Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2102/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno  Spożywczych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2; art. 258 par. 2 pkt 7;
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. i Z. Z. [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi M. Z. i Z. Z. [...] na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie nakazania wycofania z obrotu nawozu i ustalenia opłaty sankcyjnej postanowił: odmówić M. Z. i Z. Z. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika


UZASADNIENIE

Przy piśmie z dnia 28 kwietnia 2007 r. strony skarżące złożyły na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie nakazania wycofania z obrotu nawozu i ustalenia opłaty sankcyjnej.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 października 2007 r. odmówiono stronom skarżącym przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. W dniu 5 listopada 2007 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw stron skarżących od postanowienia referendarza sądowego z dnia 9 października 2007 r. Do złożonego sprzeciwu strony skarżące nie dołączają żadnych dokumentów. Podniosły, że wbrew twierdzeniom zawartym w postanowieniu z dnia 9 października 2007 r., [...]. Ponadto wskazały również, że zaskarżone decyzje nałożyły na nich sankcje za sprzedaż [...]. Skarżący wskazują, iż są rolnikami. Nigdy [...] nie produkowali i nie sprzedawali, a w związku z tym, skoro postępowanie sądowe nie dotyczy prowadzonej przez nich działalności, to nie muszą oni czynić oszczędności na ewentualne postępowania sądowe. Na poparcie swojego stanowiska w tej sprawie, powołali podjęty przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrok z dnia [...] czerwca 2007 r., sygn. akt [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) – cytowana dalej jako "p.p.s.a." od zarządzeń i postanowień wydanych na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw. W związku z tym należy uznać, iż właściwy do rozpatrzenia sprzeciwu jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Sprawa przyznania prawa pomocy rozpatrywana jest od początku w świetle przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Analizując sytuację majątkową każdego ze skarżących należy stwierdzić, że Z. Z. w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazał, że nie posiada żadnego majątku zarówno ruchomego, jak i nieruchomego. Uzyskuje miesięczny dochód z tytułu działalności rolniczej w wysokości ok. 1.500 zł brutto. Z kolei z przedłożonych dokumentów wynika, że w roku podatkowym 2006 Z. Z. uzyskał z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej dochód w wysokości 26.435,96 zł. Przychody w tym okresie kształtowały się na poziomie [...] zł, a koszty ich uzyskania wyniosły [...] zł. Z kolei z przedłożonych upomnień z dnia [...] lutego 2007 r. wynika, że Z. Z. zalegał z płatnościami składek na rzecz ZUS [...]. Zaległości te dotyczyły drugiej połowy 2006 r. i obejmowały łącznie kwotę około [...] złotych.

M. Z. również osiąga miesięczny dochód z tytułu działalności rolniczej w wysokości 1500 zł brutto. Jest również właścicielem niewykończonego domu o powierzchni 120 m kw. W roku podatkowym 2006 osiągnął z działu specjalnego produkcji rolnej dochód w kwocie 21.291 zł [...].

Z przedłożonych dokumentów [...], Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. ustalił każdemu ze skarżących na 2007 r. dochód z upraw, chowu i hodowli na kwotę 17.721 zł. Obliczoną na tej podstawie łączną kwotę zaliczek na podatek dochodowy od dochodów z upraw, chowu i hodowli ustalono na 2.794 zł. Kwotę tę podzielono na miesięczne zaliczki [...].

[...].

Ze zgromadzonych w sprawie niniejszej dokumentów wynika, że każdy ze skarżących deklaruje comiesięczny dochód z tytułu działalności rolniczej w wysokości 1500 zł brutto. Ponadto skarżący nadal prowadzą działalność gospodarczą [...]. Z zeznania podatkowego M. Z. wynika, że przynosi ona dochody w wysokości 21.291 zł. Ponadto Z. Z. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą [...]. Ta działalność również przyniosła w roku 2006 stronie skarżącej dochód w kwocie 26.435,96 zł, [...].

[...].

[...].

Reasumując, skarżący nie wykazali okoliczności uzasadniających istnienia przesłanek do przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. [...].

Mając zatem powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.