Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 285/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2011-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 50, 51
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 7, 8, 80, art. 138 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński,, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 października 2011 r. sprawy ze skargi J. F. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania organu I instancji w sprawie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

II SA/Bk 285/11

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...].02.2011 r. znak [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...].12.2008 r. znak [...] nakazującą E. S. – C. i K. C. doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem budynku na działce nr [...] przy ul. N. Ś. w S. i umorzył postępowanie przed organem I instancji.

Powyższe rozstrzygnięcia zostały wydane w następującym stanie faktycznym.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. z inicjatywy J. F. prowadził postępowanie dotyczące legalności wykonania przez małżonków C. robót budowlanych przy budynku na działce nr [...] w S. Ustalono, że inwestorzy w dniu [...].02.2007 r. zgłosili zamiar wykonania ocieplenia budynku (styropian, tynk), wymiany pokrycia dachowego (z blachy na blachodachówkę) oraz stolarki okiennej i drzwiowej. W trakcie dwukrotnie przeprowadzonych oględzin (w dniach 20.08.2008 r. i przez organ odwoławczy w postępowaniu zażaleniowym w dniu 19.11.2008 r.) oraz na podstawie materiału dowodowego przedstawionego przez strony (m.in. zdjęcia budynku w stanie sprzed wykonania robót i po ich wykonaniu) stwierdzono, że poza zakresem robót objętych zgłoszeniem wykonano przebudowę dwóch werand (wypełnienie na poziomie przyziemia pomiędzy istniejącymi słupami podpierającymi werandę od strony południowej, zlikwidowanie wypełnienia od strony północnej i wykonanie wzmocnienia w postaci dwóch słupów), zmieniono konstrukcję i kształt dachu wyprowadzając okap oraz rynny około 40 cm poza lico ściany szczytowej usytuowanej wzdłuż granicy z działką J. F., rozebrano gzyms, wykonano poszerzenie schodów.

Postanowieniem z [...].09.2008 r. organ nadzoru budowlanego I instancji wstrzymał roboty budowlane wykonywane, jego zdaniem, bez pozwolenia na budowę oraz nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia do 30.12.2008 r. oceny technicznej robót, zawierającej analizę prawidłowego odpływu wód opadowych na własną posesję oraz obowiązek wykonania ściany szczytowej od strony działki nr [...] - ze względu na bezpieczeństwo przeciwpożarowe. Powyższe postanowienie P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...].11.2008r. - wydanym na skutek zażalenia J. F. - utrzymał w mocy, a od rozstrzygnięcia organu odwoławczego WSA w Białymstoku prawomocnym wyrokiem z 02.07.2008 r. w sprawie II SA/Bk 83/09 oddalił skargę. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku NSA oddalił w dniu 21.10.2010 r. w sprawie II OSK 1674/10.

Ocena techniczna została złożona 04.11.2008 r. i zawierała generalną pozytywną ocenę wykonanych robót budowlanych.

W tej sytuacji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją

z [...].12.2008 r. nałożył na E. S. – C. i K. C. obowiązek ścięcia okapu i orynnowania dachu na długości 40 cm na ścianach podłużnych do lica ściany szczytowej w budynku mieszkalnym usytuowanym na działce nr [...], od strony działki nr [...]. Organ stwierdził, że ustalony zakres robót wykraczających poza zgłoszenie z [...].02.2007 r. wymagał pozwolenia na budowę, mimo że nie doszło do zmiany powierzchni użytkowej ani kubatury budynku. Należało zastosować procedurę legalizacyjną z art. 51 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Dokonując analizy zgromadzonego materiału dowodowego, wyników oględzin, oceny technicznej oraz porównując stan obiektu sprzed wykonania robót i po ich wykonaniu (na podstawie zdjęć) stwierdzono, że brak jest podstaw do ingerencji organu nadzoru budowlanego w stan techniczny obiektu, bezpieczeństwo jego konstrukcji, użytkowania i estetykę. Jedynie biorąc pod uwagę poprzednio istniejący od strony działki J. F. gzyms o wysokości dwóch cegieł płasko ułożonych, a nie jak twierdzi wnioskodawca - ogniomur o wysokości 60 cm, w celu zapewnienia ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich i właściciela sąsiedniej nieruchomości należy zlicować ścianę szczytową z dachem poprzez jego skrócenie z obustronnym obrynnowaniem na długości 40 cm, wykonać ścianę pełną, a nie ścianę oddzielenia przeciwpożarowego, wystającą 60 cm ponad połać dachową. Zdaniem organu wykonanie powyższych czynności będzie wystarczające do uregulowania stanu prawnego budynku mieszkalnego na działce nr [...].

Odwołanie od powyższej decyzji złożył J. F. zarzucając: błędne ustalenie długości okapu jako 40 cm a nie 45 cm; zaakceptowanie bezprawnego zawładnięcia 15 cm szerokości jego działki (z wjazdu na posesję) poprzez wykonanie szerszego niż ustalono docieplenia budynku inwestorów – czym naruszono art. 222 Kc i zasadę niezakłóconego korzystania z mienia wynikającą z przepisów konstytucyjnych, przepisów Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz Protokołu nr I do tej Konwencji; nienakazanie zdjęcia tego ocieplenia w części wychodzącej na jego działkę; zatajenie faktu, że wymiana stolarki okiennej miała nastąpić według zgłoszenia "w istniejących otworach", podczas gdy od strony ul. N. Ś. zlikwidowano wszystkie drzwi; nieuwzględnienie faktu bezprawnego rozebrania werandy i wykonania schodów wychodzących metr poza szerokość werandy, a nie tylko ich poszerzenie; wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych rok po ich zakończeniu.

Zaskarżoną decyzją z [...].02.2011 r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji w całości i umorzył postępowanie przed tym organem. W postępowaniu odwoławczym dokonano identycznych ustaleń faktycznych jak te poprzedzające decyzję z [...].12.2008 r., powołując się przede wszystkim na wyniki oględzin z 20.08.2008 r. i z 19.11.2008 r. Stwierdzono zatem wymianę orynnowania i pokrycia dachowego, wykonanie podbitek oraz wymianę okien, jak też przebudowanie obydwu werand.

W szczególności w werandzie od strony ul. N. Ś. ustalono rozebranie otworów okiennych i ścian do wysokości ławy fundamentowej, pozostawienie trzech słupów, rozbudowanie schodów na całą jej szerokość. W stosunku do werandy od strony podwórka stwierdzono jej zabudowanie, zamurowanie otworów pod werandą

i przebudowanie otworów okiennych na ścianie werandy, wstawienie okien. Stwierdzono również poszerzenie okapu poza lico ściany, który obecnie wystaje około 45 cm. W oparciu o powyższe ustalenia i udokumentowany zdjęciami stan budynku sprzed wykonania robót, a także w oparciu o treść zgłoszenia – ustalono przekroczenie jego zakresu wymagające pozwolenia na budowę. Oceniono jako prawidłowe zastosowanie procedury z art. 50 i 51 Prawa budowlanego z 1994 r. Wskazano, że z przedłożonej przez inwestora oceny technicznej wynika brak jakichkolwiek zagrożeń ze strony wykonanych robót dla zdrowia lub życia ludzi, co uzasadniało umorzenie postępowania. Organ odwoławczy nie zgodził się

z koniecznością nakazywania obcięcia okapu w sytuacji, gdy wyrokiem

z 11.12.2009r. Sąd Rejonowy w B. I Wydział Cywilny, w sprawie

z powództwa J. F. przeciwko inwestorom, nakazał usunięcie wystającego poza obrys lica ściany szczytowej domu okapu dachu na szerokości 0,16 – 0, 26 m oraz w sytuacji, gdy w piśmie z 04.05.2010 r. inwestor oświadczył, że w dniu 01.05.2010 r. wykonał wyrok. Organ odwoławczy stwierdził, że obecnie kwestia oddziaływania budynku na działkę nr [...] jest związana ze sporem o granicę, który nie podlega kognicji organów nadzoru budowlanego. Organ ten wskazał, że ocieplenie budynku zostało zgłoszone, a jego wystawanie poza granicę działki dotyczy również sporu o tę granicę. Co do pozostałych robót: przebudowy werand, zmiany dachu i ściany szczytowej, zmiany otworów okiennych i drzwiowych – były one przedmiotem niniejszego postępowania legalizacyjnego. Jego wyniki, w szczególności pozytywna ocena tych robót, nie pozwalają na nałożenie na inwestora jakichkolwiek obowiązków. Kwestia legalności postanowień o wstrzymaniu prowadzenia robót i obowiązku przedłożenia oceny technicznej była już przedmiotem oceny organu i sądów, które nie podzieliły zarzutów J. F.

Skargę na decyzję Inspektora Wojewódzkiego z [...].02.2011 r. złożył do sądu administracyjnego J. F. Zarzucił opacie ustaleń organów o dobrym stanie technicznym i możliwości użytkowania budynku mieszkalnego po wykonanych na nim pracach - na prywatnej ocenie technicznej przedłożonej przez inwestora. Wskazał, że niedopuszczalne jest stwierdzanie, jak uczyniły to organy nadzoru budowlanego, że wykonane poza zgłoszeniem roboty wymagają pozwolenia na budowę i jednoczesne umarzanie postępowania na podstawie wyników prywatnej oceny technicznej. Zarzucił nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego

i zaakceptowanie stanu niezgodnego z prawem: wykonanych schodów oddalonych od linii rozgraniczającej drogi o 2 m, a nie jak wymagają przepisy o 4 m; ustalenie ich długości jako pokrywającej się z długością werandy, podczas gdy pokrywa się ona

z szerokością budynku, nieuwzględnienie zwiększenia powierzchni użytkowej budynku, całkowicie zmienionej elewacji. Zakwestionował prawidłowość oceny technicznej jako sporządzonej niefachowo, bez specjalistycznych obliczeń i przez osobę, której uprawnienia budzą wątpliwości. Wskazał, że umorzono postępowanie niedokonując sprawdzenia czy inwestor rzeczywiście wykonał nakaz skrócenia okapu, dlatego zaskarżona decyzja jest przedwczesna.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymał argumentację z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, ocenił zarzuty jako bezpodstawne.

Pismem z 17.10.201 r. pełnomocnik skarżącego dokonał uzupełnienia zarzutów skargi o naruszenie: art. 84 ust. 1 pkt 1 i art. 84 "a" ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane z 1994 r., § 12 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury

z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, art. 6, 7, 8, 105 Kpa. Wskazano na nieustalenie, czy budynek mieszkalny, w tym po wykonaniu na nim spornych prac budowlanych, znajduje się w prawidłowej odległości od działki sąsiedniej i od ulicy, w szczególności chodzi o zachowanie takiej odległości dla nowowykonanych schodów. Nie ustalono również pozostałych, istotnych w sprawie okoliczności, jak fakt zlokalizowania budynku w strefie ochrony konserwatorskiej. Nie ustosunkowywano się do zarzutów wnioskodawcy, jak również powołując się na linię orzeczniczą sądów administracyjnych nie przywołano jakichkolwiek wyroków tę linię obrazujących.

Podczas rozprawy w dniu 27.10.2011 r. strona skarżąca wskazywała na fakt zlokalizowania terenu inwestycji w obszarze ochrony konserwatorskiej i brak uzyskania zgody konserwatora zabytków na prowadzenie spornych prac budowlanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega uwzględnieniu, bowiem część zarzutów w niej podniesionych wskazuje na okoliczności, które z naruszeniem zasad procedury administracyjnej nie zostały w dostateczny sposób wyjaśnione, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i zobowiązywało sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.

Zdaniem sądu kwestionowana decyzja umarzająca postępowanie legalizacyjne była przedwczesna, a przez to naruszała zasady prawdy obiektywnej

i zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej (art. 7 i 8 Kpa) oraz obowiązku zgromadzenia i oceny całokształtu materiału dowodowego (art. 80 Kpa).

Głównym powodem uchylenia przez organ odwoławczy decyzji I instancji

i umorzenia postępowania na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa było ustalenie wykonania przez inwestora obowiązków nałożonych wyrokiem Sądu Rejonowego

w B. w sprawie I C [...], a także ocena zgodności z prawem i zasadami sztuki budowlanej robót wykonanych poza zgłoszeniem z [...].02.2007 r. W ocenie składu orzekającego ustalenia co do wykonania wyroku sądu powszechnego nie mają wystarczającego oparcia w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie.

Wyrok sądu cywilnego zapadł 11.12.2009 r., oświadczenie o wykonaniu nałożonych nim obowiązków inwestor złożył do akt administracyjnych 04.05.2010 r., a decyzja organu odwoławczego została wydana kilka miesięcy po tym fakcie – 07.02.2011 r. Mimo znacznego upływu czasu pomiędzy wyrokiem, oświadczeniem oraz decyzją – ta ostatnia nie została poprzedzona bezspornym ustaleniem, że postępowanie przed sądem powszechnym sfinalizowano w sposób uzasadniający umorzenie legalizacyjnego postępowania administracyjnego. W szczególności organ mimo upływu kilku miesięcy od otrzymania oświadczenia inwestora nie dokonał sprawdzenia jego prawdziwości, co mógł uczynić przeprowadzając oględziny na terenie inwestycji. O dokonaniu takiej czynności procesowej nie ma w aktach śladu, jak również i o innych czynnościach świadczących o próbach ustalenia stanu budynku mieszkalnego na działce nr [...] – po wyroku sądu powszechnego. Wydając zaskarżoną decyzję umarzającą postępowanie organ odwoławczy nie dysponował zatem bezsporną i udokumentowaną wiedzą, w jakim stanie faktycznym orzeka, gdyż nie ustalił tego stanu na działce nr [...] na dzień wydawania zaskarżonej decyzji. Z akt ponadto nie wynika, kiedy uprawomocnił się wyrok sądu powszechnego, czy sporządzono do niego uzasadnienie, a jeśli stał się prawomocny w brzmieniu znajdującym się w aktach – jak w rzeczywistości został wykonany, czy wszczęto postępowanie egzekucyjne, czy też inwestor wykonał wyrok dobrowolnie

i czy w pełnym zakresie nałożonego obowiązku, czy też nie. W ocenie składu orzekającego wyłącznie oświadczenie inwestora o wykonaniu wyroku nie jest wystarczające do bezspornego ustalenia doprowadzenia budynku na działce nr [...] do stanu zgodnego z prawem. Okoliczność ta wymagała potwierdzenia

w sposób niebudzący wątpliwości na potrzeby postępowania administracyjnego -

w drodze czynności dowodowych w tym konkretnie postępowaniu podjętych. Tego bezspornie nie uczyniono, o czym świadczy fakt, że w uzasadnieniu organ odwoławczy powołuje się wyłącznie na oświadczenie inwestora, a nie na własne ustalenia. Zwraca na to uwagę skarżący kwestionując zakres wykonanych przez inwestora prac będących wynikiem obowiązków nałożonych przez sąd powszechny, jako niezgodny z wyrokiem tego sądu (k. 5).

W tych okolicznościach pozostawienie w obrocie prawnym zaskarżonej decyzji umarzającej postępowanie mogłoby skutkować niebezpieczeństwem nieosiągnięcia celu postępowania legalizacyjnego tj. doprowadzenia budynku na działce nr [...] do stanu zgodnego z prawem. Wobec braku jednoznacznych, procesowych ustaleń co do wykonania wyroku sądu powszechnego – umorzenie postępowania

z argumentacją podaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji było zdecydowanie przedwczesne – co najmniej w zakresie samowoli obejmującej wykonanie okapu. Przesądzenie o wykonaniu przez inwestora obowiązku doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem wymagało niebudzących wątpliwości ustaleń tak, aby nie doprowadzić do zaakceptowania jako zgodnego z prawem stanu faktycznego, który takiej cechy nie posiada. Z tego względu sąd uznał, że braki w postępowaniu wyjaśniającym dotyczącym zakresu wykonania obowiązku nałożonego przez sąd cywilny, a przez to naruszenie w szczególności art. 7 i 80 Kpa, mogło mieć wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. i uzasadniało uchylenie zaskarżonej decyzji.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 365 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego prawomocnym wyrokiem sądu powszechnego związane są nie tylko strony tego postępowania i sąd, który go wydał, ale również inne sądy oraz organy państwowe, w tym sądy administracyjne i organy nadzoru budowlanego. Prawomocne orzeczenie stanowi podstawę orzekania przez inny sąd, organ państwowy bądź organ administracji publicznej, gdy dotyczy tego samego zagadnienia prawnego tzn. gdy rozstrzyga o kwestiach stanowiących podstawę

w orzekaniu przez inny sąd lub organ państwowy. Ratio legis art. 365 § 1 k.p.c. polega więc na tym, że gwarantuje on zachowanie spójności i logiki działania organów państwowych, zapobiegając funkcjonowaniu w obrocie prawnym rozstrzygnięć nie do pogodzenia w całym systemie sprawowania władzy.

Powyższe oznacza w sprawie niniejszej, że w istocie organ w zakresie objętym powyższym orzeczeniem cywilnym jest nim związany, a zatem nie może rozstrzygnąć kwestii nim przesądzonych odmiennie. Nie oznacza to natomiast, że nie może we własnym zakresie orzec o wykonaniu określonych obowiązków celem wyeliminowania stanu niezgodnego z prawem, pod warunkiem że nie oznaczałoby to innego rozstrzygnięcia niż wyrok sądu cywilnego – w zakresie nim objętym. Postępowanie administracyjne jest postępowaniem odrębnym niż cywilne, a art. 365 § 1 Kpc nie wyklucza rozstrzygania przez organy administracji w granicach własnych kompetencji, byleby została zachowana spójność w działaniu organów państwowych. Przypomnieć też należy, że o ile egzekucja w postępowaniu cywilnym

i administracyjnym następuje z inicjatywy wierzyciela, to jednak w postępowaniu administracyjnym jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym – przystępuje on z urzędu do egzekucji na podstawie wystawionego przez siebie tytułu wykonawczego (art. 26 § 4 ustawy z 17.06.1966 r., o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tekst jedn. Dz. U. z 2005 Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.). Taka sytuacja będzie miała miejsce w przypadku egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym, jakimi są obowiązki wynikające z prawa budowlanego.

Oznacza to w sprawie niniejszej, że organ odwoławczy w przypadku ustalenia nieusunięcia samowoli, mógłby orzec samodzielnie o konieczności doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem – także w zakresie, w którym orzekał sąd cywilny, ale niesprzecznie z nim. Tylko w ten sposób zapewnić bowiem można realność egzekwowania obowiązku eliminowania stanów samowoli budowlanej.

Zdaniem organu odwoławczego, który swój pogląd przedstawił w odpowiedzi na skargę, nie jest rolą organów nadzoru budowlanego potwierdzanie wykonania wyroku Sądu Rejonowego. Pogląd ten jest, zdaniem sądu, wynikiem niezrozumienia relacji pomiędzy postępowaniem administracyjnym a cywilnym. Nie chodzi o to, by organy nadzoru budowlanego sprawdzały wykonanie obowiązków przez strony postępowania cywilnego (to należy do egzekucyjnego postępowania sądowego), ale o to, by wykorzystując własne kompetencje nie dopuszczały do istnienia w obrocie prawnym stanów budowlanych niezgodnych z prawem. A taka sytuacja może powstać w wypadku niezrealizowania przez inwestora obowiązków orzeczonych przed sądem powszechnym przy jednoczesnym umorzeniu postępowania administracyjnego bez uprzedniego sprawdzenia czy stan faktyczny jest zgodny

z prawem.

Orzekanie przez organy nadzoru budowlanego w sprawie rozstrzygniętej przez sąd cywilny nie stanowi również naruszenia powagi rzeczy osądzonej z uwagi na odrębność tych postępowań (tryb cywilny, tryb administracyjny) i jest dopuszczalne pod warunkiem zachowania zgodności treści rozstrzygnięć administracyjnych

z treścią rozstrzygnięć cywilnych, o czym stanowi art. 365 §1 Kpc. Przemawiają za tym, jak wyżej wskazano, chociażby zasady prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

Organ powinien również ustosunkować się do występowania pewnej sprzeczności pomiędzy rozstrzygnięciem zawartym w decyzji w I instancji a jej uzasadnieniem, w którym mowa jest nie tylko o konieczności skrócenia okapu (jak w rozstrzygnięciu), ale również o obowiązku "wykonania ściany pełnej, a nie ściany oddzielenia przeciwpożarowego, wystającej 60 cm ponad połać dachową". Do tej rozbieżności organ odwoławczy w ogóle się nie odniósł.

W związku z zarzutami podniesionymi w piśmie uzupełniającym skargę oraz na rozprawie w dniu 27.10.2011 r. – wyjaśnienia wymaga również kwestia zgodności wykonanych robót budowlanych z obowiązującymi w dacie ich wykonania przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) oraz ustawy z 21.03.1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 z późn. zm.), w szczególności w zakresie zachowania wymaganych prawem odległości nowych elementów budynku (schodów zewnętrznych) od granicy działki sąsiedniej i od zewnętrznej krawędzi jezdni. Wskazać należy, że skarżący akcentował naruszenie powyższych odległości przez poszerzenie schodów przy werandzie. Częściowo do tych kwestii ustosunkowano się w odpowiedzi na skargę, jednak z uwagi na uchylenie zaskarżonej decyzji organ będzie zobowiązany zamieścić stosowną argumentację w uzasadnieniu ponownego rozstrzygnięcia. Podobnie jak jego obowiązkiem będzie ustosunkowanie się do kwestii obowiązywania na terenie inwestycji obszaru ochrony konserwatorskiej. Wniosek o zwrócenie się do konserwatora zabytków o wyjaśnienie tej kwestii sąd oddalił, bowiem będzie to objęte obowiązkiem uzupełnienia materiału dowodowego

w postępowaniu toczącym się po wydaniu niniejszego wyroku.

W uzasadnieniu wydanej decyzji odwoławczej organ dokona również oceny przedłożonej analizy technicznej, jako że uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera wyłącznie powtórzenie jej końcowych fragmentów, a brak w nim stwierdzeń oceniających. Przypomnieć należy, że zasada prawdy obiektywnej obejmuje nie tylko obowiązek zebrania, ale i oceny zgromadzonego materiału dowodowego.

Reasumując organ odwoławczy w ponownie prowadzonym postępowaniu, przy wykorzystaniu art. 136 Kpa, uzupełni znajdujący się w aktach sprawy materiał dowodowy w kierunku wskazanym przez sąd i uwzględni wskazania zawarte

w niniejszym uzasadnieniu, dokonując jego wyczerpującej oceny. Następnie,

w zależności od wyników tego uzupełnienia, rozstrzygnie w oparciu o art. 138 § 1 lub § 2 Kpa.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

W punkcie 2. wyroku orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a.