Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 380/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie : WSA Mariusz Kotulski A WSA Wojciech Jakimowicz / spr. / Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi M.B. na postanowienie Wojewody [....] z dnia 9 stycznia 2002 r. Nr [....] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu postanawia skargę odrzucić


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia 9 stycznia 2002 r., znak: [...] działając na podstawie art. 58 § 1 i 59 k.p.a. odmówił przywrócenia M.B. terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] sierpnia 2001 r., znak: [...] wydanej przez Wójta Gminy Z. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przeniesienie słupa elektrycznego na działce nr [...] w B.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu, należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, co oznacza, że warunkiem przywrócenia terminu, np. do wniesienia odwołania jest brak winy po stronie odwołującego się. Podniesiono, że zgodnie z art. 41 k.p.a., w toku postępowania strony mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swojego adresu, a w razie zaniedbania tego obowiązku, doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny. W przedmiotowej sprawie toczyło się postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę wszczęte w dniu 2 lipca 2001 r., o czym strony postępowania zostały zawiadomione pismem z dnia 31 lipca 2001 r. Akta sprawy wskazują na dalsze uczestnictwo odwołującego się w postępowaniu. W tej sytuacji Wojewoda [...] uznał, że obowiązkiem skarżącego było powiadomienie organu administracji o zmianie adresu, nawet tymczasowej. Należało - zdaniem organu - powiadomić organ administracji, iż pod dotychczasowym adresem zainteresowany nie będzie przebywał w jakimś okresie. Odwołujący się zaniedbał podjęcia działań w powyższym zakresie, a zatem organ odwoławczy, mając na względzie brzmienie art. 41 k.p.a., nie znalazł podstaw do uznania, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.

W pouczeniu wskazano, że na postanowienie służy prawo wniesienia skargi bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie.

Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2002 r. Wojewoda [...] stwierdził, że odwołanie M.B. od decyzji z dnia [...] sierpnia 2001 r., znak: [...] wydanej przez Wójta Gminy Z. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przeniesienie słupa elektrycznego na działce nr [...] w B., zostało wniesione z uchybieniem terminu.

Pismem z dnia 6 lutego 2002 r. skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia 9 stycznia 2002 r., znak: [...] oraz na postanowienie Wojewody [...] z dnia 10 stycznia 2002 r. znak: [...] złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie M.B. Skarżący podnosi, że nie zawinił uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej, gdyż w chwili doręczenia decyzji przebywał na urlopie dla poratowania zdrowia. W piśmie z dnia 5 marca 2002 r. M.B. sprecyzował - na wezwanie sądu - że przedmiotem jego skargi z dnia 6 lutego 2002 r. jest postanowienie z dnia 9 stycznia 2002 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (sygn.: [...]).

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na określone kategorie postanowień, tj. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Organem właściwym w kwestii przywrócenia terminu - jak wynika z art. 59 § 1 k.p.a. - jest organ właściwy w sprawie. Organem kompetentnym do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest zatem właściwy w sprawie organ odwoławczy. Od postanowień organu odwoławczego, które mają charakter postanowień ostatecznych nie przysługuje zażalenie. Art. 59 § 2 k.p.a. stanowiący, że o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia dotyczy - analogicznie do rozumienia art. 59 § 1 zdanie pierwsze k.p.a. wszystkich postanowień w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia, zarówno postanowień o przywróceniu tego rodzaju terminu, jak i postanowień o odmowie jego przywrócenia. Zwłaszcza nie znajdowałoby żadnego uzasadnienia twierdzenie, że ostateczny charakter uzyskuje wyłącznie postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania.

Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu ma charakter aktu procesowego, a zatem nie należy do kategorii postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty. Postanowienie to nie kończy również postępowania w sprawie, albowiem w konsekwencji odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy jest zobowiązany do podjęcia w trybie art. 134 k.p.a. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem kończącym postępowanie nie jest zatem postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, lecz postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie nie jest również postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym.

Mając powyższe na uwadze należało skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia 9 stycznia 2002 r, znak: [...] złożoną przez M.B. odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.