Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 72/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-03-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości

SENTENCJA

Dnia 4 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D.J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi D.J. i M.J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a przyznać D.J. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. AG


UZASADNIENIE

II SA/Łd 72/08

U Z A S A D N I E N I E

D.J. i M.J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny w celu przymuszenia.

W dniu 18 lutego 2008 roku D.J. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, D.J. jest wdową i prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Źródło dochodów do stycznia 2008 roku stanowił zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 560 złotych. Strona posiada dom o powierzchni 39 m kw., położony na działce o powierzchni 300 m kw. Skarżąca nie zadeklarowała posiadania żadnych wartościowych przedmiotów, papierów wartościowych ani oszczędności. Ponadto skarżąca podniosła, iż jest osobą schorowaną, nie stać ją na ponoszenie kosztów postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych.

Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, iż Sądowi znane są z urzędu inne, niepodnoszone przez stronę, okoliczności faktyczne związane z sytuacją osobistą i majątkową. Jak wynika z pism składanych przez uczestników postępowania do sprawy o sygn. akt II 786/07, skarżąca jest wraz z synem współwłaścicielką nieruchomości gruntowej o powierzchni 6 arów, na której zlokalizowany jest sklep spożywczo – przemysłowy, którego właścicielem jest syn skarżącej – M.J., posiadający własną rodzinę. M.J. posiada samochód marki [...], który co prawda pozostaje w jego użytkowaniu, jednak jest zajęty przez komornika. D. J. korzysta z samochodu marki [...] stanowiącego własność jej córki, która jednak ma swoją rodzinę, mieszka w K., zatem również prowadzi oddzielne gospodarstwo domowe.

Mając na uwadze całokształt okoliczności, Sąd doszedł do przekonania, iż sytuacja materialna skarżącej istotnie utrudnia partycypację w kosztach postępowania sądowego i uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku

z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.

AG