Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 389/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 art. 61 par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, , po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz odsetek za zwłokę od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

Skarżący – A. S. , pismem z 11 stycznia 2013 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz odsetek za zwłokę od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r.

W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek stwierdził, że wydano w stosunku do niego oraz jego wspólniczki pięć decyzji określających zobowiązania podatkowe na łączną kwotę 925.972,50 zł. Otrzymał również decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2012 r., w sprawie podatku dochodowego za rok 2007, na mocy której powinien zapłacić podatek w kwocie 80.832 zł oraz odsetki w kwocie 7.739 zł. Jego wspólniczka otrzymała decyzję za rok 2007, na mocy której powinna zapłacić kwotę 83.861 zł (odsetki w kwocie 7.604 zł) i zapewne otrzyma decyzję za rok 2006 z kwotą do zapłaty porównywalną do tej, która została określona w zaskarżonej przez Skarżącego decyzji. Wskazał, iż obydwoje spłacają prawomocną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] września 2011 r., dotyczącą podatku od towarów i usług za lata 2006 i 2007 zobowiązującą do spłaty kwoty 283.351 zł (bez odsetek). Miesięcznie koszty spłat wynoszą 10.000 zł. Wskazał, iż zarówno on, jak i jego wspólniczka nie posiadają własnych środków finansowych na spłatę tych należności. Wyjaśnił, że zmuszeni będą poszukiwać dodatkowych zewnętrznych źródeł finansowania, a także zredukować koszty działalności. Ponadto realizacja zaskarżonej decyzji spowoduje szkodę dla prowadzonej jeszcze działalności gospodarczej z uwagi na radykalne zmniejszenie zaangażowania finansowego, także zewnętrznego, które ograniczy znacznie, o ile wręcz nie uniemożliwi, dokonywanie niektórych transakcji handlowych. Podniósł, że skutki realizacji zaskarżonej decyzji będą nieodwracalne, co uzasadnia wniosek o wstrzymanie jej wykonalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.". Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia.

Jedyną okolicznością wskazaną przez Skarżącego na uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest łączna wysokość obciążających go i drugiego wspólnika zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług oraz w podatku dochodowym, a także negatywny wpływ, jaki na prowadzoną przez nich działalność gospodarczą miałaby konieczność uiszczenia tych zobowiązań.

Zdaniem Sądu, okoliczność powyższa nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji obejmującej kwotę 133.701 zł podatku oraz 11.404 zł odsetek od zaliczek. Z akt sprawy wynika przy tym, że spłata zaległości i odsetek w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące z lat 2006-2007 została rozłożona na 24 raty (decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] stycznia 2012 r., dołączona do skargi). Powodem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może być istnienie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych, obciążającego inną osobę (wspólnika). Bez wątpienia wysokość obciążeń podatkowych może wpływać na warunki finansowe prowadzonej działalności gospodarczej, w szczególności zaś kondycję finansową firmy. Jednakże wynikająca z pogorszonej płynności finansowej konieczność skorzystania z finansowania zewnętrznego, np. kredytu bankowego, nie jest okolicznością nadzwyczajną w prowadzeniu działalności gospodarnej i może być skutkiem również działań oraz decyzji samego przedsiębiorcy. Natomiast każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach podmiotu zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11.

Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/04, w którym definiując przesłanki wyrządzenia znacznej szkody stwierdzono, iż chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Tego zaś Skarżący nie wykazał. Jego argumentacja jest ogólnikowa. Wskazać również należy, że przesłanki udzielenia prawa pomocy oraz wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie są tożsame.

Uwzględniając powołane wyżej przepisy, stanowisko sądów administracyjnych oraz stan faktyczny sprawy, stwierdzić należy, że Skarżący nie wykazał w sposób wystarczający, dlaczego wykonanie zaskarżonej decyzji miałoby spowodować powstanie znacznej szkody. Tym samym Skarżący nie wykazał istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.