Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 400/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 33 ust. 1 lit. a)
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
article: art. 210 par.1 pkt 5
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Starszy inspektor Maria Filipek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 7 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi M. M. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów transportu na odcinku wewnątrzwspólnotowym w wysokości: [...] zł. I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może podlegać wykonaniu w całości; III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego M. K. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), art. 29 ust. 1, ust. 3 lit. a, art. 68 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992, str. 1 ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, Rozdział 2, Tom 4, str. 307), Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu odwołania M. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie:

- określenia wartości celnej samochodu marki VW Passat w wysokości: 19.434 zł, kraj pochodzenia: USA, rok produkcji: 2006;

- określenia wartości celnej samochodu marki Jaguar X-Typ e w wysokości: 12.986 zł, rok produkcji: 2004;

- określenia kwoty długu celnego w wysokości: 3.242 zł;

- ustalenia kosztów transportu na odcinku wewnątrzwspólnotowym w wysokości: 1147,54 zł.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, że w dniu 11 marca 2009 r. działająca w imieniu firmy M. Agencja Celna [...] zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu według dokumentu SAD Nr [...] sprowadzone USA dwa samochody osobowe marki: Volkswagen Passat, rok produkcji 2007 oraz Jaguar X-Type, rok produkcji 2005. Do zgłoszenia celnego strona załączyła m.in.: rachunek z dnia 16.01.2009 r. na kwotę 4.135,00 USD dotyczący samochodu marki Volkswagen Passat, rachunek z dnia 19.01.2009 r. na kwotę 2.260,00 USD dotyczący samochodu marki Jaguar, faktury VAT na zagraniczne koszty transportu Nr: [...] z dnia 20.02.2009 r., [...] z dnia 20.02.2009 r.

W związku z wątpliwościami czy zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną wart. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego oraz wątpliwościami co do wskazanych roczników produkcji przedmiotowych samochodów organ celny, na podstawie art. 68 lit. a) Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, przeprowadził pełną weryfikację zgłoszenia celnego oraz załączonych dokumentów pod względem treści.

W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego organ celny przyjął wartość celną towaru zadeklarowaną przez stronę. W odniesieniu zaś do kwestii roczników pojazdów ustalono (inaczej niż w zgłoszeniu celnym), że sprowadzony samochód Jaguar został wyprodukowany w roku 2004, zaś Volkswagen Passat w 2006 r.

Ponadto organ celny pismem z dnia 13 marca 2009 r. wezwał stronę do uzupełnienia dowodów w sprawie, poprzez dostarczenie dokumentu potwierdzającego poniesione koszty transportu na odcinku wewnątrzwspólnotowym. Strona przedstawiła fakturę proforma VAT Nr [...] z dnia 16 marca 2009 r. na transport obu samochodów z G.i do L. na łączną kwotę 1.147,54 zł.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] Nr [...]:

- określił wartość celną samochodu marki VW Passat w wysokości: 19.434 zł, kraj pochodzenia: USA, rok produkcji: 2006;

- określił wartość celną samochodu marki Jaguar X-Typ e w wysokości: 12.986 zł, rok produkcji: 2004;

- określił kwotę długu celnego w wysokości: 3.242 zł;

- ustalił koszty transportu na odcinku wewnątrzwspólnotowym w wysokości: 1147,54 zł)

Od powyższej decyzji pełnomocnik strony złożył odwołanie w części dotyczącej ustalenia kosztów transportu na odcinku wewnątrzwspólnotowym oraz wykluczenie tych kosztów z podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i VAT. Skarżący zarzucił fakt, iż organ I instancji bezzasadnie zakwestionował wartość celną zgłoszonego towaru oraz bez potrzeby prowadził postępowanie wyjaśniające w kierunku ustalenia roku produkcji samochodów, co jego zdaniem nie miało wpływu na wartość celną towaru. Podkreślił, iż bezpodstawnie włączono koszty transportu (według faktury Nr [...]) na kwotę 1.147,54 zł do podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT. Stwierdził, że w imporcie do podstawy opodatkowania są wliczane te koszty transportu, które zostały poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju, którym jest G., co wynika z dokumentu przewozowego. Droga z G. do L. to nie import lecz transport pojazdów opodatkowany i rozliczany zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług.

Dyrektor Izby Celnej . po rozpatrzeniu odwołania M. decyzją z dnia [...] Nr [...] (zaskarżoną niniejszą skargą) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]Nr [...]. Zdaniem organu odwoławczego organy celne zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy (art. 187 Ordynacji podatkowej) oraz dopuściły jako dowód wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 Ordynacji podatkowej).

Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że zarzuty strony dotyczące faktu, że organ celny prowadził nieprawidłowo postępowanie w kierunku zakwestionowania wartości celnej są niesłuszne i niezrozumiałe. Organ I instancji wykazał istnienia uzasadnionych wątpliwości, o których mowa wart. 181 a ust. 1 Rozporządzenia Wykonawczego. Naczelnik Urzędu Celnego weryfikując przedmiotowe zgłoszenie celne podjął wątpliwości, czy zadeklarowane wartości celne samochodów stanowią całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną wart. 29 WKC. W trakcie weryfikacji zgłoszenia celnego powyższe wątpliwości zostały usunięte, strona udowodniła, iż zadeklarowana wartość celna pojazdów stanowi cenę faktycznie zapłaconą określoną wart. 29 WKC wobec czego organ I instancji do ustalenia wartości celnej przyjął wartość transakcyjną wynikającą z dowodów zakupu.

W ocenie organu odwoławczego kolejny zarzut skarżącego o prowadzeniu postępowania w kierunku ustalenia roku produkcji samochodów bez podstawy prawnej z przekroczeniem kompetencji organu celnego, również jest bezzasadny. Jak wskazał organ odwoławczy, zgłoszenie celne w formie pisemnej dokonuje się na formularzu SAD, który musi zawierać wszystkie elementy niezbędne do zastosowania określonej procedury, do której towar jest zgłaszany i musi być podpisany (art. 62 WKC). Do zgłoszenia celnego powinny być załączone dokumenty, których przedłożenie jest wymagane dla zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary. Strona w przedmiotowej sprawie miała obowiązek dokonać zgłoszenia celnego zgodnie z rzeczywistym stanem rzeczy. Zgodnie z instrukcją wypełniania i stosowania dokumentu SAD w przypadku procedur przywozowych, gdy na dokumencie SAD zgłaszany jest pojazd samochodowy, opis towaru w polu 31 (Opakowania i opis towarów) powinien składać się z kolejno następujących po sobie elementów: marka, numer identyfikacyjny VIN nadwozia (podwozia), numer silnika (chyba, że brak jest możliwości jego ustalenia), pojemność silnika w cm3 (za wyjątkiem pojazdów o napędzie wyłącznie elektrycznym), rodzaj paliwa, rok produkcji. Strona w przedmiotowym zgłoszeniu celnym w polu 31 dokumentu SAD i SAD BIS wskazała rok 2007 jako rok produkcji pojazdu marki VW Passat oraz rok 2005 - rok produkcji pojazdu marki Jaguar. Organ celny mając wątpliwości co do roczników obu pojazdów (w trakcie rewizji celnej stwierdzono prawdopodobny rok produkcji: 2006, 2004), wystąpił do przedstawicieli firmy Volkswagena Auto oraz Jaguara z prośbą o ustalenie przedmiotowej kwestii. Otrzymano odpowiedzi, z których wynika, iż samochód Jaguar został wyprodukowany w roku 2004, zaś Volkswagen Passat w 2006 r.

Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego bezpodstawnego włączenia kosztów transportu wewnątrzwspólnotowego na odcinku z G. do L. na kwotę 1.147,54 zł do podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT organ odwoławczy stwierdził, że rozstrzygnięcie tej kwestii powinno nastąpić na etapie postępowania podatkowego, określającego zobowiązania podatkowe z tytułu importu przedmiotowych pojazdów.

Dyrektor Izby Celnej podkreślił, iż przedmiotowa decyzja organu I instancji jest decyzją w przedmiocie określenia wartości celnej pojazdów, kraju pochodzenia oraz roku produkcji, w związku z czym Naczelnik Urzędu Celnego bezpodstawnie w jej sentencji ustalił kwotę kosztów transportu na odcinku wewnątrzwspólnotowym w wysokości 1147,54 zł. Tak przyjęty tok postępowania byłby prawidłowy, gdyby organ I instancji w jednej decyzji dokonał określenia kwoty długu celnego jak i podatków, co umożliwiają przepisy ustawy o podatku akcyzowym (art. 27 ust. 4) jak i ustawy o podatku od towarów i usług (art. 33 ust. 2). Skoro jednak w przedmiotowej sprawie zapadły dwa odrębne rozstrzygnięcia (celne i podatkowe), to powyższa kwestia nie powinna w ocenie organu odwoławczego znaleźć się w decyzji celnej. Jednak w związku z tym, że wartość celna nie została powiększona o koszty na odcinku wewnątrzwspólnotowym to powyższe uchybienie organu celnego nie miało żadnego wpływu na ostateczne rozstrzygnięcie w sprawie i dlatego Dyrektor Izby Celnej postanowił odstąpić od uchylenia decyzji w tej części.

Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł M. domagając się jej uchylenia w części dotyczącej ustalenia kosztów transportu na odcinku wewnątrzwspólnotowym. Zdaniem skarżącego skoro organ odwoławczy uznał działanie organu I instancji w powyższym zakresie za bezpodstawne, to zobligowany był do uchylenia decyzji w zakresie tego uchybienia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Mając na uwadze art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje akty lub czynności z zakresu administracji publicznej i dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa materialnego oraz przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Poddawszy takiej właśnie kontroli zaskarżoną decyzję, Sąd doszedł do przekonania, że skarga jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa.

W myśl art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.) do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 8, poz. 60 ze zm.), z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. Oznacza to, iż decyzja organu celnego powinna odpowiadać wymogom, jakie stawia przepis art. 210 Ordynacji podatkowej.

Stosownie do treści art. 207 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy (celny) orzeka w sprawie w drodze decyzji. Decyzja rozstrzyga sprawę co do jej istoty, albo w inny sposób kończy postępowanie w danej instancji. Decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu podatkowego, datę jej wydania, oznaczenie strony, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie o trybie odwoławczym - jeżeli od decyzji służy odwołanie oraz podpis osoby upoważnionej, z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego (art. 210 § 1 Ordynacji podatkowej).

Rozstrzygnięcie, o którym mowa w cytowanym art. 210 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, zwane też osnową decyzji, jest zdaniem lub zespołem zdań formułujących uprawnienia lub obowiązki ustalone w decyzji. Z tego względu element ten należy uznać za najważniejszy w treści decyzji. Istota rozstrzygnięcia jako najważniejszego składnika decyzji celnej polega na tym, że określa ono jakie skutki prawne rodzi ustalony przez organ celny stan faktyczny sprawy. Osnowa decyzji (m.in. celnej) musi być tak sformułowana, aby z niej wyraźnie wynikało, jakie obowiązki, za jaki okres, w jakiej wysokości i walucie zostały na stronę nałożone (por. wyrok NSA z dnia 31 października 1995 r., SA/Po 1024/95, Pr. Gosp. 1996, nr 4, poz. 20). Treść rozstrzygnięcia będąca kwintesencją orzeczenia powinna być zatem jasna i precyzyjna, sformułowana w sposób logiczny i zwięzły, a przede wszystkim powinna dotyczyć przedmiotu sprawy.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest określenie wartości celnej towaru oraz kwoty długu celnego. Wartość celna przywiezionych towarów tj. samochodu marki Volkswagen Passat oraz Jaguar X-Type – została w sprawie niniejszej ustalona na podstawie art. 29 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny. W myśl tego przepisu wartością celną jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, wtedy gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, ustalana, o ile jest to konieczne, przy spełnieniu warunków określonych w ust. 1 lit. a) – d) cyt. przepisu, na podstawie art. 32 i 33 rozporządzenia. W celu ustalenia wartości celnej z zastosowaniem art. 29 do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się koszty transportu i ubezpieczenia przywiezionych towarów (art. 32 ust. 1 lit. e). Do wartości celnej nie wlicza się natomiast, o ile można je wyodrębnić z ceny faktycznie zapłaconej lub należnej, kosztów transportu towarów po ich przybyciu do miejsca wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty (art. 33 ust. 1 lit. a) cyt. rozporz.).

W sprawie niniejszej dotyczącej ustalenia wartości celnej sprowadzonych pojazdów możliwe było wyodrębnienie, z ceny faktycznie zapłaconej, kosztów transportu tych towarów po ich przybyciu do miejsca wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty, ponieważ koszt tego transportu wewnątrzwspólnotowego na odcinku z G. do L. potwierdzony został odrębną fakturą VAT z dnia 16 marca 2009 r., Nr [...].

W związku z powyższym zamieszczenie w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia kwoty kosztów transportu na odcinku wewnątrzwspólnotowym w wysokości 1.147,54 zł - było działaniem bezpodstawnym. Taki zapis stanowi uchybienie przepisom prawa materialnego i procesowego – stoi w sprzeczności z art. 33 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) Ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny w związku z art. 210 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.

Dyrektor Izby Celnej badając sprawę na skutek odwołania skarżącego, dostrzegł powyższe uchybienie, jednakże utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Sąd stanowiska organu odwoławczego w żadnej mierze nie podziela. Niedopuszczalne jest, aby organ odwoławczy, który stwierdził, że decyzja wydana przez organ I instancji zawiera uchybienia, jednocześnie "postanowił odstąpić od uchylenia decyzji w tej części".

Mając powyższe na uwadze zasadnym było uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej utrzymania w mocy decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] Nr [...] w zakresie ustalenia kosztów transportu na odcinku wewnątrzwspólnotowym w wysokości: 1147,54 zł.

Z tych też względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec, jak sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.