Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 301/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-07-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Wywłaszczanie nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone  zażaleniem postanowienie Sądu
Powołane przepisy: article: art. 195 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2010r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2010r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości na skutek zażalenia H. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 czerwca 2010r., sygn. akt II SA/Rz 301/10 - postanawia – uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 czerwca 2010r., sygn. akt II SA/Rz 301/10.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Rz 30109

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 17 maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę H. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2010r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości, z uwagi na nieprzedłożenie 5 jej odpisów.

Odpis powyższego postanowienia doręczony został wyżej wymienionej dnia 25 maja 2010r.

W dniu 28 maja 2010r. H. B. złożyła w tut. Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia powołanego braku skargi. W motywach podniosła, że przez ostatnie dwa miesiące razem z mężem sprawowała opiekę (poświęcając cały swój wolny czas) nad ciężko chorym szwagrem, który jako osoba rozwiedziona nie mógł liczyć na pomoc bliższej rodziny. Szwagier zmarł w dniu, w którym nastąpiło odrzucenie jej skargi (tj. 17 maja 2010r.). Zaznaczyła, iż tak wezwanie o wpis, jak i wezwanie o nadesłanie odpisów skargi doręczone zostały jej w jednej kopercie. Zauważyła tylko to pierwsze wezwanie, natomiast uszło jej uwadze drugie. Będąc zaabsorbowanym sprawami związanymi z opieką nad szwagrem zastosowała się jedynie do treści tego pierwszego wezwania tj. uiściła wpis.

Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2010r. tut. Sąd odrzucił wniosek H. B. o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi w postaci nieprzedłożenia 5 jej odpisów uznając, iż został on złożony z uchybieniem ustawowego terminu, który w jego ocenie, rozpoczął swój bieg w dacie śmierci szwagra skarżącej tj. w dniu 17 maja 2010r.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła H. B., wnosząc o jego uwzględnienie jako oczywiście uzasadnionego. W uzasadnieniu powtórzyła argumentację przedstawioną we wskazanym wyżej wniosku o przywrócenie terminu. Podkreśliła, iż wobec wykonywania czynności związanych z ciężką chorobą członka rodziny nie zwróciła uwagi, iż przesyłka adresowana z Sądu zawierała dwa wezwania tj. nie tylko o wpis, ale także o odpisy skargi. Wpis uiściła, natomiast o drugim z braków skargi dowiedziała się w istocie w dacie doręczenia jej postanowienia odrzucającego jej skargę. Od tego zatem dnia należy, jej zdaniem, liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dopełnienia wymogów formalnych skargi, który dotrzymała.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. gdy zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.

W ocenie Sądu sytuacja, o której mowa w powołanym wyżej przepisie zaistniała w niniejszej sprawie.

Z przedstawionych wyżej jej okoliczności wynika bowiem, iż skarżąca uchybiła terminowi wskazanemu jej w wezwaniu do usunięcia braku formalnego skargi i nie przedłożyła w trakcie jego biegu 5 egzemplarzy jej odpisów. Przyczyną powyższego była nieuwaga skarżącej spowodowana ciężką chorobą jej szwagra i związanymi z nią czynnościami opiekuńczymi oraz zaabsorbowanie prawie wyłącznie tymi sprawami. Ustanie tej przyczyny niedotrzymania ustawowego terminu nastąpiło zatem w dniu 25 maja 2010r., a więc w momencie doręczenia wyżej wymienionej postanowienia odrzucającego skargę, wskazującego jednocześnie przyczynę takiego rozstrzygnięcia. Złożenie zatem przez skarżącą wniosku o przywrócenie przedmiotowego terminu w dniu 28 maja 2010r. nastąpiło więc z zachowaniem siedmiodniowego terminu z art. 87 § 1 P.p.s.a., liczonego od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Uznając oczywistą słuszność zażalenia H. B. Sąd uchylił kwestionowane nim postanowienie działając na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a.