Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 246/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA – Dorota Mydłowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia ... listopada 2016 r. nr ... w przedmiocie zwrotu dofinansowania ze środków unijnych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

S. S. w skardze wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku podniósł, że nie dysponuje środkami, które mógłby wydatkować na zwrot kwoty dofinansowania.

Podkreślił, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby doprowadzić do nieodwracalnych skutków nie wyłączając niewypłacalności skarżącego i w konsekwencji do zaprzestania prowadzenia działalności i utraty zatrudnienia przez pracowników.

Wskazał, iż obecne jego zobowiązania przedstawiają się następująco:

1) zobowiązanie z tytułu podatku od towarów i usług w wysokości 17.944 zł;

2) zobowiązanie z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne w wysokości 93.554,45 zł;

3) zadłużenie z tytułu pożyczki na prowadzenie działalności gospodarczej, spłacane w 60 ratach miesięcznych po 1.274 zł;

4) kredyt obrotowy z saldem zadłużenia w wysokości 82.755,66 zł;

5) kredyt obrotowy z saldem zadłużenia w wysokości 176.676,97 zł;

6) kredyt obrotowy z saldem zadłużenia w wysokości 13.142,56 zł;

7) kredyt obrotowy z saldem zadłużenia w wysokości 10.000,00 zł;

8) kredyt spłacany w ratach miesięcznych po 1.000 zł;

9) kredyt hipoteczny z ratą około 2.200-2.300 zł;

10) kredyt spłacany w ratach miesięcznych po około 1.700 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 817 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z tym artykułem po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powyższego wynikają dwa rodzaje obowiązków. Z jednej strony wskazany przepis obciąża wnioskodawcę ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych. Z drugiej zaś nakłada na Sąd obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 15 grudnia 2005 r., sygn.akt I FZ 633/05, niepubl.).

Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Sąd przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdza, że argumenty i okoliczności przytoczone – w sposób jasny i przejrzysty - przez pełnomocnika strony skarżącej we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. A okoliczności przedstawione we wniosku zostały poparte stosownymi dokumentami.

Sąd dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wziął pod uwagę przede wszystkim sytuację finansową w jakiej obecnie znajduje się skarżący i jego rodzina, a także kwotę zwrotu dofinasowania w wysokości 745.256,65 zł.

Należy zauważyć, iż skarżący uzyskuje dochód w wys. 11.410 zł zł, żona skarżącego – zatrudniona na niepełny etat – otrzymuje 230 zł, a na ich utrzymaniu pozostają dwoje dzieci.

Zważywszy więc na wysokość kwoty dofinasowania stwierdzić należy, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić skarżącego i jego rodzinę na niebezpieczeństwo spowodowania poważnej szkody. Zdaniem Sądu, kwota dochodzonych zaległości jest kwotą znaczną, w zestawieniu z obecną sytuacją finansową strony.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd podkreśla, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić skarżącego i jego rodzinę na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzić mu poważną szkodę, poprzez brak możliwości zaspokojenia bieżących potrzeb rodziny.

W związku z tym należało uznać, że w sprawie zaistniały podstawy do udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny pod kątem zgodności z prawem.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.