Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 648/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 92a ust. 1, ust. 7
journal: Dz.U. 2017 poz 2200
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Anna Apollo Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi M.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 324 zł (słownie: trzysta dwadzieścia cztery złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. z [...] r., nr [...]nakładającą na M.M. karę pieniężną w kwocie 8.100 zł.

Z przedstawionego przez organ stanu faktycznego sprawy wynikało, że 16 grudnia 2018 r. funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej na drodze wojewódzkiej [...] w miejscowości Z. zatrzymali do kontroli ciągnik samochodowy marki Volvo o nr rej. [...] z naczepą ciężarową marki Krone o nr rej. [...], którą dokonywany był międzynarodowy przewóz drogowy mandarynek z Włoch do Polski. Przedsiębiorcą realizującym przewóz był M. M. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą: A, [...], [...] K.. Realizacja przewozu była dokonywana w oparciu o posiadaną przez przewoźnika licencję nr [...] dotyczącą międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy. Przewozu dokonywało dwóch kierowców: M. M. (właściciel firmy przewozowej), który prowadził pojazd w chwili zatrzymania oraz A. M.. Kontrolujący stwierdzili, że w slocie pierwszym tachografu cyfrowego zainstalowanego w prowadzonym przez M. M. pojeździe zalogowana była karta kierowcy należąca do innego kierowcy, tj. A. M., który znajdował się na miejscu pasażera. W slocie drugim nie zainstalowano żadnej karty kierowcy. Karta kierowcy M. M. została wylogowana 15 grudnia 2018 r. na Węgrzech i do czasu zatrzymania pojazdu do kontroli nie była logowana.

Poddając analizie dane zapisane na karcie kierującego pojazdem M. M. (z wykorzystaniem programu TachoSpeed) kontrolujący ustalili, że 21 listopada 2018 r. przekroczył on maksymalny, dzienny czas prowadzenia pojazdu o 6 minut. Tym samym stwierdzili, że naruszył on przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2017 r., poz. 2200 ze zm. – dalej w skrócie u.t.d.) dotyczące:

- czasu pracy kierowców polegające na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o mniej niż 30 minut;

- wykonywania przewozu drogowego z naruszeniem przepisów o stosowaniu tachografów przez:

- posługiwanie się kartą kierowcy, która nie była jego własną kartą;

- niewłaściwą obsługę lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi.

Mając na uwadze powyższe Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K., po wszczęciu postępowania, decyzją z [...] r., nr [...]nałożył na przedsiębiorcę M. M. karę pieniężną w kwocie 8.100 zł.

Od decyzji tej strona wniosła odwołanie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach.

Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości zarzuciła organowi I instancji błędne zastosowanie sankcji określonej w pkt 6.2.1. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym w odniesieniu do stwierdzonego stanu faktycznego oraz w odniesieniu do obowiązków określonych w art. 26 rozporządzenia WE nr 561/06 z dnia 15 marca 2006 r. w zakresie maksymalnego zakresu kontroli drogowej.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach nie znajdując podstaw do uchylenia bądź zmiany zaskarżonej decyzji utrzymał ją w mocy (vide: decyzja z [...] r. nr [...]).

Powołując się na art. 87 ust. 1 pkt 1 u.t.d. wskazał, że podczas wykonywania przewozu drogowego kierowca pojazdu obowiązany jest mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego do kontroli organu, kartę kierowcy, wykresówki, zapisy odręczne i wydruki z tachografu oraz zaświadczenie, o którym mowa w art. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców. Oprócz wymienionych wyżej dokumentów obowiązany jest mieć przy sobie i okazać na żądanie uprawnionego do kontroli organu wypis z zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego albo wypis z licencji. Za wyposażenie kierowcy wykonującego transport drogowy lub przewóz na potrzeby własne w wymagane wyżej dokumenty odpowiedzialny jest przedsiębiorca wykonujący przewozy, czyli w rozpoznawanej sprawie M. M. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą A, [...], [...]K..

Z zebranego przez organ I instancji materiału dowodowego wynikało, że podmiot wykonujący w dniu kontroli międzynarodowy przewóz drogowy rzeczy dokonał naruszenia warunków przewozu m.in. w zakresie przepisów o czasie prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerwach i odpoczynku wynikających z rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. WE nr L 102 z dnia 11 kwietnia 2006 r.). Prawidłowo zatem organ ten nałożył na niego karę pieniężną przewidzianą w pkt 5.11. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym wynoszącą 100 zł. W rozpoznawanej sprawie doszło bowiem do naruszenia art. 7 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, zgodnie z którym, po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje ciągła przerwa trwająca, co najmniej czterdzieści pięć minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut, rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego. Tymczasem na okazanej do kontroli karcie kierowcy nr [...] należącej do M. M., po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów, stwierdzono, że kierowca ten w okresie od 21 listopada 2018 r. godz. 18:17 do 21 listopada 2018 r. godz. 23:48 czasu CET/CEST przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 6 minut. Prowadził bowiem pojazd łącznie przez 4 godz. i 36 min bez przerw.

Ponadto w toku kontroli stwierdzono, że kierujący pojazdem M. M. posługiwał się kartą innego kierowcy, to jest A. M., który znajdował się na miejscu pasażera. Za powyższe naruszenie zasadnie organ I instancji wymierzył mu karę wynoszącą 3000 zł przewidzianą w pkt 6.3.3. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Zgodnie bowiem z art. 27 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. U. UE. L 2014.60.1 z dnia 28 lutego 2014 r.) karta kierowcy jest imienna. Kierowca może posiadać nie więcej niż jedną ważną kartę kierowcy i jest uprawniony do posługiwania się jedynie własną imienną kartą kierowcy. Kierowca nie może posługiwać się kartą uszkodzoną lub kartą, której okres ważności upłynął.

Odnosząc się z kolei do stwierdzonych w toku kontroli naruszeń przepisów polegających na niewłaściwej obsłudze homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, które skutkowało nierejestrowaniem na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi, organ odwoławczy powołał się na art. 32 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 33 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014. Wyjaśnił, że przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy zapewniają poprawne działanie i właściwe użytkowanie tachografów i kart kierowcy. Przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy stosujący tachografy analogowe zapewniają ich poprawne działanie i prawidłowe stosowanie wykresówek. Fałszowanie, ukrywanie, likwidowanie i niszczenie danych zarejestrowanych na wykresówkach lub przechowywanych w tachografie lub na karcie kierowcy albo zarejestrowanych na wydrukach z tachografu jest zabronione. Każda forma manipulowania tachografem, wykresówką lub kartą kierowcy, która mogłaby spowodować sfałszowanie, zlikwidowanie lub zniszczenie danych lub informacji wydrukowanych również jest zabroniona. Ponadto przedsiębiorstwa transportowe są odpowiedzialne za zapewnienie, by ich kierowcy byli właściwie wyszkoleni i poinstruowani w zakresie prawidłowego działania tachografów, zarówno cyfrowych, jak i analogowych, przeprowadzają regularne kontrole, by zapewnić właściwe użytkowanie tachografów przez swoich kierowców i nie udzielają kierowcom żadnych bezpośrednich ani pośrednich zachęt, które mogłyby skłaniać ich do niewłaściwego używania tachografów. (...) W przypadku, gdy pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy, przedsiębiorstwo transportowe i kierowca zapewniają, biorąc pod uwagę długość okresu pracy, by drukowanie danych z tachografu na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych mogło być prawidłowo przeprowadzone w razie kontroli.

Podobnie z art. 34 ust. 1 i ust. 4 rozporządzenia nr 165/2014 wynika, że kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Nie mogą wyjmować wykresówki ani karty kierowcy z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy (...). Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf cyfrowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci zapewniają, aby ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie czytniki tachografu. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf analogowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy zmieniają odpowiednio wykresówki, aby właściwe informacje były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd.

Tymczasem w rozpoznawanej sprawie kierujący pojazdem, będący jednocześnie właścicielem kontrolowanej firmy przewozowej, nie zalogował swojej karty kierowcy w tachografie cyfrowym, czym spowodował nierejestrowanie na swojej karcie aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi.

Powyższe zachowanie, zdaniem organu odwoławczego, kwalifikowało się do naruszenia opisanego w pkt 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d., zgodnie z którym "niewłaściwa obsługa lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi" sankcjonowana jest karą pieniężną w kwocie 3000 zł. Podkreślono, że przepisy ustawy o transporcie drogowym oraz rozporządzeń unijnych mają charakter bezwzględnie obowiązujący, w razie stwierdzenia naruszenia tych przepisów, uprawniony organ obowiązany jest do nałożenia na podmiot wykonujący przewóz odpowiedniej kary pieniężnej w drodze decyzji administracyjnej. Bez znaczenia są okoliczności z powodu których przedsiębiorca dopuścił się nieprawidłowości. Organ nie jest bowiem upoważniony do ustalania i oceny przyczyn zaistniałego naruszenia prawa, lecz ma za zadanie jedynie stwierdzenie zaistniałych skutków. Nie ma też możliwości miarkowania wysokości kary, lecz jest związany stawkami ustalonymi przez ustawodawcę. Dlatego też podniesione w odwołaniu zarzuty uznał za bezzasadne. W jego ocenie przewoźnik nie przejawił żadnej inicjatywy i nie przedstawił dowodów, które pozwoliłyby na uwolnienie od odpowiedzialności. Sam kierował pojazdem, dokonując naruszeń przepisów dotyczących czasu pracy kierowców jak i przepisów o stosowaniu tachografów. To z kolei wykluczało zastosowanie w sprawie art. 92b ust. 1 u.t.d. Prowadzenie przez przedsiębiorcę pojazdu z niezalogowaną w tachografie własną kartą kierowcy, a także posługiwanie się kartą kierowcy należącą do innego kierowcy, czy też przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy w żadnej mierze nie stanowi okoliczności na które przedsiębiorca nie miał wpływu.

Końcowo odnosząc się do wywodów dotyczących zarządzającego transportem, tj. L.G. oraz braku jego wpływu na powstałe naruszenia (wymienione w protokole kontroli), a także twierdzeń, iż to przedsiębiorca, tj. M. M. jest osobą, o której mowa w art. 92a ust. 2 u.t.d. organ odwoławczy wyjaśnił, że przedmiotowa sprawa nie dotyczy osób wymienionych w art. 92a ust. 2 u.t.d, tj. zarządzającego transportem, osoby, o której mowa w art. 7c, a także każdej innej osoby wykonującej czynności związane z przewozem drogowym za naruszenia obowiązków lub warunków przewozu drogowego. Dotyczy wymiaru kary pieniężnej dla podmiotu wykonującego przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, co oznacza, że zarzuty naruszenia przez organ pierwszej instancji art. 7, art. 75 § 1 oraz art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej jako K.p.a.) są bezzasadne.

Nie zgadzając się z powyższym skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji wraz z decyzją organu I instancji zarzucił im naruszenie:

1) prawa materialnego to jest art. 92c ust. 1 u.t.d. w zw. z art. 156 K.p.a. przez ich niezastosowanie w sprawie polegające na niedostrzeżeniu, że zostały spełnione jedynie przesłanki do nałożenia kary z pkt 6.3.3. załącznika nr 3 do u.t.d. wykluczające jednocześnie nałożenie kary z pkt 6.2.1. załącznika nr 3 do u.t.d. ponieważ okoliczności faktyczne i dowody (zeznanie kierowcy) uzasadniały odmowę wszczęcia postępowania w stosunku do pkt 6.2.1. i stanowiły podstawę do jego umorzenia;

2) przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 7, art. 107 § 3 K.p.a. przez:

- niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego;

- załatwienie sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu skarżącego;

- nieustosunkowanie się do wszystkich zarzutów skarżącego i niepodanie przyczyn z powodu których argumentom skarżącego odmówiono wiarygodności.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej sprawie następujące stanowisko.

Skarga jest uzasadniona.

W punkcie wyjścia merytorycznych rozważań należy zauważyć, że zastosowanie w sprawie mają przepisy ustawy o transporcie drogowym w brzmieniu obowiązującym w dacie naruszeń przepisów tej ustawy zarzuconych skarżącemu, czyli z uwzględnieniem nowelizacji, która miała miejsce w Dz.U. z 2018 r., poz. 1481. Na ich podstawie skarżący został ukarany za:

- wykonywanie przewozu drogowego z naruszeniem przepisów dotyczących czasu pracy kierowców, polegających na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas do mniej niż 30 minut - zgodnie z pkt 5.11. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym;

- wykonywanie przewozu drogowego z naruszeniem przepisów o stosowaniu tachografów przez:

- posługiwanie się przez kierowcę kartą kierowcy, która nie była jego własną kartą - zgodnie z pkt 6.3.3. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym;

- niewłaściwą obsługę lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi - zgodnie z pkt 6.2.1. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

Ponieważ pierwszego i drugiego naruszenia przepisów transportu drogowego to jest przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy oraz posługiwania się przez kierowcę kartą kierowcy, która nie jest jego własną kartą, skarżący nie kwestionował ani w postępowaniu odwoławczym ani w skardze, dlatego też spór w niniejszej sprawie sprowadzał się wyłącznie do odpowiedzi na pytanie, czy prawidłowo organ naliczył skarżącemu karę pieniężną z uwzględnieniem naruszenia przepisów o stosowaniu tachografów przez niewłaściwą obsługę lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkującego nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi.

Zdaniem skarżącego było to działanie nieprawidłowe, gdyż stwierdzone podczas kontroli nieprawidłowości nie dotyczyły niewłaściwej obsługi lub odłączenia tachografu. Ten bowiem posiadał ważną legalizację, a podczas badania przez specjalistyczną stację nie potwierdzono istnienia jakichkolwiek niedozwolonych urządzeń zamontowanych i wpiętych do łańcucha kinematycznego. Nie może być zatem mowy o nierejestrowaniu aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi, skoro karta drugiego kierowcy, była cały czas zalogowana.

W ocenie organu odwoławczego takie działanie polegające na nielogowaniu się na własnej karcie w tachografie cyfrowym skutkuje nierejestrowaniem aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi kwalifikuje się do pkt 6.2.1. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

Sąd w składzie tu orzekającym argumentacji organu w tym zakresie nie podziela z przyczyn poniżej wskazanych.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 92a ust. 1 u.t.d. podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 zł do 12.000 zł za każde naruszenie. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa ust. 1, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz wagę naruszeń wskazane w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403:

1) popełnionych przez podmiot wykonujący przewóz drogowy określa lp. 1-9,

2) popełnionych przez przewoźnika drogowego w związku z wykonywaniem transportu drogowego określa lp. 10

- załącznika nr 3 do ustawy (art. 92a ust. 7 u.t.d.).

W niniejszej sprawie skarżącemu przypisano m.in. naruszenie pkt 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego wynikało, że 16 grudnia 2018 r. M. M. prowadził pojazd marki Volvo o nr rej [...] z naczepą ciężarową marki Krone o nr rej [...]. Zgodnie z dokumentem CMR okazanym do kontroli M. M. wykonywał międzynarodowy transport drogowy rzeczy (mandarynek) z miejscowości Rosarno we Włoszech do Polski wspólnie z drugim kierowcą A. M.. W zainstalowanym tachografie cyfrowym w slocie pierwszym zalogowana była karta kierowcy A. M., który podróżował na miejscu pasażera. W slocie drugim nie zainstalowano żadnej karty kierowcy – karta M. M. została wylogowana 15 grudnia 2018 r. na Węgrzech i do czasu zatrzymania pojazdu nie była logowana.

Organ odwoławczy, podobnie jak organ pierwszej instancji uznał, że na karcie kierowcy należącej do M. M. nie został zarejestrowany odpowiedni rodzaj aktywności w spornym okresie tj. prędkość pojazdu i przebytej drogi. Naruszenie to zakwalifikował według załącznika nr 3 do u.t.d. do niewłaściwej obsługi lub odłączenia homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkującego nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi (pkt 6.2.1.). W ten sposób nie dostrzegł, że jazda na karcie drugiego kierowcy nie stanowi naruszenia opisanego w załączniku nr 3 do u.t.d. w pkt 6.2.1., jako wykonywanie przewozu drogowego z ingerencją w działanie tachografu lub dane rejestrowane przez tachograf.

Wśród naruszeń opisanych w załączniku nr 3 do ustawy o transporcie drogowym ustawa sankcjonuje ww. zachowanie opisane w pkt 6.3 ww. załącznika jako: "Naruszenie zasad i warunków użytkowania tachografu". I tak w pkt 6.3.10 załącznik przewiduje "Wykonywanie przewozu drogowego w załodze kilkuosobowej z włożeniem wykresówki lub karty kierowcy lub wykresówek lub kart kierowcy w nieodpowiednie czytniki tachografu". Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 1000 zł. Z kolei w pkt 6.3.19 ustawodawca wymienił naruszenie opisane jako "Niepoprawne stosowanie wykresówek lub karty kierowcy, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w pkt 6.3.1-6.3.10 i 6.3.14". Przewidziana za to naruszenie kara wynosi 2000 zł. Natomiast w pkt 6.3.5. załącznik wymienia "Niedopuszczalne wyjęcie wykresówek lub karty kierowcy, mające wpływ na rejestrację danych", które zagrożone jest karą rzędu 3.000 zł.

Zatem, dokonując wykładni językowej i systemowej wewnętrznej przepisów załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym należy stwierdzić, że gdy przewóz wykonywany jest w załodze kilkuosobowej z włożeniem wykresówki lub karty kierowcy w nieodpowiedni czytnik tachografu to naruszenie takie sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 1000 zł, zaś w sytuacji gdy przewóz nie jest wykonywany w załodze kilkuosobowej z włożeniem wykresówki lub karty kierowcy w nieodpowiedni czytnik tachografu, wówczas naruszenie takie sankcjonowane jest karą pieniężną wynoszącą 2000 zł – zgodnie z pkt 6.3.19 załącznika nr 3 do u.t.d. Ten ostatni przepis stosuje się bowiem zawsze wtedy, gdy niezgodne z prawem zachowanie kierowcy pojazdu wykonującego przewóz nie stanowi żadnego z naruszeń opisanych w załączniku nr 3 do u.t.d. w pkt 6.3.1. do 6.3.10 i 6.3.14. Równocześnie powyższe prowadzi do konstatacji, że umieszczenie wykresówki lub karty kierowcy w nieodpowiednim czytniku tachografu nie stanowi o wykonywaniu przewozu drogowego z ingerencją w działanie tachografu lub dane rejestrowane przez tachograf (pkt 6.2. załącznika nr 3 do u.t.d.), ale stanowi naruszenie zasad i warunków użytkowania tachografu (pkt 6.3 załącznika nr 3 do u.t.d.).

Odmienna wykładnia analizowanych przepisów prowadziłaby do wniosku, że wyłączenie, o którym mowa w pkt 6.3.19 załącznika nr 3 do u.t.d., w zakresie w jakim wyklucza przypadek opisany w pkt 6.3.10, byłoby zbędne. Należy bowiem rozważyć, jakie naruszenia wymagałyby zastosowania regulacji pkt 6.3.19, które nie stanowiłyby naruszenia opisanego w pkt 6.3.10. I tak nie byłoby naruszeniem opisanym w pkt 6.3.19. wykonywanie przewozu w załodze kilkuosobowej z włożeniem wykresówki lub karty kierowcy w odpowiedni czytnik tachografu – bo takie zachowanie nie jest sankcjonowane w świetle przepisów o transporcie drogowym. Nie znalazłby zastosowania przepis załącznika nr 3 do u.t.d. w zakresie pkt 6.3.19 również wtedy, gdyby przewóz wykonywany był w załodze kilkuosobowej bez włożenia wykresówki lub karty kierowcy do czytnika tachografu, bo takie zachowanie sankcjonowane byłoby na podstawie załącznika nr 3 w pkt 6.3.3. (posługiwanie się przez kierowcę kartą kierowcy, która nie jest jego własną kartą), bądź 6.3.4. (jednoczesne używanie kilku wykresówek przez kierowcę), bądź 6.3.5. (niedopuszczalne wyjęcie wykresówek lub karty kierowcy, mające wpływ na rejestrację danych) - w zależności od okoliczności danego naruszenia.

Reasumując, Sąd uznał, że rację ma skarżący, iż naruszenie polegające na wykonywaniu przewozu na karcie drugiego kierowcy znajdującego się w pojeździe nie stanowi wykonywania przewozu drogowego z ingerencją w działanie tachografu lub dane rejestrowane przez tachograf i nie może być jednocześnie sankcjonowane karą w wysokości 5.000 zł z tytułu niewłaściwej obsługi lub odłączenia homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkującego nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi (organ odwoławczy błędnie wskazał kwotę 3.000 zł – vide: str. 11 zaskarżonej decyzji).

Z tych powodów Sąd stwierdził, że wydając kwestionowaną decyzję organ odwoławczy, dopuścił się naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, tj. przepisów załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym i naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy, bo w konsekwencji doprowadziło do nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej w nieprawidłowej wysokości. Dlatego też konieczne stało się wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Natomiast na podstawie art. 200 ustawy p.p.s.a. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 324 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na które złożył się wpis od skargi.