Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 687/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Wstrzymano wykonanie decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Malinowska – Grakowicz po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. skarżący wniósł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W.

w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie

poza kasynem gry. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu takiego żądania skarżący podniósł, że wykonanie zakwestionowanej decyzji skutkować będzie realnym zagrożeniem dla jego dalszego bytu gospodarczego, znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Podkreślił przy tym, że zaskarżona decyzja jest w całości nieprawidłowa, gdyż art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, na podstawie którego nałożono karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, stanowi – wespół z zakazem z art. 14 ust. 1 tej samej ustawy "regulację techniczną" w rozumieniu dyrektywy Nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

2 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm

i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE. L. 98.204.37 ze zm.), a w konsekwencji braku notyfikacji projektu tejże ustawy Komisji Europejskiej nie mogą być one stosowane wobec jednostek oraz podmiotów będących adresatami decyzji.

Następnie, powołując się na załączone dokumenty źródłowe (deklaracja PIT za rok 2014, Księga Przychodów i Rozchodów do kwietnia 2015 r., wyrok rozwodowy oraz harmonogram spłat kredytu) skarżący wskazał, że prowadzona przez niego działalność generuje przychód na poziomie [...] zł rocznie. Koszty uzyskania przychodu stanowią z kolei wartość rzędu [...] zł. Roczny dochód strony zgodnie z deklaracją wynosi [...]. Na tej podstawie można określić średni miesięczny dochód uzyskiwany przez wnioskodawcę w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wynosi on ok [...] tys. zł, co stanowi równowartość wymierzonej kary.

Jednocześnie wnioskodawca podniósł, że poza bieżącymi wydatkami związanymi z codziennym prowadzeniem działalności gospodarczej ciąży na nim także zobowiązanie związane ze spłacanym kredytem, którego miesięczna rata wynosi [...] zł. Nie bez znaczenia pozostaje także fakt, iż obciążony jest również obowiązkiem alimentacyjnym w wysokości [...] zł, orzeczonym wyrokiem Sądu Okręgowego w L. I Wydziału Cywilnego dnia [...] sierpnia 2012 r.

Skarżący wskazał, że w przypadku jakichkolwiek późniejszych postępowań egzekucyjnych, wskaźnik rentowności prowadzonej działalności ulegnie osłabieniu, co stanowi o realnym zagrożeniu sytuacji majątkowej podmiotu, w oparciu chociażby o dotychczasowe funkcjonowanie na rynku gospodarczym.

Podkreślił także, iż wobec niego prowadzone są równolegle cztery analogiczne postępowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Już jednostkowa kara może pociągać za sobą negatywne konsekwencje, natomiast zbiorcze ujęcie kar stanowi sumę [...] zł. Oczywistym jest zatem, że zagrożenie spowodowania znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków jest tym bardziej znaczące, jeżeli będzie oceniane przez pryzmat wszystkich toczących się przeciwko skarżącemu postępowań.

Powyższe wskazuje jednoznacznie na to, iż brak wstrzymania wykonalności decyzji skutkować będzie realnym zagrożeniem dla dalszego bytu gospodarczego wnioskodawcy i wiążącą się z tym znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine P.p.s.a.).

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, iż okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2004 r., FZ 104/04; z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/2004; z dnia 27 stycznia 2005 r., FZ 569/2004; z dnia 7 kwietnia 2005 r., II OZ 201/2005; z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/2006; wszystkie orzeczenia dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: CBOSA).

W orzecznictwie sądowym przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu są definiowane w następujący sposób: "Niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków". (por. postanowienie NSA z 31 maja 2012 r.; II OZ 465/12; CBOSA).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Sąd ocenia, iż przedstawiona we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sytuacja dochodowa skarżącego w zestawieniu z obowiązkiem uiszczenia wynikającej z decyzji kary

w kwocie [...] zł, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom

i jest oderwane od oceny legalności zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.