Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 3531/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Asesor WSA Krzysztof Retyk (spr.) Protokolant Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. i M. M. na postanowienie Wojewody z dnia 11 września 2001 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenie postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 17 lipca 2001 r., nr [...], 2. określa, iż wyżej wymienione postanowienia nie mogą być wykonane.


UZASADNIENIE

W dniu 16 października 2000 r. E. i M. M. zgłosili do Urzędu Miejskiego zamiar wykonania remontu istniejącego ogrodzenia wokoło działki nr [...] i [...] przy ul. [...] w G. Przy czym od strony ul. [...] remont polegać miał na postawieniu muru o wysokości 1,60 m, a od strony ul. [...] na podwyższeniu muru do wysokości 1,50 m.

Prezydent Miasta decyzją z dnia 30 października 2000 r. zgłosił sprzeciw w sprawie planowanych powyższych robót budowlanych od strony ul. [...] oraz [...].

Następnie w dniu 29 listopada 2000 r. E. i M. M. wystąpili z wnioskiem o pozwoleniu na budowę ogrodzenia od ul. [...] oraz [...].

Decyzją z dnia 26 kwietnia 2001 r. Prezydent Miasta odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i zatwierdzenia pozwolenia na budowę ogrodzenia od strony ul. [...]. Następnie decyzją z dnia 29 czerwca 2001 r. Wojewoda uchylił powyższą decyzję. W uzasadnieniu wskazał, iż uchylona decyzją dotyczyła ogrodzenia od

ul. [...], a wniosek dotyczył również ul. [...]. Nadto organ podniósł, iż z oględzin obiektu budowlanego wynika, iż ogrodzenie od ul. [...] zostało wykonane, a zatem celowym jest przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie pozwolenia na budowę zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia samowoli budowlanej od ul. [...]. Organ wskazał również, iż projektowane prace budowlane będą na działce nr [...], stanowiącej własność Gminy Miasta.

W dniu 17 lipca 2001 r. Prezydent Miasta, postanowieniem nr [...], zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę ogrodzenia przy budynku mieszkalnym jednorodzinnym w G. przy ul. [...] na działkach nr [...] i [...] oraz [...] do czasu rozstrzygnięcia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego samowoli budowlanej, dotyczącej ogrodzenia od strony ul. [...].

W uzasadnieniu organu administracji publicznej wskazał, iż w dniu

26 października 2000 r. E. i M. M. zgłosili do Urzędu Miejskiego zamiar wykonania remontu istniejącego ogrodzenia wokoło działki nr [...] i [...] przy ul. [...] w G. Prezydent Miasta decyzją z dnia 30 października 2000 r. zgłosił sprzeciw w sprawie planowanych powyższych robót budowlanych od strony ul. [...] oraz [...]. Następnie w dniu 29 listopada 2000 r. E. i M. M. wystąpili z wnioskiem o pozwolenie na budowę ogrodzeń od ul. [...] oraz [...]. W uzasadnieniu organu podniósł również, iż decyzją z dnia 26 kwietnia 2001 r. Prezydent Miasta odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i zatwierdzenia pozwolenia na budowę ogrodzenia od strony ul. [...], ponieważ wnioskodawcy w wyznaczonym terminie nie dostarczyli dokumentu uprawniającego do dysponowania działką (stanowiącą własność Gminy Miasta)

nr [...] na cele budowlane. Decyzją z dnia 29 czerwca 2001 r. Wojewoda uchylił powyższą decyzję oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Podsumowując organu uznał, iż sprawę udzielania pozwolenia na budowę ogrodzenia od ul. [...] należy zawiesić do czasu rozstrzygnięcia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego samowoli budowlanej ogrodzenia od ul. [...].

Na skutek wniesionego zażalenia, przez E. i M. M., Wojewoda postanowieniem z dnia 11 listopada 2001 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organu administracji publicznej wywiódł, iż zaskarżone postanowienie jest zasadne ponieważ, zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., organ zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Zdaniem organu, jest również zasadne, z uwagi na treść art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, albowiem organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie którego dotyczy projekt zagospodarowania działki znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia

16 października 2001 r., następnie uzupełnionej w dniu 21 lutego 2002 r. pełnomocnik skarżących zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przez niewłaściwe jego zastosowanie oraz naruszenie art. 139 k.p.a. poprzez rozszerzenie zakresu postępowania na kwestie nie objęte zakresem decyzji będącej przedmiotem odwołania oraz wniósł o uchylenie postanowienia.

W uzasadnieniu pełnomocnik skarżących wywiódł, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. albowiem, jego zdaniem, między toczącym się postępowaniem o zatwierdzenie projektu budowlanego od ul. [...] a postępowaniem w sprawie samowoli budowlanej, dotyczącym ogrodzenia od ul. [...], nie ma związku przyczynowego, a zatem pierwsze postępowanie nie jest uzależnione od rozstrzygnięcia dotyczącego samowoli budowlanej.

Nadto pełnomocnik skarżących wskazał, iż został naruszony zakaz reformationis in peius albowiem organ I instancji ponownie rozpatrując sprawę wyszedł poza ramy wyznaczone w kwestionowanej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał swoją argumentację z zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest zasadna. Sąd podziela zarzut skarżących, iż wydając zaskarżone postanowienie organy administracji publicznej naruszyły przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Musi więc istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne. Zagadnienie wstępne w rozumieniu powyższego przepisu zachodzi w sytuacji, gdy w ramach stanu faktycznego stanowiącego podstawę faktyczną rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej występuje jako jego element kwestia, której uprzednie rozstrzygnięcie warunkuje rozpatrzenie sprawy administracyjnej, gdy jednocześnie do rozstrzygnięcia tej kwestii nie jest właściwy organ administracji rozpoznający sprawę administracyjną, lecz inny organ lub sąd. Sąd uznał, iż taka sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie.

Zdaniem Sądu, organy w niniejszej sprawie w żaden sposób nie wykazały, aby istniał związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej udzielenia pozwolenia na budowę ogrodzenia od ul. Lubuskiej a rozstrzygnięciem przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego samowoli budowlanej, pozwalającej na budowę ogrodzenia od ul. [...]. Sąd uznał, iż są to dwie niezależne od siebie sprawy administracyjne, których przedmiotami są: 1) pozwolenia na budowę obiektu budowlanego – ogrodzenia od ul. [...], 2) samowoli budowlanej – ogrodzenia od ul. [...].

Przyjęcie argumentacji organów oznaczałoby, iż rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej (np. orzeczenia nakazu rozbiórki) ogrodzenia od ul. [...] byłoby kwestią warunkującą rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej dotyczącej pozwolenia na budowę ogrodzenia od ul. [...]. Odnosząc się do zarzutu naruszenia zakaz reformationis in peius Sąd nie podzielił go albowiem zakaz ten (art. 139 k.p.a.) odnosi się tylko i wyłącznie do decyzji wydawanych przez organ odwoławczy nie odnosi się on natomiast do postanowień wydawanych przez organ I instancji.

Reasumując Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ administracji publicznej powinny nadal prowadzić postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę ogrodzenia od ul. [...].

Mając powyższe na względzie Sąd uwzględnił skargę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) pakt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póż. zm) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z póź. zm.).

Na postawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd określił, iż uchylone postanowienie nie mogą być wykonywane.