Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 3241/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zawieszenie postępowania
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Skarbowej w W. o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi U. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 sierpnia 2010 r. sygn. akt II FSK 553/09 w sprawie ze skargi kasacyjnej U. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie ze skargi U. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 9 czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: oddalić wniosek o zawieszenie postępowania.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2010 r., sygn. akt II FSK 553/09, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną U. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 listopada 2008 r. sygn. akt I SA/Wr 880/08. Pismem z dnia 14 października 2013 r. skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powołanym na wstępie wyrokiem NSA. Jako podstawę prawną podała art. 272 § 2 i art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwana dalej: "p.p.s.a."). W uzasadnieniu wskazała, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt SK 18/09 (Dz.U. z 2013 r. poz.985) stwierdził niekonstytucyjność przepisu, który stanowił podstawę wydanego przez NSA rozstrzygnięcia.

Pismem z dnia 14 lutego 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł odpowiedź na skargę o wznowienie postępowania sądowego. W skardze zawarty został również wniosek o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1) w związku z art. 276 p.p.s.a.

Uzasadniając wniosek Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że w dniu 12 grudnia 2013 r. Minister Finansów został powiadomiony przez Szefa Kancelarii Sejmu o skierowaniu przez Marszałka Sejmu wniosku do Trybunału Konstytucyjnego o wyjaśnienie wątpliwości co do treści pkt.I.2 w związku z pkt. I.3 i pkt II wyroku TK z 18 lipca 2013 r. sygn. akt SK 18/09. W związku z powyższym zdaniem organu podatkowego zaistniała przesłanka z art. 125 § 1 pkt 1) p.p.s.a. do zawieszenia postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Trybunał Konstytucyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek podlega oddaleniu.

Zgodnie z treścią 125 § 1 pkt 1) p.p.s.a Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Stwierdzić należy, że Dyrektor Izby Skarbowej błędnie uznał, że w rozpatrywanej sprawie została spełniona przesłanka określona w przywołanym przepisie. Zdaniem NSA organ podatkowy niesłusznie uznał, że postępowanie wszczęte wnioskiem Marszałka Sejmu ma wpływ na rozstrzygnięcie postępowania wszczętego przed NSA na skutek złożonej przez skarżącą skargi o wznowienie postępowania. Podkreślić należy, że Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygn. akt SK 18/09 wydał już prawomocne orzeczenie, które może mieć wpływ na wynik toczącego się postępowania przed NSA. Tym samym wszczęcie postępowania na skutek wniosku Marszałka Sejmu o wyjaśnienie wątpliwości nie może zostać uznane za postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym, o którym stanowi art. 125 § 1 pkt 1) p.p.s.a.

Biorąc pod uwagę powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1) i art. 131 w zw. z art. 193 p.p.s.a.