Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 583/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6164 Wspólnoty gruntowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie uznania za nieważny wyboru zarządu wspólnoty gruntowej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem nadzorczym z dnia [...]r. Wójt Gminy M. uznał za nieważny wybór zarządu Wspólnoty Gruntowej wsi M. Decyzją z dnia

[...]r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., na skutek wniosku Wspólnoty Gruntowej wsi M., stwierdziło nieważność tego aktu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Kolegium wniósł Wójt Gminy M., podnosząc że jest legitymowany do wniesienia skargi, gdyż "interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku". W ocenie skarżącego, jego uprawnienie podlegające ochronie określa art. 23 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz.U. Nr 28, poz. 169 ze zm.).

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie jako złożonej przez podmiot nie dysponujący legitymacją.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej Ppsa, dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także rozpatrywanej sprawy. Jak wynika bowiem z treści art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję samorządowego kolegium odwoławczego jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Tymczasem Wójt Gminy M. przed wniesieniem skargi nie wystąpił z takim wnioskiem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. Nie wyczerpał zatem przysługującego mu w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. Jego skarga podlega zatem odrzucenia jako niedopuszczalna, na postawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa.

Na marginesie należy wskazać, że Sąd dostrzegł okoliczność, iż skarżący przy wnoszeniu skargi zachował tryb wskazany w pouczeniu zaskarżonego aktu. Pouczenie to było jednak błędne, gdyż tryb wnoszenia skarg w tym przypadku w sposób odmienny określają powołane powyżej przepisy.

Nadto, wymaga zauważyć, że krąg osób uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 Ppsa. Zgodnie z tym przepisem uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności. Uprawnienie to przysługuje także innym podmiotom, jeżeli ustawy tak stanowią. Oznacza to, że poza podmiotami instytucjonalnymi, którym zostało przyznane prawo do wniesienia skargi w cudzej sprawie, legitymacja skargowa oparta jest na pojęciu "interesu prawnego", przez który należy rozumieć związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego własnym interesem prawnym podmiotu wnoszącego skargę a aktem lub czynnością organu administracji. Przy czym stwierdzenie w toku postępowania sądowego, że wnoszący skargę nie legitymuje się w sprawie interesem prawnym, skutkuje oddaleniem skargi przez sąd, zaś w sytuacji, gdy skarga jest wnoszona przez podmiot, który z istoty nie może posiadać legitymacji skargowej, wówczas podlega ona odrzuceniu jako niedopuszczalna. Takim podmiotem, który nie może wykazać w postępowaniu swej legitymacji jest organ administracji, który wydał decyzję w pierwszej instancji. Rozstrzygnięcie wydane przez organ wyższego stopnia nie dotyczy bowiem sfery uprawnień organu niższej instancji, nie stanowi władczego wkroczenia w jego sferę uprawnień. Jest ono aktem skierowanym do podmiotu zewnętrznego, pozostającego poza strukturą organów administracji publicznej. Zaskarżenie przez organ, który orzekał w drodze decyzji jako organ administracji publicznej do sądu administracyjnego decyzji wydanej przez organ wyższego stopnia nie jest zatem dopuszczalne, wobec czego skarga taka podlega odrzuceniu.

Mając na względzie podaną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa orzekł jak w sentencji.