Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1056/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.T.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1121/14 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 marca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1121/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.

W uzasadnieniu Sąd I instancji uznał, że wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Podniesione przez stronę w skardze okoliczności związane z niemożnością wykonywania przez skarżącego pracy w gospodarstwie rolnym i spowodowane tym problemy finansowe - nie zostały przezeń uprawdopodobnione. Skarżący nie przedstawił żadnych, konkretnych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Zdaniem Sądu I instancji zbyt daleko idące jest twierdzenie skarżącego, że niemożliwe jest prowadzenie gospodarstwa rolnego przez osobę nieposiadającą uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi. Wprawdzie wykonanie zaskarżonej decyzji o cofnięciu tego rodzaju uprawnień prowadzi niewątpliwie do utrudnień, związanych z niemożliwością wykonywania niektórych czynności w gospodarstwie rolnym osobiście przez skarżącego, jednak powyższa okoliczność nie uzasadnia przyjęcia, iż spowoduje to narażenie na znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Nie sposób zakładać, że brak jest realnych możliwości, aby prace wymagające posiadania uprawnień do kierowania pojazdami mogły zostać powierzone innej osobie, ani że cofnięcie uprawnień może prowadzić do "zamknięcia hodowli" i "pozbawienia środków do życia".

Sąd wskazał, że wywody zawarte we wniosku powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony. To w interesie strony leży poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie, sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

W zażaleniu M.T.G. wskazał, że gospodarstwo rolne prowadzi sam, zaś w gospodarstwie domowym prócz niego mieszka schorowana, przeszło osiemdziesięcioletnia mama (w załączeniu dokumentacja medyczna) oraz brat, z którym od lat skarżący pozostaje w konflikcie. Nikt inny, poza skarżącym nie może pracować w gospodarstwie rolnym. Brak wstrzymania zaskarżonej decyzji spowoduje, że w celu karmienia zwierząt i dbania o pole będzie musiał korzystać z odpłatnej pomocy innych rolników, co spowoduje, że działalność rolnicza stanie się nieopłacalna. Brak korzystania z tej pomocy spowoduje zaś, że nieuprawiane i nienawożone pole będzie niszczało i traciło swe właściwości. Przywrócenie mu dotychczasowych właściwości może zając kilka sezonów. W takiej sytuacji nie będzie możliwym wynagrodzenie powstałej z tego powodu szkody majątkowej, bo nie będzie miał kto jej pokryć. Brak korzystania z odpłatnej pomocy spowoduje też zaniedbanie w chowie i hodowli zwierząt. By do takiego zaniedbania nie doszło skarżący musiałby sprzedać cały żywy inwentarz. Skarżący stwierdził, że z powyższymi okolicznościami należy wiązać ziszczenie się przesłanek niebezpieczeństwa znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Do zażalenia skarżący załączył dokument wniosek o przyznanie płatności na rok 2014 r. Wniósł o zmianę postanowienia poprzez uwzględnienie jego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji lub o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń, co nie oznacza jednak – w przypadku spełnienia przesłanek – wydania automatycznie decyzji pozytywnej dla wnioskującego, gdyż pozostawiono to uznaniu sądu. Sąd orzeka więc opierając się na analizie argumentacji przedstawionej przez wnioskującego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie trafnie odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Zasadnie wskazał Sąd I instancji, że przytoczone przez skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności nie uzasadniają jej wstrzymania, bowiem każda decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami pociąga za sobą określone dolegliwości, które jednak same z siebie nie uzasadniają wyjątkowego traktowania. Należy zatem wykazać wystąpienie przynajmniej jednej z przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku. Wskazanie przez skarżącego na ryzyko pozbawienia możliwości pracy w gospodarstwie rolnym wskutek wykonania decyzji (i w związku z tym zamknięcie hodowli zwierząt i pozbawienie skarżącego środków do życia a co za tym idzie utrudnienie opieki nad chorą matką) - nie daje jeszcze pełnego obrazu jego sytuacji, a tym samym nie pozwala na ocenę, czy została spełniona chociaż jedna z przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W szczególności skarżący nie wskazał kto oprócz niego pracuje w gospodarstwie i czy osoby te posiadają uprawnienia do kierowania pojazdami oraz jak wygląda jego sytuacja materialna – czy uzyskuje dochody także z pozarolniczej działalności gospodarczej. Nie można zatem stwierdzić, że wykonanie decyzji realnie zagrozi sytuacji materialnej skarżącego i jego rodziny. W tym miejscu trzeba też wskazać, że uprawnienia do kierowania pojazdami w tym rolniczymi wymagane są jedynie na drogach publicznych. Zatem tylko do takich czynności skarżący zmuszony będzie, na czas trwania postępowania sądowego, zatrudniać osoby trzecie. Skarżący nie wskazał też na czym miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki wykonania tej decyzji (z jej istoty wynika, że jest ona odwracalna, tzn. cofnięte uprawnienia mogą być przyznane na nowo wskutek uwzględnienia skargi).

Ponadto, na co słusznie zwrócił uwagę WSA odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest podyktowana interesem osób trzecich – w tym przypadku bezpieczeństwem uczestników ruchu drogowego.

Odnosząc się zaś do argumentacji przedstawionej w zażaleniu należy stwierdzić, że przytoczenie okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonej decyzji dopiero w zażaleniu nie uzasadnia jego uwzględnienia nawet w przypadku spełnienia tych przesłanek, jeżeli sądowi pierwszej instancji nie można zarzucić naruszenia prawa (por. post. NSA z dnia 28 marca 2012 r., II OZ 176/12 oraz J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 212-213).

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie.