Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 702/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski (spr.), Sędzia WSA Irena Wesołowska, Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 października 2012 r. sprawy ze skargi K.K., A.C., V.S. na czynność Burmistrza Miasta L. z dnia 14 czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie dotacji dla niepublicznych przedszkoli i niepublicznych punktów przedszkolnych na jedno dziecko na 2011 rok postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym solidarnie kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

K. K., A. C. oraz V. S. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gdańsku za pośrednictwem organu skargę na czynność Burmistrza Miasta z dnia

14 czerwca 2011 r., dotyczącą obliczenia miesięcznej stawki dotacji dla niepublicznych przedszkoli i niepublicznych punktów przedszkolnych w 2011 r.

Zaskarżonej czynności zarzucono naruszenie art. 90 ust. 2b, ust. 2d i ust.4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r.

Nr 256, poz. 2572 ze zm.), art. 124 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 157, poz.1240 ze zm.) oraz przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2 marca 2010 r. w sprawie szczegółowej klasyfikacji dochodów, wydatków, przychodów i rozchodów oraz środków pochodzących ze źródeł zagranicznych (Dz.U. Nr 38, poz.207 ze zm.).

W uzasadnieniu podniesiono, że kwestionowana czynność zatwierdza nieprawidłowe, niezgodne z wymienionymi przepisami określenie wysokości dotacji

na jedno dziecko przyznane niepublicznym placówkom prowadzonym przez skarżące, gdyż wyłącza z kosztów bieżących, stanowiących podstawę obliczenia dotacji, wydatki na wyżywienie dzieci oraz opłat wnoszonych przez rodziców.

W ocenie skarżących, Burmistrz Miasta bezprawnie zaniżył wysokość miesięcznej stawki dotacji pomimo, iż określenie podstawy ich obliczenia należy

do wyłącznej kompetencji organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta wniósł o jej oddalenie, podnosząc m.in., że udzielanie dotacji placówkom niepublicznym zostało uregulowane przez Radę Miejską w Lęborku w uchwale Nr LII-447/2010 z dnia 12 marca 2010 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych przedszkoli, szkół

i placówek prowadzonych na terenie Gminy Miasto Lębork oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania. W § 2 tej uchwały określono, w jakiej wysokości przysługuje dotacja, natomiast w § 5 ust. 1 wskazano, że wysokość nominalnej stawki miesięcznej dotacji na jednego ucznia oblicza corocznie Burmistrz Miasta zgodnie

z zasadami zawartymi w § 2.

Organ przytoczył pogląd wyrażany w orzecznictwie, iż czynności organu wykonawczego gminy polegające na wyliczeniu dotacji dla konkretnego niepublicznego przedszkola nie należą do żadnej z form działania administracji publicznej, lecz

są czynnościami technicznymi o charakterze księgowo-rachunkowym, do których

nie stosuje się art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., Poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. W tym zakresie Sąd bada przede wszystkim dopuszczalność skargi, to znaczy

czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.

Ponadto zgodnie z art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę

co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Natomiast zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także

w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę,

i stosują środki określone w tych przepisach.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest czynność Burmistrza Miasta z dnia 14 czerwca 2011 r., dotycząca obliczenia miesięcznej stawki dotacji dla niepublicznych przedszkoli i niepublicznych punktów przedszkolnych w 2011 r. Wskazanie przez strony zaskarżonego aktu (czynności) i organu, działania którego skarga dotyczy – wobec obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady skargowości – jest dla Sądu wiążące.

Z tak określonego przedmiotu skargi wynika, że skarżące nie kwestionują przepisów uchwały organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego ustalających, na podstawie art. 90 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, m.in. tryb udzielania i rozliczania dotacji uwzględniający w szczególności podstawę obliczania dotacji. Skarżące zakwestionowały natomiast sam sposób wyliczenia dotacji, a zatem sposób wykonania przepisów takiej uchwały oraz m.in. przepisów ustawy o systemie oświaty.

W ocenie Sądu w niniejszym składzie, zaskarżona czynność organu wykonawczego gminy nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Przepisy ustawy

o systemie oświaty nie przyznają bowiem wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) kompetencji do określania uprawnień bądź obowiązków w zakresie przyznawania dotacji, o jakich mowa w art. 90 ust. 2b i ust.2d ustawy o systemie oświaty. Uprawnienia takie – na podstawie art. 90 ust. 4 tej ustawy - posiada organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego.

Co istotne, przepisy ustawy o systemie oświaty nie przewidują załatwienia spraw dotacji w formie decyzji administracyjnej, postanowienia, bądź jakiegokolwiek innego aktu lub czynności, o których mowa art. 3 § 2 p.p.s.a.

Złożenie przez prowadzącego niepubliczne przedszkole wniosku oraz wskazanie wymaganych danych, co do liczby dzieci uczęszczających do przedszkola skutkuje

dla organu wykonawczego gminy (wójta, burmistrza, prezydenta) obowiązkiem obliczenia należnej dotacji i wypłacenia jej osobie uprawnionej (konkretyzacja wysokości dotacji). Dotacja dla placówki przedszkolnej jest iloczynem liczby jej wychowanków i kwoty nie niższej niż kwota przewidziana na jednego wychowanka tego rodzaju placówki, w części oświatowej subwencji ogólnej dla danej jednostki samorządu terytorialnego. Ta stricte techniczna czynność o charakterze księgowo-rachunkowym nie kwalifikuje się jako czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, określona w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nie jest to również akt organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowany w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a.), czy też podejmowana w sprawie z zakresu administracji publicznej czynność nakazana prawem albo czynność prawna lub faktyczna naruszająca prawa osób trzecich

(art. 101a ust. 1 w związku z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r.

o samorządzie gminnym, tekst jednolity Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz.1591 ze zm.).

Sąd w niniejszym składzie podziela w tym zakresie analogiczne stanowisko wyrażane już wcześniej w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 26 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 98/10; postanowienia z dnia 3 kwietnia 2012 r. o sygn. akt: II GSK 521/12, II GSK 522/12, II GSK 523/12 i II GSK 524/12; postanowienie z dnia 4 kwietnia 2012 r. o sygn. akt II GSK 525/12; postanowienia

z dnia 11 kwietnia 2012 r. o sygn. akt: II GSK 562/12 i II GSK 563/12 - publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Dodatkowo wskazać należy, że między podmiotem uprawnionym do żądania wypłaty dotacji a jednostką samorządu terytorialnego właściwą do wypłaty tej dotacji nawiązuje się na podstawie art. 90 ustawy o systemie oświaty stosunek prawny odpowiadający cechom zobowiązania w rozumieniu art. 353 § 1 kodeksu cywilnego,

a skoro w przepisach ustawy o systemie oświaty nie przewidziano szczególnego trybu dochodzenia tego rodzaju roszczeń na drodze postępowania administracyjnego,

to podmiot uprawniony może poszukiwać ochrony prawnej przed sądem powszechnym w postępowaniu cywilnym (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 stycznia 2007 r. sygn. akt IV CSK 312/06, LEX nr 277299).

Z uwagi na powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.

O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1

pkt 1 p.p.s.a.