Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 107/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej
Treść wyniku: Zwrócono skargę kasacyjną do WSA w celu usunięcia dostrzeżonych braków
Powołane przepisy: article: art. 179, art. 180, art. 182 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Arkadiusz Cudak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 października 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 788/16 w sprawach ze skarg D. M. i E. M. na decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z dnia 3 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do września 2007 r., listopad i grudzień 2007 r. i IV kwartał 2007 r. oraz z dnia 3 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec i IV kwartał 2008 r. oraz styczeń, maj, październik i grudzień 2008 r. postanawia zwrócić skargę kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w celu usunięcia dostrzeżonych braków.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 12 października 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, w sprawie o sygnaturze akt I SA/Sz 788/16, uwzględnił skargę D. i E. M. (dalej: skarżący) na dwie decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. (dalej: organ) z dnia 3 czerwca 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznych w sprawach podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2007 r. i 2008 r. i uchylił przedmiotowe decyzje wraz z poprzedzającymi je rozstrzygnięciami tego samego organu wydanymi w ww. sprawach w pierwszej instancji.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł organ.

W wyniku wstępnego badania złożonej skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł braki uniemożliwiające nadanie sprawie dalszego biegu.

Przede wszystkim wskazać należy, że po wniesieniu skargi kasacyjnej sąd pierwszej instancji zobligowany jest doręczyć odpis tej skargi stronie przeciwnej, celem umożliwienia jej m. in. wniesienia odpowiedzi na skargę (art. 179 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718], dalej: p.p.s.a.). Ponadto w świetle art. 176 § 2 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać m. in. wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Zgodnie zaś z art. 182 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie 14 dni od doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Wskazane działania procesowe odbywają się na etapie tzw. postępowania międzyinstancyjnego, które - choć faktycznie toczy się przed wojewódzkim sądem administracyjnym - w swej istocie jest postępowaniem zawisłym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji doręczył odpis skargi kasacyjnej organu (zawierającej m. in. oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy) adwokatowi M. R., uznając go za należycie umocowanego pełnomocnika skarżących. Następnie w piśmie z dnia 5 stycznia 2017 r. tenże pełnomocnik, powołując się na pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy, wniósł o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.

Zauważyć jednak należy, że w aktach sprawy znajdują się dwa dokumenty pełnomocnictwa z dnia 4 lipca 2016 r., udzielonego przez skarżących odrębnie ww. adwokatowi do "(...) reprezentowania (...) przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie, w przedmiocie wniesienia skargi (...)" na wspomniane na wstępie decyzje organu (k. 18 i 20 akt sądowych). Zakres przedmiotowy udzielonych przez skarżących pełnomocnictw jest zatem wąski (wniesienie skargi do Sądu pierwszej instancji) i niewątpliwie nie obejmuje prawa do występowania w ich imieniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w postępowaniu zainicjowanym skargą kasacyjną organu (także postępowaniu międzyinstancyjnym).

W konsekwencji podjęte przez Sąd pierwszej instancji po wniesieniu skargi kasacyjnej działania procesowe (doręczenie jej odpisu) były wadliwe, co wywołuje również dalsze negatywne konsekwencje w zakresie skuteczności prawnej wniosku zawartego w piśmie adwokata M. R. z dnia 5 stycznia 2017 r. Prawna doniosłość wskazanych czynności procesowych wymaga bowiem uprzedniego zweryfikowania przez Sąd pierwszej instancji umocowania ww. osoby do występowania w imieniu skarżących przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny - działając na podstawie art. 180 p.p.s.a. - postanowił zwrócić skargę kasacyjną Sądowi pierwszej instancji w celu usunięcia dostrzeżonych braków.