Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1972/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 215 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "N" – [...] Spółka Jawna w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 października 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2008 r. postanawia : - skargę odrzucić -


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 26 listopada 2010 r. wezwano Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej "N" – [...] Spółka Jawna w K. (dalej zwana "Spółką") do usunięcia braków formalnych skargi poprzez min. podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 6 grudnia 2010 r.

Odpowiadając na powyższe wezwanie Spółka w piśmie z dnia 12 grudnia 2010 r. podała, że zaskarżeniu ulega tylko i wyłącznie uzasadnienie "wyroku". W tej sytuacji przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne. Strona skarżąca podkreśliła, że w skardze jednoznacznie zakwestionowała stanowisko organu, który odmówił uznania Niepublicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej "N", dla których jednostką tworzącą jest Spółka, za odrębne podmioty w rozumieniu ustawy o VAT. Spółka obszernie uzasadniła także, dlaczego stanowisko organu jest błędne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 215§1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne nakłada więc na stronę, wszczynającą postępowanie w drodze skargi, obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Od tych pism pobierany jest bowiem wpis stosunkowy. Niedochowanie wymogu podania wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takiego braku obliguje sąd, jak to już zostało wcześniej wspomniane, do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie Spółka wskazała, że w sprawie przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne, gdyż kwestionuje ona jedynie uzasadnienie decyzji, a w szczególności odmowę uznania Niepublicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej "N", utworzonych przez Spółkę, za podatników podatku od towarów i usług. Spór nie dotyczy jednak zgłoszenia danego podmiotu jako podatnika na deklaracji VAT R, ale wynika z deklaracji VAT-7 za wrzesień 2008 r., w której Spółka wykazała min. na swoją rzecz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 50 046 zł, z czego kwotę 44 391 zł zadysponowała do zwrotu na rachunek bankowy, a kwotę 5 655 zł do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy. A zatem w istocie strona skarżąca domaga się uznania prawidłowości dokonanego rozliczenia, polemizując ze stanowiskiem organu w zakresie zwrotu na konto konkretnego podmiotu wykazanej w deklaracji kwoty. Nie jest to zatem spór o samo bycie podatnikiem, ale o konkretną kwotę zwrotu z tytułu bycia podatnikiem.

W konsekwencji Sąd stwierdza, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie są należności pieniężne.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, skoro w zakreślonym terminie brak skargi nie został uzupełniony, Sąd orzekł o jej odrzuceniu, biorąc za podstawę swego rozstrzygnięcia art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.