Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 50/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 31,  art. 37,  art. 38,  art. 39
journal: Dz.U. 2020 poz 818
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo Sędziowie Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 marca 2021 r. sprawy ze skargi K. E. na rozpatrzenie protestu przez Zarząd Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia protestu w sprawie wniosku o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zarząd Województwa [...] Uchwałą z dnia [...] roku nr [...]wydaną na podstawie art. 58 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2020r., poz. 818, dalej: ustawa wdrożeniowa) Instytucja Zarządzająca RPO W[...] –dalej IZ nie uwzględniła protestu złożonego przez K.E. – dalej skarżąca, strona, wnioskodawczyni - prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą A w R. od negatywnej oceny projektu dotyczącego wniosku nr [...] złożonego w ramach konkursu nr [...].

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.

Jak wynika z akt strona złożyła w ramach konkursu nr [...] w zakresie Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 OŚ PRIORYTETOWA IX Włączenie społeczne DZIAŁANIE 9.2 Dostępne i efektywne usługi społeczne i zdrowotne PODDZIAŁANIE 9.2.5 Rozwój usług społecznych - wniosek o dofinansowanie realizacji projektu zatytułowanego "Wzrost konkurencyjności firmy poprzez zakup nowych maszyn i urządzeń oraz modernizacja" zakładu produkcji mebli szkolnych i przedszkolnych w celu zwiększenia atrakcyjności ofertowej przedsiębiorstwa oraz wyposażenie sklepu franczyzowego B.

Wskazała, że obejmuje w ramach produkcji mebli: zakup urządzeń , maszyn, lakierni oraz modernizację hali produkcyjnej; remont; rozbudowę a w ramach franczyzy B: zakup urządzeń".

Jako partnera projektu wskazała właściciela budynku, w którym realizowany będzie projekt, tj. M.Z. (dalej określanego jako partner), prowadzący działalność pod firmą C. Podała iż zgodnie z założeniami projektowymi partner będzie odpowiedzialny za przeprowadzenie adaptacji lokalu. W procesie zarządzania projektem decyzje będzie podejmował kierownik projektu w osobie wnioskodawczyni w porozumieniu z grupą sterującą (pełniącą funkcję doradczą i opiniującą), w której skład wchodzić będzie m.in. przedstawiciel partnera.

Pismem z [...] r. [...] z wnioskodawczyni została poinformowana przez Instytucję Organizującą Konkurs - Departament Europejskiego Funduszu Społecznego (dalej; lOK), że wniosek o dofinansowanie projektu został oceniony negatywnie i odrzucony na etapie oceny formalno-merytorycznej.

IOK uznała, że wnioskodawczyni samodzielnie nie posiada odpowiedniego potencjału finansowego do realizacji tego projektu, a partnerstwo w tym projekcie nie ma uzasadnienia, jak również, że potencjał finansowy wnioskodawczyni jest niewystarczający. Roczny obrót lidera jest niższy od łącznych rocznych wydatków w projekcie. IOK nie uwzględniła obrotu partnera. Zwróciła uwagę, że partner nie jest zaangażowany w realizację projektu wykonuje jedynie usługi remontowe, które nie są bezpośrednio związane z projektem. Realizacja usługi wykonywanej przez partnera może być zlecona dowolnej firmie budowlanej zewnętrznej na podstawie umowy cywilnoprawnej. Uczestnictwo partnera w zarządzaniu projektem jest pozorne.

Wnioskodawczyni pismem z [...]r. złożyła w trybie art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej protest od powyższego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu podniosła, że zgodnie z Regulaminem Konkursu nr [...]z [...]roku (dalej: Regulamin konkursu) realizacja projektów partnerskich w ramach RPO W[...] 2014-2020 wymaga spełnienia łącznie następujących warunków - posiadania partnera wiodącego, który jest jednocześnie beneficjentem projektu (stroną umowy o dofinansowanie), uczestnictwa partnerów w realizacji projektu na każdym jego etapie, co oznacza również wspólne przygotowanie wniosku o dofinansowanie projektu oraz wspólne zarządzanie projektem, przy czym partner może uczestniczyć w realizacji tylko w części zadań w projekcie oraz adekwatności udziału partnerów, co oznacza odpowiedni udział partnerów w realizacji projektu (wniesienie zasobów ludzkich, organizacyjnych, technicznych lub finansowych odpowiadających realizowanym zadaniom).

W ocenie wnioskodawczyni wszystkie wymienione powyżej wymogi zostały przez lidera i partnera spełnione. Partnerem wiodącym (liderem) jest A. Partnerzy wspólnie konsultowali się w sprawie sporządzania wniosku o dofinansowanie. W treści wniosku jasno wskazany został podział zadań pomiędzy partnerów, a także przewidziany został sposób wspólnego zarządzania projektem przez lidera oraz partnera. Regulamin Konkursu, ani też żaden inny akt prawny nie wymaga, by partner zaangażowany był w wykonanie wszystkich zadań, przewidzianych w całym projekcie. Partner będzie szczególnie aktywny podczas realizacji zadania nr 1, ponieważ jego wiedza i doświadczenie pozwala mu na zrealizowanie tego zadania w zgodzie z wszelkimi, wymagającymi standardami. Podkreślono dalej, że realizacja zadania nr 1, tj. przeprowadzenie adaptacji lokalu i zakup niezbędnego wyposażenia, przez partnera, a nie zewnętrzną firmę remontowo-budowlaną, jest rozwiązaniem zdecydowanie korzystniejszym pod względem ekonomicznym, bardziej efektywnym i pewniejszym. Zwrócono uwagę, że umowa partnerska przewiduje podział zadań i obowiązków pomiędzy partnerami. Stwierdzenie organu, że usługi remontowe nie są bezpośrednio związane z projektem, uznane zostało za niedorzeczne.

W tym stanie rzeczy organ wydał opisane na wstępie rozstrzygnięcie .

Uzasadniając stanowisko IZ podniosła, że mając na uwadze powyższe z zapisów wniosku jednoznacznie wynika, że firma określona jako partner projektu jest jedynie usługodawcą/wykonawcą, świadczącym na rzecz projektu odpłatne usługi w postaci wynajmu lokalu oraz adaptacji własnych pomieszczeń. Dlatego też w ocenie IZ IOK słusznie podkreśliła, że usługa remontowo-budowlana może być świadczona przez każdy inny podmiot. Jednocześnie odnosząc się do zagadnienia najmu stwierdziła, że we wniosku nie wykazano, z uwagi na jakie okoliczności rozwiązanie zaproponowane przez wnioskodawczynię będzie nie tylko najkorzystniejsze, ale przede wszystkim będzie rozwiązaniem konkurencyjnym/rynkowym, tj. pozwalającym na uznanie, że oferta partnera pozwoli na pozytywną ocenę racjonalności wydatku związanego z wynajem lokalu. Stwierdzono, że żadne zapisy wniosku nie prezentują rzeczywistej roli partnera projektu. Obok opisanego powyżej wynajmu pomieszczeń, a następnie zlecenia partnerowi wykonania usługi ich adaptacji, jedyna informacja dotycząca jego udziału w projekcie wiąże się z udziałem, przedstawiciela partnera w grupie kierującej projektem. W ocenie organu deklaracja ta ma jedynie deklaratywny charakter i nie obejmuje wskazania choćby tylko obszaru merytorycznego, w jakim przedstawiciel partnera miałby w rzeczywistości współuczestniczyć podczas podejmowania decyzji w projekcie. IZ jednocześnie podkreśliła, że zakres obowiązków pozostałych osób zaangażowanych w realizację projektu oraz w jego zarządzenie (tj. osób z ramienia lidera), został we wniosku opisany. Tym samym należy uznać, że brak zaprezentowania we wniosku rzeczywistej roli przedstawiciela partnera we wspomnianej grupie sterującej np. poprzez wskazanie jego zakresu obowiązków, potwierdza jego pozorny udział w projekcie.

W kontekście powyższego uznano, że ocena kryterium jest prawidłowa, gdyż IOK stwierdzając, że projekt nie będzie realizowany w partnerstwie, prawidłowo odniosła się wyłącznie do sytuacji finansowej samego Wnioskodawcy, pomijając tym samym informację nt. obrotów za rok 2018 podmiotu wskazanego w projekcie jako partner. Zaznaczono, że wnioskodawczyni nie kwestionowała tego, ze jej potencjał nie pozwala na samodzielną realizację zadania.

Organ wskazał na brak argumentów przemawiających za zasadnością wyboru tego konkretnego wykonawcy, wskazanego jako partner projektu. Podkreślił, że każda firma, której zlecone zostałoby wykonanie remontu pomieszczeń, byłaby zobowiązana do wykonania zlecenia zgodnie z zapisami umowy, jak również w oparciu o obowiązujące przepisy prawa budowlanego. Tym samym za subiektywne uznał stwierdzenie, że rozwiązanie zaprezentowane we wniosku będzie korzystniejsze pod względem ekonomicznym czy też pewniejsze i bardziej efektywne z uwagi na posiadane doświadczenie i potencjał kadrowy i techniczny podmiotu wskazanego jako partner projektu. Wskazał, że z zapisów wniosku nie wynika, aby wnioskodawczyni przeprowadził jakiekolwiek rozeznanie rynkowe nt. obowiązujących stawek/cen rynkowych. Stwierdził, że stanowisko zaprezentowane w proteście prezentuje jedynie opinię własną wnioskodawczyni i nie może stanowić podstawy uznania wystąpienia błędów merytorycznych w ustaleniach oceniających.

Tezę skarżącej o braku związku usług remontowych z projektem organ uznał za chybioną. Podkreślił, że adaptacja lokalu i zakup niezbędnego wyposażenia stanowi jedno z dwóch kluczowych zadań, dzięki którym możliwe będzie utworzenie 20 nowych miejsc w A. Zauważył, że o ile samo sformułowanie użyte w KOFM 1 może wydawać się niewłaściwe, to należy je odnieść do założeń konkursowych oraz projektowych.

We wniesionej do Sądu skardze wnioskodawczyni zarzuciła zaskarżonemu rozstrzygnięciu ;

- naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 33 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z pkt. 2.4.3. oraz pkt. 2.4.9. Regulaminu konkursu - przez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że partner projektu nie spełnia kryteriów zakwalifikowania go jako partnera projektu w rozumieniu powołanych wyżej przepisów ustawy wdrożeniowej oraz Regulaminu konkursu, podczas gdy w treści wniosku o dofinansowanie wykazano, że partner wnosi do projektu zasoby ludzkie, organizacyjne i techniczne, jego wkład w zadania zmierzające do realizacji projektu jest kluczowy z uwagi na cel projektu, tj. utworzenie 20 nowych miejsc w A. .

- naruszenie przepisów Regulaminu konkursu, tj. pkt 5.21 oraz 5.23 przez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że w okolicznościach niniejszej sprawy możliwe było dokonanie negatywnej oceny wniosku skarżącej bez wezwania jej do przedstawienia wyjaśnień dotyczących charakteru udziału partnera we wspólnej realizacji projektu, pomimo tego, że z uzasadnienia rozstrzygnięcia w sprawie protestu wynika, że - z jednej strony - organ wyraził wątpliwości co do kompletności i jasności informacji przedstawionych we wniosku skarżącej (co zgodnie z treści pkt 5.21 oraz 5.23 Regulaminu konkursu uzasadniałoby wystąpienie o udzielenie przez Skarżącą wyjaśnień), a z drugiej strony przedstawił twierdzenie, iż informacje te są jasne i w ten sposób uzasadnił brak wzywania skarżącej do przedstawienia wyjaśnień w toku procedury oceniania wniosku, co miało istotny wpływ na wynik oceny protestu, gdyż brak wystąpienia o udzielenie przez skarżącą wyjaśnień doprowadził w niniejszej sprawie do wydania dowolnej i opartej na nieuzasadnionych domniemaniach ocenie charakteru udziału partnera w realizacji projektu, bez możliwości przedstawienia przez Skarżącą wyjaśnień celem usunięcia wątpliwości powziętych przez oceniających.

W uzasadnieniu skargi podkreśliła, że kryteria wymagane przez Regulamin konkursu zostały przez nią i partnera spełnione. Partnerzy wspólnie konsultowali się w sprawie sporządzania wniosku o dofinansowanie. W treści wniosku jasno wskazany został podział zadań pomiędzy partnerów, a także przewidziany został sposób wspólnego zarządzania projektem przez lidera oraz partnera. Skarżąca podniosła, że Regulamin konkursu, ani też żaden inny akt prawny nie wymaga, by partner zaangażowany był w wykonanie wszystkich zadań, przewidzianych w całym projekcie, nadto pkt 2.4.9. lit. b) Regulaminu konkursu wyraźnie wskazuje, że partner może uczestniczyć w realizacji tylko w części zadań w projekcie. Zaznaczyła, że partner będzie szczególnie aktywny podczas realizacji zadania nr 1 ( "Adaptacja lokalu i zakup niezbędnego wyposażenia"), ponieważ jego wiedza i doświadczenie pozwala mu na zrealizowanie tego zadania w zgodzie z wszelkimi, wymagającymi standardami. Zaznaczyła, że należące do partnera przedsiębiorstwo wielobranżowe C jest firmą projektowo- budowlaną. Wykonawstwem zajmuje się od [...] roku realizując szereg znaczących inwestycji dla podmiotów indywidualnych oraz przedsiębiorstw i instytucji publicznych. Posiada zaplecze techniczne i park maszyn. Ponadto posiada ugruntowaną pozycję w swojej branży, przedsiębiorstwu udało się pozyskać dużych i wymagających kontrahentów. Partner dysponuje wysoko wykwalifikowaną 17 - osobową kadrą (instalatorzy, elektrycy, montażyści, murarze, malarze, tynkarze), która przeprowadzi adaptację lokalu na potrzeby powstania placówki, zaangażuje sprzęt budowlany, maszyny i urządzenia. Współpracuje także z wieloma podwykonawcami, zarówno architektami, jak i konstruktorami.

W ocenie skarżącej o rzekomo "pozornym" charakterze partnerstwa nie może - wbrew argumentacji Organu - świadczyć sposób opisania we wniosku współuczestnictwa skarżącej i partnera w zarządzaniu projektem. Zarówno ustawa wdrożeniowa, jak i regulamin konkursu, nie regulują bowiem tego, w jaki sposób należy przedstawić informacje o sposobie wspólnego zarządzania projektem. Skarżąca wskazała we wniosku na udział przedstawiciela partnera w grupie kierującej projektem, co stanowi dowód na to, że w zarządzaniu projektem współuczestniczyć będą oboje partnerzy. Organ zaś w uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu zdaje się kreować dodatkowe wymogi formalne, nieprzewidziane w ustawie wdrożeniowej oraz w Regulaminie konkursu, oczekując od skarżącej, iż powinna ona była przedstawić np. szczegółowy zakres obowiązków poszczególnych uczestników grupy sterującej, pod rygorem uznania, że udział partnera w tej grupie należałoby ocenić jako pozorny. Brak jednak podstawy prawnej ku przyjmowaniu takiej interpretacji.

Organ złożył odpowiedź na skargę, w której podtrzymał wcześniejszą argumentację. Podkreślił, że podstawą do wezwania do uzupełnienia lub poprawy projektu nie może być jedynie brak zamieszczenia we wniosku informacji wymaganych m.in. Instrukcją wypełniania wniosku nt. projektu i jego otoczenia oraz samego wnioskodawcy, lub też zamieszczenie zbyt ogólnych danych na temat zagadnień podlegających weryfikacji zgodnie z definicjami poszczególnych kryteriów wyboru projektu. Sam brak wezwania wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień nie stanowi zatem o naruszeniu procedury oceny projektów, a jedynie, że oceniający nie mieli wątpliwości interpretacyjnych na temat zamieszczonych we wniosku danych. Formularz wyjaśnień, to narzędzie, które może pomóc w doprecyzowaniu zapisów konkretnego kryterium, nie jest to jednak narzędzie, które należy wykorzystywać, do rozszerzania zapisów wniosku. Oceniający samodzielnie decyduje, a następnie zgłasza do lOK potrzebę wystosowania do wnioskodawcy formularza wyjaśnień. W przypadku, gdy oceniający ma pewność, że dane kryterium można uznać za spełnione, bądź należy ocenić je negatywnie, nie stosuje się mechanizmu wyjaśnień. Istotne jest również zachowanie tych samych standardów w odniesieniu do każdego wnioskodawcy, który złożył wniosek na konkurs.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm., - ustawą wdrożeniowa.

Zgodnie z art. 61 ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

W myśl art. 61 ust. 8 ustawy w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.

Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2010 określa ogólne reguły postępowania dotyczące wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wszystkim wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W myśl art. 37 ust. 2 ustawy projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego (czyli rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 - Dz. Urz. UE L 2013 Nr 347, str. 320).

Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektów w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1). Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i: 1) uzyskały wymaganą liczbę punktów albo 2) uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1. Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 ustawy), który m.in. określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy).

Zasadniczy spór w sprawie dotyczy prawidłowości negatywnej oceny projektu K.E., pn. Utworzenie 20 nowych miejsc w A odrzuconego na etapie oceny formalno-merytorycznej, ponieważ projekt nie spełnił wszystkich kryteriów zerojedynkowych a to kryterium" ogólnego merytorycznego w zakresie zagadnienia Czy wnioskodawca posiada odpowiedni potencjał finansowy.

W Regulaminie konkursu [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020" (dalej; regulamin) wskazano (strona 83) Procedurę weryfikacji warunków formalnych, poprawiania oczywistych omyłek oraz oceny i wyboru projektów do dofinansowania. Z procedury tej wynika, iż ocena zgłaszanego projektu przebiegała na dwóch etapach formalnym i merytorycznym. Ocena kryteriów poprzedzona jest etapem weryfikacji warunków formalnych wniosków (punkt 5.5). Wnioski, które przeszły pozytywnie weryfikację warunków formalnych kierowane są do oceny w zakresie spełnienia kryteriów ( punkt 5.10). Każdy projekt oceniany jest pod kątem spełnienia wszystkich niżej wymienionych kryteriów: • ogólne formalne (zero-jedynkowe) - spełnienie warunkuje otrzymanie dofinansowania: • ogólne horyzontalne (zero-jedynkowe) - spełnienie warunkuje otrzymanie dofinansowania: • ogólne merytoryczne (zero-jedynkowe) - spełnienie warunkuje otrzymanie dofinansowania:• ogólne merytoryczne (punktowe) - uzyskanie określonej liczby punktów za kryterium warunkuje otrzymanie dofinansowania: • szczegółowe dostępu (zero-jedynkowe) (jeżeli zostały przewidziane) - spełnienie warunkuje otrzymanie dofinansowania:• szczegółowe dodatkowe (punktowe) (jeżeli zostały przewidziane) - spełnienie nie warunkuje otrzymania dofinansowania: kryterium negocjacyjne (zero-jedynkowe) - spełnienie warunkuje otrzymanie dofinansowania.( punkt 5.11) Spełnienie kryteriów o charakterze "0-1" jest obligatoryjne (za wyjątkiem sytuacji, w której kryterium nie dotyczy wniosku i/lub Wnioskodawcy), a ich niespełnienie skutkuje negatywną oceną wniosku. W przypadku jeśli projekt nie spełni któregokolwiek z obligatoryjnych kryteriów "0-1", projekt otrzymuje ostatecznie "O" punktów (punkt 5.12). Projekt otrzymuje ocenę pozytywną jeśli wszystkie kryteria zerojedynkowe zostały ocenione pozytywnie (albo stwierdzono, że dane kryterium nie dotyczy danego projektu) oraz wniosek otrzymał minimum 60% punktów w kryteriach ogólnych merytorycznych (minimum 30 pkt) i jednocześnie zostały spełnione wszystkie kryteria, w ramach których określono minimum punktowe (punkt 5.14.) .

Jeżeli projekt nie spełnia co najmniej jednego z kryteriów: ogólnego formalnego lub szczegółowego dostępu i nie jest zasadne skierowanie go do wyjaśnień (poprawy/uzupełnienia) lub taka możliwość w ramach danego kryterium nie została przewidziana - zostaje on odrzucony i nie podlega dalszej ocenie w zakresie pozostałych kryteriów (ocena przerywana jest po weryfikacji wszystkich ogólnych kryteriów formalnych oraz szczegółowych kryteriów dostępu, a do Wnioskodawcy kierowane jest pismo informujące o negatywnym wyniku oceny wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia protestu. (punkt 5.15) .

Przywołane zapisy regulaminu jasno zatem stanowią, iż spełnienie kryteriów zero-jedynkowych było obligatoryjne a ich niespełnienie skutkowało negatywną oceną wniosku. Dopiero w drugim etapie oceniano i punktowano kryteria merytoryczne w ramach którego projekt był oceniany według osobnej punktacji i gdzie musiał osiągnąć minimum punktów w każdym z kryteriów. Warunkiem zatem weryfikowania przez ekspertów spełnienia przez projekt kryteriów szczegółowych (dodatkowych) była najpierw pozytywna weryfikacja formalna projektu w ramach wszystkich kryteriów zero-jedynkowych. W drugim zaś etapie wymogiem niezbędnym dla pozytywnej oceny projektu była konieczność uzyskania w ramach kryteriów ocenianych w skali punktowej co najmniej minimalnej ilości punktów dla każdego kryterium i łącznie 60% ogólnej punktacji .

Wskazania wymaga także, iż art. 33 ustawy wdrożeniowej stanowi, iż w celu wspólnej realizacji projektu, w zakresie określonym przez instytucję zarządzającą krajowym programem operacyjnym albo instytucję zarządzającą regionalnym programem operacyjnym, może zostać utworzone partnerstwo przez podmioty wnoszące do projektu zasoby ludzkie, organizacyjne, techniczne lub finansowe, realizujące wspólnie projekt, zwany dalej "projektem partnerskim", na warunkach określonych w porozumieniu albo umowie o partnerstwie. W regulaminie zaś konkursu wskazano, iż możliwość realizacji projektów w partnerstwie została określona w art. 33 ustawy wdrożeniowej (punkt 2.4.1). W przypadku realizacji projektów partnerskich, partnerzy są wskazywani imiennie we wniosku o dofinansowanie projektu. (punkt 2.4.2) Partnerstwo oznacza wspólną realizację projektu przez beneficjenta i podmioty wnoszące do projektu zasoby ludzkie, organizacyjne, techniczne lub finansowe, na warunkach określonych w porozumieniu albo umowie partnerskiej ( punkt 2.4.3).

Zgodnie zaś z punktem 2.4.9. realizacja projektów partnerskich w ramach [...] wymaga spełnienia łącznie następujących warunków:

a) posiadania partnera wiodącego, który jest jednocześnie beneficjentem projektu (stroną umowy o dofinansowanie),

b) uczestnictwa partnerów w realizacji projektu na każdym jego etapie, co oznacza również wspólne przygotowanie wniosku o dofinansowanie projektu oraz wspólne zarządzanie projektem, przy czym partner może uczestniczyć w realizacji tylko w części zadań w projekcie,

c) adekwatności udziału partnerów, co oznacza odpowiedni udział partnerów w realizacji projektu (wniesienie zasobów ludzkich, organizacyjnych, technicznych lub finansowych odpowiadających realizowanym zadaniom).

Zdaniem IZ, wniosek skarżącej nie spełniał kryterium ogólnego merytorycznego w zakresie zagadnienia "Czy wnioskodawca posiada odpowiedni potencjał finansowy" gdyż w ocenie organu wnioskodawca samodzielnie nie posiada odpowiedniego potencjału finansowego do realizacji tego projektu. Także zdaniem IZ zadania związane z realizacją projektu partnerskiego dot. utworzenia 20 nowych miejsc w A i funkcjonowania w okresie od [...]do [...]nie stanowią partnerstwa (w projekcie wskazano jako partnera projektu C) zgodnie z wymogami zawartymi w Regulaminie konkursu albowiem nie ma ono uzasadnienia i jest pozorne. Opisane zagadnienia stanowią oś sporu pomiędzy stronami. Po dokonaniu oceny dokumentacji konkursowej i analizie przepisów zawartych w Regulaminie konkursu Sąd doszedł do wniosku, że podzielić należy ocenę IZ, iż udział Partnera w realizacji projektu jest pozorny i nie ma uzasadnienia w kontekście wymogów zawartych w Regulaminie konkursu. Jak już wskazano możliwość realizacji projektów w ramach partnerstwa została przewidziana w art. 33 ust. 1 ustawy wdrożeniowej i ustawodawca nie narzuca w tym względzie żadnych rygorów, a więc poszczególni partnerzy mogą wnieść swój wkład w dowolnych proporcjach i konfiguracjach. Dopuszczalne jest zatem, aby partner wniósł tylko zasoby ludzkie, doświadczenie albo tylko potencjał technologiczny. Partnerem może być również podmiot, który wnosi jedynie wkład finansowy lub zapewnia odpowiedni potencjał organizacyjny niezbędny do realizacji projektu. Najważniejsze jest, aby podmioty tworzące partnerstwo wspólnie posiadały odpowiedni potencjał ludzki, techniczny i finansowy do realizacji danego przedsięwzięcia. W trakcie oceny projektu partnerskiego powinno się dokonywać weryfikacji, czy faktycznie dany projekt może być zrealizowany jedynie przy zaangażowaniu wszystkich partnerów. Chodzi o weryfikację, czy poszczególni partnerzy stanowią wartość dodaną dla projektu, tak aby formuła projektu partnerskiego była zgodna z celem art. 33 ust. 1 ustawy wdrożeniowej (tak R. Poździk (red.), Komentarz do ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, Wyd. Sejmowe 2016/el., art. 33, teza nr 3).Istotnym jest także by partnerzy faktycznie realizowali projekt . Z dokumentacji aplikacyjnej wynika, że w przedmiotowej sprawie partnerem projektu będzie właściciel budynku, w którym realizowany będzie projekt, tj. firma budowlana posiadająca wieloletnie doświadczenie w zakresie budowy i remontu budynków użyteczności publicznej – M.Z., prowadzący działalność pod firmą C i zgodnie z założeniami projektowymi partner będzie odpowiedzialny za przeprowadzenie adaptacji lokalu. W procesie zarządzania projektem decyzje będzie podejmował Kierownik Projektu – K.E. w porozumieniu z grupą sterującą (pełniącą funkcję doradczą i opiniującą), w której skład wchodzić będzie m.in. przedstawiciel Partnera. Wnioskodawca wskazał także, iż partner projektu posiada ugruntowaną pozycję w swojej branży, oraz dysponuje m.in. wysoko wykwalifikowaną 17 - osobową kadrą (instalatorzy, elektrycy, montażyści, murarze, malarze, tynkarze), która przeprowadzi adaptację lokalu na potrzeby powstania placówki, zaangażuje sprzęt budowlany, maszyny i urządzenia. Wnioskodawca podkreślił także, że "Realizacja Zadania nr 1, tj. przeprowadzenie adaptacji lokalu i zakup niezbędnego wyposażenia, przez partnera, a nie zewnętrzną firmę remontowo-budowlaną, jest rozwiązaniem zdecydowanie korzystniejszym pod względem ekonomicznym, bardziej efektywnym i pewniejszym gdyż partner posiada własne narzędzia, maszyny, a także wykwalifikowanych pracowników oraz wieloletnie doświadczenie w prowadzeniu dużych projektów remontowo-budowlanych. Wskazano także, iż w rubryce wniosku C.2.1. wydatki rzeczywiście poniesione wskazano Czynsz za wynajem lokalu za 12 m-cy [...] zł - oszacowano na podstawie oferty właściciela którym jest M.Z.. Skoro C iest jedynie usługodawcą/wykonawcą świadczącym na rzecz projektu: odpłatną usługę wynajmu lokalu, odpłatną usługę wykonawczą w zakresie adaptacji pomieszczeń które następnie za opłatą będą wynajmowane Wnioskodawcy w ramach projektu nie można uznać by w tym przypadku miała miejsce realizacja projektu partnerskiego o którym mowa w art. 33 ustawy wdrożeniowej i by były spełnione wytyczne z zapisów konkursu określonych w punkcie 2.4.3. i 2.4.9 . Nie ma w tym przypadku zdaniem Sądu wspólnej realizacji projektu. Zdaniem Sądu partnerstwo w realizacji projektu polega na tym iż każdy z partnerów wnosi swój udział do realizacji projektu, co może oznaczać wniesienie zasobów ludzkich organizacyjnych technicznych finansowych, gdzie partnerzy uczestniczą w realizacji projektu na każdym jego etapie. Trudno jednak w opisanej już powyżej sytuacji doszukać się tych elementów. Partner projektu jest właścicielem budynku, od którego strona zamierza wynająć odpłatnie pomieszczenia niezbędne do realizacji projektu, i któremu następnie planuje zlecić odpłatnie wykonanie usługi remontowej tych pomieszczeń. Nie ma także wspólnego zarzadzania partnerów projektem. Jedyna informacja dot. zarządzania projektem C w projekcie brzmi: "W procesie zarządzania projektem decyzje będzie podejmował Kierownik w porozumieniu z grupą sterującą (pełniącą funkcję doradczą i opiniującą), w której skład wchodzić będą przedstawiciel partnera nr 1 oraz specjalista ds. rozliczeń funduszy unijnych". Taki opis udziału nie wskazuje jednak na czym zarzadzanie projektem przez partnera będzie polegać, gdzie w odniesieniu do innych osób zaangażowanych w realizację projektu oraz w jego zarządzanie z ramienia lidera ten zakres został już we wniosku opisany. Powyższe powoduje, iż Sąd organów ocenę podziela, iż brak zaprezentowania we wniosku rzeczywistej roli przedstawiciela partnera we wspomnianej grupie sterującej np. poprzez wskazanie jego zakresu obowiązków, potwierdza jego pozorny udział w projekcie. Istotnie jak strona podnosi partner po myśli wytycznych konkursowych może uczestniczyć tylko w realizacji części zadań w projekcie jednak zdaniem Sądu zapisy z wniosku aplikacyjnego nie wskazują by realizacja projektu miała mieć miejsce w partnerstwie. Powołane wyżej okoliczności jednoznacznie na to wskazują. W konsekwencji powyższego za chybiony należy uznać zarzut, iż w sprawie doszło do naruszenia art. 33 ustawy wdrożeniowej i zapisów regulaminu konkursu wskazanych w skardze. W kontekście powyższego słusznie uznano, że ocena kryterium jest prawidłowa, gdyż skoro projekt nie będzie realizowany w partnerstwie organ prawidłowo odniósł się wyłącznie do sytuacji finansowej samego Wnioskodawcy, pomijając informację w zakresie obrotów za rok [...] C podmiotu wskazanego w projekcie jako partner. Potencjał zaś jedynie wnioskodawcy nie daje możliwości samodzielnej realizacji projektu .

W sprawie nie doszło także do naruszenia punku 5.21 który stanowi, iż na etapie oceny formalno-merytorycznej z negocjacjami dopuszczalne jest wezwanie Wnioskodawcy do przedstawienia wyjaśnień/ uzupełnienia i/lub poprawy zapisów wniosku w celu potwierdzenia spełnienia kryterium. Złożone przez Wnioskodawcę wyjaśnienia mogą stanowić potwierdzenie spełnienia danego kryterium, co zostanie odnotowane w karcie oceny jak i punktu 5.23 który normuje zakres uzupełnienia lub poprawy projektu: a to sytuacje gdy; we wniosku znajdują się niespójne, niejasne, niekompletne lub sprzeczne informacje, które nie pozwalają na jednoznaczną ocenę danego kryterium, oceniający posiada wiedzę, wynikającą z powszechnie dostępnych informacji, w tym przekazywanych przez lOK w trakcie trwania naboru wniosków, która pozwoliłaby na ocenę kryterium, ale stosowne zapisy nie znalazły się we wniosku o dofinansowanie. Z powołanych zapisów konkursowych wynika bowiem, iż wezwanie do uzupełnienia lub poprawy projektu nie może nastąpić w sytuacji, gdy we wniosku są zbyt ogólne dane na temat zagadnień podlegających weryfikacji zgodnie z kryteriami wyboru projektu, informacji wymaganych m.in. Instrukcją wypełniania wniosku nt. projektu i jego otoczenia czy Wnioskodawcy. Na tym etapie dopuszczalne jest wezwanie Wnioskodawcy do przedstawienia wyjaśnień/ uzupełnienia i/lub poprawy zapisów wniosku które mogą stanowić potwierdzenie spełnienie danego kryterium, za pomocą tego narzędzia nie można jednak rozszerzać argumentacji wnioskowej. Brak takiego wzywania do uzupełnienia poprawy projektu nie stanowi o naruszeniu procedury oceny projektów, w sytuacji gdy oceniający nie mieli wątpliwości interpretacyjnych na temat zamieszczonych we wniosku danych, iż w/w kryterium należy ocenić je negatywnie, która to ocenę skład orzekający podzielił o czym była mowa wyżej.

Podsumowując, weryfikacja oceny projektu została przeprowadzona z poszanowaniem przepisów ustawy wdrożeniowej oraz zasad określonych w Regulaminie konkursu, Kryteriach wyboru projektów a stanowisko organu zostało szeroko i przekonująco uzasadnione.

W tym stanie rzeczy, skoro ocena projektu nie została dokonana w sposób naruszający prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej skargę oddalił.