Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 693/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 221
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W., A. W. i A. B. – reprezentowanych przez pełnomocnika rad. pr. J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2008r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie wpłynęła skarga W. W., A. W. i A. B. – reprezentowanych przez profesjonalnego pełnomocnika rad. pr. J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2008r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K.z dnia [...] lipca 2008r., Nr [...] ustalającą dla firmy A Sp. zo.o. z siedzibą w K. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie czterech budynków mieszkalnych w zabudowie szeregowej oraz zjazdu indywidualnego na działce nr ewid. 658/2 położonej w K. przy ul. [...].

Tytułem opłaty sądowej pełnomocnik skarżących uiścił wpis od skargi

w wysokości 200 zł (słownie: dwieście złotych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Przy czym zgodnie z art. 212 P.p.s.a. opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna i powinny być one uiszczone przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie (art. 219 § 1 P.p.s.a.).

Fachowi pełnomocnicy tj. adwokaci i radcy prawni mają obowiązek uiszczania opłat stałych (wpisu stałego i opłaty kancelaryjnej) bez wzywania. Obowiązek ten wynika z art. 221 P.p.s.a., który stanowi, iż pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

W niniejszej sprawie skarga dotyczy ustalenia warunków zabudowy

i zagospodarowania terenu i stosownie do § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003 r. Nr 221 poz. 2193) wpis stały wynosi 500 zł.

Odnosząc wyżej powołane przepisy do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, iż w rozpatrywanej sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].08.2008r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu winien zostać uiszczony wpis stały w wysokości 500 zł. Tymczasem z akt sprawy wynika, iż rad. pr. J. J., wnosząc w imieniu skarżących W. W., A. W. i A. B. skargę do WSA w Rzeszowie uiścił wpis stały w nieprawidłowej kwocie tj. w wysokości 200 zł, zamiast w kwocie 500 zł.

W świetle powyższego należy uznać, iż skarga została nienależycie opłacona. Nienależycie opłacone jest bowiem zarówno pismo, od którego wymagana opłata nie została w ogóle wniesiona, jak i pismo, od którego uiszczono opłatę w nieprawidłowej wysokości. Brak ten w przypadku fachowych pełnomocników jest brakiem nieusuwalnym, co wyklucza obowiązek Sądu wzywania do należytego opłacenia wpisu sądowego od skargi.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż skarga W. W., A. W. i A. B., jako nienależycie opłacona, podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 221 P.p.s.a. orzekł jak

w sentencji postanowienia.