Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 13/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Szkoły
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 , par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 12 lipca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.O. na bezczynność Dyrektora Przedszkola Miejskiego nr (...) w (...) polegającą na nierozpatrzeniu skargi na działanie pracownika przedszkola postanawia: odrzucić skargę. B.K.


UZASADNIENIE

S. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Przedszkola Miejskiego nr (...) w (...) V. Z. w związku z:

1. przewlekłym prowadzeniem postępowania dotyczącego skargi na pracownika przedszkola M. O.

2. bezczynnością dotyczącą braku odpowiedzi na zalecenia Wydziału Edukacji Urzędu Miasta (...) z dnia 13 marca 2019 r.,

3. bezczynnością dotyczącą braku realizacji zapisów uchwały Nr (...) Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 21 lutego 2018 r.,

4. bezczynnością dotyczącą skargi z dnia 23 kwietnia 2019 r. w związku z brakiem realizacji zapisów Umowy o korzystanie z usług przedszkola z dnia 29 czerwca 2018r.

5. bezczynnością dotyczącą skargi z dnia 23 kwietnia 2019 r. na bezpodstawne zamknięcie przedszkola w dniu 8 kwietnia 2019 r. oraz naruszenie Statutu Przedszkola nr (...) w (...) stanowiącego Załącznik nr 1 do uchwały Dyrektora Przedszkola Miejskiego nr (...) z dnia 29.11.2017 (znak (...) udostępniony na stronie przedszkola),

6. bezczynnością dotyczącą braku odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 23 kwietnia 2019 r.

Skarżący wniósł o nałożenie dyscyplinującej kary finansowej w związku z omawianymi naruszeniami prawa.

Przedmiotowa skarga dotyczy bezczynności Dyrektora Przedszkola Miejskiego nr (...) w (...) polegającą na nierozpatrzeniu skargi na działanie pracownika przedszkola.

Zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2019 r. skarżący wezwany został do usunięcia braków formalnych skargi przez wykazanie, że przed wniesieniem skargi wyczerpał środek zaskarżenia na bezczynność przez złożenie ponaglenia do właściwego organu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W piśmie z dnia 25 czerwca 2019 r. skarżący wskazał, że 13 listopada 2018 r. wystąpił do Dyrektora PM ze skargą na działanie pracownika. Strona otrzymała wyjaśnienia w piśmie z 7 grudnia 2018 r., lecz nie stanowiły zdaniem skarżącego uznania za zasadną bądź niezasadną złożonej skargi. 27 grudnia 2018 r. skarżący ponownie wniósł o ustosunkowanie się do jego skargi. W dniu 30 stycznia 2019 r. organ przedszkolny ustosunkował się do jego skargi, uznając ją za niezasadną i skarżący wniósł skargę do Prezydenta Miasta (...).

W odpowiedzi na skargę Dyrektor PM nr (...) w (...) wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej p.p.s.a.

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, na mocy art. 3 § 2 pkt 9 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obejmuje orzekanie także w sprawach skarg m. in. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Tym samym skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania dotyczy spraw, w których organy administracji wydają: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca przedmiotem skargi uczyniła bezczynność Dyrektora Przedszkola Miejskiego polegającą na nierozpatrzeniu skargi na działanie pracownika przedszkola.

Wyjaśnić trzeba, że wniesienie skargi na bezczynność organu dopuszczalne jest natomiast tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Bezczynność zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności z zakresu administracji publicznej. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest przede wszystkim ustalenie, że bezczynności dopuścił się organ właściwy w sprawie, zobowiązany na gruncie odpowiednich przepisów do podjęcia stosownego działania, a ponadto istniała podstawa prawna do określonego zachowania się organu wobec żądania strony.

Gdy chodzi o zarzucaną Dyrektorowi PM nr (...) w (...) bezczynność w braku rozpatrzenia skargi na działanie pracownika przedszkola to brak jest przepisów prawa materialnego, które nakazywałyby rozstrzygnięcie przez ten organ żądania strony w trybie administracyjnym w formie decyzji, postanowienia lub innego aktu z zakresu administracji publicznej. Czynność taka nie mieści się zatem w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. i nie stanowi czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu tego przepisu.

O dopuszczalności orzekania przez sąd administracyjny w sprawie bezczynności organu można mówić wyłącznie wtedy, gdy zaskarżony organ, mimo ustawowego obowiązku, nie podejmuje w terminie określonym w k.p.a. rozstrzygnięcia, podlegającego sądowoadministracyjnej kontroli (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2010 r., sygn. akt I OSK 517/10, publ. CBOIS).

Składane przez skarżącego pisma związane z działalnością Dyrektora Przedszkola Miejskiego, w ocenie Sądu, stanowią skargę, o której mowa w art. 227 k.p.a. Zgodnie natomiast z ugruntowanym w orzecznictwie poglądem, działania administracji publicznej będące przedmiotem skarg tego typu nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, że nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu. Niedopuszczalna jest więc w konsekwencji również skarga na bezczynność w tym zakresie (por.. postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09; z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. akt I OW 30/10; z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II OSK 2019/10, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). Procedura określona w dziale VIII powołanej ustawy, w przepisach art. 221 – art. 259 k.p.a., ma cechy jednoinstancyjnego kontrolnego postępowania administracyjnego i kończy się czynnością materialno-techniczną. Postępowanie w sprawie skarg i wniosków nie jest postępowaniem zmierzającym do wydania aktu lub podjęcia czynności, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.

B.K.