Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1196/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), WSA, Bronisław Szydło, Protokolant Łukasz Pilip, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi A.G. na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego 1) Stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] 2) Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości 3) Zasądza od [...] Kuratora Oświaty na rzecz A.G. kwotę 75 (siedemdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezydent W. decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...], działając na podstawie art. 9b ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 19, poz. 239, Nr 22, poz. 291) w związku z art. 28 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239 ze zm. oraz Dz. U. z 2001 r. Nr 111, poz. 1194) nadał A.G. stopień awansu zawodowego nauczyciela mianowanego.

W dniu 6 stycznia 2003 r. odwołanie od tej decyzji złożyła do [...] Kuratora Oświaty A.G. podnosząc, iż decyzja jest słuszna, jednak wystąpiły w niej błędy, które powinny być sprostowane oraz, iż decyzję należy uzupełnić o brakujące informacje zgodnie ze stanem faktycznym i prawnym. [...] Kurator Oświaty wniosek przekazał Prezydentowi W. zgodnie z właściwością.

A.G. w dniu 17 stycznia 2003 r. również złożyła odwołanie od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2002 r. o nadaniu jej stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, cofając jednocześnie wniosek z dnia 6 stycznia 2003 r.

Prezydenta W. decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] nadał A.G. ponownie stopień nauczyciela mianowanego.

Wnioskiem z dnia 4 lutego 2003 r. A.G. wystąpiła o sprostowanie błędu w decyzji – akcie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela z dnia [...] stycznia 2003 r., zaś w dniu 11 lutego 2003 r. złożyła odwołanie od tej decyzji do [...] Kuratora Oświaty.

[...] Kurator Oświaty powołując się na przepis art. 132 § 2 kpa przekazał odwołanie organowi, który wydał zaskarżoną decyzję, w celu zajęcia stanowiska w przedmiocie uwzględnienia odwołania.

W dniu 12 maja 2003 r. Zastępca Burmistrza [...]. W. poinformował [...] Kuratora Oświaty, że odwołanie A.G. zasługuje na uwzględnienie w zakresie zmiany podstawy prawnej zaskarżonej decyzji, natomiast jego sporządzenie zgodnie z wzorem określonym w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 28 maja 2002 r. (Dz. U. Nr 82, poz. 774), czego domagała się odwołująca, nie jest konieczne, akt nadania stopnia nauczyciela mianowanego jest bowiem prawidłowy po względem formalno-prawnym.

W dniu 5 czerwca 2003 r. A.G. wystąpiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego ze skargą na bezczynność [...] Kuratora Oświaty w przedmiocie nierozpatrzenia jej odwołania z dnia [...] lutego 2003 r. Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2004 r. sygn. akt II SAB 157/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał [...] Kuratora Oświaty do rozpatrzenia odwołania A.G. z dnia [...] lutego 2003 r. w terminie 30 dni od dnia otrzymania wyroku wraz z uzasadnieniem.

Prezydent W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...], na podstawie art. 9b ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela w związku z art. 28 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw nadał A.G. stopień nauczyciela mianowanego.

Odwołanie od tej decyzji złożyła w dniu 18 września 2003 r. A.G. wnosząc o prawidłowe ustalenie podstawy prawnej, poprawienie błędów gramatycznych w uzasadnieniu decyzji, uaktualnienie danych dotyczących poziomu wykształcenia.

Prezydent W. decyzją z dnia [...] października 2003 r. nr [...] na podstawie art. 9b ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 19, poz. 239 i Nr 22, poz. 291, Nr 122, poz. 1323, z 2001 r. Nr 111, poz. 1194, Nr 128, poz. 1404, Nr 144, poz. 1615, z 2002 r. Nr 4, poz. 32) w związku z art. 28 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty i ustawy – Przepisy wprowadzające reformę ustroju rządowego, ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 111, poz. 1194, z 2002 r. Nr 41, poz. 62) nadał A.G. stopień nauczyciela mianowanego.

W uzasadnieniu wskazał, że spełnia ona warunki do mianowania z mocy prawa określone w art. 28 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. Posiada wykształcenie: [...]. Od decyzji tej w dniu 21 listopada 2003 r. A.G. złożyła odwołanie, podnosząc, iż numer decyzji powinien pozostać taki sam jak w decyzji wydanej w dniu [...] grudnia 2002 r., tj. [...], ponieważ jest to ta sama decyzja i datą wydania powinna być data [...] grudnia 2002 r. Nadto wnosiła o uwzględnienie w uzasadnieniu decyzji posiadanych przez nią od dnia 6 maja 2003 r. uprawnień do nauczania języka [...], tj. [...] oraz poprawne podanie w uzasadnieniu poziomu jej wykształcenie: magister [...], a nie magister w zakresie [...] oraz, aby uzasadnienie aktu nadania stopnia awansu zawodowego umieścić w załączniku zgodnie z rozporządzeniem MENiS.

[...] Kurator Oświaty decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 9b ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania A.G. od decyzji nr [...] wydanej w dniu [...] października 2003 r. w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wskazał, iż z przedstawionego dyplomu [...] nr [...] wydanego [...] stycznia 1995 r. jednoznacznie wynika, iż A.G. odbyła wyższe studia magisterskie na kierunku [...] w zakresie [...] i uzyskała tytuł magistra.

Zatem określony w akcie nadania poziom wykształcenia pozostaje w całkowitej zgodności z treścią dyplomu. Przepis art. 9f ust. 1 ustawy – Karta Nauczyciela stanowi, że nauczycielowi zostaje wydany nowy akt nadania w przypadku uzyskania wyższego poziomu wykształcenia. Uzyskanie natomiast certyfikatu potwierdzającego znajomość języka obcego w stopniu wyższym nie jest tożsame z uzyskaniem wyższego poziomu wykształcenia. Bowiem o poziomie wykształcenia świadczy dyplom ukończenia szkoły wyższej lub Zakładu Kształcenia Nauczycieli zgodnie z ustawą z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385 ze zm.) oraz zarządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 kwietnia 1992 r. w sprawie określenia dyplomów i tytułów zawodowych oraz wzoru dyplomu wydawanego przez uczelnie (MP Nr 12, poz. 85 ze zm.).

Zdaniem organu, brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia argumentów przedstawionych w odwołaniu.

Na tę decyzję A.G. w dniu 27 lutego 2004 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i sprawa ta była przedmiotem rozpoznania za numerem II SA/Wa 417/04.

[...] Kurator Oświaty w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2004 r. sygn. akt II SAB 157/03 w dniu [...] kwietnia 2004 r. wydał decyzję nr [...] znak: [...], w której działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 9 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela w związku z odwołaniem A.G. z dnia [...] lutego 2003 r. od decyzji aktu nadania awansu zawodowego nauczyciela mianowanego nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 r., w której uwzględnił odwołanie i uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej podstawy prawnej nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego oraz posiadanego poziomu wykształcenia i orzekł, że pani A.G. urodzona [...] maja 1969 r. w [...] nabyła stopień awansu zawodowego nauczyciela mianowanego z mocy prawa na podstawie przepisu art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty, ustawy – Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego, ustawy – Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2001 r. Nr 111, poz. 1194 ze zm.) i posiada wykształcenie wyższe z przygotowaniem pedagogicznym.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że A.G. spełnia warunki wymagane do uzyskania stopnia nauczyciela mianowanego z mocy prawa na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela, ponieważ w dniu wejścia w życie ustawy pozostawała w zatrudnieniu i spełniała warunki określone w art. 10 ustawy – Karta Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000 r.

Decyzja ta stała się przedmiotem skargi A.G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, która w skardze wnosiła o uzupełnienie decyzji poprzez ustalenie daty, od której nabyła status nauczyciela mianowanego oraz wnosiła o uwzględnienie nabycia przez nią dodatkowych kwalifikacji.

[...] Kurator Oświaty w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podnosząc, iż zgodnie z art. 111 kpa strona może żądać uzupełnienia decyzji w terminie 14 dni od daty jej doręczenia lub ogłoszenia, jednak z uwagi na fakt, iż skarga wpłynęła w dniu 24 maja 2004 r. organ nie może uwzględnić słusznego wniosku skarżącej o uzupełnienie decyzji, bowiem wniosek jest złożony po upływie przewidzianego prawem terminu. Natomiast wniosek o uzupełnieni decyzji poprzez uwzględnienie faktu posiadania przez skarżącą dodatkowego certyfikatu [...] nie może być uwzględniony, bowiem nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa materialnego. Posiadanie certyfikatu potwierdzającego znajomość języka obcego nie stanowi o poziomie wykształcenia, lecz o dodatkowych kwalifikacjach do jego nauczania i jako taki nie podlega ujawnieniu w akcie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, tak więc sądem właściwym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej.

Innymi słowy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Rozpoznając sprawę w granicach wskazanych wyżej kryteriów, stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] wydana została z naruszeniem prawa skutkującym stwierdzeniem jej nieważności – art. 156 § 1 pkt 2 kpa.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 110 kpa organ ewidencji publicznej, który wydał decyzję jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowił inaczej. Wypływająca z tego przepisu zasada związania organu ewidencji publicznej wydaną przez siebie decyzją, która została doręczona (ogłoszona) stronie powoduje, że nie może ona być zniesiona lub uchylona przez organ, który ją wydał, inaczej jak tylko w postępowaniu administracyjnym przewidzianym w kodeksie. Wskazać należy, że przepis art. 110 kpa wpływa na stabilizację trwałości rozstrzygnięcia konkretnej sprawy, kończąc w ten sposób wszelkie wahania co do jej załatwienia i uniemożliwiając organowi zmianę własnego stanowiska wyrażonego w doręczonej już, bądź ogłoszonej, decyzji (por. wyrok. Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie sygn. I SA/LU 49/97 z dnia 22 maja 1998 r. niepublik.).

Doręczenie lub ogłoszenie decyzji stanowi jej wprowadzenie do obrotu prawnego. Bezspornym jest w rozpoznawanej sprawie, iż Prezydent W. decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] nadał skarżącej stopień awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. Odwołanie od tej decyzji wpłynęło 17 stycznia 2003 r.

Pomimo, iż odwołanie nie zostało rozpoznane Prezydent W. decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] nadał ponownie A.G. stopień nauczyciela mianowanego. Odwołanie od tej decyzji skarżąca złożyła w dniu [...] lutego 2003 r. Również to odwołanie nie zostało przesłane organowi odwoławczemu. Natomiast Prezydent W. wydał kolejną decyzję nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. o nadaniu skarżącej stopnia awansu zawodowego. Również od tej decyzji skarżąca składa odwołanie w dniu 18 września 2003 r. Również to odwołanie nie zostało przekazane organowi odwoławczemu. Natomiast w dniu [...] października 2003 r. Prezydent W. wydał kolejną decyzję nr [...] r. nadając A.G. stopień nauczyciela mianowanego. Od tej decyzji skarżąca składa odwołanie w dniu 21 listopada 2003 r. i odwołanie to zostaje przez organ pierwszej instancji przekazane organowi odwoławczemu.

[...] Kurator Oświaty, działając jako organ odwoławczy, wydał w dniu [...] stycznia 2004 r. decyzję nr [...], które stało się przedmiotem skargi w sprawie II SA/Wa 417/04.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 grudnia 2004 r. stwierdził nieważność decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta W. z dnia [...] października 2003 r. nr [...] oraz decyzji Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...].

W rozpoznawanej sprawie jest niesporne, iż [...] Kurator Oświaty wydając decyzję nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w związku z odwołaniem A.G. z dnia [...] lutego 2003 r. od decyzji aktu nadania stopnia zawodowego nauczyciela mianowanego nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. uchylił tę decyzję w części dotyczącej podstawy prawnej nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. Natomiast pominął zupełnie fakt, iż w obrocie prawnym funkcjonuje nadal decyzja Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...]. W ocenie sądu, taka praktyka organów administracji stanowi przykład rażącego naruszenia prawa. Zgodnie bowiem z art. 110 kpa doręczenie decyzji lub jej ogłoszenie stanowi wprowadzenie jej do obrotu prawnego. Tak więc w sytuacji wydania przez Prezydenta W. decyzji z dnia [...] grudnia 2002 r. i złożenia przez A.G. odwołania od tej decyzji, niedopuszczalne było wydanie w stosunku do tej samej skarżącej, w tym samym przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, kolejnej decyzji w dniu [...] stycznia 2003 r.

Podkreślić należy zdaniem sądu, iż do chwili obecnej nie zostało rozpoznane odwołanie skarżącej od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...], które wpłynęło w dniu 17 stycznia 2003 r.

W niniejszej sprawie należy więc stwierdzić, iż [...] Kurator Oświaty wydając w dniu [...] kwietnia 2004 r. decyzję nr [...] nr [...], zmieniając decyzję Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] w sytuacji, gdy decyzja ta dotknięta była wadą nieważności, rażąco naruszył prawo.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za zasadną i na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 156 § 1 pkt 2 kpa, orzekł jak w sentencji wyroku.

O wykonalności wyroku orzeczono na podstawie art. 152 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.