Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 121/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Cudzoziemcy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Zobowiązano do podjęcia czynności
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1 pkt 1 par. 1a art. 151 art. 200 art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 35   art. 36 par. 1 art. 63 par. 3  art. 64 par. 2 art. 147 art. 149 par. 1 par. 2 par. 3
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz Sędzia WSA Maria Grzymisławska-Cybulska Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 listopada 2021 r. sprawy ze skargi V. Z. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy 1. zobowiązuje Wojewodę do załatwienia sprawy V. Z. z wniosku o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi, 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 4. oddala skargę w pozostałej części, 5. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

V. Z., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wystąpił do sądu administracyjnego ze skargą na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę odnośnie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania złożonego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.

Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez rażące przekroczenie terminów załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym i zażądał:

- zobowiązania organu do wydania odpowiedniego aktu w terminie czternastu dni od daty doręczenia wyroku,

- stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, a bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

- przyznania na rzecz skarżącego od organu sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 w związku z art. 149 § 2 P.p.s.a.,

- wymierzenia organowi grzywny w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 w związku z art. 149 § 2 P.p.s.a.

- zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w dniu [...] marca 2020 roku skarżący wystąpił do Wojewody z wnioskiem o wznowienia postępowania w sprawie [...] Pomimo upływu ponad roku od złożenia podania, a także pomimo złożenia ponaglenia (pismo z dnia [...] lipca 2020 roku), organ nie podjął żadnych czynności w celu merytorycznego rozpoznania wniosku.

Autor skargi wskazał, że w okolicznościach sprawy organ dopuścił się bezczynność, bo nie wydał aktu i nie wyznaczył nowego terminu załatwienia sprawy, a także organ przewlekle prowadzi postępowanie, bo podejmuje czynności pozorne, nieistotne dla załatwienia sprawy.

W ocenie autora skargi bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowanie mają cech rażącego naruszenia prawa. Organ przekroczył ustawowy maksymalny termin załatwienia sprawy, co nie może być usprawiedliwione powtarzanymi od 2014 roku twierdzeniami o brakach kadrowych.

Za przyznaniem stronie sumy pieniężnej przemawia długie oczekiwanie na wydanie decyzji zezwalającej na pobyt czasowy oraz brak zawiadamiania strony o przyczynach zwłoki. Nadmiernie długie postępowanie powoduje szkodę moralną i wymaga słusznej rekompensaty.

Wyprzedając ewentualny wniosek organu o miarkowanie kosztów procesu autor skargi podkreślił, że brak jest podstaw do zasądzania tych koszów poniżej stawek minimalnych.

Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Organ wyjaśnił, że przed Wojewodą nie toczy się obecnie postępowanie o wydanie skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Wniosek złożony w dniu [...] lipca 2019 roku został zwrócony w trybie art. 261 § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego ze względu na brak przedłożenia dowodu uiszczenia opłaty skarbowej (postanowienie z dnia [...] lutego 2020 roku).

Pismem z dnia [...] lutego 2020 roku V. Z. odwołał pełnomocnictwo dla radcy prawnego D. K. oraz ustanowił nowego pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym.

Tymczasem radca prawny D. K. w dniu [...] marca 2020 roku złożył w imieniu mocodawcy wniosek o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia [...] lutego 2020 roku, a w dniu [...] marca 2020 roku wniosek o wznowienie postępowania. Wskazane czynności zostały dokonane po wygaśnięciu umocowania.

Do dnia [...] sierpnia 2020 roku wiążącym dla organu dokumentem było pismo dotyczące odwołania pełnomocnictwa dla radcy prawnego D. K.. We wskazanym dniu, tj. [...] sierpnia 2020 roku radca prawny D. K. dostarczył nowe, datowane na [...] luty 2020 roku oraz potwierdzone za zgodność z oryginałem, pełnomocnictwo podpisane przez V. Z..

Aktualnie organ nie kwestionuje uprawnienia radcy prawnego D. K. do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika. Jednak na dzień wpływu wniosku o wznowienie postępowania wskutek odwołania pełnomocnictwa radca prawny D. K. "nie miał interesu prawnego do wnioskowania w imieniu strony". Z tego względu nie podjęto żadnych czynności w celu załatwienia żądania wznowienia postępowania znak [...] zawartego w podaniu z dnia [...] marca 2020 roku. Organ nie założył osobnych akt administracyjnych dotyczących sprawy wznowienia postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2019, poz. 2167 ze zm.). Sądowoadministracyjna kontrola działalności administracji obejmuje także brak efektywnych działań administracji w sytuacji, gdy obowiązujące przepisy nakładają na jej organy obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej w określonym czasie i w określonej formie - art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019, poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie P.p.s.a.).

Realizując zadania wymiaru sprawiedliwości sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 P.p.s.a.). W świetle art. 149 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a. uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

W przypadku uwzględnienia skargi sąd stwierdza także, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Sąd może także orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 P.p.s.a.).

Sprawy ze skarg w przedmiocie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zgodnie z art. 119 pkt 4 P.p.s.a., mogą być rozpoznawane przez sąd administracyjny w trybie uproszczonym - co miało miejsce w niniejszej sprawie.

Analiza przekazanych akt administracyjnych ujawnia, że V. Z. ob. [...] ur. [...], reprezentowany przez radcę prawnego D. K. (dokument pełnomocnictwa opatrzony datą [...] lipca 2019 roku), podaniem z dnia [...] lipca 2019 roku, złożone drogą elektroniczną, wystąpił do Wojewody M. z wnioskiem o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę.

Pełnomocnik wnioskodawcy, pismem z dnia [...] lipca 2019 roku skierowanym do Wojewody M., złożył korektę adresu wnioskodawcy i zażądał przekazania sprawy do Wojewody.

Wojewoda M. pismami z dnia [...] sierpnia 2019 roku za pośrednictwem pełnomocnika wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez: korektę wniosku w częściach A6-A8, A11, A15-A19, B1-6, D oraz E, okazanie do wglądu ważnego dokumentu podróży, przedłożenie 4 fotografii, uzupełnienia załącznika nr [...] w części III2, przedłożenia prawidłowo sporządzonego pełnomocnictwa oraz dostarczenia potwierdzenia dokonania opłaty za wydanie zezwolenia ([...]) oraz za udzielone pełnomocnictwo ([...]).

Pismem z dnia [...] sierpnia 2019 roku skierowanym do pełnomocnika wnioskodawcy Wojewoda M. poinformował stronę o stwierdzeniu swojej niewłaściwości do załatwienia sprawy oraz przekazaniu wniosku z dnia [...] lipca 2019 roku do Wojewody. Sprawa wpłynęła do Wojewody w dniu [...] sierpnia 2019 roku.

Wojewoda, z uwagi na przekazanie powyżej opisanej sprawy oraz jednoczesne złożenie w dniu [...] lipca 2019 roku wniosku także w W. Urzędzie Wojewódzkim, dokonał połączenia spraw z zachowaniem wcześniejszej daty złożenia wniosku.

Z uwagi na brak wykonania wezwania do przedłożenia oryginału dokumentu potwierdzającego uiszczenie opłaty, postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 roku (nr [...]), na podstawie art. 123 oraz art. 261 § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, Wojewoda zwrócił wniosek V. Z. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Postanowienie zostało przesłane do pełnomocnika D. K..

Pismem z dnia [...] lutego 2020 roku, w sprawie o nr [...], sygnatura: [...] z wniosku o pobyt i pracę z dnia [...] lipca 2019 roku, V. Z. wystąpił do Wojewody z prośbą o przesłanie wezwania do uzupełniania podania. Do pisma załączono: umowę najmu, dowody opłaty od wniosku ([...]) oraz za wydruk karty pobytu ([...]), ZUS ZUA, oświadczenie o wydruk karty bez adresu i z numerem PESEL, cztery zdjęcia, a także dyspozycję wysyłania korespondencji.

Strona wyjaśniła jednocześnie, że nieaktualna jest już sprawa o numerze [...], sygnatura: [...] z wniosku, który został złożony w W., a następnie przekazany do Urzędu Wojewódzkiego w P..

W treści pisma zawarte zostało oświadczenie o odwołaniu pełnomocnictwa dla D. K. oraz ustanowieniu pełnomocnika w osobie F. O.. Do podania załączono dodatkowe pismo zatytułowane "Odwołanie pełnomocnictwa" w sprawie nr [...], w którym zawarte zostało żądanie przekazywania korespondencji na adres nowo ustanowionego pełnomocnika.

Pismem z dnia [...] marca 2020 roku radca prawny D. K. złożył skargę do sądu administracyjnego na bezczynność Wojewody w sprawie udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi V. Z.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 13 października 2020 roku o sygn. akt IV SAB/Po 108/20, odrzucił skargę. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wyjaśnił, że wniesienie skargi po zakończeniu postępowania administracyjnego ostatecznym rozstrzygnięciem stanowi przeszkodę do merytorycznego rozpoznania skargi na bezczynność organu.

Pismem opatrzonym datą [...] marca 2020 roku, a nadanym w placówce pocztowej w dniu [...] marca 2020 roku, radca prawny D. K., w imieniu V. Z., wystąpił do Wojewody z żądaniem wznowienia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy znak [...] w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 w związku z art. 126 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. W treści pisma wskazano, że organ pominął fakt uiszczenia przez wnioskodawcę opłaty za wydanie zezwolenia.

Pismem z dnia [...] lipca 2020 roku radca prawny D. K., działając w imieniu V. Z., złożył ponaglenie w związku z brakiem załatwienia wniosku o wznowienie postępowania w terminie określonym w art. 35 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego.

Wojewoda, pismem z dnia [...] sierpnia 2020 roku, zawiadomił radcę prawnego D. K. o przekazaniu ponaglenia Urzędowi do Spraw Cudzoziemców. Organ wyjaśnił jednocześnie, że nie przekazuje pisma zawierającego stanowisko organu względem ponaglenia, a to z uwagi na brak aktualnego pełnomocnictwa do reprezentowania V. Z., który ustanowił nowego pełnomocnika i odwołał dotychczasowe pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu D. K. (pismo cudzoziemca z dnia [...] lutego 2020 roku).

W piśmie z dnia [...] sierpnia 2020 roku (wpływ do organu [...] sierpnia 2020 roku) radca prawny D. K. podniósł, że cudzoziemiec nigdy nie ustanawiał innych pełnomocników w sprawie z wniosku o wznowienie postępowania i zażądał przekazania kopii akt sprawy o wznowienie postępowania wraz z pismem, którym to cudzoziemiec jakoby ustanowił innego pełnomocnika w sprawie o wznowienie postępowania. Do pisma załączony został dokument pełnomocnictwa opatrzony datą [...] lutego 2020 roku. W treści pisma zawarto ponadto informację, że w sprawie o udzielenie zezwolenia cudzoziemiec wypowiada wszystkie pełnomocnictwa i ponownie ustanawia pełnomocnikiem radcę prawnego D. K..

Pismem z dnia [...] września 2020 roku Wojewoda wezwał pełnomocnika D. K. do dostarczenia oryginału potwierdzenia uiszczenia opłaty skarbowej w kwocie [...]zł pod rygorem zwrócenia wniosku o sporządzenie kopii akt sprawy od momentu dostarczenia wniosku o wznowienie postępowania.

Dowód uiszczenia opłaty skarbowej został przekazany w dniu [...] września 2020 roku wraz z prośbą o wyjaśnienie przyczyn naliczenia opłaty, w sytuacji gdy wniosek dotyczył sporządzenia i przekazania fotokopii, a nie uwierzytelnionej kopii z akt sprawy.

Pismem z dnia [...] października 2020 roku Wojewoda udzielił wyjaśnienia, że dokumenty elektroniczne przesłane za pomocą platformy ePUAP opatrzone są kwalifikowanym podpisem elektronicznym, co jest równoznaczne z poświadczeniem tego dokumentu za zgodność z oryginałem.

Pismem z dnia [...] czerwca 2021 roku V. Z., reprezentowany przez radcę prawnego D. K., wystąpił do sądu administracyjnego ze skargą na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w sprawie z wniosku o wznowienie postępowania dotyczącego udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.

Zgodnie z art. 147 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256; dalej w skrócie K.p.a.) wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a i art. 145b następuje tylko na żądanie strony.

Stosownie natomiast do treści art. 149 K.p.a. wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia (§ 1), które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (§ 2). Wedle zaś art. 151 § 1 K.p.a., po przeprowadzeniu tego postępowania, organ wydaje decyzję, w której: 1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, albo 2) uchyla decyzję dotychczasową i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Jeżeli natomiast organ administracji stwierdza brak podstaw do wznowienia postępowania, to na podstawie art. 149 § 3 K.p.a. wydaje postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, na które - zgodnie z art. 149 § 4 K.p.a. - służy zażalenie.

Przywołane regulacje nie pozostawiają wątpliwości, co do tego, że w przypadku złożenia wniosku o wznowienie postępowania, właściwy organ administracji jest zobowiązany do działania w jednej z prawnych form wymienionych w art. 3 § 1 pkt 1 lub 2 P.p.s.a. Albo wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania, a następnie decyzję o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej, bądź decyzje uchylającą decyzję dotychczasową i rozstrzygającą o istocie sprawy, albo wydaje postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, na które służy zażalenie.

Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność/przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania jest dopuszczalna. Skarżący wyczerpał środki zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego. Na dzień wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a także na dzień wydania wyroku, sprawa z wniosku o wznowienie pozostaje niezałatwiona.

Skarga okazała się uzasadniona.

Podanie opatrzone datą [...] marca 2020 roku zostało złożone w placówce pocztowej w dniu [...] marca 2020 roku i wpłynęło do Wojewody w dniu [...] marca 2020 roku. P. spełnia wymagania określone w art. 63 § 3 K.p.a. W treści podania oznaczono osobę, od której pochodzi (zarówno stronę postępowania, jak i jej pełnomocnika) adres oraz żądanie. W ocenie Sądu nie może budzić wątpliwości, że podanie spełnia wymagania formalne niezbędne dla wywołania skutku w postaci zobowiązania organu administracji publicznej do załatwienia sprawy w sposób przewidziany w art. 149 K.p.a.

Wskazać jednak należy, że przy składaniu wniosku o wznowienie postępowania radca prawny D. K. posłużył się tym samym dokumentem pełnomocnictwa, który złożył w postępowaniu przed Wojewodą M. wraz z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt i pracę z dnia [...] lipca 2019 roku.

Wojewoda trafnie podnosi, że dokument pełnomocnictwa załączony do podania o wznowienie postępowania nie dowodzi istnienia umocowania radcy prawnego D. K. do działania w imieniu wnioskodawcy.

Organ trafnie przyjmuje, że umocowanie określone dokumentem załączonym do wniosku o wznowienie zostało odwołane. Oceny tej nie zmienia fakt, że do pełnomocnictwa załączony został dowód potwierdzający uiszczenie w dniu [...] marca 2020 roku opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa stwierdzającego umocowanie odwołane.

Stanowisko organu znajduje jednoznaczne potwierdzenie w treść oświadczeń strony postępowania z dnia [...] lutego 2020 roku, gdzie V. Z. wskazuje, że odwołuje pełnomocnictwo dla radcy prawnego D. K., ustanawia nowego pełnomocnika i żąda przekazywania korespondencji na adres nowo ustanowionego pełnomocnika, a także składa deklarację o nieaktualności sprawy o numerze [...], sygnatura: [...] z wniosku złożonego w W..

Jednak powyższa konstatacja nie mogła prowadzić do oddalenia skargi.

Braki podania w zakresie wykazania umocowania podlegają uzupełnieniu w trybie art. 64 § 2 K.p.a., bowiem są to braki formalne podania. Skutkiem nieusunięcia tych braków w wyznaczonym terminie jest pozostawienie podania bez rozpoznania. Wojewoda nie wywiązał się z powyższych obowiązków procesowych.

Natomiast w toku wymiany korespondencji pomiędzy autorem skargi a Wojewodą, podjętej po ponagleniu (złożone [...] lipca 2020 roku), a prowadzonej, aż do [...] października 2020 roku, rozstrzygnięte zostały wątpliwości dotyczące braku umocowania do działania radcy prawnego D. K. w imieniu V. Z. w postępowaniu z wniosku o wznowienie postępowania. W dniu [...] sierpnia 2020 roku do Wojewody wpłynął odpis dokumentu pełnomocnictwa z dnia [...] lutego 2020 roku uwierzytelniony przez radcę prawnego D. K..

Skoro organ uznaje, że z dniem [...] października 2020 roku ustały wątpliwości, co do umocowania pełnomocnika, to przyjąć należy, że najpóźniej z tą datą rozpoczął bieg termin na wypowiedzenie się w prawem przewidzianej formie procesowej, co do wniosku o wznowienie postępowania.

Wojewoda nie zarejestrował wniosku o wznowienie, nie założył akt sprawy wznowieniowej oraz nie wydał w terminie określonym w art. 35 K.p.a. postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania. Postępując konsekwentnie organ nie zawiadomił wnioskodawcy o braku załatwienia sprawy w terminie oraz nie wyznaczył nowego terminu dla jej załatwienia oraz nie pouczał o prawie do wniesienia ponaglenia (art. 36 § 1 K.p.a.).

Z powyższych względów Sąd uznał, że Wojewoda pozostaje bezczynny, gdyż nie podejmuje działań mających na celu załatwienie skutecznie złożonego wniosku o wznowienie postępowania. Taki bezprawny stan rzeczy uzasadniał nałożenie na Wojewodę obowiązku załatwienia sprawy V. Z. z wniosku o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi.

Powyższe rozstrzygniecie konsumuje żądania wynikające ze skargi na bezczynność oraz skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Dla sytuacji uwzględnia tych skarg ustawodawca określił tożsame środki sądowoadministracyjne.

W ocenie Sądu bezczynność Wojewody nie ma charakteru rażącego naruszeniem prawa. Stan bezczynności organu nie wynika z rażących zaniedbań odnośnie obowiązku terminowego załatwiania spraw administracyjnych, lecz spowodowany jest błędną oceną prawną, co do aktualizacji przesłanek wydania postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania. W tej sytuacji zbędne i nieuzasadnione jest stosowanie dolegliwszych środków sądowoadministracyjnych służących zwalczaniu bezczynności organu administracji publicznej w postaci wymierzenia organowi grzywny.

Analiza akt sprawy nie ujawnia okoliczności uzasadniających wydanie orzeczenia o przyznaniu skarżącemu od organu sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.

Zachowanie organu nie ujawnia cech działania nakierowanego na pokrzywdzenie wnioskodawcy poprzez odwlekanie załatwienia sprawy, ani też złośliwego naruszania praw procesowych wnioskodawcy. Taką ocenę potwierdza korespondencja z autorem skargi podjęta na skutek wniesionego ponaglenia. Prawidłowy dokument umocowania do działania w imieniu wnioskodawcy został złożony już po wystosowaniu ponaglenia w toku prowadzonej korespondencji. Złożenie skargi do sądu administracyjnego po prawie roku od dnia wystąpienia z ponagleniem (lipiec 2020 - czerwiec 2021) nie stanowi podstawy do przyznawania zadośćuczynienia za bezczynności Wojewody.

Z powyższych względów, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1, § 1a oraz art. 151 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019, poz. 2325 ze zm.), Sąd zobowiązał Wojewodę do załatwienia wniosku skarżącego w terminie miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz aktami sprawy (pkt 1 wyroku), stwierdził bezczynność organu (pkt 2 wyroku) i uznał, że nie miała ona charakteru rażącego naruszenia prawa (pkt 3 wyroku), a w pozostałym zakresie skargę oddalił (pkt 4 wyroku).

O należnych skarżącemu kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 5 wyroku na podstawie art. 200 w związku z art. 205 §2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na zasądzoną kwotę składa się opłata uiszczona tytułem wpisu od skargi ([...] zł), wynagrodzenie pełnomocnika w osobie radcy prawnego ([...] zł) oraz opłaty skarbowe od pełnomocnictw do sprawy bezczynności oraz sprawy przewlekłego prowadzenia postępowania objętych skargą a rozpoznanych wydanym wyrokiem ([...] zł).