Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 1188/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-03-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2015 r., za odsetki od tych zaległości oraz koszty postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W związku ze skargą złożoną do tut. Sądu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2016 r., skarżąca A. R. wniosła m.in. o wstrzymanie jej wykonania, ze względu na dobro dziecka oraz jej stan zdrowia. Zdaniem skarżącej brak wstrzymania wykonania decyzji zagraża bytowi materialnemu jej i córki, prowadząc jednocześnie do możliwości wystąpienia nieodwracalnego skutku, jakim jest długotrwała lub trwała utrata zdrowia, a nawet życia przez skarżącą i jej dziecko. Skarżąca podniosła, że zatrudniona jest na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony z wynagrodzeniem miesięcznym około 2.800 zł brutto. Na podstawie zaskarżonej decyzji wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne i po potrąceniu przez organ egzekucyjny wynagrodzenie wynosi obecnie 1.459 zł, z czego dodatkowo potrącana jest pożyczka pracownicza, zaciągnięta na leczenie i diagnostykę chorej córki. Skarżąca wskazała, że mieszka

z dwoma córkami w domu nie będącym jej własnością. Młodsza córka ma zdiagnozowany epizod psychotyczny z objawami schizofrenii. Miesięczne koszty leczenia wynoszą około 250 zł (wizyty lekarskie i lekarstwa). Skarżąca opisała ponadto własne kłopoty ze zdrowiem (wada serca) i ponoszone w związku z tym wydatki. Podsumowała, że koszty utrzymania wynoszą miesięcznie około 2.500 zł, łącznie z ratami kredytu na leczenie oraz opłatami i wyżywieniem. Dodała, że starsza córka jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę w wymiarze 1/8 etatu

z wynagrodzeniem około 300 zł. Zdaniem skarżącej nawet gdyby zaskarżona decyzja została uchylona, a wyegzekwowane od niej środki zostały zwrócone, to i tak powstałyby nieodwracalne skutki. Zajęcie wynagrodzenia za pracę powoduje, że skarżąca nie ma zdolności kredytowej umożliwiającej tymczasowe pokrycie kosztów leczenia. Skarżąca nie posiada również oszczędności i majątku, który mogłaby łatwo zbyć. Do wniosku strona dołączyła kopie dokumentacji medycznej, dowodów wpłat za leki, potwierdzenia przelewów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się już pogląd,

że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych

do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Nałożony na skarżącą obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne, niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej - które co do zasady są odwracalne -nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w połączeniu z sytuacją finansową skarżącej może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej, a w ostateczności nawet do pozbawienia jej rodziny środków do życia.

Zauważenia wymaga, że w tut. Sądzie zawisły jeszcze dwie sprawy skarżącej dotyczące orzeczenia o jej odpowiedzialności jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za inne okresy rozliczeniowe, z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych, za odsetki od tych zaległości oraz koszty postępowania egzekucyjnego (I SA/Bk 1186/16, I SA/Bk 1187/16). Z tytułu wydanych ostatecznych rozstrzygnięć skarżąca został zobowiązana do zapłaty kwoty przekraczającej 100.000 zł.

Mając na uwadze wysokość kwoty do zapłaty wynikających z trzech decyzji oraz dokumentację dołączoną do akt sprawy, Sąd doszedł do przekonania, że natychmiastowa konieczność zapłaty takiej kwoty w istotny sposób może wpłynąć na trudności w spłacie bieżących zobowiązań i zachwiać płynnością finansową skarżącej oraz osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym, zagrażając ich bytowi materialnemu. Dochody rodziny są niewielkie w stosunku do kwoty zobowiązania. Zgodnie z dołączonym do akt potwierdzeniem transakcji przelewu, w lutym 2017 r. skarżąca uzyskała tytułem wynagrodzenia za pracę 1.129,48 zł. Z wniosku wynika, że starsza córka skarżącej uzyskuje miesięczny dochód rzędu 300 zł. Sytuacja finansowa i zdrowotna skarżącej oraz młodszej z córek, konieczność stałego ponoszenia kosztów związanych z leczeniem oraz utrzymaniem rodziny sprawia, że przedstawione we wniosku okoliczności uprawdopodobniają zdaniem Sądu, że wykonanie zaskarżonej decyzji łączyć się może z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

W związku z powyższym uzasadnione jest udzielenie skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 przywołanej ustawy procesowej.