Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2284/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Asesor WSA Małgorzata Grzelak(spr) Protokolant Aleksandra Borowiec-Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi G. G. – [...] na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2004r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1/ uchyla zaskarżone postanowienie 2/ stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu 3/ zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz G. G. 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2004r. znak [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego (w dalszej części zwany GITD) działając na podstawie art.134 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej jako: k.p.a., tekst jednolity Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz.1071 ze zm.) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej jako: WITD) z dnia [...] maja 2004r. numer [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 8000 złotych za wykonywanie przez G. G. prowadzącego firmę [...] (zwanego w dalszej części skarżącym) transportu drogowego bez wymaganej licencji. W uzasadnieniu wskazano, że decyzja WITD została doręczona skarżącemu w dniu 1 czerwca 2004r., natomiast odwołanie od w/w decyzji strona nadała listem poleconym w dniu 22 czerwca 2004r. a zatem z uchybieniem 14- dniowego terminu wynikającego z dyspozycji art. 93 ust.5 ustawy z dnia 6 września 2003r.o transporcie drogowym (DU Nr 125 poz.1371 ze zm.).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego G. G. wniósł o uchylenie w/w postanowienia GITD oraz decyzji WITD z dnia [...] maja 2004r. a nadto złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w/w WITD i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu zarzucił GITD naruszenie przepisów art. 7,59 i 134 k.p.a. poprzez nie rozpoznanie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji WITD co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto naruszenie prawa materialnego tj przepisu art. 103 ust.3 ustawy o transporcie drogowym przez błędną jego wykładnię oraz art. 103 ust.5 poprzez jego pominięcie przy wydawaniu decyzji, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

W motywach wniosku o wstrzymanie decyzji WITD G. G. podał, iż zapłacenie nałożonej kary może spowodować utratę płynności finansowej i zaprzestanie działalności, bowiem firma ma niewielkie obroty i jest dla skarżącego jedynym źródłem utrzymania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie argumentując, iż w aktach sprawy znajduje się nie podpisane pismo z dnia [...] września 2004r., które wpłynęło do organu I instancji [...] września 2004r. Jednakże w ocenie organu w/w pismo nie spełnia wymogów wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, które zawarte są w art. 58 k.p.a. ponadto zostało wniesione do niewłaściwego organu oraz po wniesieniu odwołania od decyzji WITD.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Jednakże, jeżeli strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, to organ odwoławczy może wydać postanowienie o niedopuszczalności odwołania z powodu uchybienia terminu dopiero po ostatecznym rozpoznaniu wniosku strony o przywrócenie terminu, wydanie bowiem postanowienia o przywróceniu terminu wyłącza możliwość wydania postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania (por. wyrok NSA OZ w Szczecinie z 31 maja 2000r SA/Sz 565/00, wyrok NSA z 23 lipca 1999r I S.A./350/98). W sprawie niniejszej poza sporem jest, że strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w dniu [...] września 2004r

a zatem przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy. Jak wynika z treści tego pisma, wbrew twierdzeniom organu zawartym w odpowiedzi na skargę, adresatem wniosku był organ odwoławczy. Prawdą jest natomiast, że strona skierowała pismo za pośrednictwem WITD. W ocenie Sądu, złożenie wniosku za pośrednictwem organu pierwszej instancji nakładało na ten organ obowiązek niezwłocznego przekazania informacji o tym wniosku organowi odwoławczemu, co przy obecnych warunkach technicznych (telefon, fax, internet) nie stanowi jakichkolwiek trudności. Tym bardziej, że wniosek wymagał podjęcia czynności w trybie art.64 k.p.a. choćby z tego powodu, że nie został podpisany. Wskazany obowiązek wynika z zasad ogólnych kodeksu postępowania administracyjnego a w szczególności z art.8, który statuuje zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa. Ponieważ w sprawie niniejszej odwołanie od decyzji WITD, skarżący składał za pośrednictwem organu pierwszej instancji, zdaniem Sądu, można łatwo usprawiedliwić stronę, która skierowała wniosek o przywrócenie terminu również za pośrednictwem organu I instancji. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, a skład orzekający w sprawie niniejszej podziela ten pogląd, że brak równoczesnego złożenia prośby o przywrócenie terminu i odwołania nie uzasadnia nierozpoznania prośby o przywrócenie terminu, zwłaszcza w sytuacji, gdy w dacie złożenia prośby o przywrócenie terminu odwołanie zostało już złożone, a taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej (por.wyrok NSA z 27 sierpnia 1999r.IV S.A. 1758/97). Ponieważ, jak wskazano wyżej, skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, należało postanowienie GITD z dnia [...] października 2004r. uchylić na podstawie art. 145 par1 pkt.1 lit.c) p.p.s.a., albowiem, zdaniem Sądu, organ naruszył przepisy art. 134 k.p.a. oraz art.58 i 59 k.p.a. w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw z art. 205 p.p.s.a. i §18 ust.1 lit.c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (...)(Dz. U. 2002r., Nr163 poz.1348) zasądzając od organu na rzecz skarżącego kwotę 340 złotych.