Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 3108/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Joanna Kabat-Rembelska (spr), Sędziowie nsa Otylia Wierzbicka, Asesor WSA Jakub Linkowski, Protokolant Aleksandra Mierzejewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi M.A., P.P. i H.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu uchyla zaskarżoną decyzje i poprzedzająca ją decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w R. z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...]


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu wniosku: M.A., P.P., Z. T. i H.S. złożonego na podstawie art. 127§3 k.p.a., decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2003 r., odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy G. n. [...] z dnia [...] maja 2002 r., ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie oczyszczalni ścieków na działkach nr ew. [...] i [...] w miejscowości G. n. [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ nadzoru stwierdził, że skarżący nie mają przymiotu strony w rozumieniu art. 28 k.p.a., gdyż nie są oni właścicielami lub użytkownikami wieczystymi nieruchomości sąsiadujących z terenem planowanej inwestycji. Ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze, powołując się na wnioski raportu oddziaływania oczyszczalni ścieków na środowisko, uznało, że działki M.A., P.P., Z.T. i H.S. nie znajdują się w zasięgu oddziaływania projektowanej inwestycji, co stanowi dodatkowy argument przemawiający za tym, iż wymienione osoby nie mie miały przymiotu strony w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu i nie mają go także w postępowaniu nadzorczym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie znalazło także podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy G. n. [...] z dnia [...] maja 2002 r..

Skargę na powyższą decyzję wnieśli: M.A., P. P. i H.S., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżący zarzucili, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze skoncentrowało się na wykazaniu, iż skarżący nie mają przymiotu strony, zamiast szczegółowo rozważyć istnienie podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy G. n. [...]. W szczególności organ nadzoru nie rozważył, wskazanej przez skarżących, sprzeczności inwestycji z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Należy podzielić stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że złożenie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji przez podmiot nie będący stroną powoduje odmowę wszczęcia postępowania na podstawie art. 157§3 k.p.a. Należy jednak zwrócić uwagę, że przed podjęciem takiego rozstrzygnięcia obowiązkiem organu jest dokładne i wszechstronne wyjaśnienie wszystkich okoliczności dotyczących statusu strony osoby składającej wniosek o wszczęcie postępowania nadzorczego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., odmawiając wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy G. n. [...], wymienionych okoliczności, z naruszeniem art. 7, art. 77§1 i art. 107§3 k.p.a., nie wyjaśniło. Organ nadzoru przyjął, że skoro skarżący nie są właścicielami działek bezpośrednio sąsiadujących z terenem inwestycji, a ponadto z raportu oddziaływania inwestycji na środowisko wynika, iż oddziaływanie oczyszczalni ścieków będzie mieściło się w granicach terenu, na którym ma być ona zlokalizowana, to nie mają oni (skarżący) przymiotu strony. W ocenie Sądu stanowisko organu nadzoru nie jest zasadne. Okoliczność, iż nieruchomości skarżących nie sąsiadują bezpośrednio z terenem inwestycji nie oznacza, że nie będzie ona na nie negatywnie oddziaływała. Podnieść należy, że oceniając zakres oddziaływania inwestycji na środowisko organ nadzoru ograniczył się wyłącznie do wniosków końcowych raportu oddziaływania na środowisko. Tymczasem wyjaśnienie tej kwestii wymaga głębszej analizy wspomnianego raportu. Tytułem przykładu można wskazać, że organ pominął stwierdzenie zawarte na stronie 15 raportu, iż "...określenie zasięgu i intensywności oddziaływania na otoczenie emisji zanieczyszczeń i biaerozolu z rozpatrywanego obiektu jest ze względu na wielość czynników wpływających na stopień uciążliwości możliwe dopiero po jego uruchomieniu." Gdy uwzględni się przy tym, że nieruchomości skarżących od terenu inwestycji oddzielają niewielkie działki to kwestia przymiotu strony może kształtować się odmiennie.

Zdaniem Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie rozważyło także w sposób dostateczny istnienia podstaw do wszczęcia postępowania nadzorczego z urzędu. Należy zauważyć, że w postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie oczyszczalni ścieków pisma i decyzje były kierowane do J. T., która zmarła prawie dwa lata przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji. W aktach sprawy znajduje się co prawda oświadczenie Z.T., który także był stroną tego postępowania, iż jest on spadkobiercą J.T., na co jednak nie przedstawił żadnego dowodu. Poza tym nie zmienia to faktu, że adresatem decyzji była osoba nieżyjąca. Ta okoliczność wymagała rozważenia przez organ przed uznaniem, że w sprawie brak jest podstaw do wszczęcia postępowania z urzędu. Podobnie rzecz się ma z podnoszoną przez skarżących kwestią niezgodności zamierzonej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Z powyższego wynika, że zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem wymienionych uprzednio przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając na uwadze wskazane okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sieipnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.