Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 90/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-04-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 256 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.K., B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy w kwestii wniosku skarżącego B.K. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku podał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkując w budynku o pow. Około 160 m2 i wartości 200.000,00 zł. Skarżący, poza samochodem marki [...] z [...] r. i wartości około 6.000 zł nie posiada żadnego majątku, a jego jedynym źródłem utrzymania się jest umowa o pracę przynosząca dochód w wysokości 2.200 zł. W druku formularza wnioskodawca podał, że na bieżące koszty utrzymania składają się wydatki na opał – w ujęciu miesięcznym to 300 zł; opłaty za energię elektryczną – 200 zł; woda i ścieki – 100 zł; usługi telekomunikacyjne – 100 zł; spłata pożyczek – 700 zł oraz opłata za odbiór odpadów oraz podatek od nieruchomości – 200 zł kwartalnie.

Pismem z dnia 15 marca 2017 r. referendarz sądowy zobowiązał pełnomocnika strony do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku poprzez:

- udokumentowanie wysokości wydatków związanych z utrzymaniem się, tj., opłat za energię elektryczną, dostawy wody, odbiór śmieci, usługi telekomunikacyjne, wykup niezbędnych lekarstw, itp.,

- udokumentowanie aktualnej wysokości dochodów osiąganych przez skarżącego z tytułu umowy o pracę,

- udokumentowanie wysokość rat spłacanych pożyczek wraz z podaniem celów na jakie zostały zaciągnięte.

Pełnomocnik skarżących, w piśmie z dnia 3 kwietnia 2017 r. wniósł o wydłużenie terminu na dostarczenie wspomnianych dokumentów do dnia 10 kwietnia 207 r., jednakże dokumenty te do dnia dzisiejszego nie zostały przesłane.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Analiza sytuacji materialnej strony nie pozwoliła stwierdzić, że jest ona osobą, której status materialny uzasadniałby uwzględnienie złożonego wniosku.

W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że ocena okoliczności przedstawionych przez osobę ubiegającą się o przyznanie prawa pomocy jest dokonywana w kontekście obowiązku poniesienia kosztów sądowych, w niniejszej sprawie sprowadzających się na obecnym etapie postępowania do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Zważyć trzeba, że w razie zaistnienia wątpliwości odnośnie przedstawionych informacji referendarz sądowy ma możliwość wystąpienia do strony o złożenie dodatkowych wyjaśnień lub też dokumentów celem zweryfikowania podanych danych. Konsekwencje zaniechań w tym zakresie ponosi strona, jako że to w jej interesie leży uzyskanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do udokumentowania swoich dochodów oraz ponoszonych wydatków a także wskazania celu, na jaki zaciągnięte zostało zobowiązanie, na które powołuje się w swoim wniosku. Weryfikacja ta okazała się konieczna, skoro sam skarżący podał, że zarabia "około" 2200 zł, a sporządzone przezeń zestawienie wydatków budziło wątpliwości – zwłaszcza donośnie kosztów zakupu opału, jak również celu, na jaki zostało zaciągnięte zobowiązanie, którego spłata pochłania 700 zł miesięcznie. Trudno bowiem zaakceptować tezę, że spłata zobowiązań prywatnoprawnych powinna mieć pierwszeństwo przed należnościami o charakterze publicznoprawnym, do których niewątpliwie zaliczają się koszty sądowe. Zaniechanie stron lub ich pełnomocnika w tym zakresie (a więc niedostarczenie wymaganych dokumentów, pomimo uwzględnienia zmiany terminu dla dokonania tej czynności) skutkować musi odmową przychylenia się do złożonego wniosku, jako że brak jest jednoznacznych przesłanek do uznania, że skarżący jest osobą ubogą, która nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego a zwłaszcza wpisu od skargi w wysokości 500 zł.

Zważywszy na powyższe należało uznać, że brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia wniosku. Wobec tego, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.