Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 23/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zobowiązano do podjęcia czynności
Powołane przepisy: article: art. 12, art. 35 par. 1 i par. 3, art. 17, art. 37
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149, art. 286 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Zegan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2011 r. sprawy ze skargi G. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozpoznania w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych odwołania G. B. od decyzji Wójta Gminy z dnia 15 października 2010 r. nr [...].


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 15 października 2010 r. znak [...] Wójt Gminy działając na podstawie art. art. 70b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jednolity: Dz. U. 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.) oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej w skrócie k.p.a.) odmówił G. B. dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika – J. W. w zakresie nauki zawodu poniesionych w okresie 1 października 2009 r. – 31 sierpnia 2010 r. Przedmiotowa decyzja została doręczona stronie w dniu 22 października 2010 r.

W dniu 28 października 2010 r. do Urzędu Gminy w S. wpłynęło odwołanie G. B. skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W odwołaniu wniesiono o uchylenie decyzji organu I instancji.

W dniu 5 listopada 2010 r. odwołanie wraz z aktami sprawy wpłynęły do organu odwoławczego.

Pismem z dnia 15 listopada 2010 r. Prezes Samorządowego Kolegium Odwoławcze poinformowała odwołującą, że jej odwołanie zostanie rozpoznane w terminie od 3 do 4 miesięcy.

W dniu 21 grudnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga G. B. na bezczynność organu odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że pomimo upływu terminu określonego w art. 35 § 3 k.p.a. organ odwoławczy nie rozpatrzył odwołania. Organ odwoławczy nie podał nadto przyczyn, z powodu których odwołanie nie zostało rozpoznane, czym naruszono dyspozycję art. 36 § 1 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej uznanie i wyznaczenie terminu rozpoznania sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej – p.p.s.a., obejmuje rozpatrywanie skarg na bezczynność organów m.in. w przypadku określonym w pkt art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. tj. w sprawach w których organy orzekają w formie decyzji administracyjnej.

Należy mieć na uwadze, że instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony, a uwzględnienie skargi ma prowadzić do wydania rozstrzygnięcia w sprawie.

Uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, Sąd zobowiązuje organ do wydania określonego aktu w terminie przez siebie wskazanym, co wynika z dyspozycji art. 149 p.p.s.a.

Sąd może orzec jedynie o obowiązku wydania decyzji w przedmiotowej sprawie, nie może natomiast odnosić się do kwestii mających wpływ na merytoryczną treść rozstrzygnięcia organu, w tym wypadku - Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Mając zaś na uwadze powyższą regulację normatywną oraz okoliczności faktyczne przedmiotowej sprawy Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy jednakże wskazać, że składając skargę skarżąca nie była zobowiązana do złożenia zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. albowiem bezczynność dotyczy Samorządowego Kolegium Odwoławczego, co do którego nie istnieje organ wyższego stopnia w rozumieniu art. 17 k.p.a.

Zgodnie zaś z naczelną zasadą postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 12 k.p.a. organy administracji publicznej winny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia.

Art. 35 § 1 k.p.a. nakazuje organom administracji publicznej załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, zaś z dyspozycji art. 35 § 3 k.p.a. wynika, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.

Powszechnie przyjęty jest przy tym pogląd, że niezasadne jest wliczanie do wiążącego terminu załatwienia sprawy okresów, za które organ nie ponosi odpowiedzialności.

Bezspornym jest fakt, że od daty wydania decyzji przez Wójta Gminy z dnia 15 października 2010 r. do chwili wydania wyroku nie została wydana decyzja organu odwoławczego. Nadto organ odwoławczy nie poinformował skarżącej o przyczynach zwłoki w rozpoznaniu wniesionego odwołania.

Z kolei w odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej uznanie i wyznaczenie terminu rozpoznania sprawy.

W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, uznając skargę za zasadną i mając na uwadze dyspozycję art. 286 § 2 p.p.s.a., na podstawie art. 149 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.