Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2096/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 245, art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 19 listopada 2008 r., dołączonym na urzędowym formularzu PPF do skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [,...] października 2008 r., skarżący M. P. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, zawartego w nadesłanym formularzu PPF wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z pełnoletnim synem oraz córką. Skarżący jest właścicielem połowy domu o pow. 98 m2, nieruchomości gruntowej o pow. 721 m2 oraz samochodu osobowego o rynkowej wartości ok. 5 000 zł. W rubryce dotyczącej zasobów pieniężnych wnioskodawca wskazał, iż posiada oszczędności w wysokości 9 500 zł oraz 241 sztuk obligacji o wartości nominalnej 24 100 zł. Skarżący uzyskują stałe dochody w postaci świadczenia emerytalnego w wysokości 2 377 brutto miesięcznie.

Pismem z dnia 15 stycznia 2009 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie:

- dokumentów potwierdzających wysokość otrzymywanego świadczenia emerytalnego,

- odpisu zeznania podatkowego za 2007 r. lub zaświadczenia wydanego przez właściwego miejscowo Naczelnika Urzędu Skarbowego stwierdzającego wysokość osiągniętego w 2007 roku dochodu,

- wyciągów z posiadanych rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z okresu ostatnich trzech miesięcy,

- oświadczenia o wysokości stałych miesięcznych wydatków w gospodarstwie domowym.

Uzupełniając przedmiotowy wniosek skarżący przy piśmie z dnia 2 lutego 2009 r. nadesłał wymagane dokumenty, m.in. zaświadczenie z ZUS w E. o wysokości świadczenia emerytalnego, zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w E. potwierdzające, iż T. P.- syn skarżącego jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Skarżący dołączył również wykaz z konta bankowego z okresu ostatnich trzech miesięcy oraz dokument wskazujący na ilość i wartość posiadanych przez skarżącego obligacji skarbowych. Wnioskodawca złożył ponadto oświadczenie o wielkości miesięcznych wydatków ponoszonych na utrzymanie mieszkania, wyżywienie oraz kształcenie córki.

Rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, iż nie zasługuje on na uwzględnienie.

W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.

Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2).

Instytucja przyznania prawa pomocy jest zatem rozwiązaniem szczególnym i powinna być stosowana w przypadkach wyjątkowych, wobec osób, których sytuacja materialno-bytowa jest trudna. Zawarte w art. 246 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza zaś, że na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji, uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy.

W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej, która kwalifikowałaby go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Zasadnicze znaczenie dla rozpoznania niniejszego wniosku ma fakt, że o przyznaniu prawa pomocy decyduje stan majątkowy i dochody wnioskodawcy w chwili orzekania w tym przedmiocie.

Należy mieć na uwadze, iż wnioskodawca ma stałe źródło dochodu w postaci emerytury w wysokości 2377, 36 zł brutto miesięcznie. Dochód ten służy do utrzymania trzyosobowej rodziny. Skarżący i jego rodzina mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Zasadniczą kwestią dla oceny zasadności niniejszego wniosku ma natomiast fakt, iż skarżący na dzień 29 stycznia 2009 r. na rachunku bankowym posiadał dostępne środki w wysokości 5 929, 98 zł, czyli w kwocie znacznie przekraczającej wysokość wpisu sądowego, który w niniejszej sprawie wynosi 200 zł. Ponadto wnioskodawca posiada papiery wartościowe (obligacje) o wartości nominalnej 24 100 zł, które może spieniężyć.

Uwzględniając nawet stałe wydatki jakie skarżący ponosi na bieżące utrzymanie oraz kształcenie córki należy stwierdzić, iż wysokość uzyskiwanych przez niego dochodów, a przede wszystkim kwota posiadanych oszczędności, pozwala na przyjęcie, że dysponuje on wystarczającymi środkami finansowymi na pokrycie pełnych kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

W związku z powyższym po przeanalizowaniu wniosku skarżącego, stwierdzić należy, że przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, będące warunkiem niezbędnym do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, nie występują.

W świetle powyższego oraz w oparciu o powołane wyżej przepisy i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.