Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1161/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art 145 par 1 pkt 1 lit a i c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 7 , 77 oraz art 7a par 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Sędziowie : WSA Jacek Bursa WSA Krystyna Daniel Protokolant : Katarzyna Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2018 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury [...] T. W. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2018 r. znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej M. G. kwotę 997 zł (słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia 24.01.2018 r., na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U.2017.1332 ze zm.) po rozpatrzeniu zgłoszenia z dnia: 10.01.2018 r. złożonego przez M. G. dotyczącego budowy niewymagającej pozwolenia na budowę dla inwestycji pn.: "Budowa przydomowej biologicznej oczyszczalni ścieków o przepustowości dobowej 0,9m3/d; na działce nr [...] w miejscowości C., gmina L." wniósł sprzeciw w sprawie powyższych robót budowlanych ze względu na fakt, że budowa objęta zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W uzasadnieniu organ podał, że inwestor planuje budowę przydomowej biologicznej oczyszczalni ścieków o przepustowości dobowej 0,9m3/d; na działce nr [...] w m. C., gmina L., którą zgłosił w oparciu o przepis art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Działka o numerze ewidencyjnym [...] zlokalizowana jest na obszarze, dla którego obowiązuje Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego (Uchwała Nr 111/22/02 Rady Gminy L. z dnia 19 grudnia 2002r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działki nr [...] we wsi C.). Zgodnie z załącznikiem graficznym do w/w uchwały działka objęta przedmiotowym zgłoszeniem położona jest w terenie MN1 -tereny zabudowy jednorodzinnej. Odwołując się do definicji urządzeń budowalnych zawartej w art.3 pkt. 9) w/w uchwały organ wskazał, że projektowaną oczyszczalnię ścieków można zaliczyć jako urządzenie instalacyjne służące do oczyszczalnia ścieków. W myśl § 6 w granicach całego terenu objętego planem dopuszcza się lokalizowanie nie wyznaczonych na rysunku planu urządzeń i sieci infrastruktury technicznej, niezbędnych dla obsługi terenu. W tym zakresie planowane zamierzenie budowlane jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy L.. Jednakże zapisy § 20 w/w uchwały dotyczące zasad odprowadzania i oczyszczania ścieków w sposób konkretny i jednoznaczny określają, że jedynym odbiornikiem ścieków sanitarnych może być zbiorowa kanalizacja sanitarna, brak jest możliwości odprowadzenia ścieków do zbiornika lub przydomowej oczyszczalni ścieków.

Organ zaznaczył, że z przedłożonej mapy wynika, że w bezpośrednim sąsiedztwie działki inwestycyjnej istnieje kanalizacja sanitarna ozn. "ks200". Równocześnie załączono pismo Urzędu Gminy L. z dnia 13.11.2012 r. znak; [...] z którego wynika m.in., iż: " Wójt Gminy L. informuje, że nie zapewnia dostawy wody i odprowadzenia ścieków dla projektowanego budynku domu jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr ew. [...] w C. z uwagi na brak uzbrojenia terenu w sieć wodno-kanalizacyjną". Powyższe informacje są niespójne.

Ponadto organ wskazał również inne braki w złożonym wniosku tj. informację uzupełniającą na złożono na nieprawidłowym formularzu, załączone do wniosku oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na zamierzony cel budowlany zostało złożone na niewłaściwym druku, nie podano tytułu, z którego wynika prawo do dysponowania nieruchomością, nie dostarczono zaświadczenia z Urzędu Gminy potwierdzającego, że działka na której planowana jest inwestycja nie znajduje się w aglomeracji, o której mowa w art. 43 ustawy Prawo wodne, nie dostarczono opinii geologicznej wykazującą w sposób jednoznaczny spełnienie wymagań zawartych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 18.11.2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, tj. jednoznacznie określającą poziom wód gruntowych oraz określającą możliwość wykorzystania gruntu pod kątem jego przepuszczalności dla realizacji planowanej oczyszczalni ścieków. Jednakże w/w braki nie miałyby wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie, w związku z czym organ zrezygnował z wezwania inwestora do uzupełnienia zgłoszenia w tym zakresie.

M. G. wniosła odwołanie od ww. decyzji, wskazując, że przedkłada dodatkowe dokumenty w postaci: informacji Wójta Gminy L., że możliwa jest lokalizacja na terenie objętym planem w tym na działce nr [...] przydomowej oczyszczalni ścieków wraz z załączoną kopią pisma Wójta Gminy L. skierowanego do Starosty [...] wyjaśniającego wątpliwości wraz z interpretacją zapisów planu przez projektanta planu oraz informację Wójta Gminy L., że działka o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości C. znajduje się poza wyznaczoną aglomeracją L.-P..

Ponadto skarżąca poinformowała, że dla działki o numerze ewidencyjnym [...] zlokalizowanej obok działki [...] Starosta [...] nie wniósł sprzeciwu dla planowanej budowy przydomowej oczyszczalni ścieków.

Wojewoda decyzją z dnia 28.06.2018 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U.2017.1257 ze zm.), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że działka nr [...] we wsi C. znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem MN 1 -tereny zabudowy jednorodzinnej. Powołując się na brzmienie § 6 i § 20 organ stwierdził, że jednoznacznie określono sposób odprowadzania ścieków sanitarnych do zbiorowej kanalizacji sanitarnej.

Dalej organ odwoławczy wskazał, że odwołująca przedłożyła pismo z Urzędu Gminy L. z informacją, że działka nr [...] we wsi C. znajduje się poza wyznaczona aglomeracją L. -P. oraz pismo z dnia 06.06.2016 r., w którym napisano, że cyt. "W nowoopracowywanych planach zagospodarowania przestrzennego zapis umożliwiający realizację indywidualnych studni i zbiorników/oczyszczalni do czasu budowy sieci został uwzględniony. Zmieniając plany zagospodarowania Gmina L. sukcesywnie będzie wprowadzać do projektów podobne zapisy, aby uniknąć w przyszłości wątpliwości, co do zapisów planu." Organ odwoławczy wskazał, że do akt sprawy nie załączono żadnych dokumentów, które wskazywałyby o podjęciu, od 2016 r, przez Gminę L. działań zmierzających do zmiany mpzp zatwierdzonego uchwałą nr 111/22/02 Rady Gminy L. z dnia 19.12.2002 r. Gmina L. deklaruje podjęcie działań zmierzających do zmiany mpzp jednak dopóki to nie nastąpi do dnia zmiany mpzp dla obszaru objętego planowaną inwestycją, plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą nr 111/22/02 Rady Gminy L. z dnia 19.12.2002 r. stanowi podstawę planowania przestrzennego, określa przeznaczenie warunki zagospodarowania i zabudowy terenu w gminie.

Do zgłoszenia robót budowlanych dołączono opracowanie pn.: Opinia warunków gruntowo-wodnych w miejscu rozsączania oczyszczonych ścieków z oczyszczalni przydomowej, C. dz. nr [...], zawierające test perkolacyjny, świadectwo kwalifikacji zawodowej mgr inż. T. N.. Opinia geotechniczna powinna być sporządzona na podstawie badań i zawierać lokalizację terenu badań określonych na mapie terenu, na której zlokalizowano inwestycję z zaznaczeniem otworów badawczych wykonanych w miejscu planowanego usytuowanie rozsączania oczyszczonych ścieków z oczyszczalni do gruntu. W treści opinii napisano, że grunt występujący w podłożu projektowanej inwestycji nadaje się do celów rozsączania wody po ściekowej. Poziom występowania wód gruntowych pozwala na jego wykonanie. Powyższa opinia nie została jednak opatrzoną pieczątką ani podpisem sporządzającego mgr inż. T. N., nie zawiera mapy z oznaczeniem miejsca przeprowadzenia badań geologicznych, jak również nie wykazuje, że miejsce wprowadzania ścieków do ziemi jest oddzielone warstwą gruntu o miąższości, co najmniej 1,5 m od najwyższego użytkowego poziomu wodonośnego wód podziemnych zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 18.11.2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz.U.2014.1800) zawartymi w § 13 ust. 5. Zdaniem organu odwoławczego, w sporządzonej opinii nie wykazano spełnienia warunków zawartych w ww. rozporządzeniu Ministra Środowiska, jak również nie można przyjąć, że została sporządzona przez wskazaną osobę posiadająca kwalifikacje zawodowe poprzez brak pieczątki i podpisu sporządzającego mgr inż. T. N..

W przypadku inwestycji, której realizacja wymaga wyprzedzającego zgłoszenia do organu administracji architektoniczno-budowlanej, inwestor, zgodnie z art. 30 ust. 2 Prawo budowlane, w zgłoszeniu powinien określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami, co w rozpatrywanej sprawie nie zostało spełnione.

Odnośnie do oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (złożonego do zgłoszenia na niewłaściwym druku), organ II instancji wyjaśnił, że w oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy wskazać dokumenty potwierdzające prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, którymi są m.in.: odpis z księgi wieczystej, umowa kupna nieruchomości, oświadczenie właściciela nieruchomości o wyrażeniu zgody na zabudowę jego działki przez inwestora. Budowa obiektu budowlanego na nieruchomości objętej współwłasnością (jak w rozpatrywanej sprawie) wykracza poza zarząd rzeczą wspólną i wymaga zgody wszystkich współwłaścicieli. Brak takiej zgody jest równoznaczny z brakiem prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Organ odwoławczy konkludował, że budowa przydomowej biologicznej oczyszczalni ścieków o przepustowości dobowej 0,9 m3/dobę, na działce nr [...], w miejscowości C. , gmina L. nie może być realizowana na podstawie zgłoszenia, gdyż narusza ustalenia zawarte w mpzp wprowadzonym uchwałą Rady Gminy L. nr [...].

M. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody, domagając się jej uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1) naruszenie prawa materialnego, a to:

a. § 6 oraz § 20 Uchwały Nr III/22/02Rady Gminy L. z dnia 19.12.2002 r. poprzez dokonanie niewłaściwej wykładni ww. przepisów poprzez przyjęcie, że skarżąca nie jest uprawniona do zrealizowania przydomowej oczyszczalni ścieków, w szczególności poprzez pominięcie wykładni autentycznej dokonywanej przez organ, od którego pochodzi przedmiotowy akt prawny;

b. art. 30 ust. 6 pkt 2) Prawa budowlanego, poprzez przyjęcie, że zgłoszenie sprzeciwu co do wykonywania przez skarżącą robót objętych zgłoszeniem jest uzasadnione z powodu naruszania przez przedmiotowe roboty miejscowego planu zagospodarowania;

2) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, a to:

a. art. 7 K.p.a. w z art. 77 K.p.a. a to poprzez brak podjęcia przez organ II stopnia działań zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, z którego wynika dotychczasowy sposób dokonywania wykładni spornych postanowień prawa miejscowego, a także dotychczasowy brak zgłaszania sprzeciwu przez organ I stopnia co do realizowania na spornym terenie przydomowych oczyszczalni ścieków;

b. art. 7a § 1 K.p.a. a to poprzez brak rozstrzygnięcia na korzyść strony

ewentualnych wątpliwości co do sposobu rozumienia § 6 uchwały oraz § 20 uchwały, poprzez przyjęcie, że w sytuacji w której nie jest możliwe zrealizowanie kanalizacji zbiorowej ze względów technicznych lub finansowych dopuszczalne jest odprowadzenie ścieków z wykorzystaniem przydomowej oczyszczalni ścieków;

c. art. 7b K.p.a., a to poprzez brak współdziałania z organami administracji

publicznej w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, w szczególności poprzez zaniechanie wyjaśnienia dotychczasowego sposobu wykładni przepisów prawa miejscowego, dotychczasowej praktyki stosowania przepisów prawa miejscowego, a także prowadzenia aktualnie procedury zmiany miejscowego planu zagospodarowania;

d. art. 10 K.p.a. a to poprzez brak zawiadomienia przez organ II stopnia

skarżącej o zakończeniu prowadzenia postępowania dowodowego, a także brak umożliwienia zapoznania się skarżącej ze stanem postępowania administracyjnego przed wydaniem zaskarżonej decyzji, co uniemożliwiło skarżącej wzięcie czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym;

e. art. 64 § 2 K.p.a., a to poprzez brak wezwania skarżącej do uzupełnienia innych ewentualnych braków zgłoszenia.

W uzasadnieniu opisane wyżej zarzuty zostały rozwinięte. W szczególności wskazano, że wbrew twierdzeniom ww. organów administracji, z treści miejscowego planu zagospodarowania nie wynika, aby w każdym przypadku było konieczne odprowadzanie ścieków poprzez realizację zbiorowej kanalizacji sanitarnej. Wyprowadzenie takiego wniosku z § 20 pkt 1) uchwały jest możliwe wyłącznie w przypadku pominięcia przez organ II stopnia postanowień § 6 uchwały. Nie powinno budzić przy tym wątpliwości, że realizacja zbiorowej kanalizacji sanitarnej jest możliwa tylko w miejscach, w których jest to technicznie możliwe. Organ II stopnia pominął całkowicie, że z dokumentacji przedłożonej przez skarżącą jednoznacznie wynikało, że gmina nie zapewnia możliwości dostawy wody i odbioru ścieków do spornej nieruchomości, a dodatkowo gmina nie posiada środków finansowych na zrealizowanie takiej inwestycji. Okoliczność ta wynika m.in. z pisma Urzędu Gminy L. z dnia 13.11.2012 r. zalegającego w aktach sprawy. Organ pominął w całości wykładnię autentyczną dokonywaną od wielu lat przez organ stanowiący normę prawa miejscowego, która to wykładnia opiera się nie tylko na dotychczasowej wieloletniej praktyce stosowania tego prawa, lecz także na wyjaśnieniach autora miejscowego planu zagospodarowania. Organ II stopnia zaniechał także ustalenia, czy w rzeczywistości doszło do podjęcia prac nad zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W ocenie skarżącej, organ II instancji powinien był zwrócić się zarówno do Rady Gminy L. oraz Wójta Gminy L. z wnioskiem o udzielenie dodatkowym informacji w sprawie - w szczególności w zakresie dotychczasowej praktyki stosowania prawa, dotychczasowego sposobu dokonywania wykładni prawa miejscowego, jak i do Starosty [...] - w analogicznym zakresie. Bez zgromadzenia w aktach postępowania dokumentów dotyczących ww. okoliczności, ew. przesłuchania w charakterze świadków osób odpowiedzialnych za stosowanie prawa i dokonujących jego wykładni, nie było możliwe pełne i wyczerpujące rozważenie przez organ II stopnia wszystkich okoliczności istotnych do wydania zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa.

Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami, należało uznać, że zachodzą podstawy do jej uchylenia. Zarzuty podniesione w skardze okazały się uzasadnione i skutecznie podważyły prawidłowość wydania zaskarżonej decyzji przez Wojewodę.

Przede wszystkim zaskarżona decyzja opiera się na spłyconej do literalnego brzmienia i w konsekwencji wadliwej wykładni postanowień planu miejscowego. Z treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wynika, aby w każdym przypadku było konieczne odprowadzanie ścieków poprzez realizację zbiorowej kanalizacji sanitarnej. Wyprowadzenie takiego wniosku z § 20 pkt 1) uchwały Nr III/22/02 Rady Gminy L. z dnia 19 grudnia 2002 r w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działki nr [...] we wsi C. jest możliwe wyłącznie w przypadku pominięcia przez organ II instancji postanowień § 6 uchwały. Nie budzi wątpliwości, że realizacja zbiorowej kanalizacji sanitarnej jest bardzo potrzebna, ale jej powstanie zależy od zaangażowania środków technicznych i finansowych. Organ II instancji pominął całkowicie, że z dokumentacji przedłożonej przez skarżącą wynikało, że gmina nie zapewnia możliwości dostawy wody i odbioru ścieków do spornej nieruchomości, a dodatkowo aktualnie nie posiada środków finansowych na zrealizowanie zbiorczej inwestycji.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego określa zasady kształtowania polityki przestrzennej oraz zakres i sposób postępowania w sprawach przeznaczenia terenów na konkretne cele wraz z ustaleniem zasad ich zagospodarowania i zabudowy. Te planowe zasady i sposób postępowania w gospodarowaniu przestrzenią stanowione są z myślą o przyszłych inwestycjach, celem ochrony i zabezpieczenia ładu przestrzennego i zrównoważonego rozwoju. § 6 uchwały planowej stanowi, że w granicach całego terenu objętego planem dopuszcza się lokalizowanie nie wyznaczonych na rysunku planu urządzeń i sieci infrastruktury technicznej, niezbędnych do obsługi terenu. Inwestycja z wykorzystaniem przydomowej oczyszczalni ścieków planowana przez skarżącą jest urządzeniem niezbędnym do obsługi terenu w sytuacji, gdy zbiorowa kanalizacja sanitarna, o której mowa w § 20 uchwały dotychczas nie powstała.

W rozpatrywanej sprawie należy również uwzględnić szerszy kontekst prawny. Nie może zachodzić sprzeczność pomiędzy zapisami planu miejscowego a unormowaniem ustawowym. Postanowienia mpzp należy interpretować w kontekście art. 5 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U.2018.1454 t.j. z dnia 2018.07.30), który stanowi, że właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez: przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub, w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych; przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych.

Ten przepis ustawy wyraźnie wskazuje, że jeżeli przydomowa oczyszczalnia ścieków spełnia wymogi techniczne stawiane tym urządzeniom, jej eksploatacja jest prawnie dopuszczalna , to korzystający z tego urządzenia spełnia kryteria utrzymania czystości i porządku na nieruchomości.

Trzeba przy tym również pamiętać o treści art. 7a § 1 k.p.a., zgodnie z którym jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ.

Na uwzględnienie zasługują również zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Jak słusznie podnosi strona skarżąca organ nie wzywał do usunięcia braków formalnych wniosku, skoro dostrzegł inne braki zgłoszenia wniesionego przez skarżącą, co naruszyło art. 64 § 2 k.p.a.

W ponownie prowadzonym postępowaniu organ odwoławczy uwzględni powyższe wskazania. Skoro treść obowiązującego planu miejscowego nie stanowi przeszkody do budowy przydomowej oczyszczalni ścieków, to organ odwoławczy obowiązany będzie do zbadania czy dokonane zgłoszenie spełnia wszystkie inne wymogi formalne, o których mowa w art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414 ze zm.), a w razie potrzeby wezwie skarżącą do ich usunięcia, a następnie ponownie oceni czy wniesiony sprzeciw był zasadny.

Biorąc pod uwagę wszystkie opisane wyżej okoliczności należało dojść do wniosku, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego ( art. 30 ust 6 pkt 2 prawa budowlanego), jak również przepisy postępowania (art. 7, 77 § 1 k.p.a. oraz art. 7a § 1 k.p.a.), a naruszenia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wobec powyższego zaskarżona decyzja została uchylona na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz strony skarżącej kwotę obejmującą wpis od skargi (500 zł) oraz kwotę 480 zł z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika strony skarżącej, ustaloną, jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800 z dnia 2015.11.05).