Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2348/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka (spr.), sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant Katarzyna Tomiło, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2007 roku sprawy ze skargi U. F. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2006 r. nr [....] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji przyznającej płatności bezpośrednie do gruntów rolnych - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] października 2006r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1kpa utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia [...] lipca 2006r. o stwierdzeniu nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 2005r. przyznającej płatności bezpośrednie do gruntów rolnych na rok 2004, wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S.

Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 14 czerwca 2004 r. U. F. złożyła w Biurze Powiatowym ARiMR w S. wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004. We wniosku wnioskodawczyni zadeklarowała osiem działek ewidencyjnych, w tym m. in. działki ewidencyjne nr [...] i nr [...], położone w powiecie s., gminie S., obrębie ewidencyjnym K., nr obrębu ewidencyjnego [...] wraz z położonymi na nich dwiema działkami rolnymi oznaczonymi we wniosku literami D i E. Zadeklarowana przez wnioskodawczynię powierzchnia działki ewidencyjnej nr

[...] wykorzystywanej w celu rolniczym wynosiła 48,00 ha, zaś działki ewidencyjnej nr [...] - 59,00 ha.

W związku z nieścisłościami dotyczącymi działek ewidencyjnych nr [...] oraz [...], Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. wezwał producenta rolnego do złożenia wyjaśnień. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 26 lipca 2004 r. U. F. przedstawiła pismo z Agencji Nieruchomości Rolnych - Oddział Terenowy w S., w którym wyrażono zgodę na wykoszenie pierwszego pokosu trawy po 1/2 z W. W. na łące stanowiącej działkę [...]. Po zbiorze pierwszego pokosu siana należało pozostawić nieruchomość do dyspozycji Agencji. Wnioskodawczyni jednocześnie dokonała poprawek w złożonym wniosku, polegających na zmniejszeniu powierzchni działki ewidencyjnej nr [...] wykorzystywanej w celu rolniczym do 35,00 ha oraz do 36,99 ha powierzchni działki ewidencyjnej nr [...] wykorzystywanej w celu rolniczym.

Ponowna kontrola administracyjna wniosku U. F. wykazała, że na zadeklarowaną przez nią działkę ewidencyjną nr [...] wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych złożył również W. S. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. wezwał obydwu producentów rolnych do złożenia wyjaśnień w tej sprawie. W związku z wezwaniem z dnia 8 sierpnia 2004 r. U. F. złożyła pisemne oświadczenie (potwierdzone podpisami trzech osób) o użytkowaniu działki nr [...] w całości, informując, że zgodę na bezpłatne użytkowanie w roku bieżącym tej działki uzyskały wspólnie dwie osoby: W. S. i Z P. Obaj odstąpili od użytkowania tej łąki, dając jej ustne przyzwolenie do jej użytkowania.

W dniu [...] stycznia 2005r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. wydał decyzję przyznającą U. F. płatności bezpośrednie do gruntów rolnych na rok 2004, natomiast decyzją z dnia [...] kwietnia 2005r. przyznał W. S. płatności bezpośrednie do gruntów rolnych w pomniejszonej wysokości. Na skutek odwołania W. S. od tej decyzji Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w S. decyzją z dnia [...] maja 2005r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Postanowieniem z dnia [...] września 2005r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. wznowił z urzędu postępowanie w sprawie przyznania U. F. płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004, zakończone decyzją z dnia [...] stycznia 2005r., na podstawie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 kpa, tj. ujawnienia nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2005r Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. uchylił decyzję dotychczasową i odmówił przyznania U. F. płatności bezpośrednich do gruntów rolnych (z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych), wskazując w uzasadnieniu decyzji, że wnioskodawczyni nie przedstawiła dokumentów dających jej prawo do posiadania działek ewidencyjnych [...] i [...], natomiast uzyskanie zgody na dokonanie jednorazowego pokosu na części działki ewidencyjnej w granicach działki rolnej nie może być traktowane jako jej posiadanie.

Na skutek odwołania U. F. od tej decyzji, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w S. decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownik Biura Powiatowego ARIMR w S. w dniu [...] marca 2006r. wydał decyzję odmawiającą U. F. przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych (z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych), od której strona złożyła odwołanie do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w S. Organ ten wydał w dniu [...] maja 2006 r. decyzję, którą uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie przed organem I instancji, stwierdzając, że okoliczności użytkowania działek polegające wyłącznie na dokonaniu pierwszego pokosu znane były organowi w chwili wydania decyzji przyznającej płatności, stąd nie mogły stanowić przesłanki do wznowienia postępowania.

W dniu [...] czerwca 2006r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w S. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. z dnia [...] stycznia 2005r., które zostało zakończone decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. o stwierdzeniu nieważności w/w decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. przyznającej U. F. płatności bezpośrednie do gruntów rolnych na rok 2004.

Od decyzji tej U. F. złożyła odwołanie do Prezesa ARiMR.

Prezes ARiMR uznał, że przesłanki z art. 156 § 1 pkt 2 kpa zaistniały w rozpatrywanej sprawie.

Zdaniem organu odwoławczego, zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozrządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92, działki rolne, które nie zostały dotychczas zadeklarowane mogą zostać dodane, dokonane mogą zostać również zmiany dotyczące użytkowania lub schematu pomocowego w odniesieniu do działek już zadeklarowanych. Jednakże w myśl art. 8 ust. 3 powołanego rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 w przypadku gdy właściwe władze poinformowały już rolnika o nieprawidłowościach we wniosku o pomoc lub w przypadku gdy właściwe władze poinformowały rolnika o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu oraz gdy taka kontrola na miejscu ujawni nieprawidłowości, nie należy zezwolić na dodanie w/w zmiany w odniesieniu do działek rolnych dotkniętych tymi nieprawidłowościami.

Organ wziął pod uwagę, że U. F. złożyła wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004 w dniu 14 czerwca 2004 r. Zmiany do tego wniosku polegające na zmniejszeniu powierzchni działki ewidencyjnej nr [...] wykorzystywanej w celu rolniczym do 35,00 ha oraz do 36,99 ha powierzchni działki ewidencyjnej nr [...] wykorzystywanej w celu rolniczym dokonała w dniu 4 sierpnia 2004 r., tj. już po otrzymaniu wezwania z dnia 26 lipca 2004r. do złożenia wyjaśnień. Zmiana dokonana przez U. F. nie powinna zostać uwzględniona przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S., a stwierdzona procentowa różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną w oparciu o zmianę dokonaną w dniu 4 sierpnia 2004r. (wynoszącą zarówno dla jednolitej płatności obszarowej jak i płatności uzupełniających 110,95 ha) wiązała się z

obowiązkiem nałożenia przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. odpowiednich sankcji, przewidzianych w art. 5 ust 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2199/2003 z dnia 16 grudnia 2003r:. ustanawiającego środki przejściowe dla stosowania w odniesieniu do 2004 roku rozporządzenia Rady (WE) nr 1259/1999 w zakresie systemu Jednolitej Płatności Obszarowej dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (Dz. Urz. UE L 328 z 17.12.2003) oraz w art. 32 ust. 2 powołanego powyżej rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92 (Dz. Urz. WE L 327 z 12.12.2001).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 powołanego rozporządzenia Komisji (WE) nr 2199/2003 w przypadku wykrycia w trakcie kontroli administracyjnej (i/lub kontroli na miejscu) różnicy pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią rzeczywistą przekraczającą 30% żadna pomoc nie jest przyznawana na dany rok. Jeżeli różnica ta przekracza 50%, na wnioskodawcę zostaje także nałożona kara w kwocie odpowiadającej różnicy między powierzchnią zgłoszoną, a powierzchnią stwierdzoną. Kwota ta jest potrącana z płatności pomocy, do której rolnik jest uprawniony z tytułu wniosków składanych przez niego podczas trzech lat kalendarzowych następujących po roku dokonania ustalenia.

Stosownie natomiast do postanowień art. 32 powołanego rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 odnoszącego się do nakładania sankcji związanych z przekroczeniem powierzchni wnioskowanej dla płatności uzupełniających, jeżeli w odniesieniu do całkowitej określonej powierzchni objętej stosowaniem pomocy w ramach schematów pomocowych, o których

mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 3508/92, zadeklarowana powierzchnia przekracza powierzchnię określoną zgodnie żart. 31 ust. 2 tego rozporządzenia o więcej niż 30% pomoc, do której rolnik byłby uprawniony stosownie do art. 31 ust. 2, zostanie odmówiona dla odnośnego roku kalendarzowego w ramach tych schematów pomocowych. Jeżeli różnica wynosi więcej niż 50%, rolnik jest ponownie wykluczany z otrzymania pomocy do wysokości kwoty odpowiadającej różnicy pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną, a powierzchnią rzeczywistą. Kwota ta jest potrącana od płatności pomocowych wypłacanych w oparciu o jakikolwiek schemat pomocowy, o którym mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3508/92, do których rolnik jest uprawniony w kontekście wniosków złożonych w trakcie trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym dokonano takiego stwierdzenia.

Wskazane sankcje nie zostały jednak uwzględnione w decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. z dnia [...] stycznia 2005r., co stanowi rażące naruszenie w/w przepisów prawa unijnego.

Ponadto organ odwoławczy podniósł, że decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. rażąco narusza przepis art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności; z tytułu cukru (Dz. U. z 2004r. Nr 6, poz. 40, z późn. zm.), której tytuł został zmieniony ustawą z dnia 25 kwietnia 2006 r. o zmianie ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz. U. Nr 92, poz. 638). Zgodnie z powołanym przepisem płatności bezpośrednie do gruntów rolnych przysługują osobie fizycznej, zwanej producentem rolnym utrzymującej grunty rolne w dobrej kulturze rolnej przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska pod warunkiem, że jest ona posiadaczem działek rolnych o łącznej

powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, które kwalifikują się do objęcia płatnościami. Za działkę rolną uważa się zwarty obszar gruntu rolnego, na którym prowadzona jest jedna uprawa, o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha, wchodzący w skład gospodarstwa rolnego.

Stosownie do art. 336 kc przez pojęcie posiadania należy rozumieć stan faktyczny, związany z wykonywaniem władztwa nad rzeczą wraz z wolą wykonywania uprawnienia dla siebie. Za posiadacza rzeczy uważa się tego, kto nią faktycznie włada jako właściciel (posiadacz samoistny), jak i tego, kto nią włada jako użytkownik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny). Posiadanie wymienione w art. 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru dotyczy takich osób, które faktycznie władają nieruchomością, osób, które rzeczywiście uprawiają dane grunty rolne, tzn. decydują, jakie rośliny uprawiać i dokonują swobodnie odpowiednich zabiegów agrotechnicznych oraz zbierają plony.

Organ w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy uznał, że U. F. nie była posiadaczem działek ewidencyjnych nr [...] i [...] wraz z położonymi na nich działkami rolnymi, które zadeklarowała we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004. Sam fakt dokonania przez wnioskodawczynię jednorazowego wykoszenia trawy na łące stanowiącej wskazane działki nie przesądza o fakcie posiadania przez nią tego gruntu w rozumieniu art. 366 kc. Przyznanie zaś płatności bezpośrednich do gruntów rolnych osobie niespełniającej wymogu posiadania określonych działek rolnych oznacza rażące naruszenie przepisu art. 2 ust.1 i 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru.

W tej sytuacji organ uznał, iż Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. decyzją z dnia [...] stycznia 2005r. przyznającą płatności bezpośrednie do gruntów rolnych rażąco naruszył przepisy prawa wspólnotowego, w tym art. 8 ust. 3 i art. 32 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2419/2001, art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2199/2003 oraz przepisy prawa krajowego, tj. art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru, ponieważ przyznał płatności bezpośrednie do gruntów rolnych o większej powierzchni działek rolnych niż faktycznie wnioskodawczyni posiadała oraz nie zastosował pomniejszeń płatności bezpośrednich w związku z ujawnioną różnicą pomiędzy deklarowaną powierzchnią działek rolnych a powierzchnią faktycznie posiadaną przez wnioskodawczynię. Powyższe wskazuje, że spełnione zostały przesłanki wymienione w art. 156 § 1 pkt 2 kpa będące podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa ARiMR z dnia [...] października 2006r. złożyła U. F. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisu art. 8 ust. 3 rozporządzenia Komisji WE nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92 poprzez jego zbyt szeroką wykładnię polegającą na uznaniu, iż wezwanie do złożenia wyjaśnień w rozumieniu przepisu art. 50 § 1 kpa jest jednoznaczne z poinformowaniem rolnika o nieprawidłowościach w rozumieniu naruszonego przepisu a w konsekwencji przyjęcie, iż złożenie korekty wniosku było nieskuteczne. Skarżąca podniosła, że celem wezwania było rozstrzygnięcie

wątpliwości organu, co do powierzchni działki [...] i kwalifikacji działki [...], nie zaś stwierdzenie nieprawidłowości zawartej we wniosku a dotyczącej kwestii uprawnień do uzyskania dopłat.

Skarżąca zarzuciła ponadto zaskarżonej decyzji naruszenie przepisu art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) 2199/2003 oraz przepisu art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru, poprzez ich nieprawidłową wykładnię. Skarżąca wskazała, że w czasie składania wniosku była posiadaczką nieruchomości rolnych objętych zgłoszeniem.

Prezes ARiMR w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna, a podniesione w niej zarzuty nie podważają zgodnego z prawem rozstrzygnięcia.

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001r. ustanowiło szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92.

W art. 8 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 został uregulowany sposób dokonywania zmian wniosków o pomoc obszarową. Zgodnie z ust. 1 art. 8, po upływie terminu składania wniosków o pomoc obszarową istnieje możliwość dodania do wniosku indywidualnych działek rolnych dotychczas niewykazanych, jak również wprowadzenia zmian dotyczących użytkowania lub systemu pomocy, pod warunkiem spełnienia wymogów wynikających z reguł mających zastosowanie do danego systemu pomocy, jednakże z zastrzeżeniem ust. 3 art. 8. Ponadto wnioskodawca obowiązany jest powiadomić na piśmie o zmianach wniosków o pomoc obszarową właściwe władze w terminie określonym w ust. 2 art. 8. Jednakże ust. 3 art. 8 w/w rozporządzenia stanowi, że w przypadku, gdy właściwe

władze poinformowały już rolnika o nieprawidłowościach we wniosku o pomoc lub w przypadku, gdy powiadomiły go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, oraz gdy kontrola na miejscu ujawniła nieprawidłowości, uzupełnienia i zmiany, zgodnie z ust. 1 i 2, nie są dozwolone w odniesieniu do działek rolnych, których dotyczą nieprawidłowości.

W art. 2 lit. h) rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 określenie "nieprawidłowości" zostało zdefiniowane jako każda niezgodność z odpowiednimi regułami przyznawania danej pomocy.

W dniu 14 czerwca 2004r. do Biura Powiatu S. ARiMR wpłynął wniosek U. F. o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004. We wniosku tym zostały zgłoszone m.in. dwie działki: jedna o nr ewidencyjnym [...] i powierzchni wykorzystywanej w celu rolniczym 59,00 ha, działka rolna oznaczona literą D, druga o nr ewidencyjnym [...] i powierzchni wykorzystywanej w celu rolniczym 48,00 ha, działka rolna oznaczona literą E.

Organ przeprowadzając weryfikację tego wniosku wykrył w nim pewne nieścisłości. Spowodowało to konieczność wezwania wnioskodawczyni do złożenia wyjaśnień w związku z wykrytymi nieścisłościami.

W dniu 26 lipca 2004r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. wystosował do wnioskodawczyni w trybie art. 50 § 1 kpa wezwanie do złożenia wyjaśnień w związku w wykrytymi we wniosku nieścisłościami. Zakres wykrytych nieścisłości został określony we wniosku i dotyczył dwóch działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...].

Wnioskodawczyni wezwanie to otrzymała 28 lipca 2004r. W wyniku tego wezwania wnioskodawczyni w dniu 4 sierpnia 2004r. dokonała we wniosku z dnia 14 czerwca 2004r. korekty powierzchni działki ewidencyjnej [...] wykorzystywanej w celu rolniczym z 48,00 ha na 36,99 ha oraz korekty powierzchni działki ewidencyjnej [...] wykorzystywanej w celu rolniczym z 59,00 ha na 35,00 ha.

Organ rozpatrując wniosek o pomoc obszarową wszczyna postępowanie administracyjne, które prowadzi w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z tym podstawą do wezwania wnioskodawczyni do złożenia wyjaśnień w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy, w związku z wykrytymi przez organ nieścisłościami w jej wniosku z dnia 14 czerwca 2004r. był zasadnie art. 50 § 1 kpa.

W tej sytuacji słusznie organ uznał, że wezwanie z dnia 26 lipca 2004r. do złożenia wyjaśnień w związku z nieścisłościami wykrytymi przez organ we wniosku o przyznanie

płatności jest poinformowaniem wnioskodawczyni o nieprawidłowościach we wniosku o pomoc, o którym mowa w art. 8 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001.

Nieścisłości wykryte przez organ we wniosku o przyznanie płatności doprowadziły do korekty powierzchni dwóch działek ewidencyjnych wykorzystywanych w celu rolniczym. Zmiana wniosku w takim zakresie świadczy, że nieścisłości wykryte przez organ we wniosku są tożsame z nieprawidłowościami we wniosku o pomoc, o których mowa w art. 8 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001.

Ponieważ korekta wniosku została dokonana po poinformowaniu wnioskodawczyni o nieprawidłowościach we wniosku o pomoc nie jest ona skuteczna.

Słusznie, zatem organ zarzucił decyzji z dnia [...] stycznia 2005r. przyznającej płatności bezpośrednie do gruntów rolnych na rok 2004, wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. naruszenie reguł dotyczących zmiany wniosków o pomoc obszarową, o których mowa w art. 8 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001. a w szczególności w ust. 3 tego artykułu. Konsekwencją naruszenia art. 8 ust. 3 w/w rozporządzenia było niezastosowanie sankcji związanych z przekroczeniem powierzchni wnioskowanej dla płatności uzupełniających, o których mowa w art. 32 ust. 2 tego rozporządzenia oraz niezastosowanie sankcji związanych z przekroczeniem powierzchni wnioskowanej dla jednolitej płatności obszarowej, o której mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2199/2003 z dnia 16 grudnia 2003r. ustanawiającego środki przejściowe dla stosowania w odniesieniu do 2004 roku rozporządzenia Rady (WE) nr 1259/1999 w zakresie systemu Jednolitej Płatności Obszarowej dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji.

Powyższe uchybienia decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia [...] stycznia 2005r. kwalifikują ją jako wydaną z rażącym naruszeniem przepisów prawa unijnego, tj. art. 8 ust. 3 i art. 32 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 oraz art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2199/2003.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru / Dz. U. 2004r., Nr 6, poz. 40 ze zm. / osobie fizycznej, będącej posiadaczem gospodarstwa rolnego, zwanej producentem rolnym, przysługują płatności na będące w jej posiadaniu grunty rolne utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska. Warunkiem uzyskania płatności jest posiadanie przez producenta rolnego działek rolnych o

łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, które kwalifikują się do objęcia płatnościami, przy czym za działkę rolną uważa się zwarty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona jedna uprawa, o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha, wchodzący w skład gospodarstwa rolnego.

Zgodnie z art. 336 kc posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny).

Z materiału dowodowego wynika, że skarżąca pismem z dnia 19 maja 2004r. zwróciła się do Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w S. Jednostki Gospodarczej Zasobu w S. o umożliwienie jej jednorazowego wykoszenia łąki stanowiącej działkę nr [...] i zatrzymania skoszonej trawy dla własnych celów. Agencja Nieruchomości Rolnych pismem z dnia 4 czerwca 2004r. wyraziła zgodę na wykoszenie przez skarżącą pierwszego pokosu trawy na połowie tej działki uznając, że czynność ta jest korzystna dla Agencji i niezbędna agrotechnicznie.

Analizując stosunek prawny łączący skarżącą z Agencją Nieruchomości Rolnych powstały w wyniku uzyskanej zgody, należy dojść do wniosku, że skarżąca uzyskała zgodę na dokonanie określonej, jednorazowej czynności polegającej na wykoszeniu pierwszego pokosu trawy na połowie działki nr [...]. Z udzieleniem tej zgody nie łączyło się wyzbycie przez Agencję Nieruchomości Rolnych władztwa nad tą działką jak również faktycznego posiadania tejże działki.

Takie samo zezwolenie Agencji Nieruchomości Rolnych na wykoszenie pierwszego pokosu trawy z działki nr [...] uzyskali J. P. i W. S., co potwierdza pismo Agencji z dnia 4 czerwca 2004r. Jeżeli nawet za ich zgodą, to skarżąca dokonała tego wykoszenia tej działki, to nie stała się jej posiadaczem, gdyż Agencja udzielając zgodę na dokonanie określonej czynności ie wyzbyła się władztwa i faktycznego posiadania tej działki.

W świetle powyższego słusznie organ uznał, że skarżąca nie była posiadaczem działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...]. wraz z położonymi na nich działkami rolnymi w dacie składania wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004 w rozumieniu przepisu art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru.

Wobec powyższego wydanie decyzji z dnia [...] stycznia 2005r. przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S.

zostało dokonane z rażącym naruszeniem art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru.

Wbrew stanowisku skarżącej organ zasadnie uznał, że decyzja z dnia [...] stycznia 2005r. wydana przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. obarczona jest wadą wymienioną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa skutkującą jej nieważność.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. /orzekł jak w sentencji wyroku.