Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 383/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art.157
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku [...] o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2018 r. sygn. akt I GZ 383/18 oddalającego zażalenie [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Gl 289/15 w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 listopada 2018 r., sygn. akt I GZ 383/18 oddalił zażalenie [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Gl 289/15 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w sprawie zaistniała sytuacja procesowa, o której mowa w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), obligująca Sąd I instancji do odrzucenia skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w ustawowym terminie. Mimo skierowania do skarżącego, po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy, wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, które zostało skutecznie doręczone, kwota wpisu sądowego nie została uiszczona. W tej sytuacji, brak fiskalny skargi obligował WSA do jej odrzucenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

W ocenie NSA w następstwie prawomocnego zakończenia postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy Sąd I instancji miał obowiązek - stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. - wezwać stronę do uiszczenia wpisu od zażalenia, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania. Mimo, że skarżący po doręczeniu mu takiego wezwania, a przed upływem 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu, wystąpił do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, bieg terminu do opłacenia środka zaskarżenia nie został przerwany. Złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, dokonane w terminie określonym w powtórnym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia dla toczącego się postępowania, co oznacza, że bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany.

W piśmie z dnia 21 grudnia 2018 r. skarżący wniósł o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2018 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o uzupełnienie postanowienia podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z kolei art. 166 p.p.s.a. stanowi, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Przepisy te znajdują się wprawdzie w Dziale III ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatytułowanym "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym", jednakże znajdują one zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z uwagi na treść art. 193 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Omawiane uregulowanie – w sytuacji, gdy wniosek o uzupełnienie dotyczy postanowienia NSA oddalającego zażalenie – oznacza, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia zgłosić wniosek o uzupełnienie tegoż postanowienia, jeżeli sąd (NSA) nie orzekł o całości zażalenia albo nie zamieścił w tym postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Instytucja uzupełnienia orzeczenia służy zatem temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym.

W rozpoznawanej sprawie nie zaistniały przesłanki do uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2018 r. Sąd ten, orzekając o oddaleniu zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Gl 289/15, w pełnym zakresie rozstrzygnął rozpoznawaną sprawę wpadkową.

Należy też stwierdzić, iż uzasadnieniu wniosku o uzupełnienie nie przedstawiono żadnej argumentacji.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 i art. 157 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. oddalił wniosek o uzupełnienie postanowienia.