Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1418/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Płusa, Asesor WSA Dariusz Turek (spr.), Protokolant Urszula Hoduń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2006 r. spraw ze skarg Stowarzyszenia "G." z siedzibą w Z. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]lutego 2006 r. nr [...] , nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2002 r., styczeń i luty 2003 r., oraz od marca do grudnia 2003 r. i od stycznia do kwietnia 2004 r. oddala skargi


UZASADNIENIE

Dwoma decyzjami z dnia [...] września 2005r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. określił Stowarzyszeniu "G.'' kwotę różnicy podatku od towarów i usług do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe w miesiącach do stycznia 2002r. do kwietnia 2004r.

W uzasadnieniach podano, że zgodnie ze statutem i oświadczeniem Stowarzyszenia, celem statutowym Stowarzyszenia "G." jest upowszechnianie i popularyzacja sportu. Preferowaną dyscypliną sportu jest jeździectwo. Wymieniono również szereg czynności, jakie może realizować Stowarzyszenie dla osiągnięcia stawianych sobie celów. Zgodnie z § 9 pkt 3 statutu, Stowarzyszenie może podjąć działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług reklamowych, która może być prowadzona tylko w rozmiarach służących realizacji jego celów statutowych.

Z danych rejestracyjnych złożonych przez Stowarzyszenie wynika, że zgodnie z klasyfikacją PKD wykonywana działalność jest sklasyfikowana pod symbolem PKD 91- działalność pozostałych organizacji członkowskich, gdzie indziej nie sklasyfikowanych. Stosownie zaś z przepisem art.7 ust.l pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym z dnia 08.01.1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz.U. z 1993r. Nr 11, poz. 50 ze zm.), zwanej dalej ustawą o podatku VAT zwalnia się od podatku od towarów i usług świadczenie usług wymienionych w załączniku nr 2. W pozycji nr 26 tego załącznika do ustawy pt. Wykaz usług, których świadczenie jest zwolnione od podatku - wymienione zostały usługi świadczone przez organizacje członkowskie, gdzie indziej nie sklasyfikowane - wyłącznie statutowe (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004r. Dz. U. Nr 89, poz. 844 – Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, zwana dalej PKWiU - ex 91).

Stowarzyszenie wykonywało działalność statutową polegającą na popularyzacji jeździectwa. Część dokonywanych zakupów dotyczyła wyjazdu na zawody, a udział w systemie współzawodnictwa sportowego w kraju oraz za granicą jest wyrazem realizacji celów statutowych - upowszechniania i popularyzacji sportu.

Stowarzyszenie "G." nie uwzględniając czynności zwolnionych w ewidencji sprzedaży oraz w deklaracjach podatkowych VAT-7, naruszył przepis art.27 ust.4 ustawy o podatku VAT, zgodnie z którym podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności określone w art.7 ust.l pkt 2 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art.7 ust.l pkt 7 i art.17 ust.l, 5 i 6, są obowiązani do prowadzenia ewidencji zawierającej: kwoty określone w art.20 tejże ustawy, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżającego podatek należny oraz kwoty podatku podlegające wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji. Podatek od towarów i usług oparty jest na zasadzie, iż prawo do odliczenia przysługuje jedynie w przypadku, gdy nabycie towarów lub usług związane jest ze sprzedażą opodatkowaną.

Stowarzyszenie w badanym okresie prowadziło działalność tylko statutową - zwolnioną od podatku od towarów i usług w związku z czym nie miało prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z tą działalnością.

Zakupy dokonane w tym okresie były związane z funkcjonowaniem obiektów klubu sportowego oraz utrzymaniem koni. Ponieważ dotyczyły one działalności statutowej polegającej na popularyzacji jeździectwa, a więc działalności zwolnionej od podatku, Stowarzyszenie, zgodnie z art.20 ust.2 ustawy o podatku VAT, nie miało prawa do odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu.

W miesiącu styczniu 2002r. oraz lipcu 2002r. podatnik wykazał sprzedaż z tytułu przekazania, zużycia towarów na potrzeby reprezentacji i reklamy, przy zakupie których odliczył podatek naliczony.

Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazał, iż w miesiącu marcu 2002r. Stowarzyszenie wykazało sprzedaż opodatkowaną 22% stawką podatku VAT w kwocie netto 409zł i podatek VAT 90zł, która dotyczyła korzystania z krytej ujeżdżalni. Powstał więc obowiązek zgodnie z art.20 ust. l ustawy o VAT do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego, związanych ze sprzedażą opodatkowana i zwolnioną.

W okresie od marca 2003r. do kwietnia 2004r. wykazywane przez Stowarzyszenie kwoty sprzedaży opodatkowanej dotyczyły świadczenia usługi reklamowej na samochodzie marki BMW numer rejestracyjny [...], zgodnie z umową zawartą w dniu 11 marca 2003r., z firmą T. Sp. z o.o., a w miesiącu listopadzie 2003r. Stowarzyszenie wykazało sprzedaż opodatkowaną 22% stawką podatku VAT z tytułu sprzedaży samochodu osobowego.

Mając powyższe na uwadze organ podatkowy nie uznał prawa Stowarzyszenia do odliczenia podatku naliczonego z tytułu opłat za energię, gaz, ochronę, wywóz nieczystości itp. związanych z funkcjonowaniem klubu sportowego. Organ podatkowy uznał natomiast prawo Stowarzyszenia do odliczenia podatku naliczonego związanego w całości ze sprzedażą opodatkowaną, a więc z tytułu najmu samochodu, zakupu paliwa, czy przeglądu samochodu marki BMW wykorzystywanego do świadczenia usług reklamowych. W całości uznano również podatek naliczony służący pomniejszeniu podatku należnego związany z wydatkami poniesionymi przez Stowarzyszenie z tytułu konsultacji rachunkowo - podatkowych i opłat telefonicznych, które dotyczą zarówno sprzedaży zwolnionej jak i opodatkowanej.

W uzasadnieniach decyzji przedstawiono w rozbiciu na poszczególne miesiące od sierpnia 2002r. do kwietnia 2004r. zakwestionowane faktury, kwoty podatku naliczonego przy zakupach związanych ze sprzedażą zwolnioną oraz wskazano na nieuwzględnienie w deklaracjach podatkowych czynności zwolnionych. Przedstawiono także rozliczenie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące.

Odwołanie od powyższych decyzji w dniu 19 października 2005roku złożył Pełnomocnik Strony wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji w całości i umorzenie postępowania. Decyzjom zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie.

W uzasadnieniu odwołań Pełnomocnik podniósł, że zgodnie z treścią art. 19 ustawy o podatku VAT podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną.

Zgodnie z art.7 oraz poz. 22 załącznika nr 2 do ustawy o podatku VAT zwolnione z podatku były usługi świadczone przez organizacje członkowskie gdzie indziej nie sklasyfikowane (wyłącznie statutowe) klasyfikowane w PKWiU 91. Jak wynika z opisu do pozycji 22 załącznika nr 2 zwolnienie z podatku VAT dotyczy usług, o ile nie zostały zaklasyfikowane pod innym numerem PKWiU. Jak wynika z treści "Uwag wyjaśniających" do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wydanych przez GUS, dział 91 tej klasyfikacji nie obejmuje usług klubów sportowych, które są zaklasyfikowane w kategorii 92.62.1. W dziale 92 PKWiU wymienione są m.in. następujące kategorie: 92.61.10 — usługi związane z działalnością obiektów sportowych, do których zalicza się - usługi obejmujące działalność obiektów sportowych, na których odbywają się wszelkiego rodzaju zawody; 92.62.11 usługi w zakresie promowania imprez sportowych.

Usługi związane z kulturą, rekreacją i sportem wymienione w dziale 92 PKWiU, korzystały również ze zwolnienia z podatku VAT. Tymczasem Stowarzyszenie "G." nie świadczyło w trakcie swojej działalności odpłatnie albo nieodpłatnie na rzecz osób trzecich usług, które zwolnione byłyby przedmiotowo z podatku VAT na podstawie art.7 ust. l pkt 2 ustawy o podatku VAT. Natomiast nie można uznać, za czynności podlegające przepisom ustawy, działań podejmowanych na własne potrzeby klubu.

Zdaniem Pełnomocnika wydatki ponoszone przez Stowarzyszenie na utrzymanie obiektów sportowych oraz związane z udziałem w zawodach pozostawały w bezpośrednim związku z działalnością reklamową prowadzoną przez Stowarzyszenie. Z tego powodu podatek naliczony dotyczący tych wydatków pozostawał w bezpośrednim związku z działalnością reklamową prowadzoną przez Stowarzyszenie. Wobec powyższego podatek naliczony dotyczący ww. wydatków nie może być uznany za związany wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną.

W dalszej części odwołania Pełnomocnik zarzuca organowi podatkowemu, że nie ustalił jakiego rodzaju czynności zwolnione z podatku VAT (na czyją rzecz i o jakiej wartości), a nie wykazane w rejestrze sprzedaży wykonywało Stowarzyszenie.

Zdaniem Strony organ podatkowy naruszył art.10 ust. l i art.26 ustawy o podatku VAT obejmując wydaną decyzją okres dłuższy niż jeden miesiąc, co stanowi podstawę do jej uchylenia. Stanowisko takie zostało wyrażone w wyrokach NSA z dnia 12 marca 1999r. sygn. akt I SA/Łd 27/97 i z dnia 22 listopada 1999r. sygn. akt III SA 6388/98 oraz z dnia 8 grudnia 1999r. sygn. akt I SA/Gd 1711/97.

Organ podatkowy nie ustalił jakiego rodzaju usługi zwolnione z VAT świadczy Stowarzyszenie, kto jest usługobiorcą i jaka jest kwota wynagrodzenia z tytułu tych usług. Ustalenie tych informacji ma kluczowe znaczenie dla określenia, jaka kwota podatku naliczonego może zostać odliczona przez podatnika w poszczególnych miesiącach.

Strona podniosła ponadto, że z treści rozstrzygnięcia nie wynika o ile kwota określona przez organ podatkowy jest wyższa, czy też niższa od zadeklarowanej przez Stowarzyszenie. Wyjaśnienia, czy kwota różnicy podatku naliczonego określona przez organ podatkowy jest inna niż wykazana w deklaracji podatkowej Stowarzyszenie musi doszukiwać się w treści uzasadnienia decyzji, podczas, gdy informacja ta powinna stanowić element rozstrzygnięcia decyzji.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzjami z dnia [...] lutego 2006 r. utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu podał, że stosownie do przepisu art.19 ust. l ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym po nowelizacji ustawy (z dnia 18.09.2001r. Dz. U. Nr 122, poz.1324), podatnik ma prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany ze sprzedażą opodatkowaną.

Organ drugiej instancji zgodził się ze stanowiskiem Naczelnika Urzędu Skarbowego W., że Stowarzyszenie "G." rozliczając podatek naliczony w fakturach dotyczących zakupu artykułów przeznaczonych dla koni, zakupu sprzętu sportowego oraz w fakturach dokumentujących wydatki ponoszone na funkcjonowanie ośrodka sportowego, a więc związanych z realizacją zadań statutowych zwolnionych od podatku od towarów i usług zawyżyło podatek naliczony.

Odnosząc się do zakwestionowania przez Stronę poprawności dokonanej przez organ podatkowy klasyfikacji wykonywanych przez Stowarzyszenie usług do innego grupowania statystycznego (zamiast PKWiU 91. do PKWiU 92.) wskazać należy, iż jedno i drugie grupowanie wymienione jest w załączniku nr 2 do ustawy o podatku VAT pod tytułem wykaz usług, których świadczenie jest zwolnione od podatku. Ponadto wg danych rejestracyjnych złożonych przez Stowarzyszenie (zaświadczenie REGON i deklaracja NIP-2) wynika, iż zgodnie z klasyfikacją, Polskiej Klasyfikacji Działalności wykonywana działalność jest sklasyfikowana pod symbolem PKD 91-działalność pozostałych organizacji członkowskich, gdzie indziej nie sklasyfikowana. Należy także mieć na uwadze, że usługi związane ze sportem świadczone przez organizacje członkowskie zostały wyłączone z grupowania 91 dopiero w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wydanej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004r. (Dz. U. Nr 89, poz. 844).

W okresie od sierpnia 2001r. do lutego 2002r. i od kwietnia 2002r. do lutego 2003r. Stowarzyszenie prowadziło jedynie działalność statutową zwolnioną od podatku VAT, a w związku z tym nie miało prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z tą działalnością. Zakupy dokonane w tym okresie były związane z funkcjonowaniem obiektów klubu sportowego oraz z utrzymaniem koni, a nie działalnością reklamową.

Organ podatkowy pierwszej instancji wydając decyzję obejmującą kilka okresów rozliczeniowych nie naruszył przepisów art.10 ust. l i art.26 ustawy o podatku VAT. Przepisy te nie nakładają na organy podatkowe obowiązku wydawania odrębnych decyzji za każdy miesiąc. W orzecznictwie sądowym nie budzi sprzeciwu praktyka objęcia jedną decyzją okresów rozliczeniowych dotyczących podatku VAT za poszczególne miesiące pod warunkiem, że decyzja taka odrębnie określa za każdy miesiąc zobowiązanie podatkowe lub kwotę różnicy podatku – te warunki spełniają zaskarżone decyzje.

W okresie od marca 2003r. do kwietnia 2004r. Stowarzyszenie świadczyło usługi reklamowe (poprzez umieszczenie wizualnej reklamy na samochodzie marki BMW) opodatkowane 22% stawką podatku VAT i miało prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego (na fakturach dokumentujących z wydatki na najem tego samochodu, zakup paliwa itp.) związanego ze sprzedażą opodatkowaną. Podobnie jeśli chodzi o faktury za konsultacje rachunkowo-podatkowe, opłaty telefoniczne dotyczą zarówno sprzedaży opodatkowanej, jak i realizacji działalności statutowej Stowarzyszenia. Podatek naliczony związany z tymi wydatkami należało zatem rozliczyć zgodnie z art.20 ust.3 ustawy o podatku VAT. Jednak z uwagi na fakt, iż Stowarzyszenie nie wywiązało się z tego obowiązku, a organ podatkowy nie był w stanie dokonać podziału kwot podatku naliczonego z tytułu w/w zakupów uznał prawo Stowarzyszenia do odliczenia całego podatku naliczonego związanego tymi zakupami. Pozostałe zaś wydatki poniesione w okresie objętym decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego były związane z funkcjonowaniem obiektów klubu sportowego oraz z utrzymaniem koni.

Skargę na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył pełnomocnik Strony, zaskarżając opisane wyżej decyzje w całości, zarzucając im:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a szczególności:

art. 19 i art. 20 ustawy o podatku VAT, poprzez uznanie, że podatek naliczony zawarty w fakturach dotyczących nabywanych przez stowarzyszenie artykułów dla koni, sprzętu sportowego, jak również fakturach dotyczących funkcjonowania ośrodka sportowego oraz wydatków związanych z udziałem w zawodach są wydatkami dotyczącymi wyłącznie działalności zwolnionej z podatku od towarów i usług, podczas, gdy wydatki te mogły służyć zarówno działalności zwolnionej z podatku jak i działalności opodatkowanej.

naruszenie art. 10 ust.l oraz art.26 ustawy o podatku VAT poprzez wydanie decyzji określającej wysokość różnicy podatku naliczonego do przeniesienia na następny miesiąc za okres od stycznia 2002 r. do lutego 2003r. podczas, gdy dla celów podatku od towarów i usług okresem rozliczeniowym jest miesiąc.

Wskazując na powyższe naruszenia wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji w całości, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu swoich decyzji skarżący podtrzymał argumenty wskazywane w odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W., ponadto podniósł, iż jedynymi czynnościami w rozumieniu art. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, które zamierzało wykonywać i wykonywało Stowarzyszenie na rzecz podmiotów trzecich było świadczenie usług reklamowych. Ponadto środki finansowe pozyskiwano z darowizn - świadczeń nie podlegających przepisom ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Charakter świadczonych usług reklamowych pozostawał w ścisłym związku z działalnością sportową stowarzyszenia.

Ponieważ nie we wszystkich miesiącach badanego okresu udało się pozyskać zlecenia na usługi reklamowe i stowarzyszenie nie w każdym miesiącu wykazywało sprzedaż opodatkowaną, podatek naliczony wynikający z faktur otrzymanych w tych miesiącach, powinien zostać rozliczony w kolejnych miesiącach.

W odpowiedzi na skargę podtrzymano dotychczasowe argumenty przemawiające za oddaleniem skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej powoływanej jako p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Sąd zwraca również uwagę na treść art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Cytowany przepis daje podstawę do uwzględnienia skargi także wtedy, gdy strona nie podnosi w trakcie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego zarzutów będących podstawą wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego indywidualnego aktu administracyjnego.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Istotnym problemem w niniejszej sprawie jest odpowiedź na pytanie, czy stowarzyszenie G. miało prawo odliczyć podatek naliczony z transakcji dokonanych w badanym okresie.

Niekwestionowany przez strony stan prawny przedstawia się następująco :

Art.7 ust.l pkt 2 ustawy o podatku VAT stanowi, iż zwalnia się od podatku od towarów i usług świadczenie usług wymienionych w załączniku nr 2. W pozycji nr 26 tego załącznika do ustawy pt. Wykaz usług, których świadczenie jest zwolnione od podatku - wymienione zostały usługi świadczone przez organizacje członkowskie, gdzie indziej nie sklasyfikowane - wyłącznie statutowe (klasyfikowane w PKWiU 91).

Zgodnie ze statutem Stowarzyszenia oraz z oświadczeniem Strony celem statutowym Stowarzyszenia "G." jest upowszechnianie i popularyzacja sportu. Preferowaną przez Stowarzyszenie dyscypliną sportu jest jeździectwo. Klub może realizować swoje cele poprzez :

- udział w systemie współzawodnictwa sportowego w kraju o za granicą,

- organizowanie szkoleń dla zawodników,

- prowadzenie i organizowanie kontaktów sportowych z innymi jednostkami kultury fizycznej w kraju i za granicą,

- szkolenie i doszkalanie kadry trenerskiej i sędziów we współpracy z odpowiednimi instytucjami,

- współpracę z innymi organizacjami, stowarzyszeniami, instytucjami oraz prowadzenie działalności gospodarczej mającej na celu współpracę międzynarodową w dziedzinie sportu i jego popularyzacji,

- inicjowanie i organizowanie akcji charytatywnych jak wystawy, koncerty, pokazy i inne przedsięwzięcia, mających na celu pozyskanie środków finansowych na rzecz realizacji zadań statutowych Klubu,

- organizowanie dni otwartych dla szkół, ośrodków sportowych, ośrodków świadczących pomoc niepełnosprawnym,

h) prowadzenie działalności wydawniczej,

i) prowadzenie działalności informacyjno - promocyjnej,

j) prowadzenie działalności edukacyjno - szkoleniowej,

k) prowadzenie działalności integrującej członków Klubu poprzez aktywność zawodową, kulturalną rekreacyjną, udostępnianie obiektów Klubu do prowadzenia sportowych zajęć szkoleniowych i przeprowadzania treningów,

l) udostępnianie obiektów Klubu na imprezy sportowe.

Zgodnie z § 9 pkt. 3 statutu, Klub może podjąć działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług reklamowych, która może być prowadzona tylko w rozmiarach służących realizacji jego celów statutowych.

W ocenie organu Stowarzyszenie "G." rozliczając podatek naliczony w fakturach dotyczących zakupu artykułów przeznaczonych dla koni, zakupu sprzętu sportowego oraz w fakturach dokumentujących wydatki ponoszone na funkcjonowanie ośrodka sportowego, a więc związanych z realizacją zadań statutowych zwolnionych od podatku od towarów i usług zawyżyło podatek naliczony. Sąd podziela powyższe stanowisko. Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie przy nabyciu towarów lub usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Natomiast powyższa działalność Stowarzyszenia G. była zwolniona od podatku VAT. Nie sposób zgodzić się z twierdzeniem strony, że działalnością opodatkowaną byłyby tylko te usługi, które świadczono by na rzecz osób trzecich. “Działalność własna" na potrzeby realizacji celów statutowych jest również działalnością zwolnioną z opodatkowania. Zaprzeczenie temu doprowadziłoby do absurdu. Zakup usług i towarów na potrzeby klubu byłoby opodatkowane podatkiem VAT natomiast korzystanie z tych usług i towarów na potrzeby statutowe byłoby zwolnione z opodatkowania. Niewątpliwym celem ustawodawcy było traktowanie poczynań stowarzyszeń o potrzebnych celach inaczej niż poczynań podmiotów, których celem nie jest świadczenie usług użyteczności publicznej. Zanegowanie możliwości kupowania towarów zwolnionych z opodatkowania nie przyniosłoby zakładanych rezultatów rozwijania w społeczeństwie właściwych postaw i zachowań, gdyby działalność taka była traktowana w ten sam sposób, co każda inna działalność gospodarcza nastawiona na zysk. Realizacji celów statutowych służyło kupowanie towarów niezbędnym dla funkcjonowania stowarzyszenia, bez nich takowe nie mogłoby istnieć. Świadczenie usług nie musiało być świadczeniem usług jedynie dla osoby trzeciej. Popularyzacja sportu jeździeckiego polega również, choćby na zapewnieniu możliwości brania udziału zawodnikom na zawodach transmitowanych niejednokrotnie przez środki masowego przekazu.

Zgodnie z art.2 ustawy o podatku VAT, opodatkowaniu podlegała sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium RP, eksport i import towarów i usług, a także czynności wymienione w ust.3 tego artykułu. Usługami zwolnionymi z opodatkowania są usługi świadczone przez stowarzyszenia, których celem jest np. popularyzacja sportu w tym także działalność w celu umożliwienia świadczenia tych usług.

Działalnością uboczną i służebną wobec celów statutowych była sfera poczynań reklamowych stowarzyszenia. Organ podatkowy wyodrębnił usługi reklamowe z zakresu działań stowarzyszenia. Trzeba zauważyć, iż strona podnosi jedynie, że poczynania z zakresu reklamy miały bardzo istotny wpływ na stowarzyszenie, jednakże nie podaje konkretnych przykładów, które byłoby błędnie zakwalifikowane przez organ. Strona przenosi ciężar działalności na sferę reklamy wykazując, że jej celem była działalność zarobkowa, a nie działalności statutowa zwolniona z opodatkowania. Zdaniem strony Stowarzyszenie prowadziło tylko działalność opodatkowaną (lub większą część działalności). Nie można się z powyższym zgodzić. Nie można stwierdzić, że zakup butów, siana, drutu, czy innych towarów potrzebnych dla funkcjonowania stowarzyszenia nie służyło celom statutowym, ale celom reklamowym i zarobkowym, gdyż przeczy to podstawom, na których opiera się Stowarzyszenie.

Nie zasługuje na uznanie zarzut naruszenia prawa materialnego - art. 19 i art. 20 ustawy o podatku VAT, poprzez uznanie, że podatek naliczony zawarty w fakturach dotyczących nabywanych przez stowarzyszenie artykułów dla koni, sprzętu sportowego, jak również fakturach dotyczących funkcjonowania ośrodka sportowego oraz wydatków związanych z udziałem w zawodach jest związany jedynie z wydatkami dotyczącymi wyłącznie działalności zwolnionej z podatku od towarów i usług, podczas, gdy wydatki te mogły służyć zarówno działalności zwolnionej z podatku jak i działalności opodatkowanej. Organ prawidłowo oddzielił działalność zwolnioną i opodatkowaną.

Również zarzut naruszenia art. 10 ust. l oraz art.26 ustawy o podatku VAT poprzez wydanie decyzji określającej wysokość różnicy podatku naliczonego do przeniesienia na następny miesiąc za okres od stycznia 2002 r. do lutego 2003r., podczas gdy dla celów podatku od towarów i usług okresem rozliczeniowym jest miesiąc jest niezasadny. W decyzji może być określone zobowiązanie podatkowe odnoszące się do kilku miesięcy, mimo, że podatek rozlicza się w okresach miesięcznych pod warunkiem jego konkretnego ustalenia miesięcznego, co też uczyniono.

Mając na względzie przytoczone wyżej okoliczności sprawy, Sąd nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, na podstawie art.151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o oddaleniu skargi.