Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 672/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2022-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.3 par 2 pkt1, art.58 par 1pkt 1, art. 58 par.3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca - Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na pismo Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego z 10 sierpnia 2022 r. nr UM16-6935-UM1611539.22 WPROW.I.07102-1539/22 w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w wysokości [...] złotych


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 26 sierpnia 2022 r. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę na czynność Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego z 10 sierpnia 2022 r. nr UM16-6935-UM1611539.22 WPROW.I.07102-1539/22 w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy, złożonego w dniu 6 kwietnia 2022 r. w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego PROW na lata 2014 -2020.

Wraz ze skargą, skarżący uiścił wpis sądowy w kwocie 200 zł.

W odpowiedzi na skargę, Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego wniósł o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie jako pozbawionej usprawiedliwionych podstaw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 poz. 329 ze zm., zw. dalej: "p.p.s.a.") Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei treść § 2 ww. przepisu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1947, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi do Sądu jest pismo Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego z 10 sierpnia 2022 r. nr UM16-6935-UM1611539.22 WPROW.I.07102-1539/22 informujące o pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 23 ust. 5 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności ( Dz.U. z 2022 r., poz.943 ze zm.),w razie stwierdzenia, że wniosek o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust.1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013 zawiera braki, jest wypełniony nieprawidłowo lub zawiera oczywiste omyłki, zarząd województw wzywa podmiot ubiegający się o wsparcie do usunięcia tych braków lub nieprawidłowości lub poprawienia oczywistych omyłek w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 14 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Skarżący został wezwany pismem z 30 czerwca 2022r. o usunięcie braków złożonego wniosku ale wypełnił nałożonego na niego obowiązku.

Skarżący w zakreślonym terminie złożył pismo stanowiące ustosunkowanie do ww. wezwania, tym niemniej dokonane uzupełnienia nie doprowadziły do zupełności ( kompletności) formalnej wniosku.

Z uwagi, na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku, na podstawie art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju lokalnym, organ, pismem z 10 sierpnia 2022 r., pozostawił bez rozpatrzenia wniosek o przyznanie pomocy.

NSA w uchwale 7 sędziów z 3 września 2013 r., sygn. akt: I OPS 2/13 (ONSAiWSA 2014/1/2), stwierdził wprost, że pozostawienie podania bez rozpoznania nie jest czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ nie spełnia kryteriów określonych w tym przepisie. W ocenie NSA "pozostawienie podania bez rozpoznania jest formą zakończenia postępowania administracyjnego w sytuacji, gdy strona nie usunęła braków podania w terminie, mimo prawidłowego wezwania i pouczenia.

Skarga w sprawie niniejszej kwestionująca treść pisma informującego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, stąd tenże Sąd nie jest właściwy do jej rozpatrzenia. Kwestionowane w skardze pismo nie jest rozstrzygnięciem w indywidualnej sprawie, w szczególności nie jest decyzją administracyjną, dlatego nie może być przedmiotem skargi skierowanej do sądu administracyjnego.

Godzi się nadmienić, że ustawa o rozwoju lokalnym nie przewiduje żadnego środka odwoławczego od informacji o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia na wstępnym etapie weryfikacji wymogów formalnych. Na podstawie regulacji zawartej w art. 10 ust. 5 ustawy o rozwoju lokalnym tylko w sytuacji odrzucenia LSR skarżącemu przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zaś zgodnie z regulacją zawartą w art. 11 ust. 1 ustawy o rozwoju regionalnym wybór LSR dokonywany jest w drodze uchwały, stosownie do ust. 6 art. 11 ustawy od uchwały komisji LGD przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3§2 pkt 4 p.p.s.a. Możliwość złożenia skargi związana jest z oceną wniosku.

Mając zatem na uwadze fakt, że rozstrzygnięcie w zakresie pozostawienia wniosku rozpoznania nie mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądów administracyjnych (art. 3§2 pkt 3 p.p.s.a.), stwierdzić należy, że skarga na pismo informujące o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania jest niedopuszczalna.

W związku z powyższym, uznając skargę za niedopuszczalną, Sąd na podstawie art. 58§1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

O zwrocie kwoty 200 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.