Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 261/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46  par. 3, art. 58  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 9 lipca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o cofnięciu uprawnień do wykonywania transportu drogowego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2008r. pełnomocnik K. W. radca prawny R. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Do skargi dołączone zostało pełnomocnictwo K. W. z dnia 1 kwietnia 2009r. upoważniające J. A. Ż. i radcę prawnego R. R. do reprezentowania go przed sądami, prokuraturą i w innych instytucjach w sprawie umowy kupna sprzedaży samochodu, które okażą się istotne w związku z podpisaną umową o zarząd majątkiem na podstawie art.87 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego. Do skargi dołączona została umowa o zarząd majątkiem z dnia 1 kwietnia 2009r. zawarta pomiędzy K. W. a J. A. Ż. i radcą prawnym R. R. na obsługę prawną: sprawowanie nadzoru nad majątkiem zleceniodawcy ruchomym i nieruchomościami i wszystkimi prawami majątkowymi w tym przed organami administracji państwowej, samorządowej, sądami, u komorników sądowych i skarbowych, prokuratorami we wszystkich instancjach.

Radca prawny R. R. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z treścią art.35 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1270 z późn. zm.). Wezwanie zostało doręczone radcy prawnemu R. R. w dniu 27 maja 2009r.

W dniu 3 czerwca 2009r. radca prawny R. R. złożył pełnomocnictwa z 1 kwietnia 2009r. identyczne jak załączone do skargi oraz umowę o zarząd majątkiem z 1 kwietnia 2009r., identyczną jak załączoną do skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z powodu nie uzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie.

Zgodnie z treścią art. 46 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1270 z późn. zm.)każde pismo strony powinno zawierać:

1. oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników

2. oznaczenie rodzaju pisma

3. osnowę wniosku lub oświadczenia

4. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika

5. wymienienie załączników

W myśl art.46 § 3 wymienionej ustawy do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.

Zgodnie z treścią art. 35 § 1 cytowanej ustawy pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

W myśl art.36 wymienionej ustawy pełnomocnictwo może być:

1. ogólne – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi

2. do prowadzenia poszczególnych spraw

3. do niektórych tylko czynności w postępowaniu.

Zgodnie zaś z art.37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.

Jak wynika z zebranego materiału dowodowego skargę w imieniu K. W. złożył radca prawny R R. Do skargi dołączone zostało pełnomocnictwo z dnia 1 kwietnia 2009r. Z treści pełnomocnictwa wynika, iż K. W. upoważnia J. A. Ż. i radcę prawnego R. R. do reprezentowania go przed sądami, prokuraturą i w innych instytucjach w sprawie umowy kupna – sprzedaży samochodu, które okażą się istotne dla mocodawcy w związku z podpisaną umową o zarząd majątkiem na podstawie art.87 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego. Złożone pełnomocnictwo nie spełnia wymogów określonych w art.36 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przede wszystkim należy zaznaczyć, iż w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w zakresie pełnomocnictwa, nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Obowiązują tu przepisy rozdziału 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r., zaś przepis art.36 wymienionej ustawy określa rodzaje pełnomocnictw wymaganych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z czym umowy o zarząd majątkiem z 1 kwietnia 2009r., zawartej na podstawie art.87 § 1 kpc, nie można uznać za pełnomocnictwo do występowania przed sądami administracyjnymi, o którym mowa w art.36 ustawy z 30 sierpnia 2002r.

Analiza pełnomocnictwa z 1 kwietnia 2009r. wskazuje, iż mocodawca upoważnił radcę prawnego R. R. do reprezentowania go między innymi przed sądami w sprawie umowy kupna – sprzedaży samochodu, które okażą się istotne dla skarżącego w związku z podpisaną umową o zarząd majątkiem. Z wymienionego sformułowania wynika, iż radca prawny R. R. został upoważniony do występowania przed sądami ale tylko w sprawie umowy kupna – sprzedaży samochodu. Pełnomocnictwo to nie upoważnia natomiast do występowania przed sądami administracyjnymi w innych sprawach niż sprawa umowy kupna – sprzedaży samochodu. Niniejsza sprawa dotyczy stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o cofnięciu licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Nie jest to więc sprawa umowy kupna – sprzedaży samochodu. Złożone pełnomocnictwo z 1 kwietnia 2009r. nie zawiera zatem umocowania dla R. R. do zaskarżenia postanowienia z 11 marca 2009r. W związku z czym, iż pełnomocnictwo nie spełnia wymogów określonych w art.36 ustawy z 30 sierpnia 2002r., radca prawny został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, przez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed sądem administracyjnym. Wezwanie to zostało doręczone w dniu 27 maja 2009r.

W dniu 3 czerwca 2009r. radca prawny R. R., w odpowiedzi na wezwanie sądu, złożył pełnomocnictwo z dnia 1 kwietnia 2009r. identyczne jak te, które zostało załączone do skargi. Nadto złożył umowę o zarząd majątkiem z 1 kwietnia 2009r., identyczną jak umowa dołączona do skargi. Złożone pełnomocnictwo nie spełnia wymogów określonych w art.36 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Jest to takie same pełnomocnictwo jak załączone do skargi. Oznacza to, iż brak formalny skargi nie został uzupełniony w wymaganym terminie. Należy zaznaczyć, iż nie przedłożenie pełnomocnictwa potwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony stanowi brak formalny skargi natomiast nie wykonanie nałożonego przez sąd obowiązku uzupełnienia takiego braku powoduje konieczność odrzucenia skargi (art.58 § 1 pkt. 3 ppsa). Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 sierpnia 2007r. w spr. I FSK 1274/07 (Lex nr 399521) oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w postanowieniu z 5 kwietnia 2004r. w spr. II SA/Wr 1225/01 (ONSAiWSA nr 3 z 2004r. poz.53). Sąd w obecnym składzie podzielił pogląd wyrażony w wymienionych postanowieniach.

Wobec tego, iż radca prawny R. R. nie uzupełnił braku formalnego skargi w wymaganym terminie, przez złożenie pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi, na podstawie art.58 § 1 pkt.3 ustawy z 30 sierpnia 2002r., sąd odrzucił skargę K W.

a.ł.