Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 822/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2023-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję II i I instancji
Powołane przepisy: article: art. 135, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 7, art. 77 par. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 lutego 2023 r. sprawy ze skargi E. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 23 listopada 2022 r. nr SKO.420.323.2022 w przedmiocie dodatku węglowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta Słupska z dnia 13 października 2022 r. nr MOPR.VI-5413/2934/DW/09/2022/O.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 31 sierpnia 2022 r. E. J. wystąpiła o przyznanie dodatku węglowego oświadczając, że prowadzi dwuosobowe gospodarstwo domowe zamieszkując w S. przy ul. B. [...] w budynku wielorodzinnym z zainstalowanym w nim głównym źródłem ogrzewania - piecem kaflowym na paliwo stałe. W formularzu wniosku zaznaczono, że zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2022 r., poz. 1692., dalej jako "u.d.w.") informacje przedstawione we wniosku o wypłatę dodatku węglowego składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Decyzją z dnia 13 października 2022 r., wydaną na podstawie art. 2, art. 3 ustawy o dodatku węglowym Prezydent Miasta Słupska, po rozpatrzeniu wniosku, odmówił E. J. przyznania dodatku węglowego wskazując, że w deklaracji dotyczącej źródeł ciepła i źródeł spalania paliw, która została zgłoszona do centralnej ewidencji emisyjności budynków, jako główne źródło ogrzewania wskazane zostało ogrzewanie elektryczne / bojler elektryczny.

W odwołaniu od powyższej decyzji E. J. wskazała, że z winy pracownika PGM w S. zostały wprowadzone błędne dane dotyczące sposobu ogrzewania lokalu. Prawidłowe dane w dniu złożenia odwołania zostały skorygowane na poprawne.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku, utrzymując w mocy decyzją z dnia 23 listopada 2022 r. nr SKO.420.323.2022 decyzję organu pierwszej instancji, powołało się na treść art. 2 ust. 1, 2, 3, 8 i 15 ustawy o dodatku węglowym. W ocenie organu odwoławczego energii elektrycznej nie sposób uznać za paliwo stałe, co wykluczało przyznanie stronie dodatku. Dokonana po dniu 11 sierpnia 2022 r. modyfikacja złożonej deklaracji nie sprawia, że dodatek może być przyznany. Wiążący bowiem jest dla organów stan ujawniony w złożonej deklaracji na dzień 11 sierpnia 2022 r. Okoliczność błędnego wypełnienia deklaracji przez zarządcę budynku nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Zdaniem organu odwoławczego żaden przepis nie daje uprawnienia organom do badania rozbieżności między wpisami w Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków na dzień 11 sierpnia 2022 r. a stanem rzeczywistym, ani tym bardziej ustalania przyczyn i osób ponoszących odpowiedzialność za wadliwe wypełnienie deklaracji. Rolą organów jest sprawdzenie, czy wniosek o przyznanie dodatku węglowego znajduje oparcie w danych w Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków na dzień 11 sierpnia 2022 r. i bezwzględna odmowa przyznania świadczenia w przypadku stwierdzenia, że strona nie deklarowała ogrzewania gospodarstwa domowego węglem i paliwami węglopochodnymi.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję E. J. wyjaśniła, że od 8 lat mieszka przy ul. B. [...] w S. i zawsze w lokalu był piec węglowy. W wyniku błędu pracownika PGM w S. wskazano, że skarżąca posiada ogrzewanie elektryczne, który to błąd został poprawiony poprzez wpisanie ogrzewanie węglem.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta polega na zbadaniu zgodności z prawem (legalności) określonego przejawu działalności administracji publicznej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej jako "p.p.s.a.") , sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast stosownie do art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Oceniając wydane w sprawie decyzje w wyżej wskazanym zakresie kognicji Sąd w składzie rozpoznającym sprawę uznał, że wniesiona skarga jest zasadna.

Materialnoprawną podstawę wydania decyzji odmawiających przyznania skarżącej dodatku węglowego stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (tekst jednolity: Dz.U. z 2022 r., poz. 1692 ze zm., dalej jako "u.d.w."), a w szczególności art. 2 ust. 1 tej ustawy, który stanowi, że dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz.U. z 2022 r., poz. 438, 1561 i 1576), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy.

Poza sporem pozostaje, że dla otrzymania dodatku węglowego koniecznym do spełnienia warunkiem jest ogrzewanie gospodarstwa domowego (główne źródło ciepła) przez wymienione w art. 2 ust. 1 u.d.w. urządzenie grzewcze, to jest: kocioł na paliwo stałe, kominek, kozę, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnię, kuchnię węglową lub piec kaflowy, w których spalane jest paliwo stałe, czyli zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 3 u.d.w. węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego. Ustalenie zatem , że mieszkanie ogrzewane jest przez urządzenie grzewcze zasilane energią elektryczną istotnie wyklucza możliwość przyznania dodatku węglowego.

Wskazana okoliczność nie została jednoznacznie ustalona w toku przeprowadzonego w niniejszej sprawie postępowania. Organy uznały bowiem, że jeżeli wymienione w art. 2 ust. 1 u.d.w. główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego nie zostało ujawnione w ewidencji emisyjności budynków na dzień 11 sierpnia 2022 r. - nawet jeżeli stanowiło to wynik pomyłki zarządcy budynku wielorodzinnego, a zatem może być sprzeczne z rzeczywistym stanem faktycznym - stanowi to wystarczającą podstawę do odmowy przyznania dodatku węglowego.

Organy ustaliły zatem w sprawie jedynie , że główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego skarżącej jako zasilane energią elektryczną zostało zgłoszone w deklaracji z dnia 10 lutego 2022 r. i takie też figurowało w centralnej ewidencji emisyjności budynków we wskazanej w art. 2 ust. 1 u.d.w. dacie, to jest w dniu 11 sierpnia 2022 r. Mając na uwadze, że w złożonym wniosku o przyznanie dodatku węglowego skarżąca pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń wskazała, że ogrzewa gospodarstwo domowe za pomocą pieca kaflowego na paliwo stałe w rozumieniu art. 2 ust. 3 u.d.w., poczynione przez organy ustalenie należy uznać za niewystarczające dla dokonania oceny wniosku skarżącej. Wobec sprzeczności pomiędzy treścią oświadczenia skarżącej, a treścią ujawnioną w centralnej ewidencji emisyjności budynków zaistniały bowiem wątpliwości co do faktycznego źródła, jakim ogrzewane jest gospodarstwo domowe skarżącej.

Wątpliwości te powinny być w sprawie jednoznacznie rozstrzygnięte jako mające charakter istotny w świetle treści art. 2 ust. 1 u.d.w. , szczególnie że - jak podała skarżąca w odwołaniu – kwestia dotycząca źródła ogrzewania została w dniu 21 października 2022 r. skorygowana przez PGM Sp. z o.o. w S. jako zarządcę nieruchomości budynku wielorodzinnego przy ul. B. [...] w S., który to podmiot , zgodnie z art. 27g ust. 1 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków jest podmiotem obowiązanym i uprawnionym do złożenia deklaracji o źródłach ciepła lub źródłach spalania paliw, o których mowa w art. 27a ust. 2 pkt 1 lit. a i c tej ustawy.

Okoliczności skorygowania deklaracji przez PGM Sp. z o.o. w S. organ odwoławczy nie kwestionował zajmując stanowisko, że data 11 sierpnia 2022 r. stanowi jedyny wyznacznik dla weryfikacji źródła ogrzewania danego gospodarstwa domowego poprzez sprawdzenie, jakie źródło ogrzewania figurowało w tej dacie w centralnej ewidencji emisyjności budynków.

W ocenie Sądu powyższe jednoznacznie ilustruje, że dokonana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku wykładnia art. 2 ust. 1 u.d.w. jest błędna i prowadzi do rezultatów sprzecznych z celem wprowadzenia wskazanego przepisu, jakim jest zagwarantowanie przyznania dodatku węglowego tym osobom, które faktycznie ogrzewają swoje gospodarstwo domowe węglem. Przyjęcie wykładni dokonanej przez organ odwoławczy doprowadzić może także do wystąpienia skrajnej sytuacji, w której wnioskodawca, którego głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego w dniu 11 sierpnia 2022 r. faktycznie było urządzenie na węgiel , na skutek błędnego wypełnienia deklaracji przez zarządcę budynku zostanie dodatku węglowego pozbawiony, a wnioskodawca, nie korzystający faktycznie we wskazanym dniu ze źródła ciepła przewidzianego art. 2 ust.1 u.d.w. – dodatek węglowy może otrzymać, wskazując we wniosku dane w istocie wadliwe, ale zgodne z danymi wpisanymi lub zgłoszonymi do centralnej ewidencji emisyjności budynków do dnia 11 sierpnia 2022 r.

W ocenie Sądu z literalnego brzmienia art. 2 ust. 1 u.d.w. nie wynikają przyjęte przez organ wnioski, to jest powiązanie przywołanego przepisu z art. 15 u.d.w. w ten sposób, że dokonywana przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta weryfikacja wniosku o dodatek węglowy, o której mowa w tym przepisie , w szczególności w zakresie zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ogrzewania w centralnej ewidencji emisyjności budynków, musi i może być dokonywana przez organ jedynie poprzez ustalenie, jakiego rodzaju źródło ogrzewania figurowało w centralnej ewidencji emisyjności budynków na dzień 11 sierpnia 2022 r., nawet jeśli okoliczności faktyczne sprawy wskazują, że w tej dacie mieszkanie było ogrzewane w inny sposób, niż to wykazano w ewidencji (np. tak jak w przedmiotowej sprawie na skutek błędu zarządcy).

W zaskarżonej decyzji organ stanął bowiem na stanowisku, że w świetle przepisów ustawy o dodatku węglowym popełnienie błędu przez profesjonalnego zarządcę budynku przy wypełnianiu złożonej deklaracji i jej późniejsze skorygowanie nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy , ponieważ ustawa ustala datę końcową , tj. dzień 11 sierpnia 2022 r. , do kiedy można dokonywać zmian w złożonej deklaracji.

Stanowisko to, w ocenie Sądu, nie znajduje uzasadnienia w literalnej treści art. 2 ust. 1 w zw. z art. 15 u.d.w., nie uzasadnia go też cel wprowadzenia wskazanych przepisów, jak również przeczy mu treść art. 15a-15e cytowanej ustawy.

W przedmiotowej sprawie nie uwzględniono bowiem, że na mocy art. 50 ust. 1 pkt g ustawy z dnia 19 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 1967 ze zm., dalej jako "ustawa zmieniająca") doszło do nowelizacji ustawy o dodatku węglowym, to jest do dodania po art. 15 u.d.w. do treści tej ustawy art. 15a-15b. Zgodnie z art. 64 ustawy zmieniającej weszła ona w życie z dniem następującym po dniu jej ogłoszenia, co nastąpiło w dniu 20 września 2022 r. Jednocześnie na mocy przepisu o charakterze przejściowym (art. 52 ustawy zmieniającej) jednoznacznie doprecyzowano, że do postępowań w sprawie wypłaty dodatku węglowego wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzonych na postawie ustawy o dodatku węglowym stosuje się przepisy w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą.

Mając na uwadze powyższą nowelizację stwierdzić trzeba, że postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącej o przyznanie dodatku węglowego złożonym w dniu 31 sierpnia 2022 r. było wszczęte, ale nie zakończone w dniu 20 września 2022 r. W tej sytuacji organy rozpoznając wniosek po wskazanej dacie (20 września 2022 r.) miały obowiązek respektować treść art. 15a- 15e u.d.w.

Zgodnie z art. 15 a u.d.w. dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta bierze pod uwagę w szczególności: 1) informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6m ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2022 r. poz. 1297, 1549 i 1768); 2) informacje uzyskane w związku z postępowaniem o przyznanie: a) świadczeń rodzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, o których mowa odpowiednio w art. 2 i art. 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 615 i 1265), b) świadczenia wychowawczego, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2022 r. poz. 1577), c) dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1, 202 i 1692), d) dodatku mieszkaniowego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2021 oraz z 2022 r. poz. 1561); 3) dane zgromadzone w rejestrze PESEL oraz rejestrze mieszkańców, o których mowa odpowiednio w art. 6 ust. 1 i art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2022 r. poz. 1191).

Z treści wskazanego przepisu wynika , że weryfikacja wniosku o przyznanie dodatku węglowego ma charakter wszechstronny i nie polega jedynie na sprawdzeniu danych widniejących w ewidencji emisyjności budynków na dzień 11 sierpnia 2022 r. Stan faktyczny sprawy istotny z punktu widzenia art. 2 ust. 1 u.d.w. może być zatem ustalony w oparciu o inne dostępne organowi dane, które zostały wymienione przykładowo w art. 15a ustawy. Oznacza to, że katalog źródeł i informacji, w oparciu o które organ może dokonać weryfikacji wniosku o dodatek węglowy ma charakter otwarty. Tym samym pominięcie przez organy, że złożona do dnia 11 sierpnia 2022 r. deklaracja dotycząca lokalu nr [...] przy ul. B. [...] w S. została błędnie wypełniona przez zarządcę budynku jest w ocenie Sądu nie do zaakceptowania, zarówno w świetle art. 15a i następnych ustawy o dodatku węglowym, jak i ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynikających z ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj.: Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm., dalej jako "k.p.a."). Zgodnie bowiem z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. organy administracji w toku postępowania tak z urzędu jak i na wniosek podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz mają obowiązek w wyczerpujący sposób zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Organy nie sprostały wskazanym w art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a. obowiązkom. Decyzje organów obu instancji zostały bowiem wydane pomimo posiadania przez organy nie kwestionowanych informacji, że zarządca nieruchomości skorygował deklarację poprzez wskazanie, że mieszkanie zajmowane przez skarżącą jest ogrzewane jednym z urządzeń, którego użytkowanie z wykorzystaniem paliwa stałego powoduje spełnienie podstawowej przesłanki przyznania dodatku węglowego.

Kolejne wprowadzone nowelizacją przepisy - art. 15b-15e u.d.w. w ocenie Sądu potwierdzają, że stanowisko organu , iż w sprawach dotyczących dodatku węglowego nie przeprowadza się postępowania wyjaśniającego wykraczającego poza zbadanie stanu ewidencji emisyjności budynków na dzień 11 sierpnia 2022 r., nie znajduje oparcia w przepisach prawa.

Zgodnie bowiem z art. 15b u.d.w., jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy, który ma na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego zgodnie z art. 2 ust. 2 odpowiednio pkt 1 i 2, odnośnie samotnego zamieszkiwania w przypadku jednoosobowych gospodarstw domowych oraz wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą w przypadku gospodarstw domowych wieloosobowych. Przepis art. 3 ust. 2 stosuje się. Dalej zaś wskazano, że wywiad środowiskowy przeprowadza się w miejscu zamieszkania wnioskodawcy (art.15 c) oraz że w toku wywiadu środowiskowego ustala się, czy stan faktyczny danego gospodarstwa domowego jest zgodny z informacjami podanymi we wniosku o wypłatę dodatku węglowego (art. 15d ), gdzie niewyrażenie zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, o którym mowa w ust. 15b, stanowi podstawę do odmowy przyznania dodatku węglowego (art. 15e).

W świetle powołanych przepisów art. 7 i art. 77 § k.p.a. oraz przepisów art. 15a i następnych u.d.w. Sąd uznał wyrażony przez organ odwoławczy pogląd, jakoby przepisy ustawy nie dawały organom uprawnień do badania ewentualnych rozbieżności między wpisami w Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków na dzień 11 sierpnia 2022 r. a stanem rzeczywistym, za wadliwy. W ocenie Sądu ustalenie powyższego stanowiło obowiązek organu. Należy mieć na uwadze, że organy nie zakwestionowały ani tego, że mieszkanie skarżącej może być ogrzewane węglem, ani też tego, że widniejący w ewidencji emisyjności budników w okresie od 10 lutego 2022 r. do 21 października 2022 r. zapis, że mieszkanie jest ogrzewane elektrycznością, wynikał z dokonanego przez zarządcę budynku, niezgodnego ze stanem faktycznym zgłoszenia, które zostało skorygowane.

Zdaniem Sądu sytuacja, w której analiza wniosku o przyznanie dodatku węglowego już na wstępie wykazuje, że wnioskodawca wskazuje w nim inne źródło ogrzewania niż widniejące w centralnej ewidencji emisyjności budynków powinna być uznana za wystąpienie w sprawie wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy, które powinny zostać wyjaśnione przy zastosowaniu ogólnych zasad postępowania dowodowego wynikających z k.p.a., przy uwzględnieniu, że nie są one wyłączone z zastosowania na mocy przepisów ustawy o dodatku węglowym, w której m.in. poprzez regulację zawartą w art. 15a i 15e podkreślono konieczność ich wyjaśnienia. Dodać trzeba, że tego rodzaju wątpliwość należy uznać za rozstrzygniętą, jeżeli organ posiada jednoznaczne dowody, że wskazana rozbieżność nie wynikała ze zmian stanu faktycznego (np. zmiany sposobu ogrzewania mieszkania), ale wyłącznie z błędnego (czyli sprzecznego ze stanem faktycznym) wypełnienia przez zarządcę przed dniem 11 sierpnia 2022 r. deklaracji dotyczącej źródeł ogrzewania nieruchomości, w ramach której mieści się mieszkanie wnioskodawcy. Nie do przyjęcia jest bowiem sytuacja, do której w istocie prowadzi dokonana przez ograny interpretacja art. 2 ust. 1 w zw. z art. 15 u.d.w., przy pominięciu art. 15a-15e tej ustawy, że nawet jeśli mieszkanie jest ogrzewane kotłem na paliwo stałe, kominkiem, kozą, ogrzewaczem powietrza, trzonem kuchennym, piecokuchnią, kuchnią węglową lub piecem kaflowym na paliwo stałe zasilane paliwami stałymi, to wnioskodawca nie może otrzymać dodatku węglowego z uwagi na błąd zarządcy budynku polegający na podaniu w zgłoszeniu źródła ogrzewania, nie odpowiadającego stanowi faktycznemu. Dotyczy to przy tym , w ocenie Sądu, tylko sytuacji oczywistych, to jest takich, w których na prawdziwość danych wskazanych we wniosku o przyznanie dodatku węglowego wskazuje dokonana przez uprawniony podmiot korekta zgłoszenia do centralnej ewidencji emisyjności budynków.

Z powyższych względów, z uwagi na błędną wykładnię art. 2 ust. 1 w zw. z art. 15 i art. 15a i następnych u.d.w. oraz naruszenie przepisów postępowania - art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Słupska.

Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z powyższych rozważań. Rozpoznanie wniosku skarżącej o przyznanie dodatku węglowego powinno nastąpić z uwzględnieniem dokonanej przez Sąd wykładni art. 2 ust. 1, art. 15, art. 15a-15e u.d.w. oraz ogólnych zasad postępowania dowodowego. Zadaniem organów będzie jednoznaczne ustalenie faktycznego głównego źródła ogrzewania mieszkania zajmowanego przez skarżącą w dniu 11 sierpnia 2022 r.

Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a.