Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 44/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Jóźków (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Asesor WSA - Michał Sowiński, Protokolant - Katarzyna Kotulińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2004 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania celnego - skargę oddala -


UZASADNIENIE

W postępowaniu celnym dotyczącym sprowadzonych z zagranicy leków importer tego towaru A. Sp. z o.o. w W., wniosła o wystąpienie do Światowej Organizacji Celnej (WCO) o wyrażenie opinii doradczej w przedmiocie wpływu udzielonej importerowi przez eksportera zniżki (rabatu) pierwotnie zafakturowanej ceny towaru na wartość celną przedmiotu importu i o zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie celnej prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W.

Zdaniem importera, kwestia wpływu udzielonego po zgłoszeniu celnym rabatu (zniżki) na wartość celną, stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego i uzasadnia zawieszenie postępowania celnego do czasu uzyskania wnioskowanej opinii.

Postanowieniem z dnia [...].05.2003 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. odmówił zawieszenia postępowania celnego wszczętego w sprawie ustalenia rzeczywistej wartości celnej leków objętych procedurą dopuszczenia do obrotu wg SAD nr [...] z dnia [...].07.2000 r. Na skutek zażalenia strony, Dyrektor Izby Celnej w W. zaskarżonym postanowieniem z [...].12.2003 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, wskazując w uzasadnieniu, że przedstawiona przez importera kwestia nie stanowi zagadnienia wstępnego, które wymagałoby rozstrzygnięcia przez inny organ i nie uzasadnia zawieszenia postępowania celnego.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka A. wniosła o uchylenie obu powyższych postanowień, zarzucając naruszenie:

- przepisów art. 120, art. 122, art. 124 i art. 180, art. 201 § 1 pkt 2, art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej,

- przepisów art. 91 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

- postanowień zał. II Porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (zał. do Dz.U. z 1995 r. Nr 98, poz. 483).

Skarżąca wyraziła pogląd, iż wystąpienie do Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej działającego pod auspicjami WCO stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu przepisów Ordynacji Podatkowej, albowiem niedopuszczalne jest, aby organ celny wydał decyzję, której treść będzie przeczyć urzędowej wykładni prawnomiędzynarodowych przepisów dotyczących ustalania wartości celnej. Zagadnieniem wstępnym powinna być w tym wypadku ocena istniejącej sytuacji faktycznej pod względem prawnym, a także ocena, czy udzielone spółce rabaty wspierające działalność A. powinny być uwzględniane przy ustalaniu wartości celnej towaru.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Orzekając w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W myśl art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego, organ administracji celnej zawiesza postępowanie celne, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Zagadnienie wstępne w rozumieniu powyższych przepisów zachodzi w sytuacji, gdy w ramach przedmiotu sprawy administracyjnej obejmującego podstawę jej rozstrzygnięcia występuje jako jej element kwestia, której uprzednie rozpoznanie warunkuje możliwość rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, gdy jednocześnie do rozpoznania tej kwestii nie jest właściwy organ administracji rozpatrujący sprawę administracyjną, lecz inny organ lub sąd. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi.

Powołane przez skarżącą postanowienia art. III lit. d i g Konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej przewidują jako funkcje Rady udzielanie zleceń w celu zapewnienia jednolitości w interpretacji i stosowaniu m.in. Konwencji w sprawie wartości celnej towarów oraz udzielanie z własnej inicjatywy lub na prośbę zainteresowanych Rządów informacji lub porad w sprawach celnych oraz udzielanie zaleceń w tym zakresie. Są to kompetencje Rady ujęte w formie zaleceń, informacji i porad i nie wynika z tych postanowień norma prawna, która ocenę takiej kwestii, jak wpływ udzielonej przez eksportera zniżki wartości (ceny) transakcyjnej towaru na wartość celną, rezerwowałaby dla Rady i wyłączała w tym zakresie właściwość krajowych organów celnych.

Dotyczy to również powoływanych przez skarżącą postanowień ust. 2 i 3 zał. II Porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994, które określają funkcje Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO), również ujęte w formie możliwości konsultowania zagadnień związanych z ustalaniem wartości celnej oraz dostarczania informacji i wydawania opinii doradczych w tym zakresie. Również z tych postanowień nie wynika norma prawna, która w zakresie obejmującym rozstrzygnięcie co do skutków zniżki ceny towaru w odniesieniu do jego wartości celnej wyłączałaby właściwość krajowych organów celnych i właściwym w tym przedmiocie czyniła Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej.

W konkluzji stwierdzić należy, że wpływ zniżki ceny na wartość celną towaru nie stanowił w niniejszej sprawie zagadnienia wstępnego, rozstrzygnięcie w tym zakresie należało do krajowych organów celnych i nie zachodziła w sprawie podstawa do zawieszenia postępowania celnego.

Wobec tego, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), należało oddalić skargę jako niezasadną.