Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 105/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2021-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 14b par. 1 i par. 3, art. 14c par. 1, art. 14h w zw. z art. 169 par. 1;
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 57;
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.), Sędzia WSA Danuta Kuchta, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi Gminy Ł. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia (...) znak: (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz Gminy Ł. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z ... nr ... Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (Dyrektor KIS) stwierdził, że stanowisko Gminy Ł. (Gmina) przedstawione we wniosku z 6 października 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia VAT naliczonego w związku z realizacją inwestycji

pn. "Kompleksowa termomodernizacja budynku Urzędu Gminy w Ł., gmina Ł.", jest nieprawidłowe.

We wniosku przedstawiono stan faktyczny, zgodnie z którym Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Od 1 styczna 2017 r. rozlicza VAT łącznie ze swoimi jednostkami organizacyjnymi w ramach obowiązkowej centralizacji VAT. Jako jednostka samorządu terytorialnego wykonuje swoje zadania zgodnie z ustawą z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U.2020.713. t.j. z 2020.04.21; dalej: ustawa samorządowa). Ze względu na swoją specyfikę prowadzi działalność zarówno opodatkowaną, zwolnioną oraz niepodlegającą opodatkowaniu VAT. Czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT wiążą się w szczególności z realizacją zadań nałożonych na Jednostki Samorządu Terytorialnego odrębnymi przepisami prawa. Pracownicy urzędu prowadzą ponadto sprzedaż towarów i usług zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów

i usług (w szczególności wynajem lokali gminnych, dzierżawa gruntów na cele rolnicze) oraz działalność gospodarczą Gminy związaną z działaniami wynikającymi z umów cywilnoprawnych, opodatkowanych stawkami VAT.

Gmina wykonała inwestycję pn. "Kompleksowa termomodernizacja budynku Urzędu Gminy w Ł., gmina Ł.", w której zakresie jest m.in. termomodernizacja istniejącego budynku Urzędu Gminy wraz z wymianą źródła ciepła. Na realizację ww. przedsięwzięcia pozyskano środki finansowe

z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Działania 3.3 "Poprawa efektywności energetycznej w sektorze publicznym i mieszkaniowym" osi 3 "Efektywna i zielona energia" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2014-2020. Jednocześnie Gmina opisała jakie czynności wykonano w ramach inwestycji. Gmina nie wykonała samodzielnie prac remontowych związanych z realizacją ww. inwestycji. Realizował je wyłoniony przez Gminę wykonawca. Za wykonane prace wykonawca wystawił Gminie faktury VAT. Gmina rozliczyła się z wykonawcą nie odliczając VAT. W remontowanym budynku ma swoją siedzibę administracja Urzędu Gminy, Urząd Stanu Cywilnego oraz jedno pomieszczenie zajmuje Lokalna Grupa Działania "N.", która korzysta z pomieszczenia nieodpłatnie na podstawie umowy użyczenia. Gmina wykorzystuje budynek do realizacji zadań określonych w ustawie o samorządzie gminnym oraz określonych przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie. Po zakończeniu inwestycji Gmina nie będzie wykorzystywać budynku Urzędu Gminy do żadnych innych czynności odpłatnych, w szczególności zamiarem Gminy nie jest wynajem/dzierżawa pomieszczeń Urzędu ani jakakolwiek inna forma odpłatnego udostępniania przedmiotowego budynku. Efekty realizowanego zadania nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi.

W związku z powyższym opisem zapytano czy Gmina ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów towarów i usług związanych z realizacją inwestycji?

Zdaniem wnioskodawcy, Gmina nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów towarów i usług związanych

z realizacją inwestycji. Uzasadniając swoje stanowisko Gmina wskazała na art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.2020.106 t.j.

z 2020.01.23; dalej: ustawa o VAT) regulujący prawo podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony oraz art. 88 ust. 3a pkt 2 tej ustawy wskazujący na ograniczenia prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego. Podniosła, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych. Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W tym zakresie Gmina wskazała na art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1 oraz art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym.

Zdaniem Gminy, w świetle przytoczonych przepisów nie będzie miała prawa odliczenia VAT naliczonego od wydatków związanych z inwestycją, gdyż towary

i usługi nabywane w ramach realizowanego zadania nie są i nie będą służyły czynnościom opodatkowanym VAT.

Uznając stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe Dyrektor KIS wskazał na przepisy ustawy o VAT m.in. określające sposób obliczenia podatku naliczonego

w sytuacji nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, tj. art. 86 ust. 2a, ust. 2b, ust. 2c, ust. 2d, ust. 2e, ust. 2f, ust. 2g. Organ powołał także przepisy rozporządzenia Ministra Finansów

z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz.U.2015.2193 ze zm.), dalej "Rozporządzenie", wydane na podstawie art. 86 ust. 22 ustawy o VAT. W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze. Dyrektor podniósł ponadto, że

w przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy, które szczegółowo przytoczył. Analiza tych przepisów wskazuje, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami,

w związku z którymi takie prawo nie przysługuje. Na zakres prawa do odliczeń

w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Dyrektor przywołał przy tym definicję podatnika oraz działalności gospodarczej (art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT).

W świetle art. 15 ust. 6 tej ustawy jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny.

W związku z powyższym Dyrektor zauważył, że skoro - jak wynika

z okoliczności niniejszej sprawy - Gmina prowadzi działalność zarówno opodatkowaną, zwolnioną oraz niepodlegającą opodatkowaniu VAT, to - wbrew twierdzeniu wnioskodawcy - efekty realizowanej inwestycji polegającej na termomodernizacji budynku Urzędu Gminy są również wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT i zwolnionej od tego podatku. Jak wskazał bowiem wnioskodawca, pracownicy urzędu prowadzą sprzedaż towarów i usług zwolnionych z opodatkowania VAT oraz działalność gospodarczą Gminy związaną z działaniami wynikającymi z umów cywilnoprawnych, opodatkowanych VAT. Tym samym wydatki poniesione na realizację ww. inwestycji są związane z czynnościami opodatkowanymi VAT, zwolnionymi od VAT i niepodlegającymi opodatkowaniu VAT.

Reasumując Dyrektor wskazał, że wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pn. "Kompleksowa termomodernizacja budynku Urzędu Gminy w Ł., gmina Ł." w części, w jakiej podatek ten związany będzie z wykonywanymi przez wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi, na podstawie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2a

i następne ustawy, przepisów ww. Rozporządzenia oraz przepisów art. 90 ust. 2

i następne ustawy.

Na powyższą interpretację indywidualną Gmina złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji. Zarzuciła naruszenie:

- art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej poprzez modyfikację stanu faktycznego sprawy wynikającego ze złożonego wniosku, co w konsekwencji doprowadziło do wydania interpretacji indywidualnej w oparciu o odmienny stan faktyczny aniżeli zaprezentowany we wniosku, co na bazie art. 14b § 1 i następne ustawy Ordynacja podatkowa na etapie interpretowania przepisów przez organ jest niedopuszczalne;

art. 15 w szczególności ust. 6 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie wadliwej wykładni prowadzącej do uznania, że skarżąca dokonując kompleksowej termomodernizacji obiektu Urzędu Gminy, dokonała termomodernizacji obiektu działając jako przedsiębiorca realizujący czynności opodatkowane VAT, mimo wskazania w treści wniosku, że efekt inwestycji nie będzie wykorzystywany przez skarżącą do czynności opodatkowanych VAT.

W ocenie skarżącej zaskarżona interpretacja jest niezgodna z przepisami prawa, przeczy zasadzie wydawania indywidualnych interpretacji podatkowych

w sprawach podatkowych, w oparciu o stany faktyczne prezentowane w zapytaniach kierowanych do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W tym miejscu przywołała wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, jaki zapadł w sprawie I FSK1271/15 omawiający m.in. definicję podatnika z art. 15 ustwy o VAT oraz wyroki TSUE

w sprawach: C-520/14 i C- 699/15 w temacie aktywności gminy w sferze publicznej

i prywatnej oraz wyrok NSA w sprawie o sygn. akt I FSK 821/14, gdzie wyrażono pogląd, że z art. 13 ust. 1 dyrektywy 112 wynika, że czynności wykonywane przez organ władzy publicznej i w roli tego organu, stanowią przesłankę wyłączenia

z podmiotowego zakresu VAT.

Skarżąca zwróciła uwagę, że na stronie 4 wniosku podniosła wprost, że efektu inwestycji nie będzie wykorzystywała do czynności opodatkowanych. Wskazano ponadto, że po zakończeniu inwestycji Gmina (skarżąca) nie będzie wykorzystywać budynku Urzędu Gminy do żadnych innych czynności odpłatnych, w szczególności zamiarem Gminy (skarżącej) nie jest wynajem/dzierżawa pomieszczeń urzędu ani jakakolwiek inna forma odpłatnego udostępniania przedmiotowego budynku.

Powołując art. 14b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej skarżąca wskazała, że to wnioskodawca wyznacza zakres udzielanej interpretacji, bowiem organ interpretacyjny jest związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym jak

i zadanym we wniosku pytaniem. Tymczasem zaskarżona interpretacja ewidentnie (co wynika wprost z uzasadnienia organu) dalece odbiega od zaprezentowanego

w sprawie stanu faktycznego. W ocenie strony gdyby organ interpretujący miał wątpliwości do co do zakresu stanu faktycznego, winien wezwać wnioskodawcę do sprecyzowania stanu faktycznego. Dokonując interpretacji wniosku i analizując przedłożony i opisany stan faktyczny, z niczym nieuzasadnionych powodów organ wywiódł, że inwestycja ta będzie służyła czynnościom opodatkowanym, mimo, że skarżąca ewidentnie wskazała, że będzie wręcz przeciwnie. Z wniosku nie wynikało, a tak przyjął organ, że pracownicy przebywają i świadczą pracę wyłącznie

w siedzibie (budynku tylko i wyłącznie Urzędu Gminy), co absolutnie nie zostało wskazane we wniosku. Analiza wniosku o dokonanie interpretacji podatkowej wskazuje wprost na co najmniej dwukrotne we wniosku zanegowanie występowania czynności opodatkowanych w związku z realizowaną inwestycją i organ podatkowy nie może samodzielnie dokonywać w ramach postępowania interpretacyjnego nadinterpretowania stanu faktycznego zgłoszonego i zaprezentowanego przez skarżącą. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżąca wskazała na wyroki sądów adminisatrcyjnych oraz piśmiennictwo w tym zakresie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U.2021.137) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez m. in. kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem wydawanych przez nią decyzji, postanowień bądź innych aktów. Stosownie zaś do art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy

z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(j.t. Dz.U.2019.2325) dalej "ustawa p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach.

Sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym, zgodnie

z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału, z 15 marca 2021 r., wydanym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U.2020.374 ze zm.), zmienionej ustawą z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U.2020.875). Zgodnie ze wskazanym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących

i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

W myśl art. 57a ustawy p.p.s.a skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczenia się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany w tym przypadku zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co wynika z brzmienia art. 134 § 1 tej ustawy zgodnie, z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Stosownie do obecnego brzmienia art. 146 § 1 ustawy p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego

(art. 3 § 2 pkt 4a), uchyla interpretację, a art. 145 § 1 pkt 1 ustawy stosuje się odpowiednio.

Zdaniem Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie. Uzasadniony jest bowiem zarzut naruszenia art. 14b § 1 Ordynacji podatkowe.

Wyjaśniając podstawy prawne wyroku należy wskazać, że stosownie do

art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W myśl art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Stosownie do

art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.

Postępowanie interpretacyjne opiera się więc wyłącznie na stanie faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę. Tylko w stosunku do tak określonego stanu faktycznego lub hipotetycznego wyrażana jest ocena prawna, tak przez samego podatnika, jak i przez organ podatkowy. Podany we wniosku stan faktyczny jest dla organu podatkowego oraz sądu administracyjnego wiążący. Nie podlega on uzupełnieniu przez organ. Zatem indywidualna interpretacja, bez względu na to, czy podany we wniosku stan faktyczny jest zgodny z rzeczywistością, czy też jest pełny, stanowi podstawę do udzielenia interpretacji. Organ nie jest uprawniony do jakiegokolwiek ingerowania w stan faktyczny przedstawiony we wniosku

o interpretację. Innymi słowy - organ nie może stanu faktycznego przedstawionego we wniosku własnymi ocenami podważać, ustalać, uzupełniać ani też zmieniać

w jakimkolwiek zakresie, nawet wówczas, gdyby w oparciu o inne źródła, czy wiedzę znaną mu z urzędu, miał uzasadnione wątpliwości, co do zgodności przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego z obiektywną rzeczywistością. Instytucja interpretacji podatkowej nie daje bowiem organowi w tym względzie stosownych uprawnień dowodowych, co ma swoje uzasadnienie w zupełnie innej roli, jaką ma do spełnienia ten organ w tym postępowaniu. Jednakże w sytuacji, gdy we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego podatnik wskaże określoną okoliczność faktyczną, lecz w sposób nieprecyzyjny lub powodujący wątpliwości organu wydającego interpretacyjnego, to w trybie art. 14h w zw. z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej należy wezwać wnioskodawcę do dokonania stosownych uzupełnień i dookreśleń kwestii faktycznych, które warunkują prawidłowe rozpatrzenie wniosku pod kątem wykładni prawa podatkowego. Wezwanie takie może mieć efekt w postaci modyfikacji stanu faktycznego, w tym usunięcia tych elementów, które zostałyby uznane za pozostające w sprzeczności z tym co strona uznaje za właściwe. Takiej modyfikacji może jednak dokonać strona, a nie organ.

Merytoryczny przedmiot kontrolowanej interpretacji indywidualnej dotyczy kwestii prawa skarżącej do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur wystawionych przez wykonawcę, który wykonał prace remontowe związane z inwestycją Gminy pn. "Kompleksowa termomodernizacja budynku Urzędu Gminy w Ł., gmina Ł.", w której zakresie jest m.in. termomodernizacja istniejącego budynku Urzędu Gminy wraz z wymianą źródła ciepła. Poza sporem jest, że w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, kluczem do odpowiedzi na pytanie postawione w interpretacji, tj. czy Gmina ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów towarów i usług związanych z realizacją inwestycji jest ustalenie czy realizowana przez skarżącą inwestycja jest (będzie) związana z czynnościami opodatkowanymi.

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez skarżącą wynika, że Gmina wykorzystuje budynek do realizacji zadań określonych w ustawie o samorządzie gminnym oraz określonych przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie. Po zakończeniu inwestycji Gmina nie będzie wykorzystywać budynku Urzędu Gminy do żadnych innych czynności odpłatnych, w szczególności zamiarem Gminy nie jest wynajem/dzierżawa pomieszczeń Urzędu ani jakakolwiek inna forma odpłatnego udostępniania przedmiotowego budynku. Efekty realizowanego zadania nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi. Skarżąca ponadto wskazała, że pracownicy urzędu prowadzą sprzedaż towarów i usług zwolnionych z opodatkowania VAT oraz działalność gospodarczą Gminy związaną z działaniami wynikającymi z umów cywilnoprawnych, opodatkowanych VAT.

Zdaniem Sądu tak przedstawiony przez skarżącą we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji stan faktyczny budzi wątpliwości. Informacje dotyczące tego z jaką działalnością (opodatkowaną, nieopodatkowaną czy zwolnioną z VAT) będzie związany budynek Urzędu Gminy, zostały przedstawione w sposób nieprecyzyjny.

Nieścisłości tych nie zauważył Dyrektor KIS stwierdzając kategorycznie, że efekty realizowanej inwestycji polegającej na termomodernizacji budynku Urzędu Gminy są również wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT i zwolnionej od tego podatku. W ocenie organu takie stwierdzenie uzasadnia informacja wnioskodawcy, że pracownicy urzędu prowadzą sprzedaż towarów i usług zwolnionych z opodatkowania VAT oraz działalność gospodarczą Gminy związaną

z działaniami wynikającymi z umów cywilnoprawnych, opodatkowanych VAT. Organ pominął przy tym informację, że efekty realizowanego zadania nie będą związane

z czynnościami opodatkowanymi.

Zdaniem Sądu organ ocenijąc stan faktyczny przedstawiony przez Gminę, wybiórczo uwzględnił informacje w nim przedstawione, nie wyjaśniajac wynikających

z niego nieścisłości.

Powyższe uzasadnia stwierdzenie, że podstawę zaskarżonej interpretacji stanowił stan faktyczny budzący wątpliwości poprzez zawarte w nim, wykazane wyżej nieścisłości. Organ natomiast nie może wydać interpretacji w sytuacji, gdy przedstawiony we wniosku stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe, jak w niniejszej sprawie, budzi wątpliwości tego rodzaju, że nie jest możliwa jednoznaczna ocena prawidłowości stanowiska wnioskodawcy. W niniejszej sprawie pomimo istniejących wątpliwości organ wydał indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego przez co naruszył art. 14b § 1 Ordynacji podatkowe.

Stwierdzone wyżej naruszenia przepisów procesowych uprawniają do uchylenia zaskarżonej interpretacji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku

z art. 146 § 1 ustawy p.p.s.a. Te naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez dokonanie wadliwej oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy pod kątem adekwatnych przepisów prawa materialnego.

Ponownie rozpoznając sprawę, organ wyjaśni przedstawione wyżej nieścisłości stanu faktycznego przedstawionego przez skarżącą we wniosku

o wydanie interpretacji, a następnie wyda stosowne rozstrzygnięcie.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku

z art. 146 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 wyroku. O kosztach postępowania

w pkt 2 sentencji wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy p.p.s.a.