Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1287/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 14 września 2009 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń postanawia: przyznać K. K. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

K. K. wraz ze skargą na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia mu pozwolenia na broń palną myśliwską, złożył również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w tej sprawie.

W uzasadnieniu wniosku oraz dodatkowym oświadczeniu podał, że od dnia 10 czerwca 2008 roku pozostaje bez pracy, bowiem po wypadku i długim okresie leczenia oraz rehabilitacji została z nim rozwiązana umowa o pracę.

Wskazał również, że jest po rozwodzie, mieszka sam w budynku o powierzchni 80 m2, przeznaczonym do generalnego remontu, który stanowi współwłasność jego oraz jego brata A. K. Poza tym nie ma żadnego majątku.

Oświadczył też, że nie otrzymuje żadnych świadczeń i nie korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej, ma natomiast zaległości w spłacie zaciągniętego w banku kredytu na leczenie oraz w płaceniu alimentów na dzieci. Wyjaśnił, że utrzymuje się z pieniędzy pożyczonych od brata A., który od kilku lat pracuje legalnie za granicą.

Stwierdził, iż w tej sytuacji nie jest w stanie opłacić należnego wpisu od złożonej skargi, w kwocie 200 zł.

Do wniosku zostały załączone kopie następujących dokumentów: zaświadczenia z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M., że nie korzystał i nie korzysta z pomocy społecznej, wezwań banku do spłaty wymaganych rat kredytowych, zgody na wyjazd dzieci za granicę.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Jedynym czynnikiem, od którego ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uzależnia możliwość przyznania wnioskującemu żądanej pomocy w ramach prawa pomocy, jest kryterium materialne.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Pojęcie "utrzymanie konieczne" obejmuje środki na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych.

Oznacza to, iż prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, mającą służyć osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do sądu.

Rozpoznając złożony przez K. K. wniosek, należy więc z jednej strony uwzględnić wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w tym postępowaniu, a z drugiej - jego możliwości finansowe.

Na obecnym etapie postępowania skarżący obowiązany jest do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, który wynosi - stosownie do § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.) - 200 zł.

Z oświadczenia skarżącego oraz złożonego formularza wynika, że obecnie nie uzyskuje on żadnych stałych dochodów, a utrzymuje się z pieniędzy pożyczonych od brata, jednocześnie zalega ze spłatą zaciągniętego kredytu bankowego oraz alimentów na dzieci.

Ponadto skarżący wskazał, że poza 80 metrowym budynkiem mieszkalnym, wymagającym gruntownego remontu, nie posiada żadnego majątku.

Z uwagi na powyższe należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.