Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 228/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-07-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par.3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek – Zalewska po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T., E. R. i M. R. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę M. R..


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r., poz.2325., zwanej dalej "p.p.s.a."), od skargi wszczynającej postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis. Stosownie zaś do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga (...), od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.

Skarżący A. T., E. R. i M. R. zostali wezwani do uiszczenia wpisów od skargi w wysokości po [...] zł. Wezwanie do A. T. i E. T. zostało skierowane do ich pełnomocnika L. T. (doręczenie 10 czerwca 2020 r. - k.14 i 26) oraz do M. R. osobiście (15 czerwca 2020 r., k.28). Mimo to, żaden ze skarżących nie uiścił dotychczas wpisu, co stanowi co do zasady podstawę do odrzucenia skargi wobec wszystkich trzech skarżących stosownie do wskazanego art. 220 § 3 p.p.s.a.

W związku jednak z tym, że postanowieniem z dnia 22 lipca 2020 r. Sąd odmówił dopuszczenia L. T. do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika skarżących A. T. i E. R., wobec tych skarżących nie jest obecnie uprawnione odrzucenie skargi, gdyż w celu zapewnienia im prawa udziału w postępowaniu jako strony, konieczne jest wezwanie ich do podpisania skargi i ponownie (osobiście) do uiszczenia wpisów. Dopiero w razie niewykonania przez nich takiego wezwania konieczne będzie odrzucenie ich skargi. Nie ma natomiast podstaw do takiego ponownego wezwania wobec M. R. (gdyż był już osobiście wzywany i wezwania nie wykonał), a zatem jego skarga podlega odrzuceniu.

Wprawdzie wszyscy trzej skarżący złożyli w piśmie z dnia 15 czerwca 2020 r. (k.29) wniosek o zawieszenie postępowania ("przeniesienie czynności procesowych w sprawie na rok 2021", co – mając na względzie intencje skarżących - należało potraktować jako wniosek o zawieszenie, gdyż w okresie zawieszenia nie biegną terminy sądowe – art. 127 p.p.s.a.), to jednak postanowieniem z dnia 22 lipca 2020 r. Sąd odmówił zawieszenia. Wynikało to z tego, że powoływana ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) przewiduje zawieszenie postępowania wyłącznie na zgodny wniosek wszystkich stron (art.126 p.p.s.a.), natomiast wniosek sformułowany w piśmie z dnia 15 czerwca 2020 r. pochodził tylko od skarżących, a więc nie mógł być uwzględniony. Sąd kierował się przy tym zasadą szybkości postepowania wyrażoną w art. 7 p.p.s.a., który stanowi, że sąd administracyjny powinien podejmować czynności zmierzające do szybkiego załatwienia sprawy (...).

W związku z powyższym, wobec odmowy zawieszenia postępowania i nieuiszczenia wpisu przez M. R. (pozostali skarżący zostaną ponownie wezwani osobiście do ich uiszczenia), skarga tego skarżącego nie może być merytorycznie rozpoznana, lecz podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.