Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3271/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 28 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, , po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w sprawie ze skargi I. S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 21 lipca 2014 r. nr IPPB5/423-390/14-3/MW w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2015 r. o sygn. akt III SA/Wa 3271/14, w ten sposób, że w tenorze powyższego postanowienia, w wierszu piętnastym i szesnastym od góry, w miejsce słów "zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie" wpisać słowa "zasądzić od Ministra Finansów", pozostawiając dalsze brzmienie tenoru powyższego postanowienia bez zmian


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r. umorzył postępowanie sądowe, na skutek wydania przez organ interpretacji uwzględniającej skargę w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", w sprawie ze skargi Skarżącej – I. S.A. z siedzibą w W., na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 21 lipca 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.

W tenorze powyższego postanowienia z dnia 18 lutego 2015 r., w wierszu piętnastym i szesnastym od góry, w zakresie rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów sądowych, wpisano, iż Sąd postanowił "zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie", na rzecz Skarżącej, kwotę 457 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.).

Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.

Sąd stwierdza, że z brzmienia art. 201 § 1 p.p.s.a. wynika bezsprzecznie, iż zwrot kosztów przysługuje stronie skarżącej od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. – co miało miejsce w niniejszej sprawie. Tylko zatem z uwagi na omyłkową zamianę w tenorze postanowienia z dnia 18 lutego 2015 r. wyrażenia prawidłowego tj. "zasądzić od Ministra Finansów" na nieprawidłowe tj. "zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie" doszło do wystąpienia niezgodności między rzeczywistą wolą i wiedzą składu orzekającego, a ich wyrażeniem na piśmie, a w konsekwencji do zawarcia w tenorze postanowienia z dnia 18 lutego 2015 r. omyłkowego wskazania trybu i podmiotu zobowiązanego do zwrotu Skarżącemu kosztów postępowania sądowego. Taką oczywistą omyłkę należało sprostować, co też uczyniono niniejszym postanowieniem.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.