Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2550/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 102 ust. 5 pkt 24, art. 109 ust. 5, art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e)
journal: Dz.U. 2015 poz 581
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r.o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
article: art. 138 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 200 art. 205 par. 1 i par. 2 oraz artt. 209
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant ref. Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącej A. Sp. z o.o. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2015 nr., nr [...]Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: "Prezes NFZ", "organ"), działając na podstawie art. 102 ust. 5 pkt 24 w związku z art. 109 ust. 5, art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. "e" ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t. j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 581), zwanej dalej: "ustawą o świadczeniach" oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej: "k.p.a.", utrzymał w mocy decyzję dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] , uznającą M.G. (dalej: "uczestnik postępowania") za objętego obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu wykonywania zawartych ze Spółką "A." Sp. z o.o. z siedzibą w Z. - obecnie: "A-Z. " Sp. z o.o. z siedzibą w W., umów, co do których stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego o umowie zlecenia w okresie:

- od dnia 17 stycznia 2011 r. do dnia 1 lutego 2011 r. (umowa z dnia 17 stycznia 2011 r.),

- od dnia 15 lutego 2011 r. do dnia 22 lutego 2011 r. (umowa z dnia 15 lutego 2011 r.),

- od dnia 14 marca 2011 r. do dnia 25 marca 2011 r. (umowa z dnia 14 marca 2011 r.),

- od dnia 6 maja 2011 r. do dnia 25 maja 2011 r. (umowa z dnia 6 maja 2011 r.),

- od dnia 21 czerwca 2011 r. do dnia 29 czerwca 2011 r. (umowa z dnia 29 czerwca 2011 r.),

- od dnia 19 lipca 2011 r. do dnia 26 lipca 2011 r. (umowa z dnia 19 lipca 2011 r.),

- od dnia 25 lipca 2011 r. do dnia 8 sierpnia 2011 r. (umowa z dnia 25 lipca 2011 r.),

- od dnia 26 lipca 2011 r. do dnia 8 sierpnia 2011 r. (umowa z dnia 26 lipca 2011 r.),

- od dnia 1 września 2011 r. do dnia 7 września 2011 r. (umowa z dnia 1 września 2011 r.),

- od dnia 14 września 2011 r. do dnia 20 września 2011 r. (umowa z dnia 14 września 2011 r.),

- od dnia 12 października 2011 r. do dnia 19 października 2011 r. (umowa z dnia 12 października 2011 r.),

- od dnia 10 listopada 2011 r. do dnia 23 listopada 2011 r. (umowa z dnia 10 listopada 2011 r.),

- od dnia 14 grudnia 2011 r. do dnia 20 grudnia 2011 r. (umowa z dnia 14 grudnia 2011 r.),

- od dnia 18 stycznia 2012 r. do dnia 25 stycznia 2012 r. (umowa z dnia 18 stycznia 2012 r.),

- od dnia 28 lutego 2012 r. do dnia 14 marca 2012. r. (umowa z dnia 28 lutego 2012 r.).

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Z akt wynika, że pismem z dnia 8 listopada 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. wniósł do W. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia o wydanie decyzji dotyczącej objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym M.G. z tytułu zawartych umów z podmiotem – A. Sp. z o.o. z siedzibą w Z.

Ustalenia kontroli wykazały, iż w ramach tych umów uczestnik postępowania wykonywał na rzecz powyższej Spółki następujące prace: szpachlowanie i prace malarskie, prace remontowe, usunięcie miejscowych odparzeń tynków, prace remontowe balkonu obejmujące skucie pęknięć, gruntowanie i wyrównywanie, położenie płytek i fugowanie, usunięcie wykładzin, wyrównanie podłoża, położenie paneli, malowanie mieszkania, likwidacja zacieków i skutków zacieków, prace modernizacyjne, polegające na przełożeniu instalacji sanitarnych, modernizacja instalacji wodno-kanalizacyjnej, wymiana zamka i wkładki w drzwiach, zakup i montaż drzwi wejściowych, prace porządkowe w lokalach użytkowych, tj. usunięcie gruzu, odpadów wielkogabarytowych, śmieci i pyłu.

Dyrektor W. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, po analizie zgromadzonych dokumentów, w dniu [...] marca 2013 r. wydał decyzję nr [...] uznającą uczestnika postępowania za objętego obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu wykonywania zawartych ze Spółką A. ww. umów, co do których stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego o umowie zlecenia.

Pismem z dnia 2 kwietnia 2013 r. Spółka wniosła odwołanie od decyzji Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Stwierdziła w nim, że nie zgadza się ze stanowiskiem zaprezentowanym w decyzji organu I instancji jakoby w przypadku przeprowadzenia prac przez uczestnika nie istniał żaden rezultat.

Prezes NFZ w dniu [...] czerwca 2013 r. wydał decyzję nr [...] utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] .

Od powyższej decyzji Prezesa NFZ skarżąca Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 marca 2014 r. o sygn. akt VI SA/Wa 2129/13 uchylił decyzję Prezesa NFZ z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] . Sąd w uzasadnieniu wyroku wskazał, iż: "(...) organ administracji publicznej nie powinien dokonywać ustaleń co do rodzaju umowy cywilnoprawnej, jaka łączy strony, wbrew wyraźnej woli tych stron".

Prezes NFZ pismem z dnia 31 lipca 2014 r. poinformował uczestnika postępowania, iż ponownie będzie rozpatrywane odwołanie od decyzji Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego NFZ, złożone przez skarżącą, oraz pouczył o prawach wynikających z art. 10 § 1 k.p.a. Uczestnik postępowania nie skorzystał z możliwości złożenia dodatkowych dokumentów oraz wyjaśnień.

Prezes NFZ pismem z dnia 1 sierpnia 2014 r. pouczył skarżącą o prawach wynikających z art. 10 § 1 k.p.a.,

Prezes NFZ w wyniku ponownego rozpoznania odwołania z dnia 2 kwietnia 2013 r. od decyzji Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy ww. decyzję.

Prezes NFZ wskazał, że zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. "e" ww. ustawy o świadczeniach, obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.), zwanej dalej "k.c.", dotyczące zlecenia, lub osobami z nimi współpracującymi.

Organ wyjaśnił, że na podstawie art. 85 ust. 4 ustawy o świadczeniach za osobę wykonującą pracę na podstawie umowy zlecenia, umowy agencyjnej lub innej umowy o świadczenie usług oraz za osobę z nią współpracującą składkę jako płatnik oblicza i pobiera z dochodu ubezpieczonego i odprowadza zamawiający.

Wskazał nadto, że zgodnie z brzmieniem art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t. j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 121), obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu podlegają osoby wykonujące pracę nakładczą oraz zleceniobiorcy od dnia oznaczonego w umowie jako dzień rozpoczęcia jej wykonywania do dnia rozwiązania lub wygaśnięcia tej umowy.

Organ II instancji wskazał, że ustalenia kontroli wykazały, iż w ramach tych umów uczestnik postępowania wykonywał na rzecz Spółki następujące prace: szpachlowanie i prace malarskie, prace remontowe, usunięcie miejscowych odparzeń tynków, prace remontowe balkonu obejmujące skucie pęknięć, gruntowanie i wyrównywanie, położenie płytek i fugowanie, usunięcie wykładzin, wyrównanie podłoża, położenie paneli, malowanie mieszkania, likwidacja zacieków i skutków zacieków, prace modernizacyjne polegające na przełożeniu instalacji sanitarnych, modernizacja instalacji wodno-kanalizacyjnej, wymiana zamka i wkładki w drzwiach, zakup i montaż drzwi wejściowych, prace porządkowe w lokalach użytkowych, tj. usunięcie gruzu, odpadów wielkogabarytowych, śmieci i pyłu. Zdaniem Oddziału ZUS, przedmiotowe umowy cywilnoprawne, nazwane "umowami o dzieło", noszą cechy umów agencyjnych/umów o świadczenie usług, gdyż nie wskazano w nich konkretnego rezultatu/dzieła, lecz tylko określono czynności do wykonania. W ocenie Prezesa NFZ, ustalony w toku kontroli stan faktyczny, w szczególności brak z góry określonego dzieła, nie pozwala przyjąć, iż praca wykonywana była na warunkach umów o dzieło, określonych w art. 627-646 k.c., lecz wskazuje na to, że była to praca na warunkach charakterystycznych dla umów agencyjnych/umów o świadczenie usług, określonych w art. 758-764 k.c. Ponadto, uczestnik w okresie wykonywania pracy w ramach przedmiotowych umów cywilnoprawnych nie podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, ponieważ w tym czasie posiadał inny tytuł do objęcia go obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym - był pracownikiem zatrudnionym w innym zakładzie pracy. Jednakże zatrudnienie M.G. na podstawie umowy o pracę, nie wyłączyło podlegania przez niego obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania pracy na podstawie umów zlecenia. Zgodnie bowiem z art. 82 ust. 1 ustawy o świadczeniach, w przypadku gdy ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż jednego tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 66 ust. 1 tej ustawy, składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest z każdego z tych tytułów odrębnie.

Pismem z dnia 27 listopada 2012 r. Spółka poinformowała, iż umowy o dzieło zawierane z uczestnikiem postępowania miały różny przedmiot, dotyczyły różnych prac i okresów. Wskazano, iż wykonawcy zależało na szeroko rozumianej swobodzie w wykonywaniu dzieła, niezależności, braku stałej kontroli ze strony przedstawicieli Spółki. Co miesiąc (a nawet w dłuższych odstępach czasu) strony uzgadniały na nowo czy zawrą umowę w celu wykonania kolejnego dzieła. Poinformowano, iż po zakończeniu prac przez uczestnika rezultat umowy był weryfikowany przez Spółkę w postaci sporządzenia protokołu zdawczo-odbiorczego. Wyjaśniono, że wykonawca ponosił odpowiedzialność m.in. za wadliwe wykonanie dzieła oraz za jego nieterminowe wykonanie. Do pisma załączono kopie dokumentów: protokół kontroli z dnia 21 maja 2012 r., uwagi płatnika składek do protokołu kontroli, wskazane powyżej umowy o dzieło.

Organ II instancji poinformował, że z treści umów wynika, iż:

- ubezpieczony był zobowiązany do wykonania wszelkich prac niezbędnych do zrealizowania zamówionego dzieła, również tych, których konieczność ujawni się w trakcie wykonywania przedmiotu umowy, a które wykonawca mógł przewidzieć na podstawie zapoznania się ze stanem budynku i pomieszczenia, w których wykonywane były prace objęte umowami,

- ubezpieczony był zobowiązany wykonywać przedmiot umowy zgodnie z obowiązującymi przepisami polskiego prawa oraz ze starannością jak i zgodnie z aktualnym poziomem wiedzy i techniki za pomocą własnych środków niezbędnych do wykonania tego typu usług,

- ubezpieczony był zobowiązany wykonać pracę osobiście bądź przy pomocy zatrudnionych w jego przedsiębiorstwie osób (mógł powierzyć prowadzenie prac innemu podmiotowi za zgodą płatnika, jednakże na swoje ryzyko),

- ubezpieczony odpowiadał za szkody powstałe w trakcie prac,

- ubezpieczony, w przypadku niezakończenia prac w umówionym terminie, zobowiązany był zapłacić płatnikowi karę umowną (płatnik mógł też dochodzić odszkodowania przewyższającego karę umowną), a w razie opóźnienia - płatnik mógł po wyznaczeniu dodatkowego terminu od umowy odstąpić.

Zdaniem organu II instancji, z protokołu kontroli Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia [...] maja 2012 r. wynika, iż uczestnik powinien zostać zgłoszony do ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu zawartych z płatnikiem umów nazwanych przez strony "umowami o dzieło", co do których mają zastosowanie przepisy k.c. o umowie zlecenia. Organ wskazał, że płatnik składek nie zadeklarował składek na ubezpieczenie zdrowotne od przychodów z tego tytułu uzyskanych przez uczestnika w lutym 2011 r., w marcu 2011 r., w maju 2011 r., w czerwcu 2011 r., w lipcu 2011 r., w sierpniu 2011 r., we wrześniu 2011 r., w październiku 2011 r., w listopadzie 2011 r., w grudniu 2011 r., w lutym 2012 r., w marcu 2012 r., gdyż uczestnik ww. okresach posiadał inny tytuł do ubezpieczeń społecznych. Zakres wykonywanych przez uczestnika czynności dotyczył wykonania prac remontowo-budowlanych, a zakres był określony bardzo precyzyjnie zarówno czasowo, jak w materiale i robociźnie (co wynika z protokołu przesłuchania Spółki z dnia 10 maja 2012 r.). organ stwierdził, że prace były wykonywane w G. i w Ż. Wskazano, iż uczestnik postepowania usługi wykonywał w miejscu wyznaczonym przez zamawiającego, co wynikało z treści umowy. Wynagrodzenie wypłacane było na podstawie rachunków wystawianych przez niego po zakończeniu zobowiązania. Organ wyjaśnił, że uczestnik postępowania zatrudniony był sam i pracę wykonywał samodzielnie. Praca ubezpieczonego nie była nadzorowana, ustalana była technologia, z jakich materiałów prace mają być wykonane, termin wykonania, jak również ustalenia w innych kategoriach, jak: kolor farby, rodzaj panela. Sporządzane były protokoły zdawczo-odbiorcze. Po zakończeniu prac ustalany był termin odbioru. Odbioru prac dokonywał płatnik. Uczestnik odpowiadał za wadliwe wykonanie dzieła, za nieterminowe wykonanie odpowiadał zgodnie z zapisami umów, a za wadliwe odpowiadał zgodnie z przepisami k.c.

Uczestnik postępowania pismem z dnia 3 grudnia 2012 r. poinformował W. Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia, iż w okresie od dnia 17 stycznia 2011 r. do dnia 14 marca 2012 r. pracował na umowę o dzieło dla Spółki A. Do jego obowiązków należało: wykonanie prac remontowych w lokalach, poprzez gruntowanie, szpachlowanie, malowanie, spoinowanie pęknięć tynku na łączeniach płyt betonowych, tynkowanie odparzeń tynku (końcowy etap pomalowanie ścian lub lokalu, gotowy pod zamieszkanie), układanie paneli podłogowych (przez zerwanie zniszczonych wykładzin, wyrównanie podłoża), likwidacja zacieków w mieszkaniach, prace zakończone malowaniem pomieszczeń lokalu, przesunięcie i umiejscowienie zlewu lub wanny w łazience lub kuchni, co wiązało się z wykonaniem nowych przyłączy wodnokanalizacyjnych, wymiana drzwi wejściowych do lokali, wymiana wkładek bębenkowych zamków, remonty balkonów poprzez wyrównanie podłoża, ułożenie płytek, fugowanie, usunięcie gruzu, odpadków, śmieci, pyłu z lokali. Ponadto wskazał, iż mógł swobodnie wykonywać powierzone mu zadania, niezależnie od pory dnia, prace wykonywał po godzinie 15-tej, w soboty, czas na wykonanie pracy często przekraczał okres miesiąca. Poinformował, iż zamiarem stron było zawarcie umowy o dzieło, brak było stałej kontroli czasu i nadzoru nad wykonywanymi pracami ze strony płatnika składek. Po zakończeniu prac był sporządzany protokół zdawczo-odbiorczy dzieła.

Do pisma uczestnik załączył kopie następujących umów o dzieło zawartych: w dniu 17 stycznia 2011 r., w dniu 15 lutego 2011 r., w dniu 14 marca 2011 r., w dniu 6 maja 2011 r., w dniu 19 lipca 2011 r., w dniu 21 czerwca 2011 r., w dniu 25 lipca 2011 r., w dniu 26 lipca 2011 r., w dniu 1 września 2011 r., w dniu 14 września 2011 r., w dniu 12 października 2011 r., w dniu 10 listopada 2011 r., w dniu 14 grudnia 2011 r., w dniu 18 stycznia 2012 r., w dniu 28 lutego 2012 r.

Organ II instancji stwierdził, że z kopii przedstawionej umowy zawartej w dniu 14 marca 2011 r. do dnia 25 marca 2011 r. wynika, iż przedmiot umowy obejmował usunięcie miejscowych odparzeń tynków w lokalu nr [...] położonym w G. przy ul. [...] . Organ stwierdził, że z kolejnej kopii umowy zawartej w dniu 28 lutego 2012 r. do dnia 14 marca 2012 r. wynika, iż przedmiot umowy obejmował prace remontowe w lokalu nr [...], położonym w budynku w G. przy ul. [...] , a w szczególności: szpachlowanie i malowanie. Organ wskazał, że kopie powyższych umów nie zostały przesłane przez płatnika składek przy piśmie z dnia 27 listopada 2012 r.

Pismem z dnia 17 stycznia 2013 r. skarżąca wskazała, iż podtrzymuje dotychczasowe stanowisko wyrażone w pismach, iż umowy miały charakter umów o dzieło. Do pisma zostały załączone następujące kopie protokołów odbioru prac:

- protokół końcowego odbioru prac sporządzony w dniu 1 lutego 2011 r. w Ż. , w sprawie odbioru przedmiotu umowy z dnia 17 stycznia 2011 r., przedmiot umowy obejmował wykonanie prac remontowych w budynku położonym w Ż. przy ul. [...] ,

- protokół końcowego odbioru prac sporządzony w dniu 22 lutego 2011 r. w Ż. , w sprawie odbioru przedmiotu umowy z dnia 15 lutego 2011 r., przedmiot umowy obejmował wykonanie prac szpachlowanie i prace malarskie w lokalu nr [...] położonym w G. przy ul. [...] ,

- protokół częściowego odbioru prac sporządzony w dniu 24 marca 2011 r. w G. w sprawie odbioru przedmiotu umowy z dnia 14 marca 2011 r., przedmiot umowy obejmował usunięcie miejscowych odparzeń tynków w lokalach położonych w G. przy ul. [...] ,

- protokół końcowego odbioru prac sporządzony w dniu 25 maja 2011 r. w [G. w sprawie odbioru przedmiotu umowy z dnia 6 maja 2011 r., przedmiot umowy obejmował prace remontowe balkonu w lokalu mieszkalnym położonym w G. przy ul. [...] ,

- protokół końcowego odbioru prac sporządzony w dniu 29 czerwca 2011 r. w G. w sprawie odbioru przedmiotu umowy z dnia 21 czerwca 2011 r., przedmiot umowy obejmował prace remontowe w lokalu mieszkalnym nr [...] położonym w G. przy ul. [...] ,

- protokół końcowego odbioru prac sporządzony w dniu 26 lipca 2011 r. w G. w sprawie odbioru przedmiotu umowy z dnia 19 lipca 2011 r., przedmiot umowy obejmował prace polegające na likwidacji zacieków i skutków zacieków w lokalu nr [...] położonym w G. przy ul. [...] ,

- protokół końcowego odbioru prac sporządzony w dniu 5 sierpnia 2011 r. w G. w sprawie odbioru przedmiotu umowy z dnia 25 lipca 2011 r., przedmiot umowy obejmował prace - położenie paneli podłogowych oraz płytek w lokalu nr [...] położonym w G. przy ul. [...] ,

- protokół końcowego odbioru prac sporządzony w dniu 5 sierpnia 2011 r. w G. w sprawie odbioru przedmiotu umowy z dnia 26 lipca 2011 r., przedmiot umowy obejmował prace malarskie w lokalu nr [...] położonym w G. przy ul. [...] ,

- protokół odbioru prac sporządzony w dniu 7 września 2011 r. w G. w sprawie odbioru przedmiotu umowy z dnia 1 września 2011 r., przedmiot umowy obejmował prace modernizacyjne w lokalu nr [...] położonym w G. przy ul. [...] : położenie paneli i prace malarskie w dużym pokoju,

- protokół odbioru prac sporządzony w dniu 20 września 2011 r. w G. w sprawie odbioru przedmiotu umowy z dnia 14 września 2011 r., przedmiot umowy obejmował prace modernizacyjne w lokalu nr [...] położonym w G. przy ul. [...] : położenie paneli, przełożenie instalacji sanitarnych,

- protokół odbioru prac sporządzony w dniu 19 października 2011 r. w G. w sprawie odbioru przedmiotu umowy z dnia 12 października 2011 r., przedmiot umowy obejmował wykonanie prac modernizacyjnych w lokalu nr [...] położonym w G. przy ul. [...] : modernizacja instalacji wod-kan.,

- protokół odbioru prac końcowy sporządzony w dniu 23 listopada 2011 r. w Ż. w sprawie odbioru przedmiotu umowy z dnia 10 listopada 2011 r., przedmiot umowy w szczególności obejmował: wymianę zamka i wkładki w drzwiach w lokalach: [...], zakup i montaż drzwi wejściowych bez ościeżnicy w lokalu [...], zakup i montaż drzwi wejściowych z ościeżnicą w lokalu [....], szpachlowanie pęknięć, malowanie sufitu w kuchni i przedpokojach, malowanie ścian w przedpokojach, prace porządkowe w lokalach użytkowych, tj. usunięcie gruzu, odpadów wielkogabarytowych, śmieci i pyłu,

- protokół częściowy odbioru prac sporządzony w dniu 20 grudnia 2011 r. w G. w sprawie odbioru przedmiotu umowy z dnia 14 grudnia 2011 r., przedmiot umowy obejmował wykonanie prac modernizacyjnych w lokalach nr [... i ...] położonych w budynku w G. przy ul. [...] , będących własnością Spółki, a w szczególności: szpachlowanie, malowanie,

- protokół odbioru prac końcowy sporządzony w dniu 25 stycznia 2012 r. w G. w sprawie odbioru przedmiotu umowy z dnia 18 stycznia 2012 r., przedmiot umowy obejmował wykonanie prac porządkowych w lokalach użytkowych położonych w G. przy ul. [...] ,

- protokół odbioru prac końcowy sporządzony w dniu 14 marca 2012 r. w G. w sprawie odbioru przedmiotu umowy z dnia 28 lutego 2012 r., przedmiot umowy obejmował wykonanie prac remontowych w lokalu nr [...] położonym w G. przy ul. [...] : szpachlowanie i malowanie.

Prezes NFZ zauważył, że w powyższych protokołach odbioru prac wskazano, iż wykonawca przekazał wykonane dzieło, a Spółka przyjęła je bez zastrzeżeń, stwierdzając, że dzieło zostało wykonane zgodnie z zawartą umową. Zatem protokoły potwierdzają wykonanie przez uczestnika postępowania prac zleconych przez płatnika składek, których zakres został określony w umowach nazwanych przez płatnika składek jako "umowy o dzieło".

W zaskarżonej decyzji wskazano, iż z kopii tych umów, w których określono szczegółowo zakres wykonywanych czynności, a także z protokołów odbioru prac wynika, że przedmiotem wykonywanych przez uczestnika prac było: szpachlowanie, gruntowanie i wyrównanie, skucie pęknięć, prace malarskie, prace remontowe balkonu, likwidacja zacieków i skutków zacieków, położenie paneli podłogowych oraz płytek, fugowanie, przełożenie instalacji sanitarnych, modernizacja instalacji wodno-kanalizacyjnych, malowanie sufitów i ścian, wykonanie prac porządkowych: tj. usunięcie gruzu, odpadów wielogabarytowych, śmieci, pyłu, usunięcie miejscowych odparzeń tynków, usunięcie wykładzin, wyrównanie podłoża.

Prezes NFZ stwierdził, że przedmiotowe umowy nie precyzują, poza ogólnymi stwierdzeniami, do czego konkretnie miał doprowadzić ich wykonawca i czym miała się charakteryzować i wyróżniać (cechy indywidualne dzieła) praca wykonawcy. Ponadto zauważył, że analizowane umowy nie wskazują, by charakter wykonywanych przez uczestnika prac był twórczy i jednostkowy. Wyjaśnił, że wykonywane czynności nie mają cech szczególnych, związanych z osobistymi właściwościami wykonawcy oraz nie wymagają od niego posiadania specyficznych cech czy umiejętności, poza umiejętnościami zawodowymi, wyuczonymi. Zauważył również, że wkład w postaci wykorzystanych umiejętności praktycznych wykonawcy, wynikających z jego doświadczenia zawodowego w zakresie wykonywanej pracy, jest elementem obowiązku starannego działania. W związku z tym, w ocenie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, powyższe czynności w istocie były realizowane w ramach umów starannego działania, mających charakter umów o świadczenie usług, do których stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Zasadność kwalifikacji zakwestionowanych umów jako umów starannego działania, mających charakter umów o świadczenie usług, do których stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu w zakresie wykonywanych przez uczestnika prac remontowo-budowlanych, jak również prac porządkowych, potwierdzają wyroki Sądów Apelacyjnych we Wrocławiu, w Szczecinie oraz w Gdańsku.

Prezes NFZ wskazał także na ogólną zasadę wynikającą z art. 65 § 2 k.c., zgodnie z którą w umowach należy badać, jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu. Podkreślił także, że w przypadku każdej zawartej umowy decydująca jest jej treść, czyli zadania, jakie zatrudniana osoba ma do wykonania, istota obowiązków umownych, które na siebie zawierający umowę przyjmuje. Zatem, nie nazwa umowy, lecz jej cel i przedmiot decydują o charakterze współpracy.

Prezes NFZ stwierdził, że decyzja nr [...] wydana przez Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2013 r. uznaje jedynie uczestnika za objętego obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu wykonywania zawartych ze Spółką umów, co do których stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego o umowie zlecenia we wskazanym powyżej okresie.

Pismem z dnia 1 września 2015 r. A Sp. z o.o. z siedzibą w Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa NFZ z dnia [...] lipca 2015 r. nr [....]. Spółka zaskarżonej decyzji zarzuciła: naruszenie art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, bowiem - w ocenie skarżącej - dotychczasowe postępowanie przeprowadzone zostało dość tendencyjnie i jednokierunkowo - nie w celu wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, lecz w celu dążenia za wszelką cenę do uznania, że umowy zawierane między skarżącą a uczestnikiem miały charakter umów zlecenia, a nie umów o dzieło; naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 65 k.c. w związku z art. 3531 k.c., poprzez błędną wykładnię woli stron zawartej w umowach o dzieło, tj. niewłaściwe i niedostateczne rozważenie woli stron, których zamiarem było zawarcie umowy o dzieło; naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", poprzez nieuwzględnienie w zaskarżanej decyzji wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazanych w wyroku z dnia 21 marca 2014 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2129/13; naruszenie art. 107 § 1 k.p.a., poprzez niewskazanie adresata (strony) przedmiotowej decyzji. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżąca wniosła o: uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora W. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2013 r. ze względu na rażące naruszenie art. 107 § 1 k.p.a., a także o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, że dotychczasowe postępowanie prowadzone było w sposób tendencyjny i jednokierunkowy. Skarżąca wskazała, że organ administracji dążył za wszelką cenę do uznania, że umowy zawierane między skarżącą a uczestnikiem miały charakter umów zlecenia, co wiązałoby się z koniecznością odprowadzania przez skarżącą składek na ubezpieczenie zdrowotne. Jednakże w zaskarżonej decyzji organ nie przeprowadził rozważań nad charakterem poszczególnych umów zawieranych przez skarżącą, które powinien rozpatrywać w sposób indywidualny, biorąc pod uwagę postanowienia zawarte w każdej z nich odrębnie. Zaskarżaną decyzję organ wydał zaś bez wyjaśnienia kluczowych dla sprawy okoliczności, działając wyłącznie na podstawie ogólnej, zbiorczej analizy wszystkich umów. Zdaniem skarżącej, organ administracji dopuścił się w zaskarżonej decyzji naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Skarżąca podkreśliła, że czynności podjęte przez organ w toku sprawy są niewystarczające do tego, aby móc zakwalifikować umowy zawierane między skarżącą a uczestnikiem, w sposób odmienny niż ustalony przez strony, tj. jako umowy zlecenia. Mianowicie, organ wadliwie sformułował uzasadnienie faktyczne zaskarżonej decyzji, w szczególności nie podejmując analizy faktów, które skarżąca uznaje za istotne dla sprawy. Zdaniem strony skarżącej, organ przedstawił rozważania ukierunkowane wyłącznie na uznanie, że umowy zawierane przez AŻ Sp. z o.o. miały charakter umów zlecenia, a nie, jak zgodnie ustaliły strony, umów o dzieło.

Skarżąca zaprzeczyła twierdzeniu organu w przedmiocie tego, że zawierane umowy o dzieło były nieprecyzyjne. W jej ocenie, w ich treści dokładnie bowiem określono zarówno rezultat umowy, cechy indywidualne dzieła, jak również konkretną kwotę wynagrodzenia za jego wykonanie. Zdaniem skarżącej, całokształt okoliczności towarzyszących wykonaniu umów o dzieło przemawia za tym, że praca wykonywana była w warunkach charakteryzujących właśnie umowy tego rodzaju, uregulowanych przez przepisy 627-646 k.c.

Skarżąca wyjaśniła, że wykonawcom zależało na szeroko rozumianej swobodzie w wykonaniu dzieła, niezależności oraz braku stałego nadzoru. Założony rezultat mógł zostać osiągnięty właśnie wskutek umów o dzieło. Skarżąca podkreśliła także, że strony tych umów w około miesięcznych bądź czasem dłuższych odstępach czasowych podejmowały decyzje czy zawrzeć kolejną umowę o dzieło, każdorazowo ustalając inny rezultat podejmowanych działań. Zaznaczyła, że przedmiotem każdej umowy był konkretny, indywidualnie oznaczony rezultat, a nie dokonanie określonych czynności. Strony umowy miały świadomość, że w przypadku wadliwego wykonania dzieła, będzie ono wymagać stosownych poprawek - tym samym ponosiły one pełną odpowiedzialność za jego wykonanie. Skarżąca wskazała, że zadaniem wykonawców było wykonanie swojego dzieła na budowach, zaś umowa o dzieło jest w swoim charakterze zbliżona do umowy o roboty budowlane. Jednocześnie podkreśliła, że trudno charakter umowy zlecenia dostosować do prac budowlanych, gdzie niewystarczające jest dochowanie należytej staranności, a właściwym kryterium oceny wykonania umowy jest osiągnięcie określonego rezultatu. Zawieranie między skarżącą a uczestnikiem postępowania kolejnych umów o dzieło uwarunkowane było wyłącznie potrzebą wykonania dla skarżącej działań o ściśle określonym rezultacie.

Zdaniem skarżącej, zamiarem i celem stron było zawieranie konkretnych umów o dzieło. Zatem podejmowanie przez organ dążeń do uznania innego charakteru umów zawieranych między skarżącą a uczestnikiem stanowi naruszenie art. 65 § 1 i 2 k.c., w świetle którego oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których złożone zostało, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje. W umowach należy raczej badać, jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy. Ponadto, skarżąca wskazała, że osiągnięcie ustalonego przez strony rezultatu uwarunkowane było od posiadania przez wykonawcę ściśle określonych kwalifikacji, uprawnień, umiejętności, wiedzy i doświadczenia niezbędnego do wykonania dzieła. Zatem - w ocenie skarżącej - nie budzi wątpliwości, że wykonanie każdego dzieła stanowiącego rezultat zawieranych umów, oprócz umiejętności zawodowych wykonawcy, związane było z posiadaniem przez wykonawcę szczególnych cech osobistych. Co więcej, przedmiot każdej umowy o dzieło był zindywidualizowany i konkretny, zaś w momencie jego wykonania stawał się on bytem samoistnym, niezależnym od wykonawcy, który z kolei ponosił odpowiedzialność za ewentualny niepomyślny wynik podjętych działań. Reasumując, skarżąca podkreśliła, że umowy przez nią zawierane posiadały cechy umów o dzieło, co znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie. Niezrozumiałe dla niej jest uznanie w toku postępowania zawieranych umów za umowy, do których zastosowanie powinny mieć przepisy o zleceniu, tj. art. 734-751 k.c., a nie przepisy o umowie o dzieło, tj. art. 627-646 k.c.

Jednocześnie skarżąca wskazała, że w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2014 r. organ administracji zobowiązany został, aby w sposób wyczerpujący i przekonywujący wyjaśnić charakter umów zawartych między skarżącą a uczestnikiem. W jej ocenie, wytyczne Sądu nie zostały jednak zrealizowane, bowiem Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia w decyzji z dnia [...] lipa 2015 r. przyjął dotychczasową formę uzasadnienia zajętego stanowiska w określonej sprawie. Zdaniem skarżącej, organ administracji nie dokonał analizy poszczególnych umów w sposób zindywidualizowany (do czego został zobowiązany przez Sąd), lecz uczynił to w sposób zbiorczy. Co więcej – w ocenie skarżącej - organ, przywołując w przedmiotowej decyzji liczne przykłady z orzecznictwa, w żaden sposób nie odniósł ich do stanu faktycznego sprawy. Skarżąca podkreśliła również, że samo cytowanie wyroków sądów apelacyjnych, bez wykazania istnienia jakiegokolwiek związku między nimi a przedmiotową sprawą, nie może zostać uznane za podjęcie próby uzasadnienia zajętego przez organ stanowiska. W związku z powyższym skarżąca zauważyła, że podjęta przez organ próba przekonania, iż wyrywkowa argumentacja podniesiona w przywołanych wyrokach przemawia za analogicznym sposobem postępowania w niniejszej sprawie, wyraźnie pozostaje w sprzeczności z wytycznymi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartymi w wyroku z dnia 21 marca 2014 r.

W ocenie skarżącej Spółki, organ ograniczył się wyłącznie do cytowania zastosowanych definicji, całkowicie pomijając spoczywający na nim obowiązek należytego i wyczerpującego uzasadnienia zajętego stanowiska. Zdaniem skarżącej, pomimo tego, że organ został zobowiązany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 21 marca 2014 r. do dokonania oceny stanu faktycznego na podstawie analizy poszczególnych umów jako indywidualnych przypadków, to jednak nie wydał zaskarżanej decyzji w sposób zgodny ze zaleceniami. Tym samym, wydając przedmiotową decyzję, organ naruszył art. 153 p.p.s.a.

Odnośnie zarzutu dotyczącego naruszenia przez organ art. 107 § 1 k.p.a., poprzez niewskazanie adresata (strony) decyzji z dnia [...] lipca 2015 r., skarżąca zauważyła, że nie można uznać, że adresatami zaskarżonej decyzji są podmioty wymienione w jej końcowej części, tj. podmioty, które należy zawiadomić o sporządzonej decyzji, tj. uczestnik postępowania - M.G. , W. Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia, skarżąca oraz Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. , gdyż w świetle przytoczonego przepisu - decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji lub, jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego, powinna być opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Skarżąca powołała stanowisko przedstawicieli doktryny, zgodnie z którym "Brak oznaczenia strony pociąga za sobą brak decyzji" (tak W. Dawidowicz w: Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego pod red. A. Wróbel, M. Jaśkowska, LEX 2015). Z kolei zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w wyroku z dnia 20 marca 2007 r. o sygn. akt II GSK 335/06, brak istotnego elementu, jakim jest oznaczenie strony i adresata decyzji, stanowi rażące naruszenie art. 107 § 1 k.p.a., zgodnie z którym decyzja powinna zawierać poza oznaczeniem organu i daty wydania również oznaczenie strony. Powyższa wadliwość, w myśl przepisu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., stanowi rażące naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji.

W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie.

Kluczowe znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji ma wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2014 r. o sygn. akt VI SA/Wa 2129/13, mocą którego uchylona została decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] . W uzasadnieniu ww. wyroku Sąd wskazał, że Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia winien ustosunkować się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez stronę w odwołaniu, a odzwierciedlenie tego winno znaleźć się w motywach jego decyzji. Sąd zaznaczył, że organ w wyczerpujący i przekonywujący sposób powinien wyjaśnić charakter umów zawartych przez skarżącą Spółkę z M.G. , enumeratywnie oznaczonych i opisanych przez pryzmat ich skategoryzowania jako umów zlecenia lub umów o dzieło. Sąd podkreślił wówczas, że organ nie może poprzestać jedynie na cytowaniu stosownych definicji wynikających z Kodeksu cywilnego, czy przywoływaniu orzeczeń sądów, bez konkretnego odniesienia ich do stanu faktycznego niniejszej sprawy.

Zgodnie z brzmieniem art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie przez ocenę prawną rozumie się wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie (por. S. Hanausek [w:] System prawa procesowego cywilnego, t. 3, Zaskarżanie orzeczeń sądowych, red. W. Siedlecki, Ossolineum 1986, s. 318). Pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie (czynności), jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał ten akt (czynność), zostało uznane za błędne. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (por. S. Hanausek, tamże, s. 319). Uregulowanie zawarte w art. 153 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oznacza, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei, związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2013 r. o sygn. akt II OSK 1865/11, publ. LEX nr 1293568). Co więcej, z art. 170 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia (art. 171 tej ustawy).

W rozpoznawanej sprawie poddana kontroli Sądu decyzja Prezesa NFZ stanowi zatem następstwo prawomocnego wyroku WSA w Warszawie, w którym wytknięto błędy w procedowaniu organu, uzasadniające uchylenie wówczas wydanej decyzji, i zawarto wiążącą ocenę co do dalszego kierunku procedowania w sprawie. Tak więc wytyczne wynikające z tej oceny były dla rozpoznającego sprawę ponownie Prezesa NFZ wiążące, jak i wiążące są dla orzekającego w niniejszej sprawie Sądu.

Należy zgodzić się ze stanowiskiem zajętym przez skarżącą Spółkę, że organ nie przeprowadził rozważań nad charakterem poszczególnych umów zawartych przez nią z M.G. , które powinien rozpatrywać w sposób indywidualny, biorąc pod uwagę postanowienia zawarte w każdej z nich odrębnie. Argumentacja organu ukierunkowana została wyłącznie na wykazanie, że umowy zawarte przez strony miały charakter umów zlecenia, a nie umów o dzieło. Tymczasem na organie, zgodnie z procedurą administracyjną, którą był związany, spoczywał obowiązek prawidłowego ustalenia stanu faktycznego i dania wyrazu tym ustaleniom oraz przyjętej na ich podstawie subsumpcji przepisów prawa w uzasadnieniu wydanej decyzji, w myśl wymogu zawartego w art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.). Stwierdzić należy, że decyzja Prezesa NFZ wydana w wyniku powyższego wyroku Sądu wymogów tych nie spełnia. Wprawdzie organ podjął próbę wyjaśnienia charakteru zawartych umów, jednakże dokonana w tym zakresie analiza w dalszym ciągu nie jest wystarczająca i nie przesądza o zasadniczej dla podjętego rozstrzygnięcia kwestii, a mianowicie, jaki w istocie charakter posiadała każda z umów łącząca skarżącą Spółkę z ich wykonawcą. Samo bowiem stwierdzenie przez Prezesa NFZ, że podejmowane w wykonaniu tych umów czynności były realizowane w ramach umów starannego działania, mających charakter umów o świadczenie usług, do których stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu, nie może świadczyć o wypełnieniu przez organ wytycznych i wskazań zawartych w ww. wyroku WSA w Warszawie, uchylającym wydaną wówczas decyzję Prezesa NFZ, dotyczącą objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego.

Odnosząc się także do zawartego w skardze zarzutu dotyczącego rażącego naruszenia art. 107 § 1 k.p.a., poprzez niewskazanie adresata (strony) zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, stwierdzić należy, że wprawdzie w decyzji tej jej adresat nie został wskazany wprost, jednakże lektura rozstrzygnięcia nie pozostawia w tym względzie wątpliwości i nie pozwala na stwierdzenie, że adresat nie został określony w ogóle. Zdaniem Sądu, objęte skargą rozstrzygnięcie Prezesa NFZ pozwala na ustalenie jego podmiotu (adresata), a zatem organ nie naruszył w sposób istotny treści art. 107 § 1 k.p.a.

W tym stanie sprawy aktualne pozostają wytyczne i wskazania WSA w Warszawie zawarte w wyroku z dnia 21 marca 2014 r. o sygn. akt VI SA/Wa 2129/13, w myśl których Prezes NFZ winien precyzyjnie określić charakter każdej z umów stanowiących podstawę ustalenia obowiązku podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu przez M.G.

Z powyższych względów Sąd zdecydował o wyeliminowaniu z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, uchylając ją.

Uznając zatem skargę za uzasadnioną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku.

Obowiązkiem organu ponownie rozpoznającego sprawę będzie zastosowanie się do stanowiska wyrażonego w niniejszym wyroku.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i 2 oraz art. 209 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd zasądził od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącej Spółki kwotę 457 zł, w tym kwotę 200 zł, poniesioną tytułem wpisu od skargi, kwotę 240 zł, tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, zgodnie z § 2 ust. 2 i 3 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.) oraz kwotę 17 zł, poniesioną tytułem opłaty od udzielonego pełnomocnictwa.