Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 339/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-01-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E M o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 339/14 w sprawie ze skargi E M na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. k.p.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 339/14 oddalił skargę E M na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z dnia [...] r., wydaną w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego.

Pismem procesowym z dnia 13 listopada 2014 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 11 czerwca 2014 r., sporządzenie uzasadnienia oraz doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, jak również o wstrzymanie wykonania orzeczenia na podstawie art. 89 p.p.s.a. Uzasadniając strona wskazała, że o oddaleniu wniesionej skargi skarżąca dowiedziała się, gdy zapoznała się z aktami sprawy w siedzibie sądu, w dniu 6 listopada 2014 r. Podniosła nadto, że skarżąca nie otrzymała żadnej z kierowanych do niej przez sąd przesyłek, zawierających zawiadomienie o wyznaczeniu rozprawy oraz odpis odpowiedzi na wniesioną skargę. Przesyłki te nie były również awizowane. W okresie od 1 maja do 30 czerwca 2014 r. E M z racji prowadzenia działalności gospodarczej, wielokrotnie była w placówce pocztowej w B. Podczas tych wizyt nie została poinformowana o przesyłkach pocztowych kierowanych do niej z sądu. Dopiero w dniu 6 listopada 2014 r. powzięła wiadomość, że przesyłki z dnia 22 kwietnia 2014 r. i z dnia 12 maja 2014 r. zostały uznane za doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. W związku z powyższym, w ocenie pełnomocnika skarżącej, na skutek zaniedbań Poczty Polskiej mocodawczyni została pozbawiona możliwości działania w swojej sprawie i przedstawienia swojej argumentacji na rozprawie w dniu 11 czerwca 2014 r. Nie wiedziała także, że Sąd wydał i ogłosił wyrok w jej sprawie, a w konsekwencji nie złożyła wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia w przepisanym terminie. Ponadto, skarżąca nie została pouczona, że na rozprawie może zapaść wyrok niepodlegający doręczeniu. Tym samym, w ocenie pełnomocnika skarżącej, wniosek o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej uznać należy za zasadny. Natomiast, co do wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia pełnomocnik skarżącej podniósł, że w następstwie prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne mające na celu wyegzekwowanie nałożonej kary pieniężnej. Podjęte czynności egzekucyjne, w tym zablokowanie firmowego rachunku bankowego skarżącej, były dla strony dużym zaskoczeniem i skutkują możliwością wystąpienia szkody majątkowej. Skarżąca nie posiada bowiem środków finansowych na pokrycie bieżącej działalności firmy, wypłaty wynagrodzeń zatrudnionym pracownikom oraz pokrycie swoich zobowiązań publicznoprawnych. Do wniosku pełnomocnik skarżącej załączył kserokopię pisma kierowanego do Urzędu Pocztowego w B, w sprawie wyjaśnienia przyczyn niedoręczenia korespondencji.

Postanowieniem z dnia 19 listopada 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 339/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wstrzymał na podstawie art. 89 p.p.s.a. wykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 339/14.

Jednocześnie zarządzeniem z dnia 19 listopada 2014 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez uprawdopodobnienie braku winy skarżącej w uchybieniu terminu, w szczególności poprzez złożenie do akt sprawy informacji udzielonej przez Pocztę Polską S.A. na okoliczność niedoręczenia korespondencji, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Pismem procesowym z dnia 10 grudnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że z pisemnych odpowiedzi Poczty Polskiej na złożoną przez E M reklamację wynika, iż strona w okresie od 1 maja do 30 czerwca 2014 r. regularnie, w krótkich odstępach czasu, odbierała przesyłki pocztowe w UP w B oraz w Agencji Pocztowej nr [...] w B. Powyższe w ocenie strony wskazuje na ewidentny błąd pracowników poczty, którzy nawet w sytuacji braku awiza, obowiązani byli sprawdzić w systemie, czy nie ma innych przesyłek kierowanych do skarżącej. E M, która prowadzi działalność gospodarczą, zatrudniając 22 pracowników regularnie otrzymuje obszerną korespondencję. Z powyższych względów od 21 lutego 2012 r. dysponuje skrytką pocztową w Urzędzie Pocztowym w B, gdzie zgodnie z regulaminem Poczty winna być składana wszelka kierowana do niej korespondencja. Pomimo licznych aktów staranności podjętych przez skarżącą, przesyłki nadane do niej przez sąd, nie tylko nie zostały złożone w skrytce pocztowej, ale nie zostało nawet doręczone stronie awizo. Nie bez znaczenia, w ocenie pełnomocnika, pozostaje również fakt, że skarżąca część kierowanej do niej korespondencji odbiera w Agencji Pocztowej nr [...] w B, która zlokalizowana jest w kwiaciarni. Odbierana tam korespondencja nie jest należycie zabezpieczona, a agencja nie ma wglądu do systemów komputerowych Poczty Polskiej i tym samym, nie posiada informacji o innych przesyłkach kierowanych do danej osoby. W niniejszej sprawie korespondencja sądowa była przekazywana agencji pocztowej. Pełnomocnik skarżącej wskazał nadto, że mocodawczyni wielokrotnie, bezskutecznie prosiła Naczelnika Urzędu Pocztowego o składanie kierowanej do niej korespondencji do właściwej skrytki pocztowej. Ostatnią prośbę w powyższym zakresie zawarła w piśmie z dnia 13 listopada 2014 r. Skarżąca załączyła kserokopię pism Poczty Polskiej z dnia 1 grudnia 2014 r. i z dnia 8 grudnia 2014 r., kserokopię oświadczenia o przyjęciu oferty Poczty Polskiej na udostępnienie skrytki pocztowej z dnia 21 lutego 2012 r., kserokopię pisma z dnia 13 listopada 2014 r. zawierającego prośbę skierowaną do Naczelnika Urzędu Pocztowego w B o przekazywanie przesyłek kierowanych do niej na skrytkę pocztową nr [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu.

Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu.

W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu skarżąca zachowała 7 dniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z uzasadnienia przedmiotowego wniosku, o oddaleniu wniesionej skargi E M dowidziała się w dniu 6 listopada 2014 r., podczas wizyty w sądzie, natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pełnomocnik skarżącej złożył w dniu 13 listopada 2014 r. (data nadania przesyłki pocztowej w UP [...] – k. 41 akt sądowych). Jednocześnie skarżąca dokonała uchybionej czynności, tj. złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 11 czerwca 2014 r.

Zdaniem Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła natomiast braku winy w uchybieniu terminu. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącej podniósł, że przyczyną uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku było nieprawidłowe działanie Urzędu Pocztowego w B. W ocenie pełnomocnika skarżącej, przedstawione wyżej okoliczności niedoręczenia skarżącej pism procesowych w przedmiotowej sprawie, wskazują na brak winy w uchybieniu terminu i czynią wniosek zasadnym. Skarżąca nie może bowiem ponosić negatywnych konsekwencji wynikających z zaniedbań operatora pocztowego.

Sąd stwierdził, że przedstawiona przez pełnomocnika argumentacja nie jest wystarczająca do uznania, iż uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez skarżącą. Podkreślić należy ponownie, iż przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje ważne interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce, gdy dopełnienie czynności było niewykonalne z powodu niemożliwej do usunięcia przeszkody, tj. przeszkody nagłej, której nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku, jakiego w danych okolicznościach można racjonalnie oczekiwać. Uprawdopodobnienie zaistnienia takiej sytuacji należy do strony.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że wnosząc przedmiotową skargę strona wskazała adres: [...], [...] [...], [...] [...]. Na powyższy adres skierowane zostały do skarżącej przesyłki pocztowe z dnia 22 kwietnia 2014 r. (zawierająca odpis odpowiedzi na skargę) oraz z dnia 12 maja 2014 r. (zawierająca zawiadomienie o terminie rozprawy). Przesyłki te zostały zwrócone do sądu z adnotacją "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Z analizy powyższych przesyłek (k. 23 i k. 25 akt sądowych) wynika, że operator pocztowy podjął próbę ich doręczenia skarżącej. Z uwagi na niemożność doręczenia przesyłek zostały one pozostawione na okres 14 dni w AP [...], przy ul. W [...], o czym skarżąca została każdorazowo powiadomiona poprzez pozostawienie zawiadomień w skrzynce oddawczej adresata. Następnie, z uwagi na niepodjęcie w/w przesyłek przez skarżącą, w terminie 7 dni od daty pozostawienia pierwszych zawiadomień operator pocztowy pozostawił zawiadomienia powtórne. Po bezskutecznym upływie 14 dniowego terminu, przesyłki zostały zwrócone do nadawcy i uznane przez sąd za doręczone, w trybie art. 73 p.p.s.a.

W ocenie Sądu zarówno zestawienie dat pierwszego i powtórnego awizowania, jak również adnotacje doręczyciela zawarte na załączonych do przesyłek druków zwrotnego potwierdzenia odbioru, wskazują na prawidłowe działanie operatora pocztowego. Strona skarżąca nie przedstawiła żadnych przekonywujących argumentów, które przeczyłyby powyższemu domniemaniu.

Bez znaczenia dla sprawy pozostaje argumentacja pełnomocnika skarżącej, co do regularnego odbierania przez skarżącą przesyłek pocztowych w UP w B oraz w Agencji Pocztowej nr[...] w B, potwierdzona załączonymi do akt sprawy pismami Poczty Polskiej S.A. z dnia 1 grudnia 2014 r. i z dnia 8 grudnia 2014 r. Jak już bowiem wcześniej wskazano, z adnotacji zawartych na przedmiotowych przesyłkach wynika, że zostały one złożone w Agencji Pocztowej nr [...] w B. Wskazać należy ponadto, że z przepisów ustawy z dnia 23 listopada 2012 Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r. poz. 1529) nie wynika dla pracowników Poczty Polskiej obowiązek szukania w systemie informatycznym wszystkich przesyłek rejestrowanych skierowanych do danego odbiorcy, skoro nie dysponuje on numerem nadania przesyłki.

Bez wpływu na wynik niniejszej sprawy pozostaje także podniesiona przez pełnomocnika skarżącej okoliczność zawarcia w dniu 12 lutego 2012 r. umowy na udostępnienie skrytki pocztowej nr [...] w UP B. Z treści powyższej umowy wynika bowiem, że stroną przyjmującą ofertę na udostępnienie skrytki pocztowej był mąż skarżącej - J M, zamieszkały [...] [...],[...] [...], prowadzący działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego. Natomiast skarżąca była jedynie osobą współkorzystającą ze skrytki pocztowej. Przyjmując ofertę skarżąca oświadczyła, że zapoznała się i przyjmuje do wiadomości warunki określone w Regulaminie udostępniania skrytek i przegródek pocztowych. Z § 8 pkt 1 Regulaminu udostępniania skrytek i przegródek pocztowych, stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały Zarządu Poczty Polskiej S.A. z dnia 20 grudnia 2011 r., nr 315/2011 wynika natomiast, że dopuszcza się możliwość udostępnienia jednej skrytki/przegródki pocztowej kilku adresatom, jeśli są to osoby fizyczne, nieprowadzące działalności gospodarczej, wspólnie zamieszkujące. Z treści powyższego przepisu wynika zatem, że korespondencja kierowana do skarżącej w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej nie mogła być składana w jednej skrytce pocztowej, razem z korespondencją kierowaną do jej męża i odnoszącą się do prowadzonej przez niego działalności ubezpieczeniowej.

Niezależnie od powyższego, na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 11 czerwca 2014 r. nie wskazuje również podniesiona okoliczność wielokrotnych i bezskutecznych interwencji skarżącej u Naczelnika Urzędu Pocztowego w B, w sprawie składania kierowanej do niej korespondencji do właściwej skrytki pocztowej. Na potwierdzenie powyższego pełnomocnik strony skarżącej przedstawił bowiem tylko jedno pismo w tej sprawie, datowane na dzień 13 listopada 2014 r., a więc już po powzięciu przez stronę wiadomości o fakcie uchybienia terminu.

Bez wpływu na wynik przedmiotowego rozstrzygnięcia pozostają także podniesione przez pełnomocnika skarżącej okoliczności złej organizacji pracy i nienależytego zabezpieczenia przesyłek pocztowych w AP nr [...] w B. Sąd nie jest bowiem władny do oceny powyższych kwestii. Dodatkowo, jak już wcześniej wskazano, z adnotacji zawartych na przesyłkach z korespondencją sądową z dnia 22 kwietnia 2014 r. oraz z dnia 12 maja 2014 r. wynika, że zostały one złożone w AP nr [...]w B, a nie w AP nr [...].

Wobec powyższego, należało uznać, że okoliczności i argumenty podniesione przez pełnomocnika strony we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej.

Tym samym Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 11 czerwca 2014 r.

k.p.