Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 270/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a)
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 23 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. U. H. P. "E-T" Spółki z o.o. w W. na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zawarte w punkcie 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 czerwca 2008 r.; sygn. akt VI SA/Wa 1468/07 w sprawie ze skargi P. U.H. P. "E.-T.I" Spółki z o.o. w W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2007 r.; nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: 1. uchylić punkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 18 czerwca 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1468/07; 2. zasądzić od Komendanta Głównego Policji na rzecz P. U. H. P. "E.-T." Spółki z o.o. w W. kwotę 1600 zł (tysiąc sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem zażalenia P. U. H. P. "E.-T." – spółki z o.o. w W. jest postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania sądowego zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 18 czerwca 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 1468/07.

Wyrokiem tym Sąd stwierdził nieważność decyzji Komendanta Głównego Policji z [...] lipca 2007 r. nr [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Komendanta [...] Policji. Stwierdził również, że decyzje te nie podlegają wykonaniu i zasądził na rzecz Spółki kwotę 640 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, powołując przy tym art. 200 p.p.s.a.

W zażaleniu Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Spółka nie zgodziła się z wyliczeniem kwoty poniesionych kosztów postępowania sądowego. Stosownie do przepisu § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U Nr 163, poz. 1349 ze zm.), biorąc pod uwagę wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie, czyli kwotę 10 000 zł, koszty zastępstwa procesowego winny zostać przyznane – jej zdaniem – w wysokości 1 200 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 227 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy.

Powołany jako podstawa wydania zaskarżonego postanowienia przepis art. 200 p.p.s.a. stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania zalicza się wynagrodzenie radcy prawnego reprezentującego stronę. Wysokość wynagrodzenia nie może być wyższa niż stawki opłat określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Zasądzając zwrot kosztów postępowania, sąd pierwszej instancji powinien wziąć pod uwagę wysokość stawki minimalnej wskazanej w ww. rozporządzeniu oraz wysokość wpisu uiszczonego w sprawie przez stronę. W niniejszej sprawie wpis sądowy został uiszczony w kwocie 400 zł. Zakładając, że został on uwzględniony w zasądzonej na rzecz Spółki kwocie 640 zł, pozostała jej część, to jest 240 zł, została określona na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wyliczenie to nie jest prawidłowe.

Spółka trafnie powołała się w zażaleniu na § 6 pkt 4 rozporządzenia twierdząc, że Sąd I instancji zaniżył wysokość kwoty poniesionych kosztów postępowania sądowego. Przepis ten określa stawki minimalne wynagrodzenia radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, obliczane na podstawie wartości przedmiotu sprawy ujętej w przedziałach kwotowych; w pkt 4 tego przepisu ustawodawca ustalił, że przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5.000 zł do 10.000 zł, stawka minimalna wynosi 1.200 zł. Zgodnie natomiast z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a/ rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stawkę obliczoną na podstawie § 6.

Spółka żądając wskazanej w zażaleniu sumy pieniężnej nie uwzględniła jednak wysokości uiszczonego przez siebie wpisu sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego powinno obejmować wskazaną w ww. przepisie stawkę minimalną 1.200 zł oraz uiszczony w sprawie wpis sądowy od skargi w wysokości 400 zł.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 i art. 197 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 200 p.p.s.a. oraz § 6 pkt 4 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, orzekł jak w sentencji postanowienia.