Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1143/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), Protokolant spec. Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2013 r. sprawy ze skargi P. S.A. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r. znak [...] w przedmiocie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości skargę oddala


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy

1. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]marca 2013 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania uzupełnionego pismem z dnia 26 lutego 2013 r. P. S.A.od decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]stycznia 2013 r. znak: [...], nakazującej P. S.A., w terminie do dnia 30 listopada 2013 r. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości poprzez wykonanie robót budowlanych na peronach nr 2, 3, 4 i w przejściu podziemnym pod torami usytuowanymi na działce nr ewid. gr [...]w ciągu linii kolejowej nr [...]relacji [...] w km. 26.357, polegających na: 1. Peron nr 2: (-) uzupełnieniu ubytków nawierzchni przy krawędziach peronu (prawa i lewa strona), uzupełnieniu desek w pokryciu dachowym wiaty peronowej i pokryciu ich papą termozgrzewalną, (-) wykonaniu opierzenia i obróbek blacharskich wiaty peronowej wraz z połączeniami rynien z rurami spustowymi, (-) udrożnieniu kanalizacji deszczowej w celu prawidłowego odprowadzenia wody opadowej z wiaty peronowej, (-) zabezpieczeniu antykorozyjnym konstrukcji stalowej wiaty peronowej; 2. Peron nr 3: (-) uzupełnieniu ubytków nawierzchni przy wiacie tunelowej (przejście pod torami) i na peronie, (-) uzupełnieniu desek w pokryciu dachowym wiaty peronowej i pokryciu ich papą termozgrzewalną, (-) wykonaniu opierzenia i obróbek blacharskich wiaty peronowej wraz z połączeniami rynien z rurami spustowymi, (-) udrożnieniu kanalizacji deszczowej w celu prawidłowego odprowadzenia wody opadowej z wiaty peronowej, (-) zabezpieczeniu antykorozyjnym konstrukcji stalowej wiaty peronowej; 3. Peron nr 4: (-) uzupełnieniu ubytków nawierzchni przy wiacie tunelowej (zejście do tunelu) i na peronie, (-) uzupełnieniu desek w pokryciu dachowym wiaty peronowej i pokryciu ich papą termozgrzewalną, (-) wykonaniu opierzenia i obróbek blacharskich wiaty peronowej wraz z połączeniami rynien z rurami spustowymi, (-) udrożnieniu kanalizacji deszczowej w celu prawidłowego odprowadzenia wody opadowej z wiaty peronowej, (-) zabezpieczeniu antykorozyjnym konstrukcji stalowych wiaty peronowej; 4. Przejście pod torami: (-) uzupełnieniu metalowych elementów w wiatach szt. 3 (zejście do tunelu), (-) uzupełnieniu szyb w wiatach, (-) zabezpieczeniu antykorozyjnym konstrukcji stalowej wiaty, (-) odbudowaniu świetlików szt. 3, (-) uzupełnieniu ubytków w schodach (zejścia do tunelu), (-) zamontowaniu poręczy przy zejściach do tunelu, (-) wyrównaniu posadzki w tunelu (zastoiska wód opadowych), (-) udrożnieniu kanalizacji deszczowej w celu prawidłowego odprowadzenia wody opadowej z tunelu, (-) uzupełnieniu ubytków betonu i zlikwidowaniu spękań w strefie podporowej (np. przez iniekcję), (-) naprawieniu izolacji przeciwwodnej w strefie konstrukcyjnej podpór, (-) wykonaniu zabezpieczenia antykorozyjnego elementów stalowych znajdujących się w tunelu - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa.

2. W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że podstawą rozstrzygnięcia były wyniki kontroli przeprowadzonej w dniu 20 listopada 2012 r. przez przedstawicieli [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz ustalenia odnotowane w protokołach z przeglądu okresowego peronów i przejścia pod torami. Typowy zakres robót wskazany przez organ pierwszej instancji dotyczy zabezpieczenia peronów, wiat i przejścia pod torami przed dalszą ich degradacją, natomiast wyrównanie nawierzchni peronów (w tym przy krawędziach peronu), uzupełnienie ubytków w schodach (zejścia do tunelu), zamontowanie poręczy przy zejściach do tunelu i odprowadzenie zastoin wody opadowej ma bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo podróżnych

3. W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że na właścicielu lub zarządcy obiektu budowlanego spoczywa, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) obowiązek utrzymania obiektu budowlanego, m. in., w należytym stanie technicznym i estetycznym. Konstrukcja normy prawnej zawartej w art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, będącej podstawą wydanej decyzji, a w szczególności użyty w niej zwrot: "...właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości ...", wskazuje, że decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek określonych w art. 66 ust. 1 pkt 1-3, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz zobowiązany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

Z ustaleń organu wynika, że skala i rodzaj występujących nieprawidłowości, w tym zagrożeń dla podróżnych spowodowanych, m. in., ubytkami nawierzchni przy krawędziach peronów, ubytkami w schodach czy zastoiny wody, w pełni uzasadnia nałożenie wskazanych w decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]stycznia 2013 r. robót naprawczych.

Zdaniem organu, nie można się zgodzić z argumentem, że nieuzasadnione ekonomicznie jest wykonanie wskazanych w przedmiotowej decyzji zabezpieczeń w związku z planami dotyczącymi modernizacji linii kolejowej i w perspektywie przebudowanie peronów. Organ administracji nie może opierać swojego rozstrzygnięcia o deklarowane zdarzenia przyszłe, a zły stan techniczny obiektu budowlanego, powodujący ewentualne zagrożenia dla podróżnych, obliguje organ nadzoru budowlanego do działań prewencyjnych.

Nie jest również zasadny argument, zdaniem organu, że niezrozumiały jest zakres robót budowlanych wskazany w sentencji decyzji, bowiem zakres tych robót został oparty o zalecenia zawarte w protokołach z kontroli okresowych.

Organ wskazał również, że ewentualne rozebranie wiat czy zmiana systemu dojść do peronów, zgodnie z przepisami ustawy Prawo budowlane, spowoduje, że decyzja [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego stanie się bezprzedmiotowa.

4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości.

II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron

1. Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyły P. S.A; zarzucając naruszenie:

1. art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane przez niewłaściwą wykładnię i błędne zastosowanie;

2. art. 7, 77 kpa poprzez sprzeczność poczynionych ustaleń z zebranym w sprawie materiałem, nierozpoznanie całości materiału dowodowego - co miało istotny wpływ na jej wynik -

- domagały się uchylenia w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej.

2. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

2. Zaskarżoną decyzją Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]stycznia 2013 r. nakazującą P. S.A., w terminie do dnia 30 listopada 2013 r. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości poprzez wykonanie robót budowlanych na peronach nr 2, 3, 4 i w przejściu podziemnym pod torami usytuowanymi na działce o nr ewid. gr. [...], w ciągu linii kolejowej nr [...]relacji [...] w km. 26.357.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżona jak również poprzedzająca decyzja nie naruszają przepisów prawa.

Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

3.1. Zgodnie z art. 66 ust. 1 ustawy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2010 r. Nr 243, poz. 1623), w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: (1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo (2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo (3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo (4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji był art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. 2010 r. Nr 243, poz. 1623), zgodnie z którym, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Z przepisu tego wynika, że ma on zastosowanie do przypadków szczególnego zaniedbania obowiązków ze strony właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego w odniesieniu do stanu technicznego obiektu, i ma na celu utrzymanie substancji budowlanej w należytym stanie technicznym. Do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych w obiekcie budowlanym nieprawidłowości wystarczające jest stwierdzenie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu, natomiast rodzaj podejmowanych przez organ nakazów zależny jest od ustalonych potrzeb; nie jest konieczne, by stan ten zagrażał życiu lub zdrowiu ludzi. Wydany na podstawie art. 66 Prawa budowlanego nakaz usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości nie może budzić wątpliwości interpretacyjnych. Podkreślić również należy, iż decyzje podejmowane na podstawie tego przepisu mają charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek określonych w art. 66 ust. 1 pkt 1-3 ustawy, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz zobowiązany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

Z przepisu tego wynika, że treść decyzji jest uzalezniona od okoliczności faktycznych sprawy, co oznacza konieczność dokładnego ustalenia w postępowaniu administracyjnym stwierdzonych nieprawidłowości, a następnie precyzyjnego określenia obowiązków, które organ nadzoru budowlanego nakłada na stronę.

Nie budzi wątpliwości, że celem tego przepisu jest zapewnienie bezpiecznego użytkowania wszystkich obiektów budowlanych.

Art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego obliguje organ nadzoru budowlanego do wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego w razie zaistnienia jednej z wymienionych w tym przepisie przesłanek i nakazania w drodze decyzji usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości wraz z określeniem terminu wykonania tego obowiązku. Artykuł ten nie tworzy dla właściciela czy zarządcy obiektu nowego obowiązku, lecz tylko precyzuje ustawowy obowiązek wynikający z art. 61 Prawa budowlanego.

3.2. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że postępowanie w sprawie niniejszej zostało wszczęte z urzędu, w oparciu o ustalenia dokonane podczas kontroli okresowej peronów i przejścia, oraz ustalenia dokonane podczas przeprowadzonej w dniu 20 listopada 2012 r. kontroli utrzymania obiektów budowlanych na terenie dworca kolejowego w [...]w ciągu linii kolejowej relacji [...], tj. peronów nr 2, 3, 4 oraz przejścia podziemnego pod torami kolejowymi, protokoły nr 249/12, 250/12, 251/12, 252/12, 253/12, 254/12 z dnia 14 listopada 2012 r. z okresowej corocznej kontroli budowli zgodnie z art. 62 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. O terminie oględzin strona została powiadomiona zawiadomieniem z dnia 2 listopada 2012 r. W sposób niebudzący wątpliwości stwierdzono wtedy postępującą korozję wszystkich elementów metalowych, brak desek w poszyciu dachowym wiat peronowych, brak poręczy przy zejściach do tunelu, uszkodzone stopnie schodowe, niedrożną kanalizację deszczową, degradację świetlików powodującą zalewanie tunelu przez wody opadowe, ubytki, spękania, zapadliska nawierzchni peronów i przejścia pod torami, spękania pionowe i ukośne w strefie podpór, przecieki wody.

3.3. Jeśli więc, jak wyżej wskazano - wystąpi choćby jedna z przesłanek, określonych w art. 66 ust. 1 pkt 1-3 ustawy Prawo budowlane, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz zobowiązany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości - co w niniejszej sprawie nastąpiło.

3.4. Dodatkowo wskazać należy, iż stosownie do art. 15 kpa, postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, co oznacza, że sprawa administracyjna jest dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta, po raz pierwszy w pierwszej instancji, a następnie w drugiej instancji. Dwukrotne rozpoznanie sprawy oznacza obowiązek przeprowadzenia dwukrotnie postępowania wyjaśniającego, i konsekwentnie do tego ukształtowane jest postępowanie odwoławcze, którego przedmiotem nie jest weryfikacja decyzji, lecz ponowne rozpoznanie sprawy administracyjnej, tożsamej pod względem przedmiotowym i podmiotowym. Podkreślić więc należy, że podstawa prawna decyzji organu odwoławczego nie może ograniczać się tylko do przepisów kpa (art. 138), lecz musi zawierać przepisy prawa materialnego dotyczące rozstrzyganej sprawy, bo organ ten nie tylko kontroluje decyzję organu pierwszej instancji, lecz ma obowiązek sprawę rozpoznać ponownie (v. B. Adamiak, J. Borkowski – Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 10. wydanie. Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2009, s. 79 i nast. oraz 414).

IV. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi wskazać należy, iż są one niezasadne. Planowana na lata 2014-2020 przebudowa linii kolejowej nr [...]relacji [...], mały ruch kolejowy czy planowana przebudowa - nie mogą mieć wpływu na treść obecnego rozstrzygnięcia organu, ze względu na treść i charakter przepisu będącego podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji, co wyjaśniono wyżej.

V. Zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane.

Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.

V. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.