Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 887/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2009-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 71 ust. 1, 2  pkt 2
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Sędziowie: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Protokolant Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 grudnia 2009r. sprawy ze skargi M. K. R. K. R., S. R., J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr SKO-[...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 887/09

Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] nr [...], po rozpoznaniu odwołania M. K. – R., J. K. R., S. R. i K. R., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza W. z dnia [...] określającej środowiskowe uwarunkowania na realizację przedsięwzięcia polegającego na prowadzeniu skupu złomu oraz składu opału przy ul. [...] A. W. P. w W., na działce nr [...], obręb W. [...].

W podstawie prawnej decyzji wskazano na przepisy art. 1 ust. 1, art. 2, art. 17 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. Nr 79 z 2001 r., poz. 856 ze zm.) art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 71 ust. 1 i 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84, art. 85 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) oraz § 3 ust. 1 pkt 37 i 74 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięcia mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.).

W uzasadnieniu decyzji podano, że Burmistrz W. decyzją z dnia [...], po rozpatrzeniu wniosku J. B., określił środowiskowe uwarunkowania na realizację przedsięwzięcia polegającego na prowadzeniu skupu złomu oraz składu opału przy ul. [...] A. W. P. w W. na działce nr [...], obręb W. [...] oraz stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanej inwestycji.

W myśl art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Z kolei ust. 2 cyt. artykułu stanowi, iż uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wymagania formalne, jakim powinna odpowiadać decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizowanego przedsięwzięcia, zostały co do zasady określone w art. 85 cyt. wyżej ustawy. Punkty do zbierania lub przeładunku odpadów, w tym złomu oraz instalacje do naziemnego magazynowania kopalnych surowców energetycznych, znajdują się na liście przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i zdrowie ludzi, dla których obowiązek sporządzenia raportu może być wymagany. Wskazano, że przed wydaniem opinii zasięgnięto opinii Starosty S. oraz Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. K., co do obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Oba te organy wyraziły stanowisko o braku podstaw co do obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Burmistrz W. postanowieniem z dnia [...] uznał, że nie jest wymagane przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla przedmiotowej inwestycji.

Podniesiono, że planowana inwestycja będzie polegać na składowaniu i sprzedaży opału (głównie węgla kamiennego) oraz skupie i segregacji złomu. Składowanie złomu będzie się dokonywać na utwardzonym placu w hałdach, natomiast złom gromadzony będzie w 5 szczelnych kontenerach metalowych o pojemności 30 m2. Kontenery będą dostarczone i odbierane przez specjalistyczną firmę. Do odwodnienia części terenu utwardzonego, przeznaczonego do segregacji złomu, podłączony będzie seperator substancji ropopochodnych. Substancje te będą gromadzone w szczelnym zbiorniku i kierowane do recyklingu. Przedsięwzięcie nie jest związane z dużym zapotrzebowaniem na surowce i energię, a jego realizacja umożliwi zagospodarowanie niektórych rodzajów odpadów, dzięki czemu odpady (złom) nie będą stanowiły zagrożenia dla zdrowia i życia ludzkiego.

Na powyższą decyzję skargę złożyli M. K.-R., K. R., S. R., J. K.-R..

Wnieśli o unieważnienie decyzji Burmistrza W. nr [...]. W ocenie skarżących decyzja ta narusza chroniony prawem interes osób trzecich do ochrony własnego interesu prawnego oraz narusza normy: rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r., art. 51 ustawy Prawo Ochrony Środowiska, art. 7, art. 8 K.p.a., art. 77 K.p.a., art. 3 Dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27.06.1985 r., art. 144 K.c.

Skarżący podnoszą, że decyzje obu instancji nie uwzględniają położenia i lokalizacji sąsiedztwa, tym samym naruszając § 3 ust. 1 pkt 74 oraz § 4 i 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dn. 9 listopada 2004 r. Nie uwzględniono ukształtowania terenu. Nie uwzględniono sposobu komunikacji do planowanej inwestycji. Działka nr [...] nie posiada bezpośredniego dostępu do drogi publicznej. Inwestycja planowana jest na działce o szerokości 8 m i długości 30 m, tj. 240 m2 a nie 500m2 jak oceniono w decyzji. Podniesiono, że postanowienia Starosty i Powiatowego Inspektora Sanitarnego nie mają charakteru wiążącego, a Burmistrz rozstrzygając sprawę opiera się przede wszystkim na własnej analizie uwarunkowań określonych w przepisach § 5 cyt. rozporządzenia. Nierzetelnie oceniono wpływ przedsięwzięcia na otoczenie nie uwzględniając nadmiernie generowanego hałasu ze skupu złomu. Ze względu na rozmiary działki nr [...] i brak jej bezpośredniego dostępu do drogi publicznej, dojazd do niej, rozładunek samochodów może odbywać się jedynie na działce rolnej nr [...] znajdującej się 3 m od ich domu mieszkalnego i studni zaopatrującej ich w wodę. Ukształtowanie terenu spowoduje, że fala hałasu ze skupu złomu kierowana będzie na budynek mieszkalny. Także nadmierne drgania spowodują uciążliwość zamieszkania. Skarżący przyznaje, że zagrożenia związane z tym przedsięwzięciem jest trudne do przewidzenia. Uważają, że naruszono § 3 ust. 1 pkt 74 oraz § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2004 r. poprzez odstąpienie od obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko.

Wskazali, że ich budynek znajduje się ok. 20 m od granic działki, na której planowana jest inwestycja, ale bezpośrednio przylega do działki, na której z konieczności ukształtowania terenu i jedynej możliwości będzie się odbywał transport skupu złomu. Podnieśli, że nie otrzymali postanowienia Burmistrza z [...] w zakresie braku wymagań przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Powierzchnia skupu złomu wynosi 240 m2, a nie jak podaje Burmistrz 500m2. SKO i Burmistrz W. poświadczają nieprawdę jakoby inwestor prowadził podobną działalność na działce sąsiedniej. Funkcje wszystkich działek i budynków przylegających do drogi publicznej nr [...], z którą poprzez działkę nr [...] komunikuje się rozpatrywana działka nr [...], są działkami rolnymi z zabudową mieszkaniową i zagrodową.

Skarżący uważają, że ocena Burmistrza W poparta decyzją SKO w B. jest niemiarodajna i nie uwzględnia wszystkich przesłanek, którym ocena jej powinna być poddana.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

W pierwszej kolejności należy podnieść, że działka na której planowana jest inwestycja nie sąsiaduje bezpośrednio z działką skarżących. Jest ona oddzielona działką nr [...], ok. trzykrotnie szerszą od działki na której planowana jest inwestycja w postaci punktu skupu złomu. Nie jest prawdą, że działka nie posiada dostępu do drogi publicznej. Działka nr [...], podobnie jak i działka skarżących, posiada dostęp do drogi publicznej, i to z dwóch stron. Skarżący wykazują się w tym zakresie pewną niekonsekwencją, ponieważ w jednym miejscu skargi stwierdzają brak dostępu do drogi publicznej, a w innym przyznają, że ten dostęp jest. To, że zawracanie pojazdów będzie się odbywało na działce nr [...] jest przypuszczeniem skarżących. Właściciel działki nr [...], zgodnie z art. 140 ustawy z 23 kwietnia 1963 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93), może z wyłączeniem innych osób korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno - gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, lecz w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego.

Oceniając treść skargi i zawartych w niej wielorakich zarzutów należy mieć na uwadze przedmiot zaskarżonej decyzji – jest to decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach i w tym przedmiocie i zakresie należy rozpatrywać zarzuty skarżących.

W związku z zarzutem wzmożonego ruchu po drodze należy podnieść, że po drodze publicznej mogą poruszać się wszystkie pojazdy dopuszczone do ruchu i skarżący w tym zakresie nie mogą sprzeciwiać się ruchom pojazdów po drodze publicznej.

Również wnioskodawca określa obszar na którym będzie prowadził działalność gospodarczą. We wniosku obszar ten określono na 500 m2 .

Przechodząc z kolei do rozważań prawnych należy wskazać, że powyższa decyzja została wydana m.in. na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm., zwana dalej ustawą). Ze względu na przedmiot sprawy oraz wielość innych zagadnień regulowanych przez tą ustawę dalsze rozważania będą prowadzone w stosunku do pozwolenia na budowę.

Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, a decyzja ta wiąże organ wydający pozwolenie na budowę (art. 72 ust.1 pkt 1 i 86 ustawy). Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Złożenie wniosku powinno nastąpić w terminie 4 lat od dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna, przy czym termin ten w pewnych sytuacjach może ulec przedłużeniu o 2 lata.

Do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć dokumenty wymienione w art. 74 ustawy tzn.:

1) w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko – raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku gdy wnioskodawca wystąpił o ustalenie zakresu raportu w trybie art. 69 – kartę informacyjną przedsięwzięcia;

2) w przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko – kartę informacyjną przedsięwzięcia;

3) poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmujące obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie;

4) w przypadku przedsięwzięć wymagających wydania decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 4 lub 5, prowadzonych w granicach przestrzeni niestanowiącej części składowej nieruchomości gruntowej, zamiast kopii mapy, o której mowa w punkcie 3 – mapę sytuacyjno-wysokościową sporządzoną w skali umożliwiającej szczegółowe przedstawienie przebiegu granic terenu, którego dotyczy wniosek, oraz obejmującą obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie;

5) dla przedsięwzięć, dla których organem prowadzącym postępowanie jest regionalny dyrektor ochrony środowiska – wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku; nie dotyczy to wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla drogi publicznej, dla linii kolejowej o znaczeniu państwowym, dla przedsięwzięć EURO 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznanie złóż kopalin oraz dla inwestycji w zakresie terminalu;

6) wypis z ewidencji gruntów obejmujący przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obejmujący obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie.

Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu, planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia.

Częścią postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się:

- obligatoryjnie – dla planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze

znacząco oddziaływać na środowisko,

- fakultatywnie – dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie

znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia

oceny oddziaływania na przedsięwzięcie na środowisko został stwierdzony

na podstawie art. 63 ust. 1.

W art. 60 ustawy zawarta jest delegacja dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia:

1) rodzaju przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko,

2) rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko;

3) przypadki, gdy zmiany dokonywane w obiektach są kwalifikowane jako przedsięwzięcia, o których mowa w pkt 1 i 2.

Do czasu wydania tych przepisów:

1/ za przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, określone w art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy, uważa się określone w dotychczasowych przepisach przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, wymagające sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko;

2/ za przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, określone w art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy, uważa się określone w dotychczasowych przepisach przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko może być stwierdzony.

Prowadzi to do wniosku, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze trafnie (art. 173 ust. 2 ustawy) w decyzji powołało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.).

Planowana inwestycja, tj. punkt do zbierania lub przeładunku odpadów, w tym złomu oraz instalacje do naziemnego magazynowania kolejnych surowców energetycznych, znajduje się na liście przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i zdrowie ludzi, dla których obowiązek sporządzenia raportu może być wymagany (§ 3 pkt 37 i 74 rozporządzenia).

Obowiązek przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 63 ust. 1 ustawy). Ustawa wymaga tutaj wydania w każdej sytuacji postanowienia – pozytywnego albo negatywnego (art. 63 ust. 1 lub 2 ustawy).

Postanowienie, zarówno pozytywne jak i negatywne, wydaje się po zasięgnięciu opinii:

1/ regionalnego dyrektora ochrony środowiska (w terminie roku od dnia wejścia w życie ustawy czyli od dnia 15 listopada 2008 r. - art. 174 ustawy - zadania te wykonują starostowie – art. 156 ustawy),

2/ Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w przypadku przedsięwzięć wymagających wydania m.in. pozwolenia na budowę.

Na postanowienie stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 125 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, postanowienia od których służy zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego, doręcza się na piśmie.

Ustawa nie przewiduje zażalenia na postanowienie negatywne, stąd zarzut skargi w tym zakresie nie jest uzasadniony. Nie można zresztą podzielić stwierdzenia skargi, że postanowienie z dnia [...] Burmistrza W. nie zostało doręczone. O doręczeniu świadczą zwrotne poświadczenia odbioru zawarte w aktach sprawy.

W przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Charakterystyka przedsięwzięcia i karta informacyjna przedsięwzięcia stanowią załączniki do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 84 ust. 1 i 2 ustawy).

Uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymogów K.p.a., w przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, powinna zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Należy zatem ocenić, czy zaskarżona decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach odpowiada wymogom art. 63 ust. 1 ustawy.

W ocenie Sądu decyzja Burmistrza W. z dnia [...] nr [...] odpowiada wymogom wskazanego artykułu. Stosownie do treści art. 63 ust.1 pkt 1 w decyzji wskazano na rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia z uwzględnieniem:

a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji,

b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie,

c) wykorzystywania zasobów naturalnych,

d) emisji i występowania innych uciążliwości,

e) ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii;

Mimo stosunkowo krótkiego okresu obowiązywania ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu... i jej dość skomplikowanych (w ocenie sądu) rozwiązań, decyzja Burmistrza W. w pełni odpowiada postanowieniom tej ustawy.

Uwzględniono także usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska. Nie można podzielić, w świetle doświadczenia życiowego, poglądu o nadmiernym hałasie emitowanym przez punkt skupu złomu.

Planowane do realizacji przedsięwzięcie polegać będzie na składowaniu i sprzedaży opału (głównie węgla kamiennego) oraz skupie i segregacji złomu. Składowanie opału ma się odbywać na utwardzonym placu w hałdach, natomiast złom będzie gromadzony w 5 szczelnych kontenerach metalowych o pojemności 30 m3 , ustawionych na utwardzonym podłożu.

Materiał dowodowy został zebrany wyczerpująco i całościowo rozważony i tym samym brak podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 77, 7 i 8 K.p.a.

W skardze wskazano także na naruszenie art. 3 Dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. Art. 3 Dyrektywy Rady z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (DZ. U.UE.L.85.175.40) stanowi, że ocena wpływu na środowisko określa, opisuje i ocenia we właściwy sposób dla każdego indywidualnego przypadku i zgodnie z art. 4 – 11, bezpośrednie i pośrednie skutki przedsięwzięcia dla następujących elementów:

- istot ludzkich, fauny i flory;

- gleby, wód, powietrza, klimatu i krajobrazu;

- dóbr materialnych i dziedzictwa kultury;

- oddziaływania między elementami wymienionymi w tiret pierwszym, drugim i trzecim.

Zarzut ten nie jest skuteczny dlatego, że, po pierwsze – dyrektywy Rady nie są źródłem prawa, a po drugie – dyrektywa ta została zrealizowana w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.).

Wobec oceny, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, skargę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało oddalić.