Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 489/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-07-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 i 2, art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 100 ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 106 ust. 3,
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
article: art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 194 § 1, art. 198 § 1, art. 210 § 4
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 3 lipca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Sędziowie WSA Beata Sokołowska WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st.sekr.sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2014 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki A w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] marca 2014 roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] września 2013 r., nr [...], Naczelnik Urzędu Celnego w K., działając na podstawie art. 165 § 1 i 2, art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej, w związku z przeprowadzoną u podatnika Spółki P w K. kontrolą w zakresie obrotu samochodami osobowymi w okresie od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2010 r., w oparciu o protokół nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w zakresie podatku akcyzowego w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem samochodu marki Hyundai Galloper, rok produkcji 2000, od którego nie złożono deklaracji uproszczonej z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz nie uiszczono należnego podatku akcyzowego.

Decyzją z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], Naczelnik Urzędu Celnego w K., działając na podstawie art. 207, art. 2 § 1 pkt 1, art. 21 § 1 pkt 1 oraz § 3, art. 47 § 3, art. 53 § 1, § 3, § 4, art. 54 art. 55 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, ze zm., zwanej dalej: O.p.), art. 1 ust. 1, art. 2 pkt 9, art. 3 ust. 1, ust. 2, art. 6, art. 21 ust. 5, art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4, art. 101 ust. 2 , art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, ust. 8, ust. 11, ust. 12, art. 105 oraz art. 106 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2009 r., nr 3, poz. 11, ze zm., zwanej dalej : u.p.a.), Obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. z 2006r., nr 86, poz. 880, zwanego dalej: obwieszczeniem), Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7 września 1987 r. ze zm.), określił stronie zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego pojazdu w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. podatnik złożył swoje zastrzeżenia odnosząc się do ustaleń kontroli, iż od samochodów wykazanych w Protokole kontroli, w tym również przedmiotowego pojazdu marki Hyundai Galloper, nie zostały złożone deklaracje uproszczone i nie dokonano zapłaty należnego podatku akcyzowego, gdyż zostały one nabyte jako samochody ciężarowe – należało w przedmiotowej sprawie ustalić, czy dany pojazd w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego był samochodem osobowym, czy ciężarowym. W tym też celu organ, w ramach pomocy prawnej Urzędu Celnego I w Ł., w dniu [...] października 2013 r. przeprowadził dowód z oględzin przedmiotowego samochodu w obecności aktualnego właściciela samochodu oraz przesłuchał go w charakterze świadka. W wyniku dokonanych oględzin stwierdzono: pojedynczą, zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i pasażerów, obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym – pasy bezpieczeństwa i punkty kotwiące, obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenia do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów, stałe punkty kotwiące, tylne okna wzdłuż dwu bocznych paneli, drzwi z tyłu pojazdu, wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (dywaniki, wentylacja, wykładzina podłogowa, głośniki), z dowodu rejestracyjnego wynikała ilość miejsc siedzących – 4, natomiast w chwili oględzin – 2. Aktualny właściciel podczas przesłuchania oświadczył, że przedmiotowy samochód w momencie zakupu wyglądał identycznie, on nie dokonywał w nim zmian. W odpowiedzi na pytanie skierowane do firmy H odnośnie ustalenia rodzaju pojazdu w chwili opuszczenia fabryki otrzymano informację, że pojazd był wyprodukowany jako auto osobowe posiadające pięć miejsc siedzących.

Pismem z dnia [...] października 2013 r. wezwano podatnika do złożenia oświadczenia o dacie sprowadzenia w/w samochodu na terytorium kraju, przesłania faktury zakupu oraz w przypadku znacznego odbiegania ceny zakupu przedmiotowego pojazdu od średniej wartości rynkowej do pisemnego wskazania przyczyn uzasadniających różnicę oraz przedstawienia dowodów potwierdzających te przyczyny. W odpowiedzi strona wyjaśniła, że nie prowadziła żadnej ewidencji odnośnie sprowadzenia w/w samochodu na terytorium kraju oraz że cena widniejąca na fakturze zakupu jest rzeczywistą ceną za jaką pojazd został zakupiony.

Organ i instancji wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2 u.p.a. stosuje się klasyfikację taryfową pojazdów w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej, której część opisową stanowią Noty Wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego, opublikowane w obwieszczeniu. Z ustaleń organu wynikało, iż przedmiotowy samochód mieści się w kategorii CN 8703, tj. samochody osobowe, przeróbki pojazdu – zmiany ilości miejsc – nie spowodowały zmiany konstrukcji pojazdu, samochód został jedynie w niewielkim stopniu zmieniony i dostosowany do przewozu towarów, przy czym nie były to zmiany o charakterze trwałym i można było łatwo przywrócić pierwotne przeznaczenie (montaż tylnej kanapy i pasów bezpieczeństwa). Samochód posiada wyposażenie charakterystyczne dla samochodów osobowych (m.in. ABS, Airbag, elektryczne podnoszenie szyb przód/tył, etc.). Ze względu na fakt, iż podatnik nie złożył deklaracji z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego, na podstawie art. 101 ust. 5 u.p.a. uznano, iż dniem powstania obowiązku podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego był [...] grudnia 2009 r., tj. dzień badania technicznego pojazdu. Strona miała obowiązek złożenia deklaracji do 31 grudnia 2009 r. i zapłaty należnego podatku do tego dnia, nie uczyniła tego jednak do dnia wszczęcia postępowania podatkowego ([...] września 2013 r.). Podatek określono na podstawie art. 104 ust. 8-9 i 11-12 u.p.a., a zatem przyjmując za podstawę wartość pojazdu wyrażoną w EUR z faktury zakupu pomnożoną przez kurs EUR z tabeli kursów, co dało wartość [...] zł, następnie pomnożono przez podstawę opodatkowania przewidzianą art. 105 u.p.a., tj. 18,6%, dzięki czemu ustalono kwotę należnego podatku akcyzowego na [...] zł.

Od powyższej decyzji Spółka P złożyła odwołanie, wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu Strona wskazała, że przedmiotowy samochód został nabyty wewnątrzwspóinotowo w Danii jako samochód ciężarowy typu VAN N1 dwuosobowy nie posiadający stałych punktów kotwienia oraz urządzeń do instalowania siedzeń i bez wyposażenia bezpieczeństwa znajdujących się w tylnej części pojazdu i nie dokonywano w nim żadnych zmian konstrukcyjnych. Klasyfikacja tego pojazdu jako CN 8704, została dokonana na podstawie stanu faktycznego oraz dokumentów wydanych przez właściwy urząd Danii – dowodu rejestracyjnego - "Registreriiigsattest" oraz karty pojazdu – "Slandardlypegodkendelse". Strona podniosła również, że samochód ciężarowy w ramach nabycia wewnątrzwspóinotowego o kodzie CN 8704 nie podlega podatkowi akcyzowemu. W ocenie Strony, samochód został sprzedany nabywcy jako ciężarowy i to na nim ciąży wszelka odpowiedzialność, nie mniej jednak – zeznania potwierdzają, iż przedmiotowy samochód jest pojazdem ciężarowym.

Decyzją z dnia [...] marca 2014r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej w P., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., zwanej dalej: Op.) w związku z art. 3 ust. 1, art. 6, art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 100 ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 101 ust 5, art. 102 ust. 1, art. 104 ust 1 pkt 2, art. 105 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. nr 108, poz. 626, ze zm., zwanej dalej u.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą Spółka P z siedzibą w K., zwanych dalej Stroną, od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], określającej Stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Hyundai Galloper, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowy pojazd należy do kategorii pojazdów osobowych wskazanych w pozycji CN 8703, ze względu na cechy przez ten pojazd posiadane, jak chociażby obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli czy brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, a także fakt przeznaczenia samochodu przez producenta – auto osobowe. Fakt osobowego charakteru pojazdu potwierdza, w ocenie organu odwoławczego, także przeprowadzone w kraju badanie techniczne. Wszelkie dokonane czynności nie ingerowały w konstrukcję samochodu i nie zmieniły jego podstawowego przeznaczenia – przewozu osób, niewykluczającego dodatkowej funkcji przewozu towaru. Organ wskazał również na autonomię prawa podatkowego i odmienność podstaw do określenia rodzaju pojazdu w zagranicznym dowodzie rejestracyjnym.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skarżąca zarzuciła naruszenie art. 100 ust. 4 u.p.a. oraz art. 122, 187 i 191 O.p., wnosząc o stwierdzenie, iż decyzję wydano z naruszeniem prawa, stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów sądowych.

W uzasadnieniu skargi strona wskazała, iż przedmiotowy pojazd zgodnie z homologacją oraz duńskimi dokumentami jest samochodem ciężarowym i jako pojazd zaliczany do kodu 8704 nie podlega podatkowi akcyzowemu, ponownie wskazując na interpretacje podatkowe w zakresie podatku akcyzowego od wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu ciężarowego. W ocenie strony skarżącej organy nie wykazały, czy przedmiotowy pojazd jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób czy też nie, a nadto niewystarczająco dokładnie wyjaśniły stan faktyczny, nie rozpatrzyły zebranego materiału dowodowego w wyczerpujący sposób i nie stosują unijnych przepisów oraz wskazań ekspertów.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w P. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dniu ich wydania. Zakres tej kontroli wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., określanej dalej jako: p.p.s.a., której art. 134 § 1 wskazuje, że Sąd orzekając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami podnoszonymi w skardze ani też powołaną podstawą prawną.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja wbrew wywodom skargi odpowiada prawu.

Kwestię sporną w niniejszej sprawie stanowi zaklasyfikowanie przez organy podatkowe samochodu Hyundai Galloper do pozycji 8703 CN, obejmującej samochody osobowe, a nie jak domaga się tego strona skarżąca do pozycji CN 8704, obejmującej pojazdy ciężarowe i w rezultacie opodatkowanie podatkiem akcyzowym nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu osobowego.

Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a. w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Obowiązek podatkowy w akcyzie z tego tytułu powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju – jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu ma terytorium kraju (art. 101 ust. 2 pkt 1 w/w ustawy).

Podatnikiem, czyli osobą zobowiązaną do uregulowania zobowiązania podatkowego tj. zapłaty akcyzy w świetle art. 102 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy jest podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego obowiązany jest po dokonaniu przemieszczenia samochodu osobowego na terytorium kraju bez wezwania organu podatkowego złożyć deklarację uproszczoną według ustalonego wzoru, właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie 14 dni licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

W myśl dyspozycji art. 106 ust. 3 u.p.a. podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego dokonać obliczenia i zapłaty na rachunek właściwej izby celnej, akcyzy w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Samochodami osobowymi są zgodnie z treścią art. 100 ust. 4 u.p.a. - pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż te objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu meleks o kodzie CN 8703 10 18 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 8703 10 18.

Treść art. 3 ust. 1 u.p.a. stanowi, że do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.). Zgodnie z ust. 2 tego przepisu zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w niniejszej ustawie.

Prawidłowej klasyfikacji dokonuje się zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. W myśl reguły I ORINS klasyfikację towarów należy uzgadniać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów. Natomiast zgodnie z brzmieniem pozycji 8703 obejmuje ona pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż te objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Z powyższego brzmienia pozycji 8703 wynika zatem, iż o klasyfikacji samochodu do tejże pozycji decyduje jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób.

Zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu (zob. wyrok ETS z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06, Lex nr 337569).

Nie chodzi przy tym o subiektywne przekonanie czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, które zwłaszcza w przypadku samochodów osobowo – towarowych może być podwójne, lecz o obiektywne cechy samochodu pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. Szczególnie istotne w tym względzie jest niewątpliwie przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu – zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Z kolei użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów.

Istotnym jest również odniesienie się do treści Wyjaśnień do Taryfy celnej – Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów zdnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M. P. Nr 86, poz. 880), które zawierają określone cechy charakteryzujące pojazd, pomocne przy określaniu zasadniczego przeznaczenia samochodów, do których organy prawidłowo odwołały się w celu ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu.

Według tychże wyjaśnień w pozycji (8703) określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów.

Klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych objętych niniejszą pozycją (8703) jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu van, SUV-y, czyli Sports Utility Vehicles, niektóre pojazdy typu pickup). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są tą pozycją, są następujące cechy:

a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych;

b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

d) brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów;

e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

W orzecznictwie sądowym wielokrotnie podkreślano, że klasyfikacja sprowadzonego pojazdu do kategorii samochodów osobowych z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami świadczącymi o tym, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Muszą o tym świadczyć cechy konstrukcyjne, wyposażenie pojazdu i ogólny wygląd.

Podkreślenia wymaga, że w niniejszej sprawie nie budzi najmniejszych wątpliwości fakt, że sporny pojazd uprzednio na terenie Danii był zarejestrowany jako ciężarowy, o czym świadczy duński dokument rejestracyjny. Nie jest kwestionowane także i to, że w polskich dokumentach rejestracyjnych, a także w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym samochód ten został uznany jako ciężarowy. Jednakże dowód rejestracyjny pojazdu nie decyduje o kwalifikacji pojazdu dla celów podatku akcyzowego, spełniając zupełnie inną rolę. Dowód rejestracyjny jest bowiem zasadniczo dokumentem stwierdzającym dopuszczenie pojazdu do ruchu. Organ podatkowy nie jest więc związany zawartym w dowodzie rejestracyjnym ustaleniem typu pojazdu jako samochodu osobowego czy ciężarowego, bowiem z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym istotne jest dokonanie jego prawidłowej klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN, co potwierdza orzecznictwo sądowe ( por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 listopada 2004 r., sygn. akt. III SA 2793/03, wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 133/11, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 12 października 2009 r. III SA/Gl 647/09 czy wyrok WSA w Kielcach z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Ke 163/11 (opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wbrew twierdzeniom strony skarżącej, prawidłowe pozostają ustalenia organu podatkowego w zakresie klasyfikacji pojazdu, co w istotny sposób potwierdza również m. in. protokół oględzin pojazdu samochodowego, pismo H z dnia [...] września 2013 r.

Jak szczegółowo wyjaśnił organ, z czym Sąd w zupełności się zgadza, dokumenty na które powoływała się strona skarżąca wskazujące, że sporny pojazd jest uznany za samochód ciężarowy wydane zostały w oparciu o inne niż podatkowe przepisy, które dla wymiaru podatku akcyzowego pozostają bez znaczenia. Dla niniejszej sprawy dokumenty te stanowią jedynie dowód tego, że pojazd wcześniej nie był zarejestrowany na terytorium kraju i tylko w tym zakresie wiążą organ podatkowy.

W procesie klasyfikacji pojazdu dokonane w dowodzie rejestracyjnym, dokumencie homologacji czy zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu zapisy, jako sporządzone w oparciu o przepisy prawa o ruchu drogowym, mogą mieć jedynie znaczenie posiłkowe i w żadnym wypadku nie przesądzają automatycznie o kwalifikacji pojazdu dokonywanej w oparciu o Nomenklaturę Scaloną.

Zdaniem Sądu, organy podatkowe uczyniły zadość wymogom wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych ze sprawą, albowiem zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy.

Dokonana przez organy ocena materiału dowodowego była logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia życiowego. Wbrew zarzutom, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego dokonano - zgodnie z art. 191 Ordynacji podatkowej – swobodnej, ale nie dowolnej oceny dowodów. Zawarte w decyzji ustalenia wskazują, że postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. Inna ocena dowodów zgromadzonych w sprawie dokonana przez Skarżącą nie przesądza, że oceny organów są błędne.

Zdaniem Sądu zatem, wbrew zarzutom skargi, organy podatkowe uwzględniły całokształt okoliczności sprawy, w tym dokumenty złożone przez podatnika ( m. in. polski i duński dowód rejestracyjny ), przy czym jednak wyprowadziły z nich wnioski, dotyczące zasadniczego przeznaczenia pojazdu, odmienne, aniżeli domagała się strona, co przy prawidłowości tychże wniosków, (która została wykazana powyżej), nie świadczy o pominięciu, czy nieuwzględnieniu dowodów złożonych przez stronę, a tym samym nie stanowi naruszenia zasady prawdy obiektywnej, ani zasady swobodnej oceny dowodów ( art. 187 § 1, art. 191 O. p.). Zasadnie również organy przyjęły, w granicach swobodnej oceny dowodów, że dokumenty zebrane w niniejszym postępowaniu, są wystarczające do dokonania prawidłowej klasyfikacji spornego pojazdu.

Nie doszło też do naruszenia innych przepisów postępowania ( m. in. art. 121 § 1, art. 122, art. 194 § 1, art. 198 § 1 i art. 210 § 4 O. p. ) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Postępowanie podatkowe było prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, które podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy podatkowej.

Organy dokonały prawidłowej oceny dowodów zebranych tak z urzędu, jak i na wniosek strony, a swoje stanowisko przedstawiły wyczerpująco w uzasadnieniach decyzji.

W świetle powyższych rozważań Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani też naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy. Tym samym skargę jako bezzasadną należało oddalić, o czym orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.