Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 957/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.56 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 599
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz (sprawozdawca) Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz WSA Krystyna Czajecka-Szpringer Protokolant Referent stażysta Paweł Kobylarz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 marca 2017 r. sprawy ze skargi A. A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] września 2016 r., po rozpatrzeniu zażalenia A. A., Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z [...] sierpnia 2016 r. o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...] oraz [...] i [...]

Z uzasadnienia powyższego postanowienia wynika, że zostało ono wydane w następującym stanie sprawy:

Na podstawie decyzji z [...] maja i [...] października 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. Inspektorat w Z. wystawił tytuły wykonawcze (wymienione wyżej), obejmujące zaległe składki na ubezpieczenie zdrowotne za listopad i grudzień 2007 r., od stycznia do grudnia 2008 r., od stycznia do grudnia 2009 r., a także za lipiec i sierpień oraz od października do grudnia 2010 r. Zawiadomieniami z 26.07. i 12.12.2012 r. dokonano zajęcia rachunku bankowego A. A. (zobowiązany, skarżący), a zobowiązanemu zawiadomienia te wraz z odpisami tytułów wykonawczych doręczono, odpowiednio, 2.08. i 17.12.2012 r. Następnie, wobec bezskuteczności egzekucji, Dyrektor Oddziału ZUS przekazał tytuły wykonawcze do egzekucyjnej realizacji Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Z..

Po rozpatrzeniu wniesionego przez zobowiązanego pisma zakwalifikowanego jako zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej (postępowanie to zakończyło się oddaleniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z 22 kwietnia 2015 r.) oraz przeprowadzeniu postępowania zainicjowanego pismem zobowiązanego zakwalifikowanym jako wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego (także i to postępowanie zakończył oddalający skargę wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wydany 24 lutego 2016 r.), zobowiązany wniósł pismo z 29.07.2016 r., w którym sformułował wniosek "o wstrzymanie tytułów odnośnie zapłacenia podwójnej składki zdrowotnej". Organ egzekucyjny pismo to potraktował jako wniosek o zawieszenie postępowania i postanowieniem z [...] sierpnia 2016 r. odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego.

W zażaleniu zobowiązany podtrzymał wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Wyjaśniał, że dołączone do zażalenia załączniki potwierdzają wystąpienie okoliczności "wstrzymujących egzekucję" i potwierdzają obowiązek opłacania jednej, a nie dwóch składek na ubezpieczenie zdrowotne. Poinformował, że wystąpił do Ministerstwa Zdrowia o interpretację "ustawy zdrowotnej", gdyż ZUS "wprowadził własną interpretację ustawy", co doprowadziło do nałożenia na niego obowiązku zapłaty składki na ubezpieczenie zdrowotne w podwójnej wysokości. Zwrócił przy tym uwagę na rozróżnienie terminów "ubezpieczony" i "osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą", wskazując jednocześnie, że prowadził jeden rodzaj działalności gospodarczej, na podstawie jednego wpisu do Ewidencji Działalności Gospodarczej, jako przedsiębiorca będący osobą fizyczną i tylko z tego tytułu uzyskiwał przychody.

Przedstawiając motywy utrzymania w mocy postanowienia organu egzekucyjnego, Dyrektor Izby Skarbowej odwołał się do treści art.56 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2016 r. poz.23 ze zm.), zwanej dalej "u.p.e.a.", i wyjaśnił, że wskazany w nim katalog przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego ma charakter zamknięty. Podniósł, że zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie zależy od uznania organu egzekucyjnego, lecz od wystąpienia okoliczności wskazanych w wymienionym przepisie.

Organ II instancji stwierdził, że zarówno z wniosku zobowiązanego z 29.07.2016 r., jak i z zażalenia, wynika, że przyczyny zawieszenia postępowania zobowiązany upatruje w wystąpieniu do Ministerstwa Zdrowia o interpretację "ustawy zdrowotnej", gdyż nie zgadza się z obowiązkiem dochodzonym na podstawie tytułów wykonawczych. Odnosząc się do tego w kontekście ustawowych przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego organ uznał, że nie mieści się ona w katalogu okoliczności skutkujących jego zawieszeniem. Dodał, że wobec przewidzianej w art.56 § 4 u.p.e.a. możliwość zawieszenia postępowania egzekucyjnego na żądanie wierzyciela wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. Inspektorat w Z. o informację, czy wystąpiły okoliczności stanowiące podstawę do zawieszenia postępowania egzekucyjnego i uzyskał odpowiedź negatywną.

W konsekwencji, stwierdzając, że żadna z okoliczności wymienionych w art.56 § 1 u.p.e.a. nie wystąpiła, organ II instancji za prawidłowe uznał rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego o odmowie zawieszenia postępowania. Dodatkowo, w związku z przesłanymi z zażaleniem załącznikami, podkreślił, że ani organ egzekucyjny, ani odwoławczy nie jest uprawniony do rozstrzygania o zasadności obowiązku dochodzonego na podstawie tytułów wykonawczych. Zwrócił jednocześnie uwagę, że Sąd Okręgowy w Z. [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 25 maja 2011 r. oddalił odwołanie zobowiązanego od decyzji będących podstawą prawną obowiązku dochodzonego na podstawie tytułów wykonawczych, a Sąd Apelacyjny w L. [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację od wymienionego wyroku.

W skardze na powyższe postanowienie zobowiązany zarzucił niesłuszne wystawienie przez wierzyciela tytułów wykonawczych obejmujących obowiązek opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne w podwójnej wysokości. Przedstawił własne stanowisko odnośnie zasadności egzekwowanej należności i w tym zakresie ponownie wyjaśnił, że jako osoba fizyczna prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie jednego wpisu do Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej i tylko z tego tytułu uzyskiwał przychód. Argumentował, że wprawdzie składka zdrowotna przedsiębiorców zależy od formy i rodzaju prowadzonej działalności, jednak jeśli prowadzone są różne rodzaje działalności, ale wyłącznie w formie działalności gospodarczej, to zasadniczo powinna być opłacana jedna składka ubezpieczenia zdrowotnego, co przekłada się na stwierdzenie: jedna osoba fizyczna = jedna działalność gospodarcza.

Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona, a zaskarżone postanowienie wydane zostało bez naruszenia prawa.

Stosownie do art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz.1066 ze zm.) oraz art.3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz.718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (także rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, co w sprawie niniejszej nie ma znaczenia) pod względem jej zgodności z prawem, przy czym kontrola działalności administracji publicznej, o jakiej mowa wyżej, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności wymienione w art.3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a. albo na przewlekłe prowadzenie postępowania lub bezczynność wskazane w art.3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. Zatem wymiar sprawiedliwości sprawowany przez wojewódzki sąd administracyjny nie polega na rozstrzyganiu o wszelkich problemach prawnych podnoszony przez skarżącego, ale na kontroli, czy konkretny akt lub czynność (ewentualnie bezczynności lub przewlekłe postępowanie) organu administracji publicznej, którą skarżący uczynił przedmiotem skargi do sądu, zgodny jest z prawem.

Przedmiotem skargi wszczynającej postępowanie w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej jest postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącego na podstawie tytułów wykonawczych wymienionych w tym postanowieniu.

Jak prawidłowo wyjaśnione zostało w uzasadnieniach postanowień organów obu instancji, przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego uregulowane zostały w art.56 § 1 u.p.e.a. Stanowi on, że postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części:

1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej,

2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego,

3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego,

4) na żądanie wierzyciela,

5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach,

wymienia zatem przyczyny zawieszenia postępowania egzekucyjnego w sposób enumeratywny, przy czym przyjmuje zasadę, że w razie zaistnienia jednej z tych przyczyn postępowanie egzekucyjne podlega zawieszeniu obligatoryjnie.

W świetle brzmienia powołanego przepisu stwierdzić należy, że żadne inne, niewymienione w nim, przesłanki nie mogą stanowić podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Dodać przy tym należy, że art.56 § 1 pkt 5 u.p.e.a. należy rozumieć w ten sposób, że chodzi w nim o sytuacje, w których ustawodawca w ustawie szczególnej wprost określa przesłanki zawieszenia odnoszące się do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz.23 ze zm.) nie zawarto takiej regulacji, zaś w świetle powyższego brak jest podstaw do stosowania, na podstawie art.18 u.p.e.a., regulacji zawartych w art.97 § 1 lub art.98 § 1 k.p.a. w odniesieniu do przesłanek zawieszenia postępowania administracyjnego.

Podnoszona przez skarżącego okoliczność, że wystąpił on do Ministerstwa Zdrowia o interpretację przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, jak też argumenty, którymi kwestionuje on zasadność egzekwowanych obowiązków, nie mieszczą się w żadnej z wymienionych w art.56 § 1 u.p.e.a. przesłanek zawieszenia postępowania. W związku z tym zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu egzekucyjnego ocenić należy jako zgodne z prawem.

Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art.151 p.p.s.a. sąd skargę oddalił.