Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2646/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 197 par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Protokolant st. specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2013r. sprawy ze skargi "A. Sp. jawna w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2012r. nr [...] w przedmiocie określenia elementów kalkulacyjnych dla potrzeb ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

,,A" Sp. Jawna s siedzibą w M. wystąpiła ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. (dalej: Dyrektor Izby) z dnia [...] września 2012 r. o numerze [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] listopada 2011r. w zakresie zastosowanego kodu TARIC i określająca klasyfikację taryfową do kodu 9505 90 00 00, Organ orzekał w następującym stanie faktycznym:

Zgłoszeniem celnym SAD nr [...] z dnia [...] stycznia 2007r. Agencja Celna T. Sp. z o.o. zgłosiła do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towar określając go jako ,,artykuły wielkanocne; ozdobne jajka, wielkanocne kurczaki, kury i koguty" w ilości 264 kartonów, (poz.2) taryfikując go do pozycji 9505 (kod TARIC 9505 90 00) obejmującej z brzmienia: "Artykuły świąteczne, karnawałowe lub inne rozrywkowe, włączając akcesoria do sztuk magicznych lub żartów", ze stawką celną w wysokości 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 22%.

Zgłoszenie celne zostało przyjęte jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 i 64 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (dalej: WKC), co spowodowało z mocy prawa objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu oraz określenie należności celnych i kwotę podatku VAT.

W ramach kontroli przeprowadzonej w trybie art. 78 ust. 2 WKC, organ celny I instancji zweryfikował całość dokumentów przedłożonych do zgłoszenia celnego SAD z dnia [...] stycznia 2007 r. Po analizie akt sprawy pojawiły się wątpliwości co do prawidłowości zadeklarowanego kodu TARIC importowanego towaru i organ I instancji postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009r. wszczął postępowanie celno - podatkowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, stawki celnej i wysokości cła od towarów ujętych w przedmiotowym zgłoszeniu celnym oraz określenia kwoty podatku VAT.

Decyzją nr [...] z dnia [...] .09. 2010r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. zmienił klasyfikację taryfową odnośnie części importowanego towaru zadeklarowaną w przedmiotowym zgłoszeniu celnym, określił kwotę długu celnego oraz kwotę zobowiązania podatkowego. Importowane towary 6,5% wartości celnej, co stanowiło podstawę do ustalenia kwoty należności celnych oraz określenia prawidłowej kwoty zobowiązania podatkowego z zastosowaniem 22 % stawki podatku VAT.

Skarżący odwołał się od tej decyzji, w wyniku, czego Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...].04. 2011r. nr [...] uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji w całości ponieważ rozstrzygnięcie sprawy wymagało przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, w celu ustalenie stanu towaru objętego dokumentem SAD – poz. 2 i jego prawidłowej klasyfikacji taryfowej, zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego.

Decyzją nr [...] z dnia [...].11. 2011r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. zmienił klasyfikację taryfową importowanych towarów w postaci kur i kogutów (wykonanych z tworzywa sztucznego- styropianu i piór), oznaczonych w ww. fakturze stosownymi symbolami: FF 18, FF 74, FF 24 i zaklasyfikował je do kodu TARIC 3926 40 00 00 ze stawką celna w wysokości 6,5 % wartości celnej, co stanowiło podstawę do ustalenia kwoty należności celnych oraz określenia prawidłowej kwoty zobowiązania podatkowego z zastosowaniem 22% stawki podatku VAT.

Od powyższej decyzji Strona złożyła odwołanie, zarzucając wydanie jej z rażącym naruszeniem:

1. norm postępowania, w szczególności art. 122, 187 § 1, 191, 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez dokonanie wybiórczych ustaleń i nie wzięcie pod uwagę materiału dowodowego przedstawionego przez stronę oraz naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów,

2. przepisów Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie WTC poprzez błędne zastosowanie wobec części importowanego towaru kodu 3926 40 00 00,

3. art. 170 p.p.s.a. poprzez nie wzięcie pod uwagę argumentacji zawartej w wyrokach NSA o sygnaturach: IGSK 533/09, 539/09, 471/09, 538/09, 542/09, 543/09, 541/09, 467/09, 532/09 i 529/09.

Uzasadniając taryfikacje spornych kur i kogutów oznaczonych w ww. fakturze symbolami handlowymi: FF18, FF74, FF24, FF22 do pozycji 9505, pełnomocnik Strony wyjaśnił, że o wielkanocnym charakterze decyduje ich ogólny obraz. Charakter spornych towarów wynika z ich stosowania do dekoracji tylko w okresie Świąt Wielkanocnych. Podniósł także, że import i wprowadzenie do obrotu w/w towarów następuje jedynie w okresie 2-4 miesięcy poprzedzających sezonową, świąteczną sprzedaż detaliczną, stąd ich zaprojektowanie oraz wytworzenie następuje wyłącznie w celu nadania im charakteru świątecznego, a nie całorocznej dekoracji, dlatego poza sezonem świątecznym artykuły nie są sprzedawane. Ponadto podniósł, że jeśli organ celny ma wątpliwości co do symboliki spornych towarów jako artykułów wielkanocnych, powinien dopuścić dowód z opinii biegłego rzeczoznawcy z zakresu kulturoznawstwa celem stwierdzenia, czy przedmiotowe towary (kury i koguty) z uwagi na swoje symbolikę i przeznaczenie do dekoracji, mają charakter artykułów świątecznych, używanych w polskim kręgu kulturowym do dekoracji w okresie Świąt Wielkanocnych. Ponadto pełnomocnik powołał się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 29.11. 2011r. Sygn. akt V SA/Wa 1398/11 wydany w sprawie sztucznych zajęcy.

Decyzją z dnia [...] września 2012r. Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał zaskarżona decyzję organu I instancji w mocy.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że z prezentowanym w odwołaniu stanowiskiem nie można się zgodzić, ponieważ wnioskowana przez Skarżącego pozycja 9505 taryfy celnej, obejmuje z brzmienia "Artykuły świąteczne, karnawałowe lub inne rozrywkowe, włączając akcesoria do sztuk magicznych lub żartów".

Zgodnie z Notami wyjaśniającymi do HS pozycja 9505 obejmuje:

1) świąteczne dekoracje używane do dekorowania sal, stołów itp. (takie jak girlandy, lampiony itp.); artykuły dekoracyjne na choinki (lameta, kolorowe bombki, zwierzęta i inne figurki itp.); dekoracje ciast, które są tradycyjnie związane z poszczególnymi świętami (np. zwierzęta, flagi);

2) artykuły tradycyjnie używane w Święta Bożego Narodzenia, np. sztuczne choinki, szopki bożonarodzeniowe, postacie związane z Bożym Narodzeniem oraz zwierzęta, anioły, strzelające zabawki bożonarodzeniowe z niespodzianką, skarpety bożonarodzeniowe, imitacje polan palonych w kominku na Boże Narodzenie, Święte Mikołaje;

3) artykuły maskaradowe, np. maski, sztuczne uszy i nosy, peruki, sztuczne brody i wąsy (niebędące artykułami codziennego użytku - pozycja 6704) oraz kapelusze papierowe. Jednakże pozycja niniejsza nie obejmuje kostiumów maskaradowych z materiałów włókienniczych, objętych działem 61. lub 62;

4) rzucane kulki z papieru lub bawełniano-wełniane, papierowe serpentyny (taśmy karnawałowe), tekturowe trąbki, "wydmuchiwane trąbki", konfetti, parasolki karnawałowe itp.

Pozycja niniejsza nie obejmuje posążków, posągów i tym podobnych, w rodzaju stosowanych do ozdabiania miejsc kultu religijnego. Nie obejmuje również artykułów, które zawierają wzór świąteczny, dekorację, symbole lub motywy i posiadają funkcję użytkową, np. zastawa stołowa, naczynia kuchenne, artykuły toaletowe, dywany i inne włókiennicze pokrycia podłogowe, odzież, bieliznę pościelową, bieliznę stołową, bieliznę do celów toaletowych, kuchennych.

Zgodnie z komentarzem do Not wyjaśniających do CN produkty, aby były klasyfikowane jako artykuły świąteczne, muszą mieć wartość dekoracyjną (wzór i zdobienie) i być wyłącznie zaprojektowane, wyprodukowane i rozpoznawalne jako artykuły świąteczne. Produkty te są używane w określonym dniu lub okresie w ciągu roku. Produkty te, zgodnie ze swoją budową i wzorem (odciski, ornamenty, symbole lub napisy), przeznaczone są do użytku podczas określonego święta. "Święto" jest konkretnym dniem lub okresem określonym w ciągu roku, z którym w obrębie danej społeczności związane są charakterystyczne symbole i zwyczaje. Niektóre z takich świąt miało początek w starożytności w związku z rytualnym przestrzeganiem określonych wydarzeń religijnych; inne są uzgodnionym szeroko świętowaniem i są ważne w życiu państwowym. Przykładami takich wydarzeń są: Boże Narodzenie, Wielkanoc, halloween. dzień św. Walentego, urodziny i śluby.

Wskazano, że następujące produkty są również uważane za artykuły świąteczne: figurki dekorowane świątecznymi strojami, przedstawiające sezonowe motywy lub biorące udział w sezonowych sferach działalności, sztuczne dynie na halloween (uśmiechnięte lub nie), artykuły tradycyjnie używane przy uroczystościach wielkanocnych (na przykład sztuczne jajka wielkanocne (nieprzeznaczone do pakowania), żółte wielkanocne kurczaczki i wielkanocne króliczki), zadrukowane dekoracje papierowe, które są związane ze szczególnym świętem, układane wokół ciast, artykuły ceramiczne posiadające świąteczne wzory i funkcje dekoracyjne.

Artykuły pełniące funkcje użytkowe są wykluczone, nawet jeżeli posiadają wzór lub zdobienie właściwe dla określonego święta. Niniejsza pozycja nie obejmuje m.in.: zabawek, włącznie z wypchanymi zwierzętami oraz grami, sztucznych jajek wielkanocnych używanych do celów opakowaniowych, figurek aniołów, artykułów ceramicznych posiadających wzory świąteczne i funkcje użytkowe np.; obrusów, przykryć stołowych i serwetek posiadających dekoracje świąteczne, ubrań i kostiumów.

Z powyższego zapisu wynika, że aby towar został uznany za świąteczny, w tym przypadku bożonarodzeniowy musi spełniać następujące kryteria:

• mieć wartość dekoracyjną (wzór i zdobienie);

• być wyłącznie zaprojektowane, wyprodukowane i rozpoznawalne jako artykuły świąteczne. - używane w określonym dniu lub okresie w ciągu roku,

• zgodnie ze swoją budową i wzorem (odciski, ornamenty, symbole lub napisy), przeznaczone do użytku podczas określonego święta,

• nie pełnić funkcji użytkowych.

Organ podkreślił, że sporne towary, nie spełniają ww. kryteriów z uwagi na fakt, iż nie są rozpoznawalne jako świąteczne, ponieważ nie posiadają cech wyłącznego zaprojektowania i wyprodukowania ich jako towary świąteczne. Próbki spornych kur i kogutów wygladają tak samo jak kury i koguty, które moga byc wykorzystywane w ciagu całego roku, a nie tylko w Swieta Wielkanocne. A zatem nie można uznać, iż sporne towary są przeznaczone do użytku tylko podczas Swiąt Wielkanocnych, skoro nie posiadają symboli/elementów, które kojarzą się az tymi swiętami.

. Ponadto ani z brzmienia pozycji 9505, której zastosowania domaga się Strona skarżąca, ani z ww. Not wyjaśniających do tejże pozycji nie wynika, iż wpływ na klasyfikację taryfową spornych towarów do pozycji 9505 ma ich sprzedaż w okresie wielkanocnym, na co Strona skarżąca powołuje się w tej i analogicznych sprawach.

Z powyższego wynika – zdaniem organu odwoławczego, iż importowane towary nie spełniają przesłanek uznania ich za artykuły wielkanocne w rozumieniu pozycji 9505 taryfy celnej. Podkreślono, iż przeznaczenie towaru w tym przypadku nie ma znaczenia dla klasyfikacji taryfowej, tylko jego stan, co wykazano wyżej.

Mając na uwadze powyższe rozważania organ odwoławczy stwierdził, iż taryfikacja spornych towarów do pozycji 9505, zastosowana w SAD, obejmującej artykuły świąteczne jest nieprawidłowa, ponieważ przedmiotowe towary nie spełniają przesłanek uznania ich za artykuły świąteczne w rozumieniu pozycji 9505. Organ wskazał, że podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny min. w wyroku z dnia 21.10.2011r. sygn. akt: V SA/Wa 1273 /11 stwierdzając, iż aby towary – sztuczne kury i koguty – były taryfikowane jako artykuły świąteczne, muszą mieć wartość dekoracyjną (wzór i zdobienia) i być wyłącznie zaprojektowane, wyprodukowane i rozpoznawalne jako artykuły świąteczne.

Mając na uwadze stan spornych towarów w dniu zgłoszenia celnego oraz zasad klasyfikacji taryfowej ustalone w regule 1, 3b i 6 ORINS organ odwoławczy stwierdził tym samym, iż przedmiotowe towary zostały prawidłowo zaklasyfikowane do kodu CN 3926 40 00.

Zgodnie z brzmieniem reguły 1 ORINS - ,,klasyfikację taryfową należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów’’ oraz z regułami 2-6 stosowanymi w kolejnosci numerycznej. Sporne kury i koguty są wyrobami złożonymi, wykonanymi z tworzywa sztucznego i piór. Złożoność budowy oraz fakt, że nie zostały z brzmienia wymienione w żadnej pozycji taryfy celnej powoduje, że nie można dokonać klasyfikacji taryfowej towaru zgodnie z reguła 1 ORINS. Klasyfikowanie wyrobów stanowiacych mieszaniny lub składajacych się z różnych materiałów lub substancji należy ustalać wedeług zasad określonych w regule 3. Stanowi ona, że jeżeli towary pozornie mogą być klasyfikowane do dwu lub więcej pozycji, mklasyfikacji dokonać należy w sposób nastepujacy:

a) pozycja określajaca towar w sposób najbardziej szczegółowy, ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogolny. W przypadku, gdy dwie lub wiecej pozycji odnosi sie tylko do częsci materiałów czy substancji zawartych w mieszaninie lub wyrobie złożonym albo tylko do częsci towarów w zestawach przeznaczonych do sprzedazy detalicznej, pozycje te należy uważać za równorzędne, nawet gdy jedna z nich określa dany wyrób w sposób bardziej szczegółowy lub bardziej pełny.

b) do wyrobów stanowiacych mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedazy detalicznej, których klaswyfikacja w myśl reguły 3(a) nie może być przeprowadzona, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania.

c) Jeśli nie można przepreowadzić klasyfikacji według zasad określonych w regule 3(a) lub (b), należy stosować pozycję, która w kolejności numerycaznej jest ostatnia z pozycji możliwych do zastosowania.

Sporne towary wykonano z tworzywa sztucznego i piór. Wyroby z tworzyw sztucznych nie wymienione z brzmienia w dziale 39 taryfy celnej nalezy taryfikować do pozycji 3926 obejmujacej z brzmienia ppozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z pozostałych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914. Dla piór własciwa jest pozycja 0505, obejmująca z brzmienia m.inn. pióra i częsci piór. Kierujac si...ę zasadami wynikającymi z brzmienia reguły 3 ORINS, należy stwierdzić, iż skoro dwie pozycje odnosi się tylko do częsci materiałów w wyrobie złożonym (0505 odnosi się tylko do piór, 3926 tylko do tworzyw sztucznych), to pozycje te nalezy uwazac za równorzedne, nawet gdy jedna z nich określa dany wyrób (kury i koguty) w sposób bardziej swzczegółowy lub bardziej pełny. (reguła 3a ORINS). Z powyzszego wynika, że kury i koguty nie moga być zataryfikowane w oparciu o 3a ORINS, gdyż zgodnie z jej brzmieniem, wszystkie pozycje możliwe do zastosowania są równoprawne, a towar może być zaklasyfikowany tylko do jednej z nich. Nalezy więc zastosować regułę 3b) ORINS, zgodnie z którą przy taryfikacji towaru, nalezy stosowac pozycję obejmujacą materiał lub komponent decydujacy o zasadeniczym charakterze wyrobu. Zasadniczy charakter kurom i kogutom nadaje materiał z którego wykonano korpus kury/koguta, tj. tworzywo sztuczne z którego ponadto zrobiono dzioby, grzebienie, oczy , pazury. Pióra stanowią jedynie dodatek, ponieważ podstawą spornych sztucznych zwierząt jest korpus. Organ podkreślił, że używanie spornych towarów w okresie Świąt Wielkanocnych, nie czyni ich artykułami wielkanocnymi w rozumieniu taryfy celnej co sugerują strony.

Odnośnie zarzutu rażącego naruszenia przepisów Rozp. Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej – organ uznał go za nietrafny. Wyjaśnił, że cechą rażącego naruszenia prawa jest to, ze treść decyzji pozostaje w sprzecznosci z trescią przepisu przez proste zestawienie ich ze sobą. Nie chodzi przy tym o błedy w wykładni prawa, ale o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny. Na poparcie swego stanowiska Dyrektor IC wskazał sygnatury kilku orzeczeń sądów administracyjnych.

Jeżeli chodzi o kwestie powołanie biegłego, org an podkreslił, że użyte w art. 197 § 1 Op określenie, że organ ,,może’’ zwrócić się do biegłego o wydanie opinii, oznacza pozostawienie organowi swobody w korzystaniu z tego środka dowodowego. Żądanie strony powołania biegłego organ ocenia według art. 188 Op i nie jest związany tym żądaniem. W niniejszej sprawie nie było koniecznosci powołania bieglego, gdyż na podstawie akt zgromadzonych w trakcie przeprowadzonej kontroli, a także załączonych w trakcie postepowania przez Skarżącą dokumentów i wyjaśnień, organ ustalił stan towaru. Biegłego powołuje sie wówczs, gdy stan towaru jest skomplikowany, np. Ze wzgledu na jego budowę lub zasady działania. W niniejszej sprawie to nie wystapiło. Kwestią sporną jest klasyfikacja towarów, zatem spór sprowadza sie do kwestii zastosowania prawa lub jego wykladni. Organ podniósł, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, nie można powołać biegłego, który miałby złożyć opinię co do obowiazujacego prawa i jego stosowania. Podkreślił także, że klasyfikacja taryfowa dla potrzeb wymiaru cła, należy do zadań naczelnika urzedu celnego, co wynika z art. 20 ustawy o Służbie Celnej (Dz.U. Nr 168 z 2009r. Poz. 1323).

Odnośnie określenia w decyzji z wysokości podatku VAT od przedmiotowych towarów, organ odwoławczy stwierdził, że został on określony prawidłowo, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Wskazano, że mając na uwadze przepisy ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r. (Dz. U. Nr 54 z 2004r., poz. 535 z p. zm.), organ I instancji był zobowiązany do wydania decyzji określającej podatek VAT od przedmiotowych towarów w prawidłowej wysokości, stosując stawkę w wysokości 22%, zgodnie art. 41 ust. 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawę opodatkowania podatkiem VAT, w/w zgłoszenia celnego, ustalono w następujący sposób:

podstawa opłaty - wartość celna 9.070zł. + kwota cła 590 zł. + koszty transportu 684 zł. - daje kwotę 10.344 zł.

Od tak ustalonej podstawy kwota VAT - przy zastosowaniu 22% stawki - wynosi 2.276 zł.

Tym samym stwierdzono, że podatek VAT określony w decyzji organu I instancji z dnia [...].11.2011r. odpowiada prawu.

Pismem z dnia 26.10, 2012 r. Pełnomocnik Skarżącego złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby wybiórczych ustaleń i nie wzięcie pod uwagę materiału dowodowego przedstawionego przez stronę oraz naruszenie Celnej w W. z dnia [...].09. 2012r., wnosząc o jej uchylenie i zarzucając:

1. rażące naruszenie art. 122, 180 § 1, 187, 191, 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez dokonanie wybiórczych ustale...ń i nie wziecie pod uwagę materiału dowodowego przedstawionego przez stronę oraz naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów,

2. rażące naruszenie przepisów Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspolnej Taryfy Celnej poprzez błedne zastosowanie wobec częsci importowanego towaru kodu CN 3926 40 00 00,

3. rażace naruszenie art. 170 p.p.s.a poprzez nie wziecie pod uwage argumentacji zawartej w w3yrokach NSA o sygnaturach : I GSK 533/09, 539/09, 471/09, 538/09, 542/09, 543/09, 541/09, 467/09, 466/09, 532/09 i 529/09,

4. rażace naruszenie art. 197 § 1 Op, poprzez nie dopuszczenie dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ celny nie zbadał, czy przedmiotowe produkty były wyłącznie zaprojektowane, wyprodukowane i rozpoznawalne jako artykuły świąteczne. Organ celny poprzestał na dowolnym stwierdzeniu, że nadawanie spornym kwiatom charakteru świątecznego-wielkanocnego nie znajduje uzasadnienia w rzeczywistości. O dowolności tego stwierdzenia świadczy fakt, że organ celny nie poparł go przekonującą argumentacją w tym zakresie. Skarżacy powołujac się na wyrok o sygn. akt V SA/Wa 1398/11 zauważył, że aby towar zaklasyfikować do pozycji 9505 nie musi on posiadać konkretnych odcisków, ornamentów, symboli lub napisów kojarzonych z konkretnym swiętem. Zdaniem Skarżącego, wielkanocny charakter spornych sztucznych kur i kogutów wynika z ich importu i wprowadzenia do obrotu jedynie w okresie 2-4 miesiecy poprzedzajacych sezonową, świąteczną , sprzedaż detaliczną, stąd ich zaprojektowanie oraz wytworzenie jako świateczne. Po sezonie świątecznym sporne kury i koguty nie są sprzedawane, z powodu braku popytu. Nadto wskazano, iż ani z uwag do działu 95, ani Not wyjaśniających do CN nie wynika, że produkt aby uzyskać status artykułu świątecznego musi być rozpoznawalny jako świąteczny na terenie całej Unii, co potwierdzają WITy (BTI) nr: [...] dotyczace kompozycji ze sztucznych gałazek, kwiatów i szyszek, ozdobnych koszyków, figurek renifera oraz lalki do pozycji 9505.

Podniesiono ponadto, że jest to niewątpliwie okoliczność faktyczna, która może być ustalona m. in. w drodze opinii biegłego - czego bezskutecznie domagał się Skarżący.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270, dalej: p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Sąd kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, nie podzielił zarzutów prezentowanych w skardze i uznał, że skargę należy oddalić.

W podstawie materialnoprawnej zaskarżonego orzeczenia wskazano przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z p. zm., dalej: O.p.), art. 20 ust. 1 i ust. 3 lit. a) i c) oraz art. 214 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992r. z p. zm., dalej: WKC), rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. WE L Nr 301 z 31.10.2006r.) oraz przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 z 2004r., poz. 535 z p. zm.)

Oceniając zaskarżoną decyzję należy stwierdzić, że została ona wydana zgodnie z przepisami powołanych wyżej aktów prawnych

Ponownie rozpatrując sprawę, organ odwoławczy zwrócił się na piśmie do Pełnomocnika Strony skarżącej o nadesłanie dodatkowych informacji dot. przedmiotowych towarów.

Skarżący wnioskowane informacje, przedstawił przy piśmie z dnia 28. 03.2011 r. nadsyłajac próbki importowanego towaru i informujac, że wszystkie towary wykonane są z tworzyw sztucznych, a w przypadku kur i kogutów – z tworzyw sztucznych i piór. Ponadto w pismie z dnia 17.10.2011r. pełnomocnik wskazał, że sporne towary nalezy zataryfikować do pozycji 9505 w oparciu o Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego.

W świetle ustaleń i wyjaśnień przeprowadzonych przez organy celne obu instancji, zarzut Skarżącego dot. rażącego naruszenia przez organy art. 122, 180 § 1, 187, 191, 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez niedostateczne wyjaśnienie sprawy, a przede wszystkim niewyjaśnienie, czy przedmiotowy produkt ma wartość dekoracyjną i czy został wyłącznie zaprojektowany, wyprodukowany i jest rozpoznawalny jako artykuł świąteczny - należy uznać za niezasadny.

Działanie organów celnych mieściły się w granicach zakreślonych w art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Zasada w nim wyrażona uprawnia organ do ustalania prawdy obiektywnej według swej wiedzy, doświadczenia oraz przekonania o wartości dowodowej poszczególnych środków dowodowych. Zasada swobodnej oceny dowodów nie oznacza nieograniczonej dowolności w wartościowaniu dowodów i ich selekcji, jednakże organ uprawniony jest do wyboru faktów, które uznał za udowodnione.

Jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę fakt, iż analiza zebranego materiału dowodowego nie przyniosła oczekiwanych przez Skarżącego rezultatów, nie może być powodem kwestionowania rzetelności poczynań organu celnego lub zasadności zajmowanego przez organy stanowiska w sprawie i żądania przez Skarżącego uchylenia zaskarżonej decyzji.

.

W zaskarżonej decyzji i działaniach organu Sąd nie dopatrzył się również rażącego naruszenia prawa materialnego, tj. art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, polegającego na dokonaniu przez organ błędnej interpretacji pozycji 9505 CN polegającej na uznaniu, że dla rozpoznawalności świątecznego charakteru artykułów objętych tą pozycją wymagane jest, aby artykuły posiadały napisy, symbole lub zdobienia wskazujące na ich związek z konkretnymi świętami oraz niewłaściwego zastosowania do przedmiotowych artykułów pozycji 6702 CN.

Należy podkreślić, iż rażące naruszenie prawa zgodnie z doktryną prawa zachodzi wtedy, gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej sprzeczności z przepisami prawa i gdy charakter tego naruszenia powoduje, że decyzja ta nie może być akceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa.

Naruszenie prawa tylko wtedy powoduje nieważność decyzji, gdy ma charakter rażący, to znaczy, gdy decyzja została wydana wbrew nakazowi lub zakazowi ustanowionemu w przepisie prawnym, wbrew wszystkim przesłankom przepisu nadano prawa lub ich odmówiono, albo też wbrew tym przesłankom obarczono stronę obowiązkiem albo uchylono obowiązki.

Cechą rażącego naruszenia prawa jest to, że treść decyzji pozostaje w sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie ze sobą. Nie chodzi tu tym samym o błędy w wykładni prawa, ale o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny. Rażące naruszenie prawa zachodzi wówczas, gdy istnieje oczywista sprzeczność pomiędzy treścią przepisu a rozstrzygnięciem objętym decyzją.

Ważne jest także, aby wyraźnym kryterium rozstrzygania w sprawach związanych z rażącym naruszeniem prawa był stan prawa istniejący w dniu wydania decyzji. W związku z tym zawarty w skardze zarzut wydania zaskarżonej decyzji z rażącym naruszeniem przepisów cyt. rozporządzenia Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006r. należy również uznać za bezzasadny.

W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy prawidłowo stwierdził - zgodnie ze stanem spornych towarów w dniu zgłoszenia celnego oraz uwzględniając zasady klasyfikacji taryfowej ustalone w regule 1, 3b i 6 ORINS, ".

Ocena budowy spornego towaru dokonana w oparciu o materiał dowodowy, zgromadzony w przedmiotowej sprawie oraz w wyniku oględzin towaru załączonego w analogicznych sprawach wykazała, że organ prawidłowo dokonał taryfikacji. Podkreślenia za organem wymaga stwierdzenie, że sporne towary nie są rozpoznawalne jako artykuły wielkanocne, poniewaz nie posiadają cech wyłacsznego zaprojektowania i wyprodukowania ich jako towary świąteczne. Towary te są tylko odwzorowaniem naturalnych zwierzat – kur i kogutów, co sprawia, że nie zostały zaprojektowane jako artykuły swiateczne.

Prawidłowość klasyfikacji taryfowej sztucznych kwiatów do pozycji 3926 potwierdza również – jak trafnie wskazał organ odwoławczy – treść cyt. Not Wyjaśniających.

W związku ze wskazanym w skardze zarzutem naruszenia art. 197 § 1 O.p. – należy wskazać, że zarzut ten również nie znalazł aprobaty składu orzekającego w sprawie.

Jak słusznie stwierdził w odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W., zgodnie z art. 197 § 1 O.p. organ administracji państwowej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii, jeżeli w sprawie są wymagane wiadomości specjalne. Użyte w art. 197 § 1 O.p. słowo "może" oznacza pozostawienie organowi swobody w korzystaniu z tego środka dowodowego. Granice korzystania z tej swobody są wyznaczone przez zasadę prawdy obiektywnej, bo z niej wypływa obowiązek organu podjęcia wszelkich czynności mających na celu ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego sprawy. Organ obowiązany jest wykorzystać ten środek dowodowy w sprawach o zawiłym stanie faktycznym, który można wyjaśnić dopiero wtedy, gdy dysponuje się specjalnymi wiadomościami, a także wtedy, gdy nakładają taki obowiązek przepisy szczególne.

W powołanym przez organ wyroku z dnia 1 lutego1982r. (sygn. akt I SA 2497/81), którego tezy Sąd orzekający w sprawie w pełni akceptuje, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, iż organ administracji nie jest związany wnioskiem strony o powołaniu biegłego dla ustalenia okoliczności, która w sposób niebudzący wątpliwości może być ustalona przez organ na podstawie dokumentów sprawy, a zwłaszcza - oświadczeń strony składanych w innym czasie.

W sprawie na podstawie akt zgromadzonych w trakcie przeprowadzonej kontroli, a także załączonych w toku postępowania przez Skarżącego dokumentów i wyjaśnień, organ celny miał możliwość ustalenia stanu towaru. Powołanie biegłego występuje w sytuacjach, gdy stan towaru jest skomplikowany np. ze względu na jego budowę lub zasady działania. Trudno jest uznać stan faktyczny w niniejszej sprawie za skomplikowany, jak wskazał organ, zwłaszcza po uzupełnieniu akt sprawy o dodatkowe materiały nadesłane przez Skarżącego.

Tym samym stan importowanych towarów należy uznać za niesporny, a wątpliwości Skarżącego dotyczące zastosowanej klasyfikacji towaru do kodu 3926 40 00 00 jako odnoszące się jedynie do kwestii zastosowania danego przepisu prawa lub jego wykładni.

Sąd stwierdza, że stosowanie prawa należy do organu orzekającego w sprawie, a nie do biegłego, który miałby złożyć opinię co do prawa obowiązującego i jego stosowania, a w związku z powyższym zarzut naruszenia art. 197 § 1 O.p. należało również uznać za niezasadny.

Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.

W tym stanie rzeczy uznając decyzję za prawidłową, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.