Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 231/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1, art. 54 § 1,art. 58 § 1 pkt 2, art. 83 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2016 r.; sygn. akt VIII SA/Wa 1058/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A.J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2016 r.; nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 grudnia 2016 r. (sygn. akt VIII SA/Wa 1058/16) odrzucił skargę A.J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym.

Sąd wskazał, że przesyłka pocztowa zawierająca zaskarżoną decyzję została prawidłowo doręczona skarżącej w dniu 18 października 2016 r. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie i terminie do wniesienia skargi. W związku z powyższym, wynikający z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: p.p.s.a.) trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 17 listopada 2016 r. i najpóźniej w tym dniu skarżąca mogła skutecznie wnieść skargę. Z akt sprawy wynika, że pismo skarżącej z 10 listopada 2016 r. zawierające skargę zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 22 listopada 2016 r., tj. z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym, WSA odrzucił skargę.

Na powyższe rozstrzygniecie skarżąca wniosła zażalenie, w którym podniosła, że po raz pierwszy złożyła skargę w dniu 14 listopada 2016 r. podając na przesyłce, jako adresata Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i adres Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Koperta wróciła z dopiskiem "Nie ma takiej firmy pod wskazanym adresem". W ocenie skarżącej organ powinien domyślić się, że pismo jest właśnie kierowane pod ten adres. W zażaleniu skarżąca wniosła również o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wniosek o przywrócenie terminu został oddalony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 lutego 2017 r.

Przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu jest zasadność odrzucenia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z art. 53 § 1 tej ustawy należy to uczynić w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie bezspornym jest, że pierwszy raz skarga została wysłana na adres organu ze wskazaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jako adresata przesyłki. Oczywistym jest, że przesyłka w ten sposób błędnie zaadresowana nie mogła zostać doręczona do organu, ani do Sądu. Kolejna, prawidłowo tym razem już zaadresowana, przesyłka zawierająca skargę została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 22 listopada 2016 r., tj. z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, który upływał w dniu 17 listopada 2016 r. Błędne zaadresowanie koperty zawierającej skargę nie może uzasadniać uchylenia postanowienia o odrzuceniu skargi. Okoliczność ta wyniknęła bowiem z omyłki i zaniedbania strony skarżącej.

Skarżąca nie podważała okoliczności błędnego zaadresowania skargi, oraz nie powoływała się na nieprawidłowe pouczenie przez organ. Ponadto wnosząc zażalenie powołała się jedynie na błędne zrozumienie pouczenia, nie wskazując okoliczności czy dokumentów, które pozwoliłyby uznać, że błędne zaadresowanie pisma nastąpiło bez jej winy. W związku z powyższym, ocenić należy, że niewłaściwe zaadresowanie pisma nastąpiło z winy skarżącej.

Kwestia winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie została także prawomocnie oceniona w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2017 r. sygn. akt VIII SA/Wa 1058/16. W przywołanym postanowieniu stwierdzono, że nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy. Strona, która mimo prawidłowego pouczenia nie stosuje się do tego pouczenia, nie może skutecznie powoływać się na brak winy w uchybieniu terminu, jeśli nie zaistniały przeszkody uniemożliwiające dokonanie czynności prawidłowo (por. postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2016 r., I OZ 1211/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). Ponadto zgodzić się należy z Sądem I instancji, który wskazał, że brak jest podstaw prawnych, aby twierdzić, że organ administracji ma obowiązek, a nawet możliwość odebrania przesyłki nie kierowanej do niego. Jednocześnie podzielić należy ocenę Sądu, że z akt sprawy wynika bezspornie, że zaskarżona decyzja zawierała wyczerpujące i jasne pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu.

W związku z powyższym błędnie zaadresowanej przesyłki nie można uznać za skargę prawidłowo wniesioną, mimo, że po zwrocie została ponownie nadana i prawidłowo zaadresowana, jednak nastąpiło to już po upływie terminu do jej wniesienia.

Nie ulega wątpliwości, że WSA prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku wniesienia jej po terminie. Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej 18 października 2015 r., a skarga została skutecznie wniesiona 22 listopada 2016 r., a więc po upływie terminu o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.

Z powyższych względów zarzuty zażalenia nie mogły odnieść skutku w postaci uchylenia zaskarżonego postanowienia. Sąd pierwszej instancji prawidłowo bowiem ocenił, że skarga strony została wniesiona z uchybieniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.