Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 317/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-12-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Z. R. na pozostawienie bez rozpoznania w dniu 16 września 2020r. podania z dnia 15 września 2020r. o wszczęcie postępowania mediacyjnego w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2019r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 18 września 2020 r. Z. R. (dalej: strona, skarżący) wniósł zażalenie na pozostawienie przez tutejszy Sąd "bez rozpoznania w dniu 16 września 2020r. podania z dnia 15 września 2020r. o wszczęcie postępowania mediacyjnego w trybie art.115 p.p.s.a."

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy zauważyć , że jedynym rozstrzygnięciem procesowym wydanym przed złożeniem przez skarżącego zażalenia - pomijając orzeczenie referendarskie rozstrzygające kwestię prawa pomocy - było wydane na rozprawie postanowienie z dnia 16 września 2020 r., sygn. akt IV SA/Wr 317/19 o odmowie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Przechodząc zatem do rozpoznania zażalenia w tak zakreślonych granicach sprawy należy wskazać , że zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;

1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3;

1b) umorzenie postępowania;

2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;

3) (uchylony);

4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;

5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;

5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia;

6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;

7) odrzucenie skargi kasacyjnej;

8) odrzucenie zażalenia;

9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;

10) ukaranie grzywną.

Jak wynika zatem z treści cytowanego przepisu warunkiem dopuszczalności zażalenia jest po pierwsze, wydanie stosownego orzeczenia, a po drugie, nadanie temu orzeczeniu cechy zaskarżalności, czy to poprzez wyraźną dyspozycję przepisu ustawy procesowej regulującej postepowanie przed sądami administracyjnymi , czy też poprzez stwierdzenie tożsamości jego przedmiotu z postanowieniami wymienionymi w przepisie art. 194 § 1 pkt 1 – 10 p.p.s.a.

W realiach niniejszej sprawy przedmiotem zaskarżenia jest - według twierdzenia skarżącego - pozostawienie bez rozpoznania w dniu 16 września 2020r. jego podania z dnia 15 września 2020r. o wszczęcie postępowania mediacyjnego .Jak wynika z treści przytoczonego wyżej przepisu nie zostało ono jednak wymienione w katalogu , o którym mowa w art. 194 § 1 pkt 1 – 10 p.p.s.a. Możliwość jego zaskarżenia nie wynika również z treści pozostałych przepisów ustawy procesowej regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi . Co więcej stwierdzić należy, ze w omawianym zakresie Sąd nie wydał żadnego rozstrzygnięcia . Tym samym należy uznać, że skoro wniesione zażalenie dotyczy nie podjętego przez Sąd orzeczenia , to jest ono bezprzedmiotowe i tym samym należało je uznać za niedopuszczalne .

Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do odrzucenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w tenorze niniejszego postanowienia.