Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 707/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 128 par. 1 pkt 4, art. 125 par. 1 pkt 1, art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 97 par. 2
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Kisiel /spr./ Sędziowie Sędzia NSA Jan Paweł Tarno Sędzia NSA (del.) Janusz Furmanek Protokolant Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej R. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 1049/05 w sprawie ze skargi R. K. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 czerwca 2007 r., VI SA/Wa 1049/05, oddalił skargę R. K. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2004, nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego. Wyrok wydano w następującym stanie sprawy:

a) Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. znak: [...] cofnął R. K. koncesję na świadczenie usług ochrony osób, mienia oraz usług detektywistycznych.

b) Komendant Wojewódzki Policji w Łodzi postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r., nr [...], na podstawie art.97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jedn. tekst Dz.U. z 2000, nr 98, poz.1071 ze zm., dalej powoływany jako "K.p.a.") zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie uchylenia decyzji zezwalającej firmie "[...]" R. K. na posiadanie broni palnej bojowej. Rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji uzależnione jest od decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych w przedmiocie cofnięcia koncesji na wykonywanie przez firmę "[...]" ochrony osób, mienia i usług detektywistycznych.

c) Decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. znak: [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] kwietnia 2004 r.

d) Postanowieniem z dnia [...] października 2004 r.,nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w Łodzi podjął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia firmie "[...]" ochrona osób, mienia i usługi detektywistyczne decyzji zezwalającej na posiadanie broni palnej bojowej krótkiej.

Ostateczna decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2004 r. spowodowała, że ustała przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania.

e) Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 r., nr [...], na podstawie art.138 § 1 pkt 1 oraz art.97 § 2 K.p.a. utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z dnia [...] października 2004 r. Ponieważ Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy własną decyzję cofająca firmie "[...]" koncesję na świadczenie usług, więc ustała przyczyna zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia decyzji zezwalającej na posiadanie broni.

2. Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2007 r., VI SA/Wa 1049/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. K. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2004 r., nr [...].

Instytucję zawieszenia postępowania administracyjnego stosuje się tylko na czas konieczny do usunięcia przyczyny zawieszenia postępowania. W sytuacji zawieszenia postępowania ze względu na zagadnienie wstępne, przyczyna uzasadniająca zawieszenie ustępuje w chwili, gdy rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd uzyskuje charakter trwały.

Skutek podjęcia postępowania administracyjnego nie następuje jednak ex lege, a rozstrzygnięcie należy do organu administracji publicznej, który wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania (art.97 § 2 K.p.a.). Organy prawidłowo uznały, że ostateczna decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji cofając koncesję na wykonywanie przez firmę [...] ochrony osób, mienia i usług detektywistycznych nakładała na nie obowiązek podjęcia zawieszonego postępowania nawet w sytuacji zaskarżenia tej decyzji do sądu.

3. W skardze kasacyjnej R. K. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I. instancji w Warszawie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi Sądu I instancji skarga kasacyjna zarzuciła w pierwszej kolejności naruszenie art.29 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz.U. z 2004, nr 52, poz.525 ze zm.), polegające na błędnym przyjęciu, iż zachodzą przesłanki ustawowe do podjęcia postępowania w kwestii cofnięcia pozwolenia na broń, gdy tymczasem art.29 ust.1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji mówi o warunkach wydania, a nie cofnięcia świadectwa broni przedsiębiorcom, którzy uzyskali koncesje na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, jeżeli broń jest im niezbędna w zakresie i formach określonych w koncesji. Dla uzasadnienia tego zarzutu dotyczącego podjęcia zawieszonego postępowania, skarżący przeprowadził analizę przepisów regulujących wydawanie pozwolenia na posiadanie broni oraz – jego cofanie.

Drugi zarzut skargi kasacyjnej odwołuje się do art.128 § 1 pkt 4 w związku z art.125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002, nr 153, poz.1270 ze zm.; dalej "P.p.s.a. "). Sąd I. instancji nie dostrzegł, że podjęte zostało zawieszone postępowanie pomimo toczącego się przed NSA postępowania w sprawie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności w zakresie ochrony osób, mienia i usług detektywistycznych. Samo wydanie ostatecznej decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2004 r. utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2004 r. nie uzasadniało podjęcia zawieszonego postępowania.

4. W odpowiedzi na skargę kasacyjna Komendant Główny Policji wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Przedmiotem rozpoznania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny nie była kwestia cofnięcia firmie [...] pozwolenia na broń na okaziciela, a sprawa zasadności podjęcia zawieszonego postępowania w tej sprawie.

Zarzuty skargi kasacyjnej odnośnie naruszenia przez organy Policji przepisów prawa materialnego, tj. ustawy o broni i amunicji nie mają żadnych podstaw, bowiem w sprawie nie zapadła żadna decyzja administracyjna.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

A. Naruszenie art.29 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz.U. z 2004, nr 52, poz.525 ze zm.) poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegało (zdaniem skargi kasacyjnej) na błędnym przyjęciu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, iż zachodzą przesłanki ustawowe do podjęcia postępowania w kwestii cofnięcia pozwolenia na broń.

Trafnie zauważył pełnomocnik Organu w odpowiedzi na skargę kasacyjną, że przedmiotem zaskarżonego postanowienia jest jedynie podjęcie zawieszonego postępowania, a nie – cofnięcie zezwolenia. Dlatego wysunięty w skardze kasacyjnej argument, że art.29 ust.1 pkt 2. nie reguluje cofnięcia pozwolenia na broń palną, a jedynie wydanie świadectwo broni — jest całkowicie niezwiązany z przedmiotem kontrolowanego postępowania wpadkowego dotyczącego podjęcia zawieszonego postępowania. Dlatego zarzut ten nie wymaga oceny przez NSA.

Sąd I. instancji oceniając zaskarżone postanowienie w żadnym miejscu nie powołał tego przepisu, gdyż nie miał potrzeby odwoływania się do niego. Dlatego nie można skutecznie zarzucać Sądowi I.instancji błędnego zastosowania tego przepisu, skoro nie został on zastosowany w postępowaniu sądowym. Tym samym wykluczone jest, aby Sąd I. instancji dopuścił się naruszenia przepisu przez jego błędną wykładnię.

B. Skarga kasacyjna zarzuciła Sądowi I.instancji naruszenie art.128 § 1 pkt 4 w związku z art.125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. poprzez podjęcie zawieszonego postępowania nie czekając na zakończenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 marca 2007 r., VI SA/Wa 1779/04, oddalającego skargę R. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia.

Skarżący nie kwestionuje ostateczności zaskarżonej decyzji, uważa jednak że dopiero zakończenie postępowania przed NSA można potraktować jako ustąpienie przyczyny uzasadniającej zawieszenie postępowania (art.97 § 2 K.p.a.).

Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska skarżącego. Postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia na posiadanie broni palnej zostało zawieszone do czasu załatwienia sprawy cofnięcia koncesji na świadczenie usług ochrony osób i mienia, Cofnięcie tego zezwolenia ostateczną decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. nie budzi żadnych wątpliwości. Wprawdzie w postanowieniu z dnia [...] maja 2004 r. o zawieszeniu napisano, że podjęcie postępowania nastąpi z chwilą uprawomocnienia się decyzji w sprawie koncesji, ale nie jest to termin ustawowy. Kodeks postępowania administracyjnego używa jedynie terminu "ostateczność" (np. art.16 § 1 K.p.a.). W konsekwencji prawidłowo orzekał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając za prawidłowe podjęcie postępowania już po wydaniu decyzji ostatecznej.

C. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, na podstawie art.184 P.p.s.a.

Stosownie do art.258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach zastępstwa procesowego zrealizowanego przez pełnomocnika działającego z urzędu w związku z korzystaniem przez skarżącego z prawa pomocy.