Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1157/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: § 7 pkt 1
journal: Dz.U. 1999 nr 62 poz 697
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym.
article: art 53 § 1, art 58 § 1 pkt 2, art 188
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 567/09 o odrzuceniu skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę [...].pl Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lutego 2009 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy, wynika, że zaskarżona decyzja doręczona była spółce w dniu 16 lutego 2009 r., zaś skarga wniesiona została przez skarżącą w dniu 20 marca 2009 r. W ocenie Sądu I instancji wniesienie skargi w przedmiotowej sprawie nastąpiło z uchybieniem trzydziestodniowego terminu wynikającego z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., co powodowało konieczność odrzucenia jej na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 tej ustawy. Jednocześnie Sąd postanowił o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła [...].pl Sp. z o.o., reprezentowana przez radcę prawnego B.K., domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia w całości i ewentualnego przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Skarżonemu postanowieniu postawiono zarzut naruszenia art. 134 § 1 w zw. z art. 166 P.p.s.a., art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 §1 P.p.s.a. oraz art. 132 P.p.s.a. i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez niewyjaśnienie fatycznej daty doręczenia spółce decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, co doprowadziło do błędnego przyjęcia, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu i jej odrzucenia, co pozbawiło stronę konstytucyjnego prawa do merytorycznego rozpoznania sprawy przez Sąd.

W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej podkreślił, iż Sąd I instancji błędnie oparł się na znajdującym się w aktach sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma, którym doręczono skarżącej decyzję. Potwierdzenie to, zdaniem pełnomocnika strony, opatrzone jest nieprawidłową datą, gdyż w istocie decyzja Inspektora doręczona została do siedziby spółki w dniu 18 lutego 2009 r. zaś data 16 lutego jest jedynie omyłką osoby odpowiedzialnej za odbiór pism kierowanych do skarżącej. Na potwierdzenie tej okoliczności kasator załączył oświadczenie Naczelnika Urzędu Pocztowego Warszawa [...], oświadczenie K.K. oraz M.K., które upoważnione są do odbioru pism w spółce oraz kserokopie zbiorczego dowodu odbioru pism za dzień 18 lutego 2009 r., a także wydruku z komputerowego systemu ewidencji korespondencji.

Zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną Sąd przedwcześnie odrzucił skargę wniesioną w przedmiotowej sprawie, nie zostały bowiem wyjaśnione wszystkie okoliczności związane z wątpliwościami powstałymi przy doręczaniu decyzji skarżącej, zaś Sąd nie podjął żadnych czynności zmierzających do ustalenia rzeczywistej daty doręczenia zaskarżonej decyzji, opierając się jedynie na opatrzonym błędną datą pocztowym potwierdzeniu odbioru. Kasator podkreślił, iż w istocie w niniejszej sprawie nie doszło do uchybienia terminu, a wszelkie wątpliwości w tym przedmiocie winny być wyjaśniane na korzyść skarżącej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle załączonych do skargi kasacyjnej dokumentów, a szczególnie wobec oświadczenia Naczelnika Urzędu Pocztowego Warszawa [...], zgodzić się należy z postawionymi przez pełnomocnika [...].pl Sp. z o.o. zarzutami niezgodności zaskarżonego postanowienia z przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz Konstytucji RP.

Jak zauważył to Sąd I instancji art. 53 § 1 P.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Termin do wystąpienia ze skargą rozpoczyna więc niewątpliwie swój bieg od dnia doręczenia skarżącemu aktu, który ma stać się przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. Ustalenie tej daty następuje między innymi w oparciu o dokument, jakim jest pocztowe zwrotne potwierdzenie odbioru pisma, którym doręczane jest stronie rozstrzygnięcie zapadłe w sprawie. Zgodnie z § 7 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.), które ma także zastosowanie do pism doręczanych w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym, po doręczeniu przesyłki listonosz oddaje niezwłocznie formularz potwierdzenia odbioru pocztowej placówce oddawczej, która na pierwszej stronie formularza potwierdzenia odbioru umieszcza odcisk datownika i odsyła je organowi wysyłającemu. Oznacza to, że datownik widniejący na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przyjmuje się za wskazujący na dzień doręczenia pisma odbiorcy, który dodatkowo obowiązany jest potwierdzić odbiór pisma poprzez własnoręczne podpisanie potwierdzenia wraz z określeniem daty.

Zauważyć trzeba, iż w przedmiotowej sprawie datownik umieszczony na potwierdzeniu odbioru jest nieczytelny i nie pozwala na precyzyjne ustalenie kiedy potwierdzenie to zostało przekazane przez doręczyciela do placówki pocztowej. Ponadto wprawdzie data wpisana przez osobę uprawnioną do odbioru pisma zawierającego decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. wskazywała dzień 16 lutego 2009 r. jako datę dokonania doręczenia powołanej wyżej decyzji, co uzasadniało brak powzięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wątpliwości co do tejże daty, jednakże zauważyć trzeba, że skarżąca przedstawiła wraz ze skargą kasacyjną szereg dokumentów, z których wynika, iż doręczenie nastąpiło w dniu 18 lutego 2009 r., co potwierdzone zostało ponadto oświadczeniem Naczelnika Urzędu Pocztowego Warszawa [...]. Przedstawiono także zbiorcze zestawienie doręczanych w dniu 18 lutego 2009 r. pism, jednakże na dokumencie tym widnieją poprawki, które także uniemożliwiają stwierdzenie jaki dzień był rzeczywiście datą doręczenia rozstrzygnięcia. Okoliczność ta wskazuje zatem, że w istocie w niniejszej sprawie zachodzą poważne wątpliwości co do rzeczywistej daty doręczenia spółce zaskarżonej decyzji GIODO.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie winien zatem podjąć czynności zmierzające do wyjaśnienia tychże niejasności, szczególnie zwracając uwagę na ustalenie daty zwrotu potwierdzenia odbioru do placówki pocztowej, a także na rozbieżności w datach widniejących na podpisanym blankiecie potwierdzeniu odbioru i zbiorczym zestawieniu doręczonym spółce pism. Dopiero wyjaśnienie wszystkich okoliczności związanych ze sposobem doręczenia decyzji pozwoli na nadanie skardze prawidłowego biegu lub też wydanie orzeczenia o jej ewentualnym odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za wydane z naruszeniem art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 188 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.