Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 530/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2022-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 10 par. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 października 2022 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie zmiany pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K. decyzją z [...] grudnia 2021 r. nr [...], powołując się na przepis art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.), zmienił pozwolenie na budowę nr [...] z 24 lipca 2017 r. wydane dla inwestora - P. H.-U. [...] Spółka z o.o., ul. [...] w K., dotyczące budowy dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami, garażami podziemnymi i urządzeniami budowlanymi na działkach nr [...], [...] i [...] w obr. [...] w K., w zakresie: zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego oraz projektu zagospodarowania terenu, działka nr [...] w obr. [...]

Od decyzji tej w ustawowym terminie odwołanie wniósł J. R., reprezentowany przez pełnomocnika R. G., wskazując, że po uzupełnieniu dokumentacji w sprawie nie miał możliwości zapoznania się z całokształtem akt sprawy oraz wypowiedzenia się odnośnie zgromadzonych materiałów, w związku z czym doszło do naruszenia art. 10 k.p.a.

W wyniku rozpoznania sprawy na skutek wniesionego odwołania Wojewoda Zachodniopomorski, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), decyzją z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że w dniu 8 października 2021 r. do Urzędu Miejskiego w K. wpłynął wniosek P. H.-U. [...] Spółka z o.o. o wydanie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami, garażami podziemnymi i urządzeniami budowlanymi przy ul. [...], na działkach nr [...], [...] i [...] w obr. [...] w K..

Prezydent Miasta K. pismem z 22 października 2021 r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania, a następnie postanowieniem z dnia [...] listopada 2021 r. nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych w dokumentacji projektowej.

W toku prowadzonego postępowania, tj. w dniu 15 listopada 2021 r. J. R. wyznaczył R. G. jako swojego pełnomocnika do występowania przed organami administracji oraz odbioru korespondencji. Pełnomocnik zapoznał się z aktami spraw o sygn. [...] oraz [...] W dniu 23 listopada 2021 r. do organu wpłynęła niezbędna dokumentacja projektowa, w związku z powyższym organ I instancji pismem z dnia 30 listopada 2021 r., na podstawie art. 10 k.p.a., zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz składania wniosków i uwag w terminie 5 dni od dnia otrzymania powyższego pisma. Pismo skierowano do właściciela działki nr [...], sąsiadującej z terenem inwestycji - J. R.. Pismami z 17 grudnia 2021 r. pełnomocnik J. R. wystąpił o kierowanie wszelkiej korespondencji w sposób elektroniczny na wskazaną skrzynkę e-PUAP, a skarżący wniósł uwagi do projektu budowlanego. Inwestor po zapoznaniu się z zastrzeżeniami co do prawidłowości sporządzenia dokumentacji, pismem z 21 grudnia 2021 r. odniósł się do zgłoszonych nieprawidłowości oraz złożył dodatkowe wyjaśnienia.

W związku z powyższym, w wyniku analizy posiadanych przez organ dokumentów, Prezydent Miasta K. decyzją z [...] grudnia 2021 r. zmienił pozwolenie na budowę nr [...] z 24 lipca 2017 r. wydane dla inwestora - P. H.-U. [...] Spółka z o.o. Zmiana decyzji o pozwoleniu na budowę dotyczyła: zmiany zagospodarowania terenu poprzez zaprojektowanie 2 zewnętrznych miejsc postojowych dla osób niepełnosprawnych oraz zmiany zamierzonego sposobu użytkowania lokali na parterze oraz na I, II i III piętrze w budynku nr [...] oraz na parterze i na I piętrze w budynku nr [...]

Organ odwoławczy wyjaśnił dalej, że dotychczasowy program użytkowy budynku nr [...] przewidywał 7 lokali usługowych, 7 biur, 31 mieszkań, garaż podziemny oraz pomieszczenia techniczne i gospodarcze. Po zmianie zaprojektowano 7 lokali usługowych na parterze oraz 40 lokali mieszkalnych na I, II, II, IV i V piętrze. Na poziomie parteru powiększono pomieszczenie na odpadki kosztem lokalu usługowego U1, na I piętrze 7 lokali biurowych przekształcono w 7 lokali mieszkalnych, natomiast na piętrach II i III - 2 lokale mieszkalne przy osiach 7, 9 i 10 zostały podzielone na 4 mniejsze lokale, zaś część mieszkania została zmieniona na komunikację ogólną.

Dotychczasowy program użytkowy budynku nr [...] przewidywał natomiast 10 biur, 34 mieszkania, garaże podziemne oraz pomieszczenia techniczne i gospodarcze. Po zmianie zaprojektowano 1 lokal usługowy na parterze, garaże podziemne, garaż wbudowany na parterze oraz 44 mieszkania na parterze, I, II, III, IV i V piętrze. Na poziomie parteru lokal usługowy zmieniono na lokal mieszkalny, w pomieszczeniu gospodarczym i technicznym oznaczonym nr 0.17 zaprojektowano garaż wbudowany dla 8 samochodów oraz wydzielono lokal usługowy i komórki lokatorskie. Na I piętrze 9 lokali biurowych przekształcono zaś w 9 lokali mieszkalnych.

Zmieniono ponadto sposób zapewnienia miejsc postojowych. Dotychczasowe miejsca postojowe zlokalizowane wyłącznie w garażach podziemnych przeprojektowano poprzez zapewnienie zewnętrznych miejsc postojowych dla osób niepełnosprawnych dla budynku nr [...] oraz utworzenie garażu wbudowanego w budynek nr [...] na 8 miejsc postojowych, w tym 1 przystosowanego dla osób niepełnosprawnych.

Wojewoda wskazał, że dokonując analizy złożonej dokumentacji projektowej ustalił, że dla przedmiotowego terenu obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Śródmieścia K., uchwalonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w K. z dnia 15 marca 2018 r. (Dz. Urz. Woj. Z. z 12 kwietnia 2018 r. poz. [...]). Nieruchomości objęte inwestycją znajdują się na terenie elementarnym oznaczonym symbolem G12MS przeznaczonym pod zabudowę mieszkalno-usługową. Projektowana przez inwestora zmiana pozwolenia na budowę uwzględnia przewidziane dla tego obszaru zapisy miejscowego planu, w tym w szczególności § 22 ust. 14 planu, zawierający ustalenia szczegółowe dla powyższego terenu.

W ocenie organu odwoławczego, zmiana przeznaczenia części lokali w budynku nr [...] oraz [...] nie wpływa na kwalifikację projektowanych obiektów. Stanowią one bowiem zabudowę mieszkalno-usługową, w ramach której, zgodnie z § 2 ust. 2 planu, dopuszcza się lokalizację m.in. budynków mieszkalnych, budynków oraz lokali w budynkach mieszkalnych i usługowych (handlu detalicznego, usług gastronomicznych, nieuciążliwych zakładów rzemieślniczych, biurowych i administracyjnych, służących celom oświatowym, religijnym, kulturalnym, socjalnym czy zdrowotnym), a także garaży wbudowanych i parkingów. Inwestycja nie przewiduje realizacji garaży wolnostojących. Projektowane zmiany nie wpływają na usytuowanie budynku, wobec czego nie naruszają obowiązujących ani nieprzekraczalnych linii zabudowy. Powierzchnia zabudowy nie przekroczy dopuszczalnej 80% powierzchni działki. Zachowano minimalną powierzchnię biologicznie czynną wynoszącą 10% powierzchni działki budowlanej. Projektowana inwestycja nie narusza ponadto wskazanych w planie zasad obsługi komunikacyjnej dotyczących miejsc parkingowych. Projektowana inwestycja nie jest inwestycją mogącą zawsze znacząco lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Projekt zagospodarowania terenu nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych.

Projekt budowlany został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Projektant załączył oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz z zasadami wiedzy technicznej. Projekt budowlany jest kompletny. Do projektu dołączono informację BIOZ. Inwestor przedłożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane pod rygorem odpowiedzialności karnej.

Odnosząc się do podniesionego w odwołaniu zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a., organ odwoławczy wyjaśnił, że na etapie postępowania odwoławczego pismem z dnia 18 lutego 2022 r. poinformował strony o możliwości zapoznania się z całością zgormadzonych akt oraz o możliwości złożenia stosownych uwag i wyjaśnień. Strony nie skorzystały z powyższego uprawnienia.

Końcowo, powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2017 r., sygn. akt. I OSK 2/16 Wojewoda wskazał, że to do strony stawiającej zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. należy wykazanie istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania, a wynikiem sprawy. Tym samym to strona powinna wykazać, że niezawiadomienie jej przed wydaniem decyzji o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych uniemożliwiło jej dokonanie w danym postępowaniu konkretnej czynności procesowej, np. złożenia dokumentu. Nie każde bowiem naruszenie przepisów prawa procesowego skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej, a tylko takie, które realnie mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Zdaniem organu II instancji, odwołujący się nie wykazał, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło mu dokonanie konkretnych czynności procesowych, które miałyby istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy w postępowaniu przed organem I instancji, mimo iż organ odwoławczy zapewnił stronom czynny udział w postępowaniu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na ww. decyzję J. R. wniósł o jej uchylenie, a w konsekwencji umożliwienie mu jako stronie postępowania wypowiedzenia się na etapie postępowania przed organem I instancji co do nowych dowodów zebranych w tym postępowaniu.

Uzasadniając skargę skarżący, podobnie jak w treści odwołania, podniósł, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło mu dokonanie czynności procesowej w postaci wglądu do akt, tj. zapoznanie się z nowym, nieznanym mu materiałem - uzupełnionym projektem budowlanym. To natomiast uniemożliwiło mu wypowiedzenie się co do nowych dowodów i materiałów, a to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ I instancji, natychmiast po zgromadzeniu dodatkowych materiałów w sprawie wydał decyzję, mając świadomość, że strony postępowania, poza inwestorem, nie znają nowych dowodów - materiałów. Skarżący podkreślił, że okoliczności te wskazał w odwołaniu z dnia 10 marca 2022 r.

Zdaniem skarżącego, pozbawiony został wiedzy co do materiału dowodowego w postępowaniu, prawa do wyrażenia swojego stanowiska oraz prawa do złożenia odwołania od decyzji I instancji opartego na aktach sprawy, bowiem działanie organu I instancji doprowadziło do sytuacji, w której nie znał ich pełnej treści. Nowy materiał dowodowy mógł zmienić w postępowaniu wszystko albo nic, ale tej wiedzy na etapie postępowania przed organem I instancji nie posiadał. Gdyby został zawiadomiony o możliwości zapoznania się z nowym materiałem dowodowym, to mógłby mieć istotne co do niego uwagi i miałby możliwość złożyć odpowiednie wnioski.

Odnosząc się do twierdzenia Wojewody, że na etapie postępowania odwoławczego strony nie skorzystały z uprawnienia zapoznania się z całością materiału dowodowego w sprawie skarżący wskazał, że w dniu 10 marca 2022 r. jego pełnomocnik uzyskał informacje, że od dnia złożenia odwołania w dniu 23 stycznia 2022 r. do dnia zawiadomienia przez organ II instancji o zebraniu materiału dowodowego nie wpłynęły żadne nowe pisma. Z tego względu za bezcelową uznał wizytę w urzędzie, skoro stan akt się nie zmienił.

Wojewoda Zachodniopomorski w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia 16 lipca 2022 r. skarżący podtrzymał wszystkie zarzuty przedstawione w toku niniejszego postępowania. Dodatkowo podkreślił, że możliwość zapoznania się z aktami na etapie postępowania przed organem II instancji nie niweluje wady decyzji organu I instancji, czego jego zdaniem Wojewoda zdaje się nie zauważać.

W piśmie procesowym z dnia 16 sierpnia 2022 r. uczestnik postępowania - [...] Spółka z o.o. w K., zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosło o oddalenie skargi.

W ocenie Spółki, jeśli nawet prawa skarżącego jako strony postępowania administracyjnego zostały w jakiś sposób naruszone przez organ I instancji, to ewentualne wady tego postępowania zostały konwalidowane w postępowaniu odwoławczym.

W piśmie z dnia 8 października 2022 r., stanowiącym odpowiedź na pismo uczestnika postępowania, skarżący ponownie wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji oraz podtrzymał przedstawione wcześniej zarzuty i argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", ogranicza się do badania zgodności orzeczenia z prawem.

W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono zasad postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.

Stwierdzenie, że zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, obliguje sąd do uchylenia zaskarżonego aktu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzygając daną sprawę sąd, co do zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, a ponadto może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).

Przedmiotem kontroli przez Sąd stała się decyzja Wojewody Z. z dnia [...] marca 2022 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 2021 r., zmieniającą pozwolenie na budowę z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] wydane dla inwestora - P. H.-U. [...] Spółka z o.o. w K., dotyczące budowy dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami, garażami podziemnymi i urządzeniami budowlanymi na działkach nr [...], [...] i [...] w obr. [...] w K., w zakresie zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego oraz projektu zagospodarowania terenu w zakresie działki nr [...].

Zarzuty i argumentacja skargi koncentrują się jednakże na twierdzeniu dotyczącym naruszenia przez organ I instancji art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.), dalej "k.p.a." Wadliwości działania organu I instancji skarżący upatruje w tym, że nie został zawiadomiony o możliwości zapoznania się z nowymi, nie znanymi mu wcześniej dowodami w sprawie przed wydaniem decyzji.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że przepis art. 10 § 1 k.p.a. ustanawia ogólną zasadę statuującą nakaz zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym. Zasada ta obowiązuje w każdym stadium postępowania, obejmuje wszystkie instancje. Jej wyrazem jest obowiązek zawiadomienia strony o toczącym się postępowaniu, prawo wglądu w akta, prawo inicjatywy dowodowej, itd. Obowiązek przestrzegania tej zasady spoczywa na organie administracyjnym. Organ zobowiązany jest zatem do podjęcia takich działań, aby stronie zapewnić czynne uczestnictwo w postępowaniu.

Wbrew odmiennemu poglądowi skarżącego podzielić należy dominujący i utrwalony w aktualnym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wojewódzkich sądów administracyjnych pogląd, że zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 k.p.a. przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek jedynie wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. To do strony stawiającej wskazany zarzut, należy wykazanie istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy (wyrok NSA z dnia 18 maja 2006 r., sygn. akt II OSK 831/05, z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 1098/10, uchwała 7 sędziów NSA z dnia 25 kwietnia 2005 r. w sprawie II FPS 6/04). Zatem to strona powinna wykazać, że niezawiadomienie jej przed wydaniem decyzji (postanowienia) o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych uniemożliwiło jej dokonanie w danym postępowaniu konkretnej czynności procesowej (np. złożenia dokumentu, wniosków, itp.). Nie każde bowiem naruszenie przepisów prawa procesowego skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej czy postanowienia, poddanych kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, a tylko takie, które realnie mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał jednak jakich konkretnie czynności dokonałby, gdyby otrzymał ww. zawiadomienie. W szczególności skarżący nie skonkretyzował jakie nowe dowody zgłosiłby w postępowaniu administracyjnym. Natomiast ogólnikowe stwierdzenia o uniemożliwieniu mu uzupełnienia materiału dowodowego i wytknięcie tego uchybienia organowi nie są wystarczające dla przyjęcia, że brak zawiadomienia o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego stanowi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w konsekwencji powinno prowadzić do uwzględnienia skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że organ I instancji pismem z dnia 30 listopada 2021 r., na podstawie art. 10 k.p.a., zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz składania wniosków i uwag w terminie 5 dni od dnia otrzymania powyższego pisma. Pismami z dnia 17 grudnia 2021 r. pełnomocnik skarżącego wystąpił o kierowanie wszelkiej korespondencji w sposób elektroniczny na wskazaną skrzynkę e-PUAP, a skarżący wniósł uwagi do projektu budowlanego. Inwestor po zapoznaniu się z zastrzeżeniami co do prawidłowości sporządzenia dokumentacji, pismem z dnia 21 grudnia 2021 r. odniósł się do zgłoszonych nieprawidłowości oraz złożył dodatkowe wyjaśnienia.

W dalszym postępowaniu, tj. przed organem organ II instancji skarżący miał możliwość zapoznania się z całością akt sprawy, w tym z aktami organu I instancji i zgłoszenia swoich uwag lub wniosków procesowych.

Skarżący, pomimo że przed wydaniem decyzji organu II instancji miał możliwość zapoznania się z uzupełniającymi wyjaśnieniami inwestora, z prawa tego nie skorzystał. Jednocześnie miał świadomość o przysługującym mu uprawnieniu do brania czynnego udziału w postępowaniu, w tym uprawnieniu do dostępu do akt sprawy, o czym świadczy również argumentacja złożonego odwołania. W toku postępowania odwoławczego skarżący z przysługujących mu uprawnień świadomie nie skorzystał. Wiedzę o uzupełniających wyjaśnieniach inwestora skarżący posiadał już z treści uzasadnienia decyzji organu I instancji. Zatem jeszcze przed złożeniem odwołania mógł z dokumentami tymi się zapoznać i do nich ustosunkować. Zawiadomienie Wojewody Z. wysłane w trybie art. 10 § 1 k.p.a. z dnia 18 lutego 2022 r. zostało odebrane przez pełnomocnika strony R. G. w dniu 4 marca 2022 r., natomiast decyzja organu odwoławczego została wydana w dniu 30 marca 2022 r.

W świetle powyższego Sąd stwierdził, że Wojewoda, w wyniku złożonego odwołania, miał podstawy do ponownego rozpoznania sprawy i przeprowadził czynności procesowe, jako organ II instancji, w pełnym zakresie. Brak jest zatem podstaw do uwzględnienia skargi tylko w oparciu o uchybienie procesowe organu I instancji, którego potencjalnego wpływu na wynik sprawy skarżący nie wykazał, zaś Sąd nie dostrzegł działając z urzędu.

W takim stanie rzeczy zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. należało ocenić jako niezasadne.

Stanowiący materialnoprawną podstawę wydania decyzji w przedmiocie zmiany pozwolenia na budowę przepis art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w brzmieniu obowiązujących przed 19 września 2020 r. stanowił, że istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. Przy czym, w myśl art. 36a ust. 5 pkt 4 tej ustawy, istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Analizując pierwotny projekt budowlany i zaproponowane we wniosku o jego zmianę rozwiązania w kontekście przepisów obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla Śródmieścia K., uchwalonego przez Radę Miejską w K. dnia 15 marca 2018 r., Nr [...], określającego np. dopuszczalną ilość kondygnacji na poszczególnych terenach elementarnych, oraz innych przepisów, w tym techniczno-budowlanych związanych m.in. z dostępem do światła dziennego (§13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1065), wysokością kominów i możliwością zagospodarowania działek sąsiadujących, Sąd nie dostrzegł nieprawidłowości, które skutkować miałyby uwzględnieniem skargi. Rozwiązania planistyczne przyjęte w treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla określonych terenów elementarnych determinują sposób zagospodarowania poszczególnych nieruchomości wraz z innymi przepisami prawa. Przepisy planu nie mogą przy tym podlegać ocenie organów orzekających w sprawie wydania (zmiany) pozwolenia na budowę i są dla nich wiążące.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

Niniejsza sprawa została rozpoznana na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r., poz. 2095 ze zm.) – na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.