Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 2444/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 174, art. 176, art. 183 par. 1, art. 178, art. 180
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf - Kalamala po rozpoznaniu w dniu 23 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej W. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 829/13 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 24 stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 maja 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 829/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 24 stycznia 2013 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wyjaśnił, że zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2013 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Odpis przedmiotowego zarządzenia doręczono stronie w trybie zastępczym po dwukrotnym bezskutecznym awizowaniu przesyłki w dniach 8 i 16 kwietnia 2013 r. W związku z nieuiszczeniem żądanej opłaty Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

W skardze kasacyjnej W. G. wniosła o "stwierdzenie nieważności powyższego postanowienia i zwrot sprawy Sądowi pierwszej instancji do merytorycznego rozstrzygnięcia". W treści środka odwoławczego strona argumentowała, że nie doręczono jej przesyłki zawierającej wezwanie do opłacenia wpisu od skargi. Skarżąca zwróciła uwagę, że w budynku, w którym prowadzi działalność gospodarczą (salon fryzjerski) i na adres którego kierowana była korespondencja często dochodzi do pomyłek ze strony doręczycieli z uwagi na nietypową numerację lokali. Lokale oznaczone numerem 4 występują bowiem trzykrotnie, co dezorientuje listonoszy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniesiony w sprawie środek zaskarżenia podlega odrzuceniu.

Skarga kasacyjna jest wysoce sformalizowanym środkiem odwoławczym, objętym przymusem radcowsko - adwokackim, dla którego ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje szczególne wymogi konstrukcyjne. Zgodnie bowiem z art. 176 p.p.s.a. powinna ona – obok elementów zwykłego pisma procesowego – zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Stosownie natomiast do art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego poprzez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1) bądź na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2).

W świetle powołanych unormowań nie może ulegać wątpliwości, że prawidłowa konstrukcja zarzutów kasacyjnych wymaga dokładnego i precyzyjnego określenia przepisów prawa, którym - zdaniem skarżącego – uchybiono w rozpatrywanej sprawie. W literaturze i judykaturze jednolicie wskazuje się, że w ramach podstawy kasacyjnej należy jednoznacznie określić akt prawny i konkretną jednostkę redakcyjną pozwalającą zidentyfikować naruszoną normę prawną (por. np. wyroki NSA: z dnia 28 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 552/12 i z dnia 29 marca 2004 r., sygn. akt FSK 73/04 – treść orzeczeń dostępna w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.nsa.gov.pl, B. Gruszczyński [w:] "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." B. Dauter, B Gruszczyński, A. Kabat i M. Niezgódka–Medek, Warszawa 2009, str. 467). Braki w tym zakresie wykluczają dokonywanie merytorycznej oceny zaskarżonego orzeczenia z uwagi na zasadę związania Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej przewidzianą w art. 183 § 1 p.p.s.a.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy podkreślić należy, że skarga kasacyjna wniesiona przez W. G. dalece odbiega od ustanowionych w ustawie standardów. Pomijając brak prawidłowo sformułowanego wniosku (o uchylenie zaskarżonego postanowienia), przede wszystkim dostrzec należy, że analizowane pismo procesowe nie zawiera jakichkolwiek zarzutów kasacyjnych. Jego autor nie wskazał bowiem ani jednego przepisu prawa czy to w petitum pisma czy też w jego uzasadnieniu ograniczając się wyłącznie do twierdzeń o niedoręczeniu wezwania do uiszczenia wpisu na skutek prawdopodobnej pomyłki listonosza. Tak skonstruowana skarga kasacyjna nie odpowiada ustawowym wymogom i zawiera nieusuwalne braki, które nie pozwalają na merytoryczne odniesienie się do istoty sporu i w świetle art. 178 p.p.s.a. powodują odrzucenie środka zaskarżenia.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 180 w związku z art. 178 p.p.s.a.