Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 3189/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Aldona Gąsecka- Duda NSA Andrzej Irla (spr.) Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi G. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 listopada 2003 roku nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania czynności w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...].2003 roku G. P. dokonała w Starostwie Powiatowym w S. zgłoszenia zamiaru przeprowadzenia częściowej wymiany zniszczonej powierzchni dachu obory, znajdującej się na posesji przy ul. [...] nr [...]. Wskazała, iż uszkodzenie dachu zagraża życiu użytkowników, jak i osób postronnych oraz hodowanemu drobiowi. Postanowieniem z dnia [...].2003 roku (znak: [...]) Starosta S., działając na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (jedn. tekst Dz. U. nr 106 z 2000 r. poz. 1126 ze zm.)nałożył na G. P. obowiązek uzupełnienia zgłoszenia z dnia [...].2003 roku poprzez podanie nazwy miejscowości, zakresu robót z opisem dotychczasowego pokrycia dachu oraz wskazaniem, które elementy dachu podlegają wymianie, przedłożenie odpowiednich szkiców i rysunków, jak również wskazanie terminu rozpoczęcia robót, złożenie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania terenem na cele budowlane oraz wniesienie opłaty skarbowej. W dniu [...].2003 roku G. P. uzupełniając zgłoszenie wskazała, iż zakres prac remontowych uszkodzonej części dachu obejmuje odtworzenie stanu pierwotnego dachu bez jakichkolwiek zmian w jego kształcie. Wymianie podlegać będą uszkodzone części drewniane jak część łat, kilka krokiew, belka przyporowa i pokrycie. Dodała, iż dotychczasowym pokryciem dachu obory była dachówka cementowa. Decyzją z dnia [...].2003 roku Starosta S., na zasadzie art. 30 ust. 2 , art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz.U. nr106 z 2000 r. poz. 1126 z późn. zm.) oraz art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego wniósł sprzeciw do zgłoszenia G. P.. Wskazał, iż nie wszystkie braki o uzupełnienie których została wezwana postanowieniem z dnia [...].2003 roku zostały usunięte. Przede wszystkim inwestorka nie określiła terminu rozpoczęcia robót, nie uiściła opłaty skarbowej, a przedłożone oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wypełniła niezgodnie z załączonym drukiem. Ponadto zakres zgłoszonych prac obejmował wymianę elementów konstrukcyjnych tj. krokwi i prawdopodobnie murłaty (określonej jako belka przypodporowa), które to roboty w myśl przepisu art. 29 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego wymagają pozwolenia na budowę.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją ([...]) z dnia [...].2003 roku, działając na podstawie art. 51 ust. 1, pkt. 2 w związku z art. 51 ust. 5, art. 81 ust. 1, pkt. 2 i art. 83 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane - (Dz. U. Nr, 106 z 2000r poz. 1126 tekst jednolity, ze zmianami) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego - (jednolity tekst Dz. U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071), nakazał G. P. wykonanie czynności mających na celu doprowadzenie do stanu zgodnego z przepisami budynku gospodarczego murowanego /obora/ położonego na działce przy ul. [...] w S. Czynności te miały polegać na usunięciu pokrycia dachowego z płyt cementowo -azbestowych z części budynku gospodarczego murowanego /obora/ zgodnie z warunkami zawartymi w rozporządzeniu z dnia 14 sierpnia 1998 roku w sprawie sposobu bezpiecznego użytkowania oraz warunków usuwania wyrobów zawierających azbest /Dz.-U. Nr 138, poz. 895A W uzasadnieniu swojej decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wskazał, iż w dniu [...].2003 roku dokonano oględzin na działce przy ul. [...] w S., w trakcie których stwierdzono, że budynek gospodarczy konstrukcji murowanej /obora/ jest pokryty częściowo dachówką cementową, a częściowo płytami cementowo - azbestowymi. Organ ustalił, iż w sierpniu 2003 roku G. P. dokonała remontu budynku poprzez wymianę części dachu z dachówki cementowej na płyty eternitowe. Ponadto dokonała wymiany niektórych elementów konstrukcji dachowej. Dodał, iż robót tych inwestorka nie zgłaszała, a także nie występowała o pozwolenie na remont przedmiotowego budynku. Stwierdził, iż zgodnie z art. 30 ustawy Prawo budowlane z 1994 roku zamiar remontu i wymiany pokrycia dachowego wymaga zgłoszenia do organu architektoniczne - budowlanego. Podjęcie prac polegających na usuwaniu wyrobów zawierających azbest zgodnie § 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 14 sierpnia 1998 roku w sprawie sposobu bezpiecznego użytkowania oraz warunków usuwania wyrobów zawierających azbest /Dz. U. Nr 138, poz. 895/, powinno być poprzedzone zgłoszeniem właściwemu organowi administracji architektoniczne - budowlanej. Tymczasem G. P. dokonała w 2003 roku wymiany pokrycia dachowego na płyty cementowo -azbestowe samowolnie tj. bez wymaganego przepisami prawa zgłoszenia. Wykonane roboty budowlane mogą spowodować zagrożenie bezpieczeństwa dla życia ludzi i zagrożenie środowiska. Organ nadmienił, iż zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 1997 roku o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest - /Dz. U. Nr 101, poz. 628 z poz. zm./ od 30 marca 1999 roku obowiązuje całkowity zakaz stosowania wyrobów zawierających azbest. Przedmiotowy budynek został zaś pokryty w 2002 roku płytami azbestowymi. W celu doprowadzenia go do stanu zgodnego z prawem należy usunąć pokrycie dachowe zawierające azbest, a budynek po dokonaniu stosownego zgłoszenia pokryć materiałem nie zawierającym azbestu.

Zgodnie z § 3 pkt 1 warunków rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 14 sierpnia 1998 roku w sprawie sposobu bezpiecznego użytkowania oraz warunków usuwania wyrobów zawierających azbest /Dz. U. Nr 138, poz. 895/ prace polegające na usuwaniu wyrobów zawierających azbest mogą być wykonywane wyłącznie przez wykonawców posiadających odpowiednie wyposażenie techniczne do prowadzenia takich prac oraz zatrudniających pracowników przeszkolonych w zakresie bezpieczeństwa i higieny przy usuwaniu i wymianie materiałów zawierających azbest. Wykonawcy prac powinni posiadać zezwolenie na prowadzenie działalności w wyniku której powstają odpady niebezpieczne. Dlatego też zgłoszenie o wykonaniu obowiązku nałożonego niniejszą decyzją musi być potwierdzone przez wykonawcę do tego uprawnionego. Stosowanie wyrobów zawierających azbest lub postępowanie z nim w sposób niezgodny z rozporządzeniem z dnia 16 sierpnia 1998 roku tj. kiedy wykracza ona poza naprawę lub usuwanie z obiektu, stanowi podstawę wydania decyzji nakazującej usunięcie na podstawie art. 51 ust. 1 w związku z art. 51 ust. 5. ustawy Prawo Budowlane.

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła G. P.. Podała, iż obora znajdująca się na jej nieruchomości została wybudowana po II wojnie światowej. Pokryta została jedynym wówczas dostępnym materiałem ogniotrwałym tj. dachówką cementową. W sierpniu 2003 roku, wskutek warunków atmosferycznych dach nad oborą uległ częściowemu uszkodzeniu. Powstałe uszkodzenie zagrażało życiu użytkowników, osób postronnych oraz hodowanego drobiu. Zaistniały stan zmusił ją, jako właściciela budynku do przeprowadzenia natychmiastowej naprawy. Dokonała zgłoszenia na piśmie powyższych robót do Starostwa Powiatowego w S. w dniu [...].2003 roku. Zarzuciła, iż organ l instancji niezgodnie z prawdą przyjął, że zaniechała dokonania zgłoszenia. Dodała, iż nie dopuściła się żadnej samowoli, gdyż samowola ma miejsce wówczas gdy podjęte roboty nie zostaną zgłoszone. Wyjaśniła, że w treści zgłoszenia podała wszystko do czego została zobowiązana w trakcie przeprowadzonej na tą okoliczność z Wydziałem Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w S. rozmowy telefonicznej. Wskazała, iż chociaż w zgłoszeniu podała, że uszkodzoną część dachu chce pokryć blachą, to później odstąpiła od tego zamiaru, gdyż koszt naprawy przekraczał kilkakrotnie jej zdolności finansowe. Przyznała, iż prawdą jest, że w dokonanym remoncie dachu w zamian przewidywanej blachy użyła nowych płyt eternitowych l gatunku, produkcji Zakładów Wyrobów Azbestowo-Cementowych w W. Wskazała, iż spełniają one wymagania § 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 14 sierpnia 1998 roku. Dodała, iż płyty zostaną w celu bezpiecznego użytkowania pokryte szczelną powłoką z głęboko penetrującymi środkiem wiążącym azbest chroniącym przed emisją azbestu do otoczenia, czego wymaga § 2 wskazanego rozporządzenia. Stwierdziła, iż w ten sposób płyty nie spowodują zagrożenia dla życia ludzi jak i środowiska.

Podniosła, że znacznie większym zagrożeniem są pokrycia dachowe płytami eternitowymi wykazującymi widoczne uszkodzenia z naruszeniem struktury włókien.

Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając, iż jest dla niej krzywdząca. Dodała, iż nie użyła starych płyt wykazujących stopień zużycia czy też uszkodzenia. Użyła nowych płyt eternitowych, zakupionych w państwowym zakładzie, objętych jakościowym atestem. Powinna więc mieć możliwość ich zużytkowania lub prawo do zwrotu kosztów.

Zwróciła się również do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o dokonanie czynności, wymienionych w § 1 ust. 2 i ust. 4 Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 14 sierpnia 1998 roku.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 26 listopada 2003 roku (znak [...]), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Wskazał, iż organ l instancji prawidłowo ustalił, iż na działce przy ul. [...] w S. znajduje się m.in. murowany budynek inwentarsko-gospodarczy o wymiarach 11,0 x 5,70 m, z dachem o konstrukcji drewnianej, pokryty częściowo dachówką cementową, a częściowo eternitem falistym, wybudowany w 1948 roku przez J. P. Nieruchomość stanowi współwłasność G. P. oraz T. K. po 1/2 części. Remont obory polegający na wymianie belek stropowych, zdjęciu dachówki i położeniu nowego eternitu został wykonany przez W. P. Organ odwoławczy stwierdził brak podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Wskazał, iż z ustalonego stanu faktycznego bezspornie wynika, iż G. P. w sierpniu 2003 roku dokonała remontu części dachu przedmiotowego budynku gospodarczego (obory). Remont ten obejmował wymianę niektórych elementów konstrukcji dachu oraz wymianę pokrycia nad remontowaną częścią (z istniejącej dachówki na płyty cementowo-azbestowe). Prace te wykonane zostały bez pozwolenia na budowę, jak również bez zgłoszenia. W myśl zaś przepisu art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane z 1994 roku zakres robót wykonanych przez inwestorkę wymagał uzyskania pozwolenia na budowę. Tak też słusznie stwierdził Starosta Powiatu S. w decyzji z dnia [...].2003 roku (Znak: [...]) wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia G. P. z dnia [...].2003 roku. Organ dodał, iż w dacie składania pisma przez G. P. o zamiarze remontu dachu przedmiotowego budynku w dniu [...].2003 roku roboty związane z remontem dachu były już zakończone bądź były na ukończeniu, co wynika z oświadczenia samej inwestorki złożonego w trakcie dokonywanych oględzin na działce. W myśl zaś przepisu art. 30 ust 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 roku zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1 należy dokonać przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót budowlanych, a do ich wykonania można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu. W myśl zaś przepisu art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z 1994 roku Prawo budowlane w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub art. 49 b ust. 1, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust, 1. Zgodnie zaś z przepisem art. 51 ust. 1 pkt 2, w związku z ust. 5, przed upływem terminu, o którym mowa w art. 50 ust. 4, właściwy organ wydaje decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. W przedmiotowym przypadku nie było potrzeby wstrzymywania robót budowlanych, bowiem zostały one zakończone. Z uwagi na fakt, iż pokrycie dachu przedmiotowego budynku stanowią płyty azbestowo-cementowe (eternit), organ l instancji słusznie uznał, iż usunięcie tych materiałów musi być wykonane zgodnie z warunkami rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 14 sierpnia 1998 roku w sprawie sposobów bezpiecznego użytkowania oraz warunków usuwania wyrobów zawierających azbest (Dz. U. Nr 138, poz. 895). Ponadto, odpowiadając na zarzuty odwołania organ odwoławczy wskazał, iż ustawa z dnia 19 czerwca 1997 roku dotyczy zakazu stosowania wyrobów zawierających azbest, a całkowity zakaz stosowania tych wyrobów obowiązuje od 30 marca 1999 roku. Nie ma zatem znaczenia, iż płyty azbestowo-cementowe zostały zakupione w latach osiemdziesiątych, bowiem skarżąca użyła tych płyt do pokrycia dachu przedmiotowej obory w 2003 roku (tj. w okresie obowiązywania całkowitego zakazu stosowania wyrobów azbestowych). Organ wskazał również, iż nie można uznać za zasadny argumentu podniesionego przez odwołującą się, iż planowane przez nią zabezpieczenie płyt azbestowych szczelną powłoką z głęboko penetrującym środkiem wiążącym azbest spełni wymogi przepisu § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z 1998 roku. Organ odwoławczy dodał również, iż organy nadzoru budowlanego nie są właściwe w sprawach ewentualnego zwrotu kosztów poniesionych na zakup płyt azbestowo - cementowych w latach ubiegłych.

Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła G. P. Zarzuciła, iż jej zdaniem zarówno decyzja l jak i II instancji nie znajdują żadnego oparcia w przywołanych w nich aktach prawnych. Podała, iż w sierpniu 2003 roku wskutek warunków atmosferycznych uległ częściowemu uszkodzeniu dach nad współposiadaną przez nią oborą. Zaistniały stan techniczny budynku stanowił zagrożenie dla otoczenia. Zmuszona została do usunięcia powstałego zagrożenia w terminie natychmiastowym. O swoim zamiarze uprzedziła Starostwo Powiatowe pismem z dnia [...].2003 roku. Planowała pokryć uszkodzoną część dachu obory blachą, ale koszt tego przedsięwzięcia przekroczył jej możliwości finansowe. Wobec powyższego użyła fabrycznie nowych płyt cementowo-azbestowych w l gatunku, które zakupiła na wymianę dachu stodoły. Skarżąca podkreśliła, iż ustawa z dnia 19 czerwca 1997 roku (Dz. U. 101) w tytule swym zawiera treść: Ustawa o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest. W art. 1 ust.1 ustawa dla osiągnięcia celu zakazuje wprowadzania na polski obszar celny wyrobów zawierających azbest, azbestu, produkcji wyrobów zawierających azbest, obrotu azbestem i wyrobami zawierającymi azbest. Brak jest, zdaniem skarżącej, w tej ustawie postanowień co do zakazu stosowania w praktyce wyrobów zawierających azbest, jak również postanowień co do trybu postępowania z istniejącymi zapasami fabrycznie nowych wyrobów, zawierających azbest. Ustawa nie zawiera w swej treści dopuszczalnego terminu stosowania wyrobów zawierających azbest. Skarżąca podała, iż na podstawie art. 4 ust. 1 wskazanej ustawy Minister do spraw gospodarki, wydał rozporządzenie z dnia 14 sierpnia 1998 roku dotyczące określenia sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest. Rozporządzenie to w § 1 ust. 1 określiło bezpieczne użytkowanie wyrobów zawierających azbest, które posiadają gęstość objętościową większą niż 1000 kg/m3, i wskazało, iż możliwe jest ich użytkowanie po stwierdzeniu braku widocznych uszkodzeń mogących stwarzać warunki dla emisji azbestu do otoczenia. Wskazała, iż użyte przez nią do pokrycia dachu obory płyty cementowo-azbestowe spełniają powyższe wymogi. Ponadto wydane rozporządzenie określa kryteria oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest. Wskazała, iż kryteria te winny stanowić podstawę oceny jakości pokrycia w odniesieniu do występującego stopnia zagrożenia. Na podstawie tych kryteriów powinny być wydawane decyzje administracyjne. Kryteriów tych nadzór budowlany jednak w wydanych decyzjach nie uwzględnił. Tymczasem, jeżeli pokrycie spełnia kryteria oceny jakości to jest ono dla otoczenia bezpieczne i nie stanowi zagrożenia dla środowiska jak i ludzi. Zarzuciła również, iż nadzór budowlany nie wyegzekwował od właścicieli obiektów z wyrobami zawierającymi azbest przeglądów technicznych tych wyrobów, ocen stanu i możliwości ich dalszego bezpiecznego użytkowania według określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki kryteriów. Dodała, iż takie postępowanie nadzoru budowlanego jest przykładem wieloletnich zaniedbań, które powodują, że ustawa z dnia 19 czerwca 1997 roku jest prawem martwym. Zarzuciła, iż nakazano jej usunąć jakościowo dobre pokrycie z płyt cementowo-azbestowych, które nie stanowi żadnego zagrożenia dla osób i środowiska, podczas gdy budynki położone w pobliżu jej nieruchomości w 90% pokryte są eternitem eksploatowanym od ponad 50 lat, który wykazuje pęknięcia, uszkodzenia mechaniczne jak i rozwarstwienia sprzyjające przedostawaniu się azbestu do środowiska. Podała również pod rozwagę zagrożenia dla środowiska w czasie demontażu płyt z jej dachu. Podniosła, iż skoro płyty nabyła drogą legalną z zakładu państwowego, a wypadek losowy spowodował, że nie zostały wykorzystane to, jeśli mają być zniszczone powinna uzyskać rekompensatę. Wniosła o uchylenie wydanych przez nadzór budowlany decyzji i o wydanie orzeczenia o wszczęciu powtórnego postępowania w tej sprawie, z uwzględnieniem dokonania oceny jakościowej wykonanego pokrycia dachu według ustanowionych przez Ministra Gospodarki kryteriów. Dodała, iż w złożonym odwołaniu od decyzji pierwszej instancji wnosiła, aby decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego była poprzedzona oceną jakościową pokrycia dachowego, lecz jej prośba w tym zakresie nie została uwzględniona.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż wykonany przez G. P. w sierpniu 2003 roku zakres robót przy przedmiotowym budynku obory polegający na wymianie niektórych elementów konstrukcji dachu oraz na wymianie pokrycia nad remontowaną częścią (z istniejącej dachówki na płyty cementowo-azbestowe) wymagał pozwolenia na budowę w myśl przepisu art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane z 1994 roku. Inwestorka nie uzyskała jednak pozwolenia na budowę, jak również nie dokonała zgłoszenia przez podjęciem prac. O konieczności uzyskania takiego pozwolenia skarżąca została poinformowana decyzją Starosty Powiatu S. z dnia [...].2003 roku (Znak: [...]) wnoszącą sprzeciw do zgłoszenia G. P. z dnia [...].2003 roku. W dniu [...].2003 roku, kiedy skarżąca wniosła pismo zawierające zgłoszenie, roboty związane z remontem dachu były już zakończone bądź były na ukończeniu. Takie ustalenia jednoznacznie wskazują, zdaniem organu odwoławczego, że roboty budowlane zostały wykonane bez pozwolenia na budowę oraz bez zgłoszenia, a zatem organ l instancji zobligowany był do wydania decyzji w trybie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2, w związku z ust. 5 ustawy Prawo budowlane z 1994 roku, o nałożeniu na G. P. obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót, w wyznaczonym terminie, do stanu zgodnego z prawem.

Jednocześnie z uwagi na fakt, iż jako pokrycia dachu inwestorka użyła płyt azbestowo-cementowych (eternit), usunięcie tego pokrycia musi nastąpić zgodnie z warunkami rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 14 sierpnia 1998 roku w sprawie sposobów bezpiecznego użytkowania oraz warunków usuwania wyrobów zawierających azbest (Dz. U. Nr 138, poz. 895). Organ odwoławczy wskazał, iż nietrafny jest argument skarżącej dotyczący braku dokonania przez organy nadzoru budowlanego oceny jakościowej wykonanego przez nią pokrycia dachu według kryteriów rozporządzenia. Użyte bowiem przez nią płyty azbestowo-cementowe zostały wykorzystane do pokrycia dachu przedmiotowej obory w 2003 roku tj. w okresie obowiązywania całkowitego zakazu stosowania wyrobów azbestowych. Z tego samego powodu nie ma również znaczenia, że płyty te zostały przez skarżącą zakupione w latach osiemdziesiątych. Stosownie do zaleceń zawartych w § 1 ust. 2 i 3 tego rozporządzenia, obowiązek sporządzenia oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów azbestowych (w dwóch egzemplarzach), spoczywał na właścicielach lub zarządcach obiektów i urządzeń budowlanych, którzy jeden egzemplarz tej oceny zobowiązani byli złożyć do właściwego terenowego organu nadzoru budowlanego w terminie do 31 marca 1999 roku.

W przepisie art. 1 ust. 2 i art. 2 ustawy z dnia 19 czerwca 1997roku o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest (Dz. U. Nr 101, poz. 628 z późn. zm.) podano zakres i okresy zwolnienia z zakazów określonych w art. 1 dotyczące produkcji i obrotu płytami falistymi azbestowo-cementowymi. Okresy tych zwolnień upłynęły w dniu 30 marca 1999 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Na podstawie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02. 153.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02.153.1270). Sytuacja taka zachodzi w rozpatrywanym przypadku.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz.U.00.106.1126), w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji przez organ II instancji tj. w dniu 26 listopada 2003 roku, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Zgodnie z przepisem art. 29 ust. 2 pkt 1, w brzmieniu obowiązującym w dniu 26 listopada 2003 roku, pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na remoncie istniejących obiektów budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków, jeżeli nie obejmuje on zmiany lub wymiany elementów konstrukcyjnych obiektu i instalacji gazowych, z zastrzeżeniem pkt 2, albo zabezpieczenia przed wpływami eksploatacji górniczej lub powodzią.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca w uzupełnieniu dokonanego w dniu [...].2003 roku zgłoszenia wskazała, iż zakres planowanych przez nią prac obejmuje wymianę uszkodzonych części drewnianych tj. części łat, kilku krokiew, belki przyporowej i pokrycia.

Organy administracji publicznej prawidłowo, zatem uznały, iż skarżąca planuje dokonanie wymiany elementów konstrukcyjnych obiektu, który to zakres prac wymaga w myśl art. 29 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994 roku, w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji przez organ -odwoławczy tj. w dniu 26 listopada 2003 roku, uzyskania pozwolenia na budowę. W związku z powyższym Starosta S. decyzją z dnia [...].2003 roku słusznie zgłosił sprzeciw do dokonanego przez inwestorkę zgłoszenia.

Skarżąca jednakże, mimo sprzeciwu, a właściwie jeszcze przed jego wniesieniem, wykonała roboty obejmujące wymianę elementów konstrukcyjnych dachu oraz częściowo jego pokrycia. W ten sposób naruszyła art. 30 ust. 5 oraz art. 28 w związku z art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane. Przepis art. 30 ust. 5 wymaga dokonania zgłoszenia przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych oraz zezwala na przystąpienie do wykonywania robót budowlanych, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia. W sytuacji zaś gdy przed upływem tego terminu organ uzewnętrzni wobec strony konieczność uzupełnienia zgłoszenia upływ powyższego terminu nie uprawnia do realizacji inwestycji. Termin na zgłoszenie sprzeciwu jest wtedy liczony od dnia uzupełnienia zgłoszenia (wyrok NSA z dnia 17 maja 1999 roku sygn. akt IV SA 747/97, "LEX" 47285), nie zaś od dnia doręczenia wezwania do usunięcia braków zgłoszenia (wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2002 roku IV SA 2765/00 ONSA 2004/2/49).

Zważywszy na fakt, iż skarżąca przeprowadziła roboty polegające na wymianie pokrycia dachu i jego części konstrukcyjnej niezgodnie z prawem, gdyż bez wymaganego w myśl art. 29 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1994 roku pozwolenia na budowę, organy administracji słusznie zastosowały art. 51 ustawy Prawo budowlane z 1994 roku w brzmieniu obowiązującym w dniu 26 listopada 2003 roku. W myśl tego przepisu, właściwy organ wydaje decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania.

Nie ma przy tym znaczenia, co podnosi skarżąca, użycie nieuszkodzonych płyt eternitowych oraz ich nieszkodliwość dla ludzi i środowiska. Naruszenie przez skarżącą przepisu § 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 14 sierpnia 1998 roku w sprawie sposobu bezpiecznego użytkowania oraz warunków usuwania wyrobów zawierających azbest, zobowiązującego do dokonania zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczne - budowlanej prac polegających na usuwaniu wyrobów zawierających azbest, poprzez zaniechanie tego zgłoszenia, nie było bowiem przyczyną wydania zaskarżonej decyzji. Przyczyną jej wydania było natomiast wykonanie bez pozwolenia na budowę prac polegających na wymianie części elementów konstrukcyjnych dachu, które to prace wymagały uprzedniego uzyskania takiego pozwolenia. Takie naruszenie prawa zobowiązywało zaś organ administracji do zastosowania trybu postępowania przewidzianego w art. 50 i 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane i nałożenia na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem.

W tej sytuacji skargi nie można uznać za uzasadnioną. Należało ją zatem oddalić na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02.153.1270) w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02.153.1271).