Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1317/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2, art. 3 § 3, art. 58 § 1 pkt 1.
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 4 listopada 2019 r sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie przyznania pomocy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25 sierpnia 2019 r. J. S. wniósł do Ośrodka Pomocy Społecznej w R. pismo, zatytułowane skarga/odwołanie, skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Pismem z dnia [...] r. Dyrektor OPS w R. przekazał powyższe pismo wraz z aktami sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Pismem z dnia [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, zwróciło się do J. S. o wyjaśnienie charakteru pisma z dnia 25 sierpnia 2019 r. Pouczyło stronę, że brak wyraźnej odpowiedzi w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, spowoduje, że Kolegium potraktuje to pismo, jako skargę na następujące postanowienia SKO w Katowicach: Nr [...] z dnia [...] r., Nr [...] z dnia [...] r. oraz na zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach Nr [...] z dnia [...] r.

Pismo Kolegium zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 września 2019 r., przy czym J. S. nie udzielił w wyznaczonym terminie żadnej odpowiedzi. Wobec tego, Kolegium uznało, że pismo J. S. z dnia 26 sierpnia 2019 r. stanowi skargę na wymienione postanowienia oraz zawiadomienie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach pismem z dnia [...] r., przekazało skargę z dnia 25 sierpnia 2019 r., wraz z odpowiedzią na skargę, wnosząc o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo sprawdzenie, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego. Ustalenie niedopuszczalności drogi sądowej jest podstawą odrzucenia skargi. Przedmiot postępowania przed sądami administracyjnymi regulowany jest w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., obejmuje on:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, zwanej dalej: K.p.a.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm., zwanej dalej: "O.p.") oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI O.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto z art. 3 § 3 p.p.s.a., wynika generalna zasada co do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sprawa objęta skargą J. S. dotyczy rozstrzygnięcia organu wyższego stopnia, a nie bezczynności lub przewlekłego postępowania przez organ I instancji .

Wskazane wyliczenie w sposób zamknięty wskazuje przedmiot kontroli administracji przez sądy administracyjne. Skarga skarżącego jest niedopuszczalna. Wydane przez organ drugiej instancji postanowienie zostało bowiem wydane w toku postępowania administracyjnego, nie rozstrzyga ono o istocie sprawy oraz nie jest postanowieniem kończącym postępowanie. Strona nie ma zatem uprawnienia do podważenia tego postanowienia w trybie procesowym (nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego). W sytuacji, w której skarżący nie zgadza się z wydanym przez organ wyższego stopnia rozstrzygnięciem, może złożyć skargę na bezczynność organu, którego uprzednio dotyczyło złożone zażalenie. Warunkiem złożenia skargi na bezczynność jest niewydanie przez organ aktu, do którego zobowiązuje go ustawa (por. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 233/17).

Mając na względzie powyższe Sąd postanowił orzec jak w sentencji uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.