Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 913/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-08-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 70, art. 74
journal: Dz.U. 2007 nr 125 poz 874
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity
article: art. 7, art. 10 par. 1, art.  77 par. 1, art. 80, art. 86
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 1985 nr 370 poz 8 art. 14 ust. 2
law: Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 102 poz 1 art. 10 ust. 2 i 3, art. 29
law: Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów  socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również  uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Tekst mający znaczenie dla EOG).

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Transportu Drogowego (GITD) decyzją z dnia [...] lutego 2010r., nr [...], po rozpoznaniu odwołania J. B. utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora transportu Drogowego ([...]) z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] nakładającą na odwołującego karę pieniężną w kwocie 47.250 zł, ograniczoną do kwoty 30.000zł.

Decyzję wydano na podstawie następujących ustaleń:

Na podstawie upoważnienia [...] Wojewódzkiego inspektora Transportu Drogowego nr ]...] z dnia [...] czerwca 2008 r. inspektorzy transportu drogowego przeprowadzili kontrolę w siedzibie przedsiębiorstwa J. B. ul. [...], [...] M. Kontrola odbyła się w okresie od dnia [...] czerwca 2008 r. do dnia [...] września 2008 r. i obejmowała okres od dnia [...] czerwca 2007 r. do dnia [...] czerwca 2008 r. Przedmiotem kontroli było m in. przestrzeganie przepisów ustawy o transporcie drogowym, przestrzeganie przepisów ustawy o czasie pracy kierowców, jak również przestrzeganie przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 561/2006 z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. WE L 102/1 z 11 kwietnia 2006 r., dalej jako: "rozporządzenie (WE) nr 561/2006") oraz rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. UE. L 370 z 31 grudnia 1985 r., str.8 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie Rady (WE) nr 3281/85"). Ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole nr [...] z dnia [...] września 2008 r. Protokół został podpisany przez J. B. Wyniki kontroli stwierdzone w omawianym protokole były podstawą wszczęcia z urzędu przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w dniu [...] września 2008 r. postępowania administracyjnego wobec skontrolowanego przedsiębiorcy. W dniu [...] kwietnia 2009 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wydał decyzję, którą nałożył na J. B. karę pieniężną w kwocie 47.250 zł, ograniczoną do kwoty 30.000 zł, z uwagi na treść art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 z późn. zm., dalej jako: "u.t.d.") stanowiącego, że suma kar nałożonych podczas jednej kontroli w przedsiębiorstwie nie może przekroczyć kwoty 30.000 zł. Rozstrzygnięciu temu nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

W decyzji stwierdzono następujące naruszenia, za które nałożono kary:

- z art. 92 ust. 1 pkt 2, 7 i 8, art. 92 ust. 4 u.t.d. i lp. 10.3 lit. a) załącznika do u.t.d. ,w zw. z art. 7 rozporządzenie (WE) nr 561/2006, za które nałożono karę pieniężną w kwocie 750 zł, a polegające na: przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas powyżej 15 minut do 30 minut.

Podczas ww. kontroli okazano wykresówkę Z. B. za dzień [...] października 2007 r./[...] października 2007 r., na której kierowca przekroczył maksymalny czas prowadzenia bez przerwy o 2 godziny 30 minut. Kierowca prowadził bez wymaganej przerwy pojazd przez 7 godzin, między godziną 4:20, a godziną 13:30.

Okazano także wykresówkę M. P. wypisaną przez M. P. na nazwisko S. S. (oświadczenie przedsiębiorcy) za dzień [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r., na której kierowca przekroczył maksymalny czas prowadzenia bez przerwy o 40 minut. Kierowca prowadził bez wymaganej przerwy pojazd przez 5 godzin 10 minut, między godziną 0:05, a godziną 5:40, w ww. okresie kierowca odebrał przerwę trwającą 25 minut.

Z wykresówki J. B. za dzień [...] lipca 2007 r./[...] lipca 2007 r. wynikało, że kierowca przekroczył maksymalny czas prowadzenia bez przerwy o 3 godziny 20 minut. Kierowca prowadził bez wymaganej przerwy pojazd przez 7 godzin 50 minut, między godziną 8:45, a godziną 19:40, w ww. okresie kierowca odebrał przerwę trwającą 25 minuty.

Z kolejnej wykresówki skarżącego za dzień [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007r. wynikało, że kierowca przekroczył maksymalny czas prowadzenia bez przerwy o 1 godzinę 30 minut. Kierowca prowadził bez wymaganej przerwy pojazd przez 6 godzin, między godziną 8:25, a godziną 15:40, w ww. okresie kierowca odebrał przerwę trwającą 20 minut. Z wykresówki J. B. za dzień [...] grudnia 2007r./[...] grudnia 2007 r. wynikało, że kierowca przekroczył maksymalny czas prowadzenia bez przerwy o 30 minut. Kierowca prowadził bez wymaganej przerwy pojazd przez 5 godzin, między godziną 9:25, a godziną 16:00.

- z art. art. 92 ust. 1 pkt 2, 7 i 8, art. 92 ust. 4 u.t.d. i lp. 10.3 lit. b) załącznika do u.t.d. ,w zw. z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, za które nałożono karę pieniężną w kwocie 2.600 zł. Odwołując się wyżej opisanych okoliczności, karę nałożono za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego za każde następne rozpoczęte 30 minut.

- z art. 92 ust. 1 pkt 2, 7 i 8, art. 92 ust. 4 u.t.d. oraz na podstawie lp. 10.2. lit. a) załącznika do u.t.d. w zw. z art. 4 lit. g) i art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, za które nałożono karę pieniężną w kwocie 2.100 zł za skrócenie dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas do jednej godziny.

Organ ustalił, że z wykresówek R. B. za dni [...] lipca 2007 r./[...] lipca 2007 r. i [...] lipca 2007 r./[...] lipca 2007 r. wynikało, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny 10 minut, licząc do skróconego 9 godzinnego odpoczynku dobowego. W 24 - godzinnym okresie od godziny 8:55 w dniu [...] lipca 2007 r., do godziny 8:55 w dniu [...] lipca 2007 r., najdłuższy odpoczynek wynosił 6 godzin 50 minut, między godziną 0:40, a godziną 7:30.

W oparciu o okazaną wykresówkę R. B. za okres [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. ustalono, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę, licząc do skróconego 9 godzinnego odpoczynku dobowego. W 24 - godzinnym okresie od godziny 6:05 w dniu [...] sierpnia 2007 r., do godziny 6:05 w dniu [...] sierpnia 2007 r., najdłuższy odpoczynek wynosił 8 godzin, między godziną 22:05, a godziną 6:05.

Okazano także wykresówkę R. B. za dzień [...] sierpnia 2007r./[...] sierpnia 2007 r., według zapisów której kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 3 godziny 15 minut, licząc do skróconego 9 godzinnego odpoczynku dobowego. W 24 - godzinnym okresie od godziny 6:35 w dniu [...] sierpnia 2007 r., do godziny 6:35 w dniu [...] sierpnia 2007 r., najdłuższy odpoczynek wynosił 5 godzin 45 minut, między godziną 0:50, a godziną 6:35.

Z następnej wykresówki R. B. za dzień [...] sierpnia 2007 r./[...] dnia 2007 r. wynikało, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny 40 minut, licząc do skróconego 9 godzinnego odpoczynku dobowego. W 24 godzinnym okresie od godziny 7:55 w dniu [...] sierpnia 2007 r., do godziny 7:55 w dniu [...] sierpnia 2007 r., najdłuższy odpoczynek wynosił 6 godzin 20 minut, między godziną 1:35, a godziną 7:55.

Z wykresówek Z. B. za dni [...] września 2007 r./[...] września 2007 r. i [...] września 2007 r./[...] września 2007 r. (wypisanej przez wymienionego na nazwisko skarżącego, według oświadczenia przedsiębiorcy) wynikało, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 3 godziny 10 minut, licząc do skróconego 9 godzinnego odpoczynku dobowego. W 24 godzinnym okresie od godziny 0:35 w dniu [...] września 2007 r., do godziny 0:35 w dniu [...] września 2007 r., najdłuższy odpoczynek wynosił 5 godzin 50 minut, między godziną 18:45, a godziną 0:35.

Z następnych okazanych wykresówek Z. B. za dni [...] września 2007 r./[...] września 2007 r., [...] września 2007 r./[...] września 2007 r. (wypisanej przez wymienionego na nazwisko skarżącego, według oświadczenia przedsiębiorcy) i [...] września 2007 r./[...] września 2007 r. wynikało, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę licząc do skróconego 9 godzinnego odpoczynku dobowego. W 24 godzinnym okresie od godziny 7:00 w dniu [...] września 2007 r., do godziny 7:00 w dniu [...] września 2007 r., najdłuższy odpoczynek wynosił 8 godzin, między godziną 21:50, a godziną 5:50.

Z wykresówek Z. B. za dni [...] października 2007 r./[...] października 2007 r. (wypisanej przez wymienionego na nazwisko skarżącego, według oświadczenia przedsiębiorcy) i [...] października 2007 r./[...] października 2007 r. wynikało, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 40 minut licząc do skróconego 9 godzinnego odpoczynku dobowego. W 24 godzinnym okresie od godziny 3:55 w dniu [...] października 2007 r., do godziny 3:55 w dniu [...] października 2007 r., najdłuższy odpoczynek wynosił 7 godzin 20 minut, między godziną 20:35, a godziną 3:55.

Z kolejnych okazanych wykresówek Z. B. za dni [...] października 2007 r./[...] października 2007 r. i [...] października 2007 r./[...] października 2007 r. (wypisanej przez wymienionego na nazwisko skarżącego, według oświadczenia przedsiębiorcy) wynikało, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 20 minut, licząc do skróconego 9 godzinnego odpoczynku dobowego. W 24 godzinnym okresie od godziny 6:00 w dniu [...] października 2007 r., do godziny 6:00 w dniu [...] października 2007 r., najdłuższy odpoczynek wynosił 7 godzin 40 minut, między godziną 22:20, a godziną 6:00.

Z kolei z wykresówki Z. B. za dzień [...] października 2007r./[...] października 2007 r. wynikało, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 40 minut licząc do 11 godzinnego odpoczynku dobowego (w poprzednich dniach kierowca wykorzystał trzy skrócone odpoczynki dobowe). W 24 godzinnym okresie od godziny 6:05 w dniu [...] października 2007 r., do godziny 6:05 w dniu [...] października 2007 r., najdłuższy odpoczynek wynosił 10 godzin 20 minut, między godziną 19:45, a godziną 6:05.

Z wykresówek M. P. za dni [...] lipca 2007 r./[...] lipca 2007r. i [...] lipca 2007 r./[...] lipca 2007 r. wynikało, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę 15 minut licząc do skróconego 9 godzinnego odpoczynku dobowego. W [...] godzinnym okresie od godziny 7:25 w dniu [...] lipca 2007 r., do godziny 7:25 w dniu [...] lipca 2007 r., najdłuższy odpoczynek wynosił 7 godzin 45 minut, między godziną 21:45, a godziną 5:30.

Z wykresówek M. P. za dni [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. i [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. (wypisanej przez wymienionego na nazwisko S. S. według oświadczenia przedsiębiorcy) wynikało, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę 45 minut licząc do skróconego 9 godzinnego odpoczynku dobowego. W 24 godzinnym okresie od godziny 5:15 w dniu [...] sierpnia 2007 r., do godziny 5:15 w dniu [...] sierpnia 2007 r., najdłuższy odpoczynek wynosił 7 godzin 15 minut, między godziną 22:00, a godziną 5:15.

Z wykresówek M. P. za dni [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. i [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. (wypisanej przez wymienionego na nazwisko S. S. według oświadczenia przedsiębiorcy) wynikało, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 4 godziny licząc do skróconego 9 godzinnego odpoczynku dobowego. W 24 godzinnym okresie od godziny 8:45 w dniu [...] sierpnia 2007 r., do godziny 8:45 w dniu [...] sierpnia 2007r., najdłuższy odpoczynek wynosił 5 godzin, między godziną 3:45, a godziną 8:45.

Z wykresówek M. P. za dni [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. i [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. (wypisanej przez wymienionego na nazwisko S. S. według oświadczenia przedsiębiorcy) wynikało, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 4 godziny 10 minut licząc do skróconego 9 godzinnego odpoczynku dobowego. W 24 godzinnym okresie od godziny 5:05 w dniu [...] sierpnia 2007 r., do godziny 5:05 w dniu [...] sierpnia 2007 r., najdłuższy odpoczynek wynosił 4 godziny 50 minut, między godziną 19:15, a godziną 0:05.

Z wykresówek M. P. za dni [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. i [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. (wypisanej przez wymienionego na nazwisko S. S. według oświadczenia przedsiębiorcy) wynikało, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę 40 minut licząc do skróconego 9 godzinnego odpoczynku dobowego. W 24 godzinnym okresie od godziny 6:00 w dniu [...] sierpnia 2007 r., do godziny 6:00 w dniu [...] sierpnia 2007 r., najdłuższy odpoczynek wynosił 7 godzin 20 minut, między godziną 22:40, a godziną 6:00.

Z wykresówek M. P. za dni [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. i [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. (wypisanej przez wymienionego na nazwisko S. S. według oświadczenia przedsiębiorcy) wynikało, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny 45 minut licząc do skróconego 9 godzinnego odpoczynku dobowego. W 24 godzinnym okresie od godziny 6:00 w dniu [...] sierpnia 2007 r., do godziny 6:00 w dniu [...] sierpnia 2007 r., najdłuższy odpoczynek wynosił 6 godzin 15 minut, między godziną 23:45, a godziną 6:00.

Z wykresówek M. P. za dni [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. i [...] sierpnia 2007 r. /[...] sierpnia 2007 r. (pierwszej wypisanej przez wymienionego na nazwisko S. S. według oświadczenia przedsiębiorcy) wynikało, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 3 godziny licząc do skróconego 9 godzinnego odpoczynku dobowego. W 24 godzinnym okresie od godziny 22:25 w dniu [...] sierpnia 2007 r., do godziny 22:25 w dniu [...] sierpnia 2007 r., najdłuższy odpoczynek wynosił 6 godzin, między godziną 1:50, a godziną 7:50.

Z wykresówek M. P. za dni [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. i [...] sierpnia 2007 r. /[...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. (wykresówkę za dzień [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. wypisał wymieniony na nazwisko S. S. według oświadczenia przedsiębiorcy) wynikało, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę 50 minut licząc do skróconego 9 godzinnego odpoczynku dobowego. W 24 godzinnym okresie od godziny 9:35 w dniu [...] sierpnia 2007 r., do godziny 9:35 w dniu [...] sierpnia 2007 r. najdłuższy odpoczynek wynosił 7 godzin 10 minut, między godziną 0:15, a godziną 7:25.

Z wykresówki J. B. za dzień [...] lipca 2007 r./[...] lipca 2007 r. wynikało, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę 30 minut licząc do skróconego 9 godzinnego odpoczynku dobowego. W 24 godzinnym okresie od godziny 6:10 w dniu [...] lipca 2007 r., do godziny 6:10 w dniu [...] lipca 2007 r., najdłuższy odpoczynek wynosił 7 godzin 30 minut, między godziną 22:40, a godziną 6:10.

Z wykresówki J. B. za dzień [...] sierpnia 2007 r. /[...] sierpnia 2007 r. wynikało, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 30 minut licząc do skróconego 9 godzinnego odpoczynku dobowego. W 24 godzinnym okresie od godziny 5:50 w dniu [...] sierpnia 2007 r., do godziny 5:50 w dniu [...] sierpnia 2007 r., najdłuższy odpoczynek wynosił 8 godzin 30 minut, między godziną 21:20, a godziną 5:50.

Z wykresówek J. B. za dni [...] października 2007 r./[...] października 2007 r. i [...] października 2007 r./[...] października 2007 r. wynikało, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny 55 minut licząc do skróconego 9 godzinnego odpoczynku dobowego. W 24 godzinnym okresie od godziny 9:05 w dniu [...] października 2007 r., do godziny 9:05 w dniu [...] października 2007 r., najdłuższy odpoczynek wynosił 6 godzin 5 minut, między godziną 21:15, a godziną 3:20.

Z wykresówek J. B. za dni [...] listopada 2007 r./[...] listopada 2007 r. i [...] listopada 2007 r./[...] listopada 2007 r. wynikało, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 50 minut licząc do skróconego 9 godzinnego odpoczynku dobowego. W 24 godzinnym okresie od godziny 16:40 w dniu [...] listopada 2007 r., do godziny 16:40 w dniu [...] listopada 2007 r., najdłuższy odpoczynek wynosił 8 godzin 10 minut, między godziną 0:55, a godziną 9:05.

- z art. 92 ust. 1 pkt 2, 7 i 8, art. 92 ust.4 u.t.d. oraz na podstawie lp. 10.2. lit. b) załącznika do u.t.d. w zw. z art. 4 lit. g) i art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, za które nałożono karę pieniężną w kwocie 6.000 zł za skrócenie dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego za każdą rozpoczęta godzinę, w okolicznościach wyżej opisanych.

- z art. 92 ust. 1 pkt 2, 7 i 8, art. 92 ust. 4 oraz na podstawie lp. 10.4. lit. a) załącznika do u.t.d. w zw. z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, za które nałożono karę w kwocie 750 zł. Stwierdzono bowiem przekroczenie maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas powyżej 15 minut do jednej godziny.

Z wykresówek R. B. za dni [...] lipca 2007 r./[...] lipca 2007 r., [...] lipca 2007 r./[...] lipca 2007 r. i [...] lipca 2007 r./[...] lipca 2007 r. wynikało, że w okresie od godzinny 8:55 w dniu [...] lipca 2007 r. do godziny 20:20 w dniu [...] lipca 2007 r., przekroczył maksymalny dzienny okres prowadzenia o 5 godzin 20 minut. W ww. okresie kierowca prowadził pojazd przez 15 godzin 20 minut.

Z wykresówek M. P. za dni [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r. /[...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. i [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. (wykresówki za dni [...] sierpnia 2007r./[...] sierpnia 2007 r. i [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. wypisane przez M. P. na nazwisko S. S. według oświadczenia przedsiębiorcy) wynikało, że w okresie od godzinny 5:05 w dniu [...] sierpnia 2007 r. do godziny 1:40 w dniu [...] sierpnia 2007 r., przekroczył maksymalny dzienny okres prowadzenia o 10 godzin. W ww. okresie kierowca prowadził pojazd przez 20 godzin.

Z wykresówek M. P. za dni [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r. /[...] sierpnia 2007 r. i [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. (wykresówka za dzień [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. wypisana przez M. P. na nazwisko S. S. według oświadczenia przedsiębiorcy) wynikało, że w okresie od godzinny 6:15 w dniu [...] sierpnia 2007 r. do godziny 19:15 w dniu [...] sierpnia 2007 r., przekroczył maksymalny dzienny okres prowadzenia o 3 godziny 30 minut. W ww. okresie kierowca prowadził pojazd przez 13 godzin 30 minut.

Z wykresówek M. P. za dni [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. (wykresówki za dni [...] sierpnia 2007r./[...] sierpnia 2007 r. i [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. wypisane przez M. P. na nazwisko S. S. według oświadczenia przedsiębiorcy) wynikało, że w okresie od godzinny 6:15 w dniu [..] sierpnia 2007 r. do godziny 19:15 w dniu [...] sierpnia 2007 r., przekroczył maksymalny dzienny okres prowadzenia o 3 godziny 30 minut. W tym okresie kierowca prowadził pojazd przez 13 godzin 30 minut.

Z wykresówek M. P. za dni [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. (wykresówkę za dzień [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. wypisał M. P. na nazwisko S. S. według oświadczenia przedsiębiorcy) wynikało, że w okresie od godzinny 9:35 w dniu [...] sierpnia 2007 r. do godziny 23:10 w dniu [...] sierpnia 2007 r., przekroczył maksymalny dzienny okres prowadzenia o 3 godziny. W tym okresie kierowca prowadził pojazd przez 13 godzin.

- z art. 92 ust. 1 pkt 2, 7 i 8, art. 92 ust.4 oraz na podstawie lp. 10.4. lit. b) załącznika do u.t.d. w zw. z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, za które nałożono karę w kwocie 4.400 zł. Opierając się na okolicznościach ustalonych we wcześniejszym punkcie stwierdzono przekroczenie maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu przy wykonywaniu przewozu drogowego i karę nałożono za każdą następną rozpoczętą godzinę.

- z art. 92 ust. 1 pkt 2, 7 i 8, art. 92 ust.4 oraz na podstawie lp. 11.2 ust. 2 załącznika do u.t.d. w zw. z art. 15 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, za które nałożono karę 1.000 zł. Ustalił organ nieprawidłowe działanie urządzenia rejestrującego: wykresówka zapisywana była za długo. Karę nałożono za każdą nieprawidłowo zapisaną wykresówkę.

Z okazanych wykresówek R. B. za dni [...] lipca 2007 r./[...] lipca 2007 r., [...] lipca 2007 r./[...] lipca 2007 r., [...] lipca 2007 r./[...] lipca 2007 r., [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r., [...] września 2007 r./[...] września 2007 r. (5 sztuk), które były zbyt długo zapisywane, gdyż dłużej niż 24 godziny, na zapis których są przeznaczone.

Z okazanej wykresówki Z. B. za dzień [...] września 2007r./[...] września 2007 r. wynikało, że była zapisywana dłużej niż 24 godziny, na zapis których jest przeznaczona.

Z wykresówek M. P. wypisanych przez niego na nazwisko S. S. (oświadczenie przedsiębiorcy) za dni [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r. /[...] dnia 2007 r. (2 sztuki) wynikało, że były zapisywane dłużej niż 24 godziny, na zapis których są przeznaczone.

Z wykresówek J. B. za dni [...] lipca 2007 r./[...] lipca 2007 r., [...] września 2007 r./[...] września 2007 r., [...] października 2007 r./[...] października 2007 r., [...] października 2007 r./[...] października 2007 r., [...] października 2007 r./[...] listopada 2007r., [...] listopada 2007 r./[...] stycznia 2008 r., [...] stycznia 2008 r./[...] stycznia 2008 r., [...] stycznia 2008 r./[...] czerwca 2008 r., [...] listopada 2007 r./[...] listopada 2007 r., [...] listopada 2007r./[...] listopada 2007 r., [...] stycznia 2008 r./[...] lutego 2008 r., [...] lutego 2008 r./[...] lutego 2008 r., [...] lutego 2008 r./[...] lutego 2008 r., [...] lutego 2008 r./[...] maja 2008 r., [...] maja 2008 r./[...] czerwca 2008 r., [...] czerwca 2008 r./[...] czerwca 2008 r. (16 sztuk) wynikało, że były zapisywane dłużej niż 24 godziny, na zapis których są przeznaczone.

Na podstawie Ip. 11.2.2 załącznika do u.t.d. organ stwierdził, że powyższe naruszenie sankcjonuje kara - za każdą wykresówkę 200 zł, maksymalnie 1.000 zł, w związku z ww. karę za powyższe naruszenie ograniczył do kwoty 1000 zł.

-z art. 92 ust. 1 pkt 2, 7 i 8, art. 92 ust. 4 oraz na podstawie lp. 10.1 lit. a) załącznika do u.t.d. w zw. z art. 4 lit. h) i art. 8 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, za które nałożono karę w kwocie 50 zł. Stwierdzono skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas do jednej godziny.

Podczas kontroli okazano 20 wykresówek B. Z. za łączny okres [...] października 2007 r. – [...] października 2007 r. (wykresówki za dni [...] października 2007 r./[...] października 2007 r. i [...] października 2007 r./[...] października 2007 r. wypisane zostały przez Z. B. na nazwisko J. B. według oświadczenia przedsiębiorcy), na których kierujący nie odebrali przepisowego odpoczynku tygodniowego po sześciu 24 godzinnych okresach po odebraniu poprzedniego przepisowego odpoczynku tygodniowego. Po uprzednim odebraniu 30 godzinnego odpoczynku tygodniowego kierujący rozpoczął jazdę w dniu [...] października 2007 r. o godzinie 4:20, czyli w dniu [...] października 2007 r. o godzinie 4:20 powinien rozpocząć odbieranie przepisowego 45 godzinnego odpoczynku tygodniowego. Najdłuższym odpoczynkiem zarejestrowanym na kontrolowanych w/w wykresówkach jest odpoczynek rozpoczęty w dniu [...] października 2007 r. od godziny 13:20 i trwający do godziny 4:10 w dniu [...] października 2007 r., a wynoszący 38 godzin 50 minut, czyli do 45 godzinnego odpoczynku brakowało 6 godzin 10 minut.

- z art. 92 ust. 1 pkt 2, 7 i 8, art. 92 ust. 4 oraz na podstawie lp. 10.1 lit. b) załącznika do u.t.d. w zw. z art. 4 lit. h) i art. 8 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, za które nałożono karę w kwocie 600 zł. Organ, opierając się na ustaleniach z punktu poprzedniego stwierdził także skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego, a karę nałożył za każdą rozpoczętą kolejną godzinę.

- z art. 92 ust. 1 pkt 2, 7 i 8, art. 92 ust.4 oraz na podstawie lp. 11.4. ust. 1 załącznika do u.t.d. w zw. z art. 14 ust 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, za które nałożono karę w wysokości 11.500 zł. Chodziło o nieokazanie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie. Karę ustalono biorąc pod uwagę liczbę dni, za które nie okazano wykresówek. Podczas kontroli nie okazano ani wykresówek Z. B. za dni 30 września 2007 r., [...] października 2007 r., [...] listopada 2007r., [...] listopada 2007 r., [...] listopada 2007 r., [...] listopada 2007 r. (6 dni), ani stosownego zaświadczenia o nie prowadzeniu pojazdu w ww. okresie.

Podczas kontroli nie okazano także wykresówek J. B. za dni [...] lipca 2007 r., [...] lipca 2007 r., [...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007r., [...] września 2007 r., [...] września 2007 r., [...] września 2007 r., [...] września 2007 r., [...] października 2007 r., [...] października 2007 r., [...] grudnia 2007 r., [...] grudnia 2007 r. (17 dni) ani stosownego zaświadczenia o nieprowadzeniu pojazdu w ww. okresie.

- z art. 92 ust. 1 pkt 2, 7 i 8, art. 92 ust. 4 oraz na podstawie lp. 11.4. ust. 2 załącznika do u.t.d. w zw. z art. 15 ust.2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, za które nałożono karę pieniężną w kwocie 4.000 zł. Okazano bowiem podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, które nie zawierały wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy i karę nałożono za każdą taką wykresówkę.

Z wykresówki R. B. za dzień [...] lipca 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. wynikało, że nie zawierała wszystkich danych o okresach pracy kierowcy. Nie zawierała danych z okresu, gdy kierowca przemieścił się do miejscowości S., podczas, gdy wcześniejsza wykresówka z dnia [...] lipca 2007 r./[...] lipca 2007 r. wskazywała, że zakończył pracę w miejscowości S. Powyższa wykresówka nie posiadała żadnych zapisów naniesionych przez kierowcę.

Z wykresówki R. B. za dzień [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. wynikało, że nie zawierała wszystkich danych o okresach pracy kierowcy. Wykresówka nie zawierała danych z okresu, gdy kierowca przemieścił się do miejscowości S., podczas gdy z wcześniejszej wykresówki z dnia [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. wynikało, że zakończył pracę w miejscowości S. Powyższa wykresówka nie posiadała żadnych zapisów naniesionych przez kierowcę.

Z wykresówki R. B. za dzień [...] września 2007 r./[...] września 2007 r. wynikało, że nie zawierała wszystkich danych o okresach pracy kierowcy. Wykresówka nie zawierała danych z okresu, gdy kierowca przemieścił się do miejscowości G. Na wcześniejszej wykresówce z dnia [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. zaznaczono, że zakończył pracę w miejscowości S. Powyższa wykresówka nie posiadała żadnych zapisów naniesionych przez kierowcę.

Z wykresówki Z. B. za dzień [...] września 2007 r./[...] września 2007 r. wynikało, że nie zawierała wszystkich danych o okresach pracy kierowcy. Wykresówka nie zawierała danych z okresu, gdy kierowca przemieścił się do miejscowości K., podczas gdy na wcześniejszej wykresówce z dnia [...] września 2007 r./[...] września 2007 r. zakończył pracę w miejscowości B. Powyższa wykresówka nie posiadała żadnych zapisów naniesionych przez kierowcę.

Z wykresówki Z. B. za dzień [...] września 2007 r./[...] września 2007 r. wynikało, że nie zawierała wszystkich danych o okresach pracy kierowcy. Wykresówka nie zawierała danych z okresu, gdy kierowca przemieścił się do miejscowości M., podczas gdy na wcześniejszej wykresówce z dnia [...] września 2007 r./[...] września 2007 r. zakończył pracę miejscowości W. Powyższa wykresówka nie posiadała żadnych zapisów naniesionych przez kierowcę.

Z wykresówki J. B. za dzień [...] września 2007 r./[...] września 2007 r. wynikało, że nie zawierała wszystkich danych o okresach pracy kierowcy. Wykresówka nie zawierała danych z okresu, gdy kierowca przemieścił się do miejscowości W., podczas gdy na wcześniejszej wykresówce z dnia [...] września 2007 r./[...] września 2007 r. zakończył pracę w miejscowości O. Powyższa wykresówka nie posiadała żadnych zapisów naniesionych przez kierowcę.

Z wykresówki A. O. za dzień [...] lipca 2007 r./[...] lipca 2007r. wynikało, że nie zawierała wszystkich danych o okresach pracy kierowcy. Wykresówka nie zawierała danych z okresu, gdy kierowca przemieścił się do miejscowości L., podczas gdy na wcześniejszej wykresówce z dnia [...] lipca 2007 r./[...] lipca 2007 r. zaznaczono, że zakończył pracę w miejscowości B. Powyższa wykresówka nie posiadała żadnych zapisów naniesionych przez kierowcę.

Z wykresówki A. O. za dzień [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. wynikało, że nie zawierała wszystkich danych o okresach pracy kierowcy. Wykresówka nie zawierała danych z okresu, gdy kierowca przemieścił się do miejscowości S., podczas gdy na wcześniejszej wykresówce z dnia [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. zaznaczono, że zakończył pracę w miejscowości S. Powyższa wykresówka nie posiadała żadnych zapisów naniesionych przez kierowcę.

- z art. 92 ust. 1, art. 92 ust.4 oraz na podstawie lp. 1.8. ust. 1 załącznika do u.t.d., za które nałożono karę pieniężną w kwocie 500 zł. Organ przyjął, że wykonywano transport drogowy lub przewóz na potrzeby własne z naruszeniem warunków dotyczących dokumentacji pracy kierowcy w zakresie: kierowania kierowcy na badania lekarskie lub psychologiczne.

Podczas kontroli nie okazano żadnego wymaganego badania lekarskiego J. B. Okazano natomiast jedynie orzeczenie psychologiczne z dnia [...] czerwca 2008 r., na podstawie którego nie można było stwierdzić czy wcześniej J. B. był skierowany na badania psychologiczne.

Organ wskazał, że wykonywanie przewozów drogowych z naruszeniem warunków dotyczących dokumentacji pracy kierowcy w zakresie: kierowania kierowcy na badania lekarskie lub psychologiczne stanowi naruszenie art. 39 j), art. 39 k), art. 39 l) ust. 1, art. 39 m) u.t.d., które brzmią:

"Art. 39 l. 1. Przedsiębiorca lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy jest obowiązany do:

1) kierowania kierowców na:

szkolenia okresowe,

badania lekarskie i psychologiczne;

Art. 39 j. 1. Kierowca wykonujący przewóz drogowy podlega badaniom lekarskim przeprowadzanym w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy.

Badania lekarskie, o których mowa w ust. 1, są wykonywane, z zastrzeżeniem ust. 3-6, w zakresie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.), zwanej dalej "Kodeksem pracy".

Zakres badań lekarskich, o których mowa w ust. 1, obejmuje ponadto ustalenie istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zgodnie z ustawą z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

Badania lekarskie, o których mowa w ust. 1, są przeprowadzane:

do czasu ukończenia przez kierowcę 60 lat - co 5 lat;

po ukończeniu przez kierowcę 60. roku życia - co 30 miesięcy...

Art. 39 k. 1. Kierowca wykonujący przewóz drogowy podlega badaniom psychologicznym przeprowadzanym w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy.

2. Badania psychologiczne, o których mowa w ust. 1, są wykonywane, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, w zakresie i na zasadach określonych dla kierowców w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

3. Badania psychologiczne, o których mowa w ust. 1, są przeprowadzane:

do czasu ukończenia przez kierowcę 60 lat - co 5 lat;

po ukończeniu przez kierowcę 60. roku życia - co 30 miesięcy.

Art. 39 m. Wymagania, o których mowa w art. 39 a-39 I, stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy lub innej osoby osobiście wykonującej przewóz drogowy".

- z art. 92 ust. 1 pkt 2, 7 i 8, art. 92 ust. 4 u.t.d. oraz na podstawie lp. 11.4 ust. 5 załącznika do u.t.d. w zw. z art. 15 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, za które nałożono karę pieniężną w kwocie 13.000 zł. Organ stwierdził używanie tej samej wykresówki przez kilku kierowców, za wyjątkiem przypadku, gdy konstrukcja tachografu przewiduje taką możliwość.

Podczas ww. kontroli okazano wykresówki J. B. za dni [...] września 2007 r./[...] września 2007 r., [...] września 2007 r./[...] września 2007 r., [...] października 2007 r./[...] października 2007 r., [...] października 2007 r./[...] października 2007 r. (4sztuki), które były używane przez Z. B. Zdaniem organu na fakt używania ich przez pana B. wskazywały inne jego wykresówki okazane podczas tej kontroli, które tworzyły ciągłość z zakwestionowanymi oraz zeznanie przedsiębiorcy składane po uprzedzeniu go o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Z. B. używał ww. wykresówek, które zgodnie z opisem należały do B. J.

Podczas ww. kontroli okazano także wykresówki S. S. za dni [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r. /[...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r., [...] sierpnia 2007 r./[...] sierpnia 2007 r. (9 sztuk), które były używane przez P. M. Na fakt używania ich przez M. P.wskazywały inne jego wykresówki okazane podczas tej kontroli, które tworzyły ciągłość z ww. oraz zeznanie przedsiębiorcy składane po uprzedzeniu go o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. M. P. używał ww. wykresówek, które zgodnie z opisem należały do pana S. S.

Od decyzji tej J. B. złożył odwołanie do Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Wniósł o uchylenie powyższej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Powołując się na art. 2 Konstytucji RP uznał, że niezgodne z tą zasadą było postępowanie organu, który dopuścił się dowolności w stosowaniu prawa, poprzez naruszenie stosownych procedur, czym wprowadził stan niepewności prawnej, wpływający efektywnie na ograniczenie prawa obywatela do ochrony swych uprawnieni przed organami administracji publicznej i sądem. Podniósł także, iż organ prowadził postępowanie z naruszeniem art. 45 Konstytucji RP, gdyż sprawa nie została rozpatrzona sprawiedliwe, jawnie, bez nieuzasadnionej zwłoki. Nie wskazał konkretnych naruszeń, twierdząc, że "rzeczowa procedura administracyjna, narusza prawo w sposób mający wpływ na wynik sprawy". Ponadto zarzucił brak analizy całościowej materiału dowodowego oraz niezapoznania się z dowodami pozostającymi w posiadaniu strony, co stanowiło naruszenie art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej jako: "k.p.a."). Następnie, zdaniem odwołującego, organ I instancji dokonał nadużycia i nadinterpretacji ustawy o transporcie drogowym w kontekście analizy fragmentów tego aktu, a nie całej ustawy.

Pismem z dnia [...] grudnia 2009 roku J. B. wniósł o uwzględnienie dodatkowych wyjaśnień i łączne rozpoznanie ich wraz ze złożonym odwołaniem. Zdaniem strony konieczne było przeprowadzenie dowodu z przesłuchania przedsiębiorcy oraz kierowców, z uwagi na złożoność analizy czasu pracy kierowców i niejednokrotnie utrudniony odczyt zapisów na wykresówkach. Zarzucił także naruszenia art. 107 § 3 k.p.a., poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy wskutek ograniczenia w sposób dowolny materiału dowodowego. Zdaniem strony został zebrany niekompletny materiał dowodowy. W piśmie tym odwołujący powołał się, iż przedkłada tarcze tachografu, które nie zostały załączone do postępowania jako dowód.

Wezwaniem z dnia [...] stycznia 2010 r. organ odwoławczy wezwał stronę do uzupełnienia i poinformował, że do pisma z dnia z [...] grudnia 2009 r. nie zostały przedłożone tarcze tachografu, na które odwołujący się powoływał.

W dniu [...] stycznia 2010 r. do organu II instancji wpłynęły wyjaśnienia skarżącego wraz z tarczami tachografu (8 sztuk).

Główny Inspektor Transportu Drogowego powołaną decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołał art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 92 ust. 1 pkt 2, 7, 8, art. 92 ust. 1 i 4 u.t.d., art. 14 ust. 2, art. 15 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) NR 3821/85, art. 6, 7 i 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 oraz lp. 1.9 ust. 1, lp. 10.1 lit. a) i lit. b), lp. 10.2 lit a) i lit. b), lp. 10.3 lit. a) i lit. b), lp. 10.4 lit. a) i lit. b), lp. 11.2 ust. 2, lp.11.4 ust. 1, ust. 2, ust. 5 załącznika do ustawy o transporcie drogowym. Odnosząc się do zarzutu naruszenia poszczególnych zapisów prawa materialnego stwierdził:

- Podstawy prawne do lp. 10.3 lit. a) i lit. b) załącznika do u.t.d.:

Wedle postanowień art. 7 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje ciągła przerwa trwająca co najmniej czterdzieści pięć minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku.

Przerwę tę może zastąpić przerwą długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut, rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego. Organ odwoławczy dokonał ponownej analizy wykresówek poszczególnych kierowców, zakwestionowanych przez organ I instancji. W konkluzji potwierdził ustalenia [...]ITD co do przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przez kierowców przy wykonywaniu przewozu drogowego oraz wysokości nałożonych kar.

- Podstawy prawne do lp. 10.2 lit. a) i lit. b) załącznika do u.t.d.

Zgodnie z art. 4 lit. g) rozporządzenia (WE) nr 561/2006, "dzienny okres odpoczynku" oznacza dzienny okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem i obejmuje "regularny dzienny okres odpoczynku" lub "skrócony dzienny okres odpoczynku":

- "regularny dzienny okres odpoczynku" oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 11 godzin. Alternatywnie, regularny dzienny okres odpoczynku można wykorzystać w dwóch częściach, z których pierwsza musi nieprzerwanie trwać co najmniej 3 godziny a druga co najmniej 9 godzin,

- "skrócony dzienny okres odpoczynku" oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 9 godzin, ale krócej niż 11 godzin;

Z kolei z myśl art. 8 ust. 1 - 5 i 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku.

Stosownie do art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, w każdym 24 - godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 - godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku.

Po przeanalizowaniu całości materiału dowodowego GITD stwierdził, iż organ pierwszej instancji prawidłowo ocenił stan faktyczny i prawidłowo nałożył karę pieniężną w związku ze stwierdzonym naruszeniem lp. 10.2 załącznika do u.t.d. w postaci skrócenia dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas do jednej godziny oraz za każdą rozpoczętą kolejną godzinę. Organ I instancji prawidłowo także ustalił wysokość kary pieniężnej, gdyż za skrócenie dziennego czasu wypoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego: o czas do jednej godziny kara wynosi 100 zł, a za każdą rozpoczętą kolejną godzinę 200 zł.

- Podstawy prawne do lp. 10.4.lit. a) i lit. b) u.t.d.:

Zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) 561/2006 dzienny czas prowadzenia pojazdu nie może przekroczyć 9 godzin. Jednakże dzienny czas prowadzenia pojazdu może zostać przedłużony do nie więcej niż 10 godzin nie częściej niż dwa razy w tygodniu. Natomiast w myśl art. 6 ust. 4 tego rozporządzenia dzienny i tygodniowy czas prowadzenia pojazdu obejmuje cały czas prowadzenia pojazdu na terytorium Wspólnoty lub państwa trzeciego. W rozumieniu art. 4 lit. k) rozporządzenia (WE) 561/2006 "dzienny czas prowadzenia pojazdu" oznacza łączny czas prowadzenia pojazdu do zakończenia jednego dziennego okresu odpoczynku lub pomiędzy dziennym okresem wypoczynku a tygodniowym okresem odpoczynku.

Organ II instancji potwierdził ustalenia [...]ITD, ponownie analizując zawarte w aktach sprawy wykresówki z tachografu analogowego, a także protokołu kontroli drogowej nr [...], jak i całości materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Przyjął, iż organ pierwszej instancji prawidłowo prawidłowo nałożył karę pieniężną w związku ze stwierdzonym naruszeniem lp. 10.4 załącznika do u.t.d. w postaci skrócenia dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas do jednej godziny oraz za każdą rozpoczętą kolejną godzinę.

Kara pieniężna za przekroczenie maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego: o czas powyżej 15 minut do jednej godziny wynosi 150,00 zł oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę 200 zł. W związku z powyższym kara opiewała na sumę 5.150,00 zł.

- Podstawy prawne do lp. 11 ust. 2 załącznika do u.t.d.:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 3821/85 kierowcy stosują wykresówki w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od momentu, w którym go przejmują. Nie wyjmuje się wykresówki z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie dopuszczalne jest z innych powodów. Wykresówka nie może być używana przez okres dłuższy, niż ten na który jest przeznaczona. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu, kierowca nie jest w stanie używać urządzenia rejestrującego umieszczonego w pojeździe, wówczas okresy wymienione w ust. 3 tiret drugie, lit. b) - d) rozporządzenia powinny być nanoszone na wykresówkę ręcznie, automatycznie lub w inny sposób, czytelnie i bez zabrudzenia wykresówki. Kierowcy zmieniają odpowiednio wykresówki, jeżeli w pojeździe znajduje się więcej niż jeden kierowca, w taki sposób, aby informacje, określone w załączniku I rozdział II ust. 1-3 były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd.

Naruszenie powyższych unormowań, zgodnie z lp.11.2 załącznika do u.t.d. zapisywanie wykresówki za długo powoduje nałożenie kary w wysokości 200 zł za każdą wykresówkę, maksymalnie jednak do kwoty 1.000 zł. Organ ograniczył wobec tego karę do kwoty maksymalnej, z uwagi na większą liczbę stwierdzonych naruszeń – nachodzenia na siebie zapisów aktywności kierowców na wykresówce (suma kar przekroczyłaby kwotę 1.000 zł).

- Podstawy prawne do lp. 10.1 lit. a) i lit. b) załącznika do u.t.d.:

Stosownie do art. 4 lit. h) i i) rozporządzenia (WE) 561/2006 "tygodniowy okres odpoczynku" oznacza tygodniowy okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem i obejmuje "regularny tygodniowy okres odpoczynku" lub "skrócony tygodniowy okres odpoczynku", "regularny tygodniowy okres odpoczynku" oznacza odpoczynek trwający co najmniej 45 godzin; "skrócony tygodniowy okres odpoczynku" oznacza odpoczynek trwający krócej niż 45 godziny, który można, na warunkach ustalonych w art. 8 ust. 6, skrócić do nie mniej niż 24 kolejnych godzin; i) "tydzień" oznacza okres od godz. 00.00 w poniedziałek do godz. 24.00 w niedzielę.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 i 6-9 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowca wykorzystuje co najmniej:

-dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku, lub

-jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 godziny. Skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24 – godzinnych, licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku. Odpoczynek wykorzystywany jako rekompensata za skrócony tygodniowy okres odpoczynku wykorzystuje się łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym co najmniej 9 godzin. Jeżeli kierowca dokona takiego wyboru, dzienne okresy odpoczynku i skrócone tygodniowe okresy odpoczynku poza bazą można wykorzystywać w pojeździe, o ile posiada on odpowiednie miejsce do spania dla każdego kierowcy i pojazd znajduje się na postoju. Tygodniowy okres odpoczynku, który przypada na dwa tygodnie można zaliczyć do dowolnego z nich, ale nie obu. Organ odwoławczy stanął na stanowisku, że [...]ITD prawidłowo ustalił stan faktyczny, ocenił go oraz nałożył karę pieniężną w związku z naruszeniem lp. 10.1 lit. a) i b) załącznika do u.t.d. wskutek skrócenia dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas do jednej godziny oraz za każda rozpoczętą kolejną godzinę.

Kara za skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas do jednej godziny wynosi 50,00 zł, za każdą kolejną rozpoczętą godzinę 100,00 zł. W przedmiotowej sytuacji kara pieniężna za powyższe naruszenia wynosi 650,00 zł.

- Podstawy prawne do lp. 11. 4 ust. 1 załącznika do u.t.d.:

Zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki i wydruki w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 15 ust. 1, w porządku chronologicznym oraz czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydaje ich kopie zainteresowanym kierowcom, na ich wniosek. Przedsiębiorstwo wydaje także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych wczytanych z kart kierowców oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki, oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych.

Nieokazanie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie stanowi naruszenie art. 14 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) NR 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L370 z 31 grudnia1985 r. P.0018-002), który brzmi: "Przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki i wydruki w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 15 ust. 1, w porządku chronologicznym oraz czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydaje ich kopie zainteresowanym kierowcom, na ich wniosek. Przedsiębiorstwo wydaje także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych wczytanych z kart kierowców oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki, oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych", wobec czego orzeczono jak na wstępie.

Organ wskazał, że postępowanie kontrole w zakresie transportu drogowego weryfikuje stan faktyczny zastany w momencie kontroli. Skarżący nie kwestionował faktu uczestniczenia we wszystkich czynnościach kontroli. Przepis lp. 11.4.1 załącznika do ustawy o transporcie drogowym sankcjonuje nieokazanie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie - za każdy dzień. Wykładnia tego przepisu jest jasna - aktywność kierowcy za każdy dzień musi być udokumentowana wykresówką lub innym dokumentem. Dokumentacja zaś musi zostać okazana podczas kontroli w przedsiębiorstwie. Organ II instancji za prawidłowe uznał czynności [...]ITD w omawianym zakresie. Fakt zaś późniejszego nadesłania przez odwołującego dokumentów poświadczających brak aktywności kierowców nie zwalniał go z odpowiedzialności za stwierdzone w momencie kontroli naruszenia. W ocenie organu odwoławczego tylko dostarczenie dokumentacji w trakcie kontroli daje gwarancję, że dokument rzeczywiście potwierdza okoliczność nieprowadzenia pojazdu, a nie został sporządzony na potrzeby kontroli w przedsiębiorstwie. Organ odwoławczy zatem nie uznał mocy dowodowej dokumentów przesłanych przez skarżącego w postępowaniu pokontrolnym. Odmowa uznania wiarygodności ww. dokumentów jest zgodna z zasadą swobodnej oceny dowodów.

Kara pieniężna za nieokazanie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie - za każdy dzień wynosi 500,00 zł. W związku z powyższym 23 dni x 500,00 zł = 11.500,00 zł.

Podstawy prawne do lp. 11.4 ust. 2 załącznika do u.t.d.:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, kierowcy stosują wykresówki w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od momentu, w którym go przejmują. Nie wyjmuje się wykresówki z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów.

Wykresówka nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać urządzeń zainstalowanych w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 3 tiret drugie lit. b), c) i d): jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem I, wprowadza się na wykresówkę, ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc karty; lub jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB, wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do ręcznego wprowadzania danych, w jakie wyposażone jest urządzenie rejestrujące.

Jeśli pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB jedzie więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci upewniają się, że ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie otwory tachografu.

Organ II instancji dokonał ponownie oceny ustaleń [...]ITD i przyjął je za prawidłowe.

Kara pieniężna za nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności wynosi 500zł za każdą wykresówkę. W związku z powyższym kara opiewała na sumę 4.000 zł (8 x 500 zł).

-Podstawy prawne do Ip. 1.8 ust. 1 załącznika do u.t.d.:

Organ II instancji także podzielił stanowisko [...]ITD, że podczas kontroli nie został okazany żaden dokument wymaganego badania lekarskiego J. B. Okazane zostało natomiast jedynie orzeczenie psychologiczne z dnia [...] czerwca 2008 r. na podstawie którego nie można było stwierdzić czy wcześniej odwołujący był skierowany na badania psychologiczne. W związku z powyższym kara pieniężna wynosi 500,00 zł

-Podstawy prawne do Ip. 11.4 ust. 5 załącznika do u.t.d.:

Używanie tej samej wykresówki przez kilku kierowców stanowi naruszenie art. 15 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 który brzmi: "Kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od momentu, w którym go przejmują. Nie wyjmuje się wykresówki lub karty kierowcy z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karty kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona.

Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać urządzeń zainstalowanych w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 3 tiret drugie lit. b), c) i d): jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem 1, wprowadza się na wykresówkę, ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc karty; lub jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB, wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do ręcznego wprowadzania danych, w jakie wyposażone jest urządzenie rejestrujące.

Jeśli pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB jedzie więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci upewniają się, że ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie otwory tachografu.

Organ II instancji podzielił stanowisko [...]ITD.

Odnosząc się do zgłaszanych w odwołaniu zarzutów GITD nie podzielił, zwłaszcza że odwołujący podnosił jedynie, brak analizy całościowej materiału dowodowego, a także nadużycie i nadinterpretację przez inspektora prawa, bez wskazania dowodów na poparcie swoich twierdzeń.

Zauważył zaś, że za wypełnienie przez przedsiębiorcę w czasie kontroli w przedsiębiorstwie obowiązku udokumentowania wykresówek lub dokumentów potwierdzających fakty nieprowadzenia pojazdu za okres podlegający kontroli, należy uznać taką sytuację, gdy przedsiębiorca przedkłada kontrolującym inspektorom stosowne dokumenty w terminie przez nich wyznaczonym. Należy bowiem stwierdzić, że nieokazanie dokumentów, w tym przypadku wykresówek przez przedsiębiorcę w czasie kontroli w przedsiębiorstwie lub nawet okazanie w późniejszym okresie niż termin wyznaczony przez inspektorów, nie może zostać uznane za realizację obowiązku w zakresie udokumentowania czasu pracy kierowców. Dokumentacja stwierdzająca powyższy fakt bowiem powinna znajdować się w siedzibie przedsiębiorstwa i być okazywana w każdym czasie i na każde żądanie kontrolujących inspektorów podczas kontroli. Inny sposób przechowywania dokumentów świadczy o nieprawidłowej organizacji prowadzonej działalności. Ponadto treść lp. 11.4.1 załącznika do ustawy o transporcie drogowym przesądza o tym, w jakim okresie czasowym dokumenty powinny zostać okazane, tj. podczas kontroli.

W zależności od rodzaju prowadzonej działalność gospodarczej ustawodawca obciąża przedsiębiorcę różnorakimi obowiązkami. Nie są one zaś wymogami nadzwyczajnymi, którym przedsiębiorca nie mógłby sprostać, bowiem wynikają ze specyfiki prowadzonej działalności gospodarczej.

Organ zauważył, że obowiązkiem przedsiębiorcy jest zatem nadzór nad odpowiednimi zachowaniami ludzkimi. Zakres tych obowiązków ściśle jest związany z rodzajem prowadzonej działalności gospodarczej, na którą składają się poszczególne czynności przedsiębiorcy. Jedną zaś z takich czynności niewątpliwie jest przechowywanie wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie i okazywanie ich na wezwanie organu. Przedsiębiorca ma obowiązek organizowania pracy w taki sposób, aby nie dochodziło do naruszeń w zakresie ustawy o transporcie drogowym.

Odnosząc się do argumentów skarżącego należy stwierdzić, iż są one bezzasadne gdyż z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie bezspornie wynika, iż za stwierdzone naruszenia odpowiedzialność ponosi przedsiębiorca, który miał wpływ i mógł przewidzieć zaistnienie okoliczności skutkujących powstaniem stwierdzonych naruszeń. Przedsiębiorca odpowiada bowiem za posiadanie w przedsiębiorstwie wymaganych prawem dokumentów, których zawartość, poprawność wypełnienia oraz właściwy sposób umieszczenia w pojeździe, a następnie w siedzibie przedsiębiorstwa powinien regularnie kontrolować. Na odpowiedzialność przedsiębiorcy wskazuje również, iż miał świadomość czekającej go kontroli i powinien dołożyć należytej staranności, aby wymagane dokumenty były właściwie przechowywane i mogły zostać okazane w czasie kontroli. Natomiast przyczyny, dla których doszło do naruszenia norm nie mają znaczenia dla oceny charakteru naruszenia. Kary te są ustalane w sposób sztywny i nie mają charakteru uznaniowego. Należy podkreślić, że przesłanką odpowiedzialności w postępowaniu administracyjnym jest samo stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych przez przepisy obowiązków. W związku z powyższym przesłane w dniu [...] stycznia 2010 r. wraz z wyjaśnieniami strony tarcze tachografu, pozostają bez wpływu na przedmiotowe rozstrzygnięcie.

Organ odwoławczy stwierdził, że nie było potrzeby przeprowadzenia dowodu z przesłuchania przedsiębiorcy oraz kierowców, których wykresówki były analizowane. Zarzuty nie przeprowadzenia przez organ postępowania w celu ustalenia czy zapisy znajdujące się na wykresówkach odpowiadają stanowi faktycznemu i nie znajdują uzasadnienia. Skarżący zarówno w odwołaniu, jak i piśmie z dnia [...] grudnia 2009 roku nie zakwestionował żadnego z odczytów dokonanych przez organ I instancji, który precyzyjnie i prawidłowo wskazał okresy rozliczeniowe będące podstawą analizy czasy pracy kontrolowanych kierowców. Analizowane zapisy wykresówek są czytelne, nie budzą wątpliwości również organu odwoławczego.

Stosownie do art. 78 § 1 k.p.a. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. W ocenie organu odwoławczego przesłuchanie przedsiębiorcy oraz kierowców, których wykresówki zostały analizowane nie ujawniłoby nowych istotnych okoliczności w przedmiotowej sprawie. Zatem powyższe okoliczności nie miałyby wpływu na ustalenia faktyczne poczynione w sprawie. Ponadto organ odwoławczy wskazuje, że w szeroko pojętym interesie gospodarczym skontrolowanego przedsiębiorcy jest zapoznanie się z ustawodawstwem regulującym wykonywanie transportu drogowego osób, a w szczególności z ustawą o transporcie drogowym i aktami wykonawczymi. Należy wskazać, iż to na przewoźniku spoczywa odpowiedzialność i zapewnienie przestrzegania przepisów z zakresu transportu drogowego.

Organ odwoławczy odniósł się także do zarzutu naruszenia przez organ I instancji art. 7 k.p.a. i pozostałych zasad kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem GITD organ I instancji w sposób wszechstronny dokonał oceny stanu faktycznego, działał w granicach i zgodnie z przepisami prawa. Organ I instancji pouczył stronę o przysługujących jej prawach oraz w uzasadnieniu swej decyzji odniósł się do zaistniałego stanu faktycznego. Tym samym organ I instancji jako organ administracji publicznej prowadził postępowanie w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli, a tym bardziej nie naruszając fundamentalnej zasady działania organu administracji publicznej w demokratycznym państwie prawa, o którym mowa w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto odnosząc się do argumentu strony, że organ orzekający wydał decyzję z obrazą art. 7 k.p.a. GITD zauważył, iż w przedmiotowej sprawie organ I instancji wypełnił obowiązek wynikający z art. 7 k.p.a. i zgromadził w aktach sprawy dowody, które są konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz dopuścił jako dowód wszystko, co może przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie jest sprzeczne z prawem. Organ I instancji ocenił zaistniały stan faktyczny na podstawce całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Jednocześnie, w ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja organu I instancji zawierała niezbędne elementy określone w art. 107 k.p.a. Zaskarżona decyzja zawiera oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji.

Organ II instancji po dokonaniu analizy całości materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie stwierdził, iż organ I instancji, dokonał właściwej oceny stanu faktycznego i prawidłowo zastosował przepisy ustawy o transporcie drogowym nakładając na stronę karę pieniężną w wysokości 30.000,00 zł (słownie: trzydzieści tysięcy złotych), a także że przedmiotowa decyzja, jest prawidłowa i zgodna z obowiązującymi przepisami prawnymi. Podkreślił, iż odpowiedzialność administracyjna za popełnione naruszenia, określona w ustawie o transporcie drogowym i przepisach regulujących związane z tym zagadnienia jest, co do zasady oderwana od kwestii winy odpowiedzialnego, a także od zaistnienia szkody bądź stanu zagrożenia nią. Organ orzekający ma obowiązek stwierdzenia, czy nastąpiło naruszenie określone powołanymi wyżej przepisami, bez wnikania jakie były jego przyczyny i kto ponosi za to winę. W postępowaniu administracyjnym w tego rodzaju sprawach istotne jest bowiem przede wszystkim stwierdzenie faktu popełnienia naruszenia i stwierdzenia odpowiedzialności za ten czyn - przy założonej (obecnie już co do zasady) odpowiedzialności przedsiębiorcy, niezależnie od jego winy, możliwości przyczynienia się do jej powstania, czy ewentualnych żądań miarkowania wysokości kary.

Na decyzję tę J. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżył ją w całości. Zarzucił zaskarżonemu rozstrzygnięciu: art. 7, 8 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa, art. 77 i 78 k.p.a. poprzez niezebranie w sposób wyczerpujący oraz nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, jak również nieuwzględnienie wniosków dowodowych strony, zgłoszonych celem wyjaśnienia okoliczności, które miały znaczenie dla sprawy - odmówienie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania kierowców oraz odmówienie analizy przedłożonych w ślad za odwołaniem tarcz tachografu, art. 12, 35, 36 k.p.a. poprzez działanie organu w sposób opieszały i z przekroczeniem terminu, przez co skarżący pozostawał przez okres ponad roku w stanie wątpliwości co do rozstrzygnięcia administracyjnego skutkującego koniecznością uiszczenia kary pieniężnej nałożonej w wyniku kontroli oraz art. 80 i 86 k.p.a. poprzez przekroczenie reguł dotyczącej swobodnej oceny dowodów oraz odstąpienie od przeprowadzenia dowodów w sytuacji, gdy pozostały fakty nie wyjaśnione, a istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.

Skarżący w uzasadnieniu zauważył, że organ nie określił zakresu obowiązku przypisywanego przedsiębiorcom - nadzoru nad odpowiednimi zachowaniami ludzkimi. Używanie przez organ pojęć niedookreślonych, ocennych w sposób tak arbitralny skarżący uznał za niedopuszczalne. Została bowiem naruszona podstawowa zasada postępowania administracyjnego, zgodnie z którą organy administracji publicznej mają stać na straży praworządności i pogłębiać zaufanie obywateli do Państwa. Uznał, że takie działanie organu nie dość, że jest oderwane od warunków rynkowych i gospodarczych, to jeszcze przekracza granice postępowania w toku postępowania, w którym nie jest dopuszczalne uznanie administracyjne, a tylko i wyłącznie ścisłe i restrykcyjne stosowanie litery prawa.

Skarżący nie podzielił stanowiska GITD, że do analizy czasy pracy kierowców wystarczające są wykresówki, mając na uwadze złożoność analizy czasu pracy kierowców i niejednokrotnie utrudniony odczyt zapisów na wykresówkach. W takiej sytuacji konieczne jest przeprowadzenie dodatkowych dowodów celem wykazania, iż powstałe podwójne zapisy były nie tylko niedbalstwem i rażącą niekompetencją kierowców, ale i celowym ich działaniem przeciwko przedsiębiorcy. Kontrola obejmowała okres roku i dotyczyła kilku kierowców. W związku z tym, że pojazdy przedsiębiorcy są nieustannie w trasie wielokrotnie zdarzają się sytuacje, gdy w kabinie kierowcy, w dokumentacji do kontroli pozostają niezdane jeszcze do firmy wykresówki. W ten sposób tarcze tachografu zbierane są po upływie czasu, gdy na przykład kierowca kończy współpracę z przedsiębiorcą. Fakt, iż w siedzibie przedsiębiorcy nie znajdowały się wszystkie wykresówki w czasie kontroli było spowodowane okolicznościami niezależnymi od przedsiębiorcy. Nieuwzględnienie dosłanych wykresówek, spowodowało, że skarżący nie miał możliwości obrony w przedmiocie naruszenia w postaci nieokazania wykresówek podczas kontroli w firmie. Zaś nałożenie kary w wysokości 11.500 zł nie znalazło oparcia w stanie faktycznym, gdyż wykresówki istniały, tylko nie zostały uwzględnione. Skarżący podkreślił, iż przetrzymywanie przez niego wykresówek od 2008 r., mimo nieistnienia takiego obowiązku świadczy o jego zaangażowaniu w prowadzeniu działalności transportowej, jak i rzetelności firmy.

Nadto J. B. zarzucił, że kontrola została przeprowadzona w 2008r., a rozstrzygnięcie organu II instancji zapadło dopiero w 2010 r., po kilkukrotnym przesuwaniu terminu załatwienia przez organ odwoławczy. Zdaniem skarżącego długi okres prowadzenia postępowania i brak współdziałania ze strony organów naraziły go na straty. Uważał, że tak duże obciążenie finansowe przy obecnych realiach prowadzenia działalności transportowej może utrudniać wypełnianie bieżących zobowiązań firmy i prowadzenie dalszej działalności.

Zarzucał także, że organy nie podjęły jakichkolwiek prób zmierzających do ustalenia, czy stwierdzone zapisy na tarczach tachografu znajdują odzwierciedlenie w stanie faktycznym. W przypadku wątpliwości, co do stwierdzonych zapisów, organ administracji nie powinien oceniać materiału dowodowego na niekorzyść przedsiębiorcy, tak aby dopasować analizę zapisu do konkretnego naruszenia. Jeżeli pojawiają się jakiekolwiek rozbieżności, co do zapisów tachografu, konieczna była dodatkowa analiza w oparciu o wyjaśnienia przedsiębiorcy, a taka nie została przeprowadzona, gdyż organ odmówił przeprowadzenia dowodu.

Faktów wskazanych powyżej organ administracyjny nie uwzględnił i w uzasadnieniu swej decyzji nie odniósł się do nich. Co więcej, nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku wyczerpującego zebrania dowodów i ich rozpatrzenia, a także nie dopuścił również dodatkowych dowodów, w tym dowodu z przesłuchania świadków. Naruszył organ w oczywisty sposób art. 7, 8, 77 § 1 k.p.a. Opisanym postępowaniem organ naruszył także zasadę z art. 10 § 1 k.p.a. - zapewnienia stronie czynnego udziału i umożliwienia jej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji. Organ ten obowiązek potraktował jedynie instrukcyjnie, faktycznie nie dopuszczając żadnych argumentów skarżącego na żadnym z etapów postępowania administracyjnego. W konsekwencji prowadziło do naruszenia art. 80 i 81 k.p.a. zgodnie, z którymi organ ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, jednakże przeprowadzenie dowodu dopiero wtedy czyni wiarygodną okoliczność faktyczną, gdy strona mogła się wypowiedzieć co do tego dowodu.

W oparciu o powyższe zarzuty J. B. wniósł o uchylenie w całości decyzji organu II instancji, a w konsekwencji - uznanie, że również i decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem prawa i tym samym przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zwolnienie skarżącego od ponoszenia kosztów postępowania w całości.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie.

Co do zarzutu niedotrzymania terminu GITD podniósł, że nie miało to wpływu na wynik sprawy. Nadto strona w trakcie postępowania odwoławczego wniosła dodatkowe wyjaśnienia i dodatkowy materiał dowodowy.

Z kolei co do oceny materiału dowodowego, niedopuszczenia wnioskowanych przez skarżącego dowodów, stwierdził, że wykresówki powinny były znajdować się w przedsiębiorstwie i podczas kontroli, na żądanie kontrolujących zostać okazane. Przechowywanie wykresówek w przedsiębiorstwie jest typowym obowiązkiem przedsiębiorcy, nie ma charakteru nadzwyczajnego. Przedsiębiorca za ich brak ponosi odpowiedzialność.

Organ nie zgodził się ze stanowiskiem co do naruszenia art. 7, art. 8, art. 77, art. 80 k.p.a., gdyż zebrał dowody niezbędne do ustalenia stanu faktycznego, prawidłowo ocenił te dowody i ustalił stan faktyczny, co znalazło odzwierciedlenie w decyzji. Stan faktyczny ustalił po wszechstronnej analizie zebranego materiału dowodowego. Skarżący był pouczany o swoich prawach w trakcie postępowania.

Co do pozostałych zarzutów podtrzymał argumentację zawartą w skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta, z mocy z art. 1 § 2 Prawa o ustroju sądów powszechnych sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Sądy administracyjne sprawują kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dacie ich wydania. Sąd administracyjny nie rozważa kwestii, czy decyzja organu administracji publicznej jest zgodna z zasadami słuszności lub współżycia społecznego, lecz czy mieści się w granicach obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jeżeli m.in. stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych zasad skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a podniesione w niej zarzuty nie są trafne. Zaskarżona decyzja, zdaniem Sądu, nie narusza prawa, przynajmniej w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi.

Należy zauważyć, że decyzję o nałożeniu kary pieniężnej nałożono po przeprowadzeniu kontroli w przedsiębiorstwie skarżącego. Kontrola została przeprowadzona zgodnie z art. 70 i art. 74 u.t.d. w brzmieniu obowiązującym w dacie wszczęcia i przeprowadzenia kontroli. W myśl art. 70 ust. 3 u.t.d. inspektor miał obowiązek zapoznać kontrolowanego z jego prawami i obowiązkami wynikającymi z ustawy. Czynności kontrolne wykonywać miał w obecności kontrolowanego, osoby zastępującej kontrolowanego lub przez niego zatrudnionej (ust. 4).

Natomiast zgodnie z art. 74 ust. 1 u.t.d. z przeprowadzonych czynności kontrolnych inspektor sporządzić miał protokół, a jego kopię doręczyć kontrolowanemu. Protokół podpisany powinien być przez inspektora i kontrolowanego. Do protokołu kontroli kontrolowany mógł wnieść zastrzeżenia w myśl ust. 2 tego przepisu. Odmowę podpisania protokołu przez kontrolowanego odnotować należało w protokole (ust. 3).

J. B. został powiadomiony pismem z dnia [...] maja 2008 r. o terminie i zakresie kontroli oraz o obowiązku wynikającym z art. 70 ust. 4 u.t.d. (k.- [...] akt administracyjnych). Z kolei pismem z dnia [...] czerwca 2008 r. został wezwany do przedstawienia szczegółowo wymienionych dokumentów (k.-[...] akt administracyjnych). Pismo to osobiście odebrał. Kontrola trwała od dnia [...] czerwca 2008 r. do dnia [...] września 2008 r. i obejmowała działalność firmy od dnia [...] czerwca 2007 r. do dnia [...] czerwca 2008 r. (protokół kontroli, k.-[...]-[...]). W trakcie kontroli skarżący w dniu [...] sierpnia 2008 r. został przesłuchany w charakterze świadka. Czynność ta została przeprowadzona w końcowym etapie kontroli. Skarżący nie zgłosił żadnych uwag co przebiegu kontroli, jej zakresu, sposobu zbierania dokumentów przez kontrolujących (protokół z przesłuchania świadka, k.-[...]-[...] akt adm.). Protokół z kontroli zaś został sporządzony w dniu [...] września 2008 r. Skarżący podpisał tenże protokół w dniu [...] września 2008 r. (k.-[...] akt adm.). J. B. także nie wniósł do tego protokołu żadnych zastrzeżeń dotyczących przebiegu czy wyników kontroli, mimo że opisano w nim stwierdzone naruszenia (będące podstawą wszczęcia postępowania administracyjnego) oraz zawarto zalecenia.

Należy podkreślić walor dowodowy tego protokołu, podpisanego bez zastrzeżeń przez przedsiębiorcę. Sporządzenie takiego dokumentu znajduje umocowanie w art. 74 ust. 1 u.t.d. Protokół z kontroli drogowej ma więc cechy dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. W myśl tego przepisu dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Wspomniany protokół, jako dokument urzędowy, korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń z tego jeszcze względu, że protokół ten został sporządzony z udziałem skarżącego, który podpisał go bez zastrzeżeń, nie korzystając z możliwości wniesienia uwag, co do treści stwierdzonych tam ustaleń. W takiej sytuacji przysługuje mu domniemanie, że obrazuje stan faktyczny w nim opisany, a który później jest trudny do odtworzenia. Dlatego podpisanie bez zastrzeżeń przez osobę kontrolowaną protokołu kontroli drogowej stanowi dowód w sprawie. Ciężar dowodu dla obalenia ustaleń stwierdzonych w takim protokole obciąża zaś kontrolowany podmiot (tak NSA w wyroku z 28 kwietnia 2008 r., sygn. II GSK. 50/08).

Podkreślenia także wymaga, że skarżący na etapie postępowania administracyjnego przed organem I instancji, wszczętego wskutek wyżej opisanej kontroli, nie zgłaszał żadnych uwag, mimo że pismem [...]ITD z dnia [...] września 2008r. został zawiadomiony o wszczęciu tego postępowania (k.-[...] akt adm.), a pismem [...]ITD z dnia [...] listopada 2008 r. powiadomiony o zakończeniu tego postępowania (k.-[...] akt adm.). W obu pismach został pouczony o uprawnieniach z art. 10 § 1 k.p.a. Zaczął wykazywać aktywność dopiero na etapie postępowania odwoławczego, ale nie w samym odwołaniu z dnia [...] lipca 2009 r., w którym nie zawarł żadnych konkretnych zarzutów co do kontroli i postępowania przed organem I instancji. Uczynił to dopiero w piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2009 r. Nie wykazał jednakże, dlaczego dopiero na tym etapie postępowania zgłosił wnioski dowodowe i przedstawił nowe dowody jakoby omyłkowo nie pobrane w trakcie kontroli. Twierdzenie to należało uznać za niewiarygodne, mając na uwadze, że kontrolę przeprowadzono w 2008 r. i skarżący wcześniej okoliczności tej nie podnosił. Zatem GITD prawidłowo nie uwzględnił wskazanych twierdzeń skarżącego i wnioskowanych dowodów, czemu dał wyraz w zaskarżonej decyzji. Stanowisko GITD nie naruszyło zasady wynikającej z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Ponadto co do naruszenia, które kwestionował skarżący przedstawiając wykresówki, z lp. 11.4 załącznika do u.t.d. wynikało, że wykresówki powinny być przedstawione w trakcie kontroli przedsiębiorstwa (słusznie zauważył to organ II instancji), a nie w późniejszym okresie, zwłaszcza po prawie półtora roku po kontroli.

Organ ustalając stan faktyczny oparł się na materiale dowodowym zebranym w trakcie kontroli, były to przede wszystkim dokumenty, które skarżący jako przedsiębiorca powinien był mieć w firmie. Zgodnie z art. 14 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 (obowiązującym od dnia 1 maja 2006 r. na mocy art. 29 rozporządzenia (WE) nr 561/2006) przedsiębiorstwo powinno przechowywać wykresówki i wydruki w każdym przypadku sporządzenia wydruków, w porządku chronologicznym oraz czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydaje ich kopie zainteresowanym kierowcom, na ich wniosek. Przedsiębiorstwo wydaje także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych wczytanych z kart kierowców oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki, oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. J. B. nie przedstawił dowodów, że wykresówki były kompletne i przechowywane w sposób wyżej opisany czyli nie obalił ustaleń kontroli.

Organ zaś dokonał szczegółowej analizy tego materiału, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Tym samym nie naruszył zasady z art. 80 i 86 k.p.a. Należy przy tym zauważyć, że decyzje wydawane w postępowaniach, jak opisywane, nie mają charakteru uznaniowego, są decyzjami związanymi, gdyż naruszenia są jednoznacznie sformułowane i w razie ich stwierdzenia organ musi nałożyć karę pieniężną w kwocie "sztywno" ustalonej w przepisach.

Brak dobrej organizacji przedsiębiorstwa nie może usprawiedliwiać naruszeń skarżącego. Zgodnie z art. 10 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 "Przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę kierowców w taki sposób, aby kierowcy ci mogli przestrzegać przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz przepisów rozdziału II niniejszego rozporządzenia.

Przedsiębiorstwo transportowe wydaje odpowiednie polecenia kierowcy i przeprowadza regularne kontrole przestrzegania przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz przepisów rozdziału II niniejszego rozporządzenia.

Przedsiębiorstwo transportowe odpowiada za naruszenia przepisów, których dopuszczają się kierowcy tego przedsiębiorstwa, nawet jeśli naruszenie takie miało miejsce na terytorium innego Państwa Członkowskiego lub w państwie trzecim". Zatem nie można podzielić stanowiska skarżącego, że obowiązki jego jako przedsiębiorcy, wskazywane przez organ nie znajdowały oparcia w obowiązujących uregulowaniach. Ponadto skarżący zatrudniał koordynatora transportu (umowa o pracę, k.-[...] akt adm.).

Prowadząc postępowanie organ zachował reguły z art. 10 § 1 k.p.a., co wyżej opisano. Także na etapie postępowania odwoławczego skarżący miał zachowane prawo czynnego udziału, czego dowodem jest złożenie pisma w końcowej fazie tego postępowania i dowodów (miały być dołączone do tego pisma), a dopiero zostały nadesłane na wezwanie organu odwoławczego.

Aczkolwiek J. B. wprost nie kwestionował prawidłowości zastosowanych przepisów prawa materialnego, w ocenie sądu należało podzielić stanowisko organu. Organ dokładnie opisując naruszenie powoływał się na przepis, jednocześnie cytując jego treść. Zauważyć przy tym należy, że regulacje dotyczące pracy kierowców są bardzo szczegółowe, aby został osiągnięty cel wskazany, m.in. w pkt 13, 15 17, 28 Preambuły rozporządzenia (WE) nr 561/2006 zmierzający do poprawy bezpieczeństwa drogowego i lepszej ochrony kierowców. Sąd nie dostrzegł uchybień w tym zakresie.

Co do zarzutu ewentualnej przewlekłości postępowania i jego skutków na wynik postępowania, także nie można podzielić argumentacji skarżącego. Przede wszystkim długość prowadzonego postępowania nie miała wpływu na wynik postępowania w świetle przepisów k.p.a. Należy przy tym zauważyć, że J. B. przyczynił się do przedłużenia tego postępowania wskutek niepodejmowania korespondencji, mimo pouczenia o obowiązku informowania o zmianie adresu (k.-[...] akt adm.), zgłaszania wniosków dowodowych w końcowej fazie postępowania odwoławczego i konieczności uzupełniania postępowania o nowe dowody.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach nie orzekł na mocy art. 199 cytowanej ustawy, w myśl którego strony ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie, zwłaszcza że skarżący wpis uiścił.