Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 8/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
659
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 35, art. 37 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ WSA Marcin Kamiński Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi J. J. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę [...] w przedmiocie aktualizacji przebiegu granic -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SAB/Rz 8/17

U Z A S A D N I E N I E

Przedmiotem skargi J.J. jest przewlekłe prowadzenie przez Starostę [...] postępowania w sprawie aktualizacji przebiegu granic.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wnioskiem z dnia [...] marca 2009 r. Nadleśnictwo [...] zwróciło się do Starosty [...] o dokonanie zmian w ewidencji gruntów i budynków w obrębie ewidencyjnym S. na podstawie przedłożonego operatu technicznego wpisanego do zasobu powiatowego w dniu [...] lutego 2009 r. nr [...] w zakresie przebiegu granic pomiędzy działkami nr 111 i nr 112 położonymi na terenie wsi S., gmina [...]. W dniu [...] października 2011 r. Starosta [...] wydał pierwszą decyzję w sprawie nr [...] Rozstrzygnięcie to zostało uchylone w całości przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, dalej "WINGiK" decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...]. Starosta [...] wydał kolejną decyzję w sprawie dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...], która również została uchylona w całości przez WINGiK decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...]. Starosta [...] wydał kolejną decyzję dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], która decyzją WINGiK z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] została utrzymana w mocy. W następstwie skargi J. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 929/14 uchylił skarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu niższego stopnia. W wyroku stwierdzono, że organy obu stopni naruszyły przepisy tak postępowania, jak i prawa materialnego. Wyrok uprawomocnił się w dniu 2 czerwca 2015 r. Pismem z dnia [...] lipca 2016 r. J.J. zwrócił się do Starosty Powiatu w [...] o niezwłoczne dokonanie czynności w sprawie żądając jednocześnie wyjaśnienia przyczyn przewlekłości postępowania wobec faktu, że akta administracyjne sprawy zostały odesłane do organu w dniu [...] czerwca 2015 r. Pismem z dnia 10 października 2016 r. nr [...] Starosta wyjaśnił, że nie może podejmować żadnych czynności w powyższej sprawie do czasu rozstrzygnięcia postępowania rozgraniczeniowego dot. działek nr 111 i nr 112 prowadzonego przez Wójta Gminy [...].

Pełnomocnik skarżącego, w oparciu o art. 37 § 1 k.p.a. dnia 1 września 2016 r. wniósł do WINGiK zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę [...] zwracając się o zarządzenie wyjaśnienia przyczyn przewlekłości, ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a także podjęcie stosownych środków zapobiegawczych i określenie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem przepisów prawa. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] WINGiK uznał zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie za uzasadnione.

W dniu 10 lutego 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga J.J. na przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie aktualizacji przebiegu granic pomiędzy działkami nr 111 i nr 112 położonymi na terenie wsi S., gmina [...] (numer sprawy: [...]) przez Starostę [...] Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a to:

1. art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej "k.p.a.") , poprzez prowadzenie postępowania administracyjnego w sposób przewlekły, biurokratyczny i niewnikliwy,

2. art. 153 p.p.s.a., poprzez niezastosowanie się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10.04.2016 r. (sygn. akt II SA/Rz 929/14) w zakresie m.in. ustalenia okoliczności faktycznych sprawy, postępowania dowodowego, podstaw prawnych rozstrzygnięcia organu administracji publicznej oraz

3. art. 37 § 2 k.p.a., poprzez niezastosowanie się do zaleceń organu wyższego stopnia - WINGiK, który w postanowieniu z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], uznając zażalenie skarżącego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej za uzasadnione, stwierdził, że załatwienie sprawy przez Starostę [...] nie jest w żaden sposób uzależnione od ewentualnych wyników postępowania rozgraniczeniowego,

a w konsekwencji:

4. art. 35 § 1-3 k.p.a., poprzez niezałatwienie sprawy w terminach ustawowych i dopuszczenie się tym samym znacznej zwłoki ora

5. art. 36 § 1 k,p.a., poprzez wyznaczenie kolejnego terminu do załatwienia sprawy na dzień 31.12.2016 r. i niedochowanie go, przy jednoczesnym niewyznaczeniu kolejnego terminu do załatwienia sprawy i niepowiadomieniu o tym strony.

W związku z powyższymi zarzutami, wniósł o rozpoznanie skargi w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, zobowiązanie Starosty B. do niezwłocznego załatwienia sprawy w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów wskazanych w treści uzasadnienia na okoliczności tam przedstawione oraz zasądzenie od Starosty B. na rzecz skarżącego kosztów postępowania, a w tym kosztów zastępstwa adwokackiego w sprawie wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa.

W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatu w [...] streścił przebieg postepowania administracyjnego i wyjaśnił, że z uzasadnienie wyroku WSA w Rzeszowie wynikało, że granica nieruchomości wyznacza zasięg przysługiwania do niej prawa własności, dlatego spór o tę granicę jest w istocie sporem o zasięg prawa własności, którego rozstrzygnięcie me należy do postępowania ewidencyjnego, lecz rozgraniczeniowego w sposób określony przez ustawodawcę w art. 29 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. W ocenie organu oznacza to, że sprawa może być załatwiona przez przeprowadzenie rozgraniczenia pomiędzy zainteresowanymi stronami. Ze względu na to, że przedmiotowa sprawa należy do postępowań administracyjnych o dużym stopniu skomplikowania oraz z uwagi na trudności w ustaleniu stanu faktycznego, termin jej załatwienia został przedłużony do 31 grudnia 2016 r. Pełnomocnik J.J. wystąpił w dniu [...] sierpnia 2016 r. do Wójta Gminy [...] z wnioskiem o rozgraniczenie działek nr 111 i 112. W dniu 16 grudnia 2016 r. Starostwo Powiatowe w [...] wystąpiło do Wójta Gminy w [...] o informację czy postępowanie w sprawie rozgraniczenia powyższych działek zostało zakończone w następstwie tego uzyskując informację, że postępowanie w sprawie rozgraniczenia zostało zakończone ostatecznym postanowieniem Wójta Gminy [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w którym organ odmówił wszczęcia postępowania w powyższej sprawie. W związku z powyższym postanowiono rozstrzygnąć sprawę w trybie administracyjnym. W dniu 28 grudnia 2016 r. zawiadomiono właścicieli gruntu o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, zgodnie z art. 10 ust. 1 k.p.a. W wyznaczonym terminie strony postępowania nie zgłosiły się. W dniu 12 stycznia 2017 r. wpłynęła skarga pełnomocnika J.J. z dnia [...] stycznia 2017 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania, uzupełniona w dniu 17 stycznia 2017 r. (data wpływu 20 stycznia 2017 r.). W dniu 24 stycznia 2017 r. Nr [...] Starosta [...] wydał decyzję w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków wsi S. polegającej na wyeliminowaniu błędnych danych dotyczących działek nr 111 i 112 w zakresie przebiegu granicy pomiędzy nimi oraz zmiany ich powierzchni.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny rozpoznając skargę bada zgodność rozstrzygnięcia objętego skargą z przepisami obowiązującego prawa.

Sąd może uwzględnić skargę wyłącznie wówczas, gdy dopatrzy się naruszenia prawa materialnego i procesowego w stopniu określonym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Ustalenia stanu faktycznego nie budzą wątpliwości i sprawa nadaje się do wyrokowania.

Wnioskiem z dnia 23 marca 2009 r. Nadleśnictwo [...] zwróciło się do Starosty [...] o dokonanie zmian w ewidencji gruntów w obrębie S. na podstawie przedłożonego operatu technicznego wpisanego do zasobu w lutym 2009 r. Wniosek dotyczył przebiegu granic pomiędzy działkami 111

i 112.

Pierwsza decyzja została wydana w dniu [...] października 2011 r. Dwukrotnie wydawane były decyzje organów pierwszej instancji, następnie uchylane przez organ odwoławczy. Kolejna decyzja z [...] lutego 2014 r. utrzymana w mocy przez organ odwoławczy została zaskarżona do sądu administracyjnego.

Wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2015 r. w sprawie II SA/Rz 929/14 uchylono decyzje organów obu instancji. Prowadząc ponownie postępowanie organ wyznaczył termin załatwienia sprawy na 31 grudnia 2016 r.

W dniu 9 sierpnia 2016 r. skarżący wystąpił do Wójta Gminy [...]

o rozgraniczenie, który odmówił wszczęcia postępowania uzasadniając, że wcześniej należy zakończyć postepowanie w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów. W dniu 1 września 2016 r. skarżący złożył zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania i zażalenie zostało uznane za uzasadnione.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ stwierdził "przedstawiony stan faktyczny pozwala na stwierdzenie, że Starosta nie podejmował działań mających na celu załatwienie sprawy i w związku z tym pozostawał w bezczynności (str. 5 uzasadnienia).

W przypadku nieuzyskania przez stronę w prawem przewidzianym terminie rozstrzygnięcia organ popada w bezczynność. Jest to stan niepożądany, naruszający zasadę ogólną szybkości postępowania.

Przepis art. 37 § 1 przewiduje, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy zażalenie. Z brzmienia tego przepisu wynika, iż są to dwie odrębne instytucje.

Z pozoru oba te terminy mogą mieć podobne znaczenie. Częstokroć używane są zamiennie. Przepisy nie definiują wprost pojęcia na czym polega "przewlekłe prowadzenie postępowania". Przewlekłość w prowadzeniu postepowania wystąpi wówczas, gdy organ nie załatwi sprawy w terminie nie pozostając równocześnie

w bezczynności.

Przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego ma miejsce wówczas, gdy będzie można organowi skutecznie postawić zarzut niedochowania należytej staranności w załatwieniu sprawy, względnie podejmowanie czynności pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia.

A contrario, nie sposób przypisać organowi przewlekłego prowadzenia postępowania w sytuacji, gdy podejmuje możliwe, a konieczne do załatwienia sprawy kroki, które jednak z przyczyn niezależnych od organu nie przynoszą oczekiwanego skutku w postaci zakończenia postępowania administracyjnego.

Uwzględniając zażalenie skarżącego na przewlekłość organu instytucją przewlekłości i bezczynności traktuje zamiennie.

W przedmiotowej sprawie postępowanie trwa bardzo długo, lecz nie ma to cech przewlekłości.

Z tych względów na zasadzie art. 151 P.p.s.a. Sąd skargę oddalił.