Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 171/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art.  5 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1851
law: Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant Referent-stażysta Damian Szczurowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2018 r. sprawy ze skargi A.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach na podstawie art. 138 § 1pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1257) w związku z art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2015, poz. 1659) po rozpatrzeniu odwołania A.P. od decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. nr [...] dotyczącej przyznania prawa do świadczenia wychowawczego na kolejne dziecko – K. W. ur. [...] r. w okresie od 1 października 2017 r. do 30 września 2018 r. i nie przyznającej prawa do świadczenia wychowawczego na P. W. utrzymało w mocy sporną decyzję.

Stan sprawy jest następujący:

Prezydent Miasta Z. decyzją z dnia [...] r. nr [...] przyznał A. P. prawo do świadczenia wychowawczego na kolejne dziecko – K. W. ur. [...] r. w okresie od 1 października 2017 r. do 30 września 2018r. i nie przyznał prawa do świadczenia wychowawczego na P. W uzasadnieniu organ I instancji przedstawił wyliczenia dochodu i wyjaśnił, iż wnioskodawca nie spełnia warunków do przyznania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko z uwagi na przekroczenie kryterium dochodowego 800 zł.

Wskazał przy tym, iż zgodnie z art. 5 pkt. 3 ustawy z dnia 11 lutego 2016 o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800,00 zł.

W związku z tym, iż dochód strony wynosi 801,73 zł. w przeliczeniu na osobę organ uznał iż zasadną jest odmowa prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko – P. W. i jednocześnie przyznał prawo do w/w świadczenia na kolejne dziecko w rodzinie – K. W..

Organ podejmując decyzję podał, iż dochód rodziny strony przeliczono w następujący sposób:

1. Na podstawie zaświadczeń oraz oświadczeń znajdujących się w aktach sprawy ustalono, iż w roku 2016 rodzina uzyskała dochód opodatkowany w wysokości 27600,27 zł. (dochód po odliczeniu składek na ubezpieczenie społeczne, składek na ubezpieczenie zdrowotne),

2 Źródłem dochodu z roku 2016 jest umowa o pracę wykonywana przez A. P. od 2012.01.20 w A oraz umowa zlecenie wykonywana przez D.P. w [...]w okresie 2016.10.18-2017.06.28. Z uwagi na zakończenie wykonywania przez D. P. w/w umowy zlecenie, w dalszych wyliczeniach dochodu rodziny uwzględniono kwotę 24649,91 zł. z tytułu umowy o pracę A. P. w A (kwota wyliczona na podstawie informacji PIT 11 za rok 2016 - dochód oraz wysokość składki na ubezpieczenie społeczne, odpowiedzi systemu EPODATKI - podatek należny oraz odpowiedzi systemu ZUS - wysokość składki na ubezpieczenie zdrowotne).

3 Kwotę 24649,91 zł. podzielono przez ilość miesięcy, w których dochód był osiągany (12) otrzymując wysokość przeciętnego miesięcznego dochodu członka rodziny - 2054,16 zł.

4 Ustalono, iż w roku 2016 rodzina uzyskała dochód nieopodatkowany w wysokości 13833,20 zł. Były to alimenty dla P. K.W., fundusz alimentacyjny dla D.P. oraz dochód z. art. 27f ust. 8-10 ustawy o podatku dochodowym. Kwotę 13833,20 zł. podzielono przez ilość miesięcy w roku (12) osiągając wysokość przeciętnego miesięcznego dochodu nieopodatkowanego rodziny - 1152,76 zł.

5 Sumę dochodu opodatkowanego i nieopodatkowanego z roku 2016 - 3206,92 zł. podzielono przez ilość członków rodziny (4) uzyskując dochód - 801,73 zł. w przeliczeniu na osobę, przy dochodzie nieopodatkowanym 12840 zł , w tym alimenty na K. W. i P. W. 570 zł m-nie oraz fundusz alimentacyjny na rzecz D.P. 500 zł m-nie.

W odwołaniu strona zakwestionowała decyzje organu i zaznaczyła, iż córka nie otrzymywała z funduszu alimentacyjnego 500 zł m-nie a 200 zł, gdyż zostały jej odciągnięte z funduszu koszty zaległe na rzecz MOPR.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach zaskarżoną decyzją utrzymało w mocy sporna decyzję .

Wskazało, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, w wysokości 500,00 zł miesięcznie na dziecko w rodzinie. W przypadku urodzenia dziecka, ukończenia przez dziecko 18. roku życia lub w przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu, kwotę świadczenia wychowawczego przysługującą za niepełny miesiąc ustala się, dzieląc kwotę tego świadczenia przez liczbę wszystkich dni kalendarzowych w tym miesiącu, a otrzymaną kwotę mnoży się przez liczbę dni kalendarzowych, za które to świadczenie przysługuje. Kwotę świadczenia wychowawczego przysługującą za niepełny miesiąc zaokrągla się do 10 groszy w górę.(ust. 2). Świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800,00 zł.(ust. 3). Dochód członka rodziny oznacza przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1-3;

Zgodnie z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego.

W przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, ustalając dochód członka rodziny lub dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, osiągnięty w tym roku dochód dzieli się przez liczbę miesięcy, w których dochód ten był uzyskiwany, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego. (ust. 2). W przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane  jest prawo do świadczenia wychowawczego, dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego. (ust. 3).

SKO podało, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte na wniosek z dnia 16 sierpnia 2017 r. o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na dzieci P. W. i K.W. gdzie z treści wniosku wynika, że rodzina składa się z 4 osób. Dokonało ponownej weryfikacji dochodu rodziny strony i stwierdziło, że strona nie spełnia wymogów formalno- prawnych do przyznania wnioskowanego świadczenia.

Wyjaśniło, iż zgodnie z art. 2 pkt. 1 i 2 w/w ustawy przez dochód należy rozumieć dochód w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

Zatem zgodnie z art. 3 ww ustawy należy przyjąć:

a) przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne,

b) deklarowany w oświadczeniu dochód z działalności podlegającej opodatkowaniu na podstawie przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, pomniejszony o należny zryczałtowany podatek dochodowy i składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne,

c) inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych : tym alimenty na rzecz dzieci - tiret 14 ; kwoty otrzymane na podstawie art. 27 f ust. 8-10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tiret 29 .

Powyższy przepis dotyczy dochodu uzyskanego w roku bazowym, tj,. roku poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego. Zgodnie z art. 2 pkt. 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci dochód członka rodziny oznacza przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1-3;

Kolegium zauważyło także, że w przypadku rodziny miała miejsce utrata dochodu w rozumieniu art. 2 pkt. 19 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, gdzie w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku, ustalając jego dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego.

Wskazało iż art. 27 f ust. 1 w/w ustawy stanowi, że od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27 pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczona zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko w stosunku do którego w roku podatkowym 1/ wykonywał władzę rodzicielska, (......). Kolegium podało iż z informacji z MF o dochodach za rok 2016 r. wynika, że wartość kwoty zwrotu z tytułu niewykorzystanej przez stronę ulgi na dziecko wynosi - 1493,20 zł, a rokiem bazowym do ustalenia prawa do świadczeń wychowawczych na okres od dnia 1 października 2017 r. do 30 września 2018 r. jest dochód rodziny osiągnięty w roku 2016 r.

SKO stwierdziło, że organ I instancji w obliczeniach wysokości dochodu rodziny osiągniętego w roku 2016 r. celem ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego na okres zasiłkowy 2017 /2018 prawidłowo uwzględnił dochód utracony przez stronę w 2016 r. z powodu utraty dochodu z tytułu umowy zlecenia. Jednakże dochód rodziny stanowi niewykorzystana przez stronę w 2016 r. ulga na dziecko w kwocie - 1.493,20 zł., która to kwota ta podzielona na 12 miesięcy daje miesięczną kwotę dochodu w wysokości - 124,43 zł.

Do tej kwoty należy doliczyć m-na kwotę dochodu w związku z zatrudnieniem w A w kwocie - 27.600,27 zł ( dochód za 2016 r. wyniósł 31.650,70 zł po odliczeniu składek na ubezpieczenie społeczne- 2.469,76 zł i składek na ubezpieczenie zdrowotne - 1.580,67 zł.).Od tego dochodu należy odliczyć utratę dochodu w kwocie - 2.950,36 zł. co daje łączny dochód podlegający opodatkowaniu w wysokości - 24.649,91 zł - co daje miesięczny dochód w wysokości - 2.054,16 zł.

Do dochodu należy doliczyć dochód nieopodatkowany w wysokości 12.340,00 zł (alimenty w kwocie 6840 zł i świadczenia z funduszu alimentacyjnego w wysokości - 5.500,00 zł.) co miesięcznie oznacza - 1028,33 zł. Zatem, gdy łączny miesięczny dochód rodziny strony wynosi 3.206,92 zł, w przeliczeniu na 1 osobę stanowi on kwotę 801,73 zł., co uzasadnia odmowę przyznania wnioskowanego świadczenia na pierwsze dziecko P. W..

Ustosunkowując się do odwołania strony Kolegium stwierdziło , iż na gruncie ustawy o pomocy państwa w wychowaniu nie ma podstaw prawnych do ustalenia wysokości świadczenia wychowawczego "złotówka za złotówkę".

W skardze do WSA w Gliwicach strona ponownie podniosła zarzut nieprawidłowego ustalenia dochodu rodziny . Zaznaczyła, iż córka D.P. otrzymała alimenty z funduszu alimentacyjnego w kwocie 4300 zł , gdzie od stycznia do lipca 2016r otrzymała 500 zł mnie i od września do grudnia 2016r. kwotę 200 zł mniej gdyż zostały jej odciągnięte zaległe należności na rzecz MOPR, a wg jej obliczeń dochód w rodzinie na osobę stanowi kwotę 776,73 zł, a nie 801,73 zł.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując iż obniżenie wysokości świadczeń z funduszu alimentacyjnego z tytułu pobrania nienależnych świadczeń za okres od maja do sierpnia 2015r., nie daje podstawy do pomniejszenia dochodu rodziny bowiem takiej możliwości nie przewiduje ustawodawca .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga podlega uwzględnieniu, bowiem zaskarżona decyzja SKO w Katowicach została wydana z naruszeniem przepisów prawa procesowego, które to naruszenia mogły mieć wpływ na wynik sprawy.

Zakwestionowane przez skarżącą rozstrzygnięcie postępowania w przedmiocie nie przyznania prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko strony P.W. z uwagi na przekroczenie kryterium dochodowego zapadło po przeprowadzeniu postępowania z wniosku strony o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na okres zasiłkowy 2017/2018 na dzieci P.i K.W..

W uzasadnieniu organ podał iż rokiem bazowym do ustalenia prawa do świadczeń wychowawczych na okres od dnia 1 października 2017 r. do 30 września 2018 r. jest dochód rodziny osiągnięty w roku 2016 r. i stanowił on 3.206,92 zł, a w przeliczeniu na osobę wynosił 801,73 zł.

Organ podał iż na dochód rodziny w 2016r. składają się: dochód opodatkowany w wysokości 24649,91 zł z tytułu umowy o pracę A.P. w Aosiągnięty za 12 m-cy., (przeciętny m-ny dochód członka rodziny - 2054,16 zł.), dochód nieopodatkowany w wysokości 12.340,00 zł z tytułu alimentów w kwocie 6840 zł i świadczenia z funduszu alimentacyjnego dla D.P. w kwocie 5500 zł oraz dochód z art. 27f ust. 8-10 ustawy o podatku dochodowym. W tym ostatnim zakresie podano iż jak wynika z informacji z MF o dochodach za 2016r. wartość kwoty zwrotu z tytułu niewykorzystanej przez stronę ulgi na dziecko wynosi 1493,20 zł i taką też kwotę przyjęto w sprawie wliczając ja do dochodu rodziny . Po przeliczeniu na 12 m-cy ustalono iż m-ny dochód rodziny wynosi 3206,92 zł, a w przeliczeniu na osobę wynosi 801,73 zł, czyli świadczenie wychowawcze nie przysługuje stronie na pierwsze dziecko gdyż zgodnie z art. 5 pkt. 3 świadczenie przysługuje jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800,00 zł.

Zasadniczy spór w niniejszej sprawie koncentrował się wokół kwestii prawidłowości ustalenia dochodu rodziny w 2016r., ten bowiem dochód stanowi wartość bazową dla ustalenia prawa do świadczeń wychowawczych na okres od 1.10.2017 do 30.09.2018r., jak już bowiem powiedziano świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2- w niniejszej sprawie matce, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800,00 zł. Strona kwestionuje przyjętą w sprawie wysokość dochodu w przeliczeniu na osobę twierdząc, iż dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800,00 zł. W jej ocenie błędne wyliczenia wynikają z przyjęcia, iż D. P. uzyskała od stycznia do grudnia 2016r. z funduszu alimentacyjnego 5500 zł, podczas gdy była to kwota 4300 zł, albowiem w okresie od września do grudnia 2016r otrzymywała jedynie kwotę 200 zł.

Koniecznym staje się zatem wskazanie, iż zasady przyznania świadczenia wychowawczego wynikają z ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U.2017.1851 t.j.) gdzie po myśli art. 28 tej ustawy w sprawach nieuregulowanych ta ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257).

Stosownie do przepisu art. 5 ust. 2 ww. ustawy, świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800 zł. Ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie - oznacza to, zgodnie z art. 2 pkt 1 tej ustawy, dochód w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych. Natomiast dochód członka rodziny - oznacza, zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1-3.

Przez dochód rodziny należy rozumieć sumę dochodów członków rodziny (art. 2 pkt 4 ustawy), a przez dochód członka rodziny przeciętny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1 – 3 (art. 2 pkt 2 ustawy).

Jak z powyższego wynika, ustawodawca w sposób ścisły określił zasady przyznawania świadczenia wychowawczego, nie dopuszczając tzw. uznania administracyjnego. W przypadku pierwszego dziecka prawo do tego świadczenia uzależnił od spełnienia kryterium dochodowego i nie pozostawił organom możliwości przyznania świadczenia w sytuacji przekroczenia tego kryterium.

Wydana decyzja w przedstawionym stanie prawnym w przedmiocie świadczenia wychowawczego, a konkretnie odmowy przyznania na pierwsze dziecko musi spełniać wymogi z art. 107 K.p.a. a w szczególności zatem winna zawierać m.in. uzasadnienie uzasadnienie faktyczne i prawne, i zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, wraz z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie faktyczne i prawne stanowi zatem integralną część decyzji i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia, zarówno stronie, jak i sądowi administracyjnemu kontrolującemu zgodność z prawem rozstrzygnięcia organu. "Uzasadnienie ma objaśnić tok myślenia prowadzący do zastosowania przepisu prawnego w sprawie" (J. Borkowski (w:) Komentarz, 1996, s. 488). W uzasadnieniu faktycznym organ administracji publicznej powinien zatem dokładnie wskazać podstawę faktyczną rozstrzygnięcia. Organ musi zająć stanowisko wobec całego materiału procesowego oraz uzasadnić jasno i należycie swoje zdanie, a w szczególności uzasadnić, na jakiej podstawie uznał pewne fakty za prawdziwe i jakie wywiódł z nich skutki prawne. Rozstrzygnięcie organu, które tych obligatoryjnych elementów nie zawiera należy uznać za wadliwe, a taki zarzut – zdaniem Sądu orzekającego - można postawić decyzji organu II instancji. Podkreślenia wymaga nadto, że rolą organu odwoławczego jest ponowne rozpoznanie sprawy, co do meritum w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, z odniesieniem się do zarzutów odwołania, czemu organ wydając sporną decyzję nie sprostał. Przede wszystkim podkreślenia wymaga, iż organ przyjął do dochodu rodziny A.P. kwotę 5500 z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego dla córki D.P. podczas, gdy strona w odwołaniu kwestionowała te ustalenia organu I instancji podnosząc, iż córka nie otrzymywała z funduszu alimentacyjnego świadczeń w tej wielkości, gdyż były pomniejszenia na zaległości na rzecz MOPR. Tymczasem organ II w treści spornej decyzji w jakikolwiek sposób nie odniósł się do tej kwestii, a wskazane okoliczności powinny były skłonić organ II instancji do ich weryfikacji w treści decyzji i wypowiedzenia się w zakresie prawidłowości ustaleń organu co do łącznego dochodu rodziny strony za 2016 r. Podniesienia w tym miejscu wymaga, iż odpowiedź na skargę, nie może zastępować, czy uzupełniać decyzji poprzez zamieszczenie w nim rozważań i ocen, które to winno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne rozstrzygnięcia (por. wyrok WSA w Poznaniu z 11.10.2017r. sygn. akt II SA/po 498/17. W tym zakresie zatem uzupełnianie przez SKO argumentacji iż obniżenie wysokości świadczeń z funduszu alimentacyjnego z tytułu pobrania nienależnych świadczeń za okres od maja do sierpnia 2015r nie daje podstaw do pomniejszenia dochodu rodziny jest spóźnione. Konieczność wyczerpującego odniesienia się w uzasadnieniu decyzji organu II instancji do całości zebranego materiału dowodowego oraz podniesionych w odwołaniu zarzutów podyktowana jest także treścią art. 8 K.p.a. z której wynika zasada pogłębiania zaufania obywateli (organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania),

Nadto niezrozumiałą dla Sądu jest uwaga SKO zawarta w treści decyzji organu II instancji co do uwzględnienia w dochodzie rodziny skarżącej za 2016 r. kwot otrzymanych na podstawie art. 27f ust. 8-10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości 1493,20 zł . W tym zakresie Sąd zauważa iż jakkolwiek ustawa o pomocy państwa w wychowaniu dzieci definiując w art. 2 pkt 1 pojęcie dochodu, odsyła do jego rozumienia zawartego w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1952 ze zm.; dalej: u.ś.r.); gdzie w art. 3 pkt 1 lit. c) tiret dwudzieste dziewiąte ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1952) w zw. z art. 2 pkt 1 u.s.w. wskazano, iż kwoty otrzymane na podstawie art. 27f ust. 8-10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowią dochód to nie mniej jednak podana wartość nie znajduje odzwierciedlenia w dowodach zgromadzonych przez organ w aktach sprawy . W zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu za 2016r PIT-37 A. P. wykazała bowiem kwotę 1444,90 zł jako zwrot z tytułu ulgi na dzieci. Wyjaśnienia zatem wymagało ze strony SKO na podstawie jakich dokumentów organ przyjął do dochodu rodziny podaną przez siebie wartość, powołanie się na informacje z MF o dochodzie za 2016r., zdaniem Sądu nie jest wystarczające w zestawieniu z treścią powołanych regulacji.

W tym stanie rzeczy uznając, że w sprawie organ nie wyjaśnił w sposób odpowiadających wymogom postępowania administracyjnego wszystkich wskazanych powyżej istotnych okoliczności sprawy, nie dał temu wyrazu w treści spornej decyzji co skutkowało naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego zawartych w art. 107 § 3, art. 8 k.p.a. co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchylono zaskarżoną na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy będą miały na względzie treść niniejszego uzasadnienia.