Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 918/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant referent-stażysta Julia Lewandowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2021 r. sprawy ze skargi Fundacji A w Z. na decyzję Dyrektora Ośrodka Kultury w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] r. [...] Dyrektor Ośrodka Kultury w B. – dalej Dyrektor - odmówił Fundacji ,,A’’ (dalej określanej jako wnioskodawczyni lub skarżąca) udzielenia informacji publicznej.

Rozstrzygnięcie wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Pismem z dnia [...]r. M. H. w imieniu Fundacji [...] zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:

1. Jaki był całkowity koszt utrzymania redakcji i osób współpracujących z redakcją [...] B. w roku 2019 oraz w roku 2020 ?,

2. Jaki był całkowity koszt składu gazety [...] B. w roku 2019 oraz w roku 2020 ?

3. Jaki był całkowity koszt wydruku gazety [...] B. w roku 2019 oraz w roku 2020 ?

4. Jaki był całkowity koszt dystrybucji gazety [...] B. w roku 2019 oraz w roku 2020 ?

5. Czy mieszkańcy gminy i organizacje pozarządowe działające na terenie gminy mogą publikować na łamach [...] B. własne treści ?

Uznając, że dane objęte wnioskiem mają charakter informacji przetworzonej Dyrektor pismem z [...] r. wezwał wnioskodawczynię do wykazania w terminie 14 dni, że żądane informacje są szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Jednocześnie Dyrektor wskazał, iż informacje z punktu 5 wniosku były już przedmiotem odpowiedzi udzielonej wnioskodawcy w piśmie z dnia [...]r.

W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca w piśmie z dnia [...] r. stwierdził, iż nie wykaże szczególnie istotnego interesu publicznego gdyż w jego ocenie żądanie informacje nie mają charakteru informacji przetworzonej w związku z czym Ośrodek Kultury nie ma prawa żądać wykazania takiego interesu.

Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor odmówił udostępnienia określonej we wniosku informacji w zakresie punktów 1 do 4 wskazując, iż przedmiot żądania stanowi informację publiczną zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 tj., dalej określanej skrótem u.d.i.p.).

Zdaniem Dyrektora wnioskowanie o udostępnienie dużej ilości dokumentów wytworzonych w szerokim przedziale czasowym tj. w latach 2019 - 2020 oraz żądanie ich przetworzenia w sposób narzucony przez wnioskodawcę wymusza na podmiocie zobowiązanym podjęcie ponad normatywnych działań organizacyjnych i zwiększenie zaangażowanie pracowników w sytuacji, gdy stosowane są ograniczenia pandemiczne. Podjęcie realizacji takiego żądania spowoduje zakłócenie normalnego toku działania jednostki publicznej, utrudnienie wykonywania przypisanych zadań oraz dezorganizację wykonywania bieżących i zaplanowanych usług publicznych. Informację, która zostałaby wytworzona z użyciem wyżej wymienionych sił i środków oraz w warunkach znacznych ograniczeń epidemicznych w funkcjonowania jednostek organizacyjnych, pomimo, że składałby się z wielu informacji prostych zdaniem Dyrektora należy uznać za informację przetworzoną, ponieważ powstały w wyniku wyżej wskazanych działań zbiór informacji nie istniał w chwili złożenia wniosku i byłby jakościowo nowym typem informacji.

Dyrektor zaznaczył, iż jak wynika z dokumentacji Działu Księgowości i Kadr Ośrodka Kultury w B. prowadzonej w zakresie rozliczania kosztów finansowych realizowanych zadań jeden pracownik działu musiałby przejrzeć 24 segregatory zawierające dokumentację księgową tj. faktury, raporty kasowe, wyciągi bankowe itd. w rozbiciu miesięcznym. Każdy segregator zawiera około 100 stron dokumentów co daje sumę 2400 stron dokumentów. Po wyszukaniu faktur stanowiących podstawę do udzielenia żądanej przez Wnioskodawcę informacji pracownik Działu Księgowości i Kadr powinien je sprawdzić z wydrukiem z systemu informatycznego, następnie zrobić zestawienie w celu zsumowania kosztów. Obecnie w Dziale Księgowości i Kadr pracuje jedna osoba - Główny Księgowy, natomiast pozostali pracownicy są oddelegowani do obsługi Miejskiego Punktu Szczepień Powszechnych lub przebywają na zwolnieniach lekarskich.

Dyrektor zaznaczył, iż sytuacja nie ulegnie poprawie w najbliższych kilku miesiącach co powoduje, że wydłużenie terminu udzielenia odpowiedzi zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie będzie skutecznym działaniem. Przejrzenie 24 segregatorów miesięcznych, wyodrębnienie z nich pożądanych faktur i zrobienie zestawienia zgodnego z żądaniem Wnioskodawcy zajęłoby pracownikowi minimum 3 dni robocze, odrywając go od bieżących obowiązków. Wskazał, iż mając na uwadze, że jest tylko jeden pracownik w Dziale Księgowości i Kadr jest praktycznie niemożliwe by nie wykonywał on w żadnej części swoich bieżących obowiązków i został oddelegowany do wyszukania informacji i ich przetworzenia w celu przygotowana zestawień niezbędnych do udzielenia informacji publicznej. Ponadto z uwagi na przedmiot żądania, tylko pracownik Działu Księgowości i Kadr jest władny do pozyskania, przetworzenia szeregu informacji prostych i przygotowania żądanych zestawień. Zdezorganizowałoby to pracę Ośrodka Kultury w B. i mogło prowadzić do nieterminowego wywiązania się z obowiązków podatkowych, finansowych i sprawozdawczych.

Dyrektor zwrócił uwagę, iż w sytuacji trwającego na trenie kraju stanu epidemii wprowadzonego w związku zagrożeniami wynikającymi z rozprzestrzeniania się groźnego wirusa SARS-COV-2 priorytetowymi zadaniami pracowników Ośrodka Kultury w B. działającymi w stanie epidemii jest wspomaganie funkcjonowania usług publicznych dla osób potrzebujących opieki oraz pomoc osobom samotnym i niepełnosprawnym zgodnie z przepisami ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem SARS-COV-2, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych.

Uzyskanie dostępu do informacji publicznej mającej charakter przetworzony, jest zasadne jedynie wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, iż udostępnienie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, a nie wyłącznie dla prywatnego interesu wnioskodawcy. Zdaniem Dyrektora żądane przez Wnioskodawcę informacje mają charakter informacji przetworzonej, ponieważ wypełniają przyjęte w orzeczeniach sądowych cechy charakteryzujące taką informację jako informację faktycznie nieistniejącą w kształcie objętym wnioskiem a podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste. W tej sytuacji konieczne jest rozważenie czy udostępnienie wskazanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wg Wnioskodawcy udostępnienie informacji traktuje on jako obowiązek podmiotu publicznego w sytuacji, gdy prawo do informacji publicznej nie jest prawem bezwzględnym i podlega ograniczeniu w przypadku, gdy środki publiczne, które mają być zaangażowane do przygotowania informacji publicznej przetworzonej nie służą celowi publicznemu. Jeżeli wnioskodawca nie przedstawia żadnych powodów żądania udostępnienia informacji publicznej po uzyskaniu od podmiotu zobowiązanego informacji o dużym nakładzie pracy związanym z przygotowaniem danych, to wniosek może służyć do realizacji celu indywidualnego wnioskodawcy.

Zdaniem Dyrektora wnioskodawca nie wykazał w jakim zakresie żądane informacje mogą w sposób szczególnie istotny służyć interesowi publicznemu np. czy mogą wpłynąć na usprawnienie funkcjonowania Ośrodka Kultury czy też miasta zarządzającego gminnymi jednostkami organizacyjnymi. Nie wykazał także iż ma indywidualne realne i konkretne możliwości wykorzystania żądanej informacji do działań dotyczących szczególnie istotnych interesów publicznych. Udostępnienie informacji będzie służyć prywatnym interesom nie mających związku z poprawą funkcjonowania samorządu.

Skargę na powyższą decyzję wniosła wnioskodawczyni.

Decyzji zarzuciła naruszenie: art. 61 ust. 1 i 2 w zw. z art. 61 ust. 3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zakresie, w jakim z przepisów tych wynikają przesłanki ograniczania konstytucyjnego prawa do informacji, poprzez nieprawidłowe zastosowanie, polegające na ograniczeniu konstytucyjnego prawa, które to ograniczenie nie spełnia przesłanek konieczności i proporcjonalności, a ponadto nie znajduje uzasadnienia w potrzebie ochrony wskazanych w art. 61 ust. 3 Konstytucji RP wartości prawnie chronionych,

2) art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim przepis ten normuje instytucję informacji przetworzonej, poprzez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przedmiotem wniosku była informacja przetworzona,

3) art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, poprzez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego nie została spełniona w niniejszej sprawie.

Wobec powyższych zarzutów wniesiono o; uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie, jako niezasadnej. Podtrzymał w całości argumentację przytoczoną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019. poz. 2325, dalej określanej skrótem P.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat działalności organów władzy publicznej, osób pełniących funkcje publiczne, organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Używając w art. 2 ust. 1 u.d.i.p. pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać, jednak, co należy podkreślić, na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy.

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Z przytoczonej regulacji wynika, że ustawa rozróżnia dwie postaci informacji publicznej,: prosta i przetworzoną. Informacja prosta to informacja będąca w posiadaniu zobowiązanego do jej udzielenia, która dla je udzielenia nie wymaga zmiany przed jej udostępnieniem. Z kolei informacja publiczna przetworzona jest informacją jakościową nową, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej. Zatem obejmuje informację nową, wytworzoną specjalnie na potrzeby skarżącego, a przygotowanie takiej informacji wiąże się z koniecznością analizy posiadanych dokumentów, z uwzględnieniem wskazywanych przez wnioskodawcę kryteriów.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 8 lutego 2019 r. w sprawie o sygn. I OSK 770/17 informacja publiczna przetworzona to zatem taka informacja publiczna, która:

- w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., I OSK 1746/14);

- jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (por. wyrok NSA z 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13, LEX nr 1368968; por. też wyrok NSA z 17 października 2006 r., I OSK 1347/05, LEX nr 281369) na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2012 r., I OSK 2149/12; wyrok NSA z 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13; wyrok NSA z 3 października 2014 r., I OSK 747/14);

- jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu – "przy rozstrzyganiu tego typu spraw należy mieć na uwadze, iż ograniczenie wprowadzone przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie udzielania informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej (wyroki NSA z 5 września 2013 r. I OSK 953/13, I OSK 866/13, I OSK 865/13); "proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego" (por. wyrok NSA z 9 października 2010 r., I OSK 1737/12);

- może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (por. wyrok NSA z 28 kwietnia 2016 r., I OSK 2658/14; wyrok NSA z 5 stycznia 2016 r., I OSK 33/15);

- nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją – "informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników – może być traktowana jako informacja przetworzona (zob. np. wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r., I OSK 863/14; wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r., I OSK 1645/14; wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 977/11);

- której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów – "informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (...); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (zob. np. wyroki NSA: z 2 października 2014 r., I OSK 140/14; z 21 września 2012 r., I OSK 1477/12, LEX nr 1264566; z 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11, LEX nr 1094536; z 8 czerwca 2011 r., I OSK 426/11, LEX nr 1135982; z 17 października 2006 r., I OSK 1347/05, LEX nr 281369).

W konsekwencji, gdy uwzględni się istotę informacji publicznej przetworzonej jako rezultatu określonego działania zmierzającego do jej przygotowania, to należy przyjąć, że przesłanka szczególnej istotności takiej informacji dla interesu publicznego stanowi podstawę dla podjęcia wyżej wskazanych działań – zmierzających do przygotowania wnioskowanej informacji - przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej. Proces przetworzenia informacji publicznej w celu jej udostępnienia musi znajdować uzasadnienie w przesłance szczególnej istotności dla interesu publicznego.

Niewątpliwie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., będąc podstawą do uzyskania informacji publicznej przetworzonej, w istocie ogranicza do niej dostęp, wskazując na konieczność wykazania, że jej udzielenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ograniczenie to dokonane aktem rangi ustawowej przewidziane jest w art. 61 ust. 2 Konstytucji RP i odpowiada regulacji art. 31 ust. 3 ustawy zasadniczej, a ustawodawca, ograniczając w powołanym art. art. 3 ust. 1 pkt 1 dostęp do informacji przetworzonej, czyni to w zgodzie z zasadą proporcjonalności i nie można w tym przypadku mówić o łamaniu konstytucyjnych uprawnień obywatela, skoro przedkładając interes publiczny nad interes strony, prawodawca ma na względzie zapewnienie prawidłowego funkcjonowania organów Państwa i innych podmiotów zobowiązanych do udzielania informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym sprawę w pełni podziela powyższą wykładnię pojęcia informacji przetworzonej i możliwości dostępu do niej.

Odnosząc się do kwestii "szczególnej istotności" dla interesu publicznego przygotowania informacji publicznej w celu jej udostępnienia raz jeszcze należy odwołać się do wyroku NSA z 8 lutego 2019 r., którym to orzeczeniu stwierdzano, że pojęcie interesu publicznego jest pojęciem szerokim i nieostrym, nie ulega jednak wątpliwości, że obejmuje ono interes ogółu (określonej wspólnoty), a nie jedynie interesy indywidualne. Warto zwrócić uwagę, że w doktrynie przyjmuje się, że "jest w interesie indywidualnym" bądź "jest w interesie ogółu" oznacza, że wyprowadzona z danego stanu obiektywnego określona korzyść przypada jednostce względnie całemu społeczeństwu. O ile zatem interes indywidualny jest relacją pomiędzy jakimś stanem obiektywnym a oceną tego stanu z punktu widzenia korzyści, jaką on przynosi lub może przynieść jednostce, to interes ogółu oznacza relację między jakimś stanem obiektywnym a oceną tego stanu z punktu widzenia korzyści, jaką on przynosi lub może przynieść ogółowi (zob. J. Lang: Struktura prawna skargi w prawie administracyjnym, Wrocław 1972, s. 98-100).

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazywano już na tle analizy unormowań ustawy o dostępie do informacji publicznej, że interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem Państwa, gminy oraz innych ciał publicznych jako prawnej całości, zwłaszcza, jeżeli związane jest ono z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, jednostki samorządu terytorialnego a z brzmienia art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że nie wystarczy, aby uzyskanie informacji przetworzonej było istotne dla interesu publicznego, lecz ma być szczególnie istotne, co stanowi dodatkowy kwalifikator, przy ocenie, czy dany wnioskodawca ma prawo do jej uzyskania (wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10, LEX nr 951999). Działanie wnioskodawcy nie tylko w interesie indywidualnym, lecz w interesie "ponadindywidualnym" nie jest samoistnie wystarczające dla przyjęcia "szczególnej istotności dla interesu publicznego" takiego działania.

Zatem zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Uprawnienie to nie służy zatem wszystkim podmiotom potencjalnie zainteresowanym w uzyskaniu informacji publicznej po to, by ją móc następnie udostępnić ogółowi, gdyż cel ten jest co najwyżej ukierunkowany na podstawowe "niekwalifikowane" realizowanie interesu publicznego. Jak podkreślono w orzecznictwie NSA, "wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego.

Uzyskanie informacji przetworzonej jest możliwe po wykazaniu przez wnioskodawcę - wezwanego do wykazania powodów, dla których spełnienie jego żądania udzielenia informacji publicznej będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego - szczególnej istotności dla interesu publicznego udostępnienia żądanej informacji (art. 14 ust. 2 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). W związku z tym brak podstaw do udzielenia informacji publicznej przetworzonej podmiotowi, który nie zapewnia, że zostanie ona realnie wykorzystana w celu ochrony interesu publicznego lub usprawnienia funkcjonowania organów państwa (por. wyrok NSA z 7 grudnia 2011 r., I OSK 1737/11; wyrok NSA z dnia 5 marca 2013 r., I OSK 3097/12). Konieczność wykazania przez wnioskodawcę szczególnej istotności dla interesu publicznego żądanej informacji nie oznacza oczywiście zwolnienia podmiotu, do którego kierowany jest wniosek z obowiązku analizy powyższej ustawowej przesłanki na gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy. Chodzi jedynie o podkreślenie, że brak wskazania przez wnioskodawcę, w czym upatruje on szczególnej istotności dla interesu publicznego żądanej informacji publicznej istotnie ogranicza możliwość poczynienia przez podmiot zobowiązany stosownych ustaleń i w konsekwencji uwzględnienia wniosku.

Przenosząc te wywody na grunt rozpoznawanej sprawy za trafne należy uznać stanowisko Dyrektora, że skarżąca domagała się udzielenia informacji publicznej, że zakres jej żądania obejmującego; podanie całkowitego kosztu utrzymania redakcji i osób współpracujących z redakcją [...] B. w roku 2019 oraz w roku 2020, całkowitego kosztu składu gazety [...] B. w roku 2019 oraz w roku 2020, całkowitego kosztu wydruku gazety [...] B. w roku 2019 oraz w roku 2020, całkowitego kosztu dystrybucji gazety [...] B. w roku 2019 oraz w roku 2020 wskazuje na to, iż żądała ona informacji przetworzonej, wykazującej wyżej opisane cechy.

Wbrew argumentacji skarżącej żądane przez nią informacje dotyczące lat 2019 i 2020 w zakresie całkowitych kosztów kosztu utrzymania redakcji i osób współpracujących z redakcją [...] B., całkowitych kosztów składu gazety, całkowitych kosztu wydruku i dystrybucji gazety nie stanowią informacji prostych lecz informacje przetworzoną. Oparte są o kilka kluczy weryfikacyjnych i obejmują znaczny, bo 2 letni przedział czasowy. Ich udzielenie mogłoby nastąpić jedynie w wyniku czynności technicznych i określonego działania intelektualnego na zbiorze informacji prostych i jej przygotowanie byłoby specjalnie dla wnioskodawczyni według wskazanych w jej żądaniu kryteriów.

Skoro zatem żądane informacje nie miały charakteru informacji prostych a skarżąca nie wykazała szczególnej istotności żądanych informacji dla interesu publicznego wydana decyzja z [...]r. o odmowie udzielenia zadanych informacji zawartych w pkt od 1-do 4 była prawidłowa. Nie wykazał także iż ma indywidualne realne i konkretne możliwości wykorzystania żądanej informacji do działań dotyczących szczególnie istotnych interesów publicznych. Udostępnienie informacji będzie służyć prywatnym interesom nie mających związku z poprawą funkcjonowania samorządu.

Podkreślić w tym miejscu należy, że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który będzie przeważał nad szeroko rozumianymi kosztami wytworzenia informacji przetworzonej. Innymi słowy, korzyści z upublicznienia tej informacji muszą być większe niż konsekwencje zaabsorbowania środków osobowych, rzeczowych i czasowych organu na jej przetworzenie. Jak wskazał Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z 29 października 2020 r. sygn. akt I OSK 969/20, (CBOIS) ustawodawca ustanawiając prawo do informacji publicznej, miał również na względzie potrzebę zapewnienia ładu i porządku publicznego, którego w tym przypadku należy upatrywać w zagwarantowaniu podmiotom zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej możliwości prawidłowego funkcjonowania w ramach przypisanych im kompetencji, tak, by ich powinności nie zostały zdeterminowane jedynie udzielaniem informacji publicznej.

W świetle powyższego zarzuty naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art.61 Konstytucji należało uznać za bezzasadne.

Podsumowując, skargę, jako niezasadną, na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalono.