Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 651/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2008-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1 pkt 3 i art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys (spr.), po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2008 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. i Z. B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę H. B.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. znak [...] Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Starosty Ł. z dnia [...] maja 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zwrotu H. i Z. B. wywłaszczonej nieruchomości położonej w obrębie wsi W.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku złożyli H. B. i Z. B.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 03 września 2007 r. skarżący zostali wezwani do nadesłania trzech odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie do wykonania powyższych obowiązków doręczono skarżącym w dniu 07 września 2007 r. (k. 16, 17). Termin na wykonanie powyższych obowiązków mijał w dniu 14 września 2007 r. Przed tą datą H. B. poinformowała sąd, iż przebywa w szpitalu i nie jest w stanie uzupełnić braków skargi, natomiast Z. B. nie wykonał nałożonych na niego zobowiązań.

Postanowieniem z dnia 16 października 2007 r. tutejszy sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1260 ze zm.) odrzucił skargę Z. B. z powodu nieuzupełnienia jej braków.

Zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2007 r. Przewodniczący Wydziału ponownie wezwał skarżącą H. B., która wcześniej wykazała fakt przebywania w szpitalu, do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie trzech jej egzemplarzy poświadczonych za zgodność z oryginałem - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 40, 41).

Powyższe wezwanie zostało doręczone zastępczo skarżącej w dniu 19 grudnia 2007 r. (odebrał je dorosły domownik – k. 45). Termin na uzupełnienie braków mijał w czwartek 27 grudnia 2007 r. W dniu 21 grudnia 2007 r. synowa skarżącej I. B. poinformowała sąd, iż w/w wyjechała na 4 miesiące za granicę w celu podjęcia tam leczenia, w związku z tym nie może uzupełnić braków. Wniosła o wyznaczenie innego terminu (k. 46).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy, sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych.

Skarżąca została wezwana (ponownie) tak do uiszczenia wpisu, jak i do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci nadesłania trzech jej odpisów. Wezwanie zawierało pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższych obowiązków. Zatem nadanie skardze biegu możliwe było tylko i wyłącznie wówczas, gdy wszystkie jej braki zostałyby w terminie uzupełnione, przy czym – z uwagi na ich charakter niewymagający osobistego działania strony, jak np. w przypadku konieczności uzupełnienia podpisu - mogłaby to uczynić skarżąca nie tylko osobiście, ale również przez ustanowionego pełnomocnika lub przy pomocy innej osoby.

Tymczasem jak wynika z akt skarżąca nie podjęła żadnej z w/w czynności, do których była wezwana, dlatego z upływem wyznaczonego na ich wykonanie terminu sąd był zobowiązany do zastosowania sankcji w postaci odrzucenia skargi.

Nie miała wpływu na powyższe rozstrzygnięcie informacja nadesłana przez synową skarżącej I. B., z której wynika, iż skarżąca podjęła leczenie za granicą. Informacja nie stanowi bowiem wykonania zobowiązania, do którego strona była wzywana, a przede wszystkim nie pochodzi od skarżącej ani uprawnionej do jej reprezentowania osoby.

Dorosły domownik jest uprawniony ustawowo do odbierania korespondencji, ale to uprawnienie nie czyni go pełnomocnikiem procesowym. Nota bene pełnomocnikiem zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. mogą być jedynie następujące osoby: adwokat, radca prawny, inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

Zatem w stanie faktycznym sprawy wezwanie z dnia 14 grudnia 2007 r. do uiszczenia wpisu i nadesłania odpisów skargi zostało niewykonane.

Mając na uwadze powyższe na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.