Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 426/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 201 ust. 1a, ust. 2 i ust. 3, art. 214, art. 220
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
article: art. 51, art, 91
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędzia WSA Gabriela Jyż, Protokolant sekr. sąd. Marta Lewicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2008 r. przy udziale - sprawy ze skargi K.H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Na podstawie zgłoszenia celnego dokonanego przez przedstawiciela bezpośredniego Agencję Celną "A" S.C. działającą w imieniu i na rzecz K.H. - w dniu [...]r. nr [...] objęto procedurą dopuszczenia do obrotu towar w postaci tkaniny [...] (strona wierzchnia [...] % poliester, strona spodnia [...] % bawełna + [...] % poliester) w ilości [...] mb, według kodu TARIC 5512 19 90 00, objętego wcześniej procedurą składu celnego. Do zgłoszenia celnego dołączono fakturę handlową, kopię świadectwa pochodzenia, list przewozowy i Sprawozdanie z badań nr [...] sporządzone w dniu [...] r. dla próbki materiału objętej zgłoszeniem celnym SAD nr [...].

Po przyjęciu zgłoszenia organ celny przystąpił do jego częściowej weryfikacji przez dokonanie rewizji celnej oraz skontrolowanie zgłoszenia w zakresie pól nr 2,8,34,36,33,31 i 47, ograniczeń przywozowych oraz załączonych dokumentów pod względem formalnym. Do zgłoszenia celnego załączono etykietkę towaru, a ze względu na wątpliwości, co do prawidłowej klasyfikacji towaru pobrano jego próbkę (szt. 2). Jedną wysłano do Laboratorium Celnego przy Izbie Celnej w G., a drugą przekazano do magazynu próbek. W tym samym dniu towar został zwolniony do procedury dopuszczenia do obrotu.

Uzyskane w dniu [...]r. Sprawozdanie z badań nr [...] z [...] r. określało przekazany do badań towar jako tkaninę z włókien ciągłych, a nie ciętych (odcinkowych) jak deklarowała strona, i nie potwierdzało zadeklarowanej przez stronę klasyfikacji taryfowej. Legło ono u podstaw przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, w którym aktywnie uczestniczyli pełnomocnicy importera. Przedstawili oni swoją opinie, iż importowana tkanina winna zostać klasyfikowana w dziale 58, podkreślając, że przedmiotem importu była tkanina włoskowata tzw syntetyczny nubuck, składająca się w większości z włókna różnobarwionego (różne odcienie włókna o składzie wagowym mniej niż [...] % całości), a osnowę wierzchnią tej tkaniny wykonano przez szmerglowanie lub tez poprzez oddziaływanie chemiczne kwasem solnym NaOH na część włoskowatą w celu uzyskania puszystości.

Następnie decyzją z [...]r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w B. powołując się na art. 51 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.), art. 20 ust. 2, ust. 6 lit. a, art. 29 ust. 1, art. 78 ust. 3, art. 201 ust. 1 lit. a, ust. 2 i ust. 3, art. 214 ust. 1, art. 220 ust. 1 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE L 302 z dnia 19 października 1992 r. ze zm.), regułę nr 1, nr 3 b i nr 6 ogólnych reguł interpretacji Zharmonizowanego Systemu – załącznik I Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury towarowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej i art. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1810/2004 z dnia 7 września 2004 r. zmieniającego załącznik I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. L 327 z 30 października 2004, str. 1), art. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1719/2005 z 27 października 2005 r. zmieniającego załącznik I do Rozporządzenia Rady EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy celnej (Dz. U. L 286 z 28 października 2005 r., str. 1, art. 1 ust. 1 i ust. 2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1487/2005 z dnia 12 września 2005 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające tymczasowe cło nałożone na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z C. (Dz. U. UE L 240 z dnia 16 września 2005 r. str. 1) określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych wynikającą z długu celnego dla zgłoszenia celnego nr [...], który powstał [...]r. w kwocie [...] PLN. Jako właściwy wskazano dla importowanego towaru kod CN 54075200 i z tej racji przedmiotowa tkanina została objęta ostatecznym cłem antydumpingowym w wysokości [...] %( mającym zastosowanie do ceny netto na granicy Wspólnoty przed ocleniem).

W uzasadnieniu, organ celny przedstawił argumentację uzasadniającą zaklasyfikowanie importowanego towaru będącego tkaniną obiciową do pozycji 5407, która obejmuje tkaniny wykonane z przędzy z syntetycznego włókna ciągłego albo z pojedynczych włókien ciągłych lub pasków objętych pozycją 5405 (...). Pozycja 5407 obejmuje tkaniny meblowe (obiciowe) składające się z warstw równoległych przędz nałożonych jedna na drugą pod kątem ostrym lub prostym, połączonych za pomocą kleju, w których wierzchnia warstwa, nadająca tkaninie zasadniczy charakter, wykonana jest z przędzy z syntetycznego włókna ciągłego i wykończona na tzw. skórkę brzoskwini. Podpozycja 54075100 obejmuje pozostałe tkaniny zawierające 85% masy lub więcej teksturowanych włókien ciągłych poliestrowych niebielonych lub bielonych, a podpozycja CN 54752000 odpowiednio barwione. Organ celny pierwszej instancji zwrócił również uwagę na to, że skoro badana próbka towaru to tkanina barwiona, koniecznym była zmiana klasyfikacji towaru. Na końcu, przypomniał, iż rozporządzeniem z 15 marca 2005 r. Komisja (WE) nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty tkanin z przędzy z włókien syntetycznych z zawartością co najmniej 85% wagowo włókna poliestrowego teksturowanego lub nieteksturowanego według wagi, barwionego lub z nadrukiem pochodzących z [...], objętych kodami CN 5407 52 00, 5407 54 00, 5407 61 30, 5407 61 90 i ex 54 07 69 90 (kod TARIC 5407 69 90 10). Z kolei, na mocy rozporządzenia Rady (WE) z 12 września 2005 r. nałożono ostateczne cło antydumpingowe na tkaniny objęte wskazanymi tam kodami CN. W art. 2 Rozporządzenia określono stawkę ostatecznego cła mającą zastosowanie do ceny netto na granicy Wspólnoty, przed ocleniem, dla towaru objętego kodem 54075200 wynosi ona 56, 2 %. Organ celny wyjaśnił dalej, że według art. 51 Prawa celnego, organ celny w drodze decyzji określa kwotę należności wynikającą z długu celnego (art. 202-205, art. 210, art.211 i art. 216 WKC), a także niezaksięgowaną kwotę należności wynikającą z długu celnego, gdy istnieją podstawy do jej zaksięgowania retrospektywnego na podstawie art. 220 WKC. Skoro zgłaszający podał w zgłoszeniu celnym nieprawidłowy kod TARIC, doszło do zaksięgowania kwoty długu celnego niższej od prawnie należnej i dlatego pozostała do zaksięgowania retrospektywnego kwota [...] PLN. Poinformowano również importera o tym, że od powyższej kwoty i od [...] r. należy liczyć odsetki o których mowa w art. 65 ust. 5 Prawa celnego.

W odwołaniu od tej decyzji pełnomocnik K.H. wniósł o jej uchylenie zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie:

- art. 73 Prawa celnego przez przeprowadzenie postępowania celnego bez właściwego odniesienia do przepisów działu IV Ordynacji podatkowej,

- art. 54 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej w związku z art. 65 § 5 Prawa celnego poprzez nałożenie na stronę obowiązku obliczenia i zapłaty należnych odsetek,

- art. 165 Ordynacji podatkowej poprzez wadliwe wszczęcie i prowadzenie postępowania,

- art. 120 O.p. przez zgromadzenie materiału dowodowego z naruszeniem przepisów,

- art. 123 O.p. przez niezapełnienie stronie udziału w postępowaniu poprzez wadliwe powiadomienie o jego wszczęciu,

- art. 180 § 1 O.p. przez dopuszczenie jako dowodu w sprawie wyników badań labolatoryjnych dokonanych przez Izbę Celną w G., jako dokumentu uzyskanego sprzecznie z prawem i

- art. 191 O.p. przez dokonanie oceny stanu faktycznego na podstawie dowodu uzyskanego sprzecznie z prawem. Nadto skarżący podkreślił, iż organ I instancji nie rozpatrzył wniosku złożonego w trakcie postępowania wyjaśniającego, tj zlecenie analizy tkaniny przez Laboratorium Włókiennicze w Ł. (posiadającego stosowna akredytację) w zakresie składu chemicznego obu jej warstw, jak i właściwości fizycznych. Nadto w piśmie z [...] r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o powołanie biegłego sądowego prof. Dr hab. A.W. w celu przeprowadzenia badań spornej tkaniny. Organ odwoławczy kierując się żądaniem strony i zasadą ekonomiki procesowej zlecił badanie próbki towaru do Laboratorium Badania Surowców i Wyrobów Włókienniczych w Instytucie Włókiennictwa w Ł. Sprawozdanie z badań zostało sporządzone [...]r. i uzupełnione Sprawozdaniem z [...] nr [...] oraz pismem z [...]r. nr [...], które potwierdziły zasadność zakwestionowania przez organ celny prawidłowości klasyfikacji celnej importowanego towaru.

Zaskarżoną tu decyzją z [...]r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji powołując się na art. 233 § 1 pkt. 1 ustawy Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622), art. 20 ust. 1, ust. 3 lit. a, i ust. 6 lit. a, art. 67, art. 236 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, art. 1, art. 2, art. 12 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnotowej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 256 z dnia 7 września1987 r. ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 2 tom 2 str. 382), art. 1 i art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 286 z 28 października 2005), art. 1 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1487/2005 z dnia 12 września 2005 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierające tymczasowe cło nałożone na przywóz niektórych wykończonych tkanin z włókien poliestrowych pochodzących z C. (Dz. U. UE L 240/1 z dnia 16 września 2005 r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił następująca argumentację:

zgodnie z art. 20 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w przypadku powstania długu celnego wymagane zgodnie z prawem należności określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Wspólna Taryfa Celna została ustanowiona rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

Nomenklatura Scalona ustanowiona na mocy art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia Rady (EWG) została zawarta w załączniku I.

Komisja przyjmuje każdego roku w formie rozporządzenia pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz z odpowiadającymi autonomicznymi i umownymi stawkami celnymi Wspólnotowej Taryfy Celnej, wynikającą ze środków przyjętych przez Radę lub przez Komisję. Jednocześnie na mocy art. 2 wskazanego rozporządzenia, Komisja ustanowiła Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich – TARIC, która została oparta na Nomenklaturze Scalonej.

Klasyfikacja towarów podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem dla każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy celnej. Ustalając prawidłowy kod, w pierwszej kolejności należy się kierować Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej ujętymi w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1810/2004.

W przedmiotowej sprawie spór dotyczy klasyfikacji taryfowej tkaniny poliestrowej zakupionej od chińskiego eksportera według faktury nr [...] z [...]r., wprowadzonej do składu celnego [...]r., towaru dopuszczonego do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] z [...] r. W zgłoszeniu celnym zadeklarowano kod CN 5512 19 90 00 obejmujący: pozostałe z pozostałych tkanin z włókien odcinkowych syntetycznych zawierające 85 % masy lub więcej włókien odcinkowych poliestrowych". Później pełnomocnik sugerował również kod CN 5801, gdyz taką klasyfikację podał eksporter na fakturze. Natomiast organ pierwszej instancji jako właściwy kod CN wskazał 5407 52 00 00 obejmujący: Barwione pozostałe tkaniny, zawierające 85% masy lub więcej teksturowanych włókien ciągłych poliestrowych.

Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił dalej, że dla prawidłowej klasyfikacji spornego towaru najistotniejszym było ustalenie komponentów składu tkaniny oraz zastosowanych surowców. Z opisu towaru zawartego w fakturze wynikało, iż jest to tkanina posiadająca zamszową powierzchnię czołową – [...]% poliester, powierzchnię łączącą – [...]% bawełna plus [...]% poliester. Etykieta wskazywała, iż importowany towar zawiera w warstwie wierzchniej [...] % poliestru, a w podkładzie [...] % bawełny i [...] % poliestru. Według wyjaśnień strony zapis na etykiecie obarczony jest błędem, gdyż warstwa podklejona zawiera [...] % bawełny i [...] % poliestru.

Z kolei, według sprawozdania z badań nr [...], sporządzonego [...]r. przez Laboratorium Celne przy Izbie Celnej w G., badana tkanina jest tkaniną poliestrową (włókna ciągłe teksturowane), barwiona, jednostronnie wzmocniona (poprzez sklejenie) tkaniną koloru białego o mieszanym składzie (włókna poliestrowe oraz sztuczne włókna celulozowe). Zawartość włókien poliestrowych w masie tkaniny wynosi [...]%, natomiast włókna celulozowe stanowią [...]%. To sprawozdanie było podstawą wydania zaskarżonej decyzji.

Następnie organ odwoławczy przypomniał, że Sekcja XI Nomenklatury Scalonej podzielona jest na dwie części: Działy od 50 do 55 i Działy od 56 do 63, w zależności od materiału włókienniczego, z którego są wykonane wyroby włókiennicze oraz jego składu.

Organ pierwszej instancji zaklasyfikował importowaną tkaninę do Działu 54 Włókna ciągłe chemiczne, natomiast strona wnioskowała o zastosowanie kodu zawartego w Dziale 58 Tkaniny specjalne; tkaniny rózgowe; koronki; tkaniny obiciowe, pasmanteria; hafty.

Zakres pozycji 5801 został szczegółowo zdefiniowany w Notach Wyjaśniających. Importowana tkanina poliestrowa dwuwarstwowa, której warstwy połączone są poprzez sklejanie, nie mieści się w definicji Tkanin włosowych i tkanin szenilowych, innych niż tkaniny objęte pozycją 5802 lub 5806.

To zaś oznacza, że Dział 58 nie może być brany pod uwagę do zaklasyfikowania spornego towaru, z Wyjaśnień wynika ponadto, że klasyfikacji należy poszukiwać w Działach 50 do 55.

Zgodnie z Uwagą 9 do sekcji XI, tkaniny klasyfikowane o działów od 50 do 55 obejmują również tkaniny składające się z warstw równoległych przędz nałożonych jedna na drugą pod katem ostrym lub prostym. Warstwy te łączone są na przecięciach przędz za pomocą kleju lub metodą termiczną. Z kolei, według Uwagi 2(A) do tej Sekcji, towary klasyfikowane do Działów od 50 do 55 lub objętych pozycją 5809 lub 5902 oraz stanowiące mieszaninę dwóch lub więcej materiałów włókienniczych należy klasyfikować tak, jakby składały się całkowicie z materiału włókienniczego, którego masa jest większa od masy dowolnego, pojedynczego materiału włókienniczego. Jeżeli masa żadnego materiału włókienniczego nie przeważa masą, wtedy towar jest klasyfikowany tak, jakby całkiem składał się z materiału włókienniczego, który jest objęty ostatnią pozycją w porządku numerycznym, spośród materiałów rozpatrywanych. Z kolei, Uwaga 2 została zinterpretowana w Uwagach Ogólnych do Działu 50 do 55: W przypadku wyrobów (...) składających się z dwóch lub więcej tkanin włókienniczych o różnym składzie i połączonych warstwowo przez zszycie, sklejenie itd. Klasyfikacje należy przeprowadzić zgodnie z regułą interpretacyjną nr 3, która między innymi stanowi, że do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3(a) nie może być przeprowadzona należy stosować pozycje obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania.

Powołując się na te regulacje prawne, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że o zasadniczym charakterze importowanej tkaniny decyduje jej warstwa wierzchnia. Towar winien być zatem klasyfikowany do Działu 54, pozycji 5407, podpozycji 5407 52 00 00, ponieważ wierzchnia warstwa tkaniny była barwiona.

W związku z taką klasyfikacją taryfową, importowany towar został objęty ostatecznym cłem antydumpingowym w wysokości [...]% mającym zastosowanie do ceny netto na granicy Wspólnoty przed ocleniem, a to na podstawie art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 426/2005 z 15 marca 2005 r. oraz art. 1 i art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1487/2005 z 12 września 2005 r. W dniu przyjęcia zgłoszenia celnego obowiązywało już rozporządzenie nakładające tymczasowe cło antydumpingowe w wysokości [...]% między innymi na towar objęty kodem CN 5407 52 00.

Dalej wyjaśniono, że prawidłowość klasyfikacji taryfowej przez organ celny została potwierdzona przez Instytut Włókiennictwa w Ł., który po przebadaniu próbki określił, że jest to tkanina [...], której warstwa spodnia zawiera srednio w oparciu o czystą masę [...] % bawełny i [...]% poliestru, a z uwzględnieniem dodatków handlowych wilgotności [...] % bawełny i [...]% poliestru, natomiast warstwa wierzchnia zawiera [...] % poliestru (Sprawozdanie z badań dotyczące umowy [...] sporządzone [...] r., Raport techniczny do Sprawozdania). Wobec zarzutu rozbieżności opinii podniesionego przez stronę skarżącą co do zawartości poliestru w górnej warstwie tkaniny i wykonania jej z włókien ciągłych (szczepianych pneumatycznie) organ celny uzyskał dodatkowe wyjaśnienia od wydających opinię. I tak, Laboratorium Celne w G. wyjaśniło, że "oznaczony udział procentowy w ilości [...] % włókien poliestrowych należy odnieść do całkowitej masy wyrobu jakim była analizowana tkanina dwuwarstwowa", natomiast Laboratorium Badania Surowców i Wyrobów Włókienniczych przy Instytucie Włókiennictwa w Ł. wyznaczyło zawartość poliestru [...] % w górnej warstwie tkaniny, co powoduje, że nie ma różnicy w wynikach badań obu jednostek badawczych. Wyjaśniono również rozbieżności, co do wykonania tkaniny z włókien ciągłych poliestrowych. Laboratorium Celne w swoim Sprawozdaniu z [...]r. wskazało, że tkanina została wykonana z włókien poliestrowych ciągłych, a z badania Instytutu Włókiennictwa wynika, że wątek i osnowa wykonane są z ciągłych włókien poliestrowych. Nie ma zatem rozbieżności i w tej kwsti. Sprawozdanie z badania nr [...] z [...] r. wyznaczało procentową ilość włókien ciętych i ciągłych składających się na górną warstwę tkaniny, tzn. udział włókien ciągłych w już gotowej tkaninie (wierzchniej) co nie ma wpływu na klasyfikację taryfową. Pozostała niewyjaśniona jednoznacznie tylko jedna wątpliwa kwestia, dotycząca wykonania tkaniny z włókien teksturowanych lub nieteksturowanych. Laboratorium Celne stoi na stanowisku, ze próbka wykonana jest z włókien ciągłych teksturowanych, a Laboratorium Włókiennictwa stoi na stanowisku, że nie można jednoznacznie stwierdzić, czy przędze zastosowane do wątku i osnowy tej tkaniny wykonane są z przędzy teksturowanej. Wątpliwość ta nie ma jednak wpływu na wysokość długu celnego, gdyż barwione pozostałe tkaniny zawierające [...] % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych nieteksturowanych objęte są kodem CN 5407 61 30 z ta samą stawką celną i cła antydumpingowego i podatkami. Za przyjęciem wykonania tkanin z włókien teksturowanych przemawia technologia wykonania tkaniny i to spowodowało, że organ celny uznał za prawidłową klasyfikację CN 5407 52 00 (kod TARIC 5407 52 00 00).

Odnosząc się do zarzutów odwołania Dyrektor Izby Celnej w K. wyjaśnił, że przekazanie próbki tkaniny do badań Laboratorium Celnego w G. było zgodne z art. 91 Prawa celnego, który stanowi, że badania lub analizy towaru mogą być wykonane przez laboratoria celne lub inne laboratoria akredytowane zgodnie z odrębnymi przepisami, a także przez instytuty naukowe i badawcze dysponujące wyposażeniem niezbędnym dla danego rodzaju badań. Z brzmienia tego przepisu jednoznacznie wynika, że laboratoria celne są właściwe z mocy prawa i nie posiadają akredytacji. Ta zastrzeżona jest dla innych laboratoriów niż celne. Tym samym zarzut dotyczący braku wiarygodności wyników badań przeprowadzonych przez Laboratorium Celne w G. należy uznać za chybiony, tym bardziej, że jego wynik został potwierdzony przez Instytut Włókiennictwa w Ł. posiadający akredytację do badań tkanin ale nie w pełnym zakresie. Organ celny nie mógł oprzeć się także na Wiążącej Informacji Taryfowej z [...]r. i z [...]r., które zostały wydane dla Firmy Handlowej "B" przez niemiecki urząd celny we F., gdyż do akt sprawy nie dołączono dokumentów na podstawie których zostały one wydane oraz ponieważ WIT ma zastosowanie do towarów, wobec których formalności celne dokonano po dniu, w którym informacja została udzielona. Zgłoszenie celne w niniejszej sprawie miało miejsce [...]r.

Również pozostałe zarzuty organ odwoławczy ocenił jako bezzasadne i wskazał na specyfikę postępowania celnego do którego maja zastosowanie przepisy art. 12 i działu IV ustawy Ordynacja podatkowa z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. Przez prawo celne rozumie się Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny, Rozporządzenie Komisji (EWG) Nr 2454/93 z 2 lipca 1993 r ustanawiające przepisy wykonania Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, ustawę z 19 marca 2004 r. Prawo celne, Rozporządzenie Nr 1182/71/EWG/EURATOM z 3 czerwca 19971 r. określające zasady mające zastosowanie do okresów, dat i terminów. W świetle tych przepisów przeprowadzone postępowanie nie narusza prawa.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik K.H. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zasądzenie kosztów postępowania zarzucając naruszenie prawa procesowego i materialnego poprzez naruszenie:

- art. 20 ust. 6 lit. a Rozporządzenia Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny przez błędne określenie klasyfikacji taryfowej niezgodnie z obowiązującymi przepisami,

- art.122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 Prawa celnego przez nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, nie zebranie i nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący wszystkich okoliczności sprawy,

- art. 54 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej w związku z art. 65 § 5 Prawa celnego poprzez nałożenie na stronę obowiązku obliczenia i zapłaty należnych odsetek,

- art. 190 Ordynacji podatkowej oporze uniemożliwienie wzięcia udziału w przeprowadzeniu dowodu w postaci badań wykonanych na potrzeby niniejszego postępowania przez Laboratorium Celne w G.

W uzasadnieniu powtórzono częściowo argumentację odwołania co do prawidłowości klasyfikacji taryfowej importowanego towaru i braku podstaw jej kwestionowania oraz nałożenia obowiązku zapłaty odsetek za zwłokę. Wskazano także na uchybienia proceduralne, których zdaniem skarżącego dopuścił się organ odwoławczy.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko w sprawie

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.), do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego.

Ta regulacja prawna stanowi zatem wprost, że w postępowaniu administracyjnym w sprawach celnych mają odpowiednie zastosowanie przepisy regulujące postępowanie podatkowe, w tym przepisy stanowiące zasady ogólne oraz pozostałe przepisy definiujące poszczególne instytucje tego postępowania. Wskazane w art. 73 ust. 1 Prawa celnego przepisy ustawy Ordynacja podatkowa stosuje się dopiero po wszczęciu postępowania administracyjnego, które następuje na wniosek strony lub też z urzędu.

Należy tutaj przypomnieć, że szeroko rozumiane postępowanie w sprawach celnych, co do zasady nie jest postępowaniem administracyjnym, ponieważ obowiązuje tutaj zasada samoobliczania należności celnych, które w przywozie są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Zgłoszenie celne powinno zawierać wszystkie elementy niezbędne do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany, do zgłoszenia celnego zgłaszający powinien dołączyć dokumenty, których przedstawienie jest wymagane do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany. Złożenie zgłoszenia celnego podpisanego przez zgłaszającego lub jego przedstawiciela jest równoznaczne ze złożeniem przez zgłaszającego oświadczenia o prawdziwości danych zawartych w zgłoszeniu celnym oraz autentyczności załączonych do niego dokumentów. Zgłaszający oblicza i wykazuje w zgłoszeniu celnym kwotę należności przywozowych lub należności wywozowych (art. 23 ust. 1 ustawy Prawo celne).

Po przyjęciu zgłoszenia celnego przez organ celny i po zwolnieniu towarów osoba uprawniona do korzystania z procedury może wystąpić do organów celnych z wnioskiem o wydanie decyzji wymagającej zastosowania przepisów prawa celnego, dostarczając przy tym organom wszelkie dane oraz dokumenty niezbędne do jej podjęcia (art. 6 ust. 1 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z dnia 19 października 1992 r. ze zm. - WKC). Do decyzji pisemnych, które są decyzjami odmownymi lub które miałyby konsekwencje niekorzystne dla osób, których dotyczą, organy celne dołączają uzasadnienie oraz wzmiankę o możliwości odwołania (art. 6 ust. 3 WKC).

Po zwolnieniu towarów zgłaszający może również w trybie art. 78 WKC wnioskować o sprostowanie przez organy celne zgłoszenia, jak również organy celne mogą z urzędu zainicjować postępowanie administracyjne w tym trybie.

Zgodnie z art. 78 ust. 1 i 2 WKC, organy celne uprawnione są do kontroli zgłoszenia celnego, a w razie ustalenia naruszenia przepisów procedury celnej, czyli stwierdzenia, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane mają obowiązek podjąć niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują.

W tej sprawie zgłoszenia celnego dokonał przedstawiciel bezpośredni - Agencja Celna "A" działającą w imieniu i na rzecz K.H., przedsiębiorcę prowadzących we własnym imieniu działalność gospodarczą pod firmą: Firma Handlowa "B".

W wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom celnym przywozowym powstał dług celny w przywozie w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym, dług celny powstał w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, a dłużnikiem został K.H. Należności celne przywozowe zostały pobrane w kwocie prawnie należnej, na podstawie dostarczonych danych, wymaganych do sporządzenia zgłoszenia.

Zgodnie z art. 68 WKC, w celu weryfikacji zgłoszeń przyjętych przez organy celne mogą one przeprowadzić: a) kontrolę zgłoszenia i załączonych do niego dokumentów. W celu sprawdzenia prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu organy celne mogą zażądać od zgłaszającego przedstawienia innych dokumentów, b) rewizję towarów z jednoczesnym ewentualnym pobraniem próbek w celu dokonania ich dalszej analizy lub dokładniejszej kontroli. Natomiast według art. 14 WKC, do celów stosowania przepisów prawa celnego każda osoba pośrednio lub bezpośrednio uczestnicząca w operacjach dokonywanych w ramach wymiany towarowej dostarcza organom celnym, na ich żądanie i w ewentualnie wyznaczonym terminie, wszelkie dokumenty i informacje, w jakiejkolwiek formie, jak również udziela im wszelkiej niezbędnej pomocy.

Istotną regulację prawną zawiera również art. 51 ustawy Prawo celne, zgodnie z którą organ celny, w drodze decyzji określa kwotę należności wynikających z długu celnego powstałego na podstawie art. 202-205, art. 210, art. 211 i art. 216 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, a także niezaksięgowana kwotę należności wynikającą z długu celnego, gdy istnieją podstawy do jej zaksięgowania retrospektywnego na podstawie art. 220 Wspólnotowego Kodeksu celnego.

Reasumując, należy zatem stwierdzić, że przepisy prawa celnego jednoznacznie stanowią o tym, iż zawsze wtedy, kiedy po przyjęciu zgłoszenia celnego i po zwolnieniu towaru pojawią się nowe dane, które powodują, że dane którymi organ celny dysponował w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego stały się nieprawidłowe lub niekompletne, niezbędne jest uregulowanie sytuacji biorąc pod uwagę te nowe dane. Inaczej mówiąc, organy celne nie dysponują tutaj luzem decyzyjnym, a wręcz przeciwnie, obowiązane są podjąć niezbędne działania.

W ocenie organu celnego nowymi danymi dotyczącymi zgłoszenia celnego z [...] r. był dokument z [...]r. o nazwie Sprawozdanie z badań nr [...] sporządzone przez Laboratorium Celne przy Izbie Celnej w G., z którego wynikało, iż przedmiotem importu jest tkanina z włókien ciągłych, a nie ciętych (odcinkowych) jak deklarowała strona.

Wskazana tkanina została pobrana w trakcie rewizji celnej w dniu [...]r., co potwierdza Protokół pobrania próbek sporządzony przez agenta celnego, jako miarodajna próbka dla towaru importowanego [...]r. Celem jej pobrania było dokonanie dalszej analizy (art. 68 WKC).

Zgodnie z art. 91 ustawy Prawo celne, badania lub analizy towaru mogą być wykonywane przez laboratoria celne lub inne laboratoria, akredytowane zgodnie z odrębnymi przepisami, a także przez instytuty naukowe i badawcze dysponujące wyposażeniem niezbędnym dla danego rodzaju badań.

W rozpoznawanej sprawie organ pierwszej instancji zdecydował, że badanie towaru wykona laboratorium celne, czyli jednostka uprawniona ustawowo do wykonania tej czynności, a nie inne akredytowane laboratorium.

Omawiany sposób przeprowadzenia dowodu w postępowaniu dotyczącym klasyfikacji taryfowej jest regulacją szczególną wynikającą z przepisów prawa celnego, co oznacza, że nie ma tutaj zastosowania art. 197 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa dotyczący powoływania biegłego przez organ podatkowy.

W świetle wskazanych przepisów, na użytek sprawy celnej żaden inny podmiot, oprócz tych wskazanych w art. 91 Prawa celnego nie może wykonywać badań lub analizy towaru. O tym, który z tych podmiotów wykona owe czynności decyduje organ celny pierwszej instancji, który pobrał próbkę w celu dokonania jej dalszej analizy. Sprawozdanie z badań jest dowodem z dokumentu, który podlega ocenom organu celnego, jak każdy inny dowód przeprowadzony w sprawie, i nie jest przy tym opinią biegłego w rozumieniu art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej.

Prawidłowo zatem organ celny pierwszej instancji biorąc pod uwagę nowe dane, którymi były wyniki analizy próbki importowanego towaru, w trybie art. 51 Prawa celnego wydał decyzję, którą zmienił nieprawidłowe dane zawarte w zgłoszeniu celnym z [...]r., które miały wpływu na wysokość kwoty wynikającej z długu celnego i określił niezaksięgowaną kwotę należności wynikającą z długu celnego.

Tym samym, Sąd ocenił jako bezzasadne wszystkie zarzuty podniesione w skardze, które pomijały regulację z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, z której wynika, iż w postępowaniu celnym pierwszeństwo mają przepisy prawa celnego, a wskazane tam przepisy Ordynacji podatkowej stosowane są tylko odpowiednio. Organy celne nie naruszyły przepisów postępowania, które w sprawie miały zastosowanie, jak również nie naruszyły przepisów prawa materialnego.

Organy celne zasadnie zakwestionowały prawidłowość taryfikacji importowanego towaru zgłoszonego do odprawy celnej przez przedstawiciela skarżącego, ponieważ importowany towar będący barwioną jednolicie tkaniną obiciową winien być klasyfikowany do kodu TARIC 5407 52 00 00.

Te okoliczności bez wątpienia uzasadniały możliwość zakwestionowania przez organ celny klasyfikacji taryfowej importowanego towaru. Dowody zgromadzone w toku tego postępowania zostały poddane ocenie przez organy orzekające, które uznały ostatecznie, że nie było podstaw do zaklasyfikowania spornego towaru do kodu zadeklarowanego w zgłoszeniu celnym, jak również do kodu sugerowanego przez skarżącą w toku prowadzonego postępowania. Również nie budzi wątpliwości uzupełnienie materiału dowodowego w toku postępowania odwoławczego, które miało na celu wyjaśnienie jakichkolwiek wątpliwości występujących w sprawie, a podnoszonych przez stroną skarżącą. Należy podkreślić, że dla prawidłowej klasyfikacji taryfowej przedmiotowego w sprawie towaru najistotniejsze było ustalenie komponentów wchodzących w skład tkaniny oraz surowców stosowanych do ich produkcji.

Wobec tego, ocena legalności zaskarżonej decyzji sprowadza się do kontroli prawidłowości postępowania dowodowego i oceny dowodów dokonanej przez orzekające w sprawie organy celne. Zasadniczego znaczenia nabiera tu, zatem art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa, jako formułujący jedną z podstawowych zasad postępowania dowodowego - zasadę swobodnej oceny dowodów.

Zasadniczym i podstawowym dowodem w tej sprawie było opisywane już sprawozdanie z badań sporządzone przez Laboratorium Celne, ponieważ dowód ten w istocie przesądza o klasyfikacji importowanego towaru i pokrywa się z wynikiem badania przeprowadzonego przez Laboratorium Badania Surowców i Wyrobów Włókienniczych w Instytucie Włókiennictwa w Ł.– Sprawozdanie z badań i Raport techniczny oraz Sprawozdania nr [...]. Nie ma w nich rozbieżności co do kwestii zawartości poliestru oraz wykonania tkaniny z włókien poliestrowych ciągłych. Zaś z bezpośredniego brzmienia podpozycji 5407 52 wynika, że punktem wyjścia do przyporządkowania tkaniny do powyższej pozycji jest zawartość włókien ciągłych i ciętych w tkaninie, a nie z jakich włókien jest wykonana, czy jak twierdzi pełnomocnik jaką zawiera określona procentowo ilość włókien ciągłych w wykończonej (Gotowej) górnej warstw tkaniny.

Organy celne dokonały prawidłowej oceny obu dowodów nie przekraczając przy tym granic obowiązującej w postępowaniu celnym zasady swobodnej oceny dowodów. Organ odwoławczy uzupełnił, a następnie wnikliwie rozważył całość zebranego w sprawie materiału dowodowego, nie pomijając żadnego z jego elementów. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szczegółowo uzasadnił, dlaczego dowody i okoliczności podnoszone przez skarżącego nie dają podstaw do przyjęcia, że sporny towar powinien być zaklasyfikowany do kodu wskazanego we wniosku. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy odniósł się do wszystkich zgłoszonych przez skarżącego twierdzeń. Tak, więc Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że materiał dowodowy mający wpływ na klasyfikację taryfową towaru jest jednoznaczny w swej wymowie. Wynika z niego, że skarżący sprowadził do kraju tkaninę obiciową, którą wadliwie zaklasyfikował do kodu 5512 19 90 00. Bez znaczenia dla klasyfikacji taryfowej jest ustalenie zawartości włókien ciągłych w gotowej tkaninie wynikające ze Sprawozdania z badań nr [...].

Zarzuty postawione organom celnym w skardze nie stanowią w ocenie Sądu o naruszeniu przez te organy wskazanych przepisów prawa. To, że organy celne dokonały na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustaleń odmiennych od tych, które prezentuje skarżący nie świadczy jeszcze o dowolnej ocenie dowodów. Tym bardziej, że skarżący odwołuje się do WIT wydanych w [...] r. przez niemieckie organy celne, których nie przedstawia, sam zaś nie korzystał z przysługującego mu prawa uzyskania takich informacji od polskich władz celnych.

Słusznie organ odwoławczy podniósł, że nomenklatura towarowa polega na przyporządkowaniu towaru do odpowiedniego kodu CN stosując Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz Noty Wyjaśniające do Scalonej Nomenklatury Wspólnot Europejskich, które mają charakter normatywny. Nie są to jedynie wskazówki interpretacyjne, lecz stosowane na gruncie prawa celnego legalne definicje pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzące od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany (tak: wyrok SN z 25 lipca 1996 r., III ARN 22/96).

Należy zaakcentować, że organy celne dokonały oceny importowanego towaru, opierając się na wynikach badań laboratorium celnego, które jest właściwe w tego typu sprawach oraz laboratorium posiadającego stosowna akredytację. Strona skarżąca kwestionując sposób przeprowadzenia badań, jak również ich wyniki pominęła fakt, iż laboratorium celne jest podstawową jednostką specjalistyczną, w której z woli ustawodawcy odbywa się dalsza analiza pobranych przez organ celny próbek (art. 91 Prawa celnego).

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi należy przypomnieć, że każdy importer może zwrócić się do właściwego organu o wydanie wiążącej informacji taryfowej dotyczącej klasyfikacji towaru według taryfy celnej. Ta regulacja prawna umożliwia całkowite wykluczenie jednego ze skutków ryzyka handlowego ponoszonego przez importera towaru, polegającego na błędnej klasyfikacji towaru, a co za tym idzie - uiszczeniu należności celnych w zawyżonej lub zaniżonej wysokości. Sąd nie dopatrzył się również zasadności zarzutu naruszenia art. 54 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej i uznał za zasadnie twierdzenie organu, iż opóźnienie wydania decyzji przez organ I instancji powstało z przyczyn od niego niezależnych.

Mając na uwadze powyższe, należało w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271) skargę jako nieuzasadnioną oddalić.