Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1098/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-12-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1,  art. 255
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi S. L. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Oświadczył, że jest inwalidą, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z niepracującą żoną i otrzymuje emeryturę oraz rentę wyrównawczą z tytułu wypadku przy pracy w łącznej wysokości 6.214 zł. Wskazał, że posiada mieszkanie, wierzytelność dochodzoną na drodze sądowej oraz kwotę około 21.000 zł na rachunku bankowym. Podkreślił, iż korzysta z zastępstwa adwokackiego z wyboru w postępowaniu przed sądem powszechnym. We wniosku wymienione liczne wydatki, uwzględniając m.in. koszty leczenia.

Pismem doręczonym w dniu 24 listopada 2016 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni danych zawartych we wniosku poprzez nadesłanie: dokumentów wskazujących wysokość wszelkich dochodów uzyskiwanych przez skarżącego i przez osoby pozostające z nim w gospodarstwie domowym, w szczególności zaświadczeń o wysokości wynagrodzeń, honorariów

i innych należności oraz świadczeń z okresu ostatnich sześciu miesięcy lub kopii decyzji, którymi te świadczenia przyznano albo zwaloryzowano, kopii zeznań podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych złożonych przez lub

w imieniu skarżącego oraz innych osób pozostających z nim w gospodarstwie domowym za rok 2015, wyciągów z wszelkich rachunków bankowych posiadanych przez skarżącego i przez osoby pozostające z nim w gospodarstwie domowym, obrazujących ich stan oraz wszystkie operacje dokonane w ich ramach w ciągu ostatnich trzech miesięcy, a także dokumentów dotyczących lokat, zaświadczenia wydanego we właściwym urzędzie pracy, że żona skarżącego jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, dokumentacji dotyczącej stanu zdrowia skarżącego oraz wskazującej wysokość wydatków związanych z leczeniem, w szczególności

z zakupem leków, a nadto kopii faktur lub rachunków obrazujących aktualną wysokość wydatków związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego oraz dokumentów potwierdzających zapłatę tych należności lub wysokość ewentualnych zaległości w tym zakresie.

Wezwanie nie zostało dotąd wykonane.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Mając na względzie powyższe, zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest

w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem tę przesłankę udowodnić, przedstawiając dokumentację źródłową. Minimum staranności, jaką powinna ona przejawić, polega na dokładnym wykonaniu wezwania do uzupełnienia danych zawartych we wniosku.

Tymczasem skarżący w ogóle nie wykonał takiego wezwania – termin wyznaczony w tej materii upłynął bezskutecznie z dniem 1 grudnia 2016 r. Należy zaś podkreślić, że stosownie do art. 255 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wezwanie tego rodzaju wystosowuje się do wnioskodawcy wtedy, gdy jego oświadczenia okażą się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzą wątpliwości, i rodzi po jego stronie obowiązek w postaci złożenia w zakreślonym terminie dodatkowych oświadczeń lub przedłożenia dokumentów źródłowych. Umożliwia ono weryfikację oświadczeń zamieszczonych we wniosku poprzez ich konfrontację z niezbędną dokumentacją źródłową, a co za tym idzie gwarantuje wolną od wątpliwości ocenę jego możliwości płatniczych.

Weryfikacja ta jest w przypadku skarżącego niezbędna już choćby dlatego, iż sam przyznał on, że korzysta z pomocy adwokata z wyboru w postępowaniu przed sądem powszechnym oraz że zgromadził na rachunku bankowym kwotę, która

z pewnością byłaby wystarczająca na pokrycie kosztów postępowania również

w niniejszej sprawie. Brak dokumentów źródłowych wyklucza jednak poczynienie ustaleń faktycznych dotyczących któregokolwiek z aspektów jego sytuacji,

w szczególności dochodów i kosztów jego gospodarstwa domowego celem ich porównania i stwierdzenia na tej podstawie, czy – pomimo podnoszonego we wniosku inwalidztwa – jest on w stanie ponieść dalsze wydatki na potrzeby postępowania także w niniejszej sprawie. Nie można zresztą sprawdzić żadnych okoliczności podniesionych we wniosku, np. bezrobocia żony skarżącego czy stanu jego zdrowia.

Niewykonanie wezwania nie uniemożliwia zatem uwzględnienie wniosku;

w orzecznictwie pojawił się nawet pogląd, w świetle którego w takiej sytuacji wniosku nie można rozpoznać merytorycznie, lecz trzeba pozostawić go bez rozpoznania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2005 r., sygn. akt I OZ 842/05, LEX nr 164157).

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku

z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

.