Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 183/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2011-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6052 Akty stanu cywilnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 27, art. 58 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska Sędzia WSA Teresa Cisyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Janowska Protokolant Sekretarz sądowy Agnieszka Jurek po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 21 lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania odpisu aktu urodzenia postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25 marca 2011 r. J. G. - zastąpiony przez radcę prawnego N. K. - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 21 lutego 2011 r., w przedmiocie odmowy wydania odpisu skróconego aktu urodzenia [...] USC [...] na nazwisko skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Opolski wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Opisując przebieg postępowania przed organami administracji publicznej, Wojewoda podkreślił, że Kierownik USC w [...] prowadząc postępowanie wyjaśniające ustalił, że Sąd Rejonowy w Kluczborku postanowieniem z dnia [...]., sygn. akt [...], wyznaczył – dla całkowicie ubezwłasnowolnionego J. G. - na opiekuna prawnego jego brata H. G. Występującemu natomiast w sprawie radcy prawnemu pełnomocnictwa udzielił całkowicie ubezwłasnowolniony J. G.

W piśmie procesowym skarżącego z dnia 12 maja 2011 r., zatytułowanym "Replika na odpowiedź na skargę", radca prawny podtrzymał swoje stanowisko zawarte w skardze z dnia 25 marca 2011 r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Opolu z dnia 26 maja 2011r., H. G. opiekunowi prawnemu J. G. została doręczona skarga wraz z odpowiedzią na skargę.

Na rozprawie w dniu 12 lipca 2011 r. radca prawny, oświadczając, że działa w imieniu J. G. poinformował tut. Sąd, że H. G. nie jest już opiekunem prawnym brata. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wystąpił do Sądu Rejonowego w Kluczborku o nadesłanie postanowienia w zakresie osoby opiekuna prawnego dla całkowicie ubezwłasnowolnionego J. G. Do tut. Sądu wpłynęło w dniu 27 września 2011 r., postanowienie Sądu Rejonowego w Kluczborku z dnia [...], sygn. akt [...], z którego wynika, że na opiekuna prawnego dla całkowicie ubezwłasnowolnionego J. G. powołany został jego brat P. G.

W piśmie procesowym z dnia 15 listopada 2011 r., skierowanym do WSA w Opolu, P. G. wniósł o "utrzymanie w mocy ubezwłasnowolnienia", podnosząc okoliczności uzasadniające ubezwłasnowolnienie oraz opisał działania brata. Do pisma dołączył kserokopię decyzji KRUS w [...] i plik zdjęć (36 szt.).

Na rozprawie w dniu 24 listopada 2011 r., w obecności radcy prawnego upoważnionego przez całkowicie ubezwłasnowolnionego J. G., P. G. - opiekun prawny brata J. G. - pouczony o brakach formalnych skargi i skutkach ich nieusunięcia, oświadczył, że jako opiekun prawny nie podpisze skargi "wniesionej do Sądu przez radcę prawnego, gdyż nie zgadza się z czynnościami podjętymi przez brata". Oświadczył także, że nie udzieli pełnomocnictwa obecnemu na sali r. pr. N. K. do wniesienia skargi i reprezentowania brata (całkowicie ubezwłasnowolnionego) w tej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Na wstępie należy wskazać, ze Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu(pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Dodać trzeba, że z powodu braku zdolności sądowej albo zdolności procesowej skarżącego (pkt 5), sąd odrzuci skargę wówczas, gdy brak ten nie zostanie uzupełniony (art. 58 § 2 P.p.s.a.).

Odnosząc się zatem do przesłanki z art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a., jaką jest zdolność sądowa lub procesowa skarżącego zauważyć należy, iż w myśl art. 26 § 1 i art. 27 P.p.s.a. zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych. Osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu, może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego (opiekuna prawnego). Powyższe oznacza, że osoba całkowicie ubezwłasnowolniona nie może skutecznie samodzielnie dokonać żadnej czynności procesowej przed sądem administracyjnym, w tym nie może dokonać czynności procesowej jaką jest wniesienie skargi czy też udzielenie pełnomocnictwa do reprezentowania jej przed tym sądem.

W niniejszej sprawie J. G., jako osoba całkowicie ubezwłasnowolniona, nie posiada zdolności do czynności prawnych, dlatego też, nie może skutecznie samodzielnie dokonywać żadnej czynności procesowej przed sądem administracyjnym. Jak wynika z poprzedniego oraz obecnego postanowienia Sądu Rejonowego w Kluczborku, na opiekuna prawnego dla całkowicie ubezwłasnowolnionego J. G. powołany był brat H. a aktualnie opiekunem pranym jest brat P. G.

W ocenie Sądu, skarżący J. G. nie mógł działać sam w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a jedynie przez swego ustanowionego opiekuna prawnego. Skargę mógł w imieniu skarżącego wnieść jedynie jego przedstawiciel (opiekun prawny), lecz w niniejszej sprawie opiekun skargi nie wniósł. Skoro skargę wniósł J. G. jako osoba całkowicie ubezwłasnowolniona, to opiekun prawny P. G. mógł potwierdzić tę czynność. Tymczasem opiekun nie potwierdził przedsięwziętej przez J. G. czynności procesowej. Oświadczył wyraźnie na rozprawie w dniu 24 listopada 2011 r., że nie podpisze skargi. Oświadczył również, że nie udzieli pełnomocnictwa radcy prawnemu N. K. do wniesienia skargi i reprezentowania w tej sprawie jego brata J. G. (ubezwłasnowolnionego całkowicie).

Odnotować jedynie przyjdzie w tym miejscu, że skoro na rozprawie był obecny opiekun prawny J. G. oraz radca prawny, który sporządził skargę w imieniu ubezwłasnowolnionego, stąd niecelowym było pisemne wzywanie z zakreśleniem terminu do usunięcia braków skargi, w sytuacji, gdy opiekun złożył wyraźne oświadczenie w tej kwestii.

Ponadto, zasygnalizować można, że przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego nie jest postępowanie w sprawie wynikającej z czynności prawnych, których osoba ubezwłasnowolniona całkowicie może ich dokonywać samodzielnie przed sądem administracyjnym.

W tej sytuacji Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na mocy art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel (opiekun prawny).