Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 235/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł. - B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiące: marzec, kwiecień i maj 2016 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu skarga A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł. – B. z dnia [...]r. w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiące: marzec, kwiecień i maj 2016 r.

Strona skarżąca wskazując na uchwałę NSA z dnia 27 czerwca 2016 r., sygn.akt I FPS 1/16 wyjaśniła, iż pismem z dnia 7 lutego 2019 r. dokonała ponaglenia oraz wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, co czyni niniejszą skargę skutecznie wniesioną.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o odrzucenie skargi. Wyjaśniając zasadność wniosku Dyrektor wskazał na uchwałę NSA z dnia 24 października 2016 r., sygn.akt I FPS 2/16, oraz uchybienie terminu do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2018. 1302 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Z kolei, jak stanowi art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

I zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Z uwagi na przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie przywołać należy uchwałę NSA z dnia 24 października 2016 r., sygn. akt I FPS 2/16 (dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://cbosa.nsa.gov.pl), gdzie Sąd rozstrzygnął, iż przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, ze zm.), w przypadku, gdy weryfikacja rozliczenia podatnika dokonywana jest w ramach kontroli podatkowej (lub postępowania podatkowego, lub postępowania kontrolnego), następuje w formie zaskarżalnego zażaleniem postanowienia naczelnika urzędu skarbowego, przewidzianego w art. 274b w związku z art. 277 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, ze zm.), na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.

Z tych wszystkich względów, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wyczerpała właściwego toku instancji przed organami podatkowymi, czyniąc przedmiotem skargi postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł. – B. z dnia [...] r. Przy czym, jak wynika ze skargi pismem z dnia 7 lutego 2019 r. strona skarżąca wystosowała ponaglenie oraz wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. W aktach administracyjnych znajduje się opisane pismo oraz pismo zawierające stanowisko organu I instancji kierowane do organu II instancji.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

mko