Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 170/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 122, 187 par 1, 188, 194 par 3
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
journal: Dz.U.UE.L 1993 nr 253 poz 1 art. 29 ust. 1, art. 181 a
law: Rozporządzenie Komisji EWG) NR 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr  2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Sędzia WSA Alina Rzepecka Protokolant Asystent sędziego Marta Surmacz-Buszkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2012 r. sprawy ze skargi D.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru, kwoty długu celnego, kwoty podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług 1. Uchyla zaskarżoną decyzję. 2. Określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. 3. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę 1491 zł (jeden tysiąc czterysta dziewięćdziesiąt jeden złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I SA/Go 170/12

UZASADNIENIE

D.P. zwany dalej skarżącym, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dnia [...] września 2010 r., wydanej w przedmiocie określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług.

W sprawie został przez organy ustalony następujący stan faktyczny.

W dniu [...] września 2008 r. Agencja Celna działając z upoważnienia skarżącego dokonała zgłoszenia do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu używanego samochodu osobowego marki [...], pojemność silnika 1299 cm3, rok produkcji 2008. Jako wartość celną importowanego pojazdu Strona zadeklarowała kwotę 1500 CHF - zgodnie z dołączonym do zgłoszenia celnego rachunkiem nr [...] z dnia [...] września 2008 r.

Ponadto, na podstawie deklaracji zamieszczonej na fakturze, strona skarżąca zadeklarowała preferencyjną stawką celną 0 % przewidzianą dla towarów pochodzących ze wspólnoty lub z krajów korzystających.

Korzystając z postanowień art. 78 ust.1 i 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (rozporządzenie Rady EWG nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r., ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WEL nr 302 z 19.10.1992 r., ze zmianami) organ celny po zwolnieniu towaru dokonał z urzędu, kontroli zgłoszenia celnego.

W toku czynności organ celny zgodnie z postanowieniami art. 33 Protokołu Nr 3 dotyczącymi definicji pojęcia "produkty pochodzące" oraz metod współpracy administracyjnej Umowy zawartej pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Konfederacją Szwajcarską (Dz.Urz. WE L 45 z 15 lutego 2006r. ze zmianami) przekazał załączony do zgłoszenia celnego rachunek zakupu nr [...] z dnia [...] września 2008 r. z zamieszczoną na nim deklaracją o pochodzeniu towaru, do weryfikacji przez szwajcarskie służby celne.

Przy piśmie nr [...] z dnia [...].04.2010 r. Generalny Dyrektoriat Ceł Federalnej Administracji Celnej, Konfederacja Szwajcarska, poinformował, że eksporter nie udowodnił pochodzenia rzeczonego pojazdu. Z tego względu pojazd należy traktować, jako nieokreślonego pochodzenia i uznać dowód pochodzenia za nieważny. W związku z powyższym, oraz z uwagi na fakt, iż cena transakcyjna uwidoczniona na dokumencie zakupu towaru budziła poważne wątpliwości, co do jej faktycznej wysokości, po uprzednim wszczęciu postępowania. Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...].09.2010 r. określił wartość celną importowanego pojazdu, kwotę długu celnego, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług.

Rozpoznając sprawę organ I instancji porównał z wydrukiem ze strony internetowej w auto i dat-ch z dnia [...].10.2008 r. zadeklarowaną wartość pojazdu 1500 CHF z ceną podobnego do importowanego pojazdu stwierdzając, iż ceny tego rodzaju towaru na rynku szwajcarskim kształtują się w przedziałach: od 6500 CHF do 7500 CHF. Uwzględniając nawet przedstawioną przez importera ocenę techniczną nr [...] z dnia [...].09.2008r., w której wskazano procentowy wskaźnik ubytku wartości pojazdu (ubytek: z tytułu uszkodzeń, braków w wyposażeniu i rzeczywistego przebiegu całkowitego), to wartość pojazdu ustalona na podstawie materiału porównawczego kształtuje się na poziomie kilkakrotnie wyższym od ceny określonej w umowie kupna - sprzedaży załączonej do zgłoszenia celnego.

Naczelnik Urzędu Celnego w wyżej wskazanej decyzji z dnia [...].09.2010r. określił wartość celną importowanego pojazdu na kwotę 17.852 zł metodą "ostatniej szansy", przyjmując za cenę wyjściową wartość określoną przez powołanego w tym celu biegłego rzeczoznawcę samochodowego (opinia nr [...] z dnia [...].07.2010r.) oraz dokonał ponownego wymiaru należności celnych a także zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz w podatku akcyzowym z tytułu importu .

Pismem z dnia [...] października 2010 r. pełnomocnik Strony wniósł odwołanie od tej decyzji, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji.

Dyrektor Izby Celnej po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] stycznia

2012 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje organu I instancji w uzasadnieniu stwierdzając, że zgodnie z art. 245 Wspólnotowego Kodeksu celnego i art. 73 ust. 1 Prawa celnego do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29.08.1997r., - Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego.

Wyjaśnił, iż w momencie przyjmowania zgłoszenia celnego organ celny ocenia jedynie jego poprawność formalną i nie ma możliwości dokonania oceny rzetelności danych zawartych przez importera dotyczących kraju bądź obszaru pochodzenia importowanego towaru.

W przedmiotowej sprawie Strona zgłosiła w procedurze dopuszczenia do wolnego obrotu używany samochód osobowy marki [...] o pojemności silnika 1299 cm3, rok produkcji 2008 , deklarując wartość pojazdu w wys. 1500 CHF na podstawie załączonego rachunku nr [...] z dnia [...] września 2008r. deklarując stawkę celną preferencyjną z uwagi na pochodzenie towaru.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w przypadku powstania długu celnego wymagane zgodnie z prawem należności określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, natomiast w myśl art. 20 ust. 3 lit. d) WKC, Taryfa Celna Wspólnot Europejskich obejmuje preferencyjne środki taryfowe określone w umowach zawartych przez Wspólnotę z niektórymi krajami lub grupami państw, w których przewidziane jest stosowanie preferencji taryfowych. Sporny towar korzystał z preferencji celnych, a jego pochodzenie winno być udokumentowane świadectwem pochodzenia, które winno spełniać wymogi określone w ww. przepisach.

Takie środki przewiduje, mająca zastosowanie w niniejszej sprawie, umowa zawarta pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Konfederacją Szwajcarską (Dz.Urz. WEL 45 z 15 lutego 2006 r. ze zmianami), a konkretnie Protokół 3 do tejże Umowy dotyczący definicji pojęcia "produkty pochodzące" oraz metod współpracy administracyjnej.

Zgodnie z art. 16 ww. Protokołu 3 produkty pochodzące ze Wspólnoty przy przywozie do Szwajcarii oraz produkty pochodzące ze Szwajcarii przy przywozie do Wspólnoty korzystają z postanowień niniejszej Umowy po przedstawieniu jednego

z wymienionych poniżej dowodów pochodzenia:

1/ świadectwa przewozowego EUR.1, którego wzór zamieszczony jest w załączniku

IIl a;

2/ świadectwa przewozowego EUR-MED, którego wzór zamieszczony jest w załączniku lll b;

3/ deklaracji na fakturze lub deklaracji EUR-MED. wydanej zgodnie z art. 22 Protokołu 3, która może zostać sporządzona przez:

a/ upoważnionego eksportera w rozumieniu art. 23 niniejszego Protokołu 3 lub

b/ przez każdego eksportera dla każdej przesyłki składającej się z jednej lub większej liczby opakowań zawierających produkty pochodzące, których całkowita wartość nie przekracza 6000 EUR.

Mając na uwadze cytowany powyższej art. 16 tego Protokołu nr 3 dowodem preferencyjnego pochodzenia może być m.in. deklaracja na fakturze, sporządzona zgodnie z art. 22 Protokołu nr 3.

Mając na względzie art. 33 Protokołu Nr 3 ( Dz.U. WE L Nr 45 z 2006r.) dokonano sprawdzenia zapisu o pochodzeniu pojazdu na rachunku nr [...] oraz prawidłowości danych w nim zawartych poprzez skierowanie go do weryfikacji do upoważnionego organu w Szwajcarii.

Przy piśmie z dnia [...].04.2010 r. nr [...], władze celne Szwajcarii, uprawnione do przeprowadzenia weryfikacji poinformowały, iż eksporter nie udowodnił pochodzenia pojazdu i z tego względu pojazd należy traktować jako nieokreślonego pochodzenia i uznać dowód pochodzenia za nieważny.

W związku z powyższym, mając na uwadze między innymi postanowienia zawarte w Protokole nr 3 do umowy, organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. odmówił przeprowadzenia dowodów w przedmiocie zwrócenia się do organów celnych Szwajcarii o udzielenie informacji o przyczynach zanegowania kraju pochodzenia jak również o nadesłanie akt postępowania weryfikacyjnego przeprowadzonego w niniejszej sprawie.

W odniesieniu do wniosku Strony wskazał, że pismo z dnia [...].04.2010 r. jako dokument sporządzony przez organ władzy publicznej, a niewątpliwie taką władzą jest administracja celna Szwajcarii, należy uznać na dokument urzędowy, a uzyskana informacja jest wystarczająca do uznania, że organ celny miał prawo mieć uzasadnione wątpliwości, co do wartości towaru wskazanego w wystawionym rachunku. W tym stanie rzeczy nie jest konieczne, aby organ celny podejmował dalsze działania zmierzające do ustalenia, czy dany dowód pochodzenia jest prawdziwy i czy pochodzi z wiarygodnego źródła, bowiem uzyskane informacje są wystarczające dla ustalenia wartości celnej towaru z zastosowaniem metod określonych w art. 30 ust 2 WKC i art. 31 WKA.

Podkreślił, że z art. 33 ust. 3 Protokołu nr 3, wynika, iż weryfikację przeprowadzają organy celne kraju wywozu i w tym celu mają prawo zażądać przedstawienia wszelkich dowodów oraz przeprowadzić weryfikację ksiąg rachunkowych eksportera lub innego rodzaju kontrolę, którą uznają za stosowną. Zgodnie z art. 22 ust. 5a, eksporter sporządzający deklarację na fakturze lub deklarację EUR-MED na fakturze jest zobowiązany do przedłożenia na każde żądanie organów celnych kraju wywozu, wszelkich dokumentów potwierdzających status pochodzenia danych produktów oraz spełnienie pozostałych wymogów niniejszego protokołu., natomiast w oparciu o art. 29 ust. 2 eksporter sporządzający deklarację na fakturze przechowuje kopię tej deklaracji na fakturze, jak również dokumenty określone w art. 22 ust. 5, przez okres co najmniej trzech lat.

W myśl art. 86 obowiązującej ustawy Prawo celne (Dz.U. z 2004 r nr 68 póz.622) organ celny może przyjąć jako dowód w postępowaniu dokumenty sporządzone przez organy celne państwa obcego lub inne uprawnione podmioty państwa obcego. Reasumując przypomnieć należy, iż Umowa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Konfederacją Szwajcarską a dokładnie Protokół Nr 3 do tejże umowy dotyczący definicji pojęcia "produkty pochodzące" i metod współpracy administracyjnej, jest umową międzynarodową, zatem wyniki weryfikacji sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej, mają moc dowodową właściwą dokumentom urzędowym, stanowią dowody tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone i mogą stanowić podstawę powyższego rozstrzygnięcia.

Uprawnione jest zatem stwierdzenie, iż nie jest konieczne , aby organ celny podejmował dalsze działania, bowiem uzyskane informacje od szwajcarskich organów celnych są wystarczające dla ustalenia wartości celnej towaru z zastosowaniem metod określonych w art. 30 ust. 2 WKC i art. 31 WKC. Ponadto organ celny nie mógłby podjąć takich działań, bowiem nie ma on władczych uprawnień do tego, aby kontrolować prawidłowość postępowania szwajcarskich organów celnych.

Ponadto, weryfikacja przeprowadzona zgodnie ww. przepisami przez władze kraju eksportu jest jedyną przewidzianą przez wskazaną umowę formą kontroli dowodów pochodzenia towarów i wynik jej jest wiążący dla władz celnych kraju importu.

Strona jako dowód pochodzenia towaru uprawniający do preferencyjnego pochodzenia importowanego towaru przedstawiła deklarację na fakturze wystawionej przez [...]. W trakcie prowadzonego postępowania ustalono , że sprzedawca nie wykazał pochodzenia towaru. Oznacza to, że prawdziwość całego dokumentu nie tylko w części dotyczącej preferencyjnego pochodzenia towaru, ale również w części dotyczącej wskazanej ceny sprzedaży została skutecznie zakwestionowana

Brak prawidłowych danych w przedmiocie pochodzenia towaru spowodował powstanie uzasadnionych wątpliwości, że także w elemencie dotyczącym ceny sprzedaży pojazdu nie odpowiada ona rzeczywistej wartości rynkowej samochodu, co zostało potwierdzone uzyskanymi danymi przez organ l instancji.

W wyniku porównania ceny transakcyjnej importowanego pojazdu do ceny sprzedaży pojazdu tej samej marki, modelu i roku produkcji w tym samym okresie czasu na rynku kraju eksportu wg. strony internetowej auto-i-dat-ch z dnia [...].10.2008 r. stwierdzono, że nawet przy uwzględnieniu stopnia uszkodzeń pojazdu określonych w opinii biegłego nr [...] z dnia [...].09.2008r. kwota deklarowana przez Stronę w zgłoszeniu celnym w dalszym ciągu budzi uzasadnione wątpliwości, o których mowa w art. 181 a RWKC. Tym samym nie można uznać, że przyjęcie przez organ celny zaistnienia w sprawie uzasadnionych wątpliwości co do zadeklarowanej wartości celnej pozbawione jest dostatecznych, racjonalnych argumentów.

Zgodnie z art. 181 a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/1992 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (zwanego dalej: RWKC) ww. uzasadnione wątpliwości pozwoliły na ustalenie wartości celnej inną metodą niż metoda wartości transakcyjnej.

Z tego względu postanowieniem z dnia [...].07.2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego powołał biegłego rzeczoznawcę z dziedziny techniki motoryzacyjnej w celu ustalenia wartości rynkowej pojazdu podobnego pod względem parametrów technicznych, konstrukcyjnych do objętego zgłoszeniem celnym nr [...] z dnia [...].09.2008r.

Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji słusznie skorzystał

z art. 31 WKC. Przepis ten przewiduje, iż jeżeli wartość celna nie może być ustalana na podstawie przepisu art. 29 lub 30 WKC, jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami:

- porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r.

- art. VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r.

- przepisów działu II rozdziału III WKC.

Zgodnie z postanowieniami Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., w przypadku ustalania wartości celnej przywożonych używanych pojazdów samochodowych w oparciu o ww. metodę tzw. ostatniej szansy, istnieje możliwość skorzystania z opinii rzeczoznawców, wyspecjalizowanych katalogów, czasopism zawierających ceny rynkowe pojazdów, w których wydawca zestawia średnie ceny pojazdów samochodowych (osobowych, terenowych, dostawczych, ciężarowych) na podstawie ogólnokrajowych badań rzeczoznawczych, prowadzonych w sposób fachowy przez specjalistów

w dziedzinie motoryzacji (np. Eurotax, Info Ekspert).

W przypadku używanych pojazdów samochodowych ta metoda pozwala na właściwe uwzględnienie indywidualnych cech pojazdu samochodowego używanego, również wtedy (albo szczególnie wtedy), gdy określone one zostają przez rzeczoznawcę w specjalistycznej opinii technicznej.

Organ celny ustalając wartość celną zgodnie z dyspozycją przepisu art. 31 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, jako punkt wyjścia przyjął wartość przedmiotowego pojazdu określoną w opinii nr [...] z dnia [...].07.2010 r. i przy ustalaniu wartości celnej pomniejszył je o należności celne, podatek VAT i podatek akcyzowy pobierane w związku z importem towaru. Tak ustalona wartość celna w oparciu o art. 31 Wspólnotowego Kodeksu Celnego oddaje rzeczywistą wartość pojazdu będącego podstawą do określenia należności publiczno-prawnych.

Dodatkowo wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 31 ust. 2a WKC wartość celna ustalana metodą tzw. ostatniej szansy nie może być określana m.in. na podstawie ceny sprzedaży na obszarze Wspólnoty towarów wytworzonych we Wspólnocie. W związku z faktem, iż pojazdy marki [...] są właśnie produkowane na obszarze Wspólnoty, niedopuszczalnym było przyjęcie za punkt wyjścia czynionych obliczeń wartości pojazdów tej marki. W takiej sytuacji Światowa Organizacja Celna (Studium 1.1. Postępowanie wobec używanych pojazdów samochodowych) zaleca zastosowanie w ramach metody ostatniej szansy, metody wartości transakcyjnej towarów identycznych lub podobnych, w oparciu o podobne pojazdy produkowane w innych krajach. Za punkt wyjścia sporządzanej kalkulacji przyjmuje się wtedy katalogową cenę samochodu "podobnego" wyprodukowanego poza obszarem Wspólnoty. Następnie dokonuje się odpowiedniego pomniejszenia ceny o elementy takie jak cło, podatek akcyzowy.

Powołany przez organ celny biegły ustalił, iż najbardziej zbliżone parametry trakcyjno-techniczne do przedmiotu importu ma samochód marki [...] tego samego rodzaju i podrodzaju, wyprodukowany w 2008 r., poza Wspólnotą Europejską. Pojazd dostępny jest także na rynku polskim i ujęty jest w katalogach wartości rynkowych pojazdów.

W sporządzonej, dla potrzeb niniejszej sprawy opini, biegły dokonał licznych odliczeń od ceny bazowej uwzględniając dostępne dane, a w przypadku ustalenia ubytku wartości pojazdu z tytułu braków i uszkodzeń poszczególnych zespołów wykorzystał w tym zakresie opinie nr [...] z dnia [...].09.2008 r.

Skarżący we wniesionej skardze zarzucił organowi celnemu :

naruszenie art. 122 w zw. z art. 187 § l, art. 188 i art. 194 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z art. 235 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 229 Ordynacji podatkowej przez:

- brak przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego w celu dokładnego

wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w zakresie rzeczywistej wartości towaru celnego, co przejawia się w bezzasadnym zawyżeniu jego wartości;

- pozbawienie strony możliwości przeprowadzenia postępowania dowodowego przeciwko dokumentowi urzędowemu co do preferencyjnego pochodzenia towaru;

- wadliwą ocenę rzetelności danych zawartych na rachunku sprzedaży towaru nr [...] z dnia [...].09.2008r. oraz prawidłowości wykonania wyceny [...], co doprowadziło do wadliwego zanegowania wartości transakcyjnej towaru i dowolnego ustalenia zawyżonej wartości towaru w oparciu o metodę ostatniej szansy;

- zaprzeczenie zasadzie dążenia do ustalenia prawdy materialnej wobec nie uwzględnienia wniosków dowodowych strony w zakresie określenia rzeczywistego zakresu szkody w pojeździe, wysokości koniecznej naprawy oraz wartości towaru a nadto zaakceptowanie braku przeprowadzenia postępowania co do wartości transakcyjnej pojazdów uszkodzonych na rynku szwajcarskim;

- nie wyjaśnienie metody przyjętej dla sporządzenia opinii [...] o ile wskaźniki nią określone miały stanowić podstawę wyceny towaru w opinii [...], w szczególności czy wskaźniki opinii [...] stanowią współczynnik uszkodzenia poszczególnych zespołów do wartości całego samochodu, co nie pozwalało na zastosowanie współczynnika Uzi jako bezzasadnie podwyższającego wartość pojazdu;

- wadliwą ocenę braku potwierdzenia kraju pochodzenia pojazdu jako dający podstawę

do zakwestionowania wartości transakcyjnej towaru;

- wadliwą ocenę że dane z wydruku strony auto-i-dat-ch dają podstawę do powzięcia uzasadnionych wątpliwości co do rzetelności wskazanej na rachunku wartości transa cyjnej pojazdu a zatem istnienia podstaw do zastosowania metody ostatniej szansy;

- wadliwe zaakceptowanie opinii [...] jako mogącej stanowić podstawę ustaleń faktycznych w sprawie, pomimo że nie uwzględnia ona współczynnika stopnia uszkodzeń i współczynnika uszkodzeni ukrytych, a nadto zastosowanie współczynnika Uz1 podwyższało wartość pojazdu w odniesieniu do metody "zastosowanej w opinii [...] oraz nie wyjaśniono przyczyn rozbieżności wniosków dwóch opinii znajdujących się w sprawie, co do zakresu wpływu uszkodzeń na wartość pojazdu.

Zaskarżonej decyzji strona\ zarzuciła także naruszenie art. 29 ust. l WKC w zw. z art. 181a Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, przez bezzasadne pominięcie wartości transakcyjnej pomimo braku uzasadnionych wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi faktycznie zapłaconą cenę za pojazd uszkodzony.

Organ w udzielonej odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddaleniu, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna, chociaż nie wszystkie podniesione w niej zarzuty zasługiwały na uwzględnienie.

Nie można przyjąć, że organy naruszyły regulację z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej dotyczącą przyjętej przez biegłego metody ustalenia wartości towaru, w szczególności poprzez zastosowanie wskaźnika (uz1), powołany przez Naczelnika Urzędu Celnego biegły w sporządzonej opinii nr [...] z [...] lipca 2010 r., w pozycji podstawa opracowania opinii, wskazał na instrukcję ustalenia wartości pojazdów 1/2005 Stowarzyszenia Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu drogowego (w skrócie SRTS i RD).

Procentowy udział wartości zespołu wartości w pojeździe w procentach "uz1", jest jednym ze wskaźników koniecznych do ustalenia wartości rynkowej pojazdu uszkodzonego, przy zastosowanej przez biegłego metodzie ustalenia stopnia uszkodzenia

pojazdu.

Natomiast przedłożona przez skarżącego opinia techniczna nr [...] wykonana [...].09.2008 r., nie wskazuje jaką metodą została ustalona wartość rynkową pojazdu uszkodzonego, chociaż odwołano się w niej do Instrukcji określenia wartości pojazdów nr 1/2005 SRTS i RD, nie wskazano jednak co dokładnie oznacza wyliczony wskaźnik "Sz" i dlaczego jest ustalony poprzez mnożenie wskazanych uszkodzeń i korekt (k. 89 akt adm.).

Powołany przez organ rzeczoznawca w piśmie z dnia [...] lipca 2011 r. słusznie stwierdził, że "Przyjęte w opinii nr [...] współczynniki są zastosowane w metodzie (wzorze) obliczeniowej, która jest znana tylko wykonującemu tę opinię" (k.92 akt adm.).

Nie można także uznać za zasadny zarzutu dotyczącego naruszenia przez organy celne regulacji z art. 194 § 3 w zw. z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej przez bezzasadne odmówienie stronie przeprowadzenia dowodu przeciwko dokumentowi urzędowemu władz celnych Szwajcarii. Skarżący zwrócił się do organu odwoławczego o przeprowadzenie postępowania, które miało dotyczyć prawidłowości prowadzonego przez organy celne postępowania, a takich władczych uprawnień do tego aby kontrolować prawidłowość postępowania szwajcarskich organów celnych m.in., co do wiarygodności przeprowadzonego postępowania weryfikacyjnego, polski organ celny nie posiada, uprawnienia do przeprowadzenia takiego postępowania musiałoby wynikać z umowy międzynarodowej zawartej z Szwajcarią.

Brak zatem było podstaw prawnych do żądania dalszych informacji od szwajcarskich organów celnych, w sytuacji gdy organy te poinformowały, że eksporter nie udowodnił pochodzenia rzeczowego pojazdu i z tego względu pojazd należy traktować jako nieokreślonego pochodzenia i uznać dowód pochodzenia za nieważny.

Także żądanie przeprowadzenia opinii rzeczoznawcy, który na podstawie numeru VIN pojazdu mógłby ustalić miejsce wyprodukowania pojazdu, nie było zasadne, albowiem dla uzyskania preferencyjnej stawki celnej, istotne znaczenie ma nie miejsce wyprodukowania pojazdu, ale posiadanie jednego z dowodów pochodzenia wymienionych w art. 16 protokołu 3 zawartej ze Szwajcarią umowy, na co organ odwoławczy wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Skarga natomiast była zasadna w części dotyczącej prawidłowości zastosowania art. 181 a RWKC oraz wykonania opinii przez rzeczoznawcę powołanego przez organ celny. Organy kwestionując deklarowaną cenę transakcyjną sprzedaży samochodu, dokonały porównania cen transakcyjnych mając na uwadze wydruk ze strony internetowej auto- i-dat-ch z [...].10.2008 r. , który jednak dotyczył samochodów używanych nieuszkodzonych, gotowych do jazdy. Organ nie przedstawił jednak wydruków dotyczących pojazdów uszkodzonych.

Zdaniem orzekającego sądu nie są potrzebne specjalne wiadomości do tego aby stwierdzić nieprawidłowość polegającą na porównaniu cen transakcyjnych samochodu nieuszkodzonego do samochodu uszkodzonego. Organy chcąc wykazać istnienie przesłanek z art. 181 a RWKC, powinny dokonać porównania cen transakcyjnych samochodów uszkodzonych zawieranych na terenie Szwajcarii z ceną podaną przez skarżącego.

Ponadto zdaniem sądu orzekającego, organy celne, w tym organ odwoławczy nie dokonał oceny uzyskanego dowodu w postaci opinii sporządzonej przez powołanego rzeczoznawcę w sposób zgodny z wymaganiami art. 191 Ordynacji podatkowej.

Otóż powołany przez organ I instancji rzeczoznawca w opinii technicznej nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r. w punkcie 4 podstawy opracowania opinii wskazał, na instrukcję ustalenia wartości pojazdów 1/2005 SRTS i RD. Ustalona przez niego wartość rynkowa samochodu, była wyliczoną przez niego wartością głównych zespołów pojazdu i wynosiła 24.700 zł. Na stronie 4 opinii z dnia 26 lipca 2010r. (k.31 akt adm.)

w pozycji 17, wskazano że WR = 28521 zł, co odpowiada wartości bazowej pojazdy

z pozycji 1 punktu 16 (k. 31 akt adm.)

Posłużenie się w opinii wskaźnikiem "uzi", "WR" wskazuje, że rzeczoznawca ustalając wartość rynkową pojazdu uszkodzonego (a na taki pojazd będący po kolizji, wskazano w opinii technicznej nr [...], która w tym zakresie nie było przez rzeczoznawcę i organy celne kwestionowana), przyjął metodę stopnia uszkodzenia pojazdu, która jest jedną z metod, oprócz metody kosztu naprawy oraz metody odzysku części, określania wartości pojazdu uszkodzonego. Przyjmując metodę stopnia uszkodzenia pojazdu, rzeczoznawca oprócz ustalenia wartości głównych zespołów pojazdu, powinien także ustalić współczynnik zbywalności uszkodzonego pojazdu oraz współczynnik uszkodzeń ukrytych. Dopiero iloczyn tych trzech wielkości określa wartość rynkową pojazdu uszkodzonego (str. 31-38 instrukcji określenia wartości pojazdów nr 1/2005 SRTS i RD, powołanej przez rzeczoznawcę).

Powołany przez organ I instancji rzeczoznawca nie wyjaśnił z jakich powodów ustalając wartość rynkową pojazdu uszkodzonego, nie ustalił współczynnika zbywalności uszkodzonego pojazdu oraz współczynnika uszkodzeń ukrytych, które mają istotny wpływ na ustalenia wartości rynkowej pojazdu uszkodzonego.

Organy celne w tym organ odwoławczy, dokonując oceny zebranego materiału dowodowego w tym wyżej wskazanej opinii nie wyjaśnił tej kwestii, czym naruszyły regulację z art. 191 Ordynacji podatkowej. Wskazane naruszenie art. 191 Ordynacji podatkowej, mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w tym przypadku ustalenie wartości rynkowej pojazdu uszkodzonego, zatem na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a., zaskarżoną decyzję należało uchylić.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ odwoławczy uzupełni postępowanie, przez porównanie ceny pojazdów uszkodzonych w Szwajcarii z ceną wynikającą z rachunku nr [...] oraz wyjaśni z powołanym przez siebie biegłym dlaczego w sporządzonej opinii nie ustalił współczynnika zbywalności uszkodzonego pojazdu oraz współczynnika uszkodzeń ukrytych.

Na podstawie art. 152 p.p.s.a. określono że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i § 2 P.p.s.a.

Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska