Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 704/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-10-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Wojewódzkiego [...] z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazu i zakazu z zakresu nadzoru weterynaryjnego oraz wymierzenia kary pieniężnej - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Z. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewódzkiego [...] z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazu zniszczenia produktów pochodzenia zwierzęcego, zakazu prowadzenia uboju zwierząt i produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do obrotu i wprowadzania na rynek oraz wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 5000 zł. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący, prócz argumentacji uzasadniającej wniesienie skargi na kwestionowaną decyzję, składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla niego trudne do odwrócenia skutki w postaci utraty płynności finansowej w związku z koniecznością zapłaty nałożonej kary.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn.: Dz. U. z 2012r., poz. 270) sąd jest uprawniony do wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności zaskarżonej do sądu, o ile podlegają one wykonaniu – jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 powyższej ustawy. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażone przez skarżącego w niniejszej sprawie, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

W przedmiotowej sprawie skarżący, poza zarzutami odnoszącymi się bezpośrednio do zaskarżonego postanowienia, których sąd na tym etapie rozpoznawania sprawy nie bierze pod rozwagę, zawarł jedynie ogólne stwierdzenie odnoszące się wprost do wniosku. Poza tym nie wskazał żadnych okoliczności przemawiających za jego uwzględnieniem, nie powołał się na konkretne zdarzenia, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia byłoby zasadne.

Sąd, działając z urzędu, stwierdził ponadto, że ze względu na przedmiot sprawy, którym jest zakaz produkcji i wprowadzania na rynek wyrobów pochodzenia zwierzęcego, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przed dokonaniem jej pełnej kontroli pod kątem zgodności z prawem, byłoby niewskazane ze względu na mogące wystąpić zagrożenie zdrowia lub życia potencjalnych konsumentów określonych produktów pochodzących od skarżącego.

Ubocznie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.