Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 349/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 228  par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kowalski Sędziowie: Sędzia WSA Bożena Kasprzak (spr.) Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Protokolant: Ewa Jodełka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2010 roku sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...] stwierdził, że odwołanie K. W. od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia określonego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Organ orzekał w następującym stanie faktycznym:

Decyzją z dnia [...] roku nr [...]Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji – Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. z dnia [...] ustalającej stronie podatek od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku po zmarłej Z. K., uznając, że decyzja ta nie jest obarczona żadną z wad określonych w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej, skutkujących nieważnością decyzji ostatecznej. Powyższe rozstrzygnięcie zostało skutecznie doręczone, zgodnie z art. 150 Ordynacji podatkowej, pełnomocnikowi strony – I.W. z dniem 12 maja 2008 roku. Ustawowy termin do wniesienia odwołania, stosownie do art. 223 § 2 pkt. 1 Ordynacji podatkowej, upływał z dniem 26 maja 2008 roku.

W dniu 28 grudnia 2009 roku pełnomocnik strony, Pani I. W. , zgłosiła się do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z prośbą o wydanie kserokopii decyzji z dnia [...] oraz kserokopii potwierdzenia jej odbioru, po czym w dniu 4 stycznia 2010 roku (wpływ do organu w dniu 6 stycznia 2010 roku) złożyła odwołanie od ww. decyzji z dnia [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony podała, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] została wysłana pod jej stary adres zameldowania (zamieszkania) na ulicę Z. w Ł., w sytuacji kiedy wyprowadziła się stamtąd i od 31 marca 2008 r. była już zameldowana w Ł. przy ulicy T., a organ podatkowy ([...] Urząd Skarbowy Ł.) został zawiadomiony o tym przez aktualizację NIP-u (na druku NIP-3).

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z dnia [...] nr [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, mając na uwadze art. 162 § 1 i § 2 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, uznając, iż skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. Postanowienie zostało doręczone w dniu 8 lutego 2010 roku.

Następnego dnia tj. [...]roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wydał postanowienie nr [...] , w którym stwierdził, iż odwołanie skarżącego od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] wniesione zostało z uchybieniem terminu do jego wniesienia, określonym w art. 223 § 2 pkt 1 O.p.

Powyższe postanowienie zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł.. Skarżący w niniejszej skardze wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia

W uzasadnieniu skargi strona, reprezentowana przez pełnomocnika I. W., powtórzyła argumentację zawartą we wniosku o przywrócenie terminu. Podkreśliła, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł. z dnia [...] została doręczona pełnomocnikowi strony nieprawidłowo, bo na nieaktualny adres, spod którego pełnomocnik wymeldowała się z dniem 31 marca 2008 roku, a o powyższym fakcie powiadomiła poprzez aktualizację NIP w Urzędzie Miasta w związku z przemeldowaniem, skąd według jej wiedzy przesyła się informację do właściwych urzędów. Dodała też, że w żadnym piśmie od organu nie została pouczona o obowiązku zawiadomienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. o zmianie adresu, a poza tym, jeśli organ miał wątpliwości w zakresie podanych przez nią okoliczności, to mógł wezwać ją najpierw do złożenia wyjaśnień, a nie od razu odmawiać przywrócenia terminu. W ocenie skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, w świetle przesłanek art.162 § 1 Ordynacji podatkowej, winien zostać rozpatrzony pozytywnie, przez co stwierdzenie uchybienia terminowi stało by się zasadne. Dodał też, że wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wstępnie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem sporu jest stwierdzenie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Należy zatem odpowiedzieć na pytanie, czy organy podatkowe zasadnie uznały, że skarżący uchybił 14 - dniowemu terminowi do wniesienia odwołania.

Powyższą kwestię regulują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm. ) – dalej Op. Zgodnie z art. 223 § 2 cyt. ustawy Op. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Organ, jak wynika z akt sprawy – decyzję doręczył stronie w trybie art. 150 Op. ( doręczenie zastępcze), które miało miejsce w dniu 12 maja 2008 r. W tej sytuacji 14 - dniowy termin na wniesienie odwołania minął w dniu 26 maja 2008 r. Odwołanie zostało wniesione w dniu 4 stycznia 2010 r. , co oznacza, że zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

Należy podkreślić, iż przesyłka z powodu na nieobecności adresata była pozostawiona w dniu 28 kwietnia 2008 r. na czas 14 dni w Urzędzie Pocztowym. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma zostało umieszczone w skrzynce adresata. Ponowne zawiadomienie o pozostawieniu pisma w Urzędzie Pocztowym nastąpiło w dniu 7 maja 2008r. Przesyłka była zatem dwukrotnie awizowana i nie została podjęta w wyznaczonym 14 dniowym terminie.

Zgodnie zatem z art. 150 § 2 Op. prawidłowo uznano, ze doręczenie przedmiotowej decyzji nastąpiło z upływem ostatniego dnia tj. z dniem 12 maja 2008 r. Zatem 14-dniowy termin na złożenie odwołania rozpoczął swój bieg w dniu 13 maja 2008 r., a zakończył się w dniu 26 maja 2008 r. Złożenie odwołania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło dopiero w dniu 4 stycznia 2010 r. (data wpływu do organu – 6 stycznia 2010 r.). W związku z powyższym organ zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 Op. został przez ustawodawcę zobligowany do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

Należy zaznaczyć, że niniejsza skarga dotyczy problemu uchybienia terminowi do złożenia odwołania, a nie kwestii przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, który został rozstrzygnięty postanowieniem z dnia [...] i który jest przedmiotem zaskarżenia do tutejszego Sądu w sprawie [...]. Tryb zastosowany w sprawie, tj. najpierw odmowne rozstrzygnięcie wniosku o przywrócenie terminu, a następnie stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania był prawidłowy. Zgodnie bowiem z poglądem doktryny - w razie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu oraz prośby o jego przywrócenie, postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy wydać może dopiero po ostatecznym rozpatrzeniu wniesionej przez stronę prośby o przywrócenie terminu. Ewentualne postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania wyłącza bowiem dopuszczalność wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu, a zatem wydanie takiego postanowienia przed rozpatrzeniem prośby strony byłoby niezgodne z prawem (Wyrok NSA z 14.1.1999 r., SA/Sz 306/98, Legalis) – vide Ordynacja podatkowa. Komentarz. Pod red. Prof. Dr habit. Henryka Dzwonkowskiego wyd. Beck 2008, Legali.

Mając powyższe na względzie , na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) Sąd oddalił skargę.

TF