Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 185/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 57  par. 4
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Artur Żurawik, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 marca 2020 r. sprawy ze skargi T. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia w przedmiocie odmowy udostępnienia akt sprawy dotyczącej świadczenia z funduszu alimentacyjnego uchyla zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta G. postanowieniem z [...] r. nr [...], wydanym na podstawie art. 73 § 1 i art. 74 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił T. M.(dalej strona lub skarżący) wglądu do akt sprawy przez odmowę sporządzenia i wydania kserokopii czterech dokumentów. Strona pismem z 4 listopada 2019 r. wniosła za pośrednictwem platformy ePUAP na powyższe postanowienie zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach wyrażając w nim swoje niezadowolenie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach postanowieniem z

[...]r. nr [...], wydanym na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia przedstawiono wpierw dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie przybliżyło warunki skutecznego wniesienia środka odwoławczego. W ocenie organu termin do wniesienia zażalenia upłynął 2 listopada 2019 r., a strona nie podała przyczyny uchybienia terminu i nie złożyła wniosku o jego przywrócenie. W konsekwencji organ ten uznał, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosła strona, która wyraziła w niej niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia. W skardze tej zarzuciła organowi administracji naruszenie postanowień art. 57 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. W motywach skargi podniesiono, że

2 listopada 2019 r. termin do wniesienia zażalenia nie mógł upłynąć, ponieważ była to sobota, a tym samym czynności mógł dokonać w poniedziałek, którym był 4 listopada 2019 r. W tej sytuacji nie był zobowiązany do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o jej oddalenie i przywołało analogiczną argumentację jak w zaskarżonym postanowieniu. Odnosząc się do zarzutu skarżącego podniesiono, że zażalenie wniesione zostało drogą elektroniczną, tym samy nie było podstaw do uznania, że strona nie mogła wnieść zażalenia 2 listopada 2019 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) wykazała, że zaskarżone postanowienie nie odpowiada wymogom prawa. Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że nie każde naruszenie przepisów prawa będzie uzasadniało uwzględnienie wniesionej skargi do sądu administracyjnego a jedynie takie, które będzie miało znaczenie dla kontrolowanego rozstrzygnięcia.

W rozpoznawanej sprawie sytuacja jest czytelna, ponieważ postanowienie organu pierwszej instancji zostało doręczone skarżącemu 25 października 2019 r. i okoliczność ta nie jest kwestionowana przez strony tego postępowania. W pouczeniu o środkach odwoławczych wskazano w postanowieniu organu pierwszej instancji, że stronie przysługuje możliwość wniesienia zażalenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia. W zaistniałej sytuacji termin do wniesienia zażalenia upłynął 2 listopada 2019 r. Wskazane ustalenie także nie rodzi żadnych rozbieżności między stronami, a jedynie organ odwoławczy oraz skarżący z tej okoliczności wywodzą odmienne konsekwencje. Zdaniem organu administracji jest to ostatni dzień na wniesienie zażalenia, a z kolei skarżący utrzymuje, że jest to sobota i upływ terminu następuje w pierwszy dzień po dniu wolnym czyli 4 listopada 2019 r. w poniedziałek. W zaistniałej sytuacji odwołać należy się do norm prawnych i zgodnie z treścią art. 57 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Przy takim brzmieniu przepisu sytuacja w rozpoznawanej sprawie wydaje się być czytelna i jasna a mianowicie, skoro termin do wniesienia zażalenia upłynął 2 listopada 2019 r. w sobotę, to w jego świetle storna uprawniona była do dokonania określonej czynności 4 listopada 2019 r. Oznacza to, że skarżący wbrew stanowisku organu odwoławczego nie dopuścił się uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podniósł, iż skarżący zażalenie wniósł drogą elektroniczną, a tym samym nic nie stało na przeszkodzie w tym, aby zażalenie wniósł 2 listopada 2019 r. Powyższa argumentacja nie może zostać uwzględniona, ponieważ art. 57 Kodeksu postępowania administracyjnego nie różnicuje sposobu liczenia terminów od wykorzystywanej formy korespondencji z organem administracji. Oznacza to, że zasady liczenia terminów są analogiczne w przypadku wykorzystywana dotychczasowych form kontaktu z organem administracji publicznej jak również w przypadku wykorzystywania drogi elektronicznej.

Przedstawiony powyżej stan faktyczny i prawny pozwala stwierdzić, że wyczerpana została przesłanka uwzględnienia skargi wniesionej do sądu administracyjnego a przewidziana treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a mianowicie naruszenie przepisu prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W następstwie uchylenia przedmiotowego postanowienia sprawa wraca do organu administracji publicznej, który rozpozna w sposób merytoryczny zażalenie skarżącego. Wobec powyższego, stosownie do postanowień art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.

mr