Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2295/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2, art. 58 par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 12 lutego 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2016 r. postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 383,68 zł (słownie: trzysta osiemdziesiąt trzy złote i sześćdziesiąt osiem groszy) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Skarżący J. J. wniósł w niniejszej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2016 r.

Ze znajdującego się w aktach administracyjnych, zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej, zawierającej zaskarżoną decyzję wynika, że doręczono ją stronie skarżącej 3 września 2020 r. Natomiast skarga na powyższą decyzję została nadana w urzędzie pocztowym, 27 października 2020 r. (data stempla pocztowego – karta nr 22 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zarówno zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji.

Należy w tym miejscu zauważyć, że decyzja organu zawiera prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia - skargi do sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy uznać trzeba, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, za pośrednictwem organu, na decyzję z 25 sierpnia 2020 r. doręczonej stronie skarżącej 3 września 2020 r., rozpoczął bieg 4 września 2020 r. i upłynął z 5 października 2020 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a., który to przepis odsyła w tym zakresie do przepisów prawa cywilnego. Stosownie zaś do treści art. 111 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Stosownie natomiast do art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Jak wskazano powyżej, Skarżący nadał przesyłkę listową zawierającą skargę 27 października 2020 r., co oznacza, że złożył skargę z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.

Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.