Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3657/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia oraz odmowy odroczenia terminu płatności zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia - zwolnić skarżącą od kosztów sądowych -


UZASADNIENIE

We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca – A.C. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jej sytuacja materialna i życiowa jest bardzo trudna. Skarżąca jest osobą bezrobotną. W dniu 28 listopada 2014 r. utraciła prawo do pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Samotnie wychowuje i utrzymuje troje uczących się dzieci, w tym dwoje małoletnich. Z mężem jest w trakcie rozwodu. Skarżąca wyjaśniła, że mąż obciążył ją zobowiązaniami na łączną kwotę ok. 400.000 zł (zobowiązania m.in. wobec ZUS, urzędu skarbowego, [...] ). Mąż nie poczuwa się ani do spłaty tych zobowiązań, ani nie płaci alimentów. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada żadnych oszczędności. Jako miesięczny dochód netto rodziny skarżąca wskazała 2.200 zł tj.: po 500 zł alimentów na dzieci z funduszu alimentacyjnego, 200 zł zasiłku rodzinnego i ok. 500 zł z umów zlecenia starszej córki.

Do wniosku skarżąca załączyła m.in.: decyzję z [...] grudnia 2014 r. o utracie przez skarżącą prawa do zasiłku dla bezrobotnych, z uwagi na maksymalny okres jego pobierania, zaświadczenie o dochodach starszej córki, decyzję o przyznaniu świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzję o przyznaniu zasiłku rodzinnego, wyciąg z rachunku bankowego.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Owo wykazanie polegać będzie w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że poniesienie kosztów postępowania nie jest możliwe.

Oceniając wniosek skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.

Z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że łączny dochód skarżącej i trójki jej dzieci wynosi ok. 2.200 zł. Na dochód ten skradają się alimenty wypłacane z funduszu alimentacyjnego, zasiłek rodzinny i wynagrodzenie starszej córki z umowy zlecenia. Skarżąca pozostaje bez zatrudnienia, bez prawa do zasiłku. Jej zobowiązania wobec wierzycieli wynoszą ok. 400.000 zł. Skarżąca nie posiada oszczędności.

Powyższe okoliczności znajdują odzwierciedlenie w dokumentach nadesłanych przez skarżącą oraz złożonych przez nią oświadczeniach.

W ocenie referendarza sądowego, zestawienie wysokości dochodu, którym skarżąca dysponuje na zaspokojenie potrzeb życiowych swoich i dzieci, z wysokością cen artykułów pierwszej potrzeby prowadzi do wniosku, że nie jest ona w stanie z posiadanych środków pieniężnych ponieść kosztów postępowania.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.