Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 1137/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2014 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] września 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) A. M. (skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt ojca w domu pomocy społecznej.

Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że od [...] r. nie osiąga żadnych przychodów, a od [...] stycznia 2011 r. do [...] września 2013 r. zarejestrowana była w urzędzie pracy jako bezrobotna bez prawa do zasiłku. Aktualnie skarżąca formalnie nie posiada statusu osoby bezrobotnej, nie jest jednak nigdzie zatrudniona i nie uzyskuje żadnego wynagrodzenia. Egzekucja może utrudnić jej znalezienie jakiejkolwiek pracy, ponadto może zaistnieć sytuacja, że skutki takiej egzekucji będą nieodwracalne. Podała, iż w październiku 2013 r. m. in. z uwagi na niższe koszty utrzymania, przeprowadziła się z W. do R. Mieszka razem z siostrą U. M. oraz dwójką jej dzieci. Wspólnie z siostrą ponoszą koszty związane z użytkowaniem lokalu, prowadzą jednak odrębne gospodarstwa domowe. Skarżąca utrzymuje się z oszczędności, jakie pozostały jej po sprzedaży lokalu mieszkalnego i spłaceniu pożyczki hipotecznej obciążającej ten lokal. Wobec braku dochodów i zaprzestaniu opłacania bieżących opłat i rachunków, skarżąca została do tego zmuszona po przeprowadzeniu postępowania egzekucyjnego przez bank – pożyczkodawcę (wystawienie tytułu wykonawczego). Ponadto musiała spłacić wszystkie pozostałe zobowiązania finansowe wobec instytucji państwowych, firm i osób prywatnych.

Skarżąca podkreśliła nadto, że brak jest więzi emocjonalnej pomiędzy nią i jej ojcem W.M.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że podstawą prawną rozpoznania wskazanego wniosku jest przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej: "p.p.s.a.") stanowiący, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zaskarżona decyzja jest zatem wykonalna i mimo zaskarżenia do sądu może stać się przedmiotem postępowania egzekucyjnego. Wyjątek od tej zasady statuuje art. 61 § 3 p.p.s.a., wedle którego w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, iż wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania przez Sąd zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie.

Zauważyć należy, że adresatem wskazanej normy prawnej jest Sąd, który rozważa kwestię wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji po złożeniu wniosku przez stronę. Rozstrzygając więc w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa, przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy w szczególności przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Warunkiem wydania przez Sąd postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności jest wykazanie (uprawdopodobnienie) przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać należy, iż wprawdzie uzasadniając wniosek inicjujący przedmiotowe postępowanie skarżąca nie podała, jaka jest jej rzeczywista sytuacja finansowa, to jednak Sąd uznał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Świadczenie pieniężne, wokół spełnienia którego toczy się spór w niniejszej sprawie, jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty orzeczonej należności, należy mieć na uwadze jej wysokość, która w rozpoznawanej sprawie wynosi [...] Egzekucja tego świadczenia może w sytuacji skarżącej spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.

Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.