Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1595/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-10-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 245,246,258
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B.J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) lipca 2008 r. nr (...) w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia postanawia: - przyznać B.J. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 16 października 2008 r. wpłynął na urzędowym formularzu PPF wniosek skarżącej o przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Z informacji podanych przez skarżącą wynika, że jest ona właścicielką mieszkania o pow. 26 m2 oraz nieruchomości rolnej o pow. 0,66 ha. Skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z pełnoletnim synem. W rubryce 10 formularza dotyczącej dochodów, wnioskodawczyni wymieniła wynagrodzenie syna z tytułu umowy o pracę na czas określony w wysokości (...) zł oraz kwotę (...) zł uzyskiwaną od brata za pomoc w prowadzeniu gospodarstwa rolnego.

Uzasadniając swój wniosek skarżąca wskazała, że nieruchomość rolna której jest właścicielem- łąki o pow. 0,6 ha- nie przynosi żadnych dochodów. Środki natomiast na czynsz i utrzymanie uzyskuje od brata, pomagając mu w prowadzeniu gospodarstwa rolnego. Wnioskodawczyni oświadczyła ponadto, że na co dzień opiekuje się chorą, 77-letnią matką, dlatego nie może podjąć żadnej stałej pracy.

Rozpoznając wniosek skarżącej należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ,,P.p.s.a.") ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.

Zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty sądowe: wpis sądowy i opłata kancelaryjna oraz zwrot wydatków wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, który może być przyznane osobie fizycznej pod warunkiem wykazania przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w środkach utrzymania konieczne go dla siebie i rodziny ( art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.)

Jak wynika z powyższego przyznanie prawa pomocy podyktowane oceną możliwości finansowych osoby wnioskującej, dokonywane jest z uwzględnieniem jej sytuacji majątkowej oraz dochodów i wydatków osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym.

Zdaniem Sądu sytuacja materialna skarżącej uwidoczniona w złożonym formularzu uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Wnioskodawczyni oraz jej syn uzyskują wprawdzie dochody, jednak łączna ich wysokość ( tj. ok (...) zł), przy uwzględnieniu wydatków na utrzymanie mieszkania oraz innych wydatków koniecznych, znacznie odbiega od przeciętnych dochodów pozwalających na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego. Nieruchomość rolna, której skarżąca jest właścicielem nie stanowi gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym ( Dz. U. Nr 136, poz. 969 ze zm.), co wskazuje na to, iż pozbawiona jest ona możliwości korzystania z dodatkowych źródeł dochodów.

Powyższe daje podstawę przypuszczać, iż sytuacja materialno-bytowa skarżącej uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z tych względów na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.