Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 26/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-03-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 marca 2016 r. zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn.. akt II SAB/Ol 26/13 odrzucającego zażalenie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SAB/Ol 26/13 w sprawie ze skargi A. Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego i przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie warunków zabudowy postanawia odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 lutego 2013 r. A. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego i przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie warunków zabudowy.

Zarządzeniem z dnia 22 marca 2013 r., Przewodnicząca Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wezwała A. Z. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych od skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

Następnie skarżący wystąpił na urzędowym formularzu z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych w całości.

Postanowieniem z dnia 25 lipca 2013 r. tutejszy Sąd odmówił skarżącemu przyznania wnioskowanego prawa pomocy wobec nieujawnienia źródła utrzymania siebie i źródła finansowania ponoszonych wydatków.

Postanowieniem z dnia 24 września 2013 r., sygn. akt II OZ 776/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na ww. postanowienie.

Na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 4 października 2013 r., w związku z ww. postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 22 marca 2013r., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych w całości i ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2013 r. WSA w Olsztynie odmówił przyznania skarżącemu wnioskowanego prawa pomocy z tych samych powodów jak poprzednio. Postanowieniem z dnia 4 lutego 2014 r., sygn. akt II OZ 102/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie.

W związku z tym skarżący został ponownie wezwany do wykonania zarządzenia

o uiszczeniu wpisu od skargi w zawitym terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania zarządzenia, a zatem do uiszczenia wpisu od skargi zostało skarżącemu doręczone w dniu 24 marca 2014 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął 31 marca 2014 r.

W wyznaczonym terminie skarżący wpisu nie uiścił, ale złożył kolejny wniosek

o częściowe zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego oraz wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.

Postanowieniem z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt II SO/Bk 21/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 4 listopada 2014 r.

Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2014r. tut. Sąd odrzucił skargę A. Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego i przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie warunków zabudowy.

Pismem z dnia 12 stycznia 2015r. A. Z. wniósł skargę kasacyjną, opatrzoną nazwą zażalenie, od ww. postanowienia Sądu dnia 23 grudnia 2014r.

Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2015r., II SAB/Ol 26/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę kasacyjną wniesioną osobiście przez A. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 grudnia 2014r., sygn. akt II SAB/Ol 26/13.

Zażalenie od ww. postanowienia zostało sporządzone i wniesione osobiście przez A. Z..

Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2015 r. tut. Sąd odrzucił zażalenie wniesione osobiście przez skarżącego na postanowienie z dnia 23 kwietnia 2015 r., którym odrzucono skargę kasacyjną.

Na to postanowienie zażalenie wniósł A. Z.

Postanowieniem z dnia 26 listopada 2015 r. Naczelny Sad Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie tut. Sądu z 23 kwietnia 2015 r. o oddaleniu wniosków skarżącego o przyznanie prawa pomocy.

W związku z powyższym skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z 10 czerwca 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku zażalenia przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jego odrzucenia.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 12 stycznia 2016 r. A. Z. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 10 czerwca 2015r., w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia wniosku. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 3 lutego 2016 r. (akta adm., k. – 293).

W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 10 lutego 2016 r., skarżący nie uzupełnił przedmiotowego braku formalnego wniesionego zażalenia, mimo pouczenia, że spowoduje to odrzucenie zażalenia. W tej sytuacji zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.