Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 3321/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność postanowienia I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska Sędziowie NSA Andrzej Gliniecki (spr.) As. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka Protokolant Dorota Jackiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skarg M. Z., Z. Z. i H. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2001 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji utrzymanej nią w mocy, 2. zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących M. Z., Z. Z. i H. Z. kwoty po 10 zł (dziesięć) dla każdej tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta S. na wniosek inwestora – Zarządu Miasta S. decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2001 r. pozwolił na budowę ulicy [...] w S. na odcinku oznaczonym na projekcie zagospodarowania terenu literami [...], obejmującym działki o numerach geodezyjnych [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]wraz z odwodnieniem – według załączonych projektów budowlanych. W uzasadnieniu decyzji między innymi stwierdzono, że projekt budowlany jest zgodny z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta S., uchwalonym uchwałą Rady Miejskiej w S. nr [...] z dnia [...] czerwca 1992 r., i że inwestor posiada dokument stwierdzający prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Powyższą decyzję H. Z. doręczono w dniu 26.07.2001 r., która w dniu 03.08.2001 r. w Urzędzie Miasta S. złożyła "odwołanie", w którym prosi "o przesunięcie terminu pozwolenia na budowę ul. [...] ([...]) ponieważ bez radcy prawnego nie jestem w stanie ustosunkować się do otrzymanej w/w decyzji". Z pisma tego wynika też, że radca prawny B. T. do dnia [...].08.2001 r. przebywa na urlopie wypoczynkowym. Pismo to w dniu 09.08.2001 r. wpłynęło do [...] Urzędu Wojewódzkiego Delegatura w S. jako odwołanie wniesione w terminie.

Wojewoda [...] po rozpatrzeniu "odwołania" H. Z., decyzją nr [...] z dnia [...] września 2001 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] lipca 2001 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy obszernie opisuje, jak doszło do wydania decyzji pierwszej instancji.

Pismo H. Z. z dnia 03.08.2001 r. organ traktuje jako odwołanie a zawartą w nim prośbę "o przesunięcie terminu pozwolenia na budowę" jako "zarzuty zawarte w skardze" wyjaśniając jednocześnie, że "podniesione przez stronę skarżącą w odwołaniu argumenty nie spełniają przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 97 kpa" i brak jest podstaw prawnych do uchylenia lub zmiany decyzji.

Skargi na powyższą decyzję wniosły: M. Z., Z. Z. i A. D. (IV SA 3323/01, IV SA 3324/01, IV SA 3325/01) oraz H. Z. i B. Z. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2001 r. została odrzucona skarga B. Z. a postanowieniem z dnia 10 stycznia 2002 r. skarga A. D., obie skargi zostały odrzucone z powodu nie uiszczenia wpisu sądowego. Pozostałe sprawy zostały postanowieniem z dnia 10 stycznia 2002 r. połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia.

W równobrzmiących skargach M. Z., Z. Z. i H. Z. zarzucają naruszenie przepisów art. 28 i 29 Prawa budowlanego i to, że inwestor Zarząd Miasta S. nie posiada tytułu prawnego do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, gdyż Zarząd prowadzi dopiero rokowania w celu jej nabycia.

Wojewoda [...] w odpowiedziach na skargi, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji, wnosi o ich oddalenie. Ponadto wyjaśnia, iż zarzut podnoszony w skargach , nie był wcześniej podnoszony w odwołaniu H. Z..

Planowana inwestycja została ograniczona, zatwierdzony projekt budowlany i wydane pozwolenie na budowę, nie obejmuje działek nr ewid. [...],[...],[...] i [...], wobec tego nie ma znaczenia dla sprawy to, że prowadzone jest postępowanie w sprawie wykupienia działki nr ewid. [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez w/w sąd pierwszej instancji na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn zm.).

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Korzystając z możliwości jakie daje powyższy przepis Sąd stwierdza, iż decyzja Prezydenta Miasta S. nr [...] z dnia [...] lipca 2001 r. została podjęta z naruszeniem art. 82a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. z 2000 r., nr 106, poz. 1126 z późn. zm.), który to przepis stoi na przeszkodzie wydawaniu decyzji administracyjnych przez organy gminy jako organy administracji architektoniczno-budowlanej w sprawach, "w których inwestorem jest gmina, komunalna osoba prawna lub inna komunalna jednostka organizacyjna".

Naruszenie powyższego przepisu stanowi naruszenie przepisów o właściwości, co jest przesłanką do stwierdzenia nieważności decyzji – art. 156 § 1 pkt 1 kpa.

Wadliwość decyzji pierwszej instancji nie została zauważona przez organ odwoławczy, tym samym zaskarżona decyzja została wydana też z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 1 kpa.

Naruszenie przepisów prawa, dające podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, stanowi samo w sobie przesłankę do wyeliminowania tego aktu z obrotu prawnego, co zwalnia Sąd z dalszej jego kontroli i analizy zarzutów podniesionych w skardze. Niezależnie od tego, należy jednak wyrazić poważne wątpliwości, czy w ogóle w tej sprawie zostało złożone odwołanie, biorąc pod uwagę treść pisma z dnia 3 sierpnia 2001 r.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powołanej wcześniej, orzekł jak 3w sentencji.

O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy w związku z art. 97 § 2 ustawy – Przepisy wprowadzające, powołanej na wstępie.