Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 832/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 149 par. 1 pkt 1 art. 149 par. 1e art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Joanna Kube, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi M. Z. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Ministra Obrony Narodowej do rozpoznania punktów 3, 4 i 5 wniosku skarżącego M. Z. z dnia [...] kwietnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Ministra Obrony Narodowej na rzecz skarżącego M. Z. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. M. Z. (dalej: "wnioskodawca", "skarżący"), zwrócił się do Ministerstwa Obrony Narodowej (dalej: "Ministerstwo") o udostępnienie, na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm.), dalej: "u.d.i.p.", następujących informacji:

"1) Czy Ministerstwo Obrony Narodowej w okresie od 1 stycznia 2017 r. do 21 kwietnia 2021 r. zlecało tłumaczenia z języka tureckiego na polski lub z języka polskiego na turecki?

2) W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy Ministerstwo Obrony Narodowej zlecając ww. tłumaczenia korzystało wyłącznie z usług tłumaczy przysięgłych języka tureckiego?

3) Czy we wskazanym w pkt 1 okresie Ministerstwo Obrony Narodowej korzystało z usług tłumacza języka tureckiego - Pani A. K., PESEL: [...], zamieszkałej przy ul. [...] w [...]?

4) W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 3, proszę o informację w jakim trybie Pani A. K., PESEL: [...], zamieszkała przy ul. [...] w [...], w okresie od 1 stycznia 2017 r. do 21 kwietnia 2021r. świadczyła usługi dla Ministerstwa Obrony Narodowej, polegające na tłumaczeniu treści dokumentów lub innych czynności z języka tureckiego na język polski lub odwrotnie?

5) W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytania nr 1, 2, 3 lub 4 proszę o przesłanie mi informacji identyfikujących osoby tłumaczy języka tureckiego, z których korzystało Ministerstwo Obrony Narodowej w okresie wskazanym w pkt 1".

Odpowiadając na ww. wniosek pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. Ministerstwo Obrony Narodowej poinformowało wnioskodawcę, że we wskazanym okresie korzystało z usług tłumaczy języka tureckiego (punkt 1 wniosku) oraz że osoby, z usług których korzystano są tłumaczami przysięgłymi (punkt 2 wniosku).

Nadto Ministerstwo wskazało, że pozostałe informacje (obejmujące punkty 3 - 5 wniosku) nie stanowią informacji publicznej. Osoba (osoby), w sprawie której został złożony wniosek, nie pełni (pełnią) w resorcie obrony narodowej żadnej funkcji publicznej. Wnioskowana informacja oraz żądanie potwierdzenia danych osobowych w stosunku do osoby fizycznej nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Pismem z dnia 3 listopada 2021 r. M. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej (dalej: "MON", "organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2021 r. zarzucając naruszenie:

- art. 61 ust 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawną do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,

- art. 10 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak zastosowania przepisu, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej prostej (nieprzetworzonej).

W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej w zakresie punktów 2-5 wniosku z dnia [...] kwietnia 2021 r. oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że w zakresie punktu 2 ww. wniosku organ udostępnił nieprawdziwą informację przez co nie zrealizował obowiązku udostępnienia informacji publicznej w tym zakresie oraz nie udostępnił informacji publicznej żądanej w punktach 3 - 5 wniosku. Odpowiedź organu nie spełnia kryterium odmowy udostępnienia informacji publicznej określonej w art. 16 u.d.i.p.

Skarżący zaznaczył również, że w interesie opinii publicznej leży uzyskanie odpowiedzi na jakich zasadach i w czyim imieniu "osoba, w sprawie której został złożony wniosek" wykonuje za publiczne środki zlecenia polegające na tłumaczeniu spotkań i negocjacji Ministra Obrony Narodowej. Zauważył również, że podmiot realizujący zadania z zakresu tłumaczeń na rzecz organu władzy publicznej i za środki publiczne jest odpowiedzialny za wdrożenie procedur bezpieczeństwa przy realizacji tych zadań, a nadto powinien wykazać się odpowiednimi kompetencjami i kwalifikacjami poprzez wpisanie na listę prowadzoną przez Ministra Sprawiedliwości zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego (Dz. U. z 2019 r, poz. 1326 ze zm.).

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o oddalenie skargi, a w przypadku uznania przez Sąd, że organ pozostawał w bezczynności, o stwierdzenie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

W uzasadnieniu organ wskazał, że odpowiedź na pytanie 2 wniosku, wbrew twierdzeniom skarżącego, jest prawidłowa. Ponadto zaznaczył, że pytania zawarte we wniosku z dnia [...] kwietnia 2021 r. zmierzają nie do uzyskania wiedzy o sprawie publicznej, tj. o poziomie tłumaczeń, czy zasadach na jakich takie tłumaczenia są zlecane, a do uzyskania informacji o konkretnej osobie. Potrzebą uzyskania informacji objętych punktami 3 - 5 wniosku nie jest interes publiczny, a interes prywatny skarżącego.

W piśmie procesowym z dnia 26 stycznia 2022 r. skarżący wniósł o:

1) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z informacji zawartej w wydruku ze strony internetowej: [...] na okoliczność:

- rezygnacji z uprawnień przewidzianych w art. 5 ust. 2 u.d.i.p.,

- braku informacji o zatrudnieniu Pani A. K. (lub wykonywania pracy przez Panią A. K. na podstawie umów prawa cywilnego) na rzecz innych podmiotów niż Instytut [...], a także braku informacji o świadczeniu pracy lub usług przez ww. osobę wyłącznie na rzecz Instytutu [...],

2) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z:

- informacji zawartej w wydruku ze strony internetowej Ministerstwa Obrony Narodowej na okoliczność rezygnacji z uprawnień przewidzianych w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. przez Panią A. K.,

- informacji zawartej w wydruku ze strony internetowej telewizji publicznej na okoliczność rezygnacji z uprawnień przewidzianych w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. przez Panią A. K.,

- wydruku ze strony internetowej wyszukiwarki KRS na okoliczność upublicznienia danych osobowych, w tym numeru PESEL, przez Panią A. K. (i innych członków Stowarzyszenia [...]; KRS nr [...]),

- wydruku ze strony internetowej stowarzyszenia [...] na okoliczność przeważającego profilu działalności Stowarzyszenia (tj. opowiadania bajek), zaangażowania tłumacza - Pani A. K. w działalność tego Stowarzyszenia.

W treści pisma skarżący wskazał, iż został wprowadzony w błąd poprzez udzielenie mu przez organ niezgodnej z prawdą informacji o rzekomym posiadaniu przez tłumacza wymienionego w zapytaniu statusu tłumacza przysięgłego języka tureckiego - w rozumieniu ustawy o zawodzie tłumacza przysięgłego.

Nadto podniósł, że organ różnicuje sytuację tłumaczy, którzy dokładając starań, zdali wymagane egzaminy i udostępnili swoje dane osobowe publicznie oraz spełniają wymogi ww. ustawy dając w ten sposób rękojmię należytego wykonywania zawodu w stosunku do tłumaczy, którzy wskazanych starań nie poczynili. Treść "odpowiedzi na skargę" pozwala na przypuszczenie, że - zdaniem organu - dane osobowe tłumaczy przysięgłych powinny być ujawnione, w odróżnieniu od danych osobowych tłumaczy świadczących usługi na rzecz Ministra, które wymagają całkowitego utajnienia (organ odmówił bowiem udzielenia odpowiedzi na pytanie nr 5 wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2021 r.).

Odnosząc się do stanowiska organu dotyczącego "zagadnień obowiązującego prawa" skarżący powołał pogląd Sądu Najwyższego zawarty w wyroku z dnia 8 listopada 2012 r. sygn. akt I CSK 190/12, zgodnie z którym: "Ujawnienie imion i nazwisk osób zawierających umowy cywilnoprawne z jednostką samorządu terytorialnego nie narusza prawa do prywatności tych osób, o którym mowa w art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Reżim ochrony prawa do prywatności i reżim ochrony danych osobowych są wobec siebie niezależne". Wskazał również na pogląd wyrażony w wyroku WSA w Warszawie z dnia 5 stycznia 2017 r. sygn. II SAB/Wa 626/16, w którym wskazano, iż "(...) osoba fizyczna zawierając umowę cywilnoprawną z podmiotem publicznym nie może oczekiwać, że w zakresie takich danych jak imię i nazwisko, przedmiot umowy, wysokość wynagrodzenia zachowa prawo do prywatności. Należy uznać, że przez sam fakt zawarcia takiej umowy z podmiotem publicznym osoba fizyczna pozbawia się częściowo prawa do prywatności. Prawo do prywatności obejmuje ochronę życia osobistego, rodzinnego, towarzyskiego człowieka. Imię i nazwisko zasadniczo należy do sfery prywatnej człowieka, jednak w pewnych sytuacjach staje się "sprawą publiczną". Ma to miejsce wówczas, gdy osoba fizyczna decyduje się na zawarcie umów z podmiotem publicznym, w wyniku której otrzyma wynagrodzenie ze środków publicznych".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

W myśl art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 bądź przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] kwietnia 2021 r.

Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności.

Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej powinien: udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jej posiadaniu (art. 13 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej (art. 16 i art. 17 u.d.i.p. w związku z art. 5 u.d.i.p.), poinformować, że danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), poinformować, że nie posiada żądanej informacji publicznej (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), poinformować, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Przy czym w przypadku, gdy - wbrew ocenie podmiotu zobowiązanego - wnioskodawca uznaje, że żądane przez niego informacje stanowią informację publiczną i powinny zostać udostępnione w trybie u.d.i.p., może zwalczać stanowisko tego podmiotu wnosząc skargę na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. W postępowaniu zainicjowanym taką skargą sąd administracyjny, na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., dokonuje weryfikacji, czy adresat wniosku jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej oraz czy żądane informacje posiadają walor informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że w świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Minister Obrony Narodowej jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, zaś informacje objęte punktami 2 - 5 wniosku z dnia 21 kwietnia 2021 r. stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., który to przepis stanowi, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawie publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przez "informację publiczną" rozumie się każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Informacją publiczną jest więc informacja o aktywności podmiotów wymienionych w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. ukierunkowana na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie celów publicznych (por. np. wyroki NSA: z dnia 22 czerwca 2018 r. sygn. akt I OSK 218/18; z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2093/14; publ. CBOSA). Przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej zawiera art. 6 ust. 1 u.d.i.p.

Objęte skargą informacje wymienione w punktach 2 - 5 wniosku z dnia [...] kwietnia 2021 r. dotyczą działania organu władzy publicznej, a konkretnie korzystania przez Ministra Obrony Narodowej w ramach jego ustawowej działalności z usług tłumacza języka tureckiego (zlecania tłumaczeń z języka tureckiego na język polski lub z języka polskiego na język turecki) w okresie wskazanym w punkcie 1 wniosku, tj. od 1 stycznia 2017 r. do 21 kwietnia 2021 r., nadto trybu świadczenia ww. usług przez wskazaną we wniosku osobę oraz danych identyfikujących osoby będące tłumaczami języka tureckiego, z których korzystało Ministerstwo w ww. okresie.

Okoliczność, że skarżący w punkcie 4 wniosku wymienia dane osoby, która mogła realizować czynności tłumaczenia na rzecz Ministerstwa Obrony Narodowej nie zmienia faktu, że postawione pytanie dotyczy informacji o sprawie publicznej, tj. o wykonywaniu ww. czynności na rzecz podmiotu publicznego w ramach jego ustawowych zadań i obowiązków. Zaznaczyć należy, że udzielając odpowiedzi na punkt 2 wniosku organ wskazał, iż Ministerstwo Obrony Narodowej korzystało z usług tłumaczy przysięgłych języka tureckiego, a więc osób zaufania publicznego - stosownie do postanowień ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego (Dz. U. z 2019 r, poz. 1326 ze zm.). Informacje objęte punktami 2 - 5 wniosku posiadają zatem walor informacji publicznej w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a i pkt 5 u.d.i.p.

Uwzględniając powyższe Sąd stwierdził, że na dzień wniesienia skargi Minister Obrony Narodowej pozostawał w bezczynności względem punktów 3, 4 i 5 wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2021 r. i bezczynność ta nie ustała do daty wyrokowania. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał Ministra do rozpoznania wniosku w ww. zakresie w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Rozpoznając wniosek organ winien wziąć pod uwagę, o czy była już mowa powyżej, że co do zasady realizacja wniosku o udostępnienie informacji publicznej następuje poprzez dokonanie czynności materialno-technicznej (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jednakże w przypadku stwierdzenia przez organ, że dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu z przyczyn wymienionych w art. 5 u.d.i.p., właściwą formą rozpoznania wniosku jest decyzja administracyjna o odmowie udostępnienia informacji publicznej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).

Sąd nie stwierdził, aby bezczynność Ministra stwierdzona w ww. zakresie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym można przyjąć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, publ. LEX nr 1218894). Takiej oczywistości nie da się stwierdzić w rozpoznawanej sprawie. Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że powodem zwłoki organu w rozpoznaniu wniosku była błędna kwalifikacja żądanej informacji (jako nieposiadająca waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), a w konsekwencji naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wadliwe stosowanie przepisów prawa nie daje podstaw do stwierdzenia, że bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej miała charakter rażący.

Odnośnie punktu 2 wniosku z dnia [...] kwietnia 2021 r. wskazać należy, że organ udzielił odpowiedzi na ww. pytanie w piśmie z dnia [...] kwietnia 2021 r. Stwierdził bowiem, że osoby, z których usług korzystało Ministerstwo Obrony Narodowej są tłumaczami przysięgłymi. Co do zarzutu skarżącego, iż organ udostępnił w ww. zakresie "nieprawdziwą informację" zauważyć należy, że w niniejszym postępowaniu Sąd nie dokonuje merytorycznej oceny odpowiedzi udzielonej przez podmiot zobowiązany na wniosek złożony w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jak już wyżej wskazano, obowiązkiem Sądu w niniejszym postępowaniu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy adresat wniosku jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej na podstawie u.d.i.p. oraz czy żądana informacja posiada walor informacji publicznej w rozumieniu tej ustawy. Następnie Sąd bada, czy podmiot zobowiązany dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku w świetle przepisów u.d.i.p. Oceniając w tym zakresie odpowiedź udzieloną przez organ na pytanie zawarte w punkcie 2 wniosku stwierdzić należy, że wyczerpuje ona przedmiot tego pytania, nie jest niepełna czy wymijająca, co mogłoby skutkować uznaniem, że wniosek w tym zakresie nie został przez organ rozpoznany.

W związku z powyższym Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi w zakresie punktu 2 wniosku z dnia [...] kwietnia 2021 r. i w tym zakresie skargę oddalił.

Końcowo Sąd stwierdza, że w myśl art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny może, z urzędu lub na wniosek stron, przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Skarżący wnioskował o przeprowadzenie dowodu z informacji zawartych na podanych stronach internetowych na okoliczność rezygnacji przez osobę wskazaną we wniosku informacyjnym z prawa do prywatności (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.) oraz na okoliczność profilu działalności Stowarzyszenia [...]. Sąd nie stwierdził jednak, aby zaistniały przesłanki wymienione w ww. przepisie warunkujące wydanie rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Sąd zauważa również, że przedmiotem oceny na obecnym etapie postępowania nie była prawidłowość zastosowania przez organ przepisu art. 5 ust. 2 u.d.i.p. ograniczającego dostęp do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej, lecz dokonana przez organ kwalifikacja informacji objętej wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2021 r.

Mając wszystko powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 149 § 1a p.p.s.a., orzekł jak w punktach 1 i 2 sentencji wyroku. Sąd oddalił skargę w pozostałym zakresie na podstawie art. 151 p.p.s.a. jak w punkcie 3 sentencji wyroku. O kosztach postępowania obejmujących wpis od skargi Sąd postanowił w oparciu o art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. jak w punkcie 4 sentencji wyroku.