Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 51/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska, , po rozpoznaniu w dniu 16 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. na bezczynność Wójta Gminy C. w przedmiocie wykonania wyroku WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1630/14 postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z 17 grudnia 2015 r. skarżąca – H. M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy C. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia w sprawie naruszenia stosunków wodnych na działce nr [...] w miejscowości A. w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 stycznia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 1630/14.

W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. poinformowało Wójta Gminy C., iż akta sprawy dotyczące postępowania w sprawie naruszenia stosunków wodnych na działce nr [...] w miejscowości A. zostały pozostawione w WSA w Warszawie do czasu zakończenia innego postępowania ze skargi H. M.. Wójt wskazał, że do czasu udzielenia odpowiedzi na skargę akta nie zostały mu zwrócone i wniósł o oddalenie skargi.

Pismem z 27 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącą, do nadesłania w terminie 7 dni, zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na niezałatwienie sprawy w terminie, złożonego w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm., zwanej dalej "k.p.a.")., pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca nadesłała pismo z 25 maja 2016 r., w którym wskazała: że nie składała skargi na bezczynność Wójta Gminy C. a jedynie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Skarżąca załączyła ponadto pismo do Prezesa SKO z 10 września 2015 r. zatytułowane jako "Monity". Spytała też czy obywatel ma obowiązek wzywać SKO w W. do wykonania wyroków WSA w W-wie oraz dlaczego powinna mobilizować SKO do wykonywania obowiązków?.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z § 4 tego przepisu w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.

Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Organem wyższego stopnia nad Wójtem Gminy C. jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., zatem stosownie do art. 37 § 1 k.p.a. skarżąca przed wniesieniem skargi powinna złożyć zażalenie do Kolegium na niezałatwienie sprawy w terminie.

Z akt sprawy i z wyjaśnień organu nie wynika, by skarżąca przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność Wójta Gminy C. w przedmiocie wykonania wyroku WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1630/14 dotyczącego naruszenia stosunków wodnych na działce nr [...] w miejscowości A., złożyła zażalenie do Kolegium na niezałatwienie sprawy w terminie. Skarżąca odpowiadając na wezwanie Sądu z 27 kwietnia 2016 r., również nie przedstawiła wezwania do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 37 k.p.a. Należy bowiem podkreślić, że pismo z 10 września 2015 r. skierowane do Prezesa SKO określone jako "Monit", za takie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w oczywisty sposób nie może zostać uznane. Jego treść nie wskazuje bowiem, iż intencją skarżącej, było wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Tym bardziej, iż stosownie do wyjaśnień skarżącej udzielonych w piśmie skierowanym do Sądu z dnia 25 maja 2016 r., za takie wezwanie ewentualnie miałby być uznany pkt I monitu skierowanego do Prezesa SKO z dnia 10 września 2015 r., którego lakoniczna treść nie pozwala na jednoznaczne stwierdzenie czego autor pisma żąda. Interpretowanie intencji strony, która formułuje żądanie w sposób tak syntetyczny, jak ma to miejsce w monicie z 10 września 2015 r., nie może polegać na dopasowywaniu jego treści do okoliczności danej sprawy, czy warunków których spełnienie jest wymagane dla nadania biegu sprawie. Jest to szczególnie uzasadnione w sytuacji, gdy z całokształtu zgromadzonej w sprawie dokumentacji wynika, że stronę, która jest autorem pisma, cechuje znajomość przepisów prawa. W niniejszej sprawie w ocenie Sądu skarżąca wyróżnia się wysoką świadomością prawną, o czym świadczą pisma składane w toku postępowania administracyjnego a znajdujące się w aktach administracyjnych. Wskazać chociażby należ na pismo z 8 października 2015 r. skierowane do Prezesa SKO, w którym skarżąca dokonała szerokiej analizy art. 24 § 3 k.p.a. powołując się na literaturę prawniczą. Przy tak świadomym skarżącym trudno zatem treści pisma z dnia 10 września 2015 r., odczytywać jako wezwania w trybie art. 37 k.p.a. Z treści tego pisma wynika jednoznacznie, że skarżąca domaga się realizacji wyroku. Skarżąca jednak – mimo akcentowanej powyżej świadomości prawnej – nie wspomina w nim o wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Przy cechującej skarżącą znajomości prawa, nie jest zdaniem Sądu rzeczą organu domyślanie się czy wręcz wyprowadzanie intencji strony wyrażonej w piśmie z okoliczności sprawy. Dotychczasowe bowiem pisma autorstwa skarżącej świadczą, iż skarżąca potrafi swoje intencje wyrazić jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości.

Dodać również należy, że w piśmie z dnia 25 maja 2016 r., skierowanym do Sądu, skarżąca zakwestionowała zasadność złożenia zażalenia do Kolegium pytając czy obywatel ma obowiązek wzywać SKO w W-wie do wykonania wyroków WSA w W-wie oraz dlaczego powinna mobilizować SKO do wykonywania obowiązków?. Z powyższego również można wnioskować, iż skarżąca nie widziała potrzeby wzywania SKO do usunięcia naruszenia prawa i że monit z 10 września 2016 r. takim wezwaniem nie był.

Wobec tego skarga na bezczynność jest przedwczesna i w konsekwencji niedopuszczalna.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.