Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 689/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie ograniczenia korzystania z części nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 – sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

J. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Wojewody z dnia "[...]" w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości gruntowych oznaczonych jako działki nr "[...]" i "[...]" w obrębie "[...]", gm. "[...]", stanowiących jej własność, poprzez udzielenie zezwolenia Spółce A na założenie i przeprowadzenie przez przedmiotowe nieruchomości gazociągu wysokiego ciśnienia, a także innych podziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z gazociągu. Skarżąca w powyższej skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując że jest on uzasadniony w świetle okoliczności podniesionych w skardze. Ponadto podała, że rozpoczęcie inwestycji spowoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, o czym stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a). Zgodnie jednak z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Należy przy tym podkreślić, że nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004r. (sygn. akt GZ 138/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (także postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. II SA/Bk 352/06, dostępne w CBOSA).

Biorąc zatem pod uwagę przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, czyli niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i dokonując pod tym kątem oceny wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy podnieść, że rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie może stwierdzić, czy doszło do naruszenia prawa. Na tym etapie postępowania Sąd nie bada bowiem legalności zaskarżonej decyzji. Zatem wszelkie argumenty strony skarżącej, kwestionujące zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, nie mają żadnego znaczenia. Sąd dokonuje bowiem wyłącznie oceny, czy zaistniały okoliczności, o których mowa w powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, aby wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Wskazać bowiem należy, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości poprzez zezwolenie na założenie i przeprowadzenie przez nieruchomości należące do skarżącej gazociągu wysokiego ciśnienia, a także urządzeń z tym związanych. Wydanie takiej decyzji nie skutkuje jeszcze rozpoczęciem prac budowlanych, gdyż takie prace mogą być podjęte dopiero po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Ponadto zgodnie z treścią art. 124 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 2011r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2014r., poz. 518 ze zm.) na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4, w którym mowa jest o odszkodowaniu. Zobowiązanie inwestora do wymogów określonych w powołanym przepisie zawarte zostało w pkt 3 decyzji organu pierwszej instancji. W związku z tym nawet jeśli wykonanie decyzji wpłynie na stan nieruchomości, a przywrócenie jej do stanu poprzedniego będzie niemożliwe lub też wymagać będzie nadmiernych trudności lub kosztów, skarżącej będzie przysługiwać stosowne odszkodowanie.

W tej stanie rzeczy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest zasadny, gdyż nie zostały spełnione przesłanki warunkujące jego uwzględnienie.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.