Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 53/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-11-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie w zakresie wniosku/postępowanie wpadkowe
Powołane przepisy: article: art. 161 par.1 pkt 3), art. 239 pkt 4)i art. 258 par.1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "A" D. O., S. K. spółka jawna z siedzibą w S.D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za styczeń 2007 r. postanawia umorzyć postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W sprawie postanowieniem z dnia 10 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał "A" D. O., S. K.spółka jawna z siedzibą w S. D. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2013 r. Sąd oddalił skargę na wyżej oznaczoną decyzję Dyrektora Izby Celnej we W.

W treści skargi kasacyjnej od wyżej wskazanego wyroku Sądu strona skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego z wyboru, zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.

W sprawie zważono, co następuje.

Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje – zgodnie z § 3 art. 245 powołanej ustawy procesowej – zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast zgodnie z art. 239 pkt 4) ustawy procesowej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznano zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa.

Wskazać trzeba, że prawo pomocy przyznane w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zostało przyznane stronie skarżącej postanowieniem Sądu z dnia 10 czerwca 2013 r. w zakresie maksymalnym, jaki przewiduje uregulowanie wynikające z Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Dalej winno się odnotować, że strona skarżąca w obecnie toczącym się, w na-stępstwie wydania wyroku w jej sprawie, postępowaniu korzysta z prawa pomocy przy-znanego jej na wcześniejszym etapie postępowania w sprawie. Aktualnie prowadzone postępowanie jest bowiem procesową kontynuacją postępowania wcześniejszego, zai-nicjowanego skargą tej strony na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W.

Podsumowując stwierdzić trzeba, że w niniejszej sprawie strona skarżąca korzysta z przyznanego jej prawa pomocy. Zostały zatem zachowane, przysługujące stronie skarżącej w jej sytuacji materialnej, gwarancje realizacji prawa do sądu. Istotny przy badaniu aktualnego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest fakt, iż prawo pomocy we wnioskowanym zakresie (tj. zwolnienia od kosztów) zostało już stronie przyznane pra-womocnym postanowieniem Sądu z dnia 10 czerwca 2013 r. i uprawnienie to jest nadal aktualne, również w zakresie kosztów sądowych należnych na etapie postepowania wszczętego skargą kasacyjną.

W konsekwencji, postępowanie dotyczące wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, złożonego na urzędowym formularzu, uznać należało za bezprzedmiotowe. Dla tej przyczyny, na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3) w zw. z art. 258 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym, referendarz sądowy postanowił to postępowanie umorzyć. Rozstrzygnięcie w tym zakresie znalazło wyraz w sentencji postanowienia.