Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1043/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 1 i 2, art. 4, art. 58 § 1 pkt 1, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 164 ust. 1, 2 i 9
journal: Dz.U. 2012 poz 145
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 14 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na pismo Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie obowiązku opłaty składki członkowskiej na rzecz spółki wodnej - p o s t a n a w i a - I. Odrzucić skargę, II. Zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł. (sto zł.) tytułem opłaconego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi A. K. jest pismo Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...], dotyczące ciążącego na nim obowiązku opłaty składki członkowskiej na rzecz Gminnej Spółki Wodnej [...].

W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że jego pismo nie jest decyzją administracyjną, ani żadnym z aktów wymienionych w art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), przez co rozstrzyganie sprawy nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Dodatkowo podniósł, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał wszystkich przewidzianych prawem środków, tj. nie wezwał właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która w myśl § 2 tego artykułu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Ponadto z mocy art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają w sprawach,

w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach, zaś na podstawie art. 4 P.p.s.a, rozstrzygają spory

o właściwość oraz spory kompetencyjne w przypadkach w nim wskazanych.

Objętego skargą pisma Marszałka Województwa [...] nie można zakwalifikować do żadnej z wymienionych kategorii spraw (rozstrzygnięć) kontrolowanych przez sąd administracyjny, w szczególności na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Dyspozycja art. 3 P.p.s.a. wskazuje, że akt lub czynność podlegająca kontroli sądu administracyjnego musi być z zakresu administracji publicznej oraz dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W tej mierze Sąd podziela przedstawione w odpowiedzi na skargę stanowisko Marszałka, że powierzone mu nadzór i kontrola nad działalnością związków spółek wodnych

(art. 164 ust. 9 ustawy z dnia 18 lipca 2011 r. – Prawo wodne, Dz. U. z 2012 r., poz. 145), nie obejmują relacji zachodzących pomiędzy daną spółką a jej członkami,

w niniejszej sprawie między Gminną Spółką Wodną [...], a skarżącym.

Stosownie do art. 164 ust. 1 i 2 ustawy Prawo wodne, spółki wodne są formami organizacyjnymi zrzeszającymi osoby fizyczne lub prawne, mającymi na celu zaspokajanie wskazanych ustawą potrzeb w dziedzinie gospodarowania wodami. Nie działają w celu osiągnięcia zysku, jednak mogą podejmować prowadzenie działalności umożliwiającej osiągnięcie zysku netto, który może być przeznaczony wyłącznie na cele statutowe spółki wodnej. Jak wynika z § 7 zalegającego w aktach administracyjnych sprawy Statutu Gminnej Spółki Wodnej

[...], kwoty składek, terminy płatności oraz zakres i warunki wykonywania innych świadczeń dla poszczególnych członków Spółki wyznacza Zarząd, na podstawie uchwał walnego zgromadzenia Spółki.

Stosunki między spółką wodną (jej organami) a członkami spółki mają więc charakter wewnętrzny, a tym samym nie są objęte nadzorem i kontrolą sprawowaną przez Marszałka Województwa [...] nad działalnością związków spółek wodnych, w niniejszym przypadku nad Rejonowym Związkiem Spółek Wodnych [...], zrzeszającym Gminną Spółką Wodną [...]. Nie stanowią też czynności z zakresu administracji publicznej, ani nie dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego. W tej sytuacji nie można przyjąć dopuszczalności skargi A. K. na mające w istocie informacyjny charakter pismo Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...]. Tym samym bez znaczenia pozostaje podniesiony w odpowiedzi na skargę zarzut braku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skoro zatem kwestia, której dotyczy objęte skargą pismo Marszałka Województwa [...] znajduje się poza zakresem kognicji sądu administracyjnego, postanowiono jak w sentencji.

O zwrocie opłaconego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.