Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 989/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 75 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2015 poz 155
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Protokolant St. sekretarz sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2017 r. sprawy ze skargi L. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2016r. [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania L. M. od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2016 r. nr [...] o skierowaniu L. M. posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat. B na badania lekarskie do Wielkopolskiego Centrum Medycyny Pracy w P., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Powyższą decyzję wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] 2016r. na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2) lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t,j. Dz. U. z 2016 r. poz. 627 ze zm., dalej: u.k.p.) skierował L. M., posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat. B, na badania lekarskie do Wielkopolskiego Centrum Medycyny Pracy w P.. Wyjaśnił, iż rozstrzygnięcie wydał na podstawie informacji i ustaleń stanu faktycznego w ramach wykonywania zadań własnych, z których wynika, że istnieją uzasadnione zastrzeżenia, co do stanu zdrowia kierowcy. Decyzję podjęto w związku z wnioskiem Prokuratora P. P. z dnia 11 maja 2016 r. sygn. akt PR Pa [...] dotyczącym wszczęcia postępowania w sprawie skierowania L. M. na badania lekarskie z powodu uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia jako osoby kierującej pojazdem. Z treści wniosku wynikało, że Prokuratura prowadziła wobec strony postępowanie o sygn. akt 1 [...], w toku którego ustaliła, że L. M. przebywał na leczeniu w Szpitalu Psychiatrycznym i choruje na psychozę endogenną. Do wniosku dołączono kopię wyroku Sądu Rejonowego P. [...] z dnia [...] 2009 r. sygn. akt VI K [...], na podstawie którego L. M. został uznany winnym znęcania się nad żoną i synem, grożąc użyciem siły. W uzasadnieniu wyroku Sąd przywołał opinię sądowo-psychiatryczną z dnia [...] 2000 r., w której wskazuje się, że L. M. cierpi na chorobę psychiczną pod postacią psychozy endogennej z dużym prawdopodobieństwem bliskim prawdy z powodu obciążenia dziedzicznego.

Organ powołał się na art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p., zgodnie z którym badaniu lekarskiemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega osoba posiadająca prawo jazdy, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. Następnie wskazał, że przedstawione okoliczności wskazują na uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia L. M., jako kierowcy, w związku z czym należało wydać skierowanie na badania lekarskie. W decyzji wyznaczono termin miesiąca od dnia otrzymania prawomocnej decyzji na poddanie się badaniom. Strona została też zobowiązana do przedstawienia oryginału orzeczenia lekarskiego w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji.

L. M. w odwołaniu od powyższej decyzji Prezydenta Miasta P. zażądał jej uchylenia jako bezpodstawnej. Odwołujący zaprzeczył jakoby chorował na psychozę endogenną. Wskazał, iż uważa za nieprawidłowe powoływanie się w decyzji na nieudokumentowane i nieprawdziwe zarzuty Prokuratora, a także odwoływanie się w uzasadnieniu decyzji do postępowania nr [...] z 1999r. i IV K [...] z 2000 r. z zakończonego jako VI K [...] w 2009r.

Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Kolegium stwierdziło, iż organ I instancji skierował stronę na badania lekarskie do Wielkopolskiego Centrum Medycyny Pracy w związku z wnioskiem Prokuratora Prokuratury Rejonowej P. z dnia [...] 2016r. sygn. akt PR Pa [...]/8, w którym powołano się na prowadzone postępowanie 1 Ds. [...], w toku którego ustalono, że L. M. przebywał na leczeniu w Szpitalu Psychiatrycznym i choruje na psychozę endogenną. W ocenie Prokuratora zasadne jest skierowanie L. M. na badanie lekarskie celem dokonania oceny, czy wobec niego nie zachodzą przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami. Na poparcie żądania, do wniosku dołączone zostały materiały dowodowe: kopia materiałów ze sprawy karnej l Ds. [...] i sądowej VI K [...], kopia informacji z CRSiTA, kserokopia informacji z Centralnej Ewidencji Kierowców. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż Prezydent Miasta P. uwzględnił wniosek działając w oparciu o przepis art. 99 ust. 1 pkt 2) lit. b) u.k.p., zgodnie z którym starosta (prezydent miasta na prawach powiatu) wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. W ocenie Kolegium przedstawione przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej P. [...] zastrzeżenia co do stanu zdrowia strony wskazują na to, że skierowanie go na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami jest uzasadnione. Organ administracji publicznej nie mógł bowiem zlekceważyć sygnału dotyczącego uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia kierowcy, zwłaszcza, że jak to wykazał Prokurator, ten stan zdrowia mógł wpłynąć na zdolność do kierowania pojazdami. Z materiałów dowodowych przedstawionych przez Prokuraturę wynika, że L. M. w 2000 r. poddany był badaniom psychiatrycznym, które wykazały chorobę psychiczną. Kolegium podkreśliło, że organy administracji samorządowej nie mają wiedzy pozwalającej ocenić, czy stan zdrowia kierowcy jest przeszkodą do kierowania przezeń pojazdami mechanicznymi, stąd zgłoszenie uzasadnionych wątpliwości w tym zakresie wymaga sprawdzenia przez lekarzy specjalistów z Wielkopolskiego Centrum Medycyny Pracy. Dla bezpieczeństwa ruchu drogowego niezbędne jest czuwanie nad tym, by osoby mające uprawnienia do kierowania pojazdami miały wymaganą sprawność nie tylko w chwili ubiegania się o to uprawnienie, ale także w okresie późniejszym, kiedy z tych uprawnień korzystają. Zaznaczono przy tym, że skierowanie na badania lekarskie nie oznacza pozbawienia uprawnień do kierowania pojazdami. Dopiero od wyniku badań przeprowadzonych przez lekarza uprawnionego do badania kierowców w Wielkopolskim Centrum Medycyny Pracy i orzeczenia o istnieniu przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami lub braku tych przeciwwskazań zależeć będzie dalsze postępowanie w sprawie. Organ II instancji wskazał, że badanie lekarskie winny być przeprowadzone w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji. Niedostarczenie do Urzędu Miasta P. orzeczenia lekarskiego w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia niniejszej decyzji badania będzie powodem do wydania przez Prezydenta Miasta P. decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, zgodnie z art. 102ust. 1 pkt 3 a u.k.p.

L. M. wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego podniósł, iż sformułowane zarzuty wobec jego stanu zdrowia są bezpodstawne. Skarżący wskazał, że [...] 2009 r. w sprawie o sygn. akt VI K [...] został skazany ma 1 rok pozbawienia wolności w zawieszeniu na 3 lata. Sąd uznając skarżącego za chorego psychicznie, na podstawie opinii biegłego, skazała go na pozbawienie wolności, a nie na leczenie w szpitalu psychiatrycznym. Skarżący dodał, że ów wyrok został wykonany i stawianie mu zarzutów przez Prokuraturę, Prezydenta Miasta P. i Samorządowe Kolegium Odwoławcze jest niepraworządne. L. M. podał, że nigdy nie przebywał na leczeniu w szpitalu psychiatrycznym i nie choruje na psychozę endogenną.

W odpowiedzi SKO w P. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku o kierujących pojazdami (tj. Dz. U. 2015 poz. 155 ze zm., dalej: u.k.p.) oraz wydane na jej podstawie przepisy wykonawcze – rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2014 roku w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (Dz.U. z 2014 poz. 949 ze zm., dalej: rozporządzenie).

Zgodnie z przepisem art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p. badaniu lekarskiemu przeprowadzonemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowych do kierowania pojazdami podlega osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do jej zdrowia.

Analiza akt administracyjnych pozwala w ocenie Sądu na jednoznaczne stwierdzenie, że organy obu instancji zasadnie uznały istnienie uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego w zakresie możliwości prowadzenia pojazdów samochodowych.

Organ I instancji otrzymał z Prokuratury Rejonowej P. – [...] wniosek o skierowanie skarżącego na badanie lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych u skarżącego do kierowania pojazdami. We wniosku wyjaśniono, że przeciwko L. M. Prokuratura Rejonowa P. – [...] prowadziła postępowanie 1 Ds. [...], w toku którego ustalono, że przebywał on na leczeniu w Szpitalu Psychiatrycznym i choruje na psychozę endogenną. Do wniosku Prokurator dołączył kopię wyroku Sądu Rejonowego P. N. W. z dnia [...] 2009 r. sygn. akt VI K [...], w uzasadnieniu którego Sąd powołał się na opinię sądowo-psychiatryczną z dnia [...] 2000 r., w której to uznano, że L. M. cierpi na chorobę psychiczną pod postacią psychozy endogennej. Zaznaczono, że wyrokiem tym uznano L. M. winnym znęcania się psychicznie nad swoją zoną i synem, grożąc użyciem siły.

W ocenie Sądu prawidłowo organy orzekające przyjęły , że wynikająca z przedłożonych dokumentów, w tym powołana opinia psychiatryczna sporządzona przez lekarzy specjalistów z zakresu psychiatrii diagnoza były wystarczające dla uznania, że zaistniała konieczność skierowania skarżącego na badanie lekarskie w trybie art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p. Należy podkreślić, że zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 8 i ust. 2 cytowanego wyżej rozporządzenia w ramach badania lekarskiego uprawniony lekarz dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej w celu stwierdzenia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie stanu psychicznego. W zakresie badania lekarskiego uprawniony lekarz uwzględnia u osoby badanej obecność i rozwój schorzenia, stopień zaawansowania objawów chorobowych i ich dynamikę, z uwzględnieniem możliwości rozwoju choroby, jak i cofania się jej objawów oraz rozważa zagrożenia dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, jakie mogą mieć miejsce w przypadku kierowania przez tę osobę pojazdami.

Organy obu instancji były zobligowane kategorycznym i jednoznacznym brzmieniem przepisu art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b) u.k.p. do skierowania skarżącego na badanie lekarskie, bowiem na podstawie diagnozy lekarzy specjalistów psychiatrów zaistniały uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącego.

Jednocześnie należy zauważyć, że w ramach badania wykonywanego w Wielkopolskim Centrum Medycyny Pracy w P. będzie podlegał ocenie stanu zdrowia skarżącego oraz przedstawione dokumentacje medyczne. Samo skierowanie skarżącego na badanie lekarskie w zakresie możliwości prowadzenia pojazdów wynika z nałożonych na organy określonych obowiązków ustawowych, natomiast nie przesądza o wyniku badania.

Sąd nie podzielił zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania, jakoby organy orzekające bezpodstawnie uznały , iż istnieją podstawy do skierowania skarżącego na badania w celu ustalenia istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Organy obu instancji wyjaśniły podstawy prawne swoich orzeczeń i wskazały okoliczności faktyczne będące podstawą przyjęcia istnienia istotnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego, co czyni zarzuty skarżącego nietrafnymi.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) o oddaleniu skargi.