Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1139/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2022-01-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej R.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 listopada 2021 r. sygn. akt I SA/Gd 1139/21 w sprawie ze skargi R.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 23 czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2021 rok postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić Stronie skarżącej nienależnie uiszczoną opłatę kancelaryjną w kwocie 100 (sto) zł.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 listopada 2021 r. wydanym w tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę R.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 23 czerwca 2021 r. w przedmiocie ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2021 rok.

Skarżący w toku postępowania reprezentowany był przez pełnomocnika – radcę prawnego.

Pełnomocnik nie złożył wniosku o uzasadnienie wyroku, lecz w dniu 23 grudnia 2021 r. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (§1). Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (§2).

Jak stanowi art. 141 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym (§1). W sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku (§2).

Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 p.p.s.a.).

Analiza tych przepisów prowadzi do wniosku, że w sytuacji gdy skarga została oddalona, Sąd na wniosek strony złożony w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku na rozprawie sporządza uzasadnienie wyroku, które następnie doręcza stronie. Od daty doręczenia stronie wyroku z uzasadnieniem rozpoczyna bieg termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego złożył skargę kasacyjną, nie wnosząc wcześniej wniosku o uzasadnienie wyroku. W tych okolicznościach brak wniosku o uzasadnienie wyroku stanowi "inną przyczynę" niedopuszczalności skargi kasacyjnej uzasadniającą jej odrzucenie na podstawie art. 178 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2004 r., GZ 25/05, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał skargę kasacyjną za niedopuszczalną i stosownie do art. 178 p.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu.

Brak wniosku o uzasadnienie wyroku prowadziło do tego, że Sąd nie sporządził w tej sprawie uzasadnienia, dlatego brak jest podstaw faktycznych do pobrania z tego tytułu kosztów sądowych, tj. właściwej opłaty kancelaryjnej. W związku z tym uiszczoną kwotę 100 zł należało zwrócić na mocy art. 225 P.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 2 sentencji.