Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 862/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2021-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 74 ust. 3a
journal: Dz.U. 2020 poz 283
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi A. S. i B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. solidarnie na rzecz skarżących A. S. i B. S. kwotę 714 (siedemset czternaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] marca 2020 r. P. K. (zwana dalej również: "inwestorką") zwróciła się do Wójta Gminy M. (dalej: "Wójt") o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia (dalej: "decyzji środowiskowej"), polegającego na budowie chlewni do tuczu 1470 sztuk świń (206 DJP) w technologii rusztowej – bezściółkowej z kanałami podrusztowymi o pojemności m.in. 2200 m3, silosem paszowym o pojemności 29,55 m3, zbiornikiem na nieczystości płynne o pojemności m.in. V-9 m3, przyłącza elektroenergetycznego i wodociągowego, realizowanej na terenie obejmującym część działki nr [...], położonej w obrębie L. w gminie M., wskazując, że przedsięwzięcie powyższe należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, stosownie do § 3 ust. 1 pkt 104 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. 2019, poz. 1839, dalej: "rozporządzenie RM").Do wniosku dołączono m.in. kserokopię mapy ewidencyjnej gruntów zawierającą oznaczenia: działki inwestycyjnej, terenu realizacji przedsięwzięcia oraz obszaru znajdującego się w odległości 100 m od granic terenu - obejmującego części następujących działek: nr [...], a także wypisy z rejestru gruntów datowane na [...] września 2019 r. oraz na [...] lub [...] listopada 2019 r.

W dniu [...] marca 2020 r. Wójt sporządził listę stron postępowania, natomiast zawiadomieniem nr [...] poinformował je o wszczęciu w dniu [...] marca 2020 r. postępowania w sprawie wydania decyzji środowiskowej dla ww. przedsięwzięcia (dalej: "postępowanie środowiskowe"), wskazując jednocześnie, że na mocy art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. 2020, poz. 283, dalej: "ustawa środowiskowa") w zw. z art. 49 k.p.a., strony będą zawiadamiane o każdej czynności organu w drodze publicznego ogłoszenia udostępnianego na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej (BIP) M..

Po uzyskaniu stanowisk Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. (dalej: "RDOŚ") Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. (dalej: "PPIS") oraz Dyrektora Zarządu Zlewni w O. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej: "Dyrektor ZZ"), Wójt nałożył postanowieniem z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] na inwestorkę obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia oraz ustalił wykonanie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, zgodnie z wymogami art. 66 ustawy środowiskowej, o czym zawiadomiono pozostałe strony postępowania w drodze publicznego obwieszczenia w BIP M.

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2020 r. A. i B. S. zwrócili się do Wójta o dopuszczenie ich do udziału w sprawie w charakterze stron, wskazując, że są oni współwłaścicielami działek nr [...], zaś B. S. jest właścicielem działek nr [...] - położonych we wsi Ł. w gminie M.. Podnieśli oni, że na działce nr [...] posadowiony jest dom jednorodzinny, w którym zamieszkują, będący jednocześnie najbliżej położoną względem planowanej inwestycji, zabudową mieszkaniową (oddaloną od niej o około 287 m). Pozostałe ww. działki położone są natomiast w sąsiedztwie nieruchomości przeznaczonej na cele mieszkaniowe i przeznaczone na potrzeby produkcji roślinnej oraz jako pastwiska w ramach prowadzonej działalności rolniczej. Wskazali oni, że odory generowane przez planowaną inwestycję będą znacząco zakłócać i ograniczać swobodne korzystanie z ich nieruchomości. Do ww. wniosku załączyli uproszczone wypisy z rejestru gruntów dotyczące ww. działek, datowane na [...] stycznia 2020 r. W odpowiedzi na ww. wniosek Wójt pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. odmówił uznania A. i B. S. za stronę toczącego się postępowania, wskazując, że nie należą oni do kręgu stron postępowania wyznaczonego brzmieniem art. 74 ust. 3a ustawy środowiskowej.

W dniu [...] czerwca 2020 r. inwestorka złożyła do akt raport o oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia, sporządzony dnia [...] czerwca 2020 r. przez biegłych w zakresie ocen oddziaływania na środowisko oraz ochrony przyrody (dalej: raport"), który następnie – wobec braków merytorycznych dostrzeżonych przez RDOŚ – został uzupełniony.

Pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. K. C. poinformowała Wójta, że jej mąż M. C. nie żyje od ponad ośmiu lat oraz, że działka nr [...], objęta jest prawem współwłasności przysługującym jej i jej dzieciom.

Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. A. i B. S. zgłosili uwagi i wnioski względem prowadzonego postępowania, wyrażając sprzeciw zarówno wobec budowy planowanej inwestycji, jak i wydania względem niej decyzji środowiskowej, zaś pismem z dnia [...] lipca 2020 r. swój sprzeciw wyrazili A. i P. B. W dniu [...] lipca 2020 r. do Wójta wpłynęło pismo okolicznych mieszkańców z dnia [...] lipca 2020 r. wyrażające sprzeciw względem realizacji planowanej inwestycji. Pod pismem podpisało się 48 osób.

Opinią nr [...] z dnia [...] lipca 2020 r. PPIS, zaś RDOŚ postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...], uzgodnili realizację planowanego przedsięwzięcia określając jej warunki.

Decyzją z dnia [...] września 2020 r. nr [...] Wójt ustalił środowiskowe uwarunkowania dla planowanego, a wyżej opisanego przedsięwzięcia, określając m.in.: rodzaj i miejsce jego realizacji; warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich; wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy środowiskowej, w szczególności w projekcie budowlanym oraz warunki zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia.

Wskutek rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. odwołań wniesionych od ww. decyzji przez M. K. i K. C., decyzją z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...], wobec podzielenia ustaleń organu I instancji, utrzymano w mocy decyzję Wójta.

Z kolei postępowanie odwoławcze od ww. decyzji, zainicjowane odwołaniem E. T., R. K., K. C. i T. C. (prawdopodobnie dzieci K. C.) - uznane w toku postępowania odwoławczego za pochodzące jedynie od E. T., zostało umorzone decyzją Kolegium z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...]

Od ww. decyzji odwołanie złożyli również A. i B. S., wskazując m.in., że w sprawie nie ustalono w sposób prawidłowy katalogu stron postępowania, w szczególności zaś, że niezasadnie odmówiono tego statutu odwołującym się, podczas gdy ich nieruchomości położone są w zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia. Postępowanie odwoławcze zainicjowane ww. odwołaniem również zostało umorzone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na mocy decyzji z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...], wydanej na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że odwołujący się nie są właścicielami działek, na które będzie oddziaływała przedmiotowa inwestycja, bowiem działki stanowiące ich własność/współwłasność (nr [...]) położone są w odległości o ponad 100 m od granic terenu inwestycyjnego, co nie wypełnia przesłanki zawartej w art. 74 ust. 3 pkt 1 ustawy środowiskowej.

Skargę na ww. decyzję wywiedli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku A. i B. S., zarzucając jej:

1. naruszenie przepisów postępowania, które miały wpływ na wynik sprawy oraz, które stanowią przesłankę do wznowienia postępowania, tj.:

a. art. 77 § 1 i art. 80 w zw. z art. 7 k.p.a. przez brak wyczerpującego wyjaśnienia i rozważenia wszystkich istotnych okoliczności sprawy w szczególności wpływu planowanej inwestycji na możliwość zagospodarowania działek stanowiących własność skarżących zgodnie z ich aktualnym przeznaczeniem, co skutkowało błędnym ustaleniem, że skarżącym nie przysługuje przymiot stron w postępowaniu środowiskowym; a w konsekwencji:

b. art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 127 § 1 i art. 10 k.p.a. przez brak zapewnienia skarżącym czynnego udziału w postępowaniu i umorzenie postępowania odwoławczego z odwołania skarżących, w sytuacji gdy przysługuje im status stron w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej (w tym w postępowaniu odwoławczym);

2. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na treść decyzji, tj. art. 74 ust. 3a pkt 3 ustawy środowiskowej, przez jego niezastosowanie skutkujące przyjęciem, że skarżącym nie przysługuje przymiot stron w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, w sytuacji gdy planowana inwestycja może wprowadzić ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości należących do skarżących zgodnie z ich aktualnym przeznaczeniem.

Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości wskazując w uzasadnieniu skargi, że organy ustalając krąg stron postępowania, pominęły dwie przesłanki zawarte w art. 74 ust. 3a pkt 2 i 3 ustawy środowiskowej, skupiając się jedynie na tej zawartej w pkt 1 ww. przepisu, która nie znajduje zastosowania względem skarżącym, z racji odległości w jakiej posadowione są ich działki względem terenu inwestycji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację oraz odnosząc się do wywiedzionych przez skarżących zarzutów, które uznał za niezasadne ze względu na fakt, że po pierwsze braku zastosowanie względem skarżących przesłanek z art. 74 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy środowiskowej, oni sami nie kwestionują, zaś po drugie ocena zaistnienia przesłanki z art. 74 ust. 1 pkt 3 ustawy środowiskowej należy do uznania organu wydającego decyzję środowiskową. Odwołując się w tym względzie do treści raportu, Kolegium wyjaśniło z jakich względów w jego ocenie również ta przesłanka nie została spełniona w odniesieniu do skarżących.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wyjaśnić należy, że skarga została rozpoznana przez sąd w dniu 21 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.) w zw. z § 1 pkt 1 i 2 oraz § 3 zarządzenia nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w Naczelnym Sądzie Administracyjnym działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym.

W sądzie zarejestrowano następujące sprawy dotyczące postępowania administracyjnego zainicjowanego wnioskiem P. K.:

- sygn. akt II SA/Bk 861/20 ze skargi M. K., A. S. i B. S. na decyzję Kolegium z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję środowiskową Wójta z dnia [...] września 2020 r., w której uchylono ww. decyzję Kolegium wyrokiem sądu z dnia 21 stycznia 2021 r.;

- sygn. akt II SA/Bk 862/20 ze skargi A. i B. S. na decyzję Kolegium z dnia [...] listopada 2020 nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze zainicjowane odwołaniem A. i B. S. od decyzji środowiskowej Wójta z dnia [...] września 2020 r., podlegającą rozstrzygnięciu w niniejszym postępowaniu;

- sygn. akt II SA/Bk 863/20 zainicjowaną skargą E. T. na decyzję Kolegium z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze zainicjowane odwołaniem E. T. od decyzji środowiskowej Wójta z dnia [...] września 2020 r., w której uchylono ww. decyzję Kolegium wyrokiem sądu z dnia 21 stycznia 2021 r.

Zważywszy na dostrzeżone przez sąd z urzędu uchybienia związane z ustaleniem kręgu stron postępowania środowiskowego w zakresie odnoszącym się do działki nr [...] - położonej w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, sąd wyrokiem z dnia 21 stycznia 2021 r. wydanym w sprawie sygn. akt II SA/Bk 861/20, uchylił decyzję środowiskową Wójta oraz utrzymującą ją w mocy decyzję Kolegium, precyzując zalecenia co do ponownego postępowania, w zakresie odnoszącym się do ustalenia kręgu jego stron. W konsekwencji decyzja, od której skarżący odwołali się, została wyeliminowana z obrotu prawnego, a sprawa powróciła do początkowego etapu jej rozpoznania.

Pomimo jednak tego, że wywiedziona w niniejszej sprawie skarga dotyczy decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze od wyeliminowanej z obrotu prawnego decyzji środowiskowej, to z uwagi na fakt, że kontrola legalności zaskarżonego do sądu aktu prawnego, dokonywana jest z perspektywy uwzględniającej faktyczne podstawy jego wydania przyjęte przez organ administracji (w chwili jego wydania), sąd obowiązany był do dokonania jej merytorycznej oceny.

W tym zaś względzie zauważyć należy, że umorzenie postępowania odwoławczego na zasadzie art. 138 § pkt 3 k.p.a. następuje wówczas, gdy organ odwoławczy ustali, że postępowanie odwoławcze jest bezprzedmiotowe, przy czym sytuacja ta wystąpi m.in. wówczas, gdy odwołanie zostanie wniesione przez podmiot, któremu nie można przypisać statusu strony postępowania (por. m.in. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 1 lipca 2020 r., II SA/Gl 1/20, Lex nr 3039294). Przy czym, jeżeli powyższe wynika ze złożonego odwołania w sposób oczywisty, jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, organ odwoławczy stwierdza postanowieniem niedopuszczalność odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. Oznacza to, że umorzenie postępowania odwoławczego ze względu na brak interesu prawnego odwołującego, wymaga w każdym przypadku uprzedniego podjęcia przez organ odwoławczy czynności wyjaśniających.

Tymczasem z treści zaskarżonej decyzji nie wynika, aby Kolegium dokonało w tym względzie wyczerpujących ustaleń. Rozstrzygnięcie oparte zostało bowiem na lakonicznym stwierdzeniu, że skarżącym nie przysługują prawa rzeczowe do nieruchomości, na które oddziaływuje planowana inwestycja, zaś przeprowadzona przez Kolegium analiza odnosi się jedynie do pierwszej z przesłanek zawartych w art. 74 ust. 3a ustawy środowiskowej. Przepis ten stanowi, że stroną postępowania w sprawie wydania decyzji środowiskowej poza wnioskodawcą jest podmiot, któremu przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie w wariancie zaproponowanym przez wnioskodawcę, przez który to obszar rozumie się: (1) przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obszar znajdujący się w odległości 100 m od granic tego terenu; (2) działki, na których w wyniku realizacji, eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia zostałyby przekroczone standardy jakości środowiska, lub (3) działki znajdujące się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, które może wprowadzić ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, zgodnie z jej aktualnym przeznaczeniem.

Tym samym Kolegium stwierdzając, że z racji oddalenia nieruchomości skarżących od terenu inwestycji o ponad 100 m, nie przysługuje im status stron postępowania środowiskowego, odniosło się jedynie do pierwszej z ww. samodzielnych przesłanek, pomijając dwie pozostałe, co wskazuje na zasadność podniesionego przez skarżących zarzutu naruszenia prawa materialnego. Skoro bowiem zaistnienie choćby jednej z nich jest wystarczające do przyznania legitymacji procesowej w postępowaniu środowiskowym, ustalenie przez organ, że nie zachodzi jedna z nich, nie zwalnia go od poczynienia dalszych ustaleń, co do dwóch pozostałych. Tych zaś w kontrolowanej sprawie zaniechano z nieznanych sądowi względów. Zauważyć przy tym należy, że zawarta w odpowiedzi na skargę analiza trzeciej z ww. przesłanek, jakkolwiek oparta na materiale dowodowym sprawy oraz wskazująca na powody, dla których Kolegium stwierdziło brak jej ziszczenia w odniesieniu do skarżących, jest jednak spóźniona. Odpowiedź na skargę stanowi bowiem pismo procesowe ustosunkowujące się przez organ do zarzutów skargi skierowanej do sądu i tym samym nie jest aktem prawnym rozstrzygającym w sposób wiążący o prawach i obowiązkach stron.

Podkreślić również należy, że w kontekście ciążącego na organie obowiązku

należytego ustalenia kręgu stron postępowania środowiskowego w oparciu o art. 74 ust. 3a ustawy środowiskowej, zawierający trzy samodzielne ku temu przesłanki, nie ma znaczenia, na którą z nich powołują się osoby wnioskujące o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze stron. To organ jest obowiązany poczynić w tym względzie wyczerpujące ustalenia, tym bardziej, że nienależyte zrealizowanie ww. obowiązku może pociągać za sobą skutki procesowe w postaci zaistnienia przesłanki do wznowienia postępowania (vide: art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a.). Tym samym odstąpienie od analizy którejkolwiek z ww. przesłanek, z powołaniem się na okoliczność braku jej podniesienia przez wnioskodawcę, nie może świadczyć o prawidłowej realizacji ww. obowiązku. Dodać przy tym należy również, że rozstrzygnięcie, które poprzedzała analiza przesłanek z art. 74 ust. 3a ustawy środowiskowej, powinno zawierać wyczerpujące uzasadnienie wniosków, w oparciu o które owe rozstrzygnięcie zapadło (vide: art. 107 § 1 pkt 3 k.p.a.), a także wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Dodatkowo uzasadnienie prawne zapadłego rozstrzygnięcia powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa, które w niniejszej sprawie przytoczono jedynie w części, tj. z pominięciem brzmienia pkt 2 i 3 art. 74 ust. 3a ustawy środowiskowej.

W konsekwencji podniesione w skardze zarzuty okazały się częściowo zasadne, a zaskarżone rozstrzygnięcie procesowe podlegało uchyleniu na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a. i c. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."). Nie sposób natomiast podzielić tych zarzutów procesowych, w których treści skarżący dopatrują się w naruszeniu przez Kolegium art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. zaistnienia skutku w postaci bezzasadnego pozbawienia ich prawa do udziału w postępowaniu odwoławczym. Zważywszy bowiem na brak dokonania przez Kolegium analizy przesłanek zawartych w art. 74 ust. 3a pkt. 2 i 3 ustawy środowiskowej, wniosek o zaistnieniu powyżej opisanego skutku, jest przedwczesny.

Wyjaśnić w tym miejscu również należy, że powoływanie się przez skarżących na uzasadnienie wyroku sądu zapadłego w dniu 28 grudnia 2017 r. w sprawie sygn. akt II SA/Bk 608/17 kontrolującej decyzje wydane w 2017 r. w postępowaniu środowiskowym wszczętym na wniosek matki inwestorki – E. K., (obejmującym nieco podobne przedsięwzięcie zlokalizowane również na działce nr [...]), nie może odnieść zamierzonego przez nich skutku, tj. automatycznego przyznania im statusu stron w postępowaniu toczącym się z wniosku P. K. Skarżącym umknęło, że wyrok ten zapadł na gruncie poprzedniego stanu prawnego, tj. obowiązującego przed nowelizacją ustawy środowiskowej, która z dniem [...] stycznia 2018 r. wprowadziła do art. 74 tej ustawy ust. 3a - określający sposób ustalania obszaru oddziaływania przedsięwzięcia na potrzeby określania zasięgu kopii map ewidencyjnych i wypisów z ewidencji gruntów oraz ustalania kręgu stron postępowania. Przepis ten, jak wyżej wskazano, reguluje trzy samodzielne przesłanki, z których dwie zostały zmodyfikowane na mocy kolejnej nowelizacji dokonanej ustawą z dnia z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2019, poz. 1712 – dalej: "nowelizacja"), a która weszła w życie dnia 24 września 2019 r. W chwili zatem złożenia przez P. K. wniosku inicjującego postępowanie środowiskowe (marzec 2020 r.) obowiązywała regulacja szczególna względem przepisów k.p.a. (stanowiących podstawę ustalenia katalogu stron postępowania kontrolowanego w sprawie II SA/Bk 608/17), precyzująca przesłanki uznania danego terenu, za znajdujący się w obszarze oddziaływania i wyznaczania kręgu stron tego postępowania. W takiej sytuacji, zawarta w uzasadnieniu ww. wyroku analiza dotycząca zasad ustalania kręgu stron postępowania środowiskowego, poczyniona (z racji braku w owym czasie przepisów szczególnych), na gruncie art. 28 k.p.a., nie może stanowić odniesienia do stanu faktycznego niniejszej sprawy, zaistniałego na gruncie innego stanu prawnego. Abstrahując od zmiany stanu prawnego dotyczącego zasad ustalania kręgu stron postępowania środowiskowego od chwili złożenia wniosku przez E. K., do dnia wystąpienia z wnioskiem przez inwestorkę, podkreślić również należy, że każde z tych postępowań jest postępowaniem odrębnym, zaś ich przedmiot i zakres wyznacza treść wniosków pochodzących od inwestorek, będących dysponentami tych postępowań. Z tego również względu organy wydające rozstrzygnięcia w sprawie zainicjowanej wnioskiem P. K., nie były i nie są związane wykładnią przepisów prawa zawartą w uzasadnieniu ww. wyroku.

Z powyższych względów zaskarżoną decyzję uchylono, o czym sąd orzekł w pkt 1 wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a. i c. p.p.s.a.

Z uwagi na uchylenie przez sąd wyrokiem z dnia 21 stycznia 2021 r. (zapadłym w sprawie II SA/Bk 861/20) decyzji środowiskowej wydanej przez Wójta w dniu [...] września 2020 r., stanowiącej przedmiot odwołania skarżących, które zainicjowało postępowanie odwoławcze umorzone uchylonym w niniejszej sprawie rozstrzygnięciem, sąd odstąpił od udzielenia Kolegium zaleceń co do dalszego postępowania, bowiem kontrolowane postępowanie odwoławcze utraciło rację bytu.

O zwrocie od organu odwoławczego solidarnie na rzecz skarżących kosztów postępowania sądowego, orzeczono w pkt 2 wyroku na zasadzie art. 200 p.p.s.a., ustalając wysokość tych kosztów na kwotę 714 zł, na którą składa się: uiszczony solidarnie wpis od skargi w kwocie 200 zł – k. 16, opłata skarbowa od dwóch pełnomocnictw 2 x 17 zł – k. 8 i 10 oraz kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, wynikająca z § 14 ust. 1 pkt c. ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).