Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 26/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6264 Zarząd gminy (powiatu, województwa)
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta~Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 18 marca 2020 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2020 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 976/19 o odrzuceniu skargi W. Ł. na uchwałę Rady Miejskiej w R. z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie nieudzielenia Burmistrzowi R. wotum zaufania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 976/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Szczecinie odrzucił skargę W. Ł. na uchwałę Rady Miejskiej w R. z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] w przedmiocie nieudzielenia Burmistrzowi R. wotum zaufania.

W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że W. Ł. piastujący urząd Burmistrza R. wniósł do WSA w Szczecinie skargę na ww. uchwałę Rady Miejskiej w R.

Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Zarządzeniem z dnia 17 października 2019 r. Przewodniczący Wydziału II WSA w Szczecinie zobowiązał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca wezwanie nie została doręczona skarżącemu na podany w skardze adres zamieszkania, dlatego w dniu 25 października 2019 r. została złożona w urzędzie pocztowym na okres czternastu dni, a zawiadomienie o tym zostało umieszczone w drzwiach mieszkania adresata. W dniu 5 listopada 2019 r. dokonano powtórnego awiza. W związku z powyższym, że we wskazanym terminie przesyłka nie została podjęta, Urząd Pocztowy [...] odesłał ją WSA w Szczecinie.

Stosownie do powyższego sąd a quo uznał, że doręczenie skarżącemu wezwania nastąpiło w trybie określonym w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., Ppsa) w dniu 8 listopada 2019 r. Sąd ten wskazał, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 Ppsa).

W następstwie tych ustaleń sąd pierwszej instancji stwierdził, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku skargi upłynął bezskutecznie z dniem 15 listopada 2019 r., zaś skoro skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, co uniemożliwiło nadanie jej dalszego biegu, w konsekwencji skargę odrzucił.

Co do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi sąd wojewódzki umorzył go jako bezprzedmiotowy na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa, ponieważ skarżący nie uchybił terminowi do wniesienia skargi, albowiem skargę na uchwałę lub zarządzenie organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, można wnieść do sądu administracyjnego w każdym czasie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W. Ł. zaskarżając je w części rozstrzygającej o odrzuceniu skargi i zwrocie wpisu od skargi (pkt I i III postanowienia).

Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzuca naruszenie braku formalnego skargi na skutek przyjęcia fikcji doręczenia w sytuacji niepozostawienia przez operatora zawiadomienia o złożeniu pisma wzywającego go do uzupełnienia braków formalnych skargi w placówce pocztowej.

W oparciu o sformułowane zarzuty wniósł o uchylenie pkt I. i III. zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Szczecinie.

Skarżący złożył reklamację do operatora pocztowego w celu wyjaśnienia przyczyny braku pozostawienia zawiadomienia o przesyłce, składając kopię tej reklamacji do Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2020 r. wezwał skarżącego do nadesłania, w terminie 7 dni, odpowiedzi Poczty Polskiej na złożoną przez niego reklamację w dniu 12 grudnia 2019 r. w zakresie braku pozostawienia przez operatora zawiadomienia o przesyłce zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w placówce pocztowej.

W odpowiedzi na pismo Sądu skarżący przesłał odpowiedź Poczty Polskiej na złożona reklamację, wyjaśniając że nie zgadza się on z przekazaną w piśmie Poczty Polskiej informacją, że powtórne zawiadomienie na jego życzenie zostało doręczone w dniu 5 listopada 2019 r. do sekretariatu Urzędu Miejskiego w R., albowiem nigdy takiego życzenia nie składał, a pracownik sekretariatu takiego zawiadomienia nigdy nie otrzymał, na dowód czego dołączył oświadczenie pracownika tego Urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 73 Ppsa (aktualnie: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

W myśl art. 65 § 2 Ppsa do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Dokonując zatem doręczenia przesyłki w trybie art. 73 Ppsa doręczający - zgodnie z § 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. 2015 r., poz. 1222 ze zm., rozp. MS z 2010), po pozostawieniu zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki we właściwej placówce pocztowej operatora lub właściwym urzędzie gminy: dokonuje adnotacji o niedoręczeniu przesyłki na formularzu potwierdzenia odbioru oraz umieszcza adnotację "awizowano dnia" na stronie adresowej niedoręczonej przesyłki i składa swój podpis.

Jeżeli osoba uprawniona nie zgłosi się po odbiór przesyłki złożonej w placówce pocztowej operatora w terminie 7 dni, placówka pocztowa operatora sporządza, według wzoru określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia, powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo urzędzie gminy i zaznacza dokonanie powtórnego zawiadomienia na adresowej stronie niedoręczonej przesyłki adnotacją "awizowano powtórnie dnia" i podpisem (§ 8 ust. 2 rozp. MS z 2010 w zw. z art. 65 § 2 i art. 73 § 2 i 3 Ppsa).

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 Ppsa jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, które to doręczenie jest oparte na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Oznacza to, że skuteczność doręczenia dokonanego w tym trybie zależy w szczególności od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma, które może być odebrane.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w niniejszej sprawie nie podważono w sposób skuteczny domniemania, iż zawiadomienie o złożeniu przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi dotarło do rąk adresata.

Prawidłowości doręczenia przedmiotowej przesyłki (nr [...]) nie podważa w sposób skuteczny również nadesłane przez stronę pismo Poczty Polskiej z 20 grudnia 2019 r., będące odpowiedzią na reklamację złożoną przez skarżącego. Wskazano w nim, że "Ze względu na to, iż pracownik, który doręczał w dniu 25.10.2019r. w/w przesyłkę w chwili obecnej przebywa na długotrwałym zwolnieniu lekarskim dlatego nie możemy przedstawić szczegółowych wyjaśnień odnośnie okoliczności doręczenia awizowania w/w przesyłki pod Pana adresem. Powtórne zawiadomienie doręczał inny pracownik, który w pisemnym oświadczeniu wyjaśnił, iż powtórne zawiadomienie na Pana życzenie pozostawił w dniu 05.11.2019 r. w Urzędzie Miasta i Gminy w R. w sekretariacie.". Z treść tego pisma nie wynika wprost, że czynności związane z doręczeniem spornej przesyłki rzeczywiście nie zostały dokonane z zachowaniem wymogów z art. 73 Ppsa, o których była mowa na wstępie rozważań NSA. Z koperty oraz ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 29 i 30 akt sądowych) wynika, że Pracownik Poczty Polskiej 25 października 2019 r. pozostawił w drzwiach mieszkania adresata zawiadomienie o złożeniu przesyłki wraz z informacją o możliwości jej odbioru w placówce pocztowej UP R.. Powtórne awizo pozostawiono 5 listopada 2019 r. Jak wynika z odpowiedzi Poczty Polskiej na złożoną reklamację przesyłki tej nie podjęto z Urzędu Miasta i Gminy w R. Wskazane daty potwierdzają adnotacje na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru opatrzone podpisami pracowników Poczty Polskiej i stosownymi pieczątkami.

Skarżący wywodzi o zastrzeżeniach co do braku doręczenia przesyłek poleconych pracowników Poczty Polskiej.

Dowodem takim nie może być jednak pisemne oświadczenie skarżącego zaprzeczającego, jakoby w skrzynce pocztowej zamieszczone było jakiekolwiek awizo o przedmiotowej przesyłce z Sądu czy też sekretariacie Sądu. Nie stanowi ono bowiem dowodu pozwalającego podważyć prawidłowość doręczenia skierowanego do strony wezwania, a tym samym nie może obalić domniemania wynikającego tak z koperty, jak i ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.

Mając powyższe na uwadze za trafne należy uznać stanowisko sądu pierwszej instancji co do tego, że przedmiotowe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało w sposób prawidłowy uznane za doręczone skarżącemu 8 listopada 2019 r. w trybie art. 73 Ppsa. Wobec bezskutecznego upływu terminu zakreślonego w wezwaniu zasadne było odrzucenie przez WSA w Szczecinie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.