Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 866/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Sędzia WSA Jacek Fronczyk, Asesor WSA Agnieszka Miernik, Protokolant Arkadiusz Koziarski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2007 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] kwietnia 2004 r. A. M. zarejestrowała się w Urzędzie Pracy W. jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku od dnia [...] kwietnia 2004 r.

Prezydent W. decyzją nr [...] z dnia [...] października 2004 r., na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b w zw. z art. 73 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; zwanej dalej kpa), orzekł o utracie przez A. M. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] października 2004 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania.

Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji, Wojewoda M. decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r., na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 6 i ust. 4 pkt 2 w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Jednocześnie Wojewoda M. pismem z dnia 8 grudnia 2004 r. poinformował organ pierwszej instancji, iż z treści odwołania A. M. wynika, że zawarto w nim również wniosek o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego.

Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. Prezydent W., na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i, art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 104 kpa, orzekł o utracie przez A. M. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] lutego 2005 r. z powodu nabycia prawa do zasiłku stałego.

W dniu [...] stycznia 2007 r. A. M. złożyła do Wojewody M. zażalenie na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] października 2004 r. dotyczącego ustalenia prawa do świadczenia przedemerytalnego.

W związku z powyższym Wojewoda M. postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. uznał zażalenie A. M. za uzasadnione i zobowiązał Prezydenta W. do wydania stosownego aktu administracyjnego rozstrzygającego przedmiotową sprawę w terminie 14 dni.

Prezydent W. decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2007 r., na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b w zw. z art. 150 d ust. 1 do 4, art. 141 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, art. 37 k ust. 1 i 2, art. 37 l ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm.), art. 30 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. Nr 120, poz. 1252) w zw. z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 41, poz. 361, Nr 127, poz. 1087) oraz art. 104 kpa, orzekł o odmowie przyznania A. M. prawa do świadczenia przedemerytalnego.

Po rozpoznaniu odwołania A. M., Wojewoda M. decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2007 r., wydaną na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 6 i ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w zw. z art. 29 ust. 2 i art. 30 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych i art. 37 k ust. 1 i art. 37 l ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. o odmowie przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 37 l powołanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która spełniła warunki do jego nabycia w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy. Prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na wniosek tej osoby.

W ocenie Wojewody M. A. M. nie spełniła żadnego z ustawowych warunków, wynikających z art. 37 k ust. 1 powyższej ustawy, koniecznych do przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego, bowiem w dniu rejestracji w Urzędzie Pracy W. ([...]kwietnia 2004 r.) legitymowała się wiekiem [...] lat, a ostatni stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę inwalidzką, ze względu na stan zdrowia, a nie z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

Przedmiotowa decyzja stała się przedmiotem skargi A. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząca skargę zarzuciła organowi naruszenie art. 37 k ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu podnosząc, iż spełnia wszystkie wymagane warunki do przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego, wynikające z art. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych, której przepisy powinny być, w ocenie skarżącej, zastosowane w przedmiotowej sprawie. Zdaniem A. M. została ona pozbawiona, w wieku [...] lat, wszelkiego zaopatrzenia, mimo uczciwie przepracowanych prawie 30 lat.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. przepisami prawa obowiązującego w dniu podjęcia zaskarżonego aktu lub czynności.

Skarga analizowana w aspekcie tych podstaw nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych, osoby które do dnia przejęcia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznawania i wypłaty świadczeń przedemerytalnych zarejestrowały się w urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego nabywają to prawo na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie niniejszej ustawy.

Stosownie natomiast do treści art. 37 l ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która spełniła warunki do jego nabycia w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy. Prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na wniosek tej osoby. Świadczenia przedemerytalne przysługują od następnego dnia po dniu zarejestrowania się uprawnionej osoby w powiatowym urzędzie pracy albo od następnego dnia po dniu złożenia wniosku i dokumentów niezbędnych do ustalenia tych uprawnień, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 1 pkt 3-6 i ust. 2 pkt 2-4.

W dacie rejestracji, tj. [...] kwietnia 2004 r. przesłanki do uzyskania świadczenia przedemerytalnego określał przepis art. 37 k ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

W myśl tego przepisu świadczenie przedemerytalne przysługiwało osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli:

1) osiągnęła wiek co najmniej 58 lat dla kobiet i 63 lat dla mężczyzn i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub

2) do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 dla mężczyzn, lub

3) do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub

4) do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy, posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn, a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. z 1994 r. Nr 1, poz. 1 ze zm.),

5) zakończyła okres zatrudnienia, o którym mowa w art. 19 ust. 2 a i w wyniku zaliczenia go do okresu uprawniającego do emerytury, spełnia warunki określone w pkt 1, 3 lub 4.

W związku z powyższym, zgodzić się należy z organem, że A. M. nie spełniła żadnego z ustawowych warunków do przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego, bowiem w dniu rejestracji miała [...] lat, a ostatni stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę inwalidzką, ze względu na stan zdrowia, a nie z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

Przepis art. 37 k ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ma charakter bezwzględnie obowiązujący i stanowi, że świadczenie przedemerytalne może być przyznanie jedynie osobie spełniającej w dniu rejestracji ww. warunki.

Tak więc, organ nie mógł zastosować w przedmiotowej sprawie wskazywanych przez skarżącą przepisów ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych, określających odmiennie warunki przyznawania tych świadczeń, bowiem przepisy tej ustawy weszły w życie w dniu 1 sierpnia 2004 r., a zatem później aniżeli nastąpiła rejestracja A. M. w charakterze osoby bezrobotnej.

Mając na względzie, że zaskarżona decyzja orzekająca o odmowie przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego jest zgodna z obowiązującym prawem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.