Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 448/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 11 ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 1913
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca) Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi A.S. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni we W. Państwowego Gospodarstwa Wodnego "A" z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr ([...]) w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni we W. Państwowego Gospodarstwa Wodnego "A" z dnia [...]czerwca 2020 roku o numerze [...]; II. zasądza od Dyrektora Zarządu Zlewni we W. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] (słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją, działając na podstawie między innymi art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429), po rozpatrzeniu odwołania skarżącej A. S. od decyzji Dyrektora Zarządu [...] we W. [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] odmawiającej udzielenia informacji publicznej w zakresie żądania wydania kserokopii odpowiedzi z dnia [...] sierpnia 2018 r. udzielonej przez Przedsiębiorstwo "A" Spółki z o.o. na zarządzenie pokontrolne z dnia [...] lipca 2018 r. Dyrektora Regionalnego Zarządu [...] we W.- Dyrektor Zarządu [...] we W. utrzymał dotychczasową decyzję w mocy.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, że w dniu [...] maja 2020 r. do Państwowego Gospodarstwa "A" – Zarządu Zlewni we W. (dalej jako "podmiot zobowiązany" lub "organ") został złożony przez skarżącą wniosek o udzielenie informacji publicznej w przedmiocie przekazania kopii wszystkich decyzji administracyjnych, postanowień i innych aktów administracyjnych wydanych przez Dyrektora Zarządu [...] we W., zmierzających do wyegzekwowania od Przedsiębiorstwa Produkcji [...] S. Sp. z o.o. (dalej jako "spółka") stwierdzonych w toku kontroli przeprowadzonej dnia [...]czerwca 2018 r. naruszeń, w tym między innymi kserokopii poświadczonej za zgodność z oryginałem odpowiedzi spółki z dnia [...] sierpnia 2018 r. na zarządzenie pokontrolne z dnia [...]lipca 2018 r. Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. Państwowego Gospodarstwa "A".

W toku prowadzonego postępowania organ wystąpił do spółki z zapytaniem, czy złożona przez nią odpowiedź zawiera informacje poufne stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa. Na przedmiotowe zapytanie spółka udzieliła odpowiedzi wykazując jednocześnie, że wnioskowane pismo zawiera informacje poufne stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa. Tym samym, jak zauważył organ, przedmiotowa informacja korzysta z ochrony, o której mowa w art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 11 ust 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Podmiot zobowiązany uzasadniając odmowę udostępnienia żądanego dokumentu powołał się na definicję ustawową tajemnicy przedsiębiorstwa, wskazując na charakter żądanej informacji, która zawierała dane o charakterze technicznym, co wypełnia definicję legalną tajemnicy przedsiębiorstwa.

Z powyższych względów podmiot zobowiązany w części dotyczącej udostępnienia wymienionej kserokopii pisma spółki z dnia [...] sierpnia 2018 r. stanowiącego odpowiedź na zarządzenie pokontrolne - wydał decyzję odmowną. Rozpoznając odwołanie organ ponownie dokonał oceny, czy wnioskowana informacja jest informacją publiczną, a następnie czy jest ona informacją publiczną zawierającą dane poufne korzystające z ochrony prawnej stypizowanej w art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ następnie stwierdził, że bez wątpienia żądana informacja jest informacją publiczną. Z uwagi jednak na jej zakres obejmujący dane poufne podmiotu trzeciego zawierające dane przedsiębiorstwa o charakterze technicznym spełniające kryteria tajemnicy przedsiębiorstwa, podmiot zobowiązany uznał, iż podlegają one ochronie prawnej. Podmiot zobowiązany wystąpił do przedsiębiorcy w celu uzyskania stanowiska, czy pismo kierowane do podmiotu zobowiązanego zawiera dane poufne stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa. Udzielając odpowiedzi pozytywnej wraz z uzasadnieniem stanowiska spółka podjęła w stosunku do żądanych informacji niezbędne działania w celu zachowania poufności tj. wyraziła na piśmie brak zgody na ich udostępnienie, czyli nie zrezygnowała z przysługującego jej prawa do zachowania tajemnicy przedsiębiorcy. Tym samym wnioskowane informacje podlegają ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwe] konkurencji (t. j. Dz. U. z 2019 r,, poz. 1010), co potwierdzają stanowiska sądów administracyjnych oraz Sądu Najwyższego. W tej mierze zacytowano tezy z wyroku Sądu Najwyższego z dnia [...] czerwca 2003 r. sygn. akt IV GKN 211/01, iż informacja staje się "tajemnicą", kiedy przedsiębiorca przejawia wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Nie traci natomiast swojego charakteru przez to, że wie o niej pewne ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji. Pozostanie określonych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa wymaga, aby przedsiębiorca, podjął działania zmierzające do wyeliminowania możliwości ich dotarcia do osób trzecich w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych starań. Nadto przytoczono tezy z wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia [...] września 2013 r. sygn. akt. VIII SA/Wa 433/13 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G.z dnia [...] marca 2012 r. sygn. II SA/GO 48/12.

Dalej organ przywołał brzmienie przepisu art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, zgodnie z którym przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. Zdaniem organu, w celu objęcia informacji przymiotem tajemnicy przedsiębiorstwa decydującą jest wola samego przedsiębiorcy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia [...] września 2013 r. sygn. akt. VIII SA/Wa 433/13), który jest władny samodzielnie i w sposób wiążący przypisać taki przymiot każdej informacji spełniającej trzy warunki:

a) mającej charakter techniczny, technologiczny, organizacyjny przedsiębiorstwa lub posiada wartość gospodarczą,

b) nie ujawnionej do wiadomości publicznej,

c) w stosunku do której podjęto niezbędne działania w celu zachowania poufności.

Organ podkreślił, że w zakresie wnioskowanych informacji zachodzi jedna z przesłanek, o których mowa w art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej tzn. prawo do informacji publicznej podlega w tym postępowaniu ograniczeniu ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy, który z kolei nie zrezygnował z przysługującego mu uprawnienia do zachowania poufności informacji, w rozumieniu art. 11 ust 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

W skardze strona skarżąca wniosła o uchylenie decyzji w całości i zobowiązanie organu do udostępnienia kopii opisanego wyżej pisma spółki z dnia [...] sierpnia 2018 r., oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzuciła zaskarżonej decyzji błędną interpretację art 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez nieuzasadnione przyjęcie przez organ, że wymienione pismo jest objęte ochroną ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa, w sytuacji, gdy spółka będąca autorem pisma składając go nie zastrzegła, że informacje w nim zawarte są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa.

Skarżąca argumentowała, że domagała się udostępnienia jej przedmiotowej informacji publicznej wskutek stwierdzonych nieprawidłowości inwestora w realizacji robót budowlanych związanych z budową szklarni na gruntach przylegających do rzeki Z. (odstępstwa od projektu budowlanego) oraz wobec naruszenia stref ochronnych tej rzeki realizacją robót bez pozwolenia wodnoprawnego. Inwestor został zobowiązany do przekazania w określonym terminie swojego stanowiska w sprawie w związku z zarządzeniem pokontrolnym Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki "A" z dnia [...] lipca 2018 r. Mając na uwadze fakt, że pomimo upływu dwóch lat od daty kontroli, organ I instancji nie podjął w sprawie czynności formalno-prawnych na skutek przekazanego stanowiska inwestora, skarżąca zwróciła się zatem o udostępnienie odpowiedzi inwestora na wystąpienie pokontrolne. Podkreśliła, że organ przy pierwotnym zebraniu materiału nie otrzymał od spółki żadnych zastrzeżeń, że przekazywany materiał jest objęty tajemnicą przedsiębiorstwa. Zastrzeżenie to pojawiło się dopiero w odpowiedzi na sugerujące zapytanie organu, które zmierzało do uniknięcia konieczności przekazania żądanej dokumentacji.

Podała, że w wymienionym zarządzeniu pokontrolnym zobowiązano inwestora do przekazania do dnia [...] sierpnia 2018 r., stanowiska: "czy zamierza i w jakim terminie podjąć działania dotyczące legalizacji wykonanej zmiany ukształtowania (podwyższenia) terenu pod rozbudowę zakładu na gruntach przylegających do cieku Z.Inwestor w sytuacji podjęcia decyzji o podjęciu tych działań powinien określić termin ich podjęcia.

W opinii skarżącej informacje te w żaden sposób nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa i nie są informacjami technicznymi. Zakładając nawet, że w treści odpowiedzi znalazły się informacje o charakterze technicznym - to informacje takie mogły zostać zakreślone w sposób nieczytelny w treści odpowiedzi, a sama odpowiedź udzielona stronie skarżącej. Jeżeli zaś w odpowiedzi inwestora znalazły się informacje określające np. sposób wykonania robót budowlanych (likwidacja podwyższenia terenu na skutek prac budowlanych), bądź legalizacja robót na skutek przeprowadzenia procedury legalizacyjnej przed powiatowym inspektorem nadzoru budowlanego, to takie informacje również nie będą stanowiły tajemnicy przedsiębiorstwa, podobnie jak projekt budowlany inwestycji z treścią którego mógł i może zapoznać się każdy obywatel na skutek wniosku o dostęp do informacji publicznej skierowany do organu administracji architektoniczno-budowlanej który wydał decyzję o pozwoleniu na budowę. W sytuacji przeprowadzenia procedury legalizacyjnej nowy projekt budowlany i pozwolenie na budowę może być także przedmiotem powszechnego dostępu dla osób zainteresowanych w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej przez [...].

Następnie skarżąca podniosła, że na gruncie przepisu art. 11 ust. 4 u.z.n.k. organ nie wykazał spełnienia przesłanki formalnej ani materialnej tajemnicy przedsiębiorstwa. Nie jest w tym wypadku decydująca wyłącznie wola przedsiębiorcy nadającego całemu pakietowi informacji klauzulę poufności. W zaskarżonej decyzji jedyną przesłanką, na której organ się oparł uznając, iż żądany przez skarżącą dokument jest objęty tajemnicą przedsiębiorstwa, była odpowiedź zainteresowanego przedsiębiorstwa (spółki) udzielona w maju br., (a więc dwa lata po złożeniu wystąpienia), w odpowiedzi na tendencyjne zapytanie organu.

Organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest prawidłowość decyzji odmawiającej udostępnienia skarżącej na jej wniosek informacji publicznej w postaci

kserokopii odpowiedzi z dnia [...] sierpnia 2018 r. udzielonej przez Przedsiębiorstwo Produkcji [...]S. Spółka z o.o. na zarządzenie pokontrolne z dnia [...] lipca 2018 r. Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. Państwowego Gospodarstwa "A".

Rozpoznając przedmiotową sprawę należy w pierwszym rzędzie zauważyć, że przepis art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 ze zm., dalej przywoływana w skrócie także jako "ustawa" lub "u.d.i.p") wyraźnie określa, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, między innymi osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Bezsprzecznie organ, który wydał zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję, jest podmiotem zobowiązanym do udzielanie informacji publicznej w rozumieniu myśl art. 4 ust. 1 pkt 4 komentowanej ustawy.

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu oraz ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. Udostępnieniu podlegają przy tym w szczególności, stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy, informacje o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania państwowych osób prawnych i osób prawnych samorządu terytorialnego w zakresie wykonywania zadań publicznych i ich działalności w ramach gospodarki budżetowej i pozabudżetowej.

W powyższym kontekście należy uznać, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną, co z kolei powoduje, że powinna ona zostać udostępniona, chyba że zachodzą okoliczności, uzasadniające odmowę jej udostępnienia, przy czym zgodnie z art. 5 ust. 2 zdanie 1 ustawy - prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu między innymi ze względu tajemnicę przedsiębiorcy.

Wprawdzie pojęcie to nie zostało zdefiniowane w tym akcie prawnym, lecz terminem "tajemnica przedsiębiorstwa" ustawodawca posługuje się w przepisach dotyczących zwalczania nieuczciwej konkurencji. Zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 1010) przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.

Dla uruchomienia ochrony wskazanej w cytowanym przepisie konieczne jest zatem, aby dana informacja była poufna, a więc nieujawniona. W tym celu powinna być odpowiednio zabezpieczona. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że ze względu zarówno na znaczenie społeczne takich informacji, jak i mając na uwadze interes chronionego w powyższy sposób przedsiębiorcy, zastrzeżenie tajemnicy stanowi wyjątek od zasady jawności informacji publicznej i z tego względu podmiot zobowiązany do jej udostępnienia nie może ograniczyć się do zdawkowego oświadczenia o jej istnieniu (wyroki - WSA w Poznaniu z 10.10.2013 r., IV SA/Po 467/13, WSA w Warszawie z 10.07.2013 r., II SA/Wa 296/13 oraz NSA z 12.02.2015 r., I OSK 759/14). Powołany przepis art. 5 ust. 2 zd. 1 ustawy określa bowiem wyjątek od zasady, jawności informacji publicznych (art. 61 Konstytucji RP, art. 1 ust. 1 oraz art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej), nie może zatem być interpretowany w sposób naruszający tą zasadę. W konsekwencji, wykładnia dopuszczająca możliwość objęcia tajemnicą przedsiębiorstwa informacji publicznej na podstawie wyłącznie samej arbitralnej decyzji przedsiębiorcy musi być uznana za wadliwą. Przyjęcie takiego stricte formalistycznego stanowiska czyniłoby bowiem fikcyjnym konstytucyjnie chronione prawo obywatela do uzyskania informacji publicznej, ponieważ dla pozbawienia go dostępu do szerokiego kręgu informacji wystarczające byłoby formalne i niepodlegające jakiejkolwiek kontroli zadeklarowanie przez przedsiębiorcę zastrzeżenie, że określone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Złożone zatem przez niego zastrzeżenie może stać się skuteczne dopiero w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do ujawnienia informacji, po przeprowadzeniu stosownego badania, zgodnie z obowiązującym prawem ustali, że zastrzeżone informacje mają rzeczywiście charakter tajemnicy przedsiębiorcy. Jednocześnie nie są tajemnicą przedsiębiorstwa informacje, z którymi można się bez przeszkód zapoznać. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego "przepis art. 11 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji wyklucza objęcie tajemnicą informacji, które osoba zainteresowana może uzyskać w zwykłej i dozwolonej drodze" (por. wyrok SN z dnia 5 września 2001 r. sygn. akt I CKN 1159/00, LEX nr 49482).

W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że nie wystarczy samo przekonanie podmiotu dysponującego informacją o działalności przedsiębiorcy, że posiadane przez niego dane mają charakter poufny (wyrok NSA z [...].01.2014 r., I OSK 2112/13) a na tajemnicę przedsiębiorcy składają się łącznie dwa elementy: formalny - rozumiany jako wyrażenie woli utajnienia danych informacji, przejawiającej się w formie podjętych czynności, przedsięwziętych przez przedsiębiorcę w celu zapewnienia poufności określonych danych - oraz kolejny element równie istotny - aspekt materialny.

W aspekcie materialnym, z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji wynika, że tajemnicę przedsiębiorcy stanowi poufna informacja posiadająca szeroko rozumianą wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna. Zastrzeżenie tajemnicy winno zatem dotyczyć informacji mających taki walor, a nie jakichkolwiek. Rodzaj informacji chronionych przez art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, a co za tym idzie, także art. 5 ust. 2 u.d.i.p., jest zatem różny, albowiem niektóre mają charakter techniczny lub technologiczny, a inne dotyczą szeroko rozumianej organizacji przedsiębiorstwa (jego struktury, przepływu dokumentów, sposobu kalkulacji cen, zabezpieczenia danych itp.). Wyliczenie ustawowe zawarte w art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji nie jest przy tym wyczerpujące. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że w ramach analizy organ rozpoznający wniosek o udostępnienie informacji publicznej (w przypadku wywiedzenia zaś skargi - sąd administracyjny) winien ocenić, czy istnieją przesłanki zarówno formalne, jak i materialne dla uznania, że dana informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorcy i czy możliwe jest zastosowanie art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji dla odmowy jej udostępnienia. Nie jest w tym wypadku decydująca wyłącznie subiektywna wola przedsiębiorcy co do nadania danej informacji klauzuli poufności. W takim przypadku organ musi szczegółowo określić, biorąc pod uwagę podstawy ochrony danych i tajemnicy przedsiębiorcy, z czego wywodzi daną przesłankę i w czym znajduje ona uzasadnienie (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz, Wolters Kluwer, Warszawa 2016, s. 119 i powołane tam orzecznictwo). Nie jest zatem wystarczające samo stanowisko przedsiębiorcy, że sprzeciwia się udostępnieniu informacji oraz przedsięwziął środki w celu zapewnienia jej skuteczności.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że żądany przez skarżącą dokument (jego uwierzytelniona kserokopia) dotyczy pisemnego stanowiska przedsiębiorcy (wymienionej na wstępie spółki prawa handlowego) w odpowiedzi na zarządzenie pokontrolne związane z weryfikacją przez organ administracji publicznej na podstawie art. 335 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2268) prawidłowości działań tej spółki w zakresie gospodarowania wodami. Kontrolą objęto, cyt.: "Wykonanie urządzeń wodnych – zmiana ukształtowania terenu na gruntach przyległych do wód". Godzi się przy tym podkreślić, że jak wynika z lektury akt administracyjnych oraz treści wypowiedzi obu stron, skarżącej zostały udostępnione zarówno protokół z kontroli jak i zarządzenie pokontrolne.

Organ w spornej materii przyjął, że skutecznie spółka zastrzegła informacje zawarte w swojej odpowiedzi na zarządzenie pokontrolne jako mające walor tajemnicy przedsiębiorstwa w znaczeniu wyżej podanym oraz że informacje zawarte w treści pisma tej spółki zawierają dane o charakterze technicznym. Tym samym organ przyjął, że zostały łącznie spełnione przesłanki formalne i materialne do uznania, że w rozpatrywanym przypadku chodzi o informację stanowiącą tajemnicę przedsiębiorstwa. Tymczasem organ powinien był dokonać wnikliwej analizy i zweryfikować w pełni, czy istotnie oraz jakie to konkretnie informacje, o których wyżej mowa w twierdzeniach spółki, znajdują faktyczne odzwierciedlenie w treści komentowanego pisma.

W ocenie Sądu ocena organu prezentowana w decyzjach obu instancji nie jest prawidłowa, gdyż przede wszystkim nie koresponduje w pełni z treścią rzeczonego dokumentu, który przedłożono na wezwanie Sądu. Przede wszystkim odpowiedź spółki składa się z dwóch części, to jest pisma "przewodniego" opatrzonego datą [...] sierpnia 2028 r. oraz załącznika do tego pisma. Godzi się zauważyć, że samo pismo stanowi wyjaśnienie spółki w odpowiedzi na zarządzenie pokontrolne, jej stanowisko, z przytoczeniem przepisów prawa i nie zawiera żadnych danych technicznych ani informacji technologicznych czy organizacyjnych bądź o podobnym charakterze. Informacje techniczne (dane, parametry) są natomiast zawarte tylko w załączniku. W aspekcie zatem materialnym ocena organu nie przystaje do treści pisma, lecz odnosi się wyłącznie do jego załącznika. W ocenie Sądu nie zachodzą podstawy, w kontekście wykładni omówionych wyżej przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, by odmówić dostępu do treści rzeczonego pisma spółki. Organ winien był ewentualnie rozważyć, czy nie wyłączyć z ujawnienia stronie skarżącej załącznika do tego dokumentu lub wskazać, czy i w jakiem trybie obowiązuje w stosunku do niego inny tryb dostępu z uwagi na jego charakter.

Reasumując - w ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy nie zostało w prawidłowy sposób wykazane, że zaistniały warunki uzasadniające odmowę udostępnienia żądanej informacji publicznej z powołaniem się na art. 5 ust. 2 u.d.i.p. jeśli chodzi o samo pismo spółki z [...] sierpnia 2018 r., gdyż wbrew twierdzeniom organu nie prezentuje ono żadnych danych technicznych. W wydanych decyzjach naruszono zatem powołany przepis prawa materialnego w związku z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, w stopniu mającym wpływ na wynik rozstrzygnięcia.

Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni ocenę prawną Sądu, zaprezentowaną w niniejszym uzasadnieniu.

W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w związku z art. 135 p.p.s.a., orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. O kosztach sądowych - zwrocie uiszczonego wpisu - orzeczono na mocy art. 200 p.p.s.a.