Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2127/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komisja Lekarska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi P. T. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do służby w Policji uchyla zaskarżone orzeczenie


UZASADNIENIE

P. T. wniósł skargę na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Skład Orzekający w [...] z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do służby.

P. T. został skierowany na komisję lekarską celem ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do służby w Policji. Zgodnie z art. 5 ust 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U. z 2020r., poz. 398 tj.) zdolność fizyczną i psychiczną kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Ochrony Państwa, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Służbie Więziennej ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby: 1) kategoria Z - "zdolny", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby; 2) kategoria N - "niezdolny", która oznacza, że stwierdzone choroby lub ułomności uniemożliwiają mu pełnienie służby. Wykaz chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby został zawarty w załączniku do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz.U.2018 r., poz. 2035) - nazywany również dalej "załącznikiem do rozporządzenia z dnia 11 października 2018 r.".

Na mocy zaskarżonego orzeczenia CKL, organ odwoławczy, na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, dalej "ustawa o komisjach lekarskich", utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...], nr [...] z dnia [...] lutego 2021 r.

Komisje uznały, że skarżący jest niezdolny do służby w Policji (został zakwalifikowany do kategorii "N", o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych), wskazując, że powyższa kwalifikacja do kategorii "N" nastąpiła z uwagi na rozpoznane schorzenia. W treści orzeczenia wskazano, iż u skarżącego rozpoznano: - nadciśnienie tętnicze 1°, co zostało wymienione w wykazie chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby zawartym w rozporządzeniu z dnia 11 października 2018 r. w § 51 p. 1, kat. N, [...] - §10 p. 1 kat. Z, - nadwaga nieupośledzająca sprawności ustroju - §1 p. 3 kat. Z, [...] -bez §.

Organ wskazał, iż ww. rozpoznanie kwalifikuje kandydata wyłącznie jako niezdolnego do służby w Policji (kat N). Organ podkreślił, że tryb postępowania komisji lekarskich podległych ministrowi spraw wewnętrznych jest trybem odrębnym od trybu uregulowanego przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, ma swój autonomiczny byt prawny i znajduje swoje umocowanie w ustawie o komisjach lekarskich, jedynie w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się przepisy k.p.a. Przepisy powyższej ustawy i wspomnianego rozporządzenia zawierają kompleksową regulację, co oznacza, że od orzeczeń komisji, choć mają charakter decyzji administracyjnej podlegającej kontroli instancyjnej, nie stosuje się w tym zakresie w pełni przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Akty wykonawcze określające własne zasady i tryb orzekania, stanowią wobec trybu ustanowionego w k.p.a. lex specialis i w tym zakresie (w którym regulują dane zagadnienie procesowe) uchylają przepisy k.p.a., zgodnie z zasadą przepis szczegółowy uchyla normę generalną. Komisje lekarskie w zakresie określenia zdolności do służby muszą orzekać zgodnie z wiedzą medyczną i obowiązującymi przepisami. Organ wskazywał, że subiektywne odczucia skarżącego na temat jego stanu zdrowia, z punktu widzenia orzeczniczego, nie mają istotnego wpływu na ustalenie kategorii zdolności do służby. Do wyłącznej kompetencji komisji lekarskiej należy uznanie (zakwalifikowanie) orzekanego do określonej kategorii zdolności do służby. Rozstrzygnięcie CKL zostało postawione na podstawie dokumentacji medycznej zebranej w sprawie. Ponadto, CKL wnikliwie przeanalizowała całość zgromadzonej dokumentacji, czemu wyraz dała dokonując szczegółowej analizy dokumentacji medyczno-orzeczniczej, w efekcie czego potwierdziła prawidłowość rozstrzygnięcia dokonanego przez RKL.

P. T. wniósł skargę na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Skład Orzekający w [...] z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do służby.

Zaskarżonej decyzji zarzucał:

1. naruszenie procedury poprzez brak wszechstronnego rozpoznania istotnych dla sprawy okoliczności i brak należytego przeprowadzenia postępowania dowodowego, w tym w szczególności brak przebadania kandydata na policjanta w toku postępowania odwoławczego i w konsekwencji błędne przyjęcie, że skarżący choruje na nadciśnienie tętnicze, podczas gdy faktycznie kandydat nie cierpi, ani też nigdy nie cierpiał na schorzenia będące podstawą wydanego orzeczenia lekarskiego, a zatem nie było podstaw do wydania orzeczenia stwierdzającego niezdolność kandydata do służby w Policji, co wynika z odbytych niezależnie badań lekarskich,

2. wydanie orzeczenia organu odwoławczego wyłącznie na podstawie dokumentów zgromadzonych w toku postępowania pierwszoinstancyjnego i zaniechanie podjęcia dalszych czynności wyjaśniających,

3. brak odniesienia przez Centralną Komisję do postawionych w odwołaniu okoliczności, mających wpływ na wynik badania przez Komisją I instancji, w szczególności brak odniesienia się do kwestii przebytej infekcji kandydata, jego przemęczenia i brak dokonania oceny wpływu tych czynników na wynik badania,

4. naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz.U. z 2018r., poz.2035) poprzez niezasadne przyjęcie, że stan zdrowia kandydata czyni go niezdolnym do służby w Policji.

Uzasadniając skargę wskazał, że wynik badania przed Komisją Lekarską [...] stopnia był błędny i wynikać mógł z okoliczności wskazanych w odwołaniu, tj. przebytej infekcji i przemęczenia kandydata. Celem postępowania odwoławczego było zweryfikowanie poprawności orzeczenia Komisji I instancji, czego jednak Centralna Komisja Lekarska nie uczyniła poprzez zaniechanie wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności, a w szczególności zaniechanie przebadania kandydata. Kandydat podkreśla, że nigdy nie leczył się na nadciśnienie tętnicze, nie leczył się kardiologicznie ani też nie wykazywał żadnych schorzeń tego typu. Kandydat wykonał niezależne badanie lekarskie, w trakcie którego ustalono, że jest zupełnie zdrowy, a w szczególności nie cierpi na nadciśnienie tętnicze (zaświadczenie lekarskie z [...].05.2021 r. wraz z wynikiem badania EKG, opinia lekarza kardiologa).

Skarżący podkreślał, iż Centralna Komisja oparła się w wydanym orzeczeniu wyłącznie na wyniku badania przeprowadzonego przed I instancją, nie przeprowadzając żadnego postępowania wyjaśniającego. Jak wynika z niezależnie przeprowadzonego badania, wynik badania przez Komisją I instancji, był błędny. Istotą podstępowania odwoławczego, prowadzonego zgodnie z przepisami procedery administracyjnej, jest wszechstronne zbadanie przez organ odwoławczy sprawy od początku i w pełnym zakresie, a więc także przeprowadzenie dowodów niezbędnych dla oceny stanu zdrowia kandydata. W swoim odwołaniu kandydat wskazał na okoliczności, które mogły spowodować zafałszowanie wyniku badania, jednak zostało to pominięte przez organ odwoławczy.

Centralna Komisja Lekarska wnosiła o oddalenie skargi w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019.2325, zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga rozpoznawana według powyższych kryteriów zasługiwał na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy wyjaśnić, że sąd administracyjny rozpoznający sprawę ze skargi na orzeczenie komisji lekarskiej o zaliczeniu skarżącą do określonej kategorii zdolności do zawodowej służby, nie jest uprawniony do oceny i kwestionowania dokonanego przez komisję rozpoznania stanu zdrowia, prowadzącego do ustalenia kategorii zdolności (niezdolności) do służby. Sąd ocenia natomiast, czy postępowanie zmierzające do ustalenia stanu zdrowia skarżącej zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy pod względem formalnym (czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny z przepisami prawa) oraz czy rozpoznanie stanu chorobowego (ułomności) znajduje potwierdzenie w badaniach stanowiących podstawę orzeczenia.

Zdaniem Sądu, rozpoznane u skarżącego choroby (ułomności), nie znajdują dostatecznego potwierdzenia w badaniach stanowiących podstawę orzeczenia o przyznaniu kategorii niezdolności do służby. Organ stwierdził, iż: "Podstawą rozpoznania nadciśnienia tętniczego są średnie wartości wyliczone z co najmniej dwóch pomiarów dokonanych podczas co najmniej dwóch różnych wizyt równe lub wyższe dla ciśnienia skurczowego 140mmHg i/lub 90mmHg dla ciśnienia rozkurczowego (aktualne wytyczne Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego). Orzekany spełnia powyższe kryteria, ponieważ w protokole badania komisyjnego w dn. [...].02.2021r-RR:[...]mmHg, [...] mmHg z czynnością serca ok.[...]/min. W badaniu internistycznym- karta obiegowa RR:[...]mmHg z czynnością serca ok.[...]/min. Badanie [...] serca i 24- godzinne monitorowanie RR metoda [...] są badaniami dodatkowymi a kluczowe znaczenie ma pomiar ciśnienia, który był nieprawidłowy w przypadku skarżącego. Badanie EKG wykazało odchylenie osi elektryczne] serca w [...] i przyspieszoną czynność serca do ok. [...]/min. Wobec powyższego, nie można uznać że stan zdrowia orzekanego nie budzi zastrzeżeń tym bardziej, że w czasie badania komisyjnego stwierdzono także nadwagę, która jest także czynnikiem ryzyka rozwoju ciężkiego nadciśnienia. Rozpoznane u orzekanego : Nadciśnienie tętnicze stopnia [...] - § Slp.l "N" nie pozwala uznać zdolności kandydata do służby w Policji zgodnie z obowiązującym Rozporządzeniem MSWiA z dnia 11.10.2018r w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, oraz Służbie Ochrony Państwa."

Kandydat podkreślał, że nigdy nie leczył się na nadciśnienie tętnicze, nie leczył się kardiologicznie ani też nie wykazywał żadnych schorzeń tego typu. Skarżący wykonał niezależne badanie lekarskie, w trakcie którego ustalono, że jest zupełnie zdrowy, a w szczególności nie cierpi na nadciśnienie tętnicze (zaświadczenie lekarskie z [...].05.2021 r. wraz z wynikiem badania EKG, opinia lekarza kardiologa). Nie bez znaczenia dla wyników badań mógł mieć również wcześniejszy stan przeziębienia (przebyte zapalenie zatok, antybiotykoterapia) oraz przemęczenie skarżącego w trakcie ich przeprowadzania (co było również przez ww. podnoszone). Wprawdzie badanie wykonane samodzielnie skarżący przedłożył na etapie skargi ale zestawiając wskazane wątpliwości Sąd nie mógł tych okoliczności pominąć. Badania skarżącego przed Komisją wykazała pomiary ciśnienia [...]mmHg, [...] mmHg, z czynnością serca ok.[...]/min. Na etapie skargi Sąd dysponuje natomiast całkowicie odmiennymi wynikami. Sąd nie posiada uprawnień ani wiedzy medycznej potrzebnej do wyjaśnienia tych sprzeczności. Na marginesie można jednak dodać, że stres, przemęczenie czy przebyte przeziębienie mogą powodować podwyższone ciśnienie. Powyższa konkluzja nie wymaga wiedzy medycznej, lecz posiadania podstaw informacji o fizjologii organizmu ludzkiego.

Jak wcześniej zostało wskazane, Sąd nie dysponuje wiedzą medyczną, która mogłaby wyjaśnić jak należy rozumieć rozbieżność pomiędzy badaniami przed Komisją a wynikami badań przedstawionych przez skarżącego.

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska, według § 23 pkt 2 rozporządzenia, rozpoznając odwołanie orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy i w razie potrzeby może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne. W przedmiotowej sprawie mimo istotnych wątpliwości takie badania nie zostały przeprowadzone, natomiast uzasadnienia orzeczeń organów nie wyjaśniają kwestii zasadności zarzutów skarżącego. Powyższe jest o tyle istotne, iż obecny wynik badań zamyka skarżącemu dostęp do służby.

Organ naruszył zatem dyspozycję art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niepodjęcie wszystkich niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia sprawy.

Sąd kontroluje jedynie to, czy rozpoznanie stanu chorobowego (ułomności) znajduje potwierdzenie w badaniach stanowiących podstawę orzeczenia o przyznaniu kategorii. W tym zakresie skarżący w sposób wiarygodny wskazał na wątpliwości w zakresie wyników tych badań.

Rozpoznając sprawę ponownie, organy obu instancji dokonają jednoznacznych ustaleń odnośnie stanu zdrowia skarżącego (jeśli zajdzie taka potrzeba również na podstawi badań dodatkowych) i dostatecznie uzasadnią orzeczenie.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) orzekł jak w wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.