Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2034/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Konrad Łukaszewicz, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 września 2020 r. sprawy ze skargi T. Z. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez T. Z. (dalej jako "Wnioskodawca" lub "Skarżący") jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ("Agencja", "ARiMR") z dnia [...] października 2019 r. znak [...], wydane w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" - typ operacji "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego PROW na lata 2014-2020.

Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym:

Skarżący w dniu 20 marca 2018 r. złożył wniosek o przyznanie pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" typ "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Pismem z dnia 9 maja 2019 r. Agencja w trybie § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2015 r. poz. 1371 z późn. zm.) – dalej jako "rozporządzenie wykonawcze", wezwała Skarżącego do uzupełnienia złożonego wniosku o przyznanie pomocy, wskazując sposób uzupełnienia braków. Przedmiotowe pismo zostało odebrane w dniu 13 maja 2019 r. W zakreślonym terminie Wnioskodawca dokonał częściowego uzupełnienia braków wniosku. W związku z tym zgodnie z § 15 ust. 1a rozporządzenia wykonawczego, Agencja ponownie wezwała Wnioskodawcę do usunięcia braków we wniosku pismem z dnia 30 sierpnia 2019 r. Wezwanie to uznano za skutecznie doręczone w dniu 4 września 2019 r., a więc termin na złożenie uzupełnień upłynął w dniu 18 września 2019 r. W terminie tym Skarżący nie uzupełnił wszystkich wskazanych braków – nie nadesłano oświadczenia stanowiącego załącznik nr 1 do wniosku o przyznanie pomocy (W-1.14.1.3) wypełnionego przez każdego ze współposiadaczy działek ujętych w księdze wieczystej KW nr [...] (działka nr [...] i [...]), tj.: L. Z., D. Z. i S. Z. Ponadto, Wnioskodawca nie wypełnił wniosku o przyznanie pomocy w części II. A "Dane" w zakresie danych współposiadaczy, a także nie wypełnił części III. "Charakterystyka prowadzonej działalności i podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy" w zakresie wskazania liczby współposiadaczy w odniesieniu do nieruchomości, będących przedmiotem współposiadania, wchodzących w skład gospodarstwa podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy.

W konsekwencji rozstrzygnięciem z dnia [...] października 2019 r. ARiMR poinformowała Wnioskodawcę o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy zgodnie z dyspozycją § 15 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego w związku art. 35 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2018 r., poz. 627 ze zm.) – dalej jako "ustawa".

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie Skarżący wskazał, że jestem właścicielem gospodarstwa o powierzchni ok. 26 ha. Połowa tzn. działki nr [...] i nr [...] są wyłącznie jego własnością natomiast druga połowa tzn. działki nr [...] i nr [...] są we współwłasności. Skarżący podkreślił, że złożony wniosek o przyznanie pomocy finansowej dotyczył modernizacji gospodarstwa sektor D. Modernizacja ta miała polegać na wyspecjalizowaniu gospodarstwa w gospodarstwo sadownicze produkujące wiśnie, a w dokumentacji Skarżący zaznaczył, że wnioskuje o sadzonki wiśni na obszar 7,47 ha oraz maszyny niezbędne do produkcji sadowniczej. Zaznaczył również, że inwestycja ma być przeprowadzona tylko na jego części gospodarstwa natomiast na części wspólnej nie będą prowadzone żadne nasadzenia pochodzące z dofinansowania. Mimo to ARIMR do uznania wniosku wymagała podpisów współwłaścicieli. Niestety współwłaściciele wyrażając złą wolę odmówili podpisania zgody na finansowanie programu. W ocenie Skarżącego gdyby inwestycja mała by być przeprowadzona na części objętej współwłasnością wymaganie zgody pozostałych współwłaścicieli było by oczywiście zasadne, jednak w tym wypadku jest ono zupełnie niepotrzebne. Założenie plantacji trwałej jest planowane na działce nr [...] która jest wyłączną własnością Skarżącego. Na działkach będących we współwłasności Skarżący nie planuje natomiast inwestycji trwale związanej z gruntem.

W odpowiedzi na skargi ARiMR wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Dodatkowo wskazano tam, że zakres rzeczowy operacji nie obejmuje tylko założenia sadu gatunków owocujących efektywnie dłużej niż 5 lat na działce nr [...], która stanowi własność Skarżącego, lecz operacja objęta wnioskiem o przyznanie pomocy polega również na zakupie maszyn i urządzeń rolniczych, które będą wykorzystywane w gospodarstwie, a więc również na działkach stanowiących współwłasność – nr [...] i nr [...].

W piśmie z dnia 2 lipca 2020 r. (data nadania) Skarżący odnosząc się do treści odpowiedzi na skargę wskazał, że pomoc o którą się ubiegał nie miała być wykorzystana na zakup maszyn rolniczych lecz specjalistycznych maszyn sadowniczych (traktor sadowniczy, opryskiwacz sadowniczy oraz agregat otrząsająco-czyszczący do drzew pestkowych). Maszyny te ze względu na swoje cechy nie nadają się do wykorzystania do uprawy działek rolnych, a właśnie uprawa tego rodzaju znajduje się na działkach których Skarżący jest współwłaścicielem nr [...] i nr [...]. Na działkach tych nie znajdują się kwatery sadownicze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy – czy to prawa materialnego, czy też postępowania – sąd uchyla zaskarżoną decyzję i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia. Jednocześnie, stosownie do treści przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności z przepisami wyżej wskazanej ustawy p.p.s.a. oraz ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 562 z późn. zm.; dalej jako ustawa o wspieraniu), jak i z normami prawa materialnego mającymi zastosowanie w sprawie, Sąd uznał, iż rozstrzygnięcie to zostało wydane z naruszeniem prawa, a tym samym skarga podlega uwzględnieniu.

Zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach działania reguluje wspomniana ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, zaś szczegółowe nasady i tryb przyznawania pomocy finansowej na operacje typu "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, reguluje - w stosunku do stanu faktycznego w niniejszej sprawie - rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego PROW na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 1371, z późn. zm.; dalej jako rozporządzenie wykonawcze), wydane w oparciu o delegację ustawową, a mianowicie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu.

Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z § 15 rozporządzenia wykonawczego: "Jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia innych niż określone w § 14 ust. 1, 1a i 3 wymagań lub został wypełniony nieprawidłowo, Agencja wzywa podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy (ust. 1). Jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, pomimo wezwania, nie usunął braków w wyznaczonym terminie, Agencja wzywa ponownie ten podmiot, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania (ust. 1a). Jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, pomimo powtórnego wezwania, nie usunął wszystkich braków wskazanych przez Agencję, Agencja nie przyznaje pomocy. Przepis art. 35 ust. 1 ustawy stosuje się odpowiednio (ust. 2). Artykuł 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu stanowi natomiast, że w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 lit. b, pkt 4, 5, pkt 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy.

Zgodnie z treścią art. 34 ust. 2 ustawy o wspieraniu do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, prowadzonych przez agencję płatniczą i podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 27 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o wspieraniu organ stoi na straży praworządności i jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji administracyjnej, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79a oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Zasada legalizmu obliguje organy administracji do działania w sposób w pełni zgodny z prawem oraz do eliminowania wszelkich wad prawnych podejmowanych działań. Przy czym, w świetle obowiązujących zasad wytyczne udzielane przez organ powinny być jasne, jednoznaczne i zrozumiałe.

Warunkiem więc zaistnienia skutecznego prawa do odmowy przyznania pomocy z uwagi na występujące braki w dokumentacji wniosku jest dwukrotne wezwanie do usunięcia jego braków. Przy czym wezwanie to musi być zrozumiałe, jasne, czytelne i odnosić się do wcześniej złożonych dokumentów lub wyjaśnień wskazując, dlaczego nie zostały one uznane za wystarczające. Jest to pochodna wymogu działania zgodnie z zasadą praworządności. W realiach sprawy chociaż organ formalnie dopełnił obowiązku dwukrotnego wezwania Skarżącego do uzupełnienia braków wniosku, uczynił to w sposób nieprawidłowy, o jednak treści samych wezwań nie można uznać za prawidłowe.

W złożonym w dniu 15.03.2018 r. wniosku o dofinansowanie Wnioskodawca w części III. Charakterystyka prowadzonej działalności i podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy w pkt. 1.1. wskazał, iż jego gospodarstwo nie stanowi współwłasności i nie stanowi przedmiotu współposiadania, a także nie posiada współwłaścicieli lub współposiadaczy gospodarstwa oraz współposiadaczy w odniesieniu do nieruchomości, będących przedmiotem współposiadania, wchodzących w skład gospodarstwa podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy. Wnioskodawca również nie wypełnił części II.A. Dane w zakresie danych współposiadaczy. Natomiast w załączonym do wniosku o przyznanie pomocy biznesplanie w tabeli 4 Oświadczenie o posiadanych działkach ewidencyjnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego przedstawionego w biznesplanie Wnioskodawca w odniesieniu do działek o nr [...] i [...] wskazał-własność 72% oraz podał numer księgi wieczystej, tj. [...].

W pierwszym wezwaniu do usunięcia braków wniosku , noszącym datę 9.05.2019 r. ARiMR zawarł następujące sformułowanie : Ponieważ , zgodnie z wpisem w elektronicznej księdze wieczystej , działki [...] i [...] są działkami będącymi w posiadaniu trzech osób oprócz Pana, proszę o dostarczenie oświadczeń W-1.1_4.1.3 , będących załącznikiem nr 1 do wniosku.

Jeżeli gospodarstwo Wnioskodawcy jest we współposiadaniu :

- właściciela albo współwłaściciela gospodarstwa albo jego części o wyrażeniu zgody na realizację operacji - w przypadku gdy operacja będzie realizowana w gospodarstwie niestanowiącym własności podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy albo stanowiącym współwłasność tego podmiotu i nie dotyczy wyłącznie nabycia rzeczy ruchomych, które nie wymagają instalacji, albo

- współposiadacza gospodarstwa o wyrażeniu zgody na ubieganie się o przyznanie pomocy przez podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy - w przypadku, gdy operacja będzie realizowana w gospodarstwie stanowiącym przedmiot współposiadania, albo

- współposiadacza nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa o wyrażeniu zgody na ubieganie się o przyznanie pomocy przez podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy - w przypadku gdy operacja będzie realizowana w gospodarstwie, w skład którego wchodzi nieruchomość będąca przedmiotem współposiadania - sporządzone na formularzu opracowanym i udostępnionym przez ARiMR (oryginał).

Ponadto Wnioskodawca został wezwany do dokonania innych poprawek wniosku, wszystkich związanych z ustaleniem przez organ, że działki wchodzące w skład gospodarstwa są przedmiotem współposiadania.

W dniu 27.05.2019 r. Wnioskodawca złożył wyjaśnienia, z których wynikało , że współwłaściciele działek [...] i [...] nie podpiszą oświadczenia. Dlatego założenie plantacji trwałej jest planowane na działce [...], która jest tylko jego własnością . W przypadku wyrażenia zgody przez ARiMR jest skłonny wycofać inwestycję założenia sadu wiśniowego i wykonać to na własny koszt, a z dotacji zakupić tylko sprzęt ruchomy i w takim przypadku zgoda współwłaścicieli nie będzie potrzebna .

W dniu 30.08.2019 r. wystosowano do Skarżącego drugie wezwanie do uzupełnienia wniosku, w którym ponownie wskazano, iż zgodnie z wpisem w elektronicznej księdze wieczystej KW nr [...] działki o nr [...] i [...] są działkami będącymi we współposiadaniu Pana L. Z., Pana D. Z. oraz S. Z., zatem zgodnie z § 13 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego do wniosku o przyznanie pomocy należy dołączyć dla każdego ze współposiadaczy oświadczenie współposiadacza gospodarstwa o wyrażeniu zgody na ubieganie się o przyznanie pomocy przez podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy -w przypadku, gdy operacja będzie realizowana w gospodarstwie stanowiącym przedmiot współposiadania, albo oświadczenie współposiadacza nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa o wyrażeniu zgody na ubieganie się o przyznanie pomocy przez podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy - w przypadku, gdy operacja będzie realizowana w gospodarstwie, w skład którego wchodzi nieruchomość będąca przedmiotem współposiadania opracowanym i udostępnionym przez ARiMR (oryginał). Ponadto, organ poprosił o wypełnienie części II.A. Dane wniosku o przyznanie pomocy dla każdego ze współposiadaczy.

Zgodnie z § 13 pkt 14 rozporządzenia wykonawczego ubiegający się o przyznanie pomocy ma obowiązek dołączyć do wniosku

oświadczenie:

a) właściciela albo współwłaściciela gospodarstwa albo jego części o wyrażeniu zgody na realizację operacji - w przypadku gdy operacja będzie realizowana w gospodarstwie niestanowiącym własności podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy albo stanowiącym współwłasność tego podmiotu i nie dotyczy wyłącznie nabycia rzeczy ruchomych, które nie wymagają instalacji,

b) współposiadacza gospodarstwa o wyrażeniu zgody na ubieganie się o przyznanie pomocy przez podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy - w przypadku gdy operacja będzie realizowana w gospodarstwie stanowiącym przedmiot współposiadania,

c) współposiadacza nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa o wyrażeniu zgody na ubieganie się o przyznanie pomocy przez podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy - w przypadku gdy operacja będzie realizowana w gospodarstwie, w skład którego wchodzi nieruchomość będąca przedmiotem współposiadania, z wyłączeniem współposiadania nieruchomości w ramach wspólnot gruntowych

- sporządzone na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję. 2 ust.

Skarżący nie kwestionuje, że dwie działki wchodzące w skład jego gospodarstwa rolnego – [...] i [...] są przedmiotem współwłasności z jeszcze trzema innymi osobami. Jak wynika z zapisów w księdze wieczystej T. Z. jest ich właścicielem w 23/32, pozostałe 9/32 dzieli się w równych częściach na L., D. i S. Z. Przy czym gospodarstwo rolne dla celów przyznania pomocy jest definiowane zgodnie z

art. 553 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 i 1495) i musi obejmować co najmniej 1 ha i nie więcej niż 300 ha gruntów ornych, sadów, łąk trwałych, pastwisk trwałych, gruntów rolnych zabudowanych, gruntów pod stawami lub gruntów pod rowami położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ( § 2 ust. 1 pkt 1b rozporządzenia wykonawczego). Zgodnie zaś z art. 553 kodeksu cywilnego za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Jest to tzw. definicja funkcjonalna , oderwana od tytułu prawnego . Należy jednak podkreślić, że gospodarstwo jest potraktowane jako całość gospodarcza. Wobec czego fakt, iż Wnioskodawca zadeklarował dokonanie nakładów tylko na działce stanowiącej jego wyłączną własność nie ma w tej sytuacji znaczenia dla obowiązku dostarczenia zgody współwłaścieli/współposiadaczy, gdy jest ona wymagana.

W realiach tej sprawy oznacza to, że skoro działki [...] i [...] są przedmiotem współwłasności, a operacja obejmowała nakłady, które miały być trwale z gruntem związane, to niezależnie od faktu, że inwestycja miała być zrealizowana na działce stanowiącej wyłączną własność Skarżącego, dla przyznania pomocy niezbędne było wyrażenie zgody przez współwłaścicieli działek wchodzących w skład gospodarstwa.

Jednocześnie organ myli posiadanie z własnością/współwłasnością i w wezwaniach mylnie posługuje się pojęciem "współposiadacz". Zdaniem Sądu wprowadzało to Stronę w błąd - zwracał on uwagę organowi, że jest on jedynym posiadaczem gospodarstwa, w tym działek [...] i [...] ( patrz pismo "Dodatkowe wyjaśnienia" z 5.09.2019 r. k 351 akt adm. ). Powoduje to, że kierowanych do Skarżącego wezwań nie można uznać za prawidłowe.

Należy zwrócić uwagę na jeszcze jedną kwestię. W piśmie z 23.05.2019 r. Skarżący deklaruje, że jeśli rzeczywiście nie może zrealizować inwestycji trwale związanej z gruntem, może wycofać inwestycję w części dot. zrealizowania sadu i wykonać na własny koszt. Organ wystosowując drugie wezwanie nie ustosunkował się w ogóle do tej kwestii, chociaż zgodnie z § 15 ust. 3 rozporządzenia może być zmieniany z wyłączeniem

kwoty wnioskowanej pomocy przez jej zwiększenie lub w zakresie planu finansowego operacji lub zestawienia rzeczowo-finansowego operacji, z wyłączeniem zmian wynikających z wezwań Agencji.

W tym stanie rzeczy, kontrolowane rozstrzygnięcie nie zostało wydane z postępowaniu respektującym wymogi prawa i musiało zostać wyeliminowane z obrotu prawnego.

W prowadzonym postępowaniu organ winien zatem ponownie rozpatrzyć wniosek Skarżącego, mając na względzie wskazane powyżej rozważania Sądu, przestrzegając przy tym zasad wynikających z cyt. przepisów prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie i na mocy art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ust. 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.