Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 278/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Uwzględnia skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo - przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) , art. 66 ust. 2 pkt 1, 2, art. 9 ust. 2 pkt 1, 2, art. 37 ust. 1. 2, art. 41 ust. 2 pkt 1-12art. 58 ust. 1 pkt 1, 2,
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Sędzia WSA Maria Grabowska Sędzia WSA Artur Adamiec Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak (spr.) Starszy inspektor sądowy Michał Gajda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2018 r. sprawy ze skargi N.sp. z o.o. w D. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu uwzględnia skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny - przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Ś.. Przewodniczący Sędziowie Protokolant WSA/wyr.1 - sentencja wyroku


UZASADNIENIE

Zarząd Województwa Ś. (Zarząd) skierował do NIKAM

sp. z o.o. w D. (Spółka) pismo z [...] r.

nr [...] zawierające informację, że wniosek

o dofinansowanie pn. "Instalacje fotowoltaiczne D." (nr RPSW.03.01.00-26-0075/17), złożony w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014 - 2020, Działanie 3.1. Wytwarzanie i dystrybucja energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych, na etapie oceny merytorycznej został odrzucony w wyniku niespełnienia kryteriów merytorycznych: kryterium dopuszczającego ogólnego nr 1 – Zgodność projektu z dokumentami programowymi na lata 2014-2010 i nr 2 - Zgodność projektu z obowiązującymi przepisami prawa oraz obowiązującymi wytycznymi.

Zgodnie z zapisami Regulaminu jednoetapowego konkursu zamkniętego

nr RPSW.03.01.00-IZ.OO-26-132/17 (Regulamin) oraz komunikatem dołączonym do dokumentacji konkursowej Zarząd wyjaśnił, że do dokumentacji aplikacyjnej obowiązkowo należy załączyć promesę informującą o zobowiązaniu do przyłączenia instalacji do sieci dystrybucyjnej, tj. warunki przyłączenia instalacji do sieci dystrybucyjnej uzyskane w zakładzie energetycznym.

Pismem z 18 kwietnia 2018 r., w związku z prowadzoną oceną merytoryczną, wnioskodawca został zobligowany do dostarczenia warunków przyłączenia do sieci dystrybucyjnej pod rygorem odrzucenia projektu z powodu niespełnienia kryterium dopuszczającego ogólnego 1 i 2. W odpowiedzi wnioskodawca przedłożył "Warunki przyłączenia do sieci dystrybucyjnej". Jednocześnie wyjaśnił, że przedstawione warunki wydano na wniosek firmy "R.", a w chwili obecnej posiadane warunki przyłączenia są przepisywane na Spółkę. Wobec powyższego, oceniający stwierdzili, że wnioskodawca nie posiada wymaganych Regulaminem dokumentów niezbędnych do zrealizowania zakresu rzeczowego projektu, a tym samym inwestycja nie kwalifikuje się do wsparcia. Zgodnie z § 12 rozdział III pkt 6 Regulaminu konkursu, każdy projekt w trybie konkursowym, w pierwszej kolejności poddawany jest ocenie pod kątem spełniania kryteriów dopuszczających (ogólnych i sektorowych). Wynikiem takiej oceny jest spełnienie (TAK) lub niespełnienie (NIE) danego kryterium. Niespełnienie co najmniej jednego z kryteriów dopuszczających powoduje odrzucenie projektu.

Spółka złożyła protest do Zarządu, w którym nie zgodziła się z oceną ww. kryteriów. Zwróciła uwagę, że obowiązek załączenia dokumentu, którego forma legła u podstaw oceny negatywnej wynikał z dodatkowego komunikatu, gdzie dokument nie był wymieniony na liście załączników obowiązkowych i nie miał określonych wymogów, co do formy w regulaminie. Podniosła, że zgodnie z zapisami Regulaminu sposób wypełniania załączników do wniosku określa Instrukcja wypełniania załączników (zał. nr 12). Załącznik ten natomiast nie odnosi się do rodzaju załącznika, jakim są warunki przyłączenia do sieci, nie wymienia go jako załącznik obowiązkowy, jak również, nie określa formy i wymagań jakie dokument powinien spełniać poza jedynym zapisem w komunikacie, że ma potwierdzać istniejące techniczne możliwości podłączenia instalacji do sieci. Z komunikatu wynikał obowiązek załączenia dokumentu "warunki przyłączenia", gdzie do dokumentacji aplikacyjnej obowiązkowo należy załączyć promesę informującą o zobowiązaniu do przyłączenia instalacji do sieci dystrybucyjnej uzyskaną w zakładzie energetycznym. Wnioskodawca załączył dokument potwierdzający istnienie warunków technicznych przyłączenia tej instalacji OZE, która objęta jest wnioskiem o dofinansowanie. Spółka zarzuciła ponadto, że w komunikacie nie zawarto wymogu, iż warunki przyłączenia muszą być wydane na wnioskodawcę. Zdaniem projektodawcy, elementem podlegającym ocenie jest to czy istnieją techniczne warunki dla podłączenia instalacji i jej eksploatacji, a te zostały bezsprzecznie potwierdzone. W związku z tym,

że o warunki techniczne dla przyłączenia dla instalacji wystąpił K. R., który jest 50 % udziałowcem Spółki oraz występuje jako prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą PPUH R. K. R., warunki zostały przekazane dla K. R.. Zdaniem Spółki warunki nie określają stron umowy przyłączeniowej. Podmioty są wzajemnie powiązane. Warunki przyłączenia do sieci, w tym dla instalacji odnawialnego źródła energii określane są przez Operatora Energetycznego dla konkretnej instalacji oraz są podstawą do zawarcia ostatecznie umowy przyłączeniowej z wytwórcą energii w tej instalacji. Tak zawarta umowa przyłączeniowa nie wywoła skutku ich nieważności i nie zmieni technicznych, istniejących warunków przyłączenia do instalacji, nie zmienią się też parametry instalacji. Zdaniem wnioskodawcy, warunki przyłączenia należy traktować jako dokument informacyjny, który nie określa stron umowy przyłączeniowej.

W konsekwencji, zdaniem Spółki, projekt powinien zostać pozytywnie zweryfikowany w zakresie kryterium dopuszczającego ogólnego nr 1 i nr 2.

W odpowiedzi na powyższe Zarząd skierował do strony pismo

z 19 lipca 2018 r. nr DPR.III.432.60.2018. Odnosząc się w nim do zarzutów dotyczących oceny kryterium nr 1 organ m.in. wskazał na definicję tego kryterium. Przywołał treść § 17 pkt 2 i 3 Regulaminu, określającego możliwość zmiany przez Zarząd Regulaminu. W związku z tym organ stwierdził, że przedłożone przez wnioskodawcę dokumenty nie wykazują zgodności m.in. z Regulaminem, z którego wynika, że na etapie aplikowania o wsparcie honorowane jest załączenie do dokumentacji aplikacyjnej co najmniej ważnej promesy koncesyjnej URE. Ponadto do dokumentacji obowiązkowo należy załączyć promesę informującą o zobowiązaniu do przyłączenia instalacji do sieci dystrybucyjnej, tj. warunki przyłączenia instalacji do sieci dystrybucyjnej uzyskane w zakładzie energetycznym.

Zarząd wyjaśnił, że to wnioskodawca jako beneficjent wniosku występuje

o wydanie koniecznych dokumentów do właściwej instytucji. W ramach poczynionych działań natomiast, nastąpiło wydanie pozwolenia na inny podmiot gospodarczy, który nie jest beneficjentem wniosku o dofinansowanie, co przesądziło o negatywnej ocenie. Zdaniem Zarządu nie może być tak, że podmiot, który przedkłada obligatoryjnie dokumenty do wniosku o dofinansowanie jest inny niż faktyczny wnioskodawca ubiegający się o wsparcie. Sytuacja taka skutkuje negatywną oceną wniosku. Spółka nie złożyła obowiązkowej promesy informującej o zobowiązaniu do przyłączenia instalacji do sieci dystrybucyjnej, tj. warunków przyłączenia instalacji do sieci dystrybucyjnej uzyskanych w zakładzie energetycznym, zgodnie z obowiązującymi procedurami. W konsekwencji wniosek nie spełnia również kryterium nr 2, z którego definicji wynika m.in., że podczas oceny sprawdzane będzie w szczególności posiadanie niezbędnych dokumentów, umożliwiających jego realizację.

Na powyższą informację Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Zarzuciła, że ocena jest niezgodna z Regulaminem, zapisy kryterium i wymogi formalne dla dokumentów określone dla wnioskodawcy nie dają podstawy do interpretacji jaka została zastosowana oraz nie informują w sposób jednoznaczny o tym, jaka przesłanka będzie decydująca dla rozstrzygnięcia w tym obszarze w ocenie danego kryterium; zarzuty oceniających przedstawione

w uzasadnieniu do negatywnej oceny oraz uzasadnienie do rozstrzygnięcia protestu

w kontekście brzmienia i wymogu kryterium, biorąc pod uwagę całość dokumentacji

i stan faktyczny oraz prawny przedstawiony we wniosku są niezasadne i nie mogą stanowić podstawy negatywnej oceny wniosku; protest zasługiwał na uwzględnienie.

Uzasadniając zarzuty skarżący powtórzył argumentację zawartą w proteście. Dodatkowo wskazał, że w odpowiedzi na wezwanie organu przedstawił jaki jest charakter prawny dokumentu w postaci warunków przyłączenia. Podkreślił, że warunki przyłączenia odnoszą się wyłącznie do aspektów technicznych i m.in. ten fakt przemawia za możliwością ich przenoszenia. Z punktu widzenia wydania warunków przyłączenia decydującym jest to, czy przyłączone urządzenia, instalacje

i sieci spełniają pożądane parametry techniczne, a nie czyją są własnością.

W utrwalonej linii orzeczniczej istnieje teza, że techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci mają charakter obiektywny, tj. ich nieistnienie jest niezależne od deklaracji woli oraz działań stron, a wydanie warunków przyłączenia wraz

z projektem umowy przyłączeniowej potwierdza istnienie możliwości przyłączenia do sieci wnioskowanego obiektu. Złożenie przez wnioskodawcę dokumentu: warunki przyłączenia dla instalacji - potwierdza istnienie technicznych warunków jej budowy

i eksploatacji, a więc, w ocenie skarżącej, spełniono wymogi regulaminu i kryterium.

Skarżąca zarzuciła, że jako podstawę negatywnej oceny Zarząd raz wskazuje wydanie pozwolenia na inny podmiot, niż wnioskujący beneficjent, a innym razem wadliwość dokumentu warunki przyłączenia albo na to, że pozwolenie na budowę zostało wydane na inny podmiot, co jest nieprawdą.

Zdaniem skarżącej zapisy regulaminu i kryteriów, wykaz obligatoryjnych załączników oraz wymogi co do formy i treści dokumentów jakie mają być składane, nie mogą pozostawiać żadnych wątpliwości, a ocena musi być dokonana w oparciu

o zapisy regulaminu i w ramach wymogów w nim określonych. Strona podkreśla, że ocena, aby można było ją uznać za prawidłową, nie może pozostawać w sferze swobodnej interpretacji osób oceniających, bo w takiej sytuacji nie zapewnia równego traktowania wszystkich wnioskodawców. Rozstrzygnięcie protestu również powinno zawierać uzasadnienie odnoszące się nie do kwestii merytorycznych, a do kwestii formalnych i proceduralnych, a tym samym zarzut rozstrzygających protest, że na etapie jego składania nie przedłożono dodatkowych dokumentów dla przedstawianego stanu formalno-prawnego jest nieuprawniony i niedopuszczalny. Na etapie składania protestu niedopuszczalne jest bowiem przedkładanie dodatkowych dokumentów i podnoszenie dodatkowych argumentów mogących mieć wpływ lub zmieniać treść merytoryczną przedstawioną we wniosku.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte

w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz.U.2018.1302 ze zm.), dalej "ustawa p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności

i bezczynność określone w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 217 ze zm., dalej ustawa wdrożeniowa), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 61 ust.1 ustawy wdrożeniowej, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Jednocześnie zgodnie z unormowaniem art. 66 ust. 2 pkt 2 ustawy w przypadku, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej wyczerpana zostanie kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania sąd uwzględniając skargę, stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Wyjaśnić należy, iż stosownie do art. 16 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 1475) do postępowań w zakresie wyboru projektów do dofinansowania prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, przy czym ustawą zmienianą w art. 1 jest ustawa wdrożeniowa. Niniejsze postępowanie zostało rozpoczęte przed datą wejścia w życie ustawy zmienianej, tj. przed 1 września 2017 r.

Ustawa wdrożeniowa nie określa innego kryterium sprawowania kontroli sądowej niż przewidziane w art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 2188) i art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a., tj. kryterium legalności. Stosownie do powołanych regulacji sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym – co do zasady - związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli sądowej zaskarżonego rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Ocena projektu została bowiem dokonana z naruszeniem prawa, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.

Stosownie do art. 9 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, instytucja zarządzająca, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa, została zobowiązana do przygotowania propozycji kryteriów wyboru projektów i wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej wybór projektów do dofinansowania jest przeprowadzany przez właściwą instytucję w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego

i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady(WE) nr 1083/2006 (rozporządzenie ogólne).

W art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Wymieniona tam zasada przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej

i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych

i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Równy dostęp do informacji, będący emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy, nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów (por. wyrok NSA z 26 października 2017 r. sygn. akt II GSK 3252/17 dostępny orzeczenia.nsa.gov.pl. i przywołane w nim orzecznictwo).

Kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powinna ona zmierzać w szczególności do oceny, czy argumentacja informacji o odrzuceniu projektu oraz w zaskarżonym rozstrzygnięciu protestu nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, nie budzący wątpliwości, prezentując przesłanki dokonanej oceny.

Wybór projektów w trybie konkursowym następuje na podstawie regulaminu określonego przez właściwą instytucję. Regulamin określa zasady przeprowadzenia konkursu, zawierając w swej treści pozycje wymienione szczegółowo w art. 41 ust. 2 pkt 1-12 ustawy wdrożeniowej w tym "kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia" (pkt 7). W niniejszej sprawie konkurs został przeprowadzony na podstawie Regulaminu jednoetapowego konkursu zamkniętego nr RPSW.03.01.00-IZ.00-26-132/17 przeprowadzonego w ramach Działania 3.1. Wytwarzanie i dystrybucja energii pochodzącej z ze źródeł odnawialnych RPOWŚ na lata 2014 - 2020 określonego przez Zarząd, który wyznaczał ramy prawne postępowania konkursowego i do którego reguł podmioty uczestniczące miały obowiązek zastosowania się.

Bezpośrednią przyczyną sporu w kontrolowanej sprawie jest negatywna ocena projektu w zakresie kryterium dopuszczającego ogólnego nr 1 - zgodność projektu z dokumentami programowymi na lata 2014 – 2020 oraz kryterium dopuszczającego ogólnego nr 2 - zgodność projektu z obowiązującymi przepisami prawa oraz obowiązującymi wytycznymi.

Z definicji kryterium dopuszczającego ogólnego nr 1 wynika, że przy ocenie kryterium pod uwagę brana będzie w szczególności zgodność projektu z zapisami Umowy Partnerstwa, z zapisami RPOWŚ 2014 – 2020, z zapisami SZOOP 2014-2020 oraz z wymogami Regulaminu konkursu.

Natomiast z definicji kryterium dopuszczającego ogólnego nr 2 wynika, że przy ocenie kryterium sprawdzane będzie w szczególności, czy projekt jest zgodny

z obowiązującymi przepisami prawa odnoszącymi się do jego stosowania oraz wytycznymi MR i wytycznymi IZ RPOWŚ na lata 2014-2020. Przedmiotem analizy będzie zgodność podstawowych parametrów technicznych z obowiązującymi aktami prawnymi dotyczącymi realizowanej inwestycji oraz kwestie prawne związane z realizacja projektu np. własność gruntów/obiektów, posiadanie niezbędnych dokumentów/decyzji umożliwiających jego realizację (m.in. decyzje pozwolenia na budowę lub zgłoszenia robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę, do których organ nie wniósł sprzeciwu), zgodność z branżowymi aktami prawnymi (w zależności od zakresu rzeczowego projektu) takimi jak np. ustawa z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, itp.

Należy mieć na względzie, że – jak wynika z wyżej zaprezentowanych rozważań – zasada rzetelności, o której stanowi art. 37 ust 1 ustawy wdrożeniowej winna być realizowana przez organ również w kontekście należytego umotywowania dokonanej oceny projektu.

Rozstrzygnięcie protestu przez właściwą instytucję zarządzającą powinno zawierać szczegółową, jednoznaczną, rzetelną i przejrzystą analizę kwestionowanych przez wnioskodawcę ocen projektu. Rozstrzygnięcie podlegające ocenie sądu musi zawierać powody, które zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu wraz z ich uzasadnieniem. Przy formułowaniu oceny zachowana jest swoboda, wszakże nie powinna ona jednak być dowolna, nacechowana arbitralnością. Dowolna byłaby wówczas, gdyby była sprzeczna z obowiązującymi unormowaniami, logiką, wiedzą, doświadczeniem życiowym, pozbawiona spójnego wywodu, gdyby nie wyjaśniono zrozumiale przesłanek oceny.

Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie w zakresie uzasadnienia oceny spełnienia w/w kryteriów zaistniały uchybienia, dające podstawę stwierdzeniu, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.

Instytucja Zarządzająca odnosząc się w zaskarżonej informacji z dnia 19 lipca 2018r. do argumentów protestu w zakresie kryterium dopuszczającego ogólnego nr 1 zaakcentowała, że wnioskodawca miał obowiązek przygotowania dokumentacji projektowej zgodnie z wymogami Regulaminu oraz jego załącznikami. Na stronie 7 informacji uzasadniając twierdzenie o braku zgodności przedłożonych przez wnioskodawcę dokumentów z Regulaminem, przywołała stosowne fragmenty zobowiązujące stronę do spełnienia wskazanych tam formalności.

Analizując cytowane przez Zarząd treści Sąd zwrócił uwagę, iż fragment "należy pamiętać, że zgodnie z obowiązującą ustawą Prawo energetyczne, wytwarzanie energii elektrycznej celem dokonania jej sprzedaży stanowi działalność gospodarczą i wymaga uzyskania koncesji URE, którą obligatoryjnie należy dołączyć do wniosku o dofinansowanie" jest tożsamy z treścią Regulaminu (strona 16 Regulaminu). Natomiast stwierdzenie "Informuję się, że docelowo Wnioskodawca musi uzyskać koncesję URE i dostarczyć ją do IZ RPOWŚ, natomiast na etapie aplikowania o wsparcie honorowane jest załączenie do dokumentacji aplikacyjnej co najmniej ważnej promesy koncesyjnej URE" oraz stwierdzenie "Ponadto do dokumentacji aplikacyjnej obowiązkowo należy załączyć promesę informującą o zobowiązaniu do przyłączenia instalacji do sieci dystrybucyjnej, tj. warunki przyłączenia instalacji do sieci dystrybucyjnej uzyskane w zakładzie energetycznym" stanowią treść Komunikatu, który zamieszczony został na stronie internetowej www.2014-2020.rpo-swietokrzyskie.pl wśród dokumentów do pobrania dotyczących przedmiotowego konkursu. Komunikat ów został wydany w związku z pojawiającymi się pytaniami dotyczącymi minimalnej dopuszczalnej mocy instalacji możliwych do realizacji w ramach projektów niniejszego konkursu.

Uzasadniając więc stanowisko braku zgodności dokumentacji z Regulaminem organ cytuje fragmenty Komunikatu, nie zaś samego Regulaminu.

Zdaniem Sądu błędnym jest traktowanie przez Zarząd treści Komunikatu jako postanowień Regulaminu konkursu.

Przywołując § 17 Regulaminu konkursu organ zdaje się sugerować możliwość rozumienia cytowanych treści jako zmiany tego aktu. Zdaniem Sądu stanowisko takie nie zasługuje na aprobatę. Wspomniany wyżej § 17 Regulaminu konkursu zawiera postanowienia końcowe. Jednym z nich jest zastrzeżenie IZ możliwości dokonywania zmian w Regulaminie w trakcie trwania konkursu. Zastrzeżenie to nie dotyczy jednak możliwości zmiany Regulaminu w sposób skutkujący nierównym traktowaniem wnioskodawców, chyba, że konieczność dokonania takiej zmiany wynika z odrębnych przepisów. Instytucja Zarządzająca poinformuje potencjalnych wnioskodawców o wprowadzonych do niniejszego Regulaminu zmianach wraz z wyjaśnieniem oraz podaniem terminu od którego są one stosowane. Informacja taka zostanie podana we wszystkich formach komunikacji, w jakich zostało opublikowane ogłoszenie o konkursie.

Mając na względzie powyższe należy wskazać, iż Komunikat nie stanowi zmiany Regulaminu. Z jego treści wynika jednoznacznie, że pełni on funkcję informacyjną i jest wynikiem pojawiających się pytań dotyczących minimalnej dopuszczalnej mocy instalacji. Nie ma w nim żadnej wzmianki o zmianie Regulaminu, brak również wyjaśnień czy terminów stosowania zmienionych treści.

Sąd nie podziela stanowiska organu, prowadzącego do wniosku, iż niewypełnienie obowiązku wynikającego z Komunikatu świadczy o braku zgodności dokumentacji z Regulaminem. Dokonując oceny i formułując jej uzasadnienie, jak również w uzasadnieniu zaskarżonej informacji organ nie powołał żadnego fragmentu Regulaminu konkursu świadczącego o obowiązku posiadania w dokumentacji projektowej warunków przyłączenia instalacji do sieci dystrybucyjnej.

Tym samym tak sformułowane uzasadnienie braku spełnienia kryterium dopuszczającego ogólnego nr 1 należy ocenić jako dowolne.

Wadliwa jest także zdaniem Sądu ocena kryterium dopuszczającego ogólnego nr 2. Zauważyć należy, iż okoliczność niespełnienia tego kryterium została uzasadniona w pierwszym piśmie skierowanym do strony łącznie z kryterium nr 1 i polegała na stwierdzeniu, że wnioskodawca nie posiada wymaganych Regulaminem konkursu dokumentów niezbędnych do zrealizowania zakresu rzeczowego projektu. Ustosunkowując się natomiast do złożonego protestu w tym zakresie organ przywołał definicję kryterium dopuszczającego ogólnego nr 2 i nawiązując do jej treści podał, że podczas oceny sprawdzane będzie w szczególności posiadanie niezbędnych dokumentów/decyzji umożliwiających realizację projektu. Zdaniem rozpatrujących protest wnioskodawca nie posiada wszystkich niezbędnych dokumentów, umożliwiających realizację projektu. Ponownie podkreślono obowiązek dołączenia warunków przyłączenia instalacji do sieci dystrybucyjnej uzyskanych w zakładzie energetycznym.

Dokonanej w ten sposób oceny zaakceptować nie można. Jak wynika z uwag dotyczących oceny kryterium nr 1 Zarząd nie wskazał na stosowne uregulowania Regulaminu, z których wynika obowiązek legitymowania się wskazanym dokumentem. Nie czyni natomiast zadość temu obowiązkowi przywołanie treści Komunikatu, który nie jest elementem Regulaminu. Nadto nie sposób podzielić oceny kryterium sprowadzającej się do zacytowania jego definicji i wyrażenia stanowiska o jego niespełnieniu. Jak wskazano powyżej uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu ma istotne znaczenie z punktu widzenia kontroli sądowoadministracyjnej i powinno zawierać czytelne wskazanie i wyjaśnienie przyczyn nieuwzględnienia złożonego środka zaskarżenia. Istotą oceny projektu oraz rozstrzygnięcia protestu jest wykazanie dlaczego dany projekt zasługuje bądź nie zasługuje na dofinansowanie w oparciu o kryteria oceny w danym konkursie. Rzeczą organu oceniającego projekt jest wykazanie jakie okoliczności przemawiały za takim a nie innym sposobem oceny, tak – by z punktu widzenia przepisów prawa – informacja była przejrzysta, rzetelna i poddawała się weryfikacji.

Zdaniem Sądu dokonana ocena spełnienia przez stronę wymogów objętych kryterium nr 2 powyższych standardów nie realizuje. Jako niewystarczające do dokonania właściwej oceny należy uznać postępowanie organu sprowadzające się do zacytowania definicji kryterium i stwierdzenia jego niespełnienia. Stanowisko takie uchyla się spod kontroli Sądu, albowiem nie zawiera uzasadnienia wyjaśniającego przyjęcie niezbędności posiadania wskazanego dokumentu. Nie może nim być natomiast stwierdzenie, że wymaganie legitymowania się tym dokumentem wynika z Regulaminu konkursu, ponieważ w sformułowanym stanowisku organ odnosi się i cytuje treść Komunikatu, nie zaś Regulaminu konkursu.

Stwierdzone wady dokonanej oceny polegające na błędnym i niekompletnym jej uzasadnieniu świadczą o naruszeniu przez Zarząd zasady rzetelności (art. 37 ust 1 ustawy wdrożeniowej). Przedwczesne jest tym samym, na obecnym etapie postępowania odnoszenie się do dalszych zarzutów i uwag skargi.

Nie przesądzając w żaden sposób wyników ponownie rozpatrywanej sprawy Sąd stwierdza, że dotychczas zaprezentowana ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Uchybienia, których dopuścił się organ polegają na: nieprawidłowym traktowaniu treści Komunikatu jako treści Regulaminu konkursu, niepowołaniu wymogów objętych Regulaminem konkursu, z którymi projekt strony jest (ewentualnie) niezgodny, przy jednoczesnym stwierdzeniu niespełnienia kryterium dopuszczającego ogólnego nr 1 i 2 z uwagi na niezgodność dokumentów z Regulaminem oraz lakonicznym uzasadnieniu w zakresie kryterium dopuszczającego ogólnego nr 2, sprowadzającym się do arbitralnego stwierdzenia jego niespełnienia.

Nadto zauważenia wymaga, iż zgodnie z art. 58 ust 1 pkt 1 i 2 ustawy wdrożeniowej Instytucja Zarządzająca informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem, a w przypadku nieuwzględnienia protestu - pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61. Lektura zaskarżonej do tut. Sądu informacji organu z dnia 19 lipca 2018r. prowadzi do wniosku, iż nie zawiera ona rozstrzygnięcia – czyli jednoznacznego stwierdzenia o nieuwzględnieniu protestu. Stanowisko organu, zajęte na skutek wywiedzionego protestu wynika natomiast z treści uzasadnienia informacji, w którym rozpatrujący protest podzielili decyzję KOP o niespełnieniu przez wnioskodawcę kryteriów dopuszczających ogólnych nr 1 i 2. Doszło zatem do naruszenia art. 58 ust 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej.

Ponownie rozpatrując sprawę Instytucja Zarządzająca wyeliminuje wady dokonanej oceny projektu w zakresie spełnienia (lub niespełnienia) przez skarżącą kryteriów dopuszczających ogólnych nr 1 i nr 2. Organ poinformuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu dbając, by informacja taka zawierała wszystkie przewidziane przez art. 58 ust 1 pkt 1 i 2 ustawy wdrożeniowej elementy.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w sentencji wyroku.