Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 660/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-07-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2014r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego - postanawia - zawiesić postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi A.B. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2014r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2014r., nr [...], na podstawie której odmówiono A.B. przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad niepełnosprawnym mężem A.B.

Przyczyną odmowy przyznania wnioskowanego świadczenia był niespełnienie ustawowych przesłanek do jego przyznania tj. brak rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, określonej w art. 16 a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity Dz. U. Nr 139, poz. 992 z 2006r. ze zmianami), zwanej dalej "ustawą" oraz przekroczenie kryterium dochodowego uprawniającego do przyznania ww. zasiłku, o którym mowa w art. 16 ust. 2 ustawy.

W podstawie prawnej decyzji zaskarżonej decyzji powołano art. 17 pkt 1 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) zwanej dalej "k.p.a." oraz art. 16 a ust. 1 ustawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zmianami), zwanej dalej "P.p.s.a." Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Sąd powziął informację o wystąpieniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Po 1026/13, z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego dotyczącym zgodności art. 16a ust. 1 ustawy z art. 2, art. 18, art. 32 ust.1 i art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie w jakim przepis ten pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt P 1/14.

W związku z badaniem przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją przepisów, które stanowiły podstawę zaskarżonej decyzji oraz możliwością wystąpienia w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego, Sąd uznał, iż celowe jest zawieszenie postępowania toczącego się w niniejszej sprawie.

Sąd jednocześnie wskazuje, że w związku z wejściem w życie przepisów ustawy z dnia 4 kwietnia 2014r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. poz. 567), które mają zastosowanie do osób, które utraciły prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z dniem 1 lipca 2013r. w związku z wygaśnięciem z mocy prawa decyzji przyznającej prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1548), pismem z dnia 17 czerwca 2014r. zwrócono się z zapytaniem do skarżącej, czy nadal popiera skargę w powyższej sprawie. W piśmie tym wyjaśniono skarżącej, że z przepisów ww. ustawy z dnia 4 kwietnia 2014r. wynika, że osoba, która do dnia 30 czerwca 2013r. pobierała świadczenie pielęgnacyjne (ustalone dotychczas bezterminowo lub na okres dłuższy niż do 30 czerwca 2013r.) może wystąpić z wnioskiem o przyznanie zasiłku dla opiekuna za okres od dnia 1 lipca 2013r. na podstawie przesłanek przewidzianych do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego określonych w ustawie z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2012 r. (czyli na zasadach dotychczasowych), jeżeli do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 4 kwietnia 2014r. spełniała te wymagania lub spełnia je nadal. Sąd pouczył skarżącą, że uzyskanie zasiłku dla opiekuna wyłącza możliwość ubiegania się o specjalny zasiłek opiekuńczy lub świadczenie pielęgnacyjne i odwrotnie.

W odpowiedzi na ww. pismo z dnia 23 czerwca 2014r. (data wpływu do Sądu – 24 czerwca 2014r.) skarżąca oświadczyła, iż nadal popiera skargę w powyższej sprawie.

Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.