Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 462/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-05-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3 i 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk – Meder po rozpatrzeniu w dniu 25 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przeznaczenia do wykonania świadczeń rzeczowych na rzecz obrony postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy D. z dnia [...]. nr [...] nakładającą na T. Z. obowiązek wykonania świadczenia rzeczowego w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny, polegającego na dostarczeniu do Jednostki Wojskowej nr [...] w S. i oddaniu w używanie samochodu marki [...] nr rej. [...] na rzecz [...]).

Nie zgadzając się z przedmiotową decyzją T. Z., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, w której jednocześnie sformułował wniosek

o wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonej, jak również poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca podniósł, że decyzja "jawi się jako wydana z naruszeniem prawa i nie powinna być realizowana". Samochód, do którego odnoszą się powołane decyzje jest niezbędny do wykonywanej przez niego działalności gospodarczej i wywiązywania się z zawartych wcześniej umów. Wyjaśnił, że część z tych umów została zawarta w wyniku przeprowadzonej procedury przetargowej i jest realizowana na rzecz podmiotów publicznych, co jest związane z wysokimi karami umownymi w przypadku nienależytego lub nieterminowego wykonania usług.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy wskazać, że przedmiotem wniosku skarżącego

o wstrzymanie wykonania stanowi zarówno decyzja organu pierwszej jak i drugiej instancji. W związku z tym, że zaskarżona do Sądu decyzja Wojewody utrzymuje w mocy decyzję Wójta Gminy D. z dnia z dnia [...] r. nr [...] przyjęto, że wniosek o wstrzymanie należy odnieść do decyzji organu drugiej instancji.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 3 wskazanej ustawy, po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.

Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz –ewentualnie- odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r. sygn. akt II GSK 257/09, publ. LEX nr 575347). Podkreślenia wymaga, że ogólnikowe twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

Dokonując w rozpoznawanej sprawie oceny wniosku T. Z., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, bowiem wnioskodawca, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wskazał choćby w przybliżeniu jakichkolwiek danych obrazujących jego ogólną sytuację ekonomiczną, rozmiaru prowadzonej działalności gospodarczej i jaki wpływ na nią będzie miało wykonanie decyzji, w kontekście ustawowych przesłanek, a jedynie ogólnikowo podał, że będący jego własnością samochód, do którego dostarczenia został zobowiązany przedmiotową decyzją jest niezbędny do wykonywanej przez niego działalności gospodarczej i wywiązywania się z zawartych wcześniej umów, których nieterminowe, bądź nienależyte wykonanie wiąże się z nałożeniem wysokich kar umownych.

Podkreślenia wymaga, że sama możliwość wykonania decyzji administracyjnej

w przedmiocie świadczeń rzeczowych na rzecz obronności kraju, nie jest wystarczającym argumentem do stwierdzenia, iż wykonanie takiej decyzji grozi skarżącemu niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W istocie skarżący nie podał okoliczności uprawdopodabniających konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności nie przedłożył żadnych dokumentów w tym wskazujących, aby jej wydanie przyczyniło się do pogorszenia jego obecnej sytuacji finansowej (również nieokreślonej w treści wniosku), powodując w następstwie tego wyrządzenie szkody i to w znacznych rozmiarach. Podobnie T. Z. nie uprawdopodobnił wystąpienia okoliczności, które pozwalałaby przyjąć, że wykonanie tej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, a więc takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. akt II OZ 12/14, LEX nr 1452897).

Ponadto odnosząc się do argumentów skarżącego dotyczących wadliwości decyzji wydanej z naruszeniem prawa wyjaśnić należy, że Sąd na etapie sprawy, w którym następuje rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie bada ani legalności kwestionowanej decyzji ani trafności zarzutów zgłoszonych w skardze, odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania. Dlatego też, powoływanie się na wadliwość wydanej w sprawie decyzji nie mieści się w granicach przesłanek warunkujących pozytywne załatwienie wniosku.

Reasumując powołane wyżej argumenty nie stanowią o wykazaniu relacji między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń, wynikających z treści art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Sąd z urzędu również nie dostrzegł żadnych okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie przedmiotowego wniosku.

Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.