Wyrok NSA oz. w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 422/95
NSA oz. w Szczecinie
Data orzeczenia: 1995-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "d"
journal: Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 26 lipca 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Teza: Nie ma podstaw do przyjęcia, by w treści przepisu art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "d" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ istniała dodatkowa przesłanka uzależniająca stosowanie odliczenia wydatku na cele mieszkaniowe od tego, by zakupiony budynek mieszkalny od początku swego istnienia /wybudowania/ był przeznaczony na sprzedaż.

Istotne, jest tylko to, że budynek wzniesiony przez przedsiębiorstwo budowlane, i będący rezultatem jego podstawowej działalności, został ostatecznie sprzedany.

Wzniesienie i sprzedaż budynku mieszkalnego przez przedsiębiorstwo budowlane spełnia wymagania art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "d" uprawniające nabywcę - podatnika do odliczenia wydatku mieszkaniowego.

TEZY

Nie ma podstaw do przyjęcia, by w treści przepisu art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "d" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ istniała dodatkowa przesłanka uzależniająca stosowanie odliczenia wydatku na cele mieszkaniowe od tego, by zakupiony budynek mieszkalny od początku swego istnienia /wybudowania/ był przeznaczony na sprzedaż.

Istotne, jest tylko to, że budynek wzniesiony przez przedsiębiorstwo budowlane, i będący rezultatem jego podstawowej działalności, został ostatecznie sprzedany.

Wzniesienie i sprzedaż budynku mieszkalnego przez przedsiębiorstwo budowlane spełnia wymagania art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "d" uprawniające nabywcę - podatnika do odliczenia wydatku mieszkaniowego.


SENTENCJA

uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "d" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ustanawia przywilej podatkowy polegający na możliwości odliczenia od dochodu przed opodatkowaniem kwoty wydatkowanej przez podatnika na zakup budynku mieszkalnego /lub lokalu mieszkalnego/ od osób, które wybudowały ten budynek w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Działalność gospodarcza w rozumieniu omawianego przepisu to działalność budowlana prowadzona przez dany podmiot jako główne jego zadania, na własny rachunek, w celach zarobkowych.

Przedsiębiorstwo Budownictwa Ogólnego zajmowało się jako głównym zadaniem budową mieszkań na własny rachunek i w celach zarobkowych czyli na sprzedaż. W ramach tej działalności Przedsiębiorstwo Budownictwa Ogólnego wybudowało, a następnie sprzedało budynek mieszkalny.

Zatem w świetle art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "d" zakup budynku mieszkalnego od podmiotu, który budynek ten wybudował w ramach prowadzonej działalności gospodarczej uprawnia podatników do dokonania odliczenia wydatku podatkowego.

Zdaniem Sądu nie ma podstaw do przyjęcia, by w treści omawianego przepisu art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "d" istniała dodatkowa przesłanka uzależniająca stosowanie odliczenia wydatku mieszkaniowego od tego, by zakupiony budynek mieszkalny od początku swego istnienia /wybudowania/ był przeznaczony na sprzedaż. Istotne, zdaniem Sądu, jest tylko to, że budynek wzniesiony przez przedsiębiorstwo budowlane i będący rezultatem jego podstawowej działalności, został ostatecznie sprzedany. Wzniesienie i sprzedaż budynku mieszkalnego przez przedsiębiorstwo budowlane spełnia wymagania art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "d" uprawniające nabywcę - podatnika do odliczenia wydatku mieszkaniowego.

Natomiast bez znaczenia w świetle tego przepisu - zdaniem Sądu - jest okoliczność, że przedsiębiorstwo zajmujące się wznoszeniem i sprzedażą domów mieszkalnych jeden z takich domów najpierw przeznaczyło na własny użytek, a następnie zmieniło jego przeznaczenie i budynek sprzedało tak jak inne budynki wzniesione w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Ścisłe stosowanie przepisu o charakterze podatkowym nie pozwala na przypisywanie mu znaczenia, które wynika z dosłownej jego treści.

Ponieważ decyzje organów podatkowych wydane zostały z niewłaściwym zastosowaniem art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "d" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegały z mocy art. 207 par. 2 pkt 1 Kpa uchyleniu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 208 Kpa.