Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 206/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 19 w zw. z art. 20, art. 65 par. 1, art. 156
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2008 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ W. Batorowicz /-/ B. Drzazga


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. Wójt Gminy C. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie szklarni typu V. bez ogrzewania w zabudowie zagrodowej w gospodarstwie ogrodniczym na terenie położonym w C., oznaczonym w ewidencji gruntów jako działka nr [...] (obręb C.). Przymiot strony postępowania o ustalenie warunków zabudowy dla wskazanej powyżej inwestycji przysługiwał S. K., który wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Wójta ustalającej warunki zabudowy.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium podkreśliło, że na rozprawie administracyjnej skarżący wyraźnie określił, że wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta i podniósł, że na nieruchomości inwestora panuje nieporządek. Szklarnie zostały usytuowane w odległości [...]m od granicy z działką skarżącego, czym w jego przekonaniu naruszono ustalenia decyzji o warunkach zabudowy. W ocenie SKO, brak było podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy.

W przewidzianym ustawą terminie skarżący wniósł o ponowne rozpoznanie sprawy.

Kolegium po rozpatrzeniu sprawy w dniu [...] r. wydało decyzję, którą utrzymało w mocy decyzję własną z [...] r.

Uzasadniając decyzję organ wskazał, że skarżący nie podniósł we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy żadnych nowych argumentów, a ponoszone przez niego zarzuty dotyczą kwestii nieobjętych decyzją o warunkach zabudowy, a nawet nienależących do właściwości wójta.

W skardze do sądu administracyjnego skarżący wyjaśnił, że występuje w sprawie ogólnospołecznej mieszkańców gminy, bowiem kolegium, wójt i starosta akceptują stan niezgodności z prawem budowlanym i ekologicznym.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja Kolegium odpowiada prawu.

Wyjaśniając przesłanki podjętego rozstrzygnięcia wskazać przede wszystkim należy, że w przepisie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) ustawodawca zastrzegł, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej), formułując w ten sposób generalne kryterium wiążące sądy administracyjne w pełnym zakresie ich kognicji. Jednoznaczność tej zasady sprawia, że wojewódzki sąd administracyjny w toku podjętych czynności rozpoznawczych dokonuje oceny co do zgodności kontrolowanej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub tryb podjęcia innego aktu albo czynności, będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące są przy tym przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu.

W pierwszej kolejność należy wskazać, że dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji Sąd dokonał oceny zgodności kwestionowanego rozstrzygnięcia z obowiązującymi przepisami prawa. To właśnie z mocy przepisu art. 19 w zw. z art. 20 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa) wynika obowiązek przestrzegania z urzędu przez organy administracji publicznej swojej właściwości rzeczowej, przy czym stosownych ustaleń dokonuje się według przepisów o zakresie działania. Przepisy prawa właściwość do orzekania w postępowaniu administracyjnym, w zależności od rodzaju spraw, przyznają ministrom, terenowym organom rządowej administracji oraz organom gmin, organom powiatu, organom województwa.

Ze zgromadzonego w aktach sprawy materiału wynika, że skarżący w toku postępowania domagał się stwierdzenia nieważności decyzji Wójta ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie szklarni. Jednakże podnoszone przez zainteresowanego zarzuty dotyczyły lokalizacji spornej inwestycji , likwidacji kominów oranżerii, a także zaśmiecania polnej drogi i własnej działki przez inwestora.

W przypadku wątpliwości organ winien wyjaśnić rzeczywistą wolę wnioskodawcy, udzielając mu przy tym niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Jeżeli na podstawie tych ustaleń organ, którego działania domaga się podmiot zainteresowany, stwierdzi, że jest niewłaściwy w sprawie, to w myśl art. 65 § 1 kpa winien on przekazać sprawę do organu właściwego.

Charakter podnoszonych przez skarżącego zarzutów wzbudził wątpliwości Kolegium, co do rzeczywistych intencji wnioskodawcy. Kwestionowana decyzja, której stwierdzenia nieważności domagał się wnioskodawca wydana została przez wójta, który w myśl art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) jest organem właściwym do wydania decyzji o warunkach zabudowy. Natomiast podnoszone w korespondencji z Kolegium zarzuty dotyczą zadań wykonywanych w myśl art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm,.) przez organy administracji architektoniczno-budowlanej, w tym starosty – organu właściwego w sprawie pozwolenia na budowę. Natomiast, żądanie "likwidacji kominów oranżerii" należy do właściwości nadzoru budowlanego, bowiem w myśl art. 84 ust. 1 Prawo budowlane do zadań organu nadzoru budowlanego należy m.in. kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego. W odniesieniu do zarzutu bezczynności wobec faktu naruszenia przepisów o ochronie środowiska, wskazać należy, że wśród wymienianych przez skarżącego organów zarówno wójt, jak i starosta sprawują w myśl art. 379 ust. 1 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150) kontrolę przestrzegania i stosowania przepisów o ochronie środowiska w zakresie objętym właściwością tych organów.

Z uwagi na właściwość różnych organów do rozpoznania spraw kwestionowanych w jednym piśmie, Kolegium w celu jednoznacznego ustalenia rzeczywistej woli zainteresowanego, na rozprawie administracyjnej w dniu [...] r. przyjęło oświadczenia skarżącego, iż "wnosi o stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie szklarni". W takiej sytuacji Kolegium, stosownie do oświadczenia wnioskodawcy zbadało sprawę pod kątem spełnienia przesłanek wymienionych w art. 156 kpa, uzasadniających stwierdzenie nieważności decyzji. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału potwierdza trafność oceny Kolegium, bowiem żadna z wymienionych w art. 156 kpa przesłanek nie ziściła się na gruncie rozpoznawanej sprawy. Stąd, zgodzić się należało, że brak było podstaw uzasadniających stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy C. wydanej [...] r.

Podnoszone przez skarżącego, wymienione szczegółowo powyżej zarzuty, jakkolwiek nie podlegały rozpoznaniu w niniejszej sprawie, mogą stać się przedmiotem rozważań sądu, w razie wniesienia do sądu administracyjnego skargi, po ewentualnym rozpoznaniu przez właściwe organy i po wyczerpaniu przewidzianego trybu.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.

/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ W.Batorowicz /-/ B.Drzazga