Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 604/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-01-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 14 stycznia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Celnej w Ł. o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami egzekucyjnymi w sprawie ze skargi Dyrektora Izby Celnej w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...]. D.T.


UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2009 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga Dyrektora Izby Celnej w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia obciążającego wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody z powołaniem się na art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z wymienionego przepisu wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni ona istnienie przesłanek, wymienionych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Katalog przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo:

1) wyrządzenia znacznej szkody lub

2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Na wstępie zaznaczyć również należy, że przepis art. 61 § 3 rozszerza możliwość wstrzymywania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, czyli Sąd zobligowany jest do zbadania wydanych w granicach danej sprawy postanowień i decyzji.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych, natomiast wniosek o wstrzymanie wykonania, sformułowany przez stronę skarżącą, dotyczy postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] o obciążeniu wierzyciela kosztami egzekucyjnymi. W związku z powyższym wskazać należy, że postanowienie z dnia [...] roku zostało wydane w innej sprawie i Sąd nie ma możliwości badania w niniejszym postępowaniu zasadności jego wstrzymania. Istotne jest również, iż postanowienie w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami egzekucyjnymi było już przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który wyrokiem z dnia 5 lutego 2008 roku oddalił skargę Dyrektora Izby Celnej w Ł. (sygn. akt I SA/Łd 1355/07). Wyrok ten jest prawomocny od 7 marca 2008 roku.

Dodać należy, iż rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia), Sąd bierze pod rozwagę również te okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, sygn. akt II OZ 155/05, opubl. OSS 2005/3/72). Niemniej jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia) i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Tymczasem, wniosek strony skarżącej, oprócz ogólnego przywołania wynikającej z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, nie zawiera żadnego uzasadnienia.

Zaznaczyć również wypada, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J.P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Co do zasady, nie kwalifikują się zatem do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy, należy wskazać, iż nawet w przypadku uznania, że intencją strony skarżącej było złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, tj. dotyczącego odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych, to postanowienie w tym przedmiocie nie posiada przymiotu wykonalności. Nie kwalifikuje się ono bowiem do dobrowolnego lub przymusowego wykonania.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.

D.T.