Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3078/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.113§1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 2 lipca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Golat Asesor sądowy Paweł Dańczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lipca 2019 roku w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] czerwca 2018 roku, nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu treści decyzji oddala skargę.


UZASADNIENIE

M. S. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: Sądu) skargę na postanowienie Głównego Geodety Kraju (dalej: GGK, organ II instancji) z [...] czerwca 2018 r., w którym utrzymano w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: WINGiK, organ I instancji) z [...] kwietnia 2018 r. o sprostowaniu z urzędu treści decyzji WINGiK z [...] lutego 2018 r.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

Aktem własności ziemi z [...] stycznia 1977 r. nr [...] Naczelnik Gminy w [...] stwierdził, że M. S. stała się mocy prawa właścicielem nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] o powierzchni 0,10 ha położonej w [...].

Decyzją z [...] grudnia 2017 r. Starosta [...] odmówił wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków w jednostce ewidencyjnej [...], obręb [...], polegającej na wykreśleniu z ewidencji gruntów H. S. jako właściciela działki nr [...] i wpisaniu M. S. jako jedynej właścicielki.

Po rozpatrzeniu odwołania od decyzji z [...] grudnia 2017 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...] lutego 2018 r. utrzymał ją w mocy.

Postanowieniem z [...] kwietnia 2018 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego sprostował z urzędu treść własnej decyzji z [...] lutego 2018 r. przez zastąpienie w kilku fragmentach jej uzasadnienia błędnie wskazanej daty wydania decyzji Starosty [...] oraz błędnie zapisanego numeru aktu własności ziemi z [...] stycznia 1977 r., a także błędnego oznaczenia numeru, pod którym zaewidencjonowany został w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym operat geodezyjny dotyczący opracowania mapy z projektem podziału działki nr [...] przez geodetę U. B. oraz niewłaściwie wskazanej daty pisma strony uzupełniającego odwołanie.

M.S. wniosła zażalenie na postanowienie WINGiK z [...] kwietnia 2018r.

Po rozpatrzeniu zażalenia Główny Geodeta Kraju postanowieniem z [...] czerwca 2018 r. utrzymał w mocy postanowienie WINGiK z [...] kwietnia 2018 r. GGK. W uzasadnieniu aktu organ odwoławczy wskazał, że wskazane przez WINGiK pomyłki w treści uzasadnienia decyzji tego organu z [...] lutego 2018 r. dotyczące, czy to niewłaściwego oznaczenia określonych dat, czy też numerów określonych dokumentów lub spraw, mają charakter błędów pisarskich i oczywistych omyłek, które mogą podlegać sprostowaniu. Usunięcie tych pomyłek z treści uzasadnienia decyzji, w żaden sposób nie wpływa na merytoryczny kształt rozstrzygnięcia podjętego przez WINGiK.

Maria Szczur w skardze na postanowienie Głównego Geodety Kraju z [...] czerwca 2018 r., zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów art. 113 § 1 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 i 144 Kodeksu postępowania administracyjnego przez jego zastosowanie pomimo braku przesłanek do jego zastosowania. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia Głównego Geodety Kraju jako wydanego z naruszeniem przepisów postępowania, mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżąca podniosła, że wpisanie zamiast decyzji Starosty [...] z [...] grudnia 2017 r., od której odwołanie złożyła, decyzji Starosty [...] z [...] października 2017 r., stanowi istotną omyłkę pisarską, nie podlegającą sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 K.p.a. Nie można bowiem uznać, że jest to nieistotna, oczywista omyłka pisarska. Błąd co do daty decyzji należy uznać za błąd istotny. Omyłka tego rodzaju może bowiem rzutować na ocenę legalności decyzji kończącej konkretne postępowanie. Pozostałe pomyłki sprostowane dotyczące daty wniesionego pisma, numeru aktu własności ziemi, numeru pod jakim zaewidencjonowano w Powiatowym Ośrodku Geodezji i Kartografii operat dotyczący opracowania mapy z projektem podziału działki o nr [...] należy również zakwalifikować jako istotne omyłki nie podlegające sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 K.p.a.

Główny Geodeta Kraju - w odpowiedzi na skargę - wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentacją zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd rozpoznał skargę na postanowienie Głównego Geodety Kraju z [...] czerwca 2018 r. z racji sprawowania wymiaru sprawiedliwości, polegającego na kontrolowaniu działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. 2018, poz. 2107). Kontrola ta obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia (art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. 2018, poz. 1302 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.). Kontrola sądowa sprowadza się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Stosownie do treści art. 119 pkt 3 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany – stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, że postanowienie Głównego Geodety Kraju z [...] czerwca 2018 r., w którym utrzymano w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] kwietnia 2018 r. nie narusza prawa w stopniu kwalifikującym je do wyeliminowania z obrotu prawnego.

Zgodnie z treścią art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego [(Dz. U. 2017, poz. 1257 ze zm.) – dalej w skrócie: "k.p.a."], organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Artykuł 113 § 1 K.p.a. upoważnia organ administracji do prostowania z urzędu lub na żądanie strony błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek w decyzjach. Określa też formę tego rozstrzygnięcia, a mianowicie stanowi, że ma ono postać postanowienia. Tak też w rozpoznawanej sprawie GGK postanowieniem z [...] czerwca 2018 r. dokonał z urzędu sprostowania omyłek pisarskich w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] lutego 2018 r.

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd, wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 maja 2016 r. (sygn. akt II OSK 2118/14), że uregulowana w art. 113 § 1 k.p.a. instytucja sprostowania zawartych w rozstrzygnięciach oczywistych omyłek służy przywróceniu rzeczywistej woli organu, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą tego organu, a jej wyrażeniem na piśmie. Przedmiotem sprostowania w trybie określonym w art. 113 § 1 k.p.a. mogą być wyłącznie błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki. Oczywistość tego rodzaju błędu można stwierdzić, porównując treść rozstrzygnięcia z zawartymi w aktach sprawy dokumentami. Tryb uregulowany w powołanym wyżej przepisie nie może zaś służyć naprawianiu błędów popełnionych przez organ administracji publicznej w stosowaniu prawa.

W orzecznictwie sądowym słusznie zwraca się uwagę, że wada aktu administracyjnego podlegająca sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 k.p.a. nie może dotyczyć materialnej jego treści i musi charakteryzować się oczywistością. Wynika z tego, że sprostowanie aktu nie może w żadnym razie prowadzić do jego merytorycznej zmiany. Zatem nie mogą podlegać sprostowaniu w trybie powołanego przepisu błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, ustalaniu stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz w zakresie ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej. Ponadto, jak na to zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 maja 2016 r. (sygn. akt I OSK 2040/14), formułowanych w judykaturze poglądów opowiadających się przeciw możliwości sprostowania określonych omyłek nie można odnosić do każdego przypadku sprostowania niejako mechanicznie, a więc bez uwzględniania takich konkretnych okoliczności analizowanego przypadku, które wymagają indywidualnego rozważenia. Nie ulega przecież wątpliwości, że to, co może być uznane za oczywiste w jednym układzie stosunków faktycznych, może tę cechę stracić, gdy układ ów ulega zmianie, choćby w relatywnie niewielkim stopniu. Pojęcie "oczywistej omyłki", ma bowiem charakter niedookreślony, odsyłający do systemu pojęć i ocen pozaprawnych, wyłączający w konsekwencji automatyzm przyjmowanych kryteriów na rzecz pewnej elastyczności, pozwalającej urealnić dokonywaną kwalifikację prawną i dopasować ją do różnych, nierzadko niepowtarzalnych i jednostkowych aspektów badanej sytuacji (wyrok NSA z 29 maja 2008r., sygn. akt I FSK 732/07; z 27 sierpnia 2014r., sygn. akt II OSK 1400/14 oraz z 31 marca 2015r., sygn. akt II OSK 2011/13). Podstawowym wyznacznikiem oczywistości błędu pisarskiego i rachunkowego oraz innej omyłki w rozumieniu art. 113 § 1 k.p.a. jest zaś możność natychmiastowego i niepozostawiającego jakichkolwiek wątpliwości wykrycia uchybienia w drodze nawet powierzchownego zestawienia treści rozstrzygnięcia z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy.

Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że zaskarżonym postanowieniem GGK utrzymał w mocy postanowienie WINGiK, w którym organ ten sprostował błędnie wskazaną datę decyzji Starosty [...], błędnie zapisany numer aktu własności ziemi, a także błędnie oznaczony numer, pod którym zaewidencjonowany został w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym operat geodezyjny oraz błędną datę pisma strony. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych odwołania skarżącej z [...] stycznia 2018r. wynika, że wniosła ona środek odwoławczy od decyzji Starosty [...] z [...] grudnia 2017 r. We wskazanym odwołaniu skarżąca wskazała również prawidłowy numer aktu własności ziemi. Nie ulega wątpliwości, że decyzją z [...] lutego 2018 r. WINGiK rozpatrzył odwołanie skarżącej od wskazanego przez nią w treści pisma z 30 stycznia 2018 r. rozstrzygnięcia.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że decyzja z [...] lutego 2018 r. została wydana w wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącej. Błędnie wskazane daty oraz błędnie wskazane numery dokumentów, w kontekście jednoznacznego oznaczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia, stanowiły błędy pisarskie i oczywiste omyłki podlegające sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 K.p.a. Z uwagi na oczywistość uchybienia w zakresie wskazania daty decyzji, daty pisma strony, numeru aktu własności ziemi, a także błędnego numeru, pod którym zaewidencjonowany został operat geodezyjny za niezasadne uznano zarzuty skarżącej dotyczące sprostowania istotnych omyłek pisarskich. Wprowadzone sprostowania nie mają charakteru merytorycznego, są oczywiste zarówno w świetle treści dokumentów przedłożonych w toku postępowania administracyjnego, jak również odwołania skarżącej z [...] stycznia 2018 r.

Podsumowując stwierdzić należało, że postanowienie w przedmiocie sprostowania błędów pisarskich i oczywistych omyłek nie narusza prawa, a zatem brak było podstaw do jego wyeliminowania z obrotu prawnego.

W tym stanie rzeczy Sąd - na mocy art. 151 P.p.s.a. - oddalił skargę.