Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1324/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-08-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: przyznano koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250 par. 1 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 4 ust. 3 oraz par. 21 ust.1 pkt 2 lit b
journal: Dz.U. 2016 poz 1714
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. A. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 9 października 2017 r. nr: [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adw. A. M. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej, os. [...] [...], [...], od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych, sześćdziesiąt groszy) zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych, sześćdziesiąt groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu


UZASADNIENIE

Postanowieniem Starszego Referendarza Sądowego WSA w Krakowie z dnia 23 lutego 2018 r. przyznane zostało K. O. prawo pomocy obejmujące m. in. ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zarządzeniem z dnia 19 marca 2018 r. wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika w osobie adw. A. M..

Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę oddalił.

W dniu 24 lipca 2018 r. do tut. Sądu wpłynęła, sporządzona przez wyznaczonego adwokata, opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 12 kwietnia 2018 r. W opinii tej zawarty został wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu za sporządzenie przedmiotowej opinii wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały uiszczone w całości, ani w części.

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714).

Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" w/w rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przez adwokata, który występował w sprawie w pierwszej instancji, wynosi 50 % opłaty określonej w pkt 1, która w niniejszej sprawie wynosi 240 zł (zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit "c"). Zatem za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata wynosi 120 zł (240 zł x 50% = 120 zł).

Opłata ta została podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług w kwocie 27,60 zł (120 zł x 23% = 27,60 zł) w myśl § 4 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.).

W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.