Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1447/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2007 r. sprawy ze skargi A. i Z. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej we wznowionym postępowaniu. skargę oddala


UZASADNIENIE

VIISA/Wa 1447/07

UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] na podstawie art. 146 § 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, po wznowieniu z urzędu postępowania zakończonego ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] - odmówił uchylenia tej decyzji uznając, że w wyniku ponownego rozpoznania przedmiotowej sprawy rozstrzygnięcie odpowiadałoby w swojej istocie decyzji dotychczasowej.

Uzasadniając podjętą decyzję organ wskazał, że decyzją Nr [...] z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nałożył na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego na inwestorów – I. i R. Z. - obowiązek sporządzenia i przedłożenia w terminie dwóch miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna, projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy rozbudowie budynku mieszkalnego, na działce nr ew. [...] obr. [...] położonej w Z. przy ul. O. Odwołanie od tej decyzji złożyli małżonkowie A. i Z. D., S.M. oraz inwestorzy I. i R. Z.

W wyniku rozpatrzenia odwołania I. i R. Z. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał w dniu [...], decyzję Nr [...] utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.

W tym samym dniu, [...] organ po rozpatrzeniu odwołań A. i Z. D. oraz S. M. decyzją Nr [...] umorzył postępowanie odwoławcze uznając, że odwołujący się nie posiadają przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu.

W wyniku wniesienia skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 czerwca 2006r., sygn. akt: VII SA/Wa 1603/05 uchylił zaskarżoną decyzję organu II instancji.

Wobec takiego rozstrzygnięcia Sądu pojawiła się - zdaniem organu nowa okoliczność będąca przesłanką do wznowienia postępowania, która istniała w dniu wydania decyzji z dnia [...] Nr [...] tj. fakt posiadania przez A. i Z. D. oraz przez S. M. statusu strony, co wynikało z uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Organ wojewódzki uznał, że powoduje to konieczność ponownego rozpatrzenia w trybie odwoławczym sprawy w przedmiocie przedłożenia projektu budowlanego zamiennego przedmiotowej rozbudowy.

Po powtórzeniu postępowania z udziałem A. i Z. D. oraz S. M. jako stron oraz rozpatrzenia ich zarzutów podniesionych w odwołaniach od decyzji organu I instancji Nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał uprzednie rozstrzygnięcie uznając, że pominięcie stron postępowania nie miało wpływu na merytoryczną ocenę decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.

Małżonkowie D. wnieśli odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] wydanej po wznowieniu postępowania.

Podnieśli, że od momentu, kiedy inwestorzy zlokalizowali ścianę wschodnią rozbudowywanego domu w granicy ul. K. to jest około 1,5m bliżej granicy ich sąsiedniej działki zaczął się konflikt. Na takie usytuowanie domu nie zezwalały przepisy ustawy Prawo Budowlane. Dom inwestorów oddziela ulica K., będąca ciągiem pieszym o szerokości 1.63m. Lokalizacja ściany wschodniej rozbudowywanego domu w granicy ul. K. była i jest niezgodna z przepisami § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, jak również aktualnie obowiązującym przepisem § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury.

Swoją decyzją organ administracji usiłuje utrwalić bezprawny stan inwestycji małżonków Z. Inwestycja pozostaje w rażącej sprzeczności z wyrokami jakie zapadły w tej sprawie: Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt IV SA 2151/99) oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (sygn. akt VII SA/Wa 1864/02; 7IV/SA 4138/02; VII SA/Wa 944/05).

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania A. i Z. D. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], odmawiającej uchylenia w wyniku wznowienia postępowania ostatecznej decyzji z dnia [...], nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...], w przedmiocie nałożenia na I. i R. Z. obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany z dotychczas wykonanych robót budowlanych - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. postanowieniem z dnia [...], wstrzymał roboty budowlane i następnie decyzją z dnia [...], nałożył na I. i R. Z. obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy rozbudowie budynku mieszkalnego, w Z. przy ul. O., w terminie 2 miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji. Następnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] nr [...] - po rozpatrzeniu odwołania I. i R. Z. - utrzymał w mocy decyzję organu powiatowego, a kolejną decyzją z dnia [...] nr [...], - po rozpatrzeniu odwołania A. i Z. D. oraz S. M. - umorzył postępowanie odwoławcze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 czerwca 2006r, sygn. akt VII SA/Wa 1603/05, uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] , nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego, wskazując, iż pozbawienie A. i Z. D. oraz S.M. przymiotu strony postępowania stanowiło naruszenie przepisów postępowania oraz, że odwołanie skarżących należy rozpoznać merytorycznie.

Dlatego organ odwoławczy wznowił z urzędu postępowanie a po wznowieniu, decyzją z dnia [...], nr [...], odmówił uchylenia własnej ostatecznej decyzji z dnia [...], nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...], nr [...].

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił stanowisko organu wojewódzkiego, iż postępowanie należało wznowić, gdyż pojawiła się w sprawie nowa okoliczność faktyczna istniejąca w dacie wydania badanej decyzji, która nie była znana organowi. Taką okolicznością było, ustalenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym i wiążącym wyroku z dnia 7 czerwca 2006r., sygn. akt VII SA/Wa 1603/05, że A. i Z. D. oraz S.M. mają przymiot strony w przedmiotowej sprawie.

W przywołanym wyroku Sąd wskazał nadto, że odwołanie skarżących należy rozpoznać merytorycznie. Organy administracji publicznej będąc - na mocy art. 153 i 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - związane wyrokiem Sądu, były zobowiązane uznać fakt posiadania przez wskazane osoby przymiotu strony. Ta okoliczność wypełniła przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 kpa i stanowiła nową okoliczność faktyczną nie znaną organowi wydającemu decyzję, istniejącą w dniu jej wydania.

Jednocześnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił stanowisko organu wojewódzkiego, że nie można było uchylić decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...], ponieważ w wyniku wznowienia zapadłaby decyzja w swej istocie identyczna z decyzją dotychczasową.

Z dokonanej oceny akt sprawy wynikało bowiem, że po wstrzymaniu przedmiotowych robót budowlanych i nałożeniu obowiązku przedłożenia określonej dokumentacji, inwestor przedłożył inwentaryzację wykonanych robót budowlanych wraz z ekspertyzą techniczną. Organ stwierdził, że miały miejsce istotne odstąpienia od projektu budowlanego (zatwierdzonego decyzją Burmistrza Miasta Z. z dnia [...]), które jednak nie kolidują z dalszymi robotami oraz gwarantują bezpieczeństwo przy oddaniu budynku do użytkowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją z dnia [...], słusznie zatem nałożył na inwestorów obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy rozbudowie budynku mieszkalnego. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 51 ust 1 pkt 3 Prawa budowlanego, który w dacie je wydania stanowił, że przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Fakt dokonania istotnych odstąpień od projektu budowlanego, które nie kolidują z dalszymi robotami oraz gwarantują bezpieczeństwo przy oddaniu budynku do użytkowania (co zostało potwierdzone w przedłożonej przez inwestora inwentaryzacji wykonanych robot budowlanych wraz z ich ekspertyzą techniczną) umożliwia organowi nadzoru budowlanego przejście do dalszego etapu postępowania naprawczego, w tym przypadku do wydania decyzji na podstawie art. 51 ust 1 pkt 3 Prawa budowlanego z 1994r. Przedmiotowe postępowanie naprawcze zostało przeprowadzone wskutek uprzedniego umorzenia postępowania przed organami administracji architektoniczno-budowlanej w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, z uwagi na fakt rozpoczęcia tych robót budowlanych. W tym stanie rzeczy uprawnionym do przeprowadzenia stosownego postępowania stał się właściwy organ nadzoru budowlanego. Takie stanowisko wyraził również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym wyroku z dnia 7 czerwca 2006r., sygn. akt VII SA/Wa 944/05, wydanym w sprawie przedmiotowej inwestycji.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu A. i Z. D. oraz S. M. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...], jak i zawartych w odwołaniu A. i Z. D. od skarżonej decyzji organu wojewódzkiego a dotyczących lokalizacji spornej inwestycji, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że nakaz objęty tą decyzją dotyczył jedynie przedłożenia projektu zamiennego. Dopiero po sprawdzeniu projektu budowlanego zamiennego organ może wydać na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego. Przy czym organ może wydać decyzję zatwierdzającą projekt zamienny jak i odmawiającą jego zatwierdzenia. Zatem zarzut Skarżących odnoszący się do lokalizacji spornej inwestycji na tym etapie sprawy, nie mógł być uwzględniony. Także pozostałe zarzuty nie miały wpływu na prawidłowość decyzji.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], wnieśli małżonkowie A. i Z. D. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzających ją decyzji organów niższych instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że lokalizacja domu inwestorów narusza przepis § 12 rozporządzeń ministrów - poprzednio Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa obecnie - Infrastruktury, skarżona decyzja utrwala bezprawne działanie inwestora w zakresie zlokalizowania inwestycji w granicy ul. K., około 1,5m bliżej granicy działki sąsiedniej niż zezwalają na to przepisy Prawa budowlanego.

Decyzja nie uwzględnia stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartego w prawomocnym wyroku z dnia 7 czerwca 2006r, wydanego po rozpoznaniu skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...].

Wszystkie decyzje administracyjne (około dwudziestu), które poddane zostały kontroli sądowej, akceptujące lokalizację budynku w granicy ul. K., były przez sądy wycofywane z obiegu prawnego. Organy nadzoru budowlanego wbrew wyrokom sądów akceptują niezgodny z przepisami Prawa budowlanego stan inwestycji małżonków Z. Inwestor zlokalizował dom w odległości 1 ,63 m od granicy działki sąsiada, a przepisy wymagają, żeby ta odległość wynosiła co najmniej 3 m. Natomiast argumentacja urzędników o rozdzieleniu działek "ulicą" jest wadliwa.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. Art. 145 § 1 i art. 145a § 1 kpa wskazują przesłanki, na podstawie których wznawia się postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją.

Jedną z przesłanek, która stanowi podstawę wznowienia postępowania jest ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję (art. 145 § 1 pkt 5 Kpa).

Sąd podzielił stanowisko organów, iż niniejsze postępowanie należało wznowić, gdyż pojawiła się w sprawie nowa okoliczność faktyczna istniejąca w dacie wydania badanej decyzji, która nie była znana organowi wydającemu decyzję. Taką okolicznością była, konieczność merytorycznego rozpoznania odwołania od decyzji, która stała się ostateczna co zostało przesądzone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 7 czerwca 2006r., sygn. akt VII SA/Wa 1603/05. Sąd uznał, że A. i Z. D. oraz S. M. mają przymiot strony w przedmiotowej sprawie i wniesione przez nich w terminie odwołania od decyzji Nr [...] z dnia [...] powinny zostać merytorycznie rozpatrzone, czego we właściwym czasie organ wojewódzki nie uczynił, traktując je jako pisma nie pochodzące od strony .

Organy administracji publicznej - na mocy art. 153 i 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r, nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) były zobowiązane rozpoznać merytorycznie odwołania. Taka okoliczność faktyczna wypełniła przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, czyli pojawienie się nowej okoliczność faktycznej (pisma mającego walor odwołania) nie znanej organowi wydającemu decyzję a istniejącej w dniu wydania decyzji.

Mimo to zasadnie organy uznały, że nie można było uchylić decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...], ponieważ w wyniku wznowienia zapadłaby decyzja w swej istocie identyczna z decyzją dotychczasową.

Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazywał, że inwestorzy dopuścili się istotnego odstąpienia od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Burmistrza Miasta Z. z dnia [...], które jednak nie wykluczają doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem. Po wstrzymaniu przedmiotowych robót budowlanych i nałożeniu obowiązku przedłożenia określonej dokumentacji, przedłożyli inwentaryzację wykonanych robot budowlanych wraz z ekspertyzą techniczną.

W tym stanie rzeczy, nie można uznać, że nowa okoliczność faktyczna w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa, czyli konieczności rozpatrzenia odwołań A. i Z. D. oraz S. M. sama w sobie spowodowała, że decyzję organu wojewódzkiego z dnia [...] , nr [...], należało uchylić.

Uchylenie decyzji ostatecznej we wznowionym postępowaniu może nastąpić tylko wtedy, gdy okoliczności stanowiące podstawę wznowienia wywierają bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w decyzji ostatecznej.

Natomiast w niniejszej sprawie, organy oceniły zarzuty dotyczące decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] zawierające głównie sprzeciw co do lokalizacji spornej inwestycji w zbliżeniu do granicy skarżących. Prawidłowo oceniono, że postępowanie naprawcze (legalizacyjne) mogło być prowadzone a nakaz objęty przedmiotową decyzją dotyczy jedynie przedłożenia projektu zamiennego. Natomiast dopiero po ewentualnym sporządzeniu projektu budowlanego zamiennego organ może wydać na podstawie art. 51 ust 4 Prawa budowlanego decyzję w sprawie jego zatwierdzenia, bądź odmowy jego zatwierdzenia.

Zatem zarzut skarżących odnoszący się do lokalizacji spornej inwestycji na tym etapie sprawy, tj. nałożenia obowiązku przedłożenia projektu zamiennego, nie mógł mieć wpływu na utrzymanie w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Także pozostałe zarzuty nie miały wpływu na prawidłowość tej decyzji.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa objętych art. 145 p.p.s.a. skutkujących taką wadliwością zaskarżonej decyzji, która wymagałaby jej wyeliminowania z obrotu prawnego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.