Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 557/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-05-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 245,  art. 246
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia O. w W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Stowarzyszenia O. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) stycznia 2008 r., nr (...) w przedmiocie określenia należnej opłaty podwyższonej za składowanie odpadów za IV kwartał 2002 r. p o s t a n a w i a: - zwolnić Stowarzyszenie O. w W. od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie O. w W. wniosło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) stycznia 2008 r., nr (...) w przedmiocie określenia należnej opłaty podwyższonej za składowanie odpadów za IV kwartał 2002 r.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 3.175,00 zł, Stowarzyszenie wystąpiło o przyznanie prawa pomocy – zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku złożonego na urzędowym formularzu PPPr Stowarzyszenie wskazało, że jest organizacją nieposiadającą żadnych środków finansowych, nie osiąga żadnych przychodów, nie posiada rachunku bankowego. Członkami założycielami Stowarzyszenia są mieszkańcy ( w tym sześciu sołtysów) gminy, charakteryzującej się wysokim bezrobociem oraz niską dochodowością gospodarstw rolnych. Podkreślono, że z uwagi na trudną sytuację materialną członków Stowarzyszenia, nie są oni w stanie, a zatem nie zostali zobowiązani do wnoszenia na jego rzecz obowiązkowych składek pieniężnych w jednolitej wysokości. Stowarzyszenie nie przyjęło bowiem zasady obciążania członków przymusowymi składkami pieniężnymi. Członkowie świadczą natomiast na rzecz Stowarzyszenia własną, wytężona pracę i wnoszą składki w naturze- użyczając telefonów, powierzchni biurowej, materiałów biurowych, niektórzy samochodu.

Rozpatrując przedmiotowy wniosek, należy stwierdzić, że zasługuje na uwzględnienie.

Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a., właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przepisy tej ustawy uzależniają możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy wyłącznie od stanu środków finansowych posiadanych przez podmiot wnioskujący.

Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Sąd może zwolnić osobę prawna z części kosztów postępowania, jeżeli wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na pełne ich poniesienie (art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a.).

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania stronie wnioskującej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z przedstawionych przez Stowarzyszenie informacji wynika, że rzeczywiście nie posiada dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania sądowego. Wskazano, że strona wnioskująca nie posiada żadnego majątku, jak też nie osiąga żadnych dochodów. Należało zatem uznać, że sytuacja materialna Stowarzyszenia opisana we wniosku, uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, gdyż strona nie jest w stanie opłacić wpisu sądowego w kwocie 3.175,00 zł i ponieść ewentualnych przyszłych kosztów postępowania.

Zachodzi zatem przesłanka z art. 246 § 2 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy, pozwalająca na przyznanie stronie wnioskującej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z tych względów i na podstawie powołanego wyżej przepisu oraz z mocy art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.