Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA 535/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Kamińska, Sędziowie NSA (del.) Krystyna Chustecka (spr.), Bogdan Lubiński, Protokolant Michał Gwardyś, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi S. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1) uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...]. 10. 2001 r. 2) zaskarżone decyzje nie mogą być wykonane, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz Skarżącego kwotę 1400 zł (słownie jeden tysiąc czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 10 ust. 1 i 2, art. 35 ust. 4, art. 36 ust. 1, 3 i 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r.

o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz. U. nr 11, poz. 50

ze zm.) Izba Skarbowa w W. uchyliła decyzję Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] października 2001 r. w sprawie określenia Panu S. W. zobowiązanie w podatku akcyzowym za wrzesień, październik, listopad, grudzień 2000 r i styczeń 2001 r. kwotę zaległości i odsetek za zwłokę oraz określiła za powyższe miesiące kwoty zobowiązań podatkowych i stwierdziła nadpłatę w podatku akcyzowym.

W uzasadnieniu decyzji stwierdzono , że w objętym kontrolą okresie wymienieni podatnik dokonywał zakupów oleju opałowego wykorzystując go do napędu silników samochodowych w samochodach, które stanowiły środki trwałe i były używane w prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z wniesionym odwołaniem Izba Skarbowa uchyliła decyzje organu I instancji z dnia [...] października 2001 r. i wydała w sprawie decyzję reformatoryjną.

Stwierdziła, że w ustalonych stanach faktycznych prawidłowo zastosowano przepisy prawa materialnego.

Podatek akcyzowy co do zasady - art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz.50 ze zm. ) ciąży na producencie oraz importerze wyrobów akcyzowych z tym jednak, że Minister Finansów został upoważniony do określenia przypadków, gdy podatnikami są osoby i jednostki inne niż producent lub importer wyrobów akcyzowych - art. 35 ust. 4 ustawy.

W wykonaniu tego upoważnienia Minister Finansów wydał rozporządzenie w dniu 15 grudnia 1999r. w sprawie podatku akcyzowego ( Dz. U. Nr 105, poz. 1197) -

obowiązujące w 2000r. i w dniu 22 grudnia 2000r. rozporządzenie w sprawie podatku

akcyzowego ( Dz. U. nr 119, poz. 1259 ) - obowiązujące w 2001r. ,czyniąc w § 5 podatnikami podatku akcyzowego również osoby fizyczne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby prawne sprzedające lub zużywające wyroby, o których mowa w § 3, dla celów innych niż opałowe.

Urząd Skarbowy w K. wykazał, że Pan S. W. prowadząc działalność gospodarczą w zakresie transportu towarów zużywał olej opałowy do napędu samochodów. W związku z tym przepisy prawa zobowiązują organ podatkowy do określenia obowiązku podatkowego .

Izba Skarbowa szczegółowo ustosunkowała się do wszystkich podnoszonych zarzutów, wykazując bezzasadność zarzutów dotyczących naruszenia prawa procesowego.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na tą decyzję Skarżący wnosi o jej uchylenie ,zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, zastosowanie i inne uchybienia prawne a zwłaszcza Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej oraz ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym. Wskazuje na orzeczenia sądow i Trybunału Konstytucyjnego , wydane już na gruncie obowiązywania postanowień art. 217 Konstytucji RP o konieczności zachowywania zasady wyłączności ustawy w sferze prawa daninowego, konstytucyjny nakaz uregulowania w ustawie podatkowej zakresu podmiotowego i przedmiotowego podatku, jego stawek oraz pozostałych elementów tam wymienionych.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie ,podkreślając, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisów obowiązujących w dacie ich wydania .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył ,co następuje. Zarzuty skargi sprowadzają się generalnie do kwestii nałożenia na Skarżącego obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym ,który nie wynika z ustawy.

Zgodnie z art. 35 ust.1. ustawy z dnia 8 stycznia 1993r . o podatku od towarów i usług ..obowiązek podatkowy w akcyzie ciąży na producencie oraz importerze wyrobów akcyzowych i jakkolwiek Minister Finansów został upoważniony w art. 35 ust. 4 tej ustawy do rozszerzenia listy podmiotów opodatkowania określonej w art. 35 ust. 1 tej ustawy, to skorzystanie z tego upoważnienia pod rządami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483) w rozporządzeniach w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 119, poz. 1259 ze zm.) pozostaje w sprzeczności z art. 217 Konstytucji, co wprost stwierdził Trybunał Konstytucyjny odnosząc się do regulacji zawartych w § 16 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 5 stycznia 1998 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 2, poz. 3, Nr 80, poz. 519, Nr 129, poz. 857 i Nr 144, poz. 936).

Również Naczelny Sąd Administracyjny niejednokrotnie odmawiał zastosowania przepisów rozporządzeń dotyczących obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym innych niż wymienione w ustawie osób, uznając ,że upoważnienie dla Ministra Finansów do regulowania tych kwestii w przepisach wykonawczych do ustawy przestało być aktualne z chwilą wejścia w życie Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r., to jest z dniem 17 października 1997 r.

Zgodnie bowiem z art. 217 Konstytucji nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych następuje w drodze ustawy. Ustalona konstytucyjnie bezwzględna wyłączność ustawy dla normowania wszystkich istotnych elementów stosunku podatkowego ma ten skutek, że upoważnienie zawarte w art. 35 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym do określania przez Ministra Finansów w drodze rozporządzenia, przypadków, gdy podatnikami akcyzy są osoby lub jednostki inne niż producent lub importer towarów akcyzowych - utraciło byt prawny.

Przedmiotowy § 5 rozporządzeń Ministra Finansów w sprawie podatku akcyzowego , powołany jako podstawa rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie niewątpliwie kreuje, z mocy art. 35 ust. 4 ustawy, inne niż wymienione w art. 35 ust. 1 ustawy podmioty podatku akcyzowego. W stosunku do producentów i importerów wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 35 ust. 1 ustawy, podmioty wymienione w § 5 ,to osoby fizyczne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby prawne sprzedające lub zużywające wyroby, o których mowa w § 3, dla celów innych niż opałowe.

Ze względu na powyższe Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt 1,art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153,poz. 1270 ) orzekł jak w sentencji.