Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3214/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 5, art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 12 ust. 1, art. 1 ust. 1 pkt 1, art. 12 ust. 1, art. 17 ust. 1, art. 24 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 1728
law: Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant sekr. sąd. Jarosław Kielczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2016 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zobowiązującej do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej organem) decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy ze skargi P. Sp z o.o. w S. (zwanego dalej stroną/skarżącym) od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwanego dalej organem I instancji) z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], zobowiązującej stronę, do uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty 1113,00 zł stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki oleju napędowego o numerze [...], utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

[...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów protokół kontroli wraz z materiałami kontroli przeprowadzonej na stacji paliw w S., przy ul. C. [...], należącej do strony. Inspektorzy pobrali do badań z partii liczącej 18705 litrów próbki oleju napędowego, próbkę numer [...] i próbkę kontrolną numer [...] w ilości 4 litry każda, na podstawie protokołu pobrania próbek paliw nr [...]. Badania laboratoryjne przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium Instytutu Nafty i Gazu w Krakowie (sprawozdanie z badań nr [...]) wykazały, że oferowany w dniu kontroli olej napędowy (o numerze próbki [...]), nie spełnia wymagań jakościowych określonych w obowiązującym w dniu kontroli § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 grudnia 2008 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1058, ze zm.), z uwagi na parametr odporność na utlenianie, którego wynik badania wyniósł powyżej 50 g/m3, przy wymaganiach jakościowych max. 25 g/m3 oraz 0,6 h, przy wymaganiach jakościowych min. 20 h. Strona została poinformowana o wynikach badań próbki oleju napędowego pobranego 16 października 2013 r. o numerze [...] oraz o możliwości złożenia wniosku o zbadanie próbki kontrolnej, z której to możliwości nie skorzystała.

Mając na uwadze wyniki badań laboratoryjnych oraz biorąc pod uwagę z art. 24 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2014 r., poz. 1728, z późn. zm, zwanej dalej: "ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw".), jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych określonych w ustawie, Zarządzający zobowiązał kontrolowanego, w drodze decyzji, do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań. Stosownie do przepisu art. 12 ust. 1 ustawy o systemie - monitorowania i kontrolowania jakości paliw, zarządzającym jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Stanowisko Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zostało zbadane i utrzymane wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 listopada 2014 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1677/14).

Strona złożyła wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną [...] Nr [...] Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] marca 2014 r. W przypadku nieuwzględnienia tego wniosku, wniosła o uchylenie ww. decyzji na podstawie art. 154 § 1 lub 155 Kpa. Ostatecznie precyzując wniosek poinformowała Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, iż w pierwszej kolejności wnosi o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, zaś na wypadek odmowy wznowienia, wnosi o uchylenie decyzji w trybie art. 155 Kpa. Jednocześnie złożyła stosowne oświadczenie, iż wyraża zgodę na uchylenie decyzji w trybie art. 155 Kpa.

Wskazywała, że decyzja o umorzeniu postępowania przez organy celne powinna skutkować wznowieniem postępowania przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, a w konsekwencji uchyleniem decyzji [...] Nr [...] z [..] marca 2014 r., utrzymującej w mocy decyzję [...] Nr [...] z [...] stycznia 2014 r. Uznała, że Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w dacie wydawania ww. decyzji nie były znane okoliczności dotyczące zawartości estru metylowego (FAME) w badanej próbce oleju napędowego i jego ewentualnego wpływu na wynik badania.

Postanowieniem z [...] czerwca 2015 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wznowił postępowanie w niniejszej sprawie uznając, że alternatywny wniosek o uchylenie decyzji w trybie art. 155 Kpa, jest bezprzedmiotowy.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, decyzją z [...] października 2015 r. nr [...] Nr [...], utrzymał w mocy decyzję z [...] lipca 2015 r. nr [...] Nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów [...] Nr [...] z [...] marca 2014 r., utrzymującej w mocy decyzję [...] Nr [...] z [...] stycznia 2014 r., zobowiązującej stronę do uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty, stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki oleju napędowego o numerze [...].

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wskazał, że wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Jego zdaniem z treści tego przepisu wynika, iż przesłanką do wznowienia postępowania na jego podstawie :mogą być jedynie nowe, istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody, istniejące w dniu wydania decyzji i nieznane organowi, który wydał decyzję.

W ocenie strony nową okolicznością faktyczną, a zarazem nowym dowodem w sprawie, uzasadniającym wznowienie postępowania, a w konsekwencji uchylenie zaskarżonych decyzji jest decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] marca 2015 r. (nr [...]) umarzająca postępowanie w przedmiocie wysokości zobowiązania strony w podatku akcyzowym.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że postępowanie zakończone decyzją ostateczną [...] Nr [...] z [...] marca 2014 r., utrzymującą w mocy decyzję [...] Nr [...] z [...] stycznia 2014 r., zobowiązującą stronę, do uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty, stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki oleju napędowego, o którego wznowienie wnosi Przedsiębiorca, było postępowaniem administracyjnym toczącym się w oparciu o przepisy ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz wydanych na jej podstawie aktów wykonawczych, w tym rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych. Jego zdaniem postępowanie to, dowiodło, iż oferowany w dniu kontroli olej napędowy (o numerze próbki [...]), nie spełniał wymagań jakościowych określonych w obowiązującym w dniu kontroli § 1 pkt 2 rozporządzenia. Uznał, że zgodnie przepisami ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, na stronę został nałożony obowiązek uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań a sądowa kontrola decyzji wydanych w tej sprawie przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, doprowadziła do oddalenia skargi strony. Wskazał, że podstawą do zobowiązania strony do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki oleju napędowego (o numerze nr [...]), były wyniki badań laboratoryjnych przeprowadzonych przez laboratorium Instytutu Nafty i Gazu w Krakowie, które wykazały, że pobrana 16 października 2013 r. próbka oleju napędowego (o numerze [...]) nie spełniała wymagań jakościowych określonych w § 1 pkt 2 rozporządzenia, z uwagi na zaniżoną odporność na utlenianie, którego wynik badania wyniósł powyżej 50 g/m3, przy wymaganiach jakościowych max. 25 g/m3 oraz 0,6 h, przy wymaganiach jakościowych min. 20 h. Z treści sprawozdania z badań nr [...], wynika że próbka oleju napędowego była badana także pod kątem parametru - zawartość FAME. Wynik tego parametru był zgodny z wymaganiami jakościowymi określonymi w ww. rozporządzeniu i wyniósł 6,7 %(V/V), przy wymaganiach jakościowych max. 7,0 %(V/V), co nie zmienia faktu, że badane paliwo nie spełniało wymagań jakościowych.

Jego zdaniem rozstrzygnięcia organów celnych w postępowaniu podatkowym, nie mają żadnego związku z postępowaniem, które było prowadzone przed Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w sprawie zobowiązania do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki oleju napędowego. Rozstrzygnięcia zapadające w postępowaniu podatkowym prowadzonym przez organy celne, nie mają wpływu na obowiązek uiszczenia kwoty za badania laboratoryjne, a do tego zmierza strona, stwierdzając iż motywem umorzenia postępowania przed organami celnymi był brak możliwości wykazania, że paliwo nie spełniało wymagań jakościowych. Uznał, że ocena jakości paliwa następuje w trybie i na zasadach opisanych powyżej, nie zaś w toku postępowania zmierzającego do ustalenia wysokości zobowiązania strony w podatku akcyzowym. Uznał, że rozstrzygnięcia Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania strony w podatku akcyzowym, nie można uznać za istotną dla sprawy nową okoliczność faktyczną lub nowy dowód. W ocenie organu decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] marca 2015 r. nie stanowi dla sprawy nowej okoliczności faktycznej lub nowego dowodu istniejącego w dniu wydania decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, nieznanego temu organowi.

W ocenie organu z dyspozycji art. 145 § 1 pkt 5 Kpa wynika jednoznacznie, iż istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody muszą istnieć w dniu wydania decyzji. Wskazał, że w dacie wydania przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów decyzji [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., jak również decyzji [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] marca 2015 r. nie funkcjonowała w obrocie prawnym. Organ uznał, że przy ocenie przesłanek wznowienia postępowania, warunkiem jest istnienie tych okoliczności i dowodów w dacie podejmowania decyzji ostatecznej. Jeżeli okoliczności te i dowody powstały po dacie wydania ostatecznej decyzji, nie mogą stanowić podstawy wznowienia (por. wyrok NSA z 16 listopada 2010 r., II GSK 986/09).

Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca, zarzucając naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 kpa w zw. z art 151 § 1 kpa poprzez nieuzasadnioną odmowę uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji ostatecznej, pomimo wyjścia na jaw nowych, istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych.

Wskazała, że w dniu [...] sierpnia 2014r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. wydał decyzję znak: [...], w której określił wysokość zobowiązania skarżącego w podatku akcyzowym za miesiąc październik 2013 r. na kwotę 11 710,00 zł. Podstawą wydania decyzji były ustalenia tej samej kontroli jakości paliw, która stanowiła podstawę wydania decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, o której mowa w niniejszym wniosku, tj. kontroli z dnia 16 października 2013 r. Organ celny stwierdził zatem, iż z uwagi na fakt, że paliwo posiadane przez skarżącą nie spełniało norm jakościowych, należało zastosować podstawową stawkę podatku akcyzowego określoną w art. 89 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku akcyzowym. W rezultacie odwołania skarżącej od powyższej decyzji, w którym to odwołaniu skarżąca podnosiła te same okoliczności, które zarzucał również w toku postępowania prowadzonego przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Dyrektor Izby Celnej decyzją nr [...] z dnia [...].01.2015r. uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W wyniku postępowania ponownego Naczelnik Urzędu Celnego w B. decyzją z dnia [...] marca 2015r., znak [...] umorzył postępowanie w sprawie stwierdzając, że olej napędowy zawierający estry metylowe (FAME) jest bardzo niestabilny i ma wysoką skłonność do utleniania, a wpływ na zmianę jego parametrów może mieć wiele czynników. Zdaniem skarżącej z umorzenia postępowania i niezastosowania wobec skarżącej podstawowej stawki podatku akcyzowego wypływa wniosek, iż motywem takiego rozstrzygnięcia był brak wykazania, aby przedmiotowe paliwo rzeczywiście nie spełniało norm jakościowych i tym samym nie nadawało się do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego według stawki preferencyjnej. Podstawową zaś okolicznością, która przesądza o niemożności ustalenia, czy paliwo spełniało wymogi jakościowe, jest niestabilność tego rodzaju paliw. Powołując się na orzecznictwo stwierdziła, że wznowienie postępowania powinno następować nie tylko z uwagi na wyjście na jaw nowych dowodów, ale także i nowych okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy, przy czym ujawnienie się tych okoliczności może być rezultatem przeprowadzenia dowodów (ujawnienia dowodów) po wydaniu decyzji, byleby tylko rzecz dotyczyła faktów, które są istotne dla sprawy, a nie były znane organowi w momencie jej podejmowania. Uznała, że taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Wobec tego Jej zdaniem za bezpodstawne należy uznać zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzenie, jakoby powoływane przez skarżącą okoliczności nie miały znaczenia dla sprawy, bowiem nie istniały one w dniu wydania decyzji (rozstrzygnięcie organu celnego miało miejsce dopiero po wydaniu decyzji, której uchylenia domagał się skarżący).

Uznała, że rozstrzygnięcie organu celnego wskazuje na istotną okoliczność faktyczną, która nie była znana organowi administracyjnemu w chwili wydania kwestionowanej decyzji, a mianowicie na kwestię niestabilności oleju napędowego zawierającego estry metylowe (FAME), mogącą mieć istotny wpływ na wiarygodność dokonywanych pomiarów. Rozważenie tej kwestii było natomiast niezbędne dla stwierdzenia rzetelności i wiarygodności badań dokonanych przez Instytut Nafty i Gazu w Krakowie, jak również dla merytorycznej oceny podniesionych przez skarżącą zarzutów dotyczących nieuwzględnienia przedłożonej przez nią opinii prywatnej oraz wyników badań innej próbki tego samego paliwa.

Wobec powyższego wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi administracyjnemu do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem skargi jest decyzja organu z dnia [...] października 2015 r. Nr [...] Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] Nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] Nr [...]., utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] Nr [...], zobowiązującej stronę, do uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty 1113,00 zł stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych.

Rozpoznając sprawę w świetle przepisów ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób mający wpływ na wynik sprawy.

W działaniu organów administracji publicznej, wydających wskazane powyżej decyzje, Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa materialnego. Ponadto, Sąd uznał, że w uzasadnieniu obu spornych rozstrzygnięć organów wyjaśnione zostały w sposób dostatecznie jasny motywy ich podjęcia, zaś przytoczona w tym zakresie argumentacja jest wyczerpująca i w pełni odnosząca się do stanowiska strony skarżącej.

W ocenie Sądu wyniki badań laboratoryjnych przeprowadzone przez Instytut Nafty i Gazu w Krakowie, uzasadniają ustalenie wysokości należności pieniężnej stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki oleju napędowego oraz zobowiązania przedsiębiorcy do jej uiszczenia.

Po wznowieniu postępowania Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z [...] marca 2014 r., utrzymującej w mocy decyzję z [...] stycznia 2014 r., zobowiązującej P. Sp. z o.o., do uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty 1113,00 zł (łączny koszt badania z VAT), stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki oleju napędowego o numerze [...].

Rację ma organ powołując się na przepis art. 145 § 1 pkt 5 Kpa w którym stwierdzono, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Z treści tego przepisu wynika, iż przesłanką do wznowienia postępowania na jego podstawie mogą być jedynie nowe, istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody, istniejące w dniu wydania decyzji i nieznane organowi, który wydał decyzję.

W ocenie skarżącej, nową okolicznością faktyczną, a zarazem nowym dowodem w sprawie, uzasadniającym wznowienie postępowania, a w konsekwencji uchylenie zaskarżonych decyzji jest decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] marca 2015 r. umarzająca postępowanie w przedmiocie wysokości zobowiązania strony w podatku akcyzowym.

Prawidłowe jest wskazanie, że zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, organ - Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zarządza systemem monitorowania i kontrolowania jakości paliw.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, organ zarządza systemem monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Przeprowadzając takie badania organ ma realizować ustawowy cel ustawy opisany art. 1 ust. 1 pkt 1 tj. ma ograniczać negatywne skutki oddziaływania paliw na środowisko oraz zdrowie ludzi. Ustawodawca stworzył system monitorowania i kontrolowania jakości paliw (art. 11 ust. 1), który ma przeciwdziałać transportowaniu, magazynowaniu, wprowadzaniu do obrotu paliw niespełniających wymagań jakościowych określonych w odrębnych przepisach. Do zadań tego systemu należy m.in. kontrolowanie jakości paliw u przedsiębiorców. Systemem tym zarządza Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (art. 12 ust. 1), zaś czyni to przy pomocy Inspekcji Handlowej. Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw inspektor w toku postępowania kontrolnego pobiera dwie próbki (próbkę i próbkę kontrolną), z których jedna badana jest z urzędu, a druga - próbka kontrolna - na wniosek Kontrolowanego. Przepis art. 24 ust. 1 omawianej ustawy, w sytuacji gdy badania wykazały, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych, obliguje zarządzającego systemem do nałożenia na kontrolowanego w drodze decyzji, obowiązku uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań. W sytuacji, gdy przeprowadzone badania wykażą, że paliwo spełnia wymagania jakościowe, koszt tych badań ponosi Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jako zarządzający systemem monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Gdy badanie próbki wykaże, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych, po złożeniu wniosku o zbadanie próbki kontrolnej, jeśli jej badanie wykaże, że paliwo spełnia jednak przedmiotowe wymagania, niezależnie od wyniku próbki przeznaczonej do badań przyjmuje się, że paliwo spełnia wymagania jakościowe i koszty tego badania ponosi Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Postępowanie zakończone decyzją ostateczną Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów [...] Nr [...] z [...] marca 2014 r., utrzymującą w mocy decyzję [...] Nr [...] z [...] stycznia 2014 r., zobowiązującą P. Sp z o.o., do uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty, stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki oleju napędowego, o którego wznowienie wnosił skarżący, było postępowaniem administracyjnym toczącym się w oparciu o przepisy ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz wydanych na jej podstawie aktów wykonawczych, w tym rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych. Postępowanie to, dowiodło, iż oferowany w dniu kontroli olej napędowy (o numerze próbki [...]), nie spełniał wymagań jakościowych określonych w obowiązującym w dniu kontroli § 1 pkt 2 rozporządzenia. Tym samym, zgodnie przepisami ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, na Przedsiębiorcę został nałożony obowiązek uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań.

W tym stanie rzeczy prawidłowe jest stanowisko organu, że rozstrzygnięcia organów celnych w postępowaniu podatkowym, nie mają żadnego związku z postępowaniem, które było prowadzone przed Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w sprawie zobowiązania do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki oleju napędowego. Rozstrzygnięcia zapadające w postępowaniu podatkowym prowadzonym przez organy celne, nie mają wpływu na obowiązek uiszczenia kwoty za badania laboratoryjne.

Organ prawidłowo uznał, że ocena jakości paliwa następuje w trybie i na zasadach opisanych powyżej, nie zaś w toku postępowania zmierzającego do ustalenia wysokości zobowiązania strony w podatku akcyzowym. Tym samym rozstrzygnięcia Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania strony w podatku akcyzowym, nie może być uznane za istotną dla sprawy nową okoliczność faktyczną lub nowy dowód.

W stanie rzeczy prawidłowo uznano, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] marca 2015 r. nie stanowi dla sprawy nowej okoliczności faktycznej lub nowego dowodu istniejącego w dniu wydania decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, nieznanego temu organowi. Jak wskazano wyżej z dyspozycji art. 145 § 1 pkt 5 Kpa wynika, że istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody muszą istnieć w dniu wydania decyzji. W dacie wydania przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów decyzji z [...] marca 2014 r., jak również decyzji z [...] stycznia 2014 r., decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] marca 2015 r. nie funkcjonowała w obrocie prawnym.

Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.).

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organy administracji - rozstrzygając sprawę - oparły się na materiale prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach, organy obu instancji uzasadniły w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.

Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) orzekł jak w sentencji.