Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3043/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. art. 14 ust. 1, 129 ust. 1, 138 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2014 r. wniosku E. Sp. z o.o. z siedzibą w O. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie


UZASADNIENIE

Zaskarżone postanowienie zostało oparte w postawie merytorycznej na przepisach art. 138 ust. 1 i art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych.

Zgodnie z art. 138 ust. 1 ustawy zezwolenia, o których mowa w art. 129 ust. 1, nie mogą być przedłużane. Natomiast wskazany przepis art. 129 ust. 1 ustawy stanowi, iż działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Według uzasadnienia do projektu ustawy o grach hazardowych (z dnia 12 listopada - VI.2481) została ona opracowana w związku z koniecznością kompleksowej zmiany przepisów regulujących obszar gier i zakładów wzajemnych.

Do podstawowych, systemowych zmian zaproponowanych w projekcie zaliczono:

- odstąpienie od możliwości urządzania gier na wszelkich automatach z elementem losowości poza kasynami gry. W okresie od dnia wejścia ustawy w życie do czasu wygaśnięcia zezwoleń na urządzanie gier w salonach gier i gier na automatach o niskich wygranych nastąpi częściowa relokalizacja automatów z punktów gier na automatach o niskich wygranych i salonów gier do kasyn gry, tym samym do kasyn gry zostanie relokowanych część automatów z salonów gier na automatach, którym wygasło zezwolenie. Nowe zezwolenia na salony gier na automatach i punkty automatów o niskich wygranych nie będą wydawane,

- wprowadzenie dodatkowego limitu lokalizacyjnego dla kasyn gry (nie więcej niż 1 kasyno gry na pełne 650 tys. mieszkańców województwa) i wprowadzenie dopuszczalnej maksymalnej liczby automatów w tych kasynach (do 70 sztuk).

W związku z tym wprowadzono następujące rozwiązanie dotyczące miejsc urządzania gier - urządzanie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry (art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych).

Wprowadzanym zmianom przepisów w zakresie urządzania gier na automatach towarzyszą zmiany w zakresie przepisów ustawy. Ustawa określa, że zezwolenia udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy dla podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach nie mogą być przedłużane (art. 138 ust. 1 ustawy).

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. wydanym w sprawie II GSK 686/13 zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym "Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?", mając na względzie także stosowanie przepisu art. 138 ust. 1 ustawy o grach hazardowych o zakazie przedłużania zezwoleń, jako jeden z zarzutów wskazanych w skardze kasacyjne w sprawie leżącej u podstawy pytania skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny jednocześnie wskazał, że pomimo iż, wyrok ETS z dnia 19 lipca 2012 r. dotyczy automatów o niskich wygranych (art. 129 ust. 2 ustawy), to biorąc pod uwagę fakt, że automaty do gier "wysokohazardowych" różnią się jedynie od automatów o niskich wygranych stawkami za udział w grze oraz wysokością wygranych, to z uwagi na wspólną podstawę prawną orzekania przez organy w przypadku obu urządzeń, przyjąć należy, że w odpowiednim zakresie wyrok ten ma też zastosowanie do sprawy, w której NSA przedstawił pytanie prawne.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreślał, że nie chodzi w tym przypadku o ustalenia dotyczące okoliczności faktycznych konkretnej sprawy (administracyjnej i sądowoadministracyjnej) lecz o działanie w ramach wykładni prawa, polegające na ustaleniu, analizie i ocenie tych faktów, które pozwolą określić wpływ stosowania określonej normy prawnej na sferę stosunków prawnych i społecznych, do których ta norma się odnosi. W tym przypadku, zdaniem TSUE, chodzi o wpływ stosowanego przepisu ustawy o grach hazardowych na charakter lub sprzedaż automatów do gier. Taka wykładnia prawa nie może się więc ograniczyć do samych ocen formułowanych wyłącznie na podstawie treści normy prawnej, ani do uwzględnienia faktów powszechnie znanych.

E. sp. z o.o., odnosząc się do argumentacji Ministra Finansów o braku wpływu przepisów ustawy o grach hazardowych na sprzedaż automatów posiadanych przez spółkę lub na możliwość ich przeprogramowania w celu umieszczenia w kasynach gry, przedstawiła swoją odmienną argumentację popartą dowodem z pisma z dnia [...] września 2013 r. firmy A. (k 36 a).

Mając zatem na względzie przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne przez Naczelny Sąd Administracyjny, co do konstytucyjności m.in. art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, w świetle rozstrzygnięcia organu administracji opartego na przepisach art. 138 ust. 1 w związku z art. 129 ust. 1 ustawy wywodzonego ze stwierdzenia, iż w obecnym stanie prawnym nie jest możliwe przedłużenie zezwolenia, bowiem urządzanie gier na automatach jest możliwe jedynie w kasynach gry zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, Sąd orzekający w sprawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił zawiesić postępowanie w sprawie do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie P 4/14 odpowiedzi na pytanie skierowane przez Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że wynik niniejszej sprawy zależy od rozstrzygnięcia w sprawie P 4/14. Należy bowiem mieć na względzie oczywisty fakt, iż regulacje zawarte w art. 138 ust. 1 i w art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych są konsekwencją normy z art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, poddanej w wątpliwość przez Naczelny Sąd Administracyjny co jej konstytucyjności, dozwalającej urządzanie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach wyłącznie w kasynach gry.