Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 394/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Zwrócono zażalenie do WSA w celu usunięcia dostrzeżonych braków
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1, art. 194 par. 3, art. 197 par. 1,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka, po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. L. na punkt III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2056/12 w przedmiocie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi Z.L. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia zwrócić akta Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie celem usunięcia dostrzeżonych braków.


UZASADNIENIE

II FZ 394/13

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2056/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi Z. L. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za styczeń 2008 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz zasądził od Ministra Pracy i Polityki Społecznej na rzez Z. L. kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W dniu 7 marca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo Z. L. z dnia 4 mara 2013 r. o następującej treści: " W związku z pismem o zwrot kosztów postępowania, przedłożonych przed rozprawą w dniu 26 lutego br. przesyłam w załączeniu bilety kolejowe na łączną kwotę 193,90 zł (słownie: sto dziewięćdziesiąt trzy złote) celem łącznego rozliczenia poniesionych kosztów".

Pismo to zostało zakwalifikowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jako zażalenie na pkt 3 powyżej powołanego wyroku, zawierającego rozstrzygnięcie o kosztach i przesłane do Naczelnego Sądu Administracyjnego celem jego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, o następuje:

Dokonując kontroli wymogów formalnych zażalenia – w trybie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zawiera ono braki formalne.

Zażalenie jest pismem procesowym, które zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie. Pismo skarżącego z dnia 4 marca 2013 r. nie zawiera żadnych wniosków co do przyszłego rozstrzygnięcia sądu odwoławczego ani oznaczenia zaskarżonego orzeczenia. Budzi to wątpliwości (także z uwagi na datę sporządzenia pisma), czy może ono zostać potraktowane jako zażalenie i czy w istocie strona miała zamiar skarżyć postanowienie co do kosztów postępowania. Dostrzeżone braki dotyczą obligatoryjnego elementu zażalenia, jakim jest wniosek strony wnoszącej środek odwoławczy. Wątpliwości co do treści zażalenia, mogą zostać usunięte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a., gdyż z wyżej wskazanego powodu pismo skarżącego nie może otrzymać prawidłowego biegu.

Należy bowiem mieć na względzie, że w przeciwieństwie do reżimu prawnego, którym objęte są skargi kasacyjne, rygoryzm formalny mający swoją podstawę w art. 174 i art. 176 p.p.s.a., nie ma w postępowaniu zażaleniowym miejsca, gdyż przepisów tych nie stosuje się na mocy art. 197 § 2 i art. 194 § 4 p.p.s.a. Ten ostatni przepis określa bowiem wyczerpująco wymogi formalne stawiane przez przepisy prawa środkowi odwoławczemu określonemu w p.p.s.a. jako zażalenie (por. postanowienie NSA z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II FZ 441/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl/). Tym samym brak wniosku wnoszącego zażalenie jest brakiem formalnym możliwym do konwalidacji w trybie ww. art. 49 § 1 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo procesowe strony powinno zawierać m. in.: oznaczenie rodzaju pisma (pkt 2) i osnowę wniosku lub oświadczenia (pkt 3). Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli pismo procesowe strony nie zawiera jednoznacznych wniosków procesowych, sąd nie może dokonywać wyboru lub oceny tych wniosków według własnego uznania (nawet bardziej korzystnego dla strony), lecz zobowiązany jest do wezwania strony do sprecyzowania wniosków objętych tym pismem (por. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2007 r., II OZ 140/07, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W świetle powołanych przepisów oraz okoliczności sprawy stwierdzić należy, że pismo skarżącego z dnia 4 marca 2013 r. nie było oznaczone jako zażalenie. Ponadto termin jego złożenia (przed doręczeniem stronie odpisu wyroku) również budzi wątpliwości co do charakteru środka odwoławczego wniesionego przez skarżącego. Skoro zarówno treść pisma skarżącego, jak i oznaczenie jego rodzaju nie wskazuje na intencję strony, nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że skarżący sprecyzował wniosek z dnia 4 marca 2013 r. w sposób pozwalający na nadanie mu prawidłowego biegu.

Mając na uwadze powyższe w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaistniała konieczność zwrócenia akt sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie celem uzupełnienia dostrzeżonych braków.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.