Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SAB/Go 7/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2013-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy wniósł skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 21 maja 2013 r. wezwano skarżącego do podania, w terminie 7 dni, informacji czy, ewentualnie kiedy, strona skarżąca złożyła zażalenie na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 §1 K.p.a., pod rygorem przyjęcia przez Sąd, że wskazany środek nie został przez skarżącego złożony.

W odpowiedzi, Wójt Gminy poinformował, że nie wniesiono zażalenia o jakim mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Nadmienił także, że złożenie takiego zażalenia do Izby Skarbowej, wobec przedawnienia terminu na dochodzenie zobowiązań podatkowych od zobowiązanego podatnika, było bezprzedmiotowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 52 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zw. dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W zależności od rodzaju aktu wydawanego przez organ administracji, którego bezczynność miałaby dotyczyć następuje zróżnicowanie takich czynności, których dopełnienie otwiera drogę do rozpoznania skargi na bezczynność.

W przypadku skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postepowania niezbędne jest złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia, jak stanowi art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - zw. dalej "K.p.a.". Organ ten może wyznaczyć dodatkowy termin na załatwienie sprawy (art. 37 § 2 K.p.a.). I dopiero po wyczerpaniu tego trybu strona może wnieść skargę na bezczynność danego organu, zaś skarga jest dopuszczalna niezależnie od pozytywnego czy negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia. Dla uznania wyczerpania toku zażaleniowego przez stronę wystarczające jest zatem wykazanie składania przez nią stosownego zażalenia do organu wyższego stopnia. Przy ocenie dopuszczalności skargi na bezczynność organu nie ma zatem znaczenia sposób rozpoznania takiego zażalenia przez właściwy organ wyższego stopnia.

W rozpoznawanej sprawie, organem wyższego stopnia nad Naczelnikiem Urzędu Skarbowego, jest Dyrektor Izby Skarbowej. Do niego zatem, przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego, Wójt Gminy powinien był wnieść zażalenie, w trybie art. 37 K.p.a.

Skoro skarżący, jak oświadczył w piśmie z dnia [...] maja 2013 r., nie złożył takiego zażalenia, to tym samym nie wyczerpał trybu przewidzianego powyższymi przepisami postępowania, dlatego Sąd zobowiązany był na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skargę - jako niedopuszczalną, odrzucić.