Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 2102/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Asesor WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2004 r. sprawy ze skargi H. L.-G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

[...] Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r., wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994 r., nakazał J. i D. U. – inwestorom budowanego ogrodzenia między działkami nr ewid. [...] położonymi w [...] – wykonanie określonych czynności, mających na celu doprowadzenie wykonanych przy budowie ogrodzenia robót do stanu zgodnego z prawem, tj. oceny technicznej robót wykonywanych przy budowie ogrodzenia międzysąsiedzkiego, prowadzonych bez wymaganego zgłoszenia. Ocena techniczna, sporządzona przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, winna określić bezpieczeństwo konstrukcji i być złożona w terminie 2 miesięcy.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż na wniosek H. L – G. przeprowadzono postępowanie administracyjne w sprawie budowy ogrodzenia między działkami nr ewid. [...]. W czasie dwóch kolejnych kontroli przeprowadzonych w terenie w dniach [...].03.2002 r. i [...].06.2002 r. stwierdzono, że J. i D. U. rozpoczęli budowę ogrodzenia swojej działki nr ewid. [...] i ogrodzenie to od strony drogi gminnej wzdłuż granicy działek na długości 9,57m wynosi 2,40m wysokości. W dalszej części inwestorzy zabetonowali na cokole słupki, których wysokość przekracza 2,20m. Ponieważ wybudowana cześć ogrodzenia pełnego przekracza wysokość 2,20m, a także wysokość tę przekraczają zabetonowane słupki organ uznał, iż inwestor przed przystąpieniem do jego budowy powinien dokonać zgłoszenia zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego.

Inwestor takiego zgłoszenia nie dokonał w związku z tym zasadne było, w ocenie organu, nakazanie wykonania oceny technicznej zrealizowanych robót w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem, gdyż fakt przystąpienia do budowy bez wymaganego zgłoszenia nie może przesądzać o wydaniu nakazu rozbiórki.

Odwołanie od tej decyzji wniosła H. L – G podnosząc, iż ogrodzenie zostało zbudowane niezgodnie z przepisami Prawa budowlanego w związku z tym organ powinien nakazać jego rozbiórkę, a nie wykonanie oceny technicznej, która nie ma żadnego znaczenia. Wskazała, że postanowieniem z dnia [...].06.2002 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wstrzymał inwestorom prowadzenie robót przy budowie ogrodzenia. Postanowienie to nie było respektowane, gdyż inwestorzy nadal prowadzili roboty, stawiając kolejnych 20 słupków. W efekcie zbudowali nie ogrodzenie a mur o wysokości 3m, nie dokonując zgłoszenia, a nadto naruszyli jej własność.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r., po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wskazał, iż organ I instancji prawidłowo ocenił stan faktyczny. Ogrodzenie wznoszone przez inwestorów jest urządzeniem związanym z obiektem budowlanym, gdyż na działce trwa budowa budynku. Ponieważ inwestor rozpoczął budowę ogrodzenia bez dokonania zgłoszenia, zasadne było podjecie działań na podstawie art. 50 i 51 Prawa budowlanego, gdyż istnieje możliwość doprowadzenia go do stanu zgodnego z prawem. Ponieważ ogrodzenie nie jest obiektem budowlanym brak jest podstaw do nakazania jego rozbiórki na podstawie art. 48 prawa budowlanego.

Odnośnie zarzutu naruszenia granicy skarżącej organ wskazał, iż roszczenia z tego tytułu mogą być dochodzone przed sądem powszechnym.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła H. L – G podnosząc, iż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrzył odwołanie J. L – G, a nie jej, nie jest to wiec decyzja wydana w wyniku rozpatrzenia odwołania wniesionego przez nią.

Ponownie wskazała, ze ogrodzenie stanowi samowolę budowlaną i organ powinien nakazać jego rozbiórkę, także z tego względu, że zostało wzniesione na jej gruncie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).

W ocenie Sądu, decyzje obu instancji badane w niniejszej sprawie są nieważne i jako takie podlegają wyeliminowaniu z obrotu prawnego.

Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. oraz utrzymująca ją mocy decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. wydane zostały z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa).

Możliwość żądania przez organy nadzoru budowlanego dokumentów, ekspertyz i ocen uregulowana została w art. 81c Prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994 r. i na jego podstawie organ może nałożyć, w drodze postanowienia, obowiązek ich przedstawienia w określonym terminie.

Przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego jest odpowiednikiem art. 40 Prawa budowlanego 1974 r. i nałożenie obowiązku wykonania określonych czynności, w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem, nie może oznaczać obowiązku dostarczenia dokumentów ekspertyz i ocen, ponieważ poprzez zobowiązanie strony do sporządzenia i dostarczenia odpowiedniej dokumentacji nie można doprowadzić obiektu do stanu zgodnego z prawem.

W rozpoznawanej sprawie, organy nadzoru budowlanego nakładając na inwestora, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, obowiązek dostarczenia oceny technicznej robót wykonanych przy budowie ogrodzenia, naruszyły zarówno art. 51, jak i art. 81c Prawa budowlanego, zamykając sobie drogę do wydania decyzji merytorycznej w trybie art. 51 ust. 1. Dopiero po dostarczeniu przez stronę wymaganych dokumentów, organ nadzoru budowlanego w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, powinien podjąć decyzje na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 lub 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego.

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c w zw. z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.