Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SO/Gd 10/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-02-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Syndyka [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 1999, 2000, 2001 i 2002 postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 19 grudnia 2007 r. Syndyk [...] zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Stosownie do przepisu art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ww. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W świetle powołanych uregulowań można zwolnić od kosztów sądowych tylko w sytuacji, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma realnych możliwości finansowych ich poniesienia.

Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Na podstawie złożonego przez syndyka oświadczenia o majątku i dochodach oraz przedłożonych dokumentów źródłowych (odpisu postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 17 maja 1996 r. w przedmiocie ogłoszenia upadłości, odpisu raportu kasowego za listopad 2007 r. oraz odpisu wyciągu bankowego z dnia 30 listopada 2007 r.) ustalono, że spółka w upadłości nie uzyskuje żadnych dochodów, w skład masy upadłości nie wchodzą żadne środki trwałe, które syndyk mógłby spieniężyć, a jedyne środki pieniężne wchodzące w skład masy upadłości stanowi, zdeponowana na rachunku bankowym, kwota 2.460,18 zł, która jest wielokrotnie niższa niż wysokość kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym wpisu od skargi w kwocie 22.268 zł. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy syndyk wskazał, że spółka trwale zaprzestała płacenia długów, na których pokrycie nie wystarcza jej majątek, co było przesłanką ogłoszenia upadłości. Syndyk wskazał też na ciążące na masie upadłości zobowiązania wobec Skarbu Państwa oraz wierzytelności pracownicze, które reguluje w miarę gromadzenia środków planami podziału.

Powyższe okoliczności faktyczne pozwalają przyjąć, iż w masie upadłości nie ma dostatecznych środków finansowych na uiszczenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.