Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2422/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 1; art. 13; art. 14
journal: Dz.U. 2004 nr 10 poz 76
law: Ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o  przyznanie płatności

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz - Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Protokolant - st. sekr. sąd. Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2012 r. sprawy ze skargi [...] Spółka jawna w [...] na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia 23 września 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez [...] sp. j. w [...] (zwaną dalej skarżącym) decyzją nr [...] z dnia [...] września 2011 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...]e utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] (dalej ARiMR) nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. o odmowie wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego.

Powyższe decyzje wydane zostały w następującym stanie faktycznym:

W dniu 10-05-2010 r. Pan J. K. będący reprezentantem [...] Spółka Jawna złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w [...] wniosek o wpis do ewidencji producentów wraz z załącznikami.

W dniu [...]-05-2010 r. Kierownik Biura Powiatowego w [...] wydal zaświadczenie o nadanym numerze identyfikacyjnym. W tym samym dniu zaświadczenie zostało odebrane przez reprezentanta osobiście w Biurze Powiatowym.

Pismem nr [...] z dnia [...]-11-2010 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie anulowania numeru nadanego w dniu [...]-05-2010 r. [...] Spółce Jawnej.

W dniu 28-01-2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] wydał decyzję nr [...] w sprawie wpisu do ewidencji producentów, mocą której odmówił wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego dla [...] Spółka Jawna.

J. K. wniósł odwołanie od powyższej decyzji Kierownika Biura Powiatowego, w którym podniósł, iż nie zgadza się z wydanym rozstrzygnięciem.

Decyzja ta została uchylona, a następnie sprawa została przekazana ponownie do rozpatrzenia organowi, który stał się właściwy ze względu na zmianę siedziby skarżącej spółki.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] w dniu [...]-04-2011 r. wydał decyzję nr [...] w sprawie wpisu do ewidencji producentów, na mocy której odmówił wnioskodawcy wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego dla [...] Spółka Jawna z siedzibą ul. [...],[...].

Powodem odmowy nadania numeru identyfikacyjnego i wpisu do ewidencji producentów było naruszenie dyspozycji art. 12 ust. 4 ustawy z 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, zgodnie z którym w przypadku małżonków oraz podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny: numer identyfikacyjny nadaje się temu z małżonków lub współposiadaczy, co do którego współmałżonek lub współposiadacz wyrazili pisemną zgodę. W ocenie organu wydającego decyzję w sytuacji, kiedy spółka jawna wystąpi o nadanie numeru producenta, a ujawnione zostanie, iż jest współposiadaczem gospodarstwa wraz z podmiotem, któremu już nadano taki numer, numer taki nie może być nadany spółce. W związku z powyższym w decyzji stwierdzono, iż numer identyfikacyjny [...] dla [...] Spółka Jawna został nadany nieprawidłowo i odmówiono wpisu do ewidencji producentów.

W dniu 23.04.2011 r. [...] Spółka Jawna reprezentowana przez J. K. złożyła odwołanie od decyzji.

W dniu [...].06.2011 r. Dyrektor [...]Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazując, że sprawa z wniosku o wpis do ewidencji producentów spółki jawnej [...] została rozstrzygnięta w dwojaki sposób, wzajemnie się wykluczający. Z jednej strony organ ARiMR wydał bowiem zaświadczenie o nadaniu numeru identyfikacyjnego, zaś drugi organ wydał decyzję o odmowie nadania tego numeru.

W dniu [...].08.2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR [...] wydał decyzję nr [...] o anulowaniu numeru identyfikacyjnego [...] nadanego zaświadczeniem z dnia [...].05.2010 r. oraz odmowie wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego dla [...] Spółka jawna z siedzibą: ul. [...],[...].

W dniu 17.08.2011 r. Spółka Jawna [...] reprezentowana przez J. K. złożyła odwołanie od decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 6 k.p.a. w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, art. 217 § 12 pkt 1 i 2 k.p.a., art. 104 § 1 k.p.a. w związku z art. 107 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 w związku z art. 80 k.p.a., art. 3 pkt 3 lit. a) w związku z art. 12 ust. 4 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów przez ich niewłaściwe zastosowanie oraz art. 336 k.c. przez jego błędną wykładnię.

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] września 2011 r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. o odmowie wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż ocena zgodności z prawem anulowanej czynności nadania numeru identyfikacyjnego powinna odbywać się w oparciu o kryterium określone w przepisie art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r., Nr 10, poz. 76 z późn. zm.). Nadanie numeru identyfikacyjnego jest czynnością materialno-techniczną organu administracji publicznej. Czynność ta jednak może być dokonana jedynie wówczas, gdy podmiot spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów. Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, numer identyfikacyjny nadaje się jednocześnie z wpisem do ewidencji producentów. W przypadku małżonków oraz podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny; numer identyfikacyjny nadaje się temu z małżonków lub współposiadaczy, co do którego współmałżonek lub współposiadacz wyrazili pisemną zgodę (ust. 4 cyt. artykułu), przy czym organ powołał się na wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 584/09.

Spółka jawna [...] składając wniosek o wpis do ewidencji producentów, oraz późniejszą zmianę danych adresowych, nie ujawniła faktu, iż jest współwłaścicielką (współposiadaczką) gospodarstwa wraz z podmiotem (osobą fizyczną) wpisanym już do ewidencji producentów.

W postępowaniu prowadzonym przez organ I instancji zostało ustalone, że potwierdzeniem na sztuczny podział gospodarstwa może być fakt, że działka ewidencyjna nr 87/3, będąca przedmiotem współwłasności (współposiadania) ze spółką jawną, w części była zgłoszona do płatności do gruntów rolnych i zalesień przez J. K. (w takiej części, aby nie przekroczyć limitu 20 ha gruntów zalesionych, zarówno przez spółkę jak i małżeństwo J. i J. K.).

Natomiast J. i J. K., będąc w posiadaniu numeru w ewidencji producentów ([...]) utworzyli spółkę jawną, w której są jedynymi współwłaścicielami i w ten sposób zadeklarowali do płatności "zalesieniowych" łącznie 38,35 ha, co zobrazowała tabela w uzasadnieniu decyzji organu I instancji. J. K., jako osoba fizyczna, w roku 2010 ubiegał się o przyznanie płatności "zalesieniowych" i zalesił powierzchnię 18,35 ha na działce ewidencyjnej nr [...] oraz nr [...].

W świetle przedstawionych dowodów - zdaniem organu II instancji - organ I instancji prawidłowo stwierdził, że powyższa działka ewidencyjna nr [...] nadal jest zarządzana przez te same osoby - małżeństwo K.. Grunty te nie stanowią odrębnych, samodzielnych gospodarstw, nie powiązanych ze sobą ekonomicznie czy też technologicznie.

Z odpisu z księgi wieczystej [...]1 (stan z dnia [...].08.2010 roku) oraz wypisu z rejestru gruntów z dnia [...].06.2010 roku wynika, że współwłaścicielami działki ewidencyjnej [...] położonej w obrębie [...], w powiecie [...], są w [...] małżeństwo J. i J. K. (wspólność ustawowa) i w [...][...]Spółka Jawna. Państwo K. są również współwłaścicielami i współposiadaczami nie tylko przedmiotowej działki, lecz również kilku innych działek ewidencyjnych, w stosunku do których ubiegali się o płatności zalesieniowe.

Organ administracji w trakcie weryfikacji złożonych dokumentów stwierdził ponadto, że spółka [...] została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym w dniu [...].11.2009 roku, zaś z rubryki 4 KRS Nr [...] "informacje o zawarciu lub zmianie umowy spółki" wynika, iż umowa została zawarta w dniu [...].10.2009 roku. Jedynymi wspólnikami [...] spółka jawna są małżonkowie: J. i J. K.a. Wniosek o wpis spółki do ewidencji producentów [...] został złożony w dniu [...].05.2010 roku a wniosek o przyznanie płatności na zalesianie gruntów - [...].08.2010 roku. W omawianym okresie reprezentant [...] Sp. J. nie wykazał żadnego dochodu, a w trakcie postępowania wyjaśniającego nie udowodnił, aby spółka jawna prowadziła jakąkolwiek działalność gospodarczą, poza ubieganiem się o płatności obszarowe i zalesieniowe w roku 2010.

Organ stwierdził zatem, że ubiegająca się o wpis do ewidencji producentów spółka jawna nie powinna takiego numeru otrzymać, jeśli jest współposiadaczem gospodarstwa z podmiotem posiadającym już numer ewidencyjny. Czynność nadania numeru identyfikacyjnego (numeru producenta) może być dokonana jedynie wówczas, gdy podmiot spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów. W związku z wykazaniem, iż numer identyfikacyjny [...] dla [...] spółka jawna został nadany nieprawidłowo, organ II instancji w pełni podzielił stanowisko Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w przedmiocie anulowania nieprawidłowo nadanego numeru identyfikacyjnego oraz odmowy wpisu i nadania numeru identyfikacyjnego dla [...] spółka jawna.

Skargę na decyzję złożył J. K., reprezentujący skarżącą spółkę. Wniósł o uchylenie decyzji, zarzucając jej naruszenie:

- art. 3 pkt. 3 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów i gospodarstw (Dz. U. z 2004 r., Nr 10, poz. 76 ze zm.) w zw. z art. 8 k.s.h. poprzez dokonanie wykładni prowadzącej organ do wniosku, że posiadać gospodarstwo może jedynie osoba fizyczna oraz art. 3 pkt 7 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów i gospodarstw (Dz. U. z 2004 r., Nr 10, poz. 76 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie prymatu działki ewidencyjnej nad ujętą w niniejszym paragrafie definicją działki rolnej;

- art. 55 3 k.c. poprzez jego zastosowanie, na domiar złego przy dokonanie jego błędnej wykładni i przyjęcie dla działek rolnych tożsamości pojęciowej i faktycznej z działką ewidencyjną art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów itd. poprzez dokonanie wykładni literalnej użytego pojęcia posiadanie;

- art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji itd. poprzez uznanie, że pojęcie gospodarstwa należy utożsamiać z definicją nieruchomości z k.c.

- art. 206 k.c. poprzez przyjęcie, że posiadanie i korzystanie z rzeczy wspólnej nie może być przedmiotem umowy stron, która wzajemnie ogranicza i dookreśla nie tylko zakresu korzystania ale również posiadania nieruchomości;

- art. 336 k.c. poprzez przyjęcie, że de facto posiadanie jest przymiotem przynależnym tylko osobom fizycznym jako "władającym" podmiotom prawa;

- art. 7 kpa w zw. z art. 80 kpa statuującego zasadę swobodnej oceny dowodów i dążenia do prawdy obiektywnej poprzez pominięcie oświadczeń wnioskodawcy i osób go reprezentujących, jak również pominięcie wyjaśnienia strony co do dokonania umownego podziału działek rolnych zgodnie z wyłączeniem ich używania i korzystania przez pozostałych współwłaścicieli, dowolnego uznania nieprzydatności dowodów z dokumentów w tym dokumentów finansowych przedłożonych przez stronę jako nieprzydatnych dla postępowania administracyjnego i w związku z tym zaniechanie wyjaśnienia kwestii, gdzie dokonane zostały zlecone zabiegi pielęgnacyjne a także pominięcia faktu wycofania przez skarżącego wniosku o pomoc z programu zalesieniowego.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego oraz postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy przy tym podkreślić, że postępowanie toczące się przed Sądem dotyczy tylko oceny legalności decyzji dotyczących wydania skarżącej Spółce odmowy wpisu do ewidencji producentów, nie zaś inne działania organów podejmowane przez nie w sprawach dotyczących tego podmiotu.

Stan faktyczny ustalony przez organ jest bezsporny, albowiem skarżąca nie neguje, iż zarówno [...] spółka jawna jak i małżonkowie: J. i J. K. wystąpili do Agencji o dokonanie wpisu do ewidencji producentów, przy czym jednej z tych osób, a mianowicie J. K. numer ten został nadany.

W niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. Nr 10, poz. 76 z p. zm., dalej zwana ustawą), która stanowi w art. 12 ust. 1, iż jednocześnie z wpisem do ewidencji producentów nadaje się temu producentowi numer identyfikacyjny, który jest niepowtarzalny i nie przechodzi na następcę prawnego (ust. 3). Przepis dodatkowo w ust. 3 stanowi, że wnioskodawcy podlegającemu wpisowi do ewidencji producentów na podstawie kilku tytułów nadaje się jeden numer identyfikacyjny, zaś ust. 4 uszczegóławia, iż w przypadku małżonków oraz podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny, przy czym numer identyfikacyjny nadaje się temu z małżonków lub współposiadaczy, co do którego współmałżonek lub współposiadacz wyrazili pisemną zgodę. Dodatkowo w ust. 6 tego artykułu wskazano, że do wniosku o wpis do ewidencji producentów dołącza się pisemną zgodę odpowiednio współmałżonka lub współposiadacza gospodarstwa rolnego.

Następny przepis ustawy – art. 13 – stanowi w ust. 1, że kierownik biura powiatowego Agencji odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, wpisu do ewidencji producentów, jeżeli wnioskodawca nie jest producentem lub został mu już uprzednio nadany numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 12.

Ust. 2 tego przepisu określa, iż organ Agencji (kierownik biura powiatowego) wydaje podmiotom wpisanym do ewidencji producentów zaświadczenie o nadanym numerze identyfikacyjnym, o którym mowa w art. 12, a zaświadczenie to jest wydawane niezwłocznie po dokonaniu wpisu do ewidencji producentów, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia wpłynięcia wniosku o wpis do ewidencji producentów (ust. 3).

Cytowane powyżej przepisy jednoznacznie wskazują, iż ustawodawca nie przewidział w ustawie możliwości nadania małżonkom lub współposiadaczom gospodarstwa rolnego dwóch numerów ewidencyjnych, niezależnie od sytuacji majątkowej istniejącej między małżonkami (posiadanie odrębnej własności przez któregoś z małżonków, rozdzielność majątkowa między współmałżonkami, wspólność majątkowa małżeńska) lub różnych zależności istniejących pomiędzy współposiadaczami. Zgodnie z brzmieniem tych przepisów sam fakt pozostawania w związku małżeńskim lub posiadania we współwłasności gospodarstwa powoduje, iż może nastąpić wpisanie do ewidencji i być nadany numer identyfikacyjny tylko jednemu z małżonków lub współposiadaczy. Należy zatem wywieść w tej sytuacji, że w przypadku złożenia wniosku przez oboje małżonków lub przez kilku współposiadaczy, jeden z wniosków powinien zakończyć się nadaniem numeru w drodze czynności materialno-technicznej (wpisanie do ewidencji oraz wydanie stosownego zaświadczenia), kolejne zaś z wniosków muszą skutkować wydaniem decyzji o odmowie wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego.

Skoro w rozpatrywanej sprawie [...] spółka jawna złożyła wniosek o dokonanie wpisu do ewidencji już po nadaniu tego numeru J. K., jej wniosek winien być rozpatrzony negatywnie w postaci wydania przez stosowny organ na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy decyzji o odmowie wpisu.

Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy należy stwierdzić, że organy administracji prawidłowo ustaliły stan faktyczny dotyczący współposiadania istniejącego pomiędzy skarżącą spółką a J. i J. K., gdyż we wniosku o wpis do ewidencji producentów spółka wykazała, że w jej posiadaniu jest działka [...], ta sama działka była też wykazywana przez innego producenta – J. K. – we wnioskach o dopłaty. Wynika z tego, że w tym samym okresie zarówno spółka, jak i małżonkowie K. byli współposiadaczami tej samej działki wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego wskazywanego we wniosku do ewidencji.

Z kolei z przepisów wspomnianej ustawy wynika, że producent jest obowiązany do zgłoszenia kierownikowi biura powiatowego ARiMR każdej zmiany danych zawartych we wniosku o wpis w terminie 14 dni od dnia zaistnienia zmiany (art. 14 ust. 1 ustawy). Zgodnie z formularzem wniosku o wpis (a także przepisem art. 8 ustawy) do ewidencji zgłaszane są dane dotyczące powierzchni gospodarstwa rolnego, z podaniem identyfikatorów oraz powierzchni wchodzących w jego skład działek ewidencyjnych, na których są położone działki rolne, które umożliwią identyfikację działek rolnych wchodzących w skład tego gospodarstwa.

Przepisy ustawy odsyłają przy tym do przepisów prawa wspólnotowego odnośnie określeń użytych w przepisach ustawy, a mianowicie:

1. gospodarstwo rolne - wszystkie nieruchomości rolne będące w posiadaniu tego samego podmiotu lub gospodarstwo w rozumieniu art. 2 lit. b rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2009, str. 16, zwanego dalej rozporządzeniem nr 73/2009);

2. producent - producenta rolnego, organizację producentów, przetwórcę, podmiot prowadzący zakład utylizacyjny oraz potencjalnego beneficjenta;

3. producent rolny - osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, będącą:

• posiadaczem gospodarstwa rolnego lub

• rolnikiem w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, lub

• posiadaczem zwierzęcia;

4. działka rolna - działkę rolną w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 65, zwanego dalej rozporządzeniem nr 1122/2009), o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha.

Wskazane powyżej przepisu unijne określają odpowiednio, że:

• "gospodarstwo" oznacza wszystkie jednostki produkcyjne zarządzane przez rolnika znajdujące się na terytorium tego samego państwa członkowskiego - art. 2 lit. b rozporządzenia nr 73/2009,

• "rolnik" oznacza osobę fizyczną lub prawną lub grupę osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, których gospodarstwo znajduje się na terytorium Wspólnoty oraz która prowadzi działalność rolniczą - art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009,

• "działka rolna" oznacza zwarty obszar gruntu, zgłoszony przez jednego rolnika i obejmujący nie więcej niż jedną grupę upraw; jednak w przypadku gdy w kontekście niniejszego rozporządzenia wymagane jest oddzielne zgłoszenie użytkowania pewnego obszaru w ramach gruntów objętych grupą upraw, granice działki rolnej są wyznaczane na podstawie tego konkretnego użytkowania. Państwa członkowskie mogą ustanowić dodatkowe kryteria wyznaczania granic działki rolnej - art. 2 pkt 1 rozporządzenia nr 1122/2009.

W świetle wskazanych powyżej unormowań należy stwierdzić, że brak jest podstaw do twierdzenia, jak na to wskazuje w skardze skarżąca spółka, że nie było prawidłowym posługiwanie się przez organy pojęciem działki ewidencyjnej a nie ujętą w art. 2 pkt 1 rozporządzenia nr 1122/2009 (za art. 3 pkt 7 ustawy) definicją działki rolnej, albowiem przepisy te wskazując na producenta rolnego mówią o posiadaczu gospodarstwa rolnego jako całości, w ogóle nie operując pojęciem działki rolnej. Pojęcie działki rolnej jest niezbędnym do prawidłowego określenia działek w systemie identyfikacji działek rolnych, określonego przepisami ustawy, nie jest zaś pojęciem niezbędnym dla dokonania wpisu do ewidencji producentów, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia nr 73/2009, są to bowiem dwa różne składniki całego systemu, na który składają się, oprócz tych dwóch elementów, jeszcze ewidencja gospodarstw rolnych, ewidencja wniosków o przyznanie płatności oraz oddzielnie dokumentacja związana z ewidencjami i systemem identyfikacji.

Tym samym należy stwierdzić, że organ, wskazując na współposiadanie działki Nr 87/3 zarówno przez skarżącą spółkę jak i przez J. i J. K., jako element uniemożliwiający wpisanie do ewidencji producentów w myśl art. 12 ustawy, podkreślał współposiadanie jednej z jednostek produkcyjnych zarządzanych przez rolnika lub jedną z nieruchomości rolnych będących w posiadaniu tego samego podmiotu i nie podnosił "prymatu działki ewidencyjnej nad (...) definicją działki rolnej" .

Zasadnym jest zarzut zastosowania przez organ art. 55 3 k.c., w odniesieniu bowiem do działań określonych w przepisach odnoszących się do wspólnej polityki rolnej mają zastosowanie przepisy odrębne wskazane w rozporządzeniach Rady i Komisji oraz przepisy krajowe wydane na ich podstawie, przepisy kodeksu cywilnego mogą być bowiem stosowane tylko pomocniczo, jednakże naruszenie to nie miało – jak wskazano powyżej – wpływu na wynik sprawy.

Sąd nie stwierdził ponadto naruszenia pozostałych, wskazanych w skardze, przepisów prawa materialnego, a w szczególności art. 206 oraz art. 336 k.c., bowiem zostały prawidłowo zastosowane w świetle wskazanych powyżej przepisów ustawy o krajowym systemie ewidencji.

Należy wskazać w tym miejscu, że nieprawidłowe działanie organu, który dokonał na wniosek wpisu do ewidencji producentów i wydał skarżącej spółce zaświadczenie o nadaniu numeru identyfikacyjnego – nie może znaleźć aprobaty w świetle obowiązujących przepisów prawa i nie może skutkować sanowaniem tego naruszenia przez późniejsze działania organów administracji czy sądu administracyjnego.

W tym miejscu Sąd ponownie pragnie podkreślić, że ocenie w toczącym się postępowaniu podlega jedynie decyzja z dnia [...] września 2011r. Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] o utrzymaniu w mocy decyzji z dnia [...] sierpnia 2011 r. Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] nr [...] o odmowie wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego, nie zaś inne działania organów, a w szczególności Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...].

Rozpatrując zatem całokształt sprawy w świetle przywołanych powyżej przepisów prawa materialnego należy przyjąć, że ustalony stan faktyczny w sprawie dał organowi podstawę do odmowy wpisania skarżącej spółki do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego, tym samym Sąd – badając przedmiotową sprawę pod kątem zasadności odmowy wpisu do ewidencji - nie stwierdził naruszenia przez organy przepisów prawa materialnego, które miałoby wpływ na wynik sprawy.

Sąd nie stwierdził ponadto, iż organy administracji w niniejszej sprawie prowadziły postępowanie z obrazą art. 6 k.p.a. i pozostałych przepisów postępowania administracyjnego (w tym art. 7 i art. 80 k.p.a.), gdyż prawidłowe stosowanie obowiązujących przepisów prawa pozostaje w zgodzie z zasadą legalności działania, zawartą w tym przepisie.

Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ przepisów postępowania administracyjnego, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a. powinno prowadzić do uwzględnienia skargi. W kontekście powyższych przepisów nie dają podstaw do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia podniesione przez skarżącą zarzuty dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych.

Należy bowiem podkreślić, że stosownie do treści powołanego wyżej przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. podstawą do uwzględnienia skargi może być naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy, gdy uchybienie to wywarło istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.