Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 326/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Uprawnienia do wykonywania zawodu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 84 ust. 3pktt 1 i 2, art. 83 ust.6
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom,, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Asystent sędziego Jowita Dudek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 7 października 2010 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz zobowiązanie do zwrotu dokumentu potwierdzającego uprawnienia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r., [...], wydaną na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r., o samorządowych kolegiach odwoławczych, art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, po rozpoznaniu odwołania S. M. od decyzji Starosty Ł. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...]w sprawie cofnięcia uprawnień do przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz zobowiązania do zwrotu dokumentu potwierdzającego uprawnienia diagnosty z dnia [...] listopada 2006r., utrzymało zaskarżoną decyzję mocy.

W uzasadnieniu organ wskazał, że Starosta Ł. decyzją z dnia [...]marca 2010 r. cofnął S. M. uprawnienia do przeprowadzenia badań technicznych pojazdów. W dniu [...]grudnia 2009 r., otrzymał odpis prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Ł. z dnia [...] marca 2009 r., z którego wynika że S. M. uznany został winnym przestępstwa z art. 179 kk, polegającego na tym że w dniu [...]czerwca 2008 r. jako uprawniony diagnosta Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów wbrew szczególnemu obowiązkowi dopuścił do ruchu pojazd marki [...]nr rej. [...]w stanie bezpośrednio zagrażającym bezpieczeństwu ruchu lądowym.

Dnia [...] lutego 2010 r. przeprowadzono kontrolę w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów, w wyniku której ustalono, że w ewidencji komputerowej badań technicznych pojazdów ujawniono zapis o przeprowadzeniu w dniu [...] września 2008 r., przez S. M., badania technicznego pojazdu marki [...]z wynikiem pozytywnym. W związku z takimi ustaleniami organ z urzędu wszczął postępowanie w sprawie cofnięcia S. M. uprawnień diagnosty.

Dokonując analizy wyników postępowania organ I instancji doszedł do wniosku, że S. M. bezprawnie dopuścił się czynu o jakim stanowi art. 84 ust., 3 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Przeprowadził badanie techniczne niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonywania oraz dokonał wpisu w dowodzie rejestracyjnym pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym i przepisami. Pomimo, że pojazd nie mógł być uznany za sprawny, a tym samym dopuszczony do ruchu. Kontrola komputerowej ewidencji prowadzonej na Stacji Kontroli Pojazdów potwierdziła przeprowadzenie przez S. M. z wynikiem pozytywnym dodatkowego badania technicznego pojazdu marki [...], skierowanego do takiego badania przez organ kontroli ruchu drogowego. Stan techniczny pojazdu w ocenie policjantów nasuwał uzasadnione przypuszczenie, ze udział pojazdu w ruchu zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego. Prawomocnym wyrokiem z dnia [...] marca 2009 r. SR w Ł. potwierdził te okoliczności konstatując, że powyższy pojazd został dopuszczony do ruchu przez S. M. w stanie bezpośrednio zagrażającym bezpieczeństwu w ruchu lądowym. Skarżący nie kwestionował tych faktów.

Na decyzję tą S. M. wniósł odwołanie, wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu podniósł, iż Starosta Ł. wydał decyzje z naruszeniem przepisu art. 84 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania, stwierdziło iż stosownie do art. 84 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, starosta cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzi przeprowadzenie przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania. Obowiązkiem starosty jest cofnięcie diagnoście uprawnień w przypadku stwierdzenia podczas kontroli że wydane zaświadczenie albo dokonanie przez niego wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu jest niezgodne ze stanem faktycznym lub przepisami.

Z akt sprawy wynika, że skarżący naruszył przepis art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, poprzez dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym, co obligowało organ pierwszej instancji do cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych. Zdarzenie to potwierdza dowód w postaci prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Ł., w którym sąd uznał S. M. jako uprawnionego diagnostę, winnym dopuszczenia do ruchu- wbrew szczególnemu obowiązkowi- pojazdu marki [...], w stanie bezpośrednio zagrażającym bezpieczeństwu w ruchu lądowym. Zestawienie tego dowodu z dowodem w postaci ustaleń kontroli dokonanej przez organ w dniu [...] lutego 2010 r. potwierdzającej przeprowadzenie przez S. M. badania technicznego wskazanego pojazdu i dokonania w dowodzie rejestracyjnym pojazdu wpisu o wykonaniu badań technicznych pojazdu w dniu [...]września 2008 r. z wynikiem pozytywnym, pozwala na wyprowadzenie wniosku, że w sprawie doszło do przeprowadzenia przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonywania skoro dopuścił do ruchu pojazd w stanie bezpośrednio zagrażającym bezpieczeństwu ruchu drogowego.

Skoro S. M. wprowadził do rejestru badań technicznych dane o przeprowadzenie z wynikiem pozytywnym badań technicznych pojazdu, który w takim właśnie stanie technicznym stwarzał bezpośrednie zagrożenie w ruchu drogowym, to czyn ten należy zakwalifikować jako przesłankę do cofnięcia uprawnień, o której mowa także w art. 84 ust. 3 pkt 1 ustawy.

Kolegium podnosi także, ze skarżący nie kwestionuje tego, iż poświadczył nieprawdę, sprowadzając zarzuty odwołania do tego że podstawą prawną decyzji o cofnięciu uprawnień nie może być prawomocny wyrok sądu orzekający o dopuszczeniu do ruchu pojazdu w stanie bezpośrednio zagrażającym bezpieczeństwu w ruchu, a jedynie ustalenia kontroli przeprowadzonej przez Starostę w trybie art. 83 ust. 6 ustawy, co w jego przypadku nie miało miejsca.

W odpowiedzi na ten zarzut Kolegium zauważa, że organ pierwszej instancji nie powoływał się w zaskarżonej decyzji na związanie go orzeczeniem sądu karnego, lecz na wyrok jako dowód w rozumieniu art. 75 kpa. W świetle art. 77 par. 1, art. 80 i art. 7 kpa organ administracji powinien dokonać wszechstronnej analizy stanu faktycznego sprawy oraz ocenić, zgodnie z własnymi przekonaniami znaczenie i wartość dowodów dla rozpoznawanej sprawy. Art. 75 kpa stanowi, że organ obowiązany jest dopuścić jako dowód wszystko, co nie jest sprzeczne z prawem.

Organ powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego ( III SA 262/93) wskazuje że okoliczności (fakty) potwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu, należy uznać za udowodnione. W literaturze prawniczej, tak jak zauważył to organ pierwszej instancji, prezentowany jest pogląd, że ustalenia te są wiążące dla organu i nie podlegają weryfikacji. Mogą być jednak przedmiotem oceny ze względu na odmienność postępowania administracyjnego.

Przeprowadzona, na podstawie art. 83 b ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, kontrola stacji kontroli pojazdów, potwierdziła że w rejestrze stacji wprowadzone są dane o przeprowadzeniu przez S. M. w dniu [...] września 2008 r. dodatkowego badania technicznego pojazdu marki [...], w związku ze skierowaniem na takie badanie przez policję. Kolegium podniosło, że poświadczenie nieprawdy co do okoliczności mających znaczenie prawne polegające na tym, że S. M. dokonał wpisu o przeprowadzeniu badania technicznego do rejestru stancji oraz do dowodu rejestracyjnego pojazdu w stanie bezpośrednio zagrażającym bezpieczeństwu w ruchu lądowym jest udowodnione prawomocnym wyrokiem sądowym uznającym go winnym popełnienia tego czynu.

Kolegium w uzasadnieniu decyzji stwierdziło, że postępowanie S. M. rażąco naruszało art. 83 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, jak i przepisów wykonawczych dotyczących zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych. Badanie techniczne pojazdów wykonywane przez diagnostów obejmuje szereg czynności kontrolnych, w ramach których sprawdza się oraz ocenia prawidłowość działania poszczególnych zespołów i układów pojazdu. Niewykonanie badań zgodnie z wymogami przepisów prawa dyskwalifikuje takie badanie w zakresie jego legalności, co uzasadnienia cofnięcie diagnoście uprawnień do wykonywania badań technicznych z racji ziszczenia się przesłanki art. 84 ust. 3 pkt 1 ustawy. Jeśli w takiej sytuacji diagnosta dodatkowo dokonał wpisu do dowodu rejestracyjnego niezgodnie ze stanem faktycznym ziszczą się również przesłanki pkt 2 ustawy, co obliguje Starostę do wydania decyzji cofającej diagnoście uprawnienia do przeprowadzania badań technicznych pojazdów.

W ocenie kolegium we wskazanym stanie faktycznym i prawnym ziściły się przesłanki do orzeczenia w taki sposób, w jaki orzekł Starosta Ł. w zaskarżonej decyzji.

Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł S. M., wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi wskazał, że Starosta nie mógł zastosować art. 84 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, bowiem przepis ten odnosi się jedynie do przypadku, gdy w toku przeprowadzonej przez siebie kontroli, organ dostrzegł uchybienia w wykonywanych badaniach technicznych pojazdu oraz prowadzonej dokumentacji, zaś w trakcie kontroli przez organ nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości w tym zakresie. Zdaniem skarżącego, z faktu że w ewidencji badań technicznych pojazdów widnieją zapisy o przeprowadzeniu przez skarżącego badania technicznego pojazdu marki [...], nie wynika że została spełniona którakolwiek z przesłanek art. 84 ust. 3 ustawy. Wniosek taki wyciągnąć można jedynie w oparciu o skazujący wyrok, który zdaniem skarżącego nie może być podstawą do wydania decyzji cofającej uprawnienia do przeprowadzania do kontroli pojazdów. Powzięcie wiadomości o skazaniu skarżącego za poświadczenie nieprawdy nie może stanowić samodzielnie podstawy do pozbawienia uprawnień diagnosty. Skarżący podnosi, że gdyby w chwili kontroli organ nie posiadał wiedzy o wyroku skazującym, wynik kontroli byłby dla niego pozytywny.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wnosi o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje:

Przedmiotem sądowej kontroli jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty Ł. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...]w przedmiocie cofnięcia S. M. uprawnień do przeprowadzania badań technicznych pojazdów Nr [...] oraz zobowiązania do zwrotu dokumentu potwierdzającego uprawnienia diagnosty Nr [...]z dnia [...] listopada 2006 r. w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna.

Zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Materialno-prawną podstawa wydania zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. –Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.). W myśl wskazanego przepisu starosta cofa diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 83 ust. 6, stwierdzono: przeprowadzenie przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania; wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. Przepis ten wskazuje, że cofnięcie uprawnień uzależnione jest od stwierdzenia, ustalenia że diagnosta wydał zaświadczenie albo też dokonał wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. Zauważyć należy, że decyzje wydawane w przedmiocie cofnięcia uprawnień mają charakter decyzji związanych co oznacza, że w sytuacji gdy stwierdzone zostały uchybienia wskazane powyżej, to obowiązkiem starosty jest cofnięcie diagnoście uprawnień. W tym zakresie organowi nie pozostawiono swobody, jeżeli zostały spełnione przesłanki określone w przepisie art. 84 ust. 3 ustawy, organ wydaje decyzje o cofnięciu uprawnień.

Skarżący zarówno w skardze jak i w odwołaniu podnosi, iż skazujący go wyrok Sądu Rejonowego w Ł. z dnia [...] marca 2009 r., nie może stanowić podstawy prawnej do wydania decyzji cofającej uprawnienia diagnoście. Zdaniem skarżącego cofnięcie uprawnień może nastąpić jedynie w wyniku przeprowadzonej kontroli w ramach sprawowanego przez Starostę nadzoru, a zatem w wyniku własnych ustaleń kontrolnych.

Mając na uwadze zarzuty skarżącego, zauważyć należy, że w przedmiotowej sprawie wskazany przez S. M. prawomocny wyroku Sądu Rejonowego w Ł. z dnia [...] marca 2009 r., sygn. akt: IVK [...], w którym to Sąd uznał skarżącego jako uprawnionego diagnostę, winnym dopuszczenia w dniu [...] września 2008 r., do ruchu wbrew szczególnemu obowiązkowi – pojazdu marki [...], nr rej. [...]w stanie bezpośrednio zagrażającym bezpieczeństwu w ruchu lądowym, nie stanowił podstawy do wydania decyzji przez Starostę Ł., a jedynie był podstawą do wszczęcia postępowania w celu cofnięcia uprawnień skarżącemu. Starosta po otrzymaniu wskazanego powyżej wyroku, przeprowadził kontrole stacji pojazdów, w której pracował S. M.. Ustalenia tej kontroli przeprowadzonej w dniu [...] lutego 2010 r. wykazały, iż w dniu [...] września 2008 r. S.M., przeprowadził badanie techniczne wskazanego powyżej pojazdu i dokonał w dowodzie rejestracyjnym wpisu o wykonaniu badania technicznego z wynikiem pozytywnym, co utrwalone zostało w rejestrze badań technicznych prowadzonym przez stacje kontroli pojazdów.

Dokonane przez organ czynności kontrolne i ich wynik, w połączeniu z prawomocnym wyrokiem skazującym skarżącego, prowadzą do wniosku, iż skarżący w trakcie wykonywania swoich obowiązków jako diagnosta dokonał wpisu do dowodu rejestracyjnego niezgodnie ze stanem faktycznym, skoro Sąd Rejonowy uznał iż w dniu [...] września 2008 r. (tj. w dniu badania technicznego pojazdu) dopuścił do ruchu pojazd w stanie bezpośrednio zagrażającym bezpieczeństwu w ruchu lądowym.

Zdaniem sądu, Kolegium prawidłowo dokonało ustaleń faktycznych w sprawie, dopuszczając jako dowód wszystko co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie było sprzeczne z prawem. Wyrok ten spowodował ujawnienie określonego naruszenia prawa oraz był podstawą do wszczęcia postępowania z urzędu. Należy mieć na uwadze, że dla oceny możliwości zastosowania sankcji określonej w przepisie art. 84 ust. 3 w/w ustawy, sposób ujawnienia naruszenia prawa nie ma podstawowego znaczenia. Przeprowadzona przez organ kontrola potwierdziła fakt, iż skarżący w dniu [...] września 2008 r. dokonał wpisu do dowodu rejestracyjnego niezgodnie ze stanem faktycznym, oznacza to że w tym dniu samochód marki [...]poddany był badaniom technicznym.

Zdaniem składu orzekającego organ w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowody i na podstawie jego całokształtu wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję Starosty Ł. cofająca S. M. uprawnienia diagnosty. Interpretacja przepisu art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy, dokonana przez organy jest prawidłowa.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.