Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1409/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 162 ust. 1, art. 229  ust. 2.
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 czerwca 2003 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędziowie Sędzia WSA Urszula Wilk Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2011 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie zmiany w rejestrze znaków towarowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję w punkcie 2 i 3; 2. stwierdza, że w zakresie uchylonym decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącego J. K. kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2006 r. Urząd Patentowy RP udzielił wspólnego prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny SILMENT na rzecz: J. K., M. S i S. W.

W dniu [...] stycznia 2010 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek S. W. o dokonanie zmiany m. in. w rejestrze znaków towarowych w związku z przekazaniem na rzecz syna S. W. części udziału w prawie do znaku towarowego SILMENT.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. Urząd Patentowy w rejestrze znaków towarowych pod nr [...] w punkcie 1 wykreślił wpis o brzmieniu: J. K., M. S., S. W, a w punkcie 2 dokonał wpisu o brzmieniu: J. K., M. S., L.W..

Decyzją z dnia [...] maja 2011 r. Urząd Patentowy, po rozpoznaniu wniosków. K., M. S., S. W. oraz L. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, na podstawie art. 229 ust. 1 i 2 oraz art. 245 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. nr 119, poz. 1117 ze zm.) uchylił decyzję z dnia [...] czerwca 2010 r. w części dotyczącej pkt 2, tj. dokonania wpisu w rejestrze znaków towarowych pod nr [...] w rubryce A i w rejestrze znaków towarowych pod nr [...] w rubryce A dokonał wpisu w brzmieniu: J. K., M. S., S. W., L. W..

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że ze względu na treść art. 229 p.w.p. w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia art. 155 kpa. Urząd stwierdził, że decyzja z dnia [...] czerwca 2010 r. narusza szereg przepisów postępowania. Treść decyzji nie spełnia wymagań określonych w art. 107 kpa, bowiem nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego, przez co utrudnia stronie odniesienie się do rozstrzygnięcia zawartego w decyzji, co narusza zasadę zawartą w art. 8 kpa. Nieudzielenie przez organ informacji co do okoliczności faktycznych i prawnych stwierdzonych przy wydawaniu decyzji. w ocenie Urzędu spowodowało naruszenie zasady wyrażonej w art. 9 kpa, a niewyjaśnienie przesłanek, jakimi kierował się organ, wydając zaskarżoną decyzję naruszyło art. 11 kpa. Urząd wskazał również, że okoliczność niedoręczenia decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. wszystkim stronom postępowania narusza art. 109 § 1 kpa. Nadto, niezapewnienie czynnego udziału stronom, naruszyło normę art. 10 kpa, które jednakże zdaniem Urzędu zostało sanowane w toku postępowania wszczętego w wyniku złożonych wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy, albowiem Urząd Patentowy powiadomił strony o wpłynięciu wniosków oraz umożliwił zapoznanie się z materiałami dowodowymi znajdującymi się w aktach sprawy. W ten sposób zostało również naprawione wcześniejsze niedopełnienie przez Urząd obowiązku wynikającego z art. 61 § 4 kpa, tj. niepowiadomienie wszystkich stron o wszczęciu postępowania w sprawie wpisu w rejestrze znaków towarowych.

Następnie organ wyjaśnił, że stosownie do art. 245 ust. 1 p.w.p. w postępowaniu prowadzonym na skutek złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Urząd Patentowy nie działa jako organ kasacyjny i nie ma możliwości uchylenia zaskarżonej decyzji nawet w przypadku stwierdzenia rażącego naruszenia prawa. W postępowaniu tym Urząd zawsze dokonuje ponownej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i w razie konieczności podejmuje czynności w celu jego uzupełnienia, jak również ma za zadanie naprawienie, w ramach możliwości, uchybień formalnych popełnionych w toku rozpatrywania wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie.

Stwierdzając uchybienia formalne podczas postępowania toczącego się w wyniku wniosku o dokonanie zmiany wpisu w rejestrze znaków towarowych pod nr R- 175055, Urząd wskazał, że nie znalazł podstaw do wydania decyzji o odmowie dokonania wpisu zgodnie z wnioskiem S. W. z dnia [...] stycznia 2009 r.

Powołując się na art. 162 ust. 1 i 5 p.w.p. oraz art. 67 ust. 2 p.w.p. Urząd stwierdził, że w świetle przedłożonych przez wnioskodawcę dokumentów, udział w wysokości 1,65% we wspólnym prawie ochronnym na znak towarowy [...] został skutecznie przez niego przeniesiony na syna – L W. Przeniesienia dokonano na podstawie umowy darowizny z dnia [...] stycznia 2010 r. zgodnie z zasadami przenoszenia udziału we wspólnym prawie ochronnym na znak towarowy [...] określonymi przez współuprawnionych w umowie o wspólności prawa do uzyskania prawa ochronnego do znaku towarowego z dnia [...] maja 2004 r. podpisanej przez J. K., M. S. i S. W.. Zgodnie z § 7 ust. 4 tej umowy każdy ze współuprawnionych może dokonać darowizny udziału we wspólnym prawie do prawa ochronnego na znak towarowy R-175055 na rzecz małżonka i zstępnych należących do pierwszej grupy dziedziczenia w rozumieniu przepisów ustawy o podatku o spadków i darowizn. Jednocześnie w § 8 ust. 2 umowy określono dodatkowo, że darowizna na rzecz małżonka i zstępnych może być dokonana wyłącznie z równoczesnym dokonaniem darowizny prawa do patentów: [...]. W sprawach zgłoszeń wynalazków opatrzonych nr: [...] oraz [...] Urząd Patentowy wydał dnia [...] sierpnia 2008 r. decyzje o odmowie udzielenia patentów na zgłoszone wynalazki. Natomiast na wynalazek zgłoszony za nr [...] udzielono patentu, któremu nadano nr [...]. Urząd Patentowy dnia [...] maja 2010 r. wydał decyzję, w której jako osoba współuprawniona do patentu [...] został wpisany w rejestrze patentowym L. W., jak wynika z decyzji z dnia [...] marca 2011 r. o utrzymaniu w mocy decyzji z dnia [...] maja 2010 r., wpis ten nastąpił na podstawie umowy darowizny udziału w prawie do patentu z dnia [...] stycznia 2010 r. Żadna ze stron nie powołała się również na fakt cofnięcia udzielonej zgody przed dniem dokonania darowizny. W złożonych wnioskach o ponowne rozpatrzenie sprawy pozostali współuprawnieni, oświadczyli, że nie zgadzają się na dokonaną darowiznę, gdyż nie wyrazili na nią zgody, co ich zdaniem stoi w sprzeczności z postanowieniami umowy z dnia [...] maja 2004 r. Wywodzili, że udzielona zgoda dotyczyła tylko darowizny całego udziału posiadanego przez współuprawnionego do wspólnego prawa ochronnego i taka była wola stron, co potwierdza również paragraf 9 umowy o wspólności prawa stanowiący o możliwości przejścia udziału w prawie tylko na jednego spadkobiercę.

Zdaniem Urzędu Patentowego brak jest podstaw, aby postanowienia umowy regulujące dziedziczenie udziału mogły być stosowane do darowizny udziału na rzecz zstępnego.

Urząd Patentowy zgodził się natomiast z zarzutami powołanymi we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy S. W. i L. W. tj. z bezpodstawnym pominięciem przez Urząd Patentowy w decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. w pkt 2 stanowiącym o wpisie w rejestrze znaków towarowych S. W. jako osoby współuprawnionej do wspólnego prawa ochronnego na znak towarowy [...].

W konkluzji, Urząd Patentowy stwierdził, że przedłożone w toku postępowania dokumenty uzasadniają dokonanie zmiany wpisu w rejestrze znaków towarowych pod nr [...] poprzez wpisanie w rubryce a L: W. jako osoby współuprawnionej do wspólnego prawa ochronnego na znak towarowy [...] obok osób dotychczas widniejących w rejestrze jako współuprawnieni.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. K. zwany dalej skarżącym - wskazał, że zaskarżona decyzja została błędnie datowana na [...] maja 2011 r., doręczoną bowiem została jemu w dniu [...] kwietnia 2011 r.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r., wstrzymanie ich wykonania oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Podniósł zarzut naruszenia prawa materialnego tj.

-art. 229 ust. 2 i 21 p.w.p. w związku z art. 162 ust. 1 p.w.p. polegające na przyjęciu, że przedstawione przez S. i L. W. dokumenty potwierdzające dokonanie darowizny części udziałów w prawie do znaku towarowego, nie naruszają ustawy oraz uzasadniają zmianę wpisu do rejestru znaków towarowych dot. znaku o numerze [...];

oraz zarzut naruszenia podstawowych zasad postępowania administracyjnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

-art. 155 kpa w zw. z art. 252 p.w.p. polegające na zmianie decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy bez zgody pozostałych współuprawnionych do tego znaku, będących stronami postępowania;

- art. 107 kp w zw. z art. 252 p.w.p., polegające na niezawarciu w treści decyzji I uzasadnienia faktycznego oraz prawnego;

- art. 10 kpa w zw. z art. 252 p.w.p. poprzez niezapewnienie czynnego udziału w postępowaniu wszystkim stronom tego postępowania;

-art. 61 § 4 k.p.a. poprzez niezawiadomienie o wszczęciu postępowania wszystkich osób będących stronami w sprawie;

- art. 81 k.p.a. poprzez uznanie za udowodnione okoliczności dotyczących przeniesienia udziału w prawie ochronnym na znak towarowy, pomimo tego, że pozostałe strony nie miały możliwości wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów.

Uzasadniając tak sformułowane zarzuty skarżący wskazał m.in., że za dopuszczalną i skuteczną wobec pozostałych współuprawnionych można by uznać jedynie darowiznę całości przysługujących darczyńcy udziałów w prawie ochronnym na znak towarowy. Jego zdaniem w przypadku S. W., zgodna z umową z dnia [...] maja 2004 r. zawartą pomiędzy współuprawnionymi oraz przepisem art. 162 ust. 1 p.w.p byłaby darowizna 33% udziałów w prawie wynikającym z rejestracji znaku towarowego. Darowiznę 1.65% udziałów należy uznać, w ocenie skarżącego za nieskuteczną na gruncie umowy, naruszającą również przepis art. 162 ust. 1 p.w.p. Potwierdzeniem zaś intencji współuprawnionych dotyczących dopuszczalności przeniesienia (lub przejścia w drodze sukcesji generalne - w ramach spadku) wyłącznie całości udziałów przysługujących współuprawnionemu, jest § 9 umowy, zgodnie z którym "w miejsce zmarłego współuprawnionego może wstąpić jeden spadkobierca".

Natomiast decyzja z dnia [...] czerwca 2010 r. przez to, że nie zawiera uzasadnienia, ani faktycznego lub prawnego, w ocenie skarżącego nie tylko rażąco narusza art. 107 kpa, ale także godzi w naczelne zasady postępowania administracyjnego wyrażone w art.6, 8, 9, 11 i 10 kpa.

Skarżący podkreślił, że w niniejszej sprawie pierwszą informacją, którą otrzymał z Urzędu Patentowego była decyzja z dnia [...] czerwca 2010 r., przez co udział skarżącego w postępowaniu administracyjnym nie został w ogóle zapewniony, co uzasadnia uchylenie obu decyzji oraz rażąco narusza art. 10 kpa.

Z faktu, że organ nie zapewnił skarżącemu w jakimkolwiek stopniu udziału w postępowaniu, skarżący, wskazując na treść art. 81 kpa wywiódł, że w sprawie nie może być też mowy o skutecznym uznaniu za udowodnione jakichkolwiek okoliczności ustalonych w ramach tego postępowania.

Skarżący podkreślił również, że niedopełnienie przez organ podstawowego obowiązku związanego z wszczęciem postępowania polegającego na zawiadomieniu wszystkich osób będących stronami postępowania narusza art. 61 § 4 kpa czyni decyzję z dnia [...] czerwca 2010 r. obarczoną wadą uzasadniającą jej uchylenie.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uczestnicy postępowania wnieśli o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie.

W myśl art. 252 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. nr 119, poz. 1117 ze zm.) w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Urzędem Patentowym stosuje się, z zastrzeżeniem art. 253, odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Takie unormowanie pociąga za sobą wiele doniosłych konsekwencji prawnych. Przede wszystkim obliguje UP do stosowania ogólnych zasad postępowania administracyjnego określonych w art. 6 i nast. k.p.a. W szczególności związanie regułami procedury administracyjnej oznacza, że wydając decyzję UP obowiązany jest do przestrzegania zasady dochodzenia do prawdy materialnej (art. 7 k.p.a.), a więc do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Jego powinnością jest należyte i wyczerpujące informowanie stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (art. 9 k.p.a.). Jest też obowiązany zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zabranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Musi wreszcie w sposób wyczerpujący zebrać, rozpatrzyć i ocenić cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie wg wymagań określonych w art. 107 § 3 k.p.a.

W rozpoznawanej sprawie Urząd Patentowy dokonał zmiany wpisu w rejestrze znaków towarowych uznając, że w świetle przedłożonych przez wnioskodawcę dokumentów, udział w wysokości 1,65% we wspólnym prawie ochronnym na znak towarowy [...] został skutecznie przez niego przeniesiony na syna – L. W. Przeniesienia dokonano na podstawie umowy darowizny z dnia [...] stycznia 2010 r., w ocenie organu zgodnie z zasadami przenoszenia udziału we wspólnym prawie ochronnym na znak towarowy [...]określonymi przez współuprawnionych w umowie o wspólności prawa do uzyskania prawa ochronnego do znaku towarowego z dnia [...] maja 2004 r.

Tymczasem między współuprawnionymi do przedmiotowego znaku towarowego, w toku postępowania prowadzonego z wniosków wszystkich zainteresowanych o ponowne rozpoznanie sprawy, zaistniał spór co do interpretacji wskazanych wyżej umów cywilnoprawnych.

Artykuł 162 ust. 1 p.w.p. jako zasadę wprowadza zbywalność prawa ochronnego na znak towarowy. Umowa o przeniesienie prawa wymaga, pod rygorem nieważności, zachowania formy pisemnej.

Do ważności umowy o przeniesienie udziału we wspólnym prawie ochronnym jest potrzebna zgoda wszystkich współuprawnionych (ust. 5).

Stosownie do treści art. 229 ust. 2 p.w.p. rozpatrując wniosek, o którym mowa w ust. 1 (wniosek o wpis), Urząd Patentowy bada, czy złożone dokumenty, mające uzasadnić wydanie decyzji o dokonaniu wpisu do rejestru, nie naruszają ustawy i odpowiadają co do formy obowiązującym przepisom. Natomiast w myśl przepisu art. 229 ust. 3 p.w.p. wpisy, o których mowa w ust. 1, nie wiążą organu, do którego kompetencji, zgodnie z przepisami prawa, należy rozstrzyganie w sprawie dokumentu będącego podstawą decyzji o wpisie do rejestru bądź w sprawie, której wynik mógłby mieć wpływ na decyzję Urzędu Patentowego o dokonaniu wpisu w rejestrze.

Art. 229 p.w.p. reguluje działanie Urzędu Patentowego w sprawie związanej z dokonaniem wpisu w rejestrze i określa charakter tego postępowania oraz wydanej decyzji. Z jego treści wynika, że postępowanie "wpisowe" ma na celu dostosowanie treści wpisu do aktualnego stanu prawnego, a wydana decyzja o wpisie ma charakter deklaratoryjny i nie jest źródłem prawa do znaku towarowego.

Cytowany przepis ściśle określa zatem zakres kognicji Urzędu Patentowego w sprawach o wpisy do rejestru. Oznacza to, że rozpoznając wniosek o wpis do rejestru, Urząd Patentowy nie może naruszyć tych granic. W konsekwencji Urząd Patentowy nie może badać zarówno prawidłowości sporządzenia dokumentów przedstawionych jako podstawa do dokonania wpisu w rejestrze jak i również dokonywać ich interpretacji. Taka ocena nie może następować bowiem w toku postępowania o wpis do rejestru przewidzianego w art. 229 p.w.p.

A zatem Urząd Patentowy nie jest organem rozpoznającym wskazane wyżej kwestie. Urząd Patentowy w ramach procedury wpisowej objętej art. 229 ust. 2 p.w.p. bada jedynie, czy złożone dokumenty nie naruszają ustawy i odpowiadają co do formy obowiązującym przepisom. Urząd rozpoznaje więc złożony wniosek, jednakże jeżeli w toku postępowania o zmianę wpisu z rejestru pojawią się wątpliwości to organ nie jest władny do oceny zawartych między stronami umów. Urząd Patentowy, nie mając ku temu kompetencji, nie może zatem badać umów cywilnoprawnych-w niniejszej sprawie zawartej dnia [...] maja 2004 r. umowy o wspólności prawa do uzyskania prawa ochronnego do znaku towarowego jak również umowy darowizny z dnia 26 stycznia 2010 r. Podkreślenia wymaga, iż skoro między stronami postępowania istnieje spór co do interpretacji umowy to organ nie może przychylić się do interpretacji jednej ze stron sporu.

Jeżeli taki spór nie został przed sądem powszechnym zainicjowany, Urząd winien zawiesić postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnienie wstępne to sytuacja, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej przez inny organ, która to kwestia jest przesłanką tego orzeczenia.

Zawieszając postępowanie organ winien postąpić stosowanie do art. 100 § 1 k.p.a., to jest w okolicznościach faktycznoprawnych tej sprawy wezwać stronę do wystąpienia do właściwego sądu, w oznaczonym terminie o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, które stanowi przesłankę rozstrzygnięcia w sprawie.

Jednocześnie należy zauważyć, iż przy rozpoznawaniu sprawy zmiany wpisu do rejestru organ winien prowadzić postępowanie z udziałem wszystkich stron postępowania.

Biorąc pod uwagę konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego Sąd nie odniósł się do pozostałych zarzutów podniesionych w skardze uznając, iż zajmowanie stanowiska odnośnie trafności rozstrzygnięcia zawartego w uchylonej decyzji jest przedwczesne.

Rozpoznając ponownie sprawę organ administracji weźmie pod uwagę wskazane wyżej rozważania.

Mając wszystkie powyższe względy na uwadze Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji orzeczenia.

Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zostało wydane na zasadzie art. 152 p.p.s.a., zaś o zwrocie kosztów postępowania w oparciu o art. 200 p.p.s.a.