Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2330/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 127 par. 3, 144 i 97 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3, 52 par. 1i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miasta R. na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] października 2012 r. Gmina Miasto R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało sprostowane postanowieniem Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z [...] września 2012 r., nr [...]. W skardze strona zawarła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., który to przepis wprowadza zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Niewątpliwie możliwość poddania działalności administracji publicznej sądowej kontroli nie oznacza prawa sądu do zastępowania organów administracyjnych w podejmowaniu aktów administracyjnych z naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.

Zaznaczyć przy tym należy, że zgodnie z orzecznictwem i doktryną wyczerpanie środków zaskarżenia ma miejsce dopiero wówczas, gdy po pierwsze: wniesiony środek zaskarżenia zostanie przez organ administracji publicznej rozpoznany ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz"- B. Dauter i in.; Zakamycze, 2006, wyd. II, teza 5); po drugie – konieczne jest uwzględnienie, że istota dwuinstancyjnego postępowania polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, po trzecie – bez względu na to, która za stron postępowania administracyjnego skutecznie wniesie odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej, dojdzie do wydania w tej sprawie decyzji ostatecznej, podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

W przypadku skargi na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej, wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, skarżąca powinna wyczerpać środek prawny określony w art. 127 § 3 w zw. z art. 144 Kpa, tj. złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Jak wynika z akt sprawy, ani Gmina Miasto R., ani pozostałe strony postępowania administracyjnego, nie złożyły stosownego wniosku. Tym samym skarga została wniesiona na nieostateczne postanowienie organu I instancji.

Wniesienie skargi do sądu administracyjnego przed wcześniejszym wykorzystaniem przysługującego środka odwoławczego na drodze administracyjnej w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, czyni przedmiotową skargę niedopuszczalną.

W związku z podjętym orzeczeniem o odrzuceniu skargi z uwagi na niewyczerpanie administracyjnego toku instancji, Sąd odstąpił od rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.