Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1842/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 35  pkt 3,6,8
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 145  par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi Starosty K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przekroczenie terminu przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Starosty K. kwotę 400 (czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] ([...]) na podstawie art. 35 ust. 6 - 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. z 2006r., Dz. U. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), dalej Prawo budowlane, oraz art. 123 kpa - wymierzył Staroście Powiatu K. karę w wysokości 16.500 zł za 33 dni zwłoki w postępowaniu, w sprawie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, rodzinnego wraz z instalacjami wewnętrznymi z przyłączami i garażem na działkach nr [...],[...] położonych w D., gm. K. - L. , wyznaczając 14 dniowy termin na jej wpłacenie.

W uzasadnieniu Wojewoda [...] podkreślił, że w sprawie zastosowanie miał art. 35 obowiązujący po nowelizacji ustawy Prawo budowlane z dnia 16 kwietnia 2004r. (Dz. U. z dnia 3 kwietnia 2004r., Nr 93, poz.888).

Organ wskazał, że wniosek o pozwolenie na budowę wpłynął do Starosty Powiatu K. w dniu 21 września 2004r., natomiast decyzja o pozwoleniu na budowę wydana została w dniu [...]. Zatem 65 dniowy termin do załatwienia sprawy określony w art. 35 ust 6 Prawa budowlanego został przekroczony o 33dni.

Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, Wojewoda [...] nie zgodził się ze stanowiskiem przedstawionym w wyjaśnieniach Starosty Powiatu K. co do przerwania biegu 65 dniowego terminu do załatwienia sprawy, w związku z zawiadomieniem stron o wszczęciu postępowania, jak również co do odliczeń z tytułu wydania postanowienia w trybie art. 35 ust 3 Prawa budowlanego. Zdaniem Wojewody [...] postępowanie to jest składnikiem postępowania administracyjnego nie mieszczącym się w kategoriach czynności, o których mowa w art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego i art. 35 § 5 kpa. Organ powinien wyznaczyć krótkie terminy w celu uzupełnienia wniosku, tak aby rozstrzygnięcie mogło być wydane w przewidzianym ustawowo terminie.

Postanowieniem z dnia [...] ([...]) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 88a ust. 1 pkt 1a ustawy Prawo budowlane - utrzymał w mocy ww. postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]. Podzielając stanowisko organu I instancji organ odwoławczy dodał, że nie podlegają odliczeniu od terminu wynikającego z art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, terminy związane z zawiadomieniem stron o możliwości wypowiedzenia się o zebranych dowodach i materiałach jak również termin wyznaczony stronom na zapoznanie się z materiałem dowodowym, gdyż są to zwykłe czynności w ramach postępowania administracyjnego, nie wstrzymujące biegu terminu do wydania decyzji.

W skardze na powyższe postanowienie, Starosta Powiatu K. wniósł o jego uchylenie, zarzucając naruszenie art. 35 ust. 3, 6, 8 Prawa budowlanego poprzez ich błędna wykładnię, polegającą na przyjęciu, że termin do wydania postanowienia z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego w przedmiocie uzupełnienia braków materialno - prawnych nie podlega odliczeniu od terminu określonego w art. 35 ust 6 prawa budowlanego.

Ponadto - w ocenie skarżącego - organ naruszył art. 7 i 77 kpa poprzez nieustalenie wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz niedokładne zebranie materiału dowodowego, art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 126 kpa poprzez lakoniczne uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia oraz brak odniesienia się do wszystkich zarzutów zażalenia, a także art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 144 kpa poprzez utrzymanie w mocy błędnego rozstrzygnięcia organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymując stanowisko zaprezentowane w sprawie wskazał m.in., że skoro wskazane przez organ braki miały charakter formalnych, to organ winien wezwać do ich uzupełnienia w trybie art. 64 § 2 kpa, który służy do usunięcia braków formalnych i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z dyspozycją art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1271).

Skargę należało uwzględnić, ponieważ zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji wydano z naruszeniem art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięć organów administracji orzekających w niniejszej sprawie stanowiły przepisy art. 35 ust. 6, 7, 8 Prawa budowlanego.

Stosownie do treści art. 35 ust. 6, w brzmieniu nadanym mu ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888), w przypadku, gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia zobowiązany jest wymierzyć karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki.

Zgodnie z ust. 8 tego artykułu, do 65 dniowego terminu o którym mowa w ust. 6 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu. Z brzmienia art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego wynika zatem, że do 65 dniowego terminu nie wlicza się wszystkich tych okresów, w których braki merytoryczne dokumentacji i braki formalne wniosku nie pozwalają organowi na skuteczne prowadzenie postępowania w sprawie.

Na podstawie art. 35 ust 3 Prawa budowlanego organ - w razie stwierdzenia naruszeń określonych w art. 35 ust 1 ww. ustawy - nakłada na inwestora obowiązek usunięcia braków merytorycznych projektu budowlanego w zakreślonym terminie. Termin wyznaczony na podstawie ust. 3 art. 35 powołanej ustawy winien - zdaniem Sądu - również podlegać odliczeniu od czasu zakreślonego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Podkreślić bowiem trzeba, że zwłoka związana z tym okresem jest niezawiniona przez organ. Niewątpliwie organ nie ma możliwości rozpatrzenia wniosku zawierającego braki merytoryczne projektu, w sytuacji gdy jednocześnie ma obowiązek wezwania wnioskodawcy do jego uzupełnienia. Czas wyznaczony na uzupełnienie projektu jest czasem oczekiwania, w którym organ prowadzący postępowanie nie może wydać żadnych rozstrzygnięć, zarówno pozytywnych jak i negatywnych, w zakresie złożonego wniosku.

Słusznie zatem podnosi Starosta Powiatu K., że czas zakreślony do usunięcia uchybień w projekcie budowlanym winien być odliczony od 65 dniowego terminu o którym mowa w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego.

W niniejszej sprawie organy zasadnie określiły początek biegu terminu z art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, przyjmując datę wpływu wniosku o wydanie pozwolenia na budowę tj. 21 września 2004r., bowiem ustawa właśnie od tej daty nakazuje liczyć bieg terminu do wydania takiej decyzji. Jednocześnie - jak wywiedziono wyżej - organy niezasadnie nie odliczyły czasu związanego z wydaniem postanowienia z [...] ([...]) oraz z dnia [...] do usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym.

W świetle powyższego, przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy winny przy obliczaniu terminu do wydania przedmiotowej decyzji uwzględnić okres między wydaniem postanowienia z dnia [...], oraz z dnia [...] - którym przedłużono termin, na wniosek inwestora - a dniem uzupełnienia nałożonych obowiązków.

Pozostałe zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie, gdyż - zdaniem Sądu - organy ustaliły wszystkie istotne dla sprawy okoliczności, jak również uzasadniły swoje rozstrzygnięcia zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 kpa.

Z przedstawionych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 152 ppsa orzekł jak w pkt I i II sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.