Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 494/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-08-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3, art. 200, art. 201, art. 232
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Anna Sokołowska po rozpoznaniu w Wydziale w dniu 19 sierpnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 13 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia wznowionego postępowania w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) oddalić wniosek o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

M. P., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 13 marca 2014 r. nr [...] utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia 3 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania.

Przyczyną zawieszenia postępowania, wszczętego na wniosek skarżącego

o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną

w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów

lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych, było wystąpienie Marszałka Sejmu

do Trybunału Konstytucyjnego o wyjaśnienie skutków prawnych wyroku Trybunału

z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt SK 18/09, w którym orzeczono niekonstytucyjność m. in. art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r., czyli w okresie za jaki wymierzono skarżącemu zryczałtowany podatek dochodowy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie wniósł

o umorzenie postępowania ewentualnie o oddalenie skargi, wskazując, że wydał postanowienie z dnia 16 kwietnia 2014 r. nr [...]. W piśmie procesowym z dnia 19 maja 2014 r. organ poinformował o wydaniu w dniu 12 maja 2014 r. decyzji, w wyniku wznowienia postępowania, którą uchylił w całości swoją decyzję z dnia 30 września 2009 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia

19 października 2007 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów i umorzył postępowanie w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: "P.p.s.a.", sąd umarza postępowanie sądowoadministracyjne, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W orzecznictwie (postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2011r. - II OSK 2453/2010

- http://orzeczenia.nsa.gov.pl) podkreśla się, że bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. występuje, gdy zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania albowiem jego zaistnienie przed datą wniesienia skargi winno skutkować jej odrzuceniem.

Podkreślić należy, że postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie

o podjęciu z urzędu postępowania w sprawie wznowienia postępowania zostało wydane 16 kwietnia 2014 r., a więc po wniesieniu skargi, które nastąpiło 21 marca 2014 r.

Wskazać również należy, że celem postępowania sądowoadministracyjnego wywołanego skargą na postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego jest dokonanie kontroli przez sąd czy zatamowanie postępowania nie narusza przepisów i, gdyby sąd stwierdził naruszenie takich przepisów, wyeliminowanie z obrotu takiego postanowienia blokującego prowadzenie

i zakończenie postępowania podatkowego (w realiach sprawy postępowania wznowieniowego). Wobec wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej postanowienia

z dnia 16 kwietnia 2014 r. o podjęciu z urzędu postępowania, wyeliminowana została przeszkoda do kontynuowania i zakończenia tego postępowania. W skardze podnoszono, że brak było podstaw faktycznych i prawnych do zawieszenia postępowania wznowieniowego, a więc wydanie postanowienia o podjęciu tego postępowania i doręczenie go stronom wyeliminowało skutki w zakresie nieprowadzenia postępowania. Tym samym skarżący, choć w sposób zastępczy, uzyskał oczekiwany przez siebie cel tj. prowadzenie postępowania wznowieniowego, a jednocześnie postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe

w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

O bezprzedmiotowości postępowania sądowego przekonuje dodatkowo decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 12 maja 2014 r., którą uchylono w całości decyzję ostateczną tego organu oraz poprzedzającą ją decyzję wydaną przez organ I instancji – w zakresie ustalenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów

za 2001 r. i umorzono postępowanie w sprawie.

W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., umorzył postępowanie.

Odnosząc się do wniosku o zwrot kosztów postępowania, Sąd zauważa, że kwestia ta została uregulowana w art. 200 i 201 P.p.s.a. Pierwszy z nich przewiduje zwrot kosztów postępowania w przypadku uwzględnienia skargi przez sąd, drugi zaś – uwzględnienia skargi przez organ w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a.

Tymczasem w niniejszej sprawie nie doszło do merytorycznego badania skargi, tak by móc mówić o jej uwzględnieniu, a podjęcie postępowania przez organ nie było efektem uwzględnienia podniesionych w skardze zarzutów, lecz procesową konsekwencją ustania przyczyny, która w ocenie organu stanowiła podstawę zawieszenia postępowania. Brak zatem podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącego od organu.

Sąd nie znalazł również podstaw do zwrotu całego uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi. Zgodnie z art. 232 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Żadna z wymienionych sytuacji nie występuje w niniejszej sprawie.