Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 896/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Kolanowski, Asesor WSA Danuta Oleś, Protokolant Starszy Referent Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 listopada 2006 r. sprawy ze skargi P.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 września 2005 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Gd 896/05

U Z A S A D N I E N I E

Pismem z dnia 28 kwietnia 2004 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wezwał pana P.W. do osobistego zgłoszenia się w celu podpisania zeznania PIT-36 za rok 2003, które wpłynęło do Urzędu w dniu 26 kwietnia 2004 r.

W odpowiedzi na wezwanie podatnik w piśmie z dnia 9 czerwca 2004 r. wyjaśnił, iż zeznanie podatkowe za rok 2003 PIT-36 wysłał do Urzędu Skarbowego w dniu 29 kwietnia 2004 r.

Mając na uwadze fakt, iż do Urzędu Skarbowego wpłynęły dwa roczne zeznania podatkowe dotyczące pana P.W. - jedno wykazujące do zapłaty kwotę 1.113,60 zł, natomiast drugie wykazujące nadpłatę w kwocie 5.046,70 zł. Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia 11maja 2005 r. określił panu P.W. zobowiązanie w podatku dochodowym za 2003 r. w kwocie 5.326,50 zł - co w wyniku wpłacenia przez podatnika zaliczek na podatek dochodowy za ten okres w kwocie 8.003,90 zł spowodowało powstanie nadpłaty w kwocie 2.677,40 zł.

Po rozpoznaniu odwołania Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia

3 sierpnia 2005 r. uchylił decyzję organu I instancji w części i obniżył podatek dochodowy z kwoty 5.326, 50 zł do kwoty 4.459, 50 zł.

Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 8 czerwca 2005 r. zaliczył nadpłatę z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. w kwocie 2.677,40 zł na: poczet zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2005 r. w kwocie 1.273,00 zł (należność główna) i odsetek za zwłokę od tej zaległości w kwocie 7,90 zł; podatek od towarów i usług za

kwiecień 2005 r. w kwocie 966,50 zł oraz podatek dochodowy w wysokości 19 % pobierany od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (PIT-5L za kwiecień 2005 r.) w kwocie 430.00 zł.

Pan P.W. nie zgadzając się z powyższym zarachowaniem pismem z dnia 29 czerwca 2005 r. złożył zażalenie.

Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 12 września 2005 r. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu organ podatkowy II instancji wyjaśnił, iż zgodnie z art. 76 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa istnieje możliwość dokonania z urzędu zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę oraz bieżących zobowiązań podatkowych. Dopiero w przypadku ich braku nadpłata podlega zwrotowi z urzędu chyba, że podatnik złoży wniosek o zaliczenie zwrotu w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych.

Obowiązkiem organów podatkowych, wykonywanym z urzędu, jest zaliczenie nadpłaty na poczet zaległych lub bieżących zobowiązań podatkowych. Dokonanie tej czynności nie wymaga zgody lub dyspozycji podatnika.

Zarachowanie nadpłaty na zaległości podatkowe odzwierciedla operacje rachunkowe dokonane przez organ podatkowy na podstawie stanu faktycznego istniejącego w sprawie wynikającego zarówno z działań podatnika, jak i orzeczeń wydanych przez organy podatkowe.

W niniejszym przypadku u podatnika wystąpiła nadpłata w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. w kwocie 2.677,40 zł, która z urzędu podlega zarachowaniu na istniejące zaległości podatkowe wraz z odsetkami oraz bieżące zobowiązania podatkowe.

Dokonując zarachowania nadpłaty na zaległości podatkowe wraz z odsetkami za zwłokę oraz bieżące zobowiązania podatkowe organ podatkowy nie dokonuje oceny wysokości zobowiązania podatkowego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący pan P.W. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu podatnik wskazał, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu o niewłaściwe, dodatkowe zeznanie podatkowe PIT - 36 za 2003 r., podczas gdy winno opierać się o zeznanie przesłane przez podatnika pocztą w dniu

29 kwietnia 2004 r. Dodatkowo podatnik wyjaśnił, iż w przedmiotowej sprawie nie składał żadnych korekt.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Ustosunkowując się do zarzutu podniesionego w skardze, organ podatkowy wyjaśnił, iż nadpłata w kwocie 2.677, 40 zł powstała w związku z decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 11 maja 2005 r., którą określono panu P.W. niższe zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r., a nie jak błędnie wskazuje strona poprzez złożenie korekty deklaracji za ten okres.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych decyzji z prawem.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, iż u podatnika wystąpiła nadpłata w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. Rozstrzygnięcie organu podatkowego I instancji z dnia 11 maja 2005 r. dotyczyło określenia zobowiązania w podatku dochodowym za 2003 r., co w wyniku wpłacenia przez podatnika zaliczek na podatek dochodowy za ten okres spowodowało powstanie nadpłaty w kwocie

2.677, 40 zł. Natomiast decyzja organu podatkowego II instancji z dnia

3 sierpnia 2005 r. dotyczyła jedynie obniżenia zobowiązania w podatku dochodowym za 2003 r. Podkreślić należy, iż wyżej wymieniona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 sierpnia 2005 r. została wydana na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), zgodnie z którym organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla decyzję organu pierwszej instancji w całości lub w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub uchylając tę decyzję umarza postępowanie. Organ podatkowy II instancji uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w części dotyczącej wysokości zobowiązania podatkowego i obniżył podatek dochodowy, nie orzekając przy tym o wysokości powstałej nadpłaty.

Zgodnie z art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych(...). Z chwilą powstania nadpłaty podatnik staje się wierzycielem organu podatkowego. Nie ma on jednak swobody dysponowania nadpłatą, gdyż art. 76 wprowadza określone zasady, których strony stosunku zobowiązaniowego nie mogą modyfikować. Przede wszystkim nadpłaty zalicza się z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami. Zaliczenie następuje w formie postanowienia.

W ocenie Sądu organ podatkowy wydając w dniu 8 czerwca 2005 r. na podstawie art. 76 a § 1 Ordynacji podatkowej postanowienie (utrzymane w mocy zaskarżonym do Sądu postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia

12 września 2005 r.), którym zaliczył powstałą nadpłatę na poczet zaległości w podatku VAT oraz w podatku dochodowym od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej nie naruszył prawa, albowiem związany był ustaleniami decyzji z dnia

11 maja 2005 r. Zgodnie z art. 212 powołanej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. organ podatkowy, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia(...). Od momentu doręczenia decyzji stronie postępowania, decyzja wchodzi do obrotu prawnego oraz stwarza określone w niej uprawnienia i obowiązki o charakterze procesowym i materialnym. Związanie organu podatkowego decyzją doręczoną stronie trwa przez cały okres pozostawania jej w obrocie prawnym, a więc do chwili jej zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności czy też wygaśnięcia (Por.: "Ordynacja podatkowa. Komentarz", S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat,

M. Niezgódka-Medek, Lexis-Nexis, Warszawa 2005 r.).

Konsekwencją powstania nadpłaty w podatku dochodowym za 2003 r. było jej zaliczenie na poczet bieżących zobowiązań podatkowych.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, uznając skargę za bezzasadną na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.