Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 526/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 8
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 35 ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca),, Sędzia WSA Robert Hałabis, Protokolant Starszy referent Agnieszka Wojtas, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi P. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia .... Wojewoda ... utrzymał w mocy decyzję Starosty ... z dnia .... o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia P. G. pozwolenia na budowę budynku stodoły drewnianej na działce nr ... w miejscowości M. O. gmina K.

W uzasadnieniu organ wskazał, że postępowanie toczy się na wniosek P. G. z dnia 8 stycznia 2010r.

Postanowieniem z dnia 12 lutego 2010r. organ wezwał inwestora do uzupełnienia braków dokumentacji, a wobec niewykonania wezwania decyzją z ...odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Decyzję tę następnie utrzymał w mocy Wojewoda ...decyzją z dnia ... jednak wyrokiem z 16 listopada 2010r., sygn. akt II SA/Lu 548/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił tę decyzję.

W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że przeprowadzona przez organ analiza projektu budowlanego przedmiotowej inwestycji pod kątem jego zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie dawała wystarczających podstaw do uznania tego projektu za sprzeczny z ustaleniami planu, a co za tym idzie, do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy nie określił jednoznacznie, w sposób nie budzący wątpliwości, jakim symbolem (symbolami) oznaczony jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obszar, na którym położona jest należąca do skarżącego działka nr ... W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewoda .. wskazał początkowo, iż "działka objęta inwestycją znajduje się na terenie oznaczonym symbolem: RP, RZ, RZL, RL w strefie 27 U. O.", zaś już w kolejnym zdaniu podniósł, że "po analizie części rysunkowej i tekstowej planu stwierdzić należy, iż dotyczą jej zapisy dla RP".

Ponadto organ, podnosząc, iż działka skarżącego znajduje się w strefie ochrony warunków siedliskowych lasów (§ 7 ust. 3 pkt 6 planu miejscowego), wprawdzie wskazał, iż w niniejszej sprawie obowiązują ograniczenia przewidziane w planie miejscowym dla tej strefy, jednak nie dokonał analizy tych ograniczeń pod kątem rodzaju planowanej przez skarżącego inwestycji. Nie wyjaśnił w szczególności, który z zakazów określonych dla strefy ochrony warunków siedliskowych lasów w § 7 ust. 3 pkt 6 lit. a – d planu miejscowego dotyczy inwestycji objętej niniejszym postępowaniem.

Wojewoda ... nie dokonał również analizy zgodności przedmiotowej inwestycji z uregulowaniami § 11 pkt 35.1. ppkt 1 – 7 planu miejscowego wprowadzającymi ograniczenia w możliwości zagospodarowania działek położonych w strefie 27 – U. O., w której położona jest działka skarżącego. W ocenie Sądu, analiza ta stanowi nieodzowny element oceny możliwości lokalizacji zamierzenia inwestycyjnego .... na należącej do niego działce nr ...

Ponadto organ odwoławczy nie ustosunkował się do przytoczonego w odwołaniu stanowiska ... Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków ..., wyrażonego w decyzji z dnia ... ustalającej pozytywnie projekt zamierzenia inwestycyjnego objętego niniejszym postępowaniem, w której konserwator wskazał, iż "planowana budowa drewnianej stodoły, jako obiektu składowego, związanego z obsługą rolnictwa, wpisuje się w dopuszczone planem funkcje terenu", naruszając w ten sposób art. 8 i 11 k.p.a. Inwestorowi, który w toku postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę, uzyskał dwa sprzeczne stanowiska organów administracji odnośnie możliwości zlokalizowania na terenie objętym planem miejscowym planowanej przez niego inwestycji, a następnie powołał się na tę okoliczność w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej, organ odwoławczy miał obowiązek tę rozbieżność wyjaśnić.

Wojewoda ... powinien był ponadto dokonać oceny decyzji organu I instancji pod kątem naruszenia konstytucyjnej zasady równości, polegającego na udzieleniu innym inwestorom pozwoleń na budowę na działkach położonych na tym samym obszarze, co działka skarżącego. W ocenie Sądu, organ bezzasadnie uchylił się od tego obowiązku, wskazując, iż zabudowa na działkach nr ... i nr ... nie mieści się w zakresie postępowania objętego zaskarżoną decyzją. Wyrażona w art. 32 Konstytucji RP zasada nakazuje bowiem władzom publicznym równe traktowanie wszystkich podmiotów charakteryzujących się określoną wspólną cechą bądź znajdujących się w analogicznej sytuacji.

Sąd nie podzielił natomiast stanowiska organu odwoławczego, iż odmowę udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę uzasadnia brak wskazania przez inwestora bądź zarządcę drogi trasy komunikacji między działkami nr ... lub określenia unormowań prawnych, które regulowałyby kwestię przejazdu po działkach dzielących drogę i działkę inwestora. Taki obowiązek nie wynika bowiem ani z postanowienia z dnia 12 lutego 2010 r., nakładającego na inwestora obowiązek przedłożenia oświadczenia zarządcy drogi o możliwości połączenia przedmiotowej działki z drogą publiczną, ani bezpośrednio z przepisów prawa. Inwestor żądane oświadczenie przedstawił w postępowaniu odwoławczym, a skoro organ odwoławczy, który ma kompetencje do ponownego rozpatrzenia sprawy, uznał je za niewystarczające, powinien był wezwać inwestora do uzupełnienia oświadczenia, wskazując precyzyjnie, jakie ustalenia powinno ono zawierać. Uznanie przez organ drugiej instancji braków w przedmiotowym oświadczeniu za przesłankę odmowy wydania pozwolenia na budowę było zatem przedwczesne.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżoną decyzję.

W związku z tym wyrokiem, od którego skargę kasacyjną oddalił Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 maja 2012r., sygn. akt II OSK 402/11 - decyzją z .... Wojewoda ... uchylił decyzję Starosty ... z dnia .... i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi.

Rozpoznając sprawę ponownie organ - mając na uwadze wydany w sprawie wyrok WSA w Lublinie - ustalił, że inwestycja jest zlokalizowana poza terenami wskazanymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę. Działka nr ... jest bowiem położona w obszarze oznaczonym w tekście i na rysunku planu symbolem RPU, tj. tereny rolnictwa. Jednocześnie jest ona objęta Strefą 27 – U. O., w której nie jest dopuszczalna projektowana zabudowa.

Organ I instancji wskazał ponadto, że inwestor nie wykazał dostępu przedmiotowej nieruchomości do drogi publicznej, a w opisie technicznym nie określono zastosowanych schematów konstrukcyjnych (statycznych), założeń przyjętych do obliczeń konstrukcji, w tym obciążeń oraz podstawowych wyników tych obliczeń, a projekt budowlany nie zawiera oryginałów podpisów projektanta.

W związku z powyższymi nieprawidłowościami organ postanowieniem z dnia 21 września 2012r. wezwał inwestora do ich usunięcia, a wobec niewykonania wezwania wskazaną na wstępie decyzją z 18 października 2012r. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Wojewoda ... po rozpatrzeniu odwołania P. G. wskazaną na wstępie decyzją z dnia .... utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Wojewoda również mając na uwadze wydany w sprawie wyrok WSA w Lublinie, wskazał, że opierał się na wypisie i wyrysie planu, przesłanym przez Urząd Miasta ... pismem z dnia 20 maja 2010r., z którego wynika, że działka nr ... jest położona w terenie oznaczonym symbolem "RP, RZ, RZl, RL" w Strefie 27 – U. O. Na rysunku planu działka położona jest w obszarze oznaczonym RP – "tereny rolniczej przestrzeni produkcyjnej chronione przed zmianą sposobu użytkowania" wraz z ograniczeniami właściwymi dla strefy ochrony warunków siedliskowych lasów (§ 7 ust. 3 pkt 6 planu).

Wojewoda uznał przy tym, że działki nr ... nie dotyczy zapis § 5 ust. 3 pkt 4 f planu umożliwiający lokalizację baz, składów, urządzeń związanych z obsługą rolnictwa. W świetle bowiem § 5 ust. 4 pkt 4 f planu lokalizacja baz, składów i urządzeń związanych z obsługą rolnictwa jest możliwa wyłącznie na terenach wskazanych dla tych funkcji na rysunku planu, a w świetle § 12 planu- tereny przewidziane do lokalizowania obiektów zaplecza gospodarki komunalnej, nieuciążliwego przemysłu, baz, składów oznaczone są symbolem P, B, S, którymi nie jest jednak oznaczona działka nr ...

Zgodnie z legendą rysunku działka nr ...przeznaczona jest bowiem pod "pola uprawne chronione przed zmianą sposobu użytkowania", oznaczone symbolem RP, który w części tekstowej oznacza "tereny rolniczej przestrzeni produkcyjnej".

Wojewoda ...wskazał ponadto na § 3 i § 4 ust. 4 planu, a także na zasady zagospodarowania Strefy 27 – U. O., wskazane w § 11 ust. 35 planu, które dodatkowo świadczą o niedopuszczalności projektowanej inwestycji na działce nr ...

Działka nr ... nie znajduje się w terenach MR i MNJ, przeznaczonych pod zabudowę ani w terenach wskazanych w § 11 ust. 35, w szczególności pkt 2 - 6 planu, lecz leży w terenie przeznaczonym pod pola uprawne. Charakter planowanej zabudowy (budynek zaopatrzony w kanał spalinowy, ogrodzony z miejscem na odpadki) nie jest zgodny ze wskazanym w planie przeznaczeniem tej działki, a inwestor, pomimo wezwania, nie zmienił rodzaju inwestycji w sposób dopuszczający jej realizację na tej działce.

Wojewoda ... za prawidłowe uznał również wezwanie inwestora przez organ I instancji do wykazania dostępu do drogi publicznej, wymaganego na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy – Prawo budowlane. Z pisma Urzędu Miasta ... z dnia 8 kwietnia 2010r. wynika wprawdzie, że istnieje możliwość połączenia działki nr ... z drogą gruntową – działką nr ..., jednak działka ta nie sąsiaduje bezpośrednio z działką nr ..., dlatego jest konieczne ustanowienie odpowiedniego dojazdu przez działki przylegające do działki nr ... tj. przez działki nr nr .... Tymczasem inwestor nie przedłożył dokumentacji, z której wynikałoby przez które działki planuje dojazd.

Zdaniem Wojewody, organ I instancji zasadnie również wezwał inwestora do uzupełnienia dokumentacji projektowej poprzez złożenie oryginalnych podpisów projektanta oraz określenie schematów konstrukcyjnych, założeń przyjętych do obliczeń oraz podstawowych wyników tych obliczeń, co wynika z § 3 ust.1 pkt 4, § 4 ust. 1 pkt 4 oraz § 11 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.

Wojewoda .. odniósł się ponadto – zgodnie z wyrokiem WSA w Lublinie z dnia 16 listopada 2010r. - do wydanej w sprawie decyzji Lubelskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków ... z dnia .... Wojewoda analizując tę decyzję stwierdził, że organ ten, potwierdzając zgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i zezwalając na jej realizację wadliwie wskazał, że na podstawie § 5 ust. 3 pkt 4 f możliwa jest na działce nr ... lokalizacja baz, składów i urządzeń związanych z obsługą rolnictwa. Wojewoda podkreślił, że działka ta nie leży w terenie oznaczonym symbolami B, P, S, które dopuszczają możliwość realizacji takich urządzeń. Wyjaśnił, że wystąpił do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, które wszczęło postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Konserwatora.

Mając na uwadze wytyczne WSA w Lublinie zawarte w wyroku z dnia 16 listopada 2010r., Wojewoda ...odniósł się również do pozwolenia na budowę z dnia .... na sąsiednich działkach nr ... Ustalił, że zostało ono wydane na podstawie decyzji Burmistrza ... z dnia .. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stodoły na działce nr .., ale ze względu na to, że w dacie wydania tej decyzji dla terenu nią objętego obowiązywał plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą Rady Narodowej Miasta i Gminy ... z dnia 28 lutego 1989r., Nr V/16/89 ze zmianami zatwierdzonymi uchwałą Rady Gminy i Miasta ... . z dnia ....który przeznaczał działki nr ... na pola uprawne, Samorządowe Kolegium Odwoławcze ... decyzją z dnia .... stwierdziło nieważność decyzji o warunkach zabudowy.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł P. G. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji.

Skarżący zarzucił bezzasadne pominięcie stanowiska .Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków zawartego w decyzji z dnia .... o zgodności inwestycji z planem miejscowym, które skarżący w całości podziela. Wskazał, że dotychczas Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego nie podjęło rozstrzygnięcia w sprawie nieważności tej decyzji.

W konsekwencji skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7 i 107 § 3 kpa, co doprowadziło do wadliwej interpretacji przepisów planu miejscowego i naruszenie zasad postępowania tj. art. 8 i 11 kpa tj. zasady przekonywania stron do słuszności rozstrzygnięcia i zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej.

Skarżący podniósł, że organ nie wyjaśnił kwestii udzielenia pozwolenia na budowę na działkach sąsiednich nr ... gdyż uzasadnienie zaskarżonej decyzji w tym zakresie jest nieprecyzyjne, co również narusza wskazane wyżej przepisy postępowania i wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadę równości.

Zarzucił również bezpodstawne wezwanie go do przedłożenia dokumentacji wskazującej, przez które działki planuje dojazd do własnej nieruchomości, gdyż przedstawił oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki nr ...z drogą publiczną, sporządzone zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 3 lit. b Prawa budowlanego. Wskazał przy tym na pismo Urzędu Miasta ... z dnia 8 kwietnia 2010r., potwierdzające możliwość połączenia działki nr .. z drogą gruntową tj. działką nr ... i na wyrok WSA w Lublinie z dnia 16 listopada 2010r., w którym Sąd podkreślił, że obowiązek wskazania przez inwestora bądź zarządcę drogi trasy komunikacji pomiędzy działkami nr ... lub unormowań prawnych, które regulowałyby kwestię przejazdu po działkach dzielących drogę i działkę inwestora nie wynika bezpośrednio z przepisów prawa.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że w świetle art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." zarówno organ, jak i obecnie Sąd, są związane stanowiskiem i zaleceniami zawartymi w wydanym w niniejszej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 listopada 2010r., sygn. akt II SA/Lu 548/10.

Badając sprawę stwierdzić należy, że organy administracyjne uwzględniły stanowisko tego Sądu i jego zalecenia.

W szczególności organy dokonały analizy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy ... zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w ... z dnia ..., zasadnie stwierdzając, że przedmiotowa inwestycja – polegająca na budowie "stodoły drewnianej, gospodarczej" jest niezgodna z tym planem, a zatem brak jednego z podstawowych warunków zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, wynikającego z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2013r., poz 1409 ze zm.), zwanej dalej "Prawo budowlane".

Organy prawidłowo ustaliły, że działka nr ... leży w terenie przeznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego w terenie rolniczym bez możliwości zabudowy, w tym zabudowy uzupełniającej.

Z części graficznej (rysunku) planu wynika, że działka leży obszarze oznaczonym symbolami RL, RP, RZ, RZl (powinno być RLz – taki opis symbolu znajduje się bowiem w legendzie rysunku, symbolu RZl w legendzie natomiast nie ma, co świadczy o omyłkowym naniesieniu na rysunek planu symbolu RZl) i jednocześnie w Strefie 27 – U. O. Zgodnie z legendą rysunku symbolami tymi oznaczone są "Inne tereny chronione przed zmianą użytkowania", przy czym symbol RL (kolor ciemnozielony) oznacza lasy gospodarcze, RZ (kolor jasnozielony) – łąki, RLz (zielony) – zadrzewienia i zarośla oraz wiklina, RP (biały) – pola uprawne. Legenda zgodna jest z symbolami wskazanymi w części tekstowej planu tj. w § 2 ust. 2. Zgodnie z tym przepisem symbolem RP – oznaczone są "tereny rolniczej przestrzeni produkcyjnej" (wyodrębnione w ramach "terenów produkcji rolnej") – pkt 3, natomiast symbolem RL – "lasy, dolesienia", RLz – "zadrzewienia, zarośla, tereny porośnięte wikliną, tereny wskazane do zadrzewień", Rz – "łąki pastwiska" – ujęte w grupie "terenów zielonych i wód otwartych chronionych przed zmianą użytkowania" – pkt 5. Z rysunku wynika, że działka nr ... leży w obszarze oznaczonym kolorem białym w zielone pasy, a zatem - zgodnie z legendą rysunku – w obszarze pól uprawnych i jednocześnie – zgodnie z legendą rysunku – w strefie ochrony warunków siedliskowych lasu, w której - w świetle § 7 ust. 3 pkt 6 planu – w promieniu 500 m od obrzeży lasów wprowadza się zakaz m.in. lokalizacji dużych obiektów kubaturowych.

Prawidłowo więc organy uznały, że powyższe przepisy nie dopuszczają w terenach objętych tymi symbolami zabudowy, w tym uzupełniającej działalność rolniczą budowy "drewnianej stodoły gospodarczej", o pow. 99 m2.

Z przepisu § 2 ust. 4 planu wynika bowiem, że na terenach, o których mowa w ust. 2. ustala się przeznaczenie podstawowe i określa się dopuszczalne uzupełnienie funkcjami towarzyszącymi, ale wyłącznie na zasadach ustalonych w dalszych przepisach uchwały i zgodnie z oznaczeniami na rysunku planu.

W dalszych zapisach planu, w szczególności w powoływanym zarówno przez organ, jak i skarżącego § 5 ust. 3 pkt 4 f dopuszczono natomiast "możliwość lokalizacji baz, składów, urządzeń związanych z obsługą rolnictwa", z zastrzeżeniem, że dotyczy to wyłącznie "terenów wskazanych dla tych funkcji na rysunku planu". Z kolei z części szczegółowej planu pt. "Ustalenia szczegółowe dla obszarów o różnym sposobie użytkowania" (§ 12) wynika, że lokalizowanie obiektów zaplecza gospodarki komunalnej, nieuciążliwego przemysłu, baz i składów jest możliwe wyłącznie w terenach oznaczonych na rysunku planu symbolami "P, B, S" tj. zgodnie z legendą rysunku jako: P – tereny przemysłu nieuciążliwego, B - bazy, S – składy,

Jak natomiast wynika z rysunku planu, działka nr ... nie leży w żadnym z tych obszarów, dlatego zasadnie organ uznał, że niedopuszczalna jest zabudowa działki nr ...drewnianą stodołą gospodarczą.

Dodatkowo należy wskazać, że zarówno w tekście planu, jak i na rysunku przewidziano odrębny rodzaj terenów – tj. "terenów związanych z obsługą rolnictwa", oznaczonych symbolem RPU. W tekście planu przeznaczenie tego terenu określone zostało w § 12 pkt 7, który stanowi, że m.in. "dopuszczalne jest w tym terenie lokalizowanie obiektów o funkcji handlowej i innych usług towarzyszących i powiązanych z funkcją podstawową", a więc i rolniczej, a w legendzie rysunku planu symbolem RPU oznaczono "tereny obsługi rolnictwa".

Tereny związane z obsługą rolnictwa, z którą z kolei może być związana konieczność budowy stodoły, zostały zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy ... wyodrębnione pod symbolem RPU i wyraźnie oddzielone od pozostałych terenów "rolniczych", tj. terenów upraw rolnych i innych terenów zielonych, oznaczonych symbolami m.in. Rp, RL, RLz, Rz. Z powyższego wynika, że te ostatnie symbole wskazują na przeznaczenie tych terenów bez możliwości ich zabudowy, nawet uzupełniającej przeznaczenie podstawowe, m.in. rolnicze.

Ponadto zauważyć należy, że tereny oznaczone symbolami RPU, a także P, B, S, a więc symbolami obejmującymi przeznaczenie, które mogłoby obejmować przedmiotową inwestycję – mieszczą się w grupie terenów usługowych (§ 2 pkt 2 planu), a nie - terenów produkcji rolnej (§ 2 pkt 3) oznaczonych symbolem RP, czy terenów zielonych chronionych przed zmianą użytkowania (§ 2 pkt 5) oznaczonych symbolami RL, RLz, Rz, w których położona jest działka nr ... objęta inwestycją. Taka klasyfikacja dodatkowo wskazuje na celowe rozróżnienie terenów rolniczych, zielonych, na których nie jest dopuszczalna zabudowa i zmiana ich sposobu użytkowania od tych, na których taka zabudowa jest możliwa.

Skoro zatem działka nr ... nie leży w obszarach oznaczonych symbolami RPU, P, B i S, to przedmiotowa inwestycja na tej działce nie jest możliwa.

Możliwość taka nie wynika również z tego, że działka ta leży w Strefie 27- U. O., obejmującej południowo - zachodnią część obszaru administracyjnego miasta pomiędzy O. a granicą miasta i gminy.

Plan wprawdzie przewiduje szczególne zasady zagospodarowania tego terenu (§ 11 pkt 35), ale należy je odczytywać łącznie z przepisami i przeznaczeniem ogólnym, określonym zarówno w części tekstowej, jak i na rysunku planu.

Przepis § 11 pkt 35 ustala więc następujące zasady zagospodarowania terenu:

1) Adaptacja stanu istniejącego.

2) Wskazane przekształcanie opuszczanych siedlisk na cele letniskowe z zachowaniem ich charakteru jako kontynuacji zasad przyjętych w ...

3) Możliwość dopełnienia zabudowy wzdłuż drogi, w jednej linii, od strony pól.

4) Bezwzględny zakaz wprowadzania zabudowy po stronie lasu.

5) Dopuszcza się odtwarzanie zabudowy letniskowej na tzw. S. O.

6) Należy wstrzymać eksploatację kruszywa i rekultywować wyrobiska przez zalesienie.

7) Obowiązuje ochrona starej zieleni przydrożnej (wierzby) i jej uzupełnienie wzdłuż traktu O. – D..

8) Należy urządzić zagospodarowane punkty widokowe.

Analizując przeznaczenie tych terenów, w szczególności możliwość dopełnienia zabudowy, o której mowa w pkt 4, organ zasadnie uznał, że nie jest to możliwe na działce nr .... Jak wynika z rysunku planu w Strefie 27 oprócz przeznaczenia terenów oznaczonych symbolami RP, Rz, RLz, RL znajdują się tereny oznaczone symbolami MNJ i MR, kolorem pomarańczowym, z przeznaczeniem pod siedliska rolnicze i zabudowę jednorodzinną (§ 2 pkt 2 planu). Z tego względu przepisy § 11 pkt 35 dotyczące Strefy 27 należy interpretować łącznie z pozostałym postanowieniami planu i jego rysunkiem, co oznacza, że tylko w terenach objętych na rysunku symbolami MR czy MNJ możliwe jest dopełnienie zabudowy, przekształcanie opuszczanych siedlisk czy odtworzenie zabudowy letniskowej (pkt 2, 3, 5). Tymczasem działka nr ... nie leży w terenie oznaczonym takimi symbolami, dlatego prawidłowo organ uznał, że zabudowa, w tym uzupełniająca działalność rolniczą, nie jest dopuszczalna.

Z tych przyczyn za prawidłowe należy uznać stanowisko organów obu instancji, że przedmiotowa inwestycja jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Już tylko z tego powodu uzasadnione było zatem – w świetle art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego – odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Zgodnie bowiem z tym przepisem, tylko w razie spełnienia wymagań, o których mowa w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, organ nie może odmówić udzielenia pozwolenia na budowę, a jednym z tych wymagań – jak wyżej wskazano – jest zgodność inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego. W sytuacji, gdy inwestycja nie jest zgodna z planem miejscowym, a inwestor pomimo wezwania nie zmieni jej w sposób zgodny z tym planem, organ wydaje decyzję odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Skoro więc przedmiotowa inwestycja polegająca na budowie stodoły drewnianej gospodarczej na działce nr ... w miejscowości M. O. sprzeczna jest z planem miejscowym, pozwolenie nie mogło być udzielone.

Z tych względów, zaskarżona decyzja jest prawidłowa i zbędne jest szczegółowe odnoszenie się do pozostałych zarzutów skargi, dotyczących niezasadnego wezwania inwestora do usunięcia pozostałych nieprawidłowości dokumentacji projektowej, również uzasadniających tę odmowę.

W sytuacji występującej w sprawie nie zasługuje obecnie na uwzględnienie zarzut naruszenia zasad postępowania tj. zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów władzy publicznej (art. 8 kpa) i wyrażonej w art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasady równości, na co wskazywał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wydanym w niniejszej sprawie wyroku z dnia 16 listopada 2010r. dotyczący nieodniesienia się przez organ do udzielonego na sąsiedniej działce nr ... pozwolenia na budowę m.in. stodoły oraz do decyzji . Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków ... z dnia ...

Wojewoda ... uwzględnił zalecenia Sądu: oceniając legalność zabudowy na działce nr ... zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego ... o zbadanie prawidłowości decyzji z dnia ... ustalającej warunki zabudowy na tej działce, a decyzją z dnia ... Kolegium stwierdziło nieważność tej decyzji, a więc potwierdziło stanowisko Wojewody ....o niedopuszczalności w tym terenie zabudowy.

Wojewoda ...odniósł się również do decyzji .. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków ... udzielającej - na podstawie art. 39 ust. 1 Prawa budowlanego i art. 36 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. Nr 162, poz. 1568 ze zm.), zwanej dalej "u.o.z." – pozwolenia na budowę stodoły na działce nr ..., a nie podzielając stanowiska tego organu co do oceny zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, obszernie uzasadnił swoje zdanie.

Należy przy tym podkreślić, że decyzja właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków, wymagana w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę na podstawie wskazanych wyżej przepisów m.in. w stosunku do obiektów planowanych na obszarze wpisanym do rejestru zabytków (art. 36 ust. 1 pkt 11 u.o.z.), co ma miejsce w niniejszej sprawie, nie zastępuje decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, co wynika wprost z art. 36 ust. 8 u.o.z. Inny jest bowiem zakres oceny inwestycji dokonywany przez konserwatora, a inny przez właściwy organ architektoniczno – budowlany. Wojewódzki konserwator zabytków, wydając decyzję na podstawie art. 36 ust. 1 u.o.z. ocenia wyłącznie to, czy konkretne zamierzenie budowlane nie pozostaje w sprzeczności z celami wyznaczonymi w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, w tym w art. 4 tej ustawy, który na organy administracji publicznej nakłada obowiązek m.in. zapewnienia warunków prawnych, organizacyjnych i finansowych umożliwiających trwałe zachowanie zabytków oraz ich zagospodarowanie i utrzymanie, zapobiegania zagrożeniom mogącym spowodować uszczerbek dla wartości zabytków, udaremniania niszczenia i niewłaściwego korzystania z zabytków. Oznacza to, że wojewódzki konserwator zabytków wydając decyzję na podstawie art. 36 ust. 1 bada jedynie to, czy projektowane prace mogą wpłynąć niekorzystnie na zabytek bądź chronione wartości danego obszaru zabytkowego (zob. wyrok NSA z dnia 26 lipca 2012r., II OSK 756/11; wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2012r., II OSK 1441/11; wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 marca 2014r., VII SA/Wa 2606/13; wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 maja 2014.r, VII SA/Wa 254/14; wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 czerwca 2008r., I SA/Wa 190/08; wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 grudnia 2006r., I SA/Wa 1572/06).

Taką ocenę zawiera wydana w niniejszej sprawie decyzja ...Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia ...., który stwierdził, że "proponowana forma architektoniczna budynku (stodoły) utrzymana jest w tradycji budowlanej ... w odniesieniu do obiektów gospodarczych, tym samym inwestycja ta nie narusza chronionych wartości zabytkowych tego obszaru".

Natomiast zawarte dodatkowo w uzasadnieniu tej decyzji stanowisko tego organu, że "planowana budowa drewnianej stodoły, jako obiektu składowego, związanego z obsługą rolnictwa, wpisuje się w dopuszczone planem funkcje terenu" mieściło się poza zakresem przyznanych temu organowi kompetencji i nie było wiążące dla organu architektoniczno-budowlanego, który jest –zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego – wyłącznie uprawniony do oceny zgodności inwestycji z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ustalenie przez konserwatora, że inwestycja nie będzie niekorzystnie wpływać na chronione wartości obszaru danego obszaru zabytkowego, nie w każdym przypadku musi oznaczać, że plan miejscowy dopuszcza inwestycję w tym obszarze - plan może bowiem przewidywać, że dany rodzaj przedsięwzięć, pomimo iż nie narusza wartości zabytkowych, z innych przyczyn jest w tym obszarze niedopuszczalny. W świetle przepisów Prawa budowlanego, pozytywna decyzja wojewódzkiego konserwatora zabytków jedynie umożliwia inwestorowi ubieganie się o wydanie przez właściwy organ architektoniczno – budowlany pozwolenia na budowę, który prowadząc postępowanie w trybie i na zasadach określonych w tej ustawie ma obowiązek w pierwszej kolejności ocenić zgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Z tego względu stanowisko ...Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w ...wyrażone w uzasadnieniu decyzji z dnia .... o zgodności przedmiotowej inwestycji z planem miejscowym miało charakter uboczny i dlatego nie można uznać, że odmienna ocena organu architektoniczno –budowlanego w tym zakresie stanowi naruszenie wyrażonej w art. 8 kpa zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów władzy publicznej.

W związku z powyższym zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza, dlatego skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.