Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 389/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2016-06-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 67 par. 5, art. 259 par. 1, art. 34, art. 244 par. 2.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. M. reprezentowanego przez kuratora J. M. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Op 389/15 w sprawie ze skargi M. M. reprezentowanego przez kuratora J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 16 marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego i specjalnego zasiłku celowego na skutek wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 maja 2015 r., sygn. akt II SO/Op 21/15, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu ustanowił dla M. M. pełnomocnika z urzędu - radcę prawnego przed wszczęciem postępowania sądowego w sprawie dotyczącej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 16 marca 2015 r., nr [...], w przedmiocie przyznania zasiłku celowego i specjalnego zasiłku celowego. Pełnomocnikiem z urzędu M. M. został wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w Opolu – radca prawny K. K.

Po wniesieniu skargi i wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, sprawa została zarejestrowana w repertorium sądowym pod sygn. akt II SA/Op 389/15.

Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, po wcześniejszym przywróceniu terminu do wniesienia skargi, oddalił skargę M. M., natomiast pełnomocnik skarżącego przedłożył opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

W dniu 27 stycznia 2016 r. wpłynął do tut. Sądu ponowny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata bądź radcy prawnego z urzędu.

Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2016 r., działając na podstawie art. 249a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy umorzył postępowanie z wniosku M. M. z dnia 27 stycznia 2016 r. o przyznanie prawa pomocy.

Następnie, postanowieniem z dnia 22 marca 2016 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie z kolejnego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, tym razem z dnia 26 stycznia 2016 r.

Na skutek ponownego wniosku skarżącego z dnia 22 kwietnia 2016 r. o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy umorzył postępowanie w dniu 10 maja 2016 r. Referendarz sądowy wskazał, że w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, regulującej procedurę sądowoadministracyjną, a co za tym idzie również przesłanki ustanawiania pełnomocnika z urzędu, brak jest przepisu, który uprawniałby stronę do żądania ustanowienia kolejnego pełnomocnika w sprawie. Skoro stronie zostało przyznane prawo pomocy w tym zakresie, to zostało one już skonsumowane (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 262/05, dostępne na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Postanowienie z dnia 10 maja 2016 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 maja 2016 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki (k-166 akt sądowych).

Od powyższego postanowienia, kurator skarżącego – J. M. wniosła w dniu 25 maja 2016 r. sprzeciw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Sprzeciw podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), nadal zwanej w skrócie: P.p.s.a., od postanowienia referendarza dotyczącego m.in. przyznania prawa pomocy przysługuje sprzeciw, który można wnieść w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Natomiast w myśl art. 259 § 2 P.p.s.a., sprzeciw złożony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W rozpoznawanej sprawie kierowana do pełnomocnika skarżącego przesyłka zawierająca odpis postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 maja 2016 r. doręczona została w dniu 16 maja 2016 r. (k-166 akt). Doręczenia dokonano zgodnie z art. 67 § 5 P.p.s.a., nakazującym doręczenie przesyłek stronie mającej ustanowionego pełnomocnika - do rąk tego pełnomocnika. Tym samym uznać należało, że doręczenie postanowienia do rąk radcy prawnego K. K. było skuteczne, stąd przewidziany w art. 259 § 1 P.p.s.a. siedmiodniowy termin na wniesienie sprzeciwu upłynął z dniem 23 maja 2016 r. (poniedziałek). Natomiast kurator skarżącego wniósł sprzeciw do Sądu osobiście w dniu 25 maja 2016 r., a zatem czynności tej dokonał już po upływie przewidzianego terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2008 r., (sygn. akt I FZ 504/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) podkreślił, że przepisy o doręczeniach pism procesowych mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a sama procedura doręczania pism musi być oceniania w świetle zasady oficjalności doręczeń oraz zasady formalizmu czynności procesowych sądu. Ustawodawca w tym zakresie wyłączył, co do zasady, jakąkolwiek dyspozytywność stron postępowania, określając jasno i precyzyjnie: jak, kiedy i komu należy dokonywać doręczenia oraz jakie z tym faktem wiążą się konsekwencje procesowe. Zgodnie z art. 34 P.p.s.a., strona w postępowaniu sądowoadministracyjnym może działać samodzielnie lub przez pełnomocnika (pełnomocników). Udzielenie pełnomocnictwa procesowego i dołączenie go do akt sprawy przy pierwszej czynności procesowej rodzi ten skutek, że wszystkie pisma procesowe doręcza się od tej chwili, aż do czasu poinformowania Sądu o wypowiedzeniu pełnomocnictwa, ustanowionemu pełnomocnikowi. Przesądza o tym treść art. 67 § 5 P.p.s.a.

Przedstawione stanowisko - co do skutków działania w sprawie pełnomocnika - znajduje zastosowanie także w odniesieniu do sytuacji, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu. W okolicznościach niniejszej sprawy o rozpoczęciu biegu terminu do wniesienia sprzeciwu decyduje zatem data doręczenia skarżonego postanowienia radcy prawnemu – K. K. Jest to konsekwencja założenia, że osoba reprezentowana przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy.

Powyższego nie zmienia fakt, że kserokopia postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczona została również kuratorowi skarżącego przez jego pełnomocnika. Przesłanie kopii postanowienia z dnia 10 maja 2016 r. do kuratora strony nie było doręczeniem procesowym rozstrzygnięcia sądowego, a więc nie mogło wywołać skutków procesowych. Skarżący ma bowiem w sprawie przyznanego w ramach prawa pomocy radcę prawnego z urzędu, a stosownie do przepisu art. 244 § 2 P.p.s.a., ustanowienie takiego radcy prawnego jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Doręczenie dokonane na adres kuratora skarżącego było więc bezskuteczne procesowo.

Wyjaśnić należy, że postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zostało wszczęte skargą wniesioną przed dniem 15 sierpnia 2015 r., kiedy to weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658). Okoliczność ta nie ma wpływu na treść oceny prawnej sprawy i treści wydanego rozstrzygnięcia, albowiem przepisy prawne wymienione w uzasadnieniu niniejszego postanowienia, nie zmieniły swej treści w porównaniu z poprzednio obowiązującą regulacją.

Wobec powyższego, na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., sprzeciw podlega odrzuceniu, jako wniesiony po terminie.