Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1669/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 134  par. 1,  art. 135,  art. 145  par. 1  pkt 1  lit. a i  lit. c,  art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 15
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Stawecki (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Elżbieta-Zielińska-Śpiewak, , Protokolant ref. staż. Agata Abramowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi B. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej B. W. kwotę 500 zł (pięćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]maja 2016 r. nr [...], znak: [...],, po rozpatrzeniu odwołania T. M., zwanego dalej "inwestorem", od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...]marca 2016 r., nr [...], znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]decyzją nr [...]z dnia [...]marca 2016 r., znak: [...], nałożył na A. M., T. M. oraz B. W. (zwaną w dalszej części "skarżącą", obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie rurociągu o przekroju 600 mm, zwanego dalej "inwestycją", zlokalizowanego w rowie melioracyjnym [...]w [...]przy ul. [...], na działce o numerze ewid. [...]oraz działce nr ewid. [...], obr. [...] (łącznie stanowiących dawniej działkę nr ewid. [...]). Sporządzenie projektu budowlanego obejmującego wskazanie robót budowlanych koniecznych do wykonania, ma na celu doprowadzenie "obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami". Projekt powinien być sporządzony w terminie czterech miesięcy od dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji.

Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

W dniu [...] listopada 2008 r. Burmistrza [...]wydał decyzję nr [...], zatwierdzającą ugodę (podpisaną w dniu [...]października 2008 r.) w kwestii podwyższenia terenu działki o numerze ewid. [...] (obecnie działki nr ewid. [...]i [...]) do wysokości poziomu gruntu na działkach sąsiednich, tzn. działkach o nr ewid. [...]oraz [...]. Dodatkowo w ugodzie ustalono, że wszystkie wody deszczowe z terenu działki nr [...]– własność J. M. – zostaną zagospodarowane na jego nieruchomości lub skierowane do istniejącego rowu melioracyjnego przebiegającego przez działki nr [...],[...],[...].

Działając w celu wykonania w dniu [...]października 2009 r. J. M. uzyskał pozwolenie wodnoprawne, udzielone decyzją Starosty [...]nr [...], znak: [...].

W dniu [...] stycznia 2010 r. Starosta [...]wydał decyzję nr [...], znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę rurociągu o przekroju 600 mm w rowie melioracyjnym [...]w [...]przy ul. [...]na działce ewid. nr [...]obręb [...]. W dniu [...]października 2011 r. inwestor złożył zawiadomienie o zakończeniu budowy, w związku z czym w dniu [...]grudnia 2011 r. uzyskał potwierdzenie przyjęcia do użytkowania powyższej inwestycji.

W dniu [...]marca 2012 r. H. M. wniosła do Starosty [...]pismo z prośbą o sprawdzenie prawidłowości wykonania przebudowy rowu melioracyjnego na działce nr ewid. [...]zlokalizowanej w [...]przy ul. [...]. W dniu [...]września 2012 r. Starosta [...]przekazał ww. wniosek według właściwości, Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...].

W dniach [...]października 2012 r., [...]lutego 2013 r. oraz [...]kwietnia 2013 r. przeprowadzono trzy kontrole na działce inwestycyjnej i działkach sąsiednich. Stwierdzono wówczas m.in., że J. M. wykonał prace polegające na przebudowie rowu melioracyjnego. Przedstawiciel wnioskodawczyni wskazał, że jedna ze studzienek narusza częściowo prawo własności przysługujące H. M. do działki sąsiadującej z działką inwestycyjną. Przedstawiono jednak decyzję Starosty [...]z dnia [...]stycznia 2010 r., potwierdzenie przyjęcia obiektu budowlanego do użytkowania wydane przez ww. organ w dniu [...]grudnia 2011 r., a także oświadczenie kierownika budowy o prawidłowości wykonanych robót budowlanych. Stwierdzono jednak brak zabezpieczenia studzienek przed dostępem osób postronnych (brak ogrodzenia terenu) oraz odsłonięcie pokryw od wlotów do poszczególnych studzienek. Ponadto stwierdzono różnice w wysokości terenu między działkami J. M. i H. M..

Biorąc pod uwagę ustalenia wynikające z przeprowadzonych kontroli, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]decyzją Nr [...]z dnia [...]sierpnia 2013 r., znak: [...], umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie przebudowy rowu melioracyjnego oraz budowy przepustu na działce o numerze ewid. [...]z obrębu [...]zlokalizowanej w [...]przy ul. [...].

Decyzja powiatowego organu nadzoru budowlanego została zaskarżona do [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a następnie decyzją tego organu z dnia [...]października 2013 r. uchylona w całości i przekazana do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Organ wojewódzki wskazał, że Państwowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]nie wyjaśnił dostatecznie stanu faktycznego istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy.

Rozpatrując ponownie sprawę powiatowy organ nadzoru budowlanego w dniu [...]lutego 2015 r., przeprowadził kontrolę działki o numerze ewid. [...], podczas której stwierdzono podwyższenie terenu o około 30-40 cm względem działek nr ewid. [...]i [...]. Na podstawie zebranego materiału dowodowego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]decyzją nr [...] z dnia [...]marca 2015 r., znak: [...] umorzył w całości postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie.

Po rozpatrzeniu odwołania H. M. od ww. decyzji, [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...]z dnia [...] czerwca 2015 r., znak: [...], uchylił w całości decyzję organu powiatowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania wskazując, że wywyższenie terenu nieruchomości w stosunku do działek sąsiednich stanowi odstępstwo od zatwierdzonego projektu.

Decyzją nr [...]z dnia [...]marca 2016 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], będący w niniejszym postępowaniu organem pierwszej instancji, działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U z 2016 r., poz. 290; zwanej dalej "pr.bud.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2016 r. poz. 23, zwanej dalej "k.p.a.") nałożył na A. M., T. M. oraz B. W., obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego w terminie czterech miesięcy od dnia doręczenia decyzji.

Organ zobowiązał strony, aby ww. projekt budowlany uwzględniał zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie rurociągu o przekroju 600 mm zlokalizowanego w rowie melioracyjnym [...]na działkach o nr ewid. nr [...]oraz [...], obr. [...], stanowiących dawniej działkę nr [...]. Projekt powinien wskazywać również roboty budowlane konieczne do wykonania w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami.

Przedmiotowa decyzja została wydana ze względu na uznanie, że roboty budowlane prowadzone w ramach ww. inwestycji były niezgodne z pozwoleniem na budowę, a w zakresie parametrów zagospodarowania terenu istotnie odbiegały od warunków określonych w projekcie wykonawczym. Organ powiatowy ustalił ponadto, że inwestor wykonując roboty budowlane nie wykonał przyczółka na wlocie rurociągu, jak również, że dokumentacja zdjęciowa zamieszczona w aktach sprawy wskazuje na użycie niewłaściwego materiału do ukształtowania terenu: gruzu i odłamków asfaltu.

Zgodnie z art. 36a ust. 1 pr.bud., stwierdzone istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego i innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.

W dniu [...]kwietnia 2016 r. T. M. złożył odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...]marca 2016 r. Inwestor zarzucił ww. decyzji, że organ wydał ją w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny. W szczególności organ nadzoru niezgodnie z prawdą uznał, że inwestor nie wykonał przyczółków na wylocie rowu melioracyjnego. Przyczółek wykonano w formie prefabrykowanej studni, a zgodę na tego typu nieistotne odstępstwo uzyskano od autora projektu budowlanego. T. M. wskazał także, że nieprawdziwe jest ustalenie organu, iż podniesiono poziom działki nr [...]o około 30-40 cm w stosunku do działek sąsiednich. Zdaniem inwestora wszystkie prace wykonano zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym.

Po rozpatrzeniu odwołania T. M., [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., wydał decyzję nr [...]z dnia [...]maja 2016 r., znak: [...], którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu powiatowego z dnia [...]marca 2016 r.

Organ odwoławczy stwierdził, że organ administracji architektoniczno-budowlanej wydając decyzję o pozwoleniu na przebudowę spornego rowu melioracyjnego uwzględnił wysokość, na jaką może zostać podwyższona działka nr ewid. [...], uzgodnioną przez inwestora i właścicieli działek sąsiednich. Wobec tego, wywyższenie terenu ww. nieruchomości w stosunku do działek sąsiednich o około 30-40 cm stanowi istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego w zakresie parametrów zagospodarowania terenu. Ponadto w trakcie przeprowadzonych kontroli stwierdzono, że inwestor realizując roboty budowlane nie wykonał przyczółka na wlocie rurociągu, jak również użył niewłaściwy materiał do ukształtowania terenu.

Organ drugiej instancji podkreślił, że w sytuacji stwierdzenia istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]prawidłowo zastosował art. 50 - 51 pr.bud. Przedłożenie przez inwestorów projektu budowlanego zamiennego ma umożliwić ocenę prawidłowości wykonanych robót budowlanych pod kątem zgodności ze sztuką budowlaną i przepisami oraz umożliwić legalizację wykonanych samowolnie zmian. Jeśli wykonane roboty budowlane będą odpowiadać przepisom szczególnym, w tym techniczno–budowlanym to możliwe będzie zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego i w dalszym etapie udzielenie pozwolenia na użytkowanie wykonywanej rozbudowy.

Argumenty T. M. podnoszone w odwołaniu, organ odwoławczy uznał za niezasadne i za nie mające wpływu na treść rozstrzygnięcia.

W dniu [...]czerwca 2016 r. B. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego z dnia [...]maja 2016 r., wnosząc o jej uchylenie oraz o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Skarżąca zarzuciła ww. decyzji:

I. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy to jest:

naruszenie art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na braku prawidłowego i wyczerpującego zbadania sprawy, pominięciu szeregu istotnych okoliczności mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, wadliwym ustaleniu stanu faktycznego, pominięciu szeregu istotnych kryteriów mających wpływ na rozstrzygnięcie przedstawione w decyzji, a także brak prawidłowej oceny materiałów dowodowych znajdujących się w aktach sprawy;

naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. polegające na braku prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji w zakresie motywów oddalenia odwołania, a także przedstawienie niepełnych i niespójnych przesłanek, na podstawie których rozstrzygnięto o utrzymaniu zaskarżonej decyzji;

II. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 36a ust. 1, art. 36a ust. 5 i art. 51 pr.bud. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie.

Odnosząc się do błędów w ustaleniu stanu faktycznego, skarżąca wskazała, że nieprawdziwe jest ustalenie, że nie wykonano przyczółków na wylotach rowu melioracyjnego na przedmiotowej inwestycji oraz że dokonano podniesienia poziomu działki nr ewid. [...]i [...]względem działek sąsiadujących. Z dokumentacji powykonawczej wykonanej w dniu [...]października 2011 r. przez uprawnionego geodetę Z. S., przekazanej do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]w dniu [...]grudnia 2011 r. wynika, że rzędna terenu działki nr [...]po przeprowadzonych pracach nie uległa znacznym.

W odpowiedzi na skargę z dnia [...]lipca 2016 r. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko w sprawie, tym samym wnosząc o oddalenie skargi. Organ odwoławczy odesłał do uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

W dniu [...]stycznia 2017 r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe skarżącej, doręczone też obecnemu na rozprawie uczestnikowi postępowania J. B.. Skarżąca wyjaśnia bardziej szczegółowo niż w skardze kwestie techniczne kluczowe dla sprawy, w szczególności występujące poziomy przedmiotowych działek, a także kwestie prawne, w tym ustalenia wynikające z przeprowadzonych czynności i przygotowanych ekspertyz.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie Sąd orzekający w niniejszej sprawie podkreśla, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.) zadaniem Sądu jest dokonanie kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego pod względem zgodności z prawem, czyli prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Jednocześnie stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną.

W niniejszej sprawie Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem przepisów prawa i jako taka podlega wyeliminowaniu z obrotu prawnego.

Zadaniem organu drugiej instancji była ocena zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu oraz rozstrzygnięcie wątpliwości wynikających z decyzji organu pierwszej instancji. Oczywiście badanie materiału zgromadzonego w sprawie powinno być przeprowadzone zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postepowania administracyjnego przewidzianą w art. 15 k.p.a.

Zdaniem Sądu organ drugiej instancji nie zbadał okoliczności faktycznych kluczowych dla rozpatrywanej sprawy. Przede wszystkim organ odwoławczy nie ustalił, czy rzeczywiście doszło do podwyższenia poziomy nieruchomości zajmowanej przez inwestora, w jakim zakresie lub w jakim miejscu (ewentualnie, w której części działek o numerach ewid. [...]i [...]), a także, czy faktycznie stanowi to odstąpienie od projektu budowlanego, a przez to naruszenie prawa.

Wbrew interpretacji organów administracji prowadzących sprawę, dokumentacja fotograficzna zawarta w aktach sprawy wskazuje raczej na dokonanie przez inwestora nieznacznego wypoziomowania, to jest wyrównania powierzchni działki nr ewid. [...], a nie na zarzucanym inwestorowi podwyższeniu, co należałoby rozumieć jako wyniesienie w górę, poziomu działek nr ewid. [...]i [...]względem nieruchomości sąsiednich.

Z kolei z "Mapy do celów projektowych" z 2010 r. zawartej w aktach sprawy wynika, że na znacznej długości działek nr ewid. [...]i [...] (dawnej działki nr ewid. [...]), a także równoległych działek nr ewid. [...]oraz [...], mamy do czynienia z niewielkim spadkiem powierzchni ww. działek, jeśli patrzymy na nie w kierunku południowym (południowo-wschodnim). Takie ukształtowanie terenu połączone z wysoką wilgotnością gleby na terenie ww. działek, było prawdopodobnie jedną z przyczyn podjęcia i przeprowadzenia inwestycji polegającej na budowie rurociągu o przekroju 600 mm zlokalizowanego w rowie melioracyjnym [...]na działkach o nr ewid. nr [...]oraz [...]. Istniejący wcześniej rów melioracyjny nie był wystarczający, aby skutecznie odprowadzać wodę z podmokłego terenu. Celem zbudowanego rurociągu jest też, jak można sądzić na podstawie materiałów zgromadzonych w sprawie, zatrzymanie wód opadowych i wód naturalnie występujących na obszarze dawnej działki nr ewid. [...]właśnie na obszarze tej działki. Oznacza to, że zaprojektowana i wykonana inwestycja prowadzi do skutków, realizacji których domaga się H. M. i niektórzy uczestnicy postępowania (niektórzy sąsiedzi inwestora), a nie do skutków niekorzystnych dla sąsiadów.

Oceniając sytuację faktyczną należało również, a może nawet w pierwszej kolejności, wziąć pod uwagę zgromadzone w sprawie dokumenty. Organ odwoławczy tego nie uczynił, gdyż nie odnosi się do takich ustaleń i wniosków. W szczególności organ wojewódzki nie odniósł się do twierdzenia inwestora o zgodności wykonanego rurociągu z zatwierdzonym projektem. Organ powtarza tezę sformułowana przez organ pierwszej instancji o "podwyższeniu poziomu działki inwestycyjnej o 3-40 cm". Nie odnosi się jednak do faktu, że w projekcie budowlanym przygotowanym przez S. K. w sierpniu 2009 r. i zatwierdzonym przez Starostę Powiatu [...]w dniu [...]stycznia 2010 r. rzędną istniejącego terenu działki nr [...]i działek sąsiednich określono na 90 cm. Znajduje to potwierdzenie w powołanej wyżej "Mapie do celów projektowych". Jednocześnie w "Inwentaryzacji powykonawczej rurociągu na rowie melioracyjnym" wykonanej w październiku 2011 r. przez uprawnionego geodetę Z. S. stwierdza się, że rzędna terenu działki nr [...]po przeprowadzonych pracach nie uległa znacznym zmianom. Dokumentację powykonawczą przekazano Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...]w dniu [...]grudnia 2011 r.

Organ wojewódzki nie wyjaśnił zatem na czym oparł opinię o "podwyższeniu poziomu działki nr ewid. [...]o 30-40 cm". Nie wiadomo, czy wynikało to z zakwestionowania inwentaryzacji powykonawczej, czy też z przygotowania jakichś odrębnych ekspertyz lub opinii, nie ujawnionych przez organ odwoławczy.

Organ wojewódzki nie wskazał, kto dokonał szczegółowych pomiarów, ani jaki poziom terenu i ewentualnie w których miejscach został w takim badaniu ustalony. Decyzja organu nie została uzupełniona żadnymi dokumentami potwierdzającymi przeprowadzenie pomiarów, ani nie wskazuje ich autora. Z tego względu można wnosić, że w zgromadzonych materiałach brakuje dowodu wspierającego zarzut zmiany wysokości przedmiotowego terenu. na taki stan faktyczny. Z zaskarżonej decyzji nie wynika również jaki poziom działek sąsiednich przyjęto jako uzasadnienie dla twierdzenia o naruszenia przez inwestora ugody z 2008 r. dopuszczającej podwyższenie terenu działki inwestycyjnej w stosunku do działek sąsiednich.

Organ wojewódzki nie wskazał też, czy prace przeprowadzone przez inwestora są zgodne, czy też naruszają pozwolenie wodnoprawne z dnia [...]października 2009 r.

Należy zwrócić uwagę na fakt, że inwentaryzacja powykonawcza prezentuje pomiary geodezyjne wykonywane przez uprawnionego geodetę po zakończeniu budowy rurociągu. W dokumentacji tej wskazana jest m.in. liczba 90,39 [cm], która wskazuje na wysokość górnej krawędzi powierzchni studni. Oznacza to, że zbudowane w ramach budowy rurociągu studnie przewyższają poziom gruntu o 39 cm, a zatem utrzymano poziom terenu wyznaczony przez rzędną wynoszącą 90 cm.

Oceniając powyższe braki postępowania odwoławczego w kontekście właściwych przepisów należy stwierdzić, że wydając zaskarżona decyzję [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego naruszył obowiązki wskazane w art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a.

Sąd stwierdza także naruszenie przez organ drugiej instancji dyspozycji normy wyrażonej w art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 k.p.a. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zauważył, że brak określenia w decyzji organu pierwszej instancji na czym szczegółowo polegały odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego czyni właściwie niemożliwym wykonanie obowiązku przygotowania projektu budowlanego zamiennego. Skoro nie wiadomo, w jaki sposób inwestor odstąpił od oryginalnego projektu, to trudno przygotować projekt zamienny, który usuwałby rozwiązania faktyczne uznawane przez organy nadzoru budowlanego za wady inwestycji. Jeżeli stanowiska skarżącej o otrzymaniu w pasie przebiegu rurociągu poziomu 90 cm jest prawdziwe, to może się okazać, że po ostatecznym wykonaniu obowiązku obniżenia poziomu gruntu o 30-40 cm może się okazać, że wbrew projektowi rury wodociągu zostaną odkryte.

Przedmiotem oceny organu drugiej instancji powinien też być sposób wykonania rurociągu w zakresie projektowanego przyczółka na wlocie rurociągu. Organ powinien ocenić, czy zastąpienie tego elementu rurociągu studnią i zatwierdzenie zmiany – jak oświadcza J. M. - przez autora projektu, odpowiada wymogom prawa budowlanego i prawa wodnego.

Powyższe wady postępowania oraz wątpliwości, jakie wynikają z braku ustalenia wszystkich istotnych okoliczności faktycznych, sprawiają, Sąd uznał skargę złożoną przez B. W. za uzasadnioną, a zaskarżoną decyzję za wydaną z naruszeniem prawa.

W ponownym postępowaniu [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien uzupełnić materiał dowodowy i dopiero w jego świetle ocenić poprawność decyzji organu pierwszej instancji. Biorąc pod uwagę materiał, który dotychczas został zgromadzony w sprawie należy przeprowadzić dodatkowe postepowanie dowodowe w sposób wskazany w art. 136 k.p.a. Po zebraniu takiego materiału organ drugiej instancji będzie zobowiązany do wszechstronnej oceny takiego materiału, uwzględniającej zarówno nowe ustalenia i dowody, jak i oryginalny projekt budowlany z 2009 r. oraz omówioną wyżej inwentaryzację powykonawczą z października 2011 r.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. lit. c. powołanej już wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2016 r., poz. 718, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżona decyzję.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a., czyli jak w pkt II sentencji wyroku.