Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 131/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2020-07-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 153, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 51 ust. 4, art. 50 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2020 r. sprawy ze skargi I. S. i J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie i dokończenie robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...], po rozpatrzeniu odwołań M. B. i T. B. oraz I. S. i J. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z [...] 2019 r. zatwierdzającej projekt budowlany zamienny oraz udzielającej inwestorowi - J.R. "[...]" pozwolenia na wznowienie i dokończenie robót budowlanych przy rozbudowie, nadbudowie i przebudowie istniejącego budynku handlowo-usługowego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na budynek handlowo-usługowy z częścią hotelową i mieszkalną, realizowanych na działkach nr ewid. [...]/4. [...]/6. [...]/8. [...]/1 obręb 03, przy ul. P. we W. oraz zobowiązującej inwestora do uzyskania po zakończeniu robót i przed przystąpieniem do użytkowania tego obiektu decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że Starosta decyzją z [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi J.R. "[...]’' z siedzibą we W., pozwolenia na budowę obejmującą: rozbudowę, nadbudowę i przebudowę istniejącego budynku handlowo-usługowego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na budynek handlowo-usługowy z częścią hotelową i mieszkalną, na terenie obejmującym działki oznaczone w ewidencji gruntów nr [...]/4, [...]/6, [...]/8. [...]/1 we W.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. decyzją z [...] 2017 r. udzielił inwestorowi, pozwolenia na użytkowanie budynku handlowo-usługowego w części dotyczącej parteru, zrealizowanego w ramach zadania pn.: "Rozbudowa, nadbudowa i przebudowa istniejącego budynku handlowo-usługowego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na budynek handlowo-usługowy z częścią hotelową i mieszkalną, na terenie obejmującym działki oznaczone w ewidencji gruntów nr [...]/4, [...]/6, [...]/8, [...]/1 we W. , na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z [...]. Jednocześnie określono, że pozostałe do wykonania roboty budowlane związane z częścią hotelową na II piętrze i mieszkalną na III piętrze zostaną wykonane do 31 grudnia 2020 r., a w zakresie uporządkowania terenu pozostało do wykonania utwardzenie terenu, które należy wykonać do 31 grudnia 2017 r.

W wyniku kontroli z 5 lutego 2018 r. stwierdzono, że roboty budowlane dotyczące uporządkowania terenu zostały wykonane, tj. utwardzono teren kostką betonowy. Ponadto organ I instancji stwierdził, że przed uzyskaniem prawomocnej decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, inwestor zrealizował już zakres robót budowlanych, które wykraczały poza zakres projektu budowlanego zatwierdzonego pozwoleniem na budowę z [...] 2016 r. tj.:

- wykonanie utwardzenia kostką betonową terenu działki nr [...]/1 o wymiarach około 23,0m x 60,0 m pod planowany parking wielostanowiskowy oraz wyznaczenie na tej działce dwóch miejsc parkingowych dla osób niepełnosprawnych przy ścianie budynku państwa S. (które według projektu zamiennego należy zlikwidować),

- wykonanie utwardzenia kostką brukową powierzchni o wymiarach około 12,0 m x 35,0m terenu działki numer [...]/8 w miejscu po rozebranym budynku, pod planowane 5 miejsc postojowych, w tym 1 nowoprojektowane miejsce postojowe dla osób niepełnosprawnych oraz planowany plac do ustawiania kontenerów z zamykanymi otworami wrzutowymi w odległości 13,52m od budynku handlowego na działce [...]/1 i [...]/7,

- na części parterowej budynku zostało wyprowadzone zbrojenie pod słupy planowanej nadbudowy pawilonu handlowo-usługowego o I piętro,

- zrealizowano oświetlenie zewnętrzne (6 słupów oświetleniowych) utwardzonego terenu działki nr ewid. [...]/1 i nr ewid. [...]/8.

Przystąpienie do wykonania powyższych robót budowlanych przed uzyskaniem prawomocnej decyzji o zmianie pozwolenia na budowę poskutkowało zawiadomieniem o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowanego i warunków pozwolenia na budowę z [...]. Ponadto organ I instancji ustalił, że inwestor wykonał kanalizację deszczową odprowadzającą wody opadowe z terenu działek objętych inwestycją jako przyłącze, wykonane na podstawie warunków technicznych wydanych przez Zakład Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. na włączenie do kanalizacji deszczowej dla odprowadzenia wód opadowych z inwestycji położonej na działkach [...]/4, [...]/6, [...]/8 i 2246/1.

Z kolei Wojewoda decyzją z [...] uchylił decyzję Starosty z [...] zatwierdzającą projekt budowlany zamienny i zmieniającą ostateczną decyzję z [...]oraz umorzył postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę, ponieważ realizacja robót budowlanych została rozpoczęta przed uzyskaniem ostatecznej, w rozumieniu przepisów kpa, decyzji o pozwoleniu na budowę.

Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. postanowieniem z [...] wstrzymał wykonywanie robót budowlanych przy rozbudowie, nadbudowie i przebudowie istniejącego budynku handlowo- usługowego wraz ze zmianą sposobu jego użytkowania na budynek handlowo-usługowy z częścią hotelową i mieszkalną, prowadzonych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę z [...] i zatwierdzonym projekcie budowlanym, poprzez zmiany:

• w zakresie projektu zagospodarowania działki polegające na wykonaniu utwardzenia nawierzchni terenu działki nr ewid. [...]/1 oraz części działki nr ewid. [...]/8 pod parking oraz wykonaniu instalacji oświetlenia zewnętrznego;

• w zakresie charakterystycznych parametrów technicznych polegających na wykonywaniu nadbudowy nad częścią parterową budynku handlowo-usługowego, co wiąże się ze zmianą kubatury, wysokości i liczby kondygnacji.

Ponadto decyzją z [...], PINB we W. nałożył na inwestora, obowiązek sporządzenia i przedstawienia do 31 lipca 2018 r. projektu budowlanego zamiennego rozbudowy, nadbudowy i przebudowy istniejącego budynku handlowo-usługowego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na budynek handlowo-usługowy z częścią hotelową i mieszkalną, na działkach numer [...]/4, [...]/6, [...]/8, [...]/1 uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonywanych robót budowlanych. W decyzji określono, że projekt budowlany zamienny winien zawierać stosowne opinie, uzgodnienia, pozwolenia i inne dokumenty wymagane przepisami szczególnymi, a także powinien zawierać ocenę techniczną wykonanych robót budowlanych określającą, czy zrealizowane części obiektu po wprowadzonych samowolnie zmianach spełniają wymagania obowiązujących przepisów Prawa budowlanego i warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz czy nie zachodzą okoliczności uzasadniające nakazanie dokonania zmian i przeróbek do doprowadzenia tego obiektu do stanu zgodnego z prawem. Ponadto pouczono, że projekt budowlany zamienny winien spełniać wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012r., poz. 462), odpowiednio do zakresu wprowadzonych zmian.

W wyznaczonym przez organ I instancji terminie oraz stosując się do wezwania z 20 czerwca 2018 r. do uzupełnienia przedłożonego projektu budowlanego zamiennego, inwestor przedłożył projekt budowlany wraz z oceną techniczną wykonanych robót budowlanych, sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu zaświadczeniami o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego.

Wykonanie obowiązku poskutkowało wydaniem przez organ I instancji decyzji z [...] 2018 r. zatwierdzającej projekt budowlany zamienny oraz udzielającej inwestorowi pozwolenia na wznowienie i dokończenie robót budowlanych oraz zobowiązującej inwestora do uzyskania po zakończeniu robót i przed przystąpieniem do użytkowania obiektu decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Z kolei w trybie odwoławczym organ II instancji decyzją z [...] utrzymał w mocy powyższą decyzję.

Decyzją z [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. udzielił inwestorowi pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej inwestycji, zrealizowanej na podstawie ostatecznej decyzji z [...] tj. w części dotyczącej parkingów i dróg komunikacji wewnętrznej wraz z oświetleniem zewnętrznym i pozostałymi elementami zagospodarowania terenu na działkach nr ewid. [...]/1 i [...]/8. Z kolei WSA w Kielcach wyrokiem z 27 marca 2019 r. uchylił decyzję organu II instancji z [...] 2018 r. oraz decyzję organu I instancji [...] 2018 r.

W dniu 7 sierpnia 2019 r. inwestor przedłożył ponownie projekt zamienny z naniesionymi przez projektanta zmianami polegającymi na całkowitej rezygnacji ze słupa oświetleniowego S-2. Po ponownej analizie przedłożonego projektu zamiennego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wydał decyzję będącą przedmiotem niniejszego postępowania.

W postępowaniu dodatkowym inspektorzy PINB we W. dokonali w dniu 29 października 2019 r. kontroli, podczas której ustalono, że nad rozbudowaną w kierunku północnym parterowy halą handlową, (na którą udzielono pozwolenie na użytkowanie decyzją z [...]), została nadbudowana kondygnacja pierwszego piętra, także o funkcji handlowej. Stwierdzono, że na dzień kontroli zostały wykonane i zakończone wszystkie roboty konstrukcyjne związane z nadbudową tego piętra. Wykonano także stropodach na bazie dźwigarów strunobetonowych wraz z warstwami dociepleniowymi i docelowym pokryciem z papy termozgrzewalnej. Połać dachowa została wyposażona w instalację odgromową, wykonano tam wszystkie niezbędne obróbki blacharskie oraz zastosowano odpowiednie spadki i wykonano instalację odprowadzającą z tego dachu wody deszczowe. Wewnątrz nadbudowanej hali wykonane zostały zaprojektowane instalacje wewnętrzne oraz wykonano w zasadzie wszystkie roboty wykończeniowe związane z ułożeniem wykładzin, ścian, podłóg i sufitów, a także roboty malarskie. Na zewnątrz nadbudowanej hali wykonane zostały docelowo elewacje wraz z ociepleniem wolnych ścian północnej i wschodniej, natomiast wolna ściana zachodnia usytuowana w granicy działek nr ewid. [...]/2 i 2239 pozostawiona została w stanie surowym, tj. bez docieplenia i tynku zewnętrznego. Nie stwierdzono podczas kontroli, aby jakieś roboty związane z nadbudową piętra, wykonane zostały niezgodnie z zatwierdzonym projektem zamiennym. Pełnomocnik inwestora podczas kontroli przedstawił dziennik budowy. Na podstawie zapisów w tym dzienniku organ I instancji stwierdził, że roboty konstrukcyjne związane z nadbudową piętra wykonane zostały od 14 listopada 2018 r. do 28 stycznia 2019 r., natomiast roboty dekarskie związane z pokryciem stropodachu, roboty instalacyjne wewnętrzne oraz roboty wykończeniowe wewnętrzne, a także roboty elewacyjne wykonywane były w okresie od 18 kwietnia 2019 r. do 17 czerwca 2019 r. W czasie kontroli nie stwierdzono wykonywania robót budowlanych na tym obiekcie.

Pismem z 30 października 2019 r. znak: [...] strony zostały poinformowane o uzupełnieniu akt sprawy o dodatkowe dokumenty oraz o możliwości złożenia w terminie 7 dni ewentualnych uwag co do zebranych dowodów.

Dalej Wojewódzki Inspektor podał, że w niniejszej sprawie, rozpoczęcie wykonywania robót budowlanych polegających na: wykonaniu utwardzenia kostką brukową powierzchni terenu działki nr ewid. [...]/1 pod planowany parking wielostanowiskowy, utwardzenie części działki nr ewid. [...]/8 pod planowane miejsca postojowe oraz planowane miejsce do ustawiania kontenerów do czasowego gromadzenia śmieci w innym usytuowaniu na działce nr ewid. [...]/8, aniżeli według zatwierdzonego projektu, wykonaniu instalacji oświetlenia zewnętrznego (6 słupów oświetleniowych) utwardzonego terenu tych działek pod planowany parking oraz wykonywanie nadbudowy nad częścią parterową budynku handlowo-usługowego, stanowiło istotne odstąpienie od udzielonego pozwolenia na budowę, tj. ostatecznej decyzji z [...] i zatwierdzonego projektu budowlanego, w myśl art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego (w brzmieniu obowiązującym na dzień złożenia wniosku z 28 maja 2018 r. o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego), gdyż zmiany te dotyczą zakresu objętego projektem zagospodarowania działki oraz charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego.

Jak wynika z akt sprawy inwestor ponownie przedłożył żądany projekt budowlany zamienny przedmiotowej inwestycji, z naniesionymi przez projektanta zmianami do projektu, polegającymi na całkowitej rezygnacji z realizacji słupa oświetleniowego S-2 i związanego z tym słupem graficznego oznaczenia pasa terenu o szerokości 3m, który według wskazań wyroku z 27 marca 2019 r., powodował nieuprawnione ograniczenie przez organ umownie ustanowionej służebności przejazdu i przechodu przez całą nieruchomość stanowiącą działkę nr ewid. [...]/6 (aktualnie działka nr [...]/8) zgodnie z treścią Działu III księgi wieczystej [...]. Z planu zagospodarowania terenu do projektu budowlanego zamiennego będącego załącznikiem do zaskarżonej decyzji wynika bezspornie, że obecnie utrzymana jest ustanowiona służebność przejazdu i przechodu przez całą szerokość nieruchomości oznaczonej jako działka nr ewid. [...]/8. Tym samym, w ponownie przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym wyeliminowane zostało naruszenie prawa materialnego, na jakie wskazał WSA w Kielcach w powyższym wyroku i które było powodem uchylenia uprzednich decyzji organów nadzoru budowlanego w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.

Organ odwoławczy zaznaczył, że przedłożony projekt budowlany zamienny jest kompletny i został sporządzony przez zespół projektantów posiadających wymagane prawem uprawnienia budowlane oraz legitymujących się zaświadczeniami o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego, aktualnymi na dzień sporządzenia projektu. Projektanci i osoby sprawdzające projekt złożyli oświadczenia, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Przedłożony projekt zamienny został wykonany zgodnie z decyzją Burmistrza Gminy z [...] 2015 r. ustalającą warunki zabudowy dla przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na: rozbudowie, nadbudowie i przebudowie istniejącego budynku handlowego położonego na działkach o numerach ewidencyjnych [...]/4 i [...]/6 wraz z jego zmianą sposobu użytkowania na budynek handlowo-usługowy o powierzchni sprzedaży 1999m², z częścią zakwaterowania turystycznego i rekreacyjnego (hotel) i mieszkalną jednorodzinną, a także budowie parkingu do 60 miejsc postojowych wraz z wewnętrznym układem komunikacyjnym, szczelnym zbiornikiem na wodę opadową, oświetleniem i pylonem reklamowym, na działkach o nr ewid. [...]/4, [...]/6, [...]/8, [...]/1 położonych przy ul. P. i ul. K., utrzymaną w mocy decyzją SKO z [...] 2015 r. Wszystkie miejsca postojowe, drogi manewrowe posiadają szczelną nawierzchnię i odprowadzenie wód opadowych i roztopowych do kanalizacji deszczowej. Z przedłożonej oceny technicznej oraz załączonego rysunku przekroju wykonanego utwardzenia parkingu wynika, że wykonane drogi manewrowe i parkingi spełniają wymagania określone w pkt 1.2 decyzji o warunkach zabudowy, dotyczące wymaganej szczelności nawierzchni i odpowiedniego odprowadzenia wód opadowych lub roztopowych, z uwagi na ustanowioną na tym obszarze strefę ochronną ujęć wody podziemnej.

Organ II instancji podkreślił, że odprowadzenie wód opadowych i roztopowych z budynku odbywać się będzie zgodnie z projektem podstawowym, tj. za pośrednictwem wewnętrznej kanalizacji deszczowej, istniejącym przyłączem do istniejącej sieci kanalizacji deszczowej (tj. na ul. P. ). Natomiast odprowadzenie wód opadowych i roztopowych z projektowanego parkingu odbywać się będzie do kanalizacji deszczowej (zlokalizowanej w ul. K.), wykonanej przez inwestora na podstawie art. 29a Prawa budowlanego i przepisów ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków - Dz. U. z. 2017r., poz. 328, tj. na podstawie dokumentacji projektowej, opracowanej zgodnie z warunkami technicznymi z [...] 2017r. wydanymi przez Zakład Wodociągów i Kanalizacji Spółka z o.o. i uzgodnionej przez ten Zakład z uwagą, że w przypadku przejścia przyłącza przez działkę nr ewid. [...] należy uzyskać zgodę od zarządcy działki.

Prawidłowość wykonania włączenia instalacji kanalizacji deszczowej do sieci kanalizacji deszczowej - studzienki rewizyjnej będącej w zarządzie WZWiK Sp. z o.o. zlokalizowanej w ulicy K., w oparciu o warunki techniczne z [...] 2017 r. i zgodnie z przedstawioną przez inwestora inwentaryzacją geodezyjną powykonawczą z 12 marca 2018 r. została potwierdzona protokołem odbioru technicznego z 17 kwietnia 2018 r. przez dysponenta sieci, tj. Zakład Wodociągów i Kanalizacji Spółka z o.o., który określa sposób i parametry podczyszczania wód przed odprowadzeniem ich do sieci zbiorczej.

Zdaniem organu odwoławczego przedłożony projekt zamienny uwzględnia wprowadzenie zmian w zakresie nadbudowy nad rozbudowywaną częścią parteru od strony północnej, oraz w zakresie projektu zagospodarowania terenu, na którym usytuowany jest budynek wraz z planowaną realizacją parkingu wielostanowiskowego na działce [...]/1 oraz miejsc postojowych na działce [...]/8. wraz z wewnętrznym układem komunikacyjnym i oświetleniem terenu.

Wojewódzki Inspektor zwrócił uwagę, że z przedłożonego projektu zagospodarowania terenu i oceny technicznej dotychczas wykonanych robót budowlanych wynika, że na działce nr [...]/1 planowanych jest utworzenie 38 miejsc parkingowych oraz 5 miejsc parkingowych na działce nr [...]/8, w tym 1 dla osób niepełnosprawnych. Wykonane uprzednio miejsca postojowe dla osób niepełnosprawnych na działce nr [...]/1 zostały zlikwidowane. Na froncie miejsc postojowych zlokalizowanych na działce nr [...]/8 przewidziano zamontowanie ograniczników miejsc postojowych w odległości 3m od granicy działki nr 2246/2. Projektowane miejsca parkingowe wskazane na planie zagospodarowania terenu nie naruszają obowiązujących przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w zakresie odległości od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi, jak również od granicy działki budowlanej.

Organ odwoławczy stwierdził, że analiza przedłożonego projektu budowlanego prowadzi do wniosku, że uwzględnia on wszystkie stwierdzone przez organ I instancji odstąpienia od projektu budowanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę. Skoro więc inwestor przedłożył wszystkie wymagane prawem dokumenty niezbędne do wydania przedmiotowej decyzji, to organ I instancji zobligowany był do wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz do udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.

Odnosząc się do zarzutu, że roboty budowlane były prowadzone po uchyleniu przez WSA w Kielcach decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na wznowienie robót organ podał, że dodatkowo przeprowadzone postępowanie wyjaśniające nie potwierdziło tych zarzutów. Z protokołu kontroli dokonanej 29 października 2019 r., jak również załączonej do akt kopii dziennika budowy wynika, że kierownik budowy zastosował się do postanowienia z 22 lutego 2018 r. o wstrzymaniu robót budowlanych, i budowa nie była prowadzona do momentu otrzymania przez inwestora ostatecznej decyzji.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia, I. S. i J. S., zarzucili naruszenie: art. 7 poprzez niewyjaśnienie czym kierował się organ zatwierdzając bezprawnie wykonywane i kontynuowane roboty budowalne zarówno w samym budynku jak i w jego otoczeniu, a tym samym wyrażenie zgody na dokonanie samowolnych odstąpień od zatwierdzonego projektu budowlanego; art. 8 kpa poprzez wydanie decyzji przed upływem terminu wskazanego w art. 10 kpa; art. 11 kpa, poprzez niewyjaśnienie jakimi przesłankami kierował się organ nie uwzględniając zarzutów podniesionych w odwołaniu; naruszenie praw skarżących poprzez ograniczenie korzystania ze służebności przejazdu i przechodu jako obejmującej całą nieruchomość.

W uzasadnieniu skargi jej autorzy podnieśli, że organ 30 października 2019 r. zawiadomił skarżących o możliwości wglądu w akta sprawy z pouczeniem, że po upływie tego terminu podjęta zostanie decyzja w oparciu o posiadane dowody. Jednocześnie organ pouczył stronę, że na wniosek organu II instancji zostały przesłane do tego organu dodatkowe akta w przedmiotowej sprawie. Zawiadomienie organu zostało odebrane 18 listopada 2019 r. W tej sytuacji do 25 listopada skarżący mieli prawo do skorzystania ze swojego prawa zapoznania się z aktami i złożenia stosownych wniosków dowodowych. Jednak 14 listopada 2019 r. organ wydał już decyzję.

Dalej skarżący zarzucili, że organ nie wyjaśnił, czym kierował się podejmując korzystne decyzje dla inwestora w przedmiocie udzielenia pozwolenia na wznowienie i dokończenie robót budowlanych. W konsekwencji nie odniósł się merytorycznie do argumentów przedstawionych w odwołaniu z 24 września 2019 r. pod kątem wykonywanych nielegalnie robót budowlanych oraz dokonanych wpisów w dziennikach budowy. Dodali, że jeżeli chodzi o prowadzenie robót po uchyleniu zaskarżonej decyzji przez WSA, to organ powinien się oprzeć na materiałach załączonych przez skarżących - chociażby w postaci zdjęć - a nie na dowolnych wpisach w dzienniku budowy.

Wnoszący skargę także stwierdzili, że zaskarżona decyzja jest niejasna, niezrozumiała, wydana z pominięciem istotnych wnoszonych przez strony zarzutów. Zaznaczyli, że organ nie przedstawił w uzasadnieniu skarżonej decyzji szczegółowego przebiegu prowadzonego postępowania. Brak jest także oceny materiału dowodowego.

W piśmie z 24 lutego 2020 r. uczestnik J. R. wyjaśnił, że w Sądzie Rejonowym we W. toczą się pomiędzy nim, a skarżącymi dwa postępowania: o zniesienie współwłasności nieruchomości oznaczonej numerami [...]/3 i [...] oraz o zniesienie służebności przejazdu i przechodu, jaka obciąża działkę nr [...]/8. Pierwsza z tych spraw została zakończona wydaniem nieprawomocnego postanowienia o zniesieniu współwłasności. W drugiej z tych spraw na dzień 26 marca 2020 r. została wyznaczona rozprawa. Uczestnik wyjaśnił też, że w dacie, gdy umownie została przez poprzedniego właściciela ustanowiona przedmiotowa służebność, na działce był posadowiony budynek handlowy (supermarket Lewiatan), przez co skarżący nie mieli możliwości korzystania z całej nieruchomości obciążonej. Ponadto w wyniku wspomnianego zniesienia współwłasności, skarżący stali się wyłącznymi właścicielami działki nr [...]/3, która graniczy z drogą publiczną – ulicą K. we W.

Na rozprawie w dniu 29 lipca 2020 r. skarżący przyznał, że przed Sądem Rejonowym we W. toczy się proces z powództwa J. R. przeciwko skarżącym o zniesienie służebności przechodu i przejazdu. W sprawie tej odbyła się w czerwcu 2020 r. rozprawa, której wyniku nie zna. J.S. przyznał też, że roboty budowlane, jakie wykonywał inwestor po prawomocnym uchyleniu pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, prawdopodobnie mieściły się w zakresie robót objętych zatwierdzonym projektem budowlanym zamiennym.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Sądowa kontrola legalności zaskarżonej decyzji sprawowana jest w granicach sprawy, przy czym sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. 2019.2325 ze zm.).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji będącej przedmiotem skargi ( art. 145 § 1 p.p.s.a.).

Utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją WINB, decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z [...] 2019 r., dotyczyła zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oraz udzielenia J. R. pozwolenia na wznowienie i dokończenie robót budowlanych przy rozbudowie, nadbudowie i przebudowie istniejącego budynku handlowo-usługowego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na budynek handlowo-usługowy z częścią hotelową i mieszkalną, realizowanych na działkach nr ewid. [...]/4, [...]/6, [...]/8 i [...]/1 obręb 03 przy ulicy P. we W. Podstawą prawną tej decyzji był art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, który przewiduje jedno z możliwych następstw postępowania legalizacyjnego wdrożonego w stosunku do robót budowlanych prowadzonych w warunkach określonych w art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego. Aby przy tym mogło dojść do wydania przewidzianej w art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego decyzji zatwierdzającej przedstawiony przez inwestora projekt budowlany zamienny i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, wcześniej musi dojść do wydania ostatecznej decyzji, o jakiej mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, tj. decyzji nakładającej obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego konkretnego obiektu budowlanego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Decyzja taka determinuje przedmiot dalszego postępowania naprawczego w tym sensie, że określa, jaki konkretnie obiekt budowlany, gdzie położony i o jakiej funkcji będzie przedmiotem tego postępowania.

Ostatnio wymieniona decyzja została w sprawie wydana w dniu [...] 2018 r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. i na skutek jej niezaskarżenia, stała się ostateczna. Oznacza to, że kwestia przedmiotu postępowania, tj. rodzaju robót budowlanych będących jego przedmiotem, została w sprawie ostatecznie przesądzona.

Zarzuty skargi i ujawniony w sprawie spór dotyczył jednak dwóch innych kluczowych kwestii. Po pierwsze tego, że zatwierdzony projekt budowlany narusza prawa skarżących wynikające z przysługującej im, jako właścicielom nieruchomości władnącej oznaczonej numerem [...]/5 (aktualnie [...]/7) i [...]/1 służebności przejazdu i przechodu przez całą działkę nr [...]/8 w ten sposób, że na nieruchomości służebnej zaprojektowano utworzenie 5 miejsc parkingowych oraz ograniczników tych miejsc usytuowanych w odległości 3 metrów od granicy z działką sąsiednią numer [...]/2. Po drugie natomiast organy administracji, zatwierdzając projekt budowlany i udzielając pozwolenia na wznowienie robót zignorowały fakt bezprawnego wykonywania i kontynuowania robót budowlanych w samym budynku i w jego otoczeniu, która to bezprawność wynika z faktu prawomocnego uchylenia poprzednio wydanej w dniu [...] 2018 r. przez organ I instancji i utrzymanej w mocy przez organ II instancji decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i udzielającej inwestorowi J. R. pozwolenia na wznowienie i dokończenie robót budowlanych przy przedmiotowej inwestycji, co nastąpiło w wyniku prawomocnego wyroku WSA w Kielcach z 27 marca 2019 r. Wokół tych dwóch zasadniczych zarzutów zostały sformułowane w skardze również zarzuty naruszenia przepisów postępowania, które zostaną poniżej omówione.

Odnośnie pierwszej z przywołanych zasadniczych kwestii spornych należy zauważyć, że była ona już przedmiotem oceny WSA w Kielcach. W prawomocnym wyroku z dnia 27 marca 2019 r.. II SA/Ke 767/18 Sąd ten stwierdził, że organ naruszył przepisy prawa materialnego tj. art. 35 w zw. z art. 51 ust.4 ustawy Prawo budowalne, gdyż zatwierdził projekt budowlany zamienny w sytuacji, gdy projekt ten obejmuje lokalizację dodatkowego słupa oświetleniowego w miejscu gdzie ustanowiona jest służebność przechodu i przejazdu przez działkę nr [...]/8 - poprzez wyznaczenie na planie zagospodarowania terenu wolnego pasa działki o szerokości 3 m. Ponieważ aktem notarialnym z dnia 20 stycznia 2011r. J.O. ustanowiła na rzecz skarżących służebność przejazdu i przechodu przez całą nieruchomość położoną we W. stanowiącą działkę nr [...]/6 (aktualnie działka nr [...]/8 - służebność przechodu i przejazdu przez całą działkę - zgodnie z treścią Działu III księgi wieczystej [...]), skarżący słusznie podnoszą, iż posiadają prawo przejazdu i przechodu przez całą nieruchomość oznaczoną jako działka nr [...]/8. Wbrew stanowisku organu, przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (§ 14 ust. 1) nie mogą stanowić podstawy do dookreślenia powierzchni ograniczonego prawa rzeczowego (wyznaczenia pasa działki szerokości 3 m) w tym zakresie, w jakim umowa (orzeczenie Sądu) nie zawierają takiego określenia. Zgodnie bowiem z art. 291 k.c. prawo takie przysługuje właścicielowi, a nie organowi czy projektantowi. W tym stanie rzeczy ograniczenie przez organ - w następstwie zatwierdzenia projektu budowalnego zamiennego - korzystania przez skarżących z nieruchomości, na której ustanowiona jest ww. służebność przejazdu i przechodu naruszało przepisy prawa i stanowiło wystarczającą podstawę do uchylenia decyzji organów obu instancji.

Nie zasługiwały natomiast na uwzględnienie pozostałe zarzuty skargi w zakresie odprowadzania wód opadowych, włączenia instalacji kanalizacyjnej do sieci kanalizacji deszczowej i przyłącza wodociągowego.

Zaprezentowana ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania zgodnie z art. 153 p.p.s.a. wiążą w sprawie organy, których działanie było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Skutek ustania mocy wiążącej wspomnianej oceny i wskazań, może również spowodować zmiana – po wydaniu orzeczenia sądowego – istotnych okoliczności faktycznych sprawy (por. Andrzej Kabat (w:) Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LEX/el. 2019. Teza 10 do art. 153 p.p.s.a., Woś Tadeusz (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI. Opublikowano: WK 2016, Teza 39 do art. 53 p.p.s.a. oraz powołane tam orzecznictwo sądów administracyjnych). Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Należy bowiem zauważyć, że po uchyleniu decyzji PINB we W. z dnia [...] 2018 r. zatwierdzającej projekt budowlany zamienny przedłożony przez inwestora w dniu 28 maja 2018 r., inwestor w dniu 7 sierpnia 2019 r. przedstawił poprawiony projekt budowlany zamienny. Projekt ten zawiera istotną zmianę dotyczącą właśnie kwestii omawianej służebności przejazdu i przechodu. O ile bowiem poprzedni projekt przewidywał wyraźne ograniczenie ustanowionej aktem notarialnym z dnia 20 stycznia 2011 r. służebności przejazdu i przechodu do pasa gruntu o szerokości 3 metrów usytuowanego wzdłuż południowej granicy działki nr [...]/8, to obecnie zatwierdzony projekt budowlany, na będącym jego częścią projekcie zagospodarowania terenu zawiera wyraźną adnotację, że "utrzymana jest służebność przejazdu i przechodu na całej szerokości działki" oraz nie przewiduje 3-metrowej drogi, ani latarni, która mogła wcześniej utrudniać lub ograniczać możliwość korzystania z obciążającej tę nieruchomość służebności. Wbrew natomiast obawom skarżących, pięć miejsc parkingowych oraz ograniczników miejsc postojowych, wyznaczonych w nowym projekcie budowlanym zamiennym na działce służebnej nr [...]/8, usytuowanych w odległości 3 metrów od granicy z działką sąsiednią numer 2246/2, nie będzie realnie ograniczać korzystania z ustanowionej służebności. Wynika to bowiem: z usytuowania tych miejsc parkingowych i ograniczników po przeciwnej stronie działki nr [...]/8, niż prowadzi najkrótsza droga z działki władnącej skarżących do drogi publicznej – ulicy P., z niewielkiej w stosunku do wielości całej działki nr [...]/8 powierzchni tych miejsc parkingowych, a przede wszystkim z tego, że zarówno te miejsca parkingowe, jak i wspomniane ograniczniki nie uniemożliwiają przejazdu przez nie w sytuacji, gdy miejsca te nie będą zajęte. Istotne też jest, że na działce nr [...]/8 obciążonej służebnością, w dacie jej ustanawiania aktem notarialnym z dnia 20 stycznia 2011 r. istniał budynek usługowo-handlowy, w którym funkcjonował sklep Lewiatan, a który to budynek został wyburzony już po ustanowieniu tej służebności. Kwestionowane pięć miejsc parkingowych z ogranicznikami zostało zaprojektowane w miejscu, gdzie istniał wcześniej wspomniany budynek. Oznacza to, że już w dacie ustanowienia spornej służebności przejazdu i przechodu przez całą działkę nr [...]/8, wykonywanie tej służebności na północnej części tej działki, na której obecnie projektowane są miejsca parkingowe – nie było możliwe.

Należy również zauważyć, że nieruchomość skarżących oznaczona numerem [...]/1 ma osobny dostęp do drogi publicznej, tj. do położonej od północy ulicy K., przez pozostającą we współwłasności skarżących (i przyznaną im na wyłączną własność w nieprawomocnym postanowieniu o zniesieniu współwłasności z 12 listopada 2019 r. wydanym przez Sąd Rejonowy we W. w sprawie I Ns 226/17) działkę nr 2243, na której urządzona jest droga oznaczona na mapie jako jezdnia ziemna utwardzona (j.z.u.).

Trzeba też dodać, że w Sądzie Rejonowym we W. toczy się sprawa o zniesienie wspomnianej służebności, w której odbyły się już dwa terminy rozpraw. Skarżący nie wykazali natomiast, jakie realne zagrożenie dla możliwości korzystania z przysługującej im służebności miałoby wynikać z zaprojektowanych miejsc parkingowych i ograniczników.

Wszystkie przedstawione okoliczności powodują, że samo zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego przewidującego wspomniane miejsca parkingowe i ograniczniki, nie będzie miało wpływu na możliwość korzystania ze służebności przejazdu i przechodu ustanowionej na całej działce nr [...]/8. Jeżeli natomiast sposób korzystania z tych miejsc parkingowych istotnie będzie ograniczał prawa służebne skarżących, to będą oni mogli podjąć działania ochronne, o jakich mowa w art. 222 w zw. z art. 251 kc.

Odnosząc się do drugiego zasadniczego zarzutu skargi, tj. kwestii domniemanej kontynuacji przez inwestora J. R. robót budowlanych mimo uchylenia poprzedniego pozwolenia na wznowienie robót zawartego w decyzji PINB we W. z dnia [...] 2018 r. należy stwierdzić, że zarzucana kontynuacja robót nie został przez skarżących udowodniona, a organy nadzoru budowlanego po otrzymaniu informacji o domniemanej kontynuacji tych robót podjęły wszelkie działania zmierzające wyjaśnienia tej okoliczności i mimo to jej nie potwierdziły.

Na wstępie tej części rozważań trzeba wyjaśnić, że zarzucane kontynuowanie robót budowlanych przy przedmiotowej inwestycji mogłoby ewentualnie mieć zarzucaną cechę nielegalności jedynie w okresie pomiędzy datą uprawomocnienia się wyroku WSA w Kielcach z dnia 27 marca 2019 r., II SA/Ke 767/18, a ściślej datą uzyskania o tym informacji przez inwestora (15 czerwca 2019 r. – data uprawomocnienia się wyroku, 17 czerwca 2019 r. – data zawiadomienia o tym inwestora), a datą wydania zaskarżonej w niniejszej sprawie, ostatecznej decyzji WINB utrzymującej w mocy decyzję PINB we W. z [...] zatwierdzającą projekt budowlany zamienny i udzielającą pozwolenia na wznowienie i dokończenie robót budowlanych przy przedmiotowej inwestycji (14 listopada 2019 r.). Wykonanie ostatnio wymienionej decyzji nie zostało bowiem wstrzymane, w związku z czym stała się ona ostateczna i podlegała wykonaniu. Inwestor mógł więc już po tej ostatnio wymienionej dacie (14 listopada 2019 r.), legalnie kontynuować roboty budowlane objęte zatwierdzonym projektem budowlanym zamiennym. Przed dniem 17 czerwca 2019 r. natomiast, inwestor mógł legalnie realizować roboty budowlane wynikające z poprzedniej decyzji PINB we W. z [...] zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i udzielającej pozwolenia na wznowienie robót.

O podejrzeniu wykonywania robót budowlanych we wskazanym okresie skarżący zawiadomili organy nadzoru budowlanego dwukrotnie, tj. w dniach 17 października 2019 r. i 29 października 2019 r., załączając zdjęcia mające dokumentować wykonywanie takich robót. PINB we W. niezwłocznie, bo w dniu 29 października 2019 r. przeprowadził kontrolę terenu inwestycji, w czasie której nie stwierdził wykonywania jakichkolwiek prac budowlanych (protokół kontroli k. I-97 akt administracyjnych organu I instancji). Organ II instancji dopuścił również dowód z dziennika budowy prowadzonego w związku z przedmiotowymi robotami budowlanymi. Ze znajdujących się w tym dzienniku wpisów dokonanych przez uprawnionego kierownika budowy (test!) wynika natomiast, że w dniu 17 czerwca 2019 r. roboty budowlane zostały wstrzymane w związku z uprawomocnieniem się wyroku WSA w Kielcach z dnia 27 marca 2019 r. uchylającego datowane na 12 lipca 2018 r. pozwolenie na wznowienie robót. Zgodnie z art. 45 ust. 1 Prawa budowlanego, dziennik budowy stanowi urzędowy dokument przebiegu robót budowlanych oraz zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku wykonywania robót i jest wydawany odpłatnie przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. Mimo określenia go w przytoczonym przepisie jako dokument urzędowy, nie jest on dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 kpa., ponieważ nie spełnia jednego z podstawowych warunków określonych w tym przepisie, tj. nie jest sporządzany przez organ państwowy (art. 76 § 1), ani przez jednostkę organizacyjną lub podmiot wskazany w art. 76 § 2 kpa. Nie korzysta w związku z tym z wynikającego ze statusu dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 kpa, domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą zawartego w nim oświadczenia. Ma on natomiast taką samą moc jak inne dowody i powinien być traktowany na równi z nimi oraz oceniany zarówno w toku postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministracyjnego w sprawach budowlanych ( Filipowicz Tomasz (w:)

Plucińska-Filipowicz Alicja (red.), Wierzbowski Marek (red.), Prawo budowlane. Komentarz aktualizowany. LEX/el. 2019 - komentarz, stan prawny: 1 września 2019 r. Teza 2 do art. 45).

Oceniając więc ten dokument w konfrontacji z innymi przedstawionymi w sprawie dowodami należy zauważyć, że organy nadzoru budowlanego mogły na nim oprzeć swoje ustalenie co do braku wykonywanych w omawianym okresie robót budowlanych. Odnosząc się do złożonych przez skarżących zdjęć należy zauważyć, że na żadnym z nich nie ma daty, choć jej zapis jest standardowo dokonywany przez niemal każdy używany obecnie aparat fotograficzny. Za datę taką nie można przy tym uznać dat wpisanych odręcznie przez niewiadomą osobę. Podobnie należy ocenić zdjęcia dołączone do skargi, na których kserokopiach również znajdują się jedynie odręczne adnotacje dotyczące domniemanej daty wykonania zdjęć. Informacje o dacie nagrania znajdują się natomiast na plikach mp4 dołączonych do skargi filmów. Z opisu właściwości tych plików znajdujących się na dołączonej do skargi płycie wynika, że: co do dwóch z nich nośnik został utworzony 15 listopada 2019 r. (a więc już po uostatecznieniu się kontrolowanego obecnie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych), co do kolejnego, że 29 października 2019 r., a co do ostatniego, że 7 listopada 2019 r. Przedostatnio wymieniony plik nie obrazuje jednak jakichkolwiek robót budowlanych, a tylko ostatni z nich może sugerować wykonywanie jakichś robót przy elewacji budynku. Ponieważ jednak dowód taki nie został przedstawiony w toku postępowania administracyjnego, nie może obecnie spowodować uchylenia zaskarżonej decyzji, gdyż nie może świadczyć o istotnym naruszeniu przez organy nadzoru budowlanego przepisów postępowania administracyjnego, skoro nie miały szansy do niego się odnieść. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c). p.p.s.a., tylko naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a nie każde naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, mogą być podstawą uwzględnienia skargi. Przede wszystkim jednak omawiany dowód, a także nawet wykazanie w toku postępowania, że inwestor w okresie pomiędzy 17 czerwca, a 14 listopada 2019 r. wykonywał jednak jakieś roboty budowlane objęte zaskarżonym pozwoleniem na wznowienie robót, nie mogłoby doprowadzić do uwzględnienia skargi z następujących powodów.

Skarżący podnosząc omawiany zarzut nie twierdzili, ani tym bardziej nie udowodnili, że roboty budowlane wykonywane, ich zdaniem, przez inwestora w okresie pomiędzy 17 czerwca, a 14 listopada 2019 r., nie mieściły się w zakresie robót objętych zaskarżonym pozwoleniem na wznowienie robót. Okoliczność ta, to jest to, że inwestor nie wykonał robót innych, niż objęte pozwoleniem na wznowienie robót, wynika ponadto z ustaleń organu I instancji dokonanych w czasie kontroli z 29 października 2019 r., a także została przyznana przez skarżącego J. S. na rozprawie w dniu 29 lipca 2020 r. (k. 120-121). Chodziło więc w omawianym zarzucie o roboty budowlane, które zostały w całości uwzględnione w zatwierdzonym projekcie budowlanym zamiennym i objęte pozwoleniem na wznowienie robót. Można więc przyjąć, że ewentualnie wykonane roboty uległy sanowaniu, przez co nakazywanie ich rozbiórki albo doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu poprzedniego, byłoby nieracjonalne. Przede wszystkim jednak trzeba zauważyć, że w okolicznościach sprawy do nałożenia takiego obowiązku nie ma w obowiązującym prawie podstawy.

Wskazany w skardze przepis art. 50a Prawa budowlanego dotyczy sytuacji, która w sprawie nie ma miejsca, w związku z czym nie mógł mieć zastosowania. Przepis ten bowiem określa skutki wykonywania robót budowlanych pomimo ich wstrzymania decyzją wydaną na podstawie art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego. Taka decyzja rzeczywiście została w sprawie wydana przez PINB we W. w dniu [...] 2018 r. i stała się ostateczna w dniu 17 kwietnia 2018 r. Jednak z chwilą wydania w dniu [...] 2018 r. kolejnej w procesie legalizacji decyzji opartej na treści art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, tj. decyzji nakładającej na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, a następnie z chwilą wydania w dniu 12 lipca 2018 r. decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i udzielającej pozwolenia na wznowienie robót przy przedmiotowej inwestycji, orzeczone wcześniej wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego straciło ważność, której nie odzyskało po uchyleniu decyzji WINB w Kielcach z [...] 2018 r. i PINB we W. z [...] 2018 r. wyrokiem WSA z dnia 27 marca 2019 r. W specyficznej, zaistniałej w sprawie sytuacji faktycznej nie mógł też mieć zastosowania przepis art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w przypadku wydania nakazu, o którym mowa w art. 50a pkt 2, decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, wydaje się po wykonaniu obowiązku określonego w tym nakazie. Przepis ten jednak dotyczy etapu postępowania legalizacyjnego poprzedzającego wydanie decyzji z art. 51 ust. 1. Tymczasem w sprawie decyzja oparta na treści art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego została już wydana w dniu 18 kwietnia 2018 r. i stała się ostateczna. Przepis art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego nie mógł również mieć w sprawie zastosowania dlatego, że nie doszło w niej do wydania opartej na art. 50a pkt 2 Prawa budowlanego decyzji nakazującej rozbiórkę części obiektu budowlanego wykonanego po doręczeniu postanowienia z art. 50 ust. 1 o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych albo doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu poprzedniego. Należy więc stwierdzić, że nie było w sprawie podstaw do sankcjonowania jakichkolwiek robót budowlanych objętych ocenianym obecnie pozwoleniem na wznowienie robót, jeżeli nawet by przyjąć, że w okresie między 17 czerwca, a 14 listopada 2019 r. rzeczywiście były wykonywane.

Nie były również zasadne pozostałe zarzuty skargi.

Z utrwalonego w doktrynie i orzecznictwie poglądu wynika, że zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. może odnieść skutek tylko wówczas, gdy strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych, najczęściej w zakresie postępowania dowodowego. W skardze żadne takie okoliczności nie zostały wskazane, ani tym bardziej wykazane, przez co zarzucane naruszenie art. 10 kpa polegające na wydaniu przez organ II instancji zaskarżonej decyzji przed upływem, a nawet przed rozpoczęciem biegu wyznaczonego skarżącym, 7-dniowego terminu do wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. W związku z tym, zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., takie zarzucane naruszenie przepisów postępowania nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy.

Nie polega na prawdzie zarzucane w skardze niewyjaśnienie, jakimi przesłankami kierował się organ nie uwzględniając zarzutów skarżących podniesionych w odwołaniu, jak również czym się kierował zatwierdzając bezprawnie, zdaniem skarżących, wykonywane i kontynuowane roboty budowlane. Szczegółowe i obszerne odniesienie się do tych zarzutów znalazło się bowiem na stronie 8 i 9 uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Należy ponadto powtórzyć, że tylko naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy może prowadzić do uwzględnienia skargi (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.). Nawet więc nieustosunkowanie się przez organ do niektórych zarzutów odwołania, czy też niedostateczne ustosunkowanie się do nich, jako naruszenie przepisów postępowania, a nie prawa materialnego, mogłoby doprowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji tylko wtedy, gdyby uniemożliwiło Sądowi ocenę pominiętego przez organ aspektu sprawy. Taka wadliwość nie została jednak w sprawie wskazana, ponieważ żaden z przedstawionych w skardze zarzutów naruszenia prawa materialnego nie zasługiwał na uwzględnienie, co szczegółowo wyjaśniono powyżej.

W ramach kontroli sprawowanej przez Sąd administracyjny ponad zarzutami skargi należy zauważyć, że w zaskarżonej decyzji wnikliwie i szczegółowo przeanalizowano przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany zamienny z punktu widzenia spełnienia wymagań, o jakich mowa w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Ponieważ w tym zakresie ani Sąd nie dostrzegł żadnych nieprawidłowości, ani nie zostały one wskazane przez skarżących, nie było w sprawie podstaw do zakwestionowania zaskarżonej decyzji w tej części.

Ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które należałoby wziąć pod uwagę z urzędu, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.