Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 185/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 b ust. 5 pkt 1 c, art. 37
journal: Dz.U. 2006 nr 227 poz 1658
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Serafin-Kosowska /spr./ Sędziowie WSA Grzegorz Panek SO del. Ewa Partyka Protokolant st.sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym na rozprawie w dniu 25 marca 2010r. sprawy ze skargi Gminy Miejskiej J. na uchwałę nr [...] Zarządu Województwa z dnia 2 lutego 2010r. pozostawiającą bez rozpoznania protest od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie "Rewitalizacja kamienicy w J." nr [...] - oddala skargę -


UZASADNIENIE

I SA/Rz 185/10

Uzasadnienie

Gmina Miejska złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę z dnia (...) lutego 2010r. / data skargi i data nadania pocztowego/ na uchwałę nr [...] Zarządu Województwa z dnia (...) lutego 2010r. w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia protestu Miasta .

Do skargi dołączone zostały niżej wymienione dokumenty.

1. Wniosek /kserokopia/ - z załącznikami- Gminy Miejskiej o dofinansowanie realizacji projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Osi priorytetowych II-VII Regionalnego Programu Operacyjnego (...) na lata 2007 – 2013.

Wniosek powyższy złożony został w ramach osi priorytetowej VI – Turystyka i kultura i obejmował projekt: Rewitalizac kamienicy A w; zarejestrowany został pod numerem (...) w dniu (...) marca 2009r.

2. Statut Gminy Miejskiej .

3. Skierowane do Zastępcy Burmistrza Miasta pismo nr (...) z dnia 29 czerwca 2009r. podpisane przez W.M. – Zastępcę Dyrektora Departamentu Wdrażania Projektów Infrastrukturalnych Regionalnego Programu Operacyjnego Urzędu Marszałkowskiego informujące o pozytywnej ocenie wymienionego wyżej projektu pod względem merytorycznym przez Komisję Konkursową. W piśmie powyższym podano, że w ramach oceny jakościowej przedmiotowy projekt uzyskał 49,25 punktów /na 100 możliwych do uzyskania/ i tym samym zakwalifikowany został do oceny strategicznej, która zostanie dokonana przez Zarząd Województwa. Wskazano także kryteria kościowe dokonywanej oceny, maksymalne i uzyskane ilości punktów według poszczególnych kryteriów oraz uzasadnienie dokonanej oceny punktowej. W piśmie powyższym brak jest pouczenia o ewentualnych środkach odwoławczych.

4. Pismo Marszałka Województwa – Z. C. do Zastępcy Burmistrza /z dnia (...) lipca 2009r. nr (...)/ informujące, iż wymieniony wyżej projekt uzyskał 54,25 punktów w wyniku przeprowadzonej oceny strategicznej, z czego w ramach oceny merytorycznej- jakościowej 49,25 punktów oraz 5 punktów w ocenie strategicznej. W piśmie powyższym odwołano się do oceny merytoryczno- jakościowej przedstawionej w piśmie z dnia 29 czerwca 2009r. oraz podano szczegółowe uzasadnienie odnośnie oceny strategicznej. Poinformowano, że w wyniku uzyskania tej punktacji, wniosek został umieszczony na liście rezerwowej projektów do dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i że informacja o ewentualnym warunkowym wyborze do dofinansowania, zostanie przekazana odrębnym pismem. W piśmie powyższym brak jest pouczenia o ewentualnych środkach odwoławczych.

5. Pismo Burmistrza Miasta z dnia 30 grudnia 2009r. do Marszałka Województwa – Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa na lata 2007 – 2013 / z pieczątka Urzędu Miasta a zawierająca adnotacje o wysłaniu w dniu 30 grudnia 2009r./ zawierające protest Gminy Miejskiej w przedmiocie oceny jakościowej–merytorycznej oraz strategicznej przedmiotowego wniosku – projektu.

W proteście tym zarzucono, iż ocena jakościowo – merytoryczna została dokonana bez uwzględnienia wszystkich dokumentów dołączonych do wniosku, a w szczególności decyzji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z/s z dnia 24 października 2006r. o pozwoleniu na prowadzenie prac budowlano-konserwatorskich. Co do oceny strategicznej zarzucono zaniżenie punktacji, gdyż projekt zasługiwał na uzyskanie co najmniej 10 punktów. wskazano także, iż przywrócenie kamienicy A do dawnej świetności ma istotne znaczenie dla miasta w zakresie rozwoju kultury oraz promocji miasta i regionu.

6. Pismo nr (...) z dnia (...) lutego 2010 r. do Burmistrza /podpisane przez M. M. – Dyrektora Departamentu Rozwoju Regionalnego/ o pozostawieniu – w wyniku oceny formalnej- protestu bez rozpoznania. W piśmie powyższym powołano się na art. 30b ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju /Dz.U. nr 84 poz. 712 z 2009r. z późn. zm./ oraz na Procedurę odwoławczą obowiązującą w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 – 2013 stanowiącą załącznik do uchwały nr (...) Zarządu Województwa z dnia 1 grudnia 2009r w sprawie przyjęcia zmian w Uchwale nr (...) Zarządu Województwa z dnia 13 ma 2009r. W piśmie powyższym zawarto pouczenie – na podstawie art. 30c cyt. wyżej ustawy – o możliwości wniesienia skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, w terminie 14 dni od dnia otrzymania niniejszego rozstrzygnięcia protestu; skarga powinna być złożona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionego protestu oraz informacją o wyniku jego rozpatrzenia; skarga podlega opłacie sądowej, którą należy uiścić równocześnie ze złożeniem skargi. Do pisma powyższego dołączono:

- uchwałę nr (...) Zarządu Województwa dnia 2 lutego 2010r. o pozostawieniu bez rozpatrzenia protestu Miasta z dnia 30 grudnia 2009r. od negatywnej oceny merytorycznej i strategicznej wniosku o dofinansowanie projektu: Rewitalizacja kamienicy A,

- załącznik do przedmiotowej uchwały zawierający jej uzasadnienie.

W uzasadnieniu tym podano, że przedmiotowy wniosek Miasta został uchwałą nr (...) Zarządu Województwa z dnia 30 czerwca 2009r. umieszczony na tzw. liście rezerwowej wniosków wybranych warunkowo do dofinansowania. Zgodnie z § 4 ust.2 Procedury odwoławczej obowiązującej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 – 2013, wnioskodawcom biorącym udział w konkursach ogłaszanych po dniu 20 grudnia 2008r., których projekty znalazły się na tzw. liście rezerwowej i którzy nie zostali poinformowani o prawie do wniesienia protestu, prawo to przysługuje na zasadach określonych w przedmiotowej Procedurze. Protest – zgodnie z § 2 ust.3 pkt. powołanej Procedury – należy wnieść w terminie 14 dni kalendarzowych liczonych od dnia otrzymania przez wnioskodawcę pisemnej informacji o negatywnej ocenie projektu. W przedmiotowym przypadku braku stosowanego pouczenia w informacji o negatywnej ocenie projektu, bieg 14-dniowego terminu liczyć należy od dnia następnego po doręczeniu pisma z pouczeniem o przysługującym wnioskodawcy prawie i sposobie wniesienia protestu. O przysługującym prawie i sposobie wniesienia protestu Miasto poinformowane zostało przez Instytucję Zarządzającą pismem z dnia 9 grudnia 2009r. nr (...) odebranym przez pełnomocnika wnioskodawcy w dniu 15 grudnia 2009r., protest od negatywnej oceny merytorycznej i strategicznej wniosku zawarty w piśmie z dnia 30 grudnia 2009r. nadany został w urzędzie pocztowym w tym samym dniu tj. 30 grudnia 2009r. – a zatem po upływie 14-dniowego terminu do jego wniesienia. Wobec powyższego, protest ten nie podlega rozpatrzeniu zgodnie z postanowieniem § 2 ust.5 pkt.5 lit. a Procedury odwoławczej. Opisane wyżej pismo wpłynęło do Urzędu Miasta w dniu 12 lutego 2010r.

7. Dowód uiszczenia w dniu 26 lutego 2010r. opłaty sądowej od skargi w kwocie 200 zł.

8. Na wezwanie Sądu strona skarżąca dołączyła także pismo Marszałka Województwa z dnia (...) grudnia 2009r. nr (...) skierowane do S. M. -Zastępcy Burmistrza Miasta /na tzw. prezentacie odnotowano datę wpływu do Urzędu Miasta: "2009-12-17"/. W piśmie tym – z powołaniem się na Procedurę odwoławczą zaktualizowaną uchwałą nr (...) z dnia 1 grudnia 2009r. Zarządu Województwa Podkarpackiego – pouczono o prawie złożenia protestu w związku z umieszczeniem na liście rezerwowej przedmiotowego wniosku o dofinansowanie, co nastąpiło uchwałą nr (...) z dnia 30 czerwca 2009r. Zarządu Województwa.

Podano – między innymi - że:

- protest może odnosić się zarówno do oceny strategicznej, k i jakościowej oceny merytorycznej,

- protest ma formę pisemną i jest składany w Kancelarii Ogólnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa / podano adres/,

- termin do jego wniesienia wynosi 14 dni od otrzymania niniejszego pisma, a za dzień doręczenia uważa się datę widniejąca na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma, protest może być wniesiony osobiście przez wnioskodawcę lub inne upoważnione osoby, za pośrednictwem poczty, za pośrednictwem firm kurierskich, powyższy termin 14 dni liczony jest od dnia następnego po doręczeniu przedmiotowego pisma, datą wniesienia protestu jest data wynikająca z potwierdzenia odbioru przez pracownika Urzędu Marszałkowskiego Województwa a w przypadku nadania protestu w placówce pocztowej oraz w firmie kurierskiej – o terminie wniesienia decyduje data stempla pocztowego lub dowodu nadania,

- protest powinien zawierać dane dotyczące wnioskodawcy i projektu objętego wnioskiem o dofinansowanie, zarzuty, podpis itd.

- protesty, które - mimo prawidłowego pouczenia- zostały wniesione po terminie, w sposób sprzeczny z pouczeniem, do niewłaściwej instytucji - nie podlegają rozpatrzeniu.

W powołanej na wstępie skardze na opisaną wyżej uchwałę z dnia (...) lutego 2010r., skarżąca Gmina Miejska zarzuciła, że uchwała ta nie została skierowana do strony. Wniosek o dofinansowanie projektu złożony został przez stronę skarżącą tj. Gminę Miejską posiadającą cywilnoprawną podmiotowość, ta właśnie Gmina /a nie Miasto / złożyła protest z dnia 30 grudnia 2009r. i wobec tego rozstrzygnięcie protestu powinno dotyczyć Gminy Miejskiej a nie Miasta. Miasto jest oznaczeniem geograficznym, które należy odróżniać od osoby prawnej, czyli strony skarżącej. Decyzja skierowana do osoby niebedącej stroną w sprawie jest nieważna z mocy art. 156 § 1 pkt. 4 kodeksu postępowania administracyjnego i w niniejszej sprawie hipoteza tego przepisu została spełniona.

Od powyższej skargi uiszczono opłatę sądową w kwocie 200 zł w dniu 26 lutego 2010r.

Rozpoznając wniesioną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:

W nawiązaniu do przytoczonej wyżej treści skargi oraz treści dołączonych do niej dokumentów, odnieść się przede wszystkim należy do mających zastosowanie w niniejszej sprawie regulacji zawartych w ustawie z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju / Dz.U. nr 227 poz. 1658 z późn. zm., t.j. Dz.U. nr 84 poz. 712 z 2009r. z późn. zm./ - powoływanej dalej ko ustawa z 6 grudnia 2006r.

W ustawie tej przewidziano dla wnioskodawcy – podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie określonego projektu, prawo do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji danego programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej /art. 30c ust. 1/. W tymże powołanym przepisie odwołano się do treści art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm./ - powoływanej dalej jako p.p.s.a. – zgodnie z którym sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tychże przepisach szczególnych. Niewątpliwie taką ustawą szczególną jest powołana wyżej ustawa z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i wobec powyższego – w nawiązaniu do regulacji przytoczonej wyżej – stosować należy przed wszystkim, w zakresie stosowania środków w postępowaniu sądowym, przepisy ustawy wyżej powołanej. Uwzględnić przy tym należy przepis art. 30 e cyt. ustawy z 6 grudnia 2006r. w którym z kolei nakazano stosowanie przepisów p.p.s.a. tylko w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie /tj. w ustawie z 6 grudnia 2006r./ określone dla aktów lub czynności określonych w art. 3 § 2 pkt.4 p.p.s.a., czyli aktów lub czynności – innych niż decyzje i postanowienia wskazane w punktach 1-3 tegoż artykułu 3 § 2 – z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; równocześnie zaś wyłączono z tego stosowania przepisy art. art. 52 – 55, 61 § 3-6, 115 -122, 146, 150 i 152 p.p.s.a. Wyłączone wyżej przepisy art. 52 -55 p.p.s.a. dotyczą trybu wnoszenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego a także obowiązku organu – którego działania lub zaniechania dotyczy skarga – przekazywania akt sprawy i odpowiedzi na skargę. Wobec powyższego przyjąć należy, że szczególna i pełna regulacja dotycząca trybu wnoszenia skargi w sprawach wniosków dotyczących dofinansowania określonych projektów w ramach programów operacyjnych, zawarta jest w art. 30c ust. 1 i 2 cyt. ustawy z 6 grudnia 2006r. Zgodnie z tymi ostatnio powołanymi regulacja mi, wnioskodawca wnoszący skargę, ma obowiązek wniesienia jej bezpośrednio do sądu administracyjnego, w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisemnej informacji "o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego"; w tym samym terminie tj. 14 dni ma obowiązek uiszczenia należnej opłaty sądowej. Do skargi powinna być dołączona "kompletna" dokumentacja w sprawie i ko rodzaje tej dokumentacji wymieniono enumeratywnie: wniosek o dofinansowanie, informacja w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych, informacja o wyniku procedury odwoławczej.

W niniejszej sprawie, strona skarżąca – Gmina Miejska otrzymała pisemną informację /z dnia 11 lutego 2010r./ o pozostawieniu złożonego przez nią protestu bez rozpoznania w dniu 12 lutego 2010r. – taka data widnieje na tzw. prezentacie wpływu do Urzędu Miasta – natomiast skargę wniosła i opłaciła w dniu 26 lutego 2010r., czyli z zachowaniem ustawowego terminu.

k wynika z treści dokumentów przedłożonych w niniejszej sprawie, strona skarżąca: Gmina Miejska złożyła w dniu 19 marca do instytucji zarządzającej: Zarządu Województwa wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą: Rewitalizacja kamienicy A w, w ramach Osi priorytetowej VI Turystka i kultura Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 -2013.

Wniosek powyższy złożony został w ramach naboru ogłoszonego w dniu 16 lutego 2009r., prowadzonego w trybie konkursowym w procedurze preselekcji i po uzyskaniu pozytywnej oceny merytorycznej uwzględniającej określone kryteria jakościowe na podstawie których przyznano temuż wnioskowi 49,25 punktów, przekazany został do oceny strategicznej – informację o tym przekazano wnioskodawcy w piśmie z dnia 29 czerwca 2009r. W ocenie strategicznej wniosek również uzyskał pozytywną ocenę tj. dodatkowe 5 punktów /łącznie: 54,25 punktów/, przy czym w uzasadnieniu tej oceny wskazano przesłanki jej dokonania, a mianowicie okoliczności kie wzięto pod uwagę przy punktacji i ostatecznie poinformowano wnioskodawcę – w piśmie z dnia 8 lipca 2009r.- o umieszczeniu przedmiotowego wniosku na liście rezerwowej projektów do dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. W piśmie powyższym podano także, iż wybór wniosków z listy rezerwowej zależy od ewentualnego po jawienia się "uwolnionych" środków finansowych, a wyboru tego dokona Zarząd Województwa przy uwzględnieniu kolejności wniosków na liście rezerwowej - o czym wnioskodawcy zostaną powiadomieni odrębnym pismem.

W wymienionych wyżej pismach informujących wnioskodawcę – stronę skarżącą o wynikach oceny merytorycznej oraz strategicznej /z dnia 29 czerwca i 8 lipca 2009r./ nie były zamieszczone pouczenia o prawie do wniesienia jakichkolwiek środków odwoławczych od tychże ocen, natomiast pouczenie takie zawarte zostało w piśmie Marszałka Województwa z dnia 9 grudnia 2009r. W powyższym piśmie ko środek odwoławczy w postępowaniu dotyczącym projektów umieszczonych na liście rezerwowej, wskazano protest oraz podano szczegółowe warunki jego wniesienia, konieczną treść protestu, sposób liczenia terminów; podano także, iż termin 14 dni do wniesienia protestu od dokonanych wcześniej ocen /merytorycznej i strategicznej/ liczony jest od dnia następnego po dniu doręczenia tegoż pouczenia.

Powyższe pismo – pouczenie doręczone zostało stronie skarżącej na nazwisko S. M., przy czym k wynika z kserokopii zwrotnego poświadczenia odbioru /nadesłanej na żądanie Sądu przez Zarząd Województwa/, powyższe pismo odebrane zostało w dniu 15 grudnia 2009r., co potwierdzone zostało pieczątką Urzędu Miasta oraz podpisem pełnomocnika; data 15 grudnia 2009r. wpisana jest na tym poświadczeniu 3-krotnie. Natomiast na kserokopii powyższego pisma adresowanego do S. M. – Zastępcy Burmistrza Miasta widnieje pieczątka Miasta /tzw. prezentata/ z datą 17 grudnia 2009r. i nieczytelnym podpisem. Umieszczenie przez instytucję zarządzającą na zwrotnym poświadczeniu odbioru wyłącznie nazwiska tj. bez oznaczenia instytucji, funkcji było niewątpliwie wadliwe, ale z treści tego poświadczenia wynika, że pismo odebrane zostało przez pełnomocnika Urzędu Miasta, zaś w " samym" piśmie oznaczenie adresata było pełne i wobec powyższego ko datę jego doręczenia przyjąć należy 15 grudnia 2009r. Wniesiony przez stronę skarżącą protest zawierający zarzuty zarówno przeciwko ocenie merytorycznej, k i ocenie strategicznej, sporządzony został w dniu 30 grudnia 2009r. i w tej dacie – co potwierdza strona przeciwna tj. Zarząd Województwa – nadany został w urzędzie pocztowym. Wobec powyższego zasadne jest przyjęcie, że protest ten wniesiony został po upływie terminu, ponieważ termin upływał w dniu 29 grudnia 2009r.

W powołanej wyżej ustawie z dnia 6 grudnia 2006r. zobowiązano instytucję zarządzającą do pisemnego poinformowania wnioskodawcy o wynikach oceny złożonego przez niego projektu /art. 30 a ust.3/ i w niniejszej sprawie – k wskazano wyżej – instytucja zarządzająca czyli Zarząd Województwa przesłała stronie skarżącej takie informacje. Z kolei z art. 30b ust. 1 i ust.2 cyt. ustawy wynika obowiązek zamieszczenia w takiej informacji pouczenia o możliwości wniesienia środka odwoławczego od negatywnej oceny projektu z podaniem terminu, sposobu jego wniesienia itd., przy czym w systemie realizacji danego programu, powinien być przewidziany co najmniej jeden taki środek odwoławczy.

W przedmiotowej sprawie – k wskazano wyżej – wyniki oceny merytorycznej i strategicznej wniosku strony skarżącej były co do zasady pozytywne z tym jednak, że wniosek nie został zakwalifikowany do dofinansowania, lecz umieszczony na liście rezerwowej /co do przebiegu postępowania w zakresie dokonywanych ocen, strona skarżąca nie podnosi zarzutów/. Dla takich przypadków przewidziano prawo do wniesienia protestu w Procedurze odwoławczej /zmieniają uchwałę(...)z dnia 1 grudnia 2009r. Zarządu Województwa – opublikowana na stronie internetowej www.wrota. podkarpackie. pl. W Procedurze tej, ko przykład negatywnej oceny projektu, od której przysługuje środek odwoławczy, wskazano przypadek, kiedy projekt przeszedł pozytywnie wszystkie etapy oceny, ale nie został zakwalifikowany do dofinansowania ze względu na wyczerpanie puli środków przewidzianych w ramach danego konkursu i umieszczony został na liście rezerwowej /§ 2 ust.1 pkt.5 lit.a/, natomiast w § 4 pkt.2 wyraźnie wskazano na prawo wniesienia protestu w przypadkach takich k w niniejszej sprawie /tj. braku pouczenia w informac ch o wynikach ocen o prawie do wniesienia protestu co do wniosków umieszczonych na liście rezerwowej/ i sprecyzowano termin do jego wniesienia tj. 14 dni od otrzymania stosownego pouczenia; w Procedurze tej szczegółowo określono wymogi, terminy, sposoby wnoszenia itd. protestu.

Otrzymane przez stronę skarżącą od instytucji zarządzającej pismo – pouczenie z dnia 9 grudnia 2009r. zawierało pełne wy śnienie i pouczenie co do prawa i trybu wniesienia protestu, a skoro protest ten– k podano wyżej- został wniesiony po terminie, to zasadne jest pozostawienie go przez instytucję zarządzającą bez rozpatrzenia. Taki skutek wniesienia środka odwoławczego został bowiem przewidziany a w art. 30b ust.5 pkt. 1 cyt. ustawy z 6 grudnia 2006r. /i przyjęty także w Procedurze odwoławczej/.

W nawiązaniu do zarzutów skargi, podnieść przede wszystkim należy, że z mocy art. 37 cyt. ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. do "postępowania" w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego /przepisy tego kodeksu stosuje się wyłącznie co do wyłączenia pracownika lub organu - art. 31 ust.3 cyt. ustawy/.

Główny zarzut skargi i związany z nim wniosek co do rozstrzygnięcia, sprowadza się do kwestionowania skarżonej uchwały ko nieważnej z powodu skierowania jej do niewłaściwego podmiotu. Istotnie z wnioskiem o dofinansowanie przedmiotowego projektu wystąpiła Gmina Miejska i ta Gmina – poprzez swojego reprezentanta – złożyła protest, natomiast w uchwale dotyczącej tego protestu, instytucja zarządzająca pozostawiła bez rozpatrzenia protest "Miasta ". Nie ulega przy tym wątpliwości, że przedmiotowa uchwała doręczona została Gminie Miejskiej do rąk " Burmistrza", skoro Gmina ta wniosła skargę.

Ustawa z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym / Dz.U. nr 142 poz. 1591 z 2001r. z późn. zm./ definiuje gminę ko wspólnotę samorządową oraz odpowiednie terytorium /art. 1 ust.2/, przy czym wspólnota samorządowa to mieszkańcy gminy /art.1ust.1/, natomiast terytorium stanowi obszar objęty granicami ustalonymi przez Radę Ministrów, która to Rada Ministrów jest także uprawniona do nadania gminie albo miejscowości statusu miasta /art. 4 ust.1 pkt.2/, miasto może być jednostką pomocniczą gminy /art. 5 ust.1/. Z mocy art. 2 ust.2 cyt. wyżej ustawy, gmina – posiadająca status miasta lub nieposiadająca takiego statusu – posiada osobowość prawną i działa przez swoje organy /art. 11 ust.1/.

Z powyższych regulacji wynika niewątpliwie, że to gmina /miejska lub wiejska/ jest podmiotem praw i obowiązków publiczno i prywatnoprawnych, a nie miasto – w znaczeniu geograficznym, urbanistycznym - będące siedzibą gminy, lub też wchodzące w skład terytorium gminy.

W dołączonym przez stronę Statucie Gminy Miejskiej , ko "podstawową jednostkę lokalnego samorządu terytorialnego" wskazano Miasto /§ 3 ust.1/ i na potrzeby tego Statutu wskazano, że ilekroć jest w nim "mowa o mieście należy rozumieć, że dotyczy to Gminy Miejskiej ", siedzibą organów Gminy jest miasto , Miasto posiada osobowość prawną / § 2, § 7 ust. 1 i 2/

Jeśli więc zasadniczy akt ustrojowy strony skarżącej tj. statut, wprowadza określenie "Miasto " ko jednostki samorządu terytorialnego i dopuszcza posługiwanie się pojęciem "miasta" ko równoznacznika z Gminą Miejską , to użycie w zaskarżonej ustawie tego właśnie określenia /Miasto / nie skutkuje wadliwością tej uchwały uzasadniającą jej wyeliminowanie z obrotu, przy uwzględnieniu tych okoliczności, że w uchwale tej zawarto dane identyfikujące projekt o dofinansowanie, a więc zakres podmiotowo-przedmiotowy tejże uchwały nie budzi wątpliwości.

Przepis art. 30c ust.3 ustawy z 6 grudnia 2006r. wymienia sposoby – treść rozstrzygnięcia sądu administracyjnego w wyniku rozpatrzenia skargi i jeśli sąd uwzględnia skargę, to stwierdza przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszający prawo i równocześnie przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję / pkt.1/. W powyższym artykule 30 c ustawy nie wyłączono stosowania przepisu art. 145 p.p.s.a. – w którym , między innymi, przewidziano stwierdzenie nieważności decyzji lub postanowienia, jeśli zachodzą przyczyny nieważności określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach /§ 1 pkt.2/. k wskazano wyżej, w art. 37 ustawy z 6 grudnia 2006r. wyłączono stosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w postępowaniu w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie tejże ustawy. W niniejszej sprawie "rozstrzygnięcie" instytucji zarządzającej nie zapadło ani w formie postanowienia ani decyzji, lecz w formie uchwały; ponadto skoro w tym postępowaniu nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, to nie jest – co do zasady - możliwe stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały. Gdyby nawet przyjąć, że art. 145 p.p.s.a. ma tu zastosowanie, to brak także " innych przepisów " przewidujących w tym postępowaniu taką możliwość.

Racjonalne pogodzenie regulacji z art. 30c ust.3 ustawy z 6 grudnia 2006r. z regulacją zawartą w art. 145 p.p.s.a. – poprzez art. 30 e cyt. wyżej ustawy - nie jest w ocenie Sądu możliwe, a w zakresie form rozstrzygnięcia zastosowanie muszą mieć przepisy ustawy z 6 grudnia 2006r. Przepis art. 30c ust.3 pkt. 1 tejże ustawy nie stopniuje /nie różnicuje/ naruszenia prawa / istotne, kwalifikowane, nieistotne itd./, a więc w przypadku stwierdzenia jakiegokolwiek naruszenia, Sąd byłby zobligowany do uwzględnienia skargi, ale podkreślić przy tym należy, że naruszenie to odnosi się do wskazanego zakresu tj. sposobu przeprowadzenia oceny projektu, natomiast zaskarżona uchwała do takiej oceny się nie odnosi, lecz dotyczy kwestii zachowania terminu przez wnioskodawcę projektu. Ponadto zasadne wydaje się być przyjęcie stanowiska, że zakwestionowanie określonego aktu z powodu naruszenia prawa, powinno mieć zastosowanie wtedy, gdy to naruszenie miało znaczący wpływ na treść tegoż aktu.

W nawiązaniu do przytoczonych wyżej okoliczności, Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania zaskarżonej uchwały i wobec powyższego skargę Gminy Miejskiej oddalił na podstawie art. 30c ust.3 pkt.3 cyt. ustawy z 6 grudnia 2006r.