Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1039/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 § 1, art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 24 października 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] czerwca 2017 r. [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji o warunkach zabudowy terenu - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 24 sierpnia 2017 r. JT reprezentowany przez pełnomocnika – matkę AT, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie zmiany decyzji ostatecznej nr [...] o warunkach zabudowy z dnia [...] marca 2016 r. pn. rozbudowa i przebudowa istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wolnostojącego wraz ze zmianą sposobu użytkowania poddasza z przeznaczeniem na cele mieszkalne, na części działki nr ew. 1702 w miejscowości [...] gm. [...] wszczęte na wniosek inwestorów [...].

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 września 2017 r. sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2017 poz. 1369 z późn. zm. – zwanej dalej: "P.p.s.a.") ze wskazaniem stopnia pokrewieństwa między stroną skarżącą a pełnomocnikiem. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowania się do jego treści, będzie skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Do pisma procesowego z dnia 7 października 2017 r. pełnomocnik skarżącego dołączył kopie pełnomocnictwa sporządzonego w formie aktu notarialnego oraz potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Stosownie do treści w/w pełnomocnictwa matka skarżącego AT została ustanowiona pełnomocnikiem do reprezentowania mocodawcy m. in. przed wszelkimi sądami oraz do dokonywania w tym zakresie stosownych czynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 34 P.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Stosownie zaś do treści art. 35 § 1 P.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Jak stanowi art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.

W nawiązaniu do treści powyższych przepisów Sąd zauważa, iż strona skarżąca ustanowiła w sprawie pełnomocnika, przez którego wniosła do WSA w Rzeszowie skargę na wskazaną na wstępie niniejszego uzasadnienia decyzję. Pełnomocnikiem skarżący ustanowił swoją matkę – AT, co pozostaje w zgodzie z art. 35 § 1 P.p.s.a. Z uwagi na to, iż skarga była obarczona brakami formalnymi, skarżący został wezwany do ich usunięcia, poprzez uiszczenie wpisu od skargi oraz przedłożenie pełnomocnictwa bądź jego uwierzytelnionej kopii w zakreślonym 7-dniowym terminie pod rygorem odrzucenia skargi.

Do pisma procesowego z dnia 7 października 2017 r. pełnomocnik skarżącego dołączył kopie pełnomocnictwa sporządzonego w formie aktu notarialnego oraz potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a. skarżący był zobowiązany do złożenia oryginału pełnomocnictwa bądź jego uwierzytelnionego odpisu. Skarżący został pouczony o powyższym również w wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi. Skarżący nie przedłożył oryginału pełnomocnictwa, ani też jego uwierzytelnionego odpisu, a jedynie kopię dokumentu potwierdzającego udzielenie takiego pełnomocnictwa. Nie można więc w przedstawionej sytuacji mówić o usunięciu przez skarżącego braków formalnych skargi. W myśl art. 79 pkt 7 ustawy z dnia z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 1796) to notariusz sporządza wypisy, odpisy i wyciągi dokumentów. Ponadto zauważyć należy, że pełnomocnik skarżącego nie był pełnomocnikiem zawodowym, który w myśl art. 37 § 1 zdanie 2 P.p.s.a. mógłby sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa. Przedłożenie zaś kopii wypisu aktu notarialnego nie czyni zadość wymaganiu przedstawienia uwierzytelnionego odpisu.

Uwzględniając powyższe, skargę należało odrzucić wobec braku uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.