Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1155/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędzia WSA Maciej Busz (spr.) Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 02 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi A. U. na uchwałę Zgromadzenia Związku Międzygminnego "[...]" z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w sprawie: szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w zamian za uiszczaną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę [...]([...]) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

IV SA/Po 1155/20

Uzasadnienie

A. U. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na §11 załącznika nr [...] do uchwały nr [...] Zgromadzenia Związku A" z dnia [...] grudnia 2017 r. w sprawie szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów w zamian za uiszczaną przez w właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi (dalej jako zaskarżona uchwała) zarzucając "uzależnianie do wnoszenia opłat z uwzględnieniem częstotliwości ich odbioru w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, tzn. jeden raz w tygodniu, a tym samym do złożenia deklaracji w wysokości dotychczasowej opłaty pomnożonej przez współczynnik częstotliwości 4,33", co jest sprzeczne z ustawą z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. 1996 Nr 132 poz. 622 wraz z późn. zm.) - dalej jako u.c.p.g.

Jego zdaniem zaskarżona uchwała, uzależniająca wysokość obciążenia podatników od ilości opróżnienia pojemnika, wprowadza nieprzewidzianą w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach metodę ustalenia stawki za odbiór odpadów komunalnych, gdyż jej przepisy wykraczają poza granice określone w ustawie, tj. w art. 6j ust. 3 u.c.p.g.

W przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 2 u.c.p.g (do tej kategorii zalicza się część nieruchomości skarżącego z funkcją handlową - mały sklep spożywczy) opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, zgodnie z art.6k ust.1 pkt 2 u.c.p.g.

Podkreślono, że ustawodawca w art. 6j ust. 3 u.c.p.g. uregulował jednoznacznie jakie parametry normatywne stanowią składowe opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przypadku nieruchomości na których nie zamieszkują mieszkańcy, a mianowicie są to liczby pojemników oraz stawka opłaty. Natomiast Zgromadzenie Związku A na mocy zaskarżonej uchwały od [...] stycznia 2018r. zmusił wszystkich właścicieli nieruchomości na których nie zamieszkują mieszkańcy do złożenia nowych deklaracji o wysokości opłaty poprzez wskazanie współczynnika przeliczeniowego częstotliwości odbioru odpadów komunalnych zmieszanych, co sprzeczne jest z prawem, gdyż zmiana ta wpłynęła na wzrost opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Takich współczynników przeliczeniowych częstotliwości odbioru odpadów komunalnych nie zastosowano dla właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, o których mowa w art. 6c ust. 1 u.c.p.g.. lecz jedynie dla kategorii nieruchomości na których nie zamieszkują mieszkańcy (art. 6c ust. 2 u.c.p.g.). Dokonano również zmiany wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zakresie dotyczącym właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne oraz właścicieli nieruchomości, które w części stanowią nieruchomości na których zamieszkują mieszkańcy, a w części nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy a powstają odpady komunalne.

Powyższe zostało wprowadzone Uchwałą nr [...] Zgromadzenia Związku A" z dnia [...] listopada 2017 r. w sprawie: zmiany Uchwały Nr [...] Zgromadzenia Związku A" z dnia [...] grudnia 2015 r. zmienionej Uchwałą Nr [...] Zgromadzenia Związku A z dnia [...] lutego 2016 r. oraz Uchwałą Nr [...] Zgromadzenia Związku A" z dnia [...] września 2017 r. w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi deklarowanej przez właścicieli nieruchomości.

Z powyższego wynika wprost, że zapis §11 załącznika nr [...] do zaskarżonej uchwały jest wadliwy, a przyjęte współczynniki przeliczeniowe częstotliwości odbioru odpadów komunalnych mają jedynie wpływ na pobieranie przez Zgromadzenie Związku A zawyżonych i niesłusznych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Ponadto wątpliwości skarżącego budziło domaganie się przez Zgromadzenie Związku A" w pisemnych wezwaniach z dnia [...].02.2020 r. i [...].04.2020 r. wprowadzenia dla części nieruchomości przy ul. [...] (działalność handlowa, mały sklep spożywczy) odbioru odpadów komunalnych z częstotliwością jeden raz na tydzień, a nie w cyklu zapewniającym właściwy stan sanitarno-porządkowym tj. jeden raz na dwa tygodnie.

Podkreślono, że Zgromadzenie Związku A" od początku realizowanego systemu odbioru odpadów komunalnych do lutego 2020 r. nie kwestionował cyklu odbioru odpadów jeden raz na dwa tygodnie.

Skarżący podkreślił, że od momentu realizowanego systemu gospodarki odpadami komunalnymi przekazywał do Zgromadzenie Związku A" wymagane deklaracje o wysokości opłaty, jedna dotyczyła części zamieszkałej, a druga części niezamieszkałej. Z uwagi na obowiązek przeprowadzenia segregacji odbiór odpadów komunalnych przekazał przy piśmie z dnia [...].01.2020 r. dwie deklaracje o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Dla nieruchomości przy ul. [...] przekazał jedną deklarację zgodnie z art. 6j. ust. 4 u.c.p.g., co umożliwia zadeklarowanie w jednej deklaracji opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (tj. w jednym dokumencie), stanowiącej sumę opłat obliczonych dla części nieruchomości, na której zamieszkują dwie osoby oraz dla części nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, gdzie prowadzona jest niewielka działalność handlowa z ofertą spożywczą.

Z tym, że deklaracja dla części niezamieszkałej w pkt D 2.2. zawiera błędne ustalenie wysokości opłaty, z uwagi na zastosowanie niewłaściwego współczynnika częstotliwości odbioru odpadów w wysokości 2,17.

Za niepoważne uznał kwestionowanie przez Zgromadzenie Związku A" złożonych przez niego odnośnie roku 2019 dwóch oddzielnych deklaracji dla nieruchomości przy ul. [...]: jedna dla części zamieszkałej, a druga dla części niezamieszkałej (mały sklep spożywczy ) z chwilą gdy złożył w styczniu 2020r. jedną deklarację obejmującą jednocześnie dwie funkcje: zamieszkałą i nie zamieszkałą

Na koniec skargi skarżący zarzucił naruszenie przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przy ustaleniu opłat dla nieruchomości niezamieszkałych (art. 6c ust 2 u.p.c.g.), a mianowicie postanowień: art. 6j ust. 3, art. 6k ust. 1 pkt 2 oraz art. 6h i art., 6i pkt 2 u.c.p.g. Zarzucił istotne naruszenie zasad techniki prawodawczej z uwagi na fakt uregulowania ustalania wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi przy uwzględnieniu współczynników częstotliwości odbioru odpadów poprzez przepis lokalny, gdy materia ta została już określona w akcie wyższego rzędu, tj. u.c.p.g. Jest to istotne naruszenie prawne, na co wskazują wyroki WSA w Poznaniu z dnia [...] lutego 2016 r. sygn. akt III SA/Po [...] oraz WSA w Bydgoszczy z dnia [...] października 2009 r. sygn. akt II SA/Bd [...]. Zaskarżona uchwała w opisanym zakresie w niniejszym piśmie stoi w sprzeczności z art. 91 ust 1 u.s.g., a naruszenie prawa ma charakter istotny.

Mając powyższe na uwadze zawnioskował o dokonanie zmiany prawa lokalnego poprzez dostosowanie zapisów do wymogów aktu wyższego rzędu.

Związek B" z siedzibą w P. (dalej jako: Związek B" bądź "Związek"), odpowiadając na powyższą skargę wniósł o:

1. odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. z uwagi na niewykazanie przez skarżącego, że zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny,

2. natomiast, w sytuacji, gdyby skarżący wykazał przed sądem naruszenie interesu prawnego wniósł o oddalenie skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.,

3. zwrot kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu odpowiedzi wskazano, że w skardze wskazano następujące naruszenia:

1. w § 11 ust. 1 załącznika nr [...] do zaskarżonej uchwały uzależniono wysokość opłaty za gospodarowanie od częstotliwości ich odbioru, co jest niezgodne z art. 6j ust. 3, z art. 6k ust. 1 pkt 2, art. 6h, art. 6i ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2010 z późn. zm., dalej w skrócie: "u.c.p.g"). Zdaniem skarżącego wskazany przepis nakłada na właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, obowiązek wskazania w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi częstotliwości odbioru odpadów co jest sprzeczne z prawem, ponieważ skutkuje wzrostem opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

2. § 11 ust. 2 zaskarżonej uchwały zdaniem skarżącego budzi poważne wątpliwości, ponieważ ustalona w nim częstotliwość jest zbyt nadmierna. Dla spełnienia wymogu zachowania właściwego stanu sanitarno-porządkowego wystarczający jest odbiór odpadów raz na dwa tygodnie, gdyż w takim cyklu odbioru odpadów pojemniki na odpady przy nieruchomości skarżącego są częściowo wypełnione. Przy czym nie określono w jakim zakresie doszło do naruszenia prawa.

3. Przepisy zaskarżonej uchwały w zakresie wyżej wskazanym są sprzeczne z art. 91 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (dalej jako: u.s.g.).

4. § 7 ust. 1 i 3 załącznika nr [...] do uchwały Zgromadzenia Związku A nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. w sprawie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi na obszarze gmin wchodzących w skład Związku B" (dalej jako: "Regulamin") określający minimalną pojemność pojemników na odpady komunalne dla nieruchomości zamieszkanych -120 I i niezamieszkanych - 120 I, zdaniem skarżącego powinien być zmieniony w ten sposób, że zwiększając minimalną pojemność pojemników dla nieruchomości niezamieszkanych Związek powinien zapewnić jednakową częstotliwość odbioru odpadów dla obu z wymienionych rodzajów nieruchomości. Skarżący nie określił w jakim zakresie doszło do naruszenia prawa.

Skarżący zakwestionował również konieczność składania jednej deklaracji dla jednej nieruchomości w odniesieniu do części zamieszkałej i niezamieszkałej. Skarżący nie określił w jakim zakresie doszło do naruszenia prawa.

W związku z powyższym, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonej uchwały w ww. zakresie.

Wskazano, że zgodnie z art. 53 § 2a p.p.s.a. w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, skargę można wnieść w każdym czasie. Oznacza to, że w odniesieniu do aktów prawa miejscowego oraz innych aktów z zakresu administracji publicznej, po zmianie p.p.s.a. i ustawy o samorządzie gminnym dokonanej z dniem [...] czerwca 2017 r., zniesiono obowiązek uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi (art. 52 p.p.s.a. w związku z art. 101 ust. 1 u.s.g) oraz usunięto ograniczenie czasowe do wniesienia skargi (art. 53 § 2a p.p.s.a.).

Zgodnie z przepisem art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W ocenie organu skarżący w kontrolowanym przypadku nie wykazał, by został naruszony jego interes prawny. Organ na poparcie tego twierdzenia przedstawił szeroką argumentację.

Na wypadek gdyby skarżący wykazał przed Sądem naruszenie interesu prawnego, organ wniósł o jej oddalenie jako całkowicie bezzasadnej.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego przepisu § 11 ust. 1 zaskarżonej uchwały, który stanowi o częstotliwości odbioru odpadów komunalnych z nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy a powstają odpady komunalne uznano, że wbrew twierdzeniom skarżącego nie doszło do przekroczenia upoważnienia ustawowego do kreowania aktu prawa miejscowego przez organ stanowiący Związku. Z art. 6i ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. wprost wynika obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przypadku nieruchomości niezamieszkałych za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały odpady komunalne, zaś opłata za wytwarzane odpady stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi oraz przyjętej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (art. 6j ust. 3 u.c.p.g.).

W § 11 ust. 1 nie wprowadzono dodatkowego parametru w postaci częstotliwości odbioru odpadów mającego wpływ na ustalenie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami.

Przepis art. 6r ust. 3 u.c.p.g. upoważnia radę gminy (zgromadzenie związku międzygminnego) do określenia w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, szczegółowy sposób i zakres świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w zmian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w szczególności częstotliwość odbierania odpadów komunalnych od właściciela nieruchomości i sposób świadczenia usług przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Elementy te stanowią katalog otwarty, na co wskazuje użyte w przywołanym przepisie ustawy wyrażenie "w szczególności", lecz jednocześnie są to elementy obligatoryjne, do określenia których rada gminy (zgromadzenie związku) została obowiązana, normując sposób i zakres świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów w zamian za uiszczoną opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Brak uregulowania przez radę gminy (zgromadzenie związku) którejkolwiek kwestii wskazanej w powyższym przepisie ustawy jest istotnym naruszeniem prawa, skutkującym koniecznością stwierdzenia nieważności całej uchwały (wyrok WSA z dnia [...] września 2013 r., II SA/Op [...], LEX nr 1393221).

W związku z powyższym Zgromadzenie Związku A nie tylko było uprawnione, ale wręcz zobowiązane do zamieszczenia w uchwale szczegółowej częstotliwości odbioru odpadów komunalnych od właściciela nieruchomości.

Zgodnie z brzmieniem przepisu § 11 ust.1 pkt 6 zaskarżonej uchwały właściciel nieruchomości niezamieszkanych może wskazać w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub we wniosku następujące częstotliwości odbioru odpadów komunalnych w miesiącu:

Lp. Częstotliwość odbioru odpadów komunalnych* Współczynnik

1. 1 odbiór co 14 dni 2,17

2. 1 odbiór w tygodniu 4,33

3. 2 odbiory w tygodniu 8,67

4. 3 odbiory w tygodniu 13,00

5. 4 odbiory w tygodniu 17,33

6. 5 odbiorów w tygodniu 21,67

7. 6 odbiorów w tygodniu 26,00

Częstotliwość odbioru odpadów w miesiącu została wyliczona poprzez podzielenie ilości odbiorów w ciągu roku przez 12 miesięcy (np. przy założeniu odbioru 1 raz w tygodniu - 52 odbiory podzielono przez 12 miesięcy otrzymując wskaźnik 4,33). Suma opłat miesięcznych uwzględnia rzeczywistą ilość odbiorów odpadów komunalnych realizowanych w ciągu roku.

Przepis ten określa ramy możliwych do wyboru częstotliwości odbioru odpadów, gdyż samodzielne dowolne jej określenie przez składającego deklarację mogłoby prowadzić do naruszenia ustawy o utrzymaniu czystości i porządku bowiem określenie częstotliwości odbioru odpadów komunalnych należy do wyłącznej kompetencji rady gminy (zgromadzenia związku) i nie może być cedowane na podatników opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Powyższe dotyczy również § 11 ust. 2 zaskarżonej uchwały, który stanowi, że "Odbiór zmieszanych odpadów komunalnych z terenu nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, tj.:

1. Targowisk powinien odbywać się nie rzadziej niż raz na tydzień;

2. Nieruchomości, gdzie prowadzona jest działalność gastronomiczna lub handlowa w branży spożywczej powinien odbywać się nie rzadziej niż raz na tydzień",

i wyznacza minimalne częstotliwości odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości niezamieszkanych (a maksymalne w § 11 ust.1 pkt 6 zaskarżonej uchwały). W związku z powyższym częstotliwość odbioru odpadów zmieszanych z góry została określona w aktach prawa miejscowego.

Z przepisu art. 6r ust. 3 u.c.p.g. nie wynika również, aby kompetencja w zakresie określenia częstotliwości odbioru odpadów w uchwale - mogła zostać scedowana na podatników opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i być pozostawiona ich indywidualnej decyzji wyrażonej w złożonej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Zatem skarżący zobowiązany był do złożenia deklaracji zgodnej z obowiązującymi aktami prawa miejscowego, a przede wszystkim zadeklarowania odpowiedniej ilości pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości. W związku z powyższym, skarżący został wezwany do dokonania korekty deklaracji (wezwanie z dnia [...] lutego 2020 r.).

Artykuł 6r ust. 3c u.c.p.g. ustanawia rodzaj nadzoru, gdyż projekt uchwały jest opiniowany przez państwowego powiatowego inspektora sanitarnego w zakresie częstotliwości odbierania odpadów komunalnych. W związku z tym to nie właściciel nieruchomości decyduje, jaka częstotliwość przyjęta przez organ stanowiący byłaby wystarczająca dla zachowania właściwego stanu sanitarno-porządkowego dla gminy (związku), lecz przepisy zamieszczone w art. 6 r. ust 3b i 3c u.c.p.g.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego zapisu § 7 ust. 1 i 3 Regulaminu, który stanowi o tym, że właściciele nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy a także właściciele nieruchomości niezamieszkanych (dot. lokali handlowych) zobowiązani są gromadzić odpady komunalne zmieszane w pojemnikach nie mniejszych niż 120 I na każdą nieruchomość, wskazano, że Związek realizuje zadania statutowe dla ogółu mieszkańców gmin wchodzących w jego skład, zatem zarzut, a raczej subiektywne stanowisko skarżącego, o niewłaściwej realizacji usług związanych z gospodarowaniem odpadami komunalnymi nie zasługuje na aprobatę.

Podkreślono, że zasadnym jest wprowadzenie różnej częstotliwości odbioru odpadów komunalnych dla nieruchomości, w których zamieszkują mieszkańcy, i w których nie zamieszkują mieszkańcy a prowadzona jest działalność gastronomiczna lub handlowa w branży spożywczej, gdyż częstotliwość i rodzaj stosowanych usług realizowana przez wykonawców musi być dostosowana do rodzaju nieruchomości, zabudowy czy prowadzonej działalności (w przypadku nieruchomości niezamieszkanych, na których powstają odpady).

W odniesieniu do deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi określonej w Uchwale nr [...] Związku B" z dnia [...] grudnia 2015 r. w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości (Dz. Urz. Woj. W. z 2015 r. poz. 388) zmieniona Uchwałą Nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. oraz Uchwałą Nr [...] z dnia [...] września 2017 r. (Dz. Urz. Woj. W. z 2017 r. poz. 6024) i Uchwałą nr [...] z dnia [...] listopada 2017 r. (Dz. Urz. Woj. W. z 2017 r. poz. 3456) z objaśnień do pól deklaracji wynika, że częstotliwość odbioru odpadów komunalnych zmieszanych w miesiącu stanowi pole nieobowiązkowe, a jej minimalne i maksymalne częstotliwości regulują przepisy zaskarżonej uchwały zamieszczone właśnie w § 11.

Powyższe nie oznacza, że zamieszczenie takiej możliwości w deklaracji stanowi dodatkowy parametr określający wysokość opłaty. Pole fakultatywne, o którym mowa wyżej, pełni jedynie funkcję pomocniczą w samodzielnym obliczeniu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).

Stosownie do art. 3 § 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm. - dalej p.p.s.a.), zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawie skarg na akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu uwzględniającemu skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdzenie nieważności tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdzenie, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.).

Niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z 18 września 2020 r., wydanym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.), zmienionej ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 875).

W kontrolowanym przypadku zaskarżona jest uchwała nr [...] Zgromadzenia Związku A z dnia [...] grudnia 2017 r. w sprawie szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów w zamian za uiszczaną przez w właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, a konkretnie stanowiący jej integralną część §11 załącznika nr [...] do zaskarżonej uchwały.

Zaskarżona uchwała wydana została na podstawie ustawowego upoważnienia zawartego w art. 6 r ust.3 u.c.p.g.

Z mocy art. 6 c ust. 1 u.c.p.g., gminy zobowiązane zostały do zorganizowania odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na których zamieszkują mieszkańcy. Z kolei art. 6 c ust. 2 u.c.p.g. upoważnił radę gminy, by w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego rozstrzygnęła o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne. Unormowanie to zatem dało podstawę radzie gminy (i odpowiednio zgromadzeniu związku międzygminnego) do podjęcia uchwały, której zgodność z prawem kwestionuje skarżący. Artykuł 6h oraz art. 6i ww. ustawy nakłada na właściciela nieruchomości na której nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne obowiązek uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, za każdy miesiąc w którym powstały odpady na danej nieruchomości. Przepisy te określają jednoznacznie, iż podmiotem zobowiązanym do ponoszenia przedmiotowych opłat są właściciele nieruchomości a nadto wskazują iż opłaty te będą uiszczane w systemie miesięcznym. Tym samym gmina (zgromadzenie związku międzygminnego) gospodarując odbiorem odpadów na swoim terytorium nie ma swobody w ustaleniu częstotliwości uiszczania przez właścicieli należnej z tego tytułu opłaty, tj. wyboru czy będą one uiszczane za każdy tydzień, miesiąc czy kwartał. Kwestia ta została bowiem kategorycznie uregulowana w art. 6i u.c.p.g. Jednocześnie podkreślenia wymaga, iż okres za który uiszczana jest opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie determinuje częstotliwości odbioru tych odpadów. Innymi słowy, to iż opłata uiszczana jest za każdy miesiąc nie oznacza, że odpady odbierane są raz w miesiącu.

Kwestię częstotliwości odbioru odpadów normuje art. 4 ust. 2 pkt 3 u.c.p.g., który stanowi że szczegółowe zasady dotyczące częstotliwości i sposobu pozbywania się odpadów komunalnych i nieczystości ciekłych z terenu nieruchomości oraz z terenów przeznaczonych do użytku publicznego określa regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy (tak też organ uczynił w uchwale nr [...] w sprawie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku). Zaskarżona w niniejszym postępowaniu uchwała reguluje kwestie uregulowane już we wskazanej powyżej uchwale (w § 9 ust. 8 i 9). Należy jednak mieć na uwadze, że art. 6r ust. 3 u.c.p.g. stanowi, że: "Rada gminy określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, szczegółowy sposób i zakres świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w szczególności częstotliwość odbierania odpadów komunalnych od właściciela nieruchomości i sposób świadczenia usług przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych."

W art. 6j ust. 3 u.c.p.g. stanowi się, iż w przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 2 opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2. Art. 6k ust. 1 pkt 2 ustawy stanowi zaś, że rada gminy w drodze uchwały ustali stawkę opłaty za pojemnik o określonej pojemności.

Mocą delegacji ustawowej zawartej w art. 6k ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. rada gminy została upoważniona do określenia jedynie stawki opłaty, tj. jednego z elementów opłaty. Ustawodawca w art. 6j ust. 3 uregulował jednoznacznie jakie parametry normatywne stanowią składowe opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przypadku nieruchomości na których nie zamieszkują mieszkańcy, mianowicie są to liczba pojemników oraz stawka opłaty. Wprowadzenie przez gminę uregulowania ustalającego stawkę opłaty za każde opróżnienie pojemnika z odpadami komunalnymi o określonej pojemności z danej nieruchomości, stanowiłoby w istocie wprowadzenie kolejnego parametru, tj. częstotliwości odbioru pojemnika w miesiącu, które należy uznać za przekroczenie upoważnienia ustawowego do kreowania aktu prawa miejscowego. Niemniej należy mieć na uwadze, że zaskarżony § 11 załącznika do zaskarżonej uchwały nie reguluje kwestii opłat za odbiór odpadów komunalnych. Ponadto, jak już wspomniano, art. 6r ust. 3 u.c.p.g. stanowi, że: "Rada gminy (tu odpowiednio zgromadzenie związku międzygminnego) określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, szczegółowy sposób i zakres świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w szczególności częstotliwość odbierania odpadów komunalnych od właściciela nieruchomości i sposób świadczenia usług przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych.". Tym samym należy wskazać, że organ miał możliwość, a nawet obowiązek uregulowania w zaskarżonej uchwale kwestii dotyczącej częstotliwości odbioru odpadów komunalnych. Nie miał natomiast upoważnienia do powiązania kwestii częstotliwości odbioru odpadów komunalnych z wysokością opłaty za tę usługę, jednak zaskarżony § 11 tego nie dotyczy.

Według organu skarga zawiera następujące zarzuty :

1. w § 11 ust. 1 załącznika nr [...] do zaskarżonej uchwały uzależniono wysokość opłaty za gospodarowanie od częstotliwości ich odbioru, co jest niezgodne z art. 6j ust. 3, z art. 6k ust. 1 pkt 2, art. 6h, art. 6i u.c.p.g. Zdaniem skarżącego wskazany przepis nakłada na właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy obowiązek wskazania w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi częstotliwości odbioru odpadów co jest sprzeczne z prawem, ponieważ skutkuje wzrostem opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

2. § 11 ust. 2 zaskarżonej uchwały zdaniem skarżącego budzi poważne wątpliwości, ponieważ ustalona w nim częstotliwość jest zbyt nadmierna. Dla spełnienia wymogu zachowania właściwego stanu sanitarno-porządkowego wystarczający jest odbiór odpadów raz na dwa tygodnie, gdyż w takim cyklu odbioru odpadów pojemniki na odpady przy nieruchomości skarżącego są częściowo wypełnione. Przy czym nie określono w jakim zakresie doszło do naruszenia prawa.

3. Przepisy zaskarżonej uchwały w w/w zakresie są sprzeczne z art. 91 ust. 2 u.s.g.

4. § 7 ust. 1 i 3 załącznika nr [...] do uchwały Zgromadzenia Związku A nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. w sprawie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi na obszarze gmin wchodzących w skład Związku B" określający minimalną pojemność pojemników na odpady komunalne dla nieruchomości zamieszkanych -120 I i niezamieszkanych - 120 I, zdaniem skarżącego powinien być zmieniony w ten sposób, że zwiększając minimalną pojemność pojemników dla nieruchomości niezamieszkanych Związek powinien zapewnić jednakową częstotliwość odbioru odpadów dla obu z wymienionych rodzajów nieruchomości. Skarżący nie określił w jakim zakresie doszło do naruszenia prawa.

W ocenie Sądu orzekającego skarga jest częściowo napisana w sposób chaotyczny i momentami niezrozumiały. Wbrew stanowisku organu Sąd nie dopatrzył się w niej zaskarżenia § 7 ust. 1 i 3 załącznika nr [...] do uchwały Zgromadzenia Związku A nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. w sprawie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi na obszarze gmin wchodzących w skład Związku B" Niewątpliwie jednak skarżący kwestionuje §11 załącznika nr [...] do zaskarżonej uchwały zarzucając "uzależnianie do wnoszenia opłat z uwzględnieniem częstotliwości ich odbioru w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, tzn. jeden raz w tygodniu, a tym samym do złożenia deklaracji w wysokości dotychczasowej opłaty pomnożonej przez współczynnik częstotliwości 4,33", co w jego ocenie jest sprzeczne z ustawą z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Podnoszone natomiast w skardze okoliczności dotyczące składanych deklaracji (sposób ich składania, kwestia informowania skarżącego o możliwości składania jednej deklaracji), polemika skarżącego z organem w zakresie sposobu wypełnienia deklaracji, a także kwestie dotyczące zwrotu nadpłat nie podlegają zupełnie ocenie w niniejszym postępowaniu przed Sądem, ponieważ skarżący wprost zaskarżył jedynie uchwałę nr [...] Zgromadzenia Związku A z dnia [...] grudnia 2017 r. w sprawie szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów w zakresie § 11 załącznika nr [...] do tej uchwały w zakresie uregulowania w nim kwestii częstotliwości odbioru odpadów komunalnych. W ocenie skarżącego regulacja ta wykracza poza upoważnienie ustawowe wynikające z art. 6j ust. 3 u.c.p.g. Niewątpliwie skarżący zarzuca, że § 11 załącznika nr [...] do zaskarżonej uchwały uzależnia wysokość ponoszonych przez niego opłat za odbiór odpadów od częstotliwości ich odbierania unormowanej w § 11 załącznika nr [...] do tej uchwały. Jest to istota tej sprawy.

W kontekście powyższego w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymagał zarzut organu dotyczący braku legitymacji procesowej skarżącego do wniesienia niniejszej skargi i żądanie odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. z uwagi na niewykazanie przez skarżącego, że zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny.

Jak trafnie wskazał organ zgodnie z przepisem art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z tego przepisu wynika, że warunkiem formalnym skutecznego zaskarżenia uchwały rady gminy jest wskazanie jedynie, że zaskarżona uchwała jest uchwałą z zakresu administracji publicznej, który to warunek niewątpliwie spełnia zaskarżona uchwała.

Wskazano, że stroną w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone zaskarżoną uchwałą. Skarga złożona w trybie powyższego przepisu nie ma bowiem charakteru actio popularis, zatem do jej wniesienia nie legitymuje ani sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały, ani też stan zagrożenia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia.

Kryterium "naruszenia interesu prawnego", na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy oznacza, że akt ten musi naruszać interes prawny skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego (por. wyrok NSA z dnia [...] czerwca 1996r., II SA [...], ONSA 1997, z. 2, poz. 89). W orzecznictwie przyjmuje się, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (por. wyrok NSA z dnia [...] lutego 1984r., I SA [...]). Przyjmuje się, że w postępowaniu administracyjnym interes ten musi być wywodzony przede wszystkim z przepisów prawa materialnego, natomiast w postępowaniu sądowoadministracyjnym może być on oparty także o przepisy prawa procesowego lub ustrojowego. Ze skargą może więc wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże "związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej" (B, Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, W. 2003, s. 424).

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem obowiązek wykazania się nie tylko indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, ale także zaistniałym w dacie wnoszenia skargi naruszeniem tego interesu prawnego lub uprawnienia spoczywa na skarżącym. Musi on wykazać, że istnieje związek pomiędzy jego prawnie gwarantowaną sytuacją, a zaskarżoną uchwałą, polegający na tym, że uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienia (wyrok SN z dnia [...] marca 2003 r., III RN [...], OSNP z 2004r., nr [...], poz. 114; por. też wyrok WSA w Białymstoku z dnia [...] września 2004 r., II SA/Bk [...], Lex nr 173736). Skarżący musi zatem wykazać, w jaki sposób doszło do naruszenia jego prawem chronionego interesu lub uprawnienia (wyrok NSA z dnia [...] lutego 2005 r., OSK [...], LEX nr 171196, wyrok NSA z dnia [...] lutego 2006 r., II OSK [...], LEX nr 194894, wyrok NSA z dnia [...] maja 2008 r., II OSK [...]). Interes ten powinien być bezpośredni, konkretny i realny (wyrok NSA z dnia [...] listopada 2005 r., I OSK [...], LEX nr 192482, por. też wyrok NSA z dnia [...] września 2001 r., II SA [...], Lex nr 53376, postanowienie NSA z dnia [...] listopada 1995 r., II SA [...], ONSA z 1996r., nr [...], poz. 170). Związek pomiędzy własną, indywidualną sytuacją prawną skarżącego a zaskarżoną uchwałą musi w dacie wniesienia skargi powodować następstwo w postaci ograniczenia lub pozbawienia danego podmiotu konkretnych uprawnień lub nałożenia na niego obowiązków (wyrok NSA z dnia [...] maja 2008 r., II OSK [...]).

W ocenie organu, w niniejszej sprawie, skarżący nie wykazał, w jaki sposób zaskarżona uchwała narusza jego prawem chroniony interes lub uprawnienie. W związku z powyższym jego zdaniem nie została spełniona przesłanka warunkująca skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego, co powinno w ocenie organu skutkować jej odrzuceniem.

Sąd podziela powyższą ocenę i argumentację oraz zgadza się z twierdzeniem, iż kluczowym dla oceny posiadania przez skarżącego legitymacji do wniesienia skargi był art. 101 ust. 1 u.s.g. Z jego treści wynika jasno, że warunkiem koniecznym do wniesienia skargi na czynność organu gminy (tu zgromadzenia związku międzygminnego) jest naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia.

Na kanwie tego przepisu ugruntowało się w orzecznictwie, że kryterium interesu prawnego, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., musi być oceniane w płaszczyźnie materialnoprawnej i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków strony skarżącej a zaskarżonym aktem. Zatem, interes prawny, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., wywodzić się musi z prawa materialnego, ale oczywiście prawa materialnego administracyjnego, bowiem skarga ma być wniesiona do sądu administracyjnego w sprawie z zakresu administracji publicznej. Materialne prawo administracyjne ma zawierać normę przyznającą ochronę prawną podmiotowi i z takiej normy wywodzi się właśnie interes prawny. Skarga bowiem wniesiona na podstawie ust. 101 ust. 1 u.g.n. nie ma charakteru actio popularis, co oznacza, że nawet sprzeczność aktu organu gminy z prawem nie daje uprawnienia do jej wniesienia. Składający skargę musi wskazać na normę materialnego prawa administracyjnego, z którego swój interes prawny wywodzi, przy tym nie mogą to być przepisy dotyczące zadań gminy (por. wyrok NSA z dnia [...] maja 2017 r., sygn. akt II OSK 2435; z dnia [...] grudnia 2018 r., sygn.. akt I OSK [...], z dnia [...] października 2017 r., sygn. akt II GSK [...] i inne).

Mając na uwadze powołane powyższe rozważania dotyczące interesu prawnego lub uprawnienia, warunkujące wniesienie skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 u.s.g., za prawidłową uznać należy ocenę spełnienia tych warunków przez skargę jakiej dokonał organ. Słusznie bowiem stwierdził, że skarżący nie wykazał posiadania przez niego interesu prawnego w rozumieniu powołanej regulacji.

Skarżący nie wskazał, żadnego przepisu prawa, z którego wynika jego obowiązek lub uprawnienie, który został naruszony przez zaskarżoną uchwałę. Obowiązek wykazania naruszenia interesu prawnego spoczywa na skarżącym. Interes prawny to taki, który znajduje oparcie w przepisach prawa. Istoty interesu prawnego należy upatrywać w jego związku z konkretną normą prawną. Może to być norma prawna należąca do każdej gałęzi prawa (nie tylko prawa administracyjnego). Interes prawny musi być osobisty oraz aktualny w chwili wszczęcia procedury skargowej.

Jak wspomniano z treści skargi należy wnioskować, że skarżący uważa, że regulacja § 11 załącznika do zaskarżonej uchwały w zakresie częstotliwości odbioru odpadów komunalnych powoduje, że jest on zmuszony płacić zawyżone stawki za tę usługę. Należało więc ocenić, czy zapis § 11 załącznika do zaskarżonej uchwały w zakresie częstotliwości odbioru odpadów komunalnych narusza jego interes prawny. W ocenie Sądu można co do zasady przyjąć, że kwestie związane z opłatami za odbiór odpadów komunalnych dotyczą interesu prawnego i ekonomicznego strony co umożliwia ocenę legalności przedmiotu skargi.

Należy jednak wskazać, że stosownie do przepisu art. 6j ust. 3 u.c.p.g. w przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 2 (a więc nieruchomości na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne), opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. Ostatnio wymieniony przepis nakazuje radzie gminy ustalenie stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności.

Tym samym w kontrolowanym przypadku wysokość opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oparte o pojemność pojemników.

W § 11 załącznika do zaskarżonej uchwały zawarto tabelę w której w powiązaniu z częstotliwością odbioru zmieszanych odpadów komunalnych ustalono współczynnik. Z § 11 załącznika do zaskarżonej uchwały nie wynika jaki jest cel wyliczenia owego współczynnika. Nie wyjaśnił tej kwestii również organ w dopowiedzi na skargę. W kontekście istnienia lub nieistnienia interesu prawnego skarżącego istotne było, czy ów współczynnik (i szerzej częstotliwość odbioru odpadów) ma wpływ na wysokość opłat ponoszonych przez skarżącego za odbiór odpadów. Wbrew stanowisku skarżącego ustalenia § 11 załącznika do zaskarżonej uchwały dotyczące określenia współczynnika powiązanego z częstotliwością opróżnień pojemników na zmieszane odpady komunalne na nieruchomościach na których nie zamieszkują mieszkańcy, w ocenie Sądu nie mają bezpośredniego wpływu na wysokość opłat, którymi na podstawie art. 2 ust. 3a u.c.p.g. skarżący jest obciążony z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi. Taki związek w żaden sposób nie wypływa z treści samego § 11 załącznika do zaskarżonej uchwały. Przepis ten jedynie określa częstotliwość odbioru odpadów, nie wiąże jej jednak z wysokością opłat. Także kwestionowany przez skarżącego współczynnik zawarty we wspomnianej wcześniej tabeli nie ma wpływu na wysokość opłat. Taki związek nie wynika z § 11 załącznika do zaskarżonej uchwały. Gdyby istniał byłby oczywiście sprzeczny z art. 6j ust. 3 u.c.p.g. stanowiącym, że opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Jednak Sąd takiego związku nie dostrzega. Co więcej, z analizy ściśle związanego z omawianą kwestią załącznika nr [...] do Uchwały nr [...] Zgromadzenia Związku A" z dnia [...] listopada 2017 r. w sprawie: zmiany Uchwały Nr [...] Zgromadzenia ZWiązku A" z dnia [...] grudnia 2015 r. zmienionej Uchwałą Nr Zgromadzenia ZWiązku A" z dnia [...] lutego 2016 r. oraz Uchwałą Nr [...] Zgromadzenia Związku A" z dnia [...] września 2017 r. w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi deklarowanej przez właścicieli nieruchomości zawierającego wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi taki związek również nie wynika. Z pozycji [...] i [...] w przypadku odpadów zbieranych nieselektywnie wysokość opłaty zależy wprost od iloczynu zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności z odpadami komunalnymi. (odnośnik nr [...] w [...]). Ponadto rubryka pn. "częstotliwość odbioru odpadów zmieszanych komunalnych w miesiącu" w poz. [...] zgodnie z odnośnikiem nr [...] stanowi pole nieobowiązkowe. Skoro wskazywanie częstotliwości odbioru odpadów zmieszanych komunalnych w miesiącu ma charakter fakultatywny, to – abstrahując nawet od wcześniejszej argumentacji - już tylko z tego względu owa częstotliwość nie może stanowić podstawy do naliczania wysokości opłat.

Mając na uwadze powyższy brak związku kwestionowanej przez skarżącego częstotliwości odbioru odpadów zmieszanych komunalnych z wysokością ponoszonych przezeń opłat za odbiór tych odpadów uznać należało, iż skarżący nie wykazał, że zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g.

Wobec powyższego Sąd zobligowany był do zastosowania art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., stanowiącego, że sąd odrzuca skargę jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.

O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art.232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.