Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 410/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-02-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu
Powołane przepisy: article: art. 86,87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.G. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 października 2013 r. sygn. akt I SA/Kr 410/12 w sprawie ze skargi W.G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 10 stycznia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odmówić przywrócenia terminu


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił sprzeciw W.G. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 16 października 2013 r. oddalającego wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych.

Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 grudnia 2013 r.

W piśmie z dnia 7 stycznia 2014 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) zatytułowanym "Sprzeciw" skarżący wskazał, że wnosi sprzeciw od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawach o sygn. akt od I SA/Kr 403/12 do I SA/Kr 415/12. Jednocześnie skarżący wskazał, że cyt. "wnoszę o zmianę postanowienia i uwzględnienie środka zaskarżenia lub ewentualnie o uchylenie postanowienia i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wnoszę o przywrócenie mi terminu".

Wobec powyższego Sąd potraktował ww. pismo z dnia 7 stycznia 2014 r. jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 października 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Z kolei przepis art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Jak wynika z literalnego brzmienia przepisu art. 87 § 2 p.p.s.a. instytucja przywrócenia terminu została ukształtowana w ten sposób, że wymaga od wnioskującego uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie jest konstrukcją odmienną od udowodnienia, mniej rygorystyczną, lecz również obligującą stronę do wskazania pewnych okoliczności, które świadczyłyby, że uchybienie terminu nie wiąże się z brakiem staranności strony w działaniu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2010 r. sygn. akt II GZ 350/10).

Przywrócenie terminu może zatem nastąpić tylko wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna (uniemożliwiająca dochowanie terminu) istniała przez cały czas aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.

Oceniając w powyższym kontekście wniosek skarżącego, stwierdzić należy, że nie wykazał on istnienia okoliczności uprawdopodabniających brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia sprzeciwu. Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu nie zawiera bowiem żadnego uzasadnienia. Skarżący nie wskazał więc żadnej przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu do wniesienia sprzeciwu.

W tej sytuacji, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego podmiotu należycie dbającego o własne interesy, stwierdzić należy, że nie jest możliwe uznanie, iż skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu.

Z powyższych względów, wniosek skarżącego na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a. należało oddalić.