Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1855/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 32 i  art. 40 par. 2 - art 71a ustawy z dn. 13.10.1988 o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2007r. Nr 11, poz. 74 ze zm.)
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 32 i  art. 40 par. 2 - art 71a ustawy z dn. 13.10.1988 o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2007r. Nr 11, poz. 74 ze zm.)
journal: Dz.U. 2000 nr 22 poz 268
law: Ustawa z dnia 2 marca 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy o administracji rządowej w województwie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. J. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2007r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. J. uczynił postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2007r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie przyznania świadczenia w drodze wyjątku utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] czerwca 2007r. nr [...].

Jak wynikało z akt administracyjnych od momentu wszczęcia postępowania do dnia wydania postanowienia oznaczonego nr [...] skarżący działał w postępowaniu osobiście, ale wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007r. złożył już ustanowiony przez skarżącego pełnomocnik w osobie P. B. (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z pełnomocnictwem – K.8-11 akt administracyjnych).

Z kolei treść pozostałych dokumentów zawartych w aktach administracyjnych nie wskazywała na okoliczność doręczenia postanowienia wydanego po ponownym rozpatrzeniu sprawy występującemu w imieniu skarżącego pełnomocnikowi.

W związku z powyższym, pismem z dnia 20 listopada 2007r., Sąd wezwał pełnomocnika organu do uzupełnienia akt administracyjnych poprzez nadesłanie potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii dziennika korespondencji wychodzącej, wskazującej komu doręczono zaskarżone postanowienie.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik Prezesa ZUS przedstawiła pisemne wyjaśnienie Departamentu Legislacyjno- Prawnego ZUS (pismo z dnia 29 listopada 2007r.), w którym udzielono informacji, iż dziennika korespondencji wychodzącej nie prowadzi się, a w konsekwencji nadesłanie odpisu tego dziennika nie jest możliwe.

Następnie pismami z dnia 17 grudnia 2007r. skierowanymi odpowiednio do pełnomocnika organu oraz do skarżącego Sąd wezwał organ do nadesłania regulaminu organizacyjnego ZUS lub innego dokumentu regulującego organizację pracy Prezesa ZUS, jako organu administracji publicznej, w szczególności określającego zasady postępowania z korespondencją wpływającą do Prezesa ZUS i korespondencją "wychodzącą" z organu oraz w ramach drugiego z wezwań zwrócił się do skarżącego o przedłożenie koperty, w której Prezes ZUS przesłał mu zaskarżone postanowienie.

Wykonując to wezwanie pełnomocnik organu przedstawiła trzy dokumenty, a mianowicie: Instrukcję kancelaryjną Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, pismo Departamentu Legislacyjno – Prawnego z dnia 7 stycznia 2008r. oraz zestawienie przesyłek z dnia 3 sierpnia 2007r. wychodzących wg daty przyjęcia i wg numeru pisma, przy czym z dwóch ostatnich dokumentów wynikało, iż w dniu 3 sierpnia 2007r. Kancelaria Głowna Centrali ZUS przesłała dwa pisma o znaku [...] – adresatem pierwszego był S. J., zaś drugiego Oddział ZUS w E..

Natomiast wcześniej- w dniu 21 grudnia 2007r.- P. B. nadesłał faksem do akt sprawy pismo, w którym oświadczył, iż jako pełnomocnik skarżącego został pominięty przy czynności doręczenia zaskarżonego postanowienia, a z informacji uzyskanych od skarżącego wynika, iż nie posiada on koperty zawierającej ww. orzeczenie i podał , że organ przy doręczeniu skorzystał ze zwykłej przesyłki listowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

W postępowaniu administracyjnym strona może działać przez pełnomocnika (art. 32 Kpa) i wówczas – zgodnie z zasadą oficjalności doręczeń – wszelkie pisma procesowe, w tym również decyzje administracyjne i postanowienia, organ administracji publicznej prowadzący postępowania ma obowiązek doręczyć pełnomocnikowi strony (art. 40 § 2 Kpa). W konsekwencji, także w sytuacji, gdy skargę do sądu administracyjnego na decyzję czy postanowienie wnosi strona, która w postępowaniu administracyjnym działała przez pełnomocnika, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi od decyzji kończącej to postępowanie należy liczyć od dnia doręczenia tej decyzji nie stronie, lecz jej pełnomocnikowi (art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 40 § 2 Kpa; por. także Janusz Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Wyd. 8, Warszawa 2006, str. 296 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2002r. III RN 191/01, OSNP 2003/23/558).

Ponadto oznacza to, że doręczenie pisma stronie w sytuacji, gdy ustanowiła ona pełnomocnika jest bezskuteczne i nie wywołuje skutków prawnych – przede wszystkim nie jest zdarzeniem, od którego rozpoczyna swój bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Taka sytuacja ma miejsce na gruncie niniejszej sprawy z tą jednak uwagą, że w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w zakresie doręczeń obowiązuje przepis szczególny, tj. art. 71a ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007r. Nr 11, poz. 74 ze zm.). Stosownie do treści ust. 1 tego przepisu zakład może przesyłać pisma i decyzje listem zwykłym, a w myśl ust. 2 w razie sporu ciężar dowodu doręczenia pisma lub decyzji, o których mowa w ust. 1, spoczywa na Zakładzie.

Toteż w tego rodzaju sprawach badanie przez Sąd kwestii doręczenia zaskarżonego aktu, a dalej zachowania terminu do wniesienia skargi sprowadza się do ustalenie czy i do kogo przesyłka zawierająca zaskarżony akt została skierowana. Poczynione zaś w tej części ustalenia w postaci dokumentów złożonych przez pełnomocnika organu w wykonaniu wezwań Sądu jednoznacznie potwierdziły, że postanowienie przesłano listem zwykłym (v. odpowiedź na skargę) na adres skarżącego, a zatem z pominięciem osoby działającego w postępowaniu pełnomocnika (v. zestawienie przesyłek wychodzących z dnia 3 sierpnia 2007r.)

Skoro zatem skarga została wniesiona od postanowienia, które nie weszło do obrotu prawnego, to tym samym jest ona przedwczesna i podlega odrzuceniu.

Jednocześnie trzeba podkreślić, że organ powinien dokonać prawidłowego doręczenia, które otworzy bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i umożliwi skarżącemu skorzystanie z tego prawa.

W tym stanie rzeczy na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy- z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.