Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 154/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 15 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 15 września 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T.-C. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w sprawie udzielenia odpowiedzi na pismo dotyczące dopuszczenia do użytkowania drogi wewnętrznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. A. P.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 9 czerwca 2017 roku M. T.-C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w sprawie udzielenia odpowiedzi na jej pismo z dnia 30 września 2016 roku, złożone drogą elektroniczną. Wyjaśniła, że w piśmie tym zwróciła się o udzielenie informacji, zgodnie z dostępem do informacji publicznej, czy droga wewnętrzna na działce nr 65/13, obręb [...] w Ł. została dopuszczona do użytkowania. Wobec uzyskania informacji, że w grudniu 2016 r. organ wydał zgodę na użytkowanie wspomnianej drogi, skarżąca wniosła zażalenie do organu wyższego stopnia na bezczynność w sprawie nieudzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 30 września 2016 r. Podkreśliła, że w sprawie układu drogowego – drogi wewnętrznej na dz. 65/13 obręb [...] została uznana za stronę w toczącym się postępowaniu z uwagi na interes prawny w odniesieniu do działek nr ewid. 65/13 i 65/17, bezpośrednio sąsiadujących z działką nr 106/21, stanowiącą jej współwłasność. Skarżąca podniosła, że organ administracji do dnia wniesienia skargi nie udzielił skarżącej odpowiedzi na jej wniosek, czym naruszył art. art. 8, art. 12 § 1 i art. 35 § 3 K.p.a.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie.

W wykonaniu zarządzenia Sędziego sprawozdawcy z dnia 18 lipca 2017 roku wezwano skarżącą do wypowiedzenia się czy intencją skargi było zaskarżenie bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w sprawie udzielenia odpowiedzi na pismo dotyczące dopuszczenia do użytkowania drogi wewnętrznej, czy też zaskarżenie bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji w tym zakresie, w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity Dz. U. z 2016 roku, poz. 1764) – w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że przedmiotem skargi jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w sprawie udzielenia odpowiedzi na pismo dotyczące dopuszczenia do użytkowania drogi wewnętrznej.

W piśmie z dnia 31 lipca 2017 roku skarżąca wyjaśniła, że jej intencją było zaskarżenie bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w sprawie udzielenia odpowiedzi na pismo dotyczące dopuszczenia do użytkowania drogi wewnętrznej i udostępnienia informacji w tym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 - 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

W myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd może odrzucić skargę postanowieniem na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

Jak wynika z treści powyższych przepisów, zakres skargi na bezczynność organów administracji publicznej wyznaczają przepisy art. 3 § 2 pkt 1-4 i pkt 9 p.p.s.a.

Skarga na bezczynność może tym samym dotyczyć sprawy, w której organ administracji publicznej zobligowany jest wydać decyzję administracyjną, postanowienie w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Zaskarżenie bezczynności organu jest zatem dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony.

W niniejszej sprawie skarżąca zarzuca Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ł. bezczynność w zakresie nieudzielenia odpowiedzi na jej pismo z dnia 30 września 2016 roku dotyczące informacji o dopuszczeniu do użytkowania drogi wewnętrznej. Sprawa tego rodzaju nie mieści się jednak w zakresie właściwości sądu administracyjnego określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a. Sprawa objęta skargą w niniejszej sprawie nie mogłaby bowiem zostać rozstrzygnięta przez Sąd w zgodzie z art. 149 § 1 p.p.s.a., według którego Sąd może zobowiązać bezczynny organ do wydania aktu lub podjęcia czynności w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a., a więc na przykład decyzji czy postanowienia. Korespondencja między skarżącą a organem w niniejszej sprawie wskazuje zaś, że w sprawie nie toczy się obecnie postępowanie zmierzające do wydania decyzji lub postanowienia, a więc trudno uznać, aby skarżąca złożyła skargę, którą Sąd mógłby rozpoznać co do istoty sprawy. Podkreślenia wymaga także, że przedmiot skargi został przez skarżącą – na wezwanie Sądu – określony precyzyjnie.

Zdaniem Sądu treść wniesionej skargi świadczy raczej o niezadowoleniu skarżącej z działalności organu. Trzeba jednak zauważyć, że zgodnie z art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257; dalej: K.p.a.) zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw może być przedmiotem skargi składanej w trybie działu VIII ustawy K.p.a., a nie w trybie ustawy p.p.s.a. W myśl art. 228 K.p.a. skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia. Stosownie do art. 229 pkt 7 K.p.a. organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności organu administracji rządowej jest organ wyższego stopnia lub sprawujący bezpośredni nadzór. Z kolei według art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1332) organem wyższego stopnia w stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego.

Uwzględniając wszystkie okoliczności sprawy podkreślenia jeszcze raz wymaga, że przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Wobec tego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił, o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.

A. P.