Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 808/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-04-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy

SENTENCJA

Dnia 28 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A.W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu – A.W. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. (MSi)


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie pozwolenia na budowę.

Wobec treści wyroku skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, a następnie złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

We wniosku tym skarżący podał, że jest wdowcem i mieszka doraźnie u syna. Syn utrzymuje się z pracy i na jego utrzymaniu pozostaje żona oraz dwoje dzieci w wieku od 9-13 lat, uczęszczające do szkoły podstawowej.

Jednocześnie skarżący wskazał, że jest byłym sołtysem w R. i sprawę tę prowadzi dla dobra społecznego. Podniósł przy tym, że jest emerytem i nie posiada pieniędzy na cele społeczne. Dodał, że podstawowym źródłem jego utrzymania jest emerytura w kwocie ok. 1400 zł miesięcznie. Obecnie choruje i na leki wydaje kwotę

ok. 800 zł miesięcznie. Nie posiada przy tym innego majątku.

Oświadczył ponadto, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.

Z uwagi na fakt, iż zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 7 marca 2008 roku A.W. został wezwany do nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych rachunków i lokat bankowych za ostatnie 3 miesiące, określenia kwoty dochodu osiąganego przez syna, u którego doraźnie mieszka, udokumentowania kwoty 800 zł wydatkowanej na zakup leków poprzez nadesłanie posiadanych rachunków, faktur i pokwitowań, a także do wskazania kwoty przeznaczanej miesięcznie na własne utrzymanie i podstawowe świadczenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

Wezwanie w tej kwestii wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach jego niewykonania zostało skarżącemu doręczone w dniu 18 marca 2008 roku.

W zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał wymaganych przez Sąd dodatkowych informacji i dokumentów dotyczących posiadanego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym w sposób bezsporny wynika jedynie, iż skarżący jest wdowcem i mieszka doraźnie u syna. Syn utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę. Na jego utrzymaniu pozostaje żona i dwoje dzieci w wieku od 9-13 lat. Niemniej Sąd w tym miejscu zauważa, że skarżący nie wskazał kwoty dochodu osiąganego przez syna.

Skarżący jest przy tym byłym sołtysem w R. i sprawę tę prowadzi dobra społecznego. Jest emerytem i nie posiada pieniędzy na cele społeczne. Podstawowym źródłem jego utrzymania jest emerytura w kwocie ok. 1400 zł miesięcznie.

Pozostałe zaś kwestie dotyczące stanu majątkowego skarżącego i jego możliwości płatniczych wobec faktu niewykonania zarządzenia z dnia 7 marca 2008 roku, a w szczególności nienadesłania wyciągów z rachunków i lokat bankowych za ostatnie 3 miesiące, niewskazania kwoty dochodu osiąganego przez syna, u którego doraźnie mieszka, braku udokumentowania kwoty 800 zł wydatkowanej na zakup leków, a także niewskazania kwoty przeznaczanej miesięcznie na własne utrzymanie i podstawowe świadczenia - w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek, nie zostały należycie przez skarżącego wyjaśnione. Tym samym uznać należało, że wobec zawartych w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach informacji wnioskodawca nie wykazał, iż znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Jedynie zaś spełnienie powyższej przesłanki obligowało Sąd do przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 319).

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.

(MSi)