Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SAB/Po 1/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 87 ust. 2 i ust. 6
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: art. 21 par. 3a, art. 141 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 52 par. 1, art. 149
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska (spr.) Protokolant referent stażysta Monika Wiza po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w [...] na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w przedmiocie niedokonania zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym za grudzień 2011 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] zatytułowanym "Ponaglenie" "X." Spółka z o.o. wystąpiła do Dyrektora Izby Skarbowej w P. o wyznaczenie dodatkowego terminu załatwienia sprawy w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc grudzień 2011 r. w kwocie [...] zł. Jako podstawę prawną działania wskazano art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. – dalej w skrócie: "O.p."). Zdaniem Spółki Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. nie załatwił sprawy związanej ze zwrotem nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, niezasadnie przedłużając termin do dokonania tej czynności.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że Spółka "X." z siedzibą w P. jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. W dniu [...] do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. wpłynęła deklaracja Spółki dla podatku od towarów i usług (VAT-7) za miesiąc grudzień 2011 r., w której zadeklarowano kwotę do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 25-dniowym w wysokości [...] zł. Termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym przypadał na dzień 20 lutego 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. w dniu [...] lutego 2012 r. rozpoczął kontrolę podatkową u podatnika w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem w zakresie podatku od towarów i usług, w tym zasadność powyższego zwrotu podatku, a kontrolą objęto okres od [...] grudnia 2011 r. do [...] grudnia 2011 r. W upoważnieniu do kontroli z dnia [...] lutego 2012 r. określono przewidywany termin jej zakończenia na dzień [...] lutego 2012 r. W związku z rozmiarem oraz przedmiotem działalności prowadzonej przez Spółkę, liczbą dokumentów podlegających weryfikacji oraz koniecznością przeprowadzenia kontroli doraźnych u kontrahentów Spółki, organ podatkowy I instancji postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. przedłużył termin powyższego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za grudzień 2011 r., do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia Spółki "X." za ten miesiąc. Następnie postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. przedłużony został przewidywany termin zakończenia kontroli do dnia [...] marca 2012 r. W dniu [...] marca 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. wydał postanowienie, w którym ponownie przedłużył termin zakończenia kontroli do dnia [...] marca 2012 r., a orzeczenie to zostało doręczone Spółce w dniu [...] marca 2012 r. W dniu [...] marca 2012 r. podpisany został protokół z powyższej kontroli podatkowej.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P. wszczął postępowanie kontrolne wobec "X." Sp. z o.o. w zakresie podatku od towarów i usług za okres od kwietnia 2011 r. do grudnia 2011 r. oraz styczeń 2012 r. Wobec powyższego Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. przedłużył termin zwrotu powyższej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika m.in. za miesiąc grudzień 2011 r., dokonywanego w ramach postępowania kontrolnego na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r., Nr 41, poz. 214 ze zm. – dalej w skrócie: "u.k.s."). Powyższe orzeczenie zostało doręczone Spółce w dniu [...] marca 2012 r.

W związku z powyższym Spółka wniosła do Dyrektora Izby Skarbowej w P. opisane na wstępie ponaglenie z dnia [...] października 2012 r., na nie załatwienie sprawy w ustawowym terminie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w przedmiocie zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym za grudzień 2011 r. W piśmie tym wniesiono o wyznaczenie dodatkowego terminu do załatwienia sprawy. W ocenie strony przedłużenie terminu dokonania zwrotu podatku do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika, dokonywanego w ramach postępowania kontrolnego na podstawie przepisów u.k.s., nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa, gdyż postanowienie przedłużające termin dokonania zwrotu nie zostało skutecznie wprowadzone do obrotu prawnego.

Dyrektor Izby Skarbowej w P. postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. uznał powyższe ponaglenie za nieuzasadnione, a postanowienie to doręczono Spółce w dniu [...] listopada 2012 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Spółka "X." zarzuciła Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w P. bezczynność i wniosła o zobowiązanie organu do dokonania czynności zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc grudzień 2011 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie oraz o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania. Spółka zarzuciła organowi niezgodne z prawem przedłużenie terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc grudzień 2011 r. i pozostawanie w zwłoce w realizacji obowiązku zwrotu podatku. Argumentując skargę Spółka uznała za niedopuszczalne przedłużenie terminu zwrotu podatku w dniu [...] maca 2012 r., skoro z dniem [...] marca 2012 r., według Spółki, upłynął termin zwrotu podatku, z uwagi na zakończenie kontroli.

W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Odnosząc się do zarzutów skargi organ powołał się na treść art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. - dalej w skrócie: "u.p.t.u.") i wskazał, że przepis ten zawiera otwarty katalog przesłanek uzasadniających przedłużenie terminu dokonania zwrotu podatku, do którego należą zarówno kontrola podatkowa, jak i postępowanie kontrolne. Organ zwrócił uwagę, że nadal nie zakończyła się weryfikacja rozliczenia podatnika za miesiąc grudzień 2011 r., bowiem trwa postępowania kontrolne prowadzone od [...] marca 2012 r. przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), a także art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej w skrócie: "P.p.s.a."), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności jej działania z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.).

W świetle przepisu art. 149 P.p.s.a. istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd, uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie ustalonym przez prawo organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął czynności, do której był prawnie zobowiązany. Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego możliwe jest natomiast tylko w takim zakresie, w jakim możliwe jest zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów (art. 3 § 2 pkt 8 w związku z pkt 1-4a P.p.s.a.).

Mając na względzie powyższe, stwierdzić zatem należy, że rozpatrując skargę na bezczynność Sąd ogranicza się do kontroli, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. oraz czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa i czy przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu administracji strona wyczerpała tryb, o którym mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a. Podkreślenia także wymaga, że postępowanie wywołane skargą na bezczynność organu cechuje pewna specyfika polegająca na tym, że rozpoznając tego rodzaju skargę sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność wydanego przez organ aktu, ale bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie wydane zostało orzeczenie lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności.

W pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy rozpatrywana skarga spełniała warunki formalne. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W niniejszej sprawie takim środkiem zaskarżenia jest określone w art. 141 § 1 O.p. ponaglenie. Przepisy O.p. nie zakreślają ani terminu a quo, ani też terminu ad quem do złożenia ponaglenia, a zatem może być ono wniesione od momentu, w którym upłynął termin do załatwienia sprawy. Natomiast termin ten wygasa z chwilą załatwienia sprawy przez organ. Ponaglenie będzie mogło zostać złożone już w momencie niedotrzymania przez organ terminu załatwienia sprawy, np. uregulowanego w art. 139 O.p. (B. Brzeziński, M. Kalinowski, A. Olesińska, M. Masternak, J. Orłowski - Ordynacja podatkowa, Komentarz, tom II str.108 wyd. Dom Organizatora, Toruń 2007).

W badanej sprawie nie ulega wątpliwości, że powyższy warunek skarżąca Spółka spełniła, składając stosowne ponaglenie do Dyrektora Izby Skarbowej w P. w piśmie z dnia [...] października 2012 r.

Przy ocenie wystąpienia tzw. bezczynności organu administracji publicznej istotne znaczenie na gruncie niniejszej sprawy ma treść art. 87 u.p.t.u. W myśl ust. 1 tego przepisu, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Z kolei stosownie do ust. 2 zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach (...). Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

Dokonując wykładni powołanego powyżej przepisu art. 87 u.p.t.u. należy mieć na uwadze fundamentalne prawo do odliczenia podatku zapłaconego w poprzedniej fazie obrotu, albowiem zgodnie z prawem wspólnotowym nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, co do zasady, podlega zwrotowi na rzecz podatnika (por. wyrok ETS – obecnie TSUE w sprawie C-78/00).

Poza sporem jest, że dokonanie zwrotu nadwyżki podatku stanowi tzw. czynność materialno-techniczną w administracji (tak m.in. Adam Bartosiewicz, Ryszard Kubacki. Komentarz do art. 87 ustawy o podatku od towarów i usług - Lex 2011). Wskazuje na to uregulowanie zawarte w art. 87 u.p.t.u., gdzie ustawodawca posługuje się takimi zwrotami jak: "urząd skarbowy na wniosek podatnika dokonuje", "urząd skarbowy jest obowiązany", "nie zwróconą przez urząd skarbowy w terminach". W ocenie Sądu powyższe jednoznacznie wskazuje na materialno-techniczny charakter zwrotu różnicy podatku. Z kolei rząd skarbowy, co wynika z przepisów o charakterze ustrojowo-strukturalno-organizacyjnym systemu organów podatkowych, nie jest organem podatkowym. Jest natomiast strukturą osobowo-materialną, umożliwiającą organom podatkowym realizację nałożonych na nie, przepisami prawa, kompetencji. W ramach art. 87 u.p.t.u. ustawodawca uregulował również kompetencje w zakresie zwrotu różnicy podatku dla organów podatkowych, np. w ust. 2 – "naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć..."; w ust. 4d – "naczelnik urzędu skarbowego odmawia przyjęcia zabezpieczenia". To rozróżnienie kompetencji i czynności pozwala stwierdzić, że pewne czynności ustawodawca pozostawia nie organowi podatkowemu, a urzędowi skarbowemu. W świetle powyższego całkowicie zasadny jest pogląd, że dokonanie zwrotu różnicy podatku stanowi czynność materialno-techniczną w administracji. Przesądzenie, że dokonanie zwrotu różnicy podatku jest taką właśnie czynnością implikuje, że złożenie deklaracji wraz z wnioskiem o zwrot różnicy podatku nie wszczyna postępowania podatkowego, które powinno być zakończone wydaniem decyzji bądź to pozytywnej dla podatnika, bądź też dla niego negatywnej.

Ustawodawca przewidując stany faktyczne, w których może budzić wątpliwość zasadność zwrotu podatku, dopuścił możliwość dodatkowego zweryfikowania i wówczas to organ podatkowy, a więc naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin zwrotu podatku do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów O.p. lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów u.k.s. (art. 87 ust. 2 u.p.t.u.). Za aktualne należy uznać stanowisko zaprezentowane w uchwałach NSA z dnia 22 kwietnia 2002 r., o sygn. akt FPS 1/02 i FPS 5/02 (publ. ONSA 2002, Nr 4, poz. 135 oraz 137), w których NSA stwierdził, że przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług następuje w ramach czynności sprawdzających w formie postanowienia, które - jako rozstrzygające o istocie sprawy - podlega zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego (obecnie do wojewódzkiego sądu administracyjnego).

Należy zwrócić uwagę, że przeprowadzone czynności lub postępowanie przez organ nie wymagają formalnego zakończenia wydaniem decyzji, jeśli wykażą zasadność zwrotu (art. 87 ust. 2 u.p.t.u.), ale wówczas urząd skarbowy - w ramach czynności materialno-technicznej - wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz ze stosownymi odsetkami.

Stosownie do art. 21 § 3a O.p., jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że kwota zwrotu podatku lub kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów u.p.t.u. jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa prawidłową wysokość zwrotu podatku lub nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Procesowo oznacza to, że po wydaniu postanowienia przez naczelnika urzędu skarbowego o przedłużeniu terminu zwrotu podatku może dojść do wszczęcia postępowania i wydania decyzji kwestionującej w istocie merytorycznie zasadność wniosku o zwrot podatku.

Z ustalonego w niniejszej sprawie stanu faktycznego wynika, że termin dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc grudzień 2011 r., upływał w dniu [...] lutego 2012 r. (25 dni od daty wpływu deklaracji do urzędu skarbowego). Wobec wątpliwości co do zwrotu nadwyżki podatku pierwotnie, tj. w dniu [...] lutego 2012 r. zostały podjęte czynności weryfikujące w ramach kontroli podatkowej. Stąd postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wobec skarżącej Spółki do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia. Jak zatem słusznie zwrócił uwagę, organ podatkowy na dzień terminu dokonania zwrotu, organ podatkowy prowadził kontrolę podatkową, zatem przesłanka przedłużenia terminu została spełniona. Powyższe postanowienie zostało doręczone stronie w dniu [...] lutego 2012 r., czyli przed upływem terminu do dokonania zwrotu. Wprawdzie w dniu [...] marca 2012 r. nastąpiło podpisanie protokołu kontroli, jednakże nie oznaczało to automatycznego zakończenia weryfikacji rozliczenia, o której mowa w art. 87 ust. 2 u.p.t.u. Bowiem postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. (doręczonym Spółce w tym samym dniu) zostało wszczęte przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. postępowanie kontrolne, obejmujące zakresem również miesiąc grudzień 2011 r., które nie zostało dotychczas zakończone. Zatem na dzień dokonania ewentualnego zwrotu podatku toczyło się kolejne postępowanie, tym razem kontrolne na podstawie u.k.s., prowadzone przez inny organ. Z tego też powodu Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. przedłużył, postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. po raz drugi termin dokonania zwrotu podatku, przy czym co istotne strona nie podała, aby zaskarżyła powyższe postanowienie.

Dokonując wyliczenia terminu, o którym mowa w art. 87 ust. 2 u.p.t.u., w przedmiotowej sprawie należy wskazać, że termin 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez Spółkę przepadał na dzień [...] marca 2012 r. Tymczasem w tym dniu było prowadzone wobec Spółki postępowanie kontrolne, wszczęte przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P., postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r., które to orzeczenie w tym samym dniu zostało odebrane przez Prezesa skarżącej Spółki (vide k. 25 akt sprawy). Wobec powyższego w myśl cytowanego wcześniej przepisu art. 87 ust. 2 zdanie 2 u.p.t.u., urząd skarbowy w istocie nie mógł dokonać zwrotu podatku, stąd też nastąpiło przedłużenie terminu do dokonania tego zwrotu. Dodatkowo strony nie podały, aby do chwili wyrokowania przez Sąd, wspomniane postępowanie kontrolne zostało zakończone.

Z powyższego wynika, że Spółka wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w czasie kiedy trwa postępowanie prowadzone przez organ niezależny od Naczelnika Urzędu Skarbowego, tj. Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. Ustawodawca z mocy art. 87 ust. 2 u.p.t.u. dał możliwość organowi podatkowemu przedłużenia terminu zwrotu podatku do czasu zakończenia postępowania kontrolnego prowadzonego na podstawie przepisów u.k.s. Wobec powyższego w chwili wyrokowania, Sąd stwierdził, że organ podatkowy - Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. nie pozostaje w bezczynności, gdyż przedłużył termin zwrotu podatku do czasu zakończenia postępowania kontrolnego prowadzonego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, o którym to postępowaniu strona skarżąca wiedziała od [...] marca 2012 r. i które nadal trwa.

Postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu podatku jest rozstrzygnięciem wydanym w toku dokonywanych czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego i na tym etapie rozstrzyga ono istotę sprawy zwrotu różnicy podatku, przesądzając, że zwrot nie zostanie dokonany we wnioskowanym terminie. W niniejszej sprawie poza sporem jest, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w P., przed upływem terminu zwrotu podatku, termin ten przedłużył w toku własnej kontroli podatkowej, a następnie termin ten przedłużył w toku postępowania kontrolnego prowadzonego przez inny organ na podstawie przepisów u.k.s.

Z akt sprawy wynika więc, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. nie pozostaje w bezczynności, gdyż sprawę objętą wnioskiem załatwił postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r., a następnie postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r., przedłużając termin zwrotu różnicy podatku. Wbrew oczekiwaniom strony skarżącej, powyższe postanowienia organu podatkowego pozostawały poza przedmiotem sądowej kontroli w niniejszym postępowaniu, bowiem skargę wniesiono na bezczynność tego organu w zakresie zwrotu różnicy podatku, czyli na niedokonanie w ustawowym terminie czynności materialno-technicznej - zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy. Niedokonanie tej czynności było jednakże uzasadnione wydanymi postanowieniami o przedłużeniu terminu zwrotu, a ich wydanie i doręczenie Spółce wykluczało ocenę, że organ pozostaje w bezczynności w zakresie zwrotu różnicy podatku, gdyż termin wynikający z art. 87 ust. 6 u.p.t.u. przedłużony został w toku kontroli podatkowej, a następnie postępowania podatkowego (postępowania kontrolnego). W tym stanie rzeczy nie można skutecznie twierdzić, że termin ten upłynął. Konstytutywny charakter dla niedokonania zwrotu podatku przez urząd skarbowy, miał bowiem fakt weryfikacji spornego zwrotu w toku postępowania kontrolnego (prowadzonego od [...] marca 2012 r.), a postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] marca 2012 r. było tylko formalnym potwierdzeniem tej weryfikacji, o której skarżąca Spółka została skutecznie zawiadomiona [...] marca 2012 r. To właśnie opisana weryfikacja, czyli prowadzone postępowanie kontrolne, uniemożliwiło w niniejszej sprawie dokonanie zwrotu podatku w ciągu 60 dni od dnia złożenia deklaracji, a nie, jak twierdzi Spółka w skardze, postanowienie z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku.

Mając na względzie całokształt podniesionych okoliczności Sąd stwierdza, że brak było podstaw do stwierdzenia bezczynności organów podatkowych w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, Sąd uznał skargę Spółki za nieuzasadnioną i na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.