Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 15/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-11-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246; art. 247; art. 260
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Lublin, dnia 26 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w Wydziale III na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 listopada 2014 r. w sprawie ze skargi J.J. na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów zgłoszonych do danych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków w zakresie wniosku J.J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. J. na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. z dnia [...] 2013 r. w przedmiocie odrzucenia zarzutów zgłoszonych do danych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Ś.

Pismem z dnia 15 września 2014 r. pełnomocnik skarżącego zwrócił się z wnioskiem o przyznanie skarżącemu prawa pomocy. Na wezwanie referendarza sądowego pełnomocnik skarżącego nadesłał nowy urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy zawierający aktualne dane odnośnie sytuacji materialnej i rodzinnej skarżącego, domagając się przyznania mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (radcy prawnego lub adwokata). Do wniosku pełnomocnik załączył żądane dokumenty źródłowe i dodatkowe oświadczenie.

Referendarz sądowy, uznając, że wniosek strony zasługuje na uwzględnienie jedynie w zakresie częściowym, postanowieniem z dnia 4 listopada 2014 r. przyznał J.J. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata oraz odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Pismem z dnia 15 września 2014 r. J.J. wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego. Skarżący wyjaśnił, że w niniejszej sprawie nie wnosił o przyznanie prawa pomocy w celu złożenia skargi kasacyjnej, lecz o udzielenie pomocy prawnej w celu uzyskania rozstrzygnięcia dotyczącego ujawnienia położenia działek ewidencyjnych względem nowej osnowy geodezyjnej. Dalej skarżący wskazał, że zależy mu na uprawomocnieniu się wyroku z dnia 10 lipca 2014 r. Końcowo zaznaczył, że jest w stanie ponieść koszty sądowe w wysokości 100 zł, jednakże nie są mu znane koszty postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W świetle art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej powoływanej także jako P.p.s.a.), wskutek wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie referendarza sądowego traci moc, zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu przez sąd.

Zgodnie z art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Innymi słowy - nawet jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone wart. 246 P.p.s.a., oczywista bezzasadność skargi wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy. W kwestii interpretacji terminu "oczywistej bezzasadności skargi" w rozumieniu art. 247 P.p.s.a., w orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że chodzi o sytuację, gdy bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona.

Wprawdzie w przepisie art. 247 P.p.s.a. mowa jest o oczywistej bezzasadności skargi, jednak ratio legis tego przepisu pozwala uznać, że ma on również zastosowanie do sytuacji, gdy brak jest uzasadnionego celu oraz możliwości dalszego prowadzenia postępowania przez stronę.

Analiza treści sprzeciwu J.J. prowadzi do wniosku, że wyrok wydany w sprawie jest dla niego satysfakcjonujący, zależy mu na jego uprawomocnieniu się i nie zamierza składać od niego skargi kasacyjnej. Dodać należy, że organ administracji publicznej nie złożył skargi kasacyjnej od wyroku. Stwierdzona została prawomocność wyroku z dniem 18 września 2014 r.

W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że skarżącemu chodzi w rzeczywistości o przyznanie pozasądowej pomocy prawnej, która przydatna będzie w postępowaniu przed organem administracji.

Przyznania prawa pomocy w takim celu ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 247 P.p.s.a. oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy.