Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 334/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzające ją decyzje
Powołane przepisy: article: art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 1 i 6
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 7, art. 77 par. 1 i 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie: WSA Krystyna Daniel (spr.) NSA Izabela Dobosz Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2009 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 13 stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego S. S. kwotę 104.00 (sto cztery) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy B. decyzją z [...] września 2008 r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 1, 6 ustawy z 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz art. 104 kpa w zw. z § 67 Uchwały Rady Gminy Bochnia z 26.10. 2006 r. Nr XXVII/319/06 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Bochnia (Dz. U. Woj. Małopolskie z 13.04. 2007 r., Nr 267, poz. 1764) ustalił S. S. jednorazową opłatę z tytułu zbycia własności nieruchomości położonej w miejscowości P., gmina B., oznaczonej w ewidencji gruntów jak działka nr 1 o powierzchni 0,10 ha w wysokości: 772,20 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Jak wskazał organ, zgodnie z uchwałą Rady Gminy Bochnia z 26.10.2006 r. nr XXVI 1/319/06 w sprawie ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Bochnia, w/w działka znajduje się na terenach oznaczonych symbolem A - tj. tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o pow. 0,06 ha oraz na terenach oznaczonych symbolem B. - tj. tereny rolne o pow. 0,04 ha. W planie miejscowym obowiązującym do 31.12.2003 r. działka ta objęta była symbolem planu C. tj. obszar zainwestowania o charakterze nieciągłym obejmujący m.in. tereny zabudowy jednorodzinnej o rozluźnionej strukturze przestrzennej, tereny rozproszonej zabudowy zagrodowej o pow. 0,04 ha oraz symbolem D. tj.- strefa terenów rolnych o pow. 0,06 ha.

Na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego przez uprawnionego rzeczoznawcę stwierdzono, że wzrost wartości w/w nieruchomości spowodowany zmianą planu miejscowego wyniósł [...] zł, co przy zastosowaniu stawki planistycznej określonej w planie miejscowym, a wynoszącej 10 %, daje kwotę opłaty wynoszącą [...] zł.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł S. S. wskazując, iż wzrost wartości posiadanej przez niego nieruchomości została dokonana na podstawie map, które są nieprawidłowe. Skarżący stwierdził, że skoro przy okazji uchwalania planu nie "przekwalifikowano" całej działki nr 1 na budowlaną, to brak jest w takiej sytuacji podstaw do naliczania opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z 13 stycznia 2009 r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 36 ust. 4 i art. 37 ust. 1 ustawy z 27.03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717) oraz art. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z 12. 10. 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) i § 1 pkt 6 lit. c rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 17.11.2003 r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 198, poz. 1925) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu podał, że zgodnie z art. 36 ust. 4 ustawy z 27.03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą wartość nieruchomości wzrosła, a właściciel lub użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta pobiera jednorazową opłatę ustaloną w tym planie, określoną w stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości. Opłata ta jest dochodem własnym gminy. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż 30 % wzrostu wartości nieruchomości.

Stosownie do art. 37 ust. 1 w/w ustawy, wysokość odszkodowania z tytułu obniżenia wartości nieruchomości, o którym mowa w art. 36 ust. 3, oraz wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, o której mowa w art. 36 ust. 4, ustala się na dzień jej sprzedaży. Obniżenie oraz wzrost wartości nieruchomości stanowią różnicę między wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu obowiązującego po uchwaleniu lub zmianie planu miejscowego a jej wartością, określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu, obowiązującego przed zmianą tego planu, lub faktycznego sposobu wykorzystywania nieruchomości przed jego uchwaleniem.

Z kolei w myśl art. 37 ust. 6 cyt. ustawy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta ustala opłatę, o której mowa w art. 36 ust. 4, w drodze decyzji, bezzwłocznie po otrzymaniu wypisu z aktu notarialnego, o którym mowa w ust. 5.

Organ II instancji podał, że jak wynika z akt sprawy umową sprzedaży z dnia 5. 12. 2007 r. S. S. zbył nieruchomość gruntową składającą się z działki nr 1 o pow. 0,10 ha za cenę wynoszącą [...] zł.

Pismem z 3.03.2008 r. Wójt Gminy B. poinformował S. S. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości w/w nieruchomości. Na podstawie sporządzonego operatu szacunkowego stwierdzono, iż wartość rynkowa przedmiotowej nieruchomości po uchwaleniu planu miejscowego, na dzień sprzedaży działki przez S. S., wyniosła [...] zł, zaś jej wartość przed uchwaleniem planu wynosiła [...] zł. A zatem wzrost wartości nieruchomości powstały w wyniku uchwalenia planu-miejscowego wyniósł [...] zł. Kwota opłaty planistycznej, przy zastosowaniu stawki procentowej wynoszącej 10 % (zgodnie z § 67 planu miejscowego) wynosi zatem [...] zł.

Organ odwoławczy wskazał, że w myśl art. 150 ust. 5 ustawy z 21. 08. 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2004 r., nr 261, poz. 2603 ze zm.) określenia wartości nieruchomości dokonują rzeczoznawcy majątkowi, którzy sporządzają opinię o wartości nieruchomości w formie operatu szacunkowego. Sporządzony przez rzeczoznawcę operat stał się zatem podstawą dla wydania decyzji przez Wójta Gminy B.. Organ II instancji podał, że z tego co ustalono, w poprzednio obowiązującym planie miejscowym, działka nr 1 oznaczona była w części o pow. 0,04 ha symbolem planu C -1 tj. obszar zainwestowania o charakterze nieciągłym obejmujący:

- tereny zabudowy jednorodzinnej o rozluźnionej strukturze przestrzennej,

- tereny rozproszonej zabudowy zagrodowej,

- tereny usług i rzemiosła produkcyjnego o uciążliwości zawartej w granicach lokalizacji,

- użytki rolne wypełniające nieciągłą rozluźnioną strukturę zainwestowania.

W pozostałej części obejmującej pow. 0,06 ha działka nr 1 oznaczona była symbolem D tj. obszary chronione, najbardziej przydatne dla produkcji rolnej.

Na podstawie obowiązującego planu miejscowego Gminy B., w/w działka w części obejmującej pow. 0,06 ha znajduje się na terenach oznaczonych symbolem A- tj. tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, gdzie jako przeznaczenie podstawowe ustalono budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne, a jako dopuszczalne:

a) obiekty i urządzenia usług publicznych i komercyjnych w zakresie handlu detalicznego, nieuciążliwego rzemiosła, gastronomii, rekreacji, turystyki,

b) pomocnicze obiekty gospodarcze i garaże, wbudowane lub przybudowane do budynków mieszkalnych bądź w budynkach wolnostojących,

c) drogi dojazdowe i miejsca postojowe,

d) obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej.

W części stanowiącej pow. 0,04 ha działka nr 1 objęta jest symbolem B tj. tereny rolne, gdzie jako przeznaczenie podstawowe ustalono grunty orne, trwałe użytki zielone, sady, ogrody, a jako dopuszczalne m. in. zabudowę zagrodową, związaną z hodowlą, produkcją rolną i przetwórstwem rolno-spożywczym, dla gospodarstw rolnych, których pow. gospodarstwa rolnego związanego z tą zabudową przekracza 2- krotną średnią pow. gospodarstwa rolnego w Gminie B., zabudowę zagrodową z funkcją agroturystyczną dla gospodarstw rolnych, których pow. gospodarstwa rolnego związanego z tą zabudową przekracza dwukrotną średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w Gminie B., gospodarstwa specjalistyczne, lokalizację obiektów związanych z obsługą ruchu samochodowego, wzdłuż dróg klasy [...], [...], [...], zgodnie z § 6, ust.8, zadrzewienia, terenowe urządzenia rekreacyjne, ścieżki, szlaki turystyczne, drogi wewnętrzne, drogi rowerowe, obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej.

Zdaniem Kolegium operat szacunkowy z 8. 08. 2008 r., na podstawie którego ustalono przedmiotową opłatę, sporządzony został zgodnie z obowiązującymi w tej materii przepisami, a w szczególności § 50 Rozporządzenia Rady Ministrów z 21. 09. 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109).

Organ II instancji podał, że z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w skład którego wchodzi wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wynika że w poprzednio obowiązującym planie miejscowym część działki nr 1 o pow. 0,04 ha przeznaczona była pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne. Obecnie zaś, w wyniku nowego uchwalenia planu, powierzchnia ta została zwiększona do 0,06 ha. Niewątpliwie ma to wpływ na zwiększenie wartości działki, albowiem daje większe możliwości zainwestowania. Nie ulega też wątpliwości, że nowy plan miejscowy poszerzył możliwość inwestowania na inne dziedziny takie jak obiekty usług publicznych i komercyjnych z zakresu handlu, rzemiosła rekreacji i turystyki, co również ma wpływ na wartość nieruchomości.

Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożył S. S. zarzucając, że decyzja I i II instancji zostały wydane w oparciu o dokumenty, które nie były mu znane. W ocenie skarżącego organy administracji publicznej wydając zaskarżone decyzje oparły się na dokumentach, które jego zdaniem są nieprawidłowe.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie w całości podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji z 13 stycznia 2009 r.

Wojewódzki Sąd administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z 30.08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a.

W wyniku dokonanej przez Sąd oceny należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu l instancji nie są zgodne z prawem.

Zgodnie z dyspozycją art. 36 ust. 4 ustawy z 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą wartość nieruchomości wzrosła, a właściciel lub użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta pobiera jednorazową opłatę ustaloną w tym planie, określoną w stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości. Opłata ta jest dochodem własnym gminy. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż 30 % wzrostu wartości nieruchomości.

Zgodnie z dyspozycją art. 37 ust. 1 w/w ustawy, wysokość odszkodowania z tytułu obniżenia wartości nieruchomości, o którym mowa w art. 36 ust. 3, oraz wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, o której mowa w art. 36 ust. 4, ustala się na dzień jej sprzedaży. Obniżenie oraz wzrost wartości nieruchomości stanowią różnicę między wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu obowiązującego po uchwaleniu lub zmianie planu miejscowego a jej wartością, określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu, obowiązującego przed zmianą tego planu, lub faktycznego sposobu wykorzystywania nieruchomości przed jego uchwaleniem.

Zgodnie z treścią art. 150 ust. 5 ustawy z 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm. ) określenia wartości nieruchomości dokonują rzeczoznawcy majątkowi, którzy sporządzają opinie o wartości nieruchomości w formie operatu szacunkowego.

W niniejszej sprawie bezsporne jest, że S. S. w dniu 5 grudnia 2007 r. umową sprzedaży ( Rep. A nr [...] ) zbył nieruchomość gruntową, położoną w miejscowości P., gmina B., składającą się z działki nr 1 o pow. 0,10 ha za cenę wynoszącą [...] zł.

Niekwestionowane są również ustalenia dotyczące wartości rynkowej przedmiotowej nieruchomości z daty z zbycia nieruchomości tj. grudnia 2007 r. -ustalone w operacie sporządzonym w sierpniu 2008 r. przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego mgr J. W. (nr upr. [...]), określonej na kwotę [...] zł. Nie jest także kwestionowana ustalona w operacie różnica między w/w wartością przedmiotowej nieruchomości, a jej wartością rynkową z okresu przed uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy B. uchwałą z 26.10. 2006 r., określona przez rzeczoznawcę na kwotę [...] zł.

Sporne są natomiast ustalenia dotyczące zmian wprowadzonych nowym planem miejscowym - przyjętym uchwałą Rady Gminy Bochnia nr XXVI 1/319/06 z 26. 10. 2006 r. - w zakresie przebiegu linii rozgraniczającej obszar budownictwa jednorodzinnego od terenów rolnych po terenie działki nr 1.

Stosownie do stanowiska organów administracji przyjętego w decyzji l i II instancji, przedmiotowa działka nr 1, zgodnie z ustaleniami uchwały Rady Gminy Bochnia z 26.10.2006 r. nr XXVI 1/319/06 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Bochnia, znajduje się w części obejmującej 0,06 ha na terenach oznaczonych w planie symbolem A- tj. tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz w części obejmującej 0,04 ha na terenach oznaczonych symbolem R.1- tj. tereny rolne. Zgodnie natomiast z ustaleniami planu miejscowego obowiązującego do 31.12.2003 r. działka ta objęta była symbolem planu C - obszar zainwestowania o charakterze nieciągłym, obejmującym m.in. tereny zabudowy jednorodzinnej o rozluźnionej strukturze przestrzennej, tereny rozproszonej zabudowy zagrodowej o pow. 0,04 ha oraz symbolem D.- strefa terenów rolnych o pow. 0,06 ha. W związku z powyższym organy obu instancji przyjęły, że ponieważ "budowlana część" przedmiotowej działki uległa powiększeniu w wyniku ustaleń obowiązujących w aktualnym planie miejscowym to wzrost wartości przedmiotowej działki powstał w następstwie wskazanej wyżej zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy B.. W konsekwencji zbycie przedmiotowej nieruchomości powoduje, że po stronie gminy powstało roszczenie z art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym o zwrot tzw. renty planistycznej.

Ze stanowiskiem tym nie zgodził się J. S. zarzucając organom dowolność w ustaleniach, że na skutek uchwalenia nowego planu miejscowego z 26. 10. 2006 r. linia rozgraniczają tereny budownictwa rodzinnego (A) od terenów rolnych (R1) zmieniła swój przebieg w stosunku do linii rozgraniczającej tereny budownictwa od terenów rolnych w poprzednio obowiązującym planie. Tym samym zakwestionował ustalenie, że większa część działki nr 1 tj. 0.06 ha znajduje się aktualnie na terenach budownictwa jednorodzinnego, podczas gdy w poprzednio obowiązującym planie miejscowym tylko 0,04 ha przedmiotowej działki stanowiły tereny budowlane. W ocenie skarżącego zmiana planów nie spowodowała powiększenia budowlanej części działki nr 1.

Należy podkreślić, ze skarżący nie kwestionuje ustaleń rzeczoznawcy mgr J. W. który wskazuje w sporządzonym 8.08.2008 r. operacie szacunkowym, wyliczeń dotyczących wzrostu wartości przedmiotowej działki o kwotę [...] zł w okresie po uchwaleniu aktualnie obowiązującego planu miejscowego, kwestionuje jednak przyjęcie iż wzrost ten pozostaje w związku ze zmianą tego planu, wskazując że zmiana planu miejscowego nie spowodowała zwiększenia tej części obszaru przedmiotowej działki, której podstawowym przeznaczeniem jest budownictwo jednorodzinne. .

Powyższa kwestia ma podstawowe znaczenie dla ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu zbycia własności nieruchomości. Jednorazową opłatę, o której mowa w art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym pobiera się bowiem w przypadku zbycia nieruchomości, jeżeli wartość zbywanej nieruchomości wzrosła w następstwie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. A contrario, o ile wzrost wartości rynkowej działki nastąpił z innych przyczyn niż wskazane w art. 36 ust. 3 cyt. ustawy to jednorazowa opłata z tytułu zbycia nieruchomości (renta planistyczna) nie jest naliczana. W związku z tym przy naliczaniu opłaty wynikającej z dyspozycji art. 36 ust. 4 organy administracji publicznej zobowiązane są do jednoznacznego wykazania, iż wzrost wartości zbytej nieruchomości powstał w związku z uchwaleniem nowego planu, a nie z innych przyczyn.

W tym miejscu trzeba wskazać, także iż do generalnych zasad postępowania administracyjnego należy zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 kpa stanowiącym, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują-wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny im słuszny interes obywateli. Zasadę tę konkretyzuje dyspozycja z art. 77 § 1 kpa. Wynika z niej dla organów administracji publicznej obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a więc wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału sprawy. Organ administracji publicznej jest więc zobowiązany podejmować z urzędu wszelkie kroki zmierzające do zgromadzenia materiału rodowodowego, a następnie -stosownie do dyspozycji art. 107 § 3 kpa - ma obowiązek wskazać fakty, które uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W uzasadnieniu faktycznym organ administracji publicznej ma obowiązek ustosunkować się do wszystkich okoliczności faktycznych, mogących mieć wpływ na wynik sprawy (por. wyrok NSA z 10.02.1981, SA/910/80, OSPiKA z 1982 r. Nr 5-6, poz. 57. ) Uzasadnienie faktyczne powinno zmierzać do jednoznacznego wyjaśnienia istotnych rozbieżności w materiale dowodowym, nie może natomiast ograniczać się jedynie do ich stwierdzenia (por. wyrok NSA z 12.12.1988, II SA 497/88, ONSA 1989 nr 2, poz. 68).

Jak ustalił sąd w niniejszej sprawie, ani decyzja organu l instancji ani utrzymująca ją w mocy decyzja organu odwoławczego nie spełniają powyższych wymogów. W pierwszym rzędzie należy wskazać, że z załączonych do akt administracyjnych sprawy kopii wyrysów graficznej części miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą Rady M. Bochnia z 26.10.2006 r., trudno ustalić jaka część działki nr 1 położonej w m. P., Gm. B. znajduje się na terenie oznaczonym symbolem A - tereny budownictwa jednorodzinnego, a jaka na terenie R1 - tereny rolne. Co prawda na załączonej do akt sprawy kolorowych i czarno-białych kserokopiach Wyryków działka nr 1, ale oryginalne ustalenia planu odnoszą się do całej nieruchomości oznaczonej jako działka nr 0. Istotnie jest również, że powyższa "korekta" nie została w sposób jednolity naniesiona na wszystkich wyrysach planu przedłożonych w administracyjnych aktach sprawy, l tak np. na stronie 33 akt organu l instancji linia rozgraniczająca obszar budownictwa jednorodzinnego o symbolu A od terenów rolnych o symbolu R1 przebiega w taki sposób, że większa część przedmiotowej działki obejmuje obszar terenów rolnych, natomiast w/ ustaleń organów l i II instancji przedmiotowa działka w większej części znajduje się na obszarze oznaczonym symbole A. Mając na uwadze w szczególności treść art. 107 § 3 kpa, jak również wątpliwości i zarzuty podnoszone przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego, organy powinny wyjaśnić wszystkie rozbieżności znajdujące się w materiale dowodowym sprawy, a nie tylko ograniczyć się do wskazania, że zmiana taka nastąpiła. Spełnienie tego wymogu zapewnia także realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, sformułowanej w art. 8 kpa. Jest to szczególnie istotne gdy strona wskazuje na niezrozumiałe dla niej i w jej ocenie nieuprawnione ustalenia jak to miało w niniejszej sprawie.

Należy przy tym zauważyć, że także rzeczoznawca majątkowy dysponujący wyrysami graficznej części przedmiotowych planów miejscowych także potrzebował dodatkowych wyjaśnień dotyczących położenia działki nr 1 względem linii rozgraniczającej tereny budowlane i tereny rolnicze. Świadczy o tym przedłożone w aktach administracyjnych pismo Wójta Gminy B. z [...].03.2007 r., informujące rzeczoznawcę majątkowego "o rozliczeniu powierzchni działki nr 1 w m. P. w celu wykonania operatu szacunkowego", tj. że "w obowiązującym planie miejscowym w/w działka leży na terenie o symboli A - 0,06 ha i B. -0.04 ha , podczas gdy w starym planie znajdowała się częściowo na terenie o symboli C. - 0,04 ha i a częściowo na terenach rolnych - 0.06 ha." Nadto w aktach administracyjnych znajduje się pismo rzeczoznawcy majątkowego z 8.08.2008 r. skierowane do Urzędu Gminy B. o wskazanie jak jest usytuowana przedmiotowa działka nr 1 względem linii rozgraniczającej ponieważ " w terenie działka ta nie została oznaczona żadnymi widocznymi znacznikami granic, stąd jej granice zostały przyjęte w operacie szacunkowym "szacunkowo".

Ponieważ kwestia usytuowania działki nr 1 względem linii rozgraniczającej obszary budowlane i rolnicze w starym i aktualnym planie miejscowym ma znaczenie podstawowe, przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy muszą jednoznacznie wyjaśnić wszystkie wątpliwości związane z położeniem przedmiotowej działki względem linii rozgraniczającej obszary o różnym przeznaczeniu, że szczególnym uwzględnieniem wskazywanego przez organy l i II instancji powiększenia "budowlanego" terenu działki nr 1 na skutek zmiany planu miejscowego oraz wskazać przesłanki, na których oparły swoje ustalenia. Trzeba przy tym dodać, że argumentacja przedstawiona w decyzji organu II instancji, że wzrost wartości przedmiotowej nieruchomości związany jest także z poszerzeniem możliwości inwestowania na działce nr 1 - co nastąpiło w aktualnie obowiązującym planie miejscowym - nie ma większego znaczenia ponieważ, jak wynika z przedłożonego operatu szacunkowego, dla ustalenia wysokości jednorazowej opłaty w niniejszej sprawie decydujące znaczenie miało ustalenie, że po zmianie planu miejscowego nastąpiło powiększenie do 0.06 ha tej części działki, której podstawowym przeznaczeniem jest jednorodzinne budownictwo mieszkaniowe.

Ze względu na konieczność zachowania przysługującego stronom uprawnienia z art. 127 § 1 kpa do dwukrotnego rozpatrzenia sprawy, sąd uznał za zasadne uchylenie również decyzji pierwszoinstancyjnej.

W ocenie Sądu nie zasługują natomiast na uwzględnienie zarzuty wskazujące na naruszenie zasady czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania (art. 10 kpa). Jak bowiem wynika z akt administracyjnych sprawy S. S. brał aktywny udział w postępowaniu, zapoznał się z aktami w dniu 11.08.2008 r. co wynika z notatki służbowej, wydano mu również wskazane w notatce kopie dokumentów, a przed wydaniem decyzji przez organ l instancji został zawiadomiony (w dniu 4. 09. 2007 r., odebranym w 9.09. 2007 r.) o zebraniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z nim.

Skoro zatem zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu l instancji naruszają prawo na podstawie art. 145 ust. 1 pkt 1 lit "c" p.p.s.a. należało orzec jak sentencji. O kosztach orzeczono na postawie art. 200 p.p.s.a.