Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 228/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-08-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
659
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 119 pkt 2,  art. 120 oraz  art. 149 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 35 par. 1 i 3 oraz  art. 36 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 15 lipca 1985 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącej J. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 1 czerwca 2011 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...].

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy wnioskiem z dnia 15 lipca 1985 r. skarżąca wystąpiła do Urzędu [...] W. o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, która na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279, powoływany dalej jako "dekret"), przeszła na własność Państwa.

Decyzją z dnia [...] stycznia 1986 r., nr [...] Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] W. odmówił wnioskodawczyni przyznania odszkodowania za ww. grunt.

Decyzją z dnia [...] maja 2004 r., nr [...] Wojewoda [...], po rozpatrzeniu wniosku skarżącej, odmówił stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 1986 r. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r., nr [...] Minister Infrastruktury utrzymał tę decyzję w mocy. Wyrokiem z dnia 4 lipca 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 1563/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił powyższe decyzje.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 1986 r., natomiast Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] utrzymał tę decyzję w mocy. Wyrokiem z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 163/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił powyższe decyzje.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] stwierdził nieważność decyzji z dnia [...] stycznia 1986 r. wskazując, że z chwilą kiedy decyzja ta stanie się ostateczna, ponownie zostanie przeprowadzone postępowanie o ustalenie odszkodowania za grunt nieruchomości położonej w W. przy ul. [...].

Pismem z dnia 17 stycznia 2011 r. skarżąca złożyła zażalenie na niezałatwienie przez Prezydenta W. sprawy w terminie.

Pismem z dnia 3 marca 2011 r. Urząd W. poinformował pełnomocnika skarżącej, że decyzja kończąca postępowanie zostanie wydana do dnia 30 czerwca 2011 r.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] Wojewoda [...] uznał zażalenie za nieuzasadnione, jednak wskazał, że jeśli organ I instancji nie uzupełni materiału dowodowego do wyznaczonego przez siebie terminu, tj. 30 czerwca 2011 r. i do tego dnia nie wyda merytorycznej decyzji, to wówczas istotnie będzie pozostawał w bezczynności.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze skarżąca wskazał, że w niniejszej sprawie postępowanie toczy się od 2 lat, co narusza art. 35 § 3 kpa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że skarga wpłynęła do Urzędu W. przed upływem terminu zakreślonego przez Wojewodę [...] na załatwienie sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie.

Zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., powoływana dalej jako "P.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.

Na wstępie zauważyć należy, że w sprawie bezspornym jest, iż skarżąca wyczerpała tryb przewidziany przepisem art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. rozpoznał zażalenie na niezałatwienie przez Prezydenta W. sprawy w terminie.

Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.

Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem Prezydent W. od dnia 15 grudnia 2009 r., kiedy to wpłynęły do Urzędu W. akta niniejszej sprawy, po stwierdzeniu przez Wojewodę [...] nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 1986 r., do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Od momentu otrzymania akt sprawy minęło zatem ponad 1,5 roku. Zdaniem Sądu był to czas aż nadto wystarczający dla ustalenia, czy w sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 261, poz. 2603 ze zm.).

Wprawdzie we wskazanym okresie organ podjął czynności wyjaśniające, jednakże żadne z pism informujących o dalszym przedłużeniu terminu zakończenia sprawy nie wskazywało konkretnych przyczyn zwłoki. Przyczyny zwłoki mogą mieć charakter obiektywny, co wynika z art. 36 § 2 kpa lub wynikać z winy organu. W obu przypadkach przyczyny powinny zostać określone precyzyjnie, co pozwoli stronie jak i organowi wyższej instancji oraz sądowi administracyjnemu na kontrolę zasadności przyczyn opóźnienia w załatwieniu sprawy. W niniejszej sprawie organ ograniczył się jedynie do wyjaśnienia, że rozpoznanie sprawy nie było możliwe z uwagi na konieczność zgromadzenia dokumentacji oraz bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań.

Mając powyższe na uwadze uznać należy, że organ z nieuzasadnionych powodów nie rozpatrzył wniosku skarżącej, czym naruszył przepis art. 35 § 3 oraz art. 36 § 1 kpa.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.