Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 218/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2022-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 62 par. 1, art. 55 par. 2
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 31 maja 2022 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent G. dokonał zarachowania wpłaty podatnika dokonanej w dniu [...] r. w kwocie [...]zł na zaległości podatkowe w podatku od nieruchomości z tytułu III raty podatku za 2021 r. wraz z odsetkami za zwłokę odpowiednio w kwocie [...]zł i [...] zł oraz tytułem wpłat bieżących z tytułu IV raty podatku za 2021 r. w kwocie [...]zł.

W złożonym zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Podniósł, że III rata podatku od nieruchomości za 2021 r. została zapłacona wcześniej. Wniósł o zobowiązanie Prezydenta G. do wykazania wszystkich wpłat z podaniem daty wpłaty i ich wysokości za okres od [...] r. do chwili obecnej z wykazaniem jak wpłaty zostały zarachowane, przeprowadzenie dowodu z dowodów przelewów należności podatkowych dokonanych przez skarżącego, dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości celem ustalenia, czy wszystkie należne opłaty zostały przez skarżącego uiszczone i czy były jakiekolwiek podstawy do wydawania postanowień o zarachowaniu.

Postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy ww. postanowienie. W uzasadnieniu organ podał, że decyzją z dnia [...] r. Prezydent G. ustalił stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2021 r. w kwocie [...]zł, płatne w ratach i terminach: I rata w kwocie [...]zł (15 marca 2021 r.), II rata w kwocie [...]zł (15 maja 2021 r.), III rata w kwocie [...]zł (15 września 2021 r.) i IV rata w kwocie [...]zł (15 listopada 2021 r.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, że dokonywało już oceny postanowień Prezydenta G. o zarachowaniu wpłat dokonywanych przez stronę; po raz ostatni postanowieniem znak: [...] utrzymało w mocy postanowienie z dnia [...] r. znak: [...] o zarachowaniu wpłaty podatnika, dokonanej w dniu [...] r. w kwocie [...]zł na zaległości podatkowe w podatku od nieruchomości z tytułu IV raty podatku za 2020 r. wraz z odsetkami za zwłokę odpowiednio w kwocie [...]zł i [...] zł oraz tytułem wpłat bieżących (I ratę podatku za 2021 r.) w kwocie [...]zł.

W przedmiotowej sprawie skarżący w dniu [...] r. dokonał wpłaty na konto organu podatkowego w wysokości [...] zł tytułem podatku od nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent G. dokonał zaliczenia dokonanej wpłaty w następujący sposób: zaległość podatkowa w podatku od nieruchomości z tytułu III raty podatku za 2021 r. w kwocie [...]i odsetki za zwłokę w kwocie [...]zł, z tytułu IV raty podatku za 2021 r. w kwocie [...]zł. Zaskarżone postanowienie pokazuje, jak zarachowano wpłatę dokonaną w dniu [...] r. przez podatnika na rachunek bankowy organu. Z treści postanowienia wynika na jaką należność (z jakim terminem płatności) zaksięgowano dokonaną wpłatę.

Na dzień [...] r. na koncie podatkowym strony dotyczącym podatku od nieruchomości istniała zaległość z tytułu III raty podatku od nieruchomości za 2021 r. w kwocie [...]zł. Organ podatkowy zasadnie zatem zaksięgował wpłatę na zaległość podatkową o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez stronę podatku.

Organ podał, że informacja o wskazanej powyżej kwocie zaległości znajdowała się w upomnieniu z dnia [...] r. oraz w postanowieniu z dnia [...] r. o zarachowaniu wpłaty (odebranym w dniu [...] r.). Podatnik dokonując wpłaty w dniu [...] r. miał zatem wiedzę, że podatek od nieruchomości z tytułu III raty 2021 r. nie został zapłacony w całości i na koncie podatkowym występują zaległości z tego tytułu, które zostaną rozliczone przy okazji kolejnych wpłat. Ponadto w aktach sprawy znajdują się również postanowienia o zarachowaniu wpłat z dnia: [...] r. (odebrane w dniu [...] r.); [...] r. (odebrane w dniu [...] r.); [...] r. (odebrane w dniu [...] r.); [...] r. (odebrane w dniu [...].). Postanowienia te również pokazują o sposobie zarachowania dokonanych wpłat i informują o kwotach zaległości. Ponadto w aktach sprawy znajdują się upomnienia skierowane do strony informujące o niezapłaconym podatku od nieruchomości, wskazujące jakiego okresu dotyczą, jaka jest kwota należności głównej i kwota odsetek (na dzień wystawienia) z dnia: [...] r. (odebrane w dniu [...] r.); [...] r. (odebrane w dniu [...] r.); [...]. (odebrane w dniu [...] r.). Z powyższego zestawienia wynika, że organ podatkowy w 2021 r. sześciokrotnie dokonywał zaliczenia wpłat dokonywanych przez stronę w 2021 r. Złożone zażalenie wskazuje, że strona nie kontroluje dokonywanych wpłat i nie śledzi zarachowań dokonywanych przez organ podatkowy.

Wskazując na treść art. 55 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm., dalej: O.p.) organ stwierdził, że prawidłowe było w tych okolicznościach działanie organu, który zaliczył dokonaną przez skarżącego w dniu [...] r. wpłatę w kwocie [...]zł na poczet zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości z tytułu III raty podatku za 2021 r. (jako zaległości o najwcześniejszym terminie płatności w podatku od nieruchomości) - na należność główną w kwocie [...]zł oraz na odsetki za zwłokę w wysokości [...] zł, a dopiero pozostałą kwotę w wysokości [...] zł na poczet IV raty podatku za 2021 r. Organ podkreślił, że w aktach sprawy oraz na karcie podatkowej znajdują się informacje umożliwiające stronie prześledzenie zarachowania dokonywanych wpłat. W ocenie organu odwoławczego, w przedmiotowej sprawie dla dokonania prawidłowego zarachowania wpłat dokonywanych przez stronę nie jest wymagane posiadanie wiadomości specjalnych. Nie ma również potrzeby uzupełniania zgromadzonego materiału dowodowego o jakąkolwiek inną dokumentację oraz analizowania wszystkich wpłat dokonywanych od [...] r. Ponadto pomimo wskazania przez stronę w zażaleniu, że przedłoży dowody dokonanych przelewów należności podatkowych, do dnia dzisiejszego skarżący tego nie uczynił.

Końcowo organ podał, że w postanowieniu z dnia [...] r. znak: [...] organ podatkowy dokonał zarachowania dokonanej w dniu [...] r. wpłaty w kwocie [...]zł na poczet zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości za 2013 r. i 2014 r. Wynikały one z decyzji Prezydenta G. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie określenia zwrotu uprzednio zwróconej nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2013 r. w kwocie [...]zł oraz za 2014 r. w kwocie [...]zł. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Kolegium z dnia [...] r. znak: [...]. Zwrócona stronie nadpłata podlegała zatem zwrotowi na rzecz organu podatkowego. Z uwagi na fakt, że strona nie zwróciła łącznie kwoty [...]zł, powstała zaległość podatkowa, która została rozliczona w tym postanowieniu (niezaskarżonym przez stronę). Wątpliwości podatnika co do sposobu dokonywania zarachowania wpłat wynikają zatem prawdopodobnie z faktu, że nie uwzględnił on konieczności dokonania zwrotu nienależnie zwróconej nadpłaty za 2013 r. i 2014 r. Jak wskazano, szczegółowa analiza wystawianych w 2021 r. postanowień o zarachowaniu oraz upomnień pozwoliłaby podatnikowi na uniknięcie wątpliwości co do stanu zaległości podatkowych.

W skardze Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Prezydenta G. i nakazanie Prezydentowi G. zaliczenia wpłaty kwoty [...]zł dokonanej w dniu [...] r. na podatki wskazane przez Skarżącego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Prezydenta G. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z zaleceniem przeprowadzenia dowodów wskazanych przez Skarżącego w zażaleniu, w szczególności dowodu z opinii biegłego z dziedziny rachunkowości. Skarżący wniósł także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Ponadto wniósł: o zobowiązanie Prezydenta G. do przedłożenia pełnej dokumentacji w tym dowodów wpłat dokonywanych przez Skarżącego tytułem podatków, a także wszystkich wydawanych przez Prezydenta G. w tym przedmiocie decyzji i postanowień oraz orzeczeń SKO i WSA w Bydgoszczy dotyczących rozliczeń podatkowych od 2015 r. do 2022 r. włącznie i przeprowadzenie dowodu z tych dokumentów; o zobowiązanie SKO do przedłożenia wszystkich akt postępowań dotyczących podatków za okres jak wyżej i przeprowadzenie z nich dowodu; o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dziedziny rachunkowości podatkowej celem wydania opinii, że brak było podstaw do wydania przez Prezydenta G. postanowienia z dnia [...] r. o zarachowaniu oraz o przeprowadzenie dowodu z dokumentów wpłat dokonywanych przez skarżącego z tytułu podatków.

Uzasadniając skargę Skarżący zarzucił, że organ odwoławczy nie przeprowadził żadnego postępowania dowodowego, w tym wskazywanych przez Skarżącego w zażaleniu dowodów, w szczególności z wszystkich dowodów wpłat na poczet podatków oraz dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości podatkowej. Zdaniem Skarżącego, przeprowadzenie zawnioskowanych dowodów było wręcz konieczne, szczególnie wobec faktu, że bardzo wiele nieprawidłowych decyzji czy postanowień Prezydenta G. było uchylonych. Uchylone też były orzeczenia SKO przez WSA w Bydgoszczy. Skarżący podniósł, że z uzasadnienia postanowienia SKO nie wynika, że istotnie występowały jeszcze jakieś zaległości podatkowe i można było wydać postanowienie o zarachowaniu, a nie - zgodnie ze wskazaniem na dowodzie wpłaty - zaliczyć w taki sposób wpłatę. Zdaniem Skarżącego, w niniejszej sprawie konieczne jest przeprowadzenie pełnego i wyczerpującego postępowania dowodowego w tym też z opinii biegłego z zakresu rachunkowości podatkowej.

Pismem z dnia [...] r. Skarżący przesłał kserokopie dowodów wpłat podatku i zaległości podatkowych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności tego postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), wynika, że zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Jak stanowi art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Wskazać też należy, że rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019 r., II OSK 1867/17).

Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa.

Kontroli sądu zostało poddane postanowienie w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości. Spór w sprawie dotyczy tego, czy organ prawidłowo zaliczył dokonaną przez stronę skarżącą wpłatę na poczet podatku od nieruchomości częściowo za okres inny niż wskazany przez Podatnika. W przelewie bowiem Skarżący wskazał dokonanie wpłaty w kwocie [...]zł tytułem zapłaty IV raty podatku od nieruchomości w/g decyzji ustalającej wysokość podatku od nieruchomości na 2021 r. Zdaniem Skarżącego doszło do błędnego rozliczenia dokonanej w dniu [...] r. wpłaty, bowiem dokonywał prawidłowo i terminowo wpłat w poprzednich okresach płatności. Stąd uważa, że należy sprawdzić wszystkie dokonane wpłaty i ich zaliczenia na przestrzeni kilku lat począwszy od 2015 r. do 2022 r. Z kolei organ podnosi, że dokonana wpłata w dniu [...] r. została prawidłowo rozliczona w części na zaległości podatkowe w podatku od nieruchomości z tytułu III raty 2021 r., w wyniku czego tylko część z wpłaty została zaliczona na poczet zaległości z tytułu IV raty tego podatku. Przy czym organ podnosi, że zaliczeniem objęło także odsetki za zwłokę.

Na wstępie należy podkreślić, że na podstawie art. 21 § 1 pkt 2 O.p. zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania. Zgodnie z art. 47 § 1 O.p. termin płatności podatku wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość podatku. Stosownie do art. 51 § 1 O.p. zaległość podatkowa, to podatek niezapłacony w terminie płatności. Na podstawie art. 55 § 1 O.p. odsetki za zwłokę wpłacane są bez wezwania organu podatkowego. Natomiast zgodnie z art. 55 § 2 O.p., jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę.

Powołać w tym miejscu należy treść art. 62 § 1 O.p., w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1520), na podstawie którego - jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku zgodnie ze wskazaniem podatnika, a w przypadku braku takiego wskazania - na poczet zobowiązania podatkowego o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zobowiązań podatkowych podatnika. W przypadku, gdy na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe, których termin płatności upłynął, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez podatnika podatku, a w przypadku braku takiego wskazania lub braku zaległości podatkowej we wskazanym podatku - na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości podatkowych podatnika.

W ocenie Sądu, zmiana brzmienia art. 62 § 1 O.p. umożliwia dysponowanie przez podatnika dokonaną przez niego wpłatą (tj. dokonanie wyboru, na poczet którego zobowiązania podatkowego spośród wielu ma być zarachowana wpłata), ale dotyczy podatników, którzy terminowo regulują zobowiązania podatkowe. Dyspozycja zawarta na dowodzie wpłaty - wskazująca przeznaczenie dokonanej płatności w zakresie tytułu i okresu zobowiązania podatkowego - jest zatem wiążąca dla organu podatkowego tylko w sytuacji, gdy podatnik nie posiada zobowiązań podatkowych, dla których termin płatności upłynął. Sąd podziela zatem stanowisko organu odwoławczego, że w sytuacji posiadania zaległości podatkowych, podatnik dokonujący wpłaty może decydować o jej przeznaczeniu, ale tylko w zakresie tytułu podatkowego, a nie okresu, za który powstała zaległość, albowiem z urzędu będzie ona zaliczana na zaległość o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości we wskazanym podatku, a w przypadku braku określenia podatku, albo braku zaległości podatkowej we wskazanym podatku - na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności, spośród wszystkich zaległości podatkowych.

Przepis art. 62 § 1 O.p. zawiera sposób (kolejność) zaliczania wpłat i jest to przepis prawa materialnego (zob. wyrok NSA z 7 czerwca 2011 r., sygn. akt II FSK 68/10, WSA w Gdańsku z 22 grudnia 2021 r., I SA/Gd 463/21; dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Zasadą jest, że przepisy prawa materialnego stosuje się w brzmieniu obowiązującym w dacie zaistnienia zdarzenia, które wywołuje skutki prawne, a zatem zaliczenie wpłaty następuje z datą jej dokonania i odbywa się zawsze według reguł obowiązujących w czasie, gdy wpłata została dokonana. Powyższe oznacza, że do wpłat dokonanych po dniu [...] r. ma zastosowanie art. 62 § 1 O.p. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia [...] r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw.

Taka regulacja ma na celu zabezpieczenie wyeliminowania sytuacji, w których podatnik reguluje bieżące zobowiązania podatkowe, przy jednoczesnym posiadaniu zaległości podatkowych, powodując tym samym realne zagrożenie ich przedawnienia. Powyższe pozwala na stwierdzenie, że dyspozycja zawarta na dowodzie wpłaty (wskazująca przeznaczenie dokonanej płatności w zakresie tytułu i okresu zobowiązania podatkowego) jest wiążąca dla organu podatkowego tylko w sytuacji, w której podatnik nie posiada zobowiązań podatkowych, dla których termin płatności upłynął.

Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia [...] r. sygn. akt I FSK 390/21 w przypadku posiadania zaległości podatkowych, podatnik dokonujący wpłaty może decydować o jej przeznaczeniu, ale tylko w zakresie tytułu podatkowego, a nie okresu, na który ma być zaliczona, bowiem z urzędu jest ona zaliczana na zaległość o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości we wskazanym podatku, a w przypadku braku określenia podatku, albo braku zaległości podatkowej we wskazanym podatku - na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości podatkowych.

Sąd w obecnym składzie ww. przywołany pogląd podziela.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy podać należy, że decyzją z dnia [...] r. [...] Prezydent G. ustalił Skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2021 r. w kwocie [...]zł, płatne w następujących ratach i terminach: I rata w kwocie [...]zł (do [...] r.), II rata w kwocie [...]zł (do [...] r.), III rata w kwocie [...]zł (do [...] r.) i IV rata w kwocie [...]zł (do [...] r.). Nie budzi zatem wątpliwości, że w obrocie prawnym pozostaje decyzja ustalająca zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości na 2021 r.

Postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent G. dokonał zaliczenia wpłaty Podatnika dokonanej w dniu [...] r. w kwocie [...]zł na zaległości podatkowe w podatku od nieruchomości z tytułu III raty podatku za 2021 r. wraz z odsetkami za zwłokę odpowiednio w kwocie [...]zł i [...] zł oraz tytułem wpłat bieżących z tytułu IV raty podatku za 2021 r. w kwocie [...]zł. Powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy przez SKO zaskarżonym postanowieniem. Informacja o wskazanej powyżej kwocie zaległości z tytułu III raty podatku za 2021 r. została ujęta w upomnieniu z dnia [...] r. (k. 10 akt organu I instancji). Ponadto została także wskazana w poprzednio wydanym postanowieniu z dnia [...] r. znak: [...] o zarachowaniu wpłaty z dnia [...] r. (k. 9 akt admin. organu I instancji). Postanowienie to zostało skutecznie doręczone [...] r. Ponadto w aktach sprawy znajdują także wcześniejsze postanowienia o zaliczeniu wpłat z dnia: [...] r. znak: [...] (doręczone w dniu [...] r.), [...] r. znak: [...] (doręczone [...] r.), [...] r. znak: [...] (doręczone [...] r.) oraz drugie postanowienie z [...] r. [...] (doręczone także [...] r.). Każde z tych postanowień podlegało odrębnemu zaskarżeniu, o czym zawarto w nich stosowne pouczenie.

Strona domaga się, aby obecnie dokonać weryfikacji wszystkich wpłat na przestrzeni lat 2015-2022. Otóż zauważyć należy, że sąd stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. jest związany granicami sprawy. Kontroli zatem podlega wyłącznie zaliczenie wpłaty w kwocie [...]zł dokonanej przez Skarżącego w dniu [...] r. Tut. Sąd obecnie nie może oceniać decyzji i wcześniejszych postanowień, w tym postanowienia z dnia [...] r. znak: [...] oraz wpłat na przestrzeni poprzednich okresów płatności począwszy od 2015 r. Zauważyć należy, że tym ostatnio wymienionym postanowieniem z dnia [...] r. dokonano rozliczenia dokonanej w dniu [...] r. wpłaty w kwocie [...]zł w części na poczet zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości za 2013 r. i 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz tytułem II i częściowo III raty podatku od nieruchomości za 2021 r. Jak podaje organ, zaległości wynikały m.in. z decyzji Prezydenta G. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie "określenia zwrotu uprzednio zwróconej nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2013 rok w kwocie [...]zł oraz za 2014 rok w kwocie [...]zł. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją tut. Kolegium z dnia [...] r. znak: [...]. Zwrócona Stronie nadpłata podlegała zatem zwrotowi na rzecz organu podatkowego. Z uwagi na fakt, iż Strona nie zwróciła łącznie kwoty [...]zł powstała zaległość podatkowa, która została rozliczona w tym postanowieniu (niezaskarżonym przez Stronę)."

Podkreślić należy, że również w postanowieniu z dnia [...] r. znak: [...] wskazano, że na koncie Podatnika figuruje zaległość z tytułu III raty podatku od nieruchomości w kwocie [...]zł wraz z odsetkami za zwłokę. Jeżeli – w ocenie Skarżącego – postanowienie z [...] r. lub którekolwiek wcześniejsze postanowienia (począwszy od 2015 r.) o zaliczeniu dokonanych wpłat były błędne, to należało je zaskarżyć. Postanowienia te zawierały pouczenia o terminie i sposobie ich zaskarżenia. Obecnie w granicach przedmiotowej sprawy nie można skutecznie zaskarżyć wcześniejszych postanowień, które podlegały odrębnemu zaskarżeniu. Dlatego też skontrolowaniu przez tut. Sąd podlega wyłącznie zaskarżone postanowienie, a nie wszystkie postanowienia o zaliczeniu wpłat w podatku od nieruchomości wydane na przestrzeni wielu lat (od 2015 r.). Dopiero ewentualne wzruszenie postanowień wcześniejszych może być oceniane w kontekście wpływu na wydane zaskarżone postanowienie. Wskazać również należy, że ani organ podatkowy dokonując zaliczenia konkretnej wpłaty na zaległości podatkowe, ani sąd administracyjny kontrolując postanowienie w sprawie zaliczenia wpłaty, nie oceniają także prawidłowości rozstrzygnięć zapadłych w sprawie wymiarowej poprzedzającej wydanie postanowienia w sprawie zaliczenia wpłaty (wyrok WSA w Lublinie z dnia 14 lutego 2020 r., I SA/Lu 716/19, LEX nr 3010203). W granicach niniejszej sprawy nie można oceniać decyzji ustalających podatek od nieruchomości.

Nie ulega też wątpliwości, że w każdym przypadku do wpłat dokonanych po terminie płatności organ podatkowy zobligowany jest zastosować również przepis art. 55 § 2 O.p., na podstawie którego jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę.

Wskazane regulacje prawne nie pozostawiają organom podatkowym możliwości wyboru co do sposobu postępowania. Organ I instancji w postanowieniu z dnia [...] r. podał kwoty zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości za konkretny okres rozliczeniowy, wysokość odsetek za zwłokę, na poczet których dokonał zaliczenia wpłaconej kwoty [...]zł w dniu [...] r. i przywołał też zastosowane przepisy prawa. W związku z powyższym, w ocenie tut. Sądu, zarzuty wadliwego zaliczenia dokonanej wpłaty oraz błędu w ustaleniach faktycznych nie zasługują na uwzględnienie.

W skardze Skarżący zawarł wniosek: 1) o zobowiązanie Prezydenta G. do przedłożenia pełnej dokumentacji w tym dowodów wpłat dokonywanych przez skarżącego tytułem podatków, a także wszystkich wydawanych przez Prezydenta G. w tym przedmiocie decyzji i postanowień oraz orzeczeń SKO i WSA w Bydgoszczy dotyczących rozliczeń podatkowych od 2015 r. do 2022 r. włącznie i przeprowadzenie dowodu z tych dokumentów, 2) zobowiązanie SKO do przedłożenia wszystkich akt postępowań dotyczących podatków za okres jak wyżej i przeprowadzenie z nich dowodu, 3) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dziedziny rachunkowości podatkowej celem wydania opinii, że brak było podstaw do wydania przez Prezydenta G. postanowienia z dnia [...] r. o zarachowaniu, 4) przeprowadzenie dowodu z dokumentów wpłat dokonywanych przez skarżącego z tytułu podatków. Następnie do pisma procesowego z dnia [...] r. Skarżący załączył kserokopie przelewów bankowych.

W ocenie tut. Sądu ww. wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podać należy, że na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W świetle tego uregulowania przeprowadzenie dowodu przez sąd administracyjny ma charakter wyjątkowy i następuje, gdy jest ono konieczne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości, a także nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w danej sprawie. Celem tego postępowania nie jest ponowne ustalenie stanu faktycznego sprawy podatkowej. Istotny jest stan faktyczny na moment wydania zaskarżonej decyzji/postanowienia (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu, ww. wniosek jest niezasadny, bowiem zgromadzony przez organ materiał dowodowy był wystarczający do wydania zaskarżonego postanowienia. Załączone do skargi kserokopie dowodów wpłaty dotyczą wcześniejszych wpłat (nawet sprzed kilku lat) i wydanych postanowień, stąd nie mają znaczenia dla skontrolowania zaskarżonego postanowienia w niniejszej sprawie. Z kolei dowód wpłaty z [...] r. potwierdza kwotę dokonanej wpłaty wymienioną w zaskarżonym postanowieniu oraz w poprzedzającym je postanowieniu organu I instancji. Organ także twierdził, że skarżący w dniu [...] r. wpłacił kwotę [...]zł, a zatem ta okoliczność nie wymaga wyjaśnienia na etapie postępowania sądowoadministracyjnego.

Zbędne byłoby także badanie wydawanych przez Prezydenta G. w tym przedmiocie decyzji i postanowień oraz orzeczeń SKO dotyczących rozliczeń podatkowych od 2015 r. do 2022 r. oraz wszystkich akt postępowań (także przez SKO) dotyczących podatków za te lata podatkowe, bowiem wykraczałoby to poza granice przedmiotowej sprawy, na co wyżej już zwrócono uwagę. W świetle regulacji art. 106 § 3 p.p.s.a. niedopuszczalne jest też przeprowadzenie przez sąd dowodu z opinii biegłego z dziedziny rachunkowości podatkowej celem wydania przez niego opinii, że brak było podstaw do wydania przez Prezydenta G. postanowienia z dnia [...] r. o zarachowaniu, bowiem byłoby to poza regulację zawartą w art. 106 § 3 p.p.s.a.

W ocenie tut. Sądu, organ podatkowy zgromadził wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia materiał dowodowy, który poddał prawidłowej ocenie. Dokonana w zaskarżonym postanowieniu ocena dowodów nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów. Organ wskazał przy tym na przyczynę odmiennej od podatnika oceny zgromadzonych dowodów. Fakt, że ocena ta jest niezgodna z oczekiwaniami strony, nie oznacza, iż zaskarżone postanowienie narusza prawo. Nadto, SKO w uzasadnieniu postanowienia przytoczył zarówno zastosowane przepisy prawa, jak i wskazując na ich treść odwołał się do konkretnych elementów stanu faktycznego sprawy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.