Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 453/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-06-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 243
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie pomocy w formie opłacania składki na ubezpieczenie zdrowotne postanawia: przywrócić skarżącej M. T. termin do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

M. T. w dniu 1 marca 2016 r. wniosła osobiście do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 stycznia 2016 r. nr [...] orzekającą o uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie odmowy opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne i przekazaniu sprawy do rozpoznania organowi I instancji. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Gd 365/16.

Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2016 r. o sygn. akt III SA/Gd 365/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę z uwagi na to, że została wniesiona po upływie 30 dniowego terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Postanowienie to stało się prawomocne od dnia 5 maja 2016 r.

Przed wniesieniem skargi tj. w dniu 11 lutego 2016 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 2 marca 2016 r. sygn. akt II SO/Gd 28/16 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał M. T. prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Na pełnomocnika z urzędu została wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] – adwokat M. D. Powyższe potwierdza pismo Rady z dnia 18 marca 2016 r. (k-18 akt), które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 24 marca 2016 r., a zostało odebrane przez pełnomocnika w dniu 22 marca 2016 r.

Pismami procesowymi z dnia 7 kwietnia 2016 r., złożonymi w dniu 11 kwietnia 2016 r. w siedzibie organu odwoławczego, ustanowiony z urzędu pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 stycznia 2016 r. nr [....], składając jednocześnie skargę na ww. decyzję. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Gd 453/16 i stanowi przedmiot niniejszego postępowania. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik wskazał, że został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu po upływie terminu do wniesienia skargi. W jego ocenie, zasadnym jest przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie, albowiem złożenie wniosku nastąpiło z zachowaniem ustawowych wymogów (tj. zarówno złożenie wniosku o przywrócenie terminu, jak i samo złożenie skargi do sądu). Pogląd ten znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718), zwanej dalej: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości, co do początku biegu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, czy też braku możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie o przyznanie prawa pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika. Jeżeli zatem stronie skarżącej został doręczony odpis decyzji, bądź innego rozstrzygnięcia w sprawie, to od tego momentu, zgodnie z treścią wskazanego wyżej przepisu, liczony jest bieg terminu do złożenia skargi niezależnie od tego, czy strona ustanowiła pełnomocnika z wyboru, czy też wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Termin, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym i w przypadku jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie na wniosek strony. W sytuacji zatem, gdy strona uchybiła terminowi do złożenia skargi skuteczne jej wniesienie i nadanie sprawie dalszego biegu jest uzależnione od złożenia przez nią lub jej pełnomocnika, w terminie przewidzianym w art. 87 § p.p.s.a., wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i uwzględnieniu tego wniosku przez Sąd. Stosownie bowiem do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu, musi być jednakże złożony do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2, § 4 p.p.s.a).

W rozpatrywanym przypadku pełnomocnik skarżącej wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w związku z czym należało ocenić w pierwszej kolejności czy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zostało wniesione w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Wskazać trzeba, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi po jej prawomocnym odrzuceniu (jak w niniejszej sprawie) obligowało wnioskodawcę, w świetle art. 87 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do równoczesnego dokonania czynności, której uchybił. Tym samym wniesienie ponownej skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skutkowało wpisaniem sprawy po nową sygnaturę, zgodnie z § 72 zarządzenia nr 11 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych.

W wypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu w trybie art. 243 i n. p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. w tej materii: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2006r., sygn. akt I FZ 198/06, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2007r., sygn. akt II FZ 47/07, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze wskazywane przez pełnomocnika okoliczności faktyczne związane z jego ustanowieniem Sąd stwierdza, że ww. termin 7 – dniowy został dochowany. Zawiadomienie o wyznaczeniu adwokatem z urzędu dla M. T. pełnomocnik otrzymał w dniu 22 marca 2016 r. Zatem złożenie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 11 kwietnia 2016 r., czyli w terminie trzydziestu dni od dnia dowiedzenia się przez adwokat M. D. o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu oznacza, że termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. został zachowany.

Reasumując, złożony przez pełnomocnika wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlegał uwzględnieniu, o czym tutejszy Sąd działając na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.