Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 256/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2017-01-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: przyznano adwokatowi/radcy prawnemu/doradcy podatkowemu wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: § 21 ust. 1 pkt 2 lit a w zw. z § 8. § 4 ust. 2§ 4 ust. 3
journal: Dz.U. 2015 poz 1801
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
article: art. 258 § 1 i 2 pkt 8 w zw. z art. 250
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 4 stycznia 2017 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...]. znak: [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata K. B. kwotę 369,00 (trzysta sześćdziesiąt dziewięć) złotych, w tym 69,00 (sześćdziesiąt dziewięć) złotych podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 28 lipca 2016 r. oddalił skargę H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 8 marca 2016 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r.

Pełnomocnik skarżącego ustanowiona w ramach prawa pomocy postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 7 czerwca 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 256/16 - adwokat K. B. złożyła 16 września 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach opinię w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku.

Jednocześnie pełnomocnik wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w ramach prawa pomocy według norm przepisanych z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości, ani w części.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje stosowne rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości. W rozpoznawanej sprawie jest to rozporządzenie z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) dalej rozporządzenie. W myśl bowiem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które weszło w życie 2 listopada 2016 r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jego wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

Według § 2 powołanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:

1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz

2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.

Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" tego rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.

Natomiast w myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Rozdział IV, czyli § 21, reguluje opłaty maksymalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z ust. 2 § 21 ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.

W myśl zaś § 4 ust. 3 opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.

Niniejsza sprawa dotyczy łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r., a wartość przedmiotu sporu stanowi kwotę 3.523,00 zł, zatem stawka w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, obliczana jest na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "a" w zw. z § 8 pkt 3 stanowi kwotę 600 zł. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, należało ustalić opłatę w wysokości ½ wskazanej opłaty maksymalnej wynoszącej 600 zł, co stanowi kwotę 300 zł (1/2 x 600 zł). Kwota 600 zł stanowi bowiem opłatę maksymalną obliczoną jako 50 % kwoty 1200 zł, co wynika z treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit "a" w zw. z § 8. Pełnomocnik z urzędu nie wskazała przy tym w niniejszej sprawie okoliczności, wymienionych w § 4 ust. 2 rozporządzenia, mających uzasadniać przyznanie wynagrodzenia przekraczającego kwotę wynikającą z § 4 ust. 1 rozporządzenia i nieprzekraczającą jednocześnie opłaty maksymalnej, gdyż w złożonej opinii zgodziła się z argumentacją Sądu zawartą w wyroku oddalającym skargę.

Mając powyższe na uwadze, należało przyznać wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną obejmującą sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – powiększone o stawkę podatku od towarów i usług - w łącznej wysokości 369,00 zł (wynagrodzenie: 300 zł + podatek VAT: 69,00 zł = 369,00 zł).

Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 8 w zw. z art. 250 ustawy p.p.s.a.