Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 486/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-06-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 465/08 odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi D. W. i M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] kwietnia 2008 r., Nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia odpadu w postaci wraku autobusu postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 465/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił D. i M. W. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] kwietnia 2008 r. w przedmiocie nakazania usunięcia odpadu w postaci wraku autobusu.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że odmowa uwzględnienia wniosku skarżących jest następstwem braku wykazania przez wnioskodawców, że od chwili wydania poprzedniego orzeczenia w tym przedmiocie uległa zmianie (na niekorzyść) ich sytuacja materialna. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu wynika, że łączny dochód skarżących wynosi 2.360 zł, posiadają również udziały we własności działek gruntu o łącznej powierzchni 2500 m2. Jednocześnie Sąd wskazał, że pomimo wezwań, skarżący nie określili i nie udokumentowali wysokości swoich wydatków, nie przedłożyli zaświadczenia o osiąganych dochodach, nie wykazali też wskazywanego we wniosku faktu zadłużenia oraz nie ujawnili źródła z którego czerpią środki na pokrycie kosztów postępowań sądowoadministracyjnych.

W zażaleniu na powyższe postanowienie D. i M. W. wnieśli o jego uchylenie oraz przyznanie im prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Tym samym to na stronie skarżącej spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy, rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zaś zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Jak podkreśla się w orzecznictwie, w szczególności skarżący nie wypełnia obowiązków wynikających ze spoczywającego na nim ciężaru dowodowego, jeżeli nie przedstawia dokumentów, na podstawie których dałoby się ustalić, jakimi środkami miesięcznie dysponuje i na jakim poziomie kształtują się koszty jego utrzymania. W ten sposób uniemożliwia on sądowi ustalenie, czy poniesienie przez niego kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika mogłoby się wiązać z uszczerbkiem uzasadniającym przyznanie prawa pomocy.

Wobec powyższego w niniejszej sprawie za prawidłowe uznać należy stwierdzenie Sądu pierwszej instancji, że D. i M. W. nie wykazali, iż od czasu poprzednio złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy rozpoznanego przez WSA we Wrocławiu w dniu 10 grudnia 2008 r. na tyle uległa zmianie ich sytuacja materialna, iż nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W takim stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.