Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 662/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono sprostowania wyroku
Powołane przepisy: article: art 156 par 1 w zw z art 193
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. O. o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 662/09 w sprawie ze skarg kasacyjnych T. O., A. O., K. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 842/07 w sprawie ze skargi K. O., T. O., A. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przejęcia na własność Państwa nieruchomości rolnej postanawia: odmówić sprostowania wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 2 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 662/09 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skarg kasacyjnych T. O., A. O. i K. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Gd 842/07 w sprawie ze skargi K. O., T. O., A. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przejęcia na własność Państwa nieruchomości rolnej, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Pismem z dnia 20 lutego 2014 r. K. O. wniósł o sprostowanie z urzędu oczywistej niedokładności pisarskiej w uzasadnieniu powyższego wyroku, w ten sposób, że w przedostatnim ustępie uzasadnienia ostatniemu zdaniu nadać brzmienie "Wydanie pkt 2 orzeczenia PWRN z 1960 r. z naruszeniem tej zasady należy zatem traktować jako rażące naruszenie prawa." W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że brak wyraźnego zaznaczenia przez Sąd, iż wyrażona ocena prawna co do podstaw wydania orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia [...] grudnia 1960 r. z rażącym naruszeniem prawa dotyczy tylko jej pkt 2, stanowi oczywistą niedokładność wymagającą sprostowania w trybie art. 156 p.p.s.a. Oczywistym bowiem jest, że w okolicznościach niniejszej sprawy przedmiotem zaskarżenia objęty był tylko pkt 2 przedmiotowego orzeczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 156 § 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie do art. 159 p.p.s.a. z wnioskiem takim wystąpić może również strona postępowania.

Instytucja sprostowania wyroku ma na celu usunięcie niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, jakie – wbrew intencji sądu - mogą pojawić się w orzeczeniu. Warunkiem dopuszczalności sprostowania wyroku jest zatem sprzeczność woli Sądu z treścią orzeczenia. Przy czym wymienione w art. 156 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04, niepubl.). Sprostowanie nie może więc polegać na merytorycznej zmianie orzeczenia w związku z tym, że strona postępowania, po doręczeniu jej wydanego przez sąd wyroku z uzasadnieniem, sprzeciwia się zawartym w tym wyroku stwierdzeniom niestanowiącym niedokładności, błędu pisarskiego albo rachunkowego lub innej oczywistej omyłki.

Złożony w niniejszej sprawie wniosek o sprostowanie niedokładności nie mógł zostać uwzględniony. Uznać bowiem należy, że nadaniem innego brzmienia wskazanemu we wniosku fragmentowi uzasadniania stanowi w istocie ingerencję

w jego merytoryczną treść i jako takie wykracza poza zakres zastosowania

art. 156 § 1 p.p.s.a.

Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.