Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 627/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 16 ust. 1 i ust. 2 pkt 2,  art. 24 ust. 2,  ust. 3,  ust. 3a i ust. 3b
journal: Dz.U. 2003 nr 228 poz 2255
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Maciej Kierek, Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 września 2007 r. sprawy ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 16 ust. 1 i ust. 3 w zw. z art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2003 r. Nr 228, poz. 2255 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania H. S., utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...], znak:[...], przyznającą H. S. zasiłek pielęgnacyjny na K. S. w kwocie 153 zł miesięcznie na okres od dnia 1 marca 2007 r. do dnia 29 lutego 2008 r.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...], znak:[...], przyznał H. S. zasiłek pielęgnacyjny na K. S. w kwocie 153 zł miesięcznie na okres od dnia 1 marca 2007 r. do dnia 29 lutego 2008 r.

W odwołaniu od tej decyzji H. S. podniosła, iż zasiłek pielęgnacyjny winien zostać jej przyznany na syna od miesiąca marca 2006 r., bowiem orzeczeniem Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 28 lutego 2007 r., wydanym na skutek prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego VII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3 stycznia 2007 r., sygn. akt VIIU 709/06, zaliczono K. S. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności w okresie od marca 2006 r. do lutego 2008 r.

Organ odwoławczy, utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji, podkreślił, że w rozpoznawanej sprawie znajduje zastosowanie art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, nakazujący organowi właściwemu przyznanie prawa do świadczeń począwszy od miesiąca w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami. Skoro wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego został złożony przez odwołującą w dniu 30 marca 2007 r. i skarżąca wystąpiła o przyznanie zasiłku po raz pierwszy, to, zadaniem Kolegium, brak było podstaw do przyznania tego świadczenia za okres wcześniejszy, to jest od marca 2006 r.

Skargę do sądu administracyjnego wniosła H. S., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz ustalenia prawa do zasiłku pielęgnacyjnego na syna K. S. od miesiąca marca 2006 r. Skarżąca podkreśliła, iż jej syn, jako dziecko niepełnosprawne, otrzymywał zasiłek pielęgnacyjny od 2002 r. Kwestia ustalenia stopnia niepełnosprawności w niniejszej sprawie pojawiła się z chwilą ukończenia przez niego 16-go roku życia, to jest w dniu 25 lutego 2006r. H. S. podniosła, że w dniu 17 marca 2006 r. złożyła wniosek o ustalenie stopnia niepełnosprawności syna oraz o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego. Orzeczeniami Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 30 marca 2006 r. oraz Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 31 maja 2006 r. zaliczono syna do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Dopiero wyrokiem Sądu Rejonowego VII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3 stycznia 2007 r., sygn. akt VII U 709/06, ustalono, że syn K. S. jest niepełnosprawny w stopniu umiarkowanym w okresie od marca 2006 r. do lutego 2008 r.

W związku z tym strona skarżąca podkreśliła, że przedmiotowe świadczenie powinno być przyznane począwszy od daty powstania niepełnosprawności syna, wskazanej w powołanym orzeczeniu sądu powszechnego. Dlatego też decyzje podjęte w sprawie przez organy administracji obu instancji są niesprawiedliwe i krzywdzące dla jej syna.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W dniu [...]. skarżąca złożyła pismo procesowe, załączając do niego dwa orzeczenia o niepełnosprawności, zaliczające syna K. S. do osób niepełnosprawnych w okresie od stycznia 2001 r. do dnia 25 lutego 2006 r. Do pisma procesowego H. S. dołączyła również pismo Powszechnej Kasy Oszczędności Bank Polski S.A. Centrum Obsługi Płacowej i Kadrowej z dnia [...]., znak: [...] informujące skarżącą, że w związku z przejęciem zadań z zakresu świadczeń rodzinnych przez właściwego ze względu na miejsce jej zamieszkania wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, w celu uzyskania świadczenia na okres zasiłkowy od dnia 1 września 2006 r. do dnia 31 sierpnia 2007 r., powinna ona wystąpić do organu właściwego z nowym wnioskiem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem.

Zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

Zasady przyznawania zasiłku pielęgnacyjnego przez organ pomocy społecznej uregulowane zostały w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), dalej: "ustawa". Ubocznie tylko zauważyć należy, iż uwadze organu drugiej instancji uszedł fakt ogłoszenia wskazanego wyżej tekstu jednolitego ustawy i jako podstawę prawną swego rozstrzygnięcia powołał ustawę w brzmieniu obowiązującym przed dniem 4 sierpnia 2006 r., to jest tekst ustawy opublikowany w Dz.U z 2003 r. Nr 228, poz. 2255 ze zm. Okoliczność ta nie miała jednak, w ocenie Sądu, wpływu na wynik sprawy.

Skarżąca wnosiła o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego na syna K. S.

W świetle art. 16 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy zasiłek pielęgnacyjny przyznaje się w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia osobie niepełnosprawnej opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Zasiłek ten przysługuje osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Wysokość zasiłku pielęgnacyjnego stosownie do § 6 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz.U. Nr 130, poz. 903), od dnia 1 września 2006 r. wynosi 153,00 zł miesięcznie.

Zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy, prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. W przypadku ustalania prawa do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności osoby prawo do świadczeń rodzinnych ustala się na okres zasiłkowy, chyba że orzeczenie o niepełnosprawności lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane na czas określony. W tym przypadku prawo do świadczeń rodzinnych ustala się do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia (art. 24 ust. 3 ustawy). W myśl zaś art. 24 ust. 3a i ust. 3b ustawy, w przypadku utraty ważności orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności, jeżeli osoba niepełnosprawna uzyska ponownie orzeczenie o niepełnosprawności lub odpowiednim stopniu niepełnosprawności stanowiące kontynuację poprzedniego orzeczenia, prawo do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności ustala się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin ważności poprzedniego orzeczenia, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym osoba złożyła wniosek o kontynuację świadczenia rodzinnego. W takiej sytuacji osoba do wniosku o świadczenie rodzinne uzależnione od niepełnosprawności dołącza zaświadczenie właściwej instytucji potwierdzające złożenie wniosku o ponowne ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności.

Sąd nie dopatrzył się sprzeczności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego ani z przepisami postępowania administracyjnego.

Z dokumentów złożonych przez skarżącą do akt sądowych niniejszej sprawy wynika, że K. S. został zaliczony do osób niepełnosprawnych od miesiąca stycznia 2001 r. do dnia 25 lutego 2006 r. (k.20,21,35,36).

Nie oznacza to jednak, zdaniem Sądu, iż organy administracji orzekające w sprawie winny były zastosować powołany przepis art. 24 ust. 3a i ust. 3b i przyznać świadczenie pielęgnacyjne H. S. na syna od miesiąca marca 2006 r., to jest od miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin ważności poprzedniego orzeczenia. Nawet, gdyby przyjąć, że orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 28 lutego 2007 r., zaliczające K. S. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności w okresie od marca 2006 r. do lutego 2008 r. stanowiło kontynuację poprzedniego orzeczenia o niepełnosprawności z dnia 6 maja 2004 r. wydanego przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności (k.21,36), to nie zostały spełnione przesłanki określone w tym przepisie, pozwalające na przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego od wcześniejszej daty niż data złożenia wniosku.

Stosownie bowiem do art. 24 ust. 3a ustawy, w przypadku wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności stanowiącego kontynuację poprzedniego orzeczenia, prawo do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności ustala się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin ważności poprzedniego orzeczenia, jednakże nie wcześniej niż od miesiąca, w którym osoba złożyła wniosek o kontynuację świadczenia rodzinnego.

Z akt niniejszej sprawy, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie wynika, by wniosek o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego został złożony przez nią w dniu 17 marca 2006 r. Skarżąca nie przedstawiła żadnego dowodu na złożenie takiego wniosku. Z akt tych wynika natomiast, że wniosek ten złożono w organie pierwszej instancji w dniu 30 marca 2007 r. (k. 3 akt adm.). Oznacza to, iż w myśl powołanego art. 24 ust. 3a ustawy prawo do przedmiotowego świadczenia nie mogło być przyznane od marca 2006 r., jak tego chce skarżąca, lecz od dnia 1 marca 2007 r., to jest od miesiąca, w którym wpłynął wniosek o to świadczenie – na podstawie art. 24 ust. 2 ustawy.

W tej sytuacji organy obu instancji orzekające w sprawie prawidłowo uznały, że w świetle powołanych przepisów, prawo do zasiłku pielęgnacyjnego należało przyznać na okres od dnia 1 marca 2007 r. do dnia 29 lutego 2008 r., to jest do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia o niepełnosprawności z dnia 28 lutego 2007 r.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.