Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 105/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo miejscowe
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały
Powołane przepisy: article: art. 18
journal: Dz.U. 1990 nr 16 poz 95
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym.
article: art. 11 , 4 , 11 a
journal: Dz.U. 2013 poz 856
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt - tekst jednolity
article: art. 147 , 3 , 135 , 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Paweł Darmoń Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Nowym Sączu na uchwałę Rady Gminy w Łososinie Dolnej z dnia 13 marca 2015 r. Nr 38/VI/2015 w sprawie określenia "Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy Łososina Dolna w 2015 roku" stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały.


UZASADNIENIE

Prokurator Prokuratury Rejonowej w Nowym Sączu wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Gminy w Łososinie Dolnej Nr 38A/I/2015 z 13.03.2015r. w sprawie określenia "Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Łososina Dolna w 2015r." Ww. uchwałę zaskarżył w części, żądając stwierdzenia jej nieważności w tym zakresie tj: -§3 w Rozdziale 2 załącznika do uchwały -§7 w Rozdziale 4 załącznika do uchwały -§10 w Rozdziale 5 załącznika do uchwały -§14 ust. l w Rozdziale 8 załącznika do uchwały

-§14 ust.2 w Rozdziale 8 załącznika do uchwały w zakresie treści: ,,..a w przypadku gdy możliwym jest ustalenie właściciela zwierzęcia gospodarskiego kosztami zapewnienia opieki obciążony zostanie właściciel niniejszego zwierzęcia". -§15 ust. 2 pkt.1 w Rozdziale 9 załącznika do uchwały.

Prokurator Prokuratury Rejonowej w Nowym Sączu zarzucił, że uchwała została wydana z istotnym naruszeniem prawa, mianowicie:

art. 11a ust.2 pkt. 1 ustawy z 21.08.1997r. o ochronie zwierząt (tj. Dz. U. z

2013r.,póz. 856 z późn. zm.) poprzez brak wskazania w § 3 Rozdziału 2 załącznika

do uchwały, pomimo obowiązku ustawowego .konkretnego schroniska dla zwierząt w

celu zapewnienia miejsca dla bezdomnych zwierząt domowych,

art. 11a w zw. z art. 4 pkt. 16 ustawy o ochronie zwierząt poprzez nałożenie, z

przekroczeniem upoważnienia ustawowego, obowiązku w §7 w Rozdziale 4 oraz §14

ust. 2 Rozdziału 8 w załącznika do uchwały na właściciela lub opiekuna

odnalezionego zwierzęcia pokrycia kosztów związanych z odłowieniem i transportem

zwierzęcia, jego utrzymaniem, leczeniem oraz z innymi niezbędnymi zabiegami

leczniczymi, a w przypadku ustalenia właściciela zwierzęcia gospodarskiego -

obowiązku pokrycia przez niego kosztów opieki nad zwierzęciem- podczas gdy

przepis art. 11a cyt. ustawy, który został przywołany przez Radę Gminy Łososina

Dolna jako podstawa podjęcia uchwały, regulujący kwestie opieki nad zwierzętami

bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt nie dawał upoważnienia

radzie gminy do nałożenia takiego obowiązku; ponadto Program opieki dotyczy

zwierząt bezdomnych w rozumieniu art. 4 pkt. 16 ustawy o ochronie zwierząt a nie

zwierząt, których właściciel się odnalazł,

* art. 11a ust. 5 ustawy o ochronie zwierząt poprzez uchwalenie w §10 w Rozdziale 5

załącznika do uchwały, iż ilość zabiegów sterylizacji bezdomnych psów i kotów

odłowionych z terenu Gminy oraz wolno żyjących kotów będzie uzależniona od

wielkości środków przeznaczonych na ten cel w budżecie schroniska dla zwierząt,

podczas gdy zgodnie z art. 11a ust. 5 cyt ustawy koszty realizacji programu opieki

nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt ponosi

gmina,

* art. 11a ust.2 pkt.7 ustawy o ochronie zwierząt poprzez brak wskazania w §14 ust.

1 w Rozdziale 8 załącznika do uchwały, pomimo takiego obowiązku ustawowego,

konkretnego gospodarstwa rolnego w celu zapewnienia miejsca dla bezdomnych

zwierząt gospodarskich,

* art. 11a ust. 2 pkt. 5 ustawy o ochronie zwierząt poprzez brak wskazania w § 15

ust.2 pkt. 1 w Rozdziale 9 załącznika do uchwały, pomimo takiego obowiązku

ustawowego, konkretnego lekarza weterynarii (przychodni weterynaryjnej) w celu

zapewnienia całodobowej opieki weterynaryjnej w przypadku zdarzeń drogowych z

udziałem zwierząt.

W uzasadnieniu skarżący podał, że w podstawie prawnej zaskarżonej uchwały wskazano przepisy art. 18 ust.2 pkt. 15, art.40 ust.1, art.41 ust. 1 i art.42 ustawy z 8.03.1990r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. z 2015r.,poz.1515 ), art. 11a ustawy o ochronie zwierząt oraz art.4 ust. 1 i art. 13 pkt.2 ustawy z 20.07.2000r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (tj. Dz. U. z 2015r, póz. 1484).

Odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych wskazał, że uchwała ta jest aktem prawa miejscowego.

W art. 11a ust.2 pkt. 1-8 i ust. 5 ustawy o ochronie zwierząt ustawodawca wskazał zagadnienia, jakie powinny obligatoryjnie znaleźć się w uchwale określającej program opieki nad bezdomnymi zwierzętami oraz zapobiegania bezdomności zwierząt. Katalog tych zagadnień jest zamknięty. W załączniku do uchwały rada gminy postanowiła:

- w § 3 w rozdziale 2 zatytułowanym: Zapewnienie bezdomnym domowym

zwierzętom miejsca w schronisku dla zwierząt:

" W celu zapewnienia opieki bezdomnym zwierzętom domowym pochodzącym z terenu Gminy Łososina Dolna zapewnia się miejsce w schronisku dla zwierząt, z

którym podpisana zostanie umowa w trybie przepisów ustawy z dnia 29.01.2004r.

Prawo zamówień publicznych ( Dz. U. z 2010r.,Nr 113poz. 759 z późn. zm.) zwanym

dalej schroniskiem ",

-w § 14 ust. l w rozdziale 8 zatytułowanym: Wskazanie gospodarstwa rolnego w

celu zapewnienia miejsca dla zwierząt gospodarskich:

"Bezdomnym zwierzętom gospodarskim z terenu Gminy Łososina Dolna zapewnia

się miejsce w gospodarstwie rolnym, z którym podpisana zostanie stosowna umowa,

a które winno spełniać warunki do przyjęcia zwierząt gospodarskich, zapewniając im

schronienie, wyżywienie i opiekę weterynaryjną"!,

-w § 15 ust.2 pkt. 1 w rozdziale 9 zatytułowanym: Zapewnienie całodobowej opieki

weterynaryjnej w przypadkach zdarzeń drogowych z udziałem zwierząt:

"Całodobowa opieka weterynaryjna zwierząt, które ucierpiały w wyniku zdarzeń

drogowych realizowana jest przez lekarza weterynarii, z którym zawarta zostanie

umowa."

Zdaniem skarżącego wszystkie wyżej wskazane zapisy zostały wprowadzone do uchwały z istotnym naruszeniem przepisu art. 11a ust.2 odpowiednio pkt.1, 7 i 8 ustawy o ochronie zwierząt, poprzez brak wskazania konkretnego, z podaniem nazwy i adresu schroniska, gdzie będą umieszczane odłowione bezdomne zwierzęta, brak wskazania konkretnego gospodarstwa rolnego w celu zapewnia miejsca dla zwierząt gospodarskich oraz brak wskazania lekarza weterynarii (przychodni weterynaryjnej) ze wskazaniem adresu prowadzenia całodobowej opieki weterynaryjnej na wypadek zaistnienia zdarzeń drogowych z udziałem zwierząt. Podanie w uchwale, iż dopiero zostaną podpisane umowy z podmiotami mającymi wykonywać wyżej wskazane zadania nie jest wypełnieniem upoważnienia ustawowego. Nie wiadomo czy w ogóle dojdzie do podpisania takich umów i kiedy. Ponadto brak podpisania takich umów na dzień uchwalenia Programu rodzi uzasadnioną obawę, iż nie będzie on realizowany po wejściu w życie przepisów uchwały. Stosownie do treści art. 11 ust.3 ustawy o ochronie zwierząt zabronione jest odławianie zwierząt bezdomnych bez zapewnienia im miejsca w schronisku dla zwierząt, za wyjątkiem kiedy zwierzę stwarza poważne zagrożenie dla ludzi lub innych zwierząt. Aby program opieki nad bezdomnymi zwierzętami, uchwalany raz do roku, mógł być od razu realizowany rada gminy jest zobowiązana już w uchwale dot. programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi wskazać konkretne schronisko, gospodarstwo rolne oraz lekarza weterynarii (przychodnię weterynaryjną) wraz ze

wskazaniem ich adresów . Powyższe nie jest bez znaczenia dla samych mieszkańców gminy, którzy są zainteresowani odławianiem bezdomnych zwierząt na terenie gminy oraz powinni wiedzieć gdzie się np. udać w przypadku zdarzenia drogowego z udziałem zwierzęcia.

W § 7 rozdziału 4 Załącznika do zaskarżonej Uchwale Rada Gminy

postanowiła:

"1. Właściciele i osoby, pod opieką których pozostawały odłowione zwierzęta będą mogły je odebrać ze schroniska dla zwierząt w terminie 14 dni od dnia ich odłowienia po uiszczeniu kosztów związanych z:

1) odłowieniem i transportem,

2) utrzymaniem,

3) leczeniem,

4) innymi zabiegami, które okazały się niezbędne.

2. Niniejsze koszty nalicza i pobiera osoba odpowiedzialna za prowadzenie

schroniska dla zwierząt."

Podobny zapis w przypadku zwierząt gospodarskich, którym zapewniono opiekę

został zamieszczony w rozdziale 8 Załącznika do Uchwały w § 14 ust.2 in fine:

" ... a w przypadku, gdy możliwym jest ustalenie właściciela tego zwierzęcia

gospodarskiego kosztami zapewnienia opieki obciążony zostanie właściciel niniejszego zwierzęcia."

Skarżący wskazał, że jakie zwierzę jest zwierzęciem bezdomnym zostało określone w art. 4 pkt. 16 cyt. ustawy. W uchwale wydanej na podstawie art. 11a chodzi o uchwalenie programu dotyczącego zwierząt bezdomnych, a nie takich zwierząt, których właściciel się odnalazł. Określenie zwierząt bezdomnych w takim brzmieniu jak w art. 4 pkt. 16 ustawy o ochronie zwierząt zostało przeniesione również do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 26.08.1998r. w sprawie zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt (Dz. U. z 1998r.,Nr 116, poz.753) bo tylko takich zwierząt (zwierząt bezdomnych) dotyczy okresowe lub stałe wyłapywanie a koszty realizacji tego programu ponosi gmina (art.11a ust.5). Ponadto nałożenie zaskarżoną uchwałą na właścicieli obowiązku zwrotu kosztów utrzymania, odławiania, leczenia zwierzęcia nastąpiło z przekroczeniem ustawowego upoważnienia, albowiem żaden z powołanych przez radę gminy przepisów jako podstawy prawnej podjęcia uchwały, nie dawał upoważnienia do nałożenia na właścicieli zwierząt, w przypadku ich ustalenia, takich

obowiązków.

Rada gminy w § 10 w rozdziale 5 załącznika do uchwały, zatytułowanym: Obligatoryjna sterylizacja bezdomnych zwierząt domowych i wolno żyjących kotów w schronisku dla zwierząt postanowiła:

" Ilość zabiegów sterylizacji bezdomnych psów i kotów odłowionych z terenu Gminy Łososina Dolna oraz wolno żyjących kotów bytujących na terenie Gminy Łososina Dolna limitowana będzie wielkością środków przeznaczonych na ten cel w budżecie schroniska dla zwierząt."

W ocenie skarżącego, również i ten zapis został wydany z istotnym naruszeniem art. 11 a ust. 5 ustawy o ochronie zwierząt, albowiem zgodnie z art. 11 ust. 5 cyt. ustawy koszty realizacji programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt ponosi gmina. Wskazana w art. 11a ust.2 pkt. 4 ustawy obligatoryjna sterylizacja albo kastracja zwierząt w schroniskach dla zwierząt jest jednym z elementów tego programu dlatego też, zdaniem skarżącego, gmina nie może przerzucać kosztów sterylizacji lub kastracji odłowionych zwierząt na schronisko i uzależniać realizacji Programu w tej części od możliwości finansowych schroniska.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy w Łososinie Dolnej oświadczył, że pozostawia rozstrzygnięcie uznaniu sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z 30. 08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 , póz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a.

Skarga jest zasadna

Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 pkt 5 i pkt 6 p.p.s.a. obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5) i akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6). Zgodnie z art.

147 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Treść rozstrzygnięcia sądu, co należy podkreślić, uzależniona jest od rzeczywistej wagi stwierdzonego naruszenia, a wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej uchwały uzależnione jest wyłącznie od stwierdzenia istotnego naruszenia prawa.

Skarżona uchwała została podjęta przez Radę Gminy w Łososinie Dolnej Nr 38A/I/2015 z 13.03.2015r. w sprawie określenia "Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Łososina Dolna w 2015r." została wydana na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy 8.03. 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm) oraz art 11 i 11 a ustawy z 21. 08. 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. 2013, póz. 856 ze zm).

Na wstępie należy wskazać, ustosunkowując się do zróżnicowanego stanowiska judykatury, że Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą skargę podziela stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 37/13 oraz w wyrokach WSA w Rzeszowie z 28 stycznia 2016 sygn. akt 882/12 u WSA w Krakowie z 4 marca 2016, sygn. akt 153/16 - stoi na stanowisku, że uchwała rady gminy wydana w trybie art. 11a ustawy o ochronie zwierząt stanowi akt prawa miejscowego. Dla tej kwalifikacji istotne jest bowiem, wskazanie, że uchwale takiej obok uregulowań jednostkowych i konkretnych zawarte zostały postanowienia generalne i abstrakcyjne kształtujące sytuację wielu adresatów. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjmuje się, że dla uznania uchwały za akt prawa miejscowego wystarczy aby choć jedno postanowienie uchwały miało charakter generalno-abstrakcyjny (por. wyrok WSA w Krakowie z 4. 03. 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 153/16; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2014 r., sygn. akt. II SA/Łd 99/14).

Zgodnie z przepisem art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie należy do zadań własnych gmin. Zgodnie natomiast z art. 11a ust. 1 ww. ustawy rada gminy wypełniając obowiązek, o którym mowa w art. 11 ust. 1, określa, w drodze uchwały corocznie do dnia 31 marca, program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt. Zgodnie z art 11 a ust. 2 program, o którym mowa w ust. 1 obejmuje: 1) zapewnienie bezdomnym zwierzętom miejsca w schronisku dla

zwierząt; 2) opiekę nad wolno żyjącymi kotami, w tym ich dokarmianie; 3) odławianie bezdomnych zwierząt; 4) obligatoryjną sterylizację albo kastrację zwierząt w schroniskach dla zwierząt; 5) poszukiwanie właścicieli dla bezdomnych zwierząt; 6) usypianie ślepych miotów; 7) wskazanie gospodarstwa rolnego w celu zapewnienia miejsca dla zwierząt gospodarskich; 8) zapewnienie całodobowej opieki weterynaryjnej w przypadkach zdarzeń drogowych z udziałem zwierząt.

Program może obejmować plan znakowania zwierząt w gminie (ust. 3). Realizacja zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 3 - 6, może zostać powierzona podmiotowi prowadzącemu schronisko dla zwierząt (ust. 4). Program zwiera także wskazanie wysokości środków finansowych przeznaczonych na jego realizację oraz sposób wydatkowania tych środków. Koszty realizacji programu ponosi gmina (ust. 5).

Projekt programu, o którym mowa, w ust. 1 przygotowuje wójt (burmistrz, prezydent miasta) (ust. 6).

Projekt programu, o którym mowa w ustępie 1 wójt (burmistrz, prezydent miasta) najpóźniej do dnia 1 lutego przekazuje do zaopiniowania: 1) właściwemu powiatowemu lekarzowi weterynarii; 2) organizacjom społecznym, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, działającym na obszarze gminy; 3) dzierżawcom lub zarządcom obwodów łowieckich działających na obszarze gminy (ust. 7). Podmioty, o których mowa w ust. 7, w terminie 21 dni od dnia otrzymania projektu programu, o którym mowa w ust. 1, wydają opinię o projekcie. Niewydanie opinii w tym terminie uznaje się za akceptację przesłanego programu.

Mając na uwadze, że celem ww. programu wynikającym z ww. przepisów jest zapewnienie opieki zwierzętom bezdomnym oraz zapobieganie bezdomności zwierząt realizowanym na terenie poszczególnych gmin należy przyjąć, że dla skutecznej realizacji zadań własnych gminy wynikających z treści art 11 a w zw. z art 11 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt, polegających na zapewnieniu opieki nad bezdomnymi zwierzętami oraz ich wyłapywaniu właściwym jest skonkretyzowane określenie sposobu realizacji tych zadań. Stąd też uchwała podejmowana na podstawie art. 11a ustawy powinna zawierać elementy wskazane w art. 11a ust. 2 pkt 1 - 8 i ust. 5 nie tylko jako obligatoryjne, ale także ze skonkretyzowaną treścią. Brak takich obligatoryjnych elementów przesądza o wadliwości uchwały podjętej na podstawie art. 11 a, co musi być kwalifikowane jako istotne naruszenie prawa (por. wyrok WSA w Rzeszowie z 28.01. 2016, sygn. akt II SA/Rz 882/15).

Odnosząc powyższe uwagi do rozpatrywanej sprawy trzeba stwierdzić, że w załączniku do skarżonej uchwały nr 38A/I/2015 Rady Gminy w Łososinie Dolnej (stanowiącym jej immanentną cześć) nie wskazano konkretnego schroniska dla zwierząt (co oznacza, że w uchwale należy podać nazwę i adres schroniska, do którego zostaną przekazane zwierzęta), nie podano też oraz schroniska, w którym będzie realizowana obligatoryjna sterylizacja lub kastracja zwierząt, nie wskazano konkretnego gospodarstwa rolnego, w którym zapewnione będzie miejsce dla zwierząt gospodarskich ani skonkretyzowanego sposobu zapewnienia całodobowej opieki weterynaryjnej w przypadkach zdarzeń drogowych z udziałem zwierząt, w tym lekarza weterynarii, nie wskazano też podmiotu dokonującego odławiania zwierząt bezdomnych - przez co naruszono wymogi z art. 11 a ust. 2 ustawy. Nadto należy wskazać, że ustalone w § 10 przedmiotowego załącznika do uchwały limitowanie ilości zabiegów sterylizacyjnych bezdomnych kotów i psów wielkością budżetu schroniska nie znajduje podstawy w obowiązującym prawie. Zasadne są także zarzuty skargi, w których zakwestionowano obciążenie właściciela zwierzęcia gospodarskiego, który je odnalazł obowiązek poniesienia kosztów odłowienia, transportu i utrzymania zwierzęcia oraz obciążenia właścicieli kosztami "odłowionych zwierząt" odbieranych ze schroniska za: odołowienie, transport, utrzymanie , leczenie i jnne zabiegi. Zgodnie bowiem z treścią art. 11 a ust. 5 koszty realizacji programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi i zapobiegania bezdomności zwierząt ponosi gmina, a w programie wskazuje się wysokość środków finansowych przeznaczonych na jego realizację. Nadto nie jest prawidłowe posługiwanie się w kwestionowanej uchwale posługiwanie się pojęciem "zwierząt odłowionych", gdyż regulacje zawarte w ustawie o ochronie zwierząt dotyczą zwierząt bezdomnych, za które uważa się - zgodnie z treścią art 4 pkt. 16 ustawy o ochronie zwierząt zwierzęta domowe lub gospodarskie, które uciekły, zabłąkały się lub zostały porzucone przez człowieka, a nie ma możliwości ustalenia właściciela lub innej osoby, pod której opieką trwale dotąd pozostawały. Konkludując, należało w pełni podzielić stanowisko Prokuratora, że zakwestionowana uchwała nie wyczerpuje zakresu przedmiotowego przekazanego do uregulowania przez gminę w art. 11a ustawy. Zgodność z prawem aktu wydanego na podstawie upoważnienia ustawowego polega na pełnym zrealizowaniu tego upoważnienia. Niewyczerpanie wynikającego z ustawy zakresu przedmiotowego uchwały stanowi istotne naruszenie prawa.

Nadto należy wskazać, że przy skarżonej uchwały doszła także do naruszenia trybu jej stanowienia przez brak skierowania projektu do zaopiniowania

8

przez organizację społeczną, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, działającym na obszarze Gminy Łososina Dolna, czego wymaga art 11 a ust. 7 pkt 2 ustawy o ochronie zwierząt. W przedłożonych aktach administracyjnych sprawy brak dokumentów, z których wynikałoby, że wójt w Łososinie Dolnej skierował do takiej organizacji projekt uchwały, brak również ustaleń, że takiej organizacji brak na terenie gminy. Obowiązkiem wójta było podjęcie działania mającego na celu ustalenie czy na terenie Gminy Łososina Dolna działa taka organizacja, ewentualnie skierowanie projektu do organizacji ochrony zwierząt, które swoją działalnością obejmują obszar Gminy jakkolwiek są organizacjami ochrony zwierząt o zasięgu przekraczającym obszar Gminy Łososina Dolna. (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 18.11. 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 667/14). Należy zauważyć, że w odniesieniu do projektu przedmiotowej uchwały Powiatowy Lekarz Weterynarii w Nowym Sączu wydał negatywną opinię z 27 stycznia 2015 r. , kwestionując brak konkretnych ustaleń dotyczących m. in. podmiotu odławiającego bezdomne zwierzęta, podmiotu dokonującego ich transportu do schroniska, zakładu weterynaryjnego, który zapewnia całodobową opiekę dla zwierząt w przypadku zdarzeń drogowych i gospodarstwa rolnego, do którego będą przekazywane bezdomne zwierzęta gospodarskie. W tej sytuacji należy zatem stwierdzić, że skarżona uchwała została wydana również z

naruszeniem trybu jej podejmowania co stanowi istotne naruszenie przepisu art 147 § 1 p.p.s.a.

Dlatego na podstawie art. 147 § 1 p..p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.