Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1538/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-08-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6161 Lasy oraz zalesianie gruntów rolnych
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek ...

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. G., K. G., K. G., K. G., M. G. o wstrzymanie wykonania Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu i Inwentaryzacji Stanu Lasu w sprawie ze skargi B. G., K. G., K. G., K. G., M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuznania zastrzeżeń do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu postanawia oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

B. G., K. G., K. G., K. G. i M. G. (dalej: "skarżący") wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2016 r., nieuznającą zastrzeżeń do projektu Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu i Inwentaryzacji Stanu Lasu dla lasów stanowiących własność osób fizycznych Dzielnicy [...] na okres od [...] stycznia 2015 roku do [...] grudnia 2024 roku, w części dotyczącej wyłączenia działki oznaczonej nr [...] z obrębu [...] z przedmiotowego projektu.

W skardze tej skarżący zawarli również wniosek o: "wstrzymanie wykonywania Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu i Inwentaryzacji Stanu Lasu z ograniczeniem do działki oznaczonej nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 0,1813 ha położonej na terenie Dzielnicy [...] ".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że możliwe jest udzielenie ochrony tymczasowej jedynie w stosunku do takich aktów lub czynności, które objęte są zakresem kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne, przy czym wstrzymanie wykonania dotyczy aktu zaskarżonego lub aktu wydanego w granicach sprawy. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 ppsa wstrzymanie wykonania dotyczy aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że treścią art. 61 § 3 objęte będą akty wydane w pierwszej instancji, a także akty w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 169). Nadto w orzecznictwie stwierdzono, że w świetle art. 61 § 3 ppsa. wstrzymane może być wykonanie tylko takich aktów administracyjnych, które zostały wydane w granicach danej sprawy, rozumianej w kontekście art. 134 § 1 ppsa jako sprawa w znaczeniu materialnym. O postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową, a także identyczność podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt FPS 12/99).

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja organu w przedmiocie nieuznania zastrzeżeń do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu, natomiast przedmiotem wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej skarżący uczynili uproszczony plan urządzenia lasu.

Należy stwierdzić, że zapisy uproszczonego planu urządzenia lasu uzyskują moc obowiązującą dopiero po ich zatwierdzeniu przez właściwy organ administracji publicznej (art. 22 ust. 2 ustawy z 28 września 1991 r. o lasach – Dz. U. z 2017 r., poz. 788). Przed ich zatwierdzeniem natomiast przeprowadza się postępowanie zgodnie z wymogami określonymi m. in. w art. 21 ust. 4 i 5 ustawy o lasach, według których projekt uproszczonego planu urządzenia lasu wykłada się do publicznego wglądu na okres 60 dni w siedzibie urzędu gminy. O wyłożeniu projektu wójt (burmistrz, prezydent miasta) informuje pisemnie właścicieli lasów, z zaznaczeniem, że plan będzie podstawą naliczenia podatku leśnego. W terminie 30 dni od daty wyłożenia projektu zainteresowani właściciele lasów mogą składać zastrzeżenia i wnioski w sprawie planu. Starosta wydaje decyzję w sprawie uznania lub nieuznania zastrzeżeń lub wniosków.

W rozpatrywanej sprawie skarżący zaskarżyli decyzję wydaną w drugiej instancji w przedmiocie nieuznania ich zastrzeżeń do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu. Jest to decyzja wydana w toku postępowania prowadzonego w sprawie sporządzenia uproszonego planu urządzenia lasu, na etapie poprzedzającym jego zatwierdzenie. W tej sytuacji wniosek o wstrzymanie wykonania uproszczonego planu urządzenia lasu, który pozostaje poza granicami niniejszej sprawy i który nie został jeszcze zatwierdzony, podlega oddaleniu.

Niezależnie od powyższego, należy podnieść, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.) stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania aktu nie został w ogóle uzasadniony.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.