Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 140/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2010-05-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: zwolniono od kosztów sądowych
ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1, art. 244 par. 1, art. 245 par. 1, 2, art. 246 par. 1 pkt 1, art. 252 par. 2, art. 258 par. 1, 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie podatku rolnego na 2008 rok p o s t a n a w i a 1. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla R. P. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w K.; 3. oddalić wniosek o ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej z dnia 2 lutego 2010r. wniesionej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 31 grudnia 2009r. Sygn. akt ISA/Ke140/09 odrzucające skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie podatku rolnego na 2008 rok R.P. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej "p.p.s.a.". wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 15 lutego 2010r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie nadesłał w dniu 9 marca 2010r. sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego oraz ustanowienie adwokata.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje sam w gospodarstwie domowym. Nie wykazuje majątku, ani oszczędności.

Po dokonaniu wstępnej analizy wniosku co do jego treści, pismem z dnia 15 marca 2010 r., referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych poprzez przedłożenie:

- oświadczenia z jakich źródeł czerpie środki finansowe na wydatki związane z życiem codziennym np. produkty żywnościowe, leki, utrzymanie domu, i jaką kwotę miesięcznie przeznacza na powyższe wydatki;

- oświadczenia określającego tytuł prawny do korzystania z nieruchomości wskazanej we wniosku jako adres zamieszkania i adres do korespondencji;

- wyciągów wszystkich posiadanych osobistych rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z ostatnich trzech miesięcy, ze szczególnym uwzględnieniem aktualnych sald rachunków i wysokości środków zgromadzonych na lokatach lub oświadczenia o ich nieposiadaniu;

- oświadczenia, czy korzysta z pomocy społecznej, jeżeli tak to w jakiej formie;

- oświadczenia, czy jest w posiadaniu środków pieniężnych /bądź ich części/ uzyskanych w miesiącu październiku 2008r. z tytułu sprzedaży nieruchomości.

W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał pismo z dnia 7 kwietnia 2010 r., w którym oświadczył, że jest zadłużony na kwotę ok. 800000zł, utracił, z uwagi na niepłacenie czynszu tytuł prawny do nieruchomości widniejącej jako adres zamieszkania i do korespondencji, obecnie jest bezdomny. Skarżący oświadcza, że nie posiada rachunków bankowych i nie ma pieniędzy, ponadto ubiega się o pomoc społeczną, ale jeszcze nie ma decyzji, nie posiada także środków ze sprzedaży nieruchomości – zostały one przeznaczone na spłatę długów.

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 "p.p.s.a."). W myśl art. 245 § 1 "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 "p.p.s.a." prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowity następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach.

Analiza akt administracyjnych, informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz oświadczeń złożonych na wezwanie Sądu wykazała, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, że skarżący jest osobą niepracującą, nie posiada majątku ani oszczędności, jest osobą bezdomną starającą się o pomoc społeczną.

Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności, należy stwierdzić, że uzasadniają one przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, bowiem skarżący wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych.

Niemniej jednak żądanie ustanowienia dwóch pełnomocników z urzędu, zarówno adwokata, jak i radcy prawnego, nie zasługiwało na uwzględnienie. Dla zapewnienia skarżącemu należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest ustanowienie jednego pełnomocnika. Tym bardziej, że niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika obejmują wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego (art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 "p.p.s.a." orzeczono jak w postanowieniu