Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 643/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 15  par. 1,  art. 119  par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Nowakowski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Przybielski Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski Protokolant Starszy Referent Marta Sankiewicz po rozpoznaniu w Gdańsk na rozprawie w dniu 16 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 14 marca 2007 r. nr [...] na podstawie art. 20 § 1 pkt 4, art. 119, art. 121 § 1, § 2 i § 4 i art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 110 poz. 968 ze zm.) nałożył na A. K. grzywnę w wysokości 5000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki tymczasowego obiektu budowlanego (nietrwale związanego z gruntem) - kontenera o wymiarach 2,40 m x 6,40 m z tarasem o wymiarach 1,50 m x 2,40 m oraz tymczasowego obiektu budowlanego (nietrwale związanego z gruntem) - kontenera o wymiarach 2,48 m x 6,08 m, wzniesionych bez wymaganego pozwolenia na budowę na terenie działki nr [...] położonej w K. gmina K.

Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 80 ust. 2 pkt 2, art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. Nr 156 poz. 1118 z 2006 r.) oraz art. 119, art. 121 § 2 i § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu stwierdzono, że organ pierwszej instancji zasadnie i zgodnie prawem wydał zaskarżone postanowienie. Odnosząc się do treści zażalenia skarżącej, w której zarzuca organom nadzoru budowlanego naruszenie przepisów prawa z uwagi na brak doręczenia upomnienia i tytułu wykonawczego organ wskazał, że upomnienie z dnia 6 września 2005 r. oraz tytuł wykonawczy zostały doręczone skarżącej w oparciu o art. 44 k.p.a. Z kolei podniesiony przez skarżącą fakt uiszczania podatku od przedmiotowych obiektów nie ma w ocenie organu znaczenia w sprawie.

W skardze na tę decyzję A. K. podniosła, że tytuł egzekucyjny i upomnienie nie zostały jej doręczone. Wskazała również, że dokonała zgłoszenia zamiaru lokalizacji przedmiotowych obiektów oraz że "odprowadza od nich podatek". Wniosła także zastrzeżenia do protokołu oględzin, przeprowadzonych 19 czerwca 2001 r. Wskazała ponadto, że wskutek braku odpowiedzi na jej wniosek o pozwolenie na czasowe użytkowanie barakowozu i kontenera, złożyła do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

A. K. pomimo skierowanej do niej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 lipca 2005 r. nakazującej rozbiórkę przedmiotowych obiektów, nie wykonała ciążącego na niej obowiązku.

Stosownie do art. 15 § 1 obowiązującej w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. z 2005 r. Dz. U. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, uprzednio przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie siedmiu dni od dnia doręczenia tego upomnienia.

Stosownie do art. 15 § 1 ustawy, wobec niewykonania przez skarżącą obowiązku zawartego w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 lipca 2005 r. o nakazie rozbiórki przedmiotowych obiektów, organ przesłał A. K. pisemne upomnienie z dnia 6 września 2005 r., które, jak wynika z akt administracyjnych, doręczone zostało w trybie art. 44 k.p.a. dnia 26 września 2005 r.

W dniu 18 stycznia 2006 r. organ wystawił tytuł wykonawczy, który doręczono skarżącej 7 lutego 2006 r. (a nie, jak twierdzi organ II instancji, 24 stycznia 2006 r.), również w trybie art. 44 k.p.a.

Pomimo prawidłowo doręczonego upomnienia i tytułu wykonawczego skarżąca nie wykonała nałożonego na nią obowiązku rozbiórki, wobec czego organ był uprawniony do prowadzenia postępowania egzekucyjnego i stosowania wszystkich niezbędnych środków do wyegzekwowania obowiązku określonego w ostatecznej decyzji.

Zgodnie z art. 119 § 1 ustawy grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego.

Stosownie do art. 121 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym grzywna w celu przymuszenia nie może przekraczać kwoty 10000 zł, natomiast zgodnie z § 4, jeżeli egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku wynikającego z przepisów prawa budowlanego, grzywna w celu przymuszenia jest jednorazowa.

Nałożenie na skarżącą grzywny w celu przymuszenia do wykonania nałożonych obowiązków było zgodne z powyższymi przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ponadto wyjaśnić należy, że postępowanie w toku którego wydano niniejsze postanowienie przeprowadzone zostało prawidłowo. Prawidłowo również, pomimo błędnego stwierdzenia przez organ, że wysokość grzywny w odniesieniu do osób fizycznych nie może przekraczać 5000 zł, podczas gdy w dacie wydania zaskarżonej decyzji kwota ta wynosiła 10000 zł, organ II instancji naliczył wysokość nałożonej grzywny.

Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi należy wskazać, że zarówno fakt uiszczania podatku z tytułu umieszczenia na działce przedmiotowych obiektów, jak i zastrzeżenia skarżącej dotyczące postępowania organów administracji w sprawie pozwolenia na czasowe użytkowanie przedmiotowych obiektów oraz protokołu oględzin, nie mają znaczenia w niniejszej sprawie, dotyczy ona bowiem postępowania egzekucyjnego mającego na celu wyegzekwowanie ciążącego na skarżącej obowiązku. Zarzuty skarżącej dotyczące prowadzenia przez organy administracji postępowania pomimo niedoręczenia jej upomnienia i tytułu wykonawczego nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy, o czym Sąd już wyżej wspomniał.

Mając na względzie powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.