Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 675/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Dobosz (spr) Sędziowie WSA Małgorzata Brachel –Ziaja AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2005r. sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2004r., Nr [...] w przedmiocie zażalenia na bezczynność Prezydenta Miasta K. postanawia skargę odrzucić


UZASADNIENIE

W dniu 23 VI 2004 r. P.B. złożył do Prezydenta m. K. wniosek o udzielenie mu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej informacji z zakresu przygotowania odpowiedzi na jego wnioski o udzielenie mu informacji publicznej, złożone w 2004 r. Chodziło o podanie wszystkich decyzji, poleceń służbowych (wydawanych także ustnie), pism okólnych itp. dotyczących przygotowania lub udzielenia mu informacji publicznej, a także o nazwiska, imiona oraz funkcje osób przygotowujących lub zabierających stanowisko w kwestii przygotowywania lub udzielania mu informacji publicznej. W szczególności prosił o umożliwienie mu wglądu do:

1) Dokumentów lub materiałów, o których mowa powyżej .

2) Wszelkich pism lub pisemnych poleceń związanych z przygotowywaniem lub udzielaniem mu informacji publicznej .

3) Opinii prawnych związanych z przygotowywaniem lub udzielaniem informacji publicznej (także tych, które bezpośrednio nie dotyczyły jego osoby).

4) Wersji " uzgodnieniowych" lub poprawnie "uzgodnionych" pism związanych z przygotowaniem lub udzielaniem mu informacji publicznej .

5) Wersji " uzgodnieniowych" pism związanych z przygotowaniem lub udzielaniem mu informacji publicznej, które zostały odrzucone lub których nie uzgodniono.

6) Wersji pism posiadających parafę aprobującą, a także parafę osoby przygotowującej je w myśl regulaminów organizacyjnych Urzędu Miasta K. lub Zarządzenia [...].

Wnosił o umożliwienie mu skopiowania wybranych udostępnionych materiałów w formie kserokopii oraz zapisu na nośniku cyfrowym (płyta CD).

W dniu 27 IX 2004 r. P.B. złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na bezczynność Prezydenta Miasta K. w związku z nieudzielaniem mu informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z 23 VI 2004 r. Powołał się na to, że w terminie, o którym mowa w art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej Prezydent Miasta K. nie wydal decyzji.

Pismem z 2 VII 2004 r. (nr [...]) Dyrektor Magistratu w odpowiedzi na pismo z 23 VI 2004 r. stwierdził, że informacje, których żąda P.B. nie są informacjami o sprawach publicznych, tym samym nie stanowią informacji publicznej . Powołano się na art. 73 § 1 kpa czyli na przysługujące stronie prawo przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów, a także uwierzytelnienia sporządzonych odpisów z akt sprawy lub wydania uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem (art. 73 § 2 kpa). Poinformowano, że uwierzytelnienia podlegają opłacie skarbowej, zgodnie z ustawą z 9 IX 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz.U. z 2000 r. Nr 86 , poz. 960 ze zm.).

Postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 18 XI 2004 r., Kol. [...] wydanym na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy z 6 IX 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112 , poz. 1198) oraz art. 37 kpa w zw. z art. 105 , art. 123 § 1 i 2 kpa umorzono postępowanie w sprawie skargi na bezczynność.

Organ po wyjaśnieniu treści przepisów art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 35, 36 i 37 § 1 kpa stwierdził, iż pismo organu I instancji z 2 VII 2004 r. stanowi załatwienie sprawy wniosku strony. Należy zatem postępowanie umorzyć, gdyż w dniu rozstrzygania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postępowania w sprawie zażalenia na bezczynność jest ono bezprzedmiotowe. Kolegium jest zdania, że w sytuacji, gdy organ stwierdza, że dana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy, nie wydaje się decyzji administracyjnej. Nie można wydać decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, albowiem organ stwierdził, że żądane informacje informacją publiczną nie są . Powołano się na utrwaloną linią orzecznictwa (wyrok NSA z 25 III 2003 r. II SA 4059/02 , Mon. Prawn. 2003/10/436; wyrok NSA z 11 XII 2002 r. II SA 2867/02, Wokanda 2003 76/33).

Pismem z 8 XII 2004 r. P.B. w związku - jak pisze z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 18 XI 2004r wnosi o ponowne rozpatrzenie sprawy twierdząc, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako organ rozpatrujący zażalenie na bezczynność nie może wydać w trybie art. 105 kpa decyzji, a tym bardziej postanowienia (art. 126 nie wymienia art. 105 kpa) o umorzeniu postępowania. W przypadku uznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, iż postanowienie w tym względzie mogło być jednak wydane P.B. jest zdania, iż pismo jego w tej części powinno być potraktowane jako zażalenie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w zakresie rozpatrzenia zażalenia z 27 IX 2004 r. W przypadku gdyby Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało , iż takowe zażalenie nie przysługuje prosi, aby to pismo potraktować jako skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Podnosi w niej, że w zażaleniu z 27 br. wnosił o przeprowadzenie dowodu w postaci "wystąpienia do Prezydenta Miasta K. o dostarczenie przez niego wymaganych w rozdziale 8 kpa (art. 39) pokwitowań dostarczonych mu zgodnie z wymogami kpa pism". Dowód ten miał być przeprowadzony w przypadku powołania się organu I instancji na rzekomo doręczone mu pisma w tej sprawie. Odnośnie do pisma dyr. magistratu [...] z 2 XI br. podnosi, że na oryginale "wersji uzgodnionej " tego pisma brak jest wymaganych instrukcją kancelaryjną (§ 32) danych o wysłaniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie przeprowadziło wnioskowanego dowodu w tej sprawie, co wobec faktu nie doręczenia mu zgodnie z przepisami kpa wspomnianego pisma czyni dwumiesięczne postępowanie przed SKO bezproduktywnym . Uważa, że zarówno organ I, jak i II instancji zignorowały zasady, o których mowa w rozdziale 8 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze naruszyło też art. 10 ust. 1 kpa. To uchybienie proceduralne miało wobec faktu nie przeprowadzenia przez organ II instancji postępowania dowodowego zmierzającego do zaprzeczenia stawianym w zażaleniu zarzutom (np . niedoręczenia odpowiedzi na wniosek) zasadnicze znaczenie. Skarżący mógł wytknąć ten fakt Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu powodując przeprowadzenie rzetelnego postępowania dowodowego w celu wyjaśnienia stanu faktycznego. Obowiązek rozpatrzenia wszystkich zarzutów wniesionych przez stronę oraz dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego wynika m . in . z art. 7 , 8 i 77 § 1 kpa. Zdaniem skarżącego powyższe naruszenie norm postępowania miało zasadnicze znaczenie dla ostatecznej decyzji, dlatego składa do Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego na podstawie art. 227 kpa skargę na członków kolegium w zakresie niedopełnienia przez nich obowiązków oraz przekroczenia kompetencji i narażenia go m . in . na stratę czasu. Uważa, że nawet gdyby pismo z 2 VII br. zostało mu prawidłowo dostarczone, to Prezydent nadal pozostawałby w bezczynności, co powinien stwierdzić organ II instancji . Twierdzenie bowiem Prezydenta, że żądane przez niego informacje nie są informacjami publicznymi nie ma bowiem uzasadnienia w obowiązującym prawie. Przykładowo bowiem " opinie prawne" , "wersje uzgodnionych pism", "wersje pism zawierających parafę aprobującą ", a także treść decyzji, poleceń służbowych, pism okólnych dotyczących podanej we wniosku tematyki są bez wątpienia informacjami publicznymi i podlegają udostępnieniu.

Na marginesie dodaje, że wówczas, kiedy wnioskował o wgląd do akt poszczególnych spraw, udostępniane mu akta zawierały tylko jego wniosek oraz odpowiedź na skargę.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosi o odrzucenie skargi, względnie w przypadku uznania, że została ona wniesiona przez podmiot uprawniony o jej oddalenie. Organ stwierdził, że pouczył skarżącego, iż jego postanowienie jest ostateczne. Dlatego wnosi o odrzucenie skargi P.B., gdyż brak jest prawnej możliwości jej wniesienia. Z ostrożności procesowej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wnosi w razie nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi, o jej oddalenie i powtarza argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarżący zaskarżył postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 18 XI 2004 r. wydane w toku rozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie w terminie wniosku z 23 VI 2004 r. w sprawie udzielenia informacji publicznej. Podstawą prawną tego postanowienia jest art. 37 § 1 i § 2 kpa oraz art. 123 § 1 i § 2 kpa. Organ rozpoznający tego rodzaju zażalenie albo uznaje je za uzasadnione, albo też nie. W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze zastosowało co prawda częściowo błędną podstawę prawną, gdyż powołało również przepis merytoryczny art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a nadto umorzyło postępowanie powołując się na art. 105 kpa), tym niemniej w sposób oczywisty z treści postanowienia wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uznało zażalenia skarżącego na bezczynność Prezydenta m. K. za uzasadnione. Skarżącemu zatem przysługuje skarga na bezczynność Prezydenta Miasta K. (sprawa ta będzie rozpatrywana - sygn. akt IISAB /Kr 36/05).

Samo natomiast postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie podlega zaskarżeniu do Sądu, gdyż nie kończy ono postępowania wywołanego wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, ani też nie rozstrzyga o istocie sprawy.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzeczenie w sprawach skarg na postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Z powyższych względów skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.