Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 144/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2017-04-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art.125 par.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu) z dnia 20 stycznia 2017 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy, po wznowieniu postępowania, uchylenia decyzji określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym za lipiec 2009 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

A Spółka z o.o. w [...] (dalej jako Spółka, skarżąca) zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 20 stycznia 2017 r. w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, ostatecznej decyzji wydanej przez ten organ w dniu 7 czerwca 2011 r. w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za lipiec 2009 r., przy równoczesnym stwierdzeniu istnienia przesłanki do wznowienia postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) – dalej jako: "O.p.", w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 2 czerwca 2016 r. w sprawie C-418/14, mającym wpływ na treść decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 7 czerwca 2011 r.

W skardze strona zawarła wniosek o zawieszenie postępowania w związku z pytaniem prejudycjalnym skierowanym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej skierowanym przez Naczelny Sądu Administracyjny postanowieniem z dnia 19 maja 2016 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 224/15 (dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm.) dalej jako "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Przepis ten określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowego, uwzględniając względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć bowiem wpływ na wynik danego postępowania. Praktyka sądowa wykształciła szerokie rozumienie zwrotu "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc w tym zakresie poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny lub wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2009 r., sygn. akt I FZ 248/09; M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Zakamycze 2006).

Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 maja 2016 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 224/15, skierował na podstawie art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne: "Czy wyrażone w art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana 2012 r. - Dz. Urz. U. E. z dnia 26 października 2012 r. Nr C 326) zasady skuteczności i lojalnej współpracy oraz równoważności lub jakakolwiek inna właściwa zasada przewidziana w prawie Unii, przy uwzględnieniu wykładni dokonanej przez Trybunał w wyroku z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie C-224/11 BGŻ Leasing sp. z o.o. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie, sprzeciwiają się w dziedzinie podatku od wartości dodanej przepisom krajowym lub praktyce krajowej, które uniemożliwiają zwrot nadpłaty powstałej w następstwie pobrania należnego VAT niezgodnie z prawem Unii w sytuacji, w której na skutek postępowania władz krajowych, jednostka mogła skorzystać ze swoich uprawnień dopiero po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego".

W przedmiotowej sprawie organy podatkowe po wznowieniu postępowania na wniosek skarżącego, odmówiły uchylenia w całości decyzji ostatecznej z dnia 7 czerwca 2011 r. określającej zobowiązanie skarżącego w podatku akcyzowym za lipiec 2009 r. W zaskarżonej decyzji organ drugiej instancji stwierdził, że wyrok TSUE z dnia 2 czerwca 2016 r. w sprawie o sygn. akt C-418/14 niewątpliwie ma wpływ na rozstrzygnięcie sprawy zakończonej wymienioną decyzją ostateczną. Jednakże ze względu na upływ terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego określonego w art. 70 § 1 O.p., którego dotyczy sprawa, zobowiązanie podatkowe wygasło, co wyklucza wzruszenie decyzji w wyniku postępowania wznowieniowego.

Nie budzi zatem wątpliwości, że zakres pytania prejudycjalnego skierowanego do TSUE ma bezpośredni związek z problematyką prawną niniejszej sprawy. W następstwie wydania rozstrzygnięcia przez TSUE w zakresie skierowanego pytania prejudycjalnego, zostanie rozstrzygnięta kwestia prawna, która ma kluczowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy. Oceniając zatem powyższe z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości i ekonomiki procesowej Sąd przyjął, iż niniejsze postępowanie powinno zostać zawieszone.

W związku z powyższym, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.