Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 966/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6046 Inne koncesje i zezwolenia
Skarżony organ: Minister Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Asesor Agnieszka Łąpieś-Rosińska WSA Protokolant: Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2005r. sprawy ze skargi C. S.A. z siedzibą w L. na decyzję Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2005 r.; 2. zasądza od Ministra Gospodarki i Pracy na rzecz skarżącego C. S.A. z siedzibą w L. kwotę 455 (czterysta pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

"C." S.A. z siedzibą w M. uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej [...] (zezwolenie z dnia [...] kwietnia 1998 r. nr [...] wydane przez Agencję Rozwoju Przemysłu S.A.). Jednym z warunków prowadzenia działalności gospodarczej objętej tym zezwoleniem było osiągnięcie poziomu zatrudnienia nie mniej niż 80 pracowników na dzień [...] czerwca 2002 r. Wspomniany przedsiębiorca ogłosił upadłość.

Postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] lipca 2002 r. sygn. akt [...] zezwolono syndykowi masy upadłości "C." S.A. z siedzibą w M. na sprzedaż z wolnej ręki całości przedsiębiorstwa za cenę nie niższą niż [...] zł. Na podstawie umowy z dnia [...] listopada 2002 r. syndyk sprzedał przedsiębiorstwo upadłego D. G. W świetle § 1 umowy jej przedmiotem jest przedsiębiorstwo, w rozumieniu art. 551 k.c., obejmujące m.in. prawo przysługujące C. S.A. do korzystania z pomocy publicznej wynikające z zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej w rozumieniu art. 16 i następne ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych. Następnie D. G. wraz z J. S. zawiązała spółkę akcyjną pod firmą: "C." Spółka Akcyjna z siedzibą w L., zwana dalej "skarżącą".

W dniu [...] marca 2003 r. skarżąca wystąpiła do Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z wnioskiem o zmianę zezwolenia w kierunku ustalenia na dzień [...] grudnia 2004 r. nowej daty osiągnięcia poziomu zatrudnienia, o którym mowa w wspomnianym zezwoleniu z dnia [...] kwietnia 1998 r. Ostateczną decyzją Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] utrzymano w mocy wcześniejszą decyzję z dnia

[...] kwietnia 2003 r. nr [...], w której umorzono postępowanie administracyjne w sprawie zmiany zezwolenia z dnia [...] kwietnia 1998 r.

W świetle tych decyzji skarżąca, nie będąc podmiotem uprawnionym

z zezwolenia z dnia [...] kwietnia 1998 r., nie ma legitymacji do domagania się jego zmiany. Skarga na powyższą decyzję jest przedmiotem postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym (sygn. akt 6 II SA 2423/03).

Równolegle z toczącym się postępowaniem w sprawie 6 II SA 2423/03 Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej wszczął z urzędu w dniu [...] lipca 2003 r. postępowanie w sprawie cofnięcia "C." S.A. z siedzibą w M. zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej [...] z dnia [...] kwietnia 1998 r. Ostateczną decyzją z dnia [...] października 2003 r. nr [...] cofnięto zezwolenie wyżej wymienionym zakładom.

Pismem z dnia [...] grudnia 2004 r. skarżąca złożyła wniosek o wznowienie postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia z dnia [...] kwietnia 1998 r., zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] października 2003 r. O fakcie wydania tej decyzji dowiedziała się w dniu [...] listopada 2003 r. z lektury pisma procesowego Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] listopada 2004 r., złożonego do sprawy 6 II SA 2423/03. Ostateczną decyzją Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] utrzymano w mocy wcześniejszą decyzję tego organu z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...], w której odmówiono wznowienia postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia z dnia [...] kwietnia 1998 r. zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] października 2003 r. Powodem odmowy wznowienia postępowania było stanowisko organu kwestionujące po stronie skarżącej przymiot strony w złożeniu wspomnianego wniosku, a to z uwagi, iż skarżąca nie była podmiotem uprawnionym

z omawianego zezwolenia.

W obszernej skardze na powyższa decyzję, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżąca w odmowie wznowienia postępowania upatruje naruszenie art. 551 i art. 552 k.c. oraz art. 113 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 października 1934 r. Prawo upadłościowe (Dz. U. z 1991 r. Nr 118, poz. 512 ze zm.).

Ponadto zarzuca naruszenie przepisów postępowania administracyjnego,

a w szczególności art. 28 i art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności

z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności

z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Istota sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia zagadnienia, czy na podstawie umowy z dnia [...] listopada 2002 r. zawartej z syndykiem upadłych "C." S.A. z siedzibą w M. na nabywcę skutecznie przeszły prawa i obowiązki wynikające z zezwolenia z dnia [...] kwietnia 1998 r. nr [...].

Stan prawny obowiązujący w dacie zawarcia umowy z dnia [...] listopada 2002 r. nie był w powyższej kwestii jednoznaczny. W szczególności nie było przepisu prawnego, który wyraźnie uznawałby za nieważną czynność prawną związaną z przeniesieniem na nabywcę przedsiębiorstwa koncesji i zezwoleń wchodzących w zakres składników niematerialnych tego przedsiębiorstwa.

Taki zakaz nie wynika wyraźnie z przepisu art. 113 Prawa upadłościowego

(Dz. U. z. 1991 r. Nr 118, poz. 512 ze zm.) powołanego przez Ministra Gospodarki i Polityki Społecznej w decyzji z dnia [...] maja 2003 r. nr [...]. Przepis paragrafu pierwszego tego artykułu wskazuje bowiem jedynie, iż przedsiębiorstwo upadłego winno być, jeżeli to będzie możliwe, sprzedane jako całość. Również w świetle art. 551 k.c. w związku z art. 552 k.c., według redakcji obowiązującej w dacie zawarcia umowy sprzedaży upadłego przedsiębiorstwa, który w sposób przykładowy określał co wchodzi w zakres przedsiębiorstwa, a tym samym może być przedmiotem jego nabycia, nie wyłączał ze składników przedsiębiorstwa zezwoleń i koncesji. Jednoznaczne w tej mierze regulacje, w kierunku objęcia składnikami przedsiębiorstwa koncesji, licencji i zezwoleń, wprowadziła ustawa z dnia 14 lutego 2003 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 49,

poz. 408), która weszła w życie z dniem 25 września 2003 r. Podobnie, na podstawie art. 317 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe

i naprawcze (Dz. U. Nr 60, poz. 535), która weszła w życie z dniem

1 października 2003 r., wyraźnie dopuszczono możliwość przejścia na nabywcę przedsiębiorstwa wszelkich koncesji, zezwoleń i licencji, chyba że ustawa lub decyzja o ich udzieleniu stanowi inaczej. Zarówno zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja z dnia [...] marca 2005 r., jak i zresztą powołana decyzja z dnia

[...] maja 2003 r. nr [...], zostały wydane w czasie, gdy organowi administracji publicznej znane były nowe regulacje dotyczące wspomnianych kwestii. Zważywszy na zniesienie przez nowe przepisy ograniczeń administracyjnoprawnych w zakresie swobody prowadzenia działalności gospodarcze, o czym było organowi wiadomym w dacie podejmowania omawianych decyzji, powinien był on, a czego nie uczynił, stosować tzw. dynamiczną wykładnię przepisów prawa obowiązujących z daty nabycia przedsiębiorstwa ([...] listopada 2002 r.) w duchu nowych regulacji prawnych, tym bardziej w sytuacji gdy poprzednio obowiązujący stan prawny

w omawianym zakresie nie był jednoznaczny.

W tym stanie uzasadniony jest zarzut naruszenia w zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r. przepisu art. 7 k.p.a. Trafnie też skarga zarzuca naruszenie przez organ administracji publicznej przy podejmowaniu wspomnianych decyzji przepisów art. 551 i art. 552 k.c. oraz

art. 113 Prawa upadłościowego.

Skoro zatem w następstwie umowy notarialnej z dnia [...] listopada 2002 r., dotyczącej nabycia omawianego przedsiębiorstwa, przeszło na nabywcę zezwolenie z dnia [...] kwietnia 1998 r. nr [...], skarżącej przysługiwał przymiot strony, w rozumieniu art. 28 k.p.a., we wszczętym z urzędu postępowaniu dotyczącym cofnięcia wspomnianego zezwolenia, co nastąpiło decyzją z dnia [...] października 2003 r. nr [...]. Wobec nieuczestniczenia skarżącej w tym postępowaniu z przyczyn leżących po stronie organu, który wbrew przepisowi art. 61 § 4 k.p.a., nie powiadomił skarżącej o wszczęciu postępowania, skarżąca zasadnie domagała się wznowienia postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia z dnia [...] kwietnia 1998 r., a to stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Zatem, z naruszeniem przepisów art. 28 i art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. nastąpiła odmowa wznowienia postępowania administracyjnego decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r., utrzymaną w mocy zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2005 r., z powołaniem się na nieprzysługiwanie skarżącej przymiotu strony. Uzasadnia to uchylenie powołanych wyżej decyzji, stosownie do przepisów art. 145 § 1 pkt 1 litera a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej p.p.s.a.).

O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a.