Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1341/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 91 ust. 1
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.
article: par. 1 ust. 1 i par. 3 ust. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 100 poz 918
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.) Sędziowie WSA Ewa Pisula - Dąbrowska Przemysław Szustakiewicz Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Komendant Główny Policji, decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity z 2000 r.: Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 97 ust. 5, art. 91 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 z późn. zm.), § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 105, poz. 884 z późn. zm.), w związku z § 1 i § 3, § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 919 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania T. M. od decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] orzekającej o przyznaniu T. M. za 2010 r. prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem 3 norm zaludnienia w kwocie 395,10 zł, postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że T. M. wstąpił do służby w Policji w dniu [...] września 1992 r., zamieszkuje w lokalu mieszkalnym przy ul. [...] w S. Oświadczeniem mieszkaniowym do ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości strona zwróciła się o ocenę uprawnień do przedmiotowego świadczenia za 2010 r., wskazując, iż w powyższym lokalu zamieszkują oprócz wnioskodawcy następujący członkowie rodziny policjanta, w rozumieniu art. 89 ustawy o Policji – żona D. M. oraz córka A.

Konsekwencją prowadzonego postępowania administracyjnego było wydanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. orzekającej o przyznaniu T. M. równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem 3 norm zaludnienia za 2010 r.

Od przedmiotowej decyzji strona wniosła odwołanie do Komendanta Głównego Policji, który w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. wyjaśnił, iż prawom mieszkaniowym funkcjonariuszy został poświęcony rozdział 8 ustawy o Policji. Jego postanowienia kształtują ogólną zasadę, że policjantowi w służbie czynnej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Realizacja tego prawa może nastąpić bądź w drodze rzeczowego przydziału lokalu, bądź w formie bezzwrotnego świadczenia z budżetu państwa (pomocy finansowej) na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu. Ponadto, niejako zastępczą formę jego realizacji stanowi okresowe świadczenie pieniężne z tytułu równoważnika pieniężnego za brak mieszkania w miejscu pełnienia służby, a katalog uprawnień mieszkaniowych funkcjonariuszy uzupełnia równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu.

Ratio legis tak rozszerzonego katalogu praw stanowi niewątpliwie zapewnienie bezpieczeństwa socjalnego funkcjonariuszy tak, aby podczas pełnienia służby, wymagającej także ich dyspozycyjności, mieli zabezpieczone, wraz z najbliższą rodziną, odpowiednie warunki mieszkalne.

Następnie organ stwierdził, że stanowiąc świadczenia publiczno - prawne zarówno przydział lokalu mieszkalnego, udzielenie pomocy finansowej, jak też wypłata równoważników muszą następować wedle czytelnych reguł, jednakowych dla wszystkich zainteresowanych. W tym celu przepisy ustawy o Policji oraz aktów wykonawczych stworzyły kryterium, w postaci normy zaludnienia, za pomocą którego ustala się zakres potrzeb mieszkaniowych wnioskodawców. W konsekwencji kryterium to decyduje o dopuszczalnym wymiarze udzielania osobom zainteresowanym każdego z powyższych świadczeń. Znajduje ono zastosowanie przy przydziale lokalu mieszkalnego (art. 88 ustawy o Policji), jak również przy przyznaniu pomocy finansowej (§ 4 ust. 1 rozporządzenia z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów - Dz. U. Nr 131, poz. 1468). Komendant Główny Policji wskazał, iż obliczeń należnych osobom uprawnionym norm zaludnienia dokonuje się w oparciu o reguły wyrażone w art. 89 ustawy o Policji (wskazujące, jakie osoby mają zostać zaliczone do członków rodziny policjanta w rozumieniu ustawy) oraz § 2, § 3, § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 105, poz. 884 z późn. zm.).

Zaznaczył, iż stan prawny dotyczący prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego nie uległ zmianie od 2006 r., jednakże przedmiotem rozpatrzenia przez organ II instancji jest decyzja orzekająca o uprawnieniach T. M. do przedmiotowego świadczenia za 2010 r.

Podkreślił, iż prawo funkcjonariusza do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego określają przepisy ustawy o Policji oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Postanowienia art. 91 ust. 1 ustawy o Policji formułują zasadę, iż policjantowi zajmującemu lokal mieszkalny przysługuje równoważnik pieniężny za jego remont, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych.

W ust. 2 art. 91 zawarta jest delegacja ustawowa zgodnie z którą "minister właściwy do spraw wewnętrznych (...) określi w drodze rozporządzenia wysokość oraz szczegółowe zasady przyznania, odmowy przyznania, cofania i zwracania równoważnika, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając podmioty uprawnione do jego otrzymania, wzory wymaganych dokumentów, organy właściwe do jego przyznawania, odmowy przyznania, wypłaty, cofania albo żądania jego zwrotu oraz sposób postępowania w przypadku wystąpienia zbiegu uprawnień do jego otrzymania."

Na podstawie tego upoważnienia ustawowego zostało wydane rozporządzenie MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, które w § 1 ust. 1 pkt 2 stanowi, iż przedmiotowe świadczenie można przyznać policjantowi, który zajmuje spółdzielczy lokal mieszkalny, w tym lokatorski lub własnościowy, oraz spółdzielczy lokal mieszkalny zajmowany na podstawie umowy najmu. Przy czym, co jest również istotne w niniejszej sprawie, stosownie do postanowień § 3 ust. 2 rozporządzenia ustalenia uprawnień policjanta do otrzymywania przedmiotowego świadczenia oraz do liczby norm zaludnienia przysługujących zamieszkałym z nim członkom rodziny dokonuje się według stanu na dzień 1 stycznia danego roku kalendarzowego, na podstawie corocznie składanego oświadczenia mieszkaniowego. Wysokość równoważnika została określona stosownie do dyspozycji wyrażonej w przepisach § 3 ust. 1, 2, 3 i 4 cytowanego już wyżej rozporządzenia i stanowi iloczyn liczby norm zaludnienia należnych policjantowi oraz aktualnej stawki równoważnika.

Poza sporem jest fakt, iż przedmiotowe świadczenie stronie przysługuje, wątpliwości budzi natomiast jego rozmiar, a ściślej liczba norm zaludnienia, do których strona jest uprawniona.

Organ wskazał, iż ich obliczenia dokonuje się w oparciu o reguły, jakie wyznacza w art. 89 ustawa o Policji oraz stanowiące ich rozwinięcie przepisy § 2 pkt 1 - 4 oraz § 3 i § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów, co oznacza, iż policjant posiada prawo do mieszkaniowej normy osobowej oraz ewentualnie większej liczby norm w zależności od pełnionego stanowiska zaszeregowanego w wyższej grupie uposażenia zasadniczego, jak również norm przypadających na każdego z członków jego rodziny (po jednej normie na osobę).

Uwzględniając fakt, iż strona legitymuje się prawem do lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w S., tym samym zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. legitymuje się uprawnieniem do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego.

Z akt sprawy wynika, że na dzień 1 stycznia 2010 r. T. M. zajmował stanowisko służbowe zaszeregowane w 10 grupie uposażenia zasadniczego.

Mając na uwadze treść przepisu § 2 ust. 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 18 maja 2006 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów, policjantowi posiadającemu rodzinę przysługuje po jednej normie zaludnienia dla policjanta i każdego członka jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy o Policji.

Organ wyjaśnił, iż zgodnie z treścią przepisu § 2 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia policjanci mianowani na stanowiska służbowe zaszeregowane w grupie od 15 do 11, posiadają uprawnienia do 2 norm zaludnienia. Zgodnie z przepisem § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia policjanci mianowani na stanowiska służbowe zaszeregowane w grupie od 18 do 16, posiadają uprawnienia do 3 norm zaludnienia. Stąd też, Komendant Główny Policji stwierdził, iż zajmowane przez stronę stanowisko służbowe nie mieści się w katalogu dodatkowych norm zaludnienia wskazanych w § 2 ust. 1 pkt 3-4 omawianego rozporządzenia.

Mając na uwadze powyższe, w wysokości świadczenia uwzględniono uprawnienia T. M. do 1 normy zaludnienia oraz członków jego rodziny, tj.: D. M. – żonę oraz A. M. - córkę.

W tej sytuacji, stosownie do postanowień przepisów § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2001 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, zgodnie z którymi ustalenia uprawnień do równoważnika dokonuje się według stanu na dzień 1 stycznia danego roku kalendarzowego, organ stwierdził, iż na dzień 1 stycznia 2010 r. T. M. posiada prawo do przedmiotowego świadczenia w rozmiarze należnym według 3 norm zaludnienia.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie prawa materialnego, oraz art. 7, 107 § 3, art. 8, art. 9 kpa.

W uzasadnieniu skargi podkreślił, że do dnia 1 sierpnia 2006 r. grupa 12, którą zajmował, została przemianowana na grupę 10 zamiast 11, a w przedziale od 15 do 11 grupy przysługują 2 normy zaludnienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując argumenty, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 43, poz. 277 ze zm.), policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem liczby członków rodziny wymienionych w art. 89 tej ustawy oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych.

Zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 919 ze zm.), świadczenie to przyznaje się osobie uprawnionej, która zajmuje wymieniony w tym przepisie lokal mieszkalny lub dom mieszkalny na podstawie określonego tytułu prawnego. Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia, ustalenia uprawnień policjanta do otrzymania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego oraz do liczby norm zaludnienia przysługujących zamieszkałym z nim członkom rodziny dokonuje się według stanu na dzień 1 stycznia danego roku kalendarzowego, na podstawie corocznie składanego przez niego oświadczenia mieszkaniowego.

Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 105, poz. 884 ze zm.), w wersji obowiązującej w dniu wydania zaskarżonej decyzji, lokal mieszkalny przydziela się policjantowi według norm zaludnienia dla policjanta posiadającego rodzinę po jednej normie zaludnienia dla policjanta i każdego członka rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy o Policji. Zgodnie z pkt 3, dla policjanta mianowanego na stanowisko służbowe zaszeregowane w grupie od 18 do 16 trzy normy zaludnienia, a zgodnie z pkt 4 dla policjanta mianowanego na stanowisko służbowe zaszeregowane w grupie od 15 do 11 dwie normy zaludnienia. Na podstawie przytoczonego przepisu określa się przysługujące normy przy określeniu wysokości równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu.

W sprawie niniejszej bezsporne jest, że T. M. zamieszkuje w lokalu nr [...] przy ul. [...] w S., który stanowi jego własność. Ze złożonego oświadczenia mieszkaniowego wynika, że w lokalu mieszka on wspólnie z D. M. oraz A. M. Również bezsporne jest (wynika z akt administracyjnych), iż na dzień 1 stycznia 2010 r. T. M. zajmował stanowisko służbowe zaszeregowane w 10 grupie uposażenia zasadniczego.

Wobec powyższych ustaleń T. M. przysługuje prawo do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem 3 norm zaludnienia wg stawki 131,70 zł na normę zaludnienia.

Podkreślić należy, że przedmiotem badania przez Sąd była legalność decyzji Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., utrzymującej w mocy decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., przyznająca skarżącemu równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu za rok 2010. W ocenie Sądu, przedmiotowa decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, tzn. organ zastosował właściwy przepis prawa i przeprowadził prawidłowo jego wykładnię.

Również podkreślić należy, że powoływane argumenty, że w tym samym stanie faktycznym i prawnym za rok 2009 r. ww. przyznano równoważnik za remont zajmowanego lokalu z uwzględnieniem 4 norm zaludnienia, nie ma znaczenia dla przedmiotowej sprawy i nie podlega badaniu przez Sąd, gdyż decyzja ta nie jest przedmiotem zaskarżenia.

Wskazać ponadto należy, że okoliczność, iż zdaniem T. M., jego stanowisko powinno być zaszeregowane do 11, a nie 10 grupy uposażenia, również w sprawie niniejszej pozostaje poza oceną Sądu.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.