Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 263/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 4, art. 7 ust. 1 i  8, art. 17 ust. 1 pkt 2 lit. a, art. 23
journal: Dz.U. 2007 nr 35 poz 217
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej - Tytuł zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lutego 2008 r. (Dz.U.08.44.262) na: "o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego"
article: par. 1 ust. 1 pkt 2, par. 4 - 6
journal: Dz.U. 2007 nr 46 poz 309
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością  uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18 art. 51 ust. 1 i 3, art. 68 ust. 1 i 2
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 345 poz 1 art. 136
law: Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r.ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady  (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych  gruntów do produkcji surowców
journal: Dz.U.UE.L 2003 nr 270 poz 1 art. 143b
law: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w  ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr  1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr  2358/71 i (WE) nr 2529/2001

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński Sędziowie Sędzia WSA Zofia Skrzynecka ( spr. ) Sędzia WSA Renata Kantecka Protokolant Katarzyna Niewiadomska po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 23 października 2008 r. sprawy ze skargi S. Z. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie przyznania płatności do gruntów rolnych na 2007 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia "[...]" przyznał S.Z. płatności do gruntów rolnych na rok 2007 w łącznej wysokości 31.012,56 zł, w tym z tytułu: jednolitej płatności obszarowej (JPO) w wysokości 21.011,31 zł, uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) w wysokości 5.618,04 zł oraz uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatność zwierzęca - PZ) w wysokości 4.383,21 zł.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wskazał, że powierzchnia, co do której została naliczona płatność JPO wynosi 69,68 ha (powierzchnia deklarowana przez rolnika - 71,41 ha). Organ I instancji podał, że procentowa różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych a stwierdzoną podczas kontroli administracyjnej tego wniosku w ramach płatności JPO wyniosła 2,48%, zatem na podstawie art. 50 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. UE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.), przyznał płatność do powierzchni stwierdzonej wynoszącej 69,68 ha.

W zakresie płatności UPO organ administracji podał, że powierzchnia stwierdzona po kontroli administracyjnej wniosku wyniosła 20,85 ha (powierzchnia deklarowana - 21,75 ha). Z uwagi na to, że procentowa różnica między powierzchnią zadeklarowaną przez wnioskodawcę a powierzchnią stwierdzoną podczas kontroli administracyjnej wyniosła 4,32%, organ I instancji przyznał płatność na podstawie art. 51 ust. 1 ww. rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 do powierzchni stwierdzonej (20,85 ha), pomniejszonej o dwukrotną wykrytą różnicę (1,80 ha), czyli do powierzchni 19,05 ha.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wskazał, iż podstawą prawną rozstrzygnięcia w kwestii przyznania płatności zwierzęcych (PZ) do powierzchni 9,99 ha jest § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz.U. nr 46, poz. 309 z późno zm.), który stanowi, że płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje, jeżeli rolnik w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. był posiadaczem bydła lub owiec, lub kóz, lub koni, które w tym okresie były wpisane lub zostały przez tego rolnika zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Ponadto płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje, jeżeli na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych złożonego w 2006 r. rolnikowi przyznano płatność uzupełniającą do powierzchni trwałych użytków zielonych. Organ I instancji wskazał również w uzasadnieniu, iż na podstawie § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia, płatność zwierzęca przysługuje do powierzchni trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych na dany rok, nie większej jednak niż powierzchnia ustalona jako iloraz liczby zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przeliczonych na duże jednostki przeliczeniowe (DJP) i współczynnika 0,3 oraz nie większej niż powierzchnia trwałych użytków zielonych, do której została przyznana płatność, o której mowa w ust. 1 pkt 2, tj. w roku 2006.

Ponieważ w 2006 roku strona uzyskała płatność uzupełniającą do trwałych użytków zielonych za powierzchnię 9,99 ha, zatem zgodnie z przytoczonymi powyżej przepisami, przyznano stronie płatność PZ do powierzchni nie większej niż powierzchnia trwałych użytków zielonych, do której została przyznana płatność w roku 2006.

S.Z. wniósł odwołanie od powyższej decyzji zarzucając organowi I instancji sposób wyliczenia procentowej różnicy między zadeklarowaną we wniosku powierzchnią działek rolnych a powierzchnią stwierdzoną po kontroli administracyjnej. Przedstawił w odwołaniu własny sposób wyliczenia tejże procentowej różnicy, która wg niego powinna wynosić 1,286% a nie, jak wskazał organ administracji, 4,32%.

Odwołujący się podniósł, iż różnica 0,90 ha powstała w wyniku "sztucznego" naciągnięcia powierzchni działki ewidencyjnej nr "[...]" obręb J., w celu uzyskania zgodności z danymi ewidencji gruntów. Wskazał on, iż powierzchnia jednego z nieużytków, oznaczonego literą N na działce "[...]", nie jest nieużytecznym bagnem ale wąwozem, który był użytkowany jako pastwisko. Podał, że zadeklarował tę powierzchnię zgodnie z prawdą, tzn. zadeklarował jako trwały użytek zielony. W dalszej części odwołania stwierdził, że podczas składania korekty "został dopilnowany", by doprowadzić deklarację do zgodności z ewidencją gruntów. Podał, iż na tę różnicę wpływ miała także okoliczność dotycząca działki ewidencyjnej nr "[...]’. Rolnik wskazał, że użytkował jako pastwisko (Ps) znaczny kawał pasa drogowego drogi "[...]", która faktycznie ma ok. 10 m szerokości, zaś z prawnego i ewidencyjnego punktu widzenia, ten pas drogowy ma 24 -28 m szerokości. Producent rolny podał, że ogrodzenie pastwiska zrobione jest wg faktycznego przebiegu drogi i w związku z tym pas drogowy użytkowany jest jako pastwisko na szerokości ok. 8 -10 m i długości 350 m. Wyjaśniał, iż pas ten użytkuje jako pastwisko, zatem przypisał tę różnicę, zgodnie z prawdą, do powierzchni pastwiska. W dalszej części odwołania wskazał, iż we wnioskach dotyczących płatności do gruntów rolnych należało podać stan faktycznego użytkowania, co też, jego zdaniem, uczynił, jednak zaistniałą różnicę niesłusznie potraktowano w jego przypadku jako błąd i próbę zawyżenia powierzchni.

Ponadto rolnik podniósł zarzut co do wysokości płatności naliczonej do powierzchni przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych. Wskazał on, że we wniosku na rok 2007 zadeklarował powierzchnię 37,78 ha trwałych użytków zielonych a w 2006 r. zakończył proces przekształcania w gospodarstwie użytków ornych na użytki zielone. Działki ewidencyjne nr "[...]", "[...]" i "[...]", wcześniej zakupione przez jego syna, zostały w 2006 r. obsiane mieszankami traw. S.Z. wskazał, że we wniosku na 2006 r., w wyniku konsultacji, kazano mu zadeklarować powyższe grunty jako uprawę owsa z mieszankami traw i motylkowatymi, co też uczynił. W dalszej części odwołania rolnik podkreślił, że bez względu na ówczesną kwalifikację upraw faktem jest, że mieszanki traw z koniczyną i owsem w 2006 r. istniały, stanowiąc powierzchnię paszową w jego gospodarstwie, specjalizującym się w produkcji mleka, zatem błędem jest naliczenie przez organ administracji płatności zwierzęcej tylko do powierzchni 9,99 ha.

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa po rozpatrzeniu odwołania stwierdził, że podniesione w nim argumenty nie zasługują na uwzględnienie, zaś dokonane przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR ustalenia stanu faktycznego i zastosowanie przepisów prawnych uznał za prawidłowe.

Podkreślił, że S.Z. we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych w 2007 roku, ubiegał się o przyznanie płatności do grupy upraw JPO do powierzchni 71,41 ha, do grupy upraw UPO do powierzchni 21,75 ha i do grupy upraw PZ do powierzchni 38,58 ha.

W dniu 8 listopada 2007 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wystosował do wnioskodawcy wezwanie do złożenia wyjaśnień w sprawie obszarowej z uwagi na to, iż podczas kontroli administracyjnej wniosku stwierdzono, że suma powierzchni działek rolnych zadeklarowanych przez rolnika na działkach ewidencyjnych nr "[...]", "[...]", "[...]", "[...]" jest większa od powierzchni uprawnionej do uzyskania jednolitej i uzupełniającej płatności obszarowej według danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków (EGiB). Ponadto stwierdzono, że powierzchnia całkowita działek ewidencyjnych nr "[...]", "[...]", "[...]", "[...]" i "[...]" wskazana przez rolnika we wniosku jest niezgodna z powierzchnią ogólną tych działek wynikającą z EGiB. W dniu 4 grudnia 2007 r. producent złożył korektę wniosku, w której dokonał zmniejszenia powierzchni działek rolnych, deklarowanych uprzednio we wniosku.

W wyniku złożonej korekty wnioskodawca zmniejszył deklarowaną powierzchnię JPO z 71,41 ha na 69,68 ha (różnica 1,73 ha), powierzchnię UPO z 21,75 ha na 20,85 ha (różnica 0,90 ha) i powierzchnię PZ z 38,58 ha na 37,78 ha (różnica 0,80 ha). Ponadto producent rolny podtrzymał swoją deklarację dotyczącą ogólnej powierzchni gruntów rolnych położonych na działkach ewidencyjnych nr "[...]", "[...]" i działce ewidencyjnej nr "[...]".

Odnośnie działek ewidencyjnych nr "[...]", "[...]" położonych w woj. "[...]", powiat "[...]", gm. J., obręb J.K. i działki "[...]" w woj. "[...]", powiat "[...]", gm. J., obręb M.W., producent rolny podał ogólne powierzchnie tych działek zgodne z danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków oraz podtrzymał swoją wcześniejszą deklarację dotyczącą powierzchni gruntów użytkowanych rolniczo przez niego na wskazanych działkach ewidencyjnych.

Rozważając zarzut strony, co do konieczności doprowadzenia podczas kontroli administracyjnej wniosku do zgodności powierzchni działek ewidencyjnych zadeklarowanych we wniosku z danymi zawartymi w EGiB organ odwoławczy wskazał, iż powyższe dotyczyło tylko i wyłącznie powierzchni ogólnej (całkowitej) ww. działek ewidencyjnych nr "[...]", "[...]", "[...]", i "[...]". Co do powierzchni działek rolnych producent rolny dokonując korekty wniosku, sam określił, jaką deklarację, dotyczącą jakich działek rolnych podtrzymuje, a w stosunku do jakich działek rolnych dokonuje pomniejszenia powierzchni.

Organ odwoławczy podkreślił, iż rolnik, składając korektę, sam zadecydował, jaką powierzchnię, jakich działek rolnych pomniejsza, a odnośnie których podtrzymuje deklarację zawartą we wniosku. Składając oświadczenie wraz z korektą w dniu 4 grudnia 2007 r. producent rolny określił, że podtrzymuje deklarację dotyczącą powierzchni gruntów rolnych użytkowanych na działkach ewidencyjnych nr "[...]", "[...]" i "[...]", zaś co do powierzchni pozostałych działek rolnych, położonych na działkach ewidencyjnych nr "[...]","[...]" i "[...]", dokonał zmniejszenia. W rezultacie organ odwoławczy stwierdził, że skoro wnioskodawca składając korektę dokładnie określił swoje żądanie, tj. określił powierzchnię gruntów użytkowanych rolniczo, co do których wnioskował o przyznanie określonych płatności na rok 2007, to Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w sposób prawidłowy przyznał mu płatności do gruntów rolnych na rok 2007.

Według Dyrektora OR Agencji, mając na uwadze wyniki kontroli administracyjnej, należało przyznać płatność JPO wyłącznie do powierzchni stwierdzonej podczas czynności kontrolnych. Powołał się on przy tym na art. 136 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. Urz. UE nr L 345 z 20.11.2004 r., str. 1 ze zm.), zgodnie z którym do programu dopłat za jeden obszar zastosowanie ma m.in. art. 50 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. UE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.), w myśl którego z zastrzeżeniem jakiegokolwiek zmniejszenia płatności lub wykluczenia z płatności zgodnie z art. 51 i 53, w przypadku wniosków o pomoc w ramach systemu pomocy obszarowej, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaków, nasion i tytoniu, jak przewidziano w tytule IV rozdział 6, 9 i 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jeśli obszar zadeklarowany w pojedynczym wniosku przekracza obszar ustalony dla danej grupy upraw, do obliczania pomocy zostanie zastosowany obszar ustalony dla tej grupy upraw.

Organ odwoławczy powołał też art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2007 r. Nr 35, poz. 217 ze zm.), zgodnie z którym rolnikowi przysługuje płatność bezpośrednia na będące w jego posiadaniu grunty rolne, wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia płatnościami bezpośrednimi zgodnie z art. 143b ust. 4 zdanie drugie rozporządzenia nr 1782/2003, jeżeli:

1) posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku XX do rozporządzenia nr 1973/2004;

2) utrzymuje wszystkie grunty rolne zgodnie z normami;

3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów. ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Wskazał ponadto, że w myśl art. 2 pkt 4 ww. ustawy użyte w niej określenie płatność bezpośrednia oznacza jednolitą płatność obszarową (JPO), o której mowa wart. 143b ust. 1 rozporządzenia nr 1782/2003, oraz płatność do upraw roślin energetycznych, o której mowa w art. 88 tego rozporządzenia. W myśl art. 143b rozporządzenia nr 1782/2003 ustalona stawka Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) w 2007 r. wynosi 301,54 zł. , co powoduje, że wysokość przyznanej płatności JPO wynosi 21011,31 zł ( 69,68 ha x 301,54 zł ).

W części uzasadnienia decyzji odwoławczej odnoszącej się do uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni upraw podstawowych Dyrektor OR Agencji powołał art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zgodnie z którym rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, o której mowa w art. 143b ust.1 rozporządzenia nr 1782/2003, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw: 1) chmielu; 2) roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych; 3) innych roślin. Z kolei w myśl § 1 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. nr 46, poz. 309 ze zm.), płatnością uzupełniającą do powierzchni upraw objęte są, wymienione w tym przepisie, rośliny uprawiane w plonie głównym. Stawki płatności uzupełniających za rok 2007 r. zostały określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 października 2007 r. w sprawie stawek płatności uzupełniających za 2007 r. (Dz. U. z 2007 r. Nr 204, poz. 1479). Zgodnie z nim stawka płatności uzupełniającej za rok 2007 do 1 ha powierzchni uprawy roślin podstawowych wynosi 294,91 zł.

W myśl art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. wysokość płatności w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn deklarowanej przez rolnika powierzchni kwalifikującej się do objęcia płatnościami, po uwzględnieniu zmniejszeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości, i stawek płatności na 1 ha tej powierzchni.

Ponieważ we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych w 2007 roku, producent rolny ubiegał się o przyznanie płatności do grupy upraw UPO do powierzchni 21,75 ha, a w wyniku złożonej po kontroli korekty, zmniejszył deklarowaną powierzchnię UPO z 21,75 ha na 20,85 ha (różnica 0,90 ha), to zdaniem organu odwoławczego, mając na uwadze wyniki kontroli administracyjnej, należało przyznać płatność UPO do powierzchni stwierdzonej podczas czynności kontrolnych pomniejszonej o dwukrotność stwierdzonej różnicy. Jako podstawę prawną takiego działania wskazał art. 51 ust. 1 ww. rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, w myśl którego jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaka, nasion i tytoniu, jak przewidziano w tytule IV rozdziały 6, 9 i 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, przekracza obszar ustalony zgodnie z art. 50 ust. 3-5 tego rozporządzenia, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru ustalonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% ustalonego obszaru.

Biorąc pod uwagę powyższe unormowania, według organu odwoławczego, należało przyznać płatność UPO do powierzchni wynoszącej 19,05 ha, tj. po zmniejszeniu powierzchni stwierdzonej podczas kontroli administracyjnej o dwukrotną stwierdzoną różnicę. Wysokość przyznanej płatności UPO wyniosła w ten sposób 5618,04 zł [20,85ha – (2 x 0,90ha) =19,05ha i 19,05ha x 294,91 złna1ha =5.618,04 zł].

Wyliczenie procentowej różnicy między powierzchnią deklarowaną we wniosku do grupy upraw UPO a stwierdzoną podczas kontroli administracyjnej nastąpiło w taki sposób, że od powierzchni deklarowanej odjęto powierzchnię stwierdzoną po kontroli administracyjnej i pomnożono przez 100% a następnie podzielono przez powierzchnię stwierdzoną w wyniku kontroli. W rezultacie tego działania wyliczona procentowa różnica wyniosła 4,32%.

Organ odwoławczy rozważył też czy nie zachodzą przeszkody do zastosowania obniżek i wyłączeń. Przytoczył w uzasadnieniu art. 68 ust. 1 ww. rozporządzenia Komisji (WE/) nr 796/2004 zgodnie z którym obniżki i wyłączenia, przewidziane w rozdziale 1, nie mają zastosowania w przypadku, gdy rolnik złożył wniosek poprawny od względem faktycznym lub gdy może wykazać, że nie jest winny nieprawidłowości. Zgodnie z art. 68 ust. 2 obniżki i wyłączenia przewidziane w rozdziale 1, nie mają zastosowania w odniesieniu do tej części wniosku pomocowego, odnośnie do których rolnik informował właściwy organ na piśmie, że wniosek pomocowy jest nieprawidłowy lub zdezaktualizował się od czasu złożenia, pod warunkiem, że rolnik nie został powiadomiony o zamiarze właściwego organu co do przeprowadzenia kontroli na miejscu, oraz że ten organ nie poinformował rolnika o jakichkolwiek nieprawidłowościach we wniosku. Informacje podane przez rolnika określone w akapicie pierwszym powodują, że wniosek pomocowy jest dostosowany do rzeczywistej sytuacji. W ocenie organu II instancji w niniejszej sprawie nie zaistniała żadna opisana w powołanym wyżej przepisie sytuacja, uzasadniająca odstąpienie od stosowania obniżek i wyłączeń. S.Z. złożył korektę, w której dokonał zmniejszenia powierzchni określonych działek rolnych, co w konsekwencji spowodowało zastosowanie obniżek. Dokonał korekty w odpowiedzi na wezwanie do złożenia wyjaśnień, a więc po powiadomieniu przez organ administracji o nieprawidłowościach we wniosku. W celu uniknięcia sankcji, mógł z własnej inicjatywy złożyć zmianę do wniosku w określonym przepisami prawa terminie [do 31 maja 2007 r. w myśl art. 15 ww. rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 )].

Rozpatrując odwołanie w zakresie tzw. płatności zwierzęcej organ odwoławczy zauważył, że w związku z wejściem w życie w dniu 25 lutego 2007 r. ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zmienione zostały zasady przyznawania płatności do gruntów rolnych w roku 2007, polegające na przyznawaniu m.in. płatności uzupełniającej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatności zwierzęce PZ). Producent rolny określając swoje żądanie, zobowiązany był zadeklarować w przedmiotowym wniosku, m.in. w tabeli VII "Oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych" w kolumnie 3 "Grupa upraw/ONW" - grupę upraw, do której ubiega się o przyznanie płatności. Następnie w kolumnie 4 powinien był określić powierzchnię działki rolnej (tj. zwartego obszaru gruntu, na którym rolnik prowadzi jedną grupę upraw, o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha).

S.Z. we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych w 2007 roku, ubiegał się o przyznanie płatności do grupy upraw PZ do powierzchni 38,58 ha. W wyniku złożonej korekty zmniejszył deklarowaną powierzchnię PZ z 38,58 ha na 37,78 ha (różnica 0,80 ha).

Dyrektor OR Agencji wskazał, że przyznanie tzw. płatności zwierzęcych (PZ) uwarunkowane jest spełnieniem warunków określonych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz.U. nr 46, poz. 309 z późno zm.).

Zgodnie z przepisami § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia:

1. Płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje, jeżeli: rolnik w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. był posiadaczem bydła lub owiec, lub kóz, lub koni, które w tym okresie były wpisane lub zostały przez tego rolnika zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt;

2. na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych złożonego w 2006 r. rolnikowi przyznano płatność uzupełniającą do powierzchni trwałych użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych.

Zgodnie zaś z § 4 ust 2 ww. rozporządzenia płatność zwierzęca przysługuje do powierzchni trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych na dany rok, nie większej jednak niż powierzchnia ustalona jako iloraz liczby zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przeliczonych na duże jednostki przeliczeniowe (DJP) i współczynnika 0,3 oraz nie większej niż powierzchnia trwałych użytków zielonych lub powierzchnia upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych, do której została przyznana płatność, o której mowa w ust.1 pkt 2.

W oparciu o treść decyzji, na podstawie której przyznano S.Z. płatność UPO na rok 2006 oraz treść wniosku o przyznanie płatności do gruntów na rok 2006 organ odwoławczy ustalił, że powierzchnia trwałych użytków zielonych wyniosła 9,99 ha (działka A - trwała łąka o pow. 6,04 ha i działka B - trwała łąka o pow. 3,95 ha). W związku z powyższym organ II instancji uznał, iż Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w sposób prawidłowy przyznał S.Z. płatność PZ do gruntów rolnych uprawianych jako trwałe użytki zielone, co do których w roku 2006 przyznano mu płatność UPO.

Wprawdzie powierzchnia zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych w 2007 roku do uzupełniającej płatności PZ wynosiła 37,78 ha, ale po uwzględnieniu warunków przyznania płatności zwierzęcych, o których mowa w § 4 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą, powierzchnia co do której została naliczona płatność wynosi 9,99 ha.

Ponieważ stawka płatności do grupy upraw PZ do 1 ha uprawy w 2007 r. wynosi 438,76 zł [określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 października 2007 r. w sprawie stawek płatności uzupełniających w 2007 r. (Dz. U. nr 204, poz. 1479)], to wysokość przyznanej płatności PZ wyniosła 4383,21 zł (9,99 ha x 438,76 zł na 1ha).

Reasumując organ odwoławczy w pełni potwierdził prawidłowość ustaleń i oceny prawnej dokonanej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR, decydujących o treści decyzji z dnia "[...]" w sprawie przyznania płatności do gruntów rolnych na rok 2007.

S.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji.

Zaskarżonej skargą decyzji zarzucił: nieprawidłowe naliczenie uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych oraz nieprawidłowe naliczenie uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych ( płatność zwierzęca - PZ).

Uzasadniając swe zarzuty szczegółowo wyjaśnił jak do doszło do błędu (nieprawidłowości) ujawnionych w toku kontroli administracyjnej wniosku. Rozwinął przedstawiane w odwołaniu okoliczności, które doprowadziły do tego, że rzeczywisty stan wykorzystania gruntów jest częściowo niezgodny z danymi wynikającymi z ewidencji gruntów i budynków.

Stwierdził, że korygując wniosek co do działki o nr "[...]" zgodził się na doprowadzenie do zgodności z ewidencją gruntów. Zgoda na powyższe była spowodowana tym, że uważał, iż uznanie tego "błędu" w stosunku do całego gospodarstwa stanowiłoby ok. 1 % błędu, a więc mieściłoby się w 3% tolerancji według zasad z ubiegłych lat. Stało się jednak inaczej. Ten "błąd" - 0,80 ha porównano nie z całym gospodarstwem a z działką, na której ten nieużytek leży, a to daje błąd w wysokości 4,32 % uzasadniający zastosowanie obniżek. Wniósł zatem o to, by tej kary nie naliczano w stosunku do niego, a jeśli tak, to nie w stosunku do działki tylko do całego gospodarstwa.

Uzasadniając zarzut odnoszący się do płatności zwierzęcej wyjaśnił, że gospodaruje razem z synem R.Z. Zarówno grunty syna ok. 30 ha , w tym 28 ha użytków zielonych, jak i skarżącego ok. 41 ha ( w tym ok. 3 ha lasu) i 38 ha użytków zielonych trwałych oraz dzierżawa ok. 11 ha (w tym 9,99 ha użytków zielonych trwałych), są w całości nastawione na produkcję pasz dla bydła. Skarżący podał, że wraz synem utrzymuje stado bydła mlecznego wraz z młodzieżą - wystarczające wg przepisów na pobieranie płatności zwierzęcych (PZ) z powierzchni 73 ha (21,90 dużej jednostki przeliczeniowej DJP) i współczynnik. 0,3. Tymczasem płatności zwierzęce ARiMR przyznała mu tylko za 9,99 ha, czyli tylko za grunty przeze niego dzierżawione. Według skarżącego, jest to sprzeczne zarówno ze zdrowym rozsądkiem, jak i z duchem ustawy. Zwrócił uwagę, że wprowadzaniu ustawy o płatnościach zwierzęcych towarzyszyły zapewnienia, że jest to skierowane przeciwko "rolnikom z Marszałkowskiej", którzy biorą wysokie dopłaty za użytki zielone, a nie hodują żadnych zwierząt, jednak restrykcje, w zamiarze ustawodawcy, skierowane przeciwko "rolnikom z Marszałkowskiej" dotknęły jego gospodarstwo. Zdaniem skarżącego jest to wynik działania prawa wstecz.

W dalszej części skargi skarżący wyjaśnił jak doszło do sytuacji, że w 2005 r. wydzierżawił swoje gospodarstwo synowi pozostawiając w swoim władaniu tylko tę część, którą dzierżawił tj. 11 ha, w tym 9,99 ha użytków zielonych. Na podstawie tego, że syn miał wydzierżawione od skarżącego gospodarstwo - był tzw. miejscowym rolnikiem i w ogłoszonym przetargu mógł kupić działki, na których zależało skarżącemu. Po kupnie nabyte działki zostały włączone do gospodarstwa wnioskodawcy i zagospodarowane w kierunku użytków zielonych z przeznaczeniem na paszę dla bydła. Ich przekształcenie na użytki zielone zakończone zostało w 2006r. przez obsianie owsem z wsiewką traw i koniczyny czerwonej. Po zbiorze owsa rosną tam nadal trawy i koniczyna.

Zdaniem skarżącego, obowiązujące od 2007r. przepisy, działają wstecz tzn. za podstawę do otrzymania płatności zwierzęcych w 2007r. biorą stan użytkowania gruntów i hodowli z przełomu 2005r.i 2006r. Na podstawie tych przepisów nie przydzielono mu płatności zwierzęcych na całość użytków zielonych wchodzących w skład jego gospodarstwa (tej części, której jest właścicielem tj. dla 38 ha.) Nie otrzymał tych płatności pomimo tego, że: sprawa dotyczy cały czas tego samego gospodarstwa, prowadzi wraz synem hodowlę bydła w stosunkowo dużym rozmiarze, nie zmienił się właściciel gospodarstwa (tylko na okres dwóch lat formalnie użytkownik) Zastosowana przez ARiMR interpretacja przepisów jest, w ocenie skarżącego, sprzeczna z "duchem ustawy" i zamiast uderzać w "rolników z Marszałkowskiej" uderzyła w normalnego rolnika hodowcę bydła,

Podniósł, że wejście w życie przepisów o płatnościach zwierzęcych w 2007r. i przyjęcie za podstawę rozstrzygnięć stanu prawnego i faktycznego z lat 2005/2006 nie pozwoliło na inne bardziej korzystne rozporządzenie mieniem - co powoduje straty. Gdyby wiedział w 2005r. jakie prawo będzie w 2007r., to mógł inaczej postąpić. Straty te są tym bardziej pogłębione, że to rozwiązanie roku 2008r.

Ze względu na te okoliczności i wykazaną zdaniem skarżącego ułomność prawa wniósł o orzeczenie zgodne z duchem ustawy o płatnościach zwierzęcych i ze zdrowym rozsądkiem oraz taki, który by nie krzywdzi autentycznych rolników hodowców.

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd kierując się powyższymi przesłankami po zbadaniu zaskarżonej decyzji doszedł do przekonania, iż nie narusza ona norm zarówno prawa materialnego, jak i procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności.

Skarżący w sposób opisowy ujmuje zarzuty nie sprowadzając ich do konkretnej postaci naruszenia prawa. Nie powołuje się także na naruszenie przez organy administracji konkretnych przepisów prawa procesowego ani materialnego. Konieczne jest zatem poddanie sformułowanych zarzutów kwalifikacji z punktu widzenia sposobu kontroli jaka przeprowadzana jest przez sąd administracyjny

Zarzuty i argumenty skargi odnoszące się do kwestii związanych z wysokością przyznanych płatności JPO i UPO odczytać należy dwojako tzn. jako wykazujące wadliwość w sposobie wyliczania należnych płatności oraz usprawiedliwiające wystąpienie błędów we wniosku przed dokonaną korektą.

Co do sposobu wyliczania przyznanych płatności stanowisko skarżącego prezentowane w toku postępowania administracyjnego i w skardze nie zasługuje na akceptację. W wyżej opisanej zaskarżonej decyzji wskazano szczegółowo jakie przepisy były podstawą dokonanych wyliczeń. Nietrafny jest zarzut strony, że do wyliczania dla poszczególnych płatności procentowej różnicy między powierzchnią działek deklarowaną we wniosku a stwierdzoną w wyniku kontroli administracyjnej, należy przyjmować powierzchnię całego gospodarstwa a nie powierzchnię działek zgłoszonych w ramach konkretnej grupy upraw.

Art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, z dnia 21 kwietnia 2004 roku ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. UE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.), stanowi, że jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaka, nasion i tytoniu, jak przewidziano w tytule IV rozdziały 6, 9 i 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, przekracza obszar ustalony zgodnie z art. 50 ust. 3-5 tego rozporządzenia, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru ustalonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% ustalonego obszaru. Zwrócić należy uwagę na zawarte w wyżej cytowanym przepisie sformułowanie: "jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej przekracza obszar ustalony". Wskazuje ono jednoznacznie, że ewentualna różnica między tymi dwoma wielkościami to jest właśnie ta, jaka jest przyjmowana dla wyliczenia ww. dwukrotności. Art.51 ust.1 rozporządzenia nr 796/2004 w żaden sposób nie nawiązuje do całkowitej powierzchni gospodarstwa.

Zauważyć należy, iż skarżący nie neguje faktu dokonania korekty danych zawartych we wniosku o przyznanie płatności na 2007 rok po przeprowadzeniu administracyjnej kontroli tego wniosku. Korekta ta została dokonana po pisemnym zawiadomieniu go o stwierdzonych nieprawidłowościach. Powoduje to, że dane zawarte we wniosku pierwotnym (przed korektą) stanowią w takiej sytuacji punkt wyjścia do wyliczenia należnej płatności. Tylko korekta dokonana przed zawiadomieniem o wystąpieniu nieprawidłowości we wniosku skutkuje tym, że dane wykazane we wniosku przed korektą nie są brane pod uwagę.

W związku z powyższym organ pierwszej instancji zasadnie przyjął do wyliczenia należnych płatności z tytułu JPO i UPO powierzchnie upraw podane przez producenta rolnego zarówno we wniosku pierwotnym jak i po korekcie. Jako podstawę do wyliczenia powierzchni upraw uprawniających do przyznania ww. płatności przyjął powierzchnie podane w skorygowanym wniosku.

Płatności UPO i JPO przyznane na rok 2007 uwzględniały fakt, że w tym roku wnioskodawca zgłosił do przyznania płatności zarówno grunty będące jego własnością jak i te, których jest dzierżawcą, a także grunty będące własnością jego syna R. W złożonym w dniu 11 maja 2007 r. oświadczeniu R.Z. wyraził zgodę na przyznanie płatności do wymienionych w oświadczeniu działek ewidencyjnych o numerach "[...]", "[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]""[...]" jego ojcu S.Z. Oświadczył, że jest współposiadaczem tych działek. Podstawą prawną do złożenia tego oświadczenia był art.7 ust.8 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych oraz płatności cukrowej ( Dz. U. Nr 35 poz.217).

W 2006 r. S.Z. wystąpił o przyznanie płatności JPO i UPO tylko do gruntów o powierzchni 99,99 ha, które dzierżawił od Spółki A z siedzibą w W. i wnioskowane płatności zostały mu przyznane. Grunty, których w 2006r. był właścicielem, jak wynika z jego wyjaśnień w toku postępowania, dzierżawione były przez jego syna i to syn wystąpił o przyznanie płatności bezpośrednich do tych gruntów. Oznacza to, że w 2006r. nie było współposiadania gruntów, których właścicielem byli S.Z. i jego syn R. Współposiadanie to wystąpiło dopiero w 2007 roku. W skardze podnosi się natomiast, że tylko formalnie przez dwa lata grunty będące własnością S.Z. były dzierżawione przez jego syna. Tym samym skarżący wprost daje do zrozumienia, że umowa dzierżawy była zawarta tylko pro forma, by umożliwić synowi dokonanie zakupu gruntów, na których zależało skarżącemu, a których on sam z uwagi na przeszkody prawne nie mógł nabyć. Według skarżącego stan rzeczywisty jest ( i był w 2006 r.) taki, że wraz synem prowadzą jedno gospodarstwo rolne składające się z jego gruntów, gruntów syna oraz gruntów dzierżawionych, a w związku z tym płatność tzw. zwierzęca powinna być mu przyznana, ponieważ w okresie referencyjnym wraz z synem uprawiał całość gruntów będąc jednocześnie hodowcą bydła.

W ocenie Sądu podnoszone przez skarżącego okoliczności faktyczne w zakresie posiadania gruntów w 2006r. pozostają bez wpływu na uprawnienia do płatności bezpośrednich na 2007rok. W tym zakresie decydujące znaczenie ma treść decyzji przyznającej płatności uzupełniającej (UPO) na 2006 r. Jeśli zatem w imię doraźnych interesów związanych z zakupem gruntów skarżący stworzył sztuczny byt, jakim było pozorne jedynie wydzierżawienie jego własnych gruntów synowi studentowi, to występowanie z wnioskiem o płatności bezpośrednie na 2006r. przez jego syna jako producenta rolnego i przyznanie mu tych płatności zrodziło prawne konsekwencje w zakresie płatności w 2007 roku, które ponosi sam skarżący.

Sąd nie podziela argumentacji skarżącego, że o przyznaniu płatności powinien decydować "duch ustawy" mającej na celu wspieranie rolników faktycznie prowadzących działalność rolniczą. Odwoływanie się do "ducha ustawy" czyli do motywów jakimi kierował się ustawodawca ustanawiając określonej treści przepisy nie jest stosowaną metodą wykładni uznawaną w doktrynie prawa ani w orzecznictwie. Decydujące znaczenie ma bowiem zapis ustawy czy innego aktu. Zadaniem normodawcy jest takie konstruowanie przepisów, by osiągać założony cel. W związku z tym, w ramach stosowania prawa przyjmować należy racjonalność normodawcy, co oznacza założenie, że treść przepisów odzwierciedla zamysł jakim kierowano się przy jego tworzeniu.

Od 2007 r. zasady i tryb przyznawania rolnikom płatności bezpośredniej i uzupełniającej reguluje ustawa z dnia 27 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ( Dz. U. nr 35, poz.217 ze zm.).

W art.17 ust.1 pkt 2 lit. a oraz w art.23 tej ustawy zawarte zostały upoważnienia dla Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do wydania rozporządzeń wykonawczych. Na podstawie tych upoważnień Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał rozporządzenie z dnia 13 marca 2007r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności( Dz. U nr 46, poz. 309 ze zm.). Warunki i tryb przyznawania płatności zwierzęcej zostały ustanowione w przepisach §§ 4 do 6. Właśnie te przepisy legły u podstaw decyzji przyznającej płatność zwierzęcą w wysokości limitowanej przez § 4 ust.1 pkt 2, który stanowi, że płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje, jeśli na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych złożonego w 2006 roku rolnikowi przyznano płatność uzupełniającą do powierzchni trwałych użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych.

Skarżącemu przyznano na podstawie wniosku złożonego w 2006 r. uzupełniającą płatność, o której mowa w wyżej cytowanym przepisie, ale jedynie do powierzchni trwałych użytków zielonych 9,99 ha. Powierzchnia trwałych użytków zielonych, do której przyznano płatność uzupełniającą na 2006 r. ma istotne znaczenie z uwagi na § 4 ust.2 ww. rozporządzenia, który stanowi, że płatność zwierzęca przysługuje do powierzchni trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych na dany rok, nie większej jednak niż powierzchnia ustalona jako iloraz liczby zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przeliczonych na duże jednostki przeliczeniowe (DJP) i współczynnika 0,3 oraz nie większej niż powierzchnia trwałych użytków zielonych lub powierzchnia upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych, do której została przyznana płatność, o której mowa w ust.1 pkt 2.

Na tle okoliczności sprawy nie budzi wątpliwości fakt posiadania przez skarżącego w okresie referencyjnym zwierząt, o których mowa w §4 ust.1 pkt 1 rozporządzenia. Nie jest też sporne, że decyzją z dnia "[...]" przyznano mu płatności bezpośrednie do gruntów rolnych (zarówno JPO jak i UPO) zgodnie z jego wnioskiem, w którym zadeklarował do obu grup płatności powierzchnię 9,99 ha.

Zatem organy administracji obu instancji nie mogły w swych decyzjach w części dotyczącej płatności zwierzęcej na 2007 r. pominąć tych okoliczności, które w sposób jednoznaczny pozwalają w świetle ww. przepisów rozporządzenia przyznać płatność zwierzęcą tylko do takiej powierzchni gruntów do jakiej przyznano płatność uzupełniającą za rok poprzedni.

Wyjaśnienia skarżącego co do przyczyn, które spowodowały rozbieżność między wnioskiem o przyznanie płatności a ustaleniami wynikającymi z kontroli administracyjnej, nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia, skoro dokonał on korekty wniosku, co należy odczytywać jako częściowe uznanie prawidłowości przeprowadzonej kontroli wniosku.

W związku z powyższym, nie można przypisać zaskarżonej decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" naruszenia prawa skutkującego jej uchyleniem, dlatego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.