Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 53/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2006-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Jarmasz Asesor WSA Mirosław Surma (spr.) Protokolant ref. staż. Łukasz Pastuszko po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2006 roku na rozprawie sprawy z wniosku J.T. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] postanawia : odmówić przywrócenia terminu


UZASADNIENIE

I SA/Ke 53/06

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 11 stycznia 2006 r. J. T. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] powołując się na brak winy w uchybieniu terminu. W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż przedmiotowa decyzja nie została doręczona mu w sposób prawidłowy. Zgodnie z jej treścią adresatem i zobowiązanym był J. T., koperta zaś i awizo były zaadresowane na imię "K.S. J. T.". Wnioskodawca wskazał, iż w 2004 r. nie prowadził działalności pod firmą "K.S. J. T." bowiem prowadzone pod tą firmą przedsiębiorstwo zostało wniesione, jako aport do spółki prawa handlowego w 1997 r., o czym zostały poinformowane urzędy podatkowe. Dlatego takie doręczenie wnioskodawca uznał za omyłkowe i oczekiwał na prawidłowe doręczenie kierowanej do niego korespondencji. Po uzyskaniu wiedzy o wydaniu decyzji 24 września 2004 r. wnioskodawca wystąpił o jej doręczenie, a następnie złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga ta została odrzucona, jako złożona po terminie; w dniu 10 stycznia 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesioną od tego rozstrzygnięcia skargę kasacyjną. Z tą datą, zdaniem skarżącego, powziął on wiedzę o uchybieniu terminu i wystąpił z przedmiotowym wnioskiem. Dodatkowo wnioskodawca wskazał, iż zachodzą ważne powody uzasadniające złożenie wniosku, pomimo upływu roku od dnia kiedy upłynął termin. Uchybienie to jest bowiem, jego zdaniem, skutkiem naruszenia przez organy podatkowe art.7 oraz 133 Ordynacji podatkowej.

W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jego odrzucenie, jako że nie został on wniesiony za pośrednictwem organu oraz nie jest to wyjątkowy przypadek, który pozwala na przywrócenie uchybionego terminu po upływie roku. Organ przywołał m.in. przepisy art. 87§3 i §5 oraz art.88 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W trakcie postępowania sądowego wnioskodawca uzupełnił braki formalne wniosku, a Sąd dopuścił dowód z akt sprawy I SA/Kr 248/05 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. możliwe jest przywrócenie terminu na wniosek strony, jednak winny być spełnione przesłanki przywrócenia terminu określone przepisem art. 87 ustawy P.p.s.a., tj.: pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się natomiast za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Warunkiem koniecznym dla przywrócenia terminu jest łączne spełnienie wszystkich tych przesłanek.

W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony. Przyjmując bowiem nawet, przy akceptacji stanowiska powołanego przez skarżącego, iż wniosek został złożony w terminie i respektując, iż skarżący działał zgodnie z pouczeniem w decyzji, składając wniosek bezpośrednio do Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w niedochowaniu terminu. Wniosek stanowi bowiem próbę obalenia przyjętej, a wynikającej z art. 150 Ordynacji podatkowej fikcji doręczenia decyzji, której skutkiem jest rozpoczęcie biegu terminów procesowych. Kwestia ta podlegała już ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który postanowieniem z dnia 25 lutego 2005 r. sygn. akt I SA/Kr 248/05 odrzucił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...]. Postanowienie to ma walor prawomocnego. Stosownie do dokonanych przez ten Sąd ustaleń decyzja została prawidłowo doręczona J.T. w dniu 30 lipca 2004 r., w trybie art. 149 i 150 Ordynacji podatkowej. Należy przy tym wskazać, iż argumenty jakie eksponował skarżący kwestionując skuteczność doręczenia decyzji w tym postępowaniu są tożsame z argumentacją wniosku o przywrócenie terminu. Tym samym w niniejszej sprawie wnioskodawca, nie uprawdopodobnił żadnych okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie gdy w sposób przekonywujący zaprezentowana we wniosku argumentacja uprawdopodobni brak winy. W szczególności wtedy gdy chodzi o przywrócenie terminu po upływie roku. Zasadniczo przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie jego nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego wysiłku. Jako kryterium przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od danej osoby. Na marginesie należy zauważyć, iż za okoliczność wyłączającą winę nie można uznać niepodjęcia korespondencji kierowanej do osoby fizycznej, która prowadziła działalność pod daną nazwą (K.S.), a która to nazwa została umieszczona na korespondencji obok imienia i nazwiska adresata.

Z tych względów i na podstawie art. 86 §1 ustawy P.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.