Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1109/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: stwierdzono swą niewłaściwość i przekazano sprawę do rozpoznania WSA w Warszawie
Powołane przepisy: article: Art. 13 par. 2, par. 3, art. 59 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Par. 1 pkt 5, pkt 13
journal: Dz.U. 2003 nr 72 poz 652
law: Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz  ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości
article: Par. 1
journal: Dz.U. 2011 nr 89 poz 506
law: Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim  sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: F.P.H.U. "A" na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 17 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: I. stwierdzić swoją niewłaściwość miejscową; II. przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako właściwemu miejscowo do jej rozpoznania.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia 17 czerwca 2015 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), art. 2 ust. 35a, art. 61, art.62 ust. 4a, art. 64 ust. 1, 2, art. 140aa ust. 1, 3, 4, art. 140ab ust. 1 pkt 3 lit. c), ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137), art. 41 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 460), § 2, § 3 i § 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz. U. z 2015 r. poz. 305) utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2015 r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 15 000 zł.

Skargę na powyższą decyzję wniósł M. W. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą: F.P.H.U. "A" do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego. W odwołaniu od tej decyzji skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

Główny Inspektor Transportu Drogowego w dniu 17 sierpnia 2015 r. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę z dnia 13 sierpnia 2015 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Jak wynika z treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej "ppsa", do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z treścią § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. nr 72, poz. 652) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie jest właściwy dla obszaru województwa małopolskiego.

Tymczasem zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została wydana przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, który ma siedzibę w Warszawie. Sądem administracyjnym miejscowo właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest, zgodnie z art. 13 § 2 ppsa w związku z treścią § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, będący właściwym dla obszaru województwa mazowieckiego.

Ponadto zgodnie z art. 13 § 3 ppsa Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w drodze rozporządzenia może jednakże przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w rozporządzeniu z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. nr 89 poz. 506 ze zm.), które weszło w życie z dniem 30 maja 2011 r., a następnie zostało zmienione 13 czerwca 2012 r. odmiennie uregulowało właściwość miejscową wojewódzkich sądów administracyjnych do rozpoznawania niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Taki wyjątek został ustanowiony w § 1 cyt. rozporządzenia, jednak odnosi się on wyłącznie do spraw dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874, ze zm.). Zgodnie z § 1 ww rozporządzenia rozpoznawanie sprawy przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została wydana przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którego siedzibą jest miasto stołeczne Warszawa na mocy przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. póz. 1137 ze zm.), a więc nie ma do niej zastosowania ww rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. Wobec powyższego na mocy przytoczonych przepisów właściwym do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Należy również wskazać, że prawidłowe pouczenie w tym przedmiocie zawiera zaskarżona decyzja.

Zgodnie z treścią art. 59 § 1 ppsa, jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z powodów przytoczonych powyżej stwierdził swą niewłaściwość miejscową, przekazał sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.