Wyrok NSA, sygn. akt OSK 1030/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska, Sędziowie NSA Roman Hauser (spr.), Zygmunt Niewiadomski, Protokolant Łukasz Celiński, po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administractjnego z dnia 10 marca 2004r. w sprawie sygn. akt II SA/ Gd 2959/00 w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego Oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 marca 2004 r. (II SA/Gd 2959/00) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę W. W. (skarżący) na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] ([...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki.

W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że decyzją z 21 dnia sierpnia 2000 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nakazał skarżącemu na podstawie art. 48 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414, ze zm.) rozbiórkę samowolnie wybudowanego domku letniskowego na terenie działki nr 3 w [...], a także zbiornika na ścieki, linii energetycznej oraz obiektu budowlanego usytuowanych również na tej działce.

W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy [...] zatwierdzonym uchwałą z 22 lutego 1990 r. działka nr 3 stanowi teren upraw rolnych. Właściciel tej nieruchomości nie uzyskał pozwolenia na budowę obiektów objętych postępowaniem, dlatego też zachodziły przesłanki określone w art. 48 Prawa budowlanego zobowiązujące do nakazania rozbiórki.

W odwołaniu od tej decyzji skarżący domagał się jej uchylenia, ponieważ – jego zdaniem – wybudowany obiekt to obiekt gospodarczy związany z produkcją rolną i uzupełniający zabudowę w ramach istniejącej działki siedliskowej. Tego typu obiekt, zgodnie z art. 29 Prawa budowlanego, nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zgodnie z art. 29 ust. 1 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymaga jedynie budowa parterowych budynków gospodarczych o określonych parametrach, związanych z produkcją rolną, uzupełniających istniejącą zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej. Obiekt objęty postępowaniem nie spełnia tych warunków.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący wniósł o uchylenie decyzji, podkreślając, że wybudowany obiekt, to obiekt gospodarczy związany z produkcją rolną i uzupełniający zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślił, że zgodnie z brzmieniem art. 48 Prawa budowlanego właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Jedyne wyjątki od reguły obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę przewidziane zostały w art. 29 Prawa budowlanego. Katalog tych wyjątków ma charakter zamknięty i jak wszystkie wyjątki od generalnej reguły nie mogą być one interpretowane w sposób rozszerzający.

W rozpatrywanej sprawie w trakcie przeprowadzonej wizji lokalnej stwierdzono, że na działce nr 3 w [...] zlokalizowany jest domek letniskowy. Okoliczność ta zakwestionowana została dopiero na etapie postępowania odwoławczego. Nawet jednak, gdyby przyjąć, że obiekt ten jest budynkiem gospodarczym związanym z produkcją rolną, to i tak nie spełnia on wymagań technicznych, koniecznych do zwolnienia z obowiązku uzyskania zezwolenia na jego budowę. Zgodnie z art. 29 Prawa budowlanego budynek ten powinien być wzniesiony w ramach istniejącej działki siedliskowej, a działka, na której są obiekty stanowiące przedmiot postępowania jest – zgodnie z wypisem z rejestru gruntów – pastwiskiem stałym. Ponadto, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1a powierzchnia zabudowy obiektów, na których budowę nie jest wymagalne pozwolenie, nie może przekraczać 35 m², zaś powierzchnia wybudowanego obiektu w rozpatrywanej sprawie jest większa.

W rozpatrywanej sprawie wszystkie wybudowane obiekty musiały być wybudowane po uzyskaniu pozwolenia, więc organy administracji, stwierdzając samowolę budowlaną, zobowiązane były nakazać ich rozbiórkę na podstawie art. 48 Prawa budowlanego.

W skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący, zarzucając naruszenie art. 29 ust. 1 pkt 1a i c i pkt 2 i pkt 20 Prawa budowlanego poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że wybudowane przez niego obiekty wymagały pozwolenia na budowę, art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nakazanie rozbiórki, oraz naruszenie przepisów postępowania poprzez wadliwą ocenę dowodów, niedokonanie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału i niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu skargi podkreślił, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy [...] zatwierdzonym uchwałą z 22 lutego 1990 r. działka nr 3 stanowi teren upraw rolnych. Wybudowanie obiektów, będących przedmiotem postępowania nie wymagało pozwolenia na budowę, ponieważ obiekty te są gospodarczo związane z prowadzoną przez skarżącego produkcją rolną i stanowią uzupełniającą zabudowę istniejącej działki. Budynek, nietrafnie nazwany przez organ administracji domkiem letniskowym, jest w rzeczywistości budynkiem gospodarczym o parametrach określonych w art. 29 ust. 1 pkt 1a Prawa budowlanego. Obiekty określone przez organ administracji jako zbiornik na ścieki oraz suchy ustęp, są w istocie szczelnymi zbiornikami na gnojówkę o pojemności nie przekraczającej 25m³, a więc nie wymagającymi pozwolenia na budowę (zgodnie z art. 29 pkt 1c Prawa budowlanego). Również obiekt określony jako linie energetyczne stanowi w rzeczywistości przyłącze energetyczne, które również nie wymaga pozwolenia na budowę (art. 29 ust. 1 pkt 20 Prawa budowlanego).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 174 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,

2. naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do art. 183 § 1 powołanej ustawy rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Badając skargę w tym zakresie, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa.

Nie można zgodzić się z twierdzeniami skarżącego, że budynek, którego rozbiórkę nakazano, jest w rzeczywistości budynkiem gospodarczym o parametrach określonych w art. 29 ust. 1 pkt 1a Prawa budowlanego. Nie ma również racji skarżący, twierdząc, że obiekty określone przez organy administracji jako zbiornik na ścieki oraz suchy ustęp, są w istocie szczelnymi zbiornikami na gnojówkę o pojemności nie przekraczającej 25m³, a więc nie wymagającymi pozwolenia na budowę (zgodnie z art. 29 pkt 1c Prawa budowlanego).

Skarżący niesłusznie twierdzi, że organ administracji, a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie ustaliły stan faktyczny sprawy i z tego powodu błędnie przyjęły, że obiekty, których dotyczy postępowanie wymagają zezwolenia na budowę.

Należy zwrócić uwagę, że z akt sprawy wynika, że stan faktyczny sprawy ustalony został prawidłowo przez organ administracji podczas wizji lokalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zatem uznał, że wybudowanie obiektów, będących przedmiotem postępowania, wymagało pozwolenia na budowę.

Zarzut, że obiekt określony przez organ administracji jako linie energetyczne stanowi w rzeczywistości przyłącze energetyczne, które również nie wymaga pozwolenia na budowę zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 20 Prawa budowlanego nie może być wzięty pod uwagę, ponieważ skarżący powołał przepis w jego obecnym brzmieniu, a Sąd Wojewódzki kontrolując legalność decyzji administracyjnej ocenia ją pod względem jej zgodności z prawem obowiązującym w dniu jej wydania.

Również zarzut niewłaściwego zastosowania art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego nie może zostać uwzględniony, ponieważ zgodnie z treścią tego przepisu, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W rozpatrywanej sprawie nakaz rozbiórki obiektu wybudowanego bez wymaganego zezwolenia był całkowicie zasadny.

Należy jeszcze dodać, iż zarzut dotyczący naruszenia przed Sąd Wojewódzki przepisów postępowania nie może być rozpatrzony ze względu na brak podania przez skarżącego, które konkretne przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jego zdaniem Sąd naruszył.

Mając powyższe na uwadze skarga kasacyjna nie ma uzasadnionych podstaw i dlatego też Sąd, działając na podstawie art. 184 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.