Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 621/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-01-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 194 §2, art. 197 §2, art. 198,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 18 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych – Olszanowska Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2011 roku przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2008 postanawia: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 8 września 2009 roku skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100,00 zł. W odpowiedzi złożony został wniosek o przyznanie prawa pomocy. W związku z uprawomocnieniem się postanowienia referendarza sądowego z dnia 18 listopada 2009 roku o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2010 roku, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego, ustalonego wcześniejszym zarządzeniem z dnia 8 września 2009 roku. Dnia 27 grudnia 2010 roku wezwanie zostało skutecznie doręczone (k.117).

Dnia 3 stycznia 2011 roku skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz zażalenie na wezwanie do uiszczenia opłaty w wysokości 100,00 zł wskazując, że "jest ona zbyt wygórowana i przez to niezgodna z prawem, co powoduje, że powinien ją uiścić pełnomocnik ustanowiony z urzędu".

W rozpatrywanej sprawie złożone zażalenie w istocie kwestionuje wysokość wpisu do uiszczenia, którego został wezwany skarżący. Ta opłata sądowa została określona zarządzeniem z dnia 8 września 2009 roku. W ten sposób złożone zażalenie należy odnieść do tego właśnie zarządzenia, a nie do zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu z dnia 21 grudnia 2010 roku.

Zgodnie z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1270), dalej jako p.p.s.a. przepisy działu dotyczącego zażaleń stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenie przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zgodnie z art. 194 §2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Jednocześnie zgodnie z art. 197 §2 cytowanej ustawy do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, a w myśl art. 178 tej samej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W tym zakresie należy jednak stwierdzić, że termin do skutecznego wniesienia zażalenia na zarządzenie ustalające wysokość uiszczonego zamknął się wraz z upływem 7 dni od dnia, w którym skarżący odebrał pismo wraz z zarządzeniem z dnia 8 września 2009 roku. Skarżący odebrał to pismo w dniu 21 września 2009 roku (k. 18), a więc w terminie 7 dni od tej daty istniała możliwość skutecznego wniesienia zażalenia na zarządzenie ustalające wysokość wpisu. W rozpatrywanym przypadku termin do złożenia zażalenia minął zatem dnia 28 września 2009 roku. Skarżący wniósł natomiast zażalenie na zarządzenie o wysokości wpisu dopiero dnia 3 stycznia 2011 roku, czyli z naruszeniem ustawowego terminu 7 dni przewidzianego do jego złożenia.

Wobec powyższego zażalenie podlega odrzuceniu z mocy przytoczonych wyżej przepisów.