Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3924/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6462 Wzory użytkowe
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant ref. staż. Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2014 r. Urząd Patentowy RP działając w trybie postępowania spornego po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] września 2014 r. wniosku [...] z siedzibą w [...],[...] przeciwko L. K. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Z. w [...] o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Sitko do filtracji ciekłego aluminium" nr [...] na podstawie art. 102 i art. 104 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 1410) dalej p.w.p. oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. unieważnił prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Sitko do filtracji ciekłego aluminium" nr [...] oraz przyznał na rzecz [...] z siedzibą w [...],[...] od L. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Z. w [...] kwotę w wysokości 2600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że dnia [...] kwietnia 2012 r. [...] z siedzibą w [...],[...] wystąpiła do Urzędu Patentowego RP działającego w trybie postępowania spornego z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Sitko do filtracji ciekłego aluminium" nr [...] udzielonego [...] grudnia 2008 r. na rzecz L. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Z. w [...] z pierwszeństwem od [...] lipca 2008 r.

Jako podstawę swojego żądania wnioskodawca podał przepisy art. 102, art. 103 i art. 104 powołanej ustawy Prawo własności przemysłowej, podnosząc, iż przedmiotowy wzór nie spełniał wymogów nowości i indywidualnego charakteru w dacie jego pierwszeństwa, gdyż wzór taki był szeroko oferowany, sprzedawany i używany w branży.

Swój interes prawny wnioskodawca wywodził z faktu, że uprawniony ze spornego prawa z rejestracji wystąpił do jego kontrahenta [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] z roszczeniami dotyczącymi naruszania spornego prawa przez stosowanie sitek do filtracji ciekłego aluminium produkcji wnioskodawcy, co było bezpośrednią przyczyną zerwania negocjacji handlowych i uniemożliwiło zawarcie umowy przez wnioskodawcę na dostarczanie takich sitek, a więc w konsekwencji z ograniczenia jego działalności gospodarczej w zakresie produkcji i dystrybucji produkowanych przez niego sitek do filtracji ciekłego aluminium przez przedmiotowe prawo z rejestracji.

Na poparcie swojego interesu wnioskodawca przedłożył oświadczenie [...] z siedzibą w [...],[...] i oświadczenie [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (która przejęła spółkę [...] sp. z o.o.) wraz z pismem uprawnionego z dnia [...]marca 2011 r., a także pisma stron z dnia 7 grudnia 2012 r., z dnia 15 października 2012 r. i z dnia 20 listopada 2012 r.

Uprawniony wniósł o oddalenie wniosku i podniósł, że przedłożone przez wnioskodawcę dowody nie potwierdzają daty pierwszeństwa i nie udowadniają okoliczności, na które powołuje się [...] z siedzibą w [...],[...] i są wytworzone za pomocą wysokiej techniki drukarskiej (zwłaszcza rysunek nr 15020001). Ponadto uprawniony przyznał w odpowiedzi na wniosek z dnia 15 czerwca 2012 r., że występowały na rynku wzory sitek o nazwie sombrero, jednak żaden z nich, zdaniem uprawnionego nie miał cech spornego wzoru, który charakteryzuje się szczególną postacią ronda przez wywinięcie na odpowiedniej wysokości i pod określonym kątem w stosunku do płaszczyzny prostopadłej do powierzchni podstawy, jak też denkiem czaszy z promieniowym łagodnym przejściem w rondo sitka.

Urząd Patentowy RP odwołując się do dyspozycji art. 89 p.w.p. uznał, że wnioskodawca ma interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego wobec okoliczności, że strony są bezpośrednimi konkurentami na rynku sitek do filtracji ciekłego aluminium, a w szczególności są producentami i dystrybutorami sitek do filtracji ciekłego aluminium o cechach spornego wzoru przemysłowego, a więc sporne prawo prowadzi do ograniczenia zagwarantowanej swobody działalności gospodarczej wnioskodawcy. Interes ten uzasadniają więc przepisy o swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej.

Organ wskazał też, że uprawniony ze spornego prawa z rejestracji wystąpił do jego kontrahenta [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] z roszczeniami dotyczącymi naruszania spornego prawa przez stosowanie sitek do filtracji ciekłego aluminium produkcji wnioskodawcy, co było bezpośrednią przyczyną zerwania negocjacji handlowych i uniemożliwiło zawarcie umowy przez wnioskodawcę na dostarczanie takich sitek.

W ocenie organu okoliczności te uzasadniają interes prawny wnioskodawcy w żądaniu unieważnienia spornego prawa z rejestracji wzoru przemysłowego. Organ powołał się przy tym na poglądy doktryny i orzecznictwo w zakresie wykładni pojęcia interesu prawnego.

Urząd Patentowy RP odwołując się do definicji wzoru przemysłowego zawartej w art. 102 ust. 1 p.w.p. wskazał, że przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest "Sitko do filtracji ciekłego aluminium", który według dokumentacji rejestrowej charakteryzuje się tym, że ma "kształt zasadniczo zbliżony do kapelusza "sombrero", gdzie czasza kapelusza ma kształt ściętego stożka lub walca lub półkuli i która przechodzi łagodnym łukiem w płaskie rondo, które jest łagodnie odwinięte w niewysoki kołnierz, odchylony o niewielki kąt w stosunku do płaszczyzny prostopadłej do powierzchni podstawy kapelusza oraz sitko wykonane jest z cienkiej siatki."

Organ zauważył, że na ilustracji spornego wzoru kształt czaszy kapelusza jest praktycznie jednakowy niezależnie od tego czy został określony jako ścięty stożek, walec czy półkula, ze względu na małą wysokość tej czaszy w stosunku do jej średnicy i na duże łuki zaokrągleń krawędzi czaszy.

Odwołując się do poglądów doktryny Urząd Patentowy RP wywodził, że pojęcie postaci, o której mowa w art. 102 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej jest tożsame z wyglądem zewnętrznym nadawanym wytworom. Ważną wskazówkę interpretacyjną stanowią w tym względzie przepisy Unii Europejskiej, w szczególności Dyrektywy 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie prawnej ochrony wzorów, zgodnie z którą przedmiotem ochrony wzoru nie mogą być części, które są "niedostępne dla oka". W doktrynie dostrzega się różnice brzmieniowe występujące między Dyrektywą a ustawą Prawo własności przemysłowej w zakresie rozumienia terminu "postać", przyjmuje się jednak, że nie mają one charakteru merytorycznego, gdyż w obu aktach prawnych chodzi o wizualnie dostrzegalne cechy całego produktu lub jego części, z wyjątkiem części składowych, które nie są wizualnie postrzegane "w toku zwykłego używania produktu".

Wobec powyższego organ wskazał, że przedmiotem oceny w niniejszej sprawie mogą być tylko te cechy wzoru przemysłowego, które są widoczne na zewnątrz w toku zwykłego używania, czyli dostrzegane w trakcie tego używania zmysłem wzroku.

Odwołując się do art. 102 ust. 1 p.w.p. organ stanął na stanowisku, że przedmiotem porównania rejestracji wzorów przemysłowych mogą być jedynie (całe) postacie wytworów lub ich części objęte prawem z rejestracji, tj. przedstawione na ilustracji wzoru załączonej do dokumentacji rejestrowej, w świetle ich wskazanych cech istotnych.

Zwrócił uwagę na intencję ustawodawcy wyrażoną na przykład w art. 107 ust. 2 p.w.p. w pierwotnym brzmieniu (Dz. U. z 2001 r., nr 49, poz. 508), który stanowił, iż zakres przedmiotowy prawa z rejestracji wzoru przemysłowego określają łącznie rysunek wzoru i jego istotne cechy wskazane w opisie. Organ uwzględnił także art. 108 ust. 3 p.w.p., który m.in. stanowi, że opis wzoru przemysłowego powinien wskazywać na końcu te cechy postaciowe, które wyróżniają zgłoszony wzór (we wszystkich jego odmianach) od innych znanych już wzorów i stanowią podstawę do jego identyfikacji.

W świetle powyższego Urząd Patentowy RP uznał, że przedmiotem oceny zdolności rejestracyjnej spornego wzoru przemysłowego mogą być jedynie te jego cechy wspólne wskazane jako istotne, które są wspólne dla wszystkich jego odmian.

Organ wskazał, że ocenie podlegać będzie zatem sitko do filtracji ciekłego aluminium, które ma kształt zasadniczo zbliżony do kapelusza "sombrero", gdzie czasza kapelusza ma kształt zbliżony do kształtu ściętego stożka lub walca lub półkuli i która przechodzi łagodnym łukiem w płaskie rondo, które jest łagodnie odwinięte w niewysoki kołnierz, odchylony o niewielki kąt w stosunku do płaszczyzny prostopadłej do powierzchni podstawy kapelusza oraz sitko wykonane jest z cienkiej siatki.

Urząd Patentowy RP uznał, że przedmiotowy wzór przemysłowy nie spełniał wymogu indywidualnego charakteru, gdyż ogólne wrażenie jakie wywołuje on na zorientowanym użytkowniku nie różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się jego pierwszeństwo (dnia 7 lipca 2008 r.).

W szczególności, rachunek 30500000179 z dnia 7 czerwca 2005 r. dotyczący sitek w kształcie "sombrero" do filtracji ciekłego aluminium łącznie z zamówieniem powołującym się na załączony rysunek techniczny nr 15020001 sitka w kształcie "sombrero" do filtracji ciekłego aluminium z dnia 15 lutego 2000 r. i dowodem dostawy (z tłumaczeniami) świadczy o publicznym udostępnieniu, poprzez wprowadzanie do obrotu, sitek o kształcie ujawnionym na rysunku technicznym nr 15020001, przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo spornego wzoru (dnia 7 lipca 2008 r.). Rysunek ten ujawnia sitko do filtracji ciekłego aluminium, które ma kształt zasadniczo zbliżony do kapelusza "sombrero", gdzie czasza kapelusza ma kształt zbliżony do kształtu półkuli i przechodzi łagodnym łukiem w płaskie rondo, które jest łagodnie odwinięte w niewysoki kołnierz, odchylony o niewielki kąt w stosunku do płaszczyzny prostopadłej do powierzchni podstawy kapelusza, przy czym sitko wykonane jest z cienkiej siatki o grubości drutu 0,5 mm (k. 252, 253 T. ll akt [...]).

Zdaniem organu ta tożsamość wszystkich podlegających ocenie zdolności rejestrowej istotnych cech wskazanych w opisie spornego wzoru, które wyróżniają zgłoszony wzór od innych znanych już wzorów i stanowią podstawę do jego identyfikacji, oraz wzoru przeciwstawionego, stanowi o jednakowym ogólnym wrażeniu jakie te wzory wywołują na zorientowanym użytkowniku. Organ wywodził też, że na odmienną ocenę nie mogły wpłynąć ogólnie wskazywane przez uprawnionego różnice między tymi wzorami wyrażone w jego w odpowiedzi na wniosek z dnia 15 czerwca 2012 r., albowiem uprawniony przyznał, że występowały na rynku wzory sitek o nazwie sombrero i nie wskazał odmiennych istotnych cech spornego wzoru, podnosząc tylko, iż charakteryzuje się on szczególną postacią ronda przez wywinięcie na odpowiedniej wysokości i pod określonym kątem w stosunku do płaszczyzny prostopadłej do powierzchni podstawy, jak też denkiem czaszy z promieniowym łagodnym przejściem w rondo sitka, przy czym nie wyjaśnił on jakie konkretne cechy istotne kryją się pod "szczególną postacią ronda", "odpowiednią wysokością" i "określonym kątem".

Urząd Patentowy RP stanął też na stanowisku, że oceny tej nie mogło również zmienić oświadczenie L. K., w którym oświadczył, że sitka według spornego wzoru różnią się kształtem od innych filtrów i takie filtry nie były nie były mu znane przed datą pierwszeństwa spornego wzoru. Treść tego oświadczenia jest sprzeczna z ustalonym w oparciu o przedłożone dokumenty stanem faktycznym i nie została w toku całego postępowania poparta żadnymi materiałami dowodowymi.

Organ wskazał, że niezależnie od powyższego, również katalogi firmy "[...]" ujawniające m.in. sitka w kształcie "sombrero" do filtracji ciekłego aluminium o ww. cechach, rozpatrywane wraz z oświadczeniem R.B. o publikacji zdjęć tych sitek w katalogach jego firmy od 1999 r. dowodzą braku indywidualnego charakteru spornego wzoru.

Także rachunek 30500000323 z dnia 17 października 2005 r. dotyczący sitek w kształcie "sombrero" do filtracji ciekłego aluminium wraz z ofertą, zamówieniem i dowodem dostawy (z tłumaczeniami) oraz oferta 00600000068 z dnia 18 września 2006 r. dotycząca sitek w kształcie "sombrero" do filtracji ciekłego aluminium, potwierdzają występowanie w obrocie sitek w kształcie "sombrero" do filtracji ciekłego aluminium. Podobne potwierdzenie występowania w obrocie sitek w kształcie "sombrero" do filtracji ciekłego aluminium stanowi oświadczenie [...] o dostarczaniu sitek w kształcie "sombrero" do filtracji ciekłego aluminium.

Dodatkowo organ podniósł, że pismo uprawnionego ze spornego prawa z rejestracji z dnia [...] marca 2011 r. skierowane do [...] sp. z o.o. z roszczeniami dotyczącymi naruszania spornego prawa przez stosowanie sitek do filtracji ciekłego aluminium produkcji wnioskodawcy, świadczy o tym, że uprawniony używał sitka wnioskodawcy, stosowane niezmiennie co najmniej od 2005 r., za wywierające jednakowe wrażenie jak przedmiot spornego wzoru przemysłowego.

Urząd Patentowy RP wskazał też, że zestawienie porównawcze spornego wzoru z wcześniejszymi sitkami w kształcie sombrero, zestawienie zamówień na sitka w kształcie sombrero w firmie wnioskodawcy z lat 2005, 2006, 2007, spis dostawców sitek w kształcie "sombrero" do [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], oraz zestawienie przykładowych rozwiązań sitek, jako materiały sporządzone przez wnioskodawcę na potrzeby niniejszego postępowania nie mogły stanowić obiektywnych dowodów braku zdolności rejestracyjnej spornego wzoru przemysłowego.

Ostatecznie organ wywodził, że ocenę indywidualnego charakteru spornego wzoru przemysłowego, przeprowadzono przy uwzględnieniu zakresu swobody twórczej, która w przypadku sitek do filtracji ciekłego aluminium jest duża - ograniczona tylko ich funkcją sitka, o czym świadczą, na przykład, przedłożone przez wnioskodawcę katalogi firmy "[...]" i katalog ofertowy tureckiej firmy [...] dotyczący sitek do filtracji ciekłego aluminium, w których ukształtowanie sitek do filtracji ciekłego aluminium może być całkowicie odmienna od przedmiotowego wzoru. Ponadto, również uprawniony zaznaczył, że zakres swobody w zakresie kształtu sitka jest duży (k. 114, T. l akt [...]). Za zorientowanego użytkownika organ uznał np. osobę, która używa sitek do filtracji ciekłego aluminium w trakcie obsługi maszyny do filtracji ciekłego aluminium.

Urząd Patentowy RP uznał, że brak indywidualnego charakteru spornego wzoru w stosunku do wzoru przeciwstawionego jest samodzielną, wystarczającą przesłanką jego unieważnienia, wobec czego odstąpił od badania pozostałych zarzutów dotyczących braku zdolności rejestrowej spornego wzoru, a w szczególności jego braku nowości w stosunku do tego samego przeciwstawionego wzoru.

Orzeczenie o kosztach postępowania przed Urzędem Patentowym RP zapadło na podstawie art. 98 k.p.c.

Skargę na opisaną wyżej decyzję wniósł L. K. żądając jej uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania.

Zarzuty skargi obejmowały:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez niewłaściwą wykładnię i błędne zastosowanie:

- art. 102 p.w.p., polegające na błędnym przyjęciu, że wzór przemysłowy "Sitko do filtracji ciekłego aluminium" [...] nie posiada indywidualnego charakteru co miało wpływ na wynik postępowania,

- oraz art. 104 ust. 1 i 2 ustawy p.w.p. poprzez błędne przyjęcie, że sporny wzór przemysłowy nie odznacza się indywidualnym charakterem, gdyż na zorientowanym użytkowniku nie wywołuje odmiennego wrażenia od wzorów wcześniej publicznie udostępnionych.

2. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez naruszenie art. 7 k.p.a., 77 k.p.a., 107 § 3 k.p.a., oraz art. 80 k.p.a., polegające na pominięciu istotnych okoliczności sprawy, polegające na nieuwzględnieniu twierdzeń i okoliczności przedstawionych przez uprawnionego np. w sprawie wątpliwych dowodów jak: rysunek techniczny nr 15020001 (z rzekomo wcześniejszym ujawnieniem wzoru), nie opatrzony podpisem autora oraz katalog bez daty jego wydania, mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Ponadto zarzucono decyzji zaniechanie przez organ administracji podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego i wiarygodnego materiału dowodowego (rozstrzygnięcie oparto jedynie na oświadczeniach załączonych wyłącznie przez Wnioskodawcę, brak zeznań świadków). Decyzji zarzucono także brak wszechstronnej oceny materiału dowodowego oraz lakoniczność i jednostronność w uzasadnieniu, które często pozostają w sprzeczności z doktryną i praktyką orzeczniczą samego Organu (np. Decyzja Kolegium UP z dnia [...] października 2006 r. Sygn. akt. [...], która była przedkładana w trakcie postępowania).

W obszernym uzasadnieniu skarżący rozbudowując przytoczone zarzuty wywodził m.in., że organ niewłaściwie ocenił indywidualny charakter wzoru przemysłowego [...]poprzez przyjęcie, że cechy wskazywane w dokumentacji wzoru zwłaszcza na ilustracji występowały we wzorach publicznie udostępnionych przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo.

Skarżący podnosił, że rysunek techniczny nr 15020001 z 7 lipca 2000 r. wraz z powiązanym przez Urząd rachunkiem 30500000179 z dnia 7 czerwca 2005 r. były kwestionowane przez uprawnionego w toku postępowania z uwagi, po pierwsze, na brak charakteru publicznego rysunku a w związku z tym brak pewności o jaki rysunek wskazywany na rachunku faktycznie chodzi. Skarżący wywodził, że wnioskodawca nie udowodnił, że rysunek miał charakter publiczny. Ponadto nie wykazał, że był opatrzony ważnym podpisem autora, co zdaniem skarżącego jest warunkiem dopuszczenia go do produkcji zgodnie z przyjętymi zasadami i praktyką obowiązującymi przy sporządzaniu rysunków technicznych oraz normą EN ISO 9001:2000 pkt 7.3 w powiązaniu z pkt 4.2.1 Nadzór nad dokumentami, zapisy. Konieczność występowania podpisu na rysunku przed wprowadzeniem wyrobu do produkcji wynika z systemu jakości, warunków bezpieczeństwa produkcji, w przypadku wprowadzenia do produkcji autor ponosi odpowiedzialność za prawidłowość produktu wykonanego zgodnie z dokumentacją.

W ocenie skarżącego organ niezasadnie i arbitralnie przyjął taki dowód (zestawiony przez wnioskodawcę) za podstawę rozstrzygnięcia, nie zgłębiając i nie wyjaśniając wszechstronnie sprawy. Urząd przyjął zatem za datę wcześniejszego publicznego udostępnienia datę w/wymienionego rachunku 7 czerwca 2005 r., na którym widniał numer wątpliwego rysunku z 7 lipca 2000 r. nie będącego dowodem publicznym i co więcej nie podpisanego przez autora. Skarżący zauważył, że w tłumaczeniu tej faktury oraz pozostałych faktur nie występuje sitko "sombrero", ale siatka "sombrero", co oznacza, że mogło chodzić o inną postać wyrobu niż sitko do filtracji np. o siatkę jako materiał o określonej średnicy oczka drutu: 45 mm lub 50mm, użytkowaną jako sita, bądź siatkę o falistym ukształtowaniu, zwłaszcza że na rachunku opis nie identyfikuje postaci (kształtu przedmiotu), a opisuje jedynie siatkę jako materiał - "tkanina z ocynkowanego drutu żelaznego". Zatem zdaniem skarżącego organ pochopnie ocenił te dokumenty jako ważne dla sprawy, nie wnikając dogłębnie w ich treść.

Wobec powyższego skarżący stwierdzał, że z rachunków i zamówień przedłożonych przez wnioskodawcę, w tym tych na które powołuje się Organ w decyzji, nie wynika jakie ukształtowanie i jaką postać miała faktycznie wspomniana siatka "sombrero".

Skarżący podnosił, że przyznawał w swoich wyjaśnieniach, że produkował sitka o nazwie "sombrero" miały one jednak inną postać niż objęte wzorem przemysłowym. Wzór obejmuje trzy odmiany sitka o kształcie zbliżonym do sombrero, gdzie czasza kapelusza ma kształt zbliżony do kształtu ściętego stożka lub walca lub półkuli, która przechodzi łagodnym łukiem w płaskie rondo łagodnie odwinięte w niewysoki kołnierz odchylony w stosunku do płaszczyzny prostopadłej do powierzchni podstawy kapelusza, co zostało wyraźnie pokazane na ilustracjach. Okoliczność ta została też potwierdzona przez Prezesa firmy [...], która użytkowała w sposób ciągły sitka firmy [...] L. K. Organ całkowicie pominął ten dowód, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Zdaniem skarżącego dowód, który został przez organ uznany za istotny w sprawie tj. rachunek 30500000179 z dnia 7 czerwca 2005 r., oraz zamówienie zawierające nr rysunku 15020001 z 7 lipca 2000 r., należy uznać za nieważny z uwagi na brak podpisu autora.

Skarżący podnosił, że niemożliwym jest aby firma występująca o certyfikację EN ISO 9001:2000, wprowadziła do produkcji produkt na podstawie rysunku, pochodzącego spoza Firmy, nie podpisanego przez autora, nie obawiając się dalszych konsekwencji. Skarżący zauważył także, że wnioskodawca dostarczył "Potwierdzenie" firmy [...] potwierdzające okoliczność sprzedaży przez nią sit od 2001 r., zgodnie z rysunkiem 15020001, przy czym nie załączono żadnych dowodów na tą okoliczność. Potwierdzenie to zawiera treść sprzeczną z pozostałymi dowodami i okolicznościami, gdyż wskazuje na [...] jako produkującego/sprzedającego sitka, podczas gdy z załączonych dowodów (ofert, faktur, zamówień) wynika jednoznacznie, że był zamawiającym-kupującym.

Skarżący kwestionował też kolejny dowód stanowiący podstawę rozstrzygnięcia w decyzji Organu tj. złożone z datą 20 marca 2012 r. oświadczenie, w imieniu firmy [...] bez podpisu czytelnego, oraz wskazania nazwiska i funkcji/statusu osoby podpisującej. Zatem zdaniem skarżącego dokument taki musi być uznany za nieważny. Organ błędnie i bez głębszej analizy przyjął go jednak jako podstawę rozstrzygnięcia, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Odnosząc się do kolejnych dowodów stanowiących podstawę rozstrzygnięcia tj. Katalogów firmy "[...]" oraz oświadczenia R. B. o publikacji zdjęć tych sitek w katalogach jego firmy od 1999 r. skarżący podnosił, że oświadczenie to zostało jedynie odczytane przez Organ podczas rozprawy, uprawniony go nie otrzymał, jak też katalogu załączonego z oświadczeniem do akt sprawy mimo wystąpienia uprawnionego do UP RP.

Zdaniem skarżącego nie przedłożono żadnych wiarygodnych materiałów potwierdzających występowanie katalogów firmy od 1999 r. Oświadczenie właściciela firmy pozostaje wątpliwym dowodem, gdyż jako oferujący podobne sitka mógł złożyć je z obawy przed podejrzeniem o naruszenie wzoru przemysłowego.

Skarżący podnosił, że w jego ocenie istotnym jest, że na jednym z przedłożonych katalogów [...] widnieje informacja o dofinansowaniu katalogu ze środków unijnych. Należy zatem przyjąć, że był to katalog nowy, wydany w roku 2011, gdyż jednym z kryteriów finansowania projektów ze środków unijnych jest nowość wyrobu/katalogu. Jak ustalono środki zostały rozliczone w 2013 r. Nigdzie więcej nie natrafiono na inny dowód finansowania projektów związanych z działalnością firmy "[...]".

Skarżący wywodził, że organ niezasadnie przyjął, że jego pismo z dnia [...] marca 2011 r. skierowane do [...] Sp. z o.o. świadczy o tym, że uprawniony uważał sitka wnioskodawcy, stosowane niezmiennie co najmniej od 2005 r., za wywierające jednakowe wrażenie jak przedmiot spornego wzoru. piśmie tym wskazywano na naruszenie wzoru przemysłowego zarejestrowanego na rzecz uprawnionego. Wskazywano także na współpracę wieloletnią pomiędzy stronami i nawoływano do ugodowego rozwiązania sporu. W ocenie skarżącego nie ma tam podstaw do przyjęcia, że uprawniony tak uważał. Uprawniony jedynie wskazywał, że zainicjował w wyniku wieloletniej współpracy stosowanie sitek odlewniczych-filtracyjnych. Na współpracę tę wskazywał także w swoich pismach. Nie można jednak tego interpretować jako stosowanie sitek według wzoru przemysłowego nr [...]. Ponadto uprawniony wskazywał, że działa na rynku wiele lat, oferując inne kształty sitek filtracyjnych, nie objęte wzorem przemysłowym.

Ostatecznie skarżący wywodził, że ustalenia organu zostały oparte o niewiarygodne dowody oraz, że organ ocenił sprawę powierzchownie dając wiarę dowodom wnioskodawcy, a pomijając dowody uprawnionego o takim samym charakterze.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2014.1647 j.t.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym.

Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. - Dz.U.2012.270 j.t.).

Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (1a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (1b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (1c), a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) z przyczyn określanych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa.

Podkreślenia wymaga również, iż stosownie do powołanych wyżej przepisów Sąd nie bada zaskarżonej decyzji pod względem jej celowości czy słuszności.

Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie.

W przypadku wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego punktem wyjścia jest istnienie po stronie wnioskodawcy interesu prawnego, albowiem zgodnie z art. 117 ust. 1 p.w.p. w zw. z art. 89 p.w.p. wzór przemysłowy może być unieważniony w całości lub w części na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania prawa z rejestracji.

Z uwagi na administracyjny charakter postępowania w sprawie o unieważnienie prawa wyłącznego, pojęcie "interesu prawnego" rozumieć trzeba zgodnie ze znaczeniem nadanym mu przez doktrynę prawa administracyjnego, przy czym w literaturze przedmiotu dominuje pogląd, aby ze spornych w doktrynie prawa administracyjnego koncepcji interesu prawnego, przyjąć "obiektywną i materialnoprawną koncepcję strony". Powszechnie uznaje się, że interes prawny w unieważnieniu patentu (odpowiednio wzoru przemysłowego) mają: pozwany o naruszenie patentu, osoba, która zamierza uruchomić produkcję wyrobów lub świadczenie usług według opatentowanego na cudzą rzecz wynalazku (odpowiednio wzoru przemysłowego), konkurent podmiotu gospodarczego (przedsiębiorcy) uprawnionego, a także - w pewnych przypadkach - licencjobiorca.

W orzecznictwie sądowym nie budzi wątpliwości teza, iż źródłem interesu prawnego w sprawach z zakresu własności przemysłowej mogą być nawet ogólne normy prawne kreujące prawo do prowadzenia działalności gospodarczej (art. 20 i art. 22 Konstytucji RP, art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, a wcześniej art. 5 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej) - (szerzej patrz dr A. K. "Interes prawny w sprawach własności przemysłowej" - materiał przygotowany na konferencje pn. Wzory w praktyce Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego i Urzędu Patentowego RP. Wzory w orzecznictwie Unii Europejskiej i Polski, Warszawa 8-9 listopada 2006 r., wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2007 r., sygn. VI SA/Wa 1944/06 LEX 299739, z dnia 20 marca 2007 r. sygn. VI SA/Wa 1998/06 LEX 322691, z dnia 26 czerwca 2007 r. sygn. VI SA/Wa 635/07 LEX nr 355519, z dnia 29 sierpnia 2006 r. sygn. VI SA/Wa 867/06 LEX 246145).

W ocenie Sądu organ prawidłowo uznał zatem, że w rozpoznawanej sprawie po stronie wnioskodawcy występuje interes prawny w żądaniu unieważnienia spornego wzoru przemysłowego wobec okoliczności, że strony są bezpośrednimi konkurentami na rynku sitek do filtracji ciekłego aluminium, a w szczególności są producentami i dystrybutorami sitek do filtracji ciekłego aluminium o cechach spornego wzoru przemysłowego, a także uprawniony ze spornego prawa z rejestracji wystąpił do kontrahenta wnioskodawcy - [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] z roszczeniami dotyczącymi naruszania spornego prawa przez stosowanie sitek do filtracji ciekłego aluminium produkcji wnioskodawcy, co było bezpośrednią przyczyną zerwania negocjacji handlowych i uniemożliwiło zawarcie umowy przez wnioskodawcę na dostarczanie takich sitek. Zatem sporne prawo prowadzi do ograniczenia zagwarantowanej swobody działalności gospodarczej wnioskodawcy w zakresie produkcji i dystrybucji produkowanego asortymentu wyrobów.

Zatem interes prawny, o którym mowa w art. 89 ust. 1 w związku z art. 117 ust. 1 p.w.p. istnieje po stronie wnioskodawcy bowiem strony sporu są konkurentami na rynku, zaś sporne prawo ogranicza swobodę działalności gospodarczej wnioskodawcy zagwarantowaną przepisami Konstytucji (art. 20 i 22) oraz ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2004 r. nr 73, poz. 1807).

Wnioskodawca wytwarzając produkt odpowiadający wzorowi chronionemu, w ramach chronionej prawem wolności gospodarczej ma prawo do wytwarzania wszystkiego, co nie jest albo nie powinno być chronione prawami bezwzględnymi przysługującymi innym podmiotom.

Jeżeli zatem na przeszkodzie działalności stoi ochrona na rozwiązanie nie spełniające wymagań prawnych dla niego przewidzianych, to ma interes prawny w domaganiu się unieważnienia tej ochrony.

W niniejszej sprawie sporny wzór przemysłowy został zgłoszony do rejestracji w dniu 7 lipca 2008 r., tj. po wejściu w życie ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej, zatem przepisy tej ustawy winny stanowić podstawę oceny zdolności rejestrowej przedmiotowego wzoru.

Zgodnie z art. 102 ust. 1 p.w.p. wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację.

Zgodnie z art. 103 ust. 1 p.w.p. wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób, z zastrzeżeniem ust. 2. Wzór uważa się za identyczny z udostępnionym publicznie także wówczas, gdy różni się od niego jedynie nieistotnymi szczegółami.

Wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem, jeżeli ogólne wrażenie, jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo. Przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego bierze się pod uwagę zakres swobody twórczej przy opracowywaniu wzoru (art. 104 ww. ustawy).

Wzór przemysłowy zgodnie z powołanym art. 102 p.w.p. oznacza postać wytworu. Wzorem przemysłowym nie są więc wytwory jako takie, lecz ich postać. Zgodnie z art. 105 ust. 5 p.w.p. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego ogranicza się do wytworów tego rodzaju, dla których nastąpiło zgłoszenie. Zgodnie z poglądami doktryny w przypadku wzoru przemysłowego następuje ścisłe powiązanie między wzorem, a przedmiotem (wytworem) przez który wzór się przejawia lub na którym jest ujawniony - ogólna idea (rysunek lub model) zostaje zredukowana do wizualnej formy określonego in genere przedmiotu (Prawo własności przemysłowej Komentarz pod redakcją dr P. Kostańskiego Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2010). Kluczowym w definicji wzoru przemysłowego jest pojęcie "postaci", a więc zewnętrznie postrzegalne właściwości produktu. Postać wytworu należy zatem utożsamiać z jego wyglądem. Ochrona wzoru przemysłowego obejmuje zatem wyłącznie wygląd przedmiotu, czyli jego zewnętrzną postać, a nie jego wewnętrzną budowę. Również NSA w wyroku z dnia 20 marca 2007 r., II GSK 276/06 wskazywał, że "w przepisach art. 102-104 p.w.p. chodzi o postać wytworu lub jego części, tj. o wygląd nadany przez określone cechy czy elementy postrzegane zmysłem wzroku i przez to wywołujące określone wrażenie ogólne podczas oglądania wytworu, w którym wzór został zastosowany lub jest zawarty, w takiej postaci, w jakiej występuje on na rynku podczas prezentacji i przed nabyciem wytworu. Elementy wytworu, które nie są widoczne lub ze względu na jego właściwości nie mogą być uwidocznione bez istotnej zmiany postaci wytworu w trakcie jego oglądania na rynku, nie mają znaczenia dla oceny nowości i indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego, a tym samym nie są objęte ochroną".

Zasadnie zatem organ wywodzi, że przedmiotem porównania przy ocenie wzorów przemysłowych są postacie ich wytworów.

W tym miejscu warto również wskazać, że stosownie do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2008 r. sygn. akt II GSK 232/08 wzór przemysłowy może być uznany za niespełniający wymagania nowości tylko wówczas, gdy różni się nieistotnymi szczegółami od wzoru wcześniejszego, a więc jeżeli nie ma indywidualnego charakteru. W takim przypadku nie jest możliwe dokonanie oceny nowości bez przeprowadzenia oceny indywidualnego charakteru tego wzoru. Badanie indywidualnego charakteru wzoru powinno być dokonane, z uwzględnieniem kryteriów określonych w art. 104 ust. 1 i 2 p.w.p., czyli ogólnego wrażenia jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku wzór przemysłowy w porównaniu z innym wzorem udostępnionym z datą wcześniejszą oraz zakresu swobody twórczej producenta wzoru przemysłowego (Lex nr 470048).

"Ogólne wrażenie" odnosi się do wzoru jako całości, a nie jego poszczególnych cech. Chodzi zatem o ogólny efekt, ogólne odczucie, jakie wywołują na zorientowanym użytkowniku porównywane wzory - czy jest to wrażenie różne, czy takie samo.

"Zorientowany użytkownik" to osoba dobrze poinformowana, mająca dobre rozeznanie i wiadomości w danej dziedzinie, korzystająca z określonych przedmiotów lub grupy przedmiotów, mająca na ten temat więcej wiadomości praktycznych lub teoretycznych niż przeciętny użytkownik i mająca większą od niego zdolność postrzegania cech charakterystycznych danego przedmiotu oraz zorientowana w stanie wzornictwa przemysłowego w danej dziedzinie i zdolna odróżniać występujące wzory.

"Zakres swobody twórczej" jest zdeterminowany przez cechy funkcjonalne przedmiotu oraz przez wcześniejsze wzornictwo. Zorientowany użytkownik musi mieć wiadomości wystarczające do oceny zakresu swobody twórczej i umieć zauważyć nawet stosunkowo małe różnice, istotne w przypadku wzorów o niewielkiej swobodzie twórczej.

Przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest "Sitko do filtracji ciekłego aluminium w kształcie kapelusza sombrero", które według dokumentacji rejestrowej charakteryzuje się tym, że ma "kształt zasadniczo zbliżony do kapelusza "sombrero", gdzie czasza kapelusza ma kształt ściętego stożka lub walca lub półkuli i przechodzi łagodnym łukiem w płaskie rondo, które jest łagodnie odwinięte w niewysoki kołnierz, odchylony o niewielki kąt w stosunku do płaszczyzny prostopadłej do powierzchni podstawy kapelusza. Sitko wykonane jest z cienkiej siatki. Poszczególne odmiany sitka według wzoru różnią się między sobą kształtem i wielkością czaszy, rondem oraz wysokością odwinięcia i kątem pochylenia kołnierza".

Przedmiot wzoru przemysłowego pokazano na załączonych do zgłoszenia fotografiach Fig. 1 do Fig 3.C.

Urząd Patentowy RP uznał, że przedmiotowy wzór przemysłowy nie spełniał wymogu indywidualnego charakteru w rozumieniu art. 104 p.w.p., gdyż ogólne wrażenie jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku nie różni się od ogólnego wrażenia wywołanego przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się jego pierwszeństwo (7 lipca 2008 r.).

Dokonaną przez Urząd Patentowy RP ocenę dowodów w tym zakresie, należy zdaniem Sądu, uznać za niewykraczającą poza ramy swobodnej oceny dowodów, zatem stanowisko organu należy uznać za zasadne.

Urząd Patentowy RP wskazał, że rachunek 30500000179 z dnia 7 czerwca 2005 r. dotyczący sitek w kształcie "sombrero" do filtracji ciekłego aluminium łącznie z zamówieniem powołującym się na załączony rysunek techniczny nr 15020001 sitka w kształcie "sombrero" do filtracji ciekłego aluminium z dnia 15 lutego 2000 r. i dowodem dostawy produktów z rachunku 30500000179 (z tłumaczeniami) świadczy o publicznym udostępnieniu, poprzez wprowadzanie do obrotu, sitek o kształcie ujawnionym na rysunku technicznym nr 15020001, przed datą pierwszeństwa przedmiotowego wzoru. Organ poprawnie wskazał, że rysunek ten ujawnia sitko do filtracji ciekłego aluminium, które ma kształt zasadniczo zbliżony do kapelusza "sombrero", gdzie czasza kapelusza ma kształt zbliżony do kształtu półkuli i przechodzi łagodnym łukiem w płaskie rondo, które jest łagodnie odwinięte w niewysoki kołnierz, odchylony o niewielki kąt w stosunku do płaszczyzny prostopadłej do powierzchni podstawy kapelusza, przy czym sitko wykonane jest z cienkiej siatki o grubości drutu 0,5 mm.

Wobec tożsamości wszystkich podlegających ocenie zdolności rejestrowej istotnych cech wskazanych w opisie spornego wzoru, które wyróżniają zgłoszony wzór i stanowią podstawę do jego identyfikacji, oraz wzoru przeciwstawionego, należało uznać jednakowe ogólne wrażenie jakie te wzory wywołują na zorientowanym użytkowniku.

Zarzuty skarżącego kwestionujące dowód w postaci wskazanego rysunku nie zostały poparte żadnymi dowodami, które wykazywałyby brak jego autentyczności. Brak podpisania rysunku i opatrzenia go datą mógłby być rozważany gdyby rysunek ten miał samoistnie świadczyć, o wcześniejszym ujawnieniu przedmiotowego wzoru przemysłowego. Zważyć jednak należy, że w sprawie przedstawiono zestawienie zamówienia opatrzonego datą 27 kwietnia 2005 r., która wskazuje numer rysunku: 15020001, sam rysunek nr 15020001 (przy tym wbrew wywodom skarżącego na rysunku znajduje się data opracowania 15.02.00 oraz nazwisko: J. D.), a także dowód dostawy z dnia 7 czerwca 2005 r. wskazujący na zamówienie nr 45276.

Dokumenty te wzajemnie korelują ze sobą, stanowią logiczny ciąg i słusznie zdaniem Sądu zostały przez organ uznane za dowód potwierdzający wprowadzenie do obrotu wyrobu o cechach przedmiotowego wzoru przemysłowego przed datą pierwszeństwa. Nie budzi żadnych wątpliwości, że wprowadzenie do obrotu, które potwierdza dowód dostawy jest publicznym ujawnieniem danego wzoru przemysłowego.

Skarżący słusznie podnosi, że w przedstawionym tłumaczeniu zamówienia i dowodu dostawy przetłumaczono "siatka" a nie sitko. Trzeba jednak zwrócić uwagę, że w oryginalnych, niemieckojęzycznych wersjach dokumentów jest to to samo słowo "sieb", które w tłumaczeniu rysunku technicznego przetłumaczono jako sitko.

Przy tym wszystkie dokumenty odwołują się do typu "sombrero", który już wskazuje o jaką postać wzoru chodzi, zaś rysunek ujawnia jego istotne cechy.

Przy tym pamiętać trzeba, że wzór ten wykonywany jest właśnie ze stalowej siatki.

Jak wskazano wyżej dokumenty te wzajemnie korelują ze sobą, stanowią logiczny ciąg, zaś kwestionujące je zarzuty skarżącego nie zostały poparte żadnymi konkretnymi dowodami.

Zatem stanowisku Urzędu Patentowego RP, który przyjął, że dowody te wykazują publiczne ujawnienie przedmiotu o cechach spornego wzoru przemysłowego przed datą pierwszeństwa, należy uznać za niewykraczające poza ramy swobodnej oceny dowodów.

Zasadnie też, zdaniem Sądu organ uznał, że katalogi firmy "[...]" ujawniające m.in. sitka w kształcie "sombrero" do filtracji ciekłego aluminium o ww. cechach, rozpatrywane wraz z oświadczeniem R. B. o publikacji zdjęć tych sitek w katalogach jego firmy od 1999 r. dowodzą braku indywidualnego charakteru spornego wzoru.

Istotnie, co podnosi skarżący, zgromadzone w aktach katalogi nie są opatrzone datą publikacji. Jednak oświadczenie właściciela firmy, który w sprawie jest osobą postronną, co do daty publikacji zdjęć, należy uznać za wiarygodne.

W tym miejscu wskazać należy, że na rozprawie 6 sierpnia 2015 r. Sąd na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. oddalił wnioski dowodowe skarżącego zmierzające do wykazania kiedy firma "[...]" otrzymywała dotacje UE. Okoliczność ta w ocenie Sądu nie jest istotna w sprawie bowiem nie zmierza do wyjaśnienia daty ujawnienia przedmiotowego wzoru przemysłowego tylko do wskazania daty dotacji unijnych dla firmy "[...]". Nadto katalogi tej firmy stanowią jeden z kilku dowodów ujawnienia przedmiotowego wzoru przed datą pierwszeństwa i jak wskazano wyżej były rozpatrywane łącznie z oświadczeniem właściciela firmy. Zarzuty skarżącego kwestionujące prawdziwość tego oświadczenia i wywody, co do możliwych obaw firmy "[...]" dotyczących ewentualnych, przyszłych procesów, również nie zostały poparte żadnymi dowodami. Zasadnie zatem organ uznał wiarygodność przedstawionych dowodów.

W ocenie Sądu prawidłowe jest też stanowisko Urzędu Patentowego RP, iż rachunek 30500000323 z dnia 17 października 2005 r. dotyczący sitek w kształcie "sombrero" do filtracji ciekłego aluminium wraz z ofertą, zamówieniem i dowodem dostawy (z tłumaczeniami) oraz oferta 00600000068 z dnia 18 września 2006 r. dotycząca sitek w kształcie "sombrero" do filtracji ciekłego aluminium, potwierdzają występowanie w obrocie sitek w kształcie "sombrero" do filtracji ciekłego aluminium. Podobne potwierdzenie występowania w obrocie sitek w kształcie "sombrero" do filtracji ciekłego aluminium stanowi oświadczenie [...] o dostarczaniu sitek w kształcie "sombrero" do filtracji ciekłego aluminium.

Zdaniem Sądu dokonana przez Urząd Patentowy RP ocena przedstawionych w sprawie materiałów dowodowych jest zasadna i nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów wynikające z norm k.p.a. w zw. z art. 256 p.w.p.

Przeciwstawione wzory są niemalże identyczne ze spornym wzorem w jego poszczególnych odmianach.

Zgodnie z Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 października 2010 r. (sygn. akt II GSK 932/09) o indywidualnym charakterze wzoru przemysłowego nie decydują jego detale (cechy nieistotne), lecz te istotne cechy produktu, które decydują o innej, charakterystycznej całości. Można też powiedzieć, że o tym czy wzór przemysłowy posiada indywidualny charakter, decyduje postrzeganie (odbiór) określonego wytworu jako całości odróżniającej go poprzez właściwe mu wiodące cechy od innych wzorów.

Jak wskazano wyżej widoczny kształt spornego wzoru jest niemalże identyczny jak kształt przeciwstawionych wzorów, jak słusznie wskazywał organ różnice są drobne i trudno dostrzegalne. Zatem w ocenie Sądu, organ zasadnie przyjął, że ogólne wrażenie jakie na zorientowanym użytkowniku wywierają porównywane wzory jest takie samo.

Sporny wzór został zgłoszony do rejestracji 7 lipca 2008 r. Wskazane wyżej materiały pochodzą sprzed tej daty, zasadnie zatem organ przyjął brak indywidualnego charakteru spornego wzoru.

Prawidłowo też Urząd Patentowy RP za osobę o profilu zorientowanego użytkownika uznał na przykład osobę, która używa sitek do filtracji ciekłego aluminium w trakcie obsługi maszyny do filtracji ciekłego aluminium

Sąd podziela przy tym stanowisko organu wskazujące, iż cechy spornego wzoru podyktowane są względnie dużą swobodą twórczą ograniczoną tylko funkcją sitka, o czym świadczą przedłożone katalogi firmy "[...]i katalog ofertowy firmy [...]. Ostatecznie zatem za prawidłowe uznać należy stanowisko Urzędu Patentowego RP, iż sporny wzór przemysłowy w dacie jego zgłoszenia nie posiadał indywidualnego charakteru, zatem nie miał zdolności rejestrowej w rozumieniu art. 102 w zw. z art. 104 p.w.p.

Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że organ wydając zaskarżoną decyzję nie dopuścił się naruszeń prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, ani uchybień formalnoprawnych w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.