Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 1002/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2010-03-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono ustanowienia adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2, art. 255
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.H. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.H. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie rozbiórki części obiektu budowlanego - grzywny w celu przymuszenia postanawia odmówić ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

J.H., którego skarga została oddalona wyrokiem z dnia 17 grudnia 2009 r., zwrócił się o ustanowienie na jego rzecz adwokata.

Z oświadczenia zawartego we wniosku wynika, iż skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe, dysponuje jedynie wynagrodzeniem za pracę, którego wysokość brutto wynosi 1276 zł miesięcznie, a posiadany przez niego majątek został zajęty przez komornika.

Skarżący został zobowiązany do przedłożenia: (a) oświadczenia określającego tytuł prawny do korzystania z nieruchomości wskazanych we wniosku jako adres i adres do korespondencji oraz ich dane (jak w rubryce 7.1 formularza PPF) oraz wyjaśniającego,

czy pozostaje w związku małżeńskim; (b) dowodów opłacenia należności mieszkaniowych

za styczeń 2010 r.; (c) zaświadczenia o wysokości netto miesięcznego wynagrodzenia

i sposobie jego wypłacania; (d) wyciągów ze wszystkich znajdujących się w jego dyspozycji rachunków bankowych, z okresu ostatnich trzech miesięcy; (e) wszelkich zeznań podatkowych złożonych od początku 2009 r.; (f) aktualnego bilansu oraz rachunku zysków i strat jego firmy; (g) dowodów zajęcia majątku. Wskazano, iż w razie gdy skarżący ma żonę, winien podać dane o jej majątku, dochodach i stanie rodzinnym oraz przedłożyć wyciągi z posiadanych przez nią rachunków bankowych, z okresu ostatnich trzech miesięcy.

W odpowiedzi na wezwanie (k. 46 akt) skarżący oświadczył, iż "jest(-) właścicielem nieruchomości gruntowej o powierzchni 4600 m2 zabudowanej budynkiem biurowo-

-socjalnym w stanie surowym. Nieruchomość ta zajęta jest przez komornika sądowego. (...) (W)szystkie (jego) rachunki bankowe zajęte są przez komornika sądowego

i wierzycieli. Ponadto, (...) od początku 2009 r. dochód w (jego) firmie nie występował i nie składał deklaracji podatkowych. Bilans jest ujemny, a biuro rachunkowe odmówiło (mu) jego wydania ze względu na zaległości finansowe, które wobec nich posiada(-)."

Do pisma załączone zostały: kopie trzech zawiadomień o wszczęciu egzekucji

z nieruchomości (KW "[...]", KW "[...]", KW "[...]", KW "[...]" - k. 48, 53, 55 akt; kopie wezwań do zapłaty należności w trzech postępowaniach egzekucyjnych - k. 49, 54, 56; kopia protokołu zajęcia ruchomości - k. 47; kopia pisma z banku, informującego komornika o ruchomościach będących przedmiotem umowy przewłaszczenia zawartej z J.H. - k. 50; zaświadczenie wystawione przez "[...]" sp. z o.o., z którego wynika, iż miesięczne wynagrodzenie J.H. z tytułu umowy o pracę wynosi 908,96 zł netto i wypłacane jest gotówką - k. 51; kopia odpisu z księgi wieczystej KW nr "[...]" - k. 52.

W tym stanie rzeczy zważono, co następuje:

Ustanowienie adwokata dla osoby fizycznej, stanowiąc przyznanie prawa pomocy

w zakresie częściowym, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie

i rodziny [art. 245 § 3 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)].

Z regulacji tej jednoznacznie wynika, iż strona powinna należycie uzasadnić

i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Jeżeli oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 w/w ustawy).

W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że uchylenie się strony od obowiązków nałożonych w toku takiego postępowania uzupełniającego należy uznać za przeszkodę wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności, a tym samym przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie (tak Naczelny Sąd Administracyjny

m.in. w postanowieniu z 26 czerwca 2009 r., sygn. akt II FZ 182/09, publ. w Internecie -

- http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

Skarżący, pouczony o tym, iż niezastosowanie się do wezwania może stanowić podstawę odmowy przyznania prawa pomocy, zaniechał wskazania tytułu prawnego

do korzystania z nieruchomości wskazanej we wniosku jako jego adres ani jej danych (dostarczone informacje dotyczą adresu do korespondencji), wyjaśnienia, czy pozostaje

w związku małżeńskim oraz przedłożenia dowodów opłacenia należności mieszkaniowych. Nieusprawiedliwione pozostaje również niedostarczenie wyciągów z rachunków bankowych. Ich zajęcie, które zresztą, wbrew żądaniu zawartemu w pkt. 2 g wezwania,

nie zostało udokumentowane, nie pozbawia bowiem właściciela wglądu w przeprowadzane na nich operacje. Zwrócenia uwagi wymaga również fakt, iż skoro uiszczanie wpisu

od skargi i opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem następowało za pośrednictwem rachunku bankowego, należało oczekiwać od skarżącego wyjaśnienia kwestii dysponowania tym rachunkiem.

Mając na względzie powyższe, orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.