Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1710/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 18 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. M. z dnia 8 września 2011 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia: 1. ustanowić dla T. M. radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W., 2. odmówić zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

T. M. wnioskiem z dnia 8 września 2011 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego z urzędu.

Na wstępie należy wyjaśnić, że wprawdzie w formularzu wniosku skarżący wystąpił o częściowe zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie radcy prawnego, to z uwagi na wcześniejsze uiszczenie wpisu od wniesionej skargi na wezwanie sądu oraz ze względu na moment jaki wywołuje zwolnienie od kosztów postanowieniem referendarza sądowego, czy też sądu – od dnia złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy - należało uznać, że złożony wniosek obejmuje w istocie zwolnienie od kosztów sądowych w całości (wszystkich przyszłych kosztów sądowych w tej sprawie) i ustanowienie radcy prawnego. Jest to zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Z treści wniosku uzupełnionego dodatkowym oświadczeniem z dnia 5 października 2011 r. oraz złożonymi do akt dokumentami źródłowymi wynika, że wnioskodawca gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną, córką i małoletnim wnukiem.

Źródłem utrzymania rodziny jest wynagrodzenie skarżącego i jego żony w łącznej kwocie 3.953,71 brutto (2.844,26 netto, v. zaświadczenia o wynagrodzeniu oraz odpisy zeznań podatkowych).

Z kolei, z pozostałych przedstawionych przez skarżącego dokumentów źródłowych wynika, że średnie miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym, z wyłączeniem kosztów zakupu żywności i odzieży, wynoszą ok. 487 zł (m.in. woda, energia elektryczna, gaz, opał, telefon).

Ponadto, odnosząc się do sytuacji córki i wnuka, skarżący oświadczył, że pozostają oni na utrzymania jego i żony w ramach osiąganego dochodu. Podał też, że córka jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, pozostającą bez jakiegokolwiek źródła utrzymania (były mąż córki uchyla się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz wnuka).

W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że po odliczeniu ww., stałych wydatków jego rodzinie pozostaje wolna do dyspozycji kwota w wysokości 2.357,26 zł, co daje kwotę ok. 590 zł na każdą z osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym.

W konsekwencji oznacza to, że o ile skarżący jest w stanie ponieść koszty sądowe w niniejszej sprawie (ewentualna opłata kancelaryjna w wysokości 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem oraz wpis od skargi kasacyjnej w tej samej kwocie), to wykazana sytuacja majątkowa nie pozwala mu już na poniesienie wydatków związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, tj. wydatków stanowiących wielokrotność wymienionych kosztów sądowych.

Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.