Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 51/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2011-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

8 marca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 marca 2011r. sprawy ze skargi B.I. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie przyznania pomocy w formie posiłków. 1. oddala skargę, 2. zasądza od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) na rzecz adwokat A.O. 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 24 sierpnia 2010 r. B. I. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy "skargę o stwierdzenie przewlekłości postępowania", którą de facto należy potraktować jako skargę na bezczynność organów administracji w trakcie postępowania w przedmiocie przyznania skarżącej pomocy w formie posiłków.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie wskazując, że przed wniesieniem skargi została wydana merytoryczna decyzja. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją nr [...] z dnia [...] r. utrzymało w mocy decyzję Kierownika Rejonowego Ośrodka Pomocy Społecznej "Śródmieście" wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta B. nr [...] z dnia [...] r., którą przyznano B. I. na okres od 1 lipca 2010 r. do 31 grudnia 2010 r. posiłki w stołówce Centrum Pomocy "Betlejem" w B.. Ustalono odpłatność na 60 gr za posiłek, czyli 15 % jego kosztów.

Dalej organ podał, że odwołanie strony w przedmiotowej sprawie wpłynęło do sekretariatu Kolegium w dniu 26 lipca 2010 r. Po przeprowadzeniu niezbędnego postępowania skład orzekający SKO wydało w dniu [...] r. ostateczną decyzję w tej sprawie. Tak więc w przedmiotowej sprawie nie można mówić o żadnej przewlekłości postępowania, skoro decyzja została wydana na długo przed upływem 30-dniowego terminu i bez zbędnej zwłoki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sądowa kontrola niniejszej sprawy nie wykazała naruszenia prawa.

Wskazać należy, że rozpatrując skargę na bezczynność sąd ogranicza się do kontroli, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. oraz czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa.

Skarga na bezczynność stanowi środek dyscyplinujący organ administracji publicznej, służący przeciwdziałaniu przewlekłości postępowania administracyjnego. Zarazem w okolicznościach niniejszej sprawy nie można stwierdzić bezczynności. Jeżeli nawet bezczynność zaistniałaby w toku postępowania administracyjnego, to na gruncie rozpoznawanej sprawy nie istniała ona przynajmniej w dacie wniesienia przedmiotowej skargi do sądu administracyjnego. Organy administracyjne wydały bowiem decyzje w przedmiocie przyznania pomocy w formie posiłków, które zostały skarżącej skutecznie doręczone.

Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, bądź też nie podjął stosownych działań wynikających z przepisów procesowych w celu usunięcia przeszkody w wydaniu decyzji i nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana. Przypomnieć należy, że art. 35 § 1 k.p.a. wyraża zasadę załatwiania sprawy bez zbędnej zwłoki. Jednocześnie § 3 tego artykułu przewiduje, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu jednego miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej, nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Jeżeli zaś organ nie załatwi sprawy w powyższych terminach, obowiązany jest zawiadomić strony, z podaniem przyczyn zwłoki i wskazaniem nowego terminu załatwienia sprawy (art. 36 § 1). Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu.

Dla uznania bezczynności organu niezbędnym byłoby pozytywne ustalenie, że organ w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. nie wydał decyzji. Tymczasem w przedmiotowej sprawie doszło do wydania decyzji jeszcze przed wniesieniem skargi.

Uwzględniając powyższe Sąd stwierdza, że skarga w niniejszej sprawie jest bezzasadna, albowiem ani Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B., ani też Prezydentowi Miasta B. (w imieniu którego wydawał decyzję w I instancji Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej "Śródmieście" w B.) nie można przypisać bezczynności. Należy podkreślić, że strona złożyła wniosek o udzielenie pomocy społecznej dnia 15 czerwca 2010 r., decyzja organu I instancji pochodzi z dnia [...]r., odwołanie strony w przedmiotowej sprawie wpłynęło do sekretariatu SKO w dniu 26 lipca 2010 r., co potwierdza data prezentaty (k. 2 akt administracyjnych organu II instancji), natomiast decyzja przez organ II instancji została wydana dnia [....] r., tj. w ciągu krótszym niż jeden miesiąc licząc od wpływu odwołania do organu odwoławczego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.