Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1016/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-02-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2, art. 239 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. – S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. D. – S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a I. przyznać M. D. – S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany druk PPF żądając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wykonała wezwanie.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie występowania przesłanek przyznania prawa pomocy unormowanych w cytowanym przepisie wymaga porównania sytuacji materialnej osoby wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z ciążącymi na niej obowiązkami ponoszenia kosztów w toku postępowania. Na podstawie oświadczenia strony skarżącej i nadesłanych przez nią kserokopii dokumentów referendarz sądowy ustalił, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe wraz z rodzicami oraz niepełnoletnim synem, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z renty matki w kwocie [...] złotych netto i renty ojca w kwocie [...] złotych netto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych netto. Stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strony skarżącej wynoszą [...] złotych, przy czym do kosztów tych referendarz sądowy nie zaliczył kosztów ubezpieczenia. Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strony skarżącej pochłaniają całość dochodów gospodarstwa domowego. Zatem strona skarżąca bez wywołania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata, co przesądza o konieczności udzielenia jej prawa pomocy w tym zakresie. Odnośnie zaś żądania zwolnienia od kosztów sądowych należy zauważyć, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. strona skarżąca jest w niniejszej sprawie zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Z tego powodu jej żądania zwolnienia od kosztów sądowych jest bezzasadne i nie podlega uwzględnieniu.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.