Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 463/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. rt. 58 par 1 pkt 6i par 63, art. 52 par 1 i par 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 7 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w rozpoznaniu skargi z dnia [...] grudnia 2019 r. w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

B. S. (dalej: "skarżący"), pismem z dnia 28 listopada 2020 r. wniósł skargę – zatytułowaną "ponaglenie" na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w rozpoznaniu skargi z dnia [...] grudnia 2019 r. w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Skarżący jako adresata wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W treści ww. pisma skarżący powołał się na art. 37 § 6 k.p.a. i m.in. wniósł o stwierdzenie, że organ pozostaje w bezczynności.

W odpowiedzi na skargę Prezes UODO wniósł o jej odrzucenie.

Skarżący został wezwany – zarządzeniem z dnia 22 lipca 2021 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie dowodu złożenia ponaglenia (na niezałatwienie sprawy z wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2019 r.) w trybie art. 37 k.p.a. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. nr 2325 ze zm.) – dalej p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżąca przed wniesieniem skargi skorzysta ze środka przewidzianego w art. 37 ustawy Kodeks Postępowania Administracyjnego.

Jak stanowi wskazany powyżej przepis, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Złożenie ponaglenia w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a. jest warunkiem skutecznego wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania do sądu administracyjnego, gdyż jest to środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący nie wniósł ponaglenia. Z nadesłanej przez niego korespondencji wynika, że "ponaglenie" zostało przez niego zaadresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jako skarga na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w rozpoznaniu jego skargi. Tymczasem warunkiem wniesienia skargi jest uprzednie skorzystanie z uprawnień przysługujących mu na podstawie przepisów Kodeksu prawa administracyjnego. Skoro zatem skarżący wniósł bezpośrednio skargę na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tytułując ją "ponaglenie", to skarga taka jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Powyższe nie zamyka jednak skarżącemu możliwości wniesienia "ponaglenia" w opisanym powyżej trybie, do organu, a następnie po wyczerpaniu środków zaskarżenia przewidzianych przepisami Kodeksu prawa administracyjnego – skargi na bezczynność.

Wobec powyższego należy uznać, że skarga B. S. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych jest niedopuszczalna z uwagi na niezachowanie przez skarżącą trybu wniesienia skargi i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.