Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1470/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-02-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5  P.p.s.a.
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K.-P. i M. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K.-P. i M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie :

J. K.-P. i M. P. złożyli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] r., którą to ustalono na rzecz Spółki A. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków jednorodzinnych w zabudowie szeregowej z niezbędną infrastrukturą techniczną i urządzeniami budowlanymi na działce nr [...] i części działki nr [...] w obr. geod. P. , gmina K.. W skardze Skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu ostatecznego rozpatrzenia sprawy przez Sąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z kolei w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż akt, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, powinien kwalifikować się do wykonania. Wstrzymanie wykonania może dotyczyć bowiem tylko takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza zaś "spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (np. sumy pieniężnej odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość). Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowisku określonemu w nim jako odpowiedni." (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295). Nie każdy zatem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, publ. LEX nr 220325).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest już pogląd, który podziela tutejszy Sąd, że decyzja ustalająca warunki zabudowy nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania (zob. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OZ 665/09, publ. LEX nr 552936). Pomimo tego, że decyzja ustalająca warunki zabudowy może stanowić podstawę do wydania pozwolenia na budowę, to decyzja taka nie może bowiem powodować skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż takie skutki mogą wystąpić jedynie wskutek wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę (zob. postanowienia NSA z dnia 26 lipca 2011 r. sygn. akt II OZ 639/11, publ. LEX nr 1083863; z dnia 8 października 2008 r. sygn. akt II OSK 1088/08, publ. LEX nr 597132; z dnia 27 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OZ 828/08, publ. LEX nr 527765). Decyzja ustalająca warunki zabudowy, jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego, daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie stanowi jednak ona aktu, który dawałby podstawę inwestorowi do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków (postanowienia NSA z dnia 14 kwietnia 2011 r. sygn. akt II OZ 275/11, publ. LEX nr 1082015; z dnia 20 lipca 2010 r. sygn. akt II OZ 713/10, publ. LEX nr 663801). Stąd też wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Niezależnie od powyższego podkreślić należy, że Skarżący w swojej skardze w ogóle nie uzasadnili zgłoszonego żądania, a tymczasem to na stronie domagającej się udzielenia ochrony tymczasowej spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek uzasadniających jego uwzględnienie. Przy czym uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004r. sygn. FZ 65/04).

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak

w sentencji postanowienia.