Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 75/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-08-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 249
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Katarzyna Witkowicz-Dwornicka – Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 sierpnia 2008r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi C.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ukarania grzywną postanawia ustanowić dla zwolnionego od kosztów sądowych C.K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. /-/ K. Witkowicz-Dwornicka


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2007r. C.K. został zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie (k. 44 akt sądowych). Przyznane prawo pomocy nie zostało cofnięte.

Skarżący w dniu 6 sierpnia 2008r. złożył ponowny wniosek o prawo pomocy (uzupełniony w dniu 19 sierpnia 2008r.), domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wnioskodawca argumentował, że brak mu środków na zapłacenie grzywny i ustanowienie adwokata. Wskazał, że gospodarstwo domowe prowadzi jedynie z żoną. Wspólne ich dochody z tytułu renty inwalidzkiej wynoszą łącznie [...] zł miesięcznie. W części wniosku o prawo pomocy dotyczącej posiadanego majątku wnioskodawca podał, że posiada dom o powierzchni [...] m², nie dysponuje innymi nieruchomościami, nie ma zasobów pieniężnych, czy wartościowych przedmiotów. Dodał, że renta inwalidzka nie wystarcza "na zapłacenie grzywny ani na koszty bieżące ani na życie".

W niniejszej sprawie wnioskodawca korzysta z przywileju zwolnienia od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie. Zatem żądanie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od tych kosztów jest bezzasadne, a orzekanie w tym przedmiocie zbędne. Wnioskodawca rozszerzył swój wniosek o prawo pomocy domagając się ustanowienia adwokata, zatem żądanie to należy merytorycznie rozpoznać w świetle treści przepisu art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).

Zgodnie z tym przepisem przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić nawet najmniejszej należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).

Z oświadczeń zawartych w ponownym wniosku o prawo pomocy wynika, że sytuacja finansowa i majątkowa skarżącego nie uległa zmianie, a tym bardziej poprawie, w stosunku do tej, która była przedmiotem oceny w toku postępowania o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych. Mając na uwadze kondycję finansową wnioskodawcy i jego rodziny, a zwłaszcza wysokość miesięcznych dochodów, uznać należy, że nie jest on w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Z uwagi na fakt, że skarżący wniósł o ustanowienie adwokata, orzeczono zgodnie z wnioskiem.

Podkreślenia wymaga, że zgodnie z treścią art. 249 powyższej ustawy przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.

/-/ K. Witkowicz-Dwornicka