Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 437/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 1 pkt 12, art. 30 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2018 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi A. J. na decyzję Wojewody z dnia 11 maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewoda decyzja z dnia 11 maja 2018 r. utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 1 marca 2018 r. wnoszącą sprzeciw w sprawie zamiaru budowy tymczasowego obiektu budowlanego (przyczepy kempingowej/domku holenderskiego) na terenie działki nr [...] położonej w C..

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu 21 lutego 2018 r. do Urzędu Miejskiego wpłynęło pismo Pana A. J. z prośbą o wyrażenie zgody na tymczasowe postawienie cyt. przyczepy kempingowej/domku holenderskiego/bez prawa rejestracji, lekkiej konstrukcji, niezwiązanej trwałe z podłożem na ww. działce.

Powyższe pismo przekazano zgodnie z właściwością do Starosty , przy piśmie z dnia 22 lutego 2018r..

Następnie, na podstawie art. 30 ust.6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, Starosta, decyzją z dnia 1 marca 2018r., wniósł sprzeciw w sprawie zamiaru budowy tymczasowego obiektu budowlanego (przyczepy kempingowej/domku holenderskiego) na terenie działki nr [...] położonej w C.. Swoje rozstrzygnięcie organ uzasadnił niezgodnością planowanego zamierzenia z ustaleniami uchwały Nr VI/65/2007 Rady Miejskiej we Władysławowie z dnia 28 marca 2007 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego CHP-5 (Dz. Urz. Woj. Pom. z 2008 r., Nr 16, poz. 400), ze względu na to, że działka objęta zamierzeniem Inwestora znajduje się na terenie 04R, gdzie ustalono konieczność zachowania 100% powierzchni biologicznie czynnej, czyli jest to działka bez prawa do zabudowy.

Od powyższej decyzji odwołał się Pan A. J. podnosząc m.in., że działka nr [...] jest działką rolną, którą stanowią grunty o kategorii IVb oraz pastwiska o kategorii V.

Wojewoda stwierdził dalej, że zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm.) – dalej jako Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyjątki od tej zasady zawiera art. 29 Prawa budowlanego, który wylicza w sposób enumeratywny rodzaje budów oraz innych robót budowlanych, które nie wymagają pozwolenia na budowę. Z kolei stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, budowa wymaga zgłoszenia właściwemu organowi, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3 i 4. Zgodnie z treścią art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robot budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. Natomiast w myśl art.30 ust. 6 pkt 2 ww. ustawy właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy.

Z akt sprawy wynika, że inwestycja planowana jest na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą nr VI/65/2007 Rady Miejskiej Władysławowa z dnia 28 marca 2007 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego CHP-5 (Dz. Urz. Woj. Pom. z 2008r., nr 16, poz. 400), oznaczonego symbolem 04 R-tereny rolnicze.

Zgodnie z pkt 7 karty terenu 04 R (§9 ww. uchwały planu), na obszarze tym nie dopuszcza się lokalizowania obiektów małej architektury, obowiązuje zakaz lokalizacji nośników reklamowych i tymczasowych obiektów usługowo-handlowych, a także lokalizacji stacji bazowych telefonii komórkowej, natomiast dopuszczono urządzenia infrastruktury technicznej. Co istotne, w pkt 8 omawianej karty terenu znajduje się zapis: Udział powierzchni biologicznie czynnej: 100 %. Zapis ten jednoznacznie przesądza o braku możliwości zabudowy takiego terenu obiektem budowlanym kubaturowym, jakim niewątpliwie jest ustawiony domek holenderski czy też przyczepa kempingowa bez możliwości rejestracji, gdyż cała powierzchnia działki musi pozostać wolna od zabudowy.

Starosta zasadnie zatem uznał, iż planowane przez inwestora zamierzenie jest niezgodne z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego. Również odstąpienie od nałożenia na inwestora, w drodze postanowienia, obowiązku uzupełnienia podania wniesionego w dniu 20 lutego 2018r., było całkowicie uzasadnione, ponieważ uzupełnienie tych braków nie miałoby żadnego wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Z ugruntowanej w tej kwestii linii orzeczniczej wynika, że negatywne rozstrzygnięcie co do zgodności planowanej inwestycji z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego przekreśla możliwość pozytywnego rozpatrzenia sprawy (por. wyroki II SA/Kr 307/12, II SA/Kr 586/15). Tak więc nawet z punktu widzenia ekonomiki postępowania zupełnie niewłaściwym byłoby przedłużanie zakończenia sprawy, którą można by zakończyć już w momencie stwierdzenia niezgodności z prawem miejscowym.

Odnosząc się do podnoszonego w odwołaniu argumentu, że rząd prowadzi prace nad specustawą mieszkaniową, która w opinii odwołującego się ma przyspieszyć proces odrolnienia gruntów nadających się pod zabudowę mieszkaniową organ odwoławczy wyjaśnił, że prace nad zmianami w obowiązującym prawie nie stanowią prawa powszechnie obowiązującego, ponieważ ostateczny wynik tych prac stanowi zdarzenie przyszłe i niepewne. Odnośnie zaś zapisu w akcie notarialnym kupna-sprzedaży przedmiotowej działki, dotyczącego nadania kupującemu uprawnienia do doprowadzenia do nabytej działki przyłączy wodno-kanalizacyjnych, elektrycznych i innych mediów Wojewoda wskazał, że uprawnienie to nie jest tożsame z możliwością zabudowy tej działki. Również dopuszczone w planie zagospodarowanie tej działki, przewiduje taką możliwość.

W tym stanie rzeczy organ stwierdził, że budowa tymczasowego budynku o funkcji rekreacji, na działce nr [...] w C., jest niezgodna z powyżej omówionym aktem prawa miejscowego.

W skardze pełnomocnik A. J. wnosząc o uchylenie decyzji obu instancji i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego podniósł następujące zarzuty:

- niezasadne odstąpienie od nałożenia na Inwestora w drodze postanowienia obowiązku uzupełnienia podania zgodnie z dyspozycją art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane w związku z przyjęciem, że powyższe nie ma wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, podczas gdy w ocenie skarżącego powyższe stanowi naruszenie prawa skarżącego do rzetelnego i sprawiedliwego rozstrzygnięcia; całkowicie niezrozumiałe jest podnoszenie przez organ II instancji, że nałożenie na Inwestora postanowieniem obowiązku uzupełnienia podania byłoby niewłaściwe z punktu widzenia ekonomiki postępowania i stanowiłoby jedynie bezpodstawne przedłużenie postępowania, podczas gdy w ocenie skarżącego takie działanie organu byłoby właściwe i prawidłowe;

- naruszenie przepisu art. 107 § 3 KPA poprzez nieustosunkowanie się przez organ II instancji do wszystkich zarzutów podniesionych przez stronę skarżącą w odwołaniu od decyzji organu I instancji, podczas gdy obowiązkiem organu odwoławczego jest sporządzenie adekwatnego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, w tym ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez stronę w trakcie toczącego się postępowania. Niewykonanie tego obowiązku przez organ stanowi naruszenie prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy;

- naruszenie przepisu art. 138 § 2 w zw. z art. 7 w zw. z art. 77 KPA poprzez zaniechanie przez organ II instancji podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a także do zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, w szczególności nie ustosunkowanie się do całości podnoszonych przez skarżącego kwestii, które zostały przez skarżącego podniesione w złożonym odwołaniu;

- naruszenie przepisu art. 8 w zw. z art. 10 § 1 KPA, gdyż sposób prowadzenia postępowania przez organ I i II instancji nie budzi zaufania skarżącego do władzy publicznej, albowiem w szczególności organ II instancji zaniechał umożliwienia skarżącemu zapoznania się z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego;

- naruszenie przepisu art. 10 § 1 KPA w zw. z art. 28 KPA poprzez prowadzenie postępowania w taki sposób, że pozostali współwłaściciele działki nr [...] położonej w C., to jest T. J. (posiadająca 1067/1778 udziałów) oraz K. K. (posiadający 354/1778 udziałów) zostali pozbawieni udziału w prowadzonym postępowaniu pomimo tego, że stosowanym jest przyjęcie, iż prowadzone postępowanie dotyczy również ich interesu prawnego (przedmiotem postępowania jest stanowiąca ich współwłasność nieruchomość) dlatego też powinni oni być stronami tego postępowania oraz mieć możliwość czynnego w nim udziału w każdym stadium, a przed wydaniem decyzji organ II instancji powinien umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, co jednak nie nastąpiło.

Jednocześnie w skardze wnioskowano o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z wydruku z księgi wieczystej KW Nr GD2W/00033201/3 na okoliczność wykazania właścicieli działki nr [...] położonej w C..

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Przedmiotem rozpoznania sądu jest decyzja Wojewody ego utrzymująca w mocy decyzję Starosty wnoszącą sprzeciw w sprawie zamiaru budowy przez skarżącego tymczasowego obiektu budowlanego (przyczepy kempingowej/domku holenderskiego) na terenie działki nr [...] położonej w C..

Przedmiot powyższych rozstrzygnięć należy zakwalifikować jako tymczasowy obiekt budowlany, którego definicję zawiera art. 3 pkt 5 Prawa budowlanego jako obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe.

Budowa takiego obiektu nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę (art. 29 ust. 1 pkt 12 Prawa budowlanego) i następuje w trybie określonym jako zgłoszenie robót budowlanych stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Zgodnie z art. 30 ust 2 Prawa budowlanego w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami.

Stosownie do art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Organ administracji architektoniczno-budowlanej, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, może, w drodze decyzji, wnieść sprzeciw. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu w tym terminie. Przy czym w myśl art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli:

1) zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę;

2) budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy;

3) zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje.

Z powyższego wynika, że zaistnienie jednej z okoliczności wymienionych powyżej obliguje organ architektoniczno-budowlany do wniesienia sprzeciwu od zgłoszenia budowy lub wykonywania robót budowlanych. Taka sytuacja wystąpiła w przedmiotowej sprawie , albowiem z akt sprawy wynika, że zgodnie z ustaleniami uchwały Nr VI/65/2007 Rady Miejskiej we Władysławowie z dnia 28 marca 2007 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego CHP-5 (Dz. Urz. Woj. Pom. z 2008 r., Nr 16, poz. 400) działka objęta zamierzeniem skarżącego - nr [...] położona w C. znajduje się na terenie 04R, gdzie ustalono konieczność zachowania 100% powierzchni biologicznie czynnej. Z powyższego wynika, że zgodnie z przywołanym aktem prawa miejscowego jest to działka bez prawa do zabudowy.

Wobec powyższego w ocenie sądu w przedmiotowej sprawie organy administracji architektoniczno-budowlanej były zobligowane do orzeczenia o wniesieniu sprzeciwu stosownie do art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego.

Ta okoliczność wbrew stanowisku pełnomocnika skarżącego czyni zbędnym ewentualne uzupełnienie zgłoszenia o brakujące dokumenty zgodnie z art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego, albowiem organy administracji publicznej podejmują czynności jedynie w zakresie niezbędnym dla rozstrzygnięcia sprawy - art. 7 KPA.

Z akt sprawy wynika, iż organ odwoławczy nie zawiadomił skarżącego o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań zgodnie z art. 10 § 1 KPA. Jednakże sąd zauważa, iż w toku postepowania odwoławczego nie pozyskano jakichkolwiek nowych dowodów w sprawie. Nie zgłoszono także żadnych żądań nieznanych skarżącemu. Nadto strona nie wykazała, iż powyższa okoliczność mogła mieć jakikolwiek wpływ na wynik sprawy, co czyni powyższy zarzut niezasadnym.

Nie zasługują także na uwzględnienie podniesione w skardze zarzuty dotyczące pozbawienia udziału w postępowaniu pozostałych współwłaścicieli działki nr [...] położonej w C.. Po pierwsze zauważyć należy, iż stwierdzony przez organ I instancji na wstępnym etapie postępowania brak możliwości realizacji zamierzenia inwestycyjnego skarżącego przesądza, iż zamierzenie to pozostaje bez wpływu na interesy osób trzecich. Po drugie zarzut ten z zasady podniesiony być może jedynie przez podmiot pozbawiony udziału w postępowaniu administracyjnym. Wynika to z okoliczności, iż pominięcie strony w toku postępowania administracyjnego bez jej winy stanowi przesłankę wznowienia postępowania, o której stanowi art. 145 § 1 pkt 4 KPA, a wznowienie postępowania z tej przyczyny zgodnie z art. 147 KPA następuje tylko na żądanie strony.

Z tych również przyczyn bez istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy okazało się dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z wydruku z księgi wieczystej KW Nr GD2W/00033201/3 na okoliczność wskazaną w skardze.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że zaskarżona decyzja Wojewody z 11 maja 2018 r. jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), skargę jako bezzasadną oddalił.