Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 646/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-12-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 07 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy p o s t a n a w i a I. przyznać W. N. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca W. N. na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i oświadczenia nadesłała niepotwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie dokumentów, kserokopię umowy wynajmu mieszkania potwierdzona za zgodność z oryginałem przez osobę sporządzającą kserokopię a niebędącą stroną skarżącą oraz niemające związku z wezwaniem oświadczenia.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na częściowe uwzględnienie.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) i wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).

Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego w sprawie niniejszej dla reprezentowania strony skarżącej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292,8 złote brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Na podstawie formularza PPF referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z małżonką, z którą utrzymuje się z otrzymywanej przez siebie renty w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto i wynagrodzenia za pracę małżonki w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Strona skarżąca wraz z małżonką utrzymuje studiującą córkę na utrzymanie której przeznacza miesięcznie kwotę [...] złotych. Pozostałe koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strony skarżącej wynoszą [...] złotych i składają się z wydatków eksploatacyjnych wynoszących [...] złotych miesięcznie, wydatków na energię elektryczną wynoszących co dwa miesiące [...] złotych oraz wydatków za wodę, wywóz śmieci, leki, telefon stacjonarny. Strona skarżąca jest właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha oraz 20 – letniego samochodu.

W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała aby zasadnym było żądanie przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Strona skarżąca jak i jej małżonka posiadają bowiem stałe dochody, których wysokość pozwala im na pokrywanie kosztów utrzymania swojego jak i córki. Tym samym nie można przyjąć aby strona skarżąca nie miała możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania.

Wysokość dochodów gospodarstwa domowego strony skarżącej oraz terminy ponoszenia wydatków składających się na koszty utrzymania koniecznego dają stronie skarżącej możliwość częściowego partycypowania w kosztach niniejszego postępowania. Opłacanie przez stronę skarżącą rachunków za energię elektryczną co dwa miesiące daje jej możliwość zaoszczędzenia środków na poczet kosztów ustanowienia adwokata. Tym samym przyjąć należy, że strona skarżąca ma realną możliwość poniesienia kosztów ustanowienia adwokata bez narażania siebie i swojej rodziny na uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.

i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.