Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 514/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.87 ust.1
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Zalewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 września 2011 r. sprawy ze skargi A S.A. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października 2007 roku oddala skargę.


UZASADNIENIE

W WYNIKU WSZCZĘTEGO W DNIU 11 STYCZNIA 2008 R., NA WNIOSEK "A" S.A. Z SIEDZIBĄ W G. POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO W SPRAWIE STWIERDZENIA NADPŁATY W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA POSZCZEGÓLNE MIESIĄCE 2007 R., NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO DWOMA DECYZJAMI Z DNIA 31 MARCA 2009 R., STWIERDZIŁ NADPŁATĘ W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄCE STYCZEŃ 2007 R., ORAZ OD MARCA DO PAŹDZIERNIKA 2007 R., W INNEJ WYSOKOŚCI NIŻ WYKAZANĄ PRZEZ SPÓŁKĘ W ZŁOŻONYCH W DNIU 11 STYCZNIA 2008 R., KOREKTACH DEKLARACJI PODATKOWYCH VAT-7 ZA TE MIESIĄCE ORAZ ODMÓWIŁ STWIERDZENIA NADPŁATY W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA LUTY 2007 R.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, PO ROZPOZNANIU ODWOŁANIA SPÓŁKI, DECYZJĄ Z DNIA 11 MARCA 2010 R., UTRZYMAŁ W MOCY OBA ROZSTRZYGNIĘCIA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI.

UZASADNIAJĄC DECYZJĘ ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZAŁ, ŻE "A" S.A. JEST SPÓŁKĄ RADIOFONII PUBLICZNEJ, KTÓRA DZIAŁA NA PODSTAWIE USTAWY Z DNIA 29 GRUDNIA 1992 R., O RADIOFONII I TELEWIZJI (T.J. Z 2004 R., NR 253, POZ. 2531 ZE ZM.). ZAWIĄZANA ZOSTAŁA W CELU TWORZENIA I ROZPOWSZECHNIANIA REGIONALNEGO PROGRAMU RADIOWEGO. "A" S.A., BĘDĄC SPÓŁKĄ RADIOFONII PUBLICZNEJ UZYSKIWAŁA W 2007 R., WPŁYWY Z TYTUŁU ABONAMENTU, Z KTÓRYCH FINANSOWANA BYŁA DZIAŁALNOŚĆ MISYJNA. USŁUGI ŚWIADCZONE PRZEZ SPÓŁKĘ, POLEGAJĄCE NA EMISJI PROGRAMU RADIOWEGO, KTÓRE SĄ FINANSOWANE ZE ŚRODKÓW PUBLICZNYCH TJ. OPŁAT ABONAMENTOWYCH, DLA KTÓRYCH NIE JEST USTALANA CENA (ŚWIADCZENIE WZAJEMNE) W ROZUMIENIU ART. 29 UST.1 USTAWY Z DNIA 11 MARCA 2004 R., O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG (DZ. U. NR 54, POZ. 535 ZE ZM.) - DALEJ JAKO USTAWA O VAT - JAKO ŚWIADCZONE NIEODPŁATNIE NIE PODLEGAJĄ TEJ USTAWIE.

ANALIZUJĄC DOKUMENTY ŹRÓDŁOWE ORGAN PODATKOWY STWIERDZIŁ, ŻE W REJESTRZE ZAKUPU VAT SPÓŁKA UJĘŁA ZAKUPY ZARÓWNO DOTYCZĄCE SPRZEDAŻY ZWOLNIONEJ I OPODATKOWANEJ, JAK I NIEPODLEGAJĄCEJ USTAWIE O VAT. W PODANYM ZAKRESIE, ORGAN PIERWSZOINSTANCYJNY KIERUJĄC SIĘ TREŚCIĄ ART. 86 UST. 1 USTAWY O VAT WSKAZAŁ SPÓŁCE, ŻE SKORO WPŁYWY Z ABONAMENTU POZOSTAJĄ POZA ZAKRESEM OPODATKOWANIA VAT, TO NIE STANOWIĄ ŻADNEGO ELEMENTU CENOTWÓRCZEGO, OBCIĄŻONEGO PODATKIEM NALEŻNYM, RODZĄCYM PRAWO DO JEGO ODLICZENIA.

W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM, DZIESIĘCIOMA DECYZJAMI Z DNIA 30 MARCA 2009 R., NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO DOKONAŁ SPÓŁCE ROZLICZENIA PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA OKRES OD STYCZNIA 2007 R., DO PAŹDZIERNIKA 2007 R., W SPOSÓB ODMIENNY OD DEKLAROWANEGO W ZŁOŻONYCH ZA TE MIESIĄCE DEKLARACJACH PODATKOWYCH VAT-7 (KOREKTY).

W KONSEKWENCJI WYDANIA POWYŻSZYCH DECYZJI, ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PRZYSTĄPIŁ DO OCENY ZŁOŻONEGO PRZEZ SPÓŁKĘ WNIOSKU O STWIERDZENIE NADPŁATY W TRYBIE ART. 75 § 2 PKT 1 LIT. B) USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (T.J. DZ. U. Z 2005 R. NR 8, POZ. 60 ZE ZM.), W WYNIKU KTÓREJ DWIEMA DECYZJAMI Z DNIA 31 MARCA 2009 R., STWIERDZIŁ NADPŁATĘ W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄCE: STYCZEŃ 2007 R., ORAZ OD MARCA 2007 R., DO PAŹDZIERNIKA 2007 R., W INNEJ WYSOKOŚCI NIŻ WYKAZANA PRZEZ SPÓŁKĘ W ZŁOŻONYCH W DNIU 11 STYCZNIA 2008 R., KOREKTACH DEKLARACJI PODATKOWYCH VAT-7 ORAZ ODMÓWIŁ STWIERDZENIA NADPŁATY W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA LUTY 2007 R.

ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZAŁ, ŻE DECYZJE Z DNIA 31 MARCA 2010 R., WYDANE ZOSTAŁY W WYNIKU PRZEPROWADZONEGO POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, WSZCZĘTEGO W DNIU 11 STYCZNIA 2008 R., WNIOSKIEM STRONY Z DNIA 10 STYCZNIA 2008 R., W SPRAWIE STWIERDZENIA NADPŁATY W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA W/W MIESIĄCE W ŁĄCZNEJ KWOCIE [...] ZŁ. W UZASADNIENIU WNIOSKU O STWIERDZENIE NADPŁATY SPÓŁKA WSKAZAŁA, ŻE U PODSTAW ZŁOŻENIA KOREKT DEKLARACJI VAT-7 ZA W/W MIESIĄCE ROZLICZENIOWE BYŁO POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 24 SIERPNIA 2007 R., W KTÓRYM UZNAŁ STANOWISKO STRONY ZA PRAWIDŁOWE ORAZ POSTANOWIENIA ZAWARTE W WYROKACH: TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO Z DNIA 9 WRZEŚNIA 2004 R., SYGN. AKT OTK-A 2004/8/83 I WSA W WARSZAWIE, SYGN. AKT III SA/WA 694/07. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM SPÓŁKA DOKONAŁA PONOWNEGO WYLICZENIA WSKAŹNIKA STRUKTURY SPRZEDAŻY DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO W 2007 R., KTÓRY WYNOSI OBECNIE 86%, PODCZAS GDY W DEKLARACJACH ZŁOŻONYCH W USTAWOWO ZAKREŚLONYM TERMINIE ZASTOSOWANO WSKAŹNIK DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO W WYSOKOŚCI 16%. TYM SAMYM ISTOTNEJ ZMIANIE ULEGŁA WARTOŚĆ PODATKU NALICZONEGO DO ODLICZENIA.

DYREKTOR, PODKREŚLAJĄC, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WYDAŁ W DNIU 30 MARCA 2009 R., DZIESIĘĆ DECYZJI WYMIAROWYCH W PRZEDMIOCIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄCE OD STYCZNIA 2007 R., DO PAŹDZIERNIKA 2007 R., W MIEJSCE KOREKT DEKLARACJI PODATKOWYCH VAT-7, ZŁOŻONYCH WRAZ Z WNIOSKIEM O STWIERDZENIE NADPŁATY, STWIERDZIŁ, ŻE PODATKIEM NALEŻNYM NIE JEST PODATEK WYNIKAJĄCY Z DEKLARACJI PODATKOWYCH VAT-7 /KOREKTA, O KTÓRYM MOWA W ART. 21 § 2 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA, ALE PODATEK OKREŚLONY DECYZJĄ WYMIAROWA W TRYBIE PRZEPISU ART. 21 § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, ZGADZAJĄC SIĘ ZE STANOWISKIEM ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI ZAPREZENTOWANYM W DECYZJACH Z DNIA 31 MARCA 2009 R., WSKAZAŁ, ŻE NACZELNIK PO WYDANIU DECYZJI WYMIAROWYCH ZAKOŃCZYŁ POSTĘPOWANIE TOCZĄCE SIĘ Z WNIOSKU SPÓŁKI STWIERDZAJĄC NADPŁATĘ W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄCE: STYCZEŃ 2007 R., I OD MARCA 2007 R., DO PAŹDZIERNIKA 2007 R., W INNEJ WYSOKOŚCI NIŻ WNIOSKOWANA ORAZ ODMÓWIŁ JEJ STWIERDZENIA ZA LUTY 2007 R. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM, Z UWAGI NA FAKT, ŻE POSTĘPOWANIE DOTYCZĄCE STWIERDZENIA NADPŁATY JEST KONSEKWENCJĄ DOKONANYCH WCZEŚNIEJ USTALEŃ W POSTĘPOWANIU DOTYCZĄCYM OKREŚLENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO, BRAK JEST W OCENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO PODSTAW DO KWESTIONOWANIA W ODWOŁANIU OD DECYZJI STWIERDZAJĄCEJ NADPŁATĘ W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ORAZ ODMAWIAJĄCEJ STWIERDZENIA NADPŁATY, ROZPATRZONYCH MERYTORYCZNIE DECYZJI WYMIAROWYCH.

W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SADU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU SPÓŁKA WNIOSŁA O UCHYLENIE W CAŁOŚCI ZASKARŻONEJ DECYZJI ORAZ POPRZEDZAJĄCYCH JĄ DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI ORAZ O ZASĄDZENIE NA RZECZ SKARŻĄCEJ KOSZTÓW POSTĘPOWANIA SĄDOWEGO ORAZ KOSZTÓW ZASTĘPSTWA PROCESOWEGO. SKARŻĄCA SPÓŁKA ZARZUCIŁA ZASKARŻONEJ DECYZJI NARUSZENIE ART. 72 § 1 PKT 1 ORAZ ART. 74 A ORDYNACJI PODATKOWEJ. UZASADNIAJĄC SKARGĘ SKARŻĄCA WSKAZAŁA, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA JEST KONSEKWENCJĄ WYDANEJ PRZEZ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ DECYZJI Z DNIA 11 MARCA 2010 R., UTRZYMUJĄCEJ W MOCY DECYZJE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 30 MARCA 2009 R., W PRZEDMIOCIE OKREŚLENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO STRONY ZA POSZCZEGÓLNE MIESIĄCE 2007 R. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM ZASADNICZA CZĘŚĆ ARGUMENTACJI STRONY ZAWARTA W SKARDZE OD POWYŻSZEJ DECYZJI MA ZASTOSOWANIE DO SKARGI NINIEJSZEJ. ZDANIEM SKARŻĄCEJ, W WYNIKU WYDANIA BŁĘDNEJ I RAŻĄCO NIEZGODNEJ Z PRAWEM DECYZJI OKREŚLAJĄCEJ ZOBOWIĄZANIE W PODATKU VAT ZA POSZCZEGÓLNE MIESIĄCE 2007 R., ORGAN ODWOŁAWCZY NIE UCHYLIŁ DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, KTÓRYMI ODMÓWIONO STRONIE STWIERDZENIA NADPŁATY LUB STWIERDZONO JĄ W ZANIŻONEJ WYSOKOŚCI, CO W KONSEKWENCJI SPOWODOWAŁO NARUSZENIE PRZEZ TEN ORGAN ART. 72 § 1 PKT 1 W ZW. Z ART. 74 A ORDYNACJI PODATKOWEJ.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE PODTRZYMUJĄC ARGUMENTACJE I STANOWISKO JAK W ZASKARŻONEJ DECYZJI.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU WYROKIEM Z DNIA 12 PAŹDZIERNIKA 2010 R., SYGN. AKT I SA/GD 478/10 UCHYLIŁ ZASKARŻONĄ DECYZJĘ.

W UZASADNIENIU SĄD STWIERDZIŁ, ŻE WOBEC DOKONANIA PRZEZ SKARŻĄCĄ KOREKTY DEKLARACJI VAT-7 ZA MIESIĄCE OD STYCZNIA DO PAŹDZIERNIKA 2007 R., ORGANY PODATKOWE W ODRĘBNYM POSTĘPOWANIU WYDAŁY DECYZJĘ W PRZEDMIOCIE PODATKU VAT ZA POSZCZEGÓLNE MIESIĄCE, CZEGO KONSEKWENCJĄ JEST DECYZJA ZASKARŻONA W NINIEJSZEJ SPRAWIE W PRZEDMIOCIE NADPŁATY W PODATKU VAT. WYLICZENIE NADPŁATY ZA MIESIĄCE STYCZEŃ ORAZ OD MARCA DO PAŹDZIERNIKA 2007 R., ORAZ ODMOWA STWIERDZENIA NADPŁATY W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA LUTY 2007 R., SĄ NASTĘPSTWEM OKREŚLENIA WYSOKOŚCI PODATKU W DECYZJACH WYMIAROWYCH. SKARGA NA DECYZJĘ W PRZEDMIOCIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄCE OD STYCZNIA DO PAŹDZIERNIKA 2007 R., ZOSTAŁA ROZPOZNANA PRZEZ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU WYROKIEM Z DNIA 12 PAŹDZIERNIKA 2010 R., W SPRAWIE L SA/GD 477/10. SĄD PODKREŚLIŁ, ŻE ZALEŻNOŚĆ POMIĘDZY PROCEDURĄ NORMUJĄCA OKREŚLANIE ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH (ART. 21 § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ) ORAZ PROCEDURĄ W SPRAWIE STWIERDZENIA NADPŁATY (ART. 75 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ) NIE BUDZI WĄTPLIWOŚCI. POSTĘPOWANIE W SPRAWIE OKREŚLENIA ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH MA CHARAKTER UPRZEDNI, WARUNKUJĄCY ROZSTRZYGNIĘCIE W PRZEDMIOCIE WNIOSKU O STWIERDZENIE NADPŁATY.

W SYTUACJI WYELIMINOWANIA Z OBROTU PRAWNEGO NIEPRAWOMOCNYM WYROKIEM TUT. SĄDU DECYZJI OKREŚLAJĄCEJ WYSOKOŚĆ PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA TOŻSAME OKRESY ROZLICZENIOWE ZACHODZĄ PODSTAWY DO UZNANIA, IŻ W ŚWIETLE ART. 75 § 1, 2 I 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ BRAK PODSTAW DO ROZSTRZYGNIĘCIA W PRZEDMIOCIE WNIOSKU O STWIERDZENIE NADPŁATY.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, PO PONOWNYM ROZPOZNANIU ODWOŁANIA, BIORĄC POD UWAGĘ UZASADNIENIE W/W WYROKU WSA W GDAŃSKU, DECYZJĄ Z DNIA 21 MARCA 2011 R., UCHYLIŁ W CAŁOŚCI DECYZJE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 31 MARCA 2009 R., NR [...] I NR [...], ODPOWIEDNIO ODMAWIAJĄCEJ SPÓŁCE STWIERDZENIA NADPŁATY W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA LUTY 2007 R., ORAZ STWIERDZAJĄCEJ NADPŁATĘ W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄCE: STYCZEŃ, OD MARCA DO PAŹDZIERNIKA 2007 R., W WYSOKOŚCI ODMIENNEJ OD WNIOSKOWANEJ PRZEZ SPÓŁKĘ I W TYM ZAKRESIE STWIERDZIŁ NADPŁATĘ, W KWOCIE WYŻSZEJ NIŻ WNIOSKOWANA PRZEZ SPÓŁKĘ.

W UZASADNIENIU ORGAN STWIERDZA, ŻE W KONTEKŚCIE OKOLICZNOŚCI STANU FAKTYCZNEGO, KONIECZNYM STAŁO SIĘ PONOWNE ROZPOZNANIE ODWOŁAŃ STRONY Z DNIA 15 KWIETNIA 2009 R., OD DECYZJI WYDANYCH PRZEZ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO, W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI DECYZJI Z DNIA 30 MARCA 2009 R., (OKREŚLAJĄCYCH ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA POSZCZEGÓLNE MIESIĄCE OD STYCZNIA DO PAŹDZIERNIKA 2007 R.), A NASTĘPNIE OD DECYZJI Z DNIA 31 MARCA 2009 R., (ODPOWIEDNIO STWIERDZAJĄCĄ NADPŁATĘ W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA STYCZEŃ 2007 R., I OD MARCA 2007 R., DO PAŹDZIERNIKA 2007 R., ORAZ ODMAWIAJĄCĄ STWIERDZENIA NADPŁATY ZA LUTY 2007 R.).

REALIZUJĄC POWYŻSZE DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ STWIERDZIŁ, IŻ WYDAŁ W DNIU 21 MARCA 2011 R., DECYZJĘ NR [...] DO [...], NA MOCY KTÓREJ UCHYLIŁ DECYZJE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 30 MARCA 2009 R., OD NR [...] DO NR [...], OKREŚLAJĄCE ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA OKRES OD STYCZNIA DO PAŹDZIERNIKA 2007 R., I W TYM ZAKRESIE OKREŚLIŁ SPÓŁCE: ZA STYCZEŃ, MAJ I CZERWIEC 2007 R. - NADWYŻKĘ PODATKU NALICZONEGO NAD NALEŻNYM DO PRZENIESIENIA NA NASTĘPNY OKRES ROZLICZENIOWY; ZA LUTY, KWIECIEŃ I LIPIEC 2007 R. - NADWYŻKĘ PODATKU NALICZONEGO NAD NALEŻNYM DO ZWROTU NA RACHUNEK BANKOWY WSKAZANY PRZEZ PODATNIKA; ZA MARZEC, SIERPIEŃ, WRZESIEŃ I PAŹDZIERNIK 2007 R. - ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE W WYSOKOŚCI NIŻSZEJ OD DEKLAROWANEJ PRZEZ SPÓŁKĘ.

W TYCH OKOLICZNOŚCIACH FAKTYCZNYCH SPRAWY ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ JAKO, ŻE DECYZJA W SPRAWIE NADPŁATY JEST KONSEKWENCJĄ WYDANIA PRZEZ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ DECYZJI Z DNIA 21 MARCA 2011 R., NR [...] DO [...], NALEŻAŁO ODNIEŚĆ SIĘ DO ZŁOŻONEGO PRZEZ SPÓŁKĘ WNIOSKU O STWIERDZENIE NADPŁATY WRAZ Z KOREKTAMI DEKLARACJI VAT-7, I W TYM ZAKRESIE STWIERDZIĆ, CZY ISTOTNIE DOSZŁO DO ZAPŁATY PRZEZ SPÓŁKĘ PODATKU W WYSOKOŚCI WYŻSZEJ OD NALEŻNEJ.

MAJĄC NA UWADZE ZAEWIDENCJONOWANE WPŁATY DOKONANE PRZEZ SPÓŁKĘ Z TYTUŁU PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA OKRES OD STYCZNIA DO PAŹDZIERNIKA 2007 R., ORAZ TREŚĆ W/W DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 21 MARCA 2011 R., W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO WPŁACONE PRZEZ SPÓŁKĘ KWOTY ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH STANOWIĄ NADPŁATĘ W ROZUMIENIU ART. 72 § 1 PKT 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA, W WYSOKOŚCIACH WSKAZANYCH W SENTENCJI DECYZJI.

W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ, ZASKARŻONEJ DECYZJI SPÓŁKA ZARZUCA NARUSZENIE PRZEPISÓW PRAWA, KTÓRE MIAŁO WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, W SZCZEGÓLNOŚCI ART. 72 § 1 PKT 1, ART. 74A, ART. 75 § 2 PKT 1 LIT. B I § 4 I ART. 77 § 1 PKT 6 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (T.J. DZ. U. Z 2005 R., NR 8, POZ. 50 ZE ZM.).

W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM, WYSTĘPUJĄCY W IMIENIU SPÓŁKI PEŁNOMOCNIK WNOSI O:

1. UCHYLENIE W CAŁOŚCI ZASKARŻONEJ DECYZJI W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ STWIERDZENIA NADPŁATY W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄCE MARZEC, SIERPIEŃ, WRZESIEŃ I PAŹDZIERNIK 2007 R., ORAZ POPRZEDZAJĄCYCH J Ą DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI,

2. ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA SĄDOWEGO WRAZ Z KOSZTAMI ZASTĘPSTWA PROCESOWEGO.

W UZASADNIENIU SKARGI SKARŻĄCA NIE FORMUŁUJE BEZPOŚREDNIO ZARZUTÓW W ZAKRESIE SKARŻONEJ DECYZJI, TYLKO STWIERDZA, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA JEST KONSEKWENCJĄ WYDANIA PRZEZ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ DECYZJI Z DNIA 21 MARCA 2011 R., UCHYLAJĄCEJ W CAŁOŚCI DECYZJE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI Z DNIA 30 MARCA 2009 R., OKREŚLAJĄCE W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE ZA MIESIĄCE OD STYCZNIA DO PAŹDZIERNIKA 2007 R., I W TYM ZAKRESIE OKREŚLAJĄCEJ NADWYŻKĘ PODATKU NALICZONEGO NAD NALEŻNYM DO PRZENIESIENIA NA NASTĘPNY OKRES ROZLICZENIOWY ZA STYCZEŃ, MAJ I CZERWIEC 2007 R., ZWROT NA RACHUNEK BANKOWY ZA LUTY, KWIECIEŃ I LIPIEC 2007 R., ORAZ ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE ZA MARZEC, SIERPIEŃ I WRZESIEŃ 2007 R.

W TYM ZAKRESIE STRONA WSKAZAŁA, ŻE W TREŚCI SKARGI ZŁOŻONEJ NA DECYZJĘ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 21 MARCA 2011 R., W ZAKRESIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA OKRES OD STYCZNIA DO PAŹDZIERNIKA 2007 R., PODNIESIONO ZARZUT RAŻĄCEGO NARUSZENIA PRAWA MATERIALNEGO I PROCESOWEGO, GŁÓWNIE PRZEZ FAKT ARBITRALNEGO ZASTOSOWANIA PRZEZ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ZWROTU BEZPOŚREDNIEGO NADWYŻKI PODATKU NALICZONEGO NAD NALEŻNYM WBREW WOLI SPÓŁKI.

JAK WSKAZAŁA SKARŻĄCA, KONSEKWENCJĄ TAKIEGO STANU RZECZY, JEST OKREŚLENIE ZA POSZCZEGÓLNE MIESIĄCE LUTY, KWIECIEŃ I LIPIEC 2007 R., NADWYŻKI PODATKU NALICZONEGO NAD NALEŻNYM DO ZWROTU NA RACHUNEK BANKOWY, ZAMIAST DO ROZLICZENIA W NASTĘPNYCH OKRESACH ROZLICZENIOWYCH.

ZDANIEM SKARŻĄCEJ, GDYBY DYREKTOR DOPEŁNIŁ OBOWIĄZKÓW CIĄŻĄCYCH NA NIM NA GRUNCIE ORDYNACJI PODATKOWEJ (ART. 120, ART. 121 § 11, ART. 122) ORAZ ZWIĄZANYCH Z TREŚCIĄ ART. 87 UST. 1 I NAST. USTAWY O VAT, WÓWCZAS NADWYŻKA PODATKU NALICZONEGO NAD NALEŻNYM ZOSTAŁABY PRZENIESIONA DO ROZLICZENIA W NASTĘPNYCH OKRESACH ROZLICZENIOWYCH, A NIE WYKAZANA JAKO KWOTA DO ZWROTU NA RACHUNEK BANKOWY.

W PODSUMOWANIU POWYŻSZEGO SKARŻĄCA PODNOSI, ŻE NADWYŻKA PODATKU NALICZONEGO NAD NALEŻNYM DO PRZENIESIENIA NA NASTĘPNY OKRES ROZLICZENIOWY WYWOŁAŁABY W NASTĘPNYM OKRESIE ROZLICZENIOWYM TEN SKUTEK, ŻE ZMNIEJSZAŁABY ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE, CO Z KOLEI SKUTKUJE ZWIĘKSZENIEM NADPŁATY.

KOŃCOWO SKARŻĄCA PODKREŚLA, ŻE WOBEC FAKTU, IŻ ZASKARŻONA DECYZJA MA CHARAKTER NASTĘPCZY W STOSUNKU DO DECYZJI OKREŚLAJĄCEJ WYDANEJ PRZEZ ORGAN, BŁĘDY WYNIKAJĄCE Z DECYZJI OKREŚLAJĄCEJ WYWOŁUJĄ ODPOWIEDNIE BŁĘDY W ZAKRESIE OKREŚLENIA NADPŁATY ZA MIESIĄCE MARZEC, SIERPIEŃ, WRZESIEŃ I PAŹDZIERNIK 2007 R.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WNOSZĄC O JEJ ODDALENIE DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODTRZYMAŁ SWOJE DOTYCHCZASOWE STANOWISKO, ZAJĘTE W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, ALBOWIEM ZASKARŻONA DECYZJA ODPOWIADA PRAWU.

W WYNIKU ROZPOZNANIA SPRAWY, WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU WYROKIEM Z DNIA 12 PAŹDZIERNIKA 2010 R., SYGN. AKT I SA/GD 478/10 UCHYLIŁ ZASKARŻONĄ DECYZJĘ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ I OKREŚLIŁ, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA NIE MOŻE ZOSTAĆ WYKONANA.

W KONSEKWENCJI POWYŻSZEGO DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, PO PONOWNYM ROZPOZNANIU ODWOŁANIA, BIORĄC POD UWAGĘ UZASADNIENIE W/W WYROKU WSA W GDAŃSKU, DECYZJĄ Z DNIA 21 MARCA 2011 R., NR [...] DO [...] UCHYLIŁ W CAŁOŚCI DECYZJE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 31 MARCA 2009 R., NR [...] I NR [...], ODPOWIEDNIO ODMAWIAJĄCE SPÓŁCE STWIERDZENIA NADPŁATY W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA LUTY 2007 R., ORAZ STWIERDZAJĄCE NADPŁATĘ W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄCE: STYCZEŃ, OD MARCA DO PAŹDZIERNIKA 2007 R., W WYSOKOŚCI ODMIENNEJ OD WNIOSKOWANEJ PRZEZ SPÓŁKĘ, I W TYM ZAKRESIE STWIERDZIŁ NADPŁATĘ W KWOCIE WYŻSZEJ NIŻ WNIOSKOWANA PRZEZ SPÓŁKĘ.

Z UWAGI NA FAKT, IŻ POSTĘPOWANIE DOTYCZĄCE STWIERDZENIA NADPŁATY JEST KONSEKWENCJĄ DOKONANYCH WCZEŚNIEJ USTALEŃ W POSTĘPOWANIU DOTYCZĄCYM OKREŚLENIA ROZLICZENIA PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, BRAK JEST ZDANIEM ORGANU PODSTAW DO KWESTIONOWANIA W SKARDZE OD DECYZJI STWIERDZAJĄCEJ NADPŁATĘ W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, ROZPATRZONYCH MERYTORYCZNIE DECYZJI WYMIAROWYCH.

SKARŻONE DECYZJE W SPOSÓB NIE BUDZĄCY WĄTPLIWOŚCI, ROZSTRZYGAJĄ CO DO STWIERDZENIA NADPŁATY, W TYM WNIOSKOWANEJ PRZEZ SPÓŁKĘ, CO STANOWI KONSEKWENCJĘ WYDANIA ODPOWIEDNIEJ DECYZJI WYMIAROWEJ Z DNIA 21 MARCA 2011 R.

REASUMUJĄC U PODSTAW WYDANIA SKARŻONEJ DECYZJI - Z DNIA 21 MARCA 2011 R., W ZAKRESIE STWIERDZENIA NADPŁATY - ZNALAZŁA SIĘ DECYZJA DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 21 MARCA 2011 R., NR [...] DO [...] OKREŚLAJĄCA NADWYŻKĘ PODATKU NALICZONEGO NAD NALEŻNYM DO PRZENIESIENIA NA NASTĘPNY OKRES ROZLICZENIOWY ZA MIESIĄCE STYCZEŃ, MAJ I CZERWIEC 2007 R., NADWYŻKĘ PODATKU NALICZONEGO NAD NALEŻNYM DO ZWROTU NA RACHUNEK BANKOWY ZA MIESIĄCE LUTY, KWIECIEŃ I LIPIEC 2007 R., ORAZ ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE ZA MIESIĄCE MARZEC, SIERPIEŃ I WRZESIEŃ 2007 R.

SKARGĘ SPÓŁKI NA TĘ DECYZJĘ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU WYROKIEM Z DNIA 21 WRZEŚNIA 2011 R., SYGN. AKT I SA/GD 515/11 ODDALIŁ A TO OZNACZA, ŻE PRAWIDŁOWA JEST RÓWNIEŻ ZASKARŻONA W NINIEJSZEJ SPRAWIE DECYZJA W ZAKRESIE STWIERDZENIA NADPŁATY ZA MIESIĄCE OD STYCZNIA DO PAŹDZIERNIKA 2007 R.

NIE POWTARZAJĄC ZATEM W NINIEJSZEJ SPRAWIE ARGUMENTÓW ZAWARTYCH W UZASADNIENIU W/CYT. WYROKU SĄDU - NALEŻY UZNAĆ JE ZA ROZSTRZYGAJĄCE RÓWNIEŻ W NINIEJSZEJ SPRAWIE A ZATEM SKARGĘ JAKO NIEZASADNĄ NA MOCY ART. 151 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270), NALEŻAŁO ODDALIĆ.