Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1050/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 9 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek, po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec i lipiec 2014 r. postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na rzecz V. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

V. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako "Skarżąca"), pismem z 3 lutego 2017 r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W z [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec i lipiec 2014 r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 marca 2017 r. Skarżąca została wezwana pismem z tego samego dnia do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 31.413 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuzupełnienie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżąca złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Starszy referendarz sądowy WSA w Warszawie postanowieniem z 29 września 2017 r. odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Po rozpoznaniu sprzeciwu od ww. postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 października 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 29 września 2017 r.

Następnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 20 października 2017 r. Skarżąca została wezwana pismem z dnia 23 października 2017 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 29 marca 2017 r. wzywającego do uzupełnienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, wpisu sądowego od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie Skarżąca otrzymała 25 października 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 118 akt sądowych).

Z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych sporządzonej według stanu na dzień 11 grudnia 2017 r. wynika, iż nie zidentyfikowano wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżąca została wezwana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - dalej "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone Skarżącej, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 26 października 2017 r. i upłynął z dniem 2 listopada 2017 r. (przy uwzględnieniu faktu, iż ostatni dzień terminu przypadał 1 listopada 2017 r., czyli dzień ustawowo wolny od pracy), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a.

Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 11 grudnia 2017 r. nie odnotowano wpłaty wpisu, należało uznać, że Skarżąca nie uiściła go w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy procesowej.