Wyrok Sądu Najwyższego, sygn. akt III RN 162/01
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia: 2002-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 618  Wywłaszczanie i zwrot nieruchomości
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Wywłaszczanie nieruchomości
Powołane przepisy: article: art. 32 ust. 1-2, art. 37
journal: Dz.U. 1994 nr 127 poz. 627
law: Ustawa z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych.
article: art. 130 ust. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 46 poz. 543
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 25 maja 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o gospodarce nieruchomościami.
article: art. 21 ust. 2, art. 64 ust. 2
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz. 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu 25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
Teza: Naczelny Sąd Administracyjny błędnie przyjął, że art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych /Dz.U. nr 127 poz. 627 ze zm./ zawiera regulację zupełną obejmującą zarówno legalność ustalenia stanu nieruchomości, jak i wartości rynkowej tej nieruchomości na dzień wydania decyzji o lokalizacji autostrady, skoro bezzasadnie pominął treść art. 37 tej ustawy i art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /t.j. Dz.U. 2000 nr 46 poz. 543/ w związku z art. 21 ust. 2 i art. 64 ust. 2 Konstytucji RP, które mają zasadnicze znaczenie przy ustalaniu odszkodowania także za nieruchomości wywłaszczane pod autostrady. Uzupełniają one art. 32 ust. 1 ustawy o autostradach o istotny element daty, według której należy ustalić wartość rynkową nieruchomości wywłaszczanych na cele budowy autostrad.

TEZY

Naczelny Sąd Administracyjny błędnie przyjął, że art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych /Dz.U. nr 127 poz. 627 ze zm./ zawiera regulację zupełną obejmującą zarówno legalność ustalenia stanu nieruchomości, jak i wartości rynkowej tej nieruchomości na dzień wydania decyzji o lokalizacji autostrady, skoro bezzasadnie pominął treść art. 37 tej ustawy i art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /t.j. Dz.U. 2000 nr 46 poz. 543/ w związku z art. 21 ust. 2 i art. 64 ust. 2 Konstytucji RP, które mają zasadnicze znaczenie przy ustalaniu odszkodowania także za nieruchomości wywłaszczane pod autostrady. Uzupełniają one art. 32 ust. 1 ustawy o autostradach o istotny element daty, według której należy ustalić wartość rynkową nieruchomości wywłaszczanych na cele budowy autostrad.


SENTENCJA

Sąd Najwyższy w sprawie ze skargi Teresy N. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia 18 lipca 2000 r. (...) w przedmiocie wywłaszczenia po rozpoznaniu rewizji nadzwyczajnej Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2001 r., I SA 1659/00 - uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje NSA w Warszawie do ponownego rozpoznania.


UZASADNIENIE

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył rewizję nadzwyczajną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2001 r., którym stwierdzono nieważność decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia 18 lipca 2000 r. i poprzedzającej decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia 31 marca 1999 r. w części dotyczącej odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Wyrokowi temu zarzucił rażące naruszenie art. 32 ust. 1 i art. 37 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych /Dz.U. nr 27 poz. 627 ze zm./, art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. 2000 nr 46 poz. 543/ oraz art. 21 ust. 2 Konstytucji RP i na podstawie art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

W sprawie tej Wojewoda W. decyzją z dnia 31 marca 1999 r., wydaną na podstawie art. 30 i art. 32 ustawy o autostradach płatnych oraz art. 113 ust. 1, art. 119 ust. 1 i art. 128 ustawy o gospodarce nieruchomościami orzekł o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonych w S., oznaczonych jako działki nr 270/14 o pow. 140 m2 i nr 270/15 o pow. 987 m2, będącej własnością Teresy N., za zwaloryzowanym odszkodowaniem w kwocie 40.920 zł. Odszkodowanie ustalono według cen na dzień wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady na podstawie sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego i zostało ono zwaloryzowane wskaźnikami wzrostu cen towarów i usług.

Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia 18 lipca 2000 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody.

Naczelny Sąd Administracyjny zaskarżonym wyrokiem stwierdził nieważność wydanych w sprawie decyzji w części dotyczącej ustalenia odszkodowania, uznając,

że były one podjęte z rażącym naruszeniem art. 32 ust. 1 ustawy o autostradach

płatnych. Zgodnie z tym przepisem odszkodowanie powinno odpowiadać wartości rynkowej nieruchomości ustalonej na dzień 25 lipca 1996 r. /dzień wydania decyzji o odszkodowaniu/, zamiast ustalonego przez Wojewodę W. odszkodowania na styczeń 1999 r. Przepis ten nie upoważnia organu do dokonywania waloryzacji odszkodowania w decyzji o jego ustaleniu, skoro waloryzacji dokonuje się na zasadach określonych w art. 32 ust. 3 tej ustawy i jest to sprawa odrębna od sprawy o ustalenie odszkodowania.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucił temu wyrokowi rażące naruszenie prawa, podnosząc, że art. 32 ust. 1 ustawy o autostradach w brzmieniu:

"odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość powinno odpowiadać jej wartości rynkowej, ustalonej według stanu na dzień wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady", nie określa daty, jaką należy przyjąć przy ustalaniu wartości nieruchomości. Daty takiej nie określał art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./, do stosowania której odsyłał art. 37 ustawy o autostradach w sprawach w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie. Istotna zmiana w tym zakresie nastąpiła po wejściu w życie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. nr 115 poz. 741/, która stanowiąc w art. 130 ust. 1, iż "wysokość odszkodowania ustala się według stanu wywłaszczonej nieruchomości w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu i według jej wartości w dniu wydania decyzji o odszkodowaniu", określiła konkretną datę jako dodatkowe kryterium konieczne przy określeniu odszkodowania.

W związku z wejściem w życie tej ustawy, regulacja zawarta w art. 32 ust. 1 ustawy o autostradach okazała się niepełna, niezależnie bowiem od tego na jakiej podstawie prawnej następuje wywłaszczenie jest to ta sama instytucja prawna, której następstwo w postaci odszkodowania nie może odbywać się według różnych regulacji, ale zgodnie z art. 37 ustawy o autostradach w sprawach nieuregulowanych w rozdziale 5 tej ustawy należy stosować bez żadnych ograniczeń przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami w ich każdorazowej wersji. Dotyczy to także powinności stosowania art. 130 ust. 1 tej ostatniej ustawy, który po nowelizacji tej ustawy, dokonanej ustawą z dnia 7 stycznia 2000 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami oraz innych ustaw /Dz.U. nr 6 poz. 70/, ma następują treść: "wysokość odszkodowania ustala się według stanu i wartości nieruchomości w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu". Uzasadnione jest zatem stanowisko, że obowiązywały następujące zasady ustalania odszkodowania za grunty wywłaszczone po autostrady płatne: do 14 lutego 2000 r. - odszkodowanie należało ustalać według wartości nieruchomości w dniu wydania decyzji o odszkodowaniu, natomiast po tej dacie - według wartości wywłaszczonej nieruchomości w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Rewizja nadzwyczajna jest zasadna, albowiem Naczelny Sąd Administracyjny dokonał błędnej wykładni art. 32 ust. 1 ustawy o autostradach, przyjmując, że jest to regulacja zupełna pozwalająca ustalić odszkodowanie według wartości wywłaszczanej nieruchomości na dzień wydania wcześniejszej decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady. Tymczasem treść tego przepisu pozwala wyłącznie na ustalenie stanu nieruchomości na tę datę, który ma wpływ na późniejsze określenie finansowej wartości rynkowej nieruchomości w czasie wydawania późniejszej decyzji o wywłaszczeniu lub o odszkodowaniu. Stan nieruchomości na dzień wydania decyzji o lokalizacji przebiegu autostrady określa się w celu stwierdzenia jakie są jej granice i powierzchnia, jakie na danej nieruchomości znajdują się naniesienia budowlane i roślinne oraz jakie jest jej wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej. Tak ustalony stan nieruchomości wiąże następnie rzeczoznawcę majątkowego przy określaniu wartości rynkowej wywłaszczanej nieruchomości /art. 32 ust. 2 ustawy o autostradach/, co w szczególności oznacza, że nie może on uwzględniać zmian stanu nieruchomości wprowadzanych po dacie wydania decyzji o lokalizacji autostrady. Takie uwarunkowania wynikają z tego, iż ustalenie lokalizacji autostrady czasowo poprzedza /wyprzedza/ decyzje wywłaszczeniowe na cele jej budowy, a ustalenie stanu nieruchomości na datę wydania decyzji lokalizacyjnej ma zapobiegać podejmowaniu działań zmierzających do celowej jego zmiany dla uzyskania wyższej wyceny wartości wywłaszczanej nieruchomości. Równocześnie faktem notoryjnym jest także to, że od daty ustalenia lokalizacji autostrady i stanu nieruchomości potrzebnych na cele budowy autostrady upływa z reguły taki okres, w którym dochodzi do istotnej zmiany wartości rynkowej przy niezmienionym stanie tych nieruchomości. Wiązanie wartości tych nieruchomości z aktem rozpoczynającym wstępny etap inwestycji byłoby sprzeczne z art. 21 ust. 2 i art. 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Powołane normy konstytucyjne przewidują dopuszczalność wywłaszczania nieruchomości na cele publiczne za słusznym odszkodowaniem, ale także równą dla wszystkich obywateli ochronę prawną nieruchomości bez względu na rodzaj publicznej potrzeby wymuszającej usprawiedliwione decyzje wywłaszczeniowe. Przekreśla to konstytucyjność i legalność określania wartości wywłaszczanych nieruchomości na cele budowy autostrady na dzień wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady. Powyższe oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny błędnie przyjął, że art. 32 ust. 1 ustawy o autostradach zawiera regulację zupełną obejmującą zarówno legalność ustalenia stanu nieruchomości, jak i wartości rynkowej tej nieruchomości na dzień wydania decyzji o lokalizacji autostrady, skoro bezzasadnie pominął treść art. 37 tej ustawy i art. 130 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami w związku z art. 21 ust. 2 i art. 64 ust. 2 Konstytucji RP, które mają zasadnicze znaczenie przy ustalaniu odszkodowania także za nieruchomości wywłaszczane pod autostrady. Uzupełniają one art. 32 ust. 1 ustawy o autostradach o istotny element daty, według której należy ustalić wartość rynkową nieruchomości wywłaszczanych na cele budowy autostrad.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy podzielił stanowisko rewizji nadzwyczajnej, że także wywłaszczenie nieruchomości na potrzeby budowy autostrad jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy jest dokonywane na te uzasadnione cele publiczne za słusznym odszkodowaniem, którym będzie odszkodowanie ustalone według stanu nieruchomości na dzień wydania decyzji o lokalizacji autostrady, ale według wartości rynkowej wywłaszczanych nieruchomości w dniu wydania decyzji o odszkodowaniu, aktualnie według ich wartości rynkowej w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu /art. 130 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami/.

Powyższe prowadziło do orzeczenia zgodnie z art. 236 ust. 2 Konstytucji RP i art. 393[13] Kpc w związku z art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. /Dz.U. nr 43 poz. 189 ze zm./.