Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1358/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 215 par. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kania (spr.) Sędzia WSA Bożena Zwolenik Sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] lutego 2016 nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. (dalej: "Dyrektor IC, "organ II instancji") utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w W. (dalej: "Naczelnik UC") z [...] września 2015 r. nr [...] wymierzającą A.Ł.-S. (dalej: "Skarżąca") karę pieniężną w wysokości 96.000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. W końcowej części uzasadnienia powołanej na wstępie decyzji na stronie nr 25 w wersie czwartym od dołu organ II instancji podał, że "Karę pieniężną w wysokości 12.000 zł, należy wpłacić na konto (...)".

Postanowieniem nr [...] z [...] lutego 2016 r. Dyrektor IC sprostował z urzędu oczywistą omyłkę zawartą w uzasadnieniu swojej decyzji z [...] lutego 2016 r. w następujący sposób: "w uzasadnieniu decyzji na stronie 25 w wersie 4 od dołu jest: >>Karę pieniężną w wysokości 12.000 zł (...)<< winno być : ">>karę pieniężną w wysokości 96.0000 zł (...)<<".

Po rozpoznaniu zażalenia Skarżącej, wniesionego na ww. rozstrzygnięcie, Dyrektor IC postanowieniem z [...] marca 2016 r. nr [...], na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.; dalej "O.p."), utrzymał w mocy swoje postanowienie z [...] lutego 2016 r.

W uzasadnieniu drugoinstancyjnego rozstrzygnięcia Dyrektor IC podniósł, że w rozpatrywanej sprawie omyłka ma charakter oczywisty, co wynika z dokumentów zawartych w aktach sprawy. Podkreślił, iż wysokość kary pieniężnej podana na stronie 25 uzasadnienia decyzji z [...] lutego 2016 r. nr [...], została powołana jedynie w celu informacyjnym. Kara pieniężna w kwocie 96.000 zł została wskazana w rozstrzygnięciu ww. decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Naczelnika UC z [...] września 2015 r.

Ponadto w uzasadnieniu decyzji z [...] lutego 2016 r. na stronie nr 9 wskazano, że zgodnie z art. 89 ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych wysokość kary pieniężnej od automatu wynosi 12.000 zł, a ponieważ w lokalu należącym do Skarżącej ujawniono 8 automatów do gier, to z prostego rachunku wynika, iż do zapłaty powstała kwota w wysokości 96.000 zł. Zatem powołanie na stronie 25 uzasadnienia ww. decyzji błędnej kwoty kary pieniężnej, należy uznać za oczywistą omyłkę w rozumieniu art. 215 § 1 O.p., która nie miała wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

Postanowienie Dyrektora IC z [...] marca 2016 r. Skarżąca uczyniła przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając naruszenie:

- art. 215 § 1 O.p. poprzez błędne przyjęcie, że ustalenie przez organ I instancji w wydanej decyzji kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł stanowi oczywistą omyłkę i na tej podstawie wymierzenia przez organ I instancji kary w wysokości 96.000 zł;

- art. 216 § 2 O.p. poprzez rozstrzygnięcie o istocie sprawy postanowieniem bez podstawy prawnej w tym zakresie.

Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu skargi wskazała, że organ błędnie przyjął, iż ustalenie w decyzji kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł stanowi oczywistą omyłkę, a następnie pod pozorem sprostowania oczywistej omyłki wymierzył Skarżącej karę w wysokości 96.000 zł, tym samym dokonując rozstrzygnięcia istoty sprawy postanowieniem, bez podstawy prawnej w tym zakresie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor IC wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.

Zgodnie z art. 215 § 1 O.p. organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez organ decyzji. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: "NSA") w wyroku z 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt I GSK 805/14 (Lex nr 2081089), powyższy przepis nie zawiera definicji tych pojęć, zatem należy mieć na względzie potoczne ich znaczenie. Sprostowanie oczywistej omyłki nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji. Tryb rektyfikacji decyzji podatkowej przewidziany w art. 215 § 1 O.p. ma na celu jedynie prostowanie błędów i omyłek, które stanowią wady nieistotne, a sprostowanie decyzji nie może prowadzić do zmiany jej treści. Oznacza to, iż prostowanie jakie przewiduje ten przepis prowadzi do wyeliminowania z decyzji najdrobniejszych błędów, które mogą być usunięte bez wpływu na treść rozstrzygnięcia zawartego w decyzji (por. też powołane w ww. wyroku orzeczenia NSA: z 31 marca 2015 r., sygn. akt II GSK 159/14, z 26 maja 2003 r., sygn. akt III SA 2551/01, z 23 marca 2012 r., sygn. akt II FSK 1830/10).

Wymienione w przepisie art. 215 § 1 O.p błędy i omyłki muszą być oczywiste. Ich oczywistość może wynikać z treści decyzji, sentencji i uzasadnienia lub akt sprawy; stanowi ona zarazem granicę przedmiotowej dopuszczalności sprostowania. Błędem rachunkowym jest błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Natomiast w kategorii innej oczywistej omyłki mieści się oczywiste przeoczenie bądź zastosowanie niewłaściwego słowa, litery, cyfry lub liczby, a zatem omyłka pisarska o charakterze elementarnym, która co do zasady nie wpływa na treść i znaczenie prostowanego postanowienia lub decyzji.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, podkreślić należy, że w rozstrzygnięciu decyzji Naczelnika UC z [...] września 2015 r. wskazano karę pieniężną w wysokości 96.000 zł, a w rozstrzygnięciu decyzji Dyrektora IC z [...] lutego 2016 r. utrzymano w mocy decyzję organu I instancji, a zatem utrzymano w mocy decyzję o wymierzeniu Skarżącej kary pieniężnej w łącznej kwocie 96.000 zł. Jednocześnie w uzasadnieniach tych decyzji wyjaśniono, że ww. kara pieniężna została wymierzona na podstawie art. 89 ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 612 ze zm.), w myśl którego wysokość kary pieniężnej wynosi 12 000 zł od każdego automatu, a w lokalu Skarżącej ujawniono osiem włączonych do sieci elektrycznej i gotowych do eksploatacji automatów do gier.

Będący przedmiotem sprostowania błąd organu II instancji polegał na omyłkowym podaniu kwoty 12.000 zł (zamiast kwoty 96.000 zł), którą Skarżąca powinna wpłacić na konto Centrum Rozliczeń Izby Celnej w K. Przedmiotowa omyłka została zamieszczona w części końcowej uzasadnienia – przed pouczeniem, a po przedstawieniu stanu faktycznego i rozważań prawnych.

Zdaniem Sądu, nie ma wątpliwości, iż podanie błędnej wysokości kary pieniężnej na stronie nr 25 uzasadnienia decyzji Dyrektora IC stanowi inną oczywistą omyłkę w rozumieniu art. 215 § 1 O.p. i nie prowadzi do zmiany merytorycznej orzeczenia ani ponownego rozstrzygnięcia sprawy w sposób odmienny od pierwotnego.

Nie ma zatem racji Skarżąca twierdząc, iż "pod pozorem" sprostowania oczywistej omyłki organ ustalił Skarżącej wysokość kary pieniężnej na kwotę 96.000 zł, a tym samym rozstrzygnął istotę sprawy postanowieniem, bez podstawy prawnej. Takie stanowisko nie znajduje żadnego odzwierciedlenia w aktach administracyjnych sprawy, w szczególności w rozstrzygnięciach decyzji organów obu instancji ani w ustalonych przez te organy stanach faktycznych czy uzasadnieniach prawnych ich rozstrzygnięć.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.