Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 500/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2018-02-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 pkt 1 i 2, par. 4 ust. 1, 2 i 3, par. 21 ust. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2016 poz 1715
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu J. C. w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 1 sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: przyznać radcy prawnemu K. M. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej J. C., obejmujące wynagrodzenie za czynności podjęte w ramach pierwszej instancji, w kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym podatek VAT w kwocie 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy).


UZASADNIENIE

Na skutek postanowienia starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu z dnia 23 sierpnia 2017 r., ustanowiono J. C. radcę prawnego w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 1 sierpnia 2016 r., nr [...]. Na skutek powyższego Okręgowa Izba Radców Prawnych w Opolu wyznaczyła na pełnomocnika z urzędu skarżącego - radcę prawnego K. M. (adres: ul. [...],[...][...], por. k: 228 akt).

Wyrokiem z dnia 21 listopada 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził na rzecz skarżącego kwotę 500 zł, uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Na rozprawie na której zapadł opisany wyrok, obecna była substytut pełnomocnika z urzędu – radca prawny M. Z., która reprezentowała skarżącego przed Sądem, a także złożyła wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty nie zostały opłacone ani w części, ani w całości.

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje:

Wyznaczony z urzędu pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz do zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 P.p.s.a. Z kolei, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z treścią § 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.) – zwanego dalej "rozporządzeniem", opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne udokumentowane wydatki radcy prawnego.

Według § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości określonej w jego rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie natomiast do ust. 2 tego przepisu, ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w przywołanym ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem nakładu pracy radcy prawnego, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.

W przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu został złożony nie przez wyznaczonego pełnomocnika, ale przez pełnomocnika substytucyjnego. Ponieważ jednak ostatnio wymieniony działał w oparciu o upoważnienie udzielone przez wyznaczonego radcę prawnego, należało przyjąć, że wniosek został złożony w imieniu radcy prawnego K. M. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. II OZ 308/15, dostępne są na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze treść przywołanych wyżej unormowań, referendarz sądowy ocenił działanie pełnomocnika strony z uwzględnieniem kryteriów wskazanych w cytowanym § 4 ust. 2 rozporządzenia i przyznał pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej, w kwocie 295,20 zł. Na powyższą kwotę składa się opłata 240 zł za prowadzenie sprawy w I instancji w postępowaniu przed sądem administracyjnym, przyznana na podstawie § 4 ust. 1 w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia, a także podatek od towarów i usług wynoszący 55,20 zł, naliczony na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia według aktualnej stawki 23 %.

W związku z powyższym na postawie art. 258 § 1 i 2 pkt 8 P.p.s.a., referendarz orzekł, jak w sentencji.