Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 310/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.I. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosków dotyczących nieruchomości [...] postanawia umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

I.I. pismem z dnia 11 października 2010 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosków dotyczących nieruchomości [...] położonych w rejonie ul. [...] i [...] ozn. hip. "[...]" parcela nr [...] i [...].

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że Prezydent W. nie wykonał uchwały Rady W. z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...], mocą której uznano za zasadną jej skargę na działania Prezydenta W. i zobowiązano w/w organ do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. I.I. zaznaczyła ponadto, że o nieprawidłowościach w postępowaniu wspomniano również w uchwale z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...]. W piśmie z dnia 21 marca 2011 r. skarżąca wskazała natomiast, że wnosi o "rozszerzenie skargi na bezczynność Prezydenta W. w związku z wnioskiem z dnia 23 października 2006 r. i 15 września 2008 r."

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SAB/Wa 312/09 zobowiązał organ do rozpoznania wniosku I.I. z dnia 17 marca 2005 r. w sprawie zwrotu nieruchomości oznaczonej jako parcela nr [...]. Natomiast w odniesieniu do nieruchomości oznaczonej jako parcela nr [...], Prezydent W. decyzją z dnia [...] lipca 2005 r., nr [...] odmówił skarżącej i innym spadkobiercom dawnego właściciela ustanowienia prawa użytkowania wieczystego. Odwołanie od powyższej decyzji zostało przekazane zgodnie z właściwością do Wojewody [...], który postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] zawiesił postępowanie.

Z kolei w dniu 18 lutego 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo, w którym poinformowano, że stosownymi decyzjami Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] oraz z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] rozpatrzone zostały odmownie wnioski w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego wskazanych wyżej nieruchomości [...] położonych w rejonie ul. [...] i [...] ozn. hip. "[...]" parcela nr [...] i [...]. Do pisma załączone zostały wskazane wyżej decyzje z dnia [...] stycznia 2011 r. i z dnia [...] stycznia 2011 r.

W przedmiotowym piśmie wskazano jednocześnie, że akta administracyjne sprawy przekazane zostały do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wraz z odwołaniem od powyższych decyzji. Następnie w dniu 23 maja 2011 r. do Sądu wpłynęły akta administracyjne niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.

Zgodnie z art. 149 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania.

Podkreślić należy, że w trybie wskazanego art. 149 § 1 sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika ponadto, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on być w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe.

Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że Prezydent W. decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] po rozpatrzeniu wniosku z dnia 17 marca 2005 r. w sprawie rozpoznania wniosków o zwrot nieruchomości [...] ozn. hip "[...]" parcele nr [...] o pow. [...] m² złożonego w trybie uchwały Nr [...] Rady Ministrów z dnia [...] stycznia 1965 r. oraz z dnia [...] października 1988 r. złożonego przez następców prawnych dawnego właściciela hipotecznego w trybie ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r., odmówił ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu o pow. [...] m² położonego w W. ozn. hip "[...]" parcela nr [...].

Z kolei decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] Prezydent W. po rozpatrzeniu wniosku I.I. z dnia 23 października 2006 r., ponowionego w dniu 15 września 2008 r. oraz w dniu 3 grudnia 2010 r. o oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] ozn. hip. "[...]" działka gruntu – parcele budowlane nr [...] o pow. [...] m² oraz nr [...] o pow. [...] m², odmówił uwzględnienia złożonych wniosków o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do wskazanego gruntu położonego w W. przy ul. [...], ozn. hip. "[...]" parcele budowlane nr [...] oraz nr [...].

W świetle powyższego uznać należy, że Prezydent W. nie pozostaje w bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosków skarżącej dotyczących opisanych wyżej nieruchomości [...] ozn. hip. "[...]" parcela nr [...] i [...]. Tym samym w sprawie zaistniały podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Przy czym zaznaczyć trzeba, że rozpoznając niniejszą sprawę Sąd nie był uprawniony do badania poprawności wskazanych wyżej decyzji z dnia [...] stycznia 2011 r. i z dnia [...] stycznia 2011 r., których kontrola może być przeprowadzona w odrębnym postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.