Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1305/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 144, art. 141 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 31 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA: Renata Kubot – Szustowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA: Anna Stępień Sędzia WSA: Arkadiusz Blewązka Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Orzechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2012 roku przy udziale --- sprawy ze skargi G. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie nakładające grzywnę w celu przymuszenia - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] nr [...], znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. nałożył na G. M. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 3000 zł z powodu uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia [...] nr [...] oraz zobowiązał do wniesienia opłaty egzekucyjnej za wydanie postanowienia w wysokości 68,00 zł.

W dniu 5 września 2011 r. G. M. oraz U. K. złożyli w siedzibie organu I instancji pismo zatytułowane "zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] dn. [...]".W treści pisma jego autorzy wskazali, że nie stać ich na uiszczenie grzywny, bowiem nie posiadają wystarczających środków finansowych, nadto podnieśli szereg zarzutów przeciwko decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...].

Postanowieniem z dnia [...] nr [...], znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowanego w Ł. na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.), powoływanej dalej jako k.p.a. stwierdził, że zażalenie G. M. zostało wniesione z uchybieniem terminu.

Jak wynika z akt sprawy, postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] zostało doręczone G. M. w dniu 26 sierpnia 2011 r. wraz ze stosownym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia zażalenia do organu II instancji. W tych okolicznościach niespornym jest, według [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., że termin do złożenia zażalenia upłynął w dniu 2 września 2011 r., natomiast G. M. złożył zażalenie w siedzibie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 5 września 2011 r., a więc trzy dni po upływie terminu. Co istotne, strona nie wnosiła o przywrócenie uchybionego terminu, wobec czego należało stwierdzić uchybienie terminu, przewidzianego w art. 141 § 2 k.p.a.

W skardze na postanowienie organu II instancji z dnia [...] nr [...] wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi G. M. podniósł, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniami nr [...] i nr [...] nałożył na niego i jego siostrę U. K. grzywny w celu przymuszenia w wysokości po 3000 zł z powodu uchylania się od wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] i nr [...]. W dalszej części skargi strona podniosła szereg zarzutów przeciwko decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] i postanowieniu organu I instancji o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia.

Odpowiadając na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm. ), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2).

Sąd administracyjny uwzględniając skargę, uchyla zaskarżony akt w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art.156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach – stwierdza nieważność orzeczenia w całości lub części. Stwierdzenie wydania rozstrzygnięcia z naruszeniem prawa wchodzi w zaś grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art.145 p.p.s.a.) Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia aktów organów administracji, brak było podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zarzuty skargi związane z prawidłowością nałożonego m.in. na skarżącego, obowiązku zasypania stawu, położonego w K. jak również zasadnością wymierzonej grzywny, pozostają bez związku z rozpatrywaną sprawą. Jej przedmiotem jest bowiem, jak wyżej wspomniano, postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W tym zakresie natomiast okolicznością niebudzącą wątpliwości jest zarówno data doręczenia skarżącemu postanowienia organu I instancji (26 sierpnia 2011r.), jak i data złożenia zażalenia (5 września 2011r.) oraz brak wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Dodawszy do tego fakt, iż G. M. w doręczonym postanowieniu, prawidłowo pouczony został o sposobie i terminie wniesienia zażalenia, uchybienie przezeń terminowi do wniesienia zażalenia jest oczywiste. Zgodnie bowiem z treścią art. 141 § 2 k.p.a. w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz.U. nr 229 z 2005.r, poz. 1954 ze zm.) zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie – od dnia jego ogłoszenia stronie. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, stanowi jego uchybienie. Uchybienie terminu jest natomiast okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia, stwierdzającego uchybienie terminu, przewidzianego w art. 134 k.p.a.

Biorąc pod uwagę powyższe, wobec tego, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono o oddaleniu skargi jako bezzasadnej.

Na marginesie już jedynie wskazać zatem należy, iż zgodnie z treścią art.125 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu.

ds