Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 981/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Jarosz (spr.) Sędziowie WSA Karol Pawlicki WSA Donata Starosta Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] ([...]) Starosta Powiatowy w [...], działając na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016 ze zm., dalej jako Prawo budowlane), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm., dalej jako kpa), po rozpatrzeniu wniosku K. S., zgłosił sprzeciw w sprawie budowy budynku gospodarczego o konstrukcji metalowej na działce nr [...] w miejscowości [...]. Uzasadniając wskazał, że inwestor złożył wniosek dnia [...] lipca 2010 r. Przedstawione zgłoszenie dotyczy budowy objętej obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, zatem organ nałożył na wnioskodawcę obowiązek uzyskania takiego pozwolenia.

Od opisanej decyzji odwołanie złożył inwestor wskazując, że do dnia [...] sierpnia 2010 r. nie otrzymał sprzeciwu, zatem po upływie 30 dni od dnia zgłoszenia postawił obiekt zgodnie ze zgłoszeniem.

Postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. nr [...] Wojewoda Wielkopolski, działając na podstawie art. 134 kpa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Uzasadniając wskazał, że jak wynika z akt sprawy organ I instancji trzykrotnie wysyłał swoją decyzję inwestorowi. Pierwsza wysyłka została zwrócona przez urząd pocztowy z adnotacją, że nie została podjęta w terminie. Ze stempli pocztowych i zapisu "nie podjęto w terminie" na kopercie wynika, że przesyłka była awizowana dwukrotnie tj. 14 lipca 2010 r. oraz 22 lipca 2010 r. z adnotacją, że w dniu 28 lipca 2010 r. nie podjęto w terminie. Wojewoda wskazał, że stosownie do treści art. 44 § 1 kpa w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi osobiście (art. 42 kpa) lub innej osobie wskazanej w ustawie (art. 43 kpa) poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 kpa). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 kpa). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 kpa). Organ wyższego stopnia ocenił, że z dniem 28 lipca 2010 r. nastąpiło skuteczne doręczenie wnioskodawcy decyzji z dnia 12 lipca 2010 r.

Zgodnie z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1 (obiekty budowlane oraz roboty budowlane które nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę) należy dokonywać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu. Wojewoda przyjął, że sprzeciw wniesiony przez organ administracji jest skuteczny wtedy, jeżeli został doręczony w terminie 30 dni od dnia wpływu zgłoszenia. Zgłoszenie wpłynęło do organu I instancji dnia 02 lipca 2010 r. a skuteczne doręczenie sprzeciwu nastąpiło dnia 28 lipca 2010 r. stąd należy uznać, że został zachowany ustawowy termin na wniesienie sprzeciwu przez organ II instancji.

Organ wskazał, że późniejsze doręczenie decyzji organu I instancji stronie której została doręczona zastępczo decyzja, nie powoduje ponownego otwarcia dla tej strony terminu do wniesienia odwołania, a dalsze próby wysyłania decyzji zgłaszającemu nie mają znaczenia dla sprawy. Wojewoda ocenił, że doręczenie zastępcze nastąpiło po 14 dniach od pierwszego awizo (14 lipca 2010 r. ) czyli dnia 28 lipca 2010 r. co oznacza, że ostateczny termin na wniesienie odwołania przez stronę mijał zgodnie z art. 129 § 1-2 kpa dnia 11 sierpnia 2010 r. Odwołanie z dnia 24 sierpnia 2010 r. zostało zatem wniesione po terminie, a decyzja organu I instancji stała się ostateczna z dniem 12 sierpnia 2010 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący napisał, że jest emerytem mieszkającym w bloku i we wskazanym przez Wojewodę okresie nie zauważył adnotacji ani awizo z poczty. W tym czasie krótko, z powodów osobistych, przebywał poza miejscem zamieszkania. Skarżący podkreślił, że awizo do niego nie dotarło, a podjęcie korespondencji nastąpiło w pierwszym terminie po dostarczeniu listu przez pocztę.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem kontroli jest zbadanie, czy organy administracji publicznej w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga K. S. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu, co wynika wprost z treści przepisu art. 134 kpa. W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Organ odwoławczy, w razie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 kpa i nawet nieznaczne przekroczenie terminu do złożenia takiego wniosku zobowiązuje organ do stwierdzenia uchybienia terminu do jego złożenia.

Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania (złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy) na podstawie art. 134 kpa winno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, co do tego, czy odwołujący się przekroczył określony przepisami prawa termin, w przeciwnym wypadku postanowienie takie narusza art. 7 i art. 77 kpa. Analiza dwukrotnie awizowanej przesyłki (k. 22 akt administracyjnych sprawy) wskazuje, tak jak napisał Wojewoda, że przesyłka po raz pierwszy była awizowana dnia 14 lipca 2010 r., a powtórne awizo miało miejsce dnia 22 lipca 2010 r. W myśl przepisu wskazanego przez Wojewodę doręczenie należy uważać za dokonane po 14 dniach od pierwszego awizo (14 lipca 2010 r.) czyli dnia 28 lipca 2010 r. Ten fakt oznacza, że ostateczny termin do wniesienia odwołania przez stronę mijał, zgodnie z art. 129 § 1-2 kpa, dnia 11 sierpnia 2010 r. o północy. Wniesienie odwołania dopiero dnia 24 sierpnia 2010 r. oznacza, że zostało ono wniesione po terminie, a decyzja organu I instancji stała się ostateczna z dniem 12 sierpnia 2010 r. Późniejsze doręczenie stronie decyzji "do rąk" w sytuacji, kiedy decyzja została wcześniej doręczona zastępczo, nie powoduje ponownego otwarcia dla strony terminu do wniesienia odwołania, a dalsze próby wysyłania decyzji nie mają znaczenia dla biegu terminów w sprawie.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie Wojewody Wielkopolskiego nie narusza prawa i na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.

MZ