Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1149/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3, art. 54 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 15 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok p o s t a n a w i a: 1/ umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2/ zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz skarżącego – J.K. kwotę 3.800 (trzy tysiące osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] określającą J. K. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 w wysokości 54.823 zł.

W skardze na powyższą decyzję J. K., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, wniósł o jej uchylenie i zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Jednocześnie zaskarżonej decyzji podatnik zarzucił naruszenie zasad działania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, błędne zastosowanie przepisów art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, błędną wykładnię przepisów rozporządzenia o prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów w zakresie dokumentowania wydatków będących podatkowymi kosztami uzyskania przychodów oraz podstawą zapisów w księdze, a ponadto wydanie decyzji mimo przedawnienia zobowiązania podatkowego, co narusza normę art. 70 ustawy Ordynacja podatkowa.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., powołując się na fakt wydania w dniu [...] decyzji uwzględniającej w całości skargę J. K. na ww. decyzję z dnia [...], wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie na podstawie art. 160 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz o miarkowanie kosztów postępowania sądowego.

Do pisma została załączona wskazana powyżej decyzja z dnia [...], mocą której Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., działając na podstawie art. 54 § 3 powyższej ustawy, uchylił w całości własną decyzję z dnia [...] i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] określającą J. K. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 w wysokości 54.823 zł oraz umorzył postępowanie w sprawie.

Pismem z dnia 3 listopada 2014 roku pełnomocnik skarżącego, w wykonaniu wezwania Sądu, oświadczył, że nie będzie wnosił skargi na ww. decyzję autokontrolą organu odwoławczego z dnia [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

W myśl art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej – "p.p.s.a.", organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swej działalności uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.

Uwzględnienie skargi w całości poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz umorzenie postępowania w sprawie podatkowej na podstawie wymienionego powyżej przepisu oznacza wyeliminowanie zaskarżonej decyzji będącej przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego z obrotu prawnego.

W rozpoznawanej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. w oparciu

o cytowany przepis uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] określającą J. K. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 w wysokości 54.823 zł oraz umorzył postępowanie w sprawie.

W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wskazał, że skarga podatnika zasługuje na uwzględnienie ze względu na prawidłowy zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok i wydanie decyzji przez organ odwoławczy w przedmiotowej sprawie po upływie terminu tego przedawnienia. Zobowiązanie podatkowe skarżącego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok uległo bowiem z dniem 31 grudnia 2013 roku przedawnieniu. W tej sytuacji organ odwoławczy uznał za bezprzedmiotowe rozważanie zasadności pozostałych zarzutów skargi.

W ocenie Sądu powyższe działanie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. oznacza, że postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i w konsekwencji podlega ono umorzeniu ze względu na brak przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż cofnięcie skargi lub śmierć strony.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

Jednocześnie z uwagi na fakt, że skarżący korzysta ze zwolnienia od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł - przyznanego w drodze postanowienia starszego referendarza sądowego o przyznaniu prawa pomocy z dnia 16 grudnia 2014 roku, Sąd - nie znajdując podstaw do miarkowania kosztów postępowania w niniejszej sprawie - zasądził na rzecz skarżącego od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. łącznie kwotę

3.800 zł (w tym: kwotę 200 zł tytułem kosztów sądowych (części wpisu od skargi) uiszczonych przez skarżącego w związku z ww. postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 16 grudnia 2014 roku oraz kwotę 3.600 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego), tytułem zwrotu kosztów postępowania w trybie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 1-4 p.p.s.a. i § 3 pkt 1 lit. f rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153) – pkt 2 sentencji postanowienia.

AKE.