Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 477/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 2, art. 4 ust. 1-3, art. 5, art. 7 ust. 1, art. 10, art. 11, art. 6
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 61
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
article: art. 10 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Jakub Zieliński Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi A. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji oddala skargę


UZASADNIENIE

Wójt Gminy K. decyzją z [...] września 2013r. na podstawie art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), w związku z art. 2, art. 82 i art. 83 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, odmówił udostępnienia informacji publicznej na wniosek Pana A. H., o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej:

1. Wszystkich kopii decyzji administracyjnych wydanych w Urzędzie Gminy K. wraz z oskarżeniami i wyrokami - wniosek z 24.07.2012r.,

2. Wszystkich kopii dokumentów przetargowych - wniosek z 24.07.2012r.,

3. Kopii dokumentacji dotyczącej kontroli wraz z wynikami pokontrolnymi - wniosek z 24.07.2012r. oraz 24.08.2012r.,

4. Kopii umów na usługi i towary na kwoty od 500 zł do 5.000.000 zł - wniosek z 24.07.2012r.,

5. Wszystkich kopii faktur wystawionych przez Urząd Gminy K., jednostki organizacyjne w latach 2002 - 2012 - wniosek 24.07.2012r.,

6. Wszystkich kopii faktur wystawionych przez kontrahentów - wniosek z 24.07.2012r.,

7. Rozliczeń, wniosków i decyzji na sprzedaż alkoholu i wyrobów tytoniowych w okresie 2002 -2012 - wniosek z 30.07.2012r.,

8. Wszystkich kopii umów zawartych w okresie 2006 - 2012 przez Urząd Gminy K. i jednostki organizacyjne - wniosek z 30.07.2012r.,

9. Wyciągów bankowych z konta Urzędu, innych jednostek organizacyjnych - wniosek z 06.08.2012r.,

10. Kopii wszystkich wydanych prawomocnych warunków na zabudowę przez tutejszy urząd w latach: 2002, 2003, 2004, 2005, 2006 i 2007 - wniosek z 06.08.2012r.,

11. Informacji dotyczącej dróg gminnych ze specyfikacją - wniosek z 07.08.2012r.,

12. Zadrzewienia Gminy K. - wniosek z 07.08.2012r.

13. Wszystkie dokumenty z zakresu pozyskiwania środków zewnętrznych - dotacji przez Urząd Gminy K. - wniosek z 23.08.2012r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., po rozpatrzeniu sprawy w wyniku wniesienia odwołania przez A. H., decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. (SKO.[...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym.

W dniu [...] lipca 2012r. za pomocą poczty elektronicznej radny gminy A. H. wniósł o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wszystkich kopii dokumentów przetargowych, kopii uchwał i umów w zakresie bezprzetargowej dzierżawy, kopii dokumentacji kontroli wraz z wynikami pokontrolnymi, kopii umów za usługi i towary na kwoty od 500 zł do 5.000.000 zł, kopii wszystkich decyzji administracyjnych wydanych w Urzędzie gminy K. wraz z zaskarżeniami i wyrokami, wszystkich kopii faktur wystawionych przez Urząd Gminy K., jednostki organizacyjne w latach 2002-2012 oraz kopii wszystkich faktur wystawionych przez kontrahentów. Wnioskiem z 30 lipca 2012r. domagał się udostępnienia wniosków i decyzji na sprzedaż alkoholu i wyrobów tytoniowych za okres od 2002-2012r., kopii umów zawartych w okresie od 2006-2012r. przez Urząd Gminy K. Wnioskiem z 6 sierpnia 2012r. domagał się udostępnienia wyciągów rachunków bankowych z kont Urzędu i innych jednostek organizacyjnych, kopii wszystkich prawomocnych warunków na zabudowę z lat 2002-2007. Wnioskiem z 7 sierpnia 2012r. radny domagał się informacji dotyczących dróg gminnych wraz ze specyfikacją oraz informacji publicznej dotyczącej zadrzewienia Gminy K. Natomiast wnioskiem z 23 sierpnia 2012r. radny domagał się udostępnienia wszystkich dokumentów z zakresu pozyskiwania przez Gminę środków zewnętrznych, dotacji.

Wójt Gminy pismami z [...] sierpnia 2012r. poinformował wnioskodawcę, że żądane informacje są informacją przetworzoną, zatem na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wezwał wnioskodawcę do wykazania, że żądanie zawarte we wnioskach jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W odpowiedzi wnioskodawca wskazał, że żądane przez niego informacje, w szczególności dotyczące przekazania faktur i kopi decyzji maja charakter informacji prostych i nie wymagają przetworzenia i oczekuje udzielenia informacji zgodnie z wnioskiem.

W uzasadnieniu decyzji organu I instancji Wójt wskazał, że zakres żądań przedstawionych we wnioskach dotyczy kilkuset tysięcy dokumentów, w większości zarchiwizowanych. Wnioskowana przez radnego forma udostępnienia żądanych informacji publicznych to skan dokumentów w formacie PDF, co wymaga dodatkowej pracy polegającej na skopiowaniu każdego dokumentu z osobna, jego anonimizacji zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych oraz zeskanowaniu. Wójt wskazał, że nie ma wolego urządzenia kopiującego z funkcją skanera, które mógłby przeznaczyć do ciągłej pracy kopiowania i skanowania dokumentów zgodnie z wnioskiem, gdyż zakłócałoby to codzienną pracę całego urzędu. Biorąc pod uwagę również stan osobowy urzędu i podział obowiązków na każdy wydział i pracownika z osobna, do realizacji wniosków należałoby zatrudnić dodatkowego pracownika. W budżecie Gminy K. nie przewidziano na rok bieżący środków na zatrudnienie takiej osoby, ani na zakup dodatkowego sprzętu, który umożliwiłby opracowanie całej żądanej przez wnioskodawcę dokumentacji. Dla przykładu, wójt wskazał symulację realizacji jednego z wniosków Radnego, o udostępnienie w formie PDF decyzji administracyjnych za lata 2002-2012 wraz z dokumentacją zaskarżającą oraz wyrokami. Samych nakazów płatniczych - wymiar podatku od nieruchomości (bez decyzji zmieniających), które są decyzjami administracyjnymi Urząd Gminy K. wystawia rocznie ok. 4000. Chcąc przygotować dokumenty z 10 lat, należy przyjąć, że informacja będzie liczyć 40.000 dokumentów (nie zawsze jednostronnych). Przyjmując, że przygotowanie każdego dokumentu (odnalezienie w archiwum, wypięcie z segregatora, zanonimizowanie, zeskanowanie) trwa 3 minuty, daje to 120.000 minut pracy, czyli ponad 2000 godzin. Dzieląc 2000 godzin na czas pracy pracownika w ciągu dnia, tj. 8 godzin, mnożąc przez średnio 20 dni roboczych w miesiącu osiągamy 250 dni roboczych, a więc 12,5 miesiąca pracy na realizację jedynie ułamka wniosku Radnego.

Wójt podkreślił, że zadanie to jest niemożliwe do wykonania w ustawowym terminie, bez całkowitego sparaliżowania bieżącej działalności Urzędu Gminy. W ocenie Wójta wnioski o udostępnienie informacji publicznej będące przedmiotem niniejszej decyzji są wyrazem nadużycia prawa, a więc wykorzystywania własnego prawa w sposób sprzeczny z jego społeczno - gospodarczym przeznaczeniem w celu umyślnego utrudnienia działalności organu władzy publicznej. Takie działanie nie powinno być uważane za wykonywanie prawa i nie powinno korzystać z ochrony.

Organ nadto wskazał, że zakres żądanych informacji, jeżeli złożone wnioski rozpatrywać łącznie, przesądza o tym, że należy je traktować de facto jako wnioski o informację przetworzoną, przy których wnioskodawca winien wykazać, że żądanie to jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Trudno dopatrzeć się takiego interesu np. w uzyskaniu kopii ok. 40 tys. decyzji o wymiarze podatku od nieruchomości mieszkańców Gminy.

Podkreślenia wymaga również fakt, że wnioskodawca jako Radny Gminy ma możliwość uzyskiwania na bieżąco informacji o wszelkich sprawach gminnych poprzez udział w sesjach Rady, posiedzeniach komisji, składanie interpelacji, zapytań itd.

Ostatecznie, Wójt wskazał, że podejmowanie działań przeciwko funkcjonowaniu organów administracji samorządowej oraz posługiwanie się prawem w celach sprzecznych z istotą stanowionego prawa, a taki charakter mają rozpatrywane wnioski Radnego, z całą pewnością stoją w sprzeczności z przytoczonymi zapisami Konstytucji, w szczególności art. 2, art. 82 i art. 83 konstytucji RP).

W odwołaniu wnioskodawca zarzucił rażące naruszenie prawa. Skarżący zarzucił przede wszystkim przedmiotowemu rozstrzygnięciu, iż w sposób rażący narusza postanowienie art. 3 ust. l pkt. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez przyjęcie, iż żądana przez stronę postępowania informacja ma charakter informacji przetworzonej, a wnioskodawca nie wykazał szczególnie ważnego interesu publicznego przemawiającego za udostępnieniem żądanej we wnioskach złożonych w okresie od dnia 24 lipca 2012r. do dnia 24 sierpnia 2012r. informacji publicznej oraz naruszenie Konstytucji przejawiające się w bezzasadnym uznaniu, że art. 82 i art. 82 Konstytucji mają zastosowanie w sprawie. Nadto zarzucił naruszenie art. 61 Konstytucji zawierającego uprawnienie wnioskodawcy do uzyskania informacji publicznej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. analizując powyższe ustalenia organu I instancji w świetle art. 2 ust. 1, art. 3 ust. l pkt. 1, art. 5 ust. 1 i 2, art. 13 ust. l i 2 oraz art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej uznał je za prawidłowe i zgodne z prawem. Podkreślono, że ogólną, konstytucyjną zasadą jest dostęp do informacji publicznej, który może być ograniczony tylko w przypadkach wskazanych w ustawie. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu, jeżeli ze strony organu istnieje konieczność przetwarzania tej informacji, a więc konieczność dokonywania przez organ zestawień, analiz, licznych czynności faktycznych koniecznych do zebrania tych wiadomości, a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub prywatność przedsiębiorcy. Wbrew twierdzeniom skarżącego czynności organu I instancji związane z przetwarzaniem informacji publicznej - konieczne ze strony organu administracji publicznej by uzyskać do niej dostęp - nie wiążą się tylko z anonimizacją dokumentów zawierających tą informację - lecz także z szeregiem innych czynności organu by uzyskać dostęp do tych dokumentów. Niewątpliwie są to takie czynności jak kopiowanie decyzji administracyjnych - co za okres 2002 do 2012r. - nawet dla niewielkiego Urzędu Gminy - stanowi duże obciążenie dla pracowników tego urzędu. Tak też jest i w niniejszej sprawie gdzie wnioski wymienione na wstępie w pkt. 1-13 powodują, że konieczność udostępnienia kopii decyzji, kopii umów, zebranie informacji o przetargach i ich wydzielenie czy też zebranie dokumentów dotyczących tam wskazanych wniosków strony i ich analiza powoduje duże obciążenie Urzędu Gminy. Niewątpliwie tak żądany dostęp do wskazanego we wnioskach strony postępowania zakresu informacji publicznej powoduje konieczność jej przetworzenia by została ona udostępniona w żądanym przez wnioskodawcę zakresie, co stanowi konieczność przetworzenia żądanej informacji publicznej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący zaskarżając rozstrzygnięcie organu w całości, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Decyzji zarzucił naruszenie art. 3 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej przejawiające się w przyjęciu, że wnioskowana informacja wymaga przetworzenia, a wnioskodawca nie wykazał interesu przemawiającego za jej udostępnieniem oraz zarzucił naruszenie art. 10 kpa poprzez uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się w przedmiocie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Skarżący podnosił, że nie ma wątpliwości, że wnioskowana informacja dotycząca przekazania kopii faktur, czy decyzji stanowi informację publiczną. Nie stanowi ona także informacji przetworzonej, np. przekazanie wyciągów z rachunków bankowych z konta Gminy może nastąpić natychmiast, poprzez wygenerowanie odpowiednich wyciągów w internecie. Także przekazanie kopi faktur nie powoduje kłopotów, skoro są przechowywane w odpowiedniej kolejności i możliwe jest ich skopiowanie bez jakiejkolwiek selekcji.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i powołało się na argumentację wskazaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli jest rozstrzygnięcie organów w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej w zakresie udostępnienia danych objętych 13 wnioskami z dnia 24 i 30 lipca 2012r. oraz 6, 7 i 23 sierpnia 2012r. Ustalony przez organy administracyjne stan faktyczny sprawy jest prawidłowy i nie budzi wątpliwości.

Pojęcie informacji publicznej określone jest w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198, ze zm., dalej: "u.d.i.p."), zgodnie z którym informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 tej ustawy. Ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne należy przy ich wykładni kierować się treścią art. 61 Konstytucji RP, przewidującego prawo obywateli do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej i podmiotów wykonujących zadania publiczne. Należy zatem uznać, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do organów władzy publicznej, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej.

Niewątpliwie obowiązek udostępniania informacji publicznej ciąży na władzach publicznych oraz innych podmiotach wykonujących zadania publiczne, do których należą organy gminy. Uregulowania zawarte w ustawie o dostępie do informacji publicznej, realizujące określone w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP prawo obywateli do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej, obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu. Zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2 tego przepisu, obowiązane są do udostępnienia informacji publicznej będącej w ich posiadaniu. Podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznych są zatem szeroko pojęte organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1). Nie ulega, zatem wątpliwości, że w niniejszej sprawie Gmina należy do grona podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej.

Z kolei przepis art. 7 ust. 1 u.d.i.p. wskazuje sposoby dostępu do informacji publicznej i określa z jednej strony formy udostępniania tej informacji przez podmioty zobowiązane, a z drugiej sposoby jej pozyskiwania przez podmioty uprawnione. Poza ogłaszaniem informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej (pkt 1) i udostępniania w sposób określony w art. 10 i art. 11 u.d.i.p., tj. udostępniania na wniosek informacji publicznej nieudostępnionej w Biuletynie Informacji Publicznej, a także poprzez wyłożenie bądź wywieszenie w miejscach ogólnie dostępnych oraz przez zainstalowanie w miejscach dostępnych urządzenia umożliwiającego zapoznanie się z tą informacją (art. 11 pkt 2). Należy do nich również wgląd do dokumentów urzędowych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p.

Następnie wskazać należy, że informacje, których udostępnienia domaga się skarżący należą do katalogu informacji publicznej przykładowo wskazanej w art. 6 ust. 1 pkt 2 c), pkt 3 a) – f), pkt 4 a), pkt 5 c) powyższej ustawy.

Sporne natomiast w niniejszej sprawie jest to, czy informacje których udostępnienia domaga się skarżący mają charakter informacji prostej, czy przetworzonej, a w konsekwencji czy słusznie organy administracji wezwały skarżącego do wykazania, że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Ponieważ ustawodawca używając w art. 3 ust. 1 ustawy pojęcia "informacja przetworzona" nie zawarł równocześnie w ustawie jego legalnej definicji konieczne było jej utworzenie na gruncie orzecznictwa i doktryny.

Przyjęto m.in., że informacją prostą jest informacja, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie w jakiej ją posiada (z zachowaniem ograniczeń wynikających z art. 5 ustawy), przy czym jej wyodrębnienie ze zbiorów informacji (rejestrów, zbiorów dokumentów, akt postępowań), nie jest związane z koniecznością poniesienia pewnych kosztów osobowych lub finansowych trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami zobowiązanego do udzielenia informacji podmiotu.

Informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną poprzez proces anonimizacji bo czynność ta polega jedynie na jej przekształceniu, a nie przetworzeniu. Podobnie nie stanowi o przetworzeniu informacji sięganie do materiałów archiwalnych. Z kolei Informacja przetworzona, w zasadzie, w chwili złożenia wniosku nie istnieje. Jej wytworzenie wymaga przeprowadzenia przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste. Nie można zatem zgodzić się ze skarżącym, który stwierdził, że domagając się wydruków z rachunku bankowego i kopii faktur zawsze stanowi informację prostą. W pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, jak wskazał organ, że realizacja jednego tylko wniosku dotyczy skanowania około 4.000 stron, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań (por. wyr. NSA z 9 sierpnia 2011r., I OSK 792/11, wyr. NSA z 8 czerwca 2011r., I OSK 426/11, dostępne w bazie www.cbois.nsa.gov.pl). Słusznie wskazują, zatem organy, że informacja wytworzona w ten sposób pomimo, że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej.

Podkreślić należy, że intencją ustawodawcy nie było przy uchwalaniu ustawy o dostępie do informacji publicznej stworzenie instrumentów pozwalających na utrudnienie funkcjonowania jednostek wykonujących zadania publiczne, lecz zapewnienie każdemu możliwości realizowania jego konstytucyjnego prawa do uzyskania informacji publicznej. Poprzez uznanie informacji za informację przetworzoną wnioskodawca nie jest pozbawiony tego prawa. Jednak konieczność przetworzenia informacji i możliwość jej uzyskania słusznie została uzależniona od istnienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego.

W omawianej sprawie wnioskodawca w 13 wnioskach domagał się tak dużej ilości wyselekcjonowanych, zanonimizowanych, zeskanowanych i przesłanych na jego adres internetowy, dokumentów związanych z szeroką działalności Gminy w okresie od 2002r. do 2012r., że żądanie przybrało charakter żądania o udostępnienie informacji przetworzonej. Słusznie zatem organ I instancji wezwał skarżącego do wykazania, że dostęp do tych informacji jest szczególnie istotny dla interesu publicznego, czego wnioskodawca nie wykonał, poprzestając na stwierdzeniu, że żądana informacja jest informacja prostą.

W okolicznościach niniejszej sprawy nie bez znaczenia jest i to, że wnioskodawca jest Radnym Gminy, który korzysta z pełnego dostępu do dokumentów Gminy.

W tym miejscu należy wskazać, że mandat radnego to zbiór praw i obowiązków reprezentanta wspólnoty samorządowej, który obejmując swą funkcję zobowiązuje się przestrzegać prawa i rzetelnie wykonywać obowiązki. Są to obowiązki nałożone na radnego nie tylko przez przepisy prawa, ale także zobowiązania wynikające z programu wyborczego, czy kodeksu etycznego. Radny nie może pozwolić sobie na niestosowne zachowanie, ponieważ jest reprezentantem mieszkańców i takie zachowanie godzi również w dobre imię samorządu, który reprezentuje. Ślubując rzetelne sprawowanie swoich obowiązków zobowiązuje się do sumiennego i aktywnego działania nie tylko w samych obradach rady i komisji, ale i poza nią. Takiemu rozumieniu rzetelnego wykonywania mandatu radnego nie służy z pewnością podejmowanie działań paraliżujących działanie urzędu powołanego do obsługi organu gminy. Radny powinien za każdym razem szczegółowo uzasadniać wszystkie podejmowane decyzje i przedstawiać czynniki, które były ich podstawą, wykonuje bowiem swoje obowiązki z myślą o wspólnocie samorządowej i mieszkańcach, na co zwraca się uwagę w Europejskim Kodeksie Radnych.

W ocenie Sądu, organ I instancji, jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo zastosowało dyspozycje przepisu art. 3 ust. 1 ustawy w niewadliwie ustalonym stanie faktycznym sprawy, uzasadniającym wydanie zaskarżonej decyzji.

Nadto z akt sprawy, w tym przed organem II instancji, wynika, że skarżący był poinformowany o możliwości przeglądania akt sprawy i składania na piśmie wniosków i uwag (k. 7). Brak zatem naruszenia zasad wynikających z art. 10 §1 kpa, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Takie tylko naruszenie przepisów postępowania może skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi oraz nie dostrzegł takich przesłanek z urzędu. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej "p.p.s.a.") Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W świetle tego przepisu Sąd nie dopatrzył się również innych naruszeń przepisów postępowania, które skutkowałoby uchyleniem zaskarżonej decyzji organu I, czy II instancji.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił, jak orzekł w wyroku.