Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 361/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2014-07-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska- Pastuszko Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Alina Rzepecka (spr.) Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Głowacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2014 r. sprawy ze skargi M.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł (sto) tytułem nadpłaconego wpisu.


UZASADNIENIE

M.K. reprezentowany przez pełnomocnika, wniiósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...] utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] stycznia 2014r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania.

Przyczyną zawieszenia postępowania, wszczętego na wniosek skarżącego z dnia [...] sierpnia 2013r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, było wystąpienie Marszałka Sejmu do Trybunału Konstytucyjnego o wyjaśnienie skutków prawnych wyroku Trybunału z dnia 18 lipca 2013r. sygn. akt SK 18/09, w którym orzeczono niekonstytucyjność m. in. art.20 ust.3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998r. do 31 grudnia 2006r., czyli w okresie za jaki wymierzono skarżącej zryczałtowany podatek dochodowy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu.

Pismem z dnia [...] lipca 2014r., Dyrektor Izby Skarbowej poinformował, że postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...] podjął z urzędu zawieszone postępowanie oraz decyzją z dnia [...] kwietnia 2014r. uchylił w całości decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2012r. oraz uchylił w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] marca 2012r. i umorzył postępowanie.

Wniósł o umorzenie postępowania ewentualnie, z ostrożności procesowej o oddalenie skargi. Wskazał też, że celem postępowania sądowoadministracyjnego jest dokonanie kontroli przez sąd, czy zawieszenie postępowania nie narusza przepisów i gdyby sąd stwierdził naruszenie takich przepisów, wyeliminowanie z obrotu takiego postanowienia blokującego prowadzenie i zakończenie postępowania (w realiach sprawy postępowania wznowieniowego). Jeżeli więc organ sam doprowadził do tego stanu rzeczy poprzez podjecie postępowania , to przestał istnieć przedmiot sprawy sądowoadministracyjnej. Postanowienie podejmujące postępowanie eliminuje bowiem skutki postanowienia o jego zawieszeniu. Tym samym, bezprzedmiotowe stało się badanie merytorycznych przesłanek zawieszenia postępowania.

Organ na poparcie prawidłowości zaprezentowanego stanowiska powołał orzecznictwo sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art.161 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zw. dalej "P.p.s.a.", sąd umarza postępowanie sądowoadministracyjne, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

W orzecznictwie (postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2011r. - II OSK 2453/2010 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl) podkreśla się, że bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art.161 §1 pkt 3 P.p.s.a. występuje, gdy zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania albowiem jego zaistnienie przed datą wniesienia skargi winno skutkować jej odrzuceniem.

Wskazać również należy, że celem postępowania sądowoadministracyjnego wywołanego skargą na postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego jest dokonanie kontroli przez sąd czy zatamowanie postępowania nie narusza przepisów i, gdyby sąd stwierdził naruszenie takich przepisów, wyeliminowanie z obrotu takiego postanowienia blokującego prowadzenie i zakończenie postępowania podatkowego (w realiach sprawy postępowania wznowieniowego). Wobec wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej postanowienia z dnia [...] kwietnia 2014r., o podjęciu z urzędu postępowania, wyeliminowana została przeszkoda do kontynuowania i zakończenia tego postępowania. W skardze podnoszono, że brak było podstaw faktycznych i prawnych do zawieszenia postępowania wznowieniowego, a więc wydanie postanowienia o podjęciu tego postępowania i doręczenie go stronom wyeliminowało skutki w zakresie nieprowadzenia postępowania.

Tym samym Skarżący, choć w sposób zastępczy, uzyskał oczekiwany przez siebie

cel tj. prowadzenie postępowania wznowieniowego, a jednocześnie postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art.161 §1 pkt 3 P.p.s.a.

Odnosząc się do wniosku o zwrot kosztów postępowania, Sąd zauważa, że kwestia ta została uregulowana w art.200 i art.201 P.p.s.a. Pierwszy z nich przewiduje zwrot kosztów postępowania w przypadku uwzględnienia skargi przez sąd, drugi zaś - uwzględnienia skargi przez organ w trybie autokontroli na podstawie art.54 §3 P.p.s.a.

Tymczasem, w niniejszej sprawie nie doszło do merytorycznego badania skargi, tak by móc mówić o jej uwzględnieniu, a podjęcie postępowania przez organ nie było efektem uwzględnienia podniesionych w skardze zarzutów, lecz procesową konsekwencją ustania przyczyny, która w ocenie organu stanowiła podstawę zawieszenia postępowania. Brak zatem podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącego od organu.

Sąd nie znalazł również podstaw do zwrotu uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi. Zgodnie z art.232 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Żadna z wymienionych sytuacji nie występuje w niniejszej sprawie.

Odnośnie natomiast wysokości samego wpisu Sąd uznał, że wynosi on 100 zł.

Zgodnie z §2 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r.

w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały bez

względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg

na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym

i zabezpieczającym - 100 zł. Natomiast z mocy §2 ust.5 tego rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego (...), bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się wpis w wysokości 200 zł.

W ocenie Sądu, norma zawarta w §2 ust.5 dotyczy tylko takich decyzji lub postanowień, które są "swoiste" (mogą być wydawane w tym trybie) dla trybu wznowienia postępowania administracyjnego (np. art.243 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r. poz. 479 ze zm.) - stosownie do którego w razie dopuszczalności wznowienia postępowania organ podatkowy wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania), natomiast w sprawach ze skarg na postanowienia, które organ może wydawać zarówno w postępowaniu zwyczajnym, jak i nadzwyczajnym wpis wynosi 100zł (§2 ust.1 pkt 1 cyt. wyżej rozporządzenia Rady Ministrów).

Skoro strona uiściła wpis w kwocie wyższej odnależnej, kwota 100 zł podlega zwrotowi na podstawie art.225 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art.161 §1 pkt 3 P.p.s.a., umorzył postępowanie.