Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1613/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 87 par. 1 i par. 2, art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. T. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. L. T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie

z dnia 3 sierpnia 2010 r., skarżący został wezwany do

do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 450 złotych, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 11 sierpnia 2010 r. (k. [...] akt sądowych).

Postanowieniem z dnia 13 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę i zwrócił skarżącemu kwotę 450,00 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Postanowienie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 20 września 2010 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru k. [...] akt sądowych).

Pismem zatytułowanym "oświadczenie" z dnia 30 września 2010 r. (nadanym w dniu 4 października 2010 r.) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oświadczając, iż "nie był on w stanie zrobić opłaty w wyznaczonym terminie, gdyż nie było go w kraju".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 85 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływnie terminu jest bezskuteczna.

Jednakże w świetle postanowień art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

W świetle przepisu art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak stanowi przepis § 2 art. 87 p.p.s.a. w piśmie zawierającym przedmiotowy wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu podał, że niedotrzymanie terminu wniesienia wpisu spowodowane zostało jego nieobecnością w kraju. Ta jednak okoliczność nie uzasadnia, zdaniem Sądu, przyjęcia iż skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu powyższego terminu.

Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Jednakże zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). Podkreślić należy, iż kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe w sytuacji, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem o braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu może zatem nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 13 listopada 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 1254/09, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 11 stycznia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 2044/09, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 22 stycznia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 2049/09).

W świetle powyższego i wskazanej przez skarżącego przyczyny uchybienia terminu brak jest jednak podstaw , by przyjąć, iż skarżący uprawdopodobnił, iż za uchybienie terminu winy nie ponosi. Z wniosku o przywrócenie terminu nazwanego "oświadczeniem" wynika, iż skarżący nie uiścił w terminie wpisu od skargi, ponieważ nie było go w kraju. Nieobecność w kraju nie zwalnia skarżącego z obowiązku należytej staranności i terminowego działania także w sytuacji, gdy przebywa on poza granicami kraju. W świetle obowiązującego prawa istnieje możliwość ustanowienia pełnomocnika do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a zatem skarżący decydując o wyjeździe z kraju i wiedząc o toczącym się postępowaniu sądowym mógł pełnomocnika ustanowić bądź podjąć takie działania organizacyjne, które zapewniłyby terminowe uiszczenie wpisu.Takiego działania skarżący nie podjął.

Sąd uznał zatem, że skarżący nie dołożył należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw działając na swoje ryzyko i tym samym nie uprawdopodobnił braku zawinienia w uchybieniu terminu do wniesienia wpisu od skargi.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.