Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 152/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 4
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 81b par. 2 w zw. z art. 81b par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 17 marca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda, Sędziowie Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski (spr.), Sędzia NSA Bogusław Klimowicz, , po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. z siedzibą w Ł. na zawiadomienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania za bezskuteczne deklaracji korygujących VAT-7 za styczeń i luty 2011 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 152/21

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zawiadomieniem z dnia [...] r. numer: [...], Naczelnik [...]Urzędu Skarbowego w Ł. uznał za bezskuteczne deklaracje korygujące VAT-7 z dnia [...]r., złożone przez A S.A. z siedzibą w Ł., dalej: "Podatnika" albo "Spółkę", za miesiące styczeń i luty 2011 r.

W toku postępowania organ ustalił, że na skutek złożenia przez B Sp. z o.o. (poprzednika prawnego A S.A.) w dniach: 29 i 31 grudnia 2014 r. korekt deklaracji VAT-7 za miesiące: styczeń 2011 r. - lipiec 2012 r. oraz kwiecień - czerwiec 2013 r., po stronie Spółki powstały zaległości podatkowe w rozliczeniu za miesiące: styczeń, marzec, maj, sierpień, październik, listopad 2011 r., luty - czerwiec 2012 r., kwiecień 2013 r.; nadpłaty w rozliczeniu za miesiące: wrzesień, grudzień 2011 r., lipiec 2012 r.; oraz uległy zwiększeniu deklarowane przez Spółkę kwoty zwrotów podatku VAT w rozliczeniu za miesiące: luty, kwiecień, czerwiec, lipiec 2011 r., styczeń 2012 r., maj, czerwiec 2013 r. Wraz ze złożonymi korektami deklaracji VAT-7 Spółka złożyła wnioski o zaliczenie powstałych nadpłat i zwrotów na poczet zaległości podatkowych. Ponadto Spółka dokonała wpłat na konto właściwego Urzędu Skarbowego: w dniu 31 grudnia 2014 r. w wysokości 745.759,55 zł oraz w dniu 7 stycznia 2015 r. w wysokości 20.834.807,20 zł.

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w Ł. wydał w dniu [...] r. postanowienia, w których dokonał zaliczenia nadpłat, zwrotów oraz dokonanych wpłat, na poczet powstałych zaległości podatkowych za wskazane powyżej miesiące.

Z kolei Spółka w dniu 27 stycznia 2015 r. złożyła wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług w wysokości 20.810.906,52 zł, wynikającej

z wpłaty Spółki z 7 stycznia 2015 r., która jej zdaniem była zawyżona, gdyż rzeczywista kwota zaległości i odsetek na dzień zapłaty wynosiła 23.900,68 zł. W ten sposób,

w opinii Spółki, po stronie B powstała nadpłata w podatku od towarów i usług

w wysokości 20.810.906,52 zł.

W ocenie Spółki, wyrażonej w piśmie z 28 grudnia 2016 r., będącym uzasadnieniem ostatnich korekt, na dzień 7 stycznia 2015 r., tj. na dzień wpłaty na konto organu podatkowego kwoty 20.834.807,20 zł, rzeczywista kwota zaległości podatkowych i odsetek za zwłokę wynosiła 23.900,68 zł. Zdaniem Spółki zaliczenie zwiększonych zwrotów podatku VAT za miesiące: luty, kwiecień, czerwiec, lipiec 2011 r. na poczet zaległości podatkowej za styczeń 2011 r. oraz zwiększonego zwrotu

za styczeń 2011 r. na poczet zaległości podatkowej za maj 2011 r., powinno nastąpić

w dacie oddania tych kwot do dyspozycji Skarbu Państwa, a więc w dacie upływu terminu złożenia deklaracji podatkowych za ww. miesiące, w których zwiększono kwoty zwrotów. Istnieje zatem odrębny od niniejszej sprawy spór pomiędzy stronami dotyczący sposobu zaliczenia przez organ podatkowy kwot zwrotu podatku od towarów i usług, wynikających z deklaracji korygujących, na poczet zaległości podatkowych

w tym podatku, w sytuacji gdy korekta ta została spowodowana przesunięciem faktur korygujących sprzedaż z jednego miesiąca do drugiego.

Podatnik w dniu 30 grudnia 2016 r złożył kolejne, przedmiotowe deklaracje korygujące VAT-7 za m-ce: styczeń i luty 2011 r.

Zdaniem organu postępowanie podatkowe zainicjowane wnioskiem Podatnika

z 27 stycznia 2015 r. o stwierdzenie i zwrot nadpłaty związane jest ze złożeniem deklaracji korygujących w dniu 31 grudnia 2014 r. i dotyczy okresu: styczeń 2011 r. - lipiec 2012 r. oraz kwiecień-czerwiec 2013 r., a więc obejmuje swoim zakresem również rozliczenie dotyczące stycznia i lutego 2011 r., których dotyczą deklaracje korygujące złożone w dniu 30 grudnia 2016 r. Tym samym, w opinii organu, wypełniona została przesłanka z art. 81b § 1 pkt 1) ustawy Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), dalej w skrócie: "O.p.", iż "(...) uprawnienie do skorygowania deklaracji ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej - w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą (...)". Ponieważ deklaracje korygujące zostały złożone w trakcie trwającego postępowania o stwierdzenie i zwrot nadpłaty w podatku VAT, w którym przedmiotem analizy będą również złożone wcześniej korekty deklaracji za styczeń i luty 2011 r., to zgodnie z w/w art. 81b § 2 O.p. korekty złożone 30 stycznia 2016 r. nie wywołują skutków prawnych a w takiej sytuacji aktywność organu sprowadza się do pisemnego zawiadomienia składającego korektę

o jej bezskuteczności.

Dodatkowo organ wyjaśnił już w odpowiedzi na skargę, że prawomocnym wyrokiem z 10 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 1365/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B Sp. z o.o. z siedzibą

w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie uchylenia w całości i przekazania do ponownego rozpatrzenia decyzji określającej nadpłatę w podatku od towarów i usług. Zaskarżoną w tamtej sprawie decyzją z [...] r. Dyrektor uchylił w całości decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Ł. z [...] r. określającą B Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. nadpłatę w podatku od towarów i usług w kwocie 88.359,30 zł i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Sprawa dotyczyła wniosku Spółki B z [...] r. o stwierdzenie i zwrot na rachunek bankowy nadpłaty w wysokości 20.810.906,52 zł wynikającej z zapłaty podatku w zbyt dużej wysokości.

W uzasadnieniu powołanego wyżej wyroku, Sąd wskazał, że pomiędzy stronami toczy się spór sądowy co do prawidłowości wydanych aktów w zakresie rozliczenia nadpłat podatku i dokonanych wpłat na poczet zaległości podatkowych

za poszczególne miesiące 2011, 2012 i 2013 r., do merytorycznego ustalenia wielkości nadpłaty podatkowej, o którą wnioskuje Podatnik, konieczne jest przeprowadzenie postępowania dowodowego w znacznej części, a wysokość nadpłaty jest ściśle związana z rozstrzygnięciami, które zapadną w tych postępowaniach. W związku

z powyższym, 17 maja 2016 r. organ podatkowy podjął z urzędu zawieszone postępowanie podatkowe w przedmiocie wniosku z 26 stycznia 2015 r. o stwierdzenie

i zwrot nadpłaty w podatku VAT w wysokości 20.810.906,52 zł., a następnie postanowieniem z 9 czerwca 2016 r. ponownie je zawiesił, w związku z toczącymi się postępowaniami przed sądem administracyjnym w zakresie innych postanowień tego samego organu dotyczących tych samych okresów rozliczeniowych tego samego podmiotu.

Uznając rozstrzygniecie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Ł.

z dnia w [...] r. za nieprawidłowe, Spółka na podstawie art. 52 § 3 w zw.

z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, dalej w skrócie: "P.p.s.a.", w dniu 21 lutego 2017 r. wezwała ten organ do usunięcia naruszenia prawa. W treści wezwania zarzuciła naruszenie art. 81b § 2 w zw. z art. 81b § 1 pkt 1 O.p. poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie skutkujące stwierdzeniem, że złożone przez Spółkę 30 grudnia 2016 r. deklaracje korygujące VAT-7 za miesiące styczeń i luty 2011 r. były bezskuteczne. Spółka wezwała organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa poprzez uznanie przedmiotowych korekt deklaracji VAT-7 za skuteczne.

W odpowiedzi organ stwierdził, że nie doszło do naruszenia prawa i powtórzył argumentację wskazaną w treści zawiadomienia z [...] r. informując Spółkę, że deklaracje korygujące VAT-7 za m-ce: styczeń i luty 2011 r. złożone przez Spółkę 30 stycznia 2016 r. zostały złożone w czasie trwającego już postępowania podatkowego, wszczętego innym wnioskiem Podatnika z 26 stycznia 2015 r. w zakresie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług. W tej sytuacji, zdaniem organu, stosownie do treści art. 81b § 1 i § 2 O.p. uprawnienie do skorygowania deklaracji ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą a deklaracja korygująca złożona przez Podatnika w trakcie postępowania podatkowego nie wywołuje skutków prawnych.

W dniu 27 kwietnia 2017 r. Spółka na podstawie na art. 50 § 1, art. 53 § 2, art. 52 § 3 i 4 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. zaskarżyła w całości zawiadomienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Ł. z [...] r. w sprawie uznania

za bezskuteczne deklaracji korygujących VAT-7 z 30 stycznia 2016 r. za miesiące: styczeń i luty 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

W treści skargi Spółka zarzuciła organowi naruszenie art. 81b § 2 w zw. z art. 81b § 1 pkt 1 O.p. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie skutkujące stwierdzeniem, że złożone 30 grudnia 2016 r. przez Spółkę deklaracje korygujące VAT-7 za miesiące styczeń i luty 2011 r. były bezskuteczne i nie wywołują skutków prawnych, mimo że nie wystąpiły przesłanki do uznania tych korekt za bezskuteczne

i niewywołujące skutków prawnych. W ocenie Spółki w sprawie wystąpiła sytuacja,

o której mowa w art. 146 § 2 P.p.s.a., tzn. organ podatkowy swoim działaniem,

w związku z wydanym zawiadomieniem, odmówił Spółce wynikającej z art. 81 § 1 O.p. możliwości skorzystania z uprawnienia do złożenia korekt.

Zdaniem Spółki organ nie zauważył, że już z pierwszych zdań wniosku

o nadpłatę wynika, że Spółka wnosi o "stwierdzenie i zwrot na rachunek bankowy Spółki w wysokości (...) wynikającej z zapłaty podatku w zbyt dużej wysokości. Nadpłata jest konsekwencją dokonanego przez B przelewu z dnia 7 stycznia 2015 r. w kwocie 20.834.807,20 zł (...)". W ocenie Spółki zapłacony nienależnie podatek nie jest więc efektem historycznie ocenianego zdarzenia np. zapłaty podatku wskutek uprzedniego złożenia deklaracji pierwotnych / korygujących za miesiące styczeń lub luty 2011 r.,

nie należy go również wiązać li tylko ze złożeniem korekt deklaracji za styczeń oraz luty 2011 r. w dniu 31 grudnia 2014 r. Dojście do wniosku przeciwnego rodziłoby, zdaniem Spółki, wątpliwość czy możliwa jest również korekta deklaracji podatkowych za zupełnie inne miesiące (np. maj 2015 r.), skoro w ocenie organu podatkowego również wysokość zobowiązania podatkowego lub nadwyżki podatku naliczonego za te inne miesiące

nie jest znana dopóki nie został rozstrzygnięty wniosek o nadpłatę. Zdaniem Spółki, nadpłata wynika z zapłaty podatku w dniu 7 stycznia 2015 r., złożenie wniosku

o nadpłatę zainicjowało więc wyłącznie postępowanie o zwrot nadpłaty w postaci zapłaty nienależnego podatku w dniu 7 stycznia 2015 r., a nie podatku VAT

za wszystkie nieprzedawnione okresy rozliczeniowe poprzedzające dzień złożenia wniosku o nadpłatę.

Spółka dodała, że przed złożeniem korekt, tj. przed 30 grudnia 2016 r. organ podatkowy nie wszczął z urzędu postępowania zmierzającego do określenia wysokości zobowiązania podatkowego lub nadwyżki podatku naliczonego nad należnym

za miesiące styczeń i luty 2011 r. w innej wysokości niż zadeklarowała Spółka

w korekcie deklaracji złożonej w dniu 31 grudnia 2014 r. Zdaniem Spółki postępowanie w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nadpłaty nie rozciąga się na wszystkie możliwe okresy rozliczeniowe dotyczące danego podatku, którego nadpłata dotyczy. Okoliczność rodząca powstanie nadpłaty jest bowiem każdorazowo zawężona

do zdarzenia wskazanego w petitum takiego wniosku o stwierdzenie i zwrot nadpłaty.

W przedmiotowej sprawie tym zdarzeniem była zapłata podatku, co wynika z treści pierwszych dwóch zdań wniosku o nadpłatę, a nie złożenie korekt deklaracji podatkowych za okresy rozliczeniowe począwszy od stycznia 2011 r., a skończywszy na czerwcu 2013 r. Wyłączenie możliwości skorygowania deklaracji \/AT za wszystkie miesiące obejmujące okres 2,5 roku tylko z tego powodu, że Spółka złożyła wniosek

o nadpłatę jest w stanie faktycznym, zdaniem Spółki, niezgodne z art. 81b § 1 pkt 1 O.p.

Mając na uwadze powyższe, Spółka wniosła o uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a. zawiadomienia, z którego wynika bezskuteczność deklaracji korygujących VAT-7 za miesiące: styczeń i luty 2011 r., ewentualnie o stwierdzenie przez Sąd na podstawie art. 146 § 2 P.p.s.a., że Spółce przysługiwało prawo do złożenia skutecznie w dniu [...] r. deklaracji korygujących VAT-7 za miesiące styczeń i luty 2011 r. oraz o zasądzenie na jej rzecz od organu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją argumentację prezentowaną wcześniej. Dodatkowo wyjaśnił, że obecnie toczą się wobec Spółki dwa rodzaje postępowań:

- postępowanie "zaliczeniowe" - w sprawie o zaliczenie zwrotów VAT, nadpłat VAT

i wpłat na poczet zaległości podatkowych oraz

- postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty (za te same okresy rozliczeniowe,

co postępowanie "zaliczeniowe").

W ramach postępowania "zaliczeniowego", mając na uwadze, że złożone przez Spółkę korekty deklaracji VAT-7 ujawniły zarówno zaległości podatkowe, jak i zwiększone kwoty zwrotów podatku VAT oraz nadpłaty, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w Ł. wydał [...] r. szereg postanowień, w których dokonał zaliczenia wpłat, nadpłat oraz zwrotów na poczet zaległości podatkowych w podatku VAT powstałych w wyniku złożenia deklaracji korygujących VAT-7 za wskazane powyżej miesiące 2011, 2012 oraz 2013 roku, w tym m.in.:

- zaliczenia zwrotu podatku VAT za maj 2013 r., wynikającego z korekty deklaracji VAT-7 z dnia 29 grudnia 2014 r. na poczet zaległości za kwiecień 2013 r.;

- zaliczenia wpłaty z dnia 7 stycznia 2015 r. w wysokości 20.834.807,20 zł

na poczet zaległości podatkowych w podatku VAT za miesiące: styczeń, marzec, maj, sierpień, październik, listopad 2011 r., luty-czerwiec 2012 r. oraz kwiecień 2013 r.;

- zaliczenia zwrotu za czerwiec 2013 r., wynikającego z korekty deklaracji z dnia 29 grudnia 2014 r. na poczet zaległości za kwiecień 2013 r.,

Na powyższe postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...]r., w których organ ten dokonał zaliczenia wpłat, nadpłat oraz zwrotów, na poczet zaległości podatkowych w podatku VAT powstałych w wyniku złożenia deklaracji korygujących VAT-7 za wskazane powyżej miesiące 2011, 2012 oraz 2013 roku, Spółka wniosła zażalenia do organu drugiej instancji. Organ odwoławczy postanowieniami z [...] r. uchylił powyższe trzy postanowienia i przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Pozostałe postanowienia wydane w przedmiocie dokonanych zaliczeń zostały utrzymane w mocy.

W zaprezentowanym stanie faktycznym, w opinii organu, postępowanie podatkowe zainicjowane wnioskiem Skarżącej z [...] r. o stwierdzenie

i zwrot nadpłaty w podatku VAT w wysokości 20.810.906,52 zł. związane jest

ze złożeniem deklaracji korygujących w dniu 31 grudnia 2014 r. i dotyczy okresu: styczeń 2011 r. - lipiec 2012 r. oraz kwiecień-czerwiec 2013 r., a więc obejmuje swoim zakresem również rozliczenie dotyczące stycznia i lutego 2011 r., których dotyczą deklaracje korygujące złożone w dniu [...] r. Tym samym, wypełniona została przesłanka z art. 81b § 1 pkt 1) O.p., gdyż deklaracje korygujące złożone przez Spółkę 30 stycznia 2016 r. zostały złożone w trakcie trwającego innego postępowania

o stwierdzenie i zwrot nadpłaty w podatku VAT, w którym przedmiotem analizy będą również złożone wcześniej, a zatem w dniu 31 grudnia 2014 r., korekty deklaracji

za styczeń i luty 2011 r. W tym stanie rzeczy, zgodnie z w/w art. 81b § 2 O.p. korekty złożone 30 stycznia 2016 r. nie wywołują skutków prawnych, zawiadomienie organu podatkowego o bezskuteczności tych deklaracji było prawidłowe i zasadne a zarzut Spółki dotyczący naruszenia przez organ art. 81b § 2 w zw. z art. 81b § 1 pkt 1 O.p. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie należy zatem uznać

za całkowicie niezasadny.

Dodatkowo organ wskazał na brak konsekwencji w argumentacji skarżącego, który w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z 15 lutego 2017 r. wskazuje,

że zapłacony nienależnie podatek nie jest efektem historycznie ocenianego zdarzenia np. zapłaty podatku wskutek uprzedniego złożenia deklaracji pierwotnych/korygujących za miesiące styczeń lub luty 2011 r. i nie należy go wiązać tylko ze złożeniem korekt deklaracji za styczeń oraz luty 2011 r. w dniu 31 grudnia 2014 r., a nadpłata wynika tylko z zapłaty zawyżonego podatku w dniu 7 stycznia 2015 r., natomiast w piśmie z 16 marca 2015 r., wnioskującym o zawieszenie postępowania o stwierdzenie nadpłaty, Spółka wskazywała, że wysokość nadpłaty jest ścisłe związana z rozstrzygnięciem jakie zapadnie w stosunku do postanowień wydanych w postępowaniu "zaliczeniowym", ponieważ wysokość nadpłaty jest uzależniona od sposobu zaliczenia zwrotów VAT, nadpłat VAT i wpłat na konto urzędu skarbowego na poczet zaległości podatkowych.

Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Łodzi odrzucił skargę Podatnika uznając, że aktywność organu, która sprowadziła się jedynie do zawiadomienia pisemnie składającego korektę o jej bezskuteczności

nie kwalifikuje się do aktów lub czynności, o których mowa w przepisie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. W szczególności zaskarżone zawiadomienie nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa i pozostaje bez wpływu na sytuację prawną strony skarżącej.

Na skutek skargi kasacyjnej Podatnika, postanowieniem z [...] r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie WSA w Łodzi

i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu NSA stwierdził, że kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. obejmuje także orzekanie

w sprawach skarg na czynności polegające na zawiadomieniu pisemnym przez organ podatkowy składającego korektę o jej bezskuteczności (art. 81b § 2 O.p.).

Sąd zważył, co następuje.

Skarga nie jest uzasadniona, bo organ podatkowy nie naruszył przepisów prawa, w szczególności wskazanych w skardze art. 81b § 2 w zw. z art. 81b § 1 pkt 1 O.p.

Dla porządku należy wspomnieć, że kwestia dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zawiadomienie Naczelnika [...] urzędu Skarbowego w Ł. w sprawie uznania za bezskuteczne deklaracji korygujących VAT-7 za styczeń i luty 2017 r. została ostatecznie i prawomocnie wyjaśniona. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 października 2020 r. uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 sierpnia 2017 r.

o odrzuceniu skargi wniesionej na to zawiadomienie i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania tutejszemu sądowi, wyrażając w uzasadnieniu swego postanowienia pogląd, że kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. obejmuje także orzekanie

w sprawach skarg na czynności polegające na zawiadomieniu pisemnym przez organ podatkowy składającego korektę o jej bezskuteczności (art. 81b § 2 Ordynacji podatkowej). Stosownie do art. 190 P.p.s.a. tutejszy Sąd rozpatrując ponownie skargę Podatnika na wskazane na wstępie zawiadomienie z [...] r. jest związany wykładnią prawa zaprezentowaną przez NSA.

Zgodnie z art. 81 § 1 i 2 O.p., jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji. Jednakże możliwość taka nie jest nieograniczona, bowiem przepisy Ordynacji podatkowej przewidują ograniczenia w zakresie możliwości korygowania deklaracji. Zgodnie bowiem z art. 81 b § 1 i 2 tej ustawy, w brzmieniu obowiązującym w chwili wydawania zaskarżonego aktu, uprawnienie do skorygowania deklaracji:

1) ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej - w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą;

2) przysługuje nadal po zakończeniu:

a) kontroli podatkowej,

b) postępowania podatkowego - w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego, natomiast korekta złożona w przypadku, o którym mowa

w § 1 pkt 1, nie wywołuje skutków prawnych. Organ podatkowy zawiadamia pisemnie składającego korektę o jej bezskuteczności.

Przedmiotem sporu w między stronami w tej sprawie jest wykładnia art. 81b § 1 pkt 1 O.p. i w konsekwencji właściwe zastosowanie tego przepisu do niespornego stanu faktycznego, a konkretnie, jakiego rodzaju zależność musi wystąpić pomiędzy toczącym się już postępowaniem podatkowym lub kontrolą podatkową a złożoną przez podatnika deklaracją korygującą.

Zawieszenie, o którym mowa w przepisie dotyczy tylko deklaracji dotyczących podatków i okresów, które są objęte postępowaniem lub kontrolą. Jeżeli zatem przedmiotem tych postępowań jest podatek za inny okres rozliczeniowy, uprawnienie do skorygowania wcześniejszych deklaracji przysługuje w odniesieniu do innych okresów lub innych podatków płaconych przez podatnika.

Poza sporem jest to, że obecnie toczą się:

- postępowanie "zaliczeniowe" - w sprawie o zaliczenie zwrotów VAT, nadpłat VAT

i wpłat na poczet zaległości podatkowych oraz

- postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty (za te same okresy rozliczeniowe,

co postępowanie "zaliczeniowe").

Postępowania tzw. "zaliczeniowe" wyniknęły z faktu złożenia przez Spółkę pod koniec grudnia 2014 r. korekt deklaracji za różne miesiące 2011, 2012 i 2013 r., które to korekty spowodowały powstanie zaległości podatkowych w rozliczeniu jednych miesięcy, oraz nadpłat lub zwiększonych zwrotów w rozliczeniu innych miesięcy. Korekty te dotyczyły także rozliczenia podatku za styczeń i luty 2011 r. Dokonana przez Spółkę wpłata w dniu 7 stycznia 2015 r. także była związana ze złożeniem skorygowanych deklaracji i wynikających z nich zaległości podatkowych, jakkolwiek wkrótce Spółka uznała, że jej niedawna wpłata była zawyżona, bowiem właściwe zaliczenie zwiększonych zwrotów podatku powoduje, że ani kwota zaległości, ani kwota odsetek od zaległości nie była tak wysoka.

Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, że postępowanie zainicjowane wnioskiem Spółki z [...] r. o stwierdzenie i zwrot nadpłaty związane jest

z deklaracjami korygującymi złożonymi w grudniu 2014 r., a korekty te dotyczyły m.in. rozliczenia podatku za styczeń i luty 2011 r. Przecież Spółka dlatego w dniu 7 stycznia 2015 r. dokonała wpłaty kwoty pieniężnej na konto organu podatkowego, bo uznała,

że w związku ze złożonymi korektami deklaracji podatkowych wystąpiły zaległości podatkowe. Ostateczne ustalenie istnienia i ewentualnie wysokości nadpłaty wynikającej z dokonanej przez Spółkę w dniu 7 stycznia 2015 r. wpłaty uzależnione jest niewątpliwie od sposobu rozliczenia zwrotów VAT, nadpłat VAT i wpłat na konto urzędu skarbowego na poczet zaległości podatkowych.

Zarzut naruszenia art. 81b § 2 w zw. z art. 81b § 1 pkt 1 O.p. nie jest uzasadniony, bo w chwili złożenia w grudniu 2016 r. deklaracji korygujących rozliczenia podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2011 r. toczyło się postępowanie dotyczące właściwego rozliczenia podatku za te okresy. Chodzi o postępowanie wszczęte wnioskiem ze stycznia 2015 r. o stwierdzenie i zwrot nadpłaty, w którym rozstrzygnięcie jest uzależnione od sposobu rozliczenia zwrotów VAT, nadpłat VAT

i wpłat na konto urzędu skarbowego za różne okresy, w tym za styczeń i luty 2011 r.

Z uwagi na powyższe należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy

z dnia 30 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(tekst jedn. Dz.U z 2019 r., poz. 2325).

ak