Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1508/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 237
journal: Dz.U. 2020 poz 286
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.

SENTENCJA

Dnia 25 listopada 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Dorota Pawłowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. R. i M. A. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zgłoszenia znaku towarowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej solidarnie na rzecz skarżących K. R. i M. A. kwotę 2234 (dwa tysiące dwieście trzydzieści cztery) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2020r. znak: [...] (dalej ,,zaskarżona decyzja") Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej ,,Organ", ,,Urząd Patentowy") umorzył postępowanie w sprawie zgłoszenia znaku towarowego słownego [...] oznaczonego nr [...] dokonanego w dniu [...] marca 2020r. przez K. R. oraz M. A. prowadzących wspólnie działalność gospodarczą w ramach spółki cywilnej pod nazwą ,, [...]" (dalej ,,Strona", ,,Skarżący") z uwagi na niezastosowanie się przez Skarżącego w wyznaczonym terminie do postanowienia Organu z dnia [...] maja 2020r. wzywającego do uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz nadesłania dowodu zapłaty opłaty skarbowej.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Pismem z dnia 19 marca 2020r. Strona złożyła do Organu podanie o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy słowny [...], dołączając do podania dokument pełnomocnictwa, potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej oraz opłaty od wniosku.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2020r. znak: [...] Organ wezwał Stronę do uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. oraz nadesłania dowodu zapłaty należnej opłaty skarbowej w terminie 1 miesiąca od dnia otrzymania tego postanowienia. W uzasadnieniu postanowienia Urząd Patentowy wskazał, że w przypadku dokumentów stwierdzających ustanowienie pełnomocnika pobiera się tyle opłat skarbowych ile stosunków pełnomocnictwa wynika z danego dokumentu, a zatem liczba mocodawców wymieniona w danym dokumencie wyznacza krotność opłaty skarbowej wynikającej ze sporządzenia dokumentu. W wykonaniu wezwania Strona przedstawiła przy piśmie z dnia 11 maja 2020r. dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Wydanie zaskarżonej decyzji zostało poprzedzone skierowaniem do Strony postanowienia z dnia [...] maja 2020r. znak: [...] w którym Urząd Patentowy wezwał Skarżącego ponownie do uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. oraz nadesłania dowodu zapłaty należnej opłaty skarbowej w terminie 1 miesiąca od dnia otrzymania tego postanowienia. W treści postanowienia Organ zwrócił uwagę, że opłata skarbowa nadesłana uprzednio pismem z dnia 11 maja 2020r. posiada taki sam nr referencyjny transakcji jak opłata skarbowa nadesłana wraz z podaniem i w związku z tym w aktach zgłoszenia nadal znajduje się opłata skarbowa tylko od jednego stosunku pełnomocnictwa. Urząd Patentowy pouczył Stronę, że w razie nieuiszczenia opłaty skarbowej Organ wzywa do jej uiszczenia a na wypadek nieuiszczenia wzywa również stronę do potwierdzenia czynności dokonanych przez pełnomocnika. Strona nie zastosowała się do wezwania w zakreślonym terminie.

Organ wydał zaskarżoną decyzją na podstawie art. 237 ust. 5 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. u. z 2020r. poz. 286, dalej ,,Pwp") przyjmując, że Strona nie zastosowała się w wyznaczonym terminie do postanowienia z dnia [...] maja 2020r. wzywającego do uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz do nadesłania dowodu zapłaty należnej opłaty skarbowej.

Od powyższej decyzji Skarżąca wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w której zarzuciła Organowi naruszenie:

1) art. 237 ust. 5 Pwp poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że Urząd Patentowy może wezwać pełnomocnika do nadesłania dowodu zapłaty należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa pod rygorem umorzenia postępowania, podczas gdy z tego przepisu wynika, że Urząd Patentowy wzywa w drodze postanowienia pełnomocnika pod rygorem umorzenia postępowania do usunięcia stwierdzonych braków w postaci nienadesłania dokumentu pełnomocnictwa lub nieuiszczenia należnej opłaty od pełnomocnictwa, w związku z czym Urząd Patentowy nie ma podstawy prawnej do umorzenia postępowania w sytuacji, gdy opłata skarbowa została w wyznaczonym terminie uiszczona a dowód jej uiszczenia nie został nadesłany;

2) art. 237 ust. 5 Pwp poprzez jego błędne zastosowanie i umorzenie postępowania mimo, iż Skarżący uiścił opłatę skarbową w wyznaczonym w postanowieniu z [...] kwietnia 2020r. terminie oraz nadesłał do Organu dowód uiszczenia opłaty skarbowej w tym terminie dołączając ten dokument bankowy do podania o udzielnie prawa ochronnego na znak towarowy w innej sprawie;

3) art. 237 ust. 5 Pwp poprzez jego błędne zastosowanie mimo, iż nakładając obowiązek uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz nadesłania dowodu zapłaty należnej opłaty skarbowej w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2020 r. Urząd Patentowy nie wskazał, że jego niespełnienie w terminie będzie skutkowało umorzeniem postępowania;

4) art. 237 ust. 5 Pwp poprzez jego błędne zastosowanie polegające na tym, iż stwierdziwszy brak uiszczenia opłaty skarbowej w terminie, Organ nie wezwał Strony do potwierdzenia czynności dokonanych przez pełnomocnika, mimo, iż przepis ten nakłada taki obowiązek na Organ;

5) art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, dalej ,,Kpa") i wyrażonej w tych przepisach zasady praworządności poprzez wydanie zaskarżonej decyzji bez podstawy prawnej i poza granicami prawa;

6) art. 7 Kpa poprzez zaniechanie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a mianowicie wyjaśnienia, czy opłata skarbowa została uiszczona w terminie wskazanym w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2020 r. w sytuacji, gdy pełnomocnik odpowiedział na postanowienie Organu w terminie i dołączył do pisma dowód wniesienia opłaty skarbowej uiszczonej w dniu 18 marca 2020 r. nazywając plik "dopłata do opłaty skarbowej".

Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 roku, poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ,,Ppsa").

Dokonując kontroli działalności administracji publicznej w związku z wniesioną skargą w świetle powołanych wyżej kryteriów, należy uznać, że zasługiwała ona na uwzględnienie albowiem przy wydaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit c Ppsa).

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja administracyjna umarzająca postępowanie w sprawie zgłoszenia znaku towarowego słownego [...] oznaczonego nr [...] z uwagi na niezastosowanie się przez Skarżącego do wezwania, zamieszczonego przez Urząd Patentowy w postanowieniu z dnia [...] maja 2020r., do uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz do nadesłania dowodu zapłaty należnej opłaty skarbowej w terminie wskazanym w tym postanowieniu.

Decyzja została wydana na podstawie art. 237 ust. 5 Pwp zgodnie z którym w przypadku nienadesłania dokumentu pełnomocnictwa lub nieuiszczenia należnej opłaty od pełnomocnictwa, Urząd Patentowy, wyznaczając w tym celu odpowiedni termin, wzywa, w drodze postanowienia, pełnomocnika do usunięcia stwierdzonych braków oraz stronę do potwierdzenia czynności dokonanych przez pełnomocnika, pod rygorem umorzenia postępowania lub zaniechania czynności uzależnionej od uiszczenia opłaty.

Należy zatem zauważyć, że na gruncie przepisów Pwp postępowanie Organu w przypadku nieprzedłożenia pełnomocnictwa czy też nieuiszczenia należnej opłaty od pełnomocnictwa jest ściśle reglamentowane prawnie. We wspomnianym przepisie precyzyjnie opisana jest określona sekwencja czynności jakie powinien przedsięwziąć Organ w przypadku gdy, tak jak w niniejszej sprawie, nie posiada on dowodu uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

W takiej sytuacji Urząd Patentowy powinien wydać postanowienie w którym nie tylko wskaże zaistniały brak, wezwie do jego usunięcia ale też pouczy, że czyni to pod rygorem umorzenia postępowania. Jest to o tyle istotne, że skutek nieprzedłożenia dowodu uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa został w tym przypadku wprost wskazany w przepisie art. 237 ust. 5 Pwp, odmiennie niż na gruncie Kpa, gdzie tego rodzaju rygoryzm nie został przewidziany.

Sprostanie zatem wszystkim wymogom, jakie stawia przed Organem przepis art. 237 ust. 5 Pwp w zakresie wymaganej treści postanowienie, należy także postrzegać za działanie organu administracji publicznej na podstawie przepisów prawa (art. 6 Kpa w związku z art. 252 Pwp), w ramach realizacji zasady pogłębiania zaufania obywateli (art. 8 Kpa w związku z art. 252 Pwp) i należytego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 Kpa w związku z art. 252 Pwp).

Wydając postanowienie z dnia [...] maja 2020 r. Organ nie uczynił zadość tym wymogom, albowiem nie zawarł w jego treści wymaganego przepisem art. 237 ust. 5 Pwp wezwania do uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz nadesłania dowodu jej uiszczenia pod rygorem umorzenia postępowania.

Sąd zaważa, że tylko w sytuacji gdyby Organ sprostał wymogom przepisów Pwp w powyższym zakresie a nadto Strona nie zastosowała się do wystosowanego wezwania pozyskawszy z jego treści wiedzę o rygorze z jakim wiąże niezastosowanie się do tego wezwania, Organ był uprawniony do wydana decyzji na podstawie art. 237 ust. 5 Pwp.

Na gruncie mniejszej sprawy, postanowienie z dnia 19 maja 2020 nie spełniało wszystkich wymogów wynikających z art. 237 ust. 5 Pwp albowiem wezwanie nastąpiło ale bez wskazania rygoru wydania decyzji o umorzeniu postępowania w przypadku gdy Strona się do niego nie zastosuje. Uchybienie w tym zakresie zaistniałe a poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji warunkuje stwierdzenie, że Organ nie był uprawniony do jej wydania w sytuacji gdy nie dochował wszystkich wymogów, jakie dla jej wydania wymagane są obowiązującymi przepisami prawa.

Z powyższych względów należało uznać, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia art. 237 ust. 5 Pwp albowiem nie ziściły się wszystkie warunki postępowania, których spełnienie przez Organ powinno poprzedzać wydanie zaskarżonej decyzji.

Organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy zweryfikuje, czy w aktach prowadzonego postępowania znajdują się wymagane dowody uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, nie budzące wątpliwości w jakiej wysokości opłaty zostały uiszczone i jakiego pełnomocnictwa dotyczą. W przypadku dostrzeżenia w tym zakresie braków Strona powinna zostać wezwana do ich uzupełnienia w taki sposób jak tego wymaga przepis art. 237 ust. 5 Pwp. w szczególności powinna być poinformowana o rygorze, jaki przewidują przepisy prawa w przypadku niezastosowania się do wezwania ujętego w postanowieniu tj. rygorze wydania decyzji o umorzeniu postępowania.

Dopiero w przypadku gdy Skarżący nie zastosuje się do tego wezwania w zakreślonym terminie, Organ uzyska możliwość wydania decyzji o umorzeniu postępowania, w przeciwnym przypadku powinien dalej procedować sprawę.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c Ppsa.

O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 209 oraz art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa w związku z § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 kwietnia 2017 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. z 2019r. poz. 1431) zasadzając od Organu na rzecz Strony kwotę 2234 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania: wpisu sądowego, wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika będącego rzecznikiem patentowym oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.