Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 34/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Jerzy Strzebińczyk, , , po rozpoznaniu w dniu 8 września 2008 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. na uchwałę Rady Gminy J. W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zaciągnięcia kredytu długoterminowego, postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na wskazaną w osnowie niniejszego postanowienia uchwałę Rady Gminy J. W. w przedmiocie zaciągnięcia kredytu długoterminowego.

Pismem z dnia [...] skarżący złożył wniosek "o przesunięcie terminu rozpatrzenia spraw" o enumeratywnie wyliczonych sygnaturach akt, w tym niniejszej sprawy. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że ze względów ekonomicznych nie jest w stanie uiścić wpisów w kilkudziesięciu sprawach.

Zarządzeniem z [...] wezwano skarżącego do oświadczenia – w terminie 7 dni, czy wspomniane pismo z dnia [...] jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi skarżący wskazał, że wnosi o zawieszenie postępowania, do czasu rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt [...].

Kolejnym zarządzeniem z dnia [...], doręczonym stronie w dniu [...] wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 300 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, a nadto pouczono o prawie i trybie zaskarżenia zarządzenia oraz o możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Wskazać przy tym należy, że siedmiodniowy termin wyznaczony skarżącemu do uiszczenia wpisu od dnia doręczenia mu wezwania jest terminem ustawowym, wyszczególnionym wprost w ustawie (art. 220 § 1 p.p.s.a) i nie może być przez Sąd przedłużany lub skracany.

W kontekście przywoływanych unormowań nie było zatem podstawy prawnej do pozytywnego rozpoznania wniosku skarżącego zawartego w piśmie z dnia [...] o "przesunięcie terminu rozpatrzenia spraw", a tym samym zatem o prolongatę terminu do uiszczenia wpisu w niniejszej sprawie.

Skoro zatem w przedmiotowej sprawie skarżący, pomimo prawidłowego wezwania go do usunięcia braków skargi w wyznaczonym terminie, nie uiścił należnej opłaty do dnia dzisiejszego, skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Odnosząc się do wniosku o zawieszenie postępowania należy wskazać, że merytoryczne rozpoznanie takiego wniosku jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga została skutecznie wniesiona i tym samym wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Do warunków skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego zalicza się – stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. – uiszczenie wpisu od skargi. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl natomiast powołanego na wstępie art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skoro zatem skarga, jako nieopłacona nie została skutecznie wniesiona, to tym samym nie było możliwości merytorycznego rozpoznania wniosku o zawieszenie postępowania.

Mając powyższe na względzie, orzeczono, jak w sentencji.