Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2220/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3 § 1, art. 151, art. 145 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 24 ust. 1, art. 22 ust. 1, art. 21 ust. 2 i 3, art. 29 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2007 nr 64 poz 427
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich
article: § 1 pkt 2, § 17, § 18 ust. 4 i 5, § 23 ust. 2
journal: Dz.U. 2008 nr 139 poz 883
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty  pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata  2007-2013.
article: art. 109 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2000 nr 94 poz 1037
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych.
article: art. 19b
journal: Dz.U. 2007 nr 168 poz 1186
law: Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Protokolant starszy specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2012 r. sprawy ze skargi I. Spółka komandytowa w P. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez I. Spółka komandytowa w P. (dalej Skarżąca) jest pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej Agencja) z [...] lipca 2011 r. odmawiające przyznania pomocy w ramach działania ,,Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw’’ objętego Planem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013. Pomocy odmówiono w następującym stanie faktycznym:

W dniu 8 lipca 2010 r. Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania ,,Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw’’ objętego Planem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013.

Pismem z [...] lutego 2011 r. Agencja wezwała Skarżącą do uzupełnienia braków wniosku w tym m. in. w zakresie uzupełnienia braku załącznika w postaci dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do działki ewidencyjnej, na której będzie realizowana operacja. Pomimo przedłużenia przez Agencję, na wniosek Skarżącej, terminu do uzupełnienia wniosku, Skarżąca nie uzupełniła wszystkich braków. Pismem z 8 kwietnia 2011 r. Skarżąca poinformowała Agencję, że nie posiada zaplecza do prowadzenia działalności gospodarczej a rozpoczęcie działalności będzie się wiązało z wynajęciem powierzchni w hali produkcyjnej po zrealizowaniu inwestycji. W wezwaniu z [...] maja 2011 r. Agencja ponownie wystąpiła do Skarżącej o uzupełnienie braku wniosku – m. in. w zakresie tytułu prawnego do działki. W odpowiedzi na wezwanie Skarżąca, w dniu 17 czerwca 2011 r., przedłożyła umowę najmu zawartą [...] marca 2009 r. pomiędzy T. G. a I. Spółka komandytowa w P. i I. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P.

Pismem z [...] lipca 2011 r. Agencja poinformowała Skarżącą o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 18 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ‘’Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883 ze zm., dalej rozporządzenie MRiRW z 17 lipca 2008 r.).

W uzasadnieniu odmowy Agencja podała, że mimo dwukrotnego wezwania do uzupełnienia wniosku Skarżąca nie dostarczyła wszystkich wymaganych dokumentów niezbędnych do formalnego rozpatrzenia sprawy. Zarówno w wezwaniu pierwszym jak i drugim poproszono wnioskodawcę m. in. o dostarczenie dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do nieruchomości, na której realizowana będzie operacja. Wskazano, że przedłożona na drugie wezwanie umowa najmu nie mogła zostać zawarta [...] marca 2009 r. przez Skarżącą spółkę ponieważ ta jeszcze wtedy nie istniała. Umowa utworzenia Skarżącej spółki została zawarta [...] marca 2009 r. natomiast w wpis do rejestru KRS nastąpił [...] czerwca 2009 r. W ocenie Agencji przedstawiona - na drugie wezwanie - umowa najmu nie uzupełniła braków wniosku.

Skarżąca złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W uzasadnieniu stwierdziła, że złożona umowa najmu stanowi podstawę prawną do zajmowania nieruchomości co powoduje, że nie znajduje zastosowania przepis § 18 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z 17 lipca 2008 r.

W wyniku rozpatrzenia powyższego wezwania, pismem z [...] października 2011 r., Agencja uznała, że w postępowaniu dotyczącym wniosku Skarżącej o przyznanie pomocy nie doszło do naruszenia prawa.

W uzasadnieniu stanowiska Agencja wyjaśniła, że zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm., dalej ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich) – wniosek o przyznanie pomocy oraz wniosek o przyznanie płatności składa się na formularzu opracowanym przez Agencję i udostępnionym przez podmiot wdrażający. Rozporządzenie MRiRW z 17 lipca 2008 r. określa szczegółowe warunki, jakim powinny odpowiadać wnioski o przyznanie pomocy, których wykaz zawiera formularz wniosku o przyznanie pomocy, z wyraźnym zaznaczeniem dokumentów, których niedołączenie skutkuje nieprzyznaniem pomocy, jak również dokumentów stanowiących pozostałe załączniki wymagane do przeprowadzenia weryfikacji wniosku. Z kolei Instrukcja wypełniania wniosku w ramach działania ,,Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw’’ jednoznacznie wskazuje w zakresie wymogu załączenia dokumentu potwierdzającego tytuł prawny wnioskodawcy do nieruchomości na której realizowana będzie operacja. Agencja zwróciła uwagę, że w przypadku złożenia wniosku niekompletnie wypełnionego lub bez wymaganych załączników, w oparciu o przepisy § 18 ust. 3 oraz § 18 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia MRiRW z 18 lipca 2008 r., wzywa się wnioskodawcę do ich uzupełnienia. Odnosząc się do argumentów podniesionych przez Skarżącą w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa Agencja stwierdziła, że przepis art. 109 § 2 kodeksu spółek handlowych umożliwia działanie na rzecz spółki przez osoby występujące w jej imieniu przed wpisem do rejestru (status spółki w organizacji), nie przewiduje natomiast możliwości podejmowania czynności, przez podmiot, czy w imieniu podmiotu przed jego powstaniem. Przedłożenie umowy najmu zawartej przed uzyskaniem wpisu do KRS, a przed zawiązaniem podmiotu nie może stanowić przesłanki do przywrócenia wniosku do rozpatrzenia.

W skardze na pismo Agencji informujące o odmowie przyznania pomocy Skarżąca wniosła o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu aktowi zarzucono naruszenie:

• § 18 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z 17 lipca 2008 r. poprzez jego błędne zastosowanie i nieprawidłowe uznanie, że wniosek nie jest kompletny, gdyż zawiera braki formalne w postaci braku dokumentu potwierdzającego tytuł prawny Skarżącej do zajmowanej nieruchomości pomimo tego, iż odpowiedni dokument został złożony, który potwierdza tytuł prawny do zajmowanej nieruchomości;

• § 23 ust. 2 rozporządzenia MRiRW z 17 lipca 2008 r. poprzez jego niezastosowanie i nie wezwanie Skarżącej do udzielenia dodatkowych wyjaśnień oraz brak przedłużenia przez organ terminu rozpatrywania wniosku z uwagi na wystąpienie nowych okoliczności budzących wątpliwości co do możliwości przyznania pomocy związanych z ustaleniem tytułu prawnego Skarżącej do używania nieruchomości tj. zawarciem umowy najmu z [...] marca 2009 r.,

• art. 21 ust. 2 pkt 2-3 w zw. z art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności zmierzających do pełnego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, nie zebranie i rozpatrzenie wszystkich środków dowodowych zmierzających do ustalenia, czy Skarżąca posiada tytuł prawny do zajmowanej nieruchomości, którą wskazała we wniosku oraz czy zebrany w sprawie materiał dowodowy daje uzasadnione podstawy do odmówienia skarżącej posiadania takiego tytułu prawnego.

W motywach skargi podniesiono, że złożona umowa najmu co do miejsca siedziby spółki i prowadzonej działalności jest zgodna z innymi dokumentami potwierdzającymi istnienie spółki, które to dokumenty załączone zostały do wniosku. Wynika z nich, że spółka od czasu rejestracji miała jedną siedzibę, która służy do prowadzenia działalności i w której może być prowadzona operacja zgodnie ze złożonym wnioskiem. Na skutek uzupełnienia braku, wniosek Spółki stał się kompletny i nie wymagający ponownego uzupełnienia. Zdaniem Skarżącej Agencja dokonując analizy dokumentów powzięła wątpliwości odnośnie zawarcia przez wnioskodawcę umowy najmu i mimo to nie zawiadomiła wnioskodawcy o okolicznościach, które wzbudziły jej wątpliwości w celu uzyskania wyjaśnień w tym przedmiocie. Agencja dysponowała innymi dokumentami potwierdzającymi tytuł prawny do korzystania z nieruchomości tj. oświadczenie właściciela, odpis z KRS, nadanie NIP i REGON. Agencja nie była uprawniona do zastosowania § 18 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z 17 lipca 2008 r. i nie wywiązała się z obowiązku zawiadomienia wnioskodawcy o wystąpieniu okoliczności, które wymagają wyjaśnienia czym naruszyła § 23 ust. 2 tego rozporządzenia.

Skarżąca wskazała, że umowa najmu została zawarta w okresie podjęcia działań mających na celu uruchomienie przedsiębiorstwa oraz zarejestrowanie spółki komandytowej. Stosunek prawny spółki istniejący w tym okresie określa się jako spółka komandytowa w organizacji. W tej sytuacji umowa najmu oznaczona datą [...] marca 2009 r. uzyskała moc obowiązującą od dnia wpisu spółki do KRS tj. od [...] czerwca 2009 r. Strony umowy postanowiły, że pierwszy rachunek wynajmujący wystawi na osobę działającą w imieniu Skarżącej. Następnie już po zarejestrowaniu Skarżącej wystawiona została nota obciążeniowa na Skarżącą. Kolejne rachunki były już wystawiane na rzecz Skarżącej.

Dalej Skarżąca wskazała, że przepisy kodeksu spółek handlowych umożliwiają działanie na rzecz spółki przez osoby występujące w jej imieniu przed wpisem spółki do rejestru, a podstawą ich działania jest art. 109 § 2 k.s.h. Zawarcie umowy najmu przez osobę działającą w imieniu spółki, wywołuje skutki prawne automatycznie z chwilą powstania spółki tj. jej rejestracji. Przepisy ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym w art. 19 b ust. 2 i 3 wprowadziły wymóg dołączenia przez podmiot podlegający wpisowi do rejestru dokumentu potwierdzającego uprawnienie do korzystania z lokalu lub nieruchomości, w którym znajduje się jego siedziba. Powyższe oznacza, że umowa zawsze będzie musiała mieć datę wcześniejszą niż wniosek o wpis podmiotu, a co za tym idzie wcześniejszą niż data rejestracji spółki.

W odpowiedzi na skargę Agencja wniosła o oddalenie skargi jako niezasadnej i podtrzymała stanowisko wcześniej zaprezentowane. Podkreśliła, że umowa najmu z [...] marca 2009 r. nie mogła zostać zawarta pomiędzy wskazanymi w jej treści stronami gdyż jeden z podmiotów tj. Skarżąca spółka w tej dacie nie istniał. Przepisy k.s.h. umożliwiają działanie na rzecz spółki przez osoby występujące w imieniu przed wpisaniem spółki do rejestru (status spółki w organizacji), natomiast prawo nie przewiduje możliwości podejmowania czynności przez, czy w imieniu podmiotu przed jego powstaniem (umowa spółki, czy inny akt założycielski). Zarówno umowa najmu jak i przedłożone rachunki budzą wątpliwość w odniesieniu do wyjaśnień Skarżącej z 8 kwietnia 2009 r., zgodnie z którymi spółka nie posiada zaplecza do prowadzenia działalności gospodarczej a rozpoczęcie działalności będzie się wiązało z wynajęciem powierzchni w hali produkcyjnej po zrealizowaniu inwestycji.

Następnie Agencja wyjaśniła, że § 23 ust. 2 rozporządzenia MRiRW z 17 lipca 2008 r. nie ma w sprawie zastosowania ponieważ nie było podstaw do uzyskiwania od innego podmiotu dodatkowych wyjaśnień lub opinii. Etap postępowania związany z udzielaniem uzupełnień i wyjaśnień od Skarżącej został wyczerpany zgodnie z podaną w piśmie o odmowie przyznania prawa pomocy podstawą prawną.

W piśmie procesowym z 14 grudnia 2011 r. Skarżąca podtrzymała stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu skargi, że usunęła wszystkie braki wynikające z wezwania organu. Nie zgodziła się również z Agencją, że przedłożona umowa najmu ma charakter dokumentu nieprawdziwego i wskazała, że umowa ta została dołączona do wniosku o wpis spółki do rejestru i nie została zakwestionowana przez Sąd także w zakresie daty jej podpisania.

W pismach procesowych z dnia [...] stycznia 2012 r. oraz z dnia [...] maja 2012 r. Agencja podtrzymała argumenty wskazujące na niezasadność skargi.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Na wstępie Sąd wyjaśnia, że uprawnienia sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.

W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego (ewentualnie stwierdzenie jego wydania z naruszeniem prawa – art. 145 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności zarówno z przepisami procesowymi, jak i z normami prawa materialnego Sąd uznał, że odpowiada ono prawu bowiem nie narusza ono prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie (czy też stwierdzenie nieważności).

Rozpoznawana sprawa dotyczy wniosku Skarżącej o przyznanie pomocy w ramach działania 312 ‘’Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw’’.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich pomoc jest przyznawana na wniosek osoby fizycznej, prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy. Wniosek o przyznanie pomocy w ramach działań objętych programem składa się na formularzu opracowanym przez Agencję i udostępnionym przez podmiot wdrażający (art. 24 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich).

Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich pomoc w ramach działania ,,Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw’’ jest przyznawana na podstawie umowy zawieranej, pod rygorem nieważności, w formie pisemnej. Do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu. postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 21 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 21 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich – w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy oraz zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania.

Szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania 312 ‘’Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 zostały uregulowane w rozporządzeniu MRiRW z 17 lipca 2008 r., które to rozporządzenie wydane zostało w oparciu o delegację ustawową, tj. art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich. Wymienione rozporządzenie określa przesłanki konieczne do przyznania pomocy i zawiera regulacje dotyczące szczególnych wymagań jakim powinien odpowiadać wniosek i załączniki do niego (§ 1 pkt 2 w zw. z § 17.). Do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się dokumenty niezbędne do przyznania pomocy, których wykaz zawiera formularz wniosku o przyznanie pomocy, z wyraźnym zaznaczeniem tych dokumentów, których niedołączenie skutkuje nieprzyznaniem pomocy (§ 17 ust. 2 rozporządzenia).

Stosownie do § 18 ust. 3 rozporządzenia MRiRW z 17 lipca 2008 r. jeżeli wniosek o przyznanie pomocy zawiera inne niż określone w ust. 1 i 2 nieprawidłowości lub braki, Agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do ich usunięcia w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli wnioskodawca pomimo wezwania nie usunął w terminie żadnych nieprawidłowości lub braków to Agencja nie przyznaje pomocy, natomiast jeżeli wnioskodawca usunął w terminie nie wszystkie nieprawidłowości lub braki to Agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania (§ 18 ust. 4 rozporządzenia). Stosownie do treści § 18 ust. 5 powoływanego rozporządzenia jeżeli wnioskodawca pomimo wezwania do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków nie usunął ich w terminie, pomocy nie przyznaje się, o czym Agencja informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, podając przyczyny nieprzyznania pomocy.

W sprawie niesporne jest, że Skarżąca do wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania ‘’Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw’’ nie załączyła wymaganego dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do nieruchomości na której realizowana będzie operacja. Z powyższym korespondują wyjaśnienia samej Skarżącej -złożone w związku z pierwszym wezwaniem Agencji do uzupełnienia braków wniosku, zawartym w piśmie z [...] lutego 2011 r. – potwierdzające, że Skarżąca nie posiada zaplecza do prowadzenia działalności gospodarczej a rozpoczęcie tej działalności będzie się wiązało z wynajęciem powierzchni w hali produkcyjnej.

W tej sytuacji Agencja prawidłowo skierowała do Skarżącej ponowne wezwanie (pismo z [...] maja 2011 r.) do uzupełnienia braku wniosku i trafnie uznała, że Skarżąca nie uzupełniła wniosku w powyższym zakresie ponieważ przedłożona przez Skarżącą - na drugie wezwanie organu - umowa najmu nie może potwierdzać tytułu prawnego do nieruchomości. Jak słusznie zauważył organ wskazana umowa zawarta została [...] marca 2009 r. czyli przed datą zawiązania Skarżącej spółki - co nastąpiło umową sporządzoną w formie aktu notarialnego w dniu [...] marca 2009 r.- jak również wpisem Skarżącej do KRS (w dniu [...] czerwca 2009 r.) Skarżąca jest spółką komandytową i spółka taka zgodnie z art. 109 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej k.s.h.) powstaje z chwilą wpisu do rejestru.

Oceny Sądu w powyższym zakresie nie zmienia argumentacja Skarżącej wskazująca, że w dacie [...] marca 2009 r. Skarżącą należy traktować jako ,,spółkę komandytową w organizacji’’ i na tej podstawie przyjąć, że przedłożona umowa najmu z [...] marca 2009 r. uzupełniła wniosek zgodnie z drugim wezwaniem Agencji. Sąd podziela pogląd wyrażony w piśmiennictwie zgodnie z którym przed wpisem do rejestru a po zawiązaniu spółki komandytowej mamy do czynienia z określoną konstrukcja prawną i można przyjąć, że jest ona formą przedspółki komandytowej lecz nie spółki w organizacji. Potwierdza to wyraźnie art. 109 § 2 k.s.h., który reguluje odpowiedzialność za działania w imieniu spółki i w którym wyraźnie jest mowa o okresie między zawiązaniem spółki (zawarcie umowy spółki) a przed wpisem do rejestru (v. Andrzej Kidyba, Komentarz do Kodeksu Spółek Handlowych, opublikowany LEX/el, 2012). Zatem powołany przepis art. 109 k.s.h. wbrew stanowisku Skarżącej, w okolicznościach faktycznych rozpatrywanej sprawy, nie może uzasadniać twierdzenia, że zawarcie umowy najmu w imieniu spółki wywołuje skutki prawne automatycznie z chwilą powstania spółki. Rację ma organ, że przepisy k.s.h. nie przewidują możliwości podejmowania czynności w imieniu spółki komandytowej przed jej zawiązaniem co miało miejsce w rozpatrywanej sprawie.

Zdaniem Sądu za zasadnością skargi nie przemawia powoływanie się przez Skarżącą na treść art. 19 b ust. 2 ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. Nr 168 ze zm.), który stanowi, że do wniosku o pierwszy wpis do rejestru przedsiębiorców wnioskodawca dołącza w szczególności umowę spółki oraz dokument potwierdzający uprawnienie do korzystania z lokalu lub nieruchomości, w których znajduje się jego siedziba. Należy podkreślić, że przepis ten w żaden sposób nie upoważnia osób do działania w imieniu spółki komandytowej przed jej zawiązaniem.

W świetle powyższego nieuzasadniony jest zarzut Skarżącej dotyczący niezastosowania przez Agencję § 23 ust. 2 rozporządzenia MRiRW z 17 lipca 2008 r. Przepis ten stanowi, że jeżeli w trakcie rozpatrywania wniosku o przyznanie pomocy niezbędne jest uzyskanie dodatkowych wyjaśnień lub opinii innego podmiotu lub zajdą nowe okoliczności budzące wątpliwości co do możliwości przyznania pomocy, termin rozpatrywania wniosku o przyznanie pomocy wydłuża się o czas niezbędny do uzyskania wyjaśnień, opinii lub wyjaśnienia okoliczności budzących wątpliwości co do możliwości przyznania pomocy, o czym Agencja informuje na piśmie wnioskodawcę. W sprawie nie zaistniały okoliczności wymienione w przytoczonym powyżej przepisie. Ponadto co równie istotne § 23 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 lipca 2008 r. nie daje podstaw do kierowania do wnioskodawcy dodatkowego wezwania -ponad przewidziane w § 18 ust. 4 rozporządzenia - do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie pomocy.

Reasumując należało stwierdzić, że w sprawie nie doszło do naruszenia art. 21 ust. 2 pkt 2-3 w związku z art. 22 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich a Agencja prawidłowo zastosowała § 18 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z 17 lipca 2008 r. i odmówiła Skarżącej przyznania wnioskowanej pomocy.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.