Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 855/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-03-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6262 Radni
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z.W. na zarządzenie zastępcze Wojewody Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu wójta postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25 lipca 2011 r. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na zarządzenie zastępcze Wojewody Ł. z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego.

W dniu 8 listopada 2011 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, załączając następnie – po wezwaniu Sądu - formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".

Z uzasadnienia złożonego wniosku wynika, iż skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką L. W. Jest właścicielem domu o powierzchni 87,2 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 95 ha, budynków gospodarczych, samochodu marki A oraz ciągnika rolniczego. Na miesięczne dochody gospodarstwa domowego składają się: wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę skarżącego w kwocie 10.094 zł oraz emerytura matki skarżącego (ok. 700 zł), co daje łączną kwotę w wysokości 10794 zł. Skarżący oświadczył, że stan jego zdrowia nie pozwala mu na osobiste uczestnictwo w postępowaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.).

W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie Z. W. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.

Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

W niniejszej sprawie Sąd uznał, iż informacje zawarte w urzędowym formularzu PPF złożonym przez stronę skarżącą w dniu 7 grudnia 2011 r. (k. -34 akt sądowych) pozwalają na dokonanie oceny rzeczywistego stanu majątkowego, możliwości płatniczych i stanu rodzinnego skarżącego. Analiza powyższych prowadzi do wniosku, że skarżący nie spełnia przesłanki, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Wskazać bowiem należy, że celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobom fizycznym i jednostkom organizacyjnym znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej, faktycznej realizacji prawa do sądu. Przyznanie prawa pomocy oznacza, że ciężar kosztów postępowania w zakresie objętym prawem pomocy poniesie zamiast strony budżet państwa, czyli faktycznie inni obywatele.

Mając na uwadze stan majątkowy skarżącego, jego miesięczne dochody kształtujące się na poziomie 10794 zł., jak również wysokość emerytury matki skarżącego (około 700 zł.), z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, stwierdzić należało, że wnioskodawca nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w tym przypadku kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Ponadto uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu, skarżący nie wskazywał, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika lecz jedynie, że jego stan zdrowia nie pozwala mu na osobisty udział w postępowaniu.

Wobec powyższego Sąd działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.

t.p.