Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 502/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Planowanie przestrzenne
Zagospodarowanie przestrzenne
Prawo miejscowe
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zwrócić uiszczony wpis w sprawie
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 pkt 5, art. 52 § 3 i 4, art. 53 § 2, art. 54 § 1, art. 58 § 1 pkt 2, art. 232 § 1 pkt 1, art. 269 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 3 ust. 1, art. 14 ust. 8
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 7 ust. 1 pkt 1, art. 18 ust. 2 pkt 5, art. 101 ust. 1, art. 102a
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

z dnia 31 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.U.-Z. i T.Z. na uchwałę Rady Gminy [..] z dnia 28 grudnia 2007 r. nr [..]/07 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę, II. zwrócić T.Z. kwotę 300 zł /słownie: trzysta/ tytułem zwrotu wpisu od odrzuconej skargi.


UZASADNIENIE

Przedmiotem wspólnej skargi A.U.-Z. i T.Z. jest uchwała Rady Gminy [..] z dnia 28 grudnia 2007 r. nr [..] /07, która uchwalono Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego "[..] 4" w Gminie [..]. W ocenie strony skarżącej zaskarżona uchwała narusza ich interes prawny, ponieważ na terenie działki nr [..] położonej przy ul. P. [..] w [..] , której są współwłaścicielami od 2010 r., przewidziano do realizacji wewnętrzną drogę niepubliczną określonej symbolem KDW. Wskazana nieruchomość została objęta planem miejscowym tylko w części wynoszącej o,47 ha, podczas gdy jej powierzchnia wynosi 0,57 ha. Teren działki generalnie jako objęty symbolem 1MNU został przeznaczony pod budownictwo, jednak ma przez nią przebiegać droga wewnętrzna (nie będąca celem publicznym) w liniach rozgraniczających 8 m, a od niej została wyznaczona dodatkowa nieprzekraczalna linia zabudowy wynosząca także 8 m. Łącznie z zabudowy została zatem wyłączona powierzchnia o szerokości 16 m i długości 220 m, jak też drugi pas o wymiarach 22 m x 24 m, co obejmie obszar 0,17 ha, pomimo że działka ta ma bezpośredni dostęp do istniejącej już drogi publicznej. To zaś powoduje, że działki tej nie będzie można zagospodarować zgodnie z przepisami prawa budowlanego, a to narusza przysługujące im prawo własności. Na tej podstawie domagają się uchylenia uchwały przez wykreślenie z załącznika graficznego drogi wewnętrznej KDW, przebiegającej m.in. przez działkę nr [..]. Pomimo bowiem wezwania Rady Gminy [..] do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 19 grudnia 2011 r. organ ten uchwałą z dnia 26 marca 2012 r. nr [..] /12 odmówił jego uwzględnienia.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy [..], działająca przez umocowanego Przewodniczącego Rady, wniosła o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Organ wyjaśnił, że zaskarżona uchwała została przedłożona organowi nadzoru – Wojewodzie [..], a następnie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego pod nr [..], poz. [..] z dnia [..][..] 2008 r. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do Urzędu Gminy w dniu 19 grudnia 2011 r. i na jego podstawie podjęte zostały czynności mające na celu kontrolę przyjętych w uchwale z 28 grudnia 2007 r. nr [..] /07 rozwiązań. O terminie rozpoznania sprawy informowano strony pismami z dnia 26 stycznia 2012 r. i 29 lutego 2012 r. Z kolei uchwałą z dnia 26 marca 2012 r. nr [..] /12 Rada Gminy [..] odmówiła uwzględnienia zgłoszonego żądania. Organ zarzucił skarżącym, że wnieśli skargę z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej zwana "P.p.s.a."), ponieważ wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wniesione w dniu 19 grudnia 2011 r., a odpowiedzi na nie udzielono im dopiero uchwałą z dnia 26 marca 2012 r. Zatem bezskutecznie upłynął termin 60 dni, o którym mowa w powołanym przepisie. Strony uchybiłyby terminowi 30 dni również wtedy, gdyby za początek jego biegu uznać doręczenie odpowiedzi zawartej w uchwale z 26 marca 2012 r., ponieważ nastąpiło to dnia 30 marca 2012 r.

Niezależnie od powyższego Rada Gminy [..] twierdzi, że skarżący nie posiadają interesu prawnego, w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. Nr 142 z 2001 r., poz. 1591 z późn. zm., dalej zwana "Usg"), który zostałby zaskarżona uchwałą naruszony. Stali się oni bowiem właścicielami nieruchomości objętej polanem miejscowym dopiero w 2010 r., podczas gdy akt ten obowiązuje od 3 marca 2008 r. Zatem w dniu nabycia nieruchomości wiedzieli o treści uchwały względem nabywanej nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Aktem takim jest niewątpliwie uchwała rady gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, o czym przesądza jednoznaczna treść przepisu art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm., dalej zwana "Upzp"). Uchwalanie planów miejscowych należy do zadań własnych gminy i stanowi wyłączną domenę rady gminy (por. art. 7 ust. 1 pkt 1 i art. 18 ust. 2 pkt 5 Usg, oraz art. 3 ust. 1 Upzp).

Zgodnie z przepisem art. 101 ust. 1 i ust. 3 Usg każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego; w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Zarazem jak stanowi art. 102a Usg w sprawach tych nie stosuje się przepisów art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a.

Skargę należy wnieść za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem. Mając na względzie treść przepisu art. 269 § 1 P.p.s.a. przy ocenie trybu wniesienia skargi na akt prawa miejscowego, w tym zachowania przepisanego terminu dla dokonania tej czynności, należy uwzględnić stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (publ. LexPolonica nr 1314862, także - www.cbois.nsa.gov.pl). Zgodnie z nim przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 Usg. Zatem skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Bieg wymienionych terminów należy liczyć od dnia wniesienia do właściwego organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 Usg.

Z akt sprawy wynika, że skarżący wnieśli skargę bezpośrednio do Sądu. Skargę nadali drogą pocztową w dniu 27 kwietnia 2012 r., a wpłynęła ona do Sądu w dniu 2 maja 2012 r. Pismo to zostało następnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 maja 2012 r. nadane do Rady Gminy [..] w dniu 2 maja 2012 r. Zgodnie z aprobowanym przez Sąd orzecznictwem sądów administracyjnych za datę wniesienia skargi w takim przypadku uznaje się dopiero dzień przekazania skargi przez Sąd właściwemu organowi, kiedy to zostaje spełniony wymóg proceduralny z art. 54 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 17.04.2009 r., II GSK 254/09). Datą tą był więc dzień 2 maja 2012 r.

Nie jest sporne między stronami i znajduje potwierdzenie w materialne aktowym, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało złożone w Urzędzie Gminy [..] w dniu 19 grudnia 2011 r. Następnie informowano strony o przedłużeniu terminu do rozpoznania podania w związku z koniecznością podjęcia czynności wyjaśniających, w tym zapoznania się z opinią Komisji Rewizyjnej Rady Gminy [..]. Informację o odmowie uwzględnienia żądania doręczono skarżącym dopiero w dniu 30 marca 2012 r. W świetle uchwały II OPS 2/07 stwierdzić zatem należy, że zdarzenie, od którego należało liczyć bieg terminów, o których mowa w art. 53 § 2 P.p.s.a., miało miejsce w dniu 19 grudnia 2011 r. Skargę należało zatem wnieść w nieprzekraczalnym terminie 60 dni od dnia złożenia w Urzędzie Gminy wezwania do usunięcia naruszenia prawa, względnie w terminie 30 dni od dnia udzielenia na nie odpowiedzi, pod warunkiem że nastąpiłoby to we wskazanym poprzednio terminie, przy czym w okolicznościach sprawy zdarzenie takie nie nastąpiło. Skoro wieć Rada Gminy [..] negatywne stanowisko w sprawie wyraziła dopiero w uchwale z dnia 26 marca 2012 r., doręczonej skarżącym w dniu 30 marca 2012 r., skargę należało wnieść za pośrednictwem tego organu najpóźniej w dniu 17 lutego 2012 r., kiedy upływał termin 60 dni rozpoczynający bieg po dniu wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Udzielenie odpowiedzi przez wskazany organ po upływie terminów z art. 53 § 2 P.p.s.a. nie otworzyło skarżącym drogi do skutecznego wniesienia skargi poczynając od tego dnia. Jak zresztą słusznie wskazuje Rada Gminy [..] również i ten termin został przez nich uchybiony, skoro skargę nadano do właściwego organu dopiero dnia 2 maja 2012 r.

W tych okolicznościach skarga nie podlega rozpoznaniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, o czym orzeczono w punkcie I postanowienia. O kosztach sądowych w punkcie II postanowienia orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Podstawę do wydania orzeczenia na posiedzeniu niejawnym stanowiły przepisy art. 58 § 3 i art. 232 § 2 P.p.s.a.