Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 32/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. T. na zarządzenie z dnia 19 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 664/13 w zakresie pozostawienia wniosku bez rozpoznania w sprawie ze skargi M. T., C. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie przewlekłości postępowania w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zarządzeniem z 19 listopada 2014 r. (sygn. akt I SA/Sz 664/13) zarządził o pozostawieniu bez rozpoznania, wniosku M. T. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Podstawę rozstrzygnięcia stanowiły następujące okoliczności:

Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 13 sierpnia 2013 r. (sygn. akt I SA/Sz 664/13), odrzucił skargę M. T. i C. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie przewlekłości postępowania prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem, doręczono 2 września 2013 r.

W związku ze zmianą pełnomocnika z urzędu, WSA w piśmie z 18 czerwca 2014 r. (doręczonym 24 czerwca 2014 r.) poinformował adwokata A. M. m.in. że postanowieniem Sądu z 13 sierpnia 2013 r. odrzucono skargę M. T. i C. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z [...] maja 2013 r. oraz, że postanowienie doręczono skarżącej 2 września 2013 r.

M. T. 10 lipca 2014 r. złożyła w Sądzie pismo, w którym podała, że w tym właśnie dniu dowiedziała się, że "sprawa I SA/Sz 664/13 jest oznaczona jako". Wyjaśniła, że: "Fakt, że jakiś adwokat odmówił mi wniesienia kasacji nie skonsultowawszy się ze mną nie może przesądzać faktu o prawomocności tego orzeczenia." Skarżąca oświadczyła, że nadal chce wnieść skargę kasacyjną, a także, że w przypadku upłynięcia terminu, wnosi o przywrócenie tego terminu przekroczonego nie z jej winy.

Pełnomocnik Skarżącej 27 października 2014 r. złożył wniosek o rozpoznanie wniosku M. T. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Następnie Sąd pismem z 29 października 2014 r., wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych wniosku z 10 lipca 2014 r., poprzez dokonanie czynności, tj. złożenie skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącej 4 listopada 2014 r. Pełnomocnik Skarżącej pismem z 12 listopada 2014 r. złożył wniosek "o doręczenie orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, które ma być zaskarżone wraz ze wskazaniem określonego w art. 177 § 1 p.p.s.a. terminu do wniesienia skargi kasacyjnej". Pełnomocnik dodał, że w jego ocenie, "powołany przepis wskazuje tryb zaskarżania przez adwokata orzeczenia z uzasadnieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. wydając zarządzenie z 19 listopada 2014 r. wyjaśnił, że skarżąca, posiadająca ustanowionego pełnomocnika z urzędu, wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie I SA/Sz 664/13. Do złożonego wniosku Skarżąca nie załączyła skargi kasacyjnej, której dotyczył wniosek.

Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych wniosku z 10 lipca 2014 r. Wezwanie to, wraz z pouczeniem o siedmiodniowym terminie na dokonanie czynności, doręczono pełnomocnikowi 4 listopada 2014 r. W zakreślonym terminie braki formalne wniosku nie zostały usunięte.

WSA uznał, że skoro wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, pomimo stosownego wezwania, nie został w ogóle uzupełniony, to – w myśl art. 49 § 2 p.p.s.a. – wniosek ten należało pozostawić bez rozpoznania. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że bez wpływu na treść rozstrzygnięcia pozostają sygnalizowane w pismach skarżącej problemy w komunikacji pomiędzy Nią a jej pełnomocnikiem, ponieważ działania pełnomocnika w sprawie obciążają w całości skarżącą i nie mogą stanowić przedmiotu oceny przed sądem administracyjnym, a jedynie przed właściwą okręgową radą adwokacką.

Pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na zarządzenie z 19 listopada 2014 r., zarzucając sądowi że nietrafnie przyjął, że niewniesienie skargi kasacyjnej było brakiem formalnym w rozumieniu art. 49 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 86 § 1 i 2 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei z art. 87 § 1 i 4 p.p.s.a. wynika, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie (§ 2).

Zgodnie z art. 244 § 2 P.p.s.a. ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Oznacza to, że ustanowiony pełnomocnik nie musi już zabiegać o stosowne umocowanie, a skutek umocowania następuje z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o przyznaniu prawa pomocy. Ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sytuacji, gdy strona reprezentowana przez takiego pełnomocnika nie ograniczy tegoż pełnomocnictwa, z mocy prawa stanowi umocowanie do dokonania wszystkich łączących się ze sprawą czynności zarówno przed wojewódzkim sądem administracyjnym, jak i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.(por. M. Niezgódka Medek (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie II, str. 98 i 104; por. postanowienie NSA z 7 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 608/13, postanowienie NSA z 2 października 2013 r. sygn. akt II OZ 837/13, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie została wniesiona skarga kasacyjna, zatem wniosek z 10 lipca 2014 r. miał brak formalny. W tej sytuacji przewodniczący prawidłowo wezwał pełnomocnika skarżącej do jego uzupełnienia. W przewidzianym terminie siedmiu dni skarga kasacyjna nie została nadesłana. W tych okolicznościach stosownie do art. 49 § 2 p.p.s.a. Przewodniczący słusznie pozostawił wniosek bez rozpoznania.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. i 198 p.p.s.a postanowił jak w sentencji.