Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 154/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-05-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2007 r. do października 2008 r. postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem dołączonym do skargi wniesionej na decyzję organu podatkowego i złożonym na formularzu PPPr, skarżąca "A" Sp. z o.o. [...] zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w niniejszej sprawie przez zwolnienie od kosztów sądowych.

Stosownie do art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Na podstawie złożonego przez skarżącą oświadczenia o majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 10 kwietnia 2014 r. (odpisu: zeznania podatkowego za rok 2013 CIT-8, deklaracji VAT-7 za październik, listopad i grudzień 2013 r., sprawozdania finansowego za 2012 r., jednostronnego rachunku zysków i strat na koniec września i grudnia 2013 r., wyciągów kont dotyczących środków trwałych (010), rozrachunków z budżetem (220) oraz otrzymanych przez spółkę pożyczek krótko- i długoterminowych (261 i 262) za grudzień 2013 r., wydruków z trzech kont (PLN, USD i EUR) prowadzonych przez [...] Bank [...], wydruku z rachunku bankowego (PLN) informujący o jego zajęciu, zawiadomień z dnia 27 maja i 25 czerwca 2013 r. oraz z dnia 20 lutego 2014 r. o zajęciu rachunków bankowych spółki odpowiednio do kwot 49.750,93 zł, 15.012,54 zł i 1.068,60 zł, KRS na dzień 13 lutego 2014 r.), ustalono, że kapitał zakładowy spółki wynosi 150.000 zł, spółka posiada środki trwałe (które stanowią urządzenia techniczne i maszyny, sprzęt komputerowy i wyposażenie biurowe) o wartości 23.811,66 zł, za rok podatkowy 2013 zadeklarowała przychody w kwocie 66.831,52 zł i wykazała stratę w wysokości 16.328,77 zł (strata bilansowa wyniosła 16.383,34 zł, zaś przychody ze sprzedaży produktów – 66.829,10 zł), z dniem 1 stycznia 2014 r. zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej, przed tą datą nie uzyskała żadnych przychodów finansowych, na rachunkach bankowych, z których prowadzona jest egzekucja, nie posiada żadnych środków pieniężnych, jej zobowiązania z tytułu udzielonych pożyczek na koniec grudnia 2013 r. wynosiły łącznie 298.445,20 zł, zaś z tytułu rozrachunków z budżetem (podatku od wynagrodzeń, ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych) – 4.049,08 zł.

Mając na uwadze powyższe okoliczności uznano, że skarżąca spółka wykazała zasadność złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy; obecnie nie posiada ona środków finansowych na poniesienie kosztów sądowych. Skarżąca z początkiem roku 2014 zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej, w związku z czym nie uzyskuje dochodów, nie posiada środków pieniężnych, z jej rachunków bankowych prowadzona jest egzekucja administracyjna i sądowa.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.