Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SO/Bd 70/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-05-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odmówiono przyznania prawa pomocy
odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 260 i art. 246 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. i S. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym z wniosku G. P. i S. P. w przedmiocie wymierzenia grzywny Wojewodzie [...] postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

G. P. i S. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek w przedmiocie wymierzenia grzywny Wojewodzie [...].

Postanowieniem z dnia 12 marca 2013 r. Referendarz sądowy oddalił wniosek o przyznanie skarżącym prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W złożonym sprzeciwie skarżący zakwestionowali wyżej wskazane rozstrzygnięcie, podtrzymując wcześniej wskazane argumenty zawarte we wniosku.

Do sprzeciwu skarżący dołączyli kserokopie zeznań podatkowych PIT-36 za lata 2010 i 2011.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r. Nr 270 ze zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Wskazania wymaga, iż przesłanki przyznania przez Sąd prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym określono w art. 246 § 1 p.p.s.a., w myśl, którego przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie natomiast częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 2 p.p.s.a.).

Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku, spoczywa na zainteresowanym. To strona bowiem powinna we wniosku wykazać, że istnieje przesłanka pozytywna dla przyznania prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być sporządzony rzetelnie i powinny w nim się znaleźć wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę w tym zakresie.

Jak wynika z informacji zawartych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz piśmie uzupełniającym ten formularz, skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Wnioskodawcy są współwłaścicielami nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha. Oświadczyli, że nie posiadają oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego z tytułu świadczeń emerytalnych wynosi [...] zł netto ([...] zł brutto). Ponadto wnioskodawcy uzyskują dochód z tytułu najmu w wysokości [...] zł miesięcznie. Podali, że miesięcznie ponoszą wydatki rzędu [...] zł. Z przedłożonych kserokopii zeznań podatkowych PIT-36 za lata 2010 i 2011 wynika, że skarżący rozliczali się wspólnie uzyskując dochód odpowiednio [...] w 2010 r. oraz [...] zł w 2011 r.

Reasumując powyższe należy stwierdzić, że dochód skarżących w przeliczeniu na osobę wynosi [...] zł zaś np. minimalne wynagrodzenie za pracę w 2013 r. wynosi 1.600,00 zł miesięcznie (vide: § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2012 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2013 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 1026)). Ponadto z przedłożonych zeznań podatkowych wynika, że ich dochód systematycznie wzrasta.

Uwzględniając zatem wysokość dochodów skarżących zdaniem Sądu nie można przyjąć, iż nie są oni w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Ze względu na powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.