Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 140/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rozwoju~Minister Rozwoju
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, 58 par. 1 pkt 2, art. 185 par. 1 w zw .z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2020 r. sygn. akt I SA/Wa 2448/19 odrzucające skargę J. W. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.


UZASADNIENIE

Minister Inwestycji i Rozwoju decyzją z [...] września 2019 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Orzeczenie to zostało doręczone J. W. (dalej: skarżący) w dniu 23 września 2019 r.

W dniu 24 października 2019 r. skarżący wniósł skargę od powyższej decyzji.

Postanowieniem z 28 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę wskazując, że skoro termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 23 października 2019 r., a skarżący wniósł skargę w dniu 24 października 2019 r. (co wynika ze stempla pocztowego na kopercie k-5 akt sąd.), to uchybił ustawowemu terminowi.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przyjęcie skargi do rozpoznania. Sądowi I instancji zarzucił nieprawidłowe przyjęcie, że skargę złożono po terminie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że skargę nadał listem poleconym w dniu 23 października 2020 r., na co przedstawił dowód nadania przesyłki o numerze 00659007734400544637 oraz wydruk z systemu śledzenia przesyłek pocztowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca.

Odrzucenie skargi z powodu wniesienia jej po terminie może nastąpić wyłącznie wówczas, gdy zostanie wykazane w sposób jednoznaczny naruszenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Jakiekolwiek braki w ustaleniach faktycznych w tym zakresie nie mogą obciążać strony skarżącej, taka bowiem okoliczność oznaczałaby nieuprawnione ograniczenie wynikającego z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa do sądu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 września 2015 r., II GSK 1772/15, z 7 grudnia 2016 r., II GZ 1229/16 oraz z 10 grudnia 2020 r., II GZ 356/20). Również wykazanie takich okoliczności, na podstawie których można ustalić inny stan faktyczny sprawy, nie może pozostawać bez wpływu na ocenę terminowości złożenia skargi.

Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z [...] września 2019 r. nr [...] doręczono skarżącemu w dniu 23 września 2019 r. A zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu 23 października 2019 r. Z akt sądowych wynika, że skarżący wniósł skargę datowaną na 19 października 2019 r. na ww. decyzję w dniu 24 października 2019 r. (dowód: data stempla pocztowego na kopercie k-5 akt sąd., nr przesyłki poleconej: 00759007734718811084). Mając na uwadze powyższą datę złożenia skargi Sąd I instancji uznał, że skarżący uchybił terminowi do jej wniesienia skargi i odrzucił skargę.

W tym miejscu podkreślenia wymaga jednak, że ze znajdującego się w aktach administracyjnych luźnego pliku dokumentów zawierających tożsamą skargę oraz kopertę, w której ją przesłano, wynika, że została ona nadana 23 października 2019 r. (dowód: data stempla pocztowego na kopercie), jednakże posiada inny nr przesyłki poleconej (00659007734400544637).

W zażaleniu skarżący podniósł, że ustalenia Sądu I instancji są błędne, ponieważ rzeczywistą datą nadania przesyłki zawierającej skargę był dzień 23 października 2019 r. Na tę okoliczność przedstawił dowód w postaci potwierdzenia nadania w Urzędzie Pocztowym Katowice 1 przesyłki poleconej nr 00659007734400544637 (k-38 akt sąd.) oraz wydruk z systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej (k-39 akt sąd.), z którego wynika, że ww. przesyłka zawierająca pisma wniesione do trzech spraw, w tym dotycząca zaskarżonej decyzji została nadana w dniu 23 października 2019 r. o godz. 23:39, a następnego dnia, tj. 24 października 2019 r. o godz. 6:00 przyjęto ją dalej do transportu. Z zestawienia okoliczności podniesionych i uwiarygodnionych przez skarżącego z okolicznościami przyjętymi przez Sąd I instancji wynika, że w rozpoznawanej sprawie data złożenia przez skargi budzi uzasadnione wątpliwości.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje ponadto, że na kopercie zawierającej skargę, która znajduje się w aktach sprawy (k-5 akt sąd.) istotnie widnieje data 24 października 2019 r. i stempel pocztowy Urzędu Pocztowego w Koniecpolu. Wynika z niej, że adresatem był również Minister Inwestycji i Rozwoju i dotyczyła ona także sprawy nr [...], jednakże posiada ona inny numer przesyłki poleconej (00759007734718811084) niż wskazany przez skarżącego w zażaleniu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego różne numery przesyłek poleconych dotyczących tej samej sprawy toczącej się przed organem, a także dwie różne daty wynikające ze stempli pocztowych dwóch różnych placówek pocztowych, pozwalały na powzięcie wątpliwości co do daty nadania przesyłki zawierającej skargę wniesioną przez skarżącego, która to kwestia miała w rozpoznawanej sprawie zasadnicze znaczenie. Natomiast Sąd I instancji nie dokonał ustaleń we wskazanym zakresie, ani też nie podjął działań celem wyjaśnienia zaakcentowanych w zażaleniu rozbieżności w datach nadania skargi.

Podkreślenia wymaga również, że Minister Inwestycji i Rozwoju w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, a nie odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia, a ponadto poinformował, że skarżący wniósł "skargi" do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaś jako załączniki Minister wymienił m.in. "skargi" z 19 października 2019 r. wraz z odpisami i "kopertami".

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa ponadto, że do akt sprawy nie został dołączony potwierdzony za zgodność z oryginałem przez upoważnionego pracownika organu egzemplarz niepodpisanej przez skarżącego skargi m.in. na zaskarżoną decyzję wraz z kopertą zawierającą stempel placówki Urzędu Pocztowego Katowice 1 i datą nadania 23 października 2019 r., który znajduje się w luźnym pliku dokumentów w aktach administracyjnych niniejszej sprawy.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wobec przedstawionych w zażaleniu okoliczności, wskazujących na inną datę nadania przesyłki zawierającej skargę niż data, którą przyjął Sąd I instancji, odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. trzeba ocenić jako przedwczesne. Sąd I instancji nie dokonał bowiem stosownych ustaleń, co do zasadniczej kwestii, która stała się przyczyną odrzucenia skargi. Z uwagi na przedstawione powyżej wątpliwości wynikające z rozbieżności dat, gdy zestawi się dowody nadania różnych przesyłek pocztowych nadanych w innych urzędach pocztowych a skierowanych do tego samego organu i dotyczących tego samego numeru sprawy, a także wobec znajdujących się w aktach sprawy dwóch egzemplarzy skargi sporządzonej przez skarżącego należy jednoznacznie ustalić, w jakiej dacie w rzeczywistości skarżący złożył środek zaskarżenia, a zatem czy został zachowany trzydziestodniowy termin do złożenia skargi na decyzję organu administracji.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł się w sentencji.