Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 692/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 144 par. 1 pkt 4, art. 148 par. 2, art. 149
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 15 września 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Protokolant asystent sędziego Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2011 roku sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej "A" w S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany sposobu użytkowania hali produkcyjnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej A z siedzibą w S. od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] odmawiającej wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta S. z dnia [...] w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania hali produkującej odzież lekką na halę produkcyjną opakowań z polistyrenu wraz z pomieszczeniami biurowo – socjalnymi, na podstawie art. 138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] przypomniał, iż w dniu 28 listopada 2008r. do organu I instancji wpłynął wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej, opatrzony datą 24 listopada 2008r., o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...], następnie w dniu 1 grudnia 2008r. kolejny datowany na dzień 25 listopada 2008r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...]. W odpowiedzi na wezwanie organu wnioskodawca sprecyzował, iż wnioski dotyczą wszczęcia postępowań w kierunku stwierdzenia nieważności wskazanych w nich decyzji. W kolejnym piśmie Zarząd Spółdzielni wskazał, iż podstawą wniosku jest przepis art. 145 §1 pkt 4 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. W następstwie decyzją z dnia [...]. Prezydent Miasta odmówił wznowienia postępowań, jednakże na skutek odwołania Spółdzielni organ odwoławczy decyzją z dnia [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Kolejną decyzją z dnia [...] organ I instancji ponownie odmówił wznowienia postępowań i powtórnie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...], uchylił to rozstrzygnięcie i przekazał organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy podkreślił w swym rozstrzygnięciu, iż organ I instancji winien prowadzić dwa odrębne postępowania, gdyż w istocie złożone zostały dwa wnioski w przedmiocie dwóch ostatecznych decyzji. Uwzględniając wytyczne organu odwoławczego decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją tegoż organu z dnia [...] Zarząd Spółdzielni zakwestionował prawidłowość tego aktu, w konsekwencji Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Prezydent Miasta po przeprowadzeniu ponownie postępowania wyjaśniającego w dniu [...] wydał decyzję odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] z uwagi na uchybienie terminu do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania.

W odwołaniu od przedmiotowej decyzji Zarząd Spółdzielni Mieszkaniowej podkreślił, iż o decyzji z marca 1998 roku dowiedział się dopiero przy piśmie Urzędu Miasta S. z dnia [...]. Co oznacza, iż miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania został zachowany. Dodatkowo strona sformułowała szereg zarzutów merytorycznych dotyczących decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...], jak również decyzji z dnia [...].

Przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...]. Wskazując na prawidłowość stanowiska organu I instancji Wojewoda przypomniał, iż podstawą wniosku Spółdzielni był przepis art. 145 §1 pkt 4 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Dalej, iż postępowanie z wniosku o wznowienie dzieli się na dwie fazy. W pierwszej organ bada formalne jego podstawy tj. czy strona opiera swoje żądanie na jednej z przesłanek wynikających z art. 145 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz czy został zachowany termin do złożenia wniosku określony w przepisie art. 148 §2 cytowanej ustawy. Dopiero w drugiej fazie, po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, organ prowadzi postępowanie co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy i tylko na tym etapie jest możliwy wgląd w materialnoprawny przedmiot sprawy, której wznowienie dotyczy. Wskazując na zebrany materiał akt sprawy Wojewoda wyjaśnił, iż w piśmie z dnia 8 września 2008r., adresowanym do tegoż organu, a zatytułowanym "skarga" Spółdzielnia dokładnie wskazuje numer i dzień wydania oraz rozstrzygniecie decyzji wobec, której domaga się wznowienia, jak również organ, który ja wydał. W ocenie Wojewody z uwagi na brak innych dokumentów, poświadczających inne ustalenia, przyjąć należy, iż dzień sporządzenia pisma z dnia 8 września 2008r. jest datą, w której wnioskodawca powziął wiadomość o decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...]. Stosownie natomiast do art. 148 §2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z powodu braku udziału strony bez jej winy, biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Przy czym zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć tak, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi zatem o takie dane, jak nazwa organu, który wydał decyzję oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy, przy czym nie jest konieczne aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, wystarczy jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy. Wskazując na powyższe Wojewoda wywiódł, iż w niniejszej sprawie przyjąć należy, iż termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania minął w dniu 8 października 2008r., tymczasem wniosek złożony został po terminie bowiem dopiero w dniu 28 listopada 2008r., w tej sytuacji organ obowiązany był odmówić wznowienia postępowania. Mając na uwadze, iż sformułowane przez stronę zarzuty merytoryczne co do decyzji organu I instancji z dnia [...]. Wojewoda przypomniał, iż w dniu 7 lipca 2010r. Prezydent Miasta S. odmówił wznowienia postępowania zakończonego tą decyzją i Spółdzielnia nie kwestionowała tegoż rozstrzygnięcia w trybie odwołania.

Spółdzielnia Mieszkaniowa A z siedzibą w S. złożyła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Strona zarzuciła naruszenie przepisów procedury administracyjnej, w szczególności nadinterpretację sformułowania "strona dowiedziała się". W ocenie strony organ jedynie domniemywa, iż termin na wystąpienie z wnioskiem o wznowienie upłynął z dniem 8 października 2008r., co nie może być dowodem w sprawie. Nadto organ I instancji naruszył art. 237 §1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego co do terminu załatwienia skargi, o czym nie poinformował strony w trybie art. 36 i art. 37 cytowanej ustawy w związku z art. 237 §4 tego aktu. Strona podkreśliła, iż decyzję organu I instancji z dnia [...] i z dnia [...] wydano w terminie 3 i 5 dni od daty złożenia wniosku. Kończąc strona wskazała na naruszenie przepisów art. 7, art. 8, art. 9, art. 28, art. 35, art. 107 i art. 109 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do postanowień art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" – "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W następstwie rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, nie będąc ograniczonym zarzutami i wnioskami skargi oraz przywołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta S., tego rodzaju uchybień, które obligowałyby Sąd do wyeliminowania ich z obrotu prawnego.

Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest decyzja o odmowie wznowienia postępowania wydana na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, w związku z art. 148 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego na skutek wniosku Spółdzielni A z siedzibą w S. Podkreślenia przy tym wymaga, iż odmowa wznowienia nastąpiła z przyczyn formalnych, tj. organ uznał, iż uchybiono terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. A ustalenie to w ocenie Sądu jest w pełni zasadne.

Zgodnie bowiem z treścią art. 148 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego termin do złożenia podania o wznowienia z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 cytowanej ustawy, czyli niebrania przez stronę udziału w postępowaniu bez własnej winy, biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

Przytoczony przepis art. 148 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego jest klarowny i jasny, ustawodawca liczy bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie od daty doręczenia decyzji (jak np. terminu do wniesienia odwołania określonego w art. 129 § 1 cytowanej ustawy, czy terminu z art. 111 § 1 tegoż aktu do żądania uzupełnienia decyzji), lecz od dnia, w którym strona dowiedziała się o danej decyzji, zatem powzięła wiadomość o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest przy tym pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić dopiero po doręczeniu decyzji. W pierwszym przypadku chodzi bowiem tylko o informację o wydaniu decyzji, w drugim o faktyczną czynność jej doręczenia. Przepis art. 148 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 cytowanej ustawy dopełnienia wymogu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja. Taki też pogląd wyrażono w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2006 r. sygn.akt II OSK 622/05, publ. ONSAiWSA 2006/5/133, Wokanda 2006/7-8/72.

Podkreślenia wymaga, iż w przypadku gdy wznowienie ma nastąpić z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 cytowanej ustawy, organ rozpatrując dopuszczalność wznowienia nie bada, czy podmiot wnoszący podanie istotnie ma przymiot strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją, gdyż kwestia ta staje się przedmiotem oceny i ustaleń w postępowaniu prowadzonym dopiero po wydaniu postanowienia, o jakim mowa w art. 149 § 2 ustawy (wyrok WSA z dnia 16 listopada 2010r., sygn.akt II SA/Łd 811/10, niepubl., dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 755937).

W świetle powyższego oraz mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy, w ocenie Sądu stanowisko wywiedzione w zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych pisma strony skarżącej z dnia 8 września 2008r. wynika jednoznacznie, iż formułując przedmiotowe pismo strona miała świadomość, iż Prezydent Miasta S. w dniu [...] wydał decyzję w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania hali produkującej odzież lekką na halę produkcyjną opakowań z polistyrenu wraz z pomieszczeniami biurowo – socjalnymi. Wywód taki jest w pełni uprawniony, gdyż strona wskazuje w swym piśmie zarówno nazwę organu wydającego, konkretną datę wydania jak i numer samego rozstrzygnięcia. Precyzuje również przekształcenia jakiego obiektu sprawa dotyczy. Wobec powyższego trudno nie zgodzić się z organem, iż dzień 8 września 2008r. jest dniem, w którym wnioskodawca powziął wiadomość o decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...]. I z tym też dniem rozpoczął bieg jednomiesięczny termin do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie, który upłynął bezskutecznie z dniem 8 października 2008r. Stosowny wniosek strona złożyła dopiero w dniu 28 listopada 2008r.

Warto zauważyć, iż w piśmie z 8 września 2008r. strona pisze, co powtarza w odwołaniu, iż już w dniu 25 czerwca 2008r. występowała o udostępnienie treści decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...], jak również z dnia [...]. A skoro tak, to co najmniej od czerwca wiedziała o spornej decyzji z [...]. Istotne jest, iż strona nie kwestionuje ustalenia organu, że o decyzji z [...] wiedziała już formułując swe pismo z dnia 8 września 2008r., a nawet już przy piśmie z dnia 25 czerwca 2008r. Natomiast to na stronie żądającej wznowienia postępowania, spoczywa obowiązek udowodnienia, kiedy konkretnie dowiedziała się o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie postępowania wpłynęło przed upływem terminu.

Mając na uwadze argumentację skargi, jak i odwołania, powtórzyć należy, iż użyte w przepisie art. 148 §2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, sformułowanie "strona dowiedziała się" nie oznacza, iż termin liczy się od dnia, w którym strona otrzymała "do ręki" tekst decyzji. W takim kierunku zmierza bowiem uzasadnienie skargi. Niemniej jednak w świetle ugruntowanego już stanowiska doktryny i judykatury nie zasługuje ono na uwzględnienie. Jak już zostało to wyjaśnione wystarczy, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Taką wiedzę z pewnością strona skarżąca posiadała już we wrześniu, a nawet w czerwcu 2008 roku. Już wówczas była bowiem w stanie zidentyfikować decyzję z [...] poprzez podanie daty wydania, numeru, organu wydającego.

Z uwagi na przedmiot skargi bez wpływu na wynik postępowania pozostają zarzuty merytoryczne dotyczące samej decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...].

Reasumując, stwierdzenie przez organ administracji publicznej w fazie wstępnej postępowania uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy, gdyż z przyczyn formalnych skutkować musi wydaniem decyzji o odmowie jego wznowienia. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, organy administracji prawidłowo przyjęły, iż podanie o wznowienie postępowanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 §2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego oraz procedury administracyjnej w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną.