Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SO/Kr 20/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-09-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Treść wyniku: umorzono postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów,ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: Art. 249a w zw. z art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7; art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 21 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 sierpnia 2015 r. nr [...] postanawia: I. umorzyć postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, II. ustanowić dla wnioskodawcy adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.


UZASADNIENIE

Wnioskodawca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

Podał, że nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym.

Nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 747,77 zł.

Uzasadniając swoje starania powiada, że jest osobą bezdomną, że nie stać go na zapłatę opłat za noclegownię, że ma egzekucje w wysokości 200 zł.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach za zakresu pomocy i opieki społecznej. Wnioskodawca w rubryce dotyczącej informacji o przedmiocie zaskarżenia podał, że zamierza skarżyć decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 sierpnia 2015 r. nr [...]. Uwidoczniony w numerze tej decyzji symbol literowy "PS" wskazuje na sprawę z zakresu pomocy i opieki społecznej. W konsekwencji wnioskodawca skorzysta więc z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków. Stąd rozpoznanie jego wniosku w tym zakresie stało się zbędne i w związku z tym postanowiono jak w punkcie pierwszym sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.

Sytuacja taka pozostaje jednak bez wpływu na drugie z żądań a mianowicie ustanowienia radcy prawnego. Zgodnie bowiem z aktualnymi poglądami doktryny sąd nie jest związany żądaniem strony zawartym we wniosku o przyznanie pomocy byleby tylko nie wyszedł ponad żądanie strony (por. komentarz J.P Tarno do art. 246 w : Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). Logiczną konsekwencją przedstawionego stanu rzecz jest więc, że w sytuacji gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, sąd może przyznać jej to prawo w zakresie częściowym obejmującym tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 §3 in fine ppsa). Oczywiście pod warunkiem, uprzedniego złożenia oświadczenia, którym strona wykaże, że nie jest wstanie ponieść opłat za jego czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa).

W realiach niniejszej sprawy wnioskodawca złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący jest osobą biedną w potocznym tego słowa znaczeniu skoro nie stać go nawet na zapłatę opłat za noclegownię dla bezdomnych. Nie posiada żadnego majątku. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług dochód jakie deklaruje wystarcza co najwyżej na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.