Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 1044/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2017-06-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie lub zarządzenie (art. 260 § 1 ustawy - PoPPSA)
Powołane przepisy: article: art. 260 par. 1 i 3, art. 245 par. 1 i 246 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

II SA/Ke 1044/16 POSTANOWIENIE Dnia 22 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r., na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu S. Ś. od postanowienia Starszego referendarza sądowego z 31 maja 2017 r. w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie z 31 maja 2017 r.


UZASADNIENIE

II SA/Ke 1044/16

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił wniesioną w niniejszej sprawie przez S. Ś. skargę. Następnie skarżący złożył podpisaną przez siebie skargę kasacyjną od tego wyroku, do której dołączył formularz PPF, wnosząc o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego celem sporządzenia skargi kasacyjnej. Ze złożonego formularza wynikało, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną i siedemnastoletnim synem. Skarżący pobiera wynagrodzenie za pracę w wysokości 2900 zł, a jego żona otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1700 zł – w sumie 4600 zł netto miesięcznie. Syn uczy się w pierwszej klasie technikum, nie osiąga własnego dochodu. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku oprócz domu wielkości 120 m2 do wykończenia, samochodu osobowego marki VOLVO z 2003 r. i samochodu osobowego marki SEAT z 2006 r. (oba o wartości powyżej 5000 złotych). Skarżący podał, że miesięczne rachunki za opał, prąd, gaz, kanalizację, wodę i ubezpieczenie samochodu są nie niższe niż 1000 zł.

Postanowieniem z 31 maja 2017 r. referendarz odmówił przyznania prawa pomocy uznając, że skarżący nie wykazał w sposób wiarygodny, że nie stać go na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Referendarz stwierdził, że wnioskodawca wraz żoną osiągają stałe dochody z dwóch wynagrodzeń za pracę, co umożliwia planowanie wydatków. Po odjęciu stałych zadeklarowanych miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem domu i dwóch samochodów do dyspozycji trzyosobowej rodziny wnioskodawcy pozostaje ponad 3000 zł miesięcznie. Zatem skarżący ma możliwość zgromadzenia środków finansowych na pokrycie honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.

W sprzeciwie od powyższego postanowienia skarżący podał, że referendarz źle ocenił jego sytuację finansową oraz nie wziął pod uwagę, że jako laik nie jest w stanie poradzić sobie w prowadzeniu niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Na wnioskodawcy ciąży więc obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika przez stronę postępowania sądowego.

Sąd podziela argumentację przestawioną przez referendarza w zaskarżonym postanowieniu odnośnie odmowy przyznania skarżącemu pełnomocnika z urzędu. Zwrócić należy uwagę, że skarżący wraz z żoną posiadają stałe źródło dochodu, skarżący jest właścicielem nieruchomości i dwóch samochodów, a po odjęciu zadeklarowanych miesięcznych wydatków do dyspozycji trzyosobowej rodziny wnioskodawcy pozostaje kwota ponad 3000 zł miesięcznie. Skarżący nie wskazała także, aby miała problemy z regulowaniem bieżących zobowiązań. Nie jest zatem osobą żyjącą w ubóstwie, pozbawioną dostatecznych środków materialnych dla zaspokojenia podstawowych potrzeb swoich i swoich bliskich, a także osobą, która nie jest w stanie zabezpieczyć środków koniecznych do ustanowienia adwokata.

Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 260 § 1 i 3 p.p.s.a., zgodnie z którym rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.