Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1250/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędziowie Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka (spr.), Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Protokolant asystent sędziego Marek Pilc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2008r. sprawy ze skargi A w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dotacji z budżetu Województwa Ł. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa Ł. z dnia [...] nr [...], określającą Federacji A w Ł. kwotę dotacji przypadającą do zwrotu w wysokości 39.827 zł z uwagi na wykorzystanie jej niezgodnie z przeznaczeniem .

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny:

W dniu [...], pomiędzy Województwem Ł. ( zwanym dalej dotującym) a Wojewódzką Federacją A w Ł. ( zwaną dalej dotowaną ) zawarta została umowa dotacji nr [...], na mocy której Federacji udzielono dotacji w wysokości 1.058.000 zł na dofinansowanie wymienionych w niej zadań - realizacji kalendarzy imprez Okręgowych Związków Sportowych i innych stowarzyszeń kultury fizycznej (430.574,80 zł), szkolenia wojewódzkiej kadry młodzika i juniora młodszego (282.625,20 zł), udziału reprezentacji Województwa w Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży (w kwocie 85.000 zł), organizacji i przygotowania turniejów i imprez okolicznościowych o zasięgu ogólnopolskim i międzynarodowym (w kwocie 50.000 zł) i kosztów obsługi zadania ( w kwocie 209.800 zł). Wymienione w umowie kwoty stanowiły nieprzekraczalny limit wydatków związanych z realizacją zadań, a każda zmiana zakresu rzeczowego zadania i wysokości kwot dofinansowania wymagała wzajemnego uzgodnienia. Do umowy nie spisano żadnego aneksu w tym przedmiocie.

W dniu 25 października 2002 r. dotowana zwróciła się z pismem do dotującego o zmianę zakresu rzeczowego zadania o nazwie "Udział reprezentacji Województwa w Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży". Po przeprowadzeniu rozliczenia wszystkich edycji olimpiad pozostała jej kwota ponad 33.000 zł. Skarżąca zaproponowała wydatkowanie pozostałej kwoty na zorganizowanie niezaplanowanego w preliminarzu na ten rok zadania "Podsumowanie sezonu 2002". W jego ramach miały być wręczane zakupione za te środki nagrody dla zawodników Województwa Ł. Dotujący nie wyraził na to zgody, informując o tym drugą stronę umowy pismem z 19 listopada 2002 r.

W wyniku kontroli stwierdzono, że dotowana dokonała samowolnej zmiany zakresu rzeczowego zadania i w konsekwencji niezgodnie z przeznaczeniem wykorzystała kwotę w wysokości 39.827 zł. W ramach zadania "Udział reprezentacji Województwa w Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży" uwzględniono wydatki na zakup 40 sztuk kurtek ocieplanych, stroju strzeleckiego oraz bonów towarowych ( dokonane w listopadzie i grudniu 2002 r.). Olimpiada trwała w okresie od lutego do sierpnia tego roku, zakupów dokonano więc po jej zakończeniu. Ponadto w toku kontroli przedstawiono dokumentację potwierdzająca zakup tych przedmiotów, jednak nie okazano dowodów rozdysponowania ich jako nagród w Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży. Bony zaś wręczono dopiero w roku 2003 – po upływie obowiązywania umowy, która wiązała strony do 31 grudnia 2002 r. W dacie kontroli jeszcze nie wszystkie bony były rozdysponowane – część była przechowywana w kasie dotowanej. Wymienione przedmioty nie miały zatem związku z imprezą objętą umową dotacji. Rozliczona w ramach zadania "Organizacja i przygotowanie turniejów i imprez okolicznościowych o zasięgu ogólnopolskim i międzynarodowym" kwota dotacji została częściowo przeznaczona na inne zadania ( "Realizacja kalendarzy i imprez Okręgowych Związków Sportowych i innych stowarzyszeń kultury fizycznej"- 432,79 zł oraz na zadanie "Udział reprezentacji Województwa w Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży" -0,55 zł). W ramach "kosztów obsługi zadania" wydano 7 055,20 zł na zakup drukarki igłowej, kopiarki i odkurzacza piorącego z płynem. Koszty za te zakupy dotowana rozliczyła jako koszty obsługi zadania, jednak faktycznie zakupów dokonano pod koniec roku 2002 ( w grudniu ), a więc już po wykonaniu zadań na ten rok.

W tym stanie rzeczy organ I instancji uznał, dotowana naruszyła warunki umowy i część dotacji wydatkowała niezgodnie z jej przeznaczeniem. Miała też w jego ocenie tego świadomość, wnosząc o zmianę przeznaczenia części kwot i otrzymując odmowną odpowiedź dotującego. Z wyjaśnień dyrektora dotowanej, złożonych w trakcie kontroli wynikało jednoznacznie, jakie były planowane terminy realizacji imprez, co dodatkowo potwierdza, że Ogólnopolska Olimpiada Młodzieży trwała od stycznia do sierpnia 2002 r., a zatem wydatki po tym okresie nie mają z nią związku. Wydatki na zakupy kurtek, stroju strzeleckiego i bonów towarowych należało zakwalifikować jako koszty zadania "Podsumowanie sezonu", które jednak nie było przedmiotem dotacji. Tym samym wobec zmiany zakresu rzeczowego wymienionych zadań kwota 39.827 zł, przypada do zwrotu jako wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem.

Od decyzji organu I instancji skarżąca wniosła odwołanie, w którym wniosła o jej uchylenie podnosząc, że zakup wszystkich nagród kwestionowanych w decyzji nastąpił w granicach realizacji umowy, zaś fakt ich wręczenia po tej dacie nie prowadzi do wniosku o wykorzystaniu dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, bowiem zostały zakupione w okresie obowiązywania umowy. Jej zdaniem przy kontrolowaniu rozporządzania środkami publicznymi istotny jest cel ich spożytkowania i moment wykorzystania środków ( w czasie obowiązywania umowy). Zatem moment wręczenia nagród nie powinien być podstawą żądania zwrotu. Dopiero po zakończeniu Olimpiady i ogłoszeniu ostatecznych wyników rywalizacji przez Ministerstwo Sportu były podstawy do oceny pracy trenerów, dla których 27 grudnia 2002 r. zakupiono kurtki. Ponadto koniec rywalizacji w ramach olimpiady to środek lata, a zaplanowane nagrody w postaci ocieplanych kurtek nie są asortymentem w pełni dostępnym w tym okresie. Zakupy odłożono więc na okres późniejszy. Dotowana nie zgodziła się z ustaleniem, że kwota przeznaczona na zakup stroju strzeleckiego została wydana niezgodnie z przeznaczeniem, powołując się na pismo Dyrektora Departamentu z dnia 8 listopada 2002 r., w którym wyrażono zgodę na zakup nagrody dla najlepszego zawodnika Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży w 2002 r. za kwotę 3.000 zł. W odniesieniu do bonów towarowych, których wręczenie nastąpiło po 31 grudnia 2002 r. wyjaśniła, że zakup tych bonów miał miejsce w okresie obowiązywania umowy – w listopadzie 2002 r. wręczenie natomiast zostało przesunięte w czasie z uwagi na utrudnienia o charakterze organizacyjnym. Co do kosztów obsługi zadania Federacja podniosła, że podobnie jak inne zakupy, także odkurzacz, drukarka i kopiarka zostały nabyte w trakcie trwania umowy, a żadne z jej postanowień nie wskazywało terminu, do którego to może nastąpić. Federacja miała prawo ocenić, kiedy sprzęt należy wymienić, by dokończyć realizację umowy. Potrzeba taka pojawiła się w grudniu 2002 r. i wówczas dokonano zakupów. Zdaniem strony organ I instancji nie wykazał więc niezgodności wydatków z treścią umowy.

Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przytoczył przepisy stanowiące podstawę prawną jej wydania – art. 189 a w związku z art. 130 i art. 146 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. nr 249, poz. 2104 ze zm., dalej powoływanej jako ustawa o finansach publicznych z 2005 r.) oraz podniósł, że w dacie zawarcia umowy dotacji z dnia 7 marca 2002 r. obowiązywały przepisy art. 118 ust. 1 i art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. nr 155, poz. 1014 ze zm., dalej powoływanej jako ustawa o finansach publicznych z 1998 r.). To, czy dotacja była wydatkowana prawidłowo należy zatem oceniać na podstawie umowy o dotację. Zdaniem organu odwoławczego, wolą obu stron umowy dotacji było dofinansowanie tylko wymienionych w umowie imprez, tylko w kwotach w niej określonych i zgodnie z wnioskiem o dotację. Zatem wymienione środki zostały przekazane wyłącznie na realizację poszczególnych zadań w przypisanej do nich wysokości, co jest zgodne z istotą dotacji, której środki mają charakter "znaczony", oraz z procedurą jej przyznawania, gdzie przewidywanie i planowanie jej w związku z określonymi zadaniami publicznymi to sfera aktywności wnioskodawcy – podmiotu spoza sektora finansów publicznych. Z tego względu zdaniem organu odwoławczego jest jasne, że wydatkowanie środków dotacji na określone w umowie zadania powinno pozostawać z nimi w rzeczowym i czasowym związku.

Organ odwoławczy powołał się na pismo Federacji z dnia 19 maja 2003 r., zgodnie z którym stwierdziła ona, że kwotę, jaka została po zakończeniu wszystkich edycji Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży i rozliczeniu ich przeznaczy na zakup nagród dla zawodników, klubów i działaczy, którzy osiągnęli znaczące wyniki dla Województwa Ł. w systemie współzawodnictwa dzieci i młodzieży. Ponadto 24 października 2002 Zarząd Federacji podjął uchwałę o zakupie bonów towarowych, a w dniu 25 października 2002 r. wystosował pismo do Marszałka Województwa Ł. z prośbą o wyrażenie zgody na zakup nagród w ramach pozycji "podsumowanie sezonu". Wobec odmowy ze strony Województwa, strona podjęła decyzję o zakupie bonów dla zawodników i klubów, które osiągnęły wysokie wyniki w ramach Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży. Organ podniósł, że stwierdzenie o istnieniu niewykorzystanych środków dotacji znajduje się także w piśmie Dyrektora Federacji do Prezesa Wojewódzkiej Federacji A z dnia 4 listopada 2002 r. Federacja miała zatem świadomość faktu, że po zakończeniu objętych umową zadań pozostały niewykorzystane środki dotacji. Wobec powyższego zgodnie z § 8 umowy o dotację, podlegały one zwrotowi na rachunek dotującego. Tymczasem dotowana podjęła starania zmierzające do zagospodarowania tych środków. Organ stwierdził, że zakupy zostały dokonane przez fundację już po zrealizowaniu zadań objętych umową i nie były one związane czasowo z tymi zadaniami. Takie działanie było niedopuszczalne po zakończeniu zadań, nawet jeśli umowa dotacji jeszcze obowiązywała. Kolegium uznało, że o ile rzeczywiście wolą stron byłoby przeznaczenie środków dotacji na nagrody dla zawodników i klubów po zakończeniu imprez, Federacja przewidziałaby we wniosku o dotację punkt "podsumowanie sezonu" i takie zadanie znalazłoby się w umowie. Tymczasem w planie podziału środków z dotacji na 2002 rok w rubryce "podsumowanie sezonu" widnieje kwota 0 zł. Zadanie to nie znalazło się w związku z tym w umowie, i to z woli obu stron. Ponadto zdaniem organu planowanie i przewidywanie pewnych okoliczności związanych z realizacją dotowanych zadań było w omawianym przypadku rzeczą dotowanego i skutków braku swej staranności nie może on przerzucać na organ I instancji. O ile wolą stron byłoby finansowanie zakupów nagród po zakończeniu imprez sportowych, stosowne postanowienie znalazłoby się w umowie.

Odnośnie zakupu stroju strzeleckiego, zdaniem organu odwoławczego zamiar wręczenia nagrody dla najlepszego zawodnika winien być przewidziany już w ramach wniosku o dotację. Natomiast zakup takiej nagrody po stwierdzeniu, że po zrealizowaniu imprez sportowych pozostały niewykorzystane środki dotacji, świadczy o działaniu wbrew umowie. W ocenie Kolegium nawet argument, że w piśmie Dyrektora Departamentu z dnia 8 listopada 2002 r. wyrażono zgodę na zakup nagrody dla najlepszego zawodnika Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży w 2002 r. za kwotę 3000 zł, nie ma wpływu na rozstrzygnięcie. Kolegium podkreśliło, że chodzi o zadysponowanie środkami dotacji określonymi w umowie. W umowie tej natomiast przewidziano, że w przypadku wykorzystania na realizację umowy tylko części dotacji, cześć niewykorzystana podlega zwrotowi (§ 8 umowy o dotację). Wydatkowanie pozostałych po realizacji zadań środków było więc niedopuszczalne bez zmiany umowy. Tryb i forma zmiany umowy nie zostały w niej określone, a zatem znajdą w tym zakresie zastosowanie przepisy kodeksu cywilnego (§ 11 umowy o dotację). Zgodnie bowiem z art. 77 § 1 k. c. o dopuszczalności wydatkowania niewykorzystanych kwot dotacji, mogłoby przesądzać pisemne porozumienie stron, reprezentowanych przez podmioty, które podpisały pierwotną umowę. Brak takiej umowy zmieniającej wyklucza zdaniem organu odwoławczego istnienie związku pomiędzy wydatkowaniem dotacji niewykorzystanej a przedmiotem umowy.

Oceniając zakup bonów towarowych , drukarki, kopiarki i odkurzacza z płynem piorącym, a także kwoty rozliczonej w ramach zadania "organizacja i przygotowanie turniejów i imprez okolicznościowych zasięgu ogólnopolskim i międzynarodowym" Kolegium również uznało, że całokształt okoliczności sprawy przemawia za stwierdzeniem, że dotowana samowolnie zadysponowała środkami, które powinna była zwrócić na rachunek dotującego, zgodnie z § 8 umowy o dotację.

Na tę decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Federacja A wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zaskarżając ją w całości i zarzucając jej błędną interpretację zapisów umowy dotacji [...] z dnia [...] w części dotyczącej sposobu wydatkowania środków dotacji poprzez uznanie, iż zakup nagród dla zawodników biorących udział w Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży nie pozostaje w związku rzeczowym i czasowym z realizacją zadań na jaki zostały przyznane, oraz wnosząc o jej uchylenie w całości. Skarżąca zauważyła, że pomimo zakończenia Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży w sierpniu 2002 r., z tą datą nie nastąpiło zakończenie realizacji umowy, która zawarta była do 31 grudnia 2002 r., co oznacza, że w okresie od lutego do sierpnia 2002 r. miała miejsce rywalizacja sportowa, natomiast jej podsumowanie, rozliczenie, dokonanie zestawień i zakup nagród nastąpiło później. Skarżąca podkreśliła, że zakup wszystkich nagród nastąpił w ramach realizacji umowy. Fizyczne wręczenie nagród zdaniem skarżącej jest pewną czynnością techniczną, której opóźnienie nie wpływa w żaden sposób na uczciwość i sumienność wydatkowania przyznanych środków finansowych. Dodatkowo, czego skarżąca nie jest w stanie w tym momencie wykazać, wręczanie nagród zostało przesunięte w czasie ze względu na brak dogodnego terminu po stronie Marszałka Województwa, który miał nagrody wręczać. Była to więc okoliczność niezależna od strony, która dokonała zakupów w terminie obowiązywania umowy. Ponadto powtórzyła argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Podniosła ponadto, że umowa dotacji z [...] nie zawiera żadnych postanowień, które określałyby szczegółowo sposób wydatkowania środków pochodzących z dotacji. Jednakże zarówno decyzja Marszałka Województwa, jak również decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego pomijają zdaniem skarżącej wszelkie okoliczności, które potwierdzają fakt, iż środki pochodzące z dotacji wydatkowane były na cele, które określone zostały w umowie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, powtarzając stanowisko i argumentację przyjętą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Spór dotyczy prawidłowości wydatkowania przez stronę skarżącą dotacji, uzyskanej od jednostki samorządu terytorialnego, z jej budżetu. Dotacji takiej udzielić mogła podmiotowi nie zaliczonemu do sektora finansów publicznych jednostka samorządu terytorialnego z przeznaczeniem na cele publiczne związane z realizacją zadań tej jednostki ( art. 118 ust. 1 ustawy o finansach publicznych z 1998 r., obowiązującej w dacie zawierania umowy). Zlecenie zadania oraz udzielenie dotacji następuje na podstawie umowy, zawartej między jednostką samorządu terytorialnego a podmiotem dotowanym ( art. 118 ust. 2 tej ustawy). Umowa ta winna precyzować szczegółowo opis zadania i termin jego wykonania , dotację celową, należną jednostce wykonującej zadanie i tryb płatności, tryb kontroli wykonywania zadania i sposób rozliczenia dotacji celowej oraz zasady zwrotu niewykorzystanej części dotacji ( art. 118 ust. 2 w zw. z art. 71 ust. 2 ustawy o finansach publicznych z 1998 r.). Decydujące znaczenie dla oceny, czy dotacja, przeznaczona na konkretny cel została wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem, jest zatem treść umowy łączącej dotowanego z dotującym. Z niej bowiem wynika, jakie zadania powierzono dotowanemu podmiotowi i jakie kwoty mógł on wydatkować na ich wykonanie. Uznać przy tym należy, iż skoro przepis obligował do wskazania w umowie szczegółowego opisu zadania i terminu jego wykonania, to w przypadku udzielenia dotacji na kilka zadań, niemożliwe było dokonywanie przez dotowanego, bez zmiany umowy, przesunięć środków z jednego zadania na inne, także objęte umową lub nieprzewidziane w niej. Dotacja ta ma bowiem charakter celowy, a zatem udzielona zostaje w konkretnym, ustalonym przez strony umowy celu. Cel ten należy do zadań jednostki samorządu terytorialnego. Powierzając jego wykonanie innemu podmiotowi, zgodnie z upoważnieniem wynikającym z ustawy, musi ona zachować prawo decydowania o sposobie wydatkowania środków finansowych pochodzących z jej budżetu.

Umowa z [...] wskazywała kilka zadań, jakie miały być wykonane w ramach dotacji oraz kwoty przeznaczone na każde z nich. Jej treść wskazuje na to, iż mimo określenia łącznej kwoty dotacji niedopuszczalna była bez zmiany umowy zmiana przeznaczenia kwot dotacji bądź przesunięcie środków między zadaniami. W § 2 dotowanego zobowiązano bowiem do przestawiania kwartalnych rozliczeń pod względem rzeczowym i finansowym z realizacji zadania i dokumentów obejmujących faktycznie poniesione wydatki w poszczególnych zadaniach. Przewidywała też obowiązek zwrotu kwot niewykorzystanych na wykonanie zadania lub zwrotu dotacji w przypadku niewykonania zadania.

Strona skarżąca, kwestionując zasadność określenia kwoty zwrotu twierdzi, iż organy podatkowe błędnie oceniły zebrane dowody, dokumentujące wydatki i w wyniku tej wadliwej oceny nieprawidłowo przyjęły, iż część z uzyskanej kwoty została wykorzystana na inne cele bądź już po wykonaniu zadania.

Zarzutu tego nie można podzielić. Organy administracji publicznej zgromadziły bowiem materiał dowodowy niezbędny dla potrzeb rozstrzygnięcia, zaś ocena tego materiału została dokonana zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a., z uwzględnieniem wszystkich dowodów, każdego z nich odrębnie i w powiązaniu z innymi. Wysnute przez nie wnioski są logiczne i zgodne z doświadczeniem życiowym.

Ustalając prawidłowość dokonania w ramach zadania "udział reprezentacji Województwa w Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży" wydatków na bony towarowe, kurtki i strój strzelecki organy prawidłowo przyjęły, iż zarówno czas ich dokonania, jak i poprzedzenie ich wnioskiem o zmianę umowy i zgodę na przeznaczenie części środków na podsumowanie sezonu potwierdza tezę, iż nie miały one związku z Olimpiadą. Wskazać ponadto należy, iż zadanie związane z Olimpiadą zostało określone jako "udział reprezentacji w tej imprezie". Udział w zawodach wymagał zatem nakładów związanych z zapewnieniem strojów reprezentacji na zawody, kosztów przejazdów, noclegów, napojów , nie mieściło się zaś w nim dodatkowe nagradzanie zawodników i ich trenerów po zakończeniu imprezy. Zakup nagród po zakończeniu i przedstawieniu wyników współzawodnictwa ( choć trudno przypuszczać, aby wyników tych nie podano zaraz po zakończeniu konkurencji i aby nie były one znane dotowanej) mieścić się może właśnie w zadaniu "podsumowanie sezonu". Zauważyć należy, iż tak też ten wydatek kwalifikowała strona skarżąca. W piśmie dotyczącym zakupu bonów ( z 4 listopada 2002 r. ) wskazywała bowiem, iż bony te mają być rozdane w ramach podsumowania sezonu, ewentualnie zawodnikom, którzy zdobyli medalowe pozycje w Olimpiadzie. Z wyjaśnień dotyczących budowy wniosku ( a dotacja, co wynika z treści § 1umowy, udzielona była na jego podstawie) wynika, iż w ramach zadania "udział w Olimpiadzie" mieściły się właśnie koszty przejazdów, napojów dla zawodników itp. Takie wyjaśnienia zostały złożone m.in. w notatce wyjaśniającej, stanowiącej załącznik 34 do protokołu kontroli. Również obdarowując zawodnika strojem strzeleckim w protokole przekazania nagrody wskazano, iż otrzymał ją jako najlepszy zawodnik roku. Prawidłowo zatem organy przyjęły, iż wydatki te nie pozostawały w związku z realizacją zadania objętego umową i w związku z tym nie mogły być pokryte z dotacji.

Wbrew zarzutom strony skarżącej nie można również uznać ,iż zakup sprzętów (drukarki, odkurzacza i kopiarki ) służył wykonaniu zadań, na które udzielono dotacji. Termin ich zakupu wskazuje bowiem na to, iż nie mogły one służyć temu celowi. W okresie po ich zakupie pozostało bowiem bardzo niewiele czasu( i to czasu w okresie międzyświątecznym) do realizacji zadań, objętych dotacją na rok 2002 r., zwłaszcza z wykorzystaniem zakupionego sprzętu. Okoliczność, że dopiero pod koniec roku okazało się, iż dotychczas używany sprzęt uległ zużyciu i nie można było z niego dalej korzystać nie może mieć wpływu na ocenę zasadności zaliczenia tych wydatków do kosztów obsługi zadania, skoro czas jego zakupu wskazuje na możliwość korzystania z niego w okresach przyszłych. Zadanie zostało zaś wykonane przy użyciu urządzeń posiadanych wcześniej.

Nie można również uznać za dopuszczalne niewielkich przesunięć kwot dotacji z jednego zadania na drugie. Jak wskazano wyżej, umowa nakazywała wówczas zwrot środków, a nie swobodne dysponowanie nimi przez dotowanego.

Z tych względów skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.), zaskarżona decyzja nie narusza bowiem przepisów prawa materialnego, przy jej podejmowaniu nie naruszono także przepisów postępowania.

Wynik postępowania przesądza o tym, iż każda ze stron ponosi we własnym zakresie koszty postępowania ( art. 199 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

A. B.