Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 2/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101 ust. 1,
journal: Dz.U. 2017 poz 1875
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jedn.
article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na uchwałę Rady Miasta Kielce z dnia 17 listopada 2011 r. nr XVIII/414/2011 w przedmiocie określenia przystanków komunikacyjnych i dworców w gminie oraz ustalenia zasad korzystania z tych obiektów i stawek opłat za korzystanie z przystanków komunikacyjnych i dworców postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Kielcach ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

[...] Sp. z o.o. z siedzibą w Kielcach w dniu 7 grudnia 2017 r. złożyła - za pośrednictwem organu - do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Rady Miasta Kielce z dnia 17 listopada 2011 r. nr XVIII/414/2011 w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych i dworców w Gminie Kielce oraz ustalenia zasad korzystania z tych obiektów i stawek opłat za korzystanie z przystanków komunikacyjnych i dworców.

Skarżąca nie opłaciła skargi, dlatego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 3 stycznia 2018 r., wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia w tym przedmiocie. Nadto Spółka została wezwana do złożenia dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.

Przesyłka polecona zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia ww. opłaty oraz wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi została doręczona skarżącej w dniu 11 stycznia 2018 r. Termin do uzupełnienia braków fiskalnego skargi upływał w dniu 18 stycznia 2018 r.

Wpis sądowy od skargi uiszczony został przez stronę w dniu 12 stycznia 2017 roku. Nadto w piśmie z dnia 15 stycznia 2018 r. (data wpływu do Sądu 16 styczeń 2018 r.) strona oświadczyła, że cofa skargę, podnosząc między innymi, że skarżący nie wniósł dotychczas skutecznego wezwania do organu. Do pisma strona załączyła odpis dokumentu zatytut. "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" z dnia 12 stycznia 2018 r. (data wpływu do Urzędu Miasta Kielce – 16 styczeń 2018 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.

Na wstępie podnieść należy, że Sąd zobowiązany jest w pierwszej kolejności do zbadania z urzędu dopuszczalności skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "ustawą p.p.s.a.").

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie została złożona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875).

Zgodnie z tym przepisem - w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją dokonaną art. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), która weszła w życie w dniu 1 czerwca 2017 r. – każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Z kolei stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Zaskarżona uchwała została wydana przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, a zatem w przedmiotowej sprawie znajduje zastosowanie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017 r. Powyższe oznacza, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego strona powinna była wezwać organ gminy do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca nie dopełniła tego obowiązku.

Jednocześnie zauważyć należy, że w piśmie złożonym w dniu 16 stycznia 2018 r. skierowanym do Sądu strona podniosła, że nie wniosła dotychczas skutecznie wezwania do organu. Strona załączyła dowód złożenia takiego wezwania, ale wniesionego do organu dopiero w dniu 16 stycznia 2018 r. Tym samym, nie sposób przyjąć, aby przedmiotowa skarga została złożona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w powołanym brzmieniu, co oznacza, że nie został wyczerpany przez stronę skarżącą tryb wniesienia skargi. Z tych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. Ponieważ skarga nie została skutecznie wniesiona, dlatego nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy oświadczenie skarżącego o jej cofnięciu.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z przyczyn innych, niż wymienione pkt 1-5a.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia