Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 756/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-11-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 246  par.  1.   pkt  2 art.  258  par.  1 i  par.  2  pkt  7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu;


UZASADNIENIE

W dniu 2 listopada 2016 r. skarżący złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż żąda ustanowienia adwokata oraz zwolnienia od kosztów sądowych. W treści tego formularza wskazał, iż jest osobą bezrobotną i uskarża się na zły stan zdrowia. Równocześnie oświadczył, że gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i nie osiąga jakichkolwiek dochodów.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.

Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może być udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.

Na wstępie należy odnotować, że przedmiotem skargi M. K. jest decyzja administracyjna wydana w przedmiocie zasiłku okresowego z pomocy społecznej. Skarżący korzysta więc w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. i dlatego jego wniosek w tym zakresie jest od samego początku bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (stanowisko zgodne z poglądem wyrażonym w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 listopada 2016 r. - karta nr 32 akt sprawy).

Odnosząc się natomiast do wniosku strony o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy wskazać, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.

Z oświadczeń M. K. wynika, że nie posiada on żadnego majątku ani dochodów. Równocześnie niewątpliwie trudną sytuację materialną skarżącego potwierdzają dokumenty dołączone do akt administracyjnych innej sprawy ze skargi wyżej wymienionego, zarejestrowanej w tutejszym Sądzie pod sygn. akt IV SA/Gl 755/16, gdzie również ubiegał się on o prawo pomocy. W rzeczonych aktach znajduje się mianowicie formularz aktualizacji rodzinnego wywiadu środowiskowego (karta nr 22-27), w którym pracownik socjalny stwierdził, że M. K. egzystuje w bardzo trudnych warunkach, gdyż zamieszkuje bez tytułu prawnego w zaniedbanym lokalu, w którym nie ma prądu ani gazu, a nadto nie opłaca czynszu, trudni się zbieractwem i korzysta z pomocy społecznej w formie żywności.

Wspomniany wywiad środowiskowy przeprowadzono wprawdzie 27 kwietnia 2016 r. (czyli ponad 6 miesięcy temu), jednakże brak jest okoliczności, które mogłyby wskazywać, aby jego sytuacja materialna i życiowa miała ulec w międzyczasie poprawie. Mając zatem na względzie zaprezentowane wyżej informacje uznano, iż świadczą one w sposób dostatecznie wiarygodny o tym, że skarżący nie jest w stanie wygenerować środków pozwalających na opłacenie adwokata z wyboru.

Zważywszy powyższe, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie przywołanego art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.