Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 48/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2020-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Zakładu Karnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w Nysie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. S. (zwana dalej skarżącą) wniosła, za pośrednictwem Dyrektora Zakładu Karnego w Nysie, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na bezczynność wskazanego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zakładu Karnego w Nysie wniósł o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na udzielenie skarżącej wnioskowanej informacji, ewentualnie domagał się oddalenia skargi w całości.

W wykonaniu zarządzeń z dnia 20 sierpnia 2020 r. Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi, przez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Wezwania zawierały pouczenie, że ww. czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwania, zawarte w jednej przesyłce, skarżąca odebrała osobiście w dniu 11 września 2020 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru (k. 57 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie odpowiedziała na wezwania Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

W pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu wniesienia skargi (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność wniesienia skargi z innych przyczyn (pkt 6).

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych oraz zawierać dodatkowe elementy wskazane w powyższym przepisie, które są charakterystyczne wyłącznie dla skargi. Na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., jednym z wymogów dotyczących pism procesowych wnoszonych do sądu, a więc także skargi, jest obowiązek jej podpisania przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego zalicza się także - stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. W myśl znajdującego zastosowanie w niniejszej sprawie § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), wpis stały w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej pobiera się w wysokości 100 zł.

Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Natomiast podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., wedle którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.

W przedmiotowej sprawie skarżąca nadesłała do tut. Sądu niepodpisaną – w sposób prawidłowy - skargę. W związku z powyższym konieczne było usunięcie tego braku formalnego. Ponadto skarga nie została opłacona, dlatego konieczne również było dokonanie i tej czynności. O powyższych obowiązkach skarżąca została poinformowana w wezwaniach do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi, w których Sąd pouczył skarżącą o konsekwencjach wynikających z braku dokonania wymienionych czynności w zakreślonym 7-dniowym terminie.

Wskazane wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącej w dniu 11 września 2020 r. Termin, w którym skarżąca była zobligowana do dokonania nałożonego na nią obowiązku, upłynął zatem w dniu 18 września 2020 r. (piątek). Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie usunęła braku formalnego skargi, bowiem nie podpisała skargi, ani też nie nadesłała egzemplarza skargi wraz ze złożonym na niej podpisem. Poza tym w sprawie nie został uiszczony żądany wpis od skargi.

W związku z powyższym, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a., skargę należało odrzucić, o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.