Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 382/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-09-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Utrzymano w mocy zarządzenie (art. 260 § 1 ustawy PoPPSA)
Powołane przepisy: article: art. 260 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. C. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 21 sierpnia 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2017 r. sygn. akt I FSK 1347/15 w sprawie ze skargi kasacyjnej M. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 382/14 w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od września 2006 r. do marca 2008 r. postanawia: utrzymać w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 21 sierpnia 2018 r.


UZASADNIENIE

Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 19 kwietnia 2018 r., adresowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący M. C. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia

2017 r. sygn. akt I FSK 1347/15.

Z uwagi na fakt, że powyższy wniosek zawierał braki formalne uniemożliwiające nadanie mu dalszego biegu, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 24 lipca

2018 r. zobowiązano wnioskodawcę do ich usunięcia przez wypełnienie lub zakreślenie zgodnie z treścią pouczenia rubryk o numerach: 5 (uzasadnienie), 6 (stan rodzinny), 7.1 (nieruchomości), 7.2.1. (oszczędności zgromadzone na rachunkach bankowych

oraz w gotówce), 7.2.2. (papiery wartościowe i inne prawa majątkowe), 7.2.3. (wierzytelności), 7.3 (przedmioty wartościowe), 8 (stan majątkowy osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym), 9 (inne, dodatkowe informacje o stanie majątkowym), 10 (dochody), 11 (zobowiązania i stałe wydatki) formularza PPF

w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku

o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 sierpnia 2018 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 258 akt sądowych).

Wnioskodawca nie uczynił zadość wezwaniu w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 14 sierpnia 2018 r. Pismem z dnia 14 sierpnia 2018 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy stał się bezprzedmiotowy z uwagi na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

z dnia 18 maja 2018 r. wydane w sprawie sygn. akt I FSK 1544/17, którym Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego oraz uchylił zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 marca 2018 r. wzywające skarżącego

do uiszczenia wpisu od skargi o wznowienie postępowania.

Zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2018 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

W sprzeciwie wniesionym od powyższego zarządzenia, skarżący podniósł zarzut naruszenia przepisu art. 257 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2018 r.,

poz. 1302 ze zm.; dalej określanej jako "p.p.s.a.") poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnej odmowie przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. W ocenie strony postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe z uwagi na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 p.p.s.a. Sąd, rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia

albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu

od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy

o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

Konsekwencją wynikającą z przepisu art. 260 p.p.s.a. jest to, że orzeczenie Sądu wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia wydanego

przez referendarza sądowego, jest prawomocne z chwilą jego wydania

i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia.

Z treści art. 252 § 2 p.p.s.a. wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Z kolei przepis

art. 257 p.p.s.a., stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła

w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że w dniu 7 sierpnia 2018 r.

na ręce pełnomocnika skarżącego doręczono przesyłkę zawierającą zarządzenie referendarza sądowego do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych wniosku

o przyznanie prawa pomocy upływał w dniu 14 sierpnia 2018 r. W zakreślonym terminie skarżący przesłał pismo informujące, że wniosek stał się bezprzedmiotowy z uwagi

na wydanie w dniu 18 maja 2018 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia sygn. akt I FSK 1544/17. Jednocześnie pozostawił bez odpowiedzi zarządzenie referendarza sądowego z dnia 24 lipca 2018 r.

W przedmiotowej sprawie nie było podstaw do wydania postanowienia

o umorzeniu postępowania w zakresie przyznania prawa pomocy, z uwagi na fakt,

że wnioskodawca nie złożył prawidłowo wypełnionego formularza PPF, co skutkuje pozostawieniem takiego wniosku bez rozpoznania.

W związku z powyższym referendarz sądowy zasadnie, w zarządzeniu

z dnia 21 sierpnia 2018 r., orzekł na podstawie art. 257 p.p.s.a. o pozostawieniu

bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 19 kwietnia 2018 r.

Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., utrzymał

w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego.