Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 841/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 16c ust. 9
journal: Dz.U. 2018 poz 617
law: Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Krzysztof Kandut, Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Wita-Łyskawa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi B. I. na rozstrzygnięcie Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie postępowania kwalifikacyjnego na szkolenie specjalistyczne z zakresu chirurgii stomatologicznej w trybie pozarezydenckim oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] rozstrzygnięciem z [...] r. nr [...] r., po rozpoznaniu wniosku B.I o ponowne przeliczenie punktów w postępowaniu konkursowym dotyczącym odbywania szkolenia specjalizacyjnego w trybie pozarezydenckim dla lekarzy dentystów z chirurgii stomatologicznej, utrzymał w mocy swoje stanowisko dot. nie naliczenia punktów dodatkowych .

Przedstawiając przebieg dotychczasowego postępowania organ wyjaśnił, że w okresie od [...] r. do [...] r. Wojewoda [...] przeprowadził postępowanie kwalifikacyjne do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w trybie rezydenckim i pozarezydenckim dla lekarzy, lekarzy dentystów. Wojewoda [...] uruchomił 1 miejsce szkoleniowe w trybie pozarezydenckim w dziedzinie chirurgia stomatologiczna, na które wpłynęło 10 wniosków o odbywanie szkolenia specjalizacyjnego w tej dziedzinie. Zgodnie z art. 16c, ust. 9 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty (t.j.: Dz. U. z 2018 r. poz. 617) Wojewoda przeprowadził postępowanie konkursowe, ponieważ liczba kandydatów do odbycia szkolenia specjalizacyjnego była większa niż liczba miejsc szkoleniowych.

Lekarz dentysta B.I. złożył w systemie SMK wniosek o rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego (załącznik nr 1) w trybie pozarezydenckim w dziedzinie chirurgia stomatologiczna wraz z wymaganymi rozporządzeniem Ministra Zdrowia w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (Dz. U. z 2013 r. poz. 26) załącznikami:

1. Prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty,

2. Kopię świadectwa Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Państwowego.

W celu uzyskania w trybie pozarezydenckim dodatkowych punktów Skarżący złożył również:

1. wykaz publikacji w czasopismach naukowych zamieszczonych w wykazie czasopism sporządzonym przez ministra właściwego do spraw nauki dla potrzeb oceny parametrycznej jednostek naukowych (załącznik nr 4), za które lekarz uzyskał max. -5 pkt;

2. kopie umów o pracę na stanowisku wykładowcy-pracownik dydaktyczny w Zakładzie Chirurgii Stomatologicznej w "A", w wymiarze czasu pracy 1 etat, w okresie od [...] r. do [...] r. oraz umowę zawartą od [...] r. na czas nieokreślony (załącznik nr 5).

Działając na podstawie § 5 ust. 2 pkt 3b rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów, który stanowi, iż lekarz może uzyskać punkty dodatkowe za co najmniej 3 - letni okres zatrudnienia lub stosunku służbowego do dnia rozpoczęcia postępowania kwalifikacyjnego w pełnym wymiarze czasu pracy w jednostce akredytowanej, zgodny z kierunkiem specjalizacji - 5 punktów, a w przypadku nauczycieli akademickich zatrudnionych w uczelniach medycznych lub innych uczelniach prowadzących działalność w dziedzinie nauk medycznych - dodatkowe 5 punktów, jak również pisma Ministerstwa Zdrowia nr [...] z [...] r., w którym Ministerstwo Zdrowia odniosło się do sprawy dodatkowych punktów w postępowaniu konkursowym, stwierdzając, iż nie należy przyznać punktów za pracę nauczyciela akademickiego zatrudnionego w uczelni medycznej w jednostce nie posiadającej akredytacji do szkolenia specjalizacyjnego (załącznik nr 6) - Wojewoda [...] nie przyznał skarżącemu 5 punktów;

3. Zaświadczenie o zatrudnieniu w "B" w W., (załącznik nr 7), gdzie lekarz świadczy pracę w okresie od [...] r. do [...] r. w ramach umowy cywilno-prawnej (wolontariat) - lekarz nie uzyskał dodatkowych 5 punktów, ponieważ nie był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy.

W wyniku przeprowadzonego postępowania konkursowego do odbywania specjalizacji zakwalifikował się lekarz, który uzyskał wynik - 86,14%.

Skarżący nie zakwalifikował się do odbywania specjalizacji i ulokował się na siódmej pozycji z wynikiem - 60,91% .

Skarżący zwrócił się z prośbą o ponowne przeliczenie punktów.

W trakcie przeprowadzanego postępowania weryfikacyjnego Wydział Zdrowia zwrócił się do "B", W., z zapytaniem o określenie ilości miesięcznie wypracowywanych godzin i wskazanie w jakiej komórce organizacyjnej, skarżący świadczył pracę na stanowisku lekarza w okresie od [...]r. do [...]r. w ramach umowy cywilno-prawnej (wolontariat). W odpowiedzi Szpital wskazał, że skarżący jest zatrudniony w ramach wolontariatu w Zakładzie Chirurgii Stomatologicznej. Jednostka nie wskazała ilości miesięcznie wypracowywanych godzin przez skarżącego na stanowisku lekarza dentysty, ponieważ nie prowadzi ewidencji czasu pracy osób zatrudnionych w ramach umowy cywilno-prawnej, wolontariat. Zatrudnienie skarżącego w ramach wolontariatu w jednostce, która nie posiada akredytacji do prowadzenia specjalizacji w dziedzinie chirurgia stomatologiczna na terenie województwa [...] jak również fakt, iż jednostka nie wskazała ilości miesięcznie wypracowywanych godzin przez skarżącego na stanowisku lekarza dentysty – w ocenie organu - nie uprawniało do otrzymania 5 punktów.

Zdaniem organu także praca skarżącego w "A" - jako wykładowca - pracownik dydaktyczny w Zakładzie Chirurgii Stomatologicznej od [...]r. na czas nieokreślony nie mogła być uwzględniona w postępowaniu konkursowym, ponieważ wskazana przez lekarza jednostka nie posiada akredytacji do prowadzenia specjalizacji w dziedzinie chirurgii stomatologicznej. Jednostką organizacyjną uprawnioną do prowadzenia specjalizacji w dziedzinie chirurgii stomatologicznej jest: "C". W tym stanie rzeczy przeprowadzona przez organ weryfikacja potwierdziła słuszność i zasadność ustalonych wcześniej i opublikowanych wyników postępowania kwalifikacyjnego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący działając przez pełnomocnika wniósł o uchylenie w całości rozstrzygnięcia Wojewody [...] z [...] r., zarzucając:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

a. art. 16c ust. 10 pkt 2) ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, poprzez jego niezastosowanie i nieprzyznanie skarżącemu, w toku postępowania kwalifikacyjnego, pięciu punktów za odpowiedni okres zatrudnienia skarżącego w jednostce akredytowanej ("B" w W.), zgodny z kierunkiem specjalizacji;

b. § 5 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów, poprzez jego niezastosowanie i nieprzyznanie skarżącemu, w toku postępowania kwalifikacyjnego, dodatkowych pięciu punktów z tytułu zatrudnienia skarżącego jako nauczyciela akademickiego (wykładowcy) na uczelni medycznej ("A");

c. § 5 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów, poprzez niewłaściwą jego wykładnię przejawiającą się uznaniem, że podmiot (uczelnia medyczna), w którym lekarz ubiegający się o przyjęcie na szkolenie specjalizacyjne zatrudniony jest w charakterze nauczyciela akademickiego, winien posiadać akredytację, podczas gdy wymóg taki nie wynika z treści tego przepisu;

2. naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj.:

a. art. 7a § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (K.p.a.), poprzez jego niezastosowanie i rozstrzygnięcie sprawy na niekorzyść skarżącego w sytuacji, gdy istniały wątpliwości co do treści normy prawnej wynikającej z § 5 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów, w zakresie obowiązku posiadania akredytacji przez podmiot (uczelnię medyczną), w którym skarżący zatrudniony był w charakterze nauczyciela akademickiego (wykładowcy);

b. art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., poprzez niepełne rozpatrzenie materiału dowodowego i okoliczności faktycznych sprawy, przejawiające się pominięciem treści zaświadczenia "B" w W. z [...] r. w powiązaniu z umowami o pracę z [...] r. i z [...] r., dokumentującymi pracę skarżącego na "A" w pełnym wymiarze czasu pracy (pełnego etatu), a także jego pracę, w takim samym wymiarze, w [...].

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podniósł, że wbrew twierdzeniom organu istnieją przesłanki niezbędne dla przyznania skarżącemu dodatkowych punktów na zasadzie przepisu § 5 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia. Skarżący, przez okres 3 lat poprzedzających rozpoczęcie postępowania kwalifikacyjnego pozostawał w stosunku zatrudnienia w jednostce akredytowanej, w pełnym wymiarze czasu pracy, udzielając w tym zakresie świadczeń zdrowotnych zgodnych z kierunkiem specjalizacji (chirurgia stomatologiczna). Skarżący pozostawał bowiem zatrudniony, od [...] r. w "B" w W., co jest okolicznością bezsporną. Podmiot ten jest jednostką akredytowaną do prowadzenia specjalizacji i staży kierunkowych (vide informacja na stronie internetowej Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, http://www.cmkp.edu.pl/kursy). Posiadanie przez Szpital stosownej akredytacji winno być okolicznością znaną Wojewodzie z urzędu, chociażby z racji jego kompetencji do prowadzenia postępowań kwalifikacyjnych na podstawie przepisów ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, w tym w szczególności do oceny wniosków o przyjęcie na szkolenie składanych przez lekarzy ubiegających się o rozpoczęcie szkolenia. Zgodnie z art. 77 § 4 K.p.a., fakty powszechnie znane oraz fakty znane organowi z urzędu nie wymagają dowodu. Skarżący nie miał zatem obowiązku udowadniać tego, że Szpital jest jednostką akredytowaną w rozumieniu przepisów rozporządzenia. Zdaniem skarżącego organ błędnie wywiódł, że skarżący zatrudniony był nie przez "B" w W., lecz przez jednostkę organizacyjną tegoż podmiotu (i dodatkowo tę właśnie jednostkę uznał za nieposiadająca akredytacji).

Za błędne skarżący uznał też ustalenie, że nie została wskazana (czy też wykazana) ilości godzin miesięcznie przepracowanych przez skarżącego w ramach zatrudnienia w "B" w W. Z przedłożonych zaświadczeń Szpitala wynika bowiem, że skarżący pozostawał zatrudniony, na podstawie umowy cywilnoprawnej, na stanowisku lekarza dentysty i w ramach tegoż zatrudnienia udzielał świadczeń zdrowotnych. Faktem jest przy tym, że w treści zaświadczenia z [...] roku nie wskazano miesięcznej liczby przepracowanych godzin (z uwagi na fakt braku odpowiedniej ewidencji dla osób zatrudnionych na podstawie tego typu umowy, jaką ze Szpitalem zawarł skarżący). Nie mniej jednak z treści zaświadczenia z [...] r. jasno wynika, że skarżący świadczył pracę w związku z prowadzoną na "A" działalnością dydaktyczną i naukową. A zatem, jak wskazuje treść przedmiotowych zaświadczeń, praca w Szpitalu powiązana była ściśle z działalnością dydaktyczną prowadzoną przez skarżącego w ramach zatrudnienia na "A" (który to podmiot jest nota bene podmiotem prowadzącym Szpital). Innymi słowy, ilość czasu poświęcanego przez skarżącego na pracę w Szpitalu była równa ilości czasu pożytkowanego na pracę w charakterze nauczyciela akademickiego (role te niejako się pokrywały). Wypada przy tym zaznaczyć, że czas pracy skarżącego w charakterze pracownika naukowego udokumentowany był przedłożonymi do akt sprawy umowami o pracę, tj. umową z [...] roku i umową z [...] roku. Dowody te organ całkowicie jednak pominął.

Skarżący przywołując art. 77 § 1 K.p.a. wskazał, że organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W niniejszej sprawie organ tego nie zrobił, gdyż w żaden sposób nie odniósł się do treści zaświadczenia z [...] r., która w kwestii czasu pracy odsyłała do działalności dydaktyczno - naukowej skarżącego, która to okoliczność z kolei udowodniona została złożonymi do akt sprawy umowami o pracę. Działanie takie uznać należy za naruszające nie tylko art. 77 § 1 K.p.a., lecz także ustanowioną w art, 7 K.p.a., zasadę dochodzenia prawdy obiektywnej.

W ocenie skarżącego nieprawidłowe jest stanowisko organu, jakoby przyznaniu skarżącemu dodatkowych punktów tytułem zatrudnienia na stanowisku nauczyciela akademickiego (wykładowcy) na uczelni medycznej ("A"), stać miał na przeszkodzie brak akredytacji tego podmiotu. Z brzmienia § 5 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia, wynika, że w ramach postępowania konkursowego, lekarzowi ubiegającemu się o przyjęcie na szkolenie specjalizacyjne przyznawane jest dodatkowo 5 punktów, z tytułu zatrudnienia (stosunku służbowego) w jednostce akredytowanej, a w razie, gdyby lekarz ten był także zatrudniony w charakterze nauczyciela akademickiego w uczelni medycznej (lub innej uczelni prowadzącej działalność w dziedzinie nauk medycznych) - kolejne 5 punktów. Jeżeli przy tym chodzi o pracę w charakterze nauczyciela akademickiego, to treść przepisu jest jasna i nie powinna pozostawiać wątpliwości: praca tego rodzaju świadczona musi być w uczelni medycznej lub innej uczelni, o ile prowadzi ona działalność w dziedzinie nauk medycznych. W treści tego przepisu brak jest jakiejkolwiek wzmianki o tym, by uczelnia medyczna (lub inna) miała posiadać akredytację do prowadzenia specjalizacji i staży kierunkowych. Wymóg akredytacji, jak wynika z wykładni literalnej powoływanego przepisu, odnosi się jedynie do przypadku, w którym lekarz ubiega się o przyznanie dodatkowych 5 punktów z racji zatrudnienia i wykonywania pracy zgodnej z kierunkiem specjalizacji. Natomiast w przypadku ubiegania się o kolejne dodatkowe 5 punktów z tytułu pracy w charakterze nauczyciela akademickiego, brak jest wymogu akredytacji dla takiej uczelni. Zdaniem skarżącego jednostkami akredytowanymi w rozumieniu przepisu § 5 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia, w zakresie chirurgii stomatologicznej, pozostają w chwili obecnej jedynie podmioty będące zakładami opieki zdrowotnej (publicznymi lub niepublicznymi). Wśród tych podmiotów brak jest uczelni medycznej, zatem co do uczelni medycznych (i innych prowadzących działalność w zakresie nauk medycznych) nie może mieć zastosowania wymóg posiadania akredytacji.

W niniejszej sprawie, w ocenie skarżącego, istniały przesłanki do zastosowania przepisu art. 7a § 1 K.p.a., gdyż sprawa dotyczyła uprawnień skarżącego (uprawnienia do zakwalifikowania na szkolenie specjalizacyjne z zakresu chirurgii stomatologicznej), a ponadto zaistniała w toku jej rozpatrywania wątpliwość co do treści normy prawnej wynikającej z przepisu § 5 ust. 2 pkt 3 (co do kwestii akredytacji).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Organ przyznał, że w trakcie przeprowadzanej weryfikacji postępowania kwalifikacyjnego popełniono błąd stwierdzając, iż "B", Zakład Chirurgii Stomatologicznej w W. nie posiada akredytacji, co nie zmienia faktu nie przyznania skarżącemu 5 punktów, ponieważ nie spełnił on wymogu wynikającego z § 5, ust. 2, pkt 3b rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie specjalizacji lekarzy, lekarzy dentystów t.j. nie był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w Szpitalu Klinicznym. Natomiast zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy w "A" w W. również nie upoważnia do przyznania dodatkowych 5 punktów, ponieważ jednostka ta nie jest wpisana na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia specjalizacji w dziedzinie chirurgia stomatologiczna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga okazała się bezzasadna.

W pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, że w myśl art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej : p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Z kolei w ustawie z 5 grudnia 1996 r. zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2011 r. nr 277, poz. 1634 ze zm.) i rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 2 stycznia 2013 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (Dz. U. z 2013 r. poz. 26). Brak jest trybu zaskarżenia rozstrzygnięć w sprawie postępowania kwalifikacyjnego na specjalizację lekarską do sądu administracyjnego. Z art. 16c ust. 7 ustawy zawodach lekarza i lekarza dentysty wynika, że w celu zakwalifikowania lekarza do odbycia szkolenia specjalizacyjnego przeprowadza się postępowanie kwalifikacyjne, które obejmuje ocenę formalną wniosku o rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego oraz postępowanie konkursowe. Zgodnie z art. 16c ust. 14 ustawy zawodach lekarza i lekarza dentysty, lekarz może zwrócić się do organu prowadzącego postępowanie kwalifikacyjne o weryfikację postępowania kwalifikacyjnego, w terminie 20 dni od dnia ogłoszenia na stronie internetowej tego organu listy lekarzy zakwalifikowanych i niezakwalifikowanych do rozpoczęcia danego szkolenia specjalizacyjnego.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd o dopuszczalności kontroli sądowoadmnistracyjnej w sprawie postępowania kwalifikacyjnego na specjalizację lekarską (vide wyrok NSA z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 2020/11, wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 listopada 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1605/10 i z dnia 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 1605/10). Przyjęto, że rozstrzygnięcie w przedmiocie postępowania kwalifikacyjnego na specjalizację mieści się w katalogu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Postępowanie kwalifikacyjne wiąże się bowiem z przyznaniem lub odmową przyznania uprawnienia do odbywania specjalizacji lekarza specjalisty.

Przechodząc zaś do meritum sprawy zauważyć przyjdzie, że Wojewoda [...] przeprowadził postępowanie konkursowe do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w trybie pozarezydenckim dla lekarzy dentystów w dziedzinie chirurgia stomatologiczna, na podstawie art. 16c, ust. 9 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów, regulaminu postępowania kwalifikacyjnego.

Zgodnie z § 5 ust. 2 pkt 3b rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów, lekarz może uzyskać punkty dodatkowe za co najmniej 3 - letni okres zatrudnienia lub stosunku służbowego do dnia rozpoczęcia postępowania kwalifikacyjnego w pełnym wymiarze czasu pracy w jednostce akredytowanej, zgodny z kierunkiem specjalizacji - 5 punktów, a w przypadku nauczycieli akademickich zatrudnionych w uczelniach medycznych lub innych uczelniach prowadzących działalność w dziedzinie nauk medycznych - dodatkowe 5 punktów. Pismem z [...] r. nr [...] Ministerstwo Zdrowia wyjaśniło, iż punkty dodatkowe przyznaje się, jeśli zainteresowany wykaże zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy w jakiejkolwiek formie zatrudnienia w charakterze nauczyciela akademickiego zatrudnionego w uczelni medycznej lub innych uczelniach prowadzących działalność w dziedzinie nauk medycznych, jednostce akredytowanej, zgodnej z kierunkiem specjalizacji. Nie przyznaje się punktów dodatkowych za pracę nauczyciela akademickiego na uczelni medycznej w zatrudnionego w jednostce nie posiadającej akredytacji do szkolenia specjalistycznego. Natomiast przyznaje się 5 punktów osobie, która nie będąc nauczycielem akademickim jest zatrudniona w jednostce akredytowanej, zgodnej z kierunkiem specjalizacji.

Słusznie uznał organ, że skarżący tych wymogów nie spełnił. To zaś spowodowało, że skarżący w ramach konkursu ulokował się na siódmej pozycji z wynikiem 60,91%. Lekarz, który zakwalifikował się do odbywania specjalizacji uzyskał wynik 86,14%.

Rację ma wprawdzie skarżący, że "B", Zakład Chirurgii Stomatologicznej w W. jest wpisany na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia specjalizacji w dziedzinie chirurgia stomatologiczna w województwie [...]. Słusznie jednak wskazał organ, że skarżący nie może otrzymać 5 punktów, ponieważ nie spełnił wymogu wynikającego z § 5 ust. 2 pkt 3b rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie specjalizacji lekarzy, lekarzy dentystów, gdyż nie wykazał, że był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w "B", w Zakładzie Chirurgii Stomatologicznej. Z przedstawionych pism Działu Kadr i Płac "B", nie wynika, że lekarz wypracował liczbę godzin odpowiadającą zatrudnieniu pełnoetatowemu w "B". Nie świadczy o tym też sformułowanie zawarte w piśmie ze Szpitala z [...] r., iż skarżący udzielał świadczeń zdrowotnych pacjentom Zakładu Chirurgii Stomatologicznej w powiązaniu z prowadzoną działalnością dydaktyczną i naukową nieodpłatnie w dniach i godzinach uzgodnionych z Kierownikiem Zakładu. W piśmie z [...] r. Szpital wskazał, że nie jest możliwe określenie miesięcznej ilości godzin wypracowanych przez skarżącego w ramach wolontariatu.

W tym stanie rzeczy niezasadne okazały się zarzuty skargi w zakresie naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., poprzez niepełne rozpatrzenie materiału dowodowego i okoliczności faktycznych sprawy, poprzez pominięcie treści zaświadczenia Szpitala Klinicznego z [...] r. w powiązaniu z umowami o pracę z [...] r. i z [...] r., dokumentującymi pracę skarżącego na "A" w pełnym wymiarze czasu pracy, a także jego pracę, w takim samym wymiarze, w Szpitalu Klinicznym. Organ uwzględnił te zaświadczenia. Z kolei strona skarżąca w sposób nieuzasadniony nadinterpretuje ich treść.

Sąd w pełni podziela stanowisko organu zajęte w odpowiedzi na skargę, że potwierdzeniem akredytacji jest wpis na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego w danej dziedzinie. "A", nie posiada akredytacji do prowadzenia specjalizacji i nie jest zamieszczony w wykazie jednostek akredytowanych do prowadzenia specjalizacji w dziedzinie chirurgia stomatologiczna w województwie [...] (załącznik nr 12). Słusznie wskazał organ, że są uczelnie medyczne, które posiadają akredytacje do prowadzenia specjalizacji między innymi w mikrobiologii lekarskiej (załącznik nr 13, przedłożony do odpowiedzi na skargę), w medycynie sądowej (załącznik nr 14), czy w genetyce klinicznej (załącznik nr 15). Tym samym, nie ma przeszkód aby "A" wystąpił z wnioskiem akredytacyjnym, jeśli spełnia wymogi akredytacji.

W świetle powyższego niezasadny okazał się zarzut naruszenia art. 7a § 1 K.p.a., poprzez jego niezastosowanie i rozstrzygnięcie sprawy na niekorzyść skarżącego w sytuacji, gdy istniały wątpliwości co do treści normy prawnej wynikającej z § 5 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów, w zakresie obowiązku posiadania akredytacji przez podmiot (uczelnię medyczną), w którym skarżący zatrudniony był w charakterze nauczyciela akademickiego (wykładowcy).

Słusznie też wskazał organ, że zatrudnienie skarżącego w pełnym wymiarze czasu pracy w "A" również nie upoważnia do przyznania skarżącemu dodatkowych 5 punktów, ponieważ jednostka ta nie jest wpisana na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia specjalizacji w dziedzinie chirurgia stomatologiczna.

Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.