Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 306/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 14b par. 1 i par. 3, art. 120, art. 121 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 15 ust. 2, art. 32, art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a, art. 86a ust. 4 pkt 1
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
article: art. 146 par. 1, art. 200, art. 205 par. 2- par. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędzia WSA Dominik Mączyński Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2015r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej A Sp. z o.o. kwotę [...] zł ([...] 00/100 ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu [...] lipca 2014 r. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Poznaniu, reprezentowana przez pełnomocnika złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że komercyjne wynajęcie samochodu pracownikom Spółki lub osobom trzecim w oparciu o funkcjonujący w Spółce Regulamin Wynajmu Samochodów, jest usługą związaną z działalnością gospodarczą wnioskodawcy (pytanie oznaczone we wniosku nr 3). Wniosek został uzupełniony pismem z dnia [...] września 2014 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

[...] Sp. z o.o. (wnioskodawca, Spółka, skarżąca) jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której podstawowym przedmiotem jest m.in. sprzedaż hurtowa części i akcesoriów do pojazdów samochodowych (PKD 45.31.Z) oraz sprzedaż detaliczna części i akcesoriów do pojazdów samochodowych (PKD 45.32.Z) na polskim rynku.

Grupa [...] działa obecnie w 10 krajach, zatrudniając w tym roku ponad 400 pracowników. Rozwój przedsiębiorstwa ma w przyszłych latach priorytetowe znaczenie dla Grupy. Grupa [...] posiadając w swojej ofercie ponad 10.000 produktów, jest profesjonalnym dostawcą przedsiębiorstw przemysłu motoryzacyjnego zajmującym się zaopatrzeniem ich w produkty i materiały zaliczane do segmentu C: produkty

z zakresu napraw i kontroli pojazdów, szyb samochodowych, karoserii oraz regeneracji

i czyszczenia pojazdów, jak i normalia oraz produkty do montażu opon itd.

Sprzedaż produktów [...]realizowana jest w głównej mierze (poza sklepem internetowym, realizującym sprzedaż wysyłkową) przez pracowników Spółki, działających w charakterze przedstawicieli handlowych. Są oni odpowiedzialni za realizację planów sprzedażowych Spółki w określonym obszarze geograficznym oraz utrzymywanie bezpośrednich relacji z Klientami Spółki (sprzedaż bezpośrednia). [...]działa na terenie całego kraju. W związku z przedmiotem działalności Spółki i koniecznością stałego przemieszczania się przez pracowników [...]do Klientów celem zaopatrzenia ich w produkty oferowane przez [...], Spółka korzysta z pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 2 pkt 34 ustawy z dnia 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm. zwanej dalej ustawą o VAT).

Pojazdy samochodowe wykorzystywane przez pracowników [...]to samochody osobowe oraz samochody osobowe z homologacją ciężarową, których masa całkowita nie przekracza 3,5 tony.

Wszystkie wyżej wymienione pojazdy samochodowe użytkowane są przez [...]na podstawie zawartych przez Spółkę umów leasingu operacyjnego lub umów wynajmu długoterminowego.

Wnioskodawca, w związku z wejściem dnia 1 kwietnia 2014 r. ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o ustawie o podatku od towarów i usług (Dz. U. poz. 312), na podstawie art. 86a ust. 12 oraz ust. 15 ustawy o VAT planuje w przyszłości dokonać zgłoszenia pojazdów samochodowych wykorzystywanych przez Spółkę na druku VAT-26, informując właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego, że pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika.

Pojazdy samochodowe wymienione w informacji VAT-26 będą wykorzystywane przez [...](pracowników Spółki) wyłącznie do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Siedziba Spółki znajduje się w Poznaniu, jednakże pracownicy Spółki operują na obszarze całego kraju. Spółka, co wynika z umowy zawartej z właścicielem nieruchomości, w której wnioskodawca ma swoje biuro, nie ma prawnej możliwości parkowania samochodów na terenie należącym do wynajmującego poza godzinami pracy czy w dni wolne, bowiem umowa zawarta z właścicielem nieruchomości, mająca na uwadze względy bezpieczeństwa oraz charakter nieruchomości, na terenie której znajduje się przedmiot najmu, zabrania parkowania pojazdów przez pracowników Spółki, z tym że dozwolone jest parkowanie wyłącznie w dni pracujące, w godzinach od 7:00 do 18:00.

Spółka zamierza wprowadzić całkowity zakaz wykorzystywania pojazdów samochodowych w celach prywatnych.

Zakaz ten wynikać będzie z podpisanych z pracownikami umów o używaniu

i przechowywaniu samochodów służbowych obejmujących zasady używania samochodów służbowych. Zgodnie z tymi umowami obwiązywać będzie w Spółce całkowity zakaz użytku samochodu służbowego do celów prywatnych. Ponadto, z umów tych wynikać będzie obowiązek prowadzenia przez pracowników ewidencji przebiegu pojazdu [dalej także jako "ewidencja", "EPP"], w umowach tych opisany będzie szczegółowo sposób prowadzenia ewidencji, zasady zdawania EPP celem potwierdzenia przez Spółkę autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem. Powyższe umowy określać będą także obowiązek prowadzenia EPP jako jeden

z podstawowych obowiązków pracowniczych danego pracownika. W drodze aneksu do umowy o pracę z każdym pracownikiem - kierowcą wprowadzony zostanie zapis, że podstawowym obowiązkiem pracownika jest prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o VAT, którego nieprzestrzeganie upoważniać będzie Spółkę do wypowiedzenia pracownikowi umowy o pracę w trybie dyscyplinarnym określonym w art. 52 ustawy Kodeks pracy.

Niezmiernie istotnym elementem gwarantującym bezpieczeństwo Spółki (w tym bezpieczeństwo podatkowe związane z odliczaniem podatku naliczonego) jest zapis zawarty w projektowanych umowach używania i przechowania samochodu służbowego stanowiący, że pracownik przyjmuje do wiadomości, że pojazd jest mu powierzony wyłącznie do wykonywania obowiązków służbowych, w związku z czym pracodawcy przysługuje pełne odliczenie podatku od towarów i usług zawartego we wszelkich wydatkach eksploatacyjnych, w tym związanych z nabyciem paliwa do napędu powierzonego pojazdu. Użycie przez pracownika pojazdu do celów prywatnych oznaczać będzie powstanie szkody u pracodawcy w postaci nieodliczonego podatku od towarów i usług. [...]i pracownik na podstawie tej umowy ustalą, że nieprowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu lub prowadzenie jej w sposób inny niż określony powyżej, jak również stwierdzenie, że pojazd był wykorzystany w celach prywatnych, skutkować będzie obciążeniem pracownika kwotą w wysokości wynikłej dla pracodawcy z tego faktu szkody, na którą składa się w szczególności: kwota ewentualnie nienależnie odliczonego podatku od towarów i usług na podstawie ustawy o VAT, kwota odsetek od zaległości podatkowych z tego tytułu, kwota wynagrodzenia doradców prawnych pracodawcy (doradców podatkowych i innych osób wykonujących wolny zawód) wypłaconego w związku z obowiązkiem skorygowania deklaracji podatkowych oraz reprezentacją w trakcie kontroli podatkowej/postępowania podatkowego u pracodawcy związanego z nieprawidłowym użytkowaniem samochodu lub nieprawidłowym prowadzeniem ewidencji. Taka szkoda bowiem, jako szkoda wyrządzona umyślnie pracodawcy, może być dochodzona przez [...]w pełnej wysokości od pracownika.

W ten sposób [...] wykluczy nawet potencjalną możliwość użytku samochodu służbowego do celów niezwiązanych z prowadzoną przez wnioskodawcę działalnością gospodarczą, bowiem sankcja za niestosowanie się do zakazu użytkowania samochodu do celów służbowych skutkować będzie obciążeniem pracownika całkowitym kosztem szkody z tego tytułu powstałej u pracodawcy, w tym również sankcji wynikającej

z ustawy Kodeks karny skarbowy.

Pracownicy Spółki używający pojazdy służbowe przejdą zewnętrzne szkolenie prowadzone przez doradcę podatkowego z zakresu zasad prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, skutków prowadzenia jej niezgodnie z zasadami określonymi przepisami ustawy o VAT, odpowiedzialności materialnej pracowników za mienie powierzone oraz zasad obciążania pracowników za ewentualną szkodę powstałą

u pracodawcy w związku z niewłaściwym użyciem pojazdu służbowego, czy też niepoprawnym prowadzeniem ewidencji przebiegu pojazdu.

Powyższa umowa nakładać będzie także na pracowników obowiązek przechowywania powierzonego pojazdu w bezpiecznym miejscu przeznaczonym do postoju samochodów, w tym w szczególności w miejscach takich jak parking strzeżony oraz garaż, w tym garaż wielostanowiskowy. Pracownik, w ramach wykonywania obowiązków pracowniczych, zobowiązany będzie do dbania o powierzone mu mienie pracodawcy, w tym do służbowego przejazdu do miejsca przechowania powierzonego pojazdu. Przejazdy takie realizują cele służbowe, wobec powyższego objęte są wynagrodzeniem pracownika, wynikającym z zawartej z nim umowy o pracę. Ponieważ [...]nie ma możliwości przechowywania samochodów w miejscu siedziby Spółki, co wynika z umowy zawartej z wynajmującym, oraz biorąc pod uwagę, że pracownicy Spółki wykonują pracę mobilnie, odwiedzając Klientów [...], jak również uwzględniając fakt zamieszkiwania pracowników w różnych częściach kraju (m.in. na terenie woj. wielkopolskiego, na terenie woj. zachodniopomorskiego, czy też woj. pomorskiego, ale również dolnośląskiego, mazowieckiego oraz innych) i brak technicznej możliwości odbioru pojazdu samochodowego z miejsca siedziby Spółki, pracownicy będą mieli obowiązek przechowania powierzonych im pojazdów w miejscu zamieszkania, dbając w ten sposób o powierzone mienie i ponosząc za to mienie odpowiedzialność materialną.

Spółka dokonywać będzie sprawdzenia sposobu wykorzystania pojazdów samochodowych poprzez comiesięczną weryfikację zwracanych przez pracowników [...] ewidencji przebiegu pojazdu.

Nadto, równolegle [...] ewidencjonuje jazdy służbowe pracowników w systemie ciągłym (na bieżąco) w formie kart podróży służbowych (delegacje), gromadząc dane dotyczące np. miejsc, w których pracownik przebywał (spotkanie z klientem) oraz weryfikując miejsca zakupu paliwa do samochodów, kontrolując w ten sposób zasadność ponoszonych wydatków oraz potwierdzając fakt służbowego wykorzystania pojazdów samochodowych. Na koniec miesiąca ewidencja przebiegu pojazdu oraz karty delegacji będą przedmiotem szczegółowej kontroli przez dział finansowo-księgowy, pod kątem sposobu wykorzystania tych pojazdów. Pracownicy będą natomiast zobowiązani do przedłożenia prowadzonych przez siebie ewidencji przebiegu pojazdu najpóźniej 5. dnia roboczego za miesiąc poprzedni, w celu potwierdzenia przez [...]na koniec okresu rozliczeniowego autentyczności wpisów dokonywanych przez osoby kierujące pojazdem. Okresem rozliczeniowym dla celów podatku VAT obowiązującym w Spółce jest okres miesięczny.

Określenie sposobu wykorzystania pojazdów samochodowych znajdzie również swój wyraz w polityce rachunkowości stosowanej przez Spółkę, który to dokument zawierać będzie również opis zasad wykorzystywania pojazdów samochodowych w Spółce.

W Spółce funkcjonuje Regulamin Pracy, w którym znajdą się stosowne zapisy na kształt zapisów wynikających z umowy używania i przechowania samochodu służbowego. Zasady używania samochodów służbowych uregulowane będą jednakże kompleksowo w indywidualnych umowach z pracownikami.

Na podstawie zawartych umów o używaniu i przechowywaniu samochodów służbowych obejmujących zasady używania samochodów służbowych, pracownicy [...] będą, na żądanie Spółki, zobowiązani do natychmiastowego zwrotu pojazdu, jeżeli ma on być przedmiotem umowy wynajmu w ramach wypożyczalni samochodów prowadzonej przez Pracodawcę. W [...] obowiązywać będzie Regulamin Wynajmu Samochodów, będących w posiadaniu (użytkowaniu) Spółki, na podstawie którego pojazdy samochodowe mogą być przedmiotem wynajmu wobec osób trzecich, ale również mogą zostać wynajęte pracownikom Spółki, na zasadach określonych

w Regulaminie oraz Cenniku wynajmu samochodów.

Pracownik będzie miał również prawo do najmu pojazdu w ramach wypożyczalni samochodów prowadzonej przez Pracodawcę na zasadach określonych w Regulaminie Wynajmu Samochodów zgodnie z obowiązującym Cennikiem.

Stosowane przez Spółkę ceny wynajmu określone będą w Cenniku wynajmu samochodów i spełniać będą warunki określone w art. 32 ustawy o VAT, a więc będą miały charakter rynkowy, co zostanie potwierdzone stosownym porównaniem cen obwiązujących na rynku lokalnym. Pracownik [...] będzie mógł zatem zgłosić chęć wykorzystania samochodu np. podczas urlopu, w okresie którego samochód może być pracownikowi wynajęty komercyjnie, zgodnie z Regulaminem i stosowanym przez [...] Cennikiem wynajmu samochodów. Usługa ta będzie wówczas opodatkowana podatkiem VAT i jej wykonanie potwierdzone zostanie fakturą VAT wystawioną przez Spółkę zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o VAT. Wynajem samochodów nie będzie wyłącznym przedmiotem działalności gospodarczej [...], lecz aktualnie procedowana jest zmiana umowy Spółki, która wprowadzi stosowny kod według Polskiej Klasyfikacji Działalności do umowy spółki w zakresie wynajmu pojazdów samochodowych.

Wynajem pojazdów samochodowych, jako usługa opodatkowania na zasadach ogólnych określonych w ustawie o VAT, podlega opodatkowaniu stawką 23% i oznacza, że samochody będące przedmiotem wynajmu będą wykorzystane nadal wyłącznie do działalności gospodarczej [...]. Fakt użycia pojazdu samochodowego w tym czasie podlega odpowiedniemu udokumentowaniu w ewidencji przebiegu pojazdu

z zgodnie z przepisami ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r. W sytuacji wynajmu komercyjnego osobie trzeciej niebędącej pracownikiem, odpowiedni wpis w EPP dokonywany będzie przez podatnika zgodnie z wymogami ustawy o VAT. Osoby trzecie oraz pracownicy Spółki regulować będą należności wynikające z usługi wynajmu wykonanej przez [...]gotówką lub przelewem. Wykluczone jest dokonywanie jakichkolwiek potrąceń w tym zakresie.

Z pisma z dnia [..]. września 2014 r. - stanowiącego uzupełnienie wniosku - wynika, że:

1) wnioskodawca użytkuje samochody na podstawie czterech umów leasingu operacyjnego zawartych odpowiednio w dniach [...] września 2011 r., [...] lipca 2012 r., [...] lipca 2013 r. oraz [...] kwietnia 2014 r.

2) w zawartych przez wnioskodawcę ww. umowach leasingu operacyjnego nie dokonywano zmian po dniu [...] marca 2014 r.

3) wnioskodawcy przed dniem [...] kwietnia 2014 r. nie przysługiwało nieograniczone (100%) prawo do odliczenia podatku naliczonego od rat leasingowych oraz opłat

z tytułu wynajmu długoterminowego.

4) cześć pojazdów wykorzystywanych przez wnioskodawcę do działalności gospodarczej została wydana wnioskodawcy przed dniem [...] kwietnia 2014 r.,

a część pojazdów została przekazana (wydana) do używania po tej dacie ( załącznik nr 1).

5) umowy leasingu zawarte przez [...]nie zostały zarejestrowane

u właściwego naczelnika urzędu skarbowego.

6) część wykorzystywanych przez Spółkę samochodów stanowią pojazdy samochodowe inne niż osobowe, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie

z miejscem dla kierowcy wynosi 3 lub więcej, z tym że dopuszczalna ładowność tych pojazdów jest każdorazowo większa niż 500 kg (por. załącznik nr 1).

7) dla części pojazdów wykorzystywanych przez wnioskodawcę do działalności gospodarczej z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy oraz jego dopuszczalna ładowność (por. załącznik nr 1).

8) wszystkie samochody będące w użytkowaniu wnioskodawcy, co wynika również z treści wniosku są aktualnie i będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych.

9) pojazdy będące przedmiotem wniosku nie są (nie będą) pojazdami, o których mowa w art. 86a ust. 4 pkt 2 w związku z ust. 9 ustawy o VAT.

10) pojazdy będące przedmiotem wniosku nie są (nie będą) pojazdami konstrukcyjnie przeznaczonymi do przewozu co najmniej 10 osób łącznie

z kierowcą, o których jest mowa w art. 86a ust. 3 pkt 1 b ustawy o VAT.

11) wnioskodawca wskazał, że przedmiotem zapytania są wszelkie wydatki związane z użytkowaniem ww. pojazdów samochodowych użytkowanych przez Spółkę określone w art. 86a ust. 2 ustawy o VAT, to jest w szczególności;

• wydatki od nabycia tych pojazdów po zakończeniu leasingu oraz nabycia lub importu ich części składowych;

• wydatki związane z używaniem tych pojazdów na podstawie umowy leasingu;

• wydatki związane z nabyciem lub importem paliw silnikowych oraz oleju napędowego, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, wydatki związane z usługami naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz wydatki związane z nabyciem innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

12. zasadniczo nabywcą paliwa jest i będzie wnioskodawca, to jest faktury dokumentujące poniesione wydatki będą wystawione bezpośrednio na wnioskodawcę jako nabywcę towaru/usługi. Czynności np. tankowania pojazdu dokonuje i dokonywać będzie w imieniu pracodawcy pracownik wnioskodawcy.

Jedynie w czasie użytkowania samochodów przez najemców na podstawie umowy najmu samochodu, koszty tankowania (paliwa) obciążają każdorazowo danego najemcę pojazdu. Wobec powyższego wnioskodawca nie ponosi kosztów paliwa w tym okresie i nie są na niego, ani nie będą, wystawiane faktury za sprzedaż np. paliwa do danego samochodu. Najemcy samochodów są zobowiązani zwrócić samochód z taką samą ilością paliwa, jaka stwierdzona została w protokole zdawczo-odbiorczym, który jest podpisywany każdorazowo przy wydaniu pojazdu (część zdawcza protokołu) oraz po jego zwrocie (część odbiorcza protokołu). Wówczas wnioskodawca dokonuje sprawdzenia poziomu paliwa. W przypadku, gdy ilość paliwa jest mniejsza niż wynika to z protokołu sporządzanego w dacie wydania pojazdu, klient (najemca) obciążany jest kosztem brakującego paliwa na podstawie faktury VAT wystawionej przez wnioskodawcę.

13. zasadniczo opłaty za paliwo uiszcza i uiszczać będzie wnioskodawca na podstawie faktur wystawionych na Spółkę jako nabywcę towaru. Płatność jest realizowana bezgotówkowo przez pracownika wnioskodawcy przy pomocy karty flotowej stacji Shell. Dostawca paliwa (Shell) wystawia na rzecz wnioskodawcy zbiorczą fakturę VAT na koniec każdego miesiąca. Dane na fakturze wynikają

z tankowania dokonywanego kartami flotowymi. Jedynie w czasie użytkowania samochodów przez najemców (osoby trzecie lub pracownicy Spółki) na podstawie umowy najmu samochodu, koszty tankowania (paliwa) obciążać będą każdorazowo danego najemcę pojazdu.

14. Zakup paliwa jest i będzie dokonywany w imieniu i na rzecz wnioskodawcy przez pracownika bezpośrednio na stacji paliw na koszt wnioskodawcy. W ramach kontroli prowadzonej zgodnie z opisem przedstawionym we wniosku, każde tankowanie zrealizowane przez pracownika w celu służbowym jest i będzie przedmiotem szczegółowej kontroli ze strony działu finansowego wnioskodawcy.

15. wnioskodawca ma i będzie miał wpływ na miejsce nabycia paliwa w ten sposób, że pracownicy Spółki zobowiązani są tankować pojazdy na renomowanych stacjach paliw (Shell) oraz mają obowiązek dbania o powierzone mienie pracodawcy i unikać w ten sposób sprzedawców złej jakości paliwa. Miejsce tankowania określa pracownik według konieczności zatankowania pojazdu, z tym że miejsce tankowania jest następnie weryfikowane przez wnioskodawcę

w ramach wewnętrznych procedur kontroli działu finansowego opisanych szczegółowo we wniosku.

16. pracownicy wnioskodawcy mogą wykorzystywać paliwo wyłącznie do celów służbowych (do jazd służbowych), a zasady korzystania z samochodów wnioskodawcy przez pracowników zostały szczegółowo przedstawione w treści wniosku oraz w odpowiedzi na pytanie nr 15.

Jedynie w czasie komercyjnego wynajmu samochodów osobom trzecim, czy też pracownikom wnioskodawca nie decyduje o sposobie zużycia paliwa, bowiem najemca jest zobowiązany zwrócić pojazd z taką samą ilością paliwa jaka określona została w protokole zdawczoodbiorczym danego samochodu. Wynajem pojazdu pracownikowi jest wówczas dokumentowany fakturą VAT i stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a koszt paliwa obciąża wówczas każdoczesnego najemcę pojazdu w czasie trwania umowy wynajmu pojazdu (to jest osobę trzecią lub pracownika wnioskodawcy).

17. w przypadku paliwa nabytego przez pracowników do napędu samochodów służbowych wykorzystywanych wyłącznie do celów służbowych wnioskodawca nie tylko pośredniczy, czy też będzie pośredniczył we wnoszeniu i rozpatrywaniu reklamacji dotyczącej nabytego paliwa, ale wręcz jest i będzie stroną tego postępowania jako nabywca paliwa.

18. wszelkie wydatki związane z użytkiem służbowym samochodu przez pracowników ponosi wnioskodawca na podstawie faktur VAT wystawionych na Spółkę.

Jedynie w czasie komercyjnego wynajmu samochodów na rzecz osób trzecich lub pracowników Spółki wydatki związane z nabyciem paliwa do samochodu są ponoszone bezpośrednio przez najemców z własnych środków i nie są dokumentowane fakturą VAT na rzecz wnioskodawcy, bowiem nabywcą paliwa jest wówczas najemca danego samochodu.

19. faktury dokumentujące wydatki związane z używaniem samochodu przez wnioskodawcę, co już wskazano wyżej, są i będą wystawiane na wnioskodawcę, z wyłączeniem kosztów paliwa w okresie trwania umowy komercyjnego wynajmu samochodów na rzecz osób trzecich lub pracowników Spółki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku komercyjnego wynajęcia samochodu pracownikom Spółki lub osobom trzecim, w oparciu o Regulamin Wynajmu Samochodów, według stosowanego przez [...] cennika, spełniającego wymogi określone w art. 32 ustawy o VAT (czyli wg cen rynkowych), który to wynajem stanowi czynność opodatkowaną 23% (usługa wynajmu) i wykonanie której to usługi zostanie udokumentowane fakturą VAT, a jej wykonanie będzie znajdować oparcie w przedmiocie działalności wnioskodawcy (wg PKD), to usługa ta będzie dla Spółki związana z działalnością gospodarczą wnioskodawcy, pozwalająca na uznanie, że samochody [...] wykorzystywane są wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, tj. czy wynajem samochodów realizowany przez Spółkę stanowi odpłatną usługę zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, a usługi te wykonywane będą w ramach działalności gospodarczej wnioskodawcy, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT (pytanie doprecyzowane pismem z dnia [...] września 2014 r.) (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)?

Zdaniem wnioskodawcy, w przypadku komercyjnego wynajęcia samochodu pracownikom Spółki lub osobom trzecim, w oparciu o Regulamin Wynajmu Samochodów, według stosowanego przez [...] cennika, spełniającego wymogi określone w art. 32 ustawy o VAT (czyli wg. cen rynkowych), który to wynajem stanowi czynność opodatkowaną 23% (usługa wynajmu) i wykonanie której to usługi zostanie udokumentowane fakturą VAT, a jej wykonanie będzie znajdować oparcie

w przedmiocie działalności wnioskodawcy (wg PKD), to usługa ta będzie dla Spółki związana z działalnością gospodarczą wnioskodawcy, pozwalającą na uznanie, że samochody [...] wykorzystywane są wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

W dniu [...] października 2014 r. Minister Finansów działający przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu wydał interpretację indywidualną, w której uznał stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu interpretacji organ wskazał na przepisy art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1 i art. 29a ust. 1, art. 32 ustawy o VAT.

Analizując powyższe przepisy organ stwierdził, że dana czynność podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej czynności, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Odnosząc się zatem do usług komercyjnego wynajmu samochodów pracownikom Spółki lub osobom trzecim organ stwierdził, że uwzględniając fakt, że wynagrodzenie za wynajem samochodów pracownikom oraz osobom trzecim będzie wyliczone - jak wskazał wnioskodawca - wg cen rynkowych (w oparciu o funkcjonujący w Spółce Regulamin Wynajmu Samochodów, według stosowanego przez zainteresowanego cennika, spełniającego wymogi określone w art. 32 ustawy VAT, usługi te będą wykonywane w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Powyższe nie oznacza jednak, jak twierdzi wnioskodawca, że przedmiotowy wynajem, pozwala na uznanie, że samochody Spółki wykorzystywane są wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Jak wynika bowiem ze złożonego wniosku samochody te służą wnioskodawcy także do innych celów - realizacji podstawowego zakresu prowadzonej przez Spółkę działalności polegającej na sprzedaży hurtowej i detalicznej części i akcesoriów do pojazdów samochodowych. Nie będą przeznaczone zatem wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu. W tej sytuacji okoliczność, że Spółka dokonuje ich wynajmu pracownikom oraz osobom trzecim nie jest decydująca dla uznania, że są one wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o VAT i tym samym nie daje bezwarunkowego prawa do odliczenia podatku naliczonego w pełnym zakresie. W sytuacji przedstawionej we wniosku, dla oceny zakresu odliczenia konieczne więc będzie spełnienie wymogów określonych w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy.

Pełnomocnik Spółki wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, w odpowiedzi na co organ stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej.

Pełnomocnik Spółki wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zarzucając zaskarżonej interpretacji :

1) naruszenie i błędne zastosowanie norm prawa materialnego poprzez:

• naruszenie przez organ podatkowy art. 168 Dyrektywy Rady 2006/112/WE listopada 2006 roku w sprawie wspólnego system podatku od wartości dodanej, Dz. U. UE L 347 z 11.12.2006, s. 1 z późn. zm. [dalej "Dyrektywa 112"] tj. niezastosowanie w niniejszej sprawie generalnej regulacji dotyczącej prawa podatników do odliczania podatku VAT naliczonego w odniesieniu do towarów i usług wykorzystywanych na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika, wobec czego organ naruszył zasadę neutralności w podatku od wartości dodanej.

Z ostrożności procesowej Spółka wskazuje na dalsze naruszenia prawa materialnego uzasadniające uchylenie interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej

w Poznaniu;

• naruszenie przez organ podatkowy zasady bezpośredniej skuteczności Dyrektyw 112, poprzez przyjęcie skutecznej i prawidłowej implementacji przez Rzeczpospolita Polską Decyzji wykonawczej Rady z dnia 17 grudnia 2013 roku, upoważniająca Rzeczpospolitą Polską do stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit a) i art. 168 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 353 z 28.12.2013) w sytuacji jej niewłaściwej implementacji

i skorzystanie przez Rzeczpospolitą Polską z derogacji w zakresie szerszym niż to wynika z ww. Decyzji Rady;

• w przypadku nieuznania powyższego zarzutu niezastosowanie przez organ podatkowy w niniejszej sprawie przepisów Decyzji wykonawczej Rady z dnia 17 grudnia 2013 roku, upoważniającej Rzeczpospolitą Polską do stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit a) i art. 168 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U UE L 353 z 28.12.2013) w przypadku stwierdzenia jej poprawnej implementacji, zgodnie z którą to Decyzją Rady, podatnicy mają prawo do odliczania pełnej kwoty podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z samochodami wykorzystywanymi w całości do dzielności gospodarczej,

a przypadku samochodów wykorzystywanych w celach mieszanych mają podatnicy prawo do odliczenia połowy kwoty podatku co wynika wprost

z Decyzji Rady;

• w przypadku nieuznania powyższych zarzutów błędną interpretację art. 86a ust. 3 pkt 1a) w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, poprzez przyjęcie przez organ wydający interpretację, że samochody wykorzystywane przez spółkę nie są przeznaczone wyłącznie do działalności gospodarczej, której częścią jest odpłatny ich wynajem,

w sytuacji gdy z wniosku wynika, że pojazdy te są wykorzystywane przez skarżącą wyłącznie do działalności (odpłatne użytkowanie na podstawie umowy najmu oraz do przejazdów służbowych wykonywanych przez pracowników skarżącej), a spółka wykluczyła możliwość ich wykorzystania do celów innych niż związane z prowadzoną działalnością gospodarczą;

• w przypadku nieuznania powyższych zarzutów błędną interpretację art. 86a ust. 3 pkt 1a) w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, poprzez przyjęcie przez organ wydający interpretację, że samochody wykorzystywane przez spółkę nie są przeznaczone wyłącznie do oddania

w odpłatne użytkowanie na podstawie umowy najmu, podczas gdy

z wniosku skarżącej o wydanie interpretacji wynika, że wnioskodawca wnosi

o potwierdzenie, iż samochody przez nią wykorzystywane służą wykonywanej działalności gospodarczej, której częścią jest ich wynajem;

• błędne zastosowanie w niniejszej sprawie przepisu art. 86a ust. 5 ustawy

z dnia 7 lutego 2014 roku, który w żaden sposób nie był przez skarżącą podnoszony we wniosku jako podstawa prawna do określenia prawa do odliczenia; co więcej, skarżąca sama we wniosku oraz w uzupełnieniu do wniosku wskazała, że użytkowane przez nią samochody nie będę wykorzystywane w całości do wynajmu, a jedynie incydentalnie mogą być przedmiotem takiego wynajmu, lecz niezależnie od celu ich użycia są one wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, bowiem skarżąca wykluczyła możliwość prywatnego ich wykorzystania;

• naruszenie przez organ podatkowy art. 14b §1 i §3 Ordynacji podatkowej, albowiem organ podatkowy w wydanej interpretacji nie odpowiedział na pytanie wnioskodawcy w zakresie warunków umożliwiających pełne prawo do odliczenia podatku VAT, naruszając ww. normę prawną, ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że w okolicznościach sprawy dla określenia zakresu odliczenia powinny być spełnione dodatkowe warunki wskazane w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, pomimo że wniosek dokładnie spełnienia tych warunków przez skarżącą dotyczył.

2) naruszenie norm proceduralnych, poprzez:

• naruszenie art. 120 ustawy z dnia z dnia 29 sierpnia 1997 r. (tekst jednolity z dnia 10 maja 2012 roku, Dz. U. z 2012, poz. 749) [dalej: Ordynacja podatkowa], zgodnie z którym organ podatkowy ma obowiązek działać na podstawie przepisów prawa, co zdaniem skarżącej, ze względu na zarzuty przedstawionych wyżej, nie miało miejsca i stanowi naruszenie tej normy prawnej;

• naruszenie art. 121 §1 Ordynacji podatkowej, wobec prowadzenia postępowania w taki sposób, że organ podatkowy wywnioskował z treści wniosku fakty, o których wnioskodawca nie informował i dokonał błędnej interpretacji tych faktów w zakresie sposobu wykorzystania samochodów użytkowanych przez skarżącą. Wobec powyższego organ zastosował błędną podstawę prawną przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy, na którą skarżąca w ogóle się w treści wniosku nie powoływała, chcąc jedynie potwierdzić swoje stanowisko, że wynajem stanowi czynności opodatkowaną podatkiem VAT i winien być uznany za wykonywany

w ramach działalności gospodarczej podatnika. Powyższe zdaniem skarżącej nie jest do pogodzenia z zasadą zaufania do działania organów podatkowych, bowiem wskazuje na arbitralne wydanie interpretacji

w niniejszej sprawie, bez odniesienia do prezentowanego przez skarżącą stanu faktycznego i prawnego (uzasadnienia);

• naruszenie art. 121 §1 Ordynacji podatkowej, wobec prowadzenia postępowania w taki sposób, że organ podatkowy w wydanej interpretacji nie odpowiedział na pytanie wnioskodawcy w zakresie warunków umożliwiających pełne prawo do odliczenia podatku VAT ograniczając się do stwierdzenia, że dla określenia zakresu odliczenia powinny być spełnione dodatkowe warunki wskazane w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r., pomimo że wniosek dokładnie tych warunków dotyczył. Zdaniem skarżącej powyższe nie jest do pogodzenia z zasadą zaufania do działania organów podatkowych, bowiem wskazuje na arbitralne wydanie interpretacji w niniejszej sprawie, bez odniesienia się do prezentowanego przez skarżącą stanu faktycznego i prawnego (uzasadnienia).

W związku z powyższymi zarzutami pełnomocnik Spółki wniósł o uchylenie zaskarżonej indywidualnej interpretacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Pismem z dnia [...] maja 2015 r. pełnomocnik Spółki ustosunkował się do odpowiedzi na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 14b §1 O.p. organ na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. Treść wniosku o wydanie interpretacji podatkowej wyznacza przedmiotowy zakres postępowania interpretacyjnego. W myśl art. 14b § 3 O.p., wnioskodawca obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego zdarzenia przyszłego.

W ocenie Sądu, organ naruszył wyżej cytowane przepisy albowiem nie udzielił odpowiedzi na sformułowane we wniosku pytanie.

Przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji podatkowej było określenie zasad umożliwiających pełne odliczenie podatku od towarów i usług, przy czym to decyzją organu podatkowego wydane zostały w sprawie dwie odrębne interpretacje. Skarżąca od samego początku uważała, że użytkowane przez nią samochody są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, a samochody zostały zgłoszone do właściwego naczelnika urzędu skarbowego na podstawie informacji VAT-26 i prowadzona jest dla każdego pojazdu ewidencja przebiegu pojazdu.

Skarżąca we wniosku wskazała, że spełniła wszystkie wymogi określone w art. 86a ustawy o VAT, warunkujące uznanie, że samochody są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej.

Organ podatkowy, w konkluzji interpretacji stwierdził, iż odnosząc się do usług komercyjnego wynajmu samochodu pracownikom Spółki lub osobom trzecim, gdzie wynagrodzenie za najem wyliczone będzie według cen rynkowych (w oparciu o funkcjonujący w Spółce Regulamin Wynajmu Samochodów, według stosowanego przez Spółkę cennika, spełniającego wymogi określone w art. 32 ustawy o VAT) usługi te będą wykonywane w ramach działalności gospodarczej,

o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Powyższe nie oznacza jednak zdaniem organu, że przedmiotowy wynajem pozwala na uznanie, że samochody Spółki wykorzystywane są wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Zdaniem organu, pojazdy służą także do innych celów, w tym realizacji podstawowego zakresu prowadzonej przez Spółkę działalności polegającej na sprzedaży hurtowej i detalicznej części oraz akcesoriów do pojazdów samochodowych. Nie będą przeznaczone zatem wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu. Ten fakt, zdaniem organu podatkowego przesądza o braku możliwości zakwalifikowania wydatków związanych

z użytkiem samochodów służbowych do wykorzystywanych wyłącznie w działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o VAT.

Sąd zauważa, iż przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej było uzyskanie potwierdzenia dla stanowiska Spółki, że wynajem samochodów będzie stanowił usługę opodatkowaną i objęty zostanie przedmiotem działalności gospodarczej skarżącej, co przy spełnieniu dodatkowych warunków (wdrożenie odpowiednich zasad używania samochodów oraz prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu) pozwoli skarżącej na odliczenie całej kwoty podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z tymi samochodami.

Skarżąca w żadnym razie nie wnosiła o potwierdzenie w drodze interpretacji, że samochody są przeznaczone wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, a jedynie oczekiwała potwierdzenia w drodze interpretacji, że wynajęcie samochodów będzie związane z jej działalnością gospodarczą, i po spełnieniu opisanych szczegółowo we wniosku dodatkowych warunków, określonych w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, będzie miała prawo do pełnego odliczenia podatku VAT.

Podkreślić należy, iż zarówno we wniosku, jak i w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku, skarżąca w żaden sposób nie dowodziła, że wynajem samochodów, będących w użytkowaniu spółki stanowi wyłączny przedmiot jej działalności, a wręcz przeciwnie. Z opisu zdarzenia przyszłego sprawy jednoznacznie wynika, że pojazdy służbowe są głównie wykorzystywane przez pracowników Spółki do realizowania ich obowiązków pracowniczych, tj. przejazdów służbowych, a jedynie incydentalnie są lub mogą być przedmiotem wynajmu, np. na rzecz osób trzecich.

Spółka oczekiwała wyłącznie potwierdzenia, że usługi komercyjnego wynajmu samochodów będą wykonywane w ramach działalności gospodarczej, zdając sobie sprawę, że dla pełnego odliczania podatku VAT naliczonego konieczne jest spełnienie dodatkowych wymogów określonych ustawą o VAT ( w tym określonych w art. 86a ust. 4 pkt 1ustawy o VAT). Skarżąca oczekiwała także potwierdzenia, że te dodatkowe warunki spełnia. Organ udzielając odpowiedzi na pytanie Spółki stwierdził, że dla określenia zakresu odliczenia powinny być spełnione dodatkowe warunki wskazane w art. 86a ust. 4 ustawy o VAT, pomimo, że wniosek skarżącej właśnie tych warunków dotyczył.

Spółka we wniosku i w jego uzupełnieniu wskazała, że skoro Spółka wynajmuje samochody w warunkach określonych w art. 5 ustawy o VAT (odpłatnie) i świadczenie to stanowi opodatkowaną podatkiem VAT usługę, to świadczenie tych usług jest częścią przedmiotu działalności gospodarczej Spółki. To z kolei prowadzi do wniosku, że wykorzystanie samochodów przez Spółkę w celu ich wynajmu jest związane z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą (zgodnie z art. 86a ust. 3 pkt 1 a) ustawy o VAT) i o ile spełnione zostaną dodatkowe warunki określone w art. 86a ustawy o VAT (szczegółowo przedstawione we wniosku), Spółka będzie miała prawo do odliczenia w pełnej wysokości podatku VAT od wydatków związanych z tymi samochodami (np. pełnego odliczenia VAT zawartego w racie leasingu dla danego samochodu).

Zaskarżona interpretacja nie odpowiada na tak przedstawiony opis zdarzenia przyszłego.

Z tych też względów zarzut naruszenia art. 14b §1 i § 3 O.p jest zasadny. Natomiast Sąd nie podziela pozostałych zarzutów procesowych wskazanych w skardze, tj. naruszenia art. 120, art. 121 § 1 O.p.

W ocenie Sądu na uwzględnienie zasługuje także zarzut naruszenia prawa materialnego tj. przepisu art. 86a ust. 3 pkt 1a w zw. z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT. W konkluzji interpretacji indywidualnej organ stwierdził, że usługi komercyjnego wynajmu samochodów pracownikom Spółki lub osobom trzecim będą wykonywane w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Powyższe nie oznacza jednak, jak twierdzi wnioskodawca, że przedmiotowy wynajem, pozwala na uznanie, że samochody Spółki wykorzystywane są wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Jak wynika bowiem ze złożonego wniosku samochody te służą wnioskodawcy także do innych celów - realizacji podstawowego zakresu prowadzonej przez Spółkę działalności polegającej na sprzedaży hurtowej i detalicznej części i akcesoriów do pojazdów samochodowych. Nie będą przeznaczone zatem wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu. W tej sytuacji okoliczność, że Spółka dokonuje ich wynajmu pracownikom oraz osobom trzecim nie jest decydująca dla uznania, że są one wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o VAT i tym samym nie daje bezwarunkowego prawa do odliczenia podatku naliczonego w pełnym zakresie. W sytuacji przedstawionej we wniosku, dla oceny zakresu odliczenia konieczne więc będzie spełnienie wymogów określonych w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy.

Analizując treść wniosku Spółki i jego uzupełnienie, stanowisko organu uznać należy za błędne. Art. 86a ust.3 pkt 1a ustawy o VAT stanowi, że podatnicy wykorzystujący samochody wyłącznie do działalności gospodarczej mają prawo do odliczania podatku VAT naliczonego w całości – bez ograniczenia wynoszącego 50% określonego w ust. 1 cytowanego przepisu. Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

a) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach używania

b) dodatkowo potwierdzony przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą ( art.86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT).

Spełnienie tych dwóch warunków i wyłącznie tych dwóch warunków decyduje o pełnym prawie podatnika do odliczenia podatku VAT. Są to warunki konieczne i jedyne dla uznania prawa podatnika do odliczenia podatku VAT naliczonego bez ograniczenia wynikającego z art. 86a ust. 1 ustawy o VAT.

Skarżąca opisując zdarzenie przyszłe od początku uważała, że użytkowane przez nią samochody są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, a samochody zostały zgłoszone do właściwego naczelnika urzędu skarbowego na podstawie informacji VAT-26 i prowadzona jest dla każdego pojazdu ewidencja przebiegu pojazdu.

Skarżąca we wniosku wskazała, że spełnia wszystkie wymogi określone w art. 86a ustawy o VAT, warunkujące uznanie, że samochody są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej.

W ocenie Sądu, organ podatkowy całkowicie pominął przy wydawaniu zaskarżonej interpretacji okoliczności i warunki przedstawione przez Spółkę i arbitralnie przyjął, że pojazdy nie są wyłącznie używane do celów służbowych, chociaż skarżąca spełniła wszystkie warunki określone przepisami ustawy o VAT, niezbędne do pełnego odliczenia podatku VAT. Organ zupełnie pominął fakt wdrożenia przez Spółkę specjalnej procedury zakazującej użytku samochodów do celów prywatnych, podpisania stosownych umów w tym zakresie, przeszkolenia pracowników, opracowania reguł kontrolnych realizowanych przez dział finansowo księgowy i całego szeregu instrumentów prawnych i faktycznych składających się na stosowane przez skarżącą zasady używania samochodów służbowych wykluczające możliwość ich użycia do celów innych niż związane z działalnością gospodarczą.

Z treści wniosku wynika, że Spółka wykluczy zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT możliwość użycia samochodów służbowych do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, wprowadzając stosowne dokumenty wewnętrzne ustalające zasady używania tych samochodów, prowadząc także ewidencję przebiegu pojazdu oraz wdrażając odpowiedni system zabezpieczający (m.in. comiesięczna kontrola prowadzona przez dział finansowo-księgowy przedkładanych przez pracowników EPP, sprawdzanie EPP z prowadzonymi rozliczeniami delegacji, wprowadzenie odpowiedzialności materialnej pracowników, w tym po rozwiązaniu stosunku pracy

i możliwość dochodzenia szkód w pełnej wysokości do pracowników). Fakt ten potwierdzą również dodatkowe dokumenty, jak przykładowo polityka rachunkowości Spółki.

Można zatem wobec powyższego stwierdzić, że choć ustawodawca w art. 86a ust. 4 nie posługuje się pojęciem "obiektywnego" uniemożliwienia użycia samochodów służbowych do celów prywatnych, to stosowany przez [...]kompleksowy system kontroli i nadzoru oraz wprowadzenie pełnej odpowiedzialności materialnej pracowników "obiektywnie" i skutecznie uniemożliwi wykorzystanie samochodów do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą wnioskodawcy, co skutkować będzie, prawem wnioskodawcy do pełnego odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z użytkowaniem samochodów służbowych wyłącznie w celach związanych z działalnością gospodarczą.

Wobec faktu, że pracownicy Spółki - tak jak to ma miejsce w przypadku przedstawicieli handlowych - wykonują pracę poza siedzibą Spółki (np. na terenie woj. zachodniopomorskiego) oraz brak możliwości przechowywania (garażowania) samochodów w miejscu siedziby Spółki (ze względu na zapisy umowy wynajmu, zakazujące parkowania samochodów Spółki po godzinach pracy wnioskodawcy oraz

w weekendy czy dni wolne na terenie nieruchomości), jak również uwzględniając zapisy umów o używaniu i przechowywaniu samochodów służbowych obejmujących zasady używania samochodów służbowych, z których wynika obowiązek przechowywania samochodów w miejscu zamieszkania pracowników (dbania o mienie powierzone przez pracodawcę), w ocenie Sądu, istnieją podstawy prawne do uznania, że pracownicy Spółki rozpoczynają jazdę służbową w momencie rozpoczęcia wykonywania pracy, czyli wyjeżdżając z miejsca zamieszkania (np. garażowania samochodu) w celu wykonania obowiązków pracowniczych np. podróż służbowa do klienta.

Przejazdy z miejsca garażowania czy przechowywania samochodu (czyli miejsca zamieszkania) do siedziby Spółki, czy też do klientów [...], związane są realizacją celu służbowego, jakim jest dbałość o powierzone mienie Spółki i wobec powyższego mają charakter służbowy, czyli związane są wyłącznie z prowadzoną przez wnioskodawcę działalnością gospodarczą.

W ocenie Sądu, organ w sposób błędny uznał, iż przejazd samochodem służbowym miejsca garażowania do miejsca pracy, uznać należy za przejazd prywatny, mimo spełnienia przesłanek kwalifikujących wykorzystanie pojazdów wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Jak przedstawiono we wniosku, opisany przez skarżącą sposób korzystania

z samochodów, poprzez wprowadzenie umowy o używanie i przechowywanie samochodu służbowego, fachowej ewidencji prowadzonej przez przeszkolonych pracowników, a także prowadzenie systematycznego nadzoru przez dział finansowo - księgowy, urzeczywistniający przyjętą w Spółce politykę rachunkowości, spełnia przesłanki do zastosowania art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT. Sąd zauważa, iż ustawodawca nie stawia wymogu wprowadzenia przez przedsiębiorstwo działań zabezpieczających wobec sposobu użytkowania samochodów służbowych, pełne prawo do odliczenia przysługuje w przypadku uregulowania zasad używania samochodów oraz prowadzenia stosownej ewidencji przebiegu (zgodnie z orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 1834/14). Jednakże skarżąca postanowiła w sposób rygorystyczny określić przeznaczenie pojazdów jedynie do działalności gospodarczej, dając temu wyraz w odpowiednich zapisach spersonalizowanych umów o używaniu

i przechowywaniu samochodu służbowego.

Odnosząc się do kwestii parkowania samochodów na terenie prywatnym zaznaczyć należy, iż zapewnione przez Spółkę zasady niewykorzystywania samochodów do celów prywatnych są tak samo skuteczne w czasie, gdy służą wykonywaniu obowiązków służbowych, jak i w okresie, gdy zaparkowane są w pobliżu miejsca zamieszkania użytkowników. Umowa użytkowania pojazdów w równym stopniu obowiązuje użytkowników w ich czasie wolnym.

To dotyczy również rygoru wynikającego z funkcjonowania systemu kar za nieprzestrzeganie zapisów umowy i środków kontroli następczej.

W ostatnim czasie, w judykaturze pojawiła się teza, zgodnie z którą parkowanie samochodu poza siedzibą firmy nie oznacza automatycznie, że samochód nie jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej (por. wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1834/14, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 marca 2015 roku, sygn. akt I SA/Łd 154/15). Ocena sposobu wykorzystania samochodów służbowych powinna być dokonana z uwzględnieniem tego, czy stan faktyczny pozwala na stwierdzenie, że nie tylko zachodzi potencjalna możliwość użycia samochodów służbowych do użytku prywatnego, ale czy w rzeczywistości samochody te są wykorzystywane dla celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika.

Sąd podnosi, iż ocena stanu faktycznego przeprowadzona przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, winna zostać dokonana przez pryzmat spełnienia przez Spółkę przesłanek świadczących o wykorzystaniu pojazdów wyłącznie w działalności gospodarczej, a nie jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, na potencjalną możliwość przeznaczenia samochodów służbowych przez pracowników do celów prywatnych. Zgodnie z orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 marca 2015 roku (sygn. akt I SA/Wr 35/15) określone przez podatnika zasady używania pojazdów (a nie potencjalna możliwość wykorzystania ich do celów mieszanych) muszą potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie

w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku tych pojazdów. Sądy w cytowanych powyżej wyrokach stwierdziły, że dopóki istnieje tzw. "czynnik ludzki", zawsze istnieje potencjalne zagrożenie, że dany pojazd może zostać wykorzystany do celów innych niż związane z działalnością gospodarczą Spółki. Okoliczności tej nie da się całkowicie wyeliminować, chodzi zatem jedynie o stworzenie takich mechanizmów i wprowadzenie takich zasad używania pojazdów, które dadzą maksymalną gwarancję wykorzystania ich wyłącznie w działalności gospodarczej podatnika.

Reasumując, w ocenie Sądu, skarżąca prawidłowo uznała, że wynajem pojazdów samochodowych jest związany z (opodatkowaną) działalnością gospodarczą Spółki. Spółka uzupełniła te mechanizmy o dodatkowe gwarancje (m.in. szkolenie pracowników ze sposobu prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu oraz skutków jej błędnego prowadzenia, wprowadzenie stosownych zmian w polityce rachunkowości, bieżąca kontrola prowadzonych ewidencji prowadzona przez dział księgowości) co zostało także szczegółowo przedstawione we wniosku o interpretację, wobec czego spełniła warunki do pełnego odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z tymi pojazdami.

W przypadku komercyjnego wynajmu pojazdów pracownikom [...] przez wnioskodawcę zachodzić będzie związek, o którym mowa w art. 32 ustawy o VAT. Tym niemniej, Spółka wynajmować będzie będące w jej użytkowaniu samochody osobom trzecim oraz pracownikom w oparciu o obowiązujący wszystkie te podmioty Regulamin Wynajmu Samochodów, regulujący zasady ich użytkowania, oraz cennik wynajmu, który odpowiada lokalnym cenom rynkowym odnoszącym się do wynajmu samochodów osobowych.

Zdaniem Sądu, wynajem samochodów przez [...] osobom trzecim oraz pracownikom stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu, względem której Spółka stosować będzie 23% stawkę podatku VAT i którą dokumentować będzie poprzez wystawienie faktury VAT w oparciu o właściwe przepisy ustawy o VAT.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 146 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., 270 ze zm. dalej: p.p.s.a.) orzekł jak w punkcie I wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono natomiast na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 - § 4 p.p.s.a. oraz § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (tj. Dz. U. nr 31, poz. 153).Sąd zasądził zwrot uiszczonego przez stronę skarżącą należnego wpisu od skargi w wysokości [...] zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie [...] zł i [...] zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa.