Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2964/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek  bezWO
Powołane przepisy: article: art.156 par.1, art. 156 par.2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca), Sędzia WSA Maciej Kurasz, po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2964/12 wydanego w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej postanawia: - oddalić wniosek o wykładnię wyroku - P O S T A N O W I E N I E Dnia 29 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak, po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2964/12 wydanego w sprawie ze skargi M.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej postanawia: - odmówić sprostowania wyroku -


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 9 lipca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 2964/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone przez Skarżącego – M. K., postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2012 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej.

Pismem z 14 października 2013 r. powołując się na art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", Skarżący wniósł o dokonanie wykładni wyroku poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości dotyczących wskazań Sądu co do dalszego postępowania organu podatkowego. Alternatywnie wniósł o sprostowanie uzasadnienia wyroku na podstawie art. 159 p.p.s.a. Sprostowanie miałoby polegać na wykreśleniu na stronie 10 uzasadnienia ostatniego zdania "Zażalenie Skarżącego należy rozpatrzyć ponownie, eliminując udział w tej fazie postępowania pracowników, którzy uczestniczyli w wydaniu postanowienia z [...] maja 2012 r.".

Uzasadniając powyższe wnioski Skarżący wskazał, że Sąd uchylił zaskarżone postanowienie stwierdzając jego kwalifikowaną wadę, co oznacza zobowiązanie organu podatkowego do wznowienia z urzędu postępowania w sprawie, które jest postępowaniem dwuinstancyjnym.

Do wniosku Skarżący dołączył pismo Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 7 października 2013 r., z którego treści wywiódł, że za wskazanie do dalszego postępowania organ podatkowy uznał tylko powtórzenie ostatniej fazy postępowania. Zdaniem Skarżącego, jest to sprzeczne z ideą wznowienia postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny.

Zgodnie z art. 158 p.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna zatem zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, a także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Podkreślić należy, że wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy też jego poszerzenia o inne elementy, które wnioskodawca uznaje za istotne. Wniosek o wykładnię nie może też stanowić polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami, co do dalszego postępowania (postanowienia NSA: z 15 kwietnia 2010 r. sygn. akt II GSK 406/09, z 28 stycznia 2010 r. sygn. akt II GZ 1/10, z 23 września 2008 r. sygn. akt I OZ 698/08; dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Poglądy takie prezentowane są również w piśmiennictwie (por. T. Woś [w:] T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 576). Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do nakazania organowi podatkowemu podjęcia określonych działań, zgodnych z oczekiwaniami wnioskodawcy.

Zdaniem Sądu, sentencja oraz uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 lipca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 2964/12 nie nasuwają żadnych wątpliwości. W sentencji wyroku w sposób jasny i precyzyjny określono uchylone postanowienie oraz wskazano, iż nie może ono być wykonane w całości.

W uzasadnieniu wyroku wskazano natomiast zarówno powód uchylenia zaskarżonego postanowienia, jak też wynikające ze stwierdzonego naruszenia art. 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, wskazania co do dalszego postępowania organu podatkowego.

Treść wniosku Skarżącego świadczy, że w istocie kwestionuje on działania Dyrektora Izby Skarbowej podjęte już po uprawomocnieniu się powyższego wyroku. Wyjaśnić zatem należy, że Skarżący ma możliwość obrony swoich praw poprzez skorzystanie z przysługujących mu środków zaskarżenia w odniesieniu do ponownego orzeczenia organu podatkowego podjętego w sprawie.

W przedmiocie sprostowania uzasadnienia wyroku wydane zostało odrębne postanowienie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 158 p.p.s.a. Sąd oddalił wniosek o wykładnię wyroku.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 9 lipca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 2964/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone przez Skarżącego – M. K., postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2012 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej.

Pismem z 14 października 2013 r. powołując się na art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", Skarżący wniósł o dokonanie wykładni wyroku poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości dotyczących wskazań Sądu co do dalszego postępowania organu podatkowego. Alternatywnie wniósł o sprostowanie uzasadnienia wyroku na podstawie art. 159 p.p.s.a. Sprostowanie miałoby polegać na wykreśleniu na stronie 10 uzasadnienia ostatniego zdania "Zażalenie Skarżącego należy rozpatrzyć ponownie, eliminując udział w tej fazie postępowania pracowników, którzy uczestniczyli w wydaniu postanowienia z [...] maja 2012 r.".

Uzasadniając powyższe wnioski Skarżący wskazał, że Sąd uchylił zaskarżone postanowienie stwierdzając jego kwalifikowaną wadę, co oznacza zobowiązanie organu podatkowego do wznowienia z urzędu postępowania w sprawie, które jest postępowaniem dwuinstancyjnym.

Do wniosku Skarżący dołączył pismo Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 7 października 2013 r., z którego treści wywiódł, że za wskazanie do dalszego postępowania organ podatkowy uznał tylko powtórzenie ostatniej fazy postępowania. Zdaniem Skarżącego, jest to sprzeczne z ideą wznowienia postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny.

Zgodnie z art. 156 p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Przedmiotem sprostowania mogą być zatem jedynie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe a także inne oczywiste omyłki, przez które należy rozumieć m.in. błędne oznaczenie imion i nazwisk stron postępowania, nieprawidłowe opisanie zaskarżonego aktu lub czynności (poprzez podanie złej sygnatury aktu lub daty) oraz inne błędy polegające np. na mylnej pisowni wyrazu lub jego nieprawidłowym użyciu.

W uzasadnieniu wyroku z 9 lipca 2013 r. nie wystąpiły niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, które mogą być sprostowane w trybie art. 156 § 1 p.p.s.a. Dlatego też wniosek Skarżącego o sprostowanie uzasadnienia wyroku nie może być uwzględniony.

Przytoczone przez Skarżącego zdanie z treści uzasadnienia wyroku stanowi wskazanie Sądu co do dalszego postępowania, udzielone Dyrektorowi Izby Skarbowej na podstawie art. 141 § 4 p.p.s.a. W żadnym razie jego zamieszczenie w uzasadnieniu nie może być postrzegane jako błąd lub pomyłka podlegające sprostowaniu.

Strona niezadowolona z rozstrzygnięcia lub uzasadnienia wyroku nie może żądać jego zmiany w trybie sprostowania, o którym mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a.

Wskazany przez Skarżącego art. 159 p.p.s.a. stanowi, iż wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnie wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Wyjaśnić zatem należy, że wyrok z 9 lipca 2013 r. jest wyrokiem prawomocnym.

W przedmiocie wykładni wyroku wydane zostało odrębne postanowienie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., Sąd odmówił sprostowania wyroku.