Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1181/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia protokołu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 2 lipca 2015 r. w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1181/15 w sprawie ze skargi W. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ... stycznia 2015 r. nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o umorzenie kosztów egzekucyjnych zarządza oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 2 lipca 2015 r. poprzez dodanie następującej wypowiedzi pełnomocnika strony skarżącej:

- "Ponadto zwraca uwagę, że zaskarżone rozstrzygnięcie organu odwoławczego nie znajduje oparcia w podstawie prawnej powołanej w tym rozstrzygnięciu, ani w innych przepisach obowiązującego prawa. Z tego też względu powinno zostać uchylone."

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 103 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Sprostowanie oznacza poprawienie, skorygowanie tego, co zostało w protokole zapisane. Może nastąpić przez zmianę określonej treści na inną lub wykreślenie określonego fragmentu. Uzupełnienie natomiast oznacza dodanie jakiejś treści, która nie została uwzględniona. Uzupełnienie czyni protokół zupełnym i kompletnym (B. Dauter, Komentarz do art. 103 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lex).

Przechodząc do oceny zasadności wniosku należy wyjaśnić, że w art. 101 § 1 p.p.s.a. zostały wymienione konieczne elementy, jakie winien zawierać protokół rozprawy. Zgodnie z tym przepisem protokół powinien zawierać:

1) oznaczenie sądu, miejsca i daty posiedzenia, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta, prokuratora, stron, jak również obecnych na posiedzeniu przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz oznaczenie sprawy i wzmiankę co do jawności;

2) przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron, wymienienie zarządzeń i orzeczeń wydanych na posiedzeniu oraz stwierdzenie, czy zostały ogłoszone; jeżeli sporządzenie odrębnej sentencji orzeczenia nie jest wymagane, wystarcza zamieszczenie w protokole treści samego rozstrzygnięcia; zamiast podania wniosków i twierdzeń można w protokole powołać się na pisma przygotowawcze;

3) czynności stron mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Protokół podpisują przewodniczący i protokolant (art. 101 § 2 p.p.s.a.).

W orzecznictwie i literaturze przyjmuje się, że protokół rozprawy nie służy odzwierciedleniu wszystkich oświadczeń i twierdzeń stron wypowiedzianych na rozprawie w dosłownym i szczegółowym ich brzmieniu. Żądanie uzupełnienia protokołu przez podanie w nim wszystkich uwag strony, wypowiadanych na rozprawie nie znajduje uzasadnienia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 1970r., III CRN 323/69, Lex nr 6676, postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2009r., I OSK 889/08, postanowienie NSA z dnia 17 lutego 2011r., I OSK 1706/10, Lex nr 783716, postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2011r., II GZ 185/11, Lex nr 1081667). Wystarczające jest, jeżeli protokół zawiera w sposób zwięzły i czytelny najistotniejsze wypowiedzi, oznaczające wnioski i twierdzenia stron oraz czynności podejmowane na posiedzeniu z udziałem stron w nim uczestniczących (patrz także T. Woś. H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2005, s. 352, B. Dauter w Komentarzu do art. 103 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lex).

Treść protokołu rozprawy z dnia [...] lipca 2015 r. odpowiada wymogom stawianym w art. 101 § 1 p.p.s.a., jest zupełna i kompletna oraz odzwierciedla przebieg posiedzenia Sądu w tym dniu. Zawarto w nim wypowiedź pełnomocnika strony skarżącej, który wskazał, że popiera skargę i argumenty w niej zawarte. Natomiast w treści skargi wskazano, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem, m.in. art. 138 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. przepisu. Zaskarżone postanowienie nie zostało bowiem wydane z naruszeniem przepisów postępowania, a ponadto nie było konieczności wyjaśniania zakresu sprawy mającego istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Wobec powyższego organ nie miał podstaw do wydania rozstrzygnięcia w oparciu o art. 138 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego zatem winno być ono uchylone.

Natomiast w treści wniosku o uzupełnienie protokołu rozprawy wskazano, że winien on zostać uzupełniony o stwierdzenie, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie znajduje oparcia w powołanym w podstawie prawnej art. 138 § 2 k.p.a. i powinno zostać uchylone.

W ocenie Sądu powyższe stanowisko jest zbieżne z argumentacją skargi, a w protokole rozprawy wyraźnie wskazano, że pełnomocnik skarżącej popiera skargę i argumenty w niej zawarte.

Skoro zatem - jak to wskazano powyżej - protokół rozprawy nie służy odzwierciedleniu wszystkich oświadczeń i twierdzeń stron wypowiedzianych na rozprawie w dosłownym i szczegółowym ich brzmieniu, a żądanie uzupełnienia protokołu przez podanie w nim wszystkich uwag strony, wypowiadanych na rozprawie nie znajduje uzasadnienia, Sąd mając powyższe na względzie, na podstawie art. 103 p.p.s.a., oddalił wniosek o uzupełnienie protokołu rozprawy.