Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 49/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53, art.  54
journal: Dz.U. 2016 poz 716
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu dnia 14 lutego 2017 r. zażalenia R. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 910/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 26 sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchylenie skarżącej spółce Numeru Identyfikacji Podatkowej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 910/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę R. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 26 sierpnia 2016 r., w przedmiocie uchylenia Spółce Numeru Identyfikacji Podatkowej. WSA w Rzeszowie stwierdził, że decyzja została doręczona Spółce w dniu 30 sierpnia 2016 r. Skarżąca w dniu 3 października 2016 r. nadała w urzędzie pocztowym skargę na ww. decyzję, bezpośrednio do WSA. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 5 października 2016 r. i następnie została przekazana przez Sąd do Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie (tj. przewieziona osobiście przez kierowcę WSA) w dniu 13 października 2016 r., (co wynika z wykazu listów zawiezionych osobiście przez kierowcę WSA).

W uzasadnieniu Sąd I instancji przywołał treść art. 53 § 1 i 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej zwana: "p.p.s.a.") i stwierdził, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 30 sierpnia 2016 r. W związku z powyższym 29 września 2016 r. był ostatnim dniem terminu 30 dniowego do wniesienia skargi. Natomiast skarga została przekazana przez Sąd do właściwego organu w dniu 13 października 2016 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.

Od powyższego postanowienia wywiedzione zostało zażalenie, w którym wniesiono o jego uchylenie. Spółka wskazała, że orzeczenie Sądu I instancji oraz przytoczona podstawa prawna naruszają konstytucyjną zasadę zaufania wobec Państwa. Uchybienie terminu wynika z uchybień w przekazaniu wg właściwości miejscowej i rzeczowej zażalenia wniesionego w ustawowym terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważa co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

Na wstępie należy wskazać, że art. 53 § 1 p.p.s.a. określa termin wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie z jego treścią skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Nie jest przez stronę podważana okoliczność, że w niniejszej sprawie organ należycie pouczył stronę o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego (strona nr 6 decyzji). Skarga dotyczyła decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie, a zatem powinna zostać wniesiona za pośrednictwem tego organu. Natomiast skargę wniesiono bezpośrednio do WSA w Rzeszowie. W takiej sytuacji powtórzyć należy za Sądem I instancji, że zgodnie z ugruntowanym już stanowiskiem orzecznictwa, w takich przypadkach termin jest zachowany jedynie w wtedy, gdy sąd prześle skargę do właściwego organu przed upływem terminu do wniesienia skargi (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1987 roku, sygn. akt III CZP 33/87, publ. OSN 1988/6/73, a także choćby: postanowienia NSA z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. akt II FSK 3106/05 oraz z dnia 11 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FSK 2197/15, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej zwana: "CBOSA"). Uwzględniając powyższe rozważania wskazać należy, że słusznie Sąd I instancji zauważył, że skarga została przekazana do właściwego organu w dniu 13 października 2016 r., a więc kilkanaście dni po upływie ustawowego terminu. Zaistniały więc przesłanki do odrzucenia skargi. Ponadto należy podkreślić, że skarga została nadana na poczcie w dniu 3 października 2016 r., a termin do jej wniesienia upływał w dniu 29 września 2016 r. Co oznacza, iż już na etapie nadania skargi przez Spółkę doszło do naruszenia ustawowego terminu do jej wniesienia (wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu).

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 ust. 1 p.p.s.a.