Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 172/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 156, art. 157
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) Sędziowie: WSA Dariusz Pirogowicz WSA Przemysław Żmich Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2013 r. sprawy ze skargi Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na podstawie przepisu art. 138 § 2 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołana Z. i H. M. uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. orzekającą o ustaleniu odszkodowania w wysokości [...] zł za przejęcie z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonej w gminie J., obręb W., oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, przeznaczonej pod budowę drogi ekspresowej nr [...] na odcinku [...] oraz o przyznaniu całości odszkodowania na rzecz wierzyciela hipotecznego, tj. Agencji Nieruchomości Rolnych w W., Oddział w [...], a także o zobowiązaniu Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stała się ostateczna i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Nieruchomość oznaczona jako działka nr [...] o pow. [...] ha, której poprzednimi właścicielami byli H. i Z. M., decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...], została przeznaczona pod budowę drogi ekspresowej nr [...] na odcinku [...]. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu [...] lipca 2011 r.

W związku z tym organ wszczął postępowanie o odszkodowanie za nieruchomość i zlecił rzeczoznawcy majątkowemu wykonanie operatu szacunkowego, określającego wartość prawa własności ww. działki. W operacie szacunkowym z dnia 1 października 2011 r. rzeczoznawca majątkowy określił wartość działki nr [...] na łączną kwotę [...] zł. Przy dokonywaniu wyceny biegły zastosował podejście porównawcze i metodę porównywania parami. Do porównania przyjął niezabudowane nieruchomości rolne pochodzące z lat 2008 - 2010. Powiększył wartość jednostkową gruntu szacowanej nieruchomości, na podstawie badania rynku o 50 %. Wartość nasadzeń plantacji szparagów dokonał w oparciu o wyliczenia własne z wykorzystaniem danych zawartych w wydawnictwie Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych pt. "[...] ", opracowanym przez K. Z., wyd. Warszawa 2011 r. oraz kalkulacji kosztów produkcji roślin warzywniczych opracowanych przez Ośrodek [...]. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w O. wniosła uwagi do operatu szacunkowego z dnia 1 października 2011 r. wskazując na brak zestawień transakcji dowodzących istnienie rynku nieruchomości nabywanych na cele inwestycyjne związane z obsługą zwiększonego ruchu pojazdów, wątpliwy wybór cech do porównań, niepełny opis nieruchomości porównawczych, brak załączników do operatu. Również H. i Z. M. wnieśli uwagi do operatu szacunkowego wskazując, iż rzeczoznawca majątkowy nie uwzględnił w nim wszystkich nakładów i dodanych wartości, szczegółowo opisanych w ich piśmie. Ich zdaniem operat szacunkowy przyjęty do wyceny został wykonany z naruszeniem powszechnie obowiązujących przepisów prawa oraz standardów zawodowych rzeczoznawców majątkowych i wnieśli o sporządzenie nowej wyceny. Ponadto, Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w O. przekazała trzy operaty szacunkowe nieruchomości przejętych pod drogę ekspresową nr [...] na odcinku [...] do oceny przez Komisję Opiniodawczo - Rozjemczą, działającą przy Polskim Stowarzyszeniu Rzeczoznawców Wyceny Nieruchomości. Komisja Opiniodawczo - Rozjemcza negatywnie oceniła operaty szacunkowe i orzekła, że nie mogą one stanowić podstawy do ustalenia odszkodowań za przejęte nieruchomości, gdyż zawierają błędy stanowiące odstępstwa od przepisów prawa, mogące w istotny sposób wpływać na określoną wartość nieruchomości. Rzeczoznawca majątkowy w piśmie z dnia [...] stycznia 2012 r. po powtórnej analizie operatów, w tym operatu szacunkowego działki nr [...], mając na uwadze zmianę rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109 ze zm.) oraz negatywną ocenę trzech operatów szacunkowych sporządzonych dla nieruchomości przejętych pod drogę ekspresową nr [...] na odcinku [...] dokonaną przez Polskie Stowarzyszenie Rzeczoznawców Wyceny Nieruchomości, Oddział w O., wycofał się z ustaleń zawartych w wycenie z dnia [...] października 2011 r. Jednocześnie zobowiązał się do sporządzenia nowego operatu szacunkowego. W dniu 16 maja 2012 r. rzeczoznawca majątkowy sporządził nowy operat szacunkowy określając wartość prawa własności gruntu działki nr [...] w podejściu porównawczym z zastosowaniem metody porównywania parami, a wartość plantacji szparagów i zasiewów żyta w podejściu kosztowym z zastosowaniem metody kosztów odtworzenia. Przyjęte przez rzeczoznawcę majątkowego do porównania nieruchomości zostały wydzielone z niezabudowanych działek rolnych nabywanych pod drogi publiczne, położonych na terenie województwa warmińsko-mazurskiego. Głównym kryterium doboru nieruchomości porównawczych było podobieństwo cech lokalizacyjnych w stosunku do terenów zabudowanych oraz zurbanizowanych. Wartość całej działki nr [...] o pow. [...] ha wyniosła [...] zł. Biegły przyjął do porównań transakcje z lat [...]. Wyceny wartości plantacji szparagów o powierzchni [...] ha dokonał w oparciu o wyliczenia własne rzeczoznawcy majątkowego z wykorzystaniem danych zawartych w wydawnictwie Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych pt. "[...]", opracowanym przez dr K. Z., wyd. Warszawa 2011 r., kalkulacji kosztów produkcji roślin warzywniczych opracowanych przez Ośrodek Doradztwa Rolniczego oraz stanu plantacji, która nie weszła w okres plonowania. A zatem oszacował wartość bieżącą plantacji określonej na podstawie poniesionych kosztów inwestycyjnych (między innymi: przygotowanie stanowiska, koszty nawożenia, zakup materiału nasadzeniowego, nakłady robocizny związanej z sadzeniem i pielęgnacją plantacji w całym okresie wegetacji w roku 2010) - według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, nie uwzględniając utraconych korzyści. Wartość bieżącą plantacji szparagów wyceniono na kwotę [...] zł. Ponadto wyceniając powyższe nasadzenia, rzeczoznawca majątkowy obliczył także w nowym operacie wartość nawożenia obornikiem na powierzchni [...] ha, która wyniosła [...] zł. Wycenił również wartość zasiewów żytem na kwotę [...] zł. Nowy operat szacunkowy z dnia [...] maja 2012 r. także został przez H. i Z. M. zakwestionowany. Rzeczoznawca majątkowy w piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. podtrzymał swoje stanowisko dotyczące określenia wartości przedmiotowej nieruchomości zawarte w tym operacie szacunkowym.

Wojewoda [...] po dokonaniu analizy operatu stwierdził, że został on sporządzony zgodnie z wymogami art. 134 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. Nr 102 z 2010 r., poz 651 ze zm.), Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109 ze zm.) i może stanowić podstawę ustalenia wysokości odszkodowania. Powołując się na przepis art. 18 ust. 1 e ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych organ uznał, że kwotę odszkodowania należy powiększyć o 5% - tj. o kwotę – [...] zł, w związku z wydaniem nieruchomości przez właścicieli w dniu 15 grudnia 2010 r. Wojewoda [...] zauważył że w dziale IV księgi wieczystej KW [...], prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości widnieją wpisy hipotek: hipoteki umownej łącznej zwykłej w wysokości [...] zł oraz hipoteki łącznej umownej kaucyjnej w wysokości [...] zł na rzecz Agencji Nieruchomości [...].

Agencja potwierdziła, że Z. i H. M. wobec Agencji Nieruchomości Rolnych w W., Oddział w O., mają zobowiązanie finansowe z tytułu nabycia nieruchomości położonej w obrębie [...], gm. [...], w skład której wchodziła także działka nr [...] (z której powstała działka nr [...]), zabezpieczone powyższymi hipotekami. Stan zadłużenia na dzień 18 listopada 2011 r. wynosił: kapitał: [...] zł, oprocentowanie: [...] zł. W związku z przedłużającym się postępowaniem, spowodowanym między innymi koniecznością sporządzenia drugiego operatu szacunkowego, informacja o stanie zadłużenia wyżej wymienionych wobec Agencji Nieruchomości Rolnych stała się nieaktualna na dzień wydania decyzji odszkodowawczej. W związku z powyższym organ wystąpił z zapytaniem o aktualną wysokość wierzytelności zabezpieczonej hipotekami, opisanymi w dziale IV księgi wieczystej KW Nr [...]. Wojewoda [...] podkreślił, że powyższe jest niezbędne z uwagi na fakt, iż organ ustalając wysokość odszkodowania za istniejące hipoteki, jest zobowiązany do ustalenia wysokości wierzytelności na moment orzekania. Agencja pismem z dnia 24 lipca 2012 r. potwierdziła, że Z. i H. M. wobec Agencji Nieruchomości Rolnych w W., Oddział w O., mają zobowiązanie finansowe z tytułu nabycia przedmiotowej nieruchomości niespłacone. Aktualny stan zadłużenia na dzień 24 lipca 2012 r. wynosi łącznie: [...] zł (kapitał – [...] zł, oprocentowanie – [...] zł). Organ pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 18 ust. 1c jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 12 ust. 4, lub na prawie użytkowania wieczystego tych nieruchomości jest ustanowiona hipoteka, wysokość odszkodowania z tytułu wygaśnięcia hipoteki ustala się w wysokości świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką, wraz z odsetkami zabezpieczonymi tą hipoteką. Odszkodowanie to podlega zaliczeniu na spłatę świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką wraz z odsetkami. Zgodnie z cytowanymi wyżej przepisami, odszkodowanie winno być zaliczone na spłatę świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipotekami wraz z odsetkami.

Mając na uwadze powyższe Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] orzekł o ustaleniu odszkodowania w wysokości [...] zł za przejęcie z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonej w gminie J., obręb [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, przeznaczonej pod budowę drogi ekspresowej nr [...] na odcinku [...] oraz o przyznaniu odszkodowania na rzecz wierzyciela hipotecznego, tj. Agencji Nieruchomości Rolnych w W., Oddział w O., a także zobowiązał Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stała się ostateczna.

Od decyzji Wojewody [...] odwołanie do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej złożyli Z. i H. M. zarzucając organowi pierwszej instancji, iż ten ustalił wysokość odszkodowania na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego z rażącym naruszeniem prawa. Przy piśmie z dnia 16 października 2012 r. Z. i H. M. złożyli opinię Polskiego Towarzystwa Rzeczoznawców Majątkowych dotyczącą prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego, będącego podstawą ustalenia odszkodowania w przedmiotowej sprawie.

W toku postępowania odwoławczego wskazując na przepisy materialnoprawne stanowiące podstawę dla rozpoznania sprawy Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej analizując operat szacunkowy z dnia [...] maja 2012 r. powołał się na opinię zespołu opiniującego przy Polskim Towarzystwie Rzeczoznawców Majątkowych, który to zespół stwierdził, że operat szacunkowy z dnia [...] maja 2012 r. nie może stanowić podstawy do ustalenia wysokości odszkodowania w niniejszej sprawie, gdyż zawiera błędy i odstępstwa od zasad zawartych w przepisach prawa, mające istotny wpływ na określoną wartość nieruchomości. Organ zauważył, że oceniany operat nie zawiera określenia przeznaczenia nieruchomości sprzed wydania decyzji, błędnie określa trend czasowy i wartość zasiewów jednorocznych i upraw wieloletnich znajdujących się na szacowanym gruncie oraz nie wyliczono w nim utraconych korzyści wynikających z upraw szparagów i upraw jednorocznych. Ponadto zespół opiniujący stwierdził, że zawarte w operacie założenia do wyceny nieruchomości gruntowej i jej części składowych nie mają uzasadnienia, a dobór nieruchomości porównawczych nie jest uzasadniony z jakichkolwiek logicznych przesłanek. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej zauważył, że w myśl przepisu art. 157 ust. 1a u.g.n. operat szacunkowy, w odniesieniu do którego została wydana ocena negatywna, od dnia wydania tej oceny traci charakter opinii o wartości nieruchomości, o której mowa w art. 156 ust. 1 u.g.n. Powyższe, zdaniem organu, oznacza konieczność sporządzenia nowego operatu szacunkowego o wartości ww. nieruchomości, przy uwzględnieniu aktualnie obowiązujących przepisów, obecnych realiów i poziomu cen nieruchomości. Sporządzenie nowego operatu szacunkowego oznacza w istocie przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w znacznej części.

Mając na uwadze powyższe Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Na powyższą decyzję Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się jej uchylenia.

Skarżący zarzucił organowi, iż bezkrytycznie przyjął opinię Polskiego Towarzystwa Rzeczoznawców Majątkowych (PTRM) nie sprawdzając, czy zawarte w niej tezy są prawdziwe, a tym samym naruszył art. 77 i art. 80 k.p.a.. Wskazał, że zespół opiniujący przy PTRM zarzucił m.in. że w operacie szacunkowym nie wyliczono utraconych korzyści z upraw jednorocznych oraz z upraw szparagów. Tymczasem zgodnie z art. 135 u.g.n. nie szacuje się wartości utraconych korzyści dla upraw jednorocznych, a jedynie dla upraw wieloletnich. Skarżący zauważył, że wycena wartości plantacji szparagów została wykonana w oparciu o dane zawarte w publikacji Polskiej Federacji Rzeczoznawców Majątkowych pt. "[...]", kalkulacje kosztów produkcji roślin opracowane przez Ośrodek Doradztwa Rolniczego oraz na podstawie stanu plantacji, która nie weszła jeszcze w okres plonowania. W piśmie z dnia 25 czerwca 2012 r. skierowanym do [...] Urzędu Wojewódzkiego rzeczoznawca majątkowy wyjaśnił, iż plantacja została założona wiosną 2010 r. i do daty przejęcia na rzecz Skarbu Państwa nie weszła w okres plonowania, który następuje najwcześniej w trzecim roku prowadzenia. Wobec czego nie można w tym przypadku zastosować literalnie art. 135 ust. 6 u.g.n. i wyceniać utraconych korzyści, co jeszcze szerzej udokumentował rzeczoznawca w piśmie z 25 czerwca 2012 r. Skarżący nie zgodził się z tym, że oceniany operat nie zawiera określenia przeznaczenia nieruchomości sprzed wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej oraz błędnie określa trend czasowy. Skarżący zauważył, że na stronie 6 operatu w punkcie 2.3 rzeczoznawca majątkowy opisuje przeznaczenie działki wynikające ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, podaje informację o braku planu zagospodarowania przestrzennego oraz opisuje zagospodarowanie bezpośredniego otoczenia wycenianej działki. W szczegółowej analizie na stronach 13 i 14 operatu rzeczoznawca wykazuje, że na podstawie istniejących transakcji drogowych nie można wykazać trendu związanego z upływem czasu. Ponadto w w/w piśmie z dnia 25 czerwca 2012 r. wskazuje, iż przedstawiony przez Z. i H. M. rosnący trend czasowy odnosi się do nieruchomości rolnych, a nie przeznaczonych pod drogi publiczne. Reasumując skarżący uznał, że sporządzony operat szacunkowy odpowiada przepisom prawa, i stanowisku Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wyrażonemu w komunikacie z dnia 9 grudnia 2011 r. opublikowanym na stronie internetowej Ministerstwa. Skoro w operacie rzeczoznawca szczegółowo analizuje możliwość zastosowania zasady korzyści i uzasadnia przyjęcie nieruchomości porównawczych z szerszego rynku nie można zgodzić się ze stanowiskiem zespołu opiniującego przy PTRM, iż dobór transakcji porównawczych nie jest uzasadniony z jakichkolwiek logicznych przesłanek.

W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił również, że nie jest uprawniony do badania prawidłowości opinii organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych i jest taką opinią związany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu.

W kontrolowanej sprawie kwestia sporna dotyczy rozważenia, czy Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej słusznie podważył prawidłowość sporządzenia operatu szacunkowego z dnia [...] maja 2012 r., powołując się na opinię Polskiego Towarzystwa Rzeczoznawców Majątkowych z dnia [...] października 2012 r.

W ocenie Sądu, Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej prawidłowo zastosował w niniejszej sprawie przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a.

Stosownie do przepisu art. 157 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), zwanej dalej u.g.n., oceny prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego dokonuje organizacja zawodowa rzeczoznawców majątkowych w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia zawarcia umowy o dokonanie tej oceny, mając na względzie następujące zasady: 1) organizacja zawodowa wyznacza zespół oceniający w składzie co najmniej 2 rzeczoznawców majątkowych; 2) w ocenie nie mogą brać udziału rzeczoznawcy majątkowi, wobec których zachodzą przesłanki wymienione w art. 24 Kodeksu postępowania administracyjnego lub inne przesłanki, które mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności.

Stosownie zaś do art. 157 ust. 1a u.g.n., operat szacunkowy, w odniesieniu do którego została wydana ocena negatywna, od dnia wydania tej oceny traci charakter opinii o wartości nieruchomości, o której mowa w art. 156 ust. 1. Z dniem wydania oceny negatywnej organizacja zawodowa publikuje przez okres 12 miesięcy na swojej stronie internetowej informację o tej ocenie. Podkreślenia wymaga, że przepis art. 157 ust. 1a u.g.n. jest jednoznaczny w swej treści i nie daje organowi administracji publicznej możliwości kontroli prawidłowości oceny dokonanej przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych (zespół oceniający). Ustawodawca zdecydował, że operat szacunkowy, w odniesieniu do którego wydana została negatywna ocena przez organizację zawodową rzeczoznawców – a taka negatywna ocena została wydana przez Polskie Towarzystwo Rzeczoznawców Majątkowych w odniesieniu do operatu z dnia [...] maja 2012 r., – traci charakter opinii o wartości nieruchomości od dnia wydania tej oceny.

W związku z tym, że operat szacunkowy stanowi dowód, iż opisana w nim nieruchomość ma określoną wartość, a wartość ta jest podstawą ustalenia następnie przez organ wysokości odszkodowania (art. 134 u.g.n.), zasadnie Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej zastosował przepis art. 138 § 2 k.p.a. i uchylił decyzję organu I instancji, przekazując jednocześnie sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.

W ocenie Sądu, słusznie organ odwoławczy stwierdził, że określenie wartości nieruchomości w postaci operatu szacunkowego wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Ponadto w przedstawionym stanie faktycznym i prawnym sprawy brak było możliwości orzeczenia przez organ II instancji, co do istoty sprawy. Skoro więc w kontrolowanej sprawie zachodziła konieczność sporządzenia nowego operatu szacunkowego i poddania go, jako dowodu w postępowaniu administracyjnym, ocenie organów administracji publicznej dwóch instancji, zasadnie Minister uchylił decyzję Wojewody i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Podkreślenia wymaga również, to, że w świetle treści przepisu art. 157 ust. 1a u.g.n. negatywna ocena organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych nie podlega kontroli i ocenie organu administracji jako dowód, a to z uwagi na bezpośredni skutek jaki ta ocena wywołuje. Stąd też, za niezasadny uznać należało zarzut naruszenia przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej art. 77 i art. 80 k.p.a. w tym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazuje jednocześnie, że skutkiem negatywnej oceny dokonanej przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych operatu szacunkowego, który był podstawą decyzji jest, na gruncie przepisu art. 157 ust. 1 a u.g.n., jedynie utrata charakteru opinii o wartości nieruchomości co wiąże się z koniecznością sporządzenia nowego operatu szacunkowego.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w wyroku.