Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 153/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 36
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom Sędziowie Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska (sprawozdawca) Asesor WSA Dagmara Dominik Protokolant Anna Wojtowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 lutego 2007 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za lipiec 2003 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej we W., na podstawie art.233 §1 pkt 2 lit.a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.:Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz.60 z późn. zm.) – dalej: Op, uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...], w całości i określił S. B. zobowiązanie w podatku akcyzowym za lipiec 2003 r. w kwocie [...].

W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej we W. powołał się na ustalenia dokonane w ramach postępowania kontrolnego, przeprowadzonego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W., w zakresie prawidłowości rozliczeń S. B. z budżetem państwa w latach 2001 – 2003. Z ustaleń tych wynika, iż S. B. w wymienionym okresie dokonał importu samochodów osobowych, a następnie w tym samym okresie dokonał ich sprzedaży przed pierwszą rejestracją na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej we W., jako materialnoprawną podstawę decyzji, wskazał art.10 ust.2 i art.34 ust.1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11, poz.50 z późn. zm.) – dalej: uptu oraz §7 ust.1,2 i 3 oraz §12 ust.1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. nr 27, poz.269 z późn. zm.), wydanego na podstawie upoważnienia, zawartego w art. 35 ust.4 uptu.

Z ustaleń organu wynika, iż S. B. nie dokonał likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej pod firmą A B. S., jak również nie wywiązał się z obowiązku informowania odpowiednich organów rejestrowych o wszelkich zmianach objętych wpisami, a podjęte w latach 2001 –2003 przez stronę działania, mają charakter profesjonalnie prowadzonej działalności gospodarczej.

Za lipiec 2003 r., jako podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym, organ I instancji wskazał uzyskany przez S. B. przychód w kwocie [...] ze sprzedaży, w dniu [...], samochodu marki Citroen C5 Kombi (2002 r. produkcji, poj. silnika 1997 m³, kupująca K. K.). Samochód został zakupiony w Niemczech w dniu [...] i dopuszczony do obrotu na polskim obszarze celnym w dniu [...]. Strona sprzedała ten samochód przed pierwszą jego rejestracją na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (pierwsza rejestracja [...]). S. B. sprzedał ww samochód za pośrednictwem Przedsiębiorstwa B J. J. Auto Komis W., ul. S. Ustalając wysokość przychodu, organ I instancji uwzględnił, poza fakturą VAT nr [...] z dnia [...] na kwotę [...], oświadczenie K. K. i oświadczenie J. J., fakturę VAT komisową z dnia [...] nr [...], umowę komisową nr [...] zawartą między K. K. i J. J. z określeniem S. B. jako upoważnionego do odbioru gotówki. Z wymienionych wyżej dowodów wynika, iż w ramach rozliczenia S. B. otrzymał [...] w gotówce oraz kwotę ze sprzedaży, należącego do K. K. samochodu marki Citroen Berlingo tj. kwotę [...].

Ponieważ S. B. nie dokonał wpłaty należnego podatku akcyzowego, określono wysokość zobowiązania podatkowego zgodnie z §7 ust.1,2 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.03.2002 r. w sprawie podatku akcyzowego w związku z art.37 ust.2 pkt 1 uptu, stosując 3% stawkę podatku akcyzowego. Zobowiązanie w podatku akcyzowym za lipiec 2003 r. organ I instancji określił w kwocie [...].

W odwołaniu od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. S. B. wnosił o uchylenie decyzji w całości, zarzucając:

- naruszenie prawa materialnego, poprzez niewłaściwe zastosowanie ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w związku z art.2 ustawy prawo działalności gospodarczej oraz art. 3 pkt 9 Op,

- naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 122, art.123 § 1, art.180 i art.187 ustawy Op w związku z art.31 ust.1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r., nr 54, poz.572 z późn. zm.) poprzez niezapewnienie stronie możliwości wypowiedzenia się, co do całego zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz poprzez nie przeprowadzenie w pełnym zakresie postępowania dowodowego i nie wyjaśnienie wszystkich istotnych w sprawie okoliczności.

Podatnik podnosił w odwołaniu, iż wymieniony w decyzji samochód sprowadził na potrzeby własne i rodziny, nie zaś w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Podkreślał, iż w trakcie postępowania podatkowego nie została przesłuchana jego żona, na okoliczność zakupu samochodów osobowych marki Opel Corsa i marki Renault Twingo. Podatnik zarzucił ponadto niewyjaśnienie, skąd świadkowie wiedzieli, że strona zajmuje się importem samochodów, w szczególności czy wiedza ta pochodzi z okresu, kiedy faktycznie prowadził taką działalność, czy też z okresu późniejszego. Wskazywał również, iż organ I instancji po przesłuchaniu strony, które było ostatnią czynnością dowodową, nie zapoznał strony z całością materiału dowodowego.

Dyrektor Izby Celnej we W., po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za lipiec 2003 r., gdyż uznał, że do wyliczenia prawidłowej podstawy naliczenia podatku akcyzowego konieczne jest określenie w prawidłowej wysokości należnego podatku od towarów i usług. Podatek od towarów i usług za lipiec 2003 r. został określony ostateczną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...]. Uwzględniając wysokość podatku od towarów i usług, wynikającą z w/w decyzji Dyrektor Izby Celnej ponownie wyliczył zobowiązanie w podatku akcyzowym za lipiec 2003 r. Wyliczając podatek akcyzowy, jako podstawę opodatkowania organ odwoławczy przyjął cenę sprzedaży samochodu, pomniejszoną o podatek od towarów i usług za lipiec 2003 r. tj. kwotę [...] ([...] – [...]). Do tak wyliczonej podstawy opodatkowania zastosował 3 % stawkę podatku akcyzowego wynikającą z §7 ust.1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.03.2002 r. w sprawie podatku akcyzowego.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Dyrektor Izby Celnej we W. wyjaśnił, iż nie przeprowadzenie dowodu z przesłuchania żony podatnika oraz nie wyjaśnienie, skąd świadkowie przesłuchani w sprawie wiedzieli, że podatnik zajmuje się importem samochodów, nie mają w sprawie znaczenia, opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlega bowiem każda sprzedaż samochodu osobowego przed jego pierwszą rejestracją w kraju. Za nietrafny, uznał organ odwoławczy, zarzut nie zapoznania strony z materiałem dowodowym zebranym w sprawie. W dniu przesłuchania S. B. w charakterze strony, doręczono stronie postanowienie wydane w trybie art. 200 Op.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu S. B. wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej we W., zarzucając naruszenie przez organ przepisów postępowania, w szczególności art.122, art.180 i art.187 w związku z art. 235 ustawy Op, poprzez nieprzeprowadzenie w pełnym zakresie postępowania dowodowego i niewyjaśnianie wszystkich istotnych w sprawie okoliczności oraz brak wszechstronnego rozważenia całości zebranego w sprawie materiału dowodowego i sprzeczność ustaleń poczynionych przez organ podatkowy z materiałem dowodowym. Uchybienia te, zdaniem skarżącego, w sposób istotny wpłynęły na wynik sprawy.

Organy podatkowe, zdaniem strony, nie uwzględniły, iż faktycznie z tytułu umowy sprzedaży samochodu osobowego marki Citroen C5 Kombi uzyskał kwotę [...]. Okoliczność ta w sposób istotny wpływa na wynik sprawy i w związku z tym nie jest możliwe pozostawienie w obrocie prawnym zaskarżonej decyzji.

Dyrektor Izby Celnej we W. w odpowiedzi na skargę podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kryterium legalności przewidziane, w art.1 §2 wymienionej ustawy, umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego – art.145 §1 pkt 1 lit. a), lit. c) i lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej w skrócie upsa).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art.34 ust.1 uptu opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlegają czynności określone w art.2 w związku z art.5 tej ustawy, dotyczące towarów wymienionych w załączniku nr 6 do ww ustawy. Samochód osobowy został wymieniony pod poz.5 załącznika nr 6 do uptu jako wyrób akcyzowy. Na osobie, która dokonuje sprzedaży wyrobu akcyzowego, w myśl art.35 ust.1 pkt 3 uptu, ciąży obowiązek podatkowy w zakresie akcyzy. Zwolnieniem podatkowym wynikającym z §12 ust.1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.03.2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (wydane na podstawie art. 47uptu), nie objęto sprzedaży samochodów osobowych dokonanej przed pierwsza rejestracją tego samochodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Stawkę akcyzy przy sprzedaży samochodów osobowych określono w art.37 ust.1 pkt 4 uptu na 40% i 65%, jednocześnie upoważniając Ministra Finansów do obniżenia stawek akcyzy określonych w art.37 ust.1 uptu (delegacja ustawowa art.37 ust.2 uptu). Ustalona zatem zgodnie z §7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. i zastosowana w niniejszej sprawie 3% stawka akcyzy, nie była wyższa od wynikającej z ustawy. Prawidłowo także organy podatkowe obniżyły podstawę opodatkowania o wynikający z ostatecznej decyzji podatek od towarów i usług za lipiec 2003 r. Zasadnie też nie dokonano obniżenia należnego podatku akcyzowego o podatek zapłacony od importu samochodów, gdyż jak wynika z ustaleń organów podatkowych, podatek ten nie został zapłacony. W toku postępowania podatnik nie zakwestionował tych twierdzeń, przedstawiając dowody wpłaty tego podatku.

W ocenie Sądu, określając wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym za lipiec 2003 r., organy podatkowe nie naruszyły przepisów prawa materialnego.

Brak także podstaw do przyjęcia, iż organy podatkowe naruszyły przepisy prawa procesowego. Podstawa opodatkowania podatkiem akcyzowym została ustalona z uwzględnieniem wszystkich powołanych w skardze dowodów. Jak wynika z decyzji organów obu instancji, cenę sprzedaży samochodu Citroen C5 Kombi przyjęto w kwocie [...]. Organ odwoławczy kwotę tę pomniejszył o podatek od towarów i usług, wynikający z ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]. Zarzuty podniesione w skardze są zatem całkowicie nieuzasadnione.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddali skargę jako bezzasadną.