Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 16/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i par.  3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[..]" w przedmiocie ustawienia znaku drogowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia "[...]", którą odmówiono ustawienia znaku B-2 "zakaz wjazdu" i B-33 "ograniczenie prędkości do 30 km/h" na drodze gminnej w A.

W złożonej na tę decyzję skardze C.B. odstąpił od żądania ustawienia na drodze gminnej znaku B-2 i jednocześnie zasugerował zakazanie właścicielowi TIR-a jazdy po tej drodze. Nie zajął natomiast jednoznacznego stanowiska odnośnie do znaków D-42, D-43 i B – 33, gdyż wskazał, że ich ustawienie nie poprawi bezpieczeństwa użytkowników przedmiotowej drogi i stanu jej nawierzchni, a następnie przyznał, że byłoby to jednak prawidłowe rozwiązanie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. W ocenie organu skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Wniosek skarżącego został negatywnie zaopiniowany przez właściwą komisję do spraw organizacji i bezpieczeństwa ruchu drogowego. Kolegium wyjaśniło ponadto, że znak D-42, oznaczający początek terenu zabudowanego i D-43 – koniec terenu zabudowanego, są usytuowane na początku i końcu A, a ustawa Prawo o ruchu drogowym nie przewiduje umieszczania dodatkowych znaków na drogach dojazdowych do zabudowań.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia

Zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2008 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł

Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu dnia 14 stycznia 2008 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem z dniem 21 stycznia 2008 r.

W zakreślonym terminie nie uzupełniono przedmiotowego braku formalnego skargi mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. Skarżący dnia 17 stycznia 2008 r. nadesłał jedynie pismo, w którym stwierdził między innymi, że nie występuje we własnej sprawie, lecz działa w imieniu niepełnosprawnych mieszkańców A, nie uiści wpisu sądowego i cofa skargę.

Cofnięcie skargi nie mogło w niniejszej sprawie spowodować umorzenia postępowania, albowiem rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe tylko wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu.

W rozpoznawanej sprawie skarga brak taki zawierała, ponieważ nie został zapłacony należny od niej wpis.

Skoro strona nie korzystająca ze zwolnienia od kosztów sądowych i nie ubiegająca się o to zwolnienie, nie uiściła wpisu od skargi, to skarga podlegała odrzuceniu, na mocy art. 220 § 1 i 3 ppsa.

Wobec tego należało orzec jak w sentencji postanowienia.