Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 35/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-03-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton - Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. T. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 12 lutego 2009r., złożonym na urzędowym formularzu, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

W związku z tym, że skarżący w oświadczeniu zawartym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wskazał, jakie są stałe miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego, a także jakie są jego i żony pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym dochody netto uzyskiwane z tytułu świadczenia pracy, został wezwany do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń. Skarżący w zakreślonym terminie nadesłał żądane dokumenty źródłowe i dodatkowe oświadczenie.

W oparciu o przedstawioną przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy i nadesłanych dokumentach sytuację materialną i rodzinną stwierdzić należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).

Oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej realne, istniejące w chwili składania wniosku możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy.

Koszty niniejszego postępowania tworzą koszty sądowe i koszt ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Część kosztów sądowych została już przez stronę uiszczona, bowiem w dniu 5 lutego 2009r. strona uiściła wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł (k-34 a.s.). Pozostałe koszty sądowe, które mogą, ale nie muszą wystąpić, tj. wpis od ewentualnej skargi kasacyjnej, wpis sądowy od zażalenia oraz opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczany na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia, nie przekroczą każdorazowo kwoty 100 zł (§ 3 i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193/ oraz § 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych /Dz.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192/).

Stawka minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) i 292,80 złotych brutto (§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w związku z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług / Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm./).

Natomiast jako stałe miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego strona skarżąca wykazała następujące wydatki: energia – [...] zł za okres od 30 grudnia 2008r. do 18 lutego 2009r. (w rozliczeniu miesięcznym, tj. za 30 dni jest to kwota – [...] zł /[...] : 51 dni = [...]; [...] x 30 dni = [...]/); dostarczenie wody i odprowadzenie ścieków – [...] zł; telefon i Internet – [...] zł; telefon komórkowy – [...] zł, gaz – [...] zł, ubezpieczenie PZU skarżącego – [...] zł i jego żony – [...] zł. Łącznie stałe miesięczne wydatki związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego wynoszą [...] zł.

W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała, aby nie miała możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania bądź pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z oświadczenia skarżącego oraz nadesłanych przez niego dokumentów źródłowych wynika, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i dwojgiem dzieci. W skład majątku strony wchodzi dom o po. [...] m2, działka o pow. [...] ha oraz udział we własności działki o pow. [...] ha. W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podał, że źródłem utrzymania rodziny jest jego wynagrodzenie za pracę w wysokości [...] zł brutto oraz wynagrodzenie żony w wysokości [...] zł brutto (łącznie [...] zł brutto). Z nadesłanych na wezwanie dokumentów, wynika, że zarobki skarżącego i jego żony za miesiąc luty 2009r. były nieco niższe. Skarżący otrzymał wynagrodzenie za luty 2009r. w kwocie [...] zł brutto i [...] netto (zaświadczenie o zarobkach strony z dnia [...]), natomiast żona skarżącego za luty 2009r. otrzymała wynagrodzenie w kwocie [...] zł brutto i [...] zł netto (zaświadczenie o zarobkach żony z dnia [...]). Łączne dochody rodziny strony w miesiącu lutym 2009r. wyniosły [...] zł brutto i [...] zł netto. Przy rozpoznaniu wniosku wzięto zatem pod uwagę łączny dochód rodziny za luty 2009r., tj. z miesiąca, w którym został złożony wniosek o prawo pomocy.

Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym bądź częściowym oznacza, że ciężar tych kosztów w zakresie objętym prawem pomocy poniesie zamiast strony budżet państwa, czyli faktycznie inni obywatele. Dlatego też instytucja przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, stanowiąca w istocie pomoc państwa powinna być stosowana wobec osób, które ze względu na szczególnie trudną sytuację materialną, pomimo największych starań, nie mogą uiścić jakichkolwiek kosztów postępowania, bądź tez pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Sytuacja finansowa strony jest stabilna, skarżący wraz żoną posiadają stałe źródła utrzymania, rodzina strony ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, ponadto skarżący posiada majątek nieruchomy. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] zł netto, zaś średnie miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wynoszą [...] zł. Poniesienie przez stronę skarżącą kosztów utrzymania koniecznego skutkuje tym, że z dochodu jego gospodarstwa domowego pozostaje kwota [...] zł. W ocenie referendarza sądowego porównanie tej kwoty do kwot, które strona skarżąca uiścić musiałaby w niniejszym postępowaniu tytułem kosztów sądowych nie wskazuje, aby strona skarżąca nie miała realnych możliwości ich poniesienia. Do wniosku takiego prowadzi również porównanie kwot minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego do kwoty dochodu gospodarstwa domowego strony skarżącej pozostającego po poniesieniu przez nią kosztów utrzymania koniecznego. Biorąc zaś pod uwagę łącznie wysokość wszystkich kosztów niniejszego postępowania oraz wysokość kwoty pozostającej średnio miesięcznie w gospodarstwie domowym strony skarżącej po poniesieniu przez nią kosztów utrzymania koniecznego, stwierdzić należy, że strona skarżąca ma realną możliwość poniesienia wszelkich kosztów w toczącym się postępowaniu.

Z tych względów oraz działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.