Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3596/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par.3, art. 58 par.3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2017., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe 2014 r. postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżąca – E. sp. z o.o. z siedzibą w W. - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2017., w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe 2014 r.

Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 10 listopada 2017 r. Skarżącą wezwano do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, wpisu sądowego od skargi w wysokości 89.579 zł, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 22 akt sądowych). Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma, zawierającego powyższe wezwanie, wynika, że zostało ono doręczone Skarżącej 1 grudnia 2017 r. (k. 25 akt sądowych).

Pismem z 4 stycznia 2018 r. Skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k. 28 akt sądowych), sporządzonej według stanu na dzień 17 stycznia 2018 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi do niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) - zwanej dalej "P.p.s.a." - od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga.

Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a.

Z akt sądowych sprawy wynika bezspornie, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało skutecznie doręczone Skarżącej 1 grudnia 2017 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. 2 grudnia 2017 r. Termin ten upłynął z dniem 8 grudnia 2017 (piątek) - zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Do dnia 8 grudnia 2017 r. Skarżąca powinna uiścić wpis sądowy od skargi.

Skoro zatem z dokumentów księgowych Sądu wynika, że do 17 stycznia 2018 r. nie odnotowano wpływu wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie, to Skarżąca nie uiściła go w wyznaczonym terminie. Skarga nie została więc opłacona.

Zauważyć jednocześnie należy, że w zakreślonym terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie doszło do zdarzenia, które zwalnia stronę od obowiązku dokonania nakazanej w nim czynności, tj. nie nastąpiło złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprawdzie wprost regulacji takiej nie zawiera, lecz jak wynika z licznych orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd ten zgadza się ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w orzeczeniu z dnia 2 listopada 1962 r. II CZ 121/62 (OSNC 1963, nr 7-8, poz. 182, /por. postanowienie NSA z 28 maja 2010r., sygn. akt II FSK 1003/10; postanowienie NSA z 24 marca 2010r., sygn. akt I OSK 444/10 - dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl), zgodnie z którym, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, ale przed upływem siedmiodniowego terminu na jej uiszczenie, złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci moc.

Skarżąca wprawdzie pismem z 4 stycznia 2018 r. zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, jednakże wniosek ten został złożony już po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest natomiast skuteczny od momentu jego wniesienia i nie obejmuje zwolnienia od kosztów, do uiszczenia których strona obowiązana jest przed jego złożeniem (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 czerwca 2004r. sygn. akt FZ 125/04, Lex nr 799442). Skoro wniosek o przyznanie prawa pomocy jest skuteczny od momentu jego wniesienia, to obejmuje opłaty i wydatki, co do których termin na ich uiszczenie jest otwarty na dzień złożenia wniosku (porównaj H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz" Warszawa 2005, komentarz do art. 243, teza 3, str. 627, zob. postanowienie NSA z 2 grudnia 2014r., II FZ 1579/14), a także przyszłe, potencjalne koszty sądowe związane z wnoszeniem dalszych środków odwoławczych na drodze sądowoadministracyjnej. Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony po upływie terminu do uiszczenia wpisu nie wpływa zatem na obowiązek uiszczenia tej opłaty – wpisu od skargi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 czerwca 2011r. sygn. akt I GSK 805/11, Lex nr 821303).

Skoro więc Skarżąca nie uiściła wpisu od skargi w zakreślonym terminie, a wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych złożyła po upływie tego terminu, skarga podlega odrzuceniu. Zaznaczyć należy, że z uwagi na odrzucenie skargi niniejszym postanowieniem - powyższy wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy, stał się na obecnym etapie postępowania bezprzedmiotowy i jego rozpatrywanie stało się zbędne.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd postanowił o odrzuceniu skargi.