Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 255/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 88 ust. 1, art. 94 ust. 1
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.
article: par. 4 pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 131 poz 1468
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Agnieszka Góra – Błaszczykowska, , Protokolant Elwira Sipak, specjalista, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2012 r. sprawy ze skargi S. O. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskany dom jednorodzinny 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Komendanta Powiatowego Policji [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 4 sierpnia 2011 r. S. O. zwróciła się do Komendanta Powiatowego Policji [...] z siedzibą w [...] o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego. Do wniosku dołączyła akt notarialny z dnia [...] czerwca 2011 r., dotyczący zakupu domu jednorodzinnego położonego w miejscowości [...] w gminie [...] .

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] , Komendant Powiatowy Policji [...] z siedzibą w [...] , odmówił S. O. przyznania pomocy finansowej na wskazany we wniosku cel.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że S. O. jest funkcjonariuszem Komendy Powiatowej Policji [...] w [...] w jednostce KP [...] . W służbie stałej została mianowana z dniem 25 lipca 2006 r.

Następnie organ przytoczył treść art. 88 i art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) oraz treść § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1468 ze zm.) i stwierdził, że z przepisów tych wynika, że prawo do lokalu mieszkalnego realizowane jest formie rzeczowej - przez przydział mieszkania na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, bądź finansowej - przez przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego we własnym zakresie. Wynika zatem z tego, że policjant - przy udziale środków pomocy finansowej - ma uzyskać lokal w spółdzielni mieszkaniowej, własność lokalu stanowiącą odrębną nieruchomość bądź własność domu jednorodzinnego. Przepisy te nie przewidują zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych w formie współwłasności lokalu z innymi osobami. Organ podkreślił, że pomoc finansowa jest zastępczą formą realizacji prawa policjanta do przysługującego mu lokalu mieszkalnego, a jego celem jest pomoc policjantowi w realizacji tego prawa poprzez uzyskanie przez niego odpowiedniego lokalu jednorodzinnego, dlatego też pomoc finansowa udzielona na uzyskanie lokalu będącego przedmiotem współwłasności byłaby świadczeniem nie tylko na rzecz wnioskodawcy, ale również na rzecz osób trzecich (konkubenta). Jednocześnie organ wskazał, że istota współwłasności polega na tym, że własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom, co oznacza, że żadna z tych osób nie ma fizycznie wydzielonej części rzeczy na swoją wyłączność.

Od decyzji tej S. O. wniosła odwołanie, w którym podniosła, że zgodnie z aktem notarialnym jest współwłaścicielem 50% domu jednorodzinnego, drugie 50% jest własnością M. M., z którym prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, ale nie są małżeństwem. Wskazała, że oboje są funkcjonariuszami Policji, zatem żadne z nich jest osobą trzecią i tym samym na udzielonej pomocy finansowej nie skorzystają osoby trzecie.

Postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. nr [...] Komendant [...] Policji stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, który następnie postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] przywrócił. W związku z tym decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] , wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 127 § 2 i art. 20 kpa oraz art. 94 ust. 1 i 2 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), w związku z § 1, § 2, § 3, § 3a ust. 1 pkt 4 i § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1468 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] .

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że resortowe formy zaspokajania potrzeb mieszkaniowych funkcjonariuszy Policji określa ustawa o Policji w art. 88 i art. 94. W art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi zagwarantowano prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Art. 89 ustawy o Policji, określa kogo uważa się za członków rodziny policjanta, których uwzględnia się przy przydziale lokalu mieszkalnego i tym samym przy udzielaniu pomocy finansowej i jest nim pozostający z policjantem we wspólnym gospodarstwie domowym - małżonek.

Ponadto organ wyjaśnił, że z brzmienia art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, wynika, że prawo do lokalu mieszkalnego jest realizowane w pierwszym rzędzie przez przydzielenie lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, a dopiero gdy przydziału takiego nie dokonano, policjantowi w służbie stałej przysługuje pomoc finansowa. Zatem pomoc finansowa jest zastępczą w stosunku do przydziału lokalu formą realizacji prawa funkcjonariusza do lokalu mieszkalnego. Taką zastępczą formą realizacji prawa do lokalu mieszkalnego nie jest w żadnym razie nabycie lokalu mieszkalnego na zasadach współwłasności. Policjant nabywa bowiem w takim przypadku jedynie idealną część tej nieruchomości i bez wyodrębnienia lokalu mieszkalnego, w drodze zniesienia współwłasności, nie można mówić o tym, że uzyskane przez policjanta prawo jest formą realizacji jego prawa do lokalu mieszkalnego, uzasadniającą przyznanie pomocy finansowej ze środków przeznaczonych na zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych policjantów.

Organ wskazał, że w sprawie bezspornym jest fakt, że S. O. jest policjantem i posiada samoistne ustawowe prawo do pomocy finansowej, ale w przypadku gdy lokal mieszkalny uzyskany jest we współwłasności po 1/2 części z osobą obcą, to nie można traktować tego faktu jako uzyskanie samodzielnego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość przez policjanta - lecz uzyskanie części udziału do lokalu mieszkalnego.

Zdaniem organu, kolejną negatywną przesłanką, jest brak podstaw do uznania M. M., również funkcjonariusza Policji, za członka rodziny S. O. W świetle art. 89 pkt 1 ustawy o Policji, M. M. jest osobą obcą, gdyż nie pozostaje w związku małżeńskim z S. O. Skoro pomoc finansowa jest zastępczą formą realizacji prawa policjanta do lokalu mieszkalnego, to należy przyjąć, iż uzyskany przez S. O. lokal mieszkalny powinien być lokalem samodzielnym, a więc zajmowanym tylko przez policjanta i członków jego rodziny. W tych okolicznościach, zdaniem organu, udzielenie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu jest niezasadne, gdyż nie zostanie spełniony cel tej pomocy, tj. uzyskanie przez S. O. odpowiedniego, a więc samodzielnego lokalu mieszkalnego.

Dodatkowo organ wskazał, że pomoc finansowa stanowi bezzwrotne świadczenie pieniężne z budżetu państwa, stanowiące zastępczą formę realizacji prawa policjanta do lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby. Przesłanki jej udzielenia zostały w ustawie określone wyczerpująco, zatem przepisy normujące jej uzyskanie należy interpretować zgodnie z ich literalnym brzmieniem. W związku z tym, za nieuzasadniony należy uznać wniosek, że można udzielić pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość - na zasadach współwłasności z osobami trzecimi. Oznacza to, że policjant nie może uzyskać tej pomocy w sytuacji gdy nie jest właścicielem lokalu lub domu jednorodzinnego, a jedynie współwłaścicielem w częściach ułamkowych.

Organ, wskazując na nietypowość sprawy, stwierdził, że sytuację S. O. należy zestawić z pozycją małżonków będących funkcjonariuszami Policji i ubiegających się o pomoc finansową na uzyskanie tego samego lokalu mieszkalnego. Zgodnie z tym, funkcjonariuszowi Policji, będącemu w związku małżeńskim z policjantką, przysługiwałaby pomoc finansowa za dwie normy zaludnienia, w przypadku gdy o pomoc finansową ubiega się dwoje funkcjonariuszy Policji pozostających we wspólnym pożyciu, prowadzących wspólne gospodarstwo domowe, ale nie będący małżonkami, przysługiwałaby im pomoc finansowa za cztery normy zaludnienia. Zatem, zdaniem organu, uwzględnienie wniosku S. O. stawiałoby ją w sytuacji uprzywilejowanej i naruszało zasadę równości wobec prawa i sprawiedliwości społecznej określonych w art. 2 i 32 Konstytucji RP, gdyż przy takim samym stanie faktycznym osoby pozostające we wspólnym pożyciu i prowadzące wspólne gospodarstwo domowe (konkubinat) byłyby w korzystniejszej sytuacji, niż osoby pozostające w związku małżeńskim.

Reasumując organ stwierdził, że przepisy ustawy o Policji, jak również przepisy rozporządzeń wykonawczych dotyczące pomocy finansowej na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, mówią tylko o uprawnieniach funkcjonariusza Policji będącego w związku małżeńskim oraz funkcjonariusza samotnego. Ustawodawca nie uregulował sytuacji, gdy dwoje współwłaścicieli lokalu mieszkalnego jest funkcjonariuszami Policji pozostającymi we wspólnym pożyciu i prowadzącymi wspólne gospodarstwo domowe (konkubinat).

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi S. O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

W uzasadnieniu skargi skarżąca zgodziła się z organem, że nie można jej oraz jej partnera życiowego traktować jako rodzinę, ponieważ nie są małżeństwem, ale nie można ich traktować jako osoby samotne, bo prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Skarżąca podniosła, że chce aby przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie pomocy finansowej organ podszedł racjonalnie i albo potraktowałby ją i jej partnera jako rodzinę, gdyż rodzina to więź między dwojgiem ludzi i przyznał dwie normy zaludnienia, albo przyznał pomoc finansową jednemu z nich, tj. skarżącej lub jej partnerowi i wówczas także przyznał dwie normy zaludnienia.

Ponadto skarżąca wskazała, że art. 94 ust. 1 ustawy o Policji nie wskazuje, że pomoc finansowa ma być udzielona na odrębną własność lokalu lecz wskazuje, że ma to być odrębna nieruchomość.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę zaskarżonej decyzji administracyjnej pod względem jej zgodności z prawem i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.), policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub miejscowości pobliskiej z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Z tak określonym prawem do lokalu wiążą się przewidziane powołaną ustawą formy zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych policjantów, którymi są:

• przydział policjantowi lokalu mieszkalnego (art. 88 ust. 1 ustawy),

• przyznanie policjantowi równoważnika za brak lokalu, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej (art. 92 ust. 1 ustawy),

• przyznanie policjantowi pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej lub towarzystwie budownictwa społecznego albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość (art. 94 ust. 1).

Zasady przyznawania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej lub towarzystwie budownictwa społecznego albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość funkcjonariuszowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, zasady zwrotu tej pomocy oraz jej wysokość określa, wydane w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 94 ust. 4 ustawy o Policji, rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez policjantów (Dz. U. z 2001 r. Nr 131, poz. 1468 ze zm).

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że każdemu policjantowi w służbie stałej, który nie ma zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych, przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego, bądź równoważnika pieniężnego za brak lokalu albo pomoc finansowa na uzyskanie lokalu.

Gramatyczna wykładnia art. 88 ust. 1 ustawy o Policji w związku z art. 94 ust. 1 tej ustawy wskazuje, że przysługujące policjantowi prawo do lokalu mieszkalnego jest realizowane w pierwszej kolejności poprzez przydzielenie lokalu, a dopiero gdy przydziału nie dokonano funkcjonariuszowi w służbie stałej przysługuje pomoc finansowa. Pomoc finansowa, o której mowa art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, jest zatem konsekwencją niezrealizowania uprawnienia policjanta, który ma prawo do otrzymania lokalu mieszkalnego określonego w art. 88 ustawy. Treść przepisu art. 94 ust. 1 ustawy, według której przedmiotowa pomoc finansowa przysługuje policjantowi, w sytuacji określonej tą normą prawną, na uzyskanie spółdzielczego lokalu mieszkalnego, lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość lub domu jednorodzinnego, wyraźnie wskazuje, że chodzi tu o pomoc, która ma umożliwić uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego. Z literalnego brzmienia powołanego przepisu wynika, że uprawniony do pomocy jest wyłącznie policjant w służbie stałej. To on jest podmiotem uprawnień wynikających z wyżej wskazanych przepisów prawa, natomiast wskazani w art. 89 ustawy członkowie rodziny policjanta uwzględniani są tylko przy przydziale lokalu jak też wysokości równoważnika lub pomocy finansowej. Zarówno przepisy ustawy o Policji jak i przepisy rozporządzenia w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez policjantów nie ograniczają przyznania pomocy finansowej do nabycia lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość na wyłączną własność uprawnionego, to jest policjanta w służbie stałej.

Istotny jest cel powołanych uregulowań prawnych dotyczących pomocy finansowej, polegający na przeznaczeniu przez uprawnionego policjanta uzyskanych środków na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, a w razie posiadania rodziny, także potrzeb członków rodziny wymienionych w art. 89 ustawy Policji. Takie zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych może nastąpić również poprzez uzyskanie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość także na współwłasność z inną osobą.

W sprawie bezsporne jest, iż skarżąca nie miała zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych. Nie otrzymała lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej i do czasu nabycia lokalu mieszkalnego (dom mieszkalny) w miejscowości [...] w gminie [...] na współwłasność w udziałach wynoszących po ½ części z M. M. (również funkcjonariuszem Policji) osobą trzecią, otrzymywała równoważnik pieniężny z tytułu braku lokalu mieszkalnego.

Nabycie przez S. O. domu jednorodzinnego na współwłasność z M. M. niebędącym członkiem rodziny (art. 89 ustawy) nie pozbawia skarżącej, będącej policjantem w służbie stałej, która nie ma zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych, prawa do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, o jakiej mowa w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji.

Przedmiotowa pomoc finansowa, ma charakter podmiotowy, rozumiany jako uprawnienie policjanta w służbie stałej, spełniającego poza tym określone ustawą o Policji przesłanki. Wbrew stanowisku organu nie jest ona natomiast związana z lokalem mieszkalnym, by można była nadać jej charakter przedmiotowy. Pogląd taki wyrażony został m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2009 r. sygn. akt I OSK 795/08, w którym stwierdził, że "dokonując analizy art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, należy mieć na względzie wykładnię celowościową przepisu pozwalającego traktować określenie "na uzyskanie lokalu mieszkalnego" jako cel na jaki pomoc ta ma być przeznaczona. Pomoc finansowa przysługuje bowiem w celu uzyskania przez policjanta lokalu mieszkalnego na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jego i członków rodziny. Okoliczność, iż funkcjonariusz nabył lokal mieszkalny (własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu) na zasadzie współwłasności w udziale 1/2 odpowiadającej przysługującej mu normie zaludnienia, nie wyklucza jego uprawnienia do uzyskania pomocy finansowej, o której mowa w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji. Z przepisów Kodeksu cywilnego regulujących współwłasność nie wynika bowiem, aby współwłaściciel miał uprawnienie do korzystania tylko z takiej części wspólnej rzeczy, która odpowiada wielkości jego udziału". Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni pogląd ten podziela.

Wskazać ponadto należy, iż po skorzystaniu z pomocy finansowej, o której mowa w art. 94 ustawy o Policji, policjant, zgodnie z przepisem art. 95 pkt 1 powołanej ustawy, zostanie wyeliminowany z kręgu osób, którym mogłoby przysługiwać prawo do przydziału lokalu mieszkalnego w drodze decyzji administracyjnej, co zresztą miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zatem właśnie poprzez pomoc finansową zostanie zrealizowany cel przepisów rozdziału 8 ustawy o Policji, czyli zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych skarżącego.

Skoro zatem policjantowi nie przydzielono w drodze decyzji administracyjnej lokalu mieszkalnego, co jest bezsporne i skoro nie miał on zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych (o powierzchni odpowiadającej normom), co również jest bezsporne, to w ocenie Sądu, przysługuje mu pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Tym bardziej, że w sprawie nie zachodzą żadne negatywne przesłanki do przyznania omawianej pomocy określone i wymienione w ustawie o Policji. Zdaniem Sądu, żądanie skarżącej o przyznanie jej pomocy na uzyskanie domu jednorodzinnego (udziału we współwłasności) należało rozpoznać w oparciu o przepisy pragmatyki służbowej, tj. ustawy o Policji i przepisów wykonawczych, a nie na podstawie Kodeksu cywilnego. Nadto należało je ocenić przez pryzmat wykładni celowościowej, tj. prawa do lokalu, pomocy finansowej funkcjonariusza, a nie istotę współwłasności i pojęcia lokal "odrębny". Zaprezentowana bowiem przez organ wykładnia doprowadziła w istocie do stworzenia kolejnej, pozaustawowej, bo niewymienionej w ustawie przesłanki negatywnej do przyznania pomocy finansowej. Tak więc samo nabycie przez skarżącego lokalu mieszkalnego na współwłasność nie pozbawia policjanta, który nie ma zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych, prawa do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, o jakiej mowa w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji (vide wyrok NSA z dnia 20 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 188/09).

Ponadto wskazać należy, że ustawa o Policji oraz odpowiednie przepisy aktów wykonawczych nie wprowadzają dodatkowej przesłanki, pozbawiającej policjanta możliwości uzyskania pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego, jaką jest fakt nabycia tego lokalu czy domu z konkubentem, będącym również funkcjonariuszem Policji, a na taką przeszkodę organ również się powołał. Jest natomiast inną kwestią, w jakiej ilości pomoc ta ma być przyznana. Wskazać należy, że w podobnej kwestii również wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu o sygnaturze akt I OSK 188/09 z dnia 20 listopada 2009 r., w którym wskazał, że "w sytuacji faktycznej, w której dwoje funkcjonariuszy Policji żyjących w konkubinacie nabywa na współwłasność po ½ części nieruchomość, zabudowaną domem mieszkalnym lub lokal mieszkalny, to pomoc finansowa na podstawie art. 94 ust. 1 ustawy o Policji przysługuje wyłącznie jednemu funkcjonariuszowi Policji ustalona w oparciu o przepisy § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 17 października 2001 r. w zw. z § 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 18 maja 2005 r.

W konsekwencji zarówno zaskarżoną decyzję, jak też utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji, jako wydane w oparciu o błędną wykładnię przepisu art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, należało wyeliminować z obrotu prawnego.

Ponownie rozpoznając sprawę, organ weźmie pod uwagę powyższe rozważania, w szczególności fakt, iż przepisy ustawy o Policji nie wprowadzają ograniczeń co do formy prawnej nabywania lokalu. Nie określają, czy zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych ma nastąpić poprzez własność czy współwłasność. Istotą tej regulacji jest zastępcze (bo finansowe) zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych funkcjonariusza. Twierdzenia organu, iż nabycie na współwłasność lokalu z osobą z poza kręgu rodzinnego uzasadnia odmowę przyznania pomocy finansowej, nie znajduje żadnego uzasadnienia prawnego. Ponadto organ będzie miał na względzie takie rozumienie przepisów rozdziału 8 ustawy o Policji, jakie Sąd orzekający w sprawie przedstawił w swoich rozważaniach.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł jak w sentencji wyroku. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 ww. ustawy.