Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 289/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-05-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 2 w zw. z art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Tomasz Oleksicki, po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] grudnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry p o s t a n a w i a - odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

A. P. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata podając, iż utrzymuje się z prowadzonej działalności gospodarczej, z której uzyskuje dochód w wysokości około 2.000 zł miesięcznie. Wykazane wydatki stałe i zobowiązania stanowią: koszty utrzymania mieszkania (energia elektryczna i media) – 500 zł; opłaty za media – 150 zł; alimenty – 1.360 zł. Skarżący nie ma majątku, w tym zgromadzonych oszczędności, jest zadłużony na kwotę kilkuset tysięcy złotych w związku z zaległościami alimentacyjnymi (k. 13 – 14).

Pismem z dnia 07 kwietnia 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wezwał A. P. do złożenia

w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, oświadczenia, w którym należało wskazać: stan rodzinny (tj. osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym); wysokość przychodów i dochodów osiągniętych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej za rok 2016 oraz poszczególne miesiące 2017 r.; wysokość posiadanego zadłużenia oraz w stosunku do kogo istnieje to zadłużenie; czy skarżący bądź osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym posiadają samochód osobowy, należało wskazać markę, rok produkcji oraz koszty miesięcznej eksploatacji pojazdu. Dodatkowo skarżący został zobowiązany do nadesłania: dokumentów rozliczających działalność gospodarczą w postaci określenia przychodów i kosztów ich uzyskania za 2016 r. oraz za okres styczeń - luty 2017 r. (np. bilans zysków i strat); rachunków i faktur dokumentujących wysokość miesięcznych wydatków ponoszonych przez skarżącego i jego rodzinę; dokumentów potwierdzających zaległość z tytułu alimentów oraz zadłużenie komornicze; zeznań podatkowych za 2016 r.; wyciągów z rachunków bankowych oraz prowadzonej działalności gospodarczej za okres trzech ostatnich miesięcy (k. 23).

Wezwanie zostało doręczone prawidłowo dnia [...] kwietnia 2017 r. (k. 24), pomimo upływu zakreślonego w nim siedmiodniowego terminu wnioskodawca nie ustosunkował się do jego treści, nie nadesłał również wymaganych dokumentów.

Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, a w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. (vide: J. Tarno, Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 504; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 592).

W złożonym oświadczeniu A. P. wykazał, iż utrzymuje się z prowadzonej działalności gospodarczej, z której uzyskuje dochód w wysokości około 2.000 zł miesięcznie. Wykazane wydatki stałe i zobowiązania wynoszą łącznie 2.010 zł (koszty utrzymania mieszkania - energia elektryczna i media, alimenty). Skarżący nie ma majątku, jest zadłużony na kwotę kilkuset tysięcy złotych w związku z zaległościami alimentacyjnymi

Przedstawione powyżej dane w zestawieniu z brakiem odpowiedzi A. P. na cytowane wezwanie z dnia [...] kwietnia 2017 r., uniemożliwiają pełną ocenę sytuacji majątkowej wnioskodawcy, a w konsekwencji pozytywne rozpatrzenie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wobec powyższych okoliczności należało stwierdzić, iż A. P. nie wykazał w sposób przekonywujący, iż faktycznie znajduje się w sytuacji materialnej, która skutkuje, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postepowania sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej.

Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.