Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 3943/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono wniosek o sprostowanie wyroku

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 15 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K.J. o sprostowanie i uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2019 r., sygn. akt I OSK 3943/18 w sprawie ze skargi kasacyjnej Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 maja 2018 r., sygn. akt III SAB/Kr 50/17 w sprawie ze skargi K.J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia postanawia: 1. oddalić wniosek o sprostowanie wyroku, 2. odrzucić wniosek o uzupełnienie wyroku.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny, dalej jako "NSA", wyrokiem z dnia 8 października 2019 r., sygn. akt I OSK 3943/18, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], dalej jako "KWP", od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, dalej również jako "WSA", z dnia 16 maja 2018 r., sygn. akt III SAB/Kr 50/17 w sprawie ze skargi K.J. na bezczynność KWP w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia, (1) uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Krakowie oraz (2) zasądził od K.J. na rzecz KWP kwotę 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

W piśmie z [...] sierpnia 2020 r., K.J. zawarł wnioski o: "sprostowanie w punkcie drugim wyroku, poprzez wpisanie w miejsce kosztów postępowania kasacyjnego, przyznania roszczonej wystąpieniem cywilnoprawnym pełnomocnika Komendanta Policji należności finansowych" oraz o uzupełnienie wyroku "poprzez orzeczenie stwierdzające za sądem pierwszej instancji przewlekłość sprawy (...)", przyznanie na jego rzecz kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a także przyznanie kwoty pieniężnej "za uchybienie prawu strony do rozpatrzenia jej sprawy z zażaleniem bez nieuzasadnionej zwłoki i wyłącznie działań pismami nie mającymi prowadzić do rozpatrzenia zażalenia zgodnie, na podstawie i w terminie instrukcyjnym określonym ustawowo, co prowadziło by bez skargi strony do jej zawisłości w rozpatrzeniu wręcz możliwie do określenia bezterminowo".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wnioski nie zasługiwały na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), dalej jako "p.p.s.a.", Sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie wyroku może także nastąpić na wniosek strony, jak bowiem stanowi art. 159 p.p.s.a. wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Również w piśmiennictwie wskazuje się, że sprostowanie wyroku może nastąpić z urzędu i na wniosek strony, przy czym ów wniosek o sprostowanie może złożyć każdy uczestnik postępowania na prawach strony (B. Dauter, Komentarz do art. 156 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [w:] Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex).

Nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie wyroku nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. Niedopuszczalność sprostowania prowadząca do zmiany rozstrzygnięcia odnosi się zarówno do zmiany pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (zob. postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., OZ 887/04, postanowienie NSA z 26 stycznia 2016 r., II FSK 1229/15). Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania (por. postanowienie NSA z 1 czerwca 2010 r., II GZ 109/10).

Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku o sprostowanie. Okoliczności przedstawione we wniosku nie świadczą, aby w wyroku 8 października 2019 r. występowały – jak wymaga tego art. 156 § 1 p.p.s.a., przewidujący możliwość sprostowania wyroku – niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W doktrynie podkreśla się, że chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. W rozpoznawanej sprawie takie niedokładności lub omyłki nie zachodzą, a obowiązek zwrotu kosztów postępowania wynika z odpowiedzialności strony za wynik sprawy (postanowienie NSA z 23 czerwca 2017 r., II FSK 3581/14, postanowienie NSA z 6 czerwca 2017 r., II FSK 1472/15, postanowienie NSA z 26 maja 2017 r., I FSK 802/15).

Ponadto jednym z orzeczeń, które sąd zamieszcza z urzędu jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż art. 209 p.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie zastosowanie miał art. 203 pkt 2 p.p.s.a. zgodnie z którym stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od skarżącego - jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Natomiast zgodnie z treścią art. 205 § 2 tej ustawy, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

Należy także mieć na uwadze, że odnośnie kosztów postępowania orzeczonych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2019 r. – w postanowieniu z 28 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OSK 3943/18 (wydanym wskutek wniosku skarżącego o uzupełnienie oraz wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2019 r., sygn. akt I OSK 3943/18) – wskazano, że "koszty postępowania kasacyjnego zostały zasądzone w sposób prawidłowy, zaś w uzasadnieniu tej części wyroku powołano szczegółową podstawę prawną tego rozstrzygnięcia".

Również drugi wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Podkreślenia przy tym wymaga, że mamy do czynienia z drugim już wnioskiem K.J. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2019 r., sygn. akt I OSK 3943/18 (wcześniejszy został rozpoznany postanowieniem z 22 kwietnia 2020 r., w którym nie został uwzględniony).

Stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Według art. 157 § 1a p.p.s.a. wniosek, o którym mowa w §1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym.

Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2019 r. z uzasadnieniem został doręczony K.J. w dniu [...] listopada 2019 r., zatem 14-dniowy termin na złożenie wniosku o uzupełnienie wyroku upływał w dniu [...] grudnia 2019 r. Dlatego też wniosek o uzupełnienie wyroku, jako spóźniony, podlegał odrzuceniu.

Reasumując wnioski i argumentacja skarżącego zawarta w piśmie z [...] sierpnia 2020 r. w istocie zmierza do zmiany merytorycznej wyroku oraz polemiki z wyrażonym w nim stanowiskiem. Jak wskazano podobną polemikę skarżący podejmował uprzednio. Brak jednakże podstaw do jakichkolwiek ingerencji w treść orzeczenia z 8 października 2019 r.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 159 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia, zaś na podstawie art. 157 § 1 i 1a w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak pkt 2 sentencji postanowienia.