Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 523/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy
Treść wyniku: stwierdzono, że ocena projektu została wydana w sposób naruszający prawo i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1, 3 a, art. 9 ust. 2, art. 6 ust. 1, 2, art. 41 ust. 1,2
journal: Dz.U. 2020 poz 818
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Dziel (spr.),, Sędzia WSA Bolesław Stachura, , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 października 2021 r. sprawy ze skargi Instytutu [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Urzędu Pracy w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyników oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach polityki spójności I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia, II. zasądza od Wojewódzkiego Urzędu Pracy w S. na rzecz strony skarżącej Instytutu [...] z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę [...]złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I. Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożył wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą Wczesne wykrywanie oraz rehabilitacja zaburzeń słuchu i mowy wśród uczniów pierwszej klasy szkoły podstawowej w subregionie [...], w ramach konkursu nr [...] ogłoszonego przez Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy, pełniący rolę Instytucji Pośredniczącej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Z. 2014-2020 (dalej: IP RPO WZ). Projekt ten został złożony w ramach Działania 7.7: Wdrożenie programów wczesnego wykrywania wad rozwojowych i rehabilitacji dzieci z niepełnosprawnościami oraz zagrożonych niepełnosprawnością RPO WZ.

Pismem z 8 lipca 2020 r. IP RPO WZ poinformowała wnioskodawcę, że odstępuje od podpisania umowy ze względu na niespełnienie kryterium dopuszczalności nr 3 - Kwalifikowalność Beneficjenta/Partnera.

Pismem z 28 sierpnia 2020 r. znak: [...], IP RPO WZ poinformowała wnioskodawcę o nieuwzględnieniu jego protestu.

Wyrokiem z 13 stycznia 2021 r. I SA/Sz 717/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Według sądu wybór projektów do dofinansowania nie nastąpił w sposób przejrzysty. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało bowiem oparte na wykluczeniu spółki z kręgu podmiotów mogących ubiegać się o dofinansowanie, mimo braku jednoznacznego zdefiniowania "podmiotu ekonomii społecznej prowadzącego działalność statutową lub gospodarczą w obszarze usług użyteczności publicznej". Rozważania zaś ograniczono do tego, czy skarżącą można zaliczyć do innej kategorii podmiotów z pkt 2.2.1. Regulaminu tj. podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, statutowo świadczących usługi na rzecz osób zagrożonych ubóstwem i/lub wykluczeniem społecznym", a w szczególności czy prowadzi ona działalność gospodarczą. Sąd wskazał, że organ powinien ustalić i określić, na podstawie dokumentacji złożonej przez spółkę i mając na uwadze oświadczenie zawarte w pkt w części B.2. i B.9. wniosku, do której z grup podmiotów uprawnionych do ubiegania się o dofinansowanie projektu zakwalifikował wnioskodawcę. W przypadku zaś uznania, że spółka określiła swój status jako "podmiot ekonomii społecznej" (co wynika m.in. z części B.2., pisma skarżącej z 9 czerwca 2020 r., oświadczeń odnoszących się do przedłożonej uchwały Zgromadzenia Wspólników z 14 marca 2016 r. jak i z treści samej uchwały), organ powinien zdefiniować pojęcie "podmiotu ekonomii społecznej", mając też na uwadze, że nie uczynił tego w regulaminie, odnieść status skarżącej do tej definicji, i dopiero wtedy rozstrzygnąć czy można ją zaliczyć, czy też wykluczyć z zaliczanych do tej kategorii podmiotów ekonomii społecznej prowadzących działalność statutową lub gospodarczą w obszarze usług użyteczności publicznej.

W piśmie z 19 kwietnia 2021 r., znak [...], IP RPO WZ zawarła definicję "podmiotu ekonomii społecznej" oraz dokonała ponownej weryfikacji statusu wnioskodawcy w oparciu o tę definicję. Według organu wnioskodawca nie może zostać uznany ani za organizację pozarządową, ani za podmiot ekonomii społecznej. Dalej organ wskazał, że wnioskodawca nie spełnia również warunku uznania go za podmiot wskazany w art. 3 ust 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, gdyż zapisy umowy spółki zawartej 9 grudnia 2015 r. (repertorium A nr [...]) w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia wniosku w konkursie w § 1 i 2 wprost wskazują, że spółka została zawiązana w celu prowadzenia działalności gospodarczej i prowadzi tę działalność gospodarczą pod firmą I. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. § 6 określający przedmiot działalności spółki wprost odwołuje się do prowadzenia działalności gospodarczej, wskazując jej rodzaje i wskazuje na innego rodzaju działalność albowiem w całości stanowi konsekwencję wyboru wspólników dokonanego w § 1 umowy spółki - prowadzenie działalności gospodarczej. § 16 umowy spółki wprost stanowi, iż wspólnicy mają prawo do udziału w zysku. Zdaniem organu o prowadzeniu działalności gospodarczej świadczy szereg świadczonych przez spółkę usług, tj. np.: handel hurtowy i detaliczny pojazdami samochodowymi, naprawa pojazdów samochodowych: przygotowanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering

i pozostała gastronomiczna działalność usługowa; działalność wydawnicza; działalność związana z obsługą rynku nieruchomości itp., których nie można zaliczyć do działalności prowadzonej przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych. Zapisy § 16 umowy spółki nie wyłączają również możliwości uzyskania przez wspólników jakiejkolwiek korzyści finansowej z tytułu bycia wspólnikiem. Organ ocenił, że podjęta 14 marca 2016 r. na zgromadzeniu wspólników Uchwała nr 1 przyjmująca, że spółka nie działa w celu osiągnięcia zysku, będzie przeznaczać całość dochodu na realizację celów statutowych oraz nie będzie przeznaczać zysku do podziału między swoich udziałowców, akcjonariuszy i pracowników w opinii IP RPO WZ nie zmienia w tym zakresie zapisów umowy spółki i wskazuje, że w dacie przystąpienia do konkursu spółka nie była podmiotem działającym według powyższych zasad. Oznacza to, że dalej możliwe było działanie spółki w celu osiągnięcia zysku i podziału zysku pomiędzy udziałowców.

Organ uznał zatem, że kryterium dopuszczalności nr 3, tj.: Kwalifikowalność Beneficjenta/Partnera, nie może zostać uznane za spełnione, w związku z czym IP RPO WZ odstąpiła od podpisania umowy o dofinansowanie projektu.

Zaskarżonym rozstrzygnięciem z [...] czerwca 2021 r. [...] IP RPO WZ nie uwzględniła wniesionego przez spółkę protestu.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał Porozumienie w sprawie powierzenia Instytucji Pośredniczącej zadań związanych z realizacją Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Z. 2014-2020 z dnia 6 maja 2015 r., art. 58 ust. 1, ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 53-57 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818 ze zm.; dalej: "ustawa wdrożeniowa") oraz art. 18 ustawy z dnia 3 kwietnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach wspierających realizację programów operacyjnych w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz. U. z 2020 r. poz. 694 ze zm.).

Organ zwrócił uwagę, że zgodnie z kryterium dopuszczalności nr 3 Kwalifikowalność Beneficjenta/Partnera warunkiem pozytywnej oceny kryterium jest m.in. stwierdzenie, czy Beneficjent jest podmiotem uprawnionym do ubiegania się o dofinansowanie w ramach Działania typu/ów projektu/ów, w którym ogłoszony został konkurs. Zgodnie ze Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych RPO WZ cz. III EFS (SOOP RPO WZ) (wersja 42.0) dla Działania 7.7 oraz pkt. 2.2.1 obowiązującego Regulaminu konkursu o dofinansowanie projektu mogą ubiegać się m.in. organizacje pozarządowe i podmioty ekonomii społecznej prowadzące działalność statutową i gospodarczą w obszarze usług użyteczności publicznej; podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, statutowo świadczące usługi na rzecz osób zagrożonych ubóstwem i/lub wykluczeniem społecznym.

Definiując "podmiot ekonomii społecznej", organ odwołał się do brzmienia załącznika do Uchwały Nr 164 Rady Ministrów z dnia 12 sierpnia 2014 r. w sprawie przyjęcia programu pod nazwą "Krajowy Program Rozwoju Ekonomii Społecznej do 2023 roku. Ekonomia Solidarności Społecznej" (M. P. z 2014 r, poz. 811 ze zm.). Stwierdził, że do podmiotów ekonomii społecznej zaliczają się następujące podmioty:

a) spółdzielnia socjalna, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2006 r. o spółdzielniach socjalnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1205);

b) jednostka reintegracyjna, realizująca usługi reintegracji społecznej i zawodowej osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym:

- CIS i KIS;

- ZAZ i WTZ, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1172); c) organizacja pozarządowa lub podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2019 r. poz. 688; dalej: "d.p.p.w.");

d) spółdzielnia, której celem jest zatrudnienie spółdzielnia pracy lub spółdzielnia inwalidów i niewidomych, działające w oparciu o ustawę z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2018 r. poz. 1285, ze zm.);

e) koło gospodyń wiejskich, o którym mowa w ustawie z dnia 9 listopada 2018 r. o kołach gospodyń wiejskich (Dz. U. poz. 2212, ze zm.);

f) zakład pracy chronionej, o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Według organu, choć z informacji zawartych w części wniosku B.2 Typ wnioskodawcy oraz B.9 Potencjał i doświadczenie wnioskodawcy wynika, iż jest on podmiotem ekonomii społecznej, to przedłożone dokumenty tego nie potwierdzają.

Ponadto organ przywołał definicję organizacji pozarządowych oraz stwierdził, że w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie ustawodawca dokonał podziału działalności tych organizacji, precyzując granice nieodpłatnej działalności pożytku publicznego, odpłatnej działalności pożytku publicznego i działalności gospodarczej.

Według organu organizacje pożytku publicznego mogą prowadzić działalność gospodarczą, jednak w rozmiarach uzasadnionych celami statutowymi. Oznacza to, że nie może ona stanowić jednego i wyłącznego celu działań. Powinna ona mieć charakter pomocniczy w stosunku do działalności statutowej organizacji. Dotyczy to również podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 pkt 4) d.p.p.w.

Organ ocenił, że wnioskodawca w części B.9 wniosku (str.5) zaliczył się do typu podmiotów uprawnionych do dofinansowania wymienionych w art. 3 ust.3 d.p.p.w., które statutowo świadczą usługi na rzecz osób zagrożonych ubóstwem i/lub wykluczeniem społecznym. Wnioskodawca odwołuje się do realizacji celu społecznego, jednak z umowy spółki (statutu) taka informacja nie wynika. Umowa spółki (statut) wprost wskazuje na realizację celu zarobkowego związanego z określoną w § 6 działalnością gospodarczą.

Według organu istotą sprawy nie są kwestie związane z kompetencjami zgromadzenia wspólników co do decydowania o ustroju spółki, jej celach, sposobie ich osiągania, czy też przeznaczeniu ewentualnego zysku, ale brak w umowie spółki (statucie) określonego, wymiernego do osiągnięcia celu społecznego oraz wyraźnego wyodrębnienia działalności gospodarczej pod względem organizacyjnym i rachunkowym.

Spółka zaskarżyła do tutejszego sądu w całości rozstrzygnięcie protestu, zarzucając mu:

1. Naruszenie art. 41 ust 1, 3 i 5 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów, zgodnie z którymi, każdy konkurs jest przeprowadzany na podstawie regulaminu podawanego do publicznego wglądu i który do czasu rozstrzygnięcia konkursu nie może zostać zmieniony w sposób skutkujący nierównym traktowaniem wnioskodawców, gdy tymczasem w niniejszej sprawie. Organ w każdym swoim rozstrzygnięciu dotyczącym udziału I. w Konkursie, zmienia definicję podmiotu ekonomii społecznej w taki sposób, że polemizując z powołanymi argumentami i twierdzeniami Spółki, dodaje kolejne elementy definicji podmiotu uprawnionego do wzięcia udziału w Konkursie, co uznać należy za niezgodne z podstawową zasadą przeprowadzania konkursów, tj. z zasadą transparentności;

2. Naruszenie punktu 2.2.1. tiret czwarty Regulaminu Konkursu, poprzez jego błędną wykładnię oraz uznanie, że I. nie spełnia warunków udziału w konkursie, podczas gdy spółka jest podmiotem, o którym mowa w regulaminie konkursu oraz spełnia wszelkie elementy definicji skonstruowanej w rozstrzygnięciu organu z [...] kwietnia 2021 r.;

3. Naruszenie art. 3 ust. 3 pkt 4) d.p.p.w. poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że I. nie może być uznany za podmiot zdefiniowany w tym przepisie, pomimo tego, że jest to spółka prawa handlowego, która zgodnie z przedłożoną uchwałą Nr 1 Zgromadzenia Wspólników z 14 maja 2016 r., nie działa w celu osiągnięcia zysku oraz przeznacza całość dochodu na realizację celów statutowych oraz nie przeznacza zysku do podziału między swoich udziałowców i pracowników, a zatem spółka spełnia wszelkie kryteria wynikające z art. 3 ust. 3 pkt 4) ustawy i może prowadzić działalność pożytku publicznego;

4. Naruszenie art. 65 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego poprzez ich błędne zastosowanie i dokonanie nieprawidłowej wykładni § 16 ust. 1 umowy spółki z [...] grudnia 2015 r. (rep. A nr [...]) oraz uchwały nr 1 Zgromadzenia Wspólników

z 14 maja 2016 r. oraz stwierdzenie, że wspólnicy I. są uprawnieni do udziału

w zysku, podczas gdy zgodnie z oświadczeniem woli wspólników I. jest to, aby przeznaczać ewentualny zysk na cele związane z realizacją celów społecznych;

5. Naruszenie art. 191 Kodeksu spółek handlowych poprzez jego błędną wykładnię, która doprowadziła do dokonania błędnej oceny skonkretyzowanej w piśmie z 19 kwietnia 2021 r. oraz w rozstrzygnięciu z 1 czerwca 2021 r., poprzez uznanie, że zasady podziału zysku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością są wskazane w umowie spółki, podczas gdy zgodnie z powołanym przepisem, zasady podziału zysku spółki są ustanawiane nie w umowie spółki, a w uchwale Zgromadzenia Wspólników, a zatem przedłożona w trakcie konkursu uchwała nr 1 Zgromadzenia Wspólników I. z 14 maja 2016 r. jest prawidłowym i wystarczającym dokumentem, który potwierdza obowiązujące w spółce zasady podziału ewentualnego zysku zgodnie z wymogami wynikającymi z Regulaminu Konkursu, który nie precyzuje jaki akt prawny powinien potwierdzać fakt nieprzeznaczania zysku do podziału przez wspólników.

W uzasadnieniu skargi jej zarzuty zostały uszczegółowione.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o: uwzględnienie skargi oraz stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny; przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy, zasądzenie od organu na rzecz spółki zwrotu kosztów prawem przepisanych, w tym kosztów zastępstwa prawnego; zaliczenie w poczet akt postępowania sprawy akt postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie I SA/Sz 717/20; zaliczenie w poczet akt postępowania sprawy odpisów pism załączonych do skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.p.s., ustawa określa zasady realizacji programów

w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi.

Stosownie do art. 6 ust. 1 i ust. 2 u.p.s., system realizacji programu operacyjnego zawiera warunki i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące

w realizacji programów operacyjnych, obejmujące w szczególności zarządzanie, monitorowanie, sprawozdawczość, kontrolę i ewaluację oraz sposób koordynacji działań podejmowanych przez instytucje. Podstawę systemu realizacji programu operacyjnego mogą stanowić w szczególności przepisy prawa powszechnie obowiązującego, wytyczne, szczegółowy opis osi priorytetowych programu operacyjnego, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze zawierające procedury działania właściwych instytucji.

Instytucją zarządzającą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa (art. 9 ust. 1 pkt 2 u.p.s.). Zadania instytucji zarządzającej, opisano w art. 9 ust. 2 u.p.s. Instytucja zarządzająca może powierzyć instytucji pośredniczącej, w drodze porozumienia albo umowy, zadania związane z realizacją krajowego albo regionalnego programu operacyjnego (art. 10 ust. 1 u.p.s.).

W niniejszej sprawie funkcje instytucji pośredniczącej pełni Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy (IP RPO).

Zgodnie z art. 37 ust. 1 u.p.s., właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania.

Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów (art. 37 ust. 2 u.p.s). Nie może zostać wybrany do dofinansowania projekt:

1)którego wnioskodawca został wykluczony z możliwości otrzymania dofinansowania;

2)zakończony zgodnie z art. 65 ust. 6 rozporządzenia ogólnego (art. 37 ust 3 u.p.s.).

Właściwa instytucja może wymagać złożenia przez wnioskodawcę oświadczeń niezbędnych do:

1)przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania lub

2)zawarcia umowy o dofinansowanie projektu lub podjęcia decyzji o dofinansowaniu projektu (art. 37 ust. 3a u.p.s.).

Oświadczenia są składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, z wyjątkiem oświadczenia, o którym mowa w art. 41 ust. 2 pkt 7c. Oświadczenia zawierają klauzulę następującej treści: "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych oświadczeń." Klauzula ta zastępuje pouczenie właściwej instytucji o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań (art. 34 ust. 4 u.p.s.).

Właściwa instytucja może wymagać od wnioskodawcy wyłącznie informacji

i dokumentów niezbędnych do oceny spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 34 ust. 5 u.p.s.).

Stosownie do art. 41 ust. 1 u.p.s. właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 u.p.s., Regulamin konkursu określa w szczególności:

1) nazwę i adres właściwej instytucji;

2) przedmiot konkursu, w tym typy projektów podlegających dofinansowaniu;

3) formę konkursu, w tym wskazuje, czy konkurs jest podzielony na rundy;

4) termin, miejsce i formę składania wniosków o dofinansowanie projektu i sposób uzupełniania w nich braków w zakresie warunków formalnych oraz poprawiania

w nich oczywistych omyłek;

5) wzór wniosku o dofinansowanie projektu;

6) wzór umowy o dofinansowanie projektu lub decyzji o dofinansowaniu projektu;

6a) czynności, które powinny zostać dokonane przed zawarciem umowy

o dofinansowanie projektu lub podjęciem decyzji o dofinansowaniu projektu, oraz wymagane dokumenty i terminy ich przedłożenia właściwej instytucji;

7) kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia;

7a) zakres, w jakim jest możliwe uzupełnianie lub poprawianie projektu w części dotyczącej spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów w trakcie jego oceny;

7b) formę i sposób komunikacji między wnioskodawcą a właściwą instytucją, w tym wzywania wnioskodawcy do uzupełniania lub poprawiania projektu w trakcie jego oceny w części dotyczącej spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów,

a także informację o skutkach niezachowania wskazanej formy komunikacji;

7c) formę złożenia przez wnioskodawcę oświadczenia dotyczącego świadomości skutków niezachowania wskazanej formy komunikacji;

8) kwotę przeznaczoną na dofinansowanie projektów w konkursie wraz z informacją w zakresie możliwości jej zwiększenia;

9) maksymalny dopuszczalny poziom dofinansowania projektu lub maksymalną dopuszczalną kwotę dofinansowania projektu;

10) środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy oraz instytucje właściwe do ich rozpatrzenia;

11) sposób podania do publicznej wiadomości wyników konkursu;

12) formę i sposób udzielania wnioskodawcy wyjaśnień w kwestiach dotyczących konkursu;

13) informację w zakresie możliwości skrócenia terminu składania wniosków

o dofinansowanie projektu.

Do czasu rozstrzygnięcia konkursu właściwa instytucja nie może zmieniać regulaminu konkursu w sposób skutkujący nierównym traktowaniem wnioskodawców (art. 41 ust. 3 u.p.s.), lecz tego zastrzeżenia nie stosuje się, jeżeli konieczność dokonania zmiany wynika z odrębnych przepisów (art. 41 ust. 4 u.p.s.).

Właściwa instytucja podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz na portalu, regulamin konkursu oraz jego zmiany, wraz z ich uzasadnieniem, oraz termin, od którego są stosowane (art. 41 ust. 5 u.p.s.).

Oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów przez projekty uczestniczące

w konkursie dokonuje komisja oceny projektów zgodnie z przepisami u.p.s. (art. 44 u.p.s.).

Stosownie do art. 45 ust. 3 i 4 u.p.s., w trakcie oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów, na wezwanie właściwej instytucji, wnioskodawca może uzupełnić lub poprawić projekt w części dotyczącej spełniania kryteriów wyboru projektów

w zakresie określonym w regulaminie konkursu, jeżeli zostało to przewidziane

w przypadku danego kryterium. Uzupełnienia lub poprawienia projektu może dokonać, za zgodą wnioskodawcy, komisja oceny projektów. Właściwa instytucja

w trakcie uzupełniania lub poprawiania projektu zapewnia równe traktowanie wnioskodawców. Właściwa instytucja przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz

z uzasadnieniem tej oceny, podając liczbę punktów otrzymanych przez projekt lub informację o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Do doręczenia informacji o zakończeniu oceny projektu i jej wyniku stosuje się przepisy działu I rozdziału 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Jeżeli projekt otrzymał negatywną ocenę, o której mowa w art. 53 ust. 2, informacja, o której mowa w ust. 4, zawiera pouczenie o możliwości wniesienia protestu na zasadach i w trybie, o których mowa w art. 53 i art. 54 (art. 45 ust. 5 u.p.s.).

Zgodnie z art. 52 ust. 1 i 2 u.p.s., podstawę dofinansowania projektu stanowi umowa o dofinansowanie projektu albo decyzja o dofinansowaniu projektu. Umowa

o dofinansowanie projektu może zostać zawarta, a decyzja o dofinansowaniu projektu może zostać podjęta, jeżeli projekt spełnia wszystkie kryteria wyboru projektów, na podstawie których został wybrany do dofinansowania, oraz zostały dokonane czynności i zostały złożone dokumenty wskazane w regulaminie konkursu albo w wezwaniu, o których mowa odpowiednio w art. 41 ust. 2 pkt 6a albo w art. 48 ust. 4a pkt 3.

Aby można było mówić o prawidłowo przeprowadzonej procedurze wyboru projektu zgodnie z art. 37 ust. 1 u.p.s., zasady regulujące dany konkurs ujęte powinny być w Regulaminie oraz wynikać wprost z przepisów krajowych i unijnych. Jeżeli przy wyborze projektu organ posiłkuje się np. wytycznymi, opracowaniami, które nie są przepisami prawa, winien o tym zamieścić stosowny zapis

w Regulaminie, co wynika z art. 41 ust. 1 u.p.s. i pkt 1.2.2 Regulaminu.

W pkt 1.1.1. Regulaminu wskazano, że jego celem jest dostarczenie wnioskodawcom informacji przydatnych na etapie przygotowywania wniosku

o dofinansowanie realizacji projektu, a następnie jego złożenia do oceny w ramach konkursu ogłoszonego przez IP RPO. IP RPO zastrzega sobie prawo do wprowadzania zmian w niniejszym regulaminie w trakcie trwania konkursu,

z zastrzeżeniem zmian skutkujących nierównym traktowaniem wnioskodawców, chyba że konieczność wprowadzenia tych zmian wynika z przepisów powszechnie obowiązującego prawa lub np. zatwierdzenia projektów dokumentów (m.in. wytycznych, rozporządzenia). W przypadku zmiany regulaminu IP RPO zamieszcza

w każdym miejscu, w którym podała do publicznej wiadomości regulamin, informację o jego zmianie, aktualną treść regulaminu, uzasadnienie oraz termin, od którego zmiana obowiązuje. IP RPO udostępnia na stronach internetowych www.wup.pl/rpo/; www.rpo.wzp.pl oraz na portalu www.funduszeeuropejskie.gov.pl poprzednie

i obowiązujące wersje regulaminu. W związku z tym zaleca się, aby wnioskodawcy zainteresowani aplikowaniem o środki w ramach niniejszego konkursu na bieżąco zapoznawali się z informacjami zamieszczanymi na stronach ww. stronach internetowych (1.1.2.).

W pkt 2.2.1. Regulaminu wskazano, że o dofinansowanie projektu w trybie konkursowym w ramach ww. działania mogą się ubiegać:

- jednostki samorządu terytorialnego i ich jednostki organizacyjne,

- organizacje pozarządowe i podmioty ekonomii społecznej prowadzące działalność

statutową lub gospodarczą w obszarze usług użyteczności publicznej,

- podmioty lecznicze wymienione w ustawie o działalności leczniczej,

- podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego

i wolontariacie, statutowo świadczące usługi na rzecz osób zagrożonych ubóstwem

i/lub wykluczeniem społecznym.

W pkt 1.2. Regulaminu wymieniono akty na podstawie której opracowano Regulamin. Jak wskazano w pkt 1.2.2. regulaminu, odpowiedzialność za znajomość podstawowych dokumentów, zasad i wytycznych związanych z przygotowaniem wniosku spoczywa na wnioskodawcy. Wnioskodawcy aplikujący o środki w ramach niniejszego konkursu zobowiązani są do korzystania z wersji dokumentów programowych wskazanych w pkt 1.2.1. W kwestiach nieuregulowanych niniejszym regulaminem konkursu, zastosowanie mają odpowiednie przepisy prawa polskiego

i Unii Europejskiej.

Wskazać w tym miejscu należy, że żaden z wymienionych w pkt 1.2. Regulaminu dokumentów nie zawiera definicji podmiotu ekonomii społecznej, mimo, iż np. Regionalny Program Operacyjny Województwa Z. na lata 2014 – 2020 ([...] czy Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Z., przy opisie osi działanie 7.7.- wdrażanie programów wczesnego wykrywania wad rozwojowych i rehabilitacji dzieci z niepełnosprawnościami oraz zagrożonych niepełnosprawnością (http://www.rpo.wzp.pl/sites/default/files/pliki/szczegolowy_opis_osi_priorytetowych_wersja_560.pdf) - wymienia podmioty ekonomii społecznej jako beneficjenta przedmiotowego działania.

Podkreślić należy, że w pkt 1.2. Regulaminu nie wymieniono dokumentu

w postaci uchwały nr 164 Rady Ministrów z dnia 12 sierpnia 2014 r. w sprawie przyjęcia programu pod nazwą "Krajowy Program Rozwoju Ekonomii Społecznej" (M.P. z 2014 r., poz. 811 ze zm.), na który powołuje się organ w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Podnieść także należy, że przedmiotowy konkurs był skierowany wyłącznie do kategorii podmiotów wymienionych w pkt 2.2.1. Regulaminu. Projekty składane

w odpowiedzi na konkurs powinny przyczyniać się do realizacji celów RPO WZ

2014 - 2020, w szczególności muszą wpisywać się w realizację celu szczegółowego Działania: Zwiększenie dostępności usług zdrowotnych w szczególności dla osób zagrożonych ubóstwem i/lub wykluczeniem społecznym (pkt 1.3.2 Regulaminu). Cele projektu opisano w pkt 2.1. Regulaminu.

Regulamin zawiera słownik pojęć użytych w zapisach konkursowych, lecz nie ujęto w nim definicji "podmiotów ekonomii społecznej prowadzących działalność statutową lub gospodarczą w obszarze usług użyteczności publicznej".

Dla porównania można zauważyć, że organizowane konkursy w ramach programów operacyjnych przez inne instytucje na podstawie przepisów u.p.s. zawierały zdefiniowanie tego pojęcia, np. w regulaminie konkursu RPO dla województwa [...] w ramach Osi VIII Integracja społeczna, Działania 8.3 Wsparcie podmiotów ekonomii społecznej RPO WO 2014-2020 (https://rpo.opolskie.pl/?p=38827).

W wyroku o sygn. akt I SA/Sz 717/20 WSA zobowiązał organ do wskazania definicji "podmiotu ekonomii społecznej" i odniesienia statusu spółki do tej definicji oraz rozstrzygnięcia czy można ją zaliczyć, czy też wykluczyć z zaliczanych do tej kategorii podmiotów ekonomii społecznej prowadzących działalność statutową lub gospodarczą w obszarze usług użyteczności publicznej.

Rozpoznając sprawę ponownie organ podał, że rozumienie pojęcia "podmiotu ekonomii społecznej" wyprowadził z załącznika do uchwały nr 164 Rady Ministrów

z dnia 12 sierpnia 2014 r. w sprawie przyjęcia programu pod nazwą "Krajowy Program Rozwoju Ekonomii Społecznej" (M.P. z 2014 r., poz. 811). Wskazać jednak należy, że w dniu 31 stycznia 2019 r. Rada Ministrów podjęła uchwałę nr 11 zmieniającą uchwałę w sprawie przyjęcia programu pod nazwą "Krajowy Program Rozwoju Ekonomii Społecznej" (M.P. z 2019 r. poz. 2014), która weszła w życie 28 lutego 2019 r. Rada Ministrów w § 1 uchwały nr 11 w uchwale nr 164 Rady Ministrów z dnia 12 sierpnia 2014 r. w sprawie przyjęcia programu pod nazwą "Krajowy Program Rozwoju Ekonomii Społecznej" (M.P. poz. 811) wprowadziła następujące zmiany:

1) w tytule oraz w § 1 uchwały wyrazy "Krajowy Program Rozwoju Ekonomii Społecznej" zastępuje się wyrazami "Krajowy Program Rozwoju Ekonomii Społecznej do 2023 roku. Ekonomia Solidarności Społecznej";

2) załącznik do uchwały otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszej uchwały.

Oznacza to, że nazwa uchwały nr 164 obecnie brzmi: "w sprawie przyjęcia programu pod nazwą "Krajowy Program Rozwoju Ekonomii Społecznej do 2023 roku. Ekonomia Solidarności Społecznej". Program został utworzony w celu realizacji Strategii Rozwoju Kapitału Społecznego w zakresie włączenia społecznego oraz wspierania rozwoju ekonomii społecznej i przedsiębiorstw społecznych. Koordynowanie i nadzorowanie realizacji Programu powierza się ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego (§ 2 i 3 uchwały nr 164).

Powyższy program stanowi załącznik do uchwały w brzmieniu nadanym mu uchwałą nr 11. Zapisy tego programu zostały przez organ przeniesione wprost do informacji z dnia 5 marca 2021 r. odnośnie ponownej oceny projektu oraz rozstrzygnięcia protestu z dnia 11 maja 2021 r.

Podkreślić należy, że zarówno uchwała nr 164, jak i nr 11 wydane zostały przez Radę Ministrów na podstawie upoważnienia z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2018 r. poz. 1307 ze zm.).

Nie jest to więc regulacja powstała na podstawie ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych

w perspektywie finansowej 2014-2020, której przepisy znajdują zastosowanie

w niniejszej sprawie.

Krajowy Program Rozwoju Ekonomii Społecznej do 2023 roku. Ekonomia Solidarności Społecznej, dalej "KPRES", jest dokumentem służącym realizacji celów dotyczących rozwoju ekonomii społecznej i solidarnej wyznaczonych w Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju oraz w strategiach zintegrowanych. Ponadto jest on również wyrazem uporządkowania kierunków interwencji publicznej i działań wpływających na możliwości wykorzystania aktywności podmiotów sektora ekonomii społecznej i solidarnej, w tym spółdzielni, jako instrumentu aktywnej polityki społecznej oraz polityki rozwoju społecznego i lokalnego (Rozdział II. Cele i rezultaty programu). Realizacja celu głównego i celów szczegółowych realizowana będzie

w czterech obszarach interwencji publicznej: solidarny rynek pracy, solidarna wspólnota lokalna, konkurencyjna przedsiębiorczość społeczna oraz solidarne społeczeństwo. Każdemu z obszarów przyporządkowano priorytety, działania

i konkretne zadania realizowane w perspektywie 2014-2023 (Rozdział III. Kierunki interwencji publicznej - obszary i priorytety).

W KPRES wskazano, że samo pojęcie ekonomii społecznej, mające wiele odniesień i definicji zarówno w wymiarze międzynarodowym, jak i do rodzimej praktyki, zostało dotąd wielokrotnie określone, w tym w Krajowym Programie Rozwoju Ekonomii Społecznej, ale też w innych dokumentach o charakterze programowym, jak również akademickim. Kategoria ta opisywana jest za pomocą cech wspólnych oraz zasad funkcjonowania identyfikujących różne podmioty funkcjonujące w obszarze ekonomii społecznej. Za takie zasady, wyróżniające podmioty ekonomii społecznej, uznaje się: nadrzędność celów społecznych nad celami ekonomicznymi; nadrzędność świadczenia usług dla członków, pracowników lub wspólnoty nad kategoriami bezwzględnego zysku; autonomiczne zarządzanie

i partycypacyjny proces decyzyjny; prowadzenie w sposób regularny działalności

w oparciu o instrumenty ekonomiczne oraz ponoszeniu w związku z tą działalnością ryzyka ekonomicznego. Według KPRES, ekonomia społeczna - to sfera aktywności obywatelskiej i społecznej, która przez działalność gospodarczą i działalność pożytku publicznego służy: integracji zawodowej i społecznej osób zagrożonych marginalizacją społeczną, tworzeniu miejsc pracy, świadczeniu usług społecznych użyteczności publicznej (na rzecz interesu ogólnego) oraz rozwojowi lokalnemu (Rozdział I. Podstawy interwencji). Właśnie na tą definicje obecnie powołuje się organ.

Jak czytamy w KPRES, "(...) obszar wskazany definicją ekonomii społecznej obejmuje w szczególności:

- organizacje pozarządowe oraz podmioty, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy

z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie;

- koła gospodyń wiejskich;

- spółdzielnie pracy;

- podmioty ekonomii solidarnej, o których mowa poniżej. Analizując sferę ekonomii społecznej, warto zwrócić uwagę na bardzo różnorodny obszar niesformalizowanej

i oddolnej aktywności społecznej. Często opiera się ona na wzajemnym zaufaniu

i gotowości do współpracy w celu zaspokojenia określonych potrzeb lub dokonania zmian w najbliższym otoczeniu. W rezultacie działalność nieformalna stanowi otocznie i zaplecze ekonomii społecznej, z którego przenikać mogą zarówno pomysły na działalność, jak i zaangażowane w życie społeczności lokalnych osób dysponujących kompetencjami ułatwiającymi działanie w sektorze ES. Aktywność nieformalna pozostaje trudna do uchwycenia zarówno z perspektywy naukowej, jak

i administracyjnej i statystycznej. Z tych względów ten rodzaj działalności, chociaż oddziałuje na kondycję sektora ekonomii społecznej, nie jest objęty bezpośrednim wsparciem w ramach KPRES. Istotnym novum Ekonomii Solidarności Społecznej jest natomiast wyodrębnienie wewnątrz ekonomii społecznej tej grupy podmiotów, których podstawowym celem jest reintegracja społeczna i zawodowa osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. Pokazując zatem całe spektrum podmiotów ekonomii społecznej, wskazuje się węższą grupę sektora, czyli podmioty realizujące wyraźny cel aktywizacyjny i reintegracyjny w ramach sektora ekonomii społecznej.(...)".

Z powyższego wynika, że KPRES zawiera definicję ekonomii społecznej, lecz nie wskazuje definicji podmiotów ekonomii społecznej, których to katalog pozostawiono otwarty (użyto formy "obejmuje w szczególności") z uwagi na jak zaznaczono na trudną do uchwycenia specyfikę działalności w zakresie ekonomii społecznej.

W KPRES ujęto również definicję "ekonomii solidarnej", która stanowi część ekonomii społecznej i której podstawowym celem jest aktywizacja zawodowa

i integracja społeczna, w tym reintegracja zawodowa i społeczna osób zagrożonych wykluczeniem społecznym, oraz rehabilitacja społeczna i zawodowa osób niepełnosprawnych. Z uwagi na kluczowe znaczenie działalności reintegracyjnej, do podzbioru ekonomii solidarnej zaliczane będą, według KPRES:

- przedsiębiorstwa społeczne (podmioty ekonomii społecznej, które prowadzą działalność gospodarczą lub odpłatną pożytku publicznego, aktywizują zawodowo osoby trudno zatrudnialne, nie prywatyzują zysku lub nadwyżki bilansowej i są zarządzane w sposób partycypacyjny, mogą otrzymać status przedsiębiorstwa społecznego);

- spółdzielnie socjalne oraz spółdzielnie inwalidów i niewidomych;

- zakłady pracy chronionej;

- jednostki reintegracyjne, w tym:

- jednostki aktywizujące osoby niepełnosprawne (Warsztaty Terapii Zajęciowej, Zakłady Aktywności Zawodowej);

- jednostki zatrudnienia socjalnego aktywizujące osoby wykluczone społecznie (Centra Integracji Społecznej, Kluby Integracji Społecznej).

Powyższe zapisy przytoczone zostały również przez organ w podjętych rozstrzygnięciach.

Pomimo, tego, iż KPRES podał definicję ekonomii solidarnej, to podmioty zaliczone do tej kategorii wymienił w formie katalogu otwartego.

Jak wynika z zaskarżonego rozstrzygnięcia, organ posłużył się ww. dokumentem i na jego podstawie wskazał, że skarżąca nie spełniła przesłanek do bycia podmiotem ekonomii społecznej. Podkreślić należy, że organ nie odwołał się do żadnego przepisu prawa krajowego czy unijnego, zawierającego ww. definicję. Organ oparł się na definicji wytworzonej dla potrzeb innego dokumentu oraz innego programu, realizowanego przez państwo. Założenia tego dokumentu nie stanowią przepisów prawa powszechnie obowiązujących.

Jak wskazano w KPRES, cel długofalowy strategiczny programu brzmi: Ekonomia społeczna i solidarna stanie się istotnym instrumentem aktywnej polityki społecznej, wsparcia rozwoju społecznego oraz lokalnego. Osiągnięcie celu głównego możliwe będzie dzięki realizacji następujących celów szczegółowych: wspieranie trwałego partnerstwa podmiotów ekonomii społecznej i solidarnej

z samorządem terytorialnym w realizacji usług społecznych użyteczności publicznej oraz zadań publicznych w zakresie rozwoju lokalnego; zwiększenie liczby wysokiej jakości miejsc pracy w przedsiębiorstwach społecznych dla osób zagrożonych wykluczeniem społecznym; zwiększenie konkurencyjności podmiotów ekonomii społecznej i solidarnej na rynku; upowszechnienie pozytywnych postaw wobec ekonomii społecznej i solidarnej.

Należy pamiętać, że konkurs w rozpoznawanej sprawie ogłoszono na projekty ukierunkowane na wczesne wykrywanie i rehabilitację zaburzeń słuchu i mowy wśród uczniów pierwszej klasy szkoły podstawowej na lata 2014-2021 w ramach Osi Priorytetowej VII Włączenie społeczne. Działania 7.7 Wdrożenie programów wczesnego wykrywania wad rozwojowych i rehabilitacji dzieci

z niepełnosprawnościami oraz zagrożonych niepełnosprawnością. Celem interwencji przewidzianej do realizacji jest zwiększenie dostępności usług zdrowotnych

w szczególności dla osób zagrożonych ubóstwem i/lub wykluczeniem społecznym poprzez podjęcie działań mających na celu wczesne wykrywanie wad rozwojowych wśród dzieci w wieku szkolnym oraz wdrożenie programów rehabilitacji dzieci. Tym samym cel przedmiotowego konkursu jest inny niż KPRES.

Wydając zaskarżone rozstrzygnięcie organ w istocie ograniczył się do wykazania, że spółki nie można zaliczyć do kategorii podmiotów wymienionych wprost w KPRES jako podmioty ekonomii społecznej, lecz bez uwzględnienia faktu, że katalog tych podmiotów jest otwarty i wymienienie określonych podmiotów

w KPRES ma charakter przykładowy.

Zdaniem sądu, organ dokonał wyjaśnienia pojęcia podmiotu ekonomii społecznej na potrzeby rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, wypełniając zalecenia zawarte w wyroku o sygn. akt I SA/Sz 717/20, lecz nadal nie sposób uznać, że ocena projektu dokonana przez organ była prawidłowa.

Natomiast najistotniejsza dla rozpoznania niniejszej sprawy była okoliczność braku legalnej definicji podmiotu ekonomii w regulaminie konkursu wobec braku tej definicji w przepisach krajowych i unijnych i innych dokumentach, regulujących postępowanie konkursowe (pkt 1.2.2. Regulaminu - w kwestiach nieuregulowanych niniejszym regulaminem konkursu, zastosowanie mają odpowiednie przepisy prawa polskiego i Unii Europejskiej). Wobec czego, ocenie organu odnośnie spełnienia przesłanki bycia takim podmiotem przez skarżącą można postawić zarzut naruszenia art. 37 ust. 1 u.p.s., bowiem wyboru projektu do dofinansowania nie przeprowadzono w sposób przejrzysty i rzetelny. Wyjaśnienia tego pojęcia przez organ zawarte

w rozstrzygnięciu wskazują, że ocena tej przesłanki była subiektywna. O ile można zgodzić się ze stwierdzeniem organu, że skoro jest instytucją organizującą konkurs to może wprowadzić rozumienie danych pojęć samodzielnie na potrzeby danego konkursu, to nie można podzielić jego stanowiska, że może to zrobić bez wprowadzenia odpowiednich regulacji w Regulaminie konkursu, w sytuacji gdy nie wynikają one z obowiązujących przepisów prawa krajowego lub unijnego, zwłaszcza gdy rozumienie danego pojęcia ma charakter rozstrzygający dla przyznania dofinansowania.

Sąd nie wyklucza co do zasady możliwości odwołania się przez organ do pojęć zawartych w KPRES, lecz stosowanie tego dokumentu powinno wynikać

z zapisów Regulaminu. Należy pamiętać również, że zapisy Regulaminu mogą być zmienione, lecz jedynie w ściśle określony sposób, co oznacza, że obok przepisów prawa, zapisy te obowiązują zarówno organ, jak i wnioskodawcę.

Zdaniem sądu, zapisy Regulaminu nie wykluczają uznania spółki za podmiot ekonomii społecznej, mimo że prowadzi ona działalność gospodarczą. Zgodnie z pkt 2.2.1. Regulaminu, o dofinansowanie w ramach konkursu mogły się ubiegać podmioty ekonomii społecznej, prowadzące działalność statutową lub gospodarczą

w obszarze usług użyteczności publicznej.

Zatem sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej nie przesądza

o eliminacji danego podmiotu z kręgu beneficjentów programu. Zwrócić uwagę należy, że pomioty podmioty lecznicze wymienione w ustawie o działalności leczniczej, które również są beneficjentami program, mogą działać w formie spółek prawa handlowego i są podmiotami prowadzącym działalność gospodarczą.

W przedmiotowej sprawie, uwagę należy skoncentrować nie na tym czy spółka jest czy nie jest podmiotem ekonomii społecznej (wobec braku legalnej definicji tego pojęcia), lecz czy prowadzi ona działalność w obszarze usług użyteczności publicznej. Spółka we wniosku określiła się jako podmiot ekonomii społecznej

i wskazała przykłady swojej działalności. Wskazała na uchwałę Wspólników z dnia 14 maja 2016 r. o przeznaczaniu zysku na cele związane z realizacją celów społecznych.

Na poparcie swoich twierdzeń o społecznym charakterze jej działań spółka przedstawiła oświadczenia dotyczące jej działalności zawarte we wniosku, złożone pod odpowiedzialnością karną oraz uchwałę zgromadzenia wspólników z 2016 r. Dokumenty te są wyrazem woli skarżącej.

Zdaniem sądu nie można także przeceniać, jako to organ czyni przedmiotu działalności skarżącej ujawnionego w KRS skoro z przedmiotem działalności spółki

z o.o. mamy do czynienia w umowie spółki, a potem na etapie jego ujawniania

w KRS. Przedmiot działalności spółki w umowie spółki można określić w dowolny sposób, lecz w sposób jasny by było wiadomo co jest przedmiotem działalności spółki. Nie ma przy tym wymogu, żeby przedmiot działalności w umowie spółki został określony poprzez wybór kodu Polskiej Klasyfikacji działalności (PKD), lecz kody te należy wskazać przy rejestracji spółki w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS), obecnie maksymalnie 10 pozycji. Polska Klasyfikacja Działalności to systematyka działalności gospodarczych stosowana w statystyce publicznej, ewidencji oraz rachunkowości. W PKD różne branże czy sektory gospodarcze zostały uporządkowane i posegregowane w grupy – każdy przedsiębiorca powinien wśród nich odnaleźć taką, która najlepiej i najbliżej opisuje jego działalność. Kody te są podstawą do nadania numeru REGON przez urząd statystyczny. Nadmienić należy, że rejestr podmiotów REGON prowadzony jest dla potrzeb statystyki publicznej, której celem jest zapewnienie rzetelnego, obiektywnego i systematycznego informowania społeczeństwa, organów państwa i administracji publicznej oraz podmiotów gospodarki narodowej o sytuacji ekonomicznej, demograficznej, społecznej oraz środowiska naturalnego (art. 3 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r.

o statystyce publicznej - Dz.U. z 2020 r. poz. 443). Podanie do rejestru danych niezgodnych z rzeczywistością albo ich niezaktualizowanie nie pociąga za sobą zakazu prowadzenia działalności innej niż objętej kodami PKD wpisanymi w rejestrze podmiotów REGON. Rejestr ma charakter formalny i bazuje na oświadczeniach wiedzy podmiotów obowiązanych do przekazywania danych, które nie podlegają merytorycznej weryfikacji. Nie tworzy on stanu prawnego, także w obszarze działalności gospodarczej (por. wyrok SN z dnia 7 stycznia 2013 r. II UK 142/12 i 23 listopada 2016 r. II UK 402/15), a oświadczenia wiedzy mają charakter faktów, dlatego mogą być kwestionowane, stan nimi stwierdzony, jako fakt podlega ocenie

w kategoriach prawdy lub fałszu.

W ocenie sądu, brak jest podstaw do kwestionowania statusu skarżącej jako beneficjenta uprawnionego na podstawie zapisów Regulaminu konkursu do otrzymania dofinansowania. Wyjaśnić jednak należy, że sąd administracyjny nie ma uprawnień do nakazania organowi zawarcia umowy cywilnej ze spółką. Skarżąca winna pamiętać, że mimo wybrania jej projektu do realizacji to w wyniku wyczerpania się środków finansowych na dany projekt, umowa z nią może nie być zawarta.

Mając na uwadze powyższe rozważania, sąd uznał, że organ naruszył art. 37 u.p.s. i orzekł na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 a u.p.s., jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 64 w zw. z art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.), zasądzając od organu na rzecz skarżącej kwotę [...]zł. Na przyznaną kwotę składa się: [...] zł tytułem uiszczonego wpisu, [...] zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika zawodowego i [...] zł tytułem opłaty skarbowej od złożonego pełnomocnictwa.