Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 110/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie sprzeciwu
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 259 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. sp. z o.o. z siedzibą w N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2021 r. sygn. akt III SPP/Wa 486/21 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Naczelnika Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie z dnia 5 lipca 2021 r. nr 448000-COP.4103.26.2021.4.SR w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od października do grudnia 2015 r. oraz od lutego do sierpnia 2016 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2021 r., sygn. akt III SPP/Wa 486/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw D. sp. z o.o. z siedzibą w N. (dalej: spółka) od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 października 2021 r. o pozostawieniu wniosku strony o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że sprzeciw od ww. zarządzenia wniósł w imieniu spółki adwokat. Zarządzeniem z dnia 8 listopada 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych sprzeciwu, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jego odrzucenia, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa adwokatowi, do reprezentowania spółki w dacie jego udzielania.

W odpowiedzi adwokat wyjaśnił, że dysponuje stosownym pełnomocnictwem, jednak nowy udziałowiec spółki, który został powołany na prezesa zarządu, najprawdopodobniej nie dokonał aktualizacji danych w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Pełnomocnik wskazał, że dysponuje jedynie kopiami przedłożonymi mu przez prezesa spółki, zaś dokumenty potwierdzające właściwość organu spółki do jej reprezentowania oraz udzielenia pełnomocnictw znajdują się w przesłanych do Sądu aktach sprawy podatkowej.

Wobec nieuzupełnienia braków formalnych pisma sąd I instancji odrzucił sprzeciw stosownie do art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: P.p.s.a.).

W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wniosła o jego uchylenie, ponawiając argumentację zawartą w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu. Ponadto zwróciła uwagę, że pismem z dnia 10 grudnia 2021 r. przesłała w uzupełnieniu do sprzeciwu odpis aktu notarialnego z dnia 12 lutego 2018 r. dotyczący zakupu udziałów spółki przez M. Z. (prezesa zarządu spółki) oraz uchwałę Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z tej samej daty w sprawie powołania go na Prezesa Zarządu Spółki. Jednocześnie wyjaśniono, że opóźnienie w przesłaniu dokumentów wynikało z faktu ich zabezpieczenia przez Delegaturę Centralnego Biura Antykorupcyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Na gruncie rozpatrywanej sprawy nie jest kwestionowana przez stronę zasadność skierowania do niej wezwania do uzupełnienia braków formalnych środka zaskarżenia. Do sprzeciwu złożonego przez reprezentującego spółkę adwokata nie dołączono bowiem dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania spółki. Obowiązek wykazania takiego umocowania wynika zaś z przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. art. 28 § 1, art. 29, art. 34 i art. 37 § 1 zd. 1 powołanej ustawy; a także postanowienie NSA z dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. akt II FSK 1266/11 i powołane tam orzecznictwo - treść orzeczenia dostępna w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query; dalej: CBOSA). Mimo wezwania do usunięcia braków w tym zakresie w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik nie przedłożył stosownej dokumentacji, co zobowiązywało Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do odrzucenia sprzeciwu. W myśl art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd jest zobligowany odrzucić na posiedzeniu niejawnym.

Bez wpływu na prawidłowość kontrolowanego postanowienia pozostawały twierdzenia zawarte w zażaleniu. Jak trafnie dostrzegł sąd I instancji, powołując się na utrwalony w orzecznictwie sądowoadministracyjnym pogląd, fakt dołączenia stosownych dokumentów do akt administracyjnych (podatkowych) sprawy nie zwalnia z obowiązku przedłożenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym pełnomocnictwa wraz z dokumentem wskazującym na umocowanie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentowania spółki (zob. np. wyroki NSA: z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt II GSK 241/15; z dnia 19 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 2203/17 oraz postanowienia NSA: z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt I FSK 490/14; z dnia 7 sierpnia 2014 r., sygn. akt I FSK 1175/11; z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 3627/14 i powołane tam orzecznictwo; CBOSA).

Zamierzonego przez skarżącą rezultatu nie mogło również odnieść przedłożenie w dniu 10 grudnia 2021 r. dokumentacji dotyczącej powołania prezesa zarządu spółki. Nastąpiło to bowiem po upływie terminu do wykonania zarządzenia z dnia 8 listopada 2021 r. wzywającego do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu (termin ten upłynął w dniu 22 listopada 2021 r.), co jednoznacznie przyznał zresztą sam autor zażalenia. Bezskuteczna pozostawała przy tym argumentacja mająca usprawiedliwiać owo opóźnienie, tym bardziej, że na wcześniejszym etapie postępowania (w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu) strona nie wskazywała na trudności w dostępie do dokumentacji spowodowane jej zajęciem przez Centralne Biuro Antykorupcyjne.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.