Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 254/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-05-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: przyznano adwokatowi koszty tyt nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: Art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. P. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 grudnia 2013 r. sygn. III SA/Kr 254/13 w sprawie ze skarg M. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 grudnia 2012 r. nr [...] z dnia 27 grudnia 2012 r. nr [...] z dnia 27 grudnia 2012 r. nr [...] z dnia 27 grudnia 2012 r. nr [...] z dnia 27 grudnia 2012 r. nr [...] z dnia 27 grudnia 2012 r. nr [...] z dnia 27 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przyznać z sum budżetowych pozostających do dyspozycji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi P. P. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w K kwotę 840 zł (osiemset czterdzieści złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie 11 grudnia 2013 r. sygn. III SA/Kr 254/13 podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Ustanowiony dla skarżącej adwokat (k. 22) wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenasa P. P. (k. 32) w piśmie datowanym na dzień 25 lutego 2014 r. które do tutejszego wojewódzkiego sądu administracyjnego wpłynęło dnia 06 marca 2014 r. przedstawił opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku jaki zapadł w sprawie. Oświadczył, że ze względów wskazanych w uzasadnieniu tej opinii odmawia sporządzenia i wniesienia wskazanego środka zaskarżenia i wnosi o zasądzenie nieopłaconych kosztów zastępstwa adwokackiego, liczonych według norm przepisanych. Wezwany wyjaśnił, że sporządzoną opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nadał do skarżącej listem poleconym na dowód czego załącza kopię stosowanego recepisu.

Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje:

Stosownie do treści art. 250 ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.).

Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2004 r. w przypadku gdy pomoc prawna udzielona przez pełnomocnika ustanowionego w ramach przyznanego prawa pomocy polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinien on wykazać, że opinia ta została sporządzona i przekazana stronie. Sąd ustalając czy pomoc prawna w tej formie została rzeczywiście udzielona stronie może jednak poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika (sygn. OZ 720/04 ONSAiWSA 05/5/93). Mając to na uwadze należy stwierdzić, że jeśli w okolicznościach rozstrzyganego przypadku adwokat przedłożył Sądowi odpis sporządzonej opinii a nadto wyjaśnił, że sporządzoną przez siebie opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nadał do skarżącej listem poleconym na dowód czego załącza kopię stosowanego recepisu to zachodzą warunki by przyznać adwokatowi należne wynagrodzenie (por. także postan. NSA z 12.07.2004 r. II FSK 1187/04).

W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej adwokatowi - który prowadził sprawę przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji - przysługuje opłata w wysokości 120 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b. w związku z pkt. 1 lit. c) powołanego rozporządzenia. Uwzględniając jednocześnie fakt, że w realiach rozstrzyganego przypadku, sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia (vide: postanowienie z dnia 11 grudnia 2013 r. k. 41), ustaloną opłatę należało zwielokrotnić do kwoty 840 zł (z wyliczenia 120x7=840). Chociaż bowiem połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy wykazują znaczne podobieństwo stanu prawnego oraz zbieżność przedmiotową, to jednak w takich przypadkach zdaniem NSA nie mogą być traktowane jak sprawa pojedyncza (por. wyrok NSA z 6.11.2009 r. I OSK 392/09 oraz postanowienie WSA w Krakowie z 30.03.2010 r. III SA/Kr 635/08). Połączenie oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia nie oznacza bowiem, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną nową sprawę a tylko jest podyktowane względami technicznymi oraz ekonomią procesową. To zaś nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności oraz nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami (por. H. Knysiak-Molczyk komentarz do art. 111 Lex Polonica oraz wyrok NSA z 1.04.2010 r. II OSK 2060/09 a także postanowienie NSA z 10.06.2008 r. II FZ 231/08).

Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.