Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1713/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2016 r. sygn. akt I SO/Wa 73/16 w sprawie wniosku P. S. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. za nieprzekazanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

P. S. pismem z dnia 8 kwietnia 2015 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarga ta w dniu 5 maja 2015 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i zarejestrowana została w sprawie sygn. akt I SAB/Wa 253/15.

Następnie w dniu 22 stycznia 2016 r. P. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W., na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - dalej jako "P.p.s.a."), grzywny za nieprzekazanie przez Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie powyższej skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 września 2016 r. sygn. akt I SO/Wa 73/16 oddalił wniosek P. S. o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarga P. S. z dnia 8 kwietnia 2015 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wpłynęła do organu w dniu 8 kwietnia 2015 r. Od tej daty rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wykonania przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Organ powyższą skargę P. S. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 5 maja 2015 r. Oznacza to, że w sprawie nie przekroczono terminu do przekazania skargi. Organ obowiązek swój zrealizował bowiem w ustawowym terminie. Z tych względów wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. należało oddalić.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. S., domagając się uchylenia kwestionowanego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji. Zdaniem skarżącego zaskarżone postanowienie zostało wydane niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, bowiem Kolegium przekazało jego skargę dopiero po złożeniu wniosku o wymierzenie grzywny. Takie działanie organu jest niedopuszczalne. Sąd I instancji przy tak rażącym naruszeniu terminu do przekazania skargi powinien wymierzyć organowi grzywnę. Opieszałości organu nie usprawiedliwiają okoliczności przedstawione w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny. Nieprawidłowości w organizacji pracy nie tłumaczą opóźnienia w wywiązywaniu się z obowiązku nałożonego ustawą.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego jest ocena zgodności z prawem postanowienia Sądu I instancji oddalającego wniosek P. S. o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. za nieprzekazanie sądowi - w ustawowym terminie - skargi P. S. z dnia 8 kwietnia 2015 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch przesłanek: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przesłanki te w niniejszej sprawie nie zostały spełnione. Z prawidłowych ustaleń WSA w Warszawie wynika, że skarga z dnia 8 kwietnia 2015 r. została przekazana przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 5 maja 2015 r. i zarejestrowana w sprawie sygn. akt I SAB/Wa 253/15. Organ nie przekroczył zatem ustawowego terminu określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. WSA w Warszawie, odmawiając uwzględnienia wniosku, trafnie zatem uznał, że skoro skarga została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przed upływem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., to brak jest podstaw do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a.

W tej sytuacji zaskarżone postanowienie uznać należy za prawidłowe.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.