Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 21/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-05-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku J. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. M. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia części piwnicy do stanu poprzedniego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] listopada 2020 r. (nr [...]) w przedmiocie nakazu doprowadzenia części piwnicy do stanu poprzedniego J. M. (dalej: skarżąca, strona skarżąca) wniosła o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca podniosła, że przywrócenie części piwnicy do stanu poprzedniego wiązałoby się z koniecznością wykonania czasochłonnych i skomplikowanych prac, które należałoby zlecić specjalistycznemu podmiotowi, co w przypadku skarżącej utrzymującej się z emerytury w kwocie 1250 zł i prowadzącej jednoosobowe gospodarstwo domowe jest bardzo istotną kwestią. Skarżąca wskazała również na trudne do odwrócenia skutki przez zniszczenie części materiałów, które nie mogłyby zostać ponownie użyte w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Rozpatrując wniosek strony w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd związany jest przesłankami ustawowymi, którymi są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Omawiany przepis nie nakłada przy tym na stronę obowiązku udowodnienia wyżej wskazanych przesłanek. Wnioskodawca musi jednakże uprawdopodobnić ich zaistnienie. Celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania skargi, w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom.

Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku

z 3 VIII 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 352/06; postanowienie NSA z 8 VIII 2014 r. sygn. akt II OZ 752/14 – publ. CBOSA).

W realiach niniejszej sprawy, podnoszone przez skarżącą okoliczności nie wskazują na prawdopodobieństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji ani też na prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody. Nie jest bowiem nigdy taką okolicznością czasochłonność czy stopień komplikacji prac nakazanych w decyzji. Należy zresztą zwrócić uwagę, że chodzi tu o prace polegające na częściowym demontażu instalacji wewnętrznej (przewodu wodociągowego i gazowego) oraz demontażu punktów sanitarnych. Nie jest taką okolicznością również ryzyko częściowego zniszczenia materiałów budowlanych. Częściowe zniszczenie materiałów budowlanych jest zjawiskiem nieodzownym przy wykonywaniu wszelkich robót budowalnych, w tym także tych związanych z demontażem. Co od argumentu, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku wiąże się z zainwestowaniem kwoty, która będzie dla strony znacząca w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej, to każde roboty budowlane wiążą się z koniecznością poniesienia określonych nakładów. Konieczność poniesienia określonych nakładów na wykonanie prac nakazanych w decyzji nie oznacza jednak "znacznej szkody" w podanym wyżej rozumieniu, a więc szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W konsekwencji w istniejącym stanie faktycznym nie wystąpiły okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. Dodać przy tym należy, że za wykonaniem zaskarżonej decyzji przemawiają także względy bezpieczeństwa, jako że w toku postępowania stwierdzono m.in. samowolne wykonanie robót budowlanych dotyczących instalacji gazowej w budynku.

W świetle powyższego Sąd nie stwierdził podstaw do wstrzymania wykonania decyzji na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a.