Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 963/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 12 października 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 12 października 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 lipca 2010 roku, sygn. akt IV SA/Po 86/10 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2009 roku Nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił A. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w treści skargi skarżąca spółka wniosła między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w części dotyczącej usunięcia odpadów w terminie do 3 lutego 2010 roku z powodu nie stwierdzenia w czasie postępowania czy stwierdzone przy pierwszych badaniach gruntu odpady są odpadami niebezpiecznymi dla środowiska oraz życia i zdrowia ludzi czy też odpadami, które przymiotu tego nie posiadają.

Sąd I instancji stwierdził, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to nie jest obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności. Pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków", które mogą uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, są nieostre, dlatego wymagają uszczegółowienia w materiale dowodowym, który powinien w szczególności zaprezentować wnioskodawca. Zadaniem sądu jest natomiast ocena argumentów i dowodów przedstawionych przez stronę.

W niniejszej sprawie skarżącą spółka w treści skargi zawarła jedynie zarzuty merytoryczne, jednakże w żaden sposób jego nie uzasadniła, czy na skutek wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca spółka zarzucając, że zostało wydane bez zbadania całokształtu okoliczności faktycznych. Wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu wyjaśniono, że spółka ma kłopoty finansowe, a wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować zgłoszenie upadłości spółki, co z kolei spowoduje konieczność zwolnienia zatrudnionych w firmie osób.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw.

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przepis art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia.

W ocenie Sądu rozpoznającego zażalenie, Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie strona skarżąca spółka w żaden sposób nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Brak wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, nie publ.). Na tym etapie postępowania Sąd I instancji nie był upoważniony do badania uchybień postępowania, w ramach którego doszło do wydania zaskarżonej decyzji, a argumenty strony opierają się w istocie na wadliwości zaskarżonego do Sądu aktu.

Jednocześnie podkreślenia wymaga, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie bada zgodność z przepisami postanowienia wydanego przez Sąd I instancji. W konsekwencji zobligowany jest do oceny tegoż postanowienia w oparciu o stan prawny i faktyczny z chwili wydawania rozstrzygnięcia będącego przedmiotem kontroli. Innymi słowy, argumenty uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podniesione na etapie zażalenia należy uznać za spóźnione. Niemniej jednak wskazać należy, że argumenty zażalenia mają charakter bardzo ogólny (trudna sytuacja finansowa spółki). To, że cytowany przepis nakłada na stronę jedynie obowiązek uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia przesłanek tam wskazanych, nie oznacza, że strona może poprzestać na ogólnych stwierdzeniach. Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby Sąd miał możliwość ich oceny. Stąd też, nawet gdyby argumenty zażalenia zostały zawarte we wniosku o wstrzymanie, nie byłyby wystarczające dla uzasadnienia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu.

Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.