Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 573/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 3, art. 31 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędzia WSA Andrzej Matan, Protokolant specjalista Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2017 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "A" w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy cofnięcia zezwolenia na prowadzenia schroniska dla bezdomnych zwierząt oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. Stowarzyszenie "A" z siedzibą w J. wystąpiło do Burmistrza Miasta C. o wszczęcie postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie schroniska dla bezdomnych zwierząt udzielonego [...] B. K. z siedzibą w C.. Zezwolenie to zostało udzielone decyzją organu z dnia [...] r. nr [...]. Podstawą wniosku Stowarzyszenia było naruszenie warunków zezwolenia, polegające na przyjmowaniu do schroniska zwierząt z innych gmin. Jak wskazało również schronisko jest zlokalizowane w odległości mniejszej niż 150 metrów od siedzib ludzkich, co narusza przepisy sanitarne.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Burmistrz Miasta C. odmówił cofnięcia przedmiotowego zezwolenia. W uzasadnieniu podniósł, iż obszar planowanej działalności dotyczy gminy, na której ma funkcjonować schronisko. Nie ogranicza to jednak możliwości przywożenia zwierząt z innych gmin. Odnosząc się do lokalizacji schroniska wskazał, że schronisko działa od lat 70 ubiegłego wieku, kiedy to brak było szczegółowych wymagań w tym zakresie.

Na skutek odwołania Stowarzyszenia sprawę rozpatrywało SKO w B., które decyzją z dnia [...] r. nr [...] umorzyło postępowanie odwoławcze, ze względu na brak interesu prawnego odwołującego się Stowarzyszenia. Jak wskazał organ odwoławczy brak jest związku pomiędzy celami Stowarzyszenia określonymi w statucie a przedmiotem rozstrzygnięcia organu I instancji.

Skargę na tę decyzję złożyło Stowarzyszenie "A". Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz przeprowadzenia rozprawy zarzuciło organowi II instancji naruszenie:

- art. 138 § 1 pkt 3 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez umorzenia postępowania odwoławczego, pomimo istnienia podstaw do merytorycznego rozpoznania odwołania; tj. występowania po stronie organizacji społecznej waloru uczestnika postępowania na prawach strony,

- art. 8 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez umorzenie postępowania administracyjnego i pozostawienie bez merytorycznego rozpoznania odwołania skarżącego, co w istocie skutkuje obejściem art. 31 kodeksu postępowania administracyjnego

Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sad dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną.

Postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie schronisk dla bezdomnych zwierząt dla [...] B. K. z siedzibą w C. zostało zainicjowane wnioskiem Stowarzyszenia "A" z siedzibą w J.. Jak jednak wynika z akt sprawy postępowanie to zostało wszczęte z urzędu przez Burmistrza Miasta C.. W aktach administracyjnych brak postanowienia, który statuowałby Stowarzyszenie jako podmiot występujący na prawach strony. W ocenie Sądu w rozstrzyganej sprawie podmiot ten statusu takiego nie mógłby uzyskać. Zgodnie bowiem z art. 31 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 poz. 23 ze zm. - w dalszej części uzasadnienia jako "k.p.a.") "organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem:

1) wszczęcia postępowania,

2) dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu,

jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny".

Celami Stowarzyszenia "A" (zgodnie z jego statutem) są:

1) działania na rzecz humanitarnego traktowania zwierząt, ich poszanowania oraz zapewnienie im opieki,

2) kształtowanie wśród społeczeństwa właściwego stosunku do zwierząt,

3) działania w zakresie ekologii, ochrony zwierząt oraz ochrony dziedzictwa przyrodniczego.

Stowarzyszenie nigdy nie kwestionowało prawidłowości wykonywania swych obowiązków w zakresie humanitarnego traktowania zwierząt przez schronisko prowadzone przez [...] B. K. z siedzibą w C.. Wątpliwości dotyczyły co najwyżej sposobu prowadzenia schroniska poprzez przyjmowanie do niego zwierząt spoza terenu miasta C.. Kwestionowało również odległość schroniska od zabudowań. Trudno więc uznać, iż zagadnienia te mieszczą się "celach statutowych" skarżącej organizacji społecznej. Nie można również uznać, iż działalność Stowarzyszenia, której zamiarem jest likwidacja dobrze działającego schroniska dla zwierząt stanowi uzasadnienie występowania "interesu społecznego", o którym mowa w art. 31 § 1 k.p.a.

W postępowaniu administracyjnym skuteczne odwołanie od decyzji administracyjnej mogą zasadniczo wnieść strona postępowania i podmiot występujący w nim na prawach strony (inne podmioty na mocy przepisów szczególnych). Uwzględniając poczynione wyżej ustalenia skład orzekający uznał, iż odwołanie decyzji Burmistrza Miasta C. od dnia [...] r. nr [...] złożył podmiot nie będący stroną postępowania ani też nie występujący w nim na prawach strony. Trafnie zatem organ II instancji umorzył postępowanie odwoławcze.

Z wyżej wymienionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.