Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 377/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-08-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi postanawia : odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. spółka z o.o. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] wydane w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Podstawą odrzucenia skargi było nie uzupełnienie w zakreślonym terminie jej braków formalnych i nie uiszczenie wpisu sądowego.

W dniu 27 lipca 2011 r. do Sądu wpłynął wniosek Spółki o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 20 lipca 2011 r. Spółka otrzymała odpis postanowienia o odrzuceniu skargi. Wyjaśniono, że do reprezentowania Spółki uprawniony jest jej Zarząd. Jego członkowie nie są zatrudnieni na podstawie umowy o pracę i nie pobierają z tytułu wykonywania swoich obowiązków wynagrodzenia. Bieżącymi sprawami Spółki zajmuje się Prezes Zarządu G. K. oraz Członek Zarządu M. O., który z powodu wieku i oddalonego od siedziby Spółki miejsca zamieszkania, z reguły upoważnia do podpisywania korespondencji Spółki Prezesa Zarządu. Taka sytuacja ma miejsce również w sprawach podatkowych Spółki. Od marca 2011 r. Prezes Zarządu Spółki ma poważne kłopoty zdrowotne.

W dalszej części wniosku Spółka wskazała, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi odebrał upoważniony pracownik, który miał ją następnie przekazać Prezesowi Zarządu, prowadzącemu tą sprawę. Niestety z przyczyn niezależnych od Spółki (tj. choroba, hospitalizacja, a następnie zwolnienie lekarskie i urlop zdrowotny Prezesa Zarządu) pracownik z "niewyjaśnionych przyczyn" (sytuacja osobista) zapomniał o przekazaniu korespondencji w sprawie niniejszej, mimo że w tym samym czasie przekazywał inną korespondencję z WSA w Lublinie.

Na zakończenie wskazano, że Spółka od wielu lat jest w konflikcie z Urzędem Miasta wywołanym sposobem naliczania podatku od nieruchomości. Decyzje podatkowe wydane, w tym przedmiocie były już wielokrotnie uchylane przez WSA w Lublinie, pomimo tego organ I instancji nadal nie realizuje zaleceń Sądu. W ocenie Spółki takie postępowanie ma na celu przejęcie będących w jej wieczystym użytkowaniu nieruchomości.

Spółka wniosła o dopuszczenie dowodu z zeznań G. K., na okoliczność braku winy w niedotrzymaniu terminu uzupełnienia braków skargi. Do wniosku dołączono m.in. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] podpisaną przez Prezesa Zarządu i Członka Zarządu wraz z odpisem, odpis z Krajowego Rejestru Sądowego oraz potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego w sprawie niniejszej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Z kolei przepis art. 87 ppsa ustawy stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Rozpatrując istnienie ustawowych przesłanek przywrócenia terminu wskazać należy, że o braku winy strony w uchybieniu terminu, można mówić jedynie w sytuacji, gdy istniały przeszkody nie do przezwyciężenia tj. takie, których skarżący przy zachowaniu należytej staranności i dołożeniu maksymalnego w danych warunkach wysiłku nie mógł usunąć. Art. 87 § 2 ppsa nie uzależnia możliwości przywrócenia terminu od stopnia zawinienia strony. Oznacza to, że każdy, nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminu wyłącza możliwość zastosowania tej instytucji. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności procesowej po upływie terminu zakreślonego do jej wykonania wymaga, więc uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej, rozumianej jako zamierzone działanie sprzeczne z regułami postępowania bądź powstrzymanie się od działania mimo obowiązku czynnego zachowania, ale także lżejszej jej postaci – niedbalstwa, polegającego na niedołożeniu należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy. (por. wyrok NSA z 21 grudnia 2006r. sygn. akt I FSK 374/06, lex nr 262725).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że o braku winy, można mówić jedynie wówczas, gdy niedotrzymanie terminu do dokonania czynności procesowej stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć, nawet przy użyciu największego wysiłku. Oceniając w tym kontekście działanie Spółki, nie można przyjąć, że było ono niezawinione. Okoliczności faktyczne powołane we wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej tj. choroba Prezesa Zarządu i wywołana nią długotrwała nieobecność w pracy oraz nieprzekazanie przez pracownika w wyniku zapomnienia korespondencji sądowej nie mogą być uznane za przeszkody niedające się przezwyciężyć, przy dołożeniu staranności wymaganej od podmiotów dbających należycie o swoje interesy.

Na zakończenie odnosząc się do złożonego przez Spółkę wniosku o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka G. K. na okoliczność braku winy w niedotrzymaniu terminu, wskazać należy, że zgodnie z art. 106 § 3 Sąd może z urzędu lub na wniosek strony przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Mając na względzie przewidziane niniejszym przepisem ograniczenia wskazać należy, że w rozpatrywanej sprawie przeprowadzenie wnioskowanego przez Spółkę dowodu nie jest możliwe, ze względu na jego formę, ani celowe, ze względu na okoliczności, na które miał wskazywać. Okoliczności faktyczne wniosku nie budzą bowiem wątpliwości i wskazują na trudną sytuację organizacyjną Spółki, niemniej jednak nie świadczą o braku winy w niedotrzymaniu terminu, o którego przywrócenie Spółka wnosi.

Z tej przyczyny, na podstawie przepisu art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.