Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2819/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6463 Wzory przemysłowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 246, art. 247
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Zeszyt tematyczny do matematyki" w części dotyczącej figur 2-7 oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Nr [...] z [...] stycznia 2013 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej organ), działając na podstawie art. 102 ust. 1, art. 104 w zw. z art. 246 i art. 247 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.; dalej p.w.p) oraz art. 98 k.p.c. w zw. z art. 256 ust. 2 p.w.p., unieważnił prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Z." nr [...] w części dotyczącej figur 2-7 oraz przyznał solidarnie Z. S. i M. P. (dalej uczestnicy postępowania, wnoszący sprzeciw) od M. D. (dalej skarżący, uprawniony) kwotę 2 600 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu [...] czerwca 2011 r. do organu wpłynął sprzeciw Z. S. i M. P. prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą G. s.c. w W. wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego RP z [...] maja 2010 r. o udzieleniu prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pod tytułem "Z." pod numerem [...] udzielonego na rzecz M. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "D. w T. Sporny wzór przemysłowy został zgłoszony do Urzędu Patentowego RP [...] października 2009 r.

Jako podstawę prawną wnoszący sprzeciw wskazał art. 246 w związku z art. 89 i art. 117 oraz art. 102, art. 103 i art. 104 p.w.p. i wniósł o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. Wnoszący sprzeciw wniósł o uchylenie w całości ww. decyzji, ewentualnie o uchylenie w części tej decyzji. W tym drugim przypadku wskazał, że sprzeciw obejmuje odmiany spornego wzoru przemysłowego od fig. 2 do fig. 7. Wnoszący sprzeciw sprecyzował, że "częściowe unieważnienie wzoru powinno (...) obejmować wewnętrzne kartki, gdzie na dłuższej prawej krawędzi znajduje się alfabetycznie poukładany blokowo pisany tekst". Strona podniosła, że sporny wzór przemysłowy nie spełnia przesłanki nowości (art. 103 p.w.p.), nie posiada indywidualnego charakteru (art. 104 p.w.p.), a nadto wykorzystywanie wzoru przemysłowego narusza prawa osobiste i majątkowe wnoszącego sprzeciw (art. 117 ust. 2 p.w.p.). Jako przeciwstawienie wskazany został wzór przemysłowy pod tytułem "Z." zarejestrowany pod numerem [...] Według wnoszącego sprzeciw "sporny wzór przemysłowy jest łudząco podobny" do wzoru przemysłowego przeciwstawionego (przeciwstawiony wzór przemysłowy został zgłoszony do ochrony w Urzędzie Patentowym RP [...] kwietnia 2005 r.).

Pismem z [...] lutego 2012 r. uprawniony wniósł o oddalenie sprzeciwu uznając go za bezzasadny.

Wobec uznania sprzeciwu za bezzasadny przez uprawnionego sprawa została przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym.

Pismem z [...] marca 2012 r., uprawniony przyznał, że porównywane wzory przemysłowe "mają to samo zastosowanie i zaspokajają tą samą potrzebę, jednak co do formy, wyglądu układu linii, ornamentu są odmienne". Podniósł, że sporny wzór dotyczy "nowej postaci zeszytu tematycznego do matematyki z charakterystyczną okładką w ściśle określonej kolorystyce z nadrukami nawiązującymi do przeznaczenia tego zeszytu". Wskazał, iż "na marginesie są umieszczone zapisy powiązane tematycznie z nauką przedmiotu matematyka", a "napisy charakteryzują się stylizowanym liternictwem". Podkreślił, że "wzór dotyczy ściśle określonego zeszytu wyposażonego w okładkę, która jako element zewnętrzny odgrywa decydującą rolę w toku postrzegania tego przedmiotu". Uprawniony oświadczył, że jego wzór przemysłowy nie narusza praw majątkowych i osobistych wnoszącego sprzeciw, jest nowy i posiada indywidualny charakter.

Na rozprawie [...] września 2012 r. wnoszący sprzeciw przedłożył materiały dowodowe na okoliczność wcześniejszego wprowadzania do obrotu zeszytów stanowiących przeciwstawiony wzór przemysłowy oraz materiały dowodowe dotyczące zakresu swobody twórczej. Odnośnie do pierwszej okoliczności strona przedstawiła między innymi fakturę VAT nr [...] z [...] września 2005 r., gazetkę promocyjną A. "Obniżki ważne od 8 sierpnia do 22 sierpnia 2007 r." oraz gazetkę reklamową "SZKOŁA 2007". Z kolei materiały dowodowe dotyczące zakresu swobody twórczej stanowiły między innymi zeszyt ze słownikiem "JĘZYK POLSKI", zeszyt-słownik "Fizyka ze ściągą" oraz zeszyt do matematyki "Szkoła podstawowa i gimnazjum".

W dniu [...] października 2012 r. wnoszący sprzeciw przedłożył do akt przedmiotowej sprawy dodatkowe materiały dowodowe na poparcie powołanych podstaw prawnych sprzeciwu. Składają się na nie m. in.: opinia i odpowiedzi na pytania z pism procesowych sporządzone przez biegłego sądowego prof. J. N. z [...] stycznia 2010 r. w sprawie przed Sądem Okręgowym w T., Wydział V Gospodarczy, sygn. akt [...], a także faktura VAT nr [...] sierpnia 2009 r. oraz gazetka ofertowa T. za okres od dnia [...] sierpnia do dnia [...] września 2009 r. Ponadto wnoszący sprzeciw wskazał na dodatkowe przeciwstawienie w postaci zarejestrowanego na swoją rzecz wzoru przemysłowego pod tytułem "Zeszyt edukacyjny" o numerze [...] (drugie z przeciwstawień). Odniósł się też do zakresu swobody twórczej zeszytów używanych przez uczniów i podniósł, że wyznaczają ją "cechy funkcjonalne tego przedmiotu, takie jak: znormalizowana wielkość i objętość zeszytu, wielkość kratek w zeszytach w kratkę oraz szerokość linii w zeszytach w linie".

W piśmie z [...] października 2012 r. uprawniony, zanegował stanowisko wnoszącego sprzeciw dotyczące przesłanek wskazanych w sprzeciwie. Zdaniem strony załączone przez wnoszącego sprzeciw dokumenty (tj. postanowienie Sądu Okręgowego w T. z [...] września 2009 r., faktury sprzedaży, ulotki reklamowe, protokół z posiedzenia Sądu Okręgowego w K. z [...] maja 2010 r.) "poza pewnymi elementami nie wnoszą nic nowego do sprawy". Uprawniony dokonał też tabelarycznego porównania wzoru spornego i wzorów przeciwstawionych.

Na rozprawie [...] stycznia 2013 r. obie strony podtrzymały swoje stanowiska. Wnoszący sprzeciw podniósł, że "okładka zeszytu ma znaczenie drugorzędne tym bardziej, że, jak twierdzi uprawniony, oczekuje od końcowego użytkownika dokładnego zapoznania się z produktem według wzoru". Oświadczył, że "jeśli chodzi o naruszenie praw autorskich to w całości wszystkie elementy spornego wzoru zostały naruszone, jeśli natomiast chodzi o zarzut braku indywidualnego charakteru w odniesieniu do okładki w tym zakresie wzory przeciwstawione nie dają podstaw do zakwestionowania okładek, wzór obejmuje zeszyt a nie samą okładkę". Uprawniony wskazał, że "okładka jest bardzo istotna w aspekcie wrażenia, który wzór wywołuje" i "nawiązuje do treści edukacyjnych zawartych w zeszycie". Nadto uprawniony załączył do protokołu pismo procesowe, w którym przedstawił swoje stanowisko. W jego ocenie "sporny wzór jest nowy, ponieważ nie było identycznego poprzednika", a występujące różnice nie są "drugorzędne". Sporny wzór ma indywidualny charakter, gdyż "to wypadkowa różnych elementów, które przesądzają o pewnej inności danego przedmiotu", a "porównywane wzory mają inne cechy istotne, przez co wywołują odmienne wrażenie". Strona zanegowała też możliwość uwzględnienia opinii biegłego, która została przedstawiona przez stronę przeciwną, gdyż "sporządzona została na potrzeby innego postępowania, oparta została o nietożsamy materiał dowodowy".

Decyzją Nr [...] z [...] stycznia 2013 r. organ unieważnił prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Z." nr [...] w części dotyczącej figur 2-7 oraz przyznał solidarnie wnoszącym sprzeciw od uprawnionego kwotę 2 600 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu organ wskazał, że sprzeciw dotyczył wszystkich odmian spornego wzoru przemysłowego za wyjątkiem okładki (fig. 1). Analiza objęła zatem wyłącznie odmiany spornego wzoru przemysłowego od fig. 2 do fig. 7.

Omawiając szczegółowo podstawę prawną zaskarżonej decyzji, jak również przepisy stanowiące podstawę sprzeciwu organ podkreślił, iż wzorem przemysłowym jest postać wytworu lub jego części o wyglądzie nadanym mu przez określone cechy czy elementy postrzegane zmysłem wzroku i przez to wywołującym określone wrażenie ogólne podczas oglądania wytworu, w którym wzór został zastosowany lub jest zawarty, w takiej postaci, w jakiej występuje on na rynku podczas prezentacji i przed nabyciem wytworu. Elementy wytworu, które nie są widoczne lub ze względu na jego właściwości nie mogą być uwidocznione bez istotnej zmiany postaci wytworu w trakcie jego oglądania na rynku, nie mają znaczenia dla oceny nowości i indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego, a tym samym nie są objęte ochroną. Podkreślił, iż zgodnie z praktyką Urzędu Patentowego RP ocenie nowości (i indywidualnego charakteru) w zakresie zdolności rejestrowej wzoru przemysłowego podlega jedynie postać tego wzoru ujawniona w jego dokumentacji zgłoszeniowej. Wzór przemysłowy powinien być oceniany w takiej postaci, w jakiej będzie możliwe wizualne zapoznanie się z nim przy zachowaniu wszystkich właściwości wyrobu.

Kolegium Orzekające uznało, że środkowe kartki zeszytów są postrzegane zmysłem wzroku i przez to wywołują określone wrażenie ogólne podczas oglądania wytworu, w takiej postaci, w jakiej występuje on na rynku podczas prezentacji i przed nabyciem wytworu. Konsument będzie mógł zatem zapoznać się z jego wyglądem i dokonać oceny takiego wzoru przemysłowego (zeszyt do notatek).

Dokonując oceny nowości spornego wzoru Kolegium Orzekające miało na uwadze tezy, zgodnie z którymi nowość wymagana od wzorów przemysłowych ma charakter obiektywny. Nowym wzorem jest wzór, który nie jest znany gronu osób zajmujących się zawodowo dziedziną, której wzór dotyczy. Ustalenie występowania przesłanki nowości wymaga porównania między wzorem, którego dotyczy ocena oraz wcześniejszymi podobnymi wzorami. Ocena powinna być dokonywana według stanu na dzień zgłoszenia wniosku o rejestrację. Zestawiane i porównywane powinny być wzory przemysłowe tego samego rodzaju. Po stwierdzeniu, że mamy do czynienia z wytworem tego samego rodzaju lub podobnym, należy przystąpić do oceny jego wyglądu.

Organ podkreślił, iż w dokumentacji zgłoszeniowej przedmiotowy wzór przemysłowy został określony jako "zeszyt tematyczny do matematyki znajdujący zastosowanie jako element wyposażenia ucznia" i przedstawiony w 7 postaciach stanowiących zdjęcia okładki zeszytu oraz stron występujących w zeszycie. Przeciwstawione wzory przemysłowe stanowią natomiast zeszyty określone jako "Zeszyt słownik" ([...]) oraz "Zeszyt edukacyjny" ([...]), przy czym oba wzory obejmują jedynie środkowe strony zeszytów (bez okładek). Porównywane wzory, niezależnie od ich nazw, stanowią zeszyty szkolne. Tym samym zakres swobody twórczej, przy projektowaniu tych wytworów, jest ograniczony określonymi funkcjami.

Wskazał, iż ocena nowości wzoru przemysłowego wymaga uwzględnienia dwóch czynników w postaci wcześniejszego udostępnienia publicznego wzoru oraz ustalenia różnicy między dwoma wzorami (braku identyczności). W literaturze podkreśla się, że weryfikacja nowości wzoru pełni, w porównaniu ze sprawdzeniem występowania cechy indywidualnego charakteru, funkcję filtrującą, bowiem wzór, który cechuje indywidualny charakter jest zwykle wzorem nowym. Test "nowości" wzoru ma charakter obiektywny - ocena powinna ograniczać się do zbadania, czy wzory są identyczne, przy czym ewentualne trudności mogą powstać przy ocenie występowania "nieistotnych szczegółów".

Podniósł również, że przesłanka nowości w rozumieniu art. 103 p.w.p. ma charakter bezwzględny, a jej ocena nie jest ograniczona do terytorium Polski. Odwołując się do orzecznictwa oraz poglądów doktryny wskazał, że nowym jest wzór wcześniej nieujawniony, a także wzór niemający identycznego poprzednika. Ocena "nowości" powinna być prowadzona w odniesieniu do tych cech wzoru przemysłowego, które są widoczne na ilustracji zamieszczonej w dokumentacji zgłoszeniowej. Porównanie wzorów powinno służyć wychwyceniu różnic między zestawianymi rozwiązaniami i ewentualnym ustaleniu ich istotności dla całego wzoru, co może być determinowane np. stosunkiem wielkości elementów różniących wzory do całkowitych rozmiarów wzoru. Podkreślił, że identyczność wzorów obejmuje zarówno sytuację, gdy wzory są jednakowe, tożsame, bliźniacze (tzw. identyczność zupełna), jak i przypadek, gdy wzory różnią się między sobą jedynie nieistotnymi szczegółami - są zgodne z wyłączeniem jednak cech nieistotnych, które nie są bezpośrednio postrzegane (tzw. identyczność niezupełna). W praktyce ocena przypadków drugiego rodzaju może być bardzo skomplikowana, gdyż często różnice między porównywanymi wzorami są nieznaczne, a ocena może być uzależniona od specyfiki branży. Ocena nowości wzoru przemysłowego polega na przeprowadzeniu analizy porównawczej poszczególnych elementów rozwiązania przeciwstawionego oraz wzoru przemysłowego zgłaszanego do rejestracji. Koniecznym zatem elementem porównania jest wskazanie istniejących różnic i rozstrzygnięcie, jaki charakter mają występujące różnice. Brak nowości ocenia się przez zestawienie z jednym konkretnym rozwiązaniem. Zakres porównywanych wzorów został ograniczony do tych, które mogły dotrzeć do wiadomości osób zajmujących się dziedziną, której wzór dotyczy. Dla stwierdzenia braku tej cechy nie jest wystarczające stwierdzenie, że istotne elementy rozwiązania występują w kilku rozwiązaniach wcześniejszych, lecz wskazanie, że są one obecne w jednym zestawianym wytworze.

W ocenie organu, badane wzory, określone jako zeszyt do matematyki (sporny wzór przemysłowy), zeszyt słownik i zeszyt edukacyjny (przeciwstawione wzory przemysłowe) stanowią w istocie zeszyty szkolne. Są to zatem wytwory należące do tego samego asortymentu towarów. Zeszyty szkolne występują masowo, są używane przez dzieci i młodzież uczącą się w szkołach podstawowych i średnich, a także w szkołach wyższych. Zeszyty tego rodzaju są powszechnie stosowane, szczególnie w trakcie nauki w szkołach od września do czerwca każdego roku. Oferta podmiotów produkujących zeszyty jest ogólnodostępna i trafia do zwykłego konsumenta, gdyż odbiorcą pozostają zasadniczo rodzice uczącego się dziecka lub dziecko. Z racji swojej funkcji, niezależnie od kształtu, zeszyty te mają zawsze obwolutę i kartki chronione tą obwolutą.

Organ podkreślił, iż z materiałów dowodowych znajdujących się w aktach sprawy wynika, iż postacie przeciwstawionych wytworów zostały upublicznione przed datą pierwszeństwa spornego wzoru przemysłowego (tj. [...] października 2009 r.).

Przeprowadzając analizę porównawczą organ miał na uwadze zarówno ogólne wrażenie, jak też poszczególne elementy obu wytworów. Jak podkreślił organ, sześć odmian spornego wzoru przemysłowego będących przedmiotem sprzeciwu zostało poddanych analizie porównawczej. Dokonując oceny porównywanych wzorów. Organ zaznaczył, iż podczas analizy w zakresie nowości najistotniejszą rolę odgrywają różnice, natomiast w przypadku analizy odnośnie do indywidualnego charakteru kluczowe jest ustalenie podobieństw.

Dokonując analizy przesłanki nowości, organ wskazał, iż w przypadku odmiany wzoru przemysłowego spornego oznaczonej jako fig. 1 Kolegium Orzekające nie dokonało oceny z uwagi na ograniczenie sprzeciwu przez wnoszącego sprzeciw do odmian od fig. 2 do fig. 7. Oceniając przesłankę nowości drugiej odmiany wzoru spornego (fig. 2) Kolegium Orzekające uznało, że w porównywanych wzorach przemysłowych różnice występują w ornamentacji (co wynika przede wszystkim ze zdjęć załączonych do dokumentacji zgłoszeniowej porównywanych wzorów). Organ dokonał analizy poszczególnych elementów spornego wzoru, w tym wielkości marginesów oraz ich zawartości (ok. 1/6 całej kartki), a także pozostałej części kartki zajętej przez równomiernie umieszczoną kratkę (ok. 5/6 całej kartki). Zauważył, że na marginesie odmiany spornego wzoru przemysłowego widnieją przykłady z tabliczki mnożenia zapisane poziomo. Dodatkowo sporna odmiana badanego wzoru przemysłowego zawiera czystą kartkę stanowiącą tylną część okładki. Najbardziej zbliżonymi do przedmiotowej odmiany wzoru spornego odmianami są, według Kolegium Orzekającego, odmiany fig. 1 i fig. 4 wzoru przemysłowego o numerze [...] oraz odmiana fig. 1 wzoru przemysłowego o numerze [...]. Odmiana fig. 1 wzoru przemysłowego o numerze [...] stanowi przedstawienie dwóch kartek, na które składają się część zakratkowana (ok. 5/6 całej kartki) i część stanowiąca margines (ok. 1/6 kartki). Na marginesie widnieją słowa w języku polskim zapisane pionowo. Odmiana fig. 2 wzoru przemysłowego o numerze Rp.10113 stanowi przedstawienie jednej kartki w sposób opisany powyżej (odmiana fig. 1 wzoru o numerze [...]). Z kolei odmiana fig. 1 wzoru przemysłowego o numerze [...] przedstawia dwie kartki, na które składają się część zakratkowana (ok. 5/6 całej kartki) i część stanowiąca margines (ok. 1/6 kartki). Na marginesie widnieją słowa w języku polskim i angielskim (słownik) zapisane poziomo. Dokonując oceny organ miał na uwadze wygląd ogólny badanych wzorów. Proporcje części zakratkowanych i marginesów są niemal identyczne, jednak treść oraz sposób ich przedstawienia na marginesach różnią się. Identyczna jest też ich kolorystyka. W przypadku odmiany wzoru przemysłowego spornego oznaczonej jako fig. 3 Kolegium Orzekające uznało, że w porównywanych wzorach przemysłowych różnice występują w ornamentacji (co wynika przede wszystkim ze zdjęć załączonych do dokumentacji zgłoszeniowej porównywanych wzorów). Organ dokonał analizy poszczególnych elementów spornego wzoru przemysłowego, w tym wielkości marginesów oraz ich zawartości (ok. 1/6 całej kartki), a także pozostałej części kartki zajętej przez równomiernie umieszczoną kratkę (ok. 5/6 całej kartki). W tym przypadku są to dwie kartki. Na marginesie widnieją przykłady figur geometrycznych wraz z opisem w języku polskim. Najbardziej zbliżonymi do przedmiotowej odmiany wzoru spornego odmianami są, według Kolegium Orzekającego, odmiany fig. 1 i fig. 4 wzoru przemysłowego o numerze [...] oraz odmiana fig. 1 wzoru przemysłowego o numerze Rp.9456. Odmiana fig. 1 wzoru przemysłowego o numerze [...] stanowi przedstawienie dwóch kartek, na które składają się część zakratkowana (ok. 5/6 całej kartki) i część stanowiąca margines (ok. 1/6 kartki). Na marginesie widnieją słowa w języku polskim zapisane pionowo. Odmiana fig. 2 wzoru przemysłowego o numerze [...] stanowi wyobrażenie jednej kartki w sposób opisany powyżej (odmiana fig. 1 wzoru o numerze [...]). Z kolei odmiana fig. 1 wzoru przemysłowego o numerze [...] przedstawia dwie kartki, na które składają się część zakratkowana (ok. 5/6 całej kartki) i część stanowiąca margines (ok. 1/6 kartki). Na marginesie widnieją słowa w języku polskim i angielskim (słownik) zapisane poziomo. Dokonując oceny organ miał na uwadze wygląd ogólny badanych wzorów. Proporcje części zakratkowanych i marginesów są niemal identyczne, jednak treść oraz sposób ich przedstawienia na marginesach różnią się. Kolorystyka porównywanych wzorów jest także identyczna. Odnośnie do czwartej odmiany wzoru przemysłowego spornego Kolegium Orzekające stwierdziło różnice występujące w ornamentacji porównywanych wzorów przemysłowych (co wynika przede wszystkim ze zdjęć załączonych do dokumentacji zgłoszeniowej porównywanych wzorów). Organ ocenił poszczególne elementy spornego wzoru przemysłowego, w tym wielkość marginesów oraz ich zawartości (ok. 1/6 całej kartki), a także pozostałą część kartki zajętą przez równomiernie umieszczoną kratkę (ok. 5/6 całej kartki). Także w tym przypadku są to dwie kartki. Na marginesie widnieją przykłady tabliczki mnożenia oraz informacje z zakresu geometrii. Najbardziej zbliżonymi do przedmiotowej odmiany wzoru spornego odmianami są, według Kolegium Orzekającego, odmiany fig. 1 i fig. 4 wzoru przemysłowego o numerze [...] oraz odmiana fig. 1 wzoru przemysłowego o numerze [...]. Odmiana fig. 1 wzoru przemysłowego o numerze [...] stanowi przedstawienie dwóch kartek, na które składają się część zakratkowana (ok. 5/6 całej kartki) i część stanowiąca margines (ok. 1/6 kartki). Na marginesie widnieją słowa w języku polskim zapisane pionowo. Odmiana fig. 2 wzoru przemysłowego o numerze [...] stanowi przedstawienie jednej kartki w sposób opisany powyżej (odmiana 1 wzoru o numerze [...]). Z kolei odmiana fig. 1 wzoru przemysłowego o numerze [...] przedstawia dwie kartki, na które składają się część zakratkowana (ok. 5/6 całej kartki) i część stanowiąca margines (ok. 1/6 kartki). Na marginesie widnieją słowa w języku polskim i angielskim (słownik) zapisane poziomo. Dokonując oceny organ miał na uwadze wygląd ogólny badanych wzorów. Proporcje części zakratkowanych i marginesów są niemal identyczne, jednak treść oraz sposób ich przedstawienia na marginesach różnią się. Identyczna jest też ich kolorystyka. Co do odmian fig. 5 i fig. 6 spornego wzoru przemysłowego Kolegium Orzekające uznało, iż są to odpowiednio odmiany fig. 3 i fig. 4 spornego wzoru przemysłowego. Tym samym ich ocena została dokonana w analogiczny sposób (jak wyżej). W kwestii odmiany wzoru przemysłowego spornego oznaczonej jako fig. 7 Kolegium Orzekające stwierdziło, iż składa się ona z trzech wcześniejszych odmian, tj. odmiany fig. 1, fig. 2 i fig. 4 spornego wzoru przemysłowego. Wobec powyższego ich ocena została dokonana w sposób identyczny, jak opisano powyżej co do każdej z odmian wzoru. Wskutek porównania podobieństw i różnic wzoru spornego (jego odmian) i wzorów przeciwstawionych (ich odmian) organ uznał, że w ogólnej ocenie nie są one identyczne. Zdaniem Kolegium Orzekającego powyższych różnic nie można uznać za nieistotne szczegóły w rozumieniu art. 103 ust. 1 p.w.p, a sporny wzór posiada cechę nowości. Determinującym czynnikiem była w tym przypadku treść wskazana na marginesach porównywanych wzorów przemysłowych oraz sposób jej przedstawienia.

Zdaniem organu, odrębna analiza winna dotyczyć oceny indywidualnego charakteru spornego wzoru przemysłowego. Ocena czy wzór przemysłowy posiada indywidualny charakter postaci wytworu, nadana mu przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację musi być dokonana przez zorientowanego użytkownika przy uwzględnieniu zakresu swobody twórczej przy opracowywaniu tego konkretnego wzoru. Oznacza to, że przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego bierze się pod uwagę zakres swobody twórczej przy opracowywaniu wzoru, który z kolei jest zdeterminowany przez cechy funkcjonalne przedmiotu oraz przez wcześniejsze wzornictwo. Zdaniem Kolegium - swoboda twórcza w rozpatrywanym przypadku nie jest całkowicie ograniczona. Materiały dowodowe zgromadzone w aktach sprawy zawierają przykłady innych zeszytów, przede wszystkim okładek i kartek znajdujących się w środku (karty 76-116 akt sprawy Sp. 148/12, tom I). Pomimo pełnionych funkcji prezentowane zeszyty różnią się - przykładowo zeszyt o nazwie "Język niemiecki. Zeszyt ze słownikiem" zawiera kartki, na których marginesy zostały umieszczone w poziomie na dole i na górze (seria zeszytów). W zeszytach tych występuje część "użytkowa", na którą składają się część zakratkowana i zaliniowana. Analogiczne rozmieszczenie treści występuje w zeszycie "Fizyka", gdzie dodatkowo umieszczone zostały kolorowe elementy graficzne. Wobec występującej różnorodności ornamentacji kartek w zeszytach szkolnych Kolegium Orzekające uznało, iż, rozpatrywany jako całość, sporny wzór w swoich odmianach (fig. 2, fig. 3, fig. 4, fig. 5, fig. 6 i fig. 7) nie różni się od wzorów przeciwstawionych w takim stopniu, że zorientowany użytkownik rozróżni porównywane wzory. Decydujące znaczenie będą miały w tym przypadku podobieństwa dotyczące proporcji poszczególnych elementów (tj. margines i zakratkowana część użytkowa), sposobu umieszczenia ich na kartkach (tj. margines pionowy), kolorystyki (tj. kolory czarny i biały). Treść wskazana na marginesach nie będzie miała takiego znaczenia - zorientowany użytkownik wie bowiem, że treść zależy od zakresu tematycznego zeszytu.

Co do indywidualnego charakteru pierwszej odmiany wzoru przemysłowego spornego Kolegium Orzekające nie dokonało analizy porównawczej z uwagi na ograniczenie sprzeciwu przez wnoszącego sprzeciw do odmian od fig. 2 do fig. 7. Odnośnie do drugiej odmiany wzoru spornego (fig. 2) Kolegium Orzekające uznało, że w porównywanych wzorach przemysłowych podobieństwa dotyczą ornamentacji (co wynika przede wszystkim ze zdjęć załączonych do dokumentacji zgłoszeniowej porównywanych wzorów). Sporny wzór składa się z marginesów wraz z zawartością (ok. 1/6 całej kartki), a także użytkowej części kartki zajętej przez równomiernie umieszczoną kratkę (ok. 5/6 całej kartki). Należy zauważyć, że na marginesie odmiany spornego wzoru przemysłowego widnieją przykłady z tabliczki mnożenia zapisane poziomo, a marginesy zostały umieszczone pionowo. Dodatkowo sporna odmiana badanego wzoru przemysłowego zawiera czystą kartkę stanowiącą tylną część okładki. Najbardziej podobnymi do przedmiotowej odmiany wzoru spornego odmianami są, według Kolegium Orzekającego, odmiany fig. 1 i fig. 4 wzoru przemysłowego o numerze [...] oraz odmiana fig. 1 wzoru przemysłowego o numerze [...]. Odmiana fig. 1 wzoru przemysłowego o numerze [...] stanowi przedstawienie dwóch kartek, na które składają się część zakratkowana (ok. 5/6 całej kartki) i część stanowiąca margines (ok. 1/6 kartki). Należy zauważyć, że na marginesie widnieją słowa w języku polskim zapisane pionowo. Odmiana fig. 2 wzoru przemysłowego o numerze [...] stanowi przedstawienie jednej kartki w sposób opisany powyżej (odmiana fig. 1 wzoru o numerze [...]). Z kolei odmiana fig. 1 wzoru przemysłowego o numerze [...] przedstawia dwie kartki, na które składają się część zakratkowana (ok. 5/6 całej kartki) i część stanowiąca margines (ok. 1/6 kartki). Należy zauważyć, że na marginesie widnieją słowa w języku polskim i angielskim (słownik) zapisane poziomo. W obu przypadkach marginesy zostały umieszczone pionowo. Dokonując oceny organ miał na uwadze wygląd ogólny badanych wzorów. Proporcje części zakratkowanych i marginesów, kolorystyka jest taka sama, a nadto w porównywanych wzorach marginesy zostały umieszczone pionowo. Różnice dotyczące treści oraz sposobu ich przedstawienia, z uwagi na odbiorcę - zorientowanego użytkownika, nie będą miały wpływu na ogólną ocenę porównywanych wzorów w zakresie indywidualnego charakteru.

Także w przypadku odmiany wzoru przemysłowego spornego oznaczonej jako fig. 3 Kolegium Orzekające uznało, że w porównywanych wzorach przemysłowych podobieństwa występują w ornamentacji (co wynika przede wszystkim ze zdjęć załączonych do dokumentacji zgłoszeniowej porównywanych wzorów). Dominujące elementy spornego wzoru przemysłowego stanowią margines z zawartością (ok. 1/6 całej kartki) oraz zakratkowana część kartki (ok. 5/6 całej kartki). W tym przypadku są to dwie kartki. Należy zauważyć, że na marginesie widnieją przykłady figur geometrycznych wraz z opisem w języku polskim. Za najbardziej podobne do przedmiotowej odmiany wzoru spornego Kolegium Orzekające uznało odmiany fig. 1 i fig. 4 wzoru przemysłowego o numerze [...] oraz odmianę fig. 1 wzoru przemysłowego o numerze [...]. Odmiana fig. 1 wzoru przemysłowego o numerze [...] stanowi przedstawienie dwóch kartek, na które składają się część zakratkowana (ok. 5/6 całej kartki) i część stanowiąca margines (ok. 1/6 kartki). Należy zauważyć, że na marginesie widnieją słowa w języku polskim zapisane pionowo. Odmiana fig. 2 wzoru przemysłowego o numerze [...] stanowi wyobrażenie jednej kartki w sposób opisany powyżej (odmiana fig. 1 wzoru o numerze [...]). Z kolei odmiana fig. 1 wzoru przemysłowego o numerze [...] przedstawia dwie kartki, na które składają się część zakratkowana (ok. 5/6 całej kartki) i część stanowiąca margines (ok. 1/6 kartki). Należy zauważyć, że na marginesie widnieją słowa w języku polskim i angielskim (słownik) zapisane poziomo. W obu przypadkach marginesy zostały rozmieszczone pionowo. Dokonując oceny podobieństw organ miał na uwadze wygląd ogólny badanych wzorów. Dotyczą one proporcji części zakratkowanych i marginesów, sposobu rozmieszczenia marginesów (marginesy zostały umieszczone pionowo w porównywanych wzorach), a także zastosowania tej samej kolorystyki. Różnice dotyczące treści oraz sposobu jej przedstawienia nie będą miały znaczenia dla zorientowanego użytkownika, który jest świadomy, że na rynku występują zeszyty o różnej treści tematycznej. W kwestii indywidualnego charakteru czwartej odmiany wzoru przemysłowego spornego Kolegium Orzekające stwierdziło podobieństwa występujące w ornamentacji porównywanych wzorów przemysłowych (co wynika przede wszystkim ze zdjęć załączonych do dokumentacji zgłoszeniowej porównywanych wzorów). Organ miał na uwadze przede wszystkim istotne elementy spornego wzoru przemysłowego, tj. wielkość marginesów oraz ich zawartości (ok. 1/6 całej kartki), a także część zakratkowaną kartki (ok. 5/6 całej kartki). Także w tym przypadku są to dwie kartki. Należy zauważyć, że na marginesie widnieją przykłady tabliczki mnożenia oraz informacje z zakresu geometrii, a marginesy zostały przedstawione pionowo. Najbardziej zbliżonymi do przedmiotowej odmiany wzoru spornego odmianami są, według Kolegium Orzekającego, odmiany fig. 1 i fig. 4 wzoru przemysłowego o numerze [...] oraz odmiana fig. 1 wzoru przemysłowego o numerze [...]. Odmiana fig. 1 wzoru przemysłowego o numerze [...] stanowi przedstawienie dwóch kartek, na które składają się część zakratkowana (ok. 5/6 całej kartki) i część stanowiąca margines (ok. 1/6 kartki). Należy zauważyć, że na marginesie widnieją słowa w języku polskim zapisane pionowo. Odmiana fig. 2 wzoru przemysłowego o numerze [...] stanowi przedstawienie jednej kartki w sposób opisany powyżej (odmiana fig. 1 wzoru o numerze [...]). Z kolei odmiana fig. 1 wzoru przemysłowego o numerze [...] przedstawia dwie kartki, na które składają się część zakratkowana (ok. 5/6 całej kartki) i część stanowiąca margines (ok. 1/6 kartki). Należy zauważyć, że na marginesie widnieją słowa w języku polskim i angielskim (słownik) zapisane poziomo. We wszystkich przypadkach marginesy zostały umieszczone w pionie. Dokonując oceny organ miał na uwadze wygląd ogólny badanych wzorów i ich podobieństwa. Składają się na nie proporcje części zakratkowanych i marginesów, sposób przedstawienia marginesów (w porównywanych wzorach umieszczono je pionowo) oraz zastosowana czarno-biała kolorystyka. Na ocenę indywidualnego charakteru nie wpłynie porównywana treść marginesów oraz sposób jej przedstawienia - zorientowany użytkownik zdaje sobie bowiem sprawę z różnorodności oferty treściowej zeszytów szkolnych.

Co do odmian fig. 5 i fig. 6 spornego wzoru przemysłowego Kolegium Orzekające uznało, iż są to odpowiednio odmiany fig. 3 i fig. 4 spornego wzoru przemysłowego. Tym samym ich ocena została dokonana w analogiczny sposób. Stwierdzono liczne podobieństwa w zakresie proporcji części zakratkowanych i marginesów, sposobu przedstawienia marginesów (umieszczone są pionowo) oraz zastosowania czarno-białej kolorystyki.

W kwestii odmiany wzoru przemysłowego spornego oznaczonej jako fig. 7 Kolegium Orzekające stwierdziło, iż składa się ona z trzech wcześniejszych odmian, tj. odmiany fig. 1, fig. 2 i fig. 4 spornego wzoru przemysłowego. Wobec powyższego ich ocena została dokonana w sposób identyczny, jak opisano powyżej co do każdej z odmian wzoru (za wyjątkiem odmiany fig. 1). W tym przypadku istotne było, że dwa elementy tej odmiany w postaci wewnętrznych kartek zeszytu zostały uznane za podobne do przeciwstawionych odmian wzorów o numerze [...] i o numerze [...].

Odnosząc się zbiorczo do elementów poddanych powyższej analizie, organ wskazał, że proporcje marginesów i zakratkowanych części "użytkowych", kolorystyka i pionowy sposób przedstawienia marginesów jest podobna. Bardzo zbliżony jest też prostokątny kształt kartek (standardowy zeszyt A5 ma wymiary 21,5 cm x 15 cm). Różnice występują w treści marginesów (w praktyce w zeszytach na każdej kartce jest inna treść).

Zdaniem Kolegium Orzekającego ogólne wrażenie, jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku sporny wzór przemysłowy (jego odmiany od fig. 2 do fig. 7), nie różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzory przemysłowe przeciwstawione. Wskazani wyżej zorientowani użytkownicy w zakresie zeszytów są osobami, które nie odróżnią porównywanych zeszytów z uwagi na niewielkie różnice wskazane powyżej. Organ miał na względzie zakres swobody twórczej przy opracowywaniu tego rodzaju wzorów, która jest ograniczona z uwagi na funkcje spełniane przez badane wytwory - zeszyty umożliwiające dokonywanie notatek. Pomimo powyższych funkcji przedmiotowych wytworów zakres swobody twórczej nie jest mały, o czym świadczą opisane powyżej ornamentacje wewnętrznych kartek zeszytów stanowiące materiały dowodowe w sprawie (opracowując sporny wzór uprawniony mógł inaczej przedstawić treść, inaczej zastosować marginesy, np. poziomo lub w innych proporcjach, lub wykorzystać inne kolory).

Zdaniem Kolegium Orzekającego materiały zebrane w sprawie stanowią dowody potwierdzające, że sporny wzór przemysłowy w swoich odmianach (fig. 2-7) spełniał wymóg nowości, gdyż występujące różnice nie miały nieistotnego charakteru. Jednocześnie sporny wzór w swoich odmianach (fig. 2-7) pozbawiony był indywidualnego charakteru w dacie jego zgłoszenia do Urzędu Patentowego RP, ponieważ ogólne wrażenie, jakie wywołuje on na zorientowanym użytkowniku, nie różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzory publicznie udostępnione przez wnoszącego sprzeciw przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo.

Kolegium Orzekające podkreśliło, iż dokonało oceny przesłanek wskazanych w art. 103 p.w.p., mimo iż unieważnienie spornego prawa z rejestracji nastąpiło na podstawie przesłanki braku indywidualnego charakteru wskazanej w art. 104 p.w.p. Kolegium kierowało się w tym przypadku tezami występującymi w orzecznictwie sądów administracyjnych w Polsce, że analiza porównawcza wzorów przemysłowych powinna mieć charakter kompleksowy i obejmować łącznie kwestie nowości oraz indywidualnego charakteru. Równocześnie z uwagi na unieważnienie spornego prawa z rejestracji we wskazanym przez wnoszącego sprzeciw zakresie (odmiany wzoru spornego od 2 do 7) analiza dotycząca naruszenia art. 117 p.w.p. była zbędna.

W skardze na powyższą decyzję skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów prawa materialnego tj. 104 p.w.p., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez błędną ocenę o braku spełnieniu w dacie zgłoszenia wzoru przemysłowego warunku cechy indywidualnego charakteru oraz art. 108 ust. ust 1.3 i 4 p.w.p. poprzez nieprawidłową analizę wzoru przemysłowego.

Naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 7, 77 § 1 k.p.a. oraz 80 k.p.a. w szczególności poprzez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy, ograniczenie rozpoznania sprawy do odmian zeszytu z pominięciem okładki, sprzeczność ustaleń i wniosków organu ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz przytoczonym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa, brak odniesienia się do wszystkich zarzutów zgłoszonych przez uprawnionego do wzoru lub odniesienie się w sposób niepełny, przyjęcie dowolnej oceny dowodów w wyniku braku rozpatrzenia całego materiału dowodowego lub wyciągnięcia z niego mylnych wniosków, naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia decyzji odpowiadającego wymogom tego przepisu, w szczególności poprzez niedostateczne i niepełne uzasadnienie decyzji, zaniechania obowiązku przekonującego uzasadnienia zawartego stanowiska, art. 8 oraz 11 kpa. poprzez prowadzenie postępowania i wydanie decyzji niezgodnej z zasadą pogłębiania zaufania oraz wyjaśniania zasadności przesłanek jakimi kierował się organ przy wydaniu decyzji.

Wskazując na powyższe zarzuty, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W działaniu organu Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia,

a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.

Zgodnie z art. 246 ust. 1 p.w.p. każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego RP o udzieleniu prawa z rejestracji w ciągu sześciu miesięcy od opublikowania w Wiadomościach Urzędu Patentowego informacji o udzieleniu prawa. W świetle wyżej cytowanego przepisu sprzeciw jest powszechnym środkiem prawnym służącym każdej osobie, która nie musi wykazywać interesu prawnego we wszczęciu postępowania.

Natomiast w świetle art. 247 ust. 2 p.w.p., w sytuacji w której uprawniony w odpowiedzi na zawiadomienie Urzędu podniesie zarzut, że sprzeciw jest bezzasadny, sprawa zostaje przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. W myśl art. 255 ust. 1 pkt 1 p.w.p. sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji rozpatruje Urząd Patentowy RP w trybie postępowania spornego.

Zgodnie z art. 315 ust. 3 p.w.p. ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego, znaku towarowego albo topografii układów scalonych w Urzędzie Patentowym. Wobec powyższego w niniejszej sprawie organ prawidłowo zastosował przepisy wskazane w osnowie zaskarżonej decyzji.

Podstawę sprzeciwu stanowiły przepisy art. 102, art. 103, art. 104 i art. 117 ust. 2 p.w.p.

Stosownie do art. 102 ust. 1 p.w.p. wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację.

W świetle art. 103 ust. 1 p.w.p. wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób, z zastrzeżeniem ust. 2. Wzór uważa się za identyczny z udostępnionym publicznie także wówczas, gdy różni się od niego jedynie nieistotnymi szczegółami. Dodatkowo art. 103 ust. 2 p.w.p. precyzuje, że wzoru nie uważa się za udostępniony publicznie, w rozumieniu ust. 1, jeżeli nie mógł dotrzeć do wiadomości osób zajmujących się zawodowo dziedziną, której wzór dotyczy.

Według art. 104 ust. 1 p.w.p. wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem, jeżeli ogólne wrażenie, jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo. Istotny jest przy tym przepis art. 104 ust. 2 p.w.p. określający, że przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego bierze się pod uwagę zakres swobody twórczej przy opracowywaniu wzoru.

Zaskarżoną decyzją działający w trybie postępowania spornego Urząd Patentowy RP, po rozpatrzeniu sprawy o sygnaturze [...] unieważnił prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pod tytułem "Z." [...] w części dotyczącej figur 2-7, które to prawo zostało udzielone na rzecz M. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "D." w T.

Podstawę prawną decyzji stanowił art. 102 ust. 1 i art. 104 w związku z art. 246 i art. 247 p.w.p. oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p.

Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów zarówno prawa materialnego, jak i przepisów postępowania "w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy".

Odnosząc się do zarzutu naruszenie przepisu art. 104 p.w.p. poprzez błędną analizę wzoru przemysłowego, podkreślić należy, iż zgodnie z art. 104 ust. 1 p.w.p. wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem, jeżeli ogólne wrażenie, jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo. Istotny jest przy tym przepis art. 104 ust. 2 p.w.p. określający, że przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego bierze się pod uwagę zakres swobody twórczej przy opracowywaniu wzoru.

W skardze wskazano, że dokonując zgłoszenia wzoru przemysłowego prawidłowo przedstawiono sporny wzór w załączonym do wniosku opisie "ze wskazaniem dwóch odmian oraz cech postaciowych, które wyróżniają przedmiotowy wzór". Według strony pierwszą odmianę stanowią ilustracje figur 1-5 oraz figury 7, natomiast odmianę drugą ilustrują figury 1-2 oraz figury 6-7. Skarżący wskazał, że "Urząd Patentowy potraktował każdą z figur rysunku jako ilustrację oddzielnej odmiany co nie znajduje pokrycia w stanie rzeczywistym". Zdaniem skarżącego organ nie uwzględnił istotnych cech postaciowych odmian spornego wzoru przemysłowego, a przy analizie "kierował się porównaniem materiału ilustracyjnego bez uwzględnienia opisu".

Zdaniem Sądu powyższy zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonana przez organ szczegółowa analiza porównawcza przeciwstawionych znaków, znajdująca odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na stronach 6 do 20 w pełni uzasadnia przesłanki unieważnienia wzoru przemysłowego [...] we wskazanym w zaskarżonej decyzji zakresie. Dokonując oceny organ skoncentrował się na analizie między ilustracjami przedstawionymi przez uprawnionego do spornego wzoru w dokumentacji zgłoszeniowej a ilustracjami przeciwstawionych wzorów przemysłowych. Decydujące, choć nie jedyne, znaczenie miały właśnie ilustracje porównywanych wzorów przemysłowych, gdyż jak trafnie podkreślił organ, odwołując się do stanowiska doktryny: "w toku badania wzoru uwzględniane są zasadniczo te cechy, które są dostrzegalne w graficznym przedstawieniu wzoru", a "przedmiotem porównania wzorów przemysłowych są całe postacie wytworów objętych prawem z rejestracji, tj. przedstawione na zdjęciu lub rysunku zbiorczym załączonym do dokumentacji zgłoszeniowej w świetle ich cech istotnych" Opis spornego wzoru przemysłowego był uwzględniony pomocniczo. Na ilustracjach spornego wzoru przemysłowego nie jest widoczny typ czcionki, ani kolor ciemnoniebieski, na co wskazuje skarżący, a co jedynie sygnalizuje opis. Decydujące w sprawie było "zagospodarowanie" przestrzeni na poszczególnych kartkach, które w przypadku spornego wzoru jest bardzo zbliżone do wskazanych w zaskarżonej decyzji odmian przeciwstawionych wzorów przemysłowych.

Dokonując analizy przesłanki nowości, wskutek porównania podobieństw i różnic wzoru spornego (jego odmian) i wzorów przeciwstawionych (ich odmian) organ słusznie uznał, że w ogólnej ocenie nie są one identyczne. Stwierdzone przez organ równice nie mogły zostać uznane za nieistotne szczegóły w rozumieniu art. 103 ust. 1 p.w.p, a zatem zasadnie organ uznał, iż sporny wzór posiada cechę nowości. Determinującym czynnikiem była w tym przypadku treść wskazana na marginesach porównywanych wzorów przemysłowych oraz sposób jej przedstawienia.

Dokonując oceny indywidualnego charakteru spornego wzoru przemysłowego organ podkreślił, że proporcje marginesów i zakratkowanych części "użytkowych", kolorystyka i pionowy sposób przedstawienia marginesów jest podobna. Bardzo zbliżony jest też prostokątny kształt kartek (standardowy zeszyt A5 ma wymiary 21,5 cm x 15 cm). Różnice występują w treści marginesów (w praktyce w zeszytach na każdej kartce jest inna treść). Powyższe w ocenie Sądu, dawało organowi podstawę do stwierdzenia, iż ogólne wrażenie, jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku sporny wzór przemysłowy (jego odmiany od fig. 2 do fig. 7), nie różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzory przemysłowe przeciwstawione. Wskazani przez organ zorientowani użytkownicy w zakresie zeszytów są osobami, które nie odróżnią porównywanych zeszytów z uwagi na niewielkie różnice wskazane przez organ.

W ocenie Sądu, materiały zebrane w sprawie stanowią dowody potwierdzające, że sporny wzór przemysłowy w swoich odmianach (fig. 2-7) spełniał wymóg nowości, gdyż występujące różnice nie miały nieistotnego charakteru. Jednocześnie sporny wzór w swoich odmianach (fig. 2-7) pozbawiony był indywidualnego charakteru w dacie jego zgłoszenia do Urzędu Patentowego RP, ponieważ ogólne wrażenie, jakie wywołuje on na zorientowanym użytkowniku, nie różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzory publicznie udostępnione przez wnoszącego sprzeciw przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo.

Sąd nie podzielił słuszności wskazywanych przez skarżącego zarzutów naruszenia przepisów postępowania. Wbrew twierdzeniom skargi organ w sposób prawidłowy ustaliły stan faktyczny sprawy, kierując się wymogami art. 7, 77, 80 k.p.a. Uzasadnienie decyzji zawierało wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej oraz wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Zarzuty dotyczące przepisów proceduralnych dotyczyły dwóch kwestii. Po pierwsze skarżący wskazał, że nie było podstaw do przyjęcia, że sprzeciw dotyczy tylko figur 2-7 i przytoczył dwa żądania wnoszącego sprzeciw ujęte w jego piśmie z 22 czerwca 2011 r. na stronie 2. W odniesieniu do powyższego zasadnie podkreśla organ, że wnoszący sprzeciw sprecyzował (2 wniosek wskazany w sprzeciwie), że "częściowe unieważnienie wzoru powinno (...) obejmować wewnętrzne kartki, gdzie na dłuższej prawej krawędzi znajduje się alfabetycznie poukładany blokowo pisany tekst". Tym samym wskazał, że chodzi o figury 2-7. Drugi zarzut skarżącego dotyczy "sprzeczności ustaleń i wniosków wyciągniętych przez Urząd Patentowy ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz przytoczonym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa". Skarżący podniósł, iż chodzi o sposób oceny porównywanych wzorów, zakres swobody twórczej oraz pojęcie zorientowanego użytkownika. Co do pierwszej kwestii w skardze wskazano, że "wzór należy oceniać całościowo". Zdaniem Sądu, organ dokonując oceny porównywanych wzorów miał na uwadze podobieństwa i różnice składające się na ich całościowy wygląd. Odnośnie do zakresu swobody twórczej skarżący wskazał, że jest ona wąska, gdyż ograniczona jest "nie tylko kształtem, cechami użytkowymi zeszytu, ale i wcześniejszym wzornictwem". Organ słusznie podnosił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że przykładowo różne mogą być proporcje marginesów oraz części "użytkowej" kartki, a nadto mogą one inaczej być rozmieszczone (str. 17 przedmiotowej decyzji). Skarżący podnosił też, że za zorientowanych użytkowników nie można uznać dzieci, młodzieży i ich rodziców, gdyż "nie można czynić znaku równości pomiędzy nimi a pracownikami sklepów z artykułami piśmienniczymi". Należy podkreślić, że "zorientowany użytkownik przed dokonaniem zakupu uważnie ogląda produkt, bada jego budowę i funkcjonalność oraz zwraca uwagę na detale", a ponadto "nie jest uzasadnione wymaganie, by zorientowany użytkownik znał wszystkie wzory przemysłowe z określonego sektora". Zasadne było zatem uznanie za zorientowanych użytkowników rodziców mających dzieci w wieku szkolnym, dzieci i młodzież oraz pracowników sklepów z artykułami piśmienniczymi. To oni będą decydowali o zakupie zeszytu mając na względzie między innymi ich wygląd oraz ofertę w zakresie zeszytów, w szczególności zeszytów do matematyki, dostępną na rynku. Podnosząc naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. skarżący wskazał, że "uzasadnienie decyzji nie objaśnia toku myślenia organu wydającego decyzję, czym kierował się organ przy wydawaniu rozstrzygnięcia". Takie stanowisko jest niezasadne, gdyż organ wyjaśnił gruntownie motywy swojej decyzji (uzasadnienie stanowią strony od 5 do 21).

Reasumując, w ocenie Sądu, w toku postępowania spornego organ dokładnie przeanalizował nadesłaną przez obie strony sporu dokumentację i wyczerpująco zbadał wszystkie okoliczności faktyczne, związane z niniejszą sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisów prawa, zgodnie z naczelną zasadą postępowania tj. zasadą prawdy obiektywnej. Urząd Patentowy RP, wydając zaskarżoną decyzję, kierował się obiektywizmem i konkretnymi przepisami prawa a tym samym, wbrew twierdzeniom skarżącego, uczynił zadość zasadzie pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa. Rozpatrując materiał dowodowy, organ nie pominął żadnego z dowodów zgromadzonych w przedmiotowej sprawie i odniósł się do poszczególnych zarzutów przedstawionych przez obie strony postępowania. Urząd Patentowy RP, wydając zaskarżoną decyzję, kierował się obiektywizmem i konkretnymi przepisami prawa.

Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.