Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 619/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Asesor WSA Małgorzata Grzelak Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2007 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za brak przyrządu kontrolnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., Nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego, utrzymał w całości w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2005 r., Nr [...]o nałożeniu na C. Sp. z o.o. z siedzibą w L. kary pieniężnej w wysokości 3 000 złotych.

Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowił brak w kontrolowanym pojeździe przyrządu rejestrującego prędkość jazdy, czas jazdy i postoju.

Powyższe uchybienie stwierdzone zostało podczas kontroli drogowej przeprowadzonej w dniu [...] sierpnia 2005 r. w miejscowości P., na drodze krajowej Nr [...]. Z załączonego do akt protokołu kontroli Nr [...] wynika, iż zatrzymanym do kontroli pojazdem marki [...] o numerze rejestracyjnym [...], należącym do C. Sp. z o.o., wykonywany był transport drogowy. Kierujący pojazdem W. D. w czasie kontroli okazał wszystkie wymagane dokumenty oprócz wykresówek za bieżący tydzień, za dni 8, 9, 10, 11, 12 i za ostatni dzień poprzedniego tygodnia, kiedy prowadzony był pojazd. Ponadto, podczas kontroli i oględzin pojazdu stwierdzono, iż kontrolowany pojazd nie był wyposażony w tachograf, a kierowca posiadał wyłącznie kartę pracy.

Ujawnione podczas kontroli drogowej okoliczności, zdaniem organu I instancji dawały podstawę do wszczęcia postępowania wyjaśniającego. Pismem z dnia [...] sierpnia 2005 r. strona skarżąca podniosła, iż przekonanie o tym, że posiadany przez nią pojazd nie wymaga wyposażenia w urządzenie rejestrujące okresy jazdy, strona wywiodła z posiadanej ekspertyzy biegłego rzeczoznawcy, zgodnie z którą zatrzymany do kontroli pojazd jest pojazdem o masie nieprzekraczającej 3 500 kg. Skarżąca dodała, iż dotychczas nie zdążyła dokonać w tym zakresie stosownych zmian w dowodzie rejestracyjnym pojazdu. Pismem z dnia [...] września 2005 r. organ wezwał skarżącą do przedłożenia wspomnianej ekspertyzy rzeczoznawcy i dowodu rejestracyjnego ze stosownymi zmianami, na co strona nie udzieliła odpowiedzi.

W konsekwencji decyzją z dnia [...] października 2005 r., Nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na C. Sp. z o.o. z siedzibą w L. karę pieniężną w wysokości 3 000 złotych. W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, iż według danych producenta i zapisu w dowodzie rejestracyjnym dopuszczalna masa całkowita kontrolowanego pojazdu, wynosi 4 600 kg, a w takiej sytuacji brak w pojeździe tachografu sankcjonowany jest karą pieniężną w określonej wyżej wysokości.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca wniosła o jej uchylenie. W ocenie strony organ błędnie przyjął, iż nie dopełniła ona obowiązku przedłożenia stosownej opinii rzeczoznawcy, ponieważ została ona złożona w sekretariacie [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w dniu [...] października 2005 r. Ponadto, skarżąca podniosła, iż zgodnie z sugestią organu spółka dotarła do pierwszej rejestracji kontrolowanego pojazdu, jaka miała miejsce w Polsce w 1992 roku, w L. Po sprowadzeniu z [...] pojazd został zarejestrowany pod numerem rejestracyjnym [...] jako pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej 1500 kg i 3500 kg. Kolejna rejestracja miała miejsce w G., również jako pojazd o ładowności 1 500 kg i 3 500 kg. Ówczesny właściciel pojazdu dokonał wzmocnienia zawieszeń i resorów, co spowodowało zmienione ładowności na 2500 kg. W obecnej chwili wzmocnienia resorów i zawieszeń zostały zdemontowane z uwagi na ich uszkodzenie i w rezultacie powrócono do pierwotnych parametrów pojazdu, a mianowicie do danych zgodnych z dniem pierwszej rejestracji w Polsce. Dokonanie zmiany w dowodzie rejestracyjnym, co do masy całkowitej pojazdu jest jedynie formalnością.

Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., Nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego, utrzymał w całości w mocy decyzję organu I instancji. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 87 ust. 1 i 2, art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zmianami) oraz lp. 1.11.7 ust. 1 załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zmianami) art. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L370 z 31 grudnia 1985 P. 0008-0021 ze zmianami), art. 29 i art. 30 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. Nr 92, poz. 879).

W uzasadnieniu decyzji, odnosząc się do zarzutu skarżącej, iż kontrolowany pojazd należy do kategorii pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3 500 kg i w związku z tym nie wymaga wyposażenia go w urządzenie rejestrujące okresy jazdy organ wyjaśnił, iż według producenta (pismo z dnia [...] września 2005 r.) oraz zapisu w dowodzie rejestracyjnym dopuszczalna masa całkowita pojazdu wynosi 4 600 kg, a to wyklucza, stosowanie w tym przypadku wyłączeń przewidzianych przepisami prawa. Nadto organ dodał, iż bezspornym pozostaje, iż w chwili kontroli w pojeździe marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] nie był zainstalowany tachograf, co w pełni potwierdza protokół kontroli oraz twierdzenia strony zawarte w odwołaniu. W ocenie organu brak jest zatem podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji. Organ zarzucił skarżącej nieznajomość obowiązujących w zakresie prowadzonej przez nią działalności regulacji prawnych, co doprowadziło do nałożenia na nią kary pieniężnej, gdyż jak zaznaczył, iż od momentu wejścia Rzeczypospolitej Polskiej do struktur Unii Europejskiej istnieje bezwzględny obowiązek instalacji przyrządów kontrolnych, rejestrujących wszystkie wymagane przepisami dane.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca podniosła, iż zatrzymany w dniu [...] sierpnia 2006 r. do kontroli pojazd, po ekspertyzie przeprowadzonej przez biegłego rzeczoznawcę samochodowego, znajdował się w trakcie zmian rejestracyjnych, o czym strona informowała inspektora przeprowadzającego kontrolę. W związku z powyższym w ocenie skarżącej, [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wydając decyzję w pierwszej instancji oparł się na błędnych i nieadekwatnych do stanu faktycznego danych, nie uwzględniających zmian związanych ze sprostowaniem parametrów z zakresu ładowności. Skarżąca podniosła, iż przytoczony przez organ argument - iż wg producenta dopuszczalna masa całkowita kontrolowanego pojazdu wynosi 4600 kg - jest całkowicie nietrafny, ponieważ producent może określić tylko maksymalne parametry techniczne podwozia pojazdu. Strona dodała, iż przy dokonywaniu oceny ostatecznych parametrów technicznych pojazdu należy brać pod uwagę różnorodność typów i rodzajów zabudowy, ich wagę, masę i wytrzymałość oraz możliwości dokonywania zmian konstrukcyjnych pojazdów, tuż po ich zakupie jak i w trakcie ich użytkowania. Ponadto w treści skargi strona powtórzyła, argumenty przytoczone w odwołaniu a dotyczące kolejnych etapów rejestracji kontrolowanego pojazdu w Polsce, dowodząc tym samym brak istnienia po jej stronie obowiązku wyposażenia pojazdu w tachograf.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał argumenty zawarte

w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Sąd administracyjny nie ocenia decyzji organu pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.

Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, iż skarga C. Sp. z o.o. z siedzibą w L. nie zasługuje na uwzględnienie.

Zaistniały w niniejszej sprawie stan faktyczny, znajdujący odzwierciedlenie w protokole kontroli z dnia [...] października 2005 r., Nr [...] (doręczony skarżącej spółce wraz z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania administracyjnego w dniu [...] sierpnia 2005 r.) oraz twierdzeniach strony zawartych w skierowanym do organu odwołaniu, nie jest sporny. Skarżąca spółka nie kwestionuje faktu, iż w zatrzymanym do kontroli, w dniu [...] sierpnia 2005 r. pojeździe marki [...]o numerze rejestracyjnym [...], prowadzonym przez Pana W. D. nie był zamontowany tachograf. Strona podnosi natomiast, powołując się na dane techniczne dotyczące kontrolowanego pojazdu, w tym parametry z zakresu ładowności (opinia rzeczoznawcy k. 22 akt administracyjnych), iż nałożona na nią kara pieniężna w wysokości 3 000 złotych nie znajduje podstaw w obowiązujących przepisach prawa, a działania organu w tym zakresie poparte zostały przepisami nieznajdującymi zastosowania w przedmiotowym stanie faktycznym.

W ocenie Sądu podniesione przez stronę argumenty należało uznać za bezzasadne i nieznajdujące oparcia w obowiązującym w dacie rozstrzygania stanie prawnym oraz stwierdzonym w dniu kontroli stanie faktycznym.

Zgodnie, bowiem z art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym urządzenie rejestrujące jest zainstalowane i używane w tych pojazdach, które są zarejestrowane w Państwach Członkowskich i są wykorzystywane do transportu drogowego osób lub rzeczy, z wyłączeniem pojazdów, o których mowa w art. 4 i art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3820/85. Stosownie do art. 92 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy lub wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych podlega karze pieniężnej. Konsekwencją tego rozwiązania jest treść załącznika lp. 1.11.7. ust. 1 do ustawy o transporcie drogowym, który karą 3 000 zł sankcjonuje brak w pojeździe przyrządu kontrolnego.

Rozpoznając sprawę, Sąd w pełni podzielił argumenty organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jak i zawarte w odpowiedzi na skargę. W ocenie Sądu organ słusznie przyjął, iż kontrolowany pojazd nie podlega wyłączeniu w zakresie obowiązku instalowania tachografu, bowiem nie jest pojazdem o którym mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3820/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. tj. pojazdem przeznaczonym do przewozu rzeczy, gdy dozwolona maksymalna masa pojazdu, łącznie z przyczepami lub naczepami, nie przekracza 3,5 ton. Fakt, iż pojazd kontrolowany przekraczał dopuszczalną masę całkowitą 3,5 t. w pełni potwierdzają wydana na prośbę organu przez S. Z. Sp. z o.o opinia, zawarta w treści pisma z dnia [...] września 2005 r. (k. 24 akt administracyjnych), zgodnie z którą dopuszczalna masa całkowita pojazdu [...]o numerze podwozia [...], zgodnie z danymi producenta wynosi 4 600 kg, a co najważniejsze zapis w dowodzie rejestracyjnym kontrolowanego pojazdu.

Zgodnie z art. 76 kpa dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Jak przyjęto w orzecznictwie organy administracji są zobowiązane uznać za udowodnione to, co wynika z treści dokumentu urzędowego, bowiem z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści.

Tak więc w ocenie Sądu argumenty skarżącej spółki podnoszone zarówno w skierowanej do Sądu skardze jak i w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego, a mianowicie przywoływana ekspertyza biegłego rzeczoznawcy, pierwsza rejestracja w Polsce, czy też niewykazanie w dowodzie rejestracyjnym pojazdu stosownych zmian (co według twierdzeń skarżącego stanowiło jedynie formalność) nie mogły na tle dowodów, na których organ oparł swoje ustalenia faktyczne skutecznie podważyć zasadności rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.