Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1323/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 a i c, art. 152, art. 210 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 53 ust. 1 pkt 2, art. 53b ust. 1 pkt 2 i 5
journal: Dz.U. 2003 nr 128 poz 1175
law: Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach
article: art. 7,8,10 par. 1, art. 77
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Protokolant - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2010 r. sprawy ze skargi S. V. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... czerwca 2009 r. nr ... w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewody K. z ... kwietnia 2009 r. nr ...; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku;


UZASADNIENIE

Wnioskiem z ... stycznia 2009 r. obywatel Republiki A. – S. (zwany dalej skarżącym) przebywający w Polsce z małżonką A. M. oraz dwójką dzieci – wystąpił do Wojewody K. z wnioskiem o udzielenie kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony uzasadniając go prowadzeniem działalności gospodarczej w ramach P. "A." Sp. z o.o. joint venture i wykonywaniem pracy w ramach tej spółki na stanowisku wiceprezesa zarządu spółki.

Wojewoda K. decyzją z ... kwietnia 2009 r. nr ... odmówił udzielenia skarżącemu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony stwierdzając, że działalność ww. spółki nie jest korzystna dla gospodarki narodowej oraz, że dochody uzyskiwane przez skarżącego i jego żonę nie są wystarczające do pokrycia kosztów utrzymania czteroosobowej rodziny.

Skarżący złożył odwołanie w którym stwierdził, iż zatrudnił obywatela polskiego, poleconego przez Urząd Pracy, co powinno zostać uwzględnione przy rozpatrywaniu sprawy, a także zamierza zatrudnić kolejnego pracownika. Wyjaśnił, że wraz z żoną otrzymują pomoc finansową od rodziny, a także uzyskuje on dodatkowe dochody ze sprzedaży uprawianych przez siebie produktów rolnych. Posiada także środki finansowe uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego w kraju pochodzenia, które nie mogły zostać przywiezione jednorazowo, w związku z czym przywożone są w małych kwotach przez członków rodziny, czego udokumentować nie może, ponieważ wszelkie dokumenty uległy zniszczeniu w trakcie trzęsienia ziemi. Skarżący do odwołania załączył m.in. kserokopie decyzję M. w G. z ... października 2008 r. o przyznaniu zasiłku rodzinnego, umowę użyczenia działki z ... sierpnia 2008 r. oraz kserokopie opłat targowych.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z ... czerwca 2009 r. nr ...na podstawie art. 57 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 53 ust. 1 pkt 2 i art. 53b ust. 1 pkt 2 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694 ze zm.) oraz art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: "k.p.a.") utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu swojej decyzji stwierdził, iż zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o cudzoziemcach, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który posiada zezwolenie na pracę albo pisemne oświadczenie pracodawcy o zamiarze powierzenia cudzoziemcowi wykonywania pracy, jeżeli zezwolenie na pracę nie jest wymagane oraz prowadzi działalność gospodarczą na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej, korzystną dla gospodarki narodowej, a w szczególności przyczyniającą się do wzrostu inwestycji, transferu technologii, wprowadzania korzystnych innowacji lub tworzenia nowych miejsc pracy. Jak stanowi art. 53 ust. 4 ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemiec, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wykonujący lub zamierzający wykonywać pracę w utworzonej przez siebie spółce komandytowej, spółce komandytowo-akcyjnej, spółce z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółce akcyjnej albo w takiej spółce, do której przystąpił lub objął bądź nabył jej udziały łub akcje, jest obowiązany wykazać, że działalność tej spółki spełnia warunki określone w ust. 1 pkt 2. W myśl art. 53b ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemiec, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1, 2, 7, 9, 13, 14, 16-18 oraz w art. 53a ust 1, jest obowiązany posiadać stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu w przypadkach, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1, 2, 7, 9,13 i 14 oraz w art. 53a ust 1 pkt 1 lit b oraz pkt 2 i 4. Ponadto zgodnie z art. 53b ust 5 ustawy o cudzoziemcach dochód, o którym mowa w ust 1 pkt 2, po odliczeniu kosztów zamieszkania, przypadający na każdego członka rodziny pozostającego na utrzymaniu cudzoziemca lub na cudzoziemca, gdy jest osobą samotną, musi być wyższy niż wysokość dochodu, od której przyznaje się świadczenia pieniężne z pomocy społecznej na podstawie ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2008r. Nr 115, poz. 728, ze zm.). Zgodnie z treścią art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, w związku z § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z 24 lipca 2006 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. Nr 135 poz. 950) prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, (...) przysługuje dla osoby w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty ... zł. Zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 53-53b.

Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, że skarżący jest udziałowcem P. "A." Sp. z o.o. i pełni w nim funkcję wiceprezesa zarządu. Skarżący posiada przedłużenie przyrzeczenia wydania zezwolenia na pracę w spółce z terminem ważności do 1 marca 2011 r. W Polsce przebywa wraz z żoną, z którą prowadzi działalność gospodarczą i dwojgiem małoletnich dzieci. Skarżący podjął prowadzenie działalności gospodarczej w 2004 r. Przedmiotem działalności spółki jest sprzedaż [...]. Spółka nie posiada majątku trwałego. W 2007 r. spółka uzyskała dochód w wysokości ... zł, lecz został on pomniejszony o odliczenie straty z 2003 r., w związku z czym dochód spółki wyniósł ... zł. Należny podatek od powyższej kwoty wpłacony na rzecz Skarbu Państwa wyniósł ... zł. W 2008 r. spółka uzyskała dochód w wysokości ... PLN, a należny podatek wyniósł ... zł. W spółce zatrudniona jest obywatelka polska w niepełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem 282 zł brutto i druga obywatelka polska w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem w wysokości ... zł brutto.

Zdaniem organu odwoławczego zysk spółki przez kilka lat działalności nie jest na tyle wystarczający, aby mówić o korzystności tej spółki dla gospodarki narodowej. W spółce zatrudnione są dwie obywatelki polskie, w tym jedna w częściowym wymiarze czasu pracy z najniższym wynagrodzeniem, a zatem trudno stwierdzić, iż działalność ta przyczynia się do obniżenia poziomu bezrobocia. Fakt, iż jedna obywatelka polska została zatrudniona na podstawie umowy w sprawie zorganizowania przygotowania zawodowego w miejscu pracy zawartej z Powiatowym Urzędem Pracy w G. należy zaliczyć do pozytywnych aspektów sprawy, jednak nieprzesądzających o korzystności tej spółki dla polskiej gospodarki. Ponadto przedmiot prowadzonej przez spółkę działalności gospodarczej nie należy do rozwojowych gałęzi gospodarki.

Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że z materiału dowodowego sprawy wynika, iż w 2007 r. osobiste dochody skarżącego i jego żony wyniosły po ... zł. W 2008 r. skarżący uzyskał dochód w wysokości ... zł, a jego żona dochód w wysokości ... zł. Skarżący dołączył aneks do umowy o pracę, z którego wynika, iż będzie uzyskiwał dochód w wysokości ... zł brutto miesięcznie tj. ... zł netto. Żona także ma uzyskiwać dochód w takiej wysokości. Skarżący posiada także środki finansowe zgromadzone na rachunku bankowym w wysokości ... zł, które pochodzą ze sprzedaży lokalu mieszkalnego w kraju pochodzenia. Natomiast żona posiada środki zgromadzone na rachunku bankowym w wysokości ... zł, które pochodzą z przekazanej przez ojca darowizny. Organ odwoławczy stwierdził, że powyższe środki finansowe – uzyskiwane z wykonywanej pracy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oraz zgromadzone na rachunku bankowym są jedynymi, udokumentowanymi kwotami pieniężnymi, jakimi dysponują skarżący i żona. Skarżący nie są w stanie udokumentować pochodzenia środków finansowych zgromadzonych na ww. rachunkach bankowych. Skarżący ponosi koszty zamieszkania w wysokości ... zł.

Mając na uwadze powyższe ustalenia, organ odwoławczy uznał, że skarżący i jego żona nie uzyskują dochodów wystarczających na pokrycie kosztów utrzymania siebie i małoletnich dzieci. Uwzględniając deklarowaną, łączną wysokość uzyskiwanych przez nich obecnie dochodów tj. ...zł netto, po odliczeniu kosztów zamieszkania, na osobę w rodzinie pozostaje ...zł. Środki zgromadzone na rachunkach bankowych skarżących mogą stanowić jedynie dodatek do uzyskiwanych przez nich dochodów, gdyż mają charakter wyczerpywalny i nie mogą zostać uznane za stabilne i regularne źródło dochodów, o którym mowa w art. 53b ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach. Ponadto w sprawie należy uwzględnić fakt, iż skarżący od 2005 r. korzystają ze środków pomocy społecznej w formie zasiłków rodzinnych oraz dodatków do tych zasiłków, co stanowi podstawę stwierdzenia, iż nie uzyskują dochodów w wystarczającej wysokości.

Odnosząc się do treści odwołania organ stwierdził, iż uwzględnia jedynie uzyskiwane środki finansowe, które są udokumentowane. Fakt, na który powołuje się skarżący, iż uzyskuje dodatkowy dochód w wysokości od ... tys. do ... tys. zł miesięcznie z tytułu sprzedaży produktów rolnych uprawianych przez siebie nie może zostać uwzględniony przez organy administracji, gdyż dochód ten nie jest potwierdzony żadnymi, stosownymi dokumentami. Także inne, wskazane przez skarżącego źródła pomocy finansowej tj. ze strony matki żony, darowizna uzyskana przez jego żonę oraz środki uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego w kraju pochodzenia nie mogą zostać uwzględnione, gdyż są nieudokumentowanymi środkami, mogącymi stanowić ewentualną doraźną pomoc finansową.

W skardze złożonej ... lipca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący wniósł o uchylenie decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z ... czerwca 2009 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody K. z ... kwietnia 2009 r. w całości. Powyższym decyzjom zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. art. 53 ust. 1 pkt 1, art. 53a ust. 1 pkt 4 i art. 53b ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach oraz istotne naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu strony, art. 10 k.p.a. przez niezapewnienie czynnego udziału w postępowaniu, a także art. 80 k.p.a. poprzez niewłaściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego z przekroczeniem granicy swobodnej oceny dowodów. Ponadto zarzucił, że organy wydając skarżone decyzje nie wzięły pod uwagę sytuacji całej rodzinnej skarżącego, w tym małoletnich dzieci czym naruszyły przepisy Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

W motywach skargi skarżący powtórzył argumenty zawarte w odwołaniu. Dodatkowo stwierdził, iż organy oceniając prowadzoną przez niego działalność gospodarczą pod kątem jej korzystności dla gospodarki narodowej, nie wzięły pod uwagę, że jest ona prowadzona w G., gdzie występuje strukturalne bezrobocie i każde nowe miejsce pracy jest niezwykle pożyteczne. Skarżący zarzucił, że organ obliczając jego dochody nie wziął pod uwagę oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych jego w kwocie ... zł i żony w kwocie ... zł, które mogą stanowić uzupełnienie wymaganej kwoty przypadającej na członka rodziny, tym bardziej, że do wymaganej minimalnej kwoty zabrakło mu jedynie ... zł. Skarżący odnosząc się do stwierdzenia organu odwoławczego, iż może się starać o uzyskanie wizy u odpowiedniego konsula w kraju pochodzenia, nie wziął pod uwagę tego, że konsul nie jest obowiązany do wydania mu konkretnej wizy i nie będzie miał możliwości wjazdu do Polski. Na końcu skarżący podkreślił, że wraz z rodziną mieszka w Polsce nieprzerwanie od ...5 r., w latach ..., a następnie od 2004 r. przebywa w Polsce legalnie. Jego ... – letni syn uczęszcza do drugiej klasy gimnazjum, a córka do przedszkola. Dzieci urodziły się w Polsce i spędziły tu całe życie, nie znają dobrze języka o.

W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie, podnosząc argumenty faktyczne i prawne jak w zaskarżonej decyzji.

Skarżący w trakcie rozprawy sądowej oświadczył, że obecnie spółka zatrudnia trzy osoby na pełne etaty, są to obywatele Polscy, którzy otrzymują najniższe ustawowo wynagrodzenie (na dowód okazał umowy o pracę). Ponadto okazał zaświadczenie o dochodach spółki z ... lutego 2010 r., z którego wynika, iż spółka w 2009 r. osiągnęła dochód w wysokości ....018,01 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 i art. 13 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.) sąd administracyjny powołany jest do kontroli zaskarżonego orzeczenia pod względem jego legalności. Ocenia zatem, czy decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jej uchylenie.

Badając pod tym względem zaskarżoną decyzję, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem w toku prowadzonego postępowania doszło do naruszenia przepisów, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

W niniejszej sprawie organy odmówiły skarżącemu udzielenia zezwolenia zamieszkania na czas oznaczony z dwóch przyczyn. Po pierwsze uznały, iż prowadzona przez "A." Sp. z o.o. działalność gospodarcza, której skarżący jest udziałowcem, nie wypełnia przesłanek z art. 53 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach, ponieważ jej działalność nie jest korzystna dla gospodarki narodowej. Po drugie, skarżący nie uzyskuje stabilnych i regularnych dochodów, wystarczających na pokrycie utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu, a więc nie wypełnia przesłanki z art. 53b ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach.

Zdaniem Sądu dokonana przez organy orzekające interpretacja i zastosowanie powyższych przepisów wobec sytuacji skarżącego jest błędna, z uwagi na niewzięcie pod uwagę wszystkich okoliczności sprawy.

Zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach – zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który prowadzi działalność gospodarczą na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej, korzystną dla gospodarki narodowej, a w szczególności przyczyniającą się do wzrostu inwestycji, transferu technologii, wprowadzania korzystnych innowacji lub tworzenia nowych miejsc pracy.

Dokonując interpretacji powyższego przepisu należy zgodzić się ze stwierdzaniem zaskarżonej decyzji w tej części, w której organ stwierdził, że prowadzona przez P. "A." Sp. z o.o. działalność gospodarcza nie jest działalnością przyczyniającą się do wzrostu inwestycji, transferu technologii czy wprowadzania korzystnych innowacji. Jednakże – w opinii Sądu – błędne jest uznanie, że działalność tej spółki nie przyczynia się do tworzenia nowych miejsc pracy, a więc nie powoduje obniżenia poziomu bezrobocia. Słusznie skarżący zarzuca w skardze, iż organy dokonując takiej oceny nie wzięły pod uwagę miejsca prowadzonej działalności gospodarczej i stopy bezrobocia w tym regionie. Wskazać należy, że – jak wynika z obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z ... września 2009 r. (M.P. Nr 64, poz. 854) – przeciętna stopa bezrobocia w G.

w czerwcu 2009 r. (czyli w miesiącu wydawania decyzji organu odwoławczego) wynosiła ...% (w powiecie g. ...%), czyli blisko dwukrotnie więcej niż w skali całego kraju (...%). Na takim obszarze każde nowe miejsce pracy jest cenne i nie można zgodzić się z oceną, że ta działalność nie przyczynia się do obniżenia poziomu bezrobocia. Tym bardziej, iż P. "A." Sp. z o.o. jako pracodawca zawierając umowę z Prezydentem G. w sprawie zorganizowania przygotowania zawodowego w miejscu pracy z ... czerwca 2008 r. bierze udział w programach zwalczania bezrobocia regulowanymi ustawą z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 Nr 69, poz. 415). Ponadto organ pominął, iż choć spółka nie uzyskuje wysokich dochodów, to jednak jej dochód sukcesywnie rośnie – jak wynika z zaskarżonej decyzji – w 2007 r. wyniósł ... zł, w 2008 r. wyniósł ...zł, a na koniec 2009 r. wyniósł już ... zł (wg zaświadczenia okazanego przez skarżącego w trakcie rozprawy z ... lutego 2010 r.). Nie można również pominąć tej okoliczności, że do czasu wydania decyzji z ... kwietnia 2009 r. skarżącemu udzielno z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej dwukrotnie zezwolenia zamieszkania na czas oznaczony, pomimo tego, że wówczas spółka miała mniejsze dochody i zatrudniała mniej osób. Tak więc odmowa wydania kolejnego zezwolenia zamieszkania na czas oznaczony w oparciu o taką samą podstawę prawną, w sytuacji w której spółka zatrudnia więcej osób, a jej dochód wzrósł, narusza zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa oraz ich kultury prawnej wyrażonej w art. 8 k.p.a. Z powyższych przyczyn Sąd uznał, iż ocena organów administracji, iż działalność gospodarcza P. "A." Sp. z o.o. nie jest korzystna dla gospodarki narodowej była niesłuszna.

Sąd odnosząc się do drugiej z przesłanek odmowy skarżącemu wnioskowanego zezwolenia wskazuje, iż zgodnie z art. 53b ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemiec, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 2, jest obowiązany posiadać stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu w przypadkach, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 2. Ponadto zgodnie z art. 53b ust 5 ustawy o cudzoziemcach dochód, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, po odliczeniu kosztów zamieszkania, przypadający na każdego członka rodziny pozostającego na utrzymaniu cudzoziemca (...) musi być wyższy niż wysokość dochodu, od której przyznaje się świadczenia pieniężne z pomocy społecznej na podstawie ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2008r. Nr 115, poz. 728, ze zm.). Zgodnie z treścią art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, w związku z § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z 24 lipca 2006 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. Nr 135 poz. 950) prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, (...) przysługuje dla osoby w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty ... zł.

Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji ustalił, że regularny dochód skarżącego wraz z żoną składa się dwóch pensji po ... zł brutto i wynosi łącznie ... zł brutto, co stanowi ... zł netto. Odliczając koszty zamieszkania w wysokości ... zł, na jednego członka rodziny przypada kwota ... zł, czyli mniejsza od wymaganej minimalnej kwoty ... zł. Zdaniem Sądu powyższe ustalenie jest nieprawidłowe, ponieważ pomija kwoty jakie przysługiwały rodzinie skarżącego na podstawie decyzji M. w G. z ... października 2008 r., którą przyznano dzieciom skarżącego miesięczny zasiłek w łącznej kwocie ... zł w okresie do ...sierpnia 2009 r. Po dodaniu kwoty ... zł do dochodów netto skarżącego (... zł), łączny dochód netto rodziny skarżącego w momencie wydawania zaskarżonych decyzji wynosił ... zł, czyli po odjęciu kosztów zamieszkania (... zł) dochód na jednego członka rodziny wyniósł ... zł, a więc przekraczał minimalną kwotę ... zł. Sąd nie znalazł podstaw aby kwotę przyznanego zasiłku pominąć, zważywszy że dochód ten choć przyznany jedynie okresowo, to jednak nosi cechy źródła dochodu stabilnego i regularnego w okresie na jaki został przyznany.

Ponadto Sąd za słuszny uznał zarzut skargi dotyczący naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu wyrażonej w art. 10 k.p.a. Otóż zgodnie z art. 10 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (§1). Organy administracji publicznej mogą odstąpić od zasady określonej w §1 tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną (§2). Organ administracji publicznej obowiązany jest utrwalić w aktach sprawy, w drodze adnotacji, przyczyny odstąpienia od zasady określonej w §1 (§3). W niniejszej sprawie okoliczności o jakich mowa w art. 10 § 2 k.p.a. nie wystąpiły, a organ odwoławczy nie poinformował skarżącego o zakończeniu postępowania odwoławczego i przed wydaniem decyzji nie umożliwił wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Sąd za chybiony uznał natomiast zarzut dotyczący naruszenia przez organy administracji przepisów Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Wskazać należy, że istotą sprawy jest rozstrzygnięcie o udzieleniu zezwolenia na zamieszkanie i mając ten fakt na względzie należy stwierdzić, że brak jest podstaw do uznania, że przemawiają za tym względy związane z poszanowaniem życia rodzinnego cudzoziemca określone przepisem art. 8 Konwencji o prawach człowieka i podstawowych wolności, czy art. 47 Konstytucji RP. Przepisy te nie mogą wywrzeć pożądanego przez skarżącego skutku, ponieważ co do szczegółów kwestię udzielenia zezwolenia na zamieszkanie reguluje art. 53 w zw. z art. 57 ustawy o cudzoziemcach. Art. 8 Konwencji praw człowieka poprzez swoją treść określa ramy w jakich możliwa jest ingerencja Państwa w prawo jednostki do życia rodzinnego stanowiąc w określonych warunkach obronę przed jego wydaleniem z terytorium Państwa. Przepis ten nie jest źródłem prawa pozytywnego w wyniku takiej sprawy jak niniejsza, może natomiast nim być w przypadku postępowania o wydalenie biorąc pod uwagę treść art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach. W przedmiotowej sprawie w ogóle nie można posługiwać się treścią tego przepisu Konwencji ponieważ decyzja w żadnym stopniu nie rozstrzyga o opuszczeniu terytorium Polski.

Reasumując Sąd stwierdził, że zarzuty skargi dotyczące błędnego zastosowania art. 53 ust. 1 pkt 2 i art. 53b ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach oraz niepełnego ustalenia stanu faktycznego sprawy są trafne. Zaskarżona decyzja narusza zasadę wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, czyli zasadę prawdy obiektywnej, zasadę czynnego udziału stron w postępowaniu oraz zasadę pogłębiania zaufania do organów Państwa (art. 7, 8, 10 § 1 i 77 k.p.a.).

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ orzekający – biorąc pod uwagę wyżej wskazane uwagi – powinien ustalić w jakiej sytuacji gospodarczej znajduje się obecnie P. "A." Sp. z o.o., a przede wszystkim ile osób aktualnie zatrudnia, a także na nowo ustalić sytuację materialną rodziny skarżącego w zakresie osiąganych dochodów.

Z powyższych przyczyn zaskarżone decyzje nie mogły się ostać, dlatego też na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c p.p.s.a. oraz art. 152 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku. Sąd nie zasądził zwrotów kosztów postępowania sądowego z uwagi na brak stosownego wniosku skarżącego w tym przedmiocie (art. 210 § 1 p.p.s.a.).