Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 105/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-03-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Starosta [...] nałożył na "A" S.A. w K. Oddział w B. karę pieniężną za usunięcie w pasie czynnych linii elektroenergetycznych bez wymaganego zezwolenia drzew, które rosły w O. na dz. nr "1" i "2", będących własnością Gminy S., dzierżawionych przez "B" w B. w wysokości [...] zł.

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławczego w B. utrzymało powyższe rozstrzygnięcie w mocy.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, "A" S.A. w K., reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec braku uzasadnienia tego wniosku Sąd zobowiązał pełnomocnika Spółki do wskazania okoliczności powodujących, że wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wezwanie to pozostało jednak bez odpowiedzi.

Burmistrz Gminy S. ustosunkowując się do powyższego wniosku wniósł o jego oddalenie. Pozostałe strony postępowania nie zajęły stanowiska w tej kwestii.

Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, po przekazaniu przez organ skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Treść art. 61 § 3 Ppsa nie przewiduje zatem po stronie sądu obowiązku wstrzymania wykonania aktu w przypadku wniesienia na niego skargi, lecz uzależnia wstrzymanie wykonania od okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Zasadność wniosku strony uzależniona jest wobec tego od uprawdopodobnienia, że realizacja aktu pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Przy czym jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2005 r., sygn. akt II OZ 701/05 (dostępnym na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl) przedstawienie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do wnioskującego o to wstrzymanie. Sąd podejmuje bowiem rozstrzygnięcie w oparciu o zawarte we wniosku informacje. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia zatem sądowi jego merytoryczne rozpoznanie.

W rozpatrywanej sprawie fachowy pełnomocnik skarżącej Spółki w żaden sposób nie uzasadnił zawartego w skardze wniosku. Tymczasem argumentacja samej skargi sprowadzająca się do zarzutów wskazujących na wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa na obecnym etapie postępowania nie może być brana przez Sąd pod uwagę. Nie można zatem upatrywać zasadności złożonego wniosku w przekonaniu o wadliwości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Kontroli w tym zakresie Sąd dokona dopiero na rozprawie.

W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Na marginesie należy zwrócić uwagę, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnej jest dolegliwością finansową, wpływającą w określony sposób na funkcjonowanie zobowiązanego do zapłaty kary. Nie można jednak z góry oceniać, że wyrządzona w ten sposób szkoda ma charakter nieodwracalny. Obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot zapłaconej dobrowolnie bądź wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Przy czym okoliczności te winny być poparte przez wnioskodawcę dokumentami źródłowymi obrazującymi jego sytuację finansową i majątkową. Nie tylko brak uzasadnienia wniosku, ale również jego należyte uzasadnienie wyklucza bowiem dokonywanie merytorycznej oceny tego wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).