Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1938/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 9 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka - Karasińska, po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżący – T. M., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009 r.

W skardze Skarżący zawarł ponadto wniosek o wstrzymanie wykonania "zaskarżonych decyzji do czasu rozstrzygnięcia przedmiotowej skargi". Powyższy wniosek nie został uzasadniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a.

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia, czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać decyzja nakładająca zobowiązanie podatkowe, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności.

Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy również, iż samo powołanie się na ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku, a tym bardziej nie obliguje sądu do poszukiwania takich okoliczności z urzędu.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć trzeba, że Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniając jednakże w żaden sposób swojego wniosku. Nie przedstawił zatem żadnych okoliczności, które wskazywałyby na wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W istocie Skarżący nie wskazał nawet, na czym szkoda taka lub trudne do odwrócenia skutki, miałby w jego przypadku polegać.

Skarżący nie załączył także do wniosku żadnych dokumentów, które pozwalałyby Sądowi na dokonanie oceny zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a.

W świetle powyższego stwierdzić trzeba zatem, że Skarżący nie wykazał zajścia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., uzasadniających przyznanie mu ochrony tymczasowej.

Wyjaśnić także należy, że egzekwowanie zaległości podatkowych powoduje dolegliwość w postaci uszczerbku finansowego, który, ponoszony przez Skarżącego przy regulowaniu zobowiązań podatkowych - nawet znacznych - nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji Skarżący może otrzymać zwrot uiszczonych kwot (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 sierpnia 2011 r. o sygn. akt II GSK 1562/11).Dopiero, gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji organu odwoławczego, Sąd może, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., wstrzymać wykonanie także innych decyzji wydanych w granicach tej samej sprawy, w tym również decyzji organu pierwszej instancji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2012 r. o sygn. akt I OSK 2484/12). Należy przy tym stwierdzić, iż decyzja organu pierwszej instancji co do zasady nie podlega wykonaniu z mocy prawa, gdyż nie jest ostateczna (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2015 r. o sygn. akt III SA/Wa 2122/15).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd postanowił o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.