Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1756/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-03-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

III SA/Wa 1756/09 POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. NR [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej wspólnika spółki cywilnej za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za 2004 r. postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych powyżej 200 zł


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł, Skarżąca J. M. zwróciła się z prośbą o zwolnienie z obowiązku jego zapłaty, powołując się na trudną sytuację materialną.

Wykonując wezwanie Sądu Skarżąca przesłała wypełniony formularz PPF, w którym zaznaczyła, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Wyjaśniła, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem K. M. Obydwoje uzyskują świadczenia emerytalne, Skarżąca w kwocie 1096,48 zł brutto, zaś jej mąż kwocie 1929,45 zł brutto. Małżonkowie są właścicielami domu, nie posiadają żadnych oszczędności, ani rzeczy wartościowych, których wartość przekracza 3000 euro.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Należało przyznać Skarżącej prawo pomocy we wnioskowanym zakresie, tj. zwolnienia od kosztów sądowych.

W myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Skuteczne wniesienie sprzeciwu powoduje więc usunięcie z obrotu prawnego wcześniejszego orzeczenia.

Zgodnie z art. 245 § 1 p.p.s.a stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego. Częściowe zwolnienie od kosztów sądowych obejmuje zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego. Warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, jest zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a, wykazanie przez tę osobę, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w przypadku częściowego zwolnienia z kosztów

IIISA/WA 1756/09

sądowych, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Zasadność wniosku Sąd rozpatruje w dwóch aspektach – z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej strony wysokość środków, którymi ona dysponuje.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że Skarżąca wykazała, że jej warunki finansowe pozwalają na opłacenie kosztów sądowych w części bez uszczerbku koniecznego utrzymania.

Z oświadczeń Skarżącej złożonych pod rygorem odpowiedzialności karnej, określonej w art. 233 § 1 Kodeksu karnego, za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy wynika, iż uzyskuje ona świadczenie emerytalne w kwocie 1096,48 zł, zaś jej mąż pozostający z nią we wspólnym gospodarstwie domowym emeryturę w kwocie 1929,45 zł. Skarżąca z mężem są właścicielami domu, nie mają natomiast żadnych oszczędności ani nie są właścicielami przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro. Ponadto Skarżąca oraz jej mąż ponoszą koszty leczenia, co pogarsza ich sytuację majątkową.

W ocenie Sądu Skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Niemniej jednak jest w stanie uiścić wpis w kwocie 200 zł. Łączna kwota otrzymywanych świadczeń emerytalnych to kwota niewiele ponad 3 tysiące złotych. Z tej kwoty, przy braku dodatkowych źródeł dochodu, bądź oszczędności Skarżąca wraz z mężem muszą uiścić wszystkie opłaty związane z utrzymaniem domu. Jak podkreśliła Skarżąca dużym wydatkiem jest opał oraz koszty leczenia. Obydwoje z mężem korzystają z poradni specjalistycznych, co związane jest z dodatkowymi wydatkami. Skarżąca wraz z mężem prowadzą gospodarstwo domowe samodzielnie, zatem nie korzystają z dodatkowego wsparcia bliskich im osób i koszty na bieżące utrzymanie, takie jak środki czystości, ubrania i jedzenie muszą wygospodarować z kwot otrzymywanych świadczeń emerytalnych.

Powyższy stan faktyczny potwierdza, w ocenie Sądu, że Skarżąca jest w stanie uiścić część wpisu w kwocie 200 zł bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i męża.

W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.