Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 719/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 27 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 627
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz  Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.),, sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 lutego 2019 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności ekologicznej na 2017 rok oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] maja 2017 r. M. M. (zwany dalej: "Skarżącym") złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARMiR) w B. wniosek o przyznanie płatności ekologicznej (PROW 2014 - 2020), w tym o przyznanie kosztów transakcyjnych, w którym ubiegał się o przyznanie płatności ekologicznej w ramach realizacji wariantu 7.1 - Uprawy rolnicze po okresie konwersji do działek rolnych o łącznej powierzchni 95,40 ha oraz wariantu 11.1 - Uprawy paszowe na gruntach rolnych po okresie konwersji do działek rolnych o łącznej powierzchni 36,60 ha.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. decyzją z dnia [...] marca 2018 r. nr [...], przyznał Skarżącemu płatność ekologiczną (PROW 2014 - 2020) na 2017 rok w ramach realizacji wariantu 7.1 zgodnie z żądaniem zawartym we wniosku, przyznał kwotę przeznaczoną na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu kontroli gospodarstwa ekologicznego, a w ramach realizacji wariantu 11.1 odmówił Skarżącemu przyznania płatności.

Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] przyznał Skarżącemu zwrot kwoty przeznaczonej na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu kontroli gospodarstwa ekologicznego oraz płatność ekologiczną (PROW 2014 - 2020) na 2017 rok w ramach realizacji wariantu 7.1 do powierzchni 95,40 ha, a w ramach realizacji wariantu 11.1 do powierzchni 18,60 ha.

Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] października 2018 r., nr [...] Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. utrzymał decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] lipca 2018 r. w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ przytoczył przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 370 ze zm.) i stwierdził, że organ pierwszej instancji prawidłowo przyznał Skarżącemu płatność ekologiczną (PROW 2014 - 2020) w ramach realizacji wariantu 7.1 do powierzchni deklarowanej, tj. 95,40 ha w wysokości 63.560,50 zł oraz kwotę przeznaczoną na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu kontroli gospodarstwa ekologicznego do powierzchni objętej tym wariantem w wysokości 1.255,26 zł.

Organ zauważył następnie, że Skarżący żądał przyznania przedmiotowej płatności do powierzchni 36,60 ha, tj. do działek rolnych oznaczonych identyfikatorami C2 i C3, a Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał mu płatność do powierzchni 18,60 ha. tj. do działki rolnej oznaczonej identyfikatorem C2, przeznaczonej na nawóz zielony. Podstawą tego były przepisy § 9 ust. 14 i § 9 ust. 3 Rozporządzenia ekologicznego.

Odnośnie zaś działki rolnej oznaczonej identyfikatorem C3 organ wskazał, że posiadane przez Skarżącego zwierzęta są utrzymywane zgodnie z przepisami o rolnictwie ekologicznym, przepisami rozporządzenia nr 834/2007 oraz przepisami wydanymi na podstawie tego rozporządzenia. Jednak po uwzględnieniu przez organ wszystkich posiadanych przez Skarżącego zwierząt w okresie 28 lipca 2016 r. – 13 sierpnia 2017 r. organ przyjął, że nie został spełniony warunek z § 9 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia ekologicznego.

Organ odwoławczy ustalił też, że Skarżący w dniu [...] września 2017 r. dokupił 6 sztuk zwierząt, zatem ustalając spełnienie warunków wynikających z przepisu § 9 ust. 3 pkt 2 Rozporządzenia ekologicznego wziął pod uwagę wszystkie zwierzęta posiadane przez rolnika lub jego małżonka w okresie [...] marca 2017 r. - [...] września 2017 r. (200 dni). Organ obliczył, że liczba DJP, o której mowa w § 9 ust. 10 tego Rozporządzenia wynosi 5,40375 a zatem, biorąc pod uwagę wszystkie zwierzęta posiadane przez Skarżącego w okresie [...].03.2017 r. - [...].09.2017 r., warunek, o którym mowa w § 9 ust. 3 pkt 2 Rozporządzenia ekologicznego nie został spełniony. Liczba zwierząt w przeliczeniu na DJP wyniosła 0,0476 DJP/Ha, a zatem jest mniejsza niż wymagana.

Tym samym organ odwoławczy przyjął, że ze względu na niespełnienie warunku, o którym mowa § 9 ust. 3 Rozporządzenia ekologicznego płatność w ramach realizacji wariantu 11.1 do działki rolnej oznaczonej identyfikatorem C3 nie przysługuje Skarżącemu.

Organ odwoławczy nie podzielił zarzutów odwołania.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją, Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika, wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku, wnosząc o jej uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

- art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 627 ze zm.) w związku z treścią załącznika nr 6 do Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (w brzmieniu na dzień 30 maja 2017 r. ze zm. wynikającymi z § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 września 2017 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oraz zmianami wynikającymi z § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 marca 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020) poprzez błędne rozpatrzenie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie w zakresie obliczenia Dużych Jednostek Przeliczeniowych Skarżącego;

- art. 138 § 2 K.p.a. w zw. z art. 4 Ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 poprzez utrzymanie w mocy decyzji I instancji pomimo braku przedstawienia w jej treści podstawy prawnej, uzasadnienia faktycznego i prawnego dotyczącego odmowy uznania zobowiązania ekologicznego Skarżącego wobec działki C3 w ramach pakietu 11, a w konsekwencji odmowy przyznania płatności;

- § 9 ust. 3 pkt 1 w zw. z § 9 ust. 8 pkt 3 oraz § 9 ust. 10 Rozporządzenia ekologicznego poprzez dokonanie obliczenia Dużych Jednostek Przeliczeniowych (dalej: DJP) na hektar gruntów ornych i trwałych użytków zielonych z przyjęciem nieprawidłowej powierzchni gruntów (tj. ustalonej na potrzeby weryfikacji spełnienia warunku z § 9 ust. 3 pkt 2 Rozporządzenia ekologicznego) dla celów weryfikacji spełnienia warunków określonych w danym przepisie;

- § 9 ust. 3 pkt 1 w zw. z § 9 ust. 8 pkt 3 oraz § 9 ust. 10 Rozporządzenia ekologicznego poprzez dokonanie obliczenia DJP na hektar gruntów ornych i trwałych użytków zielonych jedynie na podstawie § 9 ust. 3 pkt 2 Rozporządzenia ekologicznego, przy pominięciu zweryfikowania spełnienia przez Skarżącego warunku o którym mowa w § 9 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia ekologicznego;

- art. 107 K.p.a. poprzez brak przedstawienia w treści Decyzji II instancji uzasadnienia dotyczącego zastosowania w ramach weryfikacji wskazanego w § 9 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia ekologicznego powierzchni gruntów obliczonej zgodnie z § 9 ust. 3 pkt 2 Rozporządzenia ekologicznego.

W odpowiedzi na skargę organ, podtrzymując stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu.

Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji lub postanowień, Sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm. oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem – m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania sytuacja taka niewątpliwie nie zachodzi.

Z analizy przedmiotowej sprawy wynika, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B., a później organ odwoławczy prawidłowo - mając na uwadze przepisy § 15 ust. 1,5, 6 i 7 rozporządzenia ekologicznego - przyznał Skarżącemu płatność ekologiczną (PROW 2014 - 2020) w ramach realizacji wariantu 7.1 do powierzchni deklarowanej, tj. 95,40 ha w wysokości 63 560,50 zł oraz kwotę przeznaczoną na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu kontroli gospodarstwa ekologicznego do powierzchni objętej tym wariantem w wysokości 1 255,26 zł. W odniesieniu do wariantu 11.1 organ ustalił, że Skarżący żądał przyznania przedmiotowej płatności do powierzchni 36,60 ha, tj. do działek rolnych oznaczonych identyfikatorami C2 i C3, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. przyznał przedmiotową płatność do powierzchni 18,60 ha, tj. do działki rolnej oznaczonej identyfikatorem C2, przeznaczonej na nawóz zielony. Ustalając uprawnienia Skarżącego do otrzymania płatności w ramach realizacji wariantu 11.1 organ oparł się na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach niniejszej sprawy i ustalił, że działka rolna oznaczona identyfikatorem C2 została przeznaczona na nawóz zielony, zatem przyznał Skarżącemu płatność ekologiczną do powierzchni deklarowanej przedmiotowej działki rolnej, tj. 18,60 ha bez spełnienia warunku, o którym mowa w § 9 ust. 3 rozporządzenia ekologicznego.

W odniesieniu natomiast do działki rolnej oznaczonej identyfikatorem C3 organ prawidłowo ustalił, że posiadane przez Skarżącego zwierzęta są utrzymywane zgodnie z przepisami o rolnictwie ekologicznym, przepisami rozporządzenia nr 834/2007 oraz przepisami wydanymi w trybie przepisów tego rozporządzenia, co wynika z informacji zawartych w koi. 15 wykazu jednostki certyfikującej. Ustalając spełnienie warunków określonych w § 9 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia ekologicznego organ odwoławczy wziął pod uwagę wszystkie zwierzęta posiadane przez rolnika lub jego małżonka w okresie od dnia objęcia systemem kontroli, o którym mowa w art. 27 rozporządzenia nr 834/2007, w roku złożenia wniosku o przyznanie płatności ekologicznej do dnia przeprowadzenia kontroli w roku złożenia wniosku o przyznanie tej płatności - w przypadku rolnika lub jego małżonka, którzy zostali objęci systemem kontroli, o którym mowa w art. 27 rozporządzenia nr 834/2007, w roku złożenia wniosku o przyznanie płatności ekologicznej, tj. w okresie 28.07.2016 r. - 13.08.2017 r., zgodnie z poniższym: Wyliczenie liczby DJP, o której mowa w § 9 ust. 10 rozporządzenia ekologicznego: 842,1 DJP : 382 dni = 2,20445 DJP suma DJP (DJP): liczba dni w okresie 28.07.2016 r. - 13.08.2017 r. (dni) = liczba DJP (DJP)

Weryfikacja spełnienia warunku, o którym mowa w § 9 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia

ekologicznego wygląda następująco: 2,20445 DJP : 18 ha - 0,12247 DJP/ha, gdzie liczba DJP (DJP) = powierzchnia gruntów ornych i trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności ekologicznej w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust.1 pkt 5 i 11 oraz 6 i 12, z wyłączeniem gruntów, o których mowa w ust. 14 i 14a (ha) = liczba DJP/ha (DJP/ha) W świetle powyższego, biorąc pod uwagę wszystkie zwierzęta posiadane przez Pana M. M. w okresie 28.07.2016 r. - 13.08.2017 r., wskazać należy, że warunek, o którym mowa w § 9 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia ekologicznego nie został spełniony. Dodatkowo, na co zwrócić należy uwagę, Dyrektor Podlaskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Łomży ustalił, że Pan M. M. w dniu [...].09.2017 r. dokupił 6 szt. zwierząt, zatem ustalając spełnienie warunków określonych w § 9 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia ekologicznego organ odwoławczy wziął pod uwagę wszystkie zwierzęta posiadane przez rolnika lub jego małżonka w okresie [...].03.2017 r. - [...].09.2017 r. (200 dni) i wyliczył, że suma DJP (DJP) = liczba dni w okresie [...].03.2017 r. - [...].09.2017 r. (dni) = liczba DJP (DJP). Weryfikacja spełnienia warunku, o którym mowa w § 9 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia ekologicznego przedstawia się: 5,40375 DJP : 113,40 ha - 0,0476 DJP/ha, gdzie liczba DJP (DJP) = powierzchnia wszystkich gruntów ornych i trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności ekologicznej w ramach wszystkich realizowanych wariantów, z wyłączeniem gruntów, o których mowa w ust. 14 i 14a (ha) = liczba DJP/ha (DJP/ha), co oznacza, biorąc pod uwagę wszystkie zwierzęta posiadane przez Pana M. M. w okresie [...].03.2017 r. - [...].09.2017 r., wskazać należy, że warunek, o którym mowa w § 9 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia ekologicznego także nie został spełniony. Analizując powyższe wyliczenia stwierdzić należy, że organ prawidłowo ustalił, że ze względu na niespełnienie warunku, o którym mowa § 9 ust. 3 rozporządzenia ekologicznego płatność w ramach realizacji wariantu 11.1 do działki rolnej oznaczonej identyfikatorem C3 nie przysługuje.

Zarzut dotyczący naruszenia art. 7, 77 i 107 § 3 Kpa jest w ocenie Sądu bezzasadny. Zebrany materiał dowodowy został oceniony prawidłowo, uwzględniając znaczenie i wartość poszczególnych dokumentów zgromadzonych w sprawie. Wydając decyzję organ I instancji oparł się na obowiązujących przepisach prawnych, czemu dał wyraz w podstawie prawnej decyzji, a uzasadnienie faktyczne potwierdził uzasadnieniem prawnym. Wydając decyzję organ prawidłowo ustalił stan faktyczny w sprawie, a także wskazał na przepisy prawa, które miały zastosowanie i które były podstawą wydania rozstrzygnięcia. Wskazał, że w myśl art. 27 ust. 1 ustawy, w postępowaniu w sprawie dotyczącej płatności organ, przed którym toczy się postępowanie: stoi na straży praworządności, jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, udziela stronom, na ich żądanie niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ: ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania oraz zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kpa nie stosuje się. Ponadto, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 27 ust. 2 ustawy). Porównanie tej regulacji z zasadami ogólnymi wymienionymi w Kpa wskazuje, że na podstawie art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy, wynikające z Kpa obowiązki dowodowe organów administracji doznały istotnych ograniczeń: organy zobowiązane są jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego wskazanego przez stronę, nie ciąży na nich natomiast obowiązek aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania płatności (zob. wyrok NSA z 25 listopada 2016 r., sygn. akt II GSK 1113/15, CBOSA). W świetle tych przepisów, w razie wątpliwości co do okoliczności faktycznych organ prowadzący postępowanie jest jedynie obowiązany do żądania od strony dodatkowych wyjaśnień i dowodów. Przy czym podkreślić należy, że chodzi tu przede wszystkim o dowody wskazane we wniosku oraz innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę oraz ewentualnie innych uczestników postępowania. Na organie nie ciąży obowiązek aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie twierdzeń i uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania płatności. Obarcza on także stronę, która zresztą z reguły, w swym dobrze rozumianym interesie, powinna wykazywać dbałość o przedstawienie środków dowodowych. Strona jest bowiem równorzędnym partnerem organu w zakresie prawa do inicjowania dowodów, nie jest więc zwolniona od współudziału w realizacji tego obowiązku, zwłaszcza, iż nieudowodnienie określonej czynności faktycznej może prowadzić do rezultatów dla niej niekorzystnych. W ocenie Sądu organ postępował zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i prawidłowo, w wyczerpujący sposób rozpatrzył zebrany w sprawie materiał dowodowy.

Z dokonanych wyliczeń wynika, że biorąc pod uwagę wszystkie zwierzęta posiadane przez Pana M. M. w okresie od dnia [...] marca 2017 r. do dnia [...] września 2017 r. to liczba tych zwierząt w przeliczeniu na DJP wynosi 0,0476 DJP/ha, a zatem mniej niż wymagana. Nawet gdyby do wyliczeń wziąć pod uwagę liczbę DJP wskazaną przez Pana M. M., tj. 5,4071 DJP to warunek, o którym mowa § 9 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia ekologicznego nie byłby spełniony. W tym miejscu wskazać należy, że do przedmiotowych wyliczeń należy wziąć pod uwagę powierzchnię wszystkich gruntów ornych i trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności ekologicznej w ramach wszystkich realizowanych wariantów, z wyłączeniem gruntów, o których mowa w ust. 14 i 14a, tj. 113,40 ha, a nie - jak wskazał Skarżący - wyłącznie powierzchnię działki rolnej oznaczonej identyfikatorem C3. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku sygn. akt. I SA/Bk 223/08 "wypełniając wniosek o przyznanie płatności wnioskodawca składa oświadczenie woli i wiedzy, za które ponosi odpowiedzialność i nie może tej odpowiedzialności za wadliwe wypełnienie takiego wniosku przerzucać na organ administracji publicznej. Postępowanie administracyjne było w niniejszej sprawie wszczęte na wyłączny wniosek Skarżącego, zaś wnioskodawca nie był zobowiązany do uzyskania płatności i składania wniosku, ale korzystał z uprawnienia, które wynikało z przepisów prawa". Trzeba też pamiętać, że składając wniosek na urzędowym formularzu Pan M. M. oświadczył, że zna zasady przyznawania płatności objętych wnioskiem (część. IX wniosku Oświadczenia i zobowiązania). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 08.07.2009 r., sygn. akt II GSK 1115/08 wskazał: "(...) odpowiedzialność za treść merytoryczną wniosku ponosi producent rolny, m.in. także za skutki zgłoszenia danych niezgodnych z rzeczywistym stanem rzeczy. Uzasadnieniem takiego stanowiska jest wzgląd na wykonywanie przez producenta rolnego swojej działalności zawodowo i na własny rachunek. (...) Należy również dodać, co zresztą wydaje się oczywiste, iż każdy podmiot zawodowo wykonujący swoją działalność powinien podnosić poziom swojej wiedzy i kwalifikacji zawodowych. Dotyczy to również producentów rolnych. Stworzone są zresztą ku temu wszelkie warunki, w tym m.in. swoboda zrzeszania się rolników dla obrony ich interesów (por. ustawę z dnia 7 kwietnia 1989 r. o związkach zawodowych rolników indywidualnych; Dz. U. Nr 20, póz. 106, ze zm. oraz ustawę z dnia 8 października 1982 r. o społeczno - zawodowych organizacjach rolników; Dz. U. Nr 32, póz. 217zezm.)".

Reasumując należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa krajowego i unijnego.

Na marginesie, końcowo, dodać jednak należy, że zdaniem Sądu, odpowiedź na skargę nie spełnia żadnych norm przypisanych temu pismu procesowemu. Organ nie odnosi się do zarzutów skargi lecz odwołuje się wyłącznie do swojej decyzji. Należy unikać takiej formy w przyszłości.

Ze względu na powyższe, mając na uwadze brzmienie art. 151 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.