Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 741/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-11-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 16 par. 2, art. 61 par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna - Kubicka po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia rachunku bankowego spod egzekucji prowadzonej na podstawie tytułów wykonawczych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] września 2011 r. J. G. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], w przedmiocie odmowy zwolnienia rachunku bankowego w Banku [...] S.A. spod egzekucji prowadzonej na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] – [...] z dnia [...] maja 1011 r.

W petitum skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu nie wskazał żadnych twierdzeń oraz nie przedłożył dowodów, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie ustawowych przesłanek udzielenia jemu ochrony tymczasowej w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.) – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa

w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wskazać należy, że powołane wyżej okoliczności nie zachodzą w rozpoznawanej sprawie z uwagi na charakter zaskarżonego postanowienia. Podkreślenia wymaga, że zarówno w orzecznictwie sądowoadministracyjnym jak i w doktrynie nie budzi wątpliwości, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2010, s. 204). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (red. T. Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2005, s. 296)

W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania zostało objęte ostateczne postanowienie w przedmiocie odmowy zwolnienia rachunku bankowego spod egzekucji prowadzonej na podstawie tytułów wykonawczych. Nie ulega wątpliwości, że treść zaskarżonego postanowienia wskazuje na brak przedmiotu, który nadawałby się do wstrzymania. Nie można bowiem wykonać rozstrzygnięcia odmawiającego przyznania skarżącemu określonego prawa.

Na marginesie wskazać także należy, że skarżący nie podał żadnych argumentów uzasadniających uwzględnienie wniosku.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.