Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 519/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 2 i 6, art. 28, art. 29 ust. 2 pkt. 4, art. 30 ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt. 2
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: par. 9 pkt. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Szaniecka Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2010r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych; oddala skargę /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ W.Batorowicz /-/ J.Szaniecka


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia (...) listopada 2008r. Nr (...) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej w skrócie: PINB). na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz art. 123 ustawy z dnia 214 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 89, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa) nakazał inwestorom J. i E. K. wstrzymać roboty budowlane termomodernizacyjne wykonywane przy budynku mieszkalnym jednorodzinnym zlokalizowanym na działce nr ewid. (...) położonej przy ul. (...) w miejscowości W., gm. M. Jednocześnie organ nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia inwentaryzację oraz ocenę techniczną wykonanych robót budowlanych.

Postanowienie wydane zostało w następujących okolicznościach faktycznych. Na podstawie oględzin przeprowadzonych w dniu (...) października 2008r. stwierdzono, że na przedmiotowej działce zlokalizowany jest budynek jednorodzinny mieszkalny o wysokości ok. 7 m, przy którym jego współwłaściciele J. i E. małżonkowie K. w czerwcu 2008 r. rozpoczęli roboty budowlane polegające na ociepleniu ścian zewnętrznych budynku styropianem grubości 10 cm. W trakcie oględzin stwierdzono, że dotychczas obłożono styropianem ściany zewnętrzne: frontową, tylną oraz boczna lewą, natomiast na ścianie bocznej prawej, w granicy z działką nr (...) wykonano izolację przeciwwilgociową pionową ścian piwnicznych oraz wyłogi styropianem grubości 10 cm (ocieplenie wzdłuż narożników ścian oraz górnej krawędzi budynku - murku ogniowego). Powyższe roboty wykonano bez zgłoszenia, wymaganego na mocy art. 30 ust. 1 ustawy Prawo budowlane.

W dniu (...) grudnia 2008 r. inwestorzy przedłożyli PINB Inwentaryzację i ocenę techniczną robót budowlanych termo-modernizacyjnych przedmiotowego budynku, sporządzonych na zlecenie J. i E. K. przez osobę uprawnioną do projektowania oraz kierowania robotami budowlanymi w specjalności konstrukcyjno-budowlanej.

Postanowienie PINB zostało w części dotyczącej podstawy prawnej uchylone przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej w skrócie: WINB), postanowieniem z dnia (...) stycznia 2009 r. Nr (...) w rozpatrzeniu odwołania złożonego przez M. B. – właściciela nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr (...).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 06 października 2009 r. sygn. akt II SA/Po 134/09 stwierdził nieważność wydanych w sprawie postanowień z uwagi na nałożenie obowiązku na osobę, która w toku postępowania zmarła. Sąd wskazał, że inwestor E. K. zmarł w dniu (...) października 2008 r., a właścicielami nieruchomości są obecnie J. K. oraz jej córka I. P.. Wyrok uprawomocnił się z dniem 02 grudnia 2009 r.

PINB postanowieniem z dnia (...) marca 2010 r. Nr (...) na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane nakazał J. K. i I. P. wstrzymać roboty budowlane –termo-modernizacyjne wykonywane przy budynku mieszkalnym jednorodzinnym zlokalizowanym na działce nr ewid. (...) położonej przy ul. (...) w m. W. gm. M.

W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił, iż przedmiotowe roboty budowlane dotyczą budynku o wysokości do 12 m, dlatego wymagały zgłoszenia zamiaru ich wykonania, zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Organ podał, że roboty budowlane polegające na ociepleniu budynku nie stanowią budowy w rozumieniu definicji budowy zawartej w art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane. Tym samym brak jest podstaw do zastosowania regulacji zawartej w art. 49b tej ustawy, natomiast zastosowanie ma przepis art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, dotyczący innych przypadków, aniżeli określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1.

Następnie PINB decyzją z dnia (...) kwietnia 2010 r. Nr (...), na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, nakazał J. K. i I. P. usunąć izolację termiczną ze styropianu na ścianie bocznej prawej -przekraczającej granice z działką nr ewidencyjny (...) budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr (...) przy ul. (...) w W. gm. M., w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia decyzji.

Przytaczając argumentację tożsamą z przyjętą w uzasadnieniu postanowienia z dnia (...) marca 2010 r. co do konieczności wstrzymania wykonywanych robót budowlanych, PINB w dalszej kolejności wyjaśnił, iż zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane organ nakłada na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W uznaniu organu nadzoru budowlanego przez stan zgodny z prawem w rozumieniu wskazanego przepisu rozumieć należy stan zgodny z materialnymi przepisami prawa administracyjnego, a w szczególności – z uwagi na materię sprawy, z przepisami techniczno-budowlanymi, nie zaś z przepisami prawa cywilnego, odnośnie których właściwy jest sąd powszechny. Wykonanie częściowego ocieplenia ściany zewnętrznej budynku zlokalizowanego w granicy działek w taki sposób, że warstwa izolacji termicznej znajduje się na działce sąsiedniej uznano za naruszające przepisy rozdziału I – Usytuowanie budynku rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75 poz. 690 ze zm.), który nie przewiduje lokalizacji budynku, ani żadnej jego części, w sposób przekraczający granicę działki budowlanej. Organ wskazał ponadto, iż zgodnie z § 9 ust. 4 powyższego rozporządzenia do budynków istniejących dopuszcza się przyjmowanie odległości budynków od granicy działki budowlanej bez uwzględnienia grubości warstwy izolacji termicznej, jednak nie dotyczy to ściany budynku usytuowanego bezpośrednio przy granicy działki, co ma miejsce w przedmiotowej sprawie.

Pismem z dnia (...) kwietnia 2010 r. J. K. oraz I. P. zaskarżyły postanowienie oraz decyzję PINB. Podniosły, iż powołane przepisy rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2002 r. nie mają zastosowania w odniesieniu do budynku, który powstał w 1974 r. zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami, na podstawie pozwolenia na budowę. Skarżące podniosły, iż w tamtych czasach nie stosowano termoizolacji, a nadto podniosły, iż warunkiem zakupu działek nr (...) i (...) było rozpoczęcie budowy budynku mieszkalnego w terminie trzech lat od daty zawarcia aktu notarialnego. Warunku tego właściciele działki nr (...) nie dotrzymali, w konsekwencji ściana budynku bliźniaczego posadowionego na działce nr (...), który musiał powstać w granicy z działką nr (...), wymagała docieplenia. Dodatkowej izolacji fundamentów budynku wymagał zły ich stan, spowodowany istniejącym tam spadkiem terenu i spływem wód opadowych wprost na fundament. Wskazano, iż obecna właścicielka działki nr (...) nie wyraziła zgody na wykonanie prac przy izolacji ściany w granicy oraz nie zgodziła się na wypłacenie odszkodowania oraz na propozycję odkupienia 10 cm powierzchni działki. Wyjaśnili, że przystąpienie do prac izolacyjnych nie wynikało ze złej woli, lecz z niewiedzy, co do obowiązku zgłoszenia prac organom nadzoru budowlanego.

Postanowieniem z dnia (...) czerwca 2010 r. Nr (...) WINB działając na podstawie art. 138 §1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżone postanowienie PINB w całości i umorzył postępowanie organu I instancji.

W uzasadnieniu WINB wyjaśnił, iż w związku z powstałymi wątpliwościami odnośnie stanu zaawansowania robót budowlanych organ II instancji zlecił PINB przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego mającego na celu przeprowadzenie kontroli na przedmiotowej nieruchomości mającej na celu ustalenie dokładnego stanu wykonania robót budowlanych termomodernizacji budynku na działce nr (...). W wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu (...) maja 2010 r. stwierdzono, że od strony granicy z działką nr (...), gdzie przewidziano drugą cześć budynku w zabudowie bliźniaczej, wykonano ocieplenie, a na pozostałych trzech ścianach budynku ocieplenie zakończono, ściany otynkowano. W tej sytuacji, zgodnie z najnowszą linią orzeczniczą sądów administracyjnych, wstrzymanie robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego może mieć miejsce jedynie w sytuacji, gdy roboty te są wykonywane w dacie wydania postanowienia o ich wstrzymaniu. W sytuacji, gdy roboty zostały wykonane i aktualnie nie są prowadzone, zastosowanie powinien mieć przepis art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, bowiem w takiej sytuacji wstrzymanie robót budowlanych byłoby bezprzedmiotowe. Z tej przyczyny należało uchylić postanowienie o wstrzymaniu robót i umorzyć postępowanie z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

Decyzją z dnia (...) czerwca 2010 r. Nr (...) WINB, na podstawie art. 138 §1 pkt 2 kpa, uchylił zaskarżoną decyzję PINB z dnia (...) kwietnia 2010 r. w całości i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 7 ustawy Prawo budowlane orzekł o odstąpieniu od nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych, w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, w budynku mieszkalnym jednorodzinnym zlokalizowanym na działce nr ewid. (...) ołożonej przy ul. (...) m. W. gm. M.

W uzasadnieniu decyzji WINB wyjaśnił, iż zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 4 oraz art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego roboty budowlane polegające na dociepleniu budynku do wysokości 12 m wymagają zgłoszenia. Ponieważ w tym przypadku inwestor obowiązku tego nie dopełnił, PINB właściwie podjął działania na podstawie art. 51 ustawy Prawo budowlane. Organ wyjaśnił, iż w dniu (...) grudnia 2008 r. inwestor przedłożyła w siedzibie organu I instancji inwentaryzację wraz z oceną techniczną wykonanych robót, sporządzoną przez L. S., z której wynika, ze budynek od strony działki nr (...) posiada jednowarstwową 20 cm ścianę szczytową z uwagi na planowaną budowę drugiego segmentu budynku bliźniaczego, a w wyniku prac termo-modernizacyjnych w sposób zdecydowany dostosowano budynek do warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny budynki. Z oceny technicznej nie wynika, że w zakresie wykonanych robót budowlanych stwierdzono jakiekolwiek nieprawidłowości czy występuje zagrożenie życia i zdrowia ludzi. Organ wskazał ponadto, że w wyniku przeprowadzonej na etapie postępowania odwoławczego, w dniu (...) maja 2010 r., kontroli na przedmiotowej nieruchomości ustalono, że od strony granicy z działką nr (...) zostało wykonane ocieplenie, a na pozostałych trzech ścianach budynku ocieplenie zostało zakończone, a ściany otynkowane. W ocenie WINB w tej sytuacji nie można podzielić stanowiska organu I instancji nakazującego rozbiórkę wykonanego docieplenia. Zdaniem WINB skoro wykonane roboty nie uchybiają żadnym przepisom budowlanym i warunkom technicznym jakim winny odpowiadać budynki, to nie ma podstaw do nakładania obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, gdyż roboty zostały wykonane prawidłowo. Z drugiej strony postępowanie prowadzone w tym trybie ma charakter legalizacyjny i winno zakończyć się rozstrzygnięciem, które pozwoli na merytoryczną ocenę zgodności wykonanych robót z prawem. Powołując wyroki sądów administracyjnych WINB wyjaśnił, iż w tej sytuacji organ nadzoru budowlanego winien orzec o odstąpieniu od nałożenia obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. WINB wskazał, iż jeżeli część ocieplenia zachodzi na działkę sąsiednią, a jej właściciel nie wyrażał zgody na taką ingerencję, stosownie do treści art. 151 k.c. może żądać w drodze powództwa na drodze sądowej, bowiem spory na tym tle rozstrzygają sądy powszechne.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcia wniosła M. B., właścicielka działki nr ewid. (...). Skarżąca podniosła, iż organ II instancji bezpodstawnie pomija kwestię przekroczenia, w wyniku wykonanego docieplenia budynku, granicy jej działki. Wskazało, ze w sprawie mają zastosowanie przepisy techniczno-budowlane, a nie przepisy prawa cywilnego, w związku z czym, organ nadzoru budowlanego zobowiązany był orzec nakaz rozbiórki wykonanego bez jej zgody docieplenia ściany budynku na sąsiedniej działce. Zdaniem skarżącej inwestor mógł ocieplić ścianę od strony wewnętrznej budynku, co gwarantowałoby ochronę jej własności.

Skargi zostały w Sądzie zarejestrowane od dwoma sygnaturami: II SA/Po 519/10 – skarga na decyzję w przedmiocie nakazani wykonania określonych robót budowlanych oraz II SA/Po 520/10 – skarga na postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.

WINB w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację przedstawioną w uzasadnieniach zaskarżonych rozstrzygnięć.

Na rozprawie w dniu 16 listopada 2010r. uczestniczka postępowania J. K. wniosła o oddalenie skargi, odwołując się do argumentacji przytoczonej na etapie postępowania odwoławczego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 3 §1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sądowa kontrola aktów podjętych w postępowaniu administracyjnym polega wyłącznie na ocenie ich legalności, tj. zgodności z przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej, przy czym sąd kontroluje legalność aktów wydanych w obu instancjach.

W niniejszej sprawie kontroli Sądu podlegają decyzje wydane przez organy nadzoru budowlanego w przedmiocie nałożenia na inwestorów obowiązku wykonania określonych robót budowlanych, przy czym zaskarżoną decyzją uchylono decyzję PINB wydaną na podstawie 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 ze zm.), oraz orzeczono na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 7 ustawy Prawo budowlane o odstąpieniu od nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych, w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, w budynku mieszkalnym jednorodzinnym zlokalizowanym na działce nr ewid. (...) położonej przy ul. (...) w m. W. Gm. M.

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, że została ona wydana na podstawie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, przy właściwym zastosowaniu zarówno przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania.

W sprawie bezspornym jest, iż będący przedmiotem niniejszej sprawy budynek, projektowany i wybudowany jako budynek w zabudowie bliźniaczej, ma ścianę szczytową zlokalizowaną w granicy z niezabudowaną nieruchomością stanowiącą obecnie własność skarżącej. Bezspornym jest także, że w wyniku robót budowlanych do których przystąpiono w 2008 r. bez uprzedniego zgłoszenia zamiaru ich wykonania, w dacie sporządzenia inwentaryzacji oraz oceny technicznej wykonanych robót ([...] grudnia 2008 r.) prace termo-modernizacyjne budynku zostały zakończone. Decyzja organu I instancji wydana została dopiero w dniu (...) kwietnia 2010 r., po uprawomocnieniu się wyroku tut. Sądu z dnia 06 października 2009 r. sygn. akt II SA/Po 134/09 i zwrocie akt organowi I instancji. Przeprowadzona w dniu (...) maja 2010 r. kontrola na przedmiotowej nieruchomości stan ten potwierdziła.

Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 28 i w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w czasie rozstrzygania sprawy, w zależności od wysokości budynku roboty polegające na dociepleniu ścian wymagały uzyskania pozwolenia na budowę (przy budynkach o wysokości większej niż 12 m.) albo zgłoszenia (przy budynkach o wysokości do 12 m.). W rozpatrywanym przypadku inwestorzy nie posiadali ani pozwolenia na budowę, ani też robót budowlanych nie poprzedzili stosownym zgłoszeniem, tak więc roboty te były samowolą budowlaną. Tym samym należało zastosować tryb przewidziany przez art. 50 i nast. Prawa budowlanego, a nie tryb określony w art. 48 lub art. 49b Prawa budowlanego, co prawidłowo organy nadzoru budowlanego przyjęły.

Jednocześnie w dacie przeprowadzonych na etapie postępowania odwoławczego oględzin nieruchomości roboty budowlane były już zakończone, a więc nie było podstaw do wydawania postanowienia o wstrzymaniu prowadzonych robót. Zgodnie z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego do robót już zakończonych należało odpowiednio zastosować art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 przedmiotowej ustawy.

Z orzeczenia technicznego sporządzonego przez osobę uprawnioną do projektowania oraz kierowania robotami budowlanymi w specjalności konstrukcyjno-budowlanej wynika, że nie stwierdzono nieprawidłowości, a w wyniku wykonanych robót stan budynku spełnia wymogi techniczne. Ocena ta, w ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości, co do jej wiarygodności. Została ona wykonana przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia, zgodnie z art. 12 ust. 2 Prawa budowlanego, która w świetle art. 12 ust. 6 tej ustawy jest odpowiedzialna za wykonywanie tych funkcji zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej oraz za należytą staranność w wykonywaniu pracy.

Zdaniem Sądu, po uzyskaniu opinii o zgodności zrealizowanych robót z obowiązującymi przepisami oraz przeprowadzonej kontroli, organ nadzoru budowlanego I instancji nie mógł orzec o nakazie rozbiórki robót wykonanych na ścianie budynku posadowionej w granicy z działką nr (...). W tej sytuacji za prawidłowe uznać należy uchylenie przez WINB w P. decyzji wydanej przez organ I instancji oraz orzeczenie o odmowie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. W realiach niniejszej sprawy brak jest bowiem podstaw do stwierdzenia, ze stan powstały wskutek samowolnie przeprowadzonych prac termo-modernizacyjnych ściany szczytowej od strony działki skarżącej jest niezgodny z prawem budowlanym. W rezultacie tych prac w istocie doprowadzono ścianę budynku do stanu zgodnego z prawem. Zważyć bowiem należy, iż posadowienie tej ściany w granicy działek nr (...) i (...) nie naruszało żadnych przepisów prawa, w tym prawa cywilnego, bowiem już w latach 70-tych ub. wieku na działce nr (...) powinien powstać bliźniaczy budynek, a wówczas kwestia konieczności zabezpieczenia i docieplenia spornej ściany nie powstałaby. W ocenie Sądu nie można uznać, iż wykonanie niezbędnych prac polegających na zabezpieczeniu fundamentów oraz na tymczasowym wyłożeniu boków budynku na szerokości 10 cm od strony działki skarżącej, w jej przestrzeni, narusza prawo własności skarżącej w sposób, który nakazywałby wydanie decyzji o nakazie przywrócenia spornej ściany budynku do stanu poprzedniego.

Wbrew twierdzeniom skarżącej doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem nie musi pociągać za sobą konieczności zlikwidowania wszelkich robót budowlanych, które w jakikolwiek sposób naruszały przepisy Prawa budowlanego, bądź też przepisy prawa cywilnego dotyczące ochrony własności. Naruszenie prawa w trakcie wykonywania robót budowlanych nie musi automatycznie pociągać za sobą obowiązku doprowadzenia do stanu poprzedniego. Istotne jest bowiem, czy wynik tych robót jest zgodny z obowiązującymi normami technicznymi, czy nie zagraża życiu, zdrowiu i bezpieczeństwu ludzi i mienia. W postępowaniu legalizacyjnym rzeczą organ nadzoru budowlanego jest bowiem zbadanie legalności i zgodności ze sztuką budowlaną powstałego w ten sposób i istniejącego obecnie ocieplenia. Celem postępowania naprawczego jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, ale w aspekcie przepisów prawa administracyjnego, a nie cywilnego. W rezultacie może nawet dojść do zalegalizowania robót budowlanych wykonanych przez inwestora z naruszeniem prawa własności. Sąd rozpatrujący przedmiotową sprawę podziela stanowisko reprezentowane w licznych wyrokach sądów administracyjnych, w myśl którego w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 51 Prawa budowlanego organy nadzoru budowlanego nie zajmują się kwestią prawa do dysponowania nieruchomością. Ratio legis art. 51 ust. 1 pkt 2 tej ustawy polega bowiem na doprowadzeniu wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, ale w aspekcie przepisów prawa administracyjnego, a nie cywilnego. W takim przypadku pokrzywdzeni mogą dochodzić swoich praw nie przed organami nadzoru budowlanego, tylko przed sądem powszechnym (por. wyrok NSA z dnia 13 stycznia 2003 r. sygn. akt IV SA 523/01 - ONSA 2004/2/54, wyrok WSA w Wrocławiu z dnia 28 maja 2009 r. sygn. II SA/Wr 673/08 LEX nr 569027).

Nie można także podzielić argumentacji skarżącej, iż w sytuacji braku jej zgody na wykonanie prac od strony jej działki inwestor mógł ocieplić tę ścianę od wewnątrz. W wyniku oddziaływania warunków atmosferycznych inwestor w pierwszej kolejności powinien bowiem zabezpieczyć ścianę od zewnątrz, a to wymagało wejścia na sąsiednią działkę w celu przeprowadzenia prac.

W ocenie Sądu powoływane w skardze przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75 poz. 690 ze zm.) w omawianym przypadku legalizacji samowoli budowlanej polegającej na wykonaniu izolacji termo-modernizacyjnej na ścianie zlokalizowanej w granicy budynku także nie zostały naruszone. Zgodnie bowiem z §9 pkt 3 tego aktu w brzmieniu obowiązującym do dnia 8 lipca 2009 r., a więc w brzmieniu obowiązującym w dacie wykonania spornych robót budowlanych (połowa 2008 r.), określone w rozporządzeniu odległości między budynkami i terenowymi urządzeniami budowlanymi mierzy się w miejscu najmniejszego oddalenia, przy czym dopuszcza się przyjmowanie wymiarów bez uwzględnienia grubości tynków i okładzin zewnętrznych.

Skoro z materiału zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że wykonane roboty budowlane są zgodne z prawem, brak było podstaw do nakładania na inwestora jakichkolwiek obowiązków, w tym obowiązku doprowadzenia ściany szczytowej budynku zlokalizowanej na działce nr (...) w m. Wiórek do stanu poprzedniego. W tej sytuacji zaskarżoną decyzję uznać należało za prawidłową.

Mając powyższe okoliczności na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.

/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ W. Batorowicz /-/ J. Szaniecka