Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 177/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2017-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 par.1 pkt 4, art. 58 par.1 pkt 3 i par.3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu) z dnia 6 lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za maj 2015 r. oraz dodatkowego zobowiązania podatkowego postanawia : odrzucić skargę


UZASADNIENIE

A Spółka z.o.o. w [...] (dalej też: "spółka", "skarżąca"), wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 6 lutego 2017 r. wydaną w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za maj 2015 r. oraz dodatkowego zobowiązania podatkowego.

Wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 kwietnia 2017 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie do akt odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego spółki oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), a to w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do usunięcia braków skargi doręczono skutecznie skarżącej na adres siedziby spółki w dniu 8 maja 2017 r. Strona nie uzupełniła braków formalnych skargi, ani nie uiściła wpisu w zakreślonym terminie, natomiast pismem procesowym z dnia 15 maja 2017 r. cofnęła skargę. Pismo to zawierało jedynie odcisk pieczęci Prezesa Zarządu Spółki, i nie było podpisane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Badanie merytorycznej strony skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej jako: [P.p.s.a.]. Niezależnie od tego Sąd wzywa do uiszczenia wpisu od skargi.

Zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Z art. 230 § 2 P.p.s.a. wynika, że pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Ze wspomnianego § 3 wskazanego przepisu wynika natomiast, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Jak stanowi z kolei art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednocześnie stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony, w tym skarga powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast stosownie do treści art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w tym przepisie mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W przypadku spółek kapitałowych, do których zalicza się spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, dokumentem, o którym mowa w powołanych przepisach jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Niezachowanie wymogów formalnych skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi.

Uwzględniając powyższe, wskazać należy, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych poprzez złożenie do akt sądowych dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. odpisu z KRS doręczono skarżącej w dniu 8 maja 2017 r. Dlatego termin do uiszczenia wpisu i uzupełnienia wskazanego braku upłynął z dniem 15 maja 2017 r. (dzień roboczy). Z uwagi na fakt, że skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków skargi, niemożliwe okazało się przyjęcie skargi do jej merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia.

Odnosząc się natomiast do zawartego w piśmie z dnia 15 maja 2017 r. wniosku o cofnięcie skargi zauważyć należy, że Sąd nie mógł uwzględnić oświadczenia skarżącej spółki o cofnięciu skargi, a w konsekwencji umorzyć postępowania sądowego. Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga zainicjowała postępowanie sądowoadministracyjne tj. w sytuacji gdy sąd stwierdzi, że skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków, które uniemożliwiałyby nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87 – opubl. w CBOiS na stronach internetowych NSA).

W rozpoznawanej sprawie skarga obarczona była brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Do takich braków należy zaliczyć brak dokumentu poświadczającego umocowanie do złożenia skargi. Również brak wpisu od skargi powoduje, że postępowanie nie mogło być skutecznie uruchomione, a stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Ponieważ nałożone na stronę skarżącą obowiązki nie zostały wykonane, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., w związku art. 220 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę, pomimo oświadczenia o jej cofnięciu.

Z powyższych względów Sąd odstąpił od wezwania strony do uzupełnienia braku formalnego pisma z dnia 15 maja 2017 r. (tj. wniosku o cofnięcie skargi, k. 50 akt sądowych) poprzez jego podpisanie przez osobę umocowaną do reprezentowania skarżącej.