Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 212/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-06-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6540
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Prezes Instytutu Pamięci Narodowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 22 par 1 i par 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. K. o wyłączenie sędziego Andrzeja Góraja w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych osobowych postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W dniu 28 maja 2015 r. (data prezentaty Sądu) wpłynął wniosek L. K. o wyłączenie sędziego sprawozdawcy Andrzeja Góraja od orzekania

w sprawie z jego skargi na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...]

w przedmiocie odmowy udostępnienia danych osobowych.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że sędzia sprawozdawca odraczając w dniu 3 lipca 2014 r. termin rozprawy postąpił niewłaściwie. Ponadto skarżący stwierdził, że Sąd niepotrzebnie wzywał organ do uzupełnienia akt administracyjnych. Powyższe, zdaniem skarżącego, świadczy o braku profesjonalizmu sędziego, a także o tym, że sędzia sprawozdawca nie był bezstronny i niezawisły w niniejszej sprawie.

Sędzia WSA Andrzej Góraj złożył oświadczenie, że w niniejszej sprawie po jego stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm. dalej jako "P.p.s.a."), wyłączające go od rozpoznania sprawy. Ponadto oświadczył, że nie istnieją inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w tej sprawie (art. 19 P.p.s.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Wniosek o wyłączenie sędziego, w myśl art. 20 P.p.s.a., strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.

Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy prawa zostały wymienione w art. 18 P.p.s.a., natomiast przyczyna wyłączenia sędziego na wniosek została określona

w art. 19 P.p.s.a. Zgodnie z jego treścią niezależnie od przyczyn wymienionych

w art. 18 P.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego.

Stosownie do treści art. 19 P.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych

w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Przepisem art. 22 § 2 P.p.s.a. ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia wyjaśnienia.

W sprawie niniejszej sędzia Andrzej Góraj złożył pisemne wyjaśnienie w trybie powyższego przepisu, że nie zachodzą po jego stronie przesłanki przewidziane

w art. 18 § 1 P.p.s.a. wyłączające go od orzekania w sprawie. Nie zachodzą też żadne inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w niniejszej sprawie.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy zważyć należy, że skarżący nie podniósł, ani nie uprawdopodobnił zaistnienia okoliczności wymienionych w powołanych powyżej przepisach ustawy, mogących stanowić podstawę wyłączenia sędziego z mocy ustawy lub na wniosek, gdyż za takie nie mogą być uznane zdarzenia, które podniósł

w, złożonym wniosku o wyłączenie sędziego. Podkreślenia wymaga, że pojęcie "uzasadniona wątpliwość", dotyczy wątpliwości co do bezstronności sędziego, która uzasadniona jest obiektywnymi powodami, czyli takimi, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest iż w tych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 82).

Argumenty skarżącego uzasadniające wniosek o wyłączenie sędziego nie stanowią podstawy wyłączenia sędziego i tym samym należy uznać, iż brak jest podstaw do ich uwzględnienia. Stanowią one przejaw subiektywnych odczuć skarżącego, nie znajdują natomiast oparcia w obiektywnych okolicznościach. Niezadowolenie ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty takie mogą zostać podniesione w trybie odwoławczym.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki wyłączenia sędziego w sprawie niniejszej.

Wskazania wymaga nadto, że w postanowieniu z dnia 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt I CZ 212/71 (opubl.: OSNC 1972/3/55), Sąd Najwyższy wyraził m. in. pogląd, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego. Jak wynika z powyższego, uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego jest możliwe jedynie, gdy strona wskaże okoliczności lub dowody przynajmniej uprawdopodabniające istnienie uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego. Taka sytuacja

w przedmiotowej sprawie nie zaistniała.

W rozpoznawanej sprawie, w związku z tym, że nie zachodzą przesłanki wyłączenia sędziego z mocy ustawy, jak również z uwagi na fakt, że złożone przez sędziego oświadczenie nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, uznać należało, że wniosek o wyłącznie sędziego Andrzeja Góraja nie zasługuje na uwzględnienie.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.