Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 650/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 94a, art. 129 ust. 1, art. 52
journal: Dz.U. 2016 poz 2142
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne
article: art. 107 § 3, art. 80 , art. 77 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Protokolant Referent Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2017 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego skargę na decyzję z [...] stycznia 2017 r. nr [...] Głównego Inspektora Farmaceutycznego (dalej: "GIF"), który po rozpatrzeniu odwołania skarżącej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] (dalej: "[...]WIF", "organ I instancji") z [...] sierpnia 2016 r. znak: [...] umarzającą postępowanie w części dotyczącej nakazu zaprzestania prowadzenia reklamy apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" zlokalizowanej w [...], poprzez umieszczenie w lokalu apteki plakatu reklamowego o treści: "[...]" oraz nakładającej na skarżącą karę pieniężną w wysokości 1.000 zł.

Za podstawę prawną wydanej decyzji GIF przyjął art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust 3, art. 115 ust. 1 pkt 4, art. 94a oraz art. 129b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2016 r., poz. 2142, dalej: "u.p.f."), art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 oraz art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23, dalej: "k.p.a.").

Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

W kwietniu 2016 r. [...]WIF wszczął z urzędu postępowania w przedmiocie naruszenia dyspozycji art. 94a ust. 1 u.p.f. w związku z powzięciem wiadomości dotyczących możliwości prowadzenia reklamy apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej [...] (dalej: "Apteka") poprzez umieszczenie w oknach lokalu apteki plakatów reklamowych o treści "[...]" oraz wezwał stronę do: przesłania plakatów umieszczonych w witrynie apteki, udzielenia informacji o terminie umieszczenia ww. plakatów, przesłania kopii umowy z podmiotami odpowiedzialnymi na prowadzenie reklamy, wskazania wszystkich miejsc ekspozycji plakatów.

W odpowiedzi na powyższe strona w piśmie z 22 kwietnia 2016 r. wskazała, że plakat reklamujący suplement diety "[...]" oraz plakat reklamujący produkt leczniczy "[...]" były umieszczone w witrynie lokalu Apteki, a dokładniej przyklejone do szyby w oknie za pomocą przezroczystej taśmy klejącej. Okno lokalu apteki było jedynym miejscem ekspozycji plakatów. Plakaty były wywieszone od połowy marca 2016 roku do 7 lub 8 kwietnia 2016 r. Reklama ww. produktów prowadzona była na podstawie zleceń właściwych podmiotów odpowiedzialnych, tj. odpowiednio: T. sp. z o. o. z siedzibą w W. oraz G. S.A. z siedzibą w P. W ocenie skarżącej stanowiła "dozwoloną reklamę produktów farmaceutycznych, której nie można traktować jako reklamy działalności apteki". Strona wskazała również, że "przepisy ustawy prawo farmaceutyczne nie zakazują prowadzenia reklamy produktów na terenie apteki, powołała się przy tym na stanowisko P. oraz na stanowisko Departamentu Prawnego GIF. Ponadto strona podniosła, że na plakatach reklamowych nie było informacji odnoszących się do przedmiotowej Apteki, a przedstawione produkty w rzeczywistości były sprzedawane po innej cenie niż uwidoczniona na plakatach. Do pisma z 22 kwietnia 2016 r. strona załączyła: kopię plakatu reklamowego dotyczącego produktu "[...]", kopię plakatu reklamowego dotyczącego produktu "[...]", kopię upoważnienia do prowadzenia reklamy udzielonego przez G. z siedzibą w P., kopię upoważnienia dotyczącego działań reklamowych udzielonego przez T. Polska Sp. z o.o. z siedzibą w W., stanowisko Departamentu Prawnego Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego z 13 lutego 2012 r., stanowisko P. z 14 lutego 2012 r.

W odpowiedzi na wezwanie organu dotyczące udzielenia informacji w przedmiocie ilości sprzedanego produktu leczniczego "[...]" pomiędzy połową marca 2016 r. do 8 kwietnia 2016 r., a wcześniejszym okresem, tj. przed umieszczeniem w oknach lokalu Apteki plakatów reklamowych, strona pismem z 24 czerwca 2016 r. poinformowała organ I instancji, że wywieszenie plakatu w witrynie Apteki, dokonane na zlecenie podmiotu odpowiedzialnego, nie miało wpływu na poziom sprzedaży w przedmiotowej Aptece – do pisma została załączona tabela sprzedaży ww. produktu leczniczego za okres od 1 marca do 30 kwietnia 2016 r.

Decyzją z [...] sierpnia 2016 r. Wojewódzki Inspektor na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie w części dotyczącej nakazu zaprzestania prowadzenia reklamy apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" zlokalizowanej w [...], poprzez umieszczenie w oknach lokalu apteki plakatu reklamowego o treści "[...]" i plakatu reklamowego o treści "[...]" zaś na podstawie art. 129b ust. 1 i ust. 2 u.p.f nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości 1.000 zł z tytułu naruszenia zakazu, o jakim mowa w art 94a ust. 1 u.p.f.

W odwołaniu od powyższej decyzji strona zarzuciła naruszenie art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. oraz art. 94a u.p.f. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz wydanie przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia co do istoty sprawy na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.

W piśmie z 18 października 2016 r. skarżąca zarzuciła organowi, że nie odniósł się merytorycznie do zarzutów podniesionych w odwołaniu i nie wykazał istnienia zamiaru strony w prowadzeniu niedozwolonej reklamy Apteki.

Główny Inspektor Farmaceutyczny decyzją z [...] stycznia 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podzielił stanowisko organu I instancji, co do zakwalifikowania postępowania strony jako jednej z form reklamy apteki i jej działalności zakazanej przez art. 94a ust. 1 u.p.f.

W ocenie GIF, umieszczenie przez stronę w witrynie Apteki plakatów zawierających zdjęcie produktu leczniczego "[...]" czy suplementu diety "[...]" z jednoczesnym zastosowaniem powiększonej czcionki wskazującej na nowe, niższe ceny wraz z przekreśleniem starej ceny oraz zawierające napisy o treści: "duża paczka", należy uznać za zakazaną reklamę o której mowa w art 94a ust. 1 u.p.f. Wyżej wymienione plakaty reklamowe sugerowały, że produkty te można nabyć w Aptece po obniżonej cenie, zatem pacjent uzyskiwał zachętę do skorzystania z jej oferty. Zdaniem GIF, nie ma przy tym znaczenia fakt, że ceny produktów przedstawione na plakatach różniły się od rzeczywistych cen obowiązujących w Aptece oraz, że ceny te mogły być niższe (lub wyższe) niż w innych aptekach. Samo odzwierciedlenie cen rzeczywiście obowiązujących w aptece, bądź jego brak, nie przesądza o reklamowym charakterze przekazu. Istotne jest natomiast, aby działanie miało niejako zachęcać do zakupu w danej placówce. Zdaniem organu II instancji, miejsce umieszczenia plakatów reklamowych w witrynie Apteki przemawia za powiązaniem przez przeciętnego odbiorcę przedstawionej na plakatach oferty, z ofertą przedmiotowej Apteki. W ocenie GIF, nie ma przy tym znaczenia, że na plakatach nie zostało umieszczone logo ani dane podmiotu. Sam fakt umieszczenia plakatów w oknach Apteki sugerował bowiem potencjalnemu odbiorcy, że może on nabyć w tym miejscu reklamowane produkty w promocyjnej cenie.

Organ odwoławczy, powołując się na treść art. 129b ust. 1 i 2 u.p.f. uznał, że organ I instancji prawidłowo przyjął naruszenie przepisów ustawy Prawo farmaceutyczne w zakresie prowadzenia niedozwolonej reklamy apteki i brak jest podstaw do uznania za niesłuszne czy rażąco wygórowane nałożenia kary pieniężnej w wysokości 1.000 zł. Przy ustalaniu wysokości kary został uwzględniony: okres naruszenia od połowy marca 2016 r. do 7 lub 8 kwietnia 2016 r., odstąpienie strony od prowadzenia reklamy przed wydaniem zaskarżonej decyzji, że postępowanie dotyczyło prowadzenia reklamy jednej apteki, a strona nie była uprzednio karana za naruszenia art. 94a u.p.f. oraz prowadzenie zakazanej reklamy apteki i jej działalności w postaci umieszczenia w witrynie Apteki dwóch plakatów reklamowych, mimo, że strona powinna znać przepisy regulujące prowadzoną przez nią działalność.

Skarżąca w skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzuciła powyższej decyzji naruszenie:

- 94a u.p.f., poprzez błędne przyjęcie, iż plakat z reklamą pojedynczego produktu leczniczego oraz plakat z reklamą pojedynczego suplementu diety udostępnione w lokalu apteki stanowią reklamę działalności tej apteki;

- 80 k.p.a. w związku z art. 77 §1 k.p.a., poprzez dowolną ocenę dowodów wynikającą z braku wyczerpującego rozpatrzenia całości materiału dowodowego, w szczególności okoliczności świadczących o braku zamiaru skarżącej w reklamowaniu jej apteki oraz nieuwzględnieniu niektórych okoliczności faktycznych sprawy korzystnych dla skarżącej, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Wobec tak sformułowanych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu podniosła, że ekspozycja plakatów reklamujących produkty "[...]" oraz "[...]" stanowi dozwoloną reklamę produktów farmaceutycznych, której nie można traktować jako reklamy działalności apteki. Jej zdaniem, wizerunki produktów oraz rekomendowane ceny zamieszczone na plakatach pochodziły od podmiotów odpowiedzialnych, a plakaty odnosiły się jedynie do dwóch pojedynczych produktów, które można nabyć praktycznie w każdej dowolnej aptece. Plakat nie odnosił się do oferty handlowej apteki, nie stanowił cennika produktów do nabycia w aptece, ani katalogu większej liczby produktów do nabycia w aptece po atrakcyjnej cenie. Cena produktów "[...]" oraz "[...]" w aptece skarżącej, obowiązująca w czasie wywieszenia plakatów, różniła się nieco od cen uwidocznionych na plakatach. Rekomendacje producentów (podmiotów odpowiedzialnych) stanowią jedynie zalecenie tych podmiotów odnośnie sugerowanej ceny detalicznej, nie stanowią zaś zobowiązania aptek, które uczestniczą w akcji promowania tych produktów, do stosowania dokładnie takich rekomendowanych cen w swojej ofercie, choć z oczywistych rynkowych względów, ceny te są do siebie zbliżone.

Strona podniosła, że plakaty zostały wywieszone w celu promocji produktów uwidocznionych na nich na zlecenie ich producentów. Natomiast o braku istnienia winy tzn. zamiaru reklamowania apteki jednoznacznie świadczy: to, że skarżąca nie działała wyłącznie z własnej inicjatywy, tylko wzięła udział w akcji promocyjnej; występująca różnica między cenami na plakatach, a cenami stosowanymi w aptece (cena z plakatu nie wiązała się z ofertą handlową apteki); brak wzrostu sprzedaży, a nawet spadek w okresie udostępnienia plakatu. Zdaniem skarżącej, brak odniesienia się do powyższych okoliczności stanowi o braku rzetelnego rozpatrzenia całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto zarauciła, że organ odwoławczy konsekwentnie pomija okoliczność, że plakaty zawierały informację o rekomendacji cenowej producenta a nie apteki.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z 7 listopada 2017 r. skarżąca podtrzymała stanowisko przedstawione w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Istotą sporu w niniejszej sprawie jest to, czy umieszczenie w oknach lokalu apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...] dwóch plakatów reklamowych o treści: "[...] stanowi niedozwoloną reklamę o jakiej mowa w art. 94a ust. 1 u.p.f., a jeśli stanowi, to jakie okoliczności winny być wzięte pod uwagę przy ustalaniu wymiaru kary.

Zgodnie z art. 94a ust. 1 u.p.f. zabroniona jest reklama aptek i punktów aptecznych oraz ich działalności. Nie stanowi reklamy informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki lub punktu aptecznego.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie nie był zarówno fakt wywieszenia przedmiotowych plakatów w oknach lokalu apteki, ani okres ich wywieszenia od połowy marca 2016 r. do 7 lub 8 kwietnia 2016 r., ale to, że skarżąca posiadała upoważnienia do prowadzenia reklamy udzielone przez G. Sp. z o.o. z siedzibą w P. oraz T. Sp. z o.o. z siedzibą w W., jak również treść plakatów z jednoczesnym zastosowaniem powiększonej czcionki, wskazującej na nowe, niższe ceny wraz z przekreśleniem starej ceny oraz napisy o treści "duża paczka".

Zdaniem skarżącej, przedmiotowe plakaty stanowiły dozwoloną reklamę produktów farmaceutycznych, zaś w ocenie organu stanowiły zakazaną reklamę o której mowa w art. 94a ust. 1 u.p.f.

W tym miejscu należy powołać się na dokonaną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt II GSK 2310/15 wykładnię art. 94a ust. 1 u.p.f. oraz przedstawionego tam pojęcia terminu "reklama". W wyroku tym NSA podał, że w Prawie farmaceutycznym ustawodawca nie zawarł legalnej definicji, "reklamy aptek i punktów aptecznych oraz ich działalności". Jednakże w art. 52 ust. 1 ustawy, zdefiniował reklamę produktu leczniczego w brzmieniu: "Reklamą produktu leczniczego jest działalność polegająca na informowaniu lub zachęcaniu do stosowania produktu leczniczego, mająca na celu zwiększenie: liczby przepisywanych recept, dostarczania, sprzedaży lub konsumpcji produktów leczniczych". Zgodnie z zasadą racjonalnie działającego prawodawcy, należy przyjąć, że w obrębie danego aktu prawnego ustawodawca posługuje się jednakowo brzmiącymi terminami w takim samym znaczeniu, o ile sam nie wskaże inaczej. Reguła ta została też wpisana do Zasad techniki prawodawczej (§ 147) stanowiących załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. z 2016, poz. 283). Ponadto NSA stwierdził, że bez względu na to czy mamy do czynienia z reklamą produktu leczniczego, czy z reklamą apteki lub jej działalności, chodzi o zwiększanie przychodu względem przychodu prognozowanego, jaki byłby osiągnięty, gdyby nie podjęto działań reklamowych. Ustawodawca uznał, że w przypadku produktu leczniczego odpowiednio ukształtowana działalność reklamowa może pociągać za sobą pewne korzyści społeczne, więc co do zasady dopuścił możliwość jej prowadzenia. Odwrotnie natomiast ustawodawca postąpił w przypadku reklamy apteki lub punktu aptecznego, bądź ich działalności. Ponadto, jak podkreśla się w doktrynie i judykaturze, "reklamą apteki" jest każdego rodzaju informacja, której celem jest zachęta do nabycia oferowanych przez aptekę towarów i która w taki sposób jest odbierana przez klientów. Szeroki sposób rozumienia reklamy działalności aptek uzasadnia również fakt, że art. 94a ust. 1 ustawy, poza stwierdzeniem, że nie stanowi reklamy informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki lub punktu aptecznego, nie zawiera katalogu działań, które byłyby ex lege wyłączone z zakresu tego pojęcia, jak ma to miejsce w przypadku reklamy produktu leczniczego. Orzecznictwo wskazuje, że reklamą działalności apteki może być więc każde działanie zmierzające do zwiększenia sprzedaży. Reklama może przy tym przyjmować różne formy, w szczególności: haseł, sloganów, spotów TV, ulotek, billboardów, folderów, czy też gazetek (vide wyrok WSA w Warszawie z 1.02. 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1960/07 niepublikowany).

Podkreślić należy, że pewne formy działalności promocyjnej mogą stanowić zarówno reklamę produktu leczniczego zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy, jak i reklamę działalności apteki w opisanym wyżej rozumieniu. W orzecznictwie wskazuje się np., że "stanowi reklamę zarówno leków, jak i sprzedającej je apteki przedstawienie listy leków o obniżonej, promocyjnej cenie, wykazanej przez porównawcze zestawienie ceny niższej, stosowanej przez aptekę, obok ceny wyższej, określonej, jako lub w inny sposób sugerujący, iż apteka okresowo sprzedaje lek po obniżonej, promocyjnej cenie" (vide wyrok SN z 2.10.2007 r., sygn. akt II CSK 289/07). Tego typu reklama, spełniająca łącznie kryteria przewidziane zarówno dla reklamy produktu leczniczego (art. 52 i nast. ustawy), jak i dla reklamy działalności aptek (art. 94a ustawy) była dopuszczalna do 1 stycznia 2012 r.

Od tej daty, jest już niedopuszczalna, w związku z wprowadzeniem bezwzględnego zakazu reklamy aptek i punktów aptecznych lub ich działalności wiadomości (zob. wyrok NSA z 11 listopada 2016 r., II GSK 1996/15).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w tej sprawie podziela przedstawioną wyżej definicję reklamy apteki. Umieszczenie przez skarżącą w oknach lokalu Apteki plakatów produktu leczniczego "[...]" czy suplementu diety "[...]" z jednoczesnym zastosowaniem powiększonej czcionki wskazującej na nowe, niższe ceny wraz z przekreśleniem starej ceny oraz zawierających napisy o treści: "[...]", należy uznać za zakazaną reklamę o której mowa w art 94a ust. 1 u.p.f.

Ma rację organ, że plakaty te sugerowały, że produkty można nabyć w Aptece po obniżonej cenie, zatem pacjent uzyskiwał zachętę do skorzystania z oferty przedmiotowej Apteki. Przede wszystkim za kwestią powiązania przez przeciętnego odbiorcę plakatów reklamowych z ofertą przedmiotowej Apteki, wiązało się miejsce umieszczenia plakatów tzn. okna lokalu Apteki. Nie ulega bowiem wątpliwości, że plakaty reklamowe rozstały umieszczone tak, aby były widoczne dla wszystkich osób przechodzących obok przedmiotowej Apteki, a nie tylko tych, którzy do tej, konkretnej apteki się udawali z zamiarem skorzystania z jej oferty handlowej.

W ocenie Sądu, zarówno to, czy ceny rzeczywiście obowiązujące w aptece były takie same jak ceny na plakacie, jak również to, czy wywieszenie plakatów spowodowało zwiększenie sprzedaży produktu leczniczego, nie przesądza o reklamowych charakterze przekazu. Niezależnie bowiem od powyższego, postępowanie strony w niniejszej sprawie miało zachęcać do zakupu w danej placówce. Ponadto, jak zostało to wskazane w powoływanym wyroku NSA, przedmiotowe plakaty mogły stanowić - i w ocenie Sądu stanowiły - jednocześnie reklamę produktu leczniczego, jak również reklamę Apteki. Nie ma wpływu na powyższą okoliczność to, że plakaty dotyczyły pojedynczego produktu leczniczego i pojedynczego suplementu diety.

Skarżąca, jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą w formie apteki ogólnodostępnej, winna znać przede wszystkich obowiązujące ją przepisy ustawy Prawo farmaceutyczne i liczyć się z konsekwencjami ich nieprzestrzegania.

Odnosząc się zaś do wymiaru kary, wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 129b ust. 1 u.p.f. karze pieniężnej w wysokości do 50.000 złotych podlega ten, kto wbrew przepisom art. 94a prowadzi reklamę apteki, punktu aptecznego, placówki obrotu poza aptecznego oraz ich działalności. W myśl art. 129b ust. 2 u.p.f. karę pieniężną, określoną w ust. 1 nakłada wojewódzki inspektor farmaceutyczny w drodze decyzji administracyjnej. W przypadku stwierdzonego naruszenia zakazu prowadzenia niedozwolonej reklamy apteki organ nie ma możliwości odstąpienia od jej wymierzenia.

W ocenie Sądu, słusznie zostały wzięte pod uwagę okoliczności uzasadniające wysokości nałożonej na skarżącą kary 1000 zł. Ustalając bowiem wysokość nałożonej kary organ uwzględnił, to że: strona prowadziła zakazaną reklamę apteki i jej działalności w postaci umieszczenia w witrynie Apteki dwóch plakatów reklamowych dotyczących produktu leczniczego oraz suplementu diety; skarżąca jako przedsiębiorca posiadający zezwolenie na prowadzenie apteki winnać przepisy regulujące rodzaj prowadzonej działalności; strona przed wydaniem decyzji w I instancji odstąpiła od prowadzenia reklamy a postępowanie dotyczyło prowadzenia reklamy jednej apteki; strona nie była uprzednio karana za naruszenia art. 94a u.p.f., jak również okres naruszenia od połowy marca 2016 r. do 7 lub 8 kwietnia 2016 r. oraz to, że kara pieniężna ma pełnić rolę prewencyjną. Zdaniem Sądu, organ prawidłowo uwzględnił powyższe okoliczności, podkreślenia wymaga to, że wymierzona kara 1000 zł jest o pięćdziesiąt razy niższa od kary, którą organ może wymierzyć w związku z naruszeniem zakazu prowadzenia reklamy apteki i jej działalności. Zgodnie z art. 129 ust. 1 u.p.f. kara pieniężna może być wymierzana do kwoty 50 000 zł. Wobec powyższego, nie można uznać, że jest to kara rażąco wygórowana, nawet przy uwzględnieniu, że w okresie udostępnienia plakatów nie odnotowano wzrostu sprzedaży produktu leczniczego "[...]" czy to, że działanie skarżącej związane było z wzięciem udziału w akacji promocyjnej.

Reasumując, w ocenie Sądu, organy administracji nie naruszyły przepisów postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 80 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem podjęły niezbędne czynności w celu pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w oparciu o zebrany w sposób wyczerpujący i oceniony w całokształcie materiał dowodowy. Poprzez uzasadnienia faktyczne i prawne organ nie naruszyły też normy postępowania administracyjnego wskazanej w art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie zawiera wszystkie wskazane tą normą elementy.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.