Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1848/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23, art. 28, art. 37 ust. 1,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 23, art. 28, art. 37 ust. 1,
journal: Dz.U. 2001 nr 137 poz 1541
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
article: art. 23, art. 28, art. 37 ust. 1,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 23, art. 28, art. 37 ust. 1,
journal: Dz.U. 2004 nr 116 poz 1203
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Asesor WSA - Andrzej Kania, Protokolant - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi S. J. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia (...) marca 2007 r. Nr (...) w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] marca 2006 roku, Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w P.; zwany dalej: "Dyrektorem WAM w P." wysłał do S. J. upomnienie, wskazując na istniejące należności z tytułu opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego, odsetek oraz kosztów upomnienia w łącznej wysokości 13.706,64 zł, jednocześnie pouczając go o obowiązku zapłaty należności w terminie 7 dni od daty doręczenia upomnienia, pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Upomnienie zostało skutecznie doręczone zobowiązanemu w dniu 3 kwietnia 2006 r.

Wobec braku wpłaty należności, Dyrektor WAM w P., w dniu [...] kwietnia 2006 r., wystawił tytuł wykonawczy nr [...].

W dniu 24 kwietnia 2006 r. organ egzekucyjny wysłał do Wojskowego Biura Emerytalnego w P. zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego organem rentowym. Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w P. zwrócił organowi egzekucyjnemu tytuł wykonawczy, z uwagi na fakt, iż teczka emerytalna skarżącego została przekazana do Wojskowego Biura Emerytalnego w K.

W dniu 8 maja 2006 r. S. J. wysłał do Dyrektora WAM w P. zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego z [...] kwietnia 2006 r., wnosząc o umorzenie postępowania egzekucyjnego oraz o wstrzymanie czynności egzekucyjnych.

W dniu [...] maja 2006 r., Dyrektor WAM w P. wystawił kolejny tytuł wykonawczy nr [...].

W dniu 15 maja 2006 r. organ egzekucyjny wysłał do Wojskowego Biura Emerytalnego w K. zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego organem rentowym.

Dyrektor WAM w P. postanowieniem z [...] maja 2006 r. uznał zarzuty zobowiązanego z 8 maja 2006 r. zgłoszone do tytułu wykonawczego z [...] kwietnia 2006 r. za nieuzasadnione.

W dniu 26 maja 2006 r. Pan S. J. wysłał do Dyrektora WAM w P. zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego z [...] maja 2006 r., wnosząc o umorzenie postępowania egzekucyjnego oraz o wstrzymanie czynności egzekucyjnych. Zobowiązany jako podstawę zarzutów wskazał art. 33 pkt 1, pkt 4, pkt 7 i pkt 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954); zwanej dalej: "ustawą egzekucyjną".

Postanowieniem z [...] czerwca 2006 r. Dyrektor WAM w P. uznał zarzuty zobowiązanego zgłoszone do tytułu wykonawczego z [...] maja 2006 r. za nieuzasadnione.

W dniu [...] sierpnia 2006 r. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej; zwany dalej: "Prezesem WAM" po rozpoznaniu zażalenia S. J. postanowieniem nr [...] uchylił postanowienie Dyrektora WAM w P. z [...] maja 2006 r. i uznał zarzuty zobowiązanego zgłoszone do tytułu wykonawczego z [...] kwietnia 2006 r. za uzasadnione oraz umorzył postępowanie egzekucyjne.

Postanowieniem nr [...] z [...] sierpnia 2006 r., Prezes WAM uchylił postanowienie Dyrektora WAM w P. z [...] czerwca 2006 r. uznające zarzuty zobowiązanego do tytułu wykonawczego z [...] maja 2006 r. za nieuzasadnione i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Dyrektor WAM w P. postanowieniem z [...] stycznia 2007 r. nr [...] uznał zarzuty zobowiązanego zgłoszone do tytułu wykonawczego z [...] maja 2006 r. za nieuzasadnione.

W dniu 27 stycznia 2007 r. S. J. wniósł zażalenie na postanowienie Dyrektora WAM w P. z [...] stycznia 2007 r. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia i uwzględnienie zarzutów podnosząc, iż nie istnieje obowiązek zapłaty kwot objętych tytułem wykonawczym, wystąpił błąd co do osoby zobowiązanego, w tytule wykonawczym nie wskazano treści podlegającego egzekucji obowiązku oraz nie doręczono mu upomnienia.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. Prezes WAM utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora WAM w P. z dnia [...] stycznia 2007 r.

W uzasadnieniu, odnosząc się do zarzutu dotyczącego nieistnienia obowiązku w wysokości określonej w tytule wykonawczym, organ wskazał na treść art. 35a ustawy egzekucyjnej, który stanowi, że jeżeli ze względu na rodzaj egzekwowanej należności dopuszczalne jest kwestionowanie istnienia lub wysokości tej należności w drodze powództwa, a zobowiązany wniesie takie powództwo do sądu, wierzyciel po otrzymaniu powództwa zawiadamia o tym organ egzekucyjny, żądając wstrzymania postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd. W odniesieniu do zarzutu błędu co do osoby zobowiązanego organ odwołał się do treści art. 37 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.): zwanej dalej: "u.z.S.Z.R.P.", zgodnie z którym opłaty za używanie lokalu i opłaty pośrednie z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnych stanowiących podstawę prawną do zajmowania lokalu mieszkalnego, nieuiszczone w ustalonym terminie płatności, podlegają, wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za zwłokę, przymusowemu ściągnięciu na podstawie tytułu wykonawczego, w trybie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (ust. 1). Prezes WAM wyjaśnił, iż z powołanego przepisu wprost wynika, że zobowiązanym do uiszczenia opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich z tytułu zajmowania lokalu jest osoba zajmująca lokal na podstawie tytułu prawnego, a więc podmiot, który ten tytuł posiada. Podkreślono, iż podstawą prawną zajmowania przez S. J. lokalu mieszkalnego położonego w P. na osiedlu [...] jest decyzja przydziału osobnej kwatery stałej nr [...] z dnia [...] lutego 1991 r. Odnosząc się z kolei do zarzutu zobowiązanego z art. 33 pkt 10 w związku z art. 27 § 1 pkt 3 ustawy egzekucyjnej organ wskazał, iż w tytule wykonawczym została wskazana treść obowiązku podlegającego egzekucji. W rubryce 31 "rodzaj należności", wskazano, iż są to opłaty i opłaty pośrednie za używanie lokalu mieszkalnego w P. na Os. [...]. Za niezasadny uznany został zarzut oparty na art. 33 pkt 7 ustawy egzekucyjnej. Wyjaśniono, iż upomnienie zostało skutecznie doręczone zobowiązanemu w dniu 3 kwietnia 2006 r. Również zarzut niedopuszczalności dwukrotnego wystawienia tytułu wykonawczego w tej samej sprawie uznany został za bezzasadny.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. J. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, uwzględnienie zażalenia i umorzenie postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu podniósł, iż stanowisko Prezesa WAM zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wydane zostało z naruszeniem prawa i jest błędne zarówno pod względem formalnym, jak i merytorycznym. Zaznaczył, iż naruszające prawo o postępowaniu egzekucyjnym jest przyjęcie, że organ I instancji mógł wystawić nowy tytuł wykonawczy w sytuacji istnienia już innego tytułu w tej samej sprawie. Wyjaśnił, iż na podstawie tytułu z [...] maja 2006 r. będącego przedmiotem obecnego postępowania wszczęta została egzekucja już przed umorzeniem postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu z [...] kwietnia 2006 r. Zarzucił, iż nieprawdziwym jest twierdzenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż przed wydaniem tytułu wykonawczego z [...] maja 2006 r. doręczono mu upomnienie, ponieważ doręczone w dniu 3 kwietnia 2006 r. upomnienie poprzedzało tytuł wykonawczy z [...] kwietnia 2006 r. Skarżący podniósł, iż w zaskarżonym postanowieniu nie odniesiono się do zarzutu dotyczącego braku określenia kwoty z jaką miałby zalegać w poszczególnych miesiącach, okresu którego miałyby dotyczyć zaległości w zapłacie opłat i opłat pośrednich, jak też nie podano od jakich kwot naliczono odsetki. Wskazał, iż bezpodstawnym jest nieuwzględnienie zarzutu błędu co do osoby zobowiązanej. Wyjaśnił, iż obciążenie go obowiązkiem opłat wynika z faktu, że mimo opuszczenia lokalu nie może go wydać, ponieważ zamieszkuje w nim była żona. S. J. podniósł ponadto, iż pismo Dyrektora Oddziału WAM w P. z [...] lipca 2005 r. zawierające tytuł "wypowiedzenie" stanowi decyzję administracyjną pozbawiającą go tytułu do zajmowania spornego lokalu. Wyjaśnił, iż pozbawienie skuteczności decyzji o wypowiedzeniu przez dokonanie wykładni własnego oświadczenia woli przez Dyrektora Oddziału WAM w P. oraz uznanie takiej wykładni przez Prezesa WAM za wiążącą stanowi rażące naruszenie prawa.

W odpowiedzi na skargę, Prezes WAM wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.

Rozważając w tym kontekście zarzuty podniesione w skardze stwierdzić należy, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem, w ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia ustawy egzekucyjnej poprzez przyjęcie, że organ I instancji mógł wystawić nowy tytuł wykonawczy w sytuacji istnienia już innego tytułu w tej samej sprawie, należy wskazać, iż tytuł wykonawczy nr [...] z [...] kwietnia 2006 r. nie spełniał wymogu z art. 27 § 1 pkt 2 ustawy egzekucyjnej z uwagi na błędne określenie przez organ egzekucyjny zatrudniającego zobowiązanego pracodawcy i jego adresu. Z uwagi na powyższe tytuł wykonawczy został w dniu 9 maja 2006 r. zwrócony organowi egzekucyjnemu przez dłużnika zajętej wierzytelności będącego organem rentowym.

Należy również wyjaśnić, iż zgodnie z art. 79 § 1 ustawy egzekucyjnej organ egzekucyjny dokonuje zajęcia świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego zobowiązanego przez przesłanie do właściwego do spraw wypłaty zobowiązanemu świadczeń organu rentowego zawiadomienia o zajęciu tej części przysługujących zobowiązanemu świadczeń, która nie jest zwolniona spod egzekucji. Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 lutego 2004 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organów w sprawach zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych oraz uprawnionych członków ich rodzin (Dz. U. Nr 67, poz. 618 ze zm.) wojskowym organem właściwym do ustalania prawa do zaopatrzenia emerytalnego i wysokości świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia oraz ich wypłaty jest dyrektor wojskowego biura emerytalnego. Właściwość wojskowego organu emerytalnego ustala się według miejsca zamieszkania osoby uprawnionej do zaopatrzenia emerytalnego. Mając na względzie, iż skarżący w dacie wystawienia tytułu wykonawczego zamieszkiwał w K., przesłanie zawiadomienia do Wojskowego Biura Emerytalnego w P., które nie było właściwe do spraw wypłaty zobowiązanemu świadczeń, nie mogło spowodować skutecznego dokonania zajęcia świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego zobowiązanego.

W konsekwencji, należy uznać, iż na podstawie wystawionego w dniu [...] kwietnia 2006 r. tytułu wykonawczego nie dokonano czynności egzekucyjnych, gdyż Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w P. nie przyjął go do realizacji i nie dokonał na jego mocy żadnych potrąceń ze świadczenia zobowiązanego z zaopatrzenia emerytalnego. Należy przy tym zaznaczyć, iż postanowienie Prezesa WAM nr [...] z [...] sierpnia 2006 r. uchylające zaskarżone postanowienie Dyrektora WAM w P. i umarzające postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego z [...] kwietnia 2006 r., z uwagi na swój deklaratoryjny charakter, potwierdziło jedynie istnienie istotnych wadliwości w tytule wykonawczym, skutkujących brakiem czynności egzekucyjnych.

Za niezasadny uznać należy zarzut braku upomnienia przed doręczeniem tytułu wykonawczego z [...] maja 2006 r. Zgodnie z art. 15 § 1 ustawy egzekucyjnej egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Upomnienie nr [...] zostało doręczone zobowiązanemu w dniu 3 kwietnia 2006 r. (k. 26 akt adm. teczka I). Należy jednocześnie zaznaczyć, iż upomnienie ma jedynie przypominać o obowiązku zapłaty wymienionych w nim należności, informując o zagrożeniu skierowania sprawy na drogę egzekucji administracyjnej, nie stanowi zatem rozstrzygnięcia władczego, które rozstrzygałoby o sytuacji prawnej osoby, do której zostało skierowane.

Odnosząc się z kolei do zarzutu braku określenia: kwoty zaległości w poszczególnych miesiącach; okresu, którego miałyby dotyczyć zaległości oraz kwot, od których naliczono odsetki, należy wyjaśnić, iż stosownie do art. 27 § 1 pkt 3 ustawy egzekucyjnej tytuł wykonawczy zawiera treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku należności pieniężnej – także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek. W tym kontekście wskazać należy, iż w tytule wykonawczym w pozycji 33 "kwota należności głównej" wskazano kwotę 11.996 zł 60 gr, w pozycji 35 jako rodzaj pobieranych odsetek wskazano odsetki ustawowe, w pozycji 36 określono, iż odsetki nalicza się od dnia 16 maja 2006 r., w pozycji 37 wpisano stawkę odsetek w wysokości 11,50%, według której nalicza się dalsze odsetki, zaś w pozycji 38 uwidoczniona została kwota odsetek naliczona na dzień wystawienia tytułu w wysokości 1.934 zł 73 gr. Ponadto, w pozycjach 31 i 32 wskazano, iż egzekucji podlegają opłaty i opłaty pośrednie za używanie lokalu mieszkalnego w P. na Os. [...] wymagalne na dzień 16 marca 2006 r. W ocenie Sądu, należy zatem uznać, iż tytuł wykonawczy spełnia wymogi określone w art. 27 § 1 pkt 3 ustawy egzekucyjnej.

Odnośnie zaś możliwości kwestionowania przez zobowiązanego istnienia i wysokości należności z tytułu opłat za używanie lokalu mieszkalnego lub opłat pośrednich, Sąd w składzie orzekającym podziela stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 lutego 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1931/06 (nie publikowany), w którym Sąd wskazał, że kwestionowanie przez skarżącą istnienia i wysokości należności z tytułu opłat za używanie lokalu mieszkalnego lub opłat pośrednich, może być skuteczne jedynie na podstawie art. 35a u.z.S.Z.R.P., w myśl którego, jeżeli ze względu na rodzaj egzekwowanej należności dopuszczalne jest kwestionowanie istnienia lub wysokości tej należności w drodze powództwa, a zobowiązany wniesie takie powództwo do sądu, wierzyciel po otrzymaniu powództwa zawiadamia o tym organ egzekucyjny, żądając wstrzymania postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd. Zaznaczyć również należy, iż zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 137, poz. 1541 ze zm.), z zastrzeżeniem ust. 1b wierzyciel niezwłocznie zawiadamia organ egzekucyjny o każdej zmianie wysokości należności objętej tytułem wykonawczym wynikającej z jej wygaśnięcia w całości lub w części oraz podaje datę powstania zmiany i jej przyczynę. Stosownie do treści § 9 ust. 2 przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do wierzycieli będących jednocześnie organami egzekucyjnymi.

Skarżący zarzucił również nieuwzględnienie zarzutu błędu co do osoby zobowiązanej. Wskazać w tym kontekście należy, iż zgodnie z art. 37 ust. 1 u.z.S.Z.R.P. opłaty za używanie lokalu i opłaty pośrednie z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnych stanowiących podstawę prawną do zajmowania lokalu mieszkalnego, nieuiszczone w ustalonym terminie płatności, podlegają, wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za zwłokę, przymusowemu ściągnięciu na podstawie tytułu wykonawczego, w trybie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W świetle powołanego przepisu należy przyjąć, że zobowiązanym do uiszczenia opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich z tytułu zajmowania lokalu jest osoba zajmująca lokal na podstawie tytułu prawnego, a więc podmiot, który ten tytuł posiada. Zatem skarżący, jako osoba posiadająca tytuł prawny w postaci decyzji przydziału osobnej kwatery stałej nr [...] z [...] lutego 1991 r. do lokalu mieszkalnego położonego w P. na osiedlu [...], nie jest wyłączony z obowiązku uiszczenia opłat za używanie wymienionego lokalu i opłat pośrednich, z uwagi na to, że w nim nie zamieszkuje.

W ocenie Sądu, na aprobatę zasługuje również stanowisko organu odwoławczego, iż zobowiązany ma możliwość wydania Wojskowej Agencji Mieszkaniowej zajmowanego lokalu mieszkalnego, gdyż zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt III CZP 131/06, OSNC 2007/10/152, żołnierz zawodowy, który otrzymał przed 1 lipca 2004 r. przydział kwatery stałej uwzględniający współmałżonka, może po rozwodzie wystąpić do sądu z żądaniem jego eksmisji. Sąd Najwyższy podjął powyższą uchwałę po rozstrzygnięciu zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w Kielcach przy rozpoznaniu apelacji powoda Mariusza L. w sprawie o opróżnienie i wydanie mu przez Krystynę Ł. określonego lokalu mieszkalnego stanowiącego kwaterę przyznaną w lutym 1997 r. powodowi jako żołnierzowi zawodowemu decyzją dyrektora Oddziału Regionalnego WAM. W chwili przydziału powód pozostawał w związku małżeńskim i okoliczność ta była uwzględniana przy ustalaniu powierzchni mieszkalnej. W 1998 r. został orzeczony rozwód związku małżeńskiego stron, a następnie powód wystąpił przeciw Krystynie L. z powództwem o opróżnienie i wydanie mu lokalu. W uzasadnieniu uchwały SN wskazał, iż analiza art. 23 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 116, poz. 1203) prowadzi do wniosku, że uchylenie z dniem 1 lipca 2004 r. art. 28 u.z.S.Z.R.P., który zawierał rozbudowaną regulację zmierzającą do porządkowania stosunków wynikłych z orzeczenia rozwodu, nie wprowadziło zmian odnośnie do stosunku łączącego strony rozpoznawanej sprawy w zakresie korzystania z lokalu będącego kwaterą w rozumieniu przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych, co oznacza, iż również pozwana nie może być uważana jako zajmująca lokal bez tytułu prawnego. Jeżeli zatem powód domaga się opróżnienia lokalu przez nią, to taka sprawa co do zasady podlega rozpoznaniu w drodze sądowej.

Odnosząc się wreszcie do zarzutu rażącego naruszenia prawa poprzez pozbawienie skuteczności pisma Dyrektora WAM w P. z 19 lipca 2005 r. zawierającego tytuł "wypowiedzenie", które, w ocenie skarżącego, stanowi decyzję administracyjną pozbawiającą go tytułu do zajmowania spornego lokalu, Sąd stwierdził, iż na aprobatę zasługuje stanowisko organów orzekających w sprawie, zgodnie z którym przesłane S. J. pismo nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r., nie wywołuje skutków prawnych, gdyż decyzji administracyjnej nie można skutecznie wypowiedzieć w drodze cywilnoprawnej. Organy zasadnie powołały się tym kontekście na ustawę o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych, która w sposób wyczerpujący reguluje tryb pozbawiania tytułu prawnego osób zajmujących lokale mieszkalne. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji administracyjnej może nastąpić jedynie na podstawie wydania innego aktu administracyjnego, tj. stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany decyzji. Organy prawidłowo przyjęły zatem, iż oświadczenia woli zawarte w piśmie z dnia 19 lipca 2005 r. może być traktowane jedynie jako wezwanie do zapłaty oraz oświadczenie zamiaru wykwaterowania. Na takie rozumienie powyższego pisma wskazuje analiza powołanego w nim art. 687 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), zgodnie z którym jeżeli najemca dopuszcza się zwłoki z zapłatą czynszu co najmniej za dwa pełne okresu płatności, a wynajmujący zamierza najem wypowiedzieć bez zachowania terminów wypowiedzenia, powinien on uprzedzić najemcę na piśmie, udzielając mu dodatkowego terminu miesięcznego do zapłaty zaległego czynszu. Na marginesie zauważyć jedynie należy, iż zawarte w art. 687 k.c. uprzedzenie o zamierzonym wypowiedzeniu najmu bez zachowania terminów wypowiedzenia nie może być połączone w jednym piśmie z wypowiedzeniem, skoro jego rolą ma być spowodowanie reakcji najemcy, polegającej na zapłacie należności, z jednoczesnym ostrzeżeniem o możliwych następstwach niezastosowania się do treści wezwania o zapłatę.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.