Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 332/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-10-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 14 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku J. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. O. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

J. O. (dalej: strona skarżąca), w skardze na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] V 2021 r. (nr [...]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia wniosła o wstrzymanie wykonania wskazanego postanowienia.

W uzasadnieniu wskazano, że wykonanie tych postanowień skutkuje niebezpieczeństwem znacznej szkody majątkowej po stronie skarżącej – nie może bowiem budzić wątpliwości, że nałożona grzywna obejmuje znaczną kwotę pieniędzy. Strona skarżąca podniosła również, że podnoszone w skardze argumenty merytoryczne dotyczące jurydycznej bezpodstawności nałożenia grzywny przed prawomocnym rozstrzygnięciem zarzutów od tytułu wykonawczego przemawiają za tym, by wadliwie nałożonej grzywny nie kierować do egzekucji do czasu rozpoznania tej sprawy przez Sąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przedmiotem postanowienia o wstrzymaniu wykonania jest akt zaskarżony do sądu administracyjnego, o ile podlega on wykonaniu. Wykonaniu podlegają natomiast akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów.

Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli skarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji tego przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością wnikliwego i przekonującego uzasadnienia przez stronę skarżącą wniosku wykazującego potrzebę wstrzymania wykonania aktu, zwłaszcza, że na tym etapie postępowania sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi.

W okolicznościach sprawy strona skarżąca wskazała, że z wykonaniem zaskarżonego postanowienia wiązać się będzie konieczność poniesienia przez nią znacznych kosztów.

Przedstawione przez stronę skarżącą argumenty nie uzasadniają wstrzymania wykonania postanowienia, gdyż nie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie wnioskodawczyni. Dokonanie wydatkowania środków finansowych celem wykonania decyzji administracyjnej nie ma charakteru nieodwracalnego. Skarb Państwa ponosi bowiem odpowiedzialność odszkodowawczą za szkody wyrządzone decyzją niezgodną z prawem. Należy pamiętać, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z dnia 20 XII 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ. CBOSA). Niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody tego rodzaju we wniosku nie wykazano, ograniczając się do powołania przedstawionych wyżej okoliczności.

Żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie została więc przez stronę skarżącą wykazana. Wobec tego wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanego postanowienia, jak i postanowienia organu I instancji nie zasługiwał na uwzględnienie. Zaznaczyć jednak należy, że odmowa wstrzymania wykonania aktu nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność postanowienia z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny Sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.