Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2233/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie WSA Gabriela Nowak /spr./ Asesor WSA Joanna Skiba Protokolant Małgorzata Mierzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2006 r. sprawy ze skargi Prezydenta W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/WA 2233/05

UZASADNIENIE

Wojewoda decyzją z dnia [...].10.2005r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Prezydenta Miasta W. od decyzji nr [...] Starosty [...] z dnia [...].04.2005 r. orzekającej o zwrocie na rzecz J. M. i J. D. części wywłaszczonej nieruchomości położonej w W. przy ul.[...], stanowiącej działkę ewid. Nr [...] z obrębu [...]o powierzchni [...] m2, uregulowaną w księdze wieczystej KW-Nr [...] - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, ze powołaną decyzją nr [...]

z dnia [...].04.2005 r. Starosta [...] orzekł o zwrocie części wywłaszczonej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej w

ewidencji gruntów jako działka nr [...] o powierzchni [...] m2 z obrębu[...], uregulowanej w księdze wieczystej KW-nr [...] na rzecz Miasta W. (Gmina [...]), a także o dokonaniu rozliczenia z tytułu zwrotu, na rzecz spadkobierczyń byłego właściciela Z. M. tj. J. M. w 2/3 częściach i J. D. w 1/3 części

W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, iż przedmiotowa

część gruntu o powierzchni [...] m2 z nieruchomości o ogólnej powierzchni [...] m2 wywłaszczonej na rzecz Państwa decyzją Naczelnika Dzielnicy [...] z

dnia [...].04.1976 r. nr [...] nie została wykorzystana na cele dla

których nastąpiło jej wywłaszczenie tj. pod budowę centrum handlowego, a

stosownie do art. 137 ust. 2 ustawy z dnia 21.08.1997 r o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. Nr 261, poz. 2603 z późn. zm.), istniała możliwość zagospodarowania tej części nieruchomości zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym w dniu złożenia wniosku o zwrot. Wnioski o zwrot złożone zostały w 1999 r., zaś teren, na którym znajdowała się wymieniona nieruchomość oznaczony był w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Rady W. Nr [...] z dnia [...].09.1992 r. jako obszar koncentracji usług II i III stopnia dla zespołu osiedli B.

zamieszkałego przez ok. 80 tys. mieszkańców, jako jedno z centrów handlowo-usługowych W.

Oznaczało to, że na obszarze tym preferowano usługi handlu, gastronomii,

kultury, obiekty administracyjne, usługi rekreacji, wypoczynku i sportu, usługi zdrowia oraz budowę parkingów wielopoziomowych dla potrzeb obsługi centrum handlowego. Plan dopuszczał realizację na tym obszarze bardzo szerokiego zakresu usług. Teren ten miał się stać ośrodkiem handlowo-usługowym i w połączeniu z istniejącymi obiektami min. z zespołem Parku [...] miał tworzyć harmonijną całość.

Dla dokonania ustaleń w oparciu o art. 137 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami organ pierwszego stopnia zwrócił się o uzyskanie opinii do Delegatury Biura Naczelnego Architekta Miasta w Dzielnicy [...]. W dniu 13. 01. 2005 r. uzyskano stanowisko Naczelnego Architekta, które jednak nie rozstrzygnęło kwestii dopuszczalności zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości.

Z opinii tej wynika, że plan zagospodarowania opracowany był kompleksowo dla wielkiego obszaru położonego w rejonie ulic: [...], [...] i [...] oraz, że w trakcie jego sporządzania nie uwzględniono podziałów własnościowych, jakie istniały w dniu dokonywania wywłaszczeń. Z tego względu dokładnych ustaleń, odnośnie możliwości zagospodarowania części wywłaszczonej nieruchomości, można dokonać w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Wówczas do wniosku o wydanie takiej decyzji należy dołączyć kompleksową koncepcję zagospodarowania całego obszaru przeznaczonego w planie zagospodarowania przestrzennego pod koncentrację usług II i III stopnia jako jednego z centrum handlowych W. łącznie z opracowaniem obsługi komunikacyjnej dla tego obszaru.

Organ pierwszej instancji podniósł, że art. 137 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami określa jednoznacznie, że w przypadku zwrotu części wywłaszczonych nieruchomości należy wziąć pod uwagę plan zagospodarowania przestrzennego obowiązujący w dniu złożenia wniosku o zwrot. Decyzja o warunkach zabudowy wydawana jest w przypadku, gdy dla danego obszaru plan nie był opracowany. W związku z tym nie jest zasadne żądanie od strony przedstawienia koncepcji zagospodarowania całego terenu, gdyż przepisy ustawy nie wskazują na potrzebę wykonania takiego opracowania. Tym bardziej, że szereg zwrotów nieruchomości na tym obszarze zostało już dokonanych.

Z ustaleń dokonanych w pierwszej instancji wynika, że na części wywłaszczonej nieruchomości tj. na działce ew. nr [...] w obrębie [...] pomimo upływu 10 lat od dnia w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna nie zrealizowano celu wywłaszczenia.

Na przedmiotowym terenie nie powstało centrum handlowo-usługowe.

Zatem zostały spełnione przesłanki art. 137 ust. 2 ustawy - część

wywłaszczonej nieruchomości stała się zbędna na cel określony w decyzji wywłaszczeniowej.

Organ odwoławczy wskazał, że skoro plan zagospodarowania przestrzennego dopuszczał na objętym nim obszarze realizację bardzo szerokiego zakresu usług takich jak handlu, gastronomii, kultury, rekreacji, wypoczynku, sportu, zdrowia, wielopoziomowych parkingów dla potrzeb obsługi centrum handlowego to Organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, iż po stronie osób występujących o zwrot istniała możliwość zagospodarowania przedmiotowej części nieruchomości zgodnie z ww. planem miejscowym zagospodarowania przestrzennego.

Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].10.2005r. nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Prezydent W.

Wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej niezgodność z prawem, polegającą na obrazie art.7 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, będącej przedmiotem orzeczenia.

W uzasadnieniu skargi podnosił, że organ drugiej instancji, przeprowadzając postępowanie odwoławcze w przedmiotowej sprawie, nie wziął pod uwagę faktu, iż organ pierwszej instancji nie wyjaśnił czy faktycznie istnieje możliwość w zakresie zagospodarowania działki nr [...] o powierzchni [...]2 w obr. [...] zgodnie z jej przeznaczeniem w planie zagospodarowania przestrzennego, obowiązującym w dniu złożenia wniosku o zwrot przez osoby występujące o ten zwrot, biorąc pod uwagę, iż zwrotowi podlega część a nie cała nieruchomość wywłaszczona.

Zdaniem skarżącego organ powinien zobowiązać wnioskujących o zwrot nieruchomości do przedstawienia koncepcji zagospodarowania terenu, odnoszącej

się do całości obszaru, rozwiązującej m.in. problem obsługi komunikacyjnej oraz przekrojów ciągów komunikacyjnych, które mieściłyby uzbrojenie dla uzyskanego programu funkcjonalnego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosił o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć

wpływ na wynik postępowania.

Skarga jest nieuzasadniona i nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( tekst jednolity z 2004 r. Dz. U. Nr 261 poz. 2603 z późno zm. ) poprzedni właściciel bądź jego następcy prawni mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części , jeżeli stosownie do przepisu art. 137 w/w ustawy stała

się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu.

Zgodnie z art. 137 ust. 1 nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli:

pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała

się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu albo

pomimo upływu 10 lat od dnia w którym decyzja o wywłaszczeniu stała

się ostateczna cel ten nie został zrealizowany,

stosownie do ust. 2 jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt. 2 cel wywłaszczenia został zrealizowany tylko na części wywłaszczonej nieruchomości , zwrotowi podlega pozostała część, jeżeli istnieje możliwość jej zagospodarowania zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym w dniu

złożenia wniosku o zwrot.

Okoliczność wynikająca z art. 137 ust. 1 jest bezsporna. Skarżący nie kwestionował ustaleń organu, z których wynika, że na działce ew. nr [...] w obrębie

[...] pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna nie zrealizowano celu wywłaszczenia.

Skarżący kwestionował okoliczność wynikającą z art. 137 ust. 2, a mianowicie,

iż organ nie wyjaśnił, czy istnieje możliwość w zakresie zagospodarowania działki nr [...] o pow. [...] m2 zgodnie z jej przeznaczeniem w planie zagospodarowania przestrzennego obowiązującym w dniu złożenia wniosku o zwrot.

Zgodnie z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego m.

W. zatwierdzonym Uchwałą Rady W. Nr [...] z dnia [...] .09.1992 r., który obowiązywał w dniu złożenia wniosku o zwrot tj. w dniu

04.10.2002 r. przedmiotowa nieruchomość położona była na obszarze o funkcjach mieszkaniowo- usługowych symbol planu [...] . Ustalenia podstawowe dla tego obszaru dopuszczały obsługę ludności w zakresie funkcji II i III stopnia. Oznaczało to, że na obszarze tym preferowano usługi handlu, gastronomii, kultury, obiekty administracyjne, usługi rekreacji, wypoczynku i sportu , usługi zdrowia oraz budowę parkingów wielopoziomowych dla potrzeb obsługi centrum handlowego .

Dla dokonania ustaleń w oparciu o art. 137 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami tj. możliwości zagospodarowania części działki objętej wnioskiem

o zwrot zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym w dniu złożenia wniosku o zwrot, organ I instancji zwrócił się o uzyskanie opinii Delegatury Biura Naczelnego Architekta Miasta w Dzielnicy T. Organ prawidłowo uznał,

że wniosek zawarty w opinii Delegatury Biura Naczelnego Architekta Miasta w

Dzielnicy T., iż do podania o wydanie decyzji o zwrot części wywłaszczonej nieruchomości, należy dołączyć kompleksową koncepcję zagospodarowania całego obszaru przeznaczonego w planie zagospodarowania przestrzennego pod

koncentrację usług II i III stopnia jako jednego z centrum handlowych W. łącznie

z opracowaniem obsługi komunikacyjnej dla tego obszaru, jest sprzeczny z art. 137

ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który określa jednoznacznie, że w przypadku zwrotu części wywłaszczonych nieruchomości, należy wziąć pod uwagę

plan zagospodarowania przestrzennego obowiązujący w dniu złożenia wniosku o

zwrot. Decyzja o warunkach zabudowy wydawana jest w przypadku, gdy dla danego obszaru plan nie był opracowany.

Tak, więc żądanie od strony przedstawienia koncepcji zagospodarowania

terenu, gdy przepisy ustawy nie wskazują na potrzebę wykonania takiego

opracowania jest całkowicie nieuzasadnione.

Przede wszystkim należy mieć na uwadze, iż w uzasadnieniu decyzji organu I instancji zawarta jest informacja, że na tym obszarze dokonano już szeregu zwrotów

wywłaszczonych nieruchomości. Okoliczność ta nie jest kwestionowana. W tym przypadku wykonanie kompleksowego opracowania zagospodarowania dla całego obszaru jest zbędne tym bardziej, że obecnie cały wywłaszczony obszar nie stanowi

już własności Miasta W.

Organ ustalił, że na części wywłaszczonej nieruchomości tj. na działce ew. nr

[...] w obrębie [...] pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna nie powstało centrum handlowo-usługowe, tak

więc nie zrealizowano celu wywłaszczenia na przedmiotowym terenie. Organ administracji publicznej wskazał, że w jego ocenie w dniu złożenia wniosku o zwrot tj.

w dniu 04.10.2002 r. istniała możliwość zagospodarowania części wywłaszczonej nieruchomości zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym

w dniu złożenia tego wniosku.

Uzasadniając tę okoliczność organ podniósł, że plan zagospodarowania przestrzennego na obszarze objętym wnioskiem dopuszczał realizację bardzo szerokiego zakresu usług takich jak handlu, gastronomii, kultury, rekreacji,

wypoczynku, sportu, zdrowia, dla potrzeb obsługi centrum handlowego.

Organ administracji publicznej prawidłowo uznał, iż po stronie osób

występujących o zwrot istniała możliwość zagospodarowania przedmiotowej części nieruchomości zgodnie z ww. planem miejscowym zagospodarowania

przestrzennego, wobec bardzo szerokiego zakresu dopuszczonych usług. Nie bez znaczenia jest również okoliczność, że na tym obszarze dokonano już szeregu

zwrotów wywłaszczonych nieruchomości.

Zostały, zatem spełnione przesłanki art. 137 ust. 2 ustawy - część

wywłaszczonej nieruchomości stała się zbędna na cel określony w decyzji wywłaszczeniowej.

Zarzuty skargi są nieuzasadnione i nie zasługują na uwzględnienie. Organ uzasadnił, dlaczego jego zdaniem w dniu złożenia wniosku o zwrot tj. w dniu 04.10.2002 r. istniała możliwość zagospodarowania części wywłaszczonej nieruchomości zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym w dniu złożenia tego wniosku. Plan zagospodarowania przestrzennego na obszarze objętym wnioskiem dopuszczał realizację bardzo szerokiego zakresu usług, co podkreślał organ administracji publicznej.

Domaganie się uzyskania przez wnioskujących złożenia wniosku o ustaleniu warunków zabudowy zagospodarowania terenu określającego planowane

zamierzenia inwestycyjne wraz z kompleksową koncepcją zagospodarowania terenu odnoszącą się do całości obszaru w sytuacji, gdy obwiązywał plan

zagospodarowania przestrzennego jest niewątpliwie sprzeczne z art. 137 kpa.

Tak, więc organ słusznie nie uwzględnił przedstawionej przez Delegaturę Biura Naczelnego Architekta Miasta w Dzielnicy T. opinii w przedmiocie

konieczności domagania się od wnioskodawców decyzji o warunkach zabudowy.

Zatem prawidłowe jest stanowisku organu administracji publicznej, że po stronie osób występujących o zwrot istniała możliwość zagospodarowania przedmiotowej części nieruchomości zgodnie z planem miejscowym zagospodarowania przestrzennego.

Mając na uwadze omówione wyżej omówione okoliczności Sąd uznał., że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a skarga jako bezzasadna podlega

oddaleniu z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.(Dz.U.Nr 153, poz. 1270).