Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 449/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 71 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: par. 3 ust. 1 pkt 81
journal: Dz.U. 2010 nr 213 poz 1397
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: sędzia WSA Anna Klotz (spr.) sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant Kamila Wesołowska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi [..] sp. z o.o. w R. oraz P. M. na decyzję SKO we W. z dnia [...]marca 2013 r. nr [....] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 449/13

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. znak: [...] Burmistrz Miasta R., po rozpatrzeniu wniosku złożonego dnia [...] grudnia 2012 r., Gminy Miasta R. w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na "Utwardzeniu placu, usytuowaniu na nim kontenera socjalno - biurowego, trzech garaży blaszanych z przeznaczeniem na magazyn oraz wiaty w celu utworzenia Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych przewidzianego do realizacji na działce oznaczonej numerem ew. [...], położonej przy ulicy R. w R." stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Nie zgadzając się z dokonanym rozstrzygnięciem [...] z siedzibą w R. złożyła odwołanie. Spółka wskazała, że protestuje przeciwko realizacji inwestycji, ponieważ zagraża to prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Działalność ta polega na przetwarzaniu warzyw. Spółka wskazała, że organ I instancji zataił informację o tym, że ok. 20m i 150m w rejonie lokalizacji inwestycji znajdują się ujęcia wody pitnej. Ponadto, w bliskim sąsiedztwie znajduje się Urząd Skarbowy, blok mieszkalny, hotel i naturalny zbiornik wodny, którym opiekuje się P. Dalej podniosła, że inwestycja polegająca na składowaniu odpadów toksycznych, akumulatorów, rtęci i innych odpadów niebezpiecznych stałaby w rażącej sprzeczności z działalnością prowadzoną przez Spółkę. Ponadto, po wyłączeniu drogi z inwestycji, rzeczywista wielkość działki będzie wynosiła ok. 80m długości i 13,5m szerokości. Na inwestycję pozostawałoby ok. 800m². Odwołujący podkreślił ponadto, że działka o nr ewidencyjnym [...] nie jest ogrodzona, a w załączniku do decyzji stwierdza się, że teren jest ogrodzony.

Odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. od ww. decyzji złożył także P. M. Odwołujący wskazał, że jest przedsiębiorcą, który prowadzi działalność gospodarczą od 2010 r. Jest użytkownikiem wieczystym działki o nr ewidencyjnym [...] i zamierza rozszerzyć swoją działalność w branży warzywnej poprzez m.in. budowę hali produkcyjnej. W przypadku realizacji spornej inwestycji, jego plany nie mają prawa bytu, a działka straci na wartości i stanie się niezbywalna.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), w zw. z art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) oraz § 3 ust. 1 pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397), utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy wskazał na brzmienie art. 71 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie zaś decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (ust. 2).

Na gruncie powyższego organ wskazał, że planowane przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko.

Organ podał, że planowane zamierzenie zostało zaopiniowane przez organy opiniujące, które stwierdziły, że nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Burmistrz Miasta R. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. również uznał, że dla planowanego przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Organ wskazał, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wydana przez organ I instancji spełnia wymogi zawarte w art. 85 ustawy, tzn. została obszernie uzasadniona. Organ I instancji wypełnił również wymogi art. 85 ust. 3 ustawy podając do publicznej wiadomości informacje o wydanej decyzji i o możliwościach zapoznania się z jej treścią oraz z dokumentacją sprawy, w tym z opiniami i uzgodnieniami organów współdziałających.

Organ podkreślił również, że odwołujący nie wskazali, jakie przepisy prawa materialnego lub procesowego zostały naruszone przez organ I instancji. Główne zarzuty, iż realizacja inwestycji będzie negatywnie oddziaływać na sąsiednie otoczenie, w tym na prowadzoną działalność gospodarczą odwołujących, nie zostały przez nich poparte dowodami. Twierdzenia ich nie znajdują odzwierciedlenia w stanie sprawy.

Teren przedsięwzięcia nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatem nie można uznać, że organ winien badać zgodność planowanej inwestycji z funkcją w nim określoną oraz z uwzględnieniem zabudowy sąsiedzkiej. W aktualnie prowadzonym postępowaniu organ zobowiązany był do zbadania jedynie zgodności planowanego zamierzenia z przepisami szczególnymi, odrębnymi w zakresie szeroko pojętej ochrony środowiska.

Organ zaznaczył, że z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że odpady zbierane w sposób selektywny przechowywane będą w oddzielnych kontenerach odpowiednich do ich rodzaju i bezpiecznego przechowywania. Kontenery będą gwarantowały ochronę przed czynnikami atmosferycznymi, zapobiegną przed dostaniem się do środka wody, chronić będą przed emisją związków złowonnych oraz uniemożliwią rozwiewanie się odpadów. Kontenery będą zlokalizowane pod zadaszeniem i opisane w odpowiedni sposób w celu poprawnej segregacji i magazynowania odpadów. Zaproponowany wariant inwestycyjny będzie najkorzystniejszy dla środowiska, przyczyni się do jego ochrony, a zbiórka selektywna odpadów zachęci mieszkańców do legalnego pozbywania się odpadów i ograniczy ilość dzikich wysypisk. Uciążliwości nie będą wykraczały poza teren punktu zbiórki odpadów. Inwestycja nie spowoduje negatywnego oddziaływania na środowisko. Ponadto, inwestor wskazał na konkretne rozwiązania chroniące środowisko, tj. ograniczenie do minimum emisji hałasu, zastosowanie rozwiązań technicznych i urządzeń przewidzianych obowiązującymi przepisami i normami, zapewnienie spełnienia wymogów BHP i przeciwpożarowych. Przewiduje się również nasadzenie drzew i krzewów na granicach Punktu. Organ wydając decyzję dysponował m.in. kartą informacyjną przedsięwzięcia, która została przedłożona wraz z pozostałymi dokumentami, organom opiniującym. Na podstawie tych dokumentów, organy do których się zwrócono o zaopiniowanie rozstrzygnęły kwestię, czy dane przedsięwzięcie nie wiąże się z nadmiernym zagrożeniem dla środowiska, czy podjęte zostały niezbędne kroki w celu zminimalizowania szkodliwego wpływu przedsięwzięcia na środowisko.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego spadku wartości nieruchomości gruntów sąsiednich w stosunku do działki inwestorskiej organ wskazał, że jest on bezprzedmiotowy, gdyż tej kwestii nie bada się w niniejszym postępowaniu. W postępowaniu tym bada się jedynie zgodność planowanego zamierzenia z przepisami dotyczącymi ochrony środowiska. Decyzja środowiskowa nie stanowi jednak aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót i realizacji inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym praw osób trzecich i nie powoduje wyrządzenia szkody lub nieodwracalnych skutków.

Jeśli chodzi natomiast o zarzuty dotyczące potencjalnego zakłócenia korzystania z terenów sąsiednich oraz braku wyrażenia zgody odwołujących na realizację przedsięwzięcia organ wskazał, że nie zasługują one na uwzględnienie.

Organ wskazał też, że w trakcie postępowania strony nie składały uwag, wniosków czy zastrzeżeń do planowanej inwestycji.

Nie zgadzając się z dokonanym rozstrzygnięciem [...] z siedzibą w R. oraz P. M. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, jako naruszającej prawo, a w szczególności wydanej z obrazą art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, tj. art. 75 i 77 w zw. z art. 85 i 84, poprzez zaniechanie przeprowadzenia z urzędu dowodu z oględzin nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę oznaczoną nr ewid. [...] położonej w R. przy ul. R. na okoliczność ustalenia faktycznych możliwości usytuowania przedsięwzięcia pod nazwą Punkt Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych z uwagi na ukształtowanie działki oraz odległości planowanej zabudowy od granic nieruchomości sąsiednich oraz zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z dziedziny ochrony środowiska na okoliczność, czy Punkt Zbiórki Odpadów w zakresie, w jakim gromadzone mają być odpady toksyczne oraz niebezpieczne, będzie oddziaływać uciążliwie na nieruchomości sąsiednie, które są wykorzystywane rolniczo oraz w zakresie przetwórstwa żywności.

Skarżący wskazali, że w trakcie postępowania zostali wprowadzeni w błąd przez organ I instancji, gdyż nie byli informowani, że przedsięwzięcie pod nazwą Punkt Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych zajmować się będzie gromadzeniem materiałów bardzo toksycznych i toksycznych. Na etapie wydawania postanowienia uznającego, iż nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przemilczano fakt, że zbiórce podlegają środki ochrony roślin, farby i tusze, kleje i lepiszcza zawierające materiały niebezpieczne, leki, baterie i akumulatory, lampy fluorescencyjne i odpady zawierające rtęć oraz zużyte urządzenia elektryczne zawierające niebezpieczne składniki. Wskazana kategoryzacja odpadów, została podana stronom do wiadomości dopiero w decyzji Burmistrza z dnia [...] lutego 2013 r. Do tego czasu strony nie wiedziały, że planowane przedsięwzięcie ma polegać na zbiórce materiałów toksycznych i niebezpiecznych. W tym miejscu otwarte pozostaje pytanie, o wiedzę w tym zakresie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, a mianowicie czy zostali oni poinformowani, jakiego rodzaju odpady będą gromadzone na ww. działce.

Skarżący zwrócili uwagę na fakt, że Punkt Selektywnej Zbiórki Odpadów ma zostać zlokalizowany na działce o pow. całkowitej [...] m², z czego [...] m² stanowi droga. Obszar działki zdatny do zagospodarowania wynosi więc [...] m². W żadnej decyzji nie wspomniano jednak nic na temat kształtu działki, której długość wynosi ok. 90m przy maksymalnej szerokości 15m. Zatem miejsce usytuowania wiat i kontenerów z odpadami graniczyć będzie bezpośrednio z sąsiednimi działkami, w tym przede wszystkim z działką zajmowaną przez skarżącą spółkę, prowadzącą działalność gospodarczą w postaci przetwórni warzyw. Usytuowanie składowiska odpadów niebezpiecznych w bezpośrednim sąsiedztwie zakładu przetwórstwa żywności, kłóci się w sposób oczywisty z przepisami tzw. ustawy ocenowej.

Skarżący podkreślili też, że w decyzji Burmistrza Miasta R. przyjęto, że planowane przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, tymczasem podniesione wyżej okoliczności wskazują, że składowisko odpadów, zalicza, się do przedsięwzięć zawsze znacząco oddziaływujących na środowisko, co z kolei determinuje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zdaniem skarżących gdyby organ I instancji przeprowadził oględziny nieruchomości, na której planowano realizację inwestycji oraz gdyby dopuścił dowód z opinii biegłego z pewnością ustaliłby, że planowane przedsięwzięcie należy zaliczyć od grupy przedsięwzięć zawsze znacząco oddziaływujących na środowisko, co skutkowałoby procedowaniem po myśli art. 59 ustawy ocenowej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Pierwszy zarzut dotyczy tego, że zaskarżona decyzja narusza art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. Przepis ten stanowi, że przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, tj. planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli zarzut, że strony postępowania nie były informowane, iż przedsięwzięcie pod nazwą Punkt Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych zajmować się będzie gromadzeniem odpadów bardzo toksycznych i toksycznych. Przemilczano na etapie wydawania postępowania uzgadniającego, że zbiórce podlegają środki ochrony roślin, farby i tusze, kleje i lepiszcza zawierające materiały niebezpieczne, leki, baterie akumulatory, lampy fluorescencyjne i odpady zawierające rtęć oraz zużyte urządzenia elektryczne zawierające niebezpieczne składniki .

Skarżący zakwestionowali powierzchnię działki przeznaczoną na lokalizację przedsięwzięcia podnosząc, że usytuowanie wiat i kontenerów z odpadami graniczyć będzie bezpośrednio z sąsiednimi działkami, w tym przede wszystkim przez skarżącą spółkę prowadzącą działalność gospodarczą w postaci przetwórni warzyw.

W ocenie strony skarżącej składowisko odpadów zgodnie z pkt 41 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2010 r., Nr 213, poz. 1397) zalicza się do przedsięwzięć zawsze znacząco oddziaływujących na środowisko, a nie tak przyjął organ przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko.

Drugi zarzut dotyczył naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 75 i 77 kpa w związku z art. 85 i 84 kpa poprzez zaniechanie przeprowadzenia z urzędu dowodu z oględzin nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę oznaczoną nr ewidencyjnym [...] położoną w R. przy ul. R. na okoliczność ustalenia faktycznych możliwości usytuowania przedsięwzięcia z uwagi na ukształtowanie działki oraz odległość planowanej zabudowy od granic nieruchomości sąsiednich oraz zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z dziedziny ochrony środowiska w zakresie oddziaływania przedsięwzięcia z uwagi na rodzaj odpadów na sąsiednie nieruchomości wykorzystywane rolniczo oraz w zakresie przetwórstwa żywności.

W uzasadnieniu skargi strona nadmieniła, że oględziny i opinia biegłego potwierdziłaby zaliczenie przedsięwzięcia do zawsze znacząco mogącego oddziaływać na środowisko.

Odnosząc się do poszczególnych zarzutów skargi należy stwierdzić po pierwsze, że przewidywane rodzaje odpadów, które będą zbierane w punkcie zawarte zostały w karcie informacyjnej stanowiącej dokument zgodnie z art. 3 pkt 5 ustawy zawierający podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu, w szczególności dane o:

a) rodzaju, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia,

b) powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu nieruchomości szatą roślinną,

c) rodzaju technologii.

Kwestionowane odpady przez stronę skarżącą zawarte zostały w powyższym dokumencie.

Bezsporne w przedmiotowej sprawie jest Gmina nie posiada aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta R. dla terenu działki objętej planowaną inwestycją oraz to, że zaskarżona decyzja została poprzedzona postanowieniem Burmistrza Miasta R. z dnia [...] stycznia 2013 r. w którym po za sięgnięciu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. uznano, że dla powyższego przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Opinie powyższych organów znajdują umocowanie w art. 64 ust. 1 ustawy. Przepis ten stanowi, że postanowienia, o których mowa w art. 63 ust. 1 i 2, wydaje się po zasięgnięciu opinii: 1) regionalnego dyrektora ochrony środowiska; 2) organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3, 10, 11, 13 i 15-17. Zgodnie z ust. 2 art. 64 ustawy organ zasięgający opinii przedkłada:

1) wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;

2) kartę informacyjną przedsięwzięcia;

3) (40) wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku; nie dotyczy to opinii w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla drogi publicznej, dla linii kolejowej o znaczeniu państwowym, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji realizowanej na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. Nr 84, poz. 700 oraz z 2010 r., Nr 57, poz. 358) w zakresie zadań inwestycyjnych, o których mowa w art. 2 ust. 2 oraz art. 38 tej ustawy, zwanej dalej "inwestycją w zakresie terminalu", dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla budowli przeciwpowodziowych realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych (Dz. U. Nr 143, poz. 963) oraz dla inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących wydawanej na podstawie ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że organy opiniujące otrzymały pośród załączników kartę informacyjną przedsięwzięcia. W związku z powyższym nie można zgodzić się, ze stanowiskiem skargi, że wydały one opinie bez wiedzy o rodzaju odpadów, które będzie można zbierać w punkcie.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. w opinii z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] wyraził opinię, że nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Organ ten opierając się na karcie informacyjnej uznał, że jest to zamierzenie wymienione w § 3 ust. 1 pkt 81 rozporządzenia. Organ rozważył lokalizację przedsięwzięcia, najbliższą zabudowę mieszkaniową w sąsiedztwie. Rozważył również przewidywaną powierzchnię obiektów planowanych do usytuowania i stwierdził, że łączna ilość wszystkich zbieranych w Punkcie odpadów jednorazowych nie będzie większa niż 50 m3. Powyższy organ przeanalizował kontenery odpowiednie do rodzaju i bezpiecznego przechowywania selektywnie zbieranych odpadów. Uwzględnił również częstotliwość wywozu odpadów, które będą przekazywane do Regionalnej Instancji Przetwarzania Odpadów Komunalnych w M. Organ przeanalizował powierzchnię działki, na której będzie zlokalizowane przedsięwzięcie ([...] ha z czego [...] ha będzie stanowiła utwardzona droga dojazdowa, a [...] ha stanowi nieużytek). Organ wskazał, że przedsięwzięcie znajduje się poza granicami form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 7-9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1220 ze zm.).

Pozytywną opinię również wyraził Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. w dniu [...] stycznia 2013 r. Uznał, że nie istnieje konieczność przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Powyższy organ opinię oparł również na karcie informacyjnej przedsięwzięcia załączonej do wniosku.

W świetle powyższego nie można zgodzić się za stanowiskiem strony skarżącej, że organy opiniujące nie miały świadomości o rodzaju odpadów składowanych na terenie przedsięwzięcia. Przeanalizowały one rodzaj odpadów. Podały przypuszczalną ich ilość. Na tej podstawie zaliczyły przedsięwzięcie do przedsięwzięć mogących potencjalne oddziaływać na środowisko. Do tego samego wniosku doszedł Burmistrz Miasta R., który w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...] uznał, że dla przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

W związku z powyższym organy opiniujące zastosowały się do treści art. 64 ust. 3 ustawy i uwzględniając łącznie uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1, wydały opinię o braku do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

W tym stanie rzeczy Burmistrz Miasta R. decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

W ocenie Sądu niezasadny jest zarzut strony skarżącej co do błędnego zaliczenia przez organ przedsięwzięcia do przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko.

Na podstawie art. 60 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm.) Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko określiła:

1) rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;

2) rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko;

3) przypadki, w których zmiany dokonywane w obiektach są kwalifikowane jako przedsięwzięcia, o których mowa w pkt 1 i 2.

Zgodnie z § 21 pkt 41 rozporządzenia do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się przedsięwzięcie jakim są instalacje do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych, w tym składowiska odpadów niebezpiecznych oraz miejsca retencji powierzchniowej odpadów niebezpiecznych. W przedmiotowej sprawie planowane przedsięwzięcie, mimo że wiąże się z odpadami nie jest instalacją do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych, w tym składowiskiem odpadów niebezpiecznych oraz miejscem retencji powierzchniowej odpadów niebezpiecznych.

Jest natomiast przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko ponieważ zalicza się do przedsięwzięć o których stanowi § 3. 1 pkt 81 rozporządzenia, jest bowiem punktem do zbierania lub przeładunku odpadów, w tym złomu.

W przedmiotowej sprawie nie było potrzeby przeprowadzania oględzin miejsca przedsięwzięcia. Uprawnione organy wyraziły opinie. Nie było w tych okolicznościach sprawy potrzeby powoływania biegłego z dziedziny ochrony środowiska.

Nie doszło do naruszenia przepisów postępowania art. 75, art. 77 kpa w zw. z art. 85 i art. 84 kpa.

W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 p.p.s.a.