Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1098/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 280
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. T. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1184/07 w sprawie ze skargi Z. T. na rozkaz personalny Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1986 r. nr [...] w przedmiocie wydalenia i zwolnienia ze służby postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 13 czerwca 2012 r. Z. T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1184/07 w sprawie ze skargi Z. T. na rozkaz personalny Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1986 r. nr [...] w przedmiocie wydalenia i zwolnienia ze służby.

W odpowiedzi na skargę organ, uznając że skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej: ppsa, w przypadkach przewidzianych w dziele VII ppsa można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

Stosownie do treści art. 277 ppsa, skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, zaś termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia.

Po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możliwości działania lub nie była należycie reprezentowana (art. 278 ppsa).

Zgodnie z treścią art. 279 ppsa, skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (art. 280 ppsa).

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że skarżący wnosi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1184/07.

Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał art. 273 § 2 ppsa.

Skarżący swoje żądanie wznowienia postępowania oparł na okoliczności, ujawnionej w prawomocnym postanowieniu Dyrektora Oddziału IPN w L. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], braku zarówno doręczenia, czy też podania do wiadomości rozkazu personalnego nr [...] Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1986 r., mocą którego został rzekomo zwolniony ze służby z dniem [...] stycznia 1987 r.

Uzasadniając powyższe podniósł, że Minister Spraw Wewnętrznych nie dysponował i nie dysponuje oryginałem, ani nawet kopią dokumentu świadczącego o istnieniu, nie tylko rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] grudnia 1986 r. o zwolnieniu skarżącego ze służby, ale także dowodu jego doręczenia, czy nawet podania do wiadomości. Wskazał, że IPN również dokumentami takimi nie dysponuje, chociaż rzekomo zostały tam przekazane przez Ministra Spraw Wewnętrznych, zaś o braku posiadania dokumentu potwierdzającego fakt doręczenia, czy nawet podania do wiadomości rozkazu personalnego Ministra Spraw Wewnętrznych nr [...] z dnia [...] grudnia 1986 r. zaświadcza dokument urzędowy, tj. prawomocne postanowienie Dyrektora Oddziału IPN w L. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...].

Skarżący w skardze o wznowienie postępowania jako okoliczność potwierdzającą zachowanie terminu do wniesienia skargi wskazał okoliczność, że o podstawie wznowienia dowiedział się po doręczeniu mu w dniu 04 czerwca 2012 r. postanowienia Dyrektora Oddziału IPN w L. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...].

W ocenie Sądu, w związku z tym, że skarga o wznowienie postępowania złożona została w dniu 13 czerwca 2012 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej skargę), a wskazane postanowienia Dyrektora Oddziału IPN w L. zostało wydane w dniu [...] maja 2012 r. i, jak wskazuje skarżący, doręczone w dniu 04 czerwca 2012 r., to stwierdzić należy, że skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w terminie określonym w art. 277 ppsa. W chwili wnoszenia skargi (13 czerwca 2012 r.) nie upłynęło również pięć lat od uprawomocnienia się orzeczenia (05 października 2007 r.).

W treści skargi o wznowienie postępowania skarżący zawarł żądanie aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy jego skarga z 13 czerwca 2007 r. została odrzucona "z powodu braku jej doręczenia (podania do wiadomości, jeżeli Minister Spraw Wewnętrznych wskaże konkretne przepisy prawa wówczas obowiązującego, które zezwalały na tego typu postępowanie organu w sprawie wydania rozkazów zwalniających ze Służby Bezpieczeństwa) – art. 53 § 1 ppsa".

Jak wynika z akt sprawy II SA/Wa 1184/07, Z. T. w skardze z dnia 13 czerwca 2007 r. wskazywał, że nigdy formalnie nie otrzymał, ani nie został zapoznany z rozkazem personalnym Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1986 r. nr [...]. Po rozpoznaniu przedmiotowej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2007 r. (prawomocnym od dnia 05 października 2007 r.) odrzucił skargę Z. T. na rozkaz personalny Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1986 r. nr [...] w przedmiocie wydalenia i zwolnienia ze służby, jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu przedmiotowego orzeczenia Sąd wskazał, że zaskarżone orzeczenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 08 stycznia 1987 r., tj. w dniu, w którym skarżący został poinformowany o treści decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1986 r. nr [...] o wydaleniu i zwolnieniu ze służby, natomiast skarga została wniesiona w dniu 13 czerwca 2007 r., a więc po terminie.

Z treści art. 285 ppsa wynika, że niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Wymieniony przepis nie dotyczy jednak wypadków, w których nie doszło do wznowienia postępowania, gdyż sąd odrzucił skargę o wznowienie (art. 280 i 281), jak również wypadków, w których skarga została w toku postępowania o wznowienie cofnięta.

Jak wynika z akt sprawy II SA/Wa 521/12 postanowieniem z dnia 05 lipca

2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. T. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1184/07. Od przedmiotowego postanowienia została wniesiona skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która do dnia dzisiejszego nie została rozpoznana.

Z treści uzasadnienia ww. postanowienia wynika, że skarżący jako podstawę wznowienia postępowania wskazał okoliczność ujawnienia, w postanowieniu Ministra Spraw Wewnętrznych nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r., braku doręczenia, podania do wiadomości, czy też poinformowania o treści rozkazu personalnego z dnia [...] grudnia 1986 r. nr [...]. Sąd zwrócił uwagę, że skarżący już w sprawie II SA/Wa 1184/07, o wznowienie której wnosi, w uzasadnieniu skargi podniósł, że nigdy formalnie nie otrzymał, ani nie został zapoznany z treścią rozkazu personalnego z dnia [...] grudnia 1986 r. nr [...]. W związku z powyższym, Sąd uznał, że powołana przez skarżącego podstawa prawna nie zachodzi i na podstawie art. 280 § 1 ppsa skargę odrzucił.

W rozpoznawanej sprawie II SA/Wa 1098/12 skarżący jako podstawę wznowienia postępowania wskazał art. 273 § 2 ppsa, zgodnie z którym, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Zwrot "późniejsze wykrycie okoliczności lub środków dowodowych" oznacza dowiedzenie się o istnieniu tychże okoliczności lub środków dowodowych w czasie, w którym powołanie ich w zakończonym postępowaniu było obiektywnie niemożliwe. Z kolei ze zwrotu "z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu" wynika, że chodzi tutaj o wykrycie okoliczności i środków dowodowych w poprzednim postępowaniu w ogóle nieujawnionych i wówczas nieujawnialnych, bo nieznanych stronom. Nie dotyczy to zatem takich okoliczności i dowodów, które były w poprzednim postępowaniu jawne, a tylko strona ich nie dostrzegła.

Podkreślić należy, że samo sformułowanie podstaw wznowienia w sposób odpowiadający powołanym wyżej przepisom nie oznacza jeszcze oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli z uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Samo wskazanie podstawy wznowienia nie oznacza, że skarga na takiej podstawie się opiera. Oceniając powyższe należy wziąć pod uwagę, czy powołana w skardze podstawa wznowienia ma w danej sprawie charakter rzeczywisty.

Skarżący w rozpoznawanej sprawie swoje żądanie wznowienia postępowania oparł na okoliczności - ujawnionej w prawomocnym postanowieniu Dyrektora Oddziału IPN w L. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] - braku zarówno doręczenia, czy też podania do wiadomości rozkazu personalnego nr [...] Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1986 r., mocą którego został rzekomo zwolniony ze służby z dniem [...] stycznia 1987 r. Uzasadniając powyższe podniósł, że Minister Spraw Wewnętrznych nie dysponował i nie dysponuje oryginałem ani nawet kopią dokumentu świadczącego o istnieniu nie tylko rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] grudnia 1986 r. o zwolnieniu skarżącego ze służby, ale także dowodem jego doręczenia, czy nawet podania do wiadomości. Wskazał, że IPN również dokumentami takimi nie dysponuje, chociaż rzekomo zostały tam przez Ministra Spraw Wewnętrznych przekazane, zaś o braku posiadania dokumentu potwierdzającego fakt doręczenia czy nawet podania do wiadomości skarżącego rozkazu personalnego Ministra Spraw Wewnętrznych nr [...] z dnia [...] grudnia 1986 r. zaświadcza dokument urzędowy, tj. prawomocne postanowienie Dyrektora Oddziału IPN w L. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...].

W ocenie Sądu, okoliczność powołana przez skarżącego (brak zarówno doręczenia, czy też podania do wiadomości skarżącego rozkazu personalnego nr [...] Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1986 r.) nie była nieujawnialna w poprzednim postępowaniu. Znajduje ona potwierdzenie w aktach sądowych sprawy II SA/Wa 1184/07 (w treści skargi z dnia 13 czerwca 2007 r. skarżący podnosił, że nigdy formalnie nie otrzymał, ani nie został zapoznany z rozkazem personalnym Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1986 r. nr [...]), jak również w aktach sądowych sprawy II SA/Wa 521/12 (z treści postanowienia Sądu z dnia 05 lipca 2012 r. wynika, że skarżący jako podstawę wznowienia postępowania wskazał okoliczność ujawnienia, w postanowieniu Ministra Spraw Wewnętrznych nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r., braku doręczenia, podania do wiadomości, czy też poinformowania o treści rozkazu personalnego z dnia [...] grudnia 1986 r. nr [...]). Tym samym nie ulega wątpliwości, że skarżący dysponował wiedzą o ww. okoliczności już w momencie składania skargi w sprawie, o wznowienie której wnosi. W związku z powyższym, w okoliczności podanej w treści skargi o wznowienie postępowania nie można dopatrzyć się przesłanki, o której mowa w art. 273 § 2 ppsa.

Stwierdzić zatem należy, że powołana przez skarżącego podstawa wznowienia nie zachodzi, zaś niniejsza skarga o wznowienie postępowania, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

-----------------------

7