Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 17/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-07-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: *Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 247
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku A. T. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na bezczynność sędziów Wydziału Penitencjarnego - Sądu Okręgowego w J. G. w przedmiocie niepodejmowania czynności służbowych postanawia oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem wniesionym w dniu 27 kwietnia 2008 r. A. T. złożył w niniejszej sprawie skargę na bezczynność sędziów Wydziału Penitencjarnego - Sądu Okręgowego w J. G. w przedmiocie niepodejmowania czynności służbowych.

Jednocześnie w skardze A.T. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z treści 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Stosownie zaś do art. 245 § 1 tej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

Stosownie do art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań.

Nie kwestionując okoliczności mających wpływ na spełnienie przesłanek pozwalających na przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi z art. 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w myśl którego prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi.

Przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w art. 247 cytowanej ustawy odnosi się do skargi wszczynającej postępowanie przed sądem administracyjnym.

Zaznaczyć przy tym należy, iż bezzasadność skargi należy łączyć nie tylko z merytoryczną jej oceną, ale również z możliwością jej wniesienia do sądu.

Tymczasem z wyliczenia spraw podlegających właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a także z istoty sprawy sądowoadministracyjnej, wynikającej z art. 1 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bezspornie wynika, iż żądanie skarżącego nie ma charakteru administracyjnoprawnego.

Rozważana sprawa niewątpliwie ma związek z działalnością sądu powszechnego, nie podlegającą właściwości sądu administracyjnego.

Z tych względów skarżącemu nie przysługuje prawo pomocy.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak na wstępie.