Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1175/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji oraz postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie WSA Elżbieta Kremer AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2007r. sprawy ze skargi J. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 12 lipca 2006r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu I. uchyla zaskarżoną decyzję, postanowienie organu I instancji z [...] kwietnia 2006r. nr [...], oraz decyzję organu I instancji z dnia [...] września 2005r. nr [...] z uzasadnieniem i decyzję organu I instancji z dnia [...] września 2005r. nr [...] bez uzasadnienia, II. orzeka, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącego J. U. kwotę 230,- (dwieście trzydzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [...].09.2005 r. J. U. złożył wniosek o dokonanie rejestracji przyczepy lekkiej marki "[...]" i wydanie dowodu rejestracyjnego tego pojazdu.

Starostwa [...] decyzją z dnia [...].09.2005 r. nr [...] dokonał rejestracji pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...], numerze podwozia [...] oraz wydał dowód rejestracyjny numer [...] i znak legalizacyjny [...]. Decyzja ta nie zawiera uzasadnienia (akta administracyjne sprawy, karta nr 3, tom I). Starosta [...] w tym samym dniu ([...].09.2005 r.) wydał drugą decyzję o numerze [...], mocą której orzekł o rejestracji na rzecz J. U. pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...], numerze podwozia [...] oraz wydał dowód rejestracyjny numer [...] i znak legalizacyjny [...] (akta administracyjne sprawy, karta nr 7, tom I). W uzasadnieniu tej drugiej decyzji wskazano, że sprawa zarejestrowania pojazdu marki [...] była rozpatrywana przez organy administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 21.06.2005 r. sygn. akt II SA/Kr 3397/02 stwierdził nieważność obu wcześniej wydanych decyzji administracyjnych w przedmiocie rejestracji pojazdu marki [...], uzasadniając to brakiem podstaw do wpisywania daty kolejnego badania technicznego tego pojazdu. W związku z tym ponownie rozpoznając sprawę organ administracyjny w wydanym dowodzie rejestracyjnym nie wpisał następnego terminu badania technicznego.

Jedną z tych decyzji doręczono stronie w dniu [...] listopada 2005 r. (akta administracyjne sprawy, karta nr Sili, tom I).

W dniu [...] listopada 2005 r. J. U. złożył wniosek o uzupełnienie otrzymanej decyzji w trybie art. 111 § 1 k.p.a., poprzez dopisanie następujących wyrazów do rozstrzygnięcia: "przyczepa lekka marki [...]", argumentując, że tak należałoby pojazd ten zaklasyfikować (akta administracyjne sprawy, karta nr 9, tom T).

W dniu [...] grudnia 2005 r. Starosta [...] pisemnie odpowiedział stronie, że nie jest możliwe uzupełnienie wydanej w dniu [...].09.2005r. decyzji o proponowaną treść, ponieważ wzory decyzji zamieszone w rozporządzeniu wykonawczym do ustawy Prawo o ruchu drogowym nie pozwalają na umieszczenie proponowanej przez wnioskodawcę treści adnotacji (akta administracyjne sprawy, karta nr 14 i W, tom f).

W dniu [...].12.2005 r. strona ponownie zwróciła się do Starosty [...] o uzupełnienie decyzji z dnia [...].09.2005 r. albo o wydanie postanowienia o odmowie uzupełnienia.

Na tej podstawie Starosta [...] postanowieniem z dnia [...].12.2005 r. odmówił sprostowania oczywistej omyłki w trybie art. 113 k.p.a. w odniesieniu do swojej decyzji z dnia [...].09.2005 r. Postanowienie to doręczono stronie [...].12.2005 r.

J. U. w dniu [...].12.2005r. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia [...].09.2005 r. (akta administracyjne sprawy, karty nr 65-66, tom II). W uzasadnieniu odwołujący wskazał, że wnosi odwołanie w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21.06.2005 r., sygn. akt II SA/Kr 3397/02. Zarzucono, że zaskarżona decyzja nie orzeka o rodzaju rejestrowanego pojazdu. W rubryce o kodzie P.3. dowodu rejestracyjnego winien być wydrukowany znak linii przerywanej. Natomiast w rubryce dotyczącej terminu badania technicznego zamiast kreski winno być wpisane "bezterminowo" lub wydrukowana linia przerywana.

Starosta [...] postanowieniem z dnia [...].04.2006 r. odmówił uzupełnienia swojej decyzji z dnia [...].09.2005 r. o numerze [...]. Postanowienie to doręczono stronie [...].05.2006 r. (akta administracyjne sprawy, karty nr 93-95, tom II). W dniu [...].05.2006 r. J. U. wniósł kolejne odwołanie od decyzji z dnia [...].09.2005 r. W uzasadnieniu tego odwołania strona wskazała, że już w dniu [...].10.2005 r. otrzymała decyzję z dnia [...].09.2005 r., jednakże po zapoznaniu się z jej treścią, odmówiła podpisania jej odbioru. Otrzymała jednak kserokopię tej decyzji. Podtrzymano zarzuty zawarte w odwołaniu z dnia [...].12.2005 r. (akta administracyjne sprawy, karty nr 91-90, 97-96 tom II).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia 12 lipca 2006 r. znak [...], działając na podstawie art. 72 ust. 1, art.73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, póz. 908 z późn. zm.) oraz § 2 ust. 1 i § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r.. w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów (Dz. U. z 2002 r. Nr 133, póz. 1123) utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy (akta administracyjne sprawy, karty nr 99-100, tom II).

W uzasadnieniu swojej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że art. 72 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. nr 58, póz. 515 z późn. zm.) wskazuje na dokumenty niezbędne do rejestracji pojazdu, którą dokonuje na wniosek właściciela starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania (siedzibę) wnioskodawcy. Dodatkowo przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów (Dz. U. z 2002 r. Nr 133, póz. 1123) określaj ą warunki i tryb rejestracji pojazdów i zgodnie z § 6 ww. rozporządzenia organ dokonując rejestracji pojazdu wydaje następujące dokumenty: a) dowód rejestracyjny, b) zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne oraz c) nalepkę kontrolną. Wzór dowodu rejestracyjnego oraz oznaczenia kodów zastosowanych w tym wzorze stanowią załącznik nr 3 do rozporządzenia.

W ocenie organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie dokonano prawidłowej rejestracji przyczepy lekkiej marki "[...]". Zarzuty zawarte w odwołaniu są pozbawione podstaw, bowiem w dowodzie rejestracyjnym pojazdu pod nazwą "przyczepa lekka marki [...]" nie wpisano daty badania technicznego. Poinformowano stronę, że zgodnie z powszechnie obowiązującymi przepisami rejestracja pojazdu dokonywana jest w drodze decyzji administracyjnej, a nie blankietu dowodu rejestracyjnego, którego wydanie jest jedynie czynnością materialno-techniczną wynikającą z przepisów właściwej ustawy i aktów wykonawczych do niej.

Decyzję tą doręczono skarżącemu w dniu [...].08,2006 r., który dnia [...].09.2006 r. wniósł na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I-instancji wraz z zobowiązaniem właściwego organu do wydania decyzji wraz z adnotacją "przyczepa lekka" jako rodzaj zarejestrowanego pojazdu.

W skardze wskazano, że nieprawidłowo wydano dowód rejestracyjny w zakresie wpisania terminu badania technicznego. Dokonana rejestracja nie jest zgodna z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i właściwymi przepisami rozporządzenia. W uzasadnieniu swojej skargi skarżący podniósł, że decyzje wydano z rażącym naruszeniem art. 107 § 4 k.p.a., art. 111 § 1 k.p.a., art. 113 § 1 k.p.a., art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz § 11 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 17.09.2004 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach.

W skardze przyznano, że rejestracji pojazdów dokonuje się w drodze decyzji administracyjnej, a w tej sprawie decyzja Starosty [...] nie rozstrzyga o tym, jaki pojazd został zarejestrowany, poza tym że jest to pojazd marki "[...]". Podniesiono, że organy administracyjne prowadziły postępowanie w sposób nieudolny i dopuściły się jawnego naruszenia prawa celem wydania negatywnych dla skarżącego rozstrzygnięć

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło ojej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie skarżący podtrzymał swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarżący J. U. wniósł w dniu [...] września 2006 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 12 lipca 2006 r., doręczoną stronie [...] sierpnia 2006 r. Skargę wniesiono z zachowaniem 30-dniowego terminu.

Właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.).

W tej sprawie organy administracji naruszyły przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym uchylenie tak zaskarżonej decyzji, poprzedzającego go postanowienia z dnia [...].04.2006 r., jak i obu decyzji Starosty [...] z dnia [...].09.2005 r. Nie można bowiem w inny sposób doprowadzić do zgodności podjętych w tej sprawie rozstrzygnięć z obowiązującymi przepisami postępowania administracyjnego.

Uzasadniając zarzucone organom administracji naruszenie przepisów postępowania należy wskazać, że w aktach sprawy znajdują się dwie decyzje organu I-instancji, wydane w tej samej dacie ([...].09.2005 r.), mające te same numery i orzekające w ten same sposób. Jedna decyzja posiada uzasadnienie, druga nie. Wydanie dwóch decyzji w tej samej sprawie stanowi naruszenie przepisów procedury administracyjnej. Zgodnie z art. 104 § 1 k.p.a. organ administracyjny załatwia sprawę poprzez wydanie jednej decyzji, chyba że sprawa jest zakończona w drodze wydania decyzji częściowych. W tej sprawie obie decyzje z [...].09.2005 r. mają charakter decyzji rozstrzygających całościowo sprawę rejestracji pojazdu marki "[...]" rodzaju przyczepa lekka. Tym samym wydanie dwóch decyzji było pozbawione podstaw prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może stwierdzić na podstawie akt sprawy, która z tych decyzji została doręczona skarżącemu w toku postępowania lub z którą z nich skarżący zapoznał się w toku postępowania administracyjnego. Tym samym uzasadnionym jest uchylenie obu decyzji Starosty [...] z dnia [...].09.2005 r. w przedmiocie zarejestrowania pojazdu i zobowiązanie organu I-instancji do rozstrzygnięcia tej sprawy w drodze jednej decyzji administracyjnej z uzasadnieniem.

Nie jest to jedynie uchybienie w tej sprawie. Budzi wątpliwości, czy wniosek o uzupełnienie decyzji z dnia [...].09.2005 r. został złożony w terminie 14 dni od daty doręczenia tej decyzji.

Sam skarżący w odwołaniu z dnia [...].05.2006 r. wskazał, że już w dniu [...]10.2005 r. otrzymał decyzję z dnia [...].09.2005 r., jednakże po zapoznaniu się z jej treścią, odmówił podpisania odbioru tej decyzji, ale otrzymała kserokopię tej decyzji (akta administracyjne sprawy, karty nr 91-90, 97-96 tom II). Ani organ I-instancji, ani organ odwoławczy nie ustalił, czy w dniu [...].10.2005 r. nastąpiło skuteczne doręczenie decyzji stronie. Zgodnie z art. 42 § 2 k.p.a. pisma mogą być doręczone również w lokalu organu administracji publicznej. Należało więc wyjaśnić, kiedy skarżący otrzymał decyzję z dnia [...].09.2005 r. Organy administracji pominęły wyjaśnienie tego zagadnienia, które mogło mieć istotne znaczenie dla prawidłowości znacznej części postępowania administracyjnego.

Jedną z decyzji wydanych w dniu [...].09.2005 r. doręczono skarżącemu w dniu [...] listopada 2005 r. (akta administracyjne sprawy, karta nr 8 i Ił, tom 7). Strona złożyła w dniu [...] listopada 2005 r. wniosek o uzupełnienie tej decyzji w trybie art. 111 § 1 k.p.a. Treść tego żądania jest precyzyjna, a dodatkowo skarżący podał, iż domaga się uzupełnienia tej decyzji poprzez wpisanie słów: "przyczepa lekka marki "[...]" (akta administracyjne sprawy, karta nr 9, tom T).

Na to żądanie Starosta [...] w dniu [...] grudnia 2005 r. udzielił odpowiedzi odmawiającej uzupełnienia tej decyzji. Taka odpowiedź została przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. potraktowana jako nic nie znaczące pismo organu do strony, mimo że z treści tego pisma wynika, iż organ odmawia uzupełnienia swojej decyzji.

O sposobie załatwienia wniosku strony nie decyduje nazwa, jaką organ zamieszcza w swoim piśmie. Zgodnie z powszechnie przyjętym stanowiskiem w orzecznictwie sądowym o istocie aktu prawnego nie decyduje jego nazwa (lub brak nazwy) ale treść (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21.02.1994 r., sygn. akt I SAB 54/93, opub. w OSP 1995, nr 11, póz. 222).

W piśmie z dnia [...] .11.2005 r., doręczonym stronie w dniu [...].12.2005 r. organ ten wskazał stronę (adresata), zamieścił rozstrzygnięcie (odmowę uzupełnienia wydanej dnia [...].09.2005r. decyzji o proponowaną treść, argumentując to wzorami decyzji zamieszonymi w rozporządzeniu wykonawczym do ustawy Prawo o ruchu drogowym, które nie pozwalają na umieszczenie proponowanej treści uzupełnienia), wskazał organ wydający oraz pismo to zawiera podpis organu. Tym samym spełnione zostały materialnoprawne przesłanki do zakwalifikowania pisma z dnia [...].11.2005 r. jako decyzji o odmowie uzupełnienia decyzji z dnia [...].09.2005 r. Oczywiście pismo to jako decyzja zawierało szereg uchybień formalnoprawnych, wynikających z art. 107 k.p.a.

Na tej jednak podstawie należało wnikliwie ocenić, czy odwołanie skarżącego z dnia [...].12.2005 r. wniesione do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. od decyzji Starosty [...] z dnia [...].09.2005 r. (akta administracyjne sprawy, karty nr 65-66, tom II} było wniesione w terminie. W istocie odwołanie to nie zostało w ogóle rozpatrzone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.

Pomimo tak wniesionego odwołania i, jak należy przypuszczać przekazania całości akt sprawy organowi odwoławczego zgodnie z art. 133 k.p.a., sprawa po dniu [...].12.2005 r. wina być załatwiana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Tak jednak w tej sprawie nie było i Starosta [...] po raz kolejny tym razem postanowieniem z dnia [...].04.2006 r. odmówił uzupełnienia swojej decyzji z dnia [...].09.2005 r. o numerze [...]

W tym miejscu należy wskazać, iż nie znajduje uzasadnienia wyrażony w sprawie pogląd przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., jakoby odmowa uzupełnienia decyzji następowała w drodze postanowienia.

Zgodnie z art. 111 § 1 k.p.a. strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Rozstrzygnięcie w sprawie uzupełnienia decyzji co do rozstrzygnięcia następuje w drodze decyzji, tak w sytuacji, gdy organ uzupełnia rozstrzygnięcie, jak i wówczas, gdy odmawia uzupełnienia wcześniej wydanej decyzji w zakresie rozstrzygnięcia. Tylko wówczas, gdy organ orzeka w zakresie prawa odwołania, wniesienia od decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo dokonuje sprostowania w zakresie prawa odwołania, wniesienia powództwa lub skargi do sądu administracyjnego - wydaje stosowne postanowienie.

Postanowienie Starosty [....] z dnia [...].04.2006 r. doręczono stronie [...].05.2006 r. (akta administracyjne sprawy, karty nr 93-95, tom II) i strona ta w dniu [...].05.2006 r. (taka data widnieje na treści odwołania) wniosła kolejne odwołanie od decyzji z dnia [...].09.2005 r.

Porównanie daty [...] 05.2006 r. i [...].05.2006 r.-prowadzi do wniosku, że odwołanie wniesiono w 15-tym dniu od daty otrzymania postanowienia. Nota bene nie wiadomo dlaczego w postanowieniu znalazło się pouczenie o 14-dniowym terminie do wniesienia zażalenia lub odwołania. Pouczenie obejmuje bowiem te dwa środki zaskarżania. Mimo tych wątpliwości co do daty wniesienia odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w ogóle pominęło ustalenie, czy odwołanie względnie zażalenie na postanowienie z dnia [...].04.2006 r. wniesiono z zachowaniem terminu, mimo że takie ustalenie winno być jedną z pierwszych czynności podejmowanych w sprawie.

Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 12 lipca 2006 r. została wydana bez należytego ustosunkowania się do poprzedzającego ja trybu postępowania oraz materiału zgromadzonego w tej sprawie. Nie jest dopuszczalnym wydawanie w sprawie decyzji, z jakimkolwiek pominięciem zbadania dopuszczalności orzekania bądź bez sprawdzania formalnych podstaw załatwienia sprawy w drodze decyzji.

Tym samym w tej sprawie organy administracji naruszyły zasadę ogólną postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 7 k.p.a., zgodnie z którą w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania, jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności i wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego - w tym na rozłożenie ciężaru dowodu, obligując organ administracji publicznej do wyczerpującego i prawidłowego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. W związku z tym należy wskazać, iż takie prowadzenie postępowania stanowi naruszenie art. 6 k.p.a., zgodnie z którym każdy organ administracji działa na podstawie przepisów prawa.

W związku z tym, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt c P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, ponieważ stwierdzono naruszenie przepisów postępowania administracyjnego (art. 6, art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 111 § 1 k.p.a., art. 133 k.p.a), które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a. właściwy w tej sprawie organ I-instancji powinien ponownie przeprowadzić postępowanie pierwszoinstancyjne i zakończyć je wydaniem w tej sprawie decyzji administracyjnej z uzasadnieniem. W uzasadnieniu należy szczegółowo wyjaśnić stronie przesłanki dokonania odpowiedniego wpisu w każdej rubryce dowodu rejestracyjnego tak, aby strona miała pewność podjęcia rozstrzygnięcia na podstawie obowiązujących przepisów prawa i wydanego w tej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21.06.2005 r. sygn. akt II SA/Kr 3397/02.

Sąd, mając na uwadze art. 152 P.p.s.a. nie orzekł o wstrzymaniu wykonania decyzji, ponieważ nie reguluje ona prawa lub obowiązki skarżącego, które podlegałyby wykonaniu.

O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżoną decyzję, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W tej sprawie zwrot kosztów postępowania obejmuje zwrot kwoty uiszczonego wpisu oraz kosztów dojazdu do Sądu na rozprawę.

Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji wyroku.