Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 291/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-07-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 197  par. 2 w zw z  art. 178
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia skarżącej z 14 lipca 2017 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 3 lipca 2017 r. w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oleju mineralnego postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 5 czerwca 2017 r. referendarz sądowy odmówił przyznania R. O. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Na to postanowienie pełnomocnik strony złożył sprzeciw.

Postanowieniem z 3 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego Odpis postanowienia Sądu wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej 13 lipca 2017 r.

Na to postanowienie pełnomocnik strony, 14 lipca 2017 r. (data stempla pocztowego), wniósł zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej ustawie w brzmieniu nadanym nowelizacją, która weszła w życie 15 sierpnia 2015 r., nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego (art. 260 p.p.s.a.). Taka kolejność zapadłych orzeczeń przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi kończy merytoryczne rozpoznawanie wniosków w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, a zatem działa jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Orzeczenia sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Nie jest to bowiem przypadek, o którym stanowi art. 258 § 4 p.p.s.a.

A zatem wniesione zażalenie na postanowienie Sądu utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178

w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.