Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 159/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2019-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a, art. 13
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 149
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Asesor WSA Jarosław Piątek Protokolant st.sekr.sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2019 r. sprawy ze skargi K.K. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienie informacji publicznej I. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpoznania wniosku K.K. z dnia [...]r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt sprawy z odpisem prawomocnego wyroku, II. stwierdza, że Wójt Gminy [...] dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego K.K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. .


UZASADNIENIE

W dniu 16 lipca 2019 r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga K.K. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący zarzucił organowi naruszenie:

- art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi normatywną gwarancję prawa do informacji publicznej, poprzez nieuprawnione ograniczenie tego prawa,

- art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2014r. poz. 782 ze zm., dalej jako u.d.i.p.) w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak udostępnienia informacji publicznej we wskazanym terminie.

Wobec powyższego skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia [...] czerwca 2019r. (data wpływu do urzędu 18 czerwca 2019r.) i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi K.K. podał, iż w dniu 18 czerwca 2019r. złożył w Urzędzie Gminy [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie kserokopii protokołu z kontroli przeprowadzonej przez Regionalną Izbę Obrachunkową w Gminie [...] w okresie od [...] sierpnia 2018r. do [...] sierpnia 2018r. W dniu 26 czerwca 2019r. skarżący otrzymał od organu pismo, w którym wyjaśniono, że wnioskowany protokół kontroli dostępny jest na stronie www.bip.zielonagora.rio.gov.pl, w zakładce wystąpienia pokontrolne.

Skarżący wskazał, iż w złożonym przez niego wniosku o udostępnienie informacji publicznej zwrócił się o wydanie kserokopii protokołu z przeprowadzonej kontroli, a nie o wystąpienie pokontrolne, które jest ogólnie dostępne na stronie internetowej RIO, podkreślając, iż są to dwa różne dokumenty. Skarżący podał, iż termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął w dniu 2 lipca 2019r. Pomimo upływu tego terminu podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, nie udostępnił protokołu z przeprowadzonej kontroli, co czyni skargę zasadną i konieczną.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na udzielenie wnioskodawcy odpowiedzi na wniosek w terminie ustawowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2018.1302, dalej jako p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność Wójta Gminy w zakresie rozpoznania złożonego przez skarżącego wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W świetle art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U.2018.1330, dalej jako u.d.i.p.) oczywistym jest, że Wójt Gminy jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Nie budzi też wątpliwości Sądu, że informacja objęta wnioskiem jest informacją publiczną. Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.d.i.p. informacją publiczną jest informacja o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności: dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających. Żądany przez skarżącego protokół z kontroli przeprowadzonej przez Regionalną Izbę Obrachunkową stanowi niewątpliwie dokumentację przebiegu kontroli w rozumieniu powyższego przepisu i powinien być skarżącemu udostępniony.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

W powyższym terminie organ odpowiedział na wniosek skarżącego informując go, że żądana przez niego informacja znajduje się na stronie BIP. Na stronie tej znajdowało się wystąpienie pokontrolne, nie było natomiast protokołu z kontroli, którego udostępnienia domagał się skarżący. W tej sytuacji, Sąd uznał, iż organ wprawdzie udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek, to jednak w sposób nie realizujący oczekiwania skarżącego wynikające z jego wniosku, albowiem nie udostępnił protokołu, który jak wskazano wyżej, stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) w związku z art.1 ust.1 u.d.i.p., stanowił informację publiczną i powinien zostać udostępniony skarżącemu w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p..

Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Zgodnie z art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną.

Wobec powyższego na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało zobowiązać organ do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2019 r. i to w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku.

Na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Orzeczenie rażącego naruszenia prawa jest zastrzeżone dla najbardziej jaskrawych przypadków długotrwałej bierności organów. Rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne (por. B. Adamiak i J. Borkowski, Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 1998 r., s. 808-812). Taka sytuacja nie miała miejsca w okolicznościach rozpoznawanej sprawy. Zwłoka w udostępnieniu skarżącemu wnioskowanej informacji nie wynikała ze złej woli organu, czy lekceważenia podmiotu wnioskującego, lecz była wynikiem błędu organu, który utożsamił wystąpienie pokontrolne ujawnione na stronie BIP z wnioskowanym protokołem z kontroli. Wobec braku rażącego naruszenia prawa nie było też w ocenie Sądu uzasadnione wymierzenie organowi grzywny lub przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.

Wobec uwzględnienia skargi, na podstawie art. 200 p.p.s.a. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania w postaci uiszczonej opłaty w wysokości 100 zł.