Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 2422/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 634  Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżone postanowienie w całości

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędziowie: WSA Lidia Serwiniowska NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Protokolant: Anna Rudzińska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J S. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej pozbawienia uprawnień kombatanckich I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącego kwotę 10 (dziesięć) zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów postępowania; III. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych pozbawił skarżącego J. S. uprawnień kombatanckich.

Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu [...] r. i zawierała pouczenie, że strona w terminie 14 dni do dnia jej doręczenia może zwrócić się do Kierownika Urzędu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W dniu [...] r. skarżący wysłał opatrzony datą [...] r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podał w nim, że nie odwoływał się w obowiązującym terminie 14 dni z powodu ciężkiej choroby serca oraz przedstawił merytoryczne argumenty odnoszące się do kwestii pozbawienia go uprawnień kombatanckich.

Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na podstawie art. 134 w związku z art. 127 § 3 oraz art. 129 § 1 i 2 kpa stwierdził uchybienie terminu do złożenia przez J. S. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej pozbawienia uprawnień kombatanckich.

W uzasadnieniu wskazując na datę odebrania przez skarżącego decyzji z dnia [...] r. i na datę złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stwierdzono, że został uchybiony termin do złożenia przedmiotowego wniosku.

Na powyższe postanowienie J. S. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Podobnie jak we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący podkreślił, że po otrzymaniu decyzji z dnia [...] r. nie odwoływał się w obowiązującym terminie 14 dni z powodu ciężkiej choroby serca, a następnie przedstawił merytoryczne argumenty odnoszące się do kwestii pozbawienia go uprawnień kombatanckich.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał zaskarżone postanowienie i argumenty zawarte w jego uzasadnieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Tak więc obecnie właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.

Podkreślić przede wszystkim trzeba, iż przedmiotem rozpatrywanej sprawy jest jedynie kwestia uchybienia przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. Nr [...], a nie merytoryczna ocena tej decyzji. Podnoszone zatem przez skarżącego zarzuty będące w istocie merytoryczną polemiką z wyżej wymienioną decyzją nie mają żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem nie dotyczą jej przedmiotu. W tym postępowaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do oceny decyzji merytorycznie rozpoznającej sprawę, a jedynie do oceny zgodności z prawem postanowienia Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych stwierdzającego uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Warunkiem skuteczności czynności procesowej - a więc między innymi złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, czego następstwem jest ostateczność decyzji. W przypadku stwierdzenia przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych we wstępnym postępowaniu, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony został z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia, zobowiązany jest on w trybie art. 134 w związku z art. 127 § 3 i art. 129 § 2 kpa do wydania postanowienia o uchybieniu terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, przy czym postanowienie to ma charakter ostateczny.

W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości fakt wniesienia przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy po upływie ustawowego 14 - dniowego terminu przewidzianego do jego wniesienia zgodnie z art. 129 § 2 kpa. Składając przedmiotowy wniosek po terminie skarżący jednak - oprócz merytorycznych zarzutów - podał, że nie odwoływał się w obowiązującym terminie 14 dni z powodu ciężkiej choroby serca.

Podkreślić należy, iż zgodnie z art. 58 w związku z art. 59 § 2 kpa skarżący mógł zwrócić się do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, przy czym podanie o przywrócenie terminu mógł wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny jego uchybienia, dopełniając jednocześnie uchybionej czynności.

Mając na względzie, że z treści złożonego po terminie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wynikało, iż skarżący zdając sobie sprawę z upływu terminu podawał przyczyny jego uchybienia, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych powinien był wezwać skarżącego o oświadczenie, czy podając w złożonym wniosku powody złożenia go po terminie wnosi on o przywrócenie uchybionego terminu, a także - ewentualnie - o udokumentowanie przedstawionych twierdzeń i wykazanie, kiedy ustała przyczyna uchybienia. Nie czyniąc tego Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie wyjaśnił należycie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, naruszając w ten sposób art. 7 oraz art. 77 § 1 kpa i w rezultacie co najmniej przedwcześnie zastosował normę prawną określoną w art.134 w związku z art. 127 § 3 i art. 129 § 2 kpa, stwierdzając uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie można bowiem wykluczyć, że gdyby podane przez skarżącego powody uchybienia zostały rozpoznane w ramach wniosku o przywrócenie terminu, to mogłoby zapaść inne rozstrzygnięcie. Tak więc przed wydaniem postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy organ powinien był ustalić, czy zawarte w piśmie skarżącego powody uchybienia terminu stanowią wniosek o jego przywrócenie, a jeżeli tak, należało najpierw rozpoznać ten wniosek. Dopiero w razie stwierdzenia braku podstaw do przywrócenia uchybionego terminu, organ mógł wydać postanowienie stwierdzające uchybienie przedmiotowego terminu.

Podnieść w tym miejscu wypada, że w myśl art. 58 § 3 kpa przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne, co tym bardziej obligowało organ do wnikliwego rozpatrzenia stanowiska strony.

W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów postępowania, to jest art. 7 i art. 77 kpa, przy czym naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając na względzie powyższe - zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczono jak w sentencji.