Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 427/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28 par. 1, art. 29, art. 49 par. 1, art. 57 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3;
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki A w O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 31 marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym postanawia odrzucić skargę. /-/ Barbara Koś


UZASADNIENIE

W dniu 5 maja 2009 r. została wniesiona skarga spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 31 marca 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 10 września 2008 r. w przedmiocie zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym.

Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 8 czerwca 2009 r. skarżąca spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (umowy spółki) oraz wyjaśnienie czyj podpis widnieje pod skargą – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania w tym przedmiocie pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 16 czerwca 2009 r. (zob. k. 19 akt sąd.).

W piśmie nadanym w dniu 2 września 2009 r. Z. M. – wspólnik skarżącej spółki wniósł w jej imieniu o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, przesyłając wraz z powyższym wnioskiem kopię umowy spółki i wyjaśniając, że pod skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego widnieje podpis Z. M. ( zob. k. 21 – 24 akt sąd. )

Następnie w odpowiedzi na dodatkowe wezwanie zawarte w zarządzeniu z dnia 17 września 2009 r., doręczone w dniu 21 września 2009 r., przesłano w dniu 28 września 2009 r. skargę podpisaną przez obu wspólników.

Postanowieniem z dnia 24 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek skarżącej spółki o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi (zob. k. 60 i k. 62-65 akt sąd.). Powyższe postanowienie - wobec jego niezaskarżenia, stało się prawomocne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w punktach 1-3 tego przepisu. W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne posiadające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, a stosownie do art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak tego dokumentu stanowi brak formalny podlegający usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Natomiast sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a).

W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz wyjaśnienie czyj podpis widnieje pod skargą – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 16 czerwca 2009 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 23 czerwca 2009 r. i nie został skarżącej spółce przywrócony. W zakreślonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, co w świetle powołanych przepisów skutkuje jej odrzuceniem.

Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

/-/ Barbara Koś

T.M.d