Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 868/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 § 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 maja 2015 r. sygn. akt I SA/Po 938/14 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 23 lipca 2014 r. nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (sygn. akt I SA/Po 938/14) odrzucił zażalenie P. B. na postanowienie tego Sądu z dnia 5 maja 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 23 lipca 2014 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało sporządzone przez skarżącego własnoręcznie. Zatem obligatoryjny wymóg formalny z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: p.p.s.a. nie został dochowany, co skutkuje odrzuceniem zażalenia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie powołując się na trudną sytuację finansową, która uniemożliwia poniesienia kosztów sporządzenia pisma procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się z Sądem pierwszej instancji, że w myśl art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto, w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Wymóg ten ma na celu zapewnienie zażaleniu odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego, gdyż temu środkowi odwoławczemu, jak i skardze kasacyjnej stawia się wysokie wymagania formalne, których niezachowanie grozi odrzuceniem pisma bez merytorycznego rozpoznania.

W rozpoznawanej sprawie jest bezspornym, że skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zażalenie na postanowienie tegoż Sądu odrzucające skargę kasacyjną, które to zażalenie nie było podpisane przez żadnego profesjonalnego pełnomocnika wskazanego w art. 175 p.p.s.a. Tym samym wniesiony środek odwoławczy nie spełniał wymogu uregulowanego w art. 194 § 4 p.p.s.a. i tym samym podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny. Należy podkreślić, że obowiązek ustanowiony w ww. przepisie p.p.s.a. ma charakter bezwzględny i żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.

Okoliczności dotyczące sytuacji finansowej skarżącego były już natomiast przedmiotem badania w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy przed sądem pierwszej instancji, jak i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, które nie uznały zasadności wniosku strony w tym zakresie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji