Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 607/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 23, art 23 ust 4
journal: Dz.U. 2018 poz 2220
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj Sędziowie WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) WSA Bożena Marciniak Protokolant specjalista Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] stycznia 2020 r. nr [...] po rozpoznaniu odwołania S. G. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z [...] grudnia 2019 r. nr [...] odmawiającą przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami.

Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawny sprawy:

S. G. wnioskiem z [...] października 2019 r. zwróciła się do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z/s w [...] o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami na dzieci - P. R. oraz M. R.

Wójt Gminy [...] decyzją z [...] grudnia 2019 r. odmówił przyznania zasiłku rodzinnego wnioskowanego na P. R. na okres od 1 listopada 2019 r. do 31 października 2020 r., zasiłku rodzinnego wnioskowanego na M. R. na okres od 1 listopada 2019 r. do 31 października 2020 r., dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego wnioskowanego na M. R. na okres od 1 listopada 2019 r. do 31 października 2020 r. oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2020/2021, wnioskowanego na P. R.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji zaznaczył, że w sprawie ustalone zostało, że średni miesięczny dochód na osobę w rodzinie wnioskodawczyni wyniósł 1179,20 zł i przekroczył ustawowe kryterium dochodowe wynoszące 674,00 zł na osobę w rodzinie. Organ powziął wątpliwości co do przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, w związku z nieudzielonym urlopem wychowawczym przez pracodawcę. Organ nie mógł zastosować utraty dochodu, gdyż strona nie nabyła prawa do urlopu wychowawczego.

S. G. wniosła odwołanie od powyższej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpoznając sprawę stwierdziło, że decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa. Organ odwoławczy wskazał, że warunki nabywania prawa do świadczeń rodzinnych oraz zasady ustalania, przyznawania i wypłacania tych świadczeń określa ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2220 ze zm.) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 31 lipca 2018 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny, specjalny zasiłek opiekuńczy, wysokości świadczeń rodzinnych oraz wysokości zasiłku dla opiekuna (Dz. U. z 2018 r. poz. 1497).

SKO w [...] przytoczyło przepisy powołanej ustawy określające zasady przyznawania zasiłku rodzinnego, dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego oraz z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego, a także definiujące pojęcia rodziny, dochodu rodziny, dochodu, utraty dochodu i uzyskania dochodu, przepisy kodeksu pracy odnoszące się do urlopu wychowawczego oraz zasad jego udzielania oraz przedstawiło dotychczasowy przebieg postępowania.

Organ drugiej instancji wskazał, że dla uzyskania świadczeń rodzinnych w okresie zasiłkowym trwającym od 1 listopada 2019 r. do 31 października 2020 r. istotny jest dochód osiągnięty przez członków rodziny w 2018 r.

Kolegium podkreśliło, że z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że S. G. [...] października 2009 r. zawarła umowę o pracę na czas nieokreślony z firmą [...] Sp. z o.o. w [...], która nie została rozwiązana. Pozostaje ona zatem w stosunku pracy z pracodawcą. Kryterium kwalifikujące rodzinę do wnioskowanych świadczeń to kwota 674,00 zł na osobę. Z przedłożonych akt sprawy wynika, że na dochód rodziny w 2018 r. składały się dochody wnioskodawczyni z tytułu uzyskanego zasiłku pieniężnego z ubezpieczenia społecznego w wysokości 31154,27 zł (pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy), zwrotu niewykorzystanej ulgi na dzieci w wysokości 7,84 zł oraz dochody męża uzyskane z posiadanego gospodarstwa rolnego o pow. [...] ha przeliczeniowego w wysokości 25439,55 zł. Dochód miesięczny na jednego członka czteroosobowej rodziny wyniósł zatem 1179,20 zł (56601,66 zł : 12 miesięcy = 4716,81 zł : 4 osoby) i tym samym rodzina nie kwalifikuje się do wnioskowanego świadczenia, bowiem dochód ten jest wyższy od ustawowej kwoty progowej określonej w art. 5 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych o kwotę 505,20 zł.

SKO w [...] podkreśliło, że przepis art. 3 pkt 23 lit. a) ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. wskazuje, że dochód utracony oznacza utratę dochodu spowodowaną uzyskaniem prawa do urlopu wychowawczego. W związku tym, że odwołująca nie uzyskała prawa do urlopu wychowawczego, organ nie mógł zastosować instytucji utraty dochodu.

Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w odwołaniu Kolegium wyjaśniło, że urlopu wychowawczego udziela się na wniosek pracownika. Organ drugiej instancji powołał stosowne przepisy kodeksu pracy oraz rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2015 r. w sprawie wniosków dotyczących uprawnień pracowników związanych z rodzicielstwem oraz dokumentów dołączanych do takich wniosków (Dz. U. z 2015 r. poz. 2243) i szczegółowo opisał zasady i sposób postępowania w sprawach dotyczących udzielania urlopu wychowawczego, a także w sprawach o przyznanie zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego.

Zdaniem SKO w [...] wniosek o urlop wychowawczy nie został prawidłowo złożony do pracodawcy. Organ zaznaczył, że to na skarżącej ciąży obowiązek prawidłowego złożenia wniosku o udzielenie urlopu wychowawczego. Skarżąca nie wykorzystała zaś wszelkich możliwych środków do złożenia tego wniosku. Skoro trudności wynikające z kontaktowaniem się z pracodawcą wynikły już przy udzieleniu urlopu macierzyńskiego, powinna ona była dokonać innych rozwiązań celem uzyskania zaświadczenia pracodawcy o udzieleniu urlopu wychowawczego. Stosowny wniosek mógł zostać złożony bezpośrednio w siedzibie pracodawcy lub za pomocą środków teleinformatycznych.

Kolegium podkreśliło, że skarżąca nie udokumentowała w sposób przepisany prawem, że został jej udzielony urlop wychowawczy przez pracodawcę. Pracodawca jest zobowiązany udzielić urlopu wychowawczego w sytuacji, gdy pracownik spełnia wymagane przesłanki. Jednak prawo do urlopu wychowawczego jest uprawnieniem pracownika i nie oznacza to, że pracownik może z "automatu" przejść na urlop wychowawczy. Udzielenie urlopu wychowawczego przez pracodawcę musi być poświadczone zaświadczeniem.

Organ drugiej instancji wskazał ponadto, że w świetle przepisów kpa oświadczenie skarżącej o terminie i okresie na jaki został udzielony urlop wychowawczy nie jest wystarczającym dowodem w sprawie.

Na potwierdzenie stanowiska SKO w [...] przytoczyło wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 11 maja 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 28/11. Organ podkreślił, że nie kwestionuje spełnienia przez skarżącą przesłanki do uzyskania urlopu wychowawczego w celu sprawowania opieki nad córką M. R., jednak dopiero prawidłowo złożony wniosek o urlop wychowawczy będzie obligował pracodawcę do jego udzielenia i wydania stosownego zaświadczenia. Tym samym w ocenie Kolegium decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa.

S. G. wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając naruszenie prawa materialnego, tj. art. 23 ust. 4 pkt 3 lit. e ustawy o świadczeniach rodzinnych i art. 186 § 7 kodeksu pracy, przez ich błędną wykładnię, tj. uznanie, że mimo spełnionych wszystkich warunków formalnych, skarżąca nie przebywa na urlopie wychowawczym, gdy dopełniła wszelkich wymogów, aby przejść na urlop wychowawczy, co miało wpływ na wynik zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi skarżąca przytoczyła argumenty na poparcie podnoszonych zarzutów wskazując w szczególności, że podjęła wszelkie czynności celem doręczenia pracodawcy wniosku o udzielenie urlopu wychowawczego. Skarżąca zaznaczyła, że przepisy prawa nie przewidują przymuszenia pracodawcy do wystawiania zaświadczeń. Brak realnej możliwości przedstawienia dowodu przez stronę lub przeprowadzenia go przez organ z urzędu z zaświadczenia określonego w art. 23 ust. 4 pkt 3 lit. e ustawy o świadczeniach rodzinnych uzasadnia przeprowadzenie dowodu innego rodzaju, o ile nie jest on sprzeczny z prawem. Takimi dowodami są dowody przedstawione przez stronę - prawidłowe doręczenie przesyłki z wnioskiem o udzielenie urlopu wychowawczego, upływ terminu przewidzianego przez ustawodawcę do rozpoczęcia terminu urlopu wychowawczego. Jako pracownik nie może ona ponosić negatywnych konsekwencji z powodu złych działań czy też braku działań pracodawcy. W ocenie skarżącej prawnie przebywa ona na urlopie wychowawczym i należą jej się świadczenia z tego tytułu. Decyzja SKO w [...] jest więc nieprawidłowa.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła uchylenie zaskarżonych decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie z dnia 10 czerwca 2020 r. skarżąca wniosła o zwieszenie postępowania z uwagi na to, że przed Sądem Okręgowym w [...] toczy się postępowanie z jej powództwa przeciwko [...] Sp. z o.o. w [...] o ustalenie, że przebywa ona na urlopie wychowawczym, do czasu zakończenia tego postępowania. Do wniosku załączony został odpis pozwu z dnia [...] stycznia 2019 r.

Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 23 czerwca 2020 r. Sąd postanowił oddalić wniosek o zwieszenie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa.

Podstawę materialnoprawną wydanych decyzji stanowiła ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2220 ze zm.), która określa warunki nabywania prawa do świadczeń rodzinnych, zasady ustalania, przyznawania i wypłacania tych świadczeń, w tym przesłanki uzyskania prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2 powołanej ustawy zasiłek rodzinny

ma na celu częściowe pokrycie wydatków na utrzymanie dziecka.

Prawo do zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku przysługuje rodzicom, jednemu z rodziców albo opiekunowi prawnemu dziecka; opiekunowi faktycznemu dziecka; osobie uczącej się.

Zauważyć trzeba, że w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych wprowadzone zostało kryterium dochodowe uprawniające do otrzymywania zasiłku rodzinnego, a w konsekwencji także określonych dodatków do tego zasiłku, w tym m.in. dodatku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego, czy też dodatku z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego. W myśl powołanego przepisu zasiłek rodzinny przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 674,00 zł (art. 5 ust. 1 ustawy w związku z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31 lipca 2018 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny i specjalny zasiłek opiekuńczy, wysokości świadczeń rodzinnych oraz wysokości zasiłku dla opiekuna - Dz. U. z 2018 r. poz. 1497). Dla uzyskania świadczeń rodzinnych w okresie zasiłkowym trwającym od 1 listopada 2019 r. do 31 października 2020 r. istotny jest dochód osiągnięty przez członków rodziny w 2018 r.

Definicja dochodu, dochodu rodziny, a także utraty dochodu i uzyskania dochodu zawarta jest natomiast w art. 3 powołanej ustawy. Stosownie do art. 3 pkt 1 lit. a ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie - oznacza to po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509, z późn. zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Z kolei pojęcie dochód rodziny oznacza sumę dochodów członków rodziny (art. 3 pkt 2 ustawy), a dochodem członka rodziny jest przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 4-4c (art. 3 pkt 2a ustawy). Istotne jest przy tym, że zgodnie z art. 5 ust. 4 powołanej ustawy w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego.

Jak ustaliły organy orzekające w sprawie rodzina skarżącej składa się z czterech osób i w 2018 r. miesięczny dochód w przeliczeniu na jednego członka rodziny wyniósł 1179,20 zł. Na dochód ten złożyły się - dochód wnioskodawczyni z tytułu uzyskanego zasiłku pieniężnego z ubezpieczenia społecznego w wysokości 31154,27 zł (pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy) oraz zwrotu niewykorzystanej ulgi na dzieci w wysokości 7,84 zł, a także dochód męża z posiadanego gospodarstwa rolnego o pow. [...] ha przeliczeniowego w wysokości 25439,55 zł (łącznie 56601,66 zł). Wskazany dochód przekracza zatem ustawowe kryterium dochodowe w kwocie 674,00 zł na osobę w rodzinie określone w art. 5 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, warunkujące przyznanie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do tego zasiłku.

Przy czym zauważyć trzeba, że istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do rozważenia czy ustalając średni miesięczny dochód na osobę w rodzinie organy słusznie uznały, że skarżącej nie został udzielony urlop wychowawczy, a tym samym, że nie zaistniała utrata dochodu w rozumieniu art. 3 pkt 23 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zgodnie z tym przepisem utrata dochodu oznacza utratę dochodu spowodowaną uzyskaniem prawa do urlopu wychowawczego.

Zdaniem Sądu dokonane przez organy ustalenia faktyczne we wskazanym zakresie, jak również zastosowane w sprawie przepisy prawa i ich wykładnia są prawidłowe. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika bowiem, że skarżąca występując o przyznanie zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku – wbrew podnoszonym w skardze twierdzeniom – nie udokumentowała, że uzyskała prawo do urlopu wychowawczego.

Podkreślić należy, że występując z wnioskiem o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych wnioskodawca zobowiązany jest załączyć do wniosku stosowne dokumenty i oświadczenia, szczegółowo wymienione w ustawie o świadczeniach rodzinnych, w tym w rozdziale 6 określającym zasady postępowania w sprawach przyznawania i wypłacania świadczeń rodzinnych oraz w rozporządzeniu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2017 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o przyznanie świadczeń rodzinnych oraz zakresu informacji, jakie mają być zawarte we wniosku, zaświadczeniach i oświadczeniach o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1466).

Przepis art. 23 ust. 4 pkt 3 lit. e powołanej ustawy wyraźnie stanowi, że do wniosku należy załączyć zaświadczenie pracodawcy albo oświadczenie o okresie, na który został udzielony urlop wychowawczy, oraz o okresach zatrudnienia. Zgodnie ponadto z art. 5a pkt 5 tej ustawy ilekroć w postępowaniach w sprawach o przyznanie świadczeń rodzinnych jest wymagane potwierdzenie terminu i okresu, na jaki został udzielony przez pracodawcę urlop wychowawczy, oraz okresów zatrudnienia, osoba ubiegająca się o przyznanie świadczenia rodzinnego przedkłada zaświadczenie albo oświadczenie. Również § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia z dnia 27 lipca 2017 r. stanowi, że ustalając prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, uwzględnia się, poza odpowiednimi informacjami wskazanymi w § 2-5, również zaświadczenie pracodawcy albo oświadczenie o terminie i okresie, na jaki został udzielony urlop wychowawczy, oraz o co najmniej sześciomiesięcznym okresie pozostawania w stosunku pracy bezpośrednio przed uzyskaniem prawa do urlopu wychowawczego. Z powołanych regulacji jednoznacznie wynika zatem, że skarżąca występując z wnioskiem o przyznanie zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami zobowiązana była przedstawić wymagane powołanymi wyżej przepisami zaświadczenie pracodawcy o udzieleniu jej urlopu wychowawczego oraz o okresie, na jaki urlop wychowawczy został udzielony.

Jak słusznie wskazał organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji urlop wychowawczy nie przysługuje z mocy prawa, lecz udziela się go po spełnieniu warunków określonych w kodeksie pracy oraz w rozporządzeniu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2015 r. w sprawie wniosków dotyczących uprawnień pracowników związanych z rodzicielstwem oraz dokumentów dołączanych do takich wniosków (Dz. U. z 2015 r. poz. 2243).

Zgodnie z art. 186 § 1 kodeksu pracy pracownik zatrudniony co najmniej 6 miesięcy ma prawo do urlopu wychowawczego w celu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem. Do sześciomiesięcznego okresu zatrudnienia wlicza się poprzednie okresy zatrudnienia. W myśl zaś art. 186 § 7 kodeksu urlop wychowawczy jest udzielany na pisemny wniosek pracownika składany w terminie nie krótszym niż 21 dni przed rozpoczęciem korzystania z urlopu. Do wniosku dołącza się dokumenty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 1868a. Pracodawca jest obowiązany uwzględnić wniosek pracownika.

Szczegółową treść wniosku o udzielenie urlopu wychowawczego lub jego części oraz dokumenty, które należy dołączyć do wniosku, określa natomiast ww. rozporządzenie z dnia 8 grudnia 2015 r. Zgodnie z § 23 ust. 1 pkt 3 tego rozporządzenia wniosek o udzielenie urlopu wychowawczego powinien zawierać m.in. wskazanie okresu, na który ma być udzielony urlop wychowawczy albo jego część na dane dziecko.

Z powołanych regulacji wynika zatem, że pracodawca udziela urlopu wychowawczego po złożeniu przez pracownika pisemnego wniosku o udzielenie takiego urlopu na wskazany we wniosku okres. Istotne przy tym jest, że obowiązek pracodawcy udzielenia pracownikowi urlopu wychowawczego powstaje dopiero po złożeniu przez pracownika stosownego wniosku, spełniającego wymogi określone w powołanym wyżej rozporządzeniu, zawierającego niezbędne dane, konieczne do ustalenia czy spełnione zostały przesłanki do jego udzielenia.

Jak wynika ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego skarżąca podjęła próbę uzyskania urlopu wychowawczego występując do pracodawcy, tj. [...] Sp. z o.o. w [...] ze stosownym wnioskiem. Niestety mimo podejmowanych działań nie udało jej się skutecznie doręczyć wniosku, co przyznane zostało zarówno w złożonej skardze jak i w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Powyższe oznacza, wbrew podnoszonym w skardze twierdzeniom, że w istocie skarżącej nie został udzielony urlop wychowawczy. Potwierdza to również fakt wystąpienia przez skarżącą do Sądu Okręgowego w [...] z powództwem przeciwko [...] Sp. z o.o. w [...] o ustalenie, że przebywa ona na urlopie wychowawczym, o czym skarżąca poinformowała w piśmie z dnia 10 czerwca 2020 r.

Zgodzić się należy ze stanowiskiem wyrażonym w powołanym przez Kolegium wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 11 maja 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 28/11, że okoliczność, iż prawo do urlopu wychowawczego jest uprawnieniem pracownika nie oznacza, że ma ono samowykonalny charakter. Warunkiem aktualizującym uprawnienie pracownika jest złożenie stosownego wniosku o urlop, w wyniku którego pracodawca, po sprawdzeniu czy zostały spełnione warunki do jego udzielenia, dokonuje czynności "udzielenia" urlopu. Jak wskazano przepisy kodeksu pracy nie określają precyzyjnie, w jaki sposób pracodawca udziela pracownikowi urlopu, tzn. w jakim momencie pracownik może rozpocząć wykorzystywanie urlopu bez narażania się na zarzut, że rozpoczął urlop samowolnie. Udzielenie urlopu przez pracodawcę musi być jednak wyraźne, tzn. akceptacja rozpoczęcia urlopu w zaplanowanym terminie nie może budzić wątpliwości. Pracownik, który złożył wniosek o udzielenie urlopu nie może zatem bez wyraźnej akceptacji podmiotu zatrudniającego przystąpić do jego wykorzystywania.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że prawidłowo organy orzekające uznały, że skarżąca występując z wnioskiem o przyznanie zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku nie przedstawiła koniecznego, wymaganego ww. przepisami ustawy o świadczeniach rodzinnych, dokumentu wskazującego na utratę dochodu spowodowaną uzyskaniem prawa do urlopu wychowawczego, tj. stosownego zaświadczenia pracodawcy o udzielonym urlopie wychowawczym i okresie na jaki został udzielony oraz o okresach zatrudnienia. W sprawie nie zaistniały zatem przesłanki do zastosowania instytucji utraty dochodu, o której mowa w art. 3 pkt 23 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Jeszcze raz podkreślić trzeba, że fakt, iż skarżąca nie może skutecznie złożyć wniosku o udzielenie urlopu wychowawczego i tym samym wyegzekwować od pracodawcy zaświadczenia o udzielonym jej urlopie wychowawczym, nie oznacza, że urlop został jej udzielony, nawet jeżeli spełnia ona przesłanki do jego przyznania. Wystarczającego dokumentu wymaganego do przyznania jej wnioskowanych świadczeń nie stanowi również oświadczenie strony, że przebywa na urlopie wychowawczym oraz o terminie i okresie na jaki - w jej przekonaniu - urlop ten został jej udzielony. Samo oświadczenie strony, że prawnie przebywa na urlopie wychowawczym nie spełnia wymogów określonych w powołanych wyżej przepisach. Zwłaszcza jeżeli – tak jak w rozpoznawanej sprawie – skarżąca domaga się dopiero w postępowaniu przed sądem powszechnym ustalenia, że przebywa na urlopie wychowawczym. Warunki przyznania wnioskowanych świadczeń zostały określone w sposób konkretny i ich niespełnienie oznacza, że nie jest możliwe ich przyznanie. Wniesiona skarga jest bezzasadna i brak jest podstaw do jej uwzględnienia. Zdaniem Sądu organy orzekające w sprawie dokonały prawidłowych ustaleń istotnych dla sprawy okoliczności i poprawnie oceniły zgromadzony materiał dowodowy oraz w należyty sposób uzasadniły zajęte stanowisko.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.