Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 916/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 185
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Andrzej Gliniecki (spr.) Sędziowie Jerzy Bujko Danuta Tryniszewska - Bytys Protokolant Mariusz Szufnara po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 kwietnia 2005 r. sygn. akt II SA/Łd 549/04 w sprawie ze skargi R. S. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] kwietnia 2004 znak:[...] w przedmiocie nałożenia grzywny 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi 2. zasądza od skarżącej R. S. na rzecz Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt ) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w sprawie ze skargi R. S. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2005 r. sygn. akt II SA/Łd 549/04 uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi Nr [...] z dnia [...] marca 2004 r.

Ww. postanowieniem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi uznał za bezpodstawne zarzuty przedstawione przez R. S. w piśmie (zażaleniu) z dnia 22 stycznia 2004 r., bowiem decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 1995 r. Prezydent Miasta Łodzi nakazał R. S. wykonanie naprawy izolacji tarasu, zgodnie z zaleceniami ekspertyzy technicznej, dotyczącej stanu technicznego izolacji w budynku przy ul. K. w Ł. Wojewoda Łódzki decyzją Nr [...] z dnia [...] października 1995 r. utrzymał w mocy decyzję I instancji, zmieniając termin wykonania obowiązku na dzień 30 listopada 1995 r. Upomnienie z dnia 25 marca 2003 r. zostało doręczone zobowiązanej w dniu 1 kwietnia 2003 r. Wobec niewykonania obowiązku sprawa została przekazana do postępowania egzekucyjnego. Kolejne kontrole i wizje lokalne, ostatnia przeprowadzana w dniu 10 marca 2004 r., nie wykazały aby skarżąca wykonała ciążący na niej obowiązek.

W zażaleniu na powyższe postanowienie R. S. informowała, że przed Sądem Rejonowym toczy się sprawa z jej powództwa o naruszenie własności. Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, gdyż postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte zgodnie z obowiązującym prawem i tytułem wykonawczym wystawionym przez wierzyciela w dniu 9 stycznia 2004 r.

Ponieważ żadna z okoliczności określonych w art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 z późn. zm.), powołanej dalej jako ustawa o postępowaniu egzekucyjnym, nie ma miejsca, organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylając wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2005 r. powyższe postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie pierwszej instancji, jako powód takiego rozstrzygnięcia, wskazał w uzasadnieniu brak w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przez R. S. upomnienia z dnia 25 marca 2003 r. Również skarżąca w toku rozprawy nie potwierdziła odbioru przedmiotowego upomnienia. Jedną z podstaw wniesienia zarzutu jest: brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia (art. 33 pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym.

Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, reprezentowany przez radcę prawnego M. M., wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku z dnia 18 kwietnia 2005 r., zarzucając naruszenie art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako ppsa, poprzez przyjęcie jako podstawy orzeczenia okoliczności faktycznej, że akta administracyjne nie zawierają zwrotnego poświadczenia odbioru upomnienia przez stronę, podczas gdy w aktach I instancji przekazanych wraz z odpowiedzią na skargę do Sądu, znajduje się oryginał zwrotnego poświadczenia odbioru upomnienia w dniu 1 kwietnia 2004 r., potwierdzonego własnoręcznym podpisem skarżącej.

Wskazując na powyższe w skardze kasacyjnej wnosi się o:

– uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego,

– zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest w pełni uzasadniona.

Zgodnie z art. 133 § 1 ppsa, sąd administracyjny wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, co zobowiązuje Sąd do szczególnie starannej analizy akt sprawy, czego najwyraźniej w niniejszej sprawie nie uczynił Sąd pierwszej instancji. Stosownie do zarzutu podniesionego w skardze kasacyjnej i zgodnie z dokładnymi wskazówkami zawartymi w uzasadnieniu tej skargi, w aktach organu I instancji w teczce oznaczonej Tom II "T." odnaleziono: upomnienie z dnia 25 marca 2003 r., dowód jego doręczenia R. S. w dniu 1 kwietnia 2003 r., zażalenie z dnia 3 maja 2003 r. ww. na upomnienie i pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 11 kwietnia 2003 r., informujące skarżącą, że na upomnienie nie przysługuje zażalenie. W świetle powyższych dowodów nie ma wątpliwości, że zaskarżony wyrok zapadł w oparciu o błędne ustalenia stanu faktycznego, dokonane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 oraz art. 203 pkt 2 ppsa orzekł, jak w sentencji.