Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 107/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: *Uchylono interpretację przepisów prawa podatkowego
Powołane przepisy: article: art. 14c  par. 1  i  par.  2
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Łoboda, Sędziowie Sędzia WSA Marta Semiczek, Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca), Protokolant Edyta Forysiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi A. spółka z o.o. z siedzibą we W., przedtem B. spółka z o.o. z siedzibą we Wrocławiu na interpretację indywidualną Dyrektor Izby Skarbowej w K. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia 8 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatek dochodowy od osób prawnych I. uchyla zaskarżoną interpretację, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego w imieniu Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 24 lipca 2016 r. do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w B wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej) złożony przez A. spółka z o. o. w przedmiocie interpretacji m. in. art. 21 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.), dalej u.p.d.o.p.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że wnioskodawca jest członkiem międzynarodowej grupy kapitałowej A.. Wraz z innymi podmiotami z grupy, spółka zamierza przystąpić do umowy o wspólnym zarządzaniu płynnością finansową - zerowanie sald. Umowa ta należy do umów typu cash pooling. Cash pooling jest formą efektywnego zarządzania środkami finansowymi, pozwalając na kompensowanie przejściowych nadwyżek, wykazywanych przez jednego z uczestników z przejściowymi niedoborami zaistniałymi u innych uczestników.

Wnioskodawca jest podmiotem posiadającym w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy. Niektórzy uczestnicy posiadają nieograniczony obowiązek podatkowy w krajach innych niż Polska.

Usługa objęta umową świadczona będzie przez zlokalizowany w Szwecji oddział banku (z główną siedzibą w Danii), przy czym w odniesieniu do wnioskodawcy umowa ta może być częściowo obsługiwana przez oddział tego samego banku zlokalizowany w Polsce. Poszczególni uczestnicy są równoprawnymi stronami umowy z podmiotem niepowiązanym (bankiem) i nie realizują wzajemnie na swoją rzecz żadnych świadczeń. Bank natomiast udostępnia uczestnikom platformę do zarządzania płynnością oraz obsługuje wykorzystywane w ramach umowy rachunki oraz dokonuje przelewów.

Umowa, do której przystąpić zamierza spółka, jest umową cash poolingu typu rzeczywistego, tj. w ramach jej wykonywania dochodzi do rzeczywistego przepływu środków finansowych pomiędzy uczestnikami.

Celem zawarcia umowy jest polepszenie płynności finansowej uczestników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Z perspektywy spółki oraz innych uczestników, najistotniejszym efektem zawarcia umowy będzie wdrożenie procesu efektywnego zarządzania posiadanymi na rachunkach bankowych uczestników środkami pieniężnymi oraz zadłużeniem spółek tworzących grupę kapitałową, przez poprawę bieżących przepływów pieniężnych i zmniejszenie kosztów odsetkowych. Efekt ten ma zostać osiągnięty poprzez koncentrację środków pieniężnych wszystkich uczestników na jednym rachunku rozliczeniowym.

W celu realizacji powyższych założeń bank otworzy specjalny rachunek rozliczeniowy - rachunek główny dla jednego z uczestników (tzw. "pool leader"), innego niż wnioskodawca. Jednocześnie bank otworzy szereg rachunków dodatkowych - rachunków szczegółowych, związanych funkcjonalnie z powyższym rachunkiem głównym. Posiadaczami rachunków szczegółowych będą poszczególni uczestnicy, którzy przystąpią do umowy, w tym spółka. Wskazane rachunki szczegółowe prowadzone będą w jednej lub kilku walutach państw członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego i/lub Szwajcarii (CHF) i/lub Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej (USD) i/lub Japonii (JPY) i/lub Kanady (CAD), przy czym rachunki szczegółowe mogą być otwarte w wielu krajach, w tym w innych niż kraj, w którym jest otwarty rachunek główny.

Wpłaty dokonywane na własny rachunek szczegółowy przez spółkę będą zwiększały saldo środków pieniężnych na rachunku głównym. Efekt ten będzie osiągnięty przez przeniesienie przez bank salda dodatniego rachunku szczegółowego spółki na rachunek główny. Jednocześnie, każdorazowe wypłaty z rachunku szczegółowego dokonywane przez spółkę będą automatycznie powodowały zmniejszenie salda środków pieniężnych na rachunku głównym. Saldo na rachunku głównym będzie zawsze odzwierciedleniem salda pomiędzy bankiem a posiadaczem tego rachunku (pool leaderem), natomiast saldo na rachunku szczegółowym spółki będzie odzwierciedleniem salda pomiędzy spółką a bankiem i zawsze będzie wynosiło zero. Wysokość wypłat dokonywanych przez spółkę z rachunku szczegółowego może być ograniczona wysokością limitu ustalonego pomiędzy spółką a posiadaczem rachunku głównego (o ile taki limit zostanie ustalony), a także wysokością limitu ustalonego pomiędzy bankiem a posiadaczem rachunku głównego dla wszystkich spółek wchodzących w skład grupy kapitałowej.

Powyższy mechanizm powoduje, że uczestnicy korzystający ze środków finansowych z rachunku głównego nie mają możliwości zidentyfikowania, od którego konkretnie innego uczestnika pochodzą środki finansowe przez nich wykorzystywane (ponieważ środki na rachunku głównym pochodzą z nadwyżek gotówki innych uczestników). Z tego samego powodu, uczestnicy generujący nadwyżki gotówki (przekazywane bezpośrednio na rachunek główny), nie mają możliwości zidentyfikowania innych, konkretnych uczestników, korzystających z udostępnionych nadwyżek (w rezultacie połączenia i "wymieszania" środków na rachunku głównym).

Na podstawie ustaleń ze spółką oraz pool leaderem, bank będzie wyliczał w pierwszej kolejności saldo odsetek należnych/naliczonych na rachunku głównym wobec pool leadera, a następnie saldo odsetek należnych spółce z rachunku szczegółowego pool leadera lub płatnych przez spółkę na rachunek szczegółowy pool leadera. Odsetki te kalkulowane są na podstawie salda rachunku głównego z każdym z rachunków szczegółowych. Salda te są rezultatem bieżących operacji finansowych spółki, tj. środków pieniężnych wpłacanych przez spółkę na rachunek szczegółowy i przekazywanych na rachunek główny (wpłata) lub wypłacanych przez nią z rachunku szczegółowego spółki w ciężar rachunku głównego (wypłata). W zależności od tego, czy na koniec okresu spółka będzie zobowiązana do zapłaty odsetek (ujemne saldo rachunku szczegółowego spółki z rachunkiem głównym) czy uprawniona do otrzymania odsetek (dodatnie saldo rachunku szczegółowego spółki z rachunkiem głównym), wyliczone odsetki będą pobierane z rachunku szczegółowego spółki i przekazywane na rachunek szczegółowy pool leadera lub będą pobierane z rachunku szczegółowego pool leadera i przekazywane na rachunek szczegółowy spółki.

Odsetki przekazane na rachunek szczegółowy pool leadera będą następnie dystrybuowane pomiędzy poszczególnych uczestników, posiadających na koniec okresu saldo dodatnie rachunku szczegółowego z rachunkiem głównym. Poziom odsetek, którymi dany uczestnik (w tym spółka) będzie obciążany z tytułu salda ujemnego jego rachunku szczegółowego z rachunkiem głównym, podobnie jak poziom odsetek od sald dodatnich rachunku szczegółowego uczestnika (w tym spółki) z rachunkiem głównym, ustalany będzie przez podmiot niepowiązany - bank na warunkach wynikających z umowy. Z uwagi na sposób przekazywania odsetek na rachunek szczegółowy pool leadera oraz ich dalszej dystrybucji (konsolidacja odsetek od wielu podmiotów na rachunku pool leadera i ich wypłata na rzecz wielu podmiotów), nie jest możliwe ustalenie ostatecznego beneficjenta odsetek wpłacanych przez spółkę na rachunek szczegółowy pool leadera.

W systemie zarządzania płynnością finansową oferowanym przez bank nie będzie możliwości dokonywania przez spółkę samodzielnych wypłat lub wpłat bezpośrednio na rachunek główny.

Za czynności wykonywane w ramach usługi zarządzania płynnością finansową bank będzie pobierał wynagrodzenie.

Wobec powyższego wnioskodawca zwrócił się z pytaniem, czy wnioskodawca może być obowiązany do pobierania podatku "u źródła" od odsetek, pobieranych z rachunku szczegółowego spółki w rezultacie zaistnienia salda ujemnego tego rachunku z rachunkiem głównym ?

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie, wnioskodawca wskazał, że nie będzie zobowiązany do pobierania podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. od każdorazowej wypłaty odsetek uczestnikom zagranicznym. Podmiotem zobowiązanym do pobrania podatku u źródła może być jedynie bank jako podmiot realizujący przedmiotowe wypłaty za pośrednictwem dodatkowego rachunku, jakim jest rachunek główny.

Zdaniem spółki, nie może być ona uznana za podmiot realizujący wypłatę odsetek. Zgodnie z umową bank będzie odpowiedzialny za całościową obsługę umowy, a w szczególności będzie prowadził rachunki szczegółowe uczestników, w tym uczestników zagranicznych, a także rachunek główny. Ponadto, bank będzie dokonywał przeksięgowań sald oraz ustalał saldo na rachunku głównym. W wyniku powyższych operacji na rachunku głównym zostanie ustalone saldo, od którego bank naliczy odsetki. Następnie odsetki będą rozdzielane i dystrybuowane na koniec każdego miesiąca pomiędzy uczestników stosownie do salda każdego rachunku szczegółowego z rachunkiem głównym.

Z powyższego wynika pasywna rola wnioskodawcy w procesie naliczania i wypłaty odsetek. Zdaniem spółki, nie ma miejsca wypłata odsetek przez wnioskodawcę.

To nie wnioskodawca, lecz bank jako wyspecjalizowany podmiot będzie występować w roli podmiotu odpowiedzialnego za wykonywanie, za odpowiednim wynagrodzeniem, wszystkich czynności wchodzących w skład kompleksowej usługi cash poolingu. Wszystkie transfery środków wykonywane będą w sposób automatyczny za pośrednictwem banku. Uczestnicy dysponujący saldem dodatnim nie będą mieć wiedzy odnośnie tego, jaka część zgromadzonych na ich rachunkach nadwyżek zostanie wykorzystana przez pozostałych uczestników. W związku z powyższym nie można wskazać, który z uczestników przekaże określone środki finansowe, a który je przyjmie. Podobnie na etapie rozdysponowania odsetek wszystkie transfery będą realizowane przez bank. W konsekwencji, zdaniem spółki, w żadnym momencie nie dojdzie do bezpośredniego przepływu środków pomiędzy uczestnikami, co oznacza że uczestnicy nie dokonają pomiędzy sobą żadnych bezpośrednich transakcji.

Wnioskodawca nie będzie dokonywał wypłaty odsetek, nie będzie uczestniczył w żaden sposób w ich podziale i rozdysponowaniu. Wypłaty odsetek na rzecz podmiotów uprawnionych do ich odbioru, w tym na rzecz uczestników zagranicznych, dokonywane będą przez bank.

Wobec powyższego, zdaniem wnioskodawcy, nie będzie on osobą dokonującą wypłat należności w rozumieniu art. 26 ust. 1 u.p.d.o.p. i w konsekwencji, nie będzie zobowiązany do pobierania podatku "u źródła" od każdorazowej wypłaty tych należności.

Minister Finansów, działając przez Dyrektora Izby Skarbowej w K., w interpretacji indywidualnej z dnia 8 października 2015 r. nr [...], uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji organ interpretacyjny wyjaśnił, że z Komentarza do Konwencji Modelowej OECD wynika, że postanowienia umów (konwencji) o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie dotyczącym odsetek mają zastosowanie jedynie w przypadku, gdy podmiot uzyskujący odsetki posiada status rzeczywistego odbiorcy ("beneficial owner"), czyli jest podmiotem, którego prawo do dysponowania otrzymaną płatnością nie ma wyłącznie formalnego charakteru. Oznacza to, że postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania mają zastosowanie do podmiotów będących faktycznymi odbiorcami odsetek.

Niezależnie od tego, czy podmiotem zarządzającym systemem jest bank, czy wybrana spółka z grupy, realizuje on jedynie funkcję pośrednika, tzn. nie jest ostatecznym właścicielem odsetek, do których prawo przysługuje spółkom przekazującym nadwyżkę. Gdy środki finansowe na pokrycie niedoboru środków pieniężnych będą pochodzić z nadwyżek finansowych innych uczestników umowy cash poolingu, tytuł prawny do odsetek posiadają poszczególne spółki biorące udział w umowie cash poolingu, co oznacza, że to one uzyskują przychód podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w postaci należnych im odsetek. Spółka będzie zobowiązana pobierać podatek, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. od każdorazowej wypłaty odsetek uczestnikom zagranicznym. Bank nie jest podmiotem zobowiązanym do pobrania podatku u źródła, gdyż realizuje jedynie funkcję pośrednika, tzn. nie jest ostatecznym właścicielem odsetek. Natomiast ich właścicielami (podmiotami uprawnionymi do odsetek) pozostają poszczególne spółki biorące udział w umowie cash poolingu.

W sytuacji, gdy rzeczywistymi odbiorcami należności odsetkowych będą spółki uczestniczące (uczestnicy zagraniczni) w umowie cash poolingu, spółka w pierwszej kolejności powinna ustalić osobę podatnika, na rzecz którego przekazywane będą odsetki, a dopiero później kierując się miejscem jego zamieszkania lub siedziby zastosować postanowienia odpowiedniej umowy międzynarodowej, tak aby określić właściwą stawkę podatkową.

Pismem z dnia 26 października 2015 r. wnioskodawca wezwał organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa i uchylenia interpretacji indywidualnej, zarzucając błędną wykładnię art. 21 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 26 ust. 1 u.p.d.o.p., ponieważ spółka nie będzie dokonywać wypłaty odsetek na rzecz uczestników zagranicznych. To bank będzie podmiotem, który dokonuje naliczania i wypłaty odsetek. Transfery dokonywane będą w sposób automatyczny bez udziału spółki.

W odpowiedzi na to wezwanie z dnia 30 listopada 2015 r. Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany wyrażonego w interpretacji indywidualnej stanowiska.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona skarżąca wniosła o uchylenie indywidualnej interpretacji, zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego:

- art. 26 ust. 1 w związku z art. 26 ust. 7 oraz art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. przez uznanie, że spółka jako uczestnik systemu cash poolingu będzie miała obowiązek pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od odsetek wypłacanych w ramach systemu cash poolingu podmiotom zagranicznym, uczestnikom tego systemu,

- art. 26 ust. 1 w związku z art. 26 ust. 7, art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22a u.p.d.o.p. przez pominięcie obowiązku uwzględnienia przy stosowaniu przepisów u.p.d.o.p. postanowień konkretnej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a państwem rezydencji podatkowej pool leadera,

- art. 26 ust. 1 w związku z art. 26 ust. 7, art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22a u.p.d.o.p. w związku z art. 11 ust. 1 konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu przez nieuznanie, że odsetki wypłacane na rzecz pool leadera będącego rezydentem Szwecji podlegają zwolnieniu z podatku u źródła w Polsce,

oraz przepisów postępowania, tj. art. 14c § 2 i art. 14h w związku z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej przez wadliwe uzasadnienie interpretacji.

W uzasadnieniu skargi spółka wskazała, że nie będzie dokonywała wypłat, bowiem środki będą automatycznie pobierane z jej rachunku przez bank i przekazywane na rachunek główny. Uczestnicy nie mają możliwości zidentyfikowania uczestnika, od którego pochodzą wykorzystywane przez nich środki (lub uczestnika korzystającego z ich środków). Organ uznał za źródło prawa Model Konwencji oraz Komentarz do niej, zamiast konkretną umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania, zawartą z państwem rezydencji podatkowej pool leadera. Wypłata odsetek dokonywana byłaby do pool leadera, podmiotu szwedzkiego. Postanowienia art. 11 umowy polsko – szwedzkiej nie zawierają klauzuli beneficial owner. Umowa ta nie wymaga do zastosowania zwolnienia, aby odbiorca odsetek był ich rzeczywistym właścicielem.

Spółka zarzuciła też, że uzasadnienie stanowiska organu jest zdawkowe i lakoniczne, brak jest spójnej i kompleksowej analizy. Nie uzasadnia, dlaczego jego zdaniem spółka będzie zobowiązana do pobierania podatku u źródła. Organ skupia się natomiast na uzasadnieniu tezy, że ostatecznymi beneficjentami odsetek są uczestnicy zagraniczni, wymienieni w opisie zdarzenia przyszłego i wskazuje, że postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania mają zastosowanie do podmiotów, będących faktycznymi odbiorcami odsetek. Powyższa kwestia nie była jednak przedmiotem pytania spółki, w związku z czym rozważania organu w tej części są bezprzedmiotowe.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola,

o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach, których katalog zawiera art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – dalej p.p.s.a.).

W określonych przez ten przepis przedmiotowych granicach kognicji sądów administracyjnych mieści się m. in. orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego, wydane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.).

W ramach tak wyznaczonej kompetencji Sąd stwierdza, że skarga jest uzasadniona z uwagi na naruszenie przepisów prawa procesowego.

Zgodnie z art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. Stosownie do art. 14c § 2 Ordynacji podatkowej w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.

W niniejszej sprawie spółka postawiła pytanie, czy wnioskodawca może być obowiązany do pobierania podatku "u źródła" od odsetek, pobieranych z rachunku szczegółowego spółki w rezultacie zaistnienia salda ujemnego tego rachunku z rachunkiem głównym ?

Spółka zainteresowana była uzyskaniem odpowiedzi, czy będzie pełnić funkcję płatnika w związku z pobieraniem z rachunku szczegółowego spółki odsetek i przekazywaniem ich na rachunek główny pool leadera.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z m. in. odsetek ustala się w wysokości 20 % przychodów. Stosownie do art. 26 ust. 1 tej ustawy osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a – 1e.

Przedstawiając własne stanowisko w powyższej kwestii, spółka powołując się na art. 26 ust. 1 u.p.d.o.p. wskazała, że nie będzie zobowiązana do pobierania podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. od każdorazowej wypłaty odsetek uczestnikom zagranicznym, ponieważ podmiotem zobowiązanym do pobrania podatku u źródła może być jedynie bank jako podmiot realizujący przedmiotowe wypłaty za pośrednictwem dodatkowego rachunku, jakim jest rachunek główny. Według wnioskodawcy, spółka nie będzie dokonywała wypłaty odsetek, nie będzie uczestniczyła w żaden sposób w ich podziale i rozdysponowaniu. Wypłaty odsetek na rzecz podmiotów uprawnionych do ich odbioru, w tym na rzecz uczestników zagranicznych, dokonywane będą przez bank. Wobec powyższego, zdaniem wnioskodawcy, nie będzie on osobą dokonującą wypłat należności w rozumieniu art. 26 ust. 1 u.p.d.o.p. i w konsekwencji nie będzie zobowiązany do pobierania podatku "u źródła" od każdorazowej wypłaty tych należności.

Mając na uwadze treść art. 26 ust. 1 u.p.d.o.p., a także własne stanowisko spółki w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego, organ interpretacyjny zobowiązany był do rozważenia, czy spółka jako osoba prawna dokonuje wypłat należności z tytułu odsetek i czy w związku z tym obowiązana jest jako płatnik pobierać w dniu ewentualnego dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat.

Natomiast organ interpretacyjny, uznając stanowisko spółki za nieprawidłowe stwierdził, że postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania mają zastosowanie do podmiotów posiadających status rzeczywistego odbiorcy ("beneficial owner"). Dalej organ interpretacyjny wyjaśnił, że niezależnie od tego, czy podmiotem zarządzającym systemem jest bank, czy wybrana spółka z grupy, podmiot ten jest jedynie pośrednikiem, tzn. nie jest ostatecznym właścicielem odsetek. Tytuł prawny do odsetek przysługuje spółkom przekazującym nadwyżkę finansową, co oznacza, że to one uzyskują przychód podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dlatego też według organu spółka będzie zobowiązana pobierać podatek, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. od każdorazowej wypłaty odsetek uczestnikom zagranicznym.

Organ podatkowy w zaskarżonej interpretacji wyjaśnił więc, z jakich względów należy uznać spółki, biorące udział w systemie cash poolingu, a nie podmiot zarządzający systemem, za podatników podatku dochodowego. Natomiast nie rozważył kwestii, kto dokonuje wypłat odsetek w rozumieniu art. 26 ust. 1 u.p.d.o.p.: czy spółka posiadająca niedobór środków finansowych czy też bank zarządzający systemem, a więc kto i z jakich względów jest w tej sytuacji płatnikiem podatku dochodowego. Wprawdzie organ uznał, że spółka będzie zobowiązana pobierać podatek, ale wniosek ten wyprowadził z faktu, że pozostałe spółki uczestniczące w systemie cash poolingu uznał za podatników podatku dochodowego. Takie wyjaśnienie organu nie tłumaczy jednak, dlaczego zdaniem organu to spółka, a nie bank zobowiązana jest do poboru podatku jako płatnik.

Skarżąca spółka słusznie zauważyła, że organ interpretacyjny nie uzasadnia, dlaczego jego zdaniem spółka będzie zobowiązana do pobierania podatku u źródła. Strona skarżąca trafnie stwierdza, że organ skupia się na uzasadnieniu tezy, że ostatecznymi beneficjentami odsetek są uczestnicy zagraniczni, wymienieni w opisie zdarzenia przyszłego i wskazuje, że postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania mają zastosowanie do podmiotów, będących faktycznymi odbiorcami odsetek. Powyższa kwestia nie była jednak przedmiotem pytania spółki, w związku z czym rozważania organu nie mogą stanowić odpowiedzi na pytanie strony.

Zaskarżona interpretacja, pomimo negatywnej oceny stanowiska spółki, nie wskazuje prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym, co stanowi naruszenie art. 14c § 2 Ordynacji podatkowej.

Ponownie rozpoznając sprawę, organ interpretacyjny zobowiązany będzie do wskazania prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym, zgodnie z wymogami art. 14 c § 2 Ordynacji podatkowej.

Stosownie do dyspozycji art. 146 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji wyroku. Zwrot kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej zasądzono na podstawie art. 200 p.p.s.a.