Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SO/Sz 9/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-07-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Treść wyniku: Ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Jego skargi w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a ustanowić radcę prawnego


UZASADNIENIE

A. K. pismem opatrzonym datą sporządzenia – [...] r., zwrócił się o "przywrócenie terminu do wniesienia odwołania" od decyzji Burmistrza P. z dnia [...] r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego, bądź od "decyzji" Wojewody z dnia [...] r. stwierdzającej uchybienie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji organu gminy.

Pismem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał A. K. do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez nadesłanie, bądź złożenie w siedzibie Sądu, skargi w dwóch egzemplarzach i oznaczenie w treści skargi numeru i daty zaskarżonego aktu oraz nazwę organu, który akt ten wydał, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie w dniu [...] r. A. K. złożył pismo zatytułowane "Wniosek", w którym wskazał, że zwraca się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego "o przywrócenie terminu odwołania od decyzji Wojewody z dnia [...] r. Nr [...]" w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza P. [...] r. o wymeldowaniu.

Równocześnie z ww. pismem A. K. złożył wniosek o wyznaczenie radcy prawnego z urzędu. W złożonym na urzędowym formularzu, wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazał, że obecnie jest pozbawiony wolności i przebywa w areszcie śledczym, gdzie zatrudniony jest nieodpłatnie. Nie posiada żadnych środków pieniężnych na opłacenie zawodowego pełnomocnika. Na utrzymaniu ma [...] oraz konkubinę, która jest osobą bezrobotną i nie jest w stanie udzielić mu pomocy w zakresie opłacenia pełnomocnika. On sam został pozbawiony "meldunku", przez co dotknęło go dużo problemów, w tym między innymi areszt, natomiast jego syn nie mógł korzystać z opieki medycznej, ponieważ bez zameldowania nie mógł otrzymać numeru PESEL. Miesięczny dochód konkubiny – M. T. wynosi [...] złotych z tytułu otrzymywanych alimentów oraz pomocy społecznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1-3 oraz art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Po przeanalizowaniu sytuacji majątkowej oraz rodzinnej skarżącego, biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz wynikające z dokumentów potwierdzających osadzenie skarżącego w areszcie śledczym, w ocenie Sądu uznać należy, że skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku w wydatkach niezbędnych dla utrzymania siebie oraz rodziny, ponieść kosztów wynagrodzenia i wydatków profesjonalnego pełnomocnika.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.