Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 820/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-01-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2 w zw. z art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" sp. z o.o. w B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany ostatecznej decyzji na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Wpis w sprawie wynosi 200 zł.

Postanowieniem z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. IV SA/Po 820/10 wydanym przez referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu odmówiono "A" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując, że kwota środków pieniężnych zgromadzonych na koncie bankowym wnioskodawcy na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku przekracza zarówno kwotę straty za ubiegły rok obrotowy, jak i wielokrotnie przekracza wysokość wpisu sądowego. Postanowienie referendarza sądowego doręczono pełnomocnikowi skarżącej spółki skutecznie w dniu 13.12.2010 r. (k. 42).

W zakreślonym ustawą terminie, sprzeciw od tego postanowienia wniosła "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. Wskazując na wadliwość orzeczenia referendarza sądowego skarżąca spółka podniosła, że postanowienie to oparte zostało wyłącznie na analizie wysokości kapitału zakładowego, środków trwałych oraz środków zgromadzonych na rachunku bankowym wnioskodawcy. Referendarz sądowy - jak podniesiono - nie wziął pod uwagę istniejących zobowiązań spółki, a dokonał jedynie wybiórczej oceny przedłożonego materiału dowodowego.

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako : p.p.s.a.), postanowienie przeciwko, któremu wniesiono sprzeciw, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd, na posiedzeniu niejawnym. Sąd rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie jest związany ustaleniami dokonanymi przez referendarza sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. - prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, iż osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, jeżeli ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Podkreślenia wymaga, że wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a., dlatego też to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż jego trudna sytuacja materialna uzasadnia wyjątkowe traktowanie.

Biorąc pod uwagę całokształt stanu faktycznego sprawy oraz obowiązujący stan normatywny Sąd uznał, iż skarżąca spółka nie wykazała, iż spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy. Analiza akt sprawy i przedłożonej dokumentacji (bilans sporządzony na dzień [...] r., rachunek zysków i strat za okres od [...] r. – k.8 -10) nie pozwala, bowiem na stwierdzenie, aby skarżąca wykazała, iż posiadane przez nią aktywa finansowe nie wystarczają na pokrycie kosztów postępowania sądowego, a po uiszczeniu określonej kwoty tytułem kosztów sądowych nie będzie w stanie utrzymać płynności finansowej. Za zasadnością wniosku skarżącej nie przemawia w szczególności wykazanie straty za [...]r. Strata z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie oznacza bowiem, iż podmiot traci płynność finansową i nie jest w stanie regulować własnych, wymagalnych zobowiązań. Podkreślenia wymaga, że wykazywana przez wnioskodawcę strata w zakresie prowadzonej działalności jest jedynie wynikiem bilansowym nadwyżek kosztów nad przychodami. Nie oznacza ona natomiast braku środków finansowych, a co za tym idzie, sama tylko ta okoliczność nie warunkuje potrzeby udzielenia pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych czy przyznania pełnomocnika.

Zauważyć należy ponadto, że z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca z uwagi na swoją sytuację finansową zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej bądź złożyła wniosek o ogłoszenie upadłości spółki. Oznacza to zatem, iż skarżąca nadal funkcjonuje w obrocie gospodarczym, co wiązać się musi z koniecznością regulowania zobowiązań natury publicznoprawnej jak i prywatnoprawnej. Tymczasem, nie może budzić wątpliwości, że własne zobowiązania wnioskodawcy nie stanowią usprawiedliwionego powodu do traktowania ich jako niezbędnych i korzystających z pierwszeństwa przed należnościami organów państwa, w tym przed wpisem sądowym. Sąd wskazuje nadto, że za zasadnością złożonego wniosku nie przemawia wartość środków trwałych oraz stan sald na rachunku bankowym spółki, jeśli zestawić go z wysokością obciążeń finansowych, jakie skarżąca musi ponieść w konkretnym postępowaniu, tj. wpis stały wynoszący w tego rodzaju sprawach 200 zł. (§2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Wzięto przy tym pod uwagę całość kosztów związanych z tym, iż spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu 5 skarg na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu – a co za tym idzie łączna suma należnych wpisów wynosi 1.000 zł.

Nadesłany do akt sprawy materiał dowodzi, że skarżąca jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, posiada kapitał zakładowy w wysokości [...] zł oraz środki trwałe o wartości [...] zł (na dzień [...] r.). Na koniec [...] r. posiadała środki pieniężne w kasie i na rachunku bankowym w łącznej kwocie [...] zł, saldo jej rachunku na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosiło [...] zł. Ponadto w [...]r. skarżąca uzyskała przychód w wysokości [...] zł, który znacznie przewyższa wysokość kosztów postępowania w niniejszej sprawie.

Zatem uznać należało, iż wnioskodawca w toku prowadzonego postępowania nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.

W tym stanie Sąd, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 260 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.