Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 112/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2019-02-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Zarząd Powiatu
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 88, art. 53 § 2a
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2019 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P.P. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postępowania konkursowego - postanawia - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 19 lipca 2018 r. P.P. zwrócił się do Zarządu Powiatu [..] (dalej "Zarząd") o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego w sprawie konkursu na stanowisko Dyrektora Powiatowej Stacji Pogotowia Ratunkowego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w [...] Zaskarżoną w niniejszej sprawie uchwałą z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] Zarząd uznał wniosek za bezzasadny. Uchwałę doręczono na adres podany przez skarżącego we wniosku o stwierdzenie jej nieważności. Odbiór przesyłki zawierającej uchwałę pokwitowała A.P. (córka skarżącego) w dniu 2 sierpnia 2018 r.

W podstawie prawnej uchwały powołano art. 32 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 995 ze zm.) w związku z § 8 ust. 1 i ust. 2 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 lutego 2012 r. w sprawie sposobu przeprowadzania konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorca (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 393 ze zm.)

W dniu 10 grudnia 2018 r., do Starostwa Powiatowego w [...], a w dniu 10 stycznia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga P.P. na uchwałę Zarządu z dnia [...] lipca 2018 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, że został wprowadzony w błąd m. in. przez Zarząd i nie ponosi winy w uchybieniu terminu do zaskarżenia uchwały tego Organu. Skarżący nie wskazał, kiedy w jego ocenie rozpoczął bieg i kiedy upływał termin do wniesienia skargi. Podał, że ze względu na skomplikowany charakter sprawy i niejasność przepisów dotyczących zaskarżania uchwał organów powiatu o ewentualnym uchybieniu terminu Skarżący powziął wątpliwość dopiero po analizie sprawy przez profesjonalnego pełnomocnika, któremu pełnomocnictwa udzielono w dniu 3 grudnia 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Wniosek podlega odrzuceniu

W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym.

Zgodnie z art. 86 p.p.s.a przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeśli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, natomiast art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, jednocześnie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wraz z wnioskiem strona winna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Po myśli art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Z akt sprawy wynika, że zaskarżona uchwała została wysłana na adres skarżącego podany we wniosku o stwierdzenie nieważności i doręczona w dniu 2 sierpnia 2018 r. Odbiór przesyłki pokwitowała córka skarżącego. Zaskarżona uchwała nie jest aktem prawa miejscowego i mieści się w określonej w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a.") kategorii aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, innych niż określone w pkt 5. Wniesienie zatem skargi na takie akty nie jest uwarunkowane wyczerpaniem środków zaskarżenia ani też terminem, co wynika z art. 52 § 1 i § 2 w zw. z art. 53 § 2a p.p.s.a. Po myśli bowiem art. 52 § 1 skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast w myśl art. 52 § 2 przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 53 § 2a p.p.s.a. w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, skargę można wnieść w każdym czasie.

Sąd stwierdza zatem, że czynność objęta wnioskiem o przywrócenie terminu, polegająca na wniesieniu skargi na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postępowania konkursowego jest skuteczna, bowiem jej złożenie nie zostało ograniczone ani obowiązkiem wyczerpania środków zaskarżenia ani też żadnym terminem.

Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności, która została dokonana w terminie, jako niedopuszczalny, podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. w zw. z art. 53 § 2a p.p.s.a.