie art.122, art.187 §1, art.191 i 210 §4 cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia odsetek za zwłokę. Powtórzył przy tym informacje zawarte we wniosku o swoim stanie majątkowym.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy decyzje organu pierwszej instancji, organ odwoławczy powtórzył dotychczasową argumentację, a nadto dodał, że w jego ocenie materiał dowodowy został zebrany w sposób wyczerpujący z zachowaniem reguł procedury, wskazał przy tym powołując się na treść wyroku NSA z 20 grudnia 2006r. sygn. akt I FSK 296/06, że nie można na organy nakładać nieograniczonego obowiązku poszukiwania faktów potwierdzających stanowisko strony, jeżeli sama w tym zakresie nie wykazuje aktywności.

W wniesionej skardze, domagając się m.in. uchylenia zaskarżonej decyzji, pełnomocnik skarżącego opisawszy dotychczasowy tok postępowania, ponowił argumenty o niedostatecznym wyjaśnieniu stanu faktycznego w celu załatwienia sprawy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnosząc o jej oddalenie argumentował jak dotychczas.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zaskarżone rozstrzygnięcie, jak słusznie zauważały organy, należy do tzw. decyzji uznaniowych. Uznaniowy charakter decyzji oznacza, że organy podatkowe, reprezentując interesy Skarbu Państwa jako wierzyciela z tytułu zobowiązań podatkowych, jedynie mogą, a nie są zobowiązane, umorzyć zaległości podatkowe, w tym również odsetki od zaległości podatkowych.

Powoływany w zaskarżonej decyzji (oraz decyzji organu pierwszej instancji) art.67a§1 pkt 3 cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa stanowi, że organ podatkowy, na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć odsetki za zwłokę. Przepis ten organy podatkowe zinterpretowały, w ocenie Sądu, prawidłowo, jako obowiązek rozważenia interesu publicznego i ważnego interesu podatnika w konkretnej sytuacji skarżącego – obowiązek nie skutkujący jednak powinnością pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia.

Zdaniem Sądu, słusznie organy podatkowe przyjęły, że sytuacja majątkowa skarżącego oraz przyczyny powstania zaległości podatkowych, w tym przyczyny powstania odsetek za zwłokę nie mają charakteru wyjątkowego. Istotnie, jak to zauważały organy podatkowe, prowadzący działalność gospodarczą muszą się liczyć z brakiem płynności wynikającym z niesolidności swoich kontrahentów i koniecznością ponoszenia ryzyka w tym zakresie. Skarżący we wniosku nie wskazał na jakiekolwiek szczególne okoliczności związane z niesolidnością swoich kontrahentów.

Ponadto należałoby podkreślić, że uzasadnienie obu decyzji wydanych w toku postępowania, w sposób wyczerpujący wskazuje jakie przepisy organ zastosował w sprawie i jak je interpretuje w ustalonym na podstawie zebranego materiału dowodowego, stanie faktycznym. Skarżący nie polemizował zresztą z tymi argumentami i nie podnosił zarzutów, z których by wynikało, że organy pominęły w swoich rozważaniach informacje przekazane we wniosku o umorzenie. Zarzuty odwołania i tożsame z nimi zarzuty skargi, w praktyce sprowadzają się jedynie do zacytowania fragmentu z uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 7 czerwca 2006r. sygn. akt I SA/Bk 150/06, przy czym pełnomocnik nie wskazuje chociażby jak w przypadku konkretnej sprawy jego mocodawcy, należałoby zastosować wskazania cytowanych tez wyroku sądu administracyjnego.

W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpatrując skargę, zgodnie z art.134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną nie dopatrzył się naruszenia przez organy zarówno prawa materialnego jak i prawa procesowego. W ocenie Sądu, organy prawidłowo zinterpretowały charakter (uznaniowy) decyzji w przedmiocie umorzenia odsetek za zwłokę, prawidłowo też rozumowały i argumentowały wskazując na interes publiczny w braku odstąpienia od zasady powszechności opodatkowania w sytuacji, gdy zebrany materiał nie pozwalał na uznanie okoliczności powstania zaległości podatkowych za wyjątkowe.

Przeprowadzone postępowanie zapewniło skarżącemu czynny udział w sprawie, umożliwiając pełnomocnikowi na każdym z etapów zapoznawanie się ze zgromadzonym materiałem, składanie wyjaśnień i wniosków dowodowych.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę oddalił na zasadzie art. 151 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.