Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 818/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 26 § 1 i 2, art. 27, art. 58 § 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lutego 2015 r. sprawy ze skargi R. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia ... 2014 r. Nr ... w przedmiocie zasiłku celowego; postanawia odrzucić skargę. /-/ B. Drzazga


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 14 lipca 2014 r. R. C. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia ... 2014 r. Nr ... w przedmiocie zasiłku celowego.

W toku postępowania ustalono, że skarżący na mocy prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w P. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia ... 2012 r., sygn. akt ... został częściowo ubezwłasnowolniony. Dla skarżącego ustanowiony został kurator w osobie F. Ż. który został upoważniony do reprezentowania częściowo ubezwłasnowolnionego przed sądami i urzędami państwowymi (postanowienie Sądu Rejonowego w L. z dnia ... 2013 r., sygn. akt ...).

Zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2014 r. Sąd wezwał kuratora skarżącego do złożenia pisemnego oświadczenia, czy podtrzymuje skargę, czy też ją cofa - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie kurator skarżącego nie złożył stosownego oświadczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 26 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych. Natomiast osoba fizyczna ograniczona w zdolności do czynności prawnych ma zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać samodzielnie (art. 26 § 2 p.p.s.a.).

Problematykę zdolności do czynności prawnych reguluje prawo cywilne. Zgodnie z art. 15 Kodeksu cywilnego (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 121), osoba ubezwłasnowolniona częściowo ma ograniczoną zdolność do czynności prawnych, zaś na podstawie art. 16 § 2 k.c. dla osoby ubezwłasnowolnionej częściowo ustanawia się kuratelę. Osoba częściowo ubezwłasnowolniona może bez zgody przedstawiciela ustawowego zawierać jedynie umowy należące do umów powszechnie zawieranych w drobnych bieżących sprawach życia codziennego (art. 20 k.c.), może bez zgody przedstawiciela ustawowego rozporządzać swoim zarobkiem - chyba że sąd opiekuńczy inaczej postanowił (art. 21 k.c.), oraz w pewnych wypadkach ma pełną zdolność do czynności prawnych dotyczących przedmiotów oddanych jej do swobodnego użytku przez przedstawiciela ustawowego (art. 22 k.c.).

Równocześnie po myśli art. 27 p.p.s.a., osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może podejmować czynności procesowe tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Przepis ten dotyczy nie tylko osób niemających w ogóle zdolności do czynności prawnych, lecz odnosi się także do sytuacji, gdy chodzi o sprawy wynikające z czynności, których określona osoba nie może dokonać samodzielnie. Uregulowanie to odnosi się więc także do częściowo ubezwłasnowolnionego w sprawach wynikających z czynności, których nie może on samodzielnie dokonać.

W niniejszej sprawie dotyczącej przyznania świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego, skarżący nie mógł działać sam, a jedynie przez swego przedstawiciela ustawowego. Niniejsze postępowanie toczy się bowiem w zakresie sprawy wynikającej z czynności prawnych, których osoba ograniczona w zdolności do czynności prawnych nie może dokonywać samodzielnie i nabywać w ten sposób określone prawa bądź obowiązki. W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, że R. C. już w chwili wnoszenia skargi nie miał zdolności do czynności w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Skargę mógł w imieniu skarżącego wnieść jedynie jego przedstawiciel ustawowy (kurator), lecz kurator skargi nie wniósł, jak również nie potwierdził czynności procesowej polegającej na wniesieniu skargi przez R. C.

Art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy.

W tej sytuacji Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

/-/ B. Drzazga