Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 586/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Powszechny obowiązek obrony
Skarżony organ: Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego
Powołane przepisy: article: art. 60 ust. 1, art. 100 ust. 1 i 3, art. 101a ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 241 poz 2416
law: Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r.  o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej - tekst jednolity
article: art. 60 i 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.) Sędzia NSA Adam Mikusiński Protokolant St. sekr. sąd. Magdalena Kurpis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi K.S. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie powołania do zasadniczej służby wojskowej postanawia: umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

Wojskowy Komendant Uzupełnień w M. kartą powołania z dnia [...]r., na podstawie art. 60 ust. 1, art. 100 ust. 1 i 3 oraz art. 101a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416 z późn. zm.), powołał K. S. do zasadniczej służby wojskowej w Centrum Szkolenia Łączności i Informatyki w Z.

W odwołaniu K. S. wniósł o uchylenie karty powołania. Podniósł, iż jest jedynym żywicielem rodziny i utrzymuje studiująca żonę, której opłaca czesne za studia oraz ponosi koszty związane z wyjmowaniem mieszkania i eksploatacją samochodu. Nadto, jego zdaniem, powołanie do służby wojskowej uniemożliwi mu awans zawodowy oraz podjęcie dalszej nauki.

Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w K. decyzją z dnia [...]r., Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 45 ust. 1 ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji uznając ją za wydaną zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Po analizie akt administracyjnych organ odwoławczy stwierdził, iż Wojskowy Komendant Uzupełnień w K. już wcześniej umożliwił odwołującemu ukończenie szkoły średniej oraz rozpoczęcie nauki w szkole wyższej. Natomiast powołanie do odbycia zasadniczej służby wojskowej nie może być postrzegana jako okoliczność, która uniemożliwia mu kontynuowanie nauki, ponieważ już dwukrotnie ją przerwał. Organ odwoławczy zaznaczył, że strona ma ustaloną kategorię zdrowia "A", zatem jest zdolna do służby wojskowej i nie korzysta z odroczenia, dlatego na podstawie art. 45 ustawy o powszechnym obowiązku obrony, prawidłowo powołano ją do służby wojskowej. Nadto, w dniu wydania karty powołania strona nie zgłaszała żadnych formalno - prawnych przeszkód w odbyciu zasadniczej służby wojskowej, co więcej własnoręcznie podpisała treść oświadczenia złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej o braku istnienia tych przeszkód.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach K. S. domagał się przekazania sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania i zarzucił naruszenie art. 8 i 10 Kodeksu postępowania administracyjnego na skutek umyślnego wprowadzenia go w błąd co do okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy, a także obrazę art. 73 K.p.a. poprzez brak możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Argumentował, iż pracownik WKU M. za pomocą podstępu wymusił na nim złożenie oświadczenia woli dotyczącego karty powołania, ponosząc, że jedynie w przypadku jej odebrania i zapoznania się z treścią tej karty będzie istniała możliwość wszczęcia procedury odwoławczej. Zdaniem skarżącego takie postępowanie było nieprawidłowe, co w trybie art. 84 § 1 Kodeksu cywilnego, umożliwia mu uchylenie się od skutków prawnych złożonego wraz z kartą powołania oświadczenia,. Dodatkowo zarzucił, iż podczas prowadzonego postępowania administracyjnego organy orzekające miały obowiązek zbadania prawdy obiektywnej oraz należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ich prawa i obowiązki. Natomiast oba organy nie poinformowały go o możliwości odroczenia odbycia zasadniczej służby wojskowej z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad wspólnie zamieszkującym członkiem rodziny, chociaż jego żona cierpi na chorobę wrzodową i odbycie służby wojskowej zapewne spowoduje u niej dotkliwy i negatywny nawrót tej choroby.

W odpowiedzi na skargę Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w K. wniósł o oddalenie skargi i powołał się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia [...]r. skarżący wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, bowiem z chwilą wprowadzenia tzw. armii zawodowej zrezygnowano z powszechnego poboru do odbycia służby wojskowej, co skutkuje bezprzedmiotowością prowadzenia postępowania w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Oświadczenie złożone przez skarżącego w piśmie procesowym z dnia [...] r. uznać należy za cofnięcie skargi, o czym świadczy wniosek o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu jego bezprzedmiotowości.

Zauważyć również przyjdzie, iż z dniem [...]r. skarżący został przeniesiony do rezerwy bez odbycia zasadniczej służby wojskowej (pismo organu odwoławczego z dnia [...]r. k-143 akt sądowych).

Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., uprawnia skarżącego do cofnięcia skargi, które jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków jeżeli zmierzałoby ono do obejście prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wówczas postanowienie o umorzeniu postępowania.

Mając na uwadze treść oświadczenia złożonego przez skarżącego w piśmie [...] r. i motywy zaskarżonego rozstrzygnięcia nie sposób uznać, że takie działanie skarżącego zmierza do obejścia prawa, a cofnięcie skargi spowoduje utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności.

W tym stanie faktycznym i prawnym wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane w art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że spełniona została przesłanka stanowiąca warunek umorzenia postępowania i na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.