Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 472/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2006-08-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędziowie Protokolant Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Asesor WSA Irena Szczepkowska Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi Wojewody Warmińsko - Mazurskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Barczewie z dnia 22 marca 2006 r. nr XLIX/297/06 w przedmiocie rozwiązania Zespołu Szkolno- Przedszkolnego w Lamkowie oraz likwidacji Szkoły Podstawowej w Lamkowie i Przedszkola Publicznego w Lamkowie I. stwierdza nieważność uchwały nr XLIX/297/06 Rady Miejskiej w Barczewie z dnia 22 marca 2006 roku o rozwiązaniu Zespołu Szkolno- Przedszkolnego w Lamkowie oraz likwidacji Szkoły Podstawowej w Lamkowie i Przedszkola Publicznego w Lamkowie; II. orzeka, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu. WSA/wyr.1 - sentencja wyroku


UZASADNIENIE

W dniu 11 maja 2006 roku Wojewoda Warmińsko – Mazurski, z powołaniem się na art. 93 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w Barczewie z dnia 22 marca 2006 roku, Nr XLIX/297/06, w przedmiocie rozwiązania Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Lamkowie oraz likwidacji Szkoły Podstawowej w Lamkowie i Przedszkola Publicznego w Lamkowie, jak również wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. W uzasadnieniu skargi wskazał, że zaskarżona uchwała została podjęta z naruszeniem art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (tj. Dz. U. z 2004r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.) stanowiącego, że "Szkoła publiczna, z zastrzeżeniem ust. 1a i 2, może być zlikwidowana z końcem roku szkolnego przez organ prowadzący szkołę, po zapewnieniu przez ten organ uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu, a także odpowiednio o tym samym lub zbliżonym profilu kształcenia ogólnozawodowego albo kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie. Organ prowadzący jest obowiązany, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji, zawiadomić o zamiarze likwidacji szkoły: rodziców uczniów, właściwego kuratora oświaty oraz organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego właściwej do prowadzenia szkół danego typu". Kwestionowana uchwała została podjęta w konsekwencji uchwalenia przez Radę Miejską w Barczewie uchwały z dnia 6 lutego 2006 roku, Nr XLVI/285/06, o zamiarze rozwiązania Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Lamkowie oraz likwidacji Szkoły Podstawowej w Lamkowie i Przedszkola Publicznego w Lamkowie, która jego zdaniem została uchwalona z naruszeniem procedury określonej w art. 59 ustawy o systemie oświaty poprzez niezastosowanie obowiązku zawiadomienia rodziców o zamiarze rozwiązania Zespołu Szkolno - Przedszkolnego, co powoduje, iż zaskarżona wyżej uchwała również jest wadliwa.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Barczewie wniosła o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Jak podniosła, skarga Wojewody została wniesiona bez uprzedniego wezwania Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa, czym naruszono art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dlatego należy ją odrzucić. Nadto wskazała, że likwidacja Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nie wymaga zachowania procedury określonej w art. 59 ustawy o systemie oświaty, co wynika z art. 62 ust. 5 tejże ustawy, którego treść stanowi, że: "Organ prowadzący zespół szkół lub placówek albo szkół i placówek może wyłączyć z zespołu niektóre szkoły lub placówki, włączyć do zespołu inne szkoły lub placówki, a także może rozwiązać zespół za zgodą kuratora oświaty. W przypadku wyłączenia szkół lub placówek z zespołu oraz rozwiązania zespołu przepisów art. 58 i 59 nie stosuje się". Jak dodała, samo podjęcie zaskarżonej uchwały poprzedzone było pozytywną opinią Warmińsko – Mazurskiego Kuratora Oświaty (zgodnie art. 59 ustawy systemie oświaty), który przed wydaniem opinii wnikliwie rozpatrywał, czy gmina spełnia powołany wyżej przepis, a zatem również czy poinformowano rodziców uczniów o zamiarze likwidacji. Ponadto wskazała, że uchwała nr XX/132/04 Rady Miejskiej w Barczewie z dnia 26 lutego 2004r. w sprawie przyjęcia kierunków rozwoju oświaty samorządowej w latach 2004 – 2007 zobowiązywała Burmistrza Barczewa w celu racjonalizacji wydatków w oświacie do podjęcia działań mających na celu przekazanie osobom prawnym lub fizycznym zadania prowadzenia szkół podstawowych i przedszkoli w Ramsowie, Wipsowie i Lamkowie. Realizacją powyższej uchwały, było podjęcie zaskarżonej uchwały o rozwiązaniu Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Lamkowie oraz likwidacji szkoły podstawowej w Lamkowie i przedszkola publicznego w Lamkowie. Odnosząc się do zarzutu, że uchwała została podjęta z naruszeniem procedury określonej w art. 59 ustawy o systemie oświaty poprzez niezastosowanie obowiązku zawiadomienia rodziców o zamiarze rozwiązania Zespołu Szkolno - Przedszkolnego wskazała, że wszyscy rodzice uczniów z Lamkowa zostali powiadomieni na zebraniach wiejskich lub listownie o konieczności rozwiązania Zespołu Szkolno – Przedszkolnego oraz likwidacji publicznego przedszkola i szkoły podstawowej w tej miejscowości i utworzeniu niepublicznych szkoły i przedszkola. Zebrania z rodzicami odbywały się kilkakrotnie, a uchwały podejmowane były w ich obecności na sesjach Rady Miejskiej, które w całości były transmitowane przez telewizję kablową. Nie było rodziców, którzy nie uczestniczyli w zebraniach lub nie zostali poinformowani w inny sposób o likwidacji publicznych placówek i utworzeniu placówek niepublicznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zasada legalności obowiązująca w postępowaniu sądowoadministracyjnym obliguje Sąd do kontroli aktu administracyjnego pod względem zgodności z prawem. Zasadę tę w odniesieniu do samorządu terytorialnego konkretyzuje art. 171 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowiący, że działalność samorządu terytorialnego podlega nadzorowi z punktu widzenia legalności. Przeprowadzona w tymże zakresie kontrola zaskarżonej uchwały wykazała, że nie odpowiada ona wymogom prawa, przy czym waga stwierdzonych naruszeń prawa ma charakter istotny i przesądziła o konieczności stwierdzenia nieważności omówionej uchwały.

W niniejszej sprawie Sąd w pierwszej kolejności zbadał dopuszczalność skargi, zważywszy na podniesiony przez organ zarzut, że została ona wniesiona z naruszeniem art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a.

W obowiązującym stanie prawnym art. 52 p.p.s.a. ustanawia zasadę, zgodnie z którą skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie bowiem z § 3 art. 52 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności objęte właściwością sądu administracyjnego można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei § 4 cytowanego artykułu stanowi, że w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, przy czym czternastodniowy termin nie ma zastosowania.

Z sytuacją kiedy ustawa stanowi inaczej, mamy do czynienia w przypadku art. 102a ustawy o samorządzie gminnym. Jego treść stanowi bowiem, że w sprawach o których mowa w rozdziale 10 ustawy o samorządzie gminnym (dotyczącym kontroli nad działalnością gminną) nie stosuje się przepisów art. 52 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak z tego wynika, Wojewoda przed wniesieniem skargi do Sądu, nie miał obowiązku wzywania rady gminy do usunięcia naruszenia prawa.

Wobec powyższego należało uznać, że skarga jest dopuszczalna.

Odnosząc się do zarzutów skargi należało uznać, że są zasadne.

Przepis art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z dnia ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (tj. Dz. U. z 2004r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.) w obowiązującym brzmieniu stanowi, że szkoła publiczna, z zastrzeżeniem ust. 1a i 2, może być zlikwidowana z końcem roku szkolnego przez organ prowadzący szkołę, po zapewnieniu przez ten organ uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu, a także odpowiednio o tym samym lub zbliżonym profilu kształcenia ogólnozawodowego albo kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie. Organ prowadzący jest obowiązany, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji, zawiadomić o zamiarze likwidacji szkoły: rodziców uczniów, właściwego kuratora oświaty oraz organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego właściwej do prowadzenia szkół danego typu (ust. 1). Szkoła, profil kształcenia ogólnozawodowego lub zawód, w jakim szkoła kształci, a także placówka publiczna prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem ust. 2a, mogą zostać zlikwidowane po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty, a w przypadku szkoły rolniczej także ministra właściwego do spraw rolnictwa, a szkoła lub placówka publiczna prowadzona przez inną osobę prawną lub osobę fizyczną - za zgodą organu, który udzielił zezwolenia na jej założenie. W przypadku szkoły i placówki artystycznej jest wymagana pozytywna opinia ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego (ust. 2).

Jak wynika z powyższego, norma art. 59 cytowanej ustawy, dała organowi prowadzącemu szkołę i przedszkole, będącemu jednostką samorządu terytorialnego, umocowanie do rozwiązania tych placówek. Jednakże nie pozostawiła organowi dowolności w tym zakresie, stanowiąc, że likwidacja tychże placówek jest możliwa po przeprowadzeniu ustawowo sformalizowanej i bezwzględnie obowiązującej (ius cogens) procedury.

W myśl tej procedury, aby przedszkole, czy też szkoła mogły zostać zlikwidowane (co może nastąpić jedynie na koniec roku szkolnego i po zapewnieniu dzieciom możliwości korzystania z innego przedszkola publicznego lub innej szkoły publicznej), gmina obowiązana jest poinformować "o zamiarze i przyczynach likwidacji" tych placówek rodziców dzieci oraz właściwego kuratora oświaty co najmniej 6 miesięcy przed terminem likwidacji. Oznacza to, że procedura prawna likwidacji w każdym wypadku musi się rozpocząć, od podjęcia przez radę gminy - jako organ wyłącznie właściwy do złożenia wymaganego prawnie oświadczenia woli o "zamiarze i przyczynach likwidacji" przedszkola i szkoły - uchwały w sprawie zamiaru i przyczyn likwidacji. Natomiast zadaniem burmistrza jest w tym wypadku najpierw

przygotowanie projektu uchwały rady gminy w sprawie zamiaru i przyczyn likwidacji, a następnie wykonanie podjętej przez radę gminy uchwały w tej sprawie. Z kolei w nawiązaniu do podjętej przez radę gminy uchwały w sprawie zamiaru i przyczyn likwidacji, zarząd gminy ma obowiązek, co najmniej na sześć miesięcy przed terminem likwidacji, powiadomić o zamiarze i przyczynach likwidacji przedszkola i szkoły rodziców dzieci oraz właściwego kuratora oświaty, który w terminie 14 dni od daty doręczenia tego powiadomienia powinien zająć stanowisko w sprawie poprzez wyrażenie zgody lub odmowę wyrażenia zgody na likwidację placówki oświatowej (por. wyrok SN z dn. 9.04.1999r. sygn. III RN 166/98).

W świetle powyższego, nie można zatem zgodzić się ze stanowiskiem Rady Miejskiej w Barczewie, że rozwiązanie zespołu szkolno – przedszkolnego, jak też i jego likwidację, można przeprowadzić wyłącznie w oparciu o art. 62 ust. 5 ustawy o systemie oświaty, tzn. tylko za zgodą kuratora oświaty. Bezwzględnie obowiązujący zapis art. 59 wskazanej ustawy, a w szczególności obowiązek zawiadomienia rodziców uczniów o zamiarze likwidacji szkoły i przedszkola, przesądza o zastosowaniu określonej nim procedury. I właśnie kwestia tego czy procedura przewidziana w art. 59 została zachowana, w szczególności czy rodzice dzieci zostali w przewidzianym terminie zawiadomieni o likwidacji placówek, jest jedyną której przesądzenie wpłynie na wynik przedmiotowej sprawy.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Rada Miejska w Barczewie podjęła w dniu 6 lutego 2006 roku, uchwałę Nr XLVI/285/06, o zamiarze rozwiązania Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Lamkowie oraz likwidacji Szkoły Podstawowej w Lamkowie i Przedszkola Publicznego w Lamkowie, którą w dniu 28 lutego 2006 roku pozytywnie zaopiniował Warmińsko – Mazurski Kurator Oświaty. W miesiącu styczniu 2006r. odbywały się spotkania rodziców dzieci uczęszczających do szkoły i przedszkola w Lamkowie, rady rodziców, rady pedagogicznej szkoły podstawowej w Lamkowie i osobami zainteresowanymi prowadzeniem placówek niepublicznych z władzami Urzędu Miasta Barczewa, dotyczące przekształcenia publicznych placówek oświatowych w placówki niepubliczne oraz likwidacji zespołu szkolno – przedszkolnego w Lamkowie. W dniu 22 marca 2006 roku Rada Miejska w Barczewie podjęła uchwałę nr XLIX/297/06, w przedmiocie rozwiązania Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Lamkowie oraz likwidacji Szkoły Podstawowej w Lamkowie i Przedszkola Publicznego w Lamkowie.

W odniesieniu do wyjaśnień organu, zawartych w odpowiedzi na skargę, iż wszyscy rodzice dzieci, zostali zawiadomieni na zebraniach o zamiarze likwidacji szkoły podstawowej i przedszkola publicznego, należy stwierdzić, iż zawiadomionych mogło być jedynie osiemnaścioro rodziców. Albowiem z listy obecności, stanowiącej załącznik do notatki z dnia 23 stycznia 2006r. wynika, iż w spotkaniu rodziców i osób zainteresowanych prowadzeniem placówek niepublicznych z władzami Urzędu Miasta Barczewa, uczestniczyło osiemnaście osób. Wyjaśnienia te pozostają zatem w sprzeczności z przedstawioną przez organ listą dzieci uczęszczających do Zespołu Szkolno – Przedszkolnego Lamkowie w roku szkolnym 2005 – 2006, z której wynika, że w tymże roku szkolnym do zespołu uczęszczało 74 dzieci ( 24 dzieci uczęszczało do przedszkola, 50 dzieci uczęszczało do szkoły). O fakcie zawiadomienia wszystkich rodziców co do zamiaru likwidacji placówki oświatowej, nie świadczy również kierowane do Burmistrza Miasta Barczewa pismo Rady Rodziców Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Lamkowie z dn. 24 stycznia 2006r., przekazujące uchwałę nr 1/2006 Rady Rodziców o odrzuceniu propozycji władz miasta Barczewa dotyczącej likwidacji szkoły i przedszkola w Lamkowie, bowiem prezentuje ono stanowisko tylko ciała przedstawicielskiego rodziców, a nie całego ich grona. Powyższe dotyczy również pisma Rady Pedagogicznej Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Lamkowie z dn. 26 stycznia 2006r. przekazującego jej uchwałę w tym przedmiocie. Także z listy obecności, będącej załącznikiem do protokołu zebrania wiejskiego Lamkowo – Radosty z dn. 5 lutego 2006r., w trakcie którego głosowano nad likwidacją Zespołu Szkolno – Przedszkolnego, wynika, że nie wszyscy rodzice mogli dowiedzieć się o zamiarze likwidacji, bowiem w zebraniu uczestniczyły tylko 23 osoby. Również z petycji mieszkańców wsi Lamkowa, Lamkówka i Radost skierowanej do władz Barczewa nie można jednoznacznie ustalić, czy podpisy pod nią złożyli wszyscy rodzice dzieci. Nie sposób wobec tego uznać, że wszyscy rodzice dzieci, a nawet ich przeważająca większość, zostali zawiadomieni o zamiarze rozwiązania przedmiotowej placówki.

Nie do przyjęcia jest również argument organu stanowiący, że zaskarżona uchwała podejmowana była na sesji Rady Miejskiej, która w całości była transmitowana w telewizji kablowej, i każdy, nie tylko rodzice uczestniczący w sesji, mógł się z nią zapoznać. Zgodnie bowiem z art. 59 ustawy o systemie oświaty, informacja o zamiarze likwidacji placówki oświatowej musi być skierowana do rodziców dzieci uczęszczających do szkoły lub przedszkola objętych zamiarem likwidacji, a na organie prowadzącym daną placówkę spoczywa obowiązek powiadomienia rodziców w taki sposób, by informacja o likwidacji oraz możliwość kontynuacji nauki dotarła bezpośrednio do nich. Jak z tego wynika, musi to być informacja bezpośrednio adresowana do tej grupy osób, choć przepis nie określa formy tego zawiadomienia, a nie sama możliwość zapoznania się przez te osoby z daną informacją na podstawie prowadzonej debaty publicznej. Nie może więc być uznana za wystarczającą okoliczność, że sprawa likwidacji była powszechnie znana, albowiem była przedmiotem obrad Rady Miejskiej, informowały o niej lokalne media i każdy mógł się z tą informacją zapoznać (tak też w wyroku NSA z dn. 18.04.2001r. sygn. SA/Sz 149/01).

Ustosunkowując się do oświadczenia organu, że wszyscy rodzice dzieci zostali poinformowani listownie o zamiarze likwidacji szkoły i przedszkola, to należy zauważyć, jak wynika to z akt sprawy, iż list ten datowany jest na dzień 26 stycznia 2005r. (k. 13 akt). Jak z tego wynika, został on skierowany do rodziców przed rozpoczęciem procedury zakończonej wydaniem uchwały z dnia 6 lutego 2006r. o zamiarze rozwiązania zespołu szkolno – przedszkolnego. Jak z tego listu wynika dotyczy on likwidacji placówek przewidzianej na 31 sierpnia 2005r., a nie jak w przedmiotowej sprawie likwidacji przewidzianej na 31 sierpnia 2006r. A zmiana terminu likwidacji powoduje konieczność powtórzenia procedury przewidzianej w art. 59 ustawy o systemie oświaty (tak przyjął NSA w wyroku z dn. 28.05.202r. sygn. akt II SA/Wr 562/02). Tylko na marginesie należy dodać, że w aktach sprawy brak jest potwierdzeń otrzymania powyższego listu przez rodziców. Stanowisko to można też odnieść do zebrania z rodzicami z dnia 13 stycznia 2005r. jako dotyczącego likwidacji przewidzianej na 31 sierpnia 2005r.

Nadto należy zważyć, iż istota procedury likwidacji placówki oświatowej zakłada, aby określone nią czynności były podejmowane w wyznaczonej kolejności, począwszy od oświadczenia woli rady gminy ( co do "zamiaru likwidacji"). Nie można zatem uznać aby takie okoliczności jak zebrania z udziałem rodziców, które odbyły się przed datą podjęcia przez Radę uchwały o zamiarze likwidacji placówek (tzn. uchwały z 6 lutego 2006r.) spełniały wymogi procedury przewidzianej w art. 59 ustawy o systemie oświaty, bowiem dopiero po podjęciu takiego zamiaru przez Radę w formie uchwały można o nim zawiadomić rodziców. Czynności przygotowawcze związane z podjęciem uchwały o zamiarze likwidacji placówek wykonywane przez burmistrza i jego podwładnych nie mogą być podstawą zawiadomienia rodziców. Takie działanie musiałoby prowadzić do stwierdzenia, że w aktualnym stanie prawnym burmistrz posiada autonomiczną kompetencję do składa w imieniu rady gminy oświadczeń woli w kwestii zamiaru likwidacji placówki oświatowej.

Także pismo dyrektora Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Lamkowie do Burmistrza Barczewa z dnia 8 czerwca 2006r. nie świadczy o zawiadomieniu rodziców o zamiarze likwidacji placówek, bowiem wyraźnie z niego wynika, że dyrektor zawiadomiła jedynie Radę Rodziców.

Wreszcie bez znaczenia dla oceny zaskarżonej uchwały są dokumenty złożone przez Radę Miasta na rozprawie, bowiem wniosek obywatelski pochodzi z dnia 11 marca 2006r., a rodziców należało zawiadomić o zamiarze likwidacji do końca miesiąca lutego 2006r. Natomiast co do protokołu Sesji Rady z dnia 6 lutego 2006r. nie wynika z niego, którzy rodzice w niej uczestniczyli.

Reasumując, zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdza zarzut Wojewody zawarty w skardze, dotyczący wadliwości trybu likwidacji placówek oświatowych w Lamkowie ( poprzez niezawiadomienie rodziców wszystkich dzieci do nich uczęszczających o zamiarze likwidacji tych placówek ). Naruszenie przez gminę ustawowego wymogu likwidacji publicznej placówki oświatowej, określonego w art. 59 ust. 1 w zw. z ust. 4 ustawy o systemie oświaty, polegające na niedopełnieniu przez organ prowadzący obowiązku powiadomienia o likwidacji placówki rodziców dzieci w taki sposób, by informacja o zamiarze likwidacji oraz o możliwości kontynuowania zajęć w innych placówkach bezpośrednio do nich dotarła, jest istotnym naruszeniem prawa i stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności uchwały organu samorządu w trybie art. 93 ust. 1 w zw. z art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 13 grudnia 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Zawiadomienie rodziców z 6 miesięcznym wyprzedzeniem o likwidacji placówki oświatowej daje gwarancję rodzicom i dzieciom odpowiedniego przygotowania się ich do nowej sytuacji związanej z koniecznością uczęszczania dzieci do innej placówki oświatowej. Wskazane wyżej złamanie procedury przez Radę Miejską w Barczewie przy uchwalaniu zaskarżanej uchwały pozbawiło powyższego uprawnienia znaczną część rodziców dzieci uczęszczających do placówek oświatowych w Lamkowie.

Mając powyższe na względzie, wobec stwierdzenia, że zaskarżona uchwała została podjęta z rażącym naruszeniem art. 59 ustawy o systemie oświaty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 147 § 1 p.p.s.a. stwierdził jej nieważność.

Rozstrzygnięcie w przedmiocie wykonalności zaskarżonej uchwały znajduje oparcie w treści art. 152 p.p.s.a.