Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1251/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 4 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a., uchyliło postanowienie Wójta Gminy W. z dnia [...] stycznia 2013 r. znak [...], nieuzgadniające w zakresie drogi wewnętrznej dz. nr ew. [...] obręb geodezyjny W. gmina W. projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na utwardzeniu terenu w celu wykorzystania jako dojazd do składowiska odpadów w miejscowości S. na terenie działek nr ew. [...], [...], [...] położonych w miejscowości G. gm. C. i umorzyło postępowanie organu I instancji w sprawie uzgodnienia, w zakresie drogi wewnętrznej dz. nr ew. [...] obręb geodezyjny W. gmina W., projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na utwardzeniu terenu w celu wykorzystania jako dojazd do składowiska odpadów w miejscowości S. na terenie działek nr ew. [...], [...], [...] położonych w miejscowości G. gm. C.

Na powyższe postanowienie Wójt Gminy C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie powodu niedopuszczalności skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Jak słusznie wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę, w orzecznictwie sądowym powszechnie utrwalony jest pogląd, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego (por.: uchwały NSA z dnia 9 października 2000 r. sygn. akt OPK 14/00, publ. ONSA 2001, nr 1, poz. 17, oraz z dnia 19 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03, publ. ONSA 2003, nr 4, poz. 115). W rezultacie skarga wniesiona przez organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji, niemający z zasady legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu (por.: wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1017/04 niepubl.; uchwała składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 11 kwietnia 2005 r. sygn. akt OPS 1/04 publ. ONSA/WSA 2005, nr 4 (7), poz. 62).

Należy dodać, że charakterystyczną cechą postępowania sądowoadministracyjnego w odróżnieniu od postępowania administracyjnego jest jego kontradyktoryjność. Spór przed sądem prowadzony jest przez dwa podmioty: podmiot żądający udzielania ochrony prawnej (skarżącego) i organ administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie stało się przyczyną zgłoszenia żądania udzielenia ochrony prawnej. Ukształtowana w ten sposób struktura postępowania sądowoadministracyjnego determinuje krąg podmiotów, którym przepisy procesowe mogą przyznać prawo do jego uruchomienia. Nie może zostać ono uruchomione z urzędu, jak też w drodze złożenia skargi przez organ administracji publicznej, którego działanie ma być przedmiotem oceny z punktu widzenia zgodności z prawem, ani żaden inny organ pozostający w strukturze organizacyjnej administracji publicznej.

W rozpoznawanej sprawie nie może budzić wątpliwości, że organowi jednostki samorządu terytorialnego, tj. wójtowi gminy, ustawodawca wyznaczył rolę organu administracji publicznej, a więc w konsekwencji organ ten nie posiada legitymacji do złożenia skargi w indywidualnej sprawie na decyzję wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze (vide - postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 527/12).

Powyższe stanowisko podziela także Sąd orzekający w niniejszej sprawie. To oznacza, że Wójt Gminy C. nie był legitymowany do wniesienia skargi do Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. dotyczące wydanego przez niego postanowienia z dnia [...] stycznia 2013 r.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.