Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 900/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 252  par. 2,  art. 257
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 21 października 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 21 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 września 2009 r., II SA/Bk 390/08, o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. O. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 3 września 2009 r., II SA/Bk 390/08, pozostawił bez rozpoznania wniosek M. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

Wnioskiem z dnia 11 maja 2009 r. M. O. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Białymstoku zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2009 r. wezwał skarżącego do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (PPF), w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzenie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego - J. O. w dniu 29 czerwca 2009 r.

Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 10 lipca 2009 r. wniosek pozostawiono bez rozpoznania, gdyż w wyznaczonym terminie wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu.

Na powyższe zarządzenie pełnomocnik skarżącego wniósł sprzeciw podnosząc, że w sprawie już dwukrotnie zostały złożone formularze PPF.

Sąd I. instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał, że w aktach sprawy znajduje się urzędowy formularz wniosku PPF z dnia 12 grudnia 2008 r. Postępowanie wszczęte tym wnioskiem zostało już prawomocnie zakończone postanowieniem Sądu z dnia 19 lutego 2009 r. Zainicjowanie kolejnego postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy wymagało złożenia kolejnego wniosku na urzędowym formularzu, czego skarżący nie uczynił. W związku z tym pozostawiono wniosek bez rozpoznania.

W zażaleniu na postanowienie z dnia 3 września 2009 r. pełnomocnik skarżącego zwrócił uwagę na wcześniej złożone w sprawie formularze wniosku o przyznanie prawa pomocy i podniósł, że ponowne składanie formularza jest bezzasadne ponieważ w gospodarstwie rolnym nic się nie zmieniło

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu (art.252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art.257 P.p.s.a.).

W niniejszej sprawie skarżący, wobec złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, został wezwany do wypełnienia i nadesłania urzędowego formularza. Wezwanie z załączonym stosownym formularzem zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 29 czerwca 2009 r. wraz z pouczeniem o rygorze pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W wyznaczonym terminie wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu.

W takim stanie sprawy wniosek M. O. podlegał rygorowi określonemu w art.257 P.p.s.a., co skutkowało wydaniem przez Sąd I. instancji postanowienia o pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.