Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 517/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-05-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, par. 2, par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A SA w W o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/J. Ruszyński


UZASADNIENIE

Skarżąca A SA w W, reprezentowana przez doradcę podatkowego A L, pismem z dnia [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Jednocześnie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazała, że wniosek jest zasadny, gdyż "w świetle przedstawionych zarzutów oraz wykazanej powagi naruszeń prawa, jakich dopuściły się organy podatkowe, za w pełni uzasadnione należy uznać żądanie strony w sprawie wstrzymania wykonania decyzji. Oczywistym bowiem jest, że zarówno w interesie strony, jak również w interesie publicznym leży to, aby decyzja, która w tak rażący sposób narusza zasady prowadzenia postępowania podatkowego, nie podlegała wykonaniu, zwłaszcza, gdy jej uchylenie uznać należy za wysoce uprawdopodobnione".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zasadą, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (por. art. 61 § 2 cyt. ustawy). Jednakże art. 61 § 3 wyżej powołanej ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W świetle powołanego powyżej przepisu to strona skarżąca jest zobowiązana wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przynajmniej jednej z dwóch przesłanek. Warunkiem wstrzymania wykonania decyzji przez sąd jest bowiem wykazanie przez skarżącą takich okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku. Natomiast w przedmiotowej sprawie skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła, a z akt sprawy nie wynika, aby wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzić miało do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wskazała jedynie, że organ podatkowy wydając zaskarżoną decyzję dopuścił się naruszenia prawa oraz, że w interesie strony, jak i w interesie publicznym leży to, aby decyzja, która w rażący sposób narusza zasady prowadzenia postępowania podatkowego nie podlegała wykonaniu.. Skarżąca nie wskazała jednak jaki posiada majątek oraz jakie uzyskuje dochody.

Zauważa się, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ze względu na potrzebę dokonania oceny jego zasadności z punktu widzenia występowania wskazanych w przepisie art. 61 § 3 cyt. ustawy przesłanek winien być przez stronę skarżącą uzasadniony. Uzasadnienie wniosku nie stanowi jego wymogu formalnego, lecz materialno-prawną jego argumentację. Dlatego treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku.

Skoro nie wskazano okoliczności, o których wyżej mowa, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.

/-/J. Ruszyński

V.M.

a