Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 2213/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 613  Ochrona środowiska i ochrona przyrody
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono, że zaskarżony akt nie może być wykonany w całości

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędziowie Sędzia NSA Stanisław Małek (spr.) Asesor. sąd. Lilianna Drewniak-Żaba Protokolant st. ref. sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2004 r. sprawy ze skargi Spółka "A" z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty za korzystanie ze środowiska I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Marszałka Województwa z dnia [...] kwietnia 2002r. Nr[...] ; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 300zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych; III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/St. Małek /-/B.Kamieńska /-/L. Drewniak-Żaba


UZASADNIENIE

Marszałek Województwa decyzją z dnia [...] kwietnia 2002r. na podstawie przepisów art. 9 ust. 1 ustawy o wprowadzeniu ustawy – Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2001r. Nr 100 poz. 1085), art. 86 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz. U. z 1994r. Nr 49 poz. 196 z zm.), art. 26, art. 27, art. 29 ust. 1, art. 33 ust. 1, 2 i 3 ustawy o odpadach (Dz. U. z 1997r. Nr 96 poz. 592 z zm.) oraz Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie opłat za składowanie odpadów (Dz. U. z 1997r. Nr 162 poz. 1116 z zm.) wymierzył spółce "A" opłatę za umieszczenie odpadów na składowisku odpadów oraz za czas ich składowania za rok 2000 w kwocie [...]zł, zobowiązując do wpłacenia powyższej kwoty na określony rachunek bankowy w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji.

W uzasadnieniu przedstawiono następującą argumentację.

Stosownie do powołanych przepisów wytwarzający odpady jest obowiązany do naliczania i wnoszenia opłat za umieszczenie odpadów na składowisku oraz za czas ich składowania, będących opłatami za gospodarcze korzystanie ze środowiska i za wprowadzanie w nim zmian. Powyższy obowiązek winien być zrealizowany do 31 stycznia następnego roku po roku, w którym składowano odpady. Zobowiązany jest nadto do złożenia marszałkowi województwa rzetelnej informacji o rodzaju i ilości umieszczonych na składowisku odpadów oraz o czasie ich składowania w terminie do 31 stycznia następnego roku. W razie niedopełnienia obowiązku uiszczenia opłaty marszałek województwa wydaje decyzję, w której określa wysokość opłaty. W przypadku niedopełnienia obowiązku złożenia informacji lub złożenia informacji nierzetelnej marszałek województwa określa wysokość opłaty na podstawie ustaleń dokonanych we własnym zakresie, stosując stawki opłat powiększone o 100%.

Spółka "A" została [...] lutego 2002r. wezwana do złożenia informacji dotyczącej składowania odpadów za rok 2000. Przedłożona w dniu [...]marca 2002r. informacja okazała się nieprawidłowa. Postępowanie w sprawie ustalenia wysokości opłat wszczęte zostało z urzędu w dniu [...] marca 2002r. Poprawnie sporządzoną informację Spółka przedłożyła w dniu [...] kwietnia 2002r.

W świetle powyższych okoliczności zasadne było zastosowanie podwyższonej o 100% stawki opłat na podstawie art. 33 ust. 2 ustawy o odpadach.

Spółka "A" wniosła odwołanie. Odwołująca zarzuciła, iż organ pierwszej instancji nie uwzględnił, iż opłata zastała uiszczona w dniu [...] grudnia 2001r. w kwocie [...]zł. Wniesienie opłaty z uchybieniem terminu mogło jedynie skutkować pobraniem odsetek za zwłokę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy uznał, iż złożenie informacji, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy z uchybieniem wskazanego terminu uprawnia marszałka województwa do wydania decyzji określającej wysokość opłaty na podstawie ustaleń dokonanych we własnym zakresie, po zastosowaniu stawki opłat powiększonej o 100%. Kwestionowana decyzja jest w świetle przepisu art. 33 ust. 2 słuszna skoro informacja przedłożona została dopiero [...] marca 2002r.

Spółka "A" wniosła skargę, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji z powodu naruszenia przepisu art. 33 ust. 2 ustawy o odpadach.

Skarżąca wykazała, iż zarówno opłata jak i sprawozdanie (informacja) zostały złożone po upływie ustawowego terminu (w grudniu 2001r.) ale przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji. Sytuacja taka nie daje podstaw do jej wydania "o własnym i podwyższonym ustaleniu opłaty". Strona skarżąca podkreśliła, iż organ administracji dysponując informacją, nie dokonał samodzielnego obliczenia i nie poniósł związanych z tym obciążeń.

Przepis art. 33 wskazuje, iż urzędowe ustalenie opłaty następuje tylko wówczas, gdy zainteresowany opłaty tej nie uiści i nie złoży sprawozdania. Odmienna wykładnia tego przepisu narusza zasady praworządności.

Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Rozpoznawana sprawa dotyczy określenia opłaty za umieszczenie odpadów na składowisku odpadów oraz za czas ich składowania w roku 2000.

Stosownie do przepisu art. 9 ust. 1 ustawy o wprowadzeniu ustawy – Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2001r. Nr 100 poz. 1085 z zm.) - w sprawie opłat za składowanie odpadów, które miało miejsce w okresie do dnia 31 grudnia 2001r., stosuje się przepisy dotychczasowe a do ustalenia tych opłat w sprawach wszczętych po 31 grudnia 2001r. stosuje się stawki obowiązujące w okresie, w którym korzystanie ze środowiska miało miejsce (ust. 4).

Postępowanie w niniejszej sprawie wszczęte zostało [...] marca 2002r.

W świetle powołanego przepisu zasadnie rozstrzygnięcie oparte zostało na obowiązujących w dacie składowania przepisach ustawy o odpadach (Dz. U. z 1997r. Nr 96 poz. 592 z zm.).

Według przepisu art. 27 ust. 1 tej ustawy (Dz. U. z 2000r. Nr 22 poz. 272 art. 1) opłaty za umieszczenie odpadów na składowisku oraz za czas ich składowania wytwarzający odpady był obowiązany do ich wnoszenia do końca lutego następnego roku po roku, w którym składowano odpady. Wytwarzający odpady był również zobowiązany do składania wskazanym organom informacji o rodzaju i ilości umieszczonych na składowisku odpadów oraz o czasie ich składowania, do 31 stycznia następnego roku po roku, w którym składowano odpady. (art. 29 ust.1).

Konsekwencje niedopełnienia powyższych obowiązków uregulowane zostały w przepisach art. 33 i art. 34. Niedopełnienie obowiązku uiszczenia opłaty upoważniało marszałka województwa do wydania decyzji, w której określał jej wysokość (art. 33 ust. 1) a w razie niedopełnienia obowiązku złożenia informacji lub złożenia informacji nierzetelnej marszałek województwa, w drodze decyzji określał wysokość opłaty na podstawie ustaleń dokonanych we własnym zakresie, stosując stawki opłat powiększone o 100%. (art. 33 ust. 2) W razie nieterminowego uiszczenia opłaty pobierane były odsetki za zwłokę w wysokości odsetek pobieranych za nieterminowe regulowanie zobowiązań podatkowych (art. 34 ust. 1).

Z powyższej regulacji wynika, iż strona skarżąca była obowiązana do wniesienia do końca lutego 2001r. opłaty za składowane w 2000r. odpady, a stosowną informację (art. 29 ust. 1) winna złożyć do 31 stycznia 2001r.

Strona skarżąca, na wezwanie organu pierwszej instancji, poprawną informację złożyła [...]kwietnia 2002r.

Marszałek Województwa, wydając [...] kwietnia 2002r. decyzję był więc obowiązany do określenia (art. 33 ust. 1) wysokości należnej opłaty, na podstawie przedłożonej informacji o wysokości należnej opłaty i do pobrania odsetek, jeżeli opłata nie została uiszczona w terminie wynikającym z przepisu art. 27 ust. 1.

Niedopełnienie obowiązku złożenia informacji (lub złożenia informacji nierzetelnej) nakłada na marszałka województwa obowiązek określenia wysokości opłaty na podstawie ustaleń dokonanych we własnym zakresie, przy zastosowaniu stawki opłat powiększonej o 100% (art. 33 ust. 2). Sytuacja taka nie zachodziła w rozpatrywanej sprawie skoro strona skarżąca dopełniła obowiązku złożenia informacji. Organ administracji nie był zatem zmuszony do dokonywania we własnym zakresie ustaleń, które powinny znaleźć się w informacji.

Wniesienie opłaty z naruszeniem terminu, o którym mowa w art. 27 ust. 1 wymagało jedynie pobrania odsetek w wysokości określonej dla zobowiązań podatkowych (art. 53 i nast. ustawy Ordynacja podatkowa z 29 sierpnia 1997r.).

W świetle powyższych okoliczności zarzut skargi o naruszenia przepisów prawa materialnego należy uznać za zasadny.

Z tych powodów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1271) orzeczono jak w sentencji wyroku.

Rozstrzygnięcie w punkcie III-im traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. (art. 152)

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

St. Małek B. Kamieńska L. Drewniak-Żaba

MP