Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 226/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-07-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek (spr.) Sędziowie NSA Grażyna Danielec WSA Dorota Dąbek Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 lipca 2006r. sprawy ze skargi S.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 29.12.2004r., nr Kol. Odw.[...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 1999 r. [...] Prezydent Miasta [...] odmówił wymeldowania M.K. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ulicy [...] w [...] oraz anulowania czynności materialno technicznej polegającej na zarejestrowaniu w dniu [...] 1994 r. pobytu stałego M. K. w tym lokalu.

S. T. pismem noszącym datę [...] 1999 r. złożyła od powyższej decyzji odwołanie.

Decyzją z dnia 28 grudnia 1999 r. Kol. Odw. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpoznaniu odwołania S. T. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...]1999 r.

Postanowieniem z dnia 30 maja 2000 r. sygn. akt II SA/Kr 486/00 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie-Ośrodek Zamiejscowy odrzucił skargę S. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 1999 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.

Decyzją z dnia [...] 2000 r. Kol. Odw. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpoznaniu wniosku S. T. odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 1999r. W uzasadnieniu SKO wskazało, że przedmiotowa decyzja nie jest dotknięte żadną z wad określonych w art. 156 §1 kodeksu postępowania administracyjnego.

Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2004 r. sygn. akt II SA/Kr 78/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę S. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2004 r. Kol. Odw. [...]. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w sprawie przysługiwał stronie zgodnie z art. 127 §3 i 4 kpa wniosek do Kolegium o ponowne rozpoznanie sprawy, wniosek taki nie został złożony i tym samym nie zostały wyczerpane środki odwoławcze.

Decyzją z dnia [...] 2000 r. Kol. Odw. [...] po rozpoznaniu wniosku S. T. -Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] umorzyło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 12 listopada 1999 r. W uzasadnieniu SKO wskazało, że przedmiotowa decyzja utraciła samodzielny byt prawny w związku z tym, że decyzją z dnia [...] dnia 1999r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 1999 r. Utrata samodzielnego bytu prawnego przez decyzję powoduje niemożność orzekania merytorycznego w sprawie stwierdzenia jej nieważności i dlatego postępowanie o stwierdzenie nieważności jako bezprzedmiotowe zostało umorzone.

Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2004 r., sygn. akt II SA/Kr 427/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę S. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] Kol. Odw [...] W uzasadnieniu Sąd podniósł, SKO wydało zaskarżoną decyzję jako organ l instancji i w takim przypadku środkiem zaskarżenia jest wniosek do Kolegium o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednak taki wniosek nie został przez skarżącą złożony.

Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2004 r. sygn. akt III SAB 17/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi S. T. na bezczynność samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]- skargę odrzucił. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że skarga dotyczyła wniosku dowodowego skarżącej złożonego w ramach prowadzonego przez Kolegium postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] 1997 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] 1988 r. Skarga, zatem nie dotyczyła żadnej ze spraw uregulowanych w art. 3 §2 pkt1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pismem z dnia [...] 2004 r. S. T. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], w którym stwierdziła, że w związku z postanowieniem WSA z dnia 21 czerwca 2004r sygn. II SA Kr 17/01 wnosząc:

1. o podjęcie postępowania w sprawie:

a. odwołania z dnia [...] 1999 r. od decyzji z dnia [...] 1999 r. w sprawie anulowania czynności materialno-techicznej z dnia [...] 1994 roku polegającej na zameldowaniu M. K. w mieszkaniu nr [...] przy ul. [...] w [...],

b. odwołania z dnia [...] 1999 r. od decyzji z dnia [...]1999 r. w sprawie odmowy wymeldowania M. K. z tego mieszkania,

2. wydanie decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji Kolegium z dnia [...] 2000 r. Kol. Odw. [...] jako bezprzedmiotowej wobec postanowienia WSA z dnia 21 czerwca 2004r. sygn. II SA Kr 17/01.

W uzasadnieniu wniosku wskazała na szereg okoliczności związanych z przekazaniem M. K. spornego mieszkania, z pominięciem wiedzy współwłaścicieli nieruchomości, brakiem decyzji administracyjnej przydzielającej mieszkanie M. K., to, iż budynek nie posiada wyodrębnionych mieszkań oraz, że organ był zobowiązany do przyjęcia zgłoszenia pobytu M. K. na czas określony gdyby rzeczywiście w tym mieszkaniu przebywała. Zarzuciła, że czynności z dnia [...] 1994 r. polegające na zameldowaniu M. K. w mieszkaniu nr [...] na pobyt stały są wadliwe. Ponadto wniosek o wymeldowanie M. K. ma swoje uzasadnienie w treści art. 15 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych oraz zachowaniu M. K. która formularz zgłoszenia pobytu stałego podpisała w dniu sporządzenia aktu notarialnego tj. [...] 1994 r. z powodu nabycia prawa własności [...] udziałów w nieruchomości. Mieszkanie opuściła - o ile przedtem rzeczywiście zajmowała je - przed [...] 1999 r. i przeniosła się do [...] gdzie do dzisiaj mieszka.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] pismem z dnia [...] 2004 r. noszącym numery Kol. Odw. [...], Kol. Odw. [...] odpowiadając na pismo S. T. z dnia [...] 2004 r. w zakresie, w którym stwierdziła, że wnosi o podjęcie postępowania w sprawie odwołania z dnia [...] 1999 r. od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 1999 r.- powiadomiło S. T., że nie istnieją podstawy prawne do dalszego procedowania w powyższych sprawach.

Decyzją z dnia [...] 2004 r. Kol. Odw. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] - odmówiło stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2000 r. Kol. Odw. [...] orzekającej o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...]1999 r. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że nie istnieją podstawy do stwierdzenia wygaśnięcia tej decyzji określone w art. 162 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo, gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony, została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku. Z bezprzedmiotowością decyzji - w rozumieniu art. 162- mamy do czynienia wówczas, gdy po jej zaistnieniu w obrocie prawnym zabraknie jednego z elementów stosunku administracyjnoprawnego (podmiotu, przedmiotu lub podstawy prawnej).

W sprawie żaden z elementów stosunku administracyjnego nie odpadł. Decyzja Kolegium rozstrzyga złożony przez Stronę wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 1999 r., co do której Strona złożyła odwołanie zakończone z kolei wydaniem przez Kolegium decyzji z dnia [...] 1999 r. W konsekwencji prawidłowym było umorzenie przez SKO postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...], jak również argumentacja tam podniesiona.

S. T. skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] kolejne pismo noszące datę [...] 2004 r. wskazując, że dotyczy ono sygn.: Kol. Odw. [...], Kol. Odw. [...], Kol. Odw. [...] z dnia [...] 2004r.

W piśmie tym wniosła o:

1. uchylenie powyższych decyzji

2. ponowne rozpoznanie wniosku z dnia [...] 2004 r. o wydanie decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji z dnia [...] 2000 r. Kol. Odw. [...] jako bezprzedmiotowej,

3. ponowne rozpoznanie wniosków złożonych do akt postępowania przed Kolegium.

W uzasadnieniu wskazała, że decyzja Kolegium z dnia [...] 2000 r. Kol. Odw. [...] stała się bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 162 §1 ust. 1 kpa na skutek wydania przez WSA postanowienia z dnia 21 czerwca 2004r., do sygn. II SA Kr 78/01, którym to postanowieniem Sąd odrzucił skargę na decyzję Kolegium z tej samej daty [...] z powodu niewyczerpania środków odwoławczych. Nie wyczerpanie ich jest natomiast skutkiem prowadzenia przez Kolegium Odwoławcze postępowania Kol.Odw. [...] łącznie z postępowaniem Kol. Odw [...] wydaniem i doręczenie obu tych decyzji w tym samym dniu. W dniu [...] 1999 r złożyła do organu l instancji wniosek o wymeldowanie M. K. z mieszkania nr [...] znajdującego się w nieruchomości, której jest współwłaścicielem. Poprzez odmowę wymeldowania M. K.z mieszkania, w którym nie przebywa od lat organ meldunkowy narusza art. 15 powołanej ustawy, ponieważ uprawniony jest ustawą o ewidencji ludności i dowodach osobistych do rejestracji stanu faktycznego związanego z miejscem pobytu konkretnej osoby a nie do rejestracji praw. Kolegium Odwoławcze poprzez odmowę stwierdzenia nieważności własnej decyzji z dnia [...] 1999 r. narusza przepisy prawa o właściwości, ponieważ nie jest organem uprawnionym do orzekania o prawie do lokalu.

Decyzją z dnia [...] 2004 r. Kol. Odw. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu wniosku S. T. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kolegium z dnia [...] 2004 r. Kol. Odw. [...] -utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu swojej decyzji Kolegium wskazało, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa i brak jest podstaw do jej uchylenia. Skład orzekający w całości podzielił poglądy oraz wnioski zawarte uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zdaniem Kolegium prawidłowo przeprowadzono postępowanie wyjaśniające dla ustalenia czy zachodzą przesłanki umożliwiające pozytywne rozpatrzenie wniosku Strony. Kolegium podkreśliło, że nie można mówić o bezprzedmiotowości decyzji w rozumieniu art. 162 §1 kpa, warunkującej powstanie obowiązku stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Kolegium z dnia [...] 2000 r. Kol. Odw. [...], którą Kolegium orzekło o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 1999 r., ponieważ decyzja ta w wyniku utrzymania w mocy przez organ II instancji, utraciła swój byt prawny. W obrocie prawnym funkcjonuje wyłącznie decyzja organu II instancji tj. Kolegium z dnia [...] 1999 r. Kol. Odw. [...] utrzymująca w mocy decyzję organu l instancji. Ponieważ wniosek dotyczył stwierdzenia nieważności decyzji organu l instancji, Kolegium uznało w decyzji z dnia [...] 2000 r., że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności jest bezprzedmiotowe.

Kolegium uznało również za chybiony argument, iż decyzja Kolegium z dnia [...] 2000 r. stała się bezprzedmiotowa wskutek wydania przez WSA postanowienia z dnia 30 sierpnia 2004r. sygn. akt. II SA/Kr 427/01 odrzucającego skargę S. T. na ww. decyzję Kolegium. W tym przypadku nie można stwierdzić, że postanowienie Sądu spowodowało, że przestał istnieć przedmiot rozstrzygnięcia zawartego w decyzji, czyli przedmiot stosunku prawnego czy też przestał istnieć podmiot będący adresatem tej decyzji.

Na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w związku z pismem z dnia [...] 2004 r. w zakresie wniosku o podjęcie postępowania w sprawie odwołań z 1999 r. od decyzji z dnia [...] 1999 r. Prezydenta Miasta [...] S. T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarejestrowaną do sygn. akt III SAB/Kr 3/05. Na pismo S. T. z dnia [...] 2004 r., SKO w tym zakresie odpowiedziało pismem z dnia [...] 2004.

Z kolei na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2004 r. Kol. Odw. [...] -stwierdzające niedopuszczalność odwołania S. T. od pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2004 r., S. T. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i skarga została zarejestrowana do sygn. III SA/Kr 225/05. Wnosząc o uchylenie skarżonego postanowienia twierdziła, że pismo skarżącej z dnia [...] 2004r. jest przysługującym w trybie art. 127 kpa wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Kolegium z dnia [...] 2004r. Kol. Odw. [...] . Wniosek ten złożyła przed upływem 14 dniu od daty doręczenia postanowienia WSA z dnia 21. 06. 2004r sygn. II Kr 78/01 w związku z czym Kolegium winno rozpoznać go jako wniosek o anulowanie czynności materialno-technicznej UMK Wydział Spraw Administracyjnych z dnia [...] 1999 r. w oparciu o analizę dostępnych temu organowi dokumentów.

W niniejszej sprawie S. T. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 29 grudnia 2004r. Kol. Odw. [...] utrzymującą w mocy decyzję Kolegium z dnia [...] 2004 r. Kol.Odw. [...] o odmowie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2000 r. Kol. Odw [...] orzekającej o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia Krakowa 1999 r. - wnosząc o uchylenie skarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi podniosła, że postanowieniem z dnia Krakowa [...] 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny do sygn. II SA Kr 78/01 odrzucił skargę na decyzję Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2000r Kol Odw. [...] z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia, tj. nie złożenia w trybie art. 127 §3i4 kpa wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uniemożliwiło skarżącej złożenie takiego wniosku, ponieważ postępowanie w sprawie Kol. Odw. [...] oraz Kol. Odw. [...] prowadziło łącznie i w tym samym dniu wydało i doręczyło skarżącej obydwie decyzje t.j. decyzję [...] oraz [...]. Ponieważ pismo z dnia [...] 2004r. złożyła do Kolegium Odwoławczego z zachowaniem 14 dniowego terminu liczonego od daty doręczenia postanowienia WSA- stanowi ono odwołanie od skarżonej decyzji [...] zaś decyzja [...] staje się bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 162 §1 ust. 1 kpa.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie wobec nie podniesienia przez skarżącą dodatkowych argumentów wskazujących na dokonanie przez Kolegium niewłaściwej oceny stanu faktycznego ani dodatkowych zarzutów dotyczących formalnej prawidłowości wydanej decyzji.

Po wniesieniu skargi skarżąca złożyła pismo noszące datę [...] 2005 r., w którym stwierdziła, że postanowieniem z dnia [...] 2004 r. sygn. [...] Sąd odrzucił jej skargę na decyzję Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2004 r. sygn. Kol. Odw. [...] z powodu nie wyczerpania środków zaskarżenia, co oznacza, że postępowanie powinno być nadal prowadzone w ramach postępowania przed Kolegium. Pismem z dnia [...] 2004 r. zwróciła się do Kolegium z odpowiednim wnioskiem a pismem z dnia [...] 2004r. uzupełniła go przez podanie danych dotyczących aktualnej sytuacji. Kolegium nie wydało nowej decyzji administracyjnej uwzględniającej okoliczności po dacie [...] 2004 r. a podniesione w pismach złożonych [...] i [...] 2004 r. Postępowanie wszczęte odwołaniem skarżącej z dnia [...]1999 r. Kolegium wszczęło pod rządami art.9 ust.2 ustawy o ewidencji ludności dowodach osobistych z dnia [...] 1974 r. W toku postępowania przepis ten został uchylony wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r. z mocą wsteczną od daty [...]1985 r. a więc wyrok ten dotyczy również skarżonej czynności urzędu meldunkowego z dnia [...] 1977 r. Kolegium winno, więc skorygować swoją decyzję z dnia [...] 1999 r. Kol. Odw [...] i wydać nową z uwzględnieniem aktualnego stanu prawnego. Dlatego też wnosi o uchylenie decyzji administracyjnych wydanych przez organy obu instancji i stwierdzenie nieważności czynności materialne technicznej organu meldunkowego dokonanej w dniu 17 maja 1994 r.

Mając na uwadze powyższe,

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy(art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz.1270). Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny - zgodnie z ustawowymi kompetencjami - bada, czy treść zaskarżonej decyzji jest zgodna z prawem i czy postępowanie prowadzące do jej wydania było niewadliwe i rzetelne. Z tego punktu widzenia nie można dopatrzyć się podstaw do uwzględnienia skargi.

Zamieszczony w Rozdziale 13 Działu II ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.-Kodeks postępowania administracyjnego( t.j. Dz. U z 2000 r., Nr 98, poz.1071 z p. zm.) przepis art. 162 § 1 stanowi, że "Organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja:

1) stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo, gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony,

2) została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku".

Przepis art. 162 § 1 pkt 1 kpa ustanawia dwie normy prawne, odnoszące się do dwóch różnych sytuacji. Norma pierwsza pozwala na stwierdzenie wygaśnięcia decyzji, jeżeli stała się ona bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa. Norma druga wiąże się również z bezprzedmiotowością decyzji, ale organ stwierdza jej wygaśnięcie tylko wtedy, gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. Bezprzedmiotowość można rozpatrywać zarówno w aspekcie przedmiotowym, jak i podmiotowym. Decyzja będzie bezprzedmiotowa wtedy, gdy przestanie istnieć przedmiot rozstrzygnięcia, którym są prawa i obowiązki stron oraz w sytuacji, gdy podmiot, którego decyzja dotyczyła, utracił wymagane kwalifikacje lub, gdy przestał istnieć. Bezprzedmiotowość wynika, więc z ustania prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, a to z powodu zgaśnięcia podmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę, czy też na skutek zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wykonanie decyzji albo z powodu zmiany w stanie prawnym, ale tylko w przypadku, gdy powoduje ona taki skutek. Organ administracji publicznej jest również zobowiązany stwierdzić wygaśnięcie decyzji, jeżeli decyzja została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku. Warunek jest tu ujmowany jako element decyzji i chodzi w przepisie art. 162 § 1 pkt 2 kpa tylko o warunek, który ma dopełnić strona.

W ocenie Sądu, wobec decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2000 r. Kol. Odw. [...] , żadna z przesłanek określonych powyższym przepisem nie została spełniona. Trafnie, bowiem, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że nie można mówić o bezprzedmiotowości, warunkującej powstanie obowiązku stwierdzenia wygaśnięcia decyzji, orzekającej o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...]1999 r. W tej sprawie umarzając postępowanie Kolegium uznało, że skoro wniosek skarżącej dotyczył stwierdzenia nieważności decyzji organu l instancji, postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności jest bezprzedmiotowe ponieważ decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 1999 r. w wyniku utrzymania w mocy przez organ II instancji, utraciła swój byt prawny i w obrocie prawnym funkcjonuje wyłącznie decyzja organu II instancji tj. Kolegium z dnia [...]1999 r. Kol. Odw. [...] utrzymująca w mocy decyzję organu l instancji.

W ocenie Sądu decyzja Kolegium z dnia [...] 2000 r. Kol. Odw. [...], nie stała się bezprzedmiotowa wskutek wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 30 sierpnia 2004r. sygn. akt. II SA/Kr 427/01 odrzucającego skargę S. T. na wskazaną decyzję Kolegium. Decyzja ta nie stała się także bezprzedmiotowa w takim zakresie, wskutek wydania postanowienia z dnia 21 czerwca 2004 r. sygn. akt II SA/Kr 78/01 przez Wojewódzki Sąd Administracyjny który odrzucił skargę S. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2004 r..Kol. Odw. [...], o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 1999r. Skargi zostały odrzucone, ponieważ jak wynika z uzasadnień powyższych postanowień Sąd wskazał, że SKO wydało zaskarżone decyzje jako organ l instancji oraz, że w sprawie przysługiwał stronie wniosek do Kolegium o ponowne rozpoznanie sprawy, wniosek taki nie został złożony i tym samym nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia. Na to pouczenie powołuje się skarżąca twierdząc, że jej pismo z dnia [...] 2004 r. jest takim wnioskiem od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2000 r. Kol. Odw. [...], które po rozpoznaniu wniosku S. T. odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 1999r. Kol. Odw. [...] oraz od decyzji z dnia [...] 2000 r. Kol. Odw. [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które po rozpoznaniu wniosku S. T. -umorzyło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 1999 r. Taka argumentacja jest oczywiście nietrafna w zakresie żądania skarżącej wygaśnięcia przedmiotowej decyzji w oparciu o przesłanki z art.162 §1 kpa.

Ponadto, mimo, że nie ma to znaczenia dla ustalenia przesłanek z art. 162 §1 kpa wobec przedmiotowej decyzji, odnosząc się do twierdzeń skarżącej, należy wskazać, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji samorządowego kolegium odwoławczego a nie od doręczenia orzeczenia Sądu odrzucającego skargę na decyzję z powodu nie złożenia takiego wniosku-co wynika z treści art.129 §2 kpa w zw. z art.127 §3 kpa.

Należy zauważyć, że w piśmie z dnia 11 sierpnia 2004 r. S. T. zwracając się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o stwierdzenie wygaśnięcia przedmiotowej decyzji powoływała się na postanowienie WSA z dnia 21 czerwca 2004r sygn. II SA Kr 17/01. W dniu 21 czerwca 2004r. przed Wojewódzkim Sądem administracyjnym zapadło postanowienie o sygnaturze II SA/Kr 78/01 natomiast sprawa, która toczyła się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym do sygn. III SAB/Kr 17/04 nie ma związku z żądaniem S. T. objętych niniejszym postępowaniem.

Również okoliczności podniesione przez skarżącą w piśmie z daty [...] 2005 r., nie wskazują w ocenie sądu, na zaistnienie przesłanek do stwierdzenia wygaśnięcia w trybie art.162 kpa przedmiotowej decyzji. W piśmie tym skarżąca twierdziła, że wobec treści postanowienia z dnia 8 sierpnia 2004 r. sygn. 78/01 WSA o odrzuceniu jej skargi na decyzję Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2004 r. Kol. Odw. [...] z powodu nie wyczerpania środków zaskarżenia, postępowanie powinno być nadal prowadzone w ramach postępowania przed Kolegium. Postępowanie wszczęte odwołaniem skarżącej z dnia 22 listopada 1999 r. Kolegium wszczęło pod rządami art.9 ust.2 ustawy o ewidencji ludności dowodach osobistych z dnia 10 kwietnia 1974 r. W toku postępowania przepis ten został uchylony wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r. z mocą wsteczną od daty 26 kwietnia 1985 r. a więc wyrok ten dotyczy również skarżonej czynności urzędu meldunkowego z dnia [...] 1977 r. Kolegium winno, więc skorygować swoją decyzję z dnia [...] 1999 r. i wydać nową z uwzględnieniem aktualnego stanu prawnego.

Nie sposób odmówić trafności twierdzeniu skarżącej o zmianie stanu prawnego w zakresie przepisów ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych wynikającej ze wskazanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego, która to zmiana dotyczyła eliminacji konieczności badania przez organ meldunkowy uprawnień do zamieszkiwania w lokalu. Obowiązująca w 1999 r. a więc w dacie wydawania przez Prezydenta Miasta [...] decyzji z dnia [...] 1999 r. i decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 1999r., treść przepisu art. 9. ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych wprowadzała obowiązek przedstawiania potwierdzenia uprawnienia do przebywania w lokalu (pomieszczeniu), w którym ma nastąpić zameldowanie. Obowiązująca również w tej dacie treść przepisu art. 15 ust 2 ustawy o ewidencji, uzależniała wydanie decyzji w sprawie wymeldowania osoby od utraty uprawnienia wymienionego w art. 9 ust. 2. Wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r.(Dz. U. z 2002 r., Nr 78, poz. 716), z dniem 19 czerwca 2002 r. art. 9 ust. 2 został uznany za niezgodny z art.52 ust. 1 i art. 83 w związku z art. 2 Konstytucji RP.

Zmiana ta jak i późniejsze zmiany wskazanych przepisów, nie są zmianą stanu prawnego, z którego można wyprowadzić przesłankę wygaśnięcia decyzji Kolegium z dnia [...] 2000 r. Kol. Odw. [...] w trybie art.162 kpa. Jak bowiem już wskazano powyżej, bezprzedmiotowość decyzji wynika z ustania prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, a to z powodu zgaśnięcia podmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę, czy też na skutek zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wykonanie decyzji albo z powodu zmiany w stanie prawnym, ale tylko w przypadku, gdy powoduje ona taki skutek. Zmiany w przepisach ewidencyjnych takiego skutku w odniesieniu do wskazywanej decyzji SKO, nie wywołały. Przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych w treści obowiązującej w chwili obecnej mogą jedynie stanowić podstawę do zainicjowania nowego postępowania przed organem meldunkowym o wymeldowane danej osoby. Należy, bowiem zauważyć, że z treści skarg składanych przez S. T. oraz licznych pism wynika, że nie akceptuje tego, że M. K. jest zameldowana na pobyt stały w lokalu nr[...] przy ulicy [...] w [...] zarzucając, że osoba ta nie mieszkała i nie mieszka w tym lokalu. W stanie prawnym w chwili obecnej obowiązującym zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych(Dz. U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960 z p.zm.) osoba, która opuszcza miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 2 miesiące, jest obowiązana wymeldować się w organie gminy, właściwym ze względu na dotychczasowe miejsce jej pobytu, najpóźniej w dniu opuszczenia tego miejsca. Zgodnie z kolei z treścią art. 15 ust 2 tej ustawy organ gminy wydaje na wniosek strony lub z urzędu decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 2 miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się.

Dlatego też, Sąd skargę oddalił na podstawie art.151 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.