Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 146/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 21 kwietnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich postanawia: odrzucić skargę. B.C.


UZASADNIENIE

W dniu 8 stycznia 2010 r. M.P. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na to, że w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnił skargę, wydając w dniu [...] r. decyzję nr [...].

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia oraz do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy wobec wydania przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. decyzji z dnia [...] r. nr [...] podtrzymuje swoją skargę.

Stosowne wezwanie w tym przedmiocie M.P. otrzymał w dniu 5 marca 2010 r. W zakreślonym przez Sąd terminie, który biegł od dnia 6 marca 2010 r. do 12 marca 2010 r. skarżący w dniu 11 marca 2010 r. złożył pismo, w którym oświadczył, że wobec wydania przez organ II instancji decyzji z dnia [...] r. nr [...] cofa skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści § 32 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz.U. nr 169, poz. 1646) po wniesieniu skargi do sądu przewodniczący wydziału niezwłocznie bada, czy skarga czyni zadość wymaganiom formalnym i czy został uiszczony wpis, a w razie potrzeby wzywa do usunięcia braków formalnych oraz do uiszczenia wpisu chyba, że został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie do uiszczenia wpisu należy połączyć z wezwaniem do usunięcia braków formalnych skargi.

W myśl art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2).

Sąd nie podejmie jednak żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący, wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania (art. 220 § 1 w/w ustawy). Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).

W judykaturze podkreśla się, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 p.p.s.a. Obok tych przesłanek, do warunków skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego zalicza się - stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Uwzględnić jednak należy, że nie żąda się opłat od pisma, jeżeli wynika z niego, iż podlega ono odrzuceniu (art. 222 p.p.s.a.) – pkt 1. Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu – pkt 2 (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r. sygn. akt I OSK 1829/07 - LEX nr 335007).

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący mimo, iż został wezwany do uzupełnienia braku fiskalnego skargi i prawidłowo pouczony o skutkach niewykonania nałożonego obowiązku, nie uiścił w terminie wpisu sądowego od skargi. W rezultacie niedopuszczalne stało się nadanie jej dalszego biegu i rozpoznanie wniosku o cofnięciu skargi. W tej sytuacji Sąd zobligowany był odrzucić skargę.

O powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

B.C.