Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 650/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2009-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.7, 8, 14, 87 ust. 3
journal: Dz.U. 2007 nr 125 poz 874
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Sędzia WSA Mirosław Trzecki Protokolant Inspektor Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2009 r. sprawy ze skargi "T" J.N. spółka jawna na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonanie transportu drogowego bez wymaganej licencji oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Go 650/09

UZASADNIENIE

"T" J.N. Spółka Jawna wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].06.2009r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji wydanej w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji.

W sprawie został ustalony następujący stan faktyczny:

W dniu [...].02.2006r. na drodze krajowej w pobliżu miejscowości [...], funkcjonariusze celni zatrzymali do kontroli ciągnik siodłowy marki [...], nr rejestracyjny [...] wraz z naczepą o nr rej. [...], którym to zespołem pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 tony, K.G. przewoził odpady z Niemiec do Polski. W toku kontroli kierowca okazał wypis z licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy wydany dla Firmy Usługowo – Handlowej "T" R.N., J.N..

Z przeprowadzanych czynności sporządzono protokół kontroli nr [...], który wraz z załącznikami przesłano Naczelnikowi Urzędu Celnego.

Po ustaleniu danych dotyczących podmiotu, który w dniu [...].02.2006r. wykonywał transport drogowy. Naczelnik Urzędu Celnego zawiadomił Stronę, T J.N. spółka jawna, o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego. Spółka przedstawiła licencję nr [...] ważną od dnia [...].02.2006r. do dnia [...].02.2011r. włącznie wyjaśniając, iż dokument ten znajdował się w kontrolowanym pojeździe, jednakże kierowca, który wykonywał przewóz drogowy w zastępstwie innego kierowcy, nie sprawdził dokładnie, w którym miejscu licencja się znajduje, co spowodowało, iż licencji nie okazał kontrolującym. Podniesiono także, iż pojazd samochodowy o nr rej. [...] był ujęty w wykazie przedstawionym organowi uprawnionemu do wydania decyzji administracyjnej.

Pismem z dnia [...].10.2008r. Biuro Obsługi Transportu Międzynarodowego Ministerstwa Infrastruktury poinformowało Naczelnika Urzędu Celnego, iż pojazd marki [...] o nr rej. [...] nie został zgłoszony do objęcia licencją nr [...]. W tym stanie rzeczy organ celny w dniu [...].11.2008r. wydał decyzję nr [...], mocą której nałożył na Spółkę karę pieniężną w kwocie 8000,00 za wykonywanie transportu drogowego pojazdem nie zgłoszonym do licencji.

Rozstrzygnięcie to zostało zaskarżone przez pełnomocnika Strony, który podniósł zarzut naruszenia przepisu art. 92a ust.4 oraz art. 93 ust.7 ustawy z dnia 6.09.2001r. o transporcie drogowym, jak też przepisu art. 10 i art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego, wskazując, iż pojazd, który kontrolowano w dacie [...].02.2006r. był objęty licencją wspólnotową.

W toku postępowania odwoławczego ustalono, że w dniu [...].02.2006r. Spółka wniosła o wydanie licencji na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy, jednakże w wykazie taboru nie wskazano pojazdu o nr rej. [...]. Natomiast taki pojazd był zgłoszony do licencji nr [...] wydanej na rzecz R.N. J.N. Firma Usługowo – Handlowa T. Dowód w tej sprawie udostępniono Stronie, podobnie jak też całość akt sprawy, z którymi Skarżąca mogła zapoznać się w Urzędzie Celnym.

Decyzją nr [...] z dnia [...].06.2009r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu celnego pierwszej instancji, odnosząc się do wszystkich podniesionych zarzutów. Strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę zarzucając organowi celnemu naruszenie prawa procesowego, to jest przepisu art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 145 § 1 pkt 6 kpa przez niezawieszenie postępowania administracyjnego do chwili wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie przeniesienia uprawnień w zakresie przedsiębiorcy i jego określenia.

W ocenie skarżącej organy celne obu instancji nie uwzględniły faktu, że w dacie kontroli, jak i dacie orzekania tak przez Naczelnika Urzędu Celnego, jak i przez Dyrektora Izby Celnej toczyło się (i toczy) postępowanie administracyjne o przepisanie uprawnień. Organ odwoławczy nie zbadał też w sposób wymagany przez treść przepisów art. 6-9, 11 oraz 145 § 1 pkt 6 kpa czy żądania Strony zawarte we wniosku z dnia [...].01.2006r. zostały rozpoznane przez właściwy organ.

Niezależnie od powyższego podniesiono zarzut naruszenia przepisu art. 7 w zw. z art. 14 ustawy o transporcie drogowym przez pominięcie wniosku Skarżącej w przedmiocie przeniesienia uprawnień z licencji, jak też treść art. 8 w zw. z art.14 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, przez pominięcie bezspornej okoliczności złożenia wniosku o przeniesienie uprawnień z uwagi na przekształcenie przedsiębiorcy w spółkę jawną.

Dyrektor Izby Celnej , zdaniem Strony, naruszył także treść art. 13 ust. 2 w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym, bowiem orzekł w sprawie, gdzie właściwym był tylko i wyłącznie Minister Infrastruktury, gdyż tylko temu ostatniemu przysługuje kompetencja w zakresie przenoszenia uprawnień wynikających z licencji transportowej.

Organ odwoławczy naruszył ponadto przepis art. 87 ust. 3 oraz Ip. 1.2 załącznika do ustawy o transporcie drogowym, bowiem nałożył karę pieniężną za wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji, podczas gdy z akt administracyjnych wynikało, że w dacie kontroli wykonywano przewóz drogowy pojazdem samochodowym, który był zgłoszony do objęcia licencją.

W konsekwencji Strona domagała się uchylenia w całości decyzji wydanych przez organy celne obu instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania w wysokości wskazanej w wykazie.

W uzasadnieniu podnosząc, że bezspornym w sprawie jest, że strona skarżąca "T" J.N. Spółka Jawna jest następcą prawnym przedsiębiorstwa prowadzonego wspólnie przez małżonków J.N. i R.N. pod firmą "R.N. i J.N. Firma Usługowo – Handlowa T" – tzw. "spółka małżeńska".

Bezspornym również jest, iż firma "R.N. i J.N. Firma Usługowo – Handlowa T" posiadała wymaganą do międzynarodowego zarobkowego wykonywania przewodu rzeczy licencję, do której zgłoszony były m.in. samochód marki [...] o nr rej. [...], którym wykonywano przedmiotowy przewóz (licencja nr [...]).

W dniu [...].01.2006r. w związku ze zmianą formy organizacyjno – prawnej prowadzenia działalności gospodarczej firma "T" J.N. Spółka Jawna wystąpiła z wnioskiem o przepisanie posiadanych licencji lub ewentualnie o zmianę licencji w zakresie przedsiębiorstwa i jego oznaczenia. Ponadto w dniu [...].02.2006r. firma "T" J.N. Spółka Jawna wystąpiła również z wnioskiem o wydanie licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewodu drogowego rzeczy obejmujący 12 innych samochodów.

W konsekwencji złożenia ww. wniosków skarżący otrzymał wypis z licencji nr [...] wystawionej na firmę "T" J.N. Spółka Jawna w dniu [...].02.2006r.

Dopiero w toku niniejszego postępowania Skarżący dowiedział się, iż wniosek z dnia [...].01.2006r. został dołączony do wniosku z dnia [...].02.2006r.

Również dopiero w toku niniejszego postępowania Skarżący dowiedział się, iż organ licencyjny nie znalazł podstaw do przepisania uprawnień wynikających z licencji [...]. Z informacji wynikających z pism informacyjnych BOTM wynika ponadto, iż organ ten całkowicie pominął ewentualny wniosek o zmianę treści licencji nr [...]. Do dnia dzisiejszego Skarżący nie otrzymał jednak żadnej informacji o zakończeniu postępowania wszczętego dniu [...].02.2006r. na jego wniosek z dnia [...].01.2006r.,

w szczególności nie otrzymał żadnego orzeczenia o negatywnym dla skarżącego rozstrzygnięciu zgłoszonych żądań. Także z akt niniejszej sprawy (pisma BOTM) wynika, iż w sprawie tej nie została wydana żadna decyzja administracyjna, ani żadne postanowienie kończące, wszczęte w dniu [...].02.2006r. postępowanie – brak przywołania sygn. akt postępowania i decyzji ewentualnie postanowienia. Subiektywne przekonanie BOTM o braku przesłanek do przepisania uprawnień pozostało więc poza jakąkolwiek kontrolą, zaś wniosek o zmianę nie został w ogóle rozpoznany. Obydwa te aspekty prawne mają zaś istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszego postępowania.

Kontrola stanowiąca podstawę do wszczęcia niniejszego postępowania miała miejsce [...].02.2006r. na drodze krajowej. W dacie kontroli Skarżący był w uzasadnionym przekonaniu o pozytywnym rozstrzygnięciu jego wniosków. Skarżący złożył dwa żądania ewentualne, z których jeden winien zostać rozpatrzony pozytywnie. Ponadto w dacie kontroli Pozwany posiadał już ważną licencję na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy wystawioną na rzecz "T" J.N. Spółka Jawna. Istotnym jest, iż wraz z odpisem licencji skarżący nie otrzymał informacji, z której by wynikało jakie samochody zostały objęte tą licencją. W kontekście ostatniej uwagi istotnym jest stanowisko BOTM wyrażone w ww. pismach, gdzie organ ten wskazuje, iż wniosek z dnia [...].01.2006r. został "dołączony" do wniosku z dnia [...].02.2006 r. Nie jest jasnym co należy rozumieć pod pojęciem "dołączony". Zwrot ten może oznaczać potraktowanie wniosku z [...].01.2006r. jako integralnego elementu wniosku z dnia [...].02.2006r., w tej sytuacji wszystkie samochody Skarżącego objęte wcześniejszą licencją nr [...], o której przepisanie Skarżący wnosił winny zostać objęte nową licencją nr [...]. Inną Interpretacją zaistniałej sytuacji, aczkolwiek nie znajdującą podstawy prawnej w przepisach k.p.a., jest połączenie tych wniosków do wspólnego rozpoznania. Niezależnie jednak od przyjętej interpretacji jest oczywistym, iż w sprawie wszczętej wnioskiem z dnia [...].01.2006r. winna być wydana stosowna decyzja rozstrzygająca o żądaniach strony (art. 7 ust.1, art. 13 ust. 2 ustawy).

Podsumowując powyższe stwierdzić można, iż dopuszczalne są dwie sytuacje. Pierwsza, w której wszystkie samochody objęte licencją [...] zostały wpisane do licencji nr [...] - jako konsekwencja "dołączenia" wniosku z dnia [...].01.2006 r. do tego z dnia [...].02.2006 r. Druga, w której żądania skarżącego (z dnia [...].01.2006r.) nie zostały rozpoznane, a postępowanie w ich sprawie jest nadal w toku. Obydwie sytuacje powodują, iż rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Celnej jest orzeczeniem naruszającym obowiązujące przepisy prawa.

Naczelnik Urzędu Celnego nałożył na Skarżącego, a Dyrektor Izby Celnej podtrzymał, karę administracyjną za "wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji".

W pierwszej z wyżej przedstawionych sytuacji stanowisko to jest oczywiście błędne, gdyż Skarżący posiadał licencję a przedmiotowy samochód był zgłoszony do tejże licencji na mocy wniosku z dnia [...].01.2006 r. i późniejszego "dołączenia" go do wniosku z dnia [...].02.2009r. W drugiej z przedstawionych wyżej sytuacji stanowisko Dyrektora Izby Celnej jest w zaistniałej sytuacji niedopuszczalne oraz przedwczesne. Dyrektor Izby Celnej nie mógł bowiem samodzielnie ustalić, czy Skarżący posiadał licencję oraz jakie pojazdy do tejże licencji zostały zgłoszone. Ta okoliczność jest zastrzeżona do wyłącznej kompetencji Ministra właściwego do spraw transportu. Kompetencja ta przekracza uprawnienia organów, które nałożyły przedmiotową karę. Bez znaczenia w tym miejscu jest, czy wnioski Skarżącego zgłoszone w dniu [...].01.2006 r., czyli przed datą kontroli, są wnioskami zasadnymi lub nie zasadnymi. Kwestię tę, oczywiście ze skutkami wstecz, może ustalić wyłącznie Minister właściwy do spraw transportu (art. 13 ust. 2 w zw. z art. 7 ust. 2 pkt. 3 oraz art. 7 ust. 1 w zw. z ust. 2 pkt 3 Ustawy). Jeżeliby organ ten stwierdził, iż nie nastąpiło przejście uprawnień, a ponadto odmówiłby Skarżącemu zmiany treści licencji w zakresie przez niego wnioskowanym to nałożenie kary byłoby zasadne. W tym momencie jednak takiego orzeczenia nie ma bowiem właściwy organ, mimo wniosku Skarżącego, do dnia dzisiejszego się w tej sprawie nie wypowiedział.

Skarżący zaznaczył, że okoliczności sprawy wskazują, iż jego żądanie zgłoszone we wniosku z dnia [...].01.2006 r. jest uzasadnione i zasługuje na uwzględnienie. Zaistniała sytuacja jest sytuacją wyjątkową z uwagi na formę prowadzenia działalności przed zmianą na formę Spółki jawnej. Uprzednio działalność ta była prowadzona w formie tzw. "spółki małżeńskiej".

W związku ze zniesieniem możliwości prowadzenia działalności w tej formie Pan J.N. i Pani R.N. postanowili kontynuować działalność w formie spółki jawnej. Zmiana formy organizacyjno-prawnej była w tej sytuacji skomplikowana, bowiem mimo spełnienia wymagań ówczesnego art. 26 k.s.h. małżonkowie nie mogli wprost skorzystać z regulacji tego przepisu. Zdaniem Skarżącego przepisy te winno się stosować jednak odpowiednio do spółek małżeńskich i dopuścić także w tej sytuacji przeniesienie zezwoleń i koncesji. W tym miejscu warto przywołać aksjologiczne podstawy Uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14.01.2009 r. (II GPS 6/08) tj. orzeczenia, w którym dopuszczono przenoszenie koncesji i zezwoleń w określonych sytuacjach. W uzasadnieniu Sąd wskazuje na zasadniczy cel systemu prawa tj. zwiększenie bezpieczeństwa prawnego obrotu poprzez udział w nim jednostek organizacyjnych posiadających podmiotowość prawną. "Realizacja tego celu wymaga wprowadzenia takich mechanizmów, dotyczących podstaw prowadzenia działalności gospodarczej przez dotychczasowych wspólników spółki cywilnej, które zachęcałyby do podejmowania preferowanych działań w zakresie przekształcenia", zaś "podejmowanie dodatkowych

czynności związanych z uzyskaniem nowej koncesji (zezwolenia), a to oznaczałoby pogorszenie ich sytuacji w zakresie prowadzenia działalności". Powyższy wywód odnosi się tym bardziej do odstąpienia od prowadzenia spółki małżeńskiej - z uwagi na pewność obrotu gospodarczego.

Uzasadniając zaś naruszenie pozostałych przepisów k.p.a. podnieść należy, iż organ nie wykazał niezbędnej aktywności w wyjaśnieniu aspektów prawnych niniejszej sprawy. Organ w szczególności nie podjął próby ustalenia czy stanowisko prezentowane przez BOTM w jego pismach jest wynikiem podjęcia przewidzianych przez prawo decyzji, czy też jedynie przekonania osoby udzielającej odpowiedzi. Inaczej mówiąc, czy w sprawie została podjęta decyzja administracyjna stwierdzająca brak podstaw do przeniesienia uprawnień z licencji nr [...] na "T" J.N. Spółka Jawna czy też jeszcze tej decyzji nie podjęto. Ewentualnie, w razie negatywnego rozstrzygnięcia pierwszego wniosku, czy Minister do spraw Transportu dopuścił zmianę treści licencji w zakresie przedsiębiorcy i jego oznaczenia czy też dokonania takiej zmiany odmówił. Powyższe zaniechanie stanowi istotne naruszenie art. 7, 8, 9, 11.

W zakresie zaś w jakim Dyrektor Izby Celnej i Naczelnik Urzędu Celnego rozstrzygnęli co do kwestii przekraczającej ich kompetencje i orzekli w sprawie zastrzeżonej do wyłącznej kompetencji Ministra właściwy do spraw transportu (art. 13 ust. 2 w zw. z art. 7 ust. 2 pkt. 3 oraz art. 7 ust. 1 w zw. z ust. 2 pkt 3 Ustawy) organy te naruszyły przepis art. 6 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze inkryminowana decyzja w sposób oczywisty narusza obowiązujące prawo, a wnioski niniejszej Skargi są oczywiście uzasadnione.

Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że z treści art. 8 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym ( dalej: utd) wynika, iż licencji udziela się tylko i wyłącznie na pisemny wniosek przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 8 ust.2 pkt 4 utd wniosek o udzielenie licencji winien zawierać rodzaj i liczbę pojazdów samochodowych, którymi dysponuje przedsiębiorca ubiegający się o licencję. Do wniosku o udzielenie licencji należy dołączyć wykaz pojazdów samochodowych wraz z kserokopiami krajowych dokumentów dopuszczających pojazd do ruchu (art. 8 ust. 3 pkt 8 utd).

Z brzmienia powyższych zapisów ustawy wynika, że w żadnej mierze stroną postępowania administracyjnego, ani nawet jego uczestnikiem nie może być organ celny. Wolno natomiast sformułować tezę, że za działalność przedsiębiorstwa wykonującego transport drogowy na mocy uprawnienia administracyjnego ponosi -

z podmiotowego punktu widzenia - przedsiębiorca i jego organy. Także za ewentualne skutki działań osób, którymi w wykonywaniu działalności się posługuje, niezależnie od charakteru stosunku prawnego łączącego przedsiębiorcę z taką osobą ( art. 87 ust. 3 utd).

Poza sporem jest, iż w dniu [...] lutego 2006 Minister Transportu i Budownictwa wydał licencję nr [...] uprawniającą przedsiębiorcę T J.N. spółka jawna do wykonywania międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy.

Licencja, która zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt 17 utd jest decyzją administracyjną uprawniającą przewoźnika drogowego do wykonywania określonego rodzaju transportu, nie zawiera jednak informacji o tym, jakim konkretnie pojazdem transport będzie wykonywany (art. 11 ust. 1 utd), a jedynie w art. 11 ust. 3 utd stwierdza się, że organ udzielający licencji wydaje jej wypis lub wypisy w ilości w liczbie odpowiadającej liczbie pojazdów samochodowych określonych we wniosku o udzielenie licencji.

Taki wypis obowiązany jest mieć przy sobie kierowca pojazdu samochodowego podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego i okazywać go na żądanie uprawnionego organu kontroli ( art. 87 ust.1 utd). Odpowiedzialność za wyposażenie kierowcy w ten dokument ponosi, zgodnie z brzmieniem art. 87 ust.3, przedsiębiorca, a więc w tej sprawie - Skarżąca.

Poza sporem jest, iż w dniu kontroli kierowca wypisem takim nie dysponował, a w toku postępowania przed organem pierwszej instancji Strona także nie przedstawiła żądanego wypisu z licencji, a jedynie uwierzytelnioną kopię licencji nr [...]. Co więcej, Naczelnik Urzędu Celnego ustalił, że kontrolowany pojazd samochodowy o nr rej. [...] nie był ujęty w wykazie pojazdów zgłoszonych do licencji, co znalazło potwierdzenie w postępowaniu prowadzonym przed Dyrektorem Izby Celnej .

Formuła art. 97 § 1 pkt 4 kpa nakazuje podkreślić cztery istotne elementy składające się na konstrukcję zagadnienia wstępnego:

1. zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego,

2. jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu,

3. wymaga ono "uprzedniego " rozstrzygnięcia, tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji,

4. istnieje zależność miedzy uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozstrzygnięciem sprawy i wydaniem decyzji.

Z akt administracyjnych wynikało, że wniosek Skarżącej o wydanie licencji na wykonywanie transportu drogowego został złożony przed datą kontroli, także przed dniem [...].02.2006r. Strona uzyskała decyzję Ministra Transportu i Budownictwa, wobec powyższego przed rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji przez Naczelnika Urzędu Celnego nie zaistniał żaden ze wskazanych wyżej elementów.

W tym stanie rzeczy zarzuty pełnomocnika Skarżącej, iż obowiązkiem Dyrektora Izby Celnej było zawieszenie postępowania odwoławczego do czasu wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie zmiany licencji, uznać należy za wyjątkowo chybione. W konsekwencji organ odwoławczy nie naruszył przepisu art. 97 § 1 pkt 4 kpa, art. 61 § 1 kpa, ani tez art. 6, 7, 8, 9, 11 i 145 § 1 pkt 6 kpa.

Za niezrozumiały należy uznać zarzut naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego. Poza sporem jest, iż udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana lub cofnięcie licencji następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 7 ust.1 utd), a organem właściwym w sprawach, o których w powyższym przepisie, w zakresie międzynarodowego transportu drogowego jest minister właściwy do spraw transportu (art. 7 ust. 2 pkt 3 utd). Wobec powyższego Dyrektor Izby Celnej nie miał żadnych kompetencji do rozstrzygania, czy wniosek Skarżącej w przedmiocie wydania licencji dotyczył wydania nowej licencji ( art. 8 ust.1 utd), czy też był związany z przeniesieniem uprawnień z innej licencji ( art. 13 ust.2 pkt 2 utd), i czy Strona wypełniła obowiązek wynikający z treści art. 14 ust.1 utd.

Wbrew wywodom skargi, Dyrektor Izby Celnej nie badał okoliczności prawnych związanych z przesłankami związanymi z przeniesieniem uprawnień z licencji, a jedynie dysponując decyzją przedstawioną przez Stronę stwierdził, że ustalenia dokonane przez Naczelnika Urzędu Celnego w zakresie braku wypisu z licencji dla pojazdu samochodowego nr rej. [...] znajdują potwierdzenie w dokumentach.

Co więcej, w toku postępowania administracyjnego prowadzonego w obu instancjach Skarżąca nie przedstawiła wypisu z licencji na pojazd samochodowy, o którym wyżej.

Podnieść należy, iż Naczelnik Urzędu Celnego nałożył na Spółkę karę pieniężną zgodnie z treścią art. 92 ust.1 utd, który ustanawia sankcje za naruszenie przepisów prawa w nim wymienionych. Wykaz tych naruszeń oraz wysokość kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik do ustawy ( art. 92 ust.4 utd). Zgodnie z brzmieniem lp.1.2 załącznika wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji podlega karze pieniężnej w wysokości 8.000,00 zł.

Poza sporem jest, iż w toku postępowania administracyjnego prowadzonego

w obu instancjach stwierdzono, że pojazd samochody marki [...], nr rej. [...], którym Skarżąca wykonywała w dniu [...] lutego 2006 międzynarodowy przewóz drogowy, nie był zgłoszony do licencji nr [...].

Mając na uwadze powyższe Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Skarżący zarzucił organom naruszenie przepisów postępowania jak również prawa materialnego.

Przed rozpoznaniem podniesionych w skardze zarzutów w pierwszej kolejności należy przypomnieć przedmiot tego postępowania.

Otóż przedmiotem postępowania było nałożenie na skarżącą spółkę kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji. Kara została nałożona na podstawie art. 92 ust. 1 i ust. 4 ustawy o transporcie drogowym. Okolicznością bezsporną, niekwestionowaną przez stronę skarżącą było, przeprowadzenie kontroli drogowej [...].02.2006r. pojazdu marki [...] nr rej. [...], zarejestrowanego na skarżącą spółkę T J.N., Spółka Jawna. Podczas kontroli kierowca okazał wypis z licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego dla Firmy Usługowo – Handlowej "T" R.N. i J.N..

Oznacza to, że licencja była wystawiona na inną firmą niż ta która dokonywała przewozu. W trakcie przeprowadzonego postępowania strona skarżąca nie przedstawiła licencji, którą objęty byłby pojazd marki [...] o numerach rej. [...]. Organy ustaliły, że taki pojazd nie uzyskał licencji, ta okoliczność nie była także przez skarżącą spółkę kwestionowana.

Strona skarżąca podnosiła kwestie, ale związane z postępowaniem o nadanie licencji dla spółki jawnej "T" J.N.. Z przeprowadzonego przez organy postępowania wynika, że postępowanie zostało zakończone.

Zatem zarzut naruszenia przez organy art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 145 § 1 pkt 6 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia wniosku skarżącej spółki o przyznanie licencji nie jest zasadny, gdyż przed dniem przeprowadzonej kontroli strona uzyskała decyzję Ministra Transportu i Budownictwa dotyczącej nadania licencji, ponadto tym postępowaniem wbrew twierdzeniom skarżącego nie objęto pojazdu kontrolowanego, z powodu braku, w tym zakresie wniosku strony.

Organy nie naruszyły także art. 61 § 1 kpa, albowiem co wcześniej wykazano przed dokonaniem kontroli, została wydana decyzja dotycząca nadania licencji, a strona nie wykazała, aby w tym zakresie jeszcze toczyło się jakieś postępowanie.

Wbrew twierdzeniom strony skarżącej organy nie naruszyły regulacji z art.

6, 7, 8, 9, 11, 145 § 1 pkt 6 kpa albowiem w bardzo szczegółowy sposób przeprowadziły postępowanie, wyjaśniając wszystkie istotne dla sprawy okoliczności faktyczne.

Zarzuty dotyczące naruszenia przez organy prawa materialnego tj. art. 7, 8 w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym, polegające zdaniem strony skarżącej na pominięciu przez organy jej wniosku

o przepisanie uprawnień wynikających z licencji posiadanej przez Firmę Usługowo – Handlową "T" R.N. i J.N. na "T" J.N. Spółka Jawna nie są zasadne. Strona skarżąca w trakcie tego postępowania starała się przekonać organy, że "T" J.N. Spółka Jawna powstała na skutek przekształcenia Firmy Usługowo – Handlowej "T" R.N. i J.N., która była tzw. "spółką małżeńską" .

To twierdzenie nie zostało jednak wykazane w przedstawionym wypisem

z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącym spółki jawnej ponadto jest sprzeczne

z prawem.

Ministerstwo Infrastruktury Biuro Obsługi Transportu Międzynarodowego w piśmie z dnia [...] maja 2009r., kierowanym do Izby Celnej, słusznie zwróciło uwagę

z załączonego do wniosku skarżącej spółki odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego nie wykazało, że spółka jawna powstała w wyniku przekształcenia spółki cywilnej. Organ licencyjny nie mógł zatem przenieść uprawnień wynikających z licencji o numerze [...] (k. 72 akt administracyjnych).

Z załączonego do akt sądowych odpisu aktualnego z KRS nr [...] dotyczącego skarżącej spółki w dziale VI rubryce 3 brak jest wpisu potwierdzającego, że spółka powstała w wyniku przekształcenia (k. 31 v. akt sądowych).

Ponadto wbrew twierdzeniom skarżącego nie mogło dojść do przekształcenia tzw. "spółki małżeńskiej" w spółkę jawną, gdyż w obu spółkach byli inni wspólnicy.

W spółce jawnej jest ich trzech, a nie dwóch, oprócz R.N., J.N. jest także R.N..

W swoim wniosku o udzielenie licencji skarżąca spółka jawna nie wniosła

o udzielenie licencji na samochód, który był objęty kontrolą (k. 52-57 akt administracyjnych). Natomiast pismo skarżącej spółki z [...].01.2006r. dotyczyło kwestii odnoszących się do opłat za wydanie licencji powołując na § 9 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 05.07.2004r. w sprawie wysokości opłat za czynności administracyjne związane z wykonywaniem transportu drogowego lub

o ewentualne zastosowanie opłaty z § 6 tego rozporządzenia.

Nie był także zasadny zarzut naruszenia przez organy art. 87 ust. 3 ustawy

o transporcie drogowym, albowiem wbrew twierdzeniom skarżącego nie posiadał on licencji na skontrolowany pojazd.

Mając więc na uwadze powyższe na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę należało oddalić.