Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1617/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 13 pkt 9
journal: Dz.U. 2016 poz 2032
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus, Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.), Sędzia NSA Alicja Stępień, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Zawiślińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 lutego 2018 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. na interpretacje indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 września 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę.


UZASADNIENIE

W interpretacji indywidualnej z dnia 13 września 2017 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, działając na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.- dalej jako "O.p") stwierdził, że stanowisko wnioskodawcy "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej: Spółka, Wnioskodawca) przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika (pytanie nr 7 w części dotyczącej kosztów uczestnictwa w konferencjach, seminariach i szkoleniach oraz pytanie nr 8) jest nieprawidłowe.

W dniu 29 maja 2017 r. spółka złożyła wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego (uzupełniony pismem z dnia 25 sierpnia 2017 r.) w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Na podstawie przepisów ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz. U. z 2016 r. poz. 1202, dalej jako "u.z.k.w.") Spółka powołała do składu Zarządu "A" Sp. z o. o., Prezesa Zarządu, będącego jedynym członkiem zarządu (zwanego dalej Zarządzającym).

Zarządzający jest osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej w myśl ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1829, ze zm.) i nieposiadającą wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Zarządzający nie planuje rozpocząć takiej działalności. Na dzień sporządzania wniosku Zarządzający jest jeszcze stroną umowy o pracę ze spółką.

Spółka wyjaśniła, że z uwagi na treść art. 5 ust. 1 oraz art. 21 u.z.k.w., zobowiązana jest najpóźniej do dnia odbycia zwyczajnego zgromadzenia wspólników, czyli nie później niż do dnia 30 czerwca 2017 r. zawrzeć z Zarządzającym umowę o świadczenie usług zarządzania, czyli tzw. kontrakt menedżerski (jej jedynym udziałowcem jest Gmina Miasta).

W ustawie zostało określone, że wynagrodzenie całkowite członka zarządu składa się z wynagrodzenia stałego i zmiennego, został wskazany sposób ustalania zarówno wynagrodzenia stałego oraz wynagrodzenia zmiennego, którego poziom uzależniony jest od poziomu realizacji wyznaczonych celów zarządczych. Dodatkowo w ustawie określono, że umowa musi przewidywać możliwość wypowiedzenia przez spółkę umowy o świadczenie usług zarządzania, zawierać zakaz pobierania przez członka organu zarządzającego wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji członka organu w podmiotach zależnych od spółki w ramach grupy kapitałowej, zawierać obowiązek informowania przez członka organu zarządzającego o zamiarze pełnienia funkcji w organach innej spółki handlowej, nabyciu w niej akcji.

Poza zapisami określonymi w ustawie, które bezwzględnie powinny być zawarte w umowie, umowa o zarządzanie (na dzień składania wniosku - jej projektem) będzie regulować kwestie związane z przedmiotem zamówienia, określeniem praw i obowiązków Zarządzającego, obowiązkami Spółki, odpowiedzialnością Zarządzającego, wynagrodzeniem Zarządzającego, własnością intelektualną, tajemnicą przedsiębiorstwa, zakazem konkurencji w okresie trwania umowy o zarządzanie, czasem obowiązywania umowy, odprawą.

Zgodnie z umową o zarządzanie (zwaną dalej: Umową) Zarządzający zobowiąże się do osobistego świadczenia usługi zarządzania. Zarządzający nie prowadzi działalności gospodarczej i nie zamierza jej rozpoczynać z chwilą rozpoczęcia świadczenia usług na podstawie umowy o zarządzanie. Realizacja przez Zarządzającego powierzonych zadań będzie następowała przy wykorzystaniu zasobów rzeczowych, finansowych i organizacyjnych Spółki, w tym zasobów pracowników oraz osób realizujących czynności faktyczne na podstawie innych tytułów prawnych aniżeli umowa o pracę. Zasoby, o których mowa w zdaniu uprzednim, będą wykorzystywane przez Zarządzającego wyłącznie w celach służbowych.

Spółka zaznaczyła, że na gruncie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody osiągane przez Zarządzającego w ramach umowy o zarządzanie, którą zawrze on ze Spółką, kwalifikowane będą jako przychody z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 9).

Na podstawie umowy Zarządzający zobowiązuje się do prowadzenia spraw Spółki z najwyższą starannością, sumiennością i profesjonalizmem wymaganym w powszechnie przyjętych standardach zarządzania, w sposób zgodny z interesem Spółki i prowadzący do jej rozwoju, w szczególności poprzez osiągnięcie celów postawionych Spółce, w tym planowanych wyników gospodarczych i zamierzonej pozycji na rynku, a także kreowanie pozytywnego wewnętrznego i zewnętrznego wizerunku Spółki.

Świadczenie usług przez Zarządzającego będzie polegało w szczególności na: (1) działaniu w imieniu i na rzecz Spółki, (2) prowadzeniu spraw Spółki we wszystkich aspektach jej działalności w sposób zgodny z Aktem Założycielskim i Uchwałami organów Spółki oraz obowiązującymi przepisami, Regulaminami Wewnętrznymi i innymi przepisami obowiązującymi w Spółce, (3) reprezentowaniu Spółki wobec podmiotów trzecich zgodnie ze sposobem reprezentacji wynikającym z Aktu Założycielskiego, reprezentowaniu Spółki wobec jej pracowników, (4) realizacji Celów Zarządczych i innych stawianych przed Spółką, (5) zaciąganiu zobowiązań i rozporządzaniu prawami w imieniu Spółki i na jej rzecz zgodnie z Aktem Założycielskim Spółki i uwzględnieniem wymogów Kodeksu spółek handlowych, racjonalnego gospodarowania środkami finansowanymi Spółki, (6) opracowywaniu zgodnie z regulacjami obowiązującymi w Spółce rocznych i wieloletnich planów rzeczowo-finansowych, a po zatwierdzeniu przez właściwy organ Spółki ich wykonywaniu, (7) wykonywaniu Uchwał organów Spółki, chyba że ich wykonanie stanowiłoby naruszenie przepisów prawa, (8) bieżącym i terminowym zgłaszaniu do sądu rejestrowego okoliczności podlegających wpisowi oraz składaniu sprawozdań finansowych i innych dokumentów zgodnie z obowiązującymi przepisami, (9) prowadzeniu spraw, w tym sądowych, administracyjnych niezbędnych do obrony interesów Spółki, w szczególności poprzez reprezentowanie Spółki w postępowaniach, udzielanie stosownych pełnomocnictw, (10) osobistym świadczeniu usług zarządzania przy jednoczesnym współdziałaniu z innymi organami Spółki.

Świadczenie usług zarządzania przez Zarządzającego ma być wykonywane w warunkach pełnej dyspozycyjności, a w siedzibie Spółki następuje w takich ramach czasowych, jakie są niezbędne do zarządzania Spółką zgodnie z treścią Umowy. Czas podróży Zarządzającego związanej z wykonywaniem usług zarządzania poza siedzibą Spółki, udziału w wydarzeniach takich jak konferencje, seminaria i inne, o ile ich zakres i tematyka są związane z działalnością Spółki, czy udziału w szkoleniach, związanych z zakresem wykonywanych na rzecz Spółki usług, również stanowi czas wykonywania usług zarządzania.

Zarządzający zobowiązany będzie wykonywać swoje obowiązki w siedzibie Spółki oraz w zależności od potrzeb Spółki, w innych miejscach na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i poza jej granicami, przy czym świadczenie usług poza siedzibą Spółki nie może zakłócać jej płynnego funkcjonowania. Zarządzającemu będzie przysługiwać w ciągu roku kalendarzowego 25 dni przerwy w świadczeniu usług zarządzania przypadających na dni robocze z zachowaniem prawa do wynagrodzenia przewidzianego w Umowie. Zarządzający będzie zobowiązany do dokumentowania swojej obecności w siedzibie Spółki, w innych miejscach świadczenia usług, wyjazdów w celu wykonywania usług zarządzania oraz dni przerwy w świadczeniu usług zarządzania poprzez podpisywanie ewidencji prowadzonej przez Spółkę.

Zarządzającemu zostaną udostępnione do korzystania wyłącznie w celu należytego wykonania Umowy, urządzenia techniczne, wyposażenie oraz inne mienie Spółki niezbędne do realizacji usług zarządzania, a także zapewnione zostanie samodzielne pomieszczenie biurowe o standardzie stosownym do wykonywanej funkcji członka zarządu wraz z możliwością korzystania z części wspólnych budynku, w którym znajduje się siedziba Spółki. Zarządzającemu zapewnione zostaną również materiały biurowe oraz możliwość korzystania z ogólnodostępnych urządzeń technicznych w Spółce. Zarządzający zobowiązuje się do korzystania z przekazanych zasobów Spółki wyłącznie w celu wykonywania Umowy i nie udostępniania ich osobom trzecim. Zarządzający będzie miał prawo do korzystania z poczty elektronicznej prowadzonej dla Spółki oraz z konta indywidualnego poczty elektronicznej prowadzonego przez Spółkę dla Zarządzającego.

W ramach Umowy Spółka zobowiąże się w szczególności do: (1) dokonywania czynności utrzymania, konserwacji, serwisu, przeglądów, naprawy, wymiany części eksploatacyjnych urządzeń technicznych, wyposażenia oraz innego mienia Spółki przekazanego Zarządzającemu do korzystania, dokonywania aktualizacji oprogramowania, ubezpieczenia tego mienia i pokrywania wszelkich kosztów w tym zakresie, (2) pokrywania wszelkich kosztów używania i eksploatacji samochodu służbowego, w tym w szczególności: paliwa, oleju, płynów hamulcowych, chłodzących i do spryskiwaczy, serwisu, przeglądów technicznych, wymiany i przechowywania opon, zakupu części i materiałów eksploatacyjnych, zakupu koniecznego wyposażenia dodatkowego, oraz pokrywać koszty utrzymania samochodu w czystości, koszty parkowania oraz koszty składek ubezpieczenia samochodu w zakresie OC, AC i NNW, a także koszty najmu, dzierżawy czy leasingu samochodu, (3) pokrywania wszelkich kosztów udziału Zarządzającego w wydarzeniach z udziałem Spółki zgodnie z Umową (konferencje, seminaria, szkolenia, spotkania biznesowe i inne związane z działalnością Spółki) w tym również kosztów zakwaterowania w standardzie stosownym do wykonywanej funkcji Członka Zarządu Spółki, (4) zwrotu wydatków poniesionych przez Zarządzającego, a niezbędnych do należytego wykonania Umowy, po ich należytym udokumentowaniu, uzasadnieniu ich poniesienia, w tym wykazaniu związku i niezbędności do należytego świadczenia usług zarządzania, np. faktur, paragonów, umów i innych równoważnych dokumentów w tym oświadczeń, (5) udostępnienia Zarządzającemu ksiąg rachunkowych Spółki, wszelkich dokumentów związanych z działalnością Spółki lub ze Spółką będących w posiadaniu Spółki, (6) wypłaty Zarządzającemu wynagrodzenia zgodnie z Umową, (7) zgłoszenia Zarządzającego do ubezpieczenia społecznego (emerytalnego, rentowego), wypadkowego, dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego, ubezpieczenia zdrowotnego oraz opłacania składek obciążających Spółkę i pobranych od Zarządzającego, (8) opłacania składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, (9) umożliwienia Zarządzającemu, Jego współmałżonkowi i dzieciom prowadzącym wspólne gospodarstwo domowe korzystanie z pakietu medycznego i innych pakietów usług w przypadku, gdy Spółka gwarantuje takie pakiety pracownikom Spółki i na takich samych zasadach, co pracownicy, (10) zapewnienia w ramach pozostających w możliwości Spółki współdziałania z Zarządzającym organów Spółki.

Wynagrodzenie należne Zarządzającemu zostanie wskazane w Umowie i będzie składać się z części stałej stanowiącej wynagrodzenie miesięczne podstawowe i części zmiennej stanowiącej wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy Spółki. Wynagrodzenie miesięczne podstawowe zostanie określone kwotowo, płatne z dołu, stałą kwotą należną za każdy miesiąc trwania Umowy. Część stała wynagrodzenia obejmuje również wynagrodzenie z tytułu przeniesienia na Spółkę autorskich praw majątkowych do utworu, zezwolenia na wykonywanie praw zależnych, udzielenia pełnomocnictwa do wykonywania przez Spółkę autorskich praw osobistych, korzystania przez Spółkę z wynalazku, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego oraz udzielenia prawa do uzyskania przez Spółkę patentu na wynalazek, prawa ochronnego na wzór użytkowy oraz praw do rejestracji wzoru przemysłowego, jeżeli utwory, wynalazek, wzór użytkowy, wzór przemysłowy powstaną w wykonaniu lub w związku z Umową lub w wykonaniu lub w związku ze sprawowaniem funkcji Członka Zarządu Spółki. Część zmienna wynagrodzenia Zarządzającego będzie uzależniona od poziomu realizacji celów zarządczych w okresie stanowiącym podstawę ustalenia wynagrodzenia uzupełniającego

w roku obrotowym Spółki. Część zmienna wynagrodzenia Zarządzającego będzie ustalana przez Radę Nadzorczą Spółki, płatna w terminie 14 dni od spełnienia wszystkich warunków formalnych w Umowie.

Każda ze Stron będzie ponosić odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązań objętych Umową.

Zarządzający będzie ponosić odpowiedzialność za szkody wyrządzone w czasie wykonywania przez Zarządzającego Umowy lub wykonywania funkcji Członka Zarządu będące następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania Umowy lub naruszenia przepisów prawa jeżeli nastąpiło to z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa.

Zarządzający będzie ponosić odpowiedzialność z tytułu pełnienia funkcji Członka Zarządu Spółki wynikającą z przepisów prawa, a w szczególności z Kodeksu spółek handlowych. Zarządzający nie będzie ponosić odpowiedzialności związanej z ryzykiem w zarządzaniu i ryzykiem prowadzenia działalności gospodarczej Spółki, o ile nastąpi to w ramach dozwolonego i uzasadnionego ryzyka, jeżeli Zarządzający będzie je podejmował zgodnie z przepisami prawa i nie można przypisać Zarządzającemu winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa.

Umowa nie stanowi dla Zarządzającego samodzielnego tytułu do ponoszenia odpowiedzialności wobec osób trzecich. Charakter stosunku prawnego łączącego Zarządzającego ze Spółką (kontrakt menedżerski, o którym mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) wyklucza bezpośrednią odpowiedzialność Zarządzającego wobec osób trzecich - odpowiedzialność taką ponosić będzie sama Spółka. Zarządzający ponosił będzie natomiast jedynie odpowiedzialność wewnętrzną, korporacyjną, wobec samej Spółki. W związku z powyższym, Zarządzający nie jest zobowiązany do zawarcia w tym zakresie umowy ubezpieczenia, które zapewniałoby mu ochronę ubezpieczeniową za szkody wyrządzone w wyniku jego działań lub zaniechań osobom trzecim.

Spółka zawrze umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej organów Spółki za szkody wyrządzone w związku z wykonaniem Umowy oraz w związku z pełnieniem przez Członka Zarządu funkcji w organach Spółki i to Spółka pokryje koszty składek z tego tytułu. Zarządzający zobowiąże się, że w okresie obowiązywania Umowy nie będzie prowadził działalności konkurencyjnej wobec Spółki lub podmiotów z udziałem Spółki pośrednio lub bezpośrednio na terenie Rzeczypospolitej Polskiej lub poza jej granicami w jakiejkolwiek formie działalności, w tym również wykonywanej osobiście na podstawie jakiegokolwiek tytułu prawnego.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że pod pojęciem "podróży poza administracyjne granice miasta, związanej z należytym wykonywaniem umowy" Wnioskodawca rozumie sytuację, w której Zarządzający, w celu wykonywania zadań wynikających z umowy o świadczenie usług zarządzania, zmuszony jest do wyjazdu poza miejscowość, w której znajduje się siedziba Spółki lub stałe miejsce wykonywania Umowy o świadczenie usług zarządzania. Taka konieczność powstaje m.in. gdy zachodzi potrzeba spotkania się z kontrahentami Wnioskodawcy w ich siedzibie lub też w innym miejscu położonym poza granicami administracyjnymi siedziby Spółki. Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, że takie rozumienie omawianego sformułowania wynika wprost z treści wniosku, gdzie zostało doprecyzowane w samym pytaniu nr 3. Umowa o świadczenie usług zarządzania przewiduje, że w razie wykorzystania przez Zarządzającego samochodu prywatnego do celów realizacji tej Umowy, Spółka wypłaci Mu należności z tego tytułu. Wydatki poniesione przez Zarządzającego w związku z wykonywaniem Umowy o świadczenie usług zarządzania nie zostaną przez Niego zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Zarządzający brał będzie udział w różnorakich spotkaniach związanych z bieżącym funkcjonowaniem Spółki, np.: w spotkaniach z kontrahentami, potencjalnymi kontrahentami, podwykonawcami, a także w szkoleniach i konferencjach. Podkreślenia wymaga, że udział w tego typu spotkaniach jest obowiązkiem Zarządzającego wynikającym wprost z zapisów Umowy o świadczenie usług zarządzania. Przykładowe koszty ponoszone przez Spółkę w związku z takim spotkaniami to: koszty przelotu, przejazdu, parkowania, noclegu, koszty wstępu, uczestnictwa, poczęstunku, wyżywienia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy usługi, które będą realizowane przez Członka Zarządu w ramach umowy o świadczenie usług zarządzania Spółką są działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r.. poz. 710)?

Czy wynagrodzenie przewidziane za czynności, które będą realizowane przez Członka Zarządu Spółki na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania Spółką będzie opodatkowane podatkiem VAT, wobec czego Zarządzający będzie uznany za podatnika podatku VAT?

Czy udostępnienie Zarządzającemu prawa do korzystania z samochodu służbowego (na zasadach jakie obowiązują w Spółce) do celów podróży poza administracyjne granice miasta, związanej z należytym wykonywaniem umowy (tj. podróży w celu wykonywania przez Zarządzającego zadań wynikających z umowy o świadczeniu usług zarządzania w miejscach znajdujących się poza miejscowością, w której znajduje się siedziba Spółki lub stałe miejsce wykonywania Umowy o świadczenie usług zarządzania) stanowi dodatków}' przychód Zarządzającego i należy je doliczyć do przychodu podatnika, od którego Spółka jest zobowiązana pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych?

Czy pokrycie przez Spółkę należności w przypadku wykonania podróży, o której mowa w pkt 3) powyżej, samochodem prywatnym, stanowi dodatkowy przychód Zarządzającego i należy je doliczyć do przychodu podatnika, od którego Spółka jest zobowiązana pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych?

Czy udostępnienie urządzeń technicznych (w tym m.in. drukarki, komputera, laptopa, telefonu komórkowego), samochodu służbowego, wyposażenia i innego mienia, a także pomieszczenia biurowego w siedzibie Spółki w celu wykonywania Umowy o świadczenie usług zarządzania, jak również wydatki poniesione przez osobę zarządzającą w związku z wykonywaniem powierzonych jej zadań na eksploatację urządzeń technicznych i samochodu służbowego (w tym m.in. rozmowy telefoniczne, koszty utrzymania, konserwacji i napraw urządzeń), stanowią dodatkowy przychód Zarządzającego i należy je doliczyć do przychodu podatnika, od którego Spółka jest zobowiązana pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych?

Czy koszty noclegów (hotele), przejazdów (bilety kolejowe, lotnicze) krajowych i zagranicznych - zwrócone lub opłacone przez Spółkę na podstawie stosownych dokumentów finansowych (związane z podróżą odbytą w celu wykonywania przez Zarządzającego zadań wynikających z umowy o świadczenie usług zarządzania w miejscach znajdujących się poza miejscowością, w której znajduje się siedziba Spółki lub stałe miejsce wykonywania umowy o świadczenie usług zarządzania) stanowią dodatkowy przychód osoby zarządzającej i należy je doliczyć do przychodu podatnika, od którego Spółka jest zobowiązana pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych?

Czy koszty uczestniczenia Zarządzającego w konferencjach, seminariach, szkoleniach, spotkaniach biznesowych i innych związanych z działalnością Spółki, o ile ich zakres i tematyka jest związana z zakresem wykonywanych usług, zwrócone lub opłacone przez Spółkę na podstawie stosownych dokumentów finansowych stanowią dodatkowy przychód osoby zarządzającej i należy je doliczyć do przychodu podatnika, od którego Spółka jest zobowiązana pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych?

W sytuacji, gdy Spółka oświadcza, że zawrze umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej OC organów Spółki za szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem funkcji w organach Spółki i pokryje koszty składek z tego tytułu, czy należy te koszty zaliczyć do przychodu podatnika, od którego Wnioskodawca jest zobowiązany pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji organ uczynił odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku nr 7 w części dotyczącej kosztów uczestnictwa w konferencjach, seminariach i szkoleniach i pytanie nr 8 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W pozostałym zakresie zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane we wniosku sytuacje nie powodują powstania przychodu (względnie pozwalają na jego zwolnienie), a co za tym idzie nie powodują konieczności pobierania zaliczki na podatek dochodowy. Z uwagi na to, że przepisy podatkowe zawierają przede wszystkim normy o charakterze pozytywnym, trudno wskazać na przepis, który wprost stanowiłby o tym, że konkretne zdarzenie, czy konkretne świadczenie nie stanowi przychodu (w szczególności, na co zwracał uwagę Trybunał Konstytucyjny, w polskim porządku prawnym brak jest normy, która wprowadzałaby domniemanie opodatkowania). W tej sytuacji, podane poniżej normy prawne należy raczej wykładać a contrario - skoro opisane zdarzenie/świadczenie nie mieści się w hipotezie normy, to znaczy że nie podlega opodatkowaniu.

Zdaniem Wnioskodawcy, przy wykładni przepisów mających zastosowanie do omawianych przypadków należy mieć na względzie tezy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13, w którym Trybunał wskazał, że "inne nieodpłatne świadczenia", o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią przychód pod warunkiem, że świadczenia: (-) zostały spełnione za zgodą osoby z nich korzystającej (skorzystano z nich w pełni dobrowolnie), (-) zostały spełnione w interesie takiej osoby (a nie w interesie pracodawcy/zleceniodawcy) i przyniosły jej korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatków, które musiałaby ponieść, (-) korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnej osobie (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Odnosząc się do pytania nr 7, Spółka wskazała, że koszty poniesione przez nią w celu zapewnienia uczestnictwa w spotkaniach biznesowych, szkoleniach konferencjach i seminariach nie stanowią przychodu po stronie osoby zarządzającej, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż podobnie jak środki techniczne (narzędzia pracy), niezbędne do wykonywania zawartej umowy - nie są wykorzystywane do celów osobistych (Wnioskodawca nie odnosi w ich rezultacie żadnych wymiernych korzyści finansowych). Ponadto bezpośrednim beneficjentem tych zdarzeń jest Spółka. Opisane wyżej koszty nie stanowią zatem przychodu Zarządzającego, a co za tym idzie, Spółka nie powinna od ich wartości pobierać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Uzasadniając swoje stanowisko dotyczące pytania oznaczonego nr 8 spółka wyjaśniła, że jej zdaniem w przypadku zawarcia umowy o odpowiedzialności cywilnej OC obejmującej organy Spółki, po stronie indywidualnych osób zarządzających nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Za przychód mogą być uznane tylko takie świadczenia, które zostały spełnione za zgodą osoby zarządzającej (skorzysta ona z nich w sposób w pełni dobrowolny), zostały spełnione w jej interesie (a nie w interesie Spółki) i przyniosły jej korzyść, a korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnej osobie. To Spółka oświadczyła, że zawrze umowę OC, której podmiotem będą jej organy, a nie indywidualne osoby. Będzie to, w opinii Wnioskodawcy skutkowało brakiem możliwości ustalenia wartości świadczenia przypadającego na daną indywidualną osobę. Nadto beneficjentem wymienionego ubezpieczenia będzie sama Spółka, a nie osoba zarządzająca. Opisane wyżej wydatki na ubezpieczenie nie stanowią zatem przychodu Zarządzającego, a co za tym idzie, Spółka nie powinna od ich wartości pobierać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Podkreślono, że w podobnej sprawie wypowiedział się też Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, który w interpretacji z dnia 21 marca 2016 r. (IBPB-2-2/4511-68/16/NG) wskazał objęcie ubezpieczeniem grupy osób niemożliwej do zidentyfikowania stanowi (...) okoliczność uniemożliwiającą przypisanie przychodu z tego tytułu konkretnej osobie. Oznacza to, ze opłacona składka ubezpieczeniowa z tytułu zawycia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej członków organów spółki nie stanowi przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym po stronie członków władz spółki.

W zaskarżonej interpretacji indywidualnej z dnia 13 września 2017 r. (sprostowanej postanowieniem z dnia 24 października 2017 r.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznał za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu wydanej interpretacji organ przywołał treść art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 2 i art. 13 pkt 7 i 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, ze zm., dalej jako "u.p.d.o.f."). Następnie wyjaśnił, że kontrakt menedżerski jest typem umowy nienazwanej, opartej zgodnie z art. 750 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 1382, ze zm.) na umowie zlecenie. Stanowi on, że do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Przez zawarcie kontraktu menedżerskiego przyjmujący zlecenie zobowiązuje się za wynagrodzeniem do stałego wykonywania czynności zarządzania przedsiębiorstwem zleceniodawcy w jego imieniu i na jego rzecz. Natomiast konieczność ponoszenia wydatków na rzecz zleceniobiorcy, musi wynikać z prawidłowo zawartej umowy. Zatem przychody uzyskane z kontraktów menadżerskich dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych należy zawsze kwalifikować jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, stąd wszystkie elementy umowy cywilnoprawnej, tj. kontraktu menadżerskiego ustalone przez strony jako składnik wynagrodzenia będą stanowiły przychód w rozumieniu art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Organ odwołując się do art. 41 ust. 1 i art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., wskazał, że za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. Przysporzenie to może polegać na zwiększeniu majątku (aktywów) bądź uniknięciu jego pomniejszenia (zaoszczędzenie wydatków).

Następnie organ przywołał art. 11 ust. 2, ust 2a i ust 2b u.p.d.o.f., wskazując, że przychodem Zarządzającego z tytułu umowy o świadczenie usług zarządzania Spółką jest zatem nie tylko ewentualne wynagrodzenie z tego tytułu, ale także nieodpłatne świadczenia otrzymywane w związku ze sprawowaniem funkcji w zarządzie Spółki.

W odniesieniu do pytania oznaczonego nr 7 w części dotyczącej kosztów uczestnictwa w konferencjach, seminariach i szkoleniach organ stwierdził, że w związku z uczestnictwem, na koszt Spółki, w konferencjach, seminariach i szkoleniach po stronie Zarządzającego powstaje przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Osoba ta otrzymuje bowiem konkretną korzyść finansową w postaci ww. świadczenia. Koszt ww. wydarzeń ponosi Wnioskodawca. Skoro Zarządzający w związku z uczestnictwem nie ponosi kosztów, to tym samym osoba ta otrzyma świadczenie, które powoduje u Niej przysporzenie w majątku w postaci uczestnictwa w konferencjach, seminariach i szkoleniach, za które nie płaci. Bezpośrednim beneficjentem uczestnictwa w ww. wydarzeniach jest Zarządzający, który podnosi tym samym swoje kwalifikacje, które z kolei mogą być przez niego wykorzystane nie tylko w okresie świadczenia usług zarządzania Wnioskodawcą.

W konsekwencji wartość świadczenia w postaci uczestnictwa w konferencjach, seminariach i szkoleniach, finansowanych przez Wnioskodawcę stanowić będzie dla Zarządzającego nieodpłatne świadczenie, które należy zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 pkt 9 u.p.d.o.f. Zatem, z tego tytułu na Wnioskodawcy będzie ciążył obowiązek pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W odniesieniu do pytania oznaczonego nr 8 organ wskazał, że zgodnie z art. 805 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.), przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. W myśl art. 808 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu cywilnego ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek.

Natomiast stosownie do przepisu art. 822 § 1 ww. ustawy, przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony.

Z treści tego przepisu wynika, że umowa ubezpieczenia OC nie musi koniecznie dotyczyć osoby ubezpieczającej. Osoba ta może zawrzeć umowę, której przedmiotem będzie odpowiedzialność za szkody spowodowane przez inną osobę (np. członka zarządu, członka rady nadzorczej, dyrektora itd.). Sytuacja, w której składka opłacana jest przez inną osobę niż ta, w której interesie majątkowym zawierana jest umowa powoduje - co do zasady — powstanie przychodu u osoby, na rzecz której zawierana jest umowa. Jest to bowiem odstępstwo od ogólnej zasady pokrywania kosztów ubezpieczenia przez podmiot, którego interesów umowa dotyczy. Odnosząc się do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego w zakresie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej organów Spółki za szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem funkcji w organach Spółki, zdaniem organu niewątpliwie korzyścią majątkową dla ubezpieczonych członków organów Wnioskodawcy, w tym dla Zarządzającego, będzie zyskanie ochrony płynącej z umowy ubezpieczeniowej przy jednoczesnym nie ponoszeniu wydatków na uzyskanie tej ochrony. To Wnioskodawca bowiem zawrze umowę ubezpieczenia i Wnioskodawca będzie ponosić koszty składki na to ubezpieczenie. Dzięki takiemu działaniu u osób ubezpieczonych dojdzie do przysporzenia w majątku, gdyż inny podmiot poniesie za nich koszt finansowy ubezpieczenia, a tym samym nie będą musieli oni uszczuplać swojego majątku, mimo że otrzymają stosowne zabezpieczenie finansowe, bo przecież umowa ubezpieczenia zawarta przez Wnioskodawcę w rezultacie zapewni tym osobom ochronę w zakresie odpowiedzialności za szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem funkcji w organach Spółki.

Organ zwrócił uwagę na fakt, że umowa będzie obejmowała organy Wnioskodawcy, a nie indywidualne osoby, nie stanowi trwałej przeszkody do uznania tegoż świadczenia za przychód i ustalenia wysokości przychodu przypadającego na konkretną osobę. Z wniosku wynika, że na dzień zapłacenia składki krąg osób objętych ubezpieczeniem - mimo, że nie są one wymienione z imienia i nazwiska - będzie zamknięty, ograniczony, należeć będą do niego członkowie organów Spółki, w tym Zarządzający. Wiadomo zatem, które osoby objęte są ubezpieczeniem. Wnioskodawca zna osoby objęte ubezpieczeniem, w tym Zarządzającego z imienia i nazwiska i w rezultacie może więc wskazać każdą osobę, która jest objęta tym ubezpieczeniem, a także okres, w którym korzystała z ochrony ubezpieczeniowej. Uwzględniając następnie wysokość zapłaconej składki może ustalić wysokość przychodu uzyskanego przez daną osobę, w tym przez konkretnego członka organu Wnioskodawcy, a więc również Zarządzającego.

Mając na uwadze powyższe, uzyskiwana przez członków organów Wnioskodawcy, w tym Zarządzającego, korzyść w postaci opłaconych przez Wnioskodawcę składek na ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej stanowi nieodpłatne świadczenie. Przychód po stronie członków organów Wnioskodawcy, w tym Zarządzającego, powstaje w momencie poniesienia tych świadczeń przez Wnioskodawcę, a więc w momencie zapłaty składki ubezpieczeniowej. Zatem koszt opłaconej przez Wnioskodawcę składki będzie stanowić dla Zarządzającego przychód z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 9 u.p.d.o.f. Z tego tytułu na Wnioskodawcy będzie ciążył obowiązek pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku strona skarżąca wniosła o uchylenie powyższej interpretacji zarzucając:

Skarżąca zarzuca że interpretacja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego polegającym na niewłaściwej ocenie co do zastosowania art. 13 pkt 9 w zw. z art. 11 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 u.p.d.o.f. w sprawie z wniosku skarżącej o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że w przedstawionym stanie faktycznym skarżąca powinna odprowadzić zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych w związku z opłacanymi lub zwracanymi przez Spółkę kosztami udziału osoby zarządzającej przedsiębiorstwem w konferencjach, seminariach i szkoleniach oraz opłacanymi kosztami ubezpieczenia osoby zarządzającej przedsiębiorstwem od odpowiedzialności cywilnej organów Spółki za szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem funkcji w organach Spółki, mimo że równowartość wskazanych świadczeń nie będzie stanowiła dla osoby zarządzającej przedsiębiorstwem nieodpłatnego świadczenia stanowiącego przychód z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 9 u.p.d.o.f.

Spółka w uzasadnieniu skargi skarżąca powtórzyła i rozwinęła argumentację przemawiającą w jej ocenie za zasadnością skargi.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188), stanowiąc w art. 1, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach, których katalog zawiera art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a".

Na podstawie art. 57a p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego, a sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 146 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności.

Mając na względzie powołane powyżej kryteria, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona interpretacja odpowiada prawu.

Istota sporu pomiędzy Skarżącą a organem dotyczy tego, czy uczestnictwo przez Zarządzającego w szkoleniach, seminariach i konferencjach, sfinansowane przez Spółkę, jak również składka ubezpieczenia OC opłacona przez Spółkę stanowią dla Zarządzającego przychód z tytułu innych nieodpłatnych świadczeń.

Na wstępie należy wskazać, że Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zaprezentowane w wyroku z dnia 29 listopada 2017 r., sygn. I SA/Gd 1320/17, który poruszał kwestie będących przedmiotem niniejszego postępowania.

Wskazać należy, że wyodrębnienie w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu przychodów z działalności wykonywanej osobiście, przychodów z umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze - przy jednoczesnym zdefiniowaniu na użytek tej ustawy pojęcia pozarolniczej działalności gospodarczej - nie pozostawia wątpliwości, że źródłem tych przychodów nie jest pozarolnicza działalność gospodarcza, lecz zawsze działalność wykonywana osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f.

W myśl art. 11 ust. 1 przywołanej ustawy - przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak rozumienie tego pojęcia zostało wypracowane w orzecznictwie sądowym. W uchwałach z dnia 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02 oraz z dnia 16 października 2006 r., sygn. akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. NSA uznał, że na gruncie tej ustawy, termin "nieodpłatne świadczenie" ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Przychodem Zarządzającego z tytułu umowy o świadczenie usług zarządzania Spółką będzie nie tylko samo wynagrodzenie z tego tytułu, ale także nieodpłatne świadczenia otrzymywane w związku ze sprawowaniem funkcji w zarządzie Spółki, na co słusznie zwrócił uwagę organ interpretacyjny.

Sąd podzielił argumentację organu, że w związku uczestnictwem na koszt Spółki, w konferencjach, seminariach i szkoleniach po stronie Zarządzającego powstanie przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Osoba ta otrzyma bowiem konkretną korzyść finansową w postaci ww. świadczenia. Koszt ww. wydarzeń będzie ponosić Spółka. Skoro Zarządzający w związku z uczestnictwem nie będzie ponosił kosztów, to tym samym osoba ta otrzyma świadczenie, które spowoduje u niej przysporzenie w majątku w postaci uczestnictwa w konferencji, seminarium i szkoleniu, za które nie płaci. Bezpośrednim beneficjentem uczestnictwa w ww. wydarzeniach jest Zarządzający, który podnosi tym samym swoje kwalifikacje, które z kolei mogą być przez niego wykorzystane nie tylko w okresie świadczenia usług zarządzania Wnioskodawcą.

Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. o sygn. akt K 7/13, stwierdził, że "O ile jednak w wypadku świadczenia pieniężnego przysporzenie jest niewątpliwe i niejako bezwarunkowe (zawsze oznacza zwiększenie aktywów), o tyle "inne nieodpłatne świadczenia" na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód, w rozumieniu u.p.d.o.f, tylko pod warunkiem, że rzeczywiście pozwoliły mu uniknąć wydatków. Ustalenie tej okoliczności zależy od tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia oferowanego przez pracodawcę w pełni dobrowolnie. Trybunał zwraca uwagę, że sytuacja jest zupełnie oczywista w razie wskazania w umowie o pracę określonych świadczeń, które pracodawca będzie wypełniał na rzecz pracownika (mieszkanie służbowe, bilet miesięczny, pakiet ubezpieczenia zdrowotnego, dowóz do pracy itp.). Akceptując warunki umowy pracownik wyraża zgodę na przyjęcie tych świadczeń, w istocie traktując je jako - stanowiący część dochodu - element wynagrodzenia za pracę. Zdaniem Trybunału, kwalifikacja prawnopodatkowa tego rodzaju świadczeń nie powinna ulec zmianie, jeśli zostaną one zaproponowane w trakcie trwania stosunku służbowego czy stosunku pracy, zawsze jednak po uzyskaniu zgody pracownika. Zgoda na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem ocenę pracownika, że świadczenie - z punktu widzenia jego sytuacji zawodowej, życiowej, rodzinnej - jest celowe i przydatne oraz leży w jego interesie. Oznacza to, że w braku świadczenia ze strony pracodawcy pracownik musiałby ponieść wydatek. W konsekwencji: przyjęcie świadczenia oferowanego przez pracodawcę oznacza uniknięcie tego wydatku".

Biorąc pod uwagę charakter umowy o świadczenie usług zarządzania, która jest stosunkiem cywilnoprawnym ukształtowanym zgodnie z zasadą swobody umów, nie można zdaniem sądu zgodzić się z zarzutem Skarżącej, że organ błędnie przyjął, przeciwnie do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13, że świadczenie w postaci sfinansowania uczestnictwa w szkoleniach, konferencjach, seminariach będzie dla osoby zarządzającej dobrowolne, gdy jak wskazuje sama Skarżąca w określonych okolicznościach będzie jej obowiązkiem.

Zasada swobody umów czyni przedmiotową materię elastyczną, w związku z czym mający odpowiednią pozycję negocjacyjną zarządzający może ustalić ze spółką takie postanowienia w umowie, które będą zaspokajały oczekiwania dwóch umawiających się stron, i w tych postanowieniach umownych może być uwzględniony dobrowolnie przyjęty przez zarządzającego obowiązek uczestniczenia w szkoleniach czy seminariach. Dopiero w uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazuje, że zobowiązanie do uczestnictwa w szkoleniach osoby zarządzającej wynika z planu rzeczowo-finansowego, który jest jedynie dokumentem obejmującym planowane wydatki, np. w zakresie szkoleń, a nie dokumentem bezwzględnie zobowiązującym do udziału w szkoleniach czy konferencjach.

Nie można również zgodzić się z zarzutem Skarżącej, że osoba zarządzająca będzie uczestniczyła w szkoleniach, seminariach czy konferencjach wyłącznie w jej interesie. W drodze zawartej umowy o świadczenie usług zarządzania Zarządzający jest samodzielny i ma swobodę w wyborze sposobu kierowania spółką (może korzystać ze wcześniej zdobytych umiejętności i doświadczenia zawodowego). Służbowo nikomu nie podlega ani nie wykonuje pracy pod niczyim kierownictwem. Natomiast ten któremu zostało to zarządzanie powierzone podlega kontroli i ocenie powierzającemu zarząd, najczęściej ocenia się efektywność zarządzania. Niewątpliwie, szkolenia czy konferencje, w których bierze udział mają służyć prawidłowemu prowadzeniu spraw spółki, jednocześnie nie można pominąć faktu, że sam Zarządzający jest beneficjentem tych szkoleń, które pozwolą mu w sposób należyty wypełniać nałożone obowiązki związane z zarządzaniem spółką, czy też zmniejszyć ryzyko ich nienależytego wykonania, a także uzyskać perspektywę dalszego zatrudnienia. Rozwój własnych kompetencji, doskonalenie umiejętności, zdobywanie wiedzy jest również inwestycją w siebie, podnoszącą wartość na rynku pracy i atrakcyjność w stosunku do innych pracodawców.

W przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym Skarżąca wskazała, że (...) w okresie pełnienia funkcji Członka Zarządu będzie nałożony na Zarządzającego obowiązek przestrzegania zasad zakazu konkurencji, tajemnicy przedsiębiorstwa oraz nie udostępniana informacji poufnych. W ocenie Sądu trudno nie podzielić argumentacji organu, że poprzez zakaz konkurencji pracodawca chroni szczególnie ważne informacje stanowiące tajemnicę jego przedsiębiorstwa przed ich wykorzystywaniem przez konkurentów. Również obowiązek zachowania poufności informacji ma na celu zapewnienie poufności przekazywanych sobie, pomiędzy partnerami biznesowymi, informacji posiadających wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Mogą to być informacje dotyczące strategii rozwoju firmy, informacje techniczne, technologiczne, różnego rodzaju innowacyjne rozwiązania i szereg innych informacji, które dla przedsiębiorstwa mają wartość gospodarczą, a zarazem nie są informacjami publicznymi. W świetle powyższego trudno podzielić pogląd Skarżącej, że zakaz konkurencji czy obowiązek zachowania poufności dotyczy wiedzy zdobytej w czasie ogólnodostępnych czy też sprofilowanych szkoleń, konferencji czy seminariów, które składają się na dorobek doświadczenia zawodowego, kształtują umiejętności i podwyższają kompetencje osób w nich uczestniczących. Również oczywistym jest, że na szkoleniach czy konferencjach nie są omawiane informacje poufne spółki, których ujawnienie stanowiłoby dla niej zagrożenie.

Zatem, organ podatkowy w zaskarżonej interpretacji zasadnie stwierdził, że w konsekwencji wartość świadczenia w postaci uczestnictwa w konferencjach, seminariach i szkoleniach finansowanych przez Skarżącą stanowić będzie dla Zarządzającego nieodpłatne świadczenie, które należy zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 pkt 9 u.p.d.o.f. Zatem, z tego tytułu na Skarżącej będzie ciążył obowiązek pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym wskazano, że Spółka zawrze umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej organów spółki za szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem funkcji w jej organach. W uzasadnieniu interpretacji w tak zakreślonym przez Wnioskodawcę zdarzeniu przyszłym wyjaśniono, że umowa obejmująca organy spółki, a nie indywidualne osoby, nie stanowi trwałej przeszkody do uznania tegoż świadczenia, tj. opłaconej przez Spółkę składki ubezpieczenia OC, za przychód i ustalenia wysokości przychodu przypadającego na konkretną osobę. Jak trafnie wskazał organ, na dzień zapłacenia składki krąg osób objętych ubezpieczeniem - mimo, że nie są one wymienione z imienia i nazwiska - będzie zamknięty, ograniczony, należeć będą do niego członkowie organów Spółki, w tym Zarządzający. Wiadomo zatem, które osoby objęte są ubezpieczeniem. Wnioskodawca zna osoby objęte ubezpieczeniem, w tym Zarządzającego z imienia i nazwiska i w rezultacie może więc wskazać każdą osobę, która jest objęta tym ubezpieczeniem, a także okres, w którym korzystała z ochrony ubezpieczeniowej. Uwzględniając następnie wysokość zapłaconej składki może ustalić wysokość przychodu uzyskanego przez daną osobę, w tym przez konkretnego członka organu Wnioskodawcy, a więc również Zarządzającego. To właśnie od brzmienia umowy ubezpieczenia OC - wbrew twierdzeniu Skarżącej, że organ nie przyjął takiego założenia - zależy czy krąg osób nią objęty jest możliwy do zidentyfikowania czy nie. Taka sytuacja występuje, gdy umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej objęty jest nieograniczony krąg osób takich jak np. potencjalna grupa pracowników, spadkobiercy, następcy prawni, małżonkowie osób ubezpieczonych lub innych osób pozostających z nimi we wspólnym pożyciu itp. Jednakże jest to odmienny stan faktyczny od przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, w którym precyzyjnie wskazano, że umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej będą objęte organy spółki.

Stwierdzić należy, że uzyskiwana przez członków zarządu spółki (w tym Zarządzającego), korzyść w postaci opłaconych przez Skarżącą składek na ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej stanowi nieodpłatne świadczenie. Przychód po stronie członków organów, powstaje w momencie poniesienia tych świadczeń przez Skarżącą, a więc w momencie zapłaty składki ubezpieczeniowej.

Zatem, organ podatkowy w zaskarżonej interpretacji zasadnie stwierdził, że koszt opłaconej przez Skarżącą składki będzie stanowić dla Zarządzającego przychód z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 9 u.p.d.o.f. Zatem, z tego tytułu na Skarżącej będzie ciążył obowiązek pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 czerwca 2012 r. sygn. akt II FSK 2351/10. stwierdził, że zapłata składki przez ubezpieczającego (np. pracodawcę) stanowi wymierną korzyść, jaką uzyskał pracownik (ubezpieczony) z tytułu zawarcia umowy ubezpieczenia - w zamian za uiszczoną składkę ubezpieczony uzyskuje ochronę ubezpieczeniową.

Zapłata składki przez pracodawcę za pracownika stanowi więc wymierną korzyść dla tego ostatniego z tytułu zawarcia na jego rzecz umowy ubezpieczenia. W zamian za uiszczoną przez pracodawcę składkę pracownik uzyskał ochronę ubezpieczeniową. Prowadzi to do wniosku, iż co do zasady, możliwe jest rozpatrywanie uzyskanej przez pracowników Spółki ochrony ubezpieczeniowej w kategoriach przychodu ze stosunku pracy w formie nieodpłatnego świadczenia otrzymywanego już w momencie uiszczenia składki i rozpoczęcia ochrony ubezpieczeniowej, którego wartość odpowiada wysokości uiszczonej składki ubezpieczeniowej. Okoliczność, że umowa ubezpieczenia nie wymienia imiennie konkretnych, objętych nią osób nie sprawia, iż nie jest możliwe ustalenie tych osób. Indywidualizacja osób których dotyczy ubezpieczenie, nie następuje poprzez zajście wypadku objętego umową ubezpieczenia, lecz z chwilą zapewnienia ochrony ubezpieczeniowej".

Reasumując, w odniesieniu zarówno do zwrotu kosztów związanych z udziałem Zarządzającego w seminariach, konferencjach i szkoleniach, jak i pokrycia przez Skarżącą składki ubezpieczeniowej, organ podatkowy prawidłowo ocenił zastosowanie art. 11 ust. 1 w zw. z art. 13 pkt 9 w zw. z art. 41 ust. 1 u.p.d.o.f. przyjmując, że omawiane okoliczności wskazują na powstanie po stronie Zarządzającego nieodpłatnego świadczenia. Z uwagi na powyższe zarzut naruszenia art. 13 pkt 9 w zw. z art. 11 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 u.p.d.o.f. jest bezzasadny.

W ocenie Sądu, w zaskarżonej interpretacji indywidualnej organ podatkowy, dokonując oceny stanowiska Skarżącej, w zakresie objętym treścią wniosku, zawarł zarówno pełną ocenę przedstawionego stanowiska, jak i wskazał wystarczające uzasadnienie prawne, odnosząc się przy tym do treści złożonego wniosku.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa materialnego z uwagi na błędną wykładnię wskazanych w skardze przepisów prawa, ani naruszenia przepisów postępowania przez organ interpretacyjny.

Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.