Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 300/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. i B. N. z dnia (...) października 2006 r. nr (...) w przedmiocie uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego W. postanawia : - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady. W. z dnia (...) października 2006 r. w przedmiocie uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego.

Wskazać należy, iż stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. Nr 142 z 2001 r., poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego - w myśl art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 153 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) - wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie sześćdziesiąt dni od dnia wniesienia doręczenia skarżącemu odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie sześćdziesiąt dni od dnia wniesienia wezwania o usuniecie naruszenia prawa. Zasadniczą kwestią jest wyjaśnienie relacji między dwoma terminami, o których mowa w art. 53 § 2. Z analizy tego przepisu wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OPS 2/07 -ONSA i WSA z 2007 r. nr 3, poz. 60).

W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, skarżący wezwali organ do usunięcia naruszenia interesu prawnego uchwałą Rady W. z dnia (...) października 2006 r. pismem z dnia 19 października 2006 r. Rada Miasta nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie skarżących w terminie sześćdziesięciu dni od daty wniesienia wezwania w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Zatem należało ustalić czy skarżący wnosząc skargę do Sądu zachował sześćdziesięciodniowy termin do dokonania tej czynności.

Jak wynika z akt sprawy skarżący wnieśli skargę w dniu 22 listopada 2007 r. Sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi upłynął natomiast w dniu 18 grudnia 2006 r. Wobec powyższego należało stwierdzić, iż skarga w sprawie niniejszej została wniesiona ze znacznym uchybieniem terminu do dokonania tej czynności.

Z tego też względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.