Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 2303/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-08-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 168 par. 1, art. 173 par. 1,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Brolik, po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. B. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2303/10 w sprawie ze skargi kasacyjnej A. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 69/10 w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 16 listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2303/10, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 69/10, w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.

W uzasadnieniu orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny jako podstawę oddalenia skargi kasacyjnej wskazał na art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a").

Na powyższej powołane orzeczenie A. B. (dalej: "skarżący") wniósł skargę kasacyjną (określając ją jako skargę kasacyjną i zażalenie) postulując o ich przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie do ponownego rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny oraz zwolnienie od kosztów sądowych i zmianę pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu środków zaskarżenia skarżący wskazał, że uprawdopodobnił przyczyny uchybienia terminowi, wskazał iż nie mógł liczyć na pomoc osoby trzeciej, wniosek o zmianę pełnomocnika uzasadnił zaś brakiem zaufania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z dyspozycją art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje tylko od wskazanych w ustawie postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wskazać należy również, iż skarga kasacyjna nie przysługuje od orzeczeń sądów kasacyjnych. W konsekwencji z uwagi na nieprzewidywalnie przez żaden przepis środków zaskarżenia od wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny orzeczeń zasadny jest wniosek, iż orzeczenia te są ostateczne w toku instancji i nie podlegają dalszemu zaskarżeniu, a więc w myśli art. 168 § 1 p.p.s.a. stają się prawomocne z chwilą ich wydania (por. postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2007 r., sygn. akt II GZ 96/06, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze rozpatrywanie wniosku skarżącego o zmianę pełnomocnika z urzędu nie znajduje uzasadnienia.

W tym stanie rzeczy skargę kasacyjną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2303/10, na podstawie art. 180 p.p.s.a., należało więc odrzucić.