Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 631/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-06-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie płatne z budżetu państwa
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c,  par. 15 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, , , po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: 1. przyznać radcy prawnemu T.J. wynagrodzenie w kwocie kwotę 221,40,- zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy) w tym podatek VAT w kwocie 41,40 zł. (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu 2. przyznać radcy prawnemu T.J. tytułem poniesionych niezbędnych wydatków kwotę 274,85 zł (dwieście siedemdziesiąt cztery złote i osiemdziesiąt pięć groszy)


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J.P.

Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał J.P. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.

W piśmie z dnia 1 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżącego złożył opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniósł o przyznanie na jego rzecz kosztów udzielonej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych wydatków związanych z udziałem w sprawie. Jednocześnie oświadczył, że pomoc prawna nie została opłacona w całości, ani w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Natomiast podstawę zasądzenia opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).

Przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie niż wymienione w ust. 2 pkt 1 lit. a – b tego przepisu, wynosi 240,00 zł. Ponadto, według § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit b wskazanego powyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W oparciu o powyższe regulacje wysokość wynagrodzenia należało oznaczyć na kwotę 180,- zł. Do kwoty tej należało, co zostało poczynione w sentencji, doliczyć 23 % należnego podatku od towaru i usług.

Sąd uwzględnił wydatki pełnomocnika na podróż odbytą samochodem osobowym do siedziby Sądu albowiem z akt sądowych wynika, iż adwokat stawił się w sądzie celem przeglądnięcia akt sprawy oraz odbioru dokumentów.

Sąd uznał zasadność zwrotu poniesionych przez stronę opłat pocztowych w wysokości 7,40 zł. uwiarygodnionych stosownymi kserokopiami.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit c, § 15 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002, należało stwierdzić, jak w sentencji.