Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 41/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-02-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: odmówiono rozpoznania w trybie uproszczonym
Powołane przepisy: article: art. 122
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

II SA/Kr 41/14 POSTANOWIENIE Kraków, dnia 25 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. M. o rozpoznanie w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w K. nr [...] z dnia 31 października 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia odmówić rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym i przekazać sprawę do rozpoznania na rozprawie


UZASADNIENIE

Przedmiotem mającego być skontrolowanym przez WSA w Krakowie postępowania nadzwyczajnego, wszczętego w dniu 23.09.1998 r. na wniosek P. M. (lokatora mieszkania Nr [...]) - jest sprawa badania w trybie art. 149 § 2 Kpa przyczyn wznowienia oraz prawidłowości rozstrzygnięcia ostateczną decyzją Prezydenta Miasta [...]z dnia 22.06.1998 r., znak: [...] sprawy legalności robót budowlanych polegających na wykonaniu czterech otworów okiennych w ścianie budynku Nr [...], usytuowanego przy ul. J. D. w T., od strony posesji należącej do "[...]" S.A. w T..

W trakcie pierwotnego postępowania prowadzonego na wniosek "[...]" S.A. w pierwszym półroczu 1998 r. - ówczesny organ administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego stwierdził samowolne wykonanie pięciu otworów okiennych w w/w ścianie na parterze przedmiotowego budynku i w związku z tym decyzją Prezydenta Miasta z dnia 22.06.1998r., znak: [...] - nakazał na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego z 1974r. -Zarządcy budynku zamurowanie czterech z nich, natomiast piąty otwór okienny (wykonany w 1998 roku) objęty został oddzielną decyzją.

P. M., lokator mieszkania Nr [...] w/w budynku - pismem z dnia 16.09.1998 r. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego w/w decyzją z dnia 22.06.1998r. podnosząc, iż jako strona nie brał w nim udziału.

Prezydent Miasta w dniu 20.10.1998r. wydał postanowienie, znak: [...] o wznowieniu postępowania z powodu, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, a następnie decyzją z dnia 23.11.1998r. odmówił uchylenia decyzji z dnia 22.06.1998r.

Wojewoda decyzją z dnia 31.12.1998r, znak: [...] uchylił w/w decyzję z dnia 23.11.1998 r., a sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T., w oparciu o dokumenty zgromadzone przez Urząd Miasta - decyzją [...] z dnia 22.03.1999 r. również odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta z dnia 22.06.1998 r., znak jw., gdyż nie stwierdził podstaw do jej uchylenia, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa.

W wyniku postępowania odwoławczego - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozstrzygnął sprawę podstaw wznowienia (stwierdził, iż P. M. nie przysługują w tej sprawie prawa strony), natomiast w sytuacji, gdy już wznowione zostało postępowanie nadzwyczajne - decyzją z dnia 23.10.2006r., znak: [...] uchylił decyzję z dnia 22.03.1999 r. i polecił tutejszemu organowi zbadanie od początku całej przedmiotowej sprawy.

W wyniku przeprowadzonych w dniu 03.07.2007r. przez przedstawicieli organu nadzoru budowlanego oględzin oraz na podstawie zebranych dokumentów i wyjaśnień stron ustalono, że:

przedmiotowy budynek wielorodzinny o 2 kondygnacjach nadziemnych jest obiektem pochodzącym z okresu przedwojennego, odnośnie do którego obecny zarządca nie posiada pierwotnej dokumentacji budowlanej,

obok ściany południowej tego budynku istnieje działka Nr [...], którą w dniu 29.11.1969r. zakupiła od osób prywatnych Okręgowa Spółdzielnia [...] w T., co potwierdza akt notarialny z dnia 12.01.1970r. (rep. A nr [...] o przeniesieniu własności), a w granicy właśnie z tą działką - obecnie znajduje się w/w budynek, którego ściana południowa posiada w/w otwory okienne,

jak wynika z fotografii wykonanych w lutym 1998 r. oraz z dokumentów zgromadzonych przez Urząd Miasta - z objętych nakazem zamurowania (decyzją Prezydenta Miasta z dnia 22.06.1998r, znak jw.) trzy otwory okienne znajdują się w mieszkaniu Nr [...] (którego najemcą jest p. P. M.), a czwarty otwór okienny przynależy do mieszkania Nr [...] (którego lokatorem była wówczas p. A. B.),

według inwentaryzacji budynku, sporządzonej w dniu 10.02.1983r. przez niezależne przedsiębiorstwo geodezyjno-kartograficzne (O.P.G.K. [...] Zakład w T.) - na parterze budynku, w ścianie obecnie znajdującej się w granicy z działką Nr [...] widnieją trzy otwory okienne, z których dwa przynależą do mieszkania Nr [...], natomiast trzecie do mieszkania Nr [...],

czwarty otwór okienny (przynależny do mieszkania Nr [...]) - według zgodnego oświadczenia stron wykonany został w okresie od 1983r. do 1997r.,

zarządca budynku oprócz przedłożenia w/w inwentaryzacji powykonawczej obiektu nie udowodnił pierwotnej legalności istnienia przedmiotowych otworów okiennych, jak również nie okazał pozwolenia właściwego organu na ich wykonanie,

- oględziny przeprowadzone w dniu 03.07.2007r. wykazały, że wszystkie cztery przedmiotowe otwory okienne w dalszym ciągu istnieją na parterze w ścianie południowej w/w budynku, z tym, że jeden z nich (przynależny do mieszkania Nr [...]) został zamurowany pustakami szklanymi typu "luksfery"- co potwierdza dokumentacja fotograficzna sporządzona w trakcie w/w oględzin.

W związku z powyższymi ustaleniami stwierdzono, że decyzją z dnia 22.06.1998 r. prawidłowo nakazano zamurowanie czterech przedmiotowych otworów okiennych, lecz w postępowaniu zakończonym powyższą decyzją zastosowano niewłaściwy tryb postępowania, gdyż art. 37 starego Prawa budowlanego stosuje się do nielegalnych obiektów budowlanych, a nie do robót budowlanych wykonanych bez pozwolenia na budowę.

Według wykładni sądów administracyjnych (między innymi - wyrok NSA z dnia 19.11.1992r, sygn. akt SA/Kr 914/92) - jeżeli podczas wznowionego postępowania okaże się, że poprzednio wydana decyzja była wadliwa materialnie, a nie tylko formalnie (poprzez wadę procesową powodującą wznowienie), to organ prowadzący postępowanie wznowione nie może zastosować trybu z art. 146 § 2 Kpa, czyli odmówić uchylenia dotychczasowej decyzji.

Zgodnie z powyższym, po przeprowadzeniu stosownego postępowania uzupełniającego - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta T. decyzją [...] z dnia 16.08.2007r. na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 Kpa -uchylił dotychczasową decyzję Prezydenta Miasta z dnia 22.06.1998r, równocześnie nakazując na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994 r. zarządcy budynku (MZB sp. z o. o. w T.) doprowadzenie przedmiotowego budynku do stanu poprzedniego poprzez zamurowanie trzech otworów okiennych w poziomie parteru ściany południowej, przynależnych do mieszkania Nr [...], gdyż czwarty otwór okienny objęty poprzednią decyzją- został w międzyczasie zamurowany (co wykazano powyżej).

Od w/w decyzji organu l instancji z dnia 16.08.2007 r. złożyli odwołanie zarówno zarządca budynku, jak i lokator mieszkania Nr [...] P. M..

Organ II instancji decyzją z dnia 17.02.2009r., znak: [...] uznał, iż zgodnie z art. 28 Kpa lokatorowi nie przysługuje w tym przypadku przymiot strony postępowania - i umorzył postępowanie odwoławcze, natomiast w wyniku rozpatrzenia odwołania Miejskiego Zarządu [...] Sp. z o.o. (zarządcy budynku) decyzją z dnia 17.02.2009r, znak: [...] uchylił decyzję tutejszego organu z dnia 16.08.2007 r. oraz postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 20.10.1998 r. dotyczące wznowienia postępowania i umorzył niniejsze postępowanie nadzwyczajne.

Wyrokiem z dnia 29.03.2010 r., sygn. akt II SA/Kr 610/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpatrując skargę P. M. stwierdził, iż w tym przypadku przysługiwało mu prawo strony i uchylił obie w/w decyzje organu II instancji, wskazując konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania odwoławczego.

Związany w/w wyrokiem Sądu - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 30.03.2011 r., znak: [...] uchylił decyzję tutejszego organu l instancji z dnia 16.08.2007 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W toku ponownego rozpoznawania sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. stwierdził, co następuje:

- postanowieniem z dnia 20.10.1998 r. Prezydent Miasta wznowił postępowanie na wniosek lokatora mieszkania Nr [...] z przyczyny, o której mowa w art. 145 §1 pkt4 Kpa,

* wznowienie postępowania nastąpiło w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta z dnia 22.06.1998r. nakazującej zamurowanie czterech otworów okiennych w ścianie szczytowej budynku przy ul. H. D. w T.,

* w w/w decyzji z dnia 22.06.1998r, znak: [...] jako podstawę prawną przyjęto art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z dnia 24.10.1974r. (Dz. U. Nr 38/74 póz. 29) nakazując w jej sentencji czynność dotyczącą doprowadzenia nielegalnych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem w odniesieniu do ściany szczytowej budynku przy ul. H. D. w T.,

przeprowadzone postępowanie przez nadzór budowlany wykazało, że sprawa dotyczy legalności robót budowlanych (a nie legalności budynku), roboty te wykonane zostały w ścianie podłużnej (a nie w ścianie szczytowej) i że budynek ten, usytuowany jest przy ul. J. D. (a nie przy ul. H. D.),

według art. 28 Kpa - w postępowaniu merytorycznym lokator nie ma prawa strony, natomiast w innym postępowaniu, a szczególnie wznowionym na jego wniosek ma prawa procesowe,

- w postępowaniu zakończonym badaną decyzją Prezydenta Miasta z dnia 22.06.1998r. P. M. nie brał udziału.

Decyzją z dnia 10 kwietnia 2012 r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta z dnia 22 czerwca 1998 r. znak [...], nakazującej Miejskiemu Zarządowi Budynków zamurowanie czterech otworów okiennych w poziomie parteru ściany szczytowej budynku przy ul. H. D. w T..

W uzasadnieniu wskazano, że w związku z tym, iż niniejsze postępowanie przeprowadzone zostało w trybie art. 149 § 2 Kpa, w wyniku którego stwierdzono, że postępowanie dotyczące legalności robót budowlanych, dotyczących wykonania przedmiotowych otworów okiennych przeprowadzone zostało bez udziału lokatora, którego ta sprawa dotyczy, w związku z czym w tym przypadku lokator w postępowaniu nadzwyczajnym był stroną, natomiast w merytorycznym nie miał przymiotu strony, czyli przypadek, o którym mowa art. 145 § 1 pkt 4 - nie występuje.

Zgodnie z art. 151 § 1 Kpa - organ administracji państwowej, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 - odmawia lub uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do odmowy lub jej uchylenia na podstawie art. 145 § l lub art. 145a k.p.a..

W niniejszej sprawie nie stwierdzono podstawy, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, ponieważ wnoszący o wznowienie postępowania, będąc jedynie lokatorem mieszkania - nie jest stroną w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta z dnia 22.06.1998r, znak [...] w rozumieniu art. 28 Kpa.

W wyniku odwołania złożonego przez P. M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją nr [...] z dnia 31 października 2013 r. znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję PINB w T..

W/w decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. zaskarżył do WSA w Krakowie P. M. wnosząc w m.in. w skardze o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, jeżeli strona przeciwna nie zażąda przeprowadzenia rozprawy w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku. Zaskarżonej decyzji P. M. zarzucił naruszenie art.28, art. 10 i art. 145 §1 pkt 4 k.p.a. i wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej i zasądzenie od przeciwnika na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 119 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, póz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a.: " Sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli: 1) decyzja lub postanowienie są dotknięte wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach albo wydane zostały z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania; 2) strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy".

W sprawie objętej postanowieniem bezsprzeczne jest, że skarżący wniósł wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Z akt sprawy wynika, że żadna z pozostałych stron powiadomiona przez Sąd o wniosku P. M. nie zażądała przeprowadzenia rozprawy w przedmiotowej sprawie. Trzeba jednak mieć na uwadze, że instytucja postępowania uproszczonego, jak sama nazwa wskazuje, ma zastosowanie do spraw, które nie posiadają skomplikowanego, złożonego charakteru od strony proceduralnej i materialnoprawnej. Jak wynika z powyżej przedstawionego przebiegu sprawy i charakteru jej materialnoprawnych podstaw i spornej kwestii posiadania przez P. M. interesu materialnoprawnego w sprawie - sprawa ze skargi P. M. jest zawiła i nie należy do spraw kwalifikujących się do postępowania uproszczonego rozpatrywanych jednoosobowo. W przypadku, gdy Sąd uzna, że sprawa jest zawiła powinien rozważyć przekazanie sprawy do rozpoznania na rozprawie. Taki wniosek wynika m.in. z treści art. 122 p.p.s.a., w myśl którego "Sąd rozpoznający sprawę w trybie uproszczonym może przekazać sprawę do rozpoznania na rozprawie". Jak podnosi doktryna "art. 122 p.p.s.a. stwarza możliwości wyeliminowania negatywnych konsekwencji, jakie pociąga za sobą orzekanie w trybie uproszczonym, a więc z wyłączeniem jawności, udziału stron i w składzie jednoosobowym(tak: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. T. Woś, Wydanie 4 , Warszawa 2011, s. 558.).

Mając na uwadze powyższe okoliczności sprawy Sąd postanowił na podstawie art. 122 p.p.s.a. jak w sentencji.