Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 4/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Dyrektor Szkoły
Treść wyniku: Stwierdzono, że bezczynność nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 14 ust. 2, art. 4 ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 2058
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędziowie WSA Mariola Jaroszewska (spr.) WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. umarza postępowanie w zakresie punktu 2 wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 20 grudnia 2016 r.; 2. oddala skargę w pozostałym zakresie; 3. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Dyrektora Zespołu Szkół na rzecz skarżącej K. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

K. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół w sprawie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W skardze wniosła o zobowiązanie Dyrektora do rozpoznania wniosku z 20 grudnia 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazała, że wnioskiem z dnia 20 grudnia 2016 r. wystąpiła do Dyrektora Zespołu Szkół z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej:

1. protokołu ze spotkania Dyrekcji Zespołu Szkół i Rady Pedagogicznej z dnia 21 listopada 2016 r.;

2. protokołu z naboru na stanowisko Głównego Księgowego Zespołu Szkół , który rozstrzygnął się w dniu 27 maja 2016 r.

W dniu 3 stycznia 2017 r. skarżąca otrzymała odpowiedź od organu, że odpowiedź zostanie udzielona w terminie 2 miesięcy od złożenia wniosku z uwagi na konieczność przeanalizowania, czy żądane dane stanowią informację publiczną.

Według skarżącej takie stanowisko organu oznacza jego bezczynność, gdyż organ w stosunku do wniosku powinien był albo udostępnić informację, albo wydać decyzję administracyjną o odmowie jej udostępnienia.

W odpowiedzi na skargę z dnia 25 stycznia 2017 r. Dyrektor Zespołu Szkół wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. Podał, że skarga jest przedwczesna, gdyż nie upłynął termin dwumiesięczny, o którym powiadomiono skarżącą, konieczny z uwagi na potrzebę skonsultowania z radcą prawnym zatrudnionym w Urzędzie Gminy, czy żądane dane stanowią informację publiczną. Ponadto dyrektor podał, że w dniu 18 stycznia 2016 r. załatwił przedmiotową sprawę poprzez poinformowanie skarżącej, że zebranie w dniu 28 listopada 2016 r. nie było posiedzeniem kolegialnego organu szkoły, jakim jest Rada Pedagogiczna, nie było więc obowiązku sporządzenia z niego protokołu. Spotkanie to miało charakter informacyjny i protokół nie został sporządzony. Nadto wyjaśnił, że udostępnił skarżącej protokół z naboru na stanowisko Głównego Księgowego Zespołu Szkół z dnia 27 maja 2016 r.

Dodatkowo dyrektor wskazał, że skarżąca po otrzymaniu pisma rozszerzyła swoje żądania o udostępnienie jej kolejnych dokumentów w postaci potwierdzenia spełnienia przez obie kandydatki na stanowisko księgowego wymagań ujętych w ogłoszeniu o konkursie oraz wyników testu osoby, która na to stanowisko nie została przyjęta.

Pismem procesowym z dnia 8 lutego 2017 r. skarżąca oświadczyła, że podtrzymuje skargę. W jej ocenie przedłużenie terminu do dwóch miesięcy było niedopuszczalne. Wskazała, że rozszerzyła zakres żądania udostępnienia danych o potwierdzenie spełnienia przez kandydatki na stanowisko księgowego wymagań określonych w ogłoszeniu o konkursie ze wskazaniem, z jakich dokumentów wynika fakt wypełnienia tych wymagań; oraz udostępnienia testu konkursowego kandydatki, która nie została na stanowisko przyjęta. Przy czym na to żądanie otrzymała odpowiedź negatywną. W zakresie protokołu z zebrania z dnia 28 listopada 2016 r. wskazała, że zgodnie z jej wiedzą protokół ten był przedmiotem obrad Rady Rodziców w dniu 7 grudnia 2016 r., a fakt niesporządzenia tego protokołu przez Zespół Szkół nie wyklucza tego, że mógł on zostać sporządzony przez Radę Rodziców. Sprecyzowała, że w jej ocenie organ powinien był wystąpić do Rady Rodziców o udostępnienie protokołu.

Skarżąca wniosła o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4.

W sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje w sytuacji, gdy wniosek oparty na ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058), zwanej dalej u.d.i.p., nie został załatwiony w terminie i zgodnie z procedurą przewidzianą w tej ustawie.

Z przepisów u.d.i.p. wynika, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej może być załatwiony albo poprzez jej udzielenie w formie czynności materialno-technicznej, albo przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., albo przez zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w trybie ustawy, albo też przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. i - per analogiam - w sytuacji określonej w art. 15 ust. 2 u.d.i.p., gdy wnioskujący wycofa uprzednio złożony wniosek. Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p.).

Należy też wskazać, że jeżeli podmiot zobowiązany nie posiada żądanej informacji publicznej jedynie powiadamia o tym wnioskodawcę na piśmie, podobnie w przypadku, gdy informacja publiczna jest udostępniana na podstawie innych przepisów niż u.i.d.p. (art. 1 ust. 2 u.i.d.p.)

Niesporne w sprawie jest, że Dyrektor Zespołu Szkół, jako podmiot reprezentujący jednostkę organizacyjną samorządu terytorialnego, jest podmiotem wykonującym zadania publiczne a tym samym jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w świetle art. 4 ust. 1 u.i.d.p.

W ocenie sądu żądana informacja zawarta w punkcie 2 wniosku jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.i.d.p. Informacją publiczną jest bowiem każda informacja wytworzona przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.i.d.p. informację publiczną stanowią także dane publiczne, w tym treść i postać dokumentów urzędowych.

Wnioskowana przez skarżącą w punkcie 2 wniosku z dnia 20 grudnia 2016 r. informacja z protokołu naboru na stanowisko głównego księgowego Zespołu Szkół jest rodzajem informacji o treści dokumentu dotyczącego danych publicznych, skoro dotyczy kwestii związanej z organizacją szkoły publicznej i następnie wyłonienia kandydata na stanowisko osoby współdziałającej w wydatkowaniu środków publicznych i też wynagradzanej ze środków publicznych. Zatem zdanie sądu wnioskowana w tym zakresie informacja podlegała udostępnieniu na zasadach określonych w u.i.d.p.

Jeśli chodzi o pytanie objęte punktem 1 wniosku z dnia 20 grudnia 2016 r., dotyczące protokołu ze spotkania Dyrekcji Zespołu Szkół i Rady Pedagogicznej, z dnia 21 listopada 2016 r., to zasadniczo można byłoby przyjąć walor informacji publicznej, gdyż posiedzenia rad pedagogicznych stanowią ważny element w działalności szkoły w zakresie realizacji ustawowych zadań przewidzianych ustawą z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015, poz. 2156). Wynika z art. 40 tej ustawy, gdyż rada pedagogiczna jest organem szkoły w zakresie realizacji jej statutowych działań dotyczących kształcenia, wychowania i opieki, kompetencje rady pedagogicznej uszczegóławia zaś art. 41.

Jednakże, jak wynika z odpowiedzi na skargę popartej dowodami w postaci wyciągu z księgi protokołów i kolejnych protokołów, sporządzonego przed datą 28 listopada 2016 r. i następnie w kolejności po tej dacie wynika, że żądanego protokołu posiedzenia dyrekcji szkoły i rady pedagogicznej z dnia 28 listopada 2016 r. wezwany dyrektor nie posiada, gdyż go nie sporządzono. Tym samym podmiot zobowiązany nie posiada żądanej w punkcie 1 wniosku informacji publicznej, o czym wnioskodawczyni została poinformowana drogą elektroniczną w dniu 18 stycznia 2017 r., wraz z przesłaniem jej żądanego skanu protokołu z naboru na stanowisko głównego księgowego (kopia korespondencji między stronami w aktach administracyjnych).

W rozpoznawanej sprawie mamy zatem do czynienia z następującą sytuacją: wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie punktu 2, dotyczący protokołu z naboru na stanowisko głównego księgowego został uwzględniony przez podmiot zobowiązany w dniu 18 stycznia 2017 r., a więc po wniesieniu niniejszej skargi, natomiast informacji żądanej w punkcie 1 przedmiotowego wniosku dyrektor zespołu szkół nie posiada, o czym też wnioskodawczyni została poinformowana.

Dla potrzeb niniejszej sprawy wskazać również należy, że stosownie do treści art. 10 ust. 1 u.d.i.p., do udzielenia informacji publicznej, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub w centralnym repozytorium, przewidziano tryb wnioskowy. Forma wniosku może być przy tym dowolna: może być zarówno pisemna jak i ustna, a także elektroniczna. Na organie władzy publicznej lub innym podmiocie zobowiązanym według u.i.d.p. spoczywa wówczas obowiązek rozpatrzenia takiego wniosku na podstawie ustawowych przesłanek regulujących dostęp do informacji publicznej i w terminie wskazanym w ustawie. Co do zasady, jak to już zostało zaznaczone, udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.i.d.p.). Przepis art. 13 ust. 2 u.i.d.p., na który powołuje się dyrektor przewiduje, że jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Jednakże art. 13 ust. 2 u.i.d.p. nie służy temu, by organ (podmiot zobowiązany) miał czas na zastanowienie, czy żądana informacja jest informacją publiczną, do czego też byłaby potrzebna opinia radcy prawnego, jak twierdzi się w odpowiedzi na skargę. Jest to termin służący przede wszystkim temu, by móc zgromadzić materiały dla udostępnienia żądanej informacji, jeśli ona obszerna i wymagająca poszukiwań, o ile też nie ma charakteru informacji przetworzonej, wymagającej uzasadnienia szczególnej istotności dla interesu publicznego, jak o tym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.i.d.p.

Tak więc stanowisko dyrektora, że pismo informujące o przyczynach opóźnienia, z dnia 3 stycznia 2017 r., w związku z wątpliwościami, czy wnioskowany zakres danych stanowi informację publiczną uzasadnia zwłokę w jej udostępnieniu, jest chybione. Żądana informacja ma charakter prosty, niewymagający szczególnych poszukiwań, nie było zatem żadnych podstaw do opóźnienia w jej udostępnieniu, szczególnie gdy jednej z tych informacji dyrektor w ogóle nie posiadał.

Zatem udostępnienie informacji publicznej w odniesieniu do żądania protokołu naboru na stanowisko głównego księgowego zespołu szkół nie nastąpiło z zachowaniem ustawowego terminu z art. 13 ust. 1, lecz z wadliwym zastosowaniem art. 13 ust. 2 u.i.d.p. To oznacza, że na dzień wniesienia skargi dyrektor pozostawał w bezczynności co do punktu 2 wniosku z dnia 20 grudnia 2016 r., która to bezczynność ustała w dniu 18 stycznia 2017 r., a więc po wniesieniu niniejszej skargi do sądu.

Tym samym sprawa bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej w zakresie punktu 2 wniosku z dnia 20 grudnia 2016 r. stała się bezprzedmiotowa przed wydaniem niniejszego wyroku. Oznacza to, że brak było podstaw do zastosowania trybu przewidzianego w art. 149 § 1 pkt 1) p.p.s.a. i orzekania o obowiązku wydania przez organ aktu lub podjęcia czynności. Wobec tego, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało umorzyć postępowanie w sprawie tej bezczynności uznając, że wobec wypełnienia przez organ obowiązku, zaniechania którego dotyczy skarga, orzekanie o zobowiązaniu do jego wykonania jest bezprzedmiotowe (por.: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Natomiast wobec żądania objętego punktem 1 wniosku z dnia 20 grudnia 2016 r. dyrektor zespołu szkół nie pozostawał w bezczynności na dzień wniesienia skargi, skoro nie posiadał żądanej informacji, co też zostało należycie wykazane. Dywagacje skarżącej w tym zakresie i jej twierdzenia co do tego, że po pierwsze taka informacja istnieje, a po drugie dyrektor powinien ja udostępnić żądając od innego podmiotu (rady rodziców) są całkowicie chybione i nie mogą stanowić podstawy dla zobowiązania dyrektora w niniejszej sprawie. Tym samym skarga w tym zakresie podlegała oddaleniu jako bezzasadna, na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Bezzasadne jest również domaganie się w toku niniejszego postępowania sądowego dalszych informacji, nieobjętych wnioskiem z dnia 20 grudnia 2016 r., a wywołanych udostępnieniem żądania określonego w punkcie 1 tego wniosku, które jak się następnie okazało w piśmie procesowym z dnia 8 lutego 2017 r. nie satysfakcjonuje skarżącej. Kolejne żądanie, wniesione przez skarżącą do dyrektora drogą elektroniczną w dniu 19 stycznia 2017 r., a więc po wniesieniu niniejszej skargi, nie dotyczy przedmiotowej sprawy wywołanej wnioskiem z dnia 20 grudnia 2016 r., wobec czego nie może zostać uwzględnione. Tym samym obojętna prawnie jest odpowiedź udzielona wnioskodawczyni na kolejny wniosek, w dniu 19 stycznia 2017 r., gdyż nie dotyczy ona przedmiotu rozpoznawanej sprawy.

Należy również wskazać, że co do zasady uwzględnienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej po wniesieniu skargi nie zwalnia sądu z obowiązku rozpoznania skargi w zakresie orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce rażącym naruszeniem prawa oraz co do pozostałych obowiązków, wynikających z art. 149 § 1a p.p.s.a. (co do stwierdzenia, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa) oraz art. 149 § 2 p.p.s.a. (co do wymierzenia grzywny lub przyznania sumy pieniężnej).

Sąd stwierdził, że bezczynność dyrektora zespołu szkół nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 3 sentencji wyroku). Sąd wziął pod uwagę, że podmiot zobowiązany podjął niezwłocznie wszystkie niezbędne czynności w celu załatwienia wniosku, mimo błędnego przekonania o zwolnieniu się z bezczynności poprzez wyznaczenie terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 2 u.i.d.p. Ponadto okres bezczynności nie był długi, liczony między datą wpływu wniosku – 20 grudnia 2016 r., a datą udzielenia odpowiedzi – 18 stycznia 2017 r., w sytuacji wniesienia skargi w dniu 10 stycznia 2017 r. Nadto czynności zmierzające do załatwienia przedmiotowego wniosku podejmowane były bez zbędnych opóźnień. W konsekwencji tego stanowiska zbędne i niecelowe byłoby orzekanie z urzędu o grzywnie czy też przyznaniu sumy pieniężnej, skoro też skarżąca takich wniosków nie złożyła.

Na podstawie art. 200 p.p.s.a. sąd orzekł o zwrocie kosztów postępowania, określając je na kwotę 100 zł obejmującą kwotę w wysokości uiszczonego w sprawie wpisu sądowego. Sąd orzekł w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a.