Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2392/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 48, art. 50, art. 51
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art. 97 pkt 4, art. 138 par. 2, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), , Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant ref. staż. Julia Murawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi [...] S.A. w W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego. I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej [...] S.A, w W. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...], działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zw. dalej k.p.a., oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623), zw. dalej Prawem budowlanym, po zapoznaniu się z odwołaniem [...] S.A., zawiesił postępowanie odwoławcze przed [...] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. nakazującej inwestorowi [...] S.A. dokonanie rozbiórki sieci cieplnej wybudowanej w liniach rozgraniczających ul. [...] odcinek od ul. [...] do ul. [...] (magistrala [...]) w W., na odcinku obejmującym w części działki nr ew. [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] z obrębu [...].

Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, że rozpatrując sprawę w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. nakazał inwestorowi [...] SA dokonanie rozbiórki sieci cieplnej wybudowanej w liniach rozgraniczających ul. [...] odcinek od ul. [...] do ul. [...] (magistrala [...]) w W., na odcinku obejmującym w części działki nr ew. [...], nr [...], nr [...], nr [...] z obrębu [...].

[...] WINB decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. w części określającej adresata przedmiotowego obowiązku i w tym zakresie orzekł: "nakazuję [...] S.A. z siedzibą w W.". W pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Następnie WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 21 stycznia 2010 r. sygn. akt. VII SA/Wa 1599/09 uchylił ww. decyzję organu II instancji. NSA wyrokiem z dnia 8 września 2011 r. sygn. akt II OSK/1306/10 oddalił skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA.

Powyższe spowodowało konieczność ponownego rozpatrzenia odwołania [...] S.A. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r.

W wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 stycznia 2010 r. sygn. akt. VII SA/Wa 1599/09 wskazana została okoliczność, że inwestycja będąca przedmiotem postępowania położona jest na terenie kilku działek, przy czym jedną z nich inwestor nie dysponował. Z treści wyroku wynika konieczność sprawdzenia możliwości legalizacji całości inwestycji, a nie tylko jej części dotyczącej działki nr [...].

W dniu 20 lutego 2012 r., zgłoszony został do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego preizolowanej magistrali sieci cieplnej o średnicy 2xDNIOOO/1200 i 2 DN900/1 100 w pasie drogowym ul. [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...] w W. Etap 1 od [...]" do komory P-4 w [...]. Zadanie 2 od ul. [...] do komory P-3 w [...], tj. sieci cieplnej na dz. ew. nr [...], [...], [...], [...], i [...] z obrębu [...], dz. ew. nr [...] w obrębie [...] - powstała w wyniku podziału dz. ew. nr [...] w obrębie [...], dz. ew nr [...] i [...] w obrębie [...], dz. ew. nr [...] i [...] w obrębie [...] powstałe w wyniku podziału dz. ew. nr [...] w obrębie [...], dz. ew. nr [...] i [...] w obrębie [...] powstałe w wyniku podziału działki ew nr [...] w obrębie [...], dz. ew nr [...] w obrębie [...], oraz o legalizację, wybudowanej na podstawie nieprawomocnej decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2000 r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2000 r., wyżej opisanej preizolowanej magistrali sieci cieplnej.

Następnie organ przytoczył treść przepisu art. 97 § 1 k.p.a. i wskazał, że wydanie przez [...] WINB rozstrzygnięcia w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r., uzależnione jest, zgodnie z wytycznymi WSA w wyroku z dnia 21 stycznia 2010 r., od rozpatrzenia wyżej wymienionego wniosku z dnia 20 lutego 2012 r. przez organ I instancji. Stosownie bowiem do art. 141 § 4 p.p.s.a. WINB w [...] rozpoznając odwołanie [...] S.A. zobowiązany jest wyjaśnić czy możliwe jest przeprowadzenie postępowania legalizacyjnego odnośnie pozostałych działek ewidencyjnych pod którymi posadowiona jest sieć cieplna. Postępowania o legalizacje inwestycji stanowi zatem postępowanie wstępne w ujęciu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w stosunku do postępowania odwoławczego od rozbiórki inwestycji budowlanej.

Dopiero zatem ostateczne zakończenie postępowania przed organem I instancji umożliwi wydanie rozstrzygnięcia przez tutejszy organ.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r., znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 144 k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia S. P., uchylił postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r., Nr [...] (sprostowane postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r., Nr [...]) i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ omówił stan faktyczny sprawy i po przeanalizowaniu akt przedmiotowej sprawy, stwierdził, że zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., organ administracji zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Organ administracji publicznej obowiązany jest ustalić związek pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego a zagadnieniem wstępnym. W przypadku ustalenia, że związek ten nie występuje, nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania. Wyjaśnił, że na konstrukcję "zagadnienia wstępnego" składają się cztery istotne elementy. Po pierwsze zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego, po wtóre, jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu; po trzecie, wymaga ono uprzedniego rozstrzygnięcia, tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji, po czwarte, istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Dodać należy, że przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., wymaga zależności bezpośredniej, decyzji, ponieważ przemawia za tym istota instytucji zawieszenia postępowania, instytucji hamującej bieg postępowania i opóźniającej rozstrzygnięcie sprawy.

Jak wynika z akt sprawy, [...] S.A. reprezentowane przez radcę prawnego A. S. w dniu 20 lutego 2012 r., wniosło do PINB [...], o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego oraz legalizację inwestycji, polegającej na budowie magistrali sieci cieplnej oraz wydanie pozwolenia na użytkowanie sieci cieplnej po legalizacji.

Również w tym dniu, tj. 20.02.2012 r., [...] S.A. reprezentowane przez radcę prawnego A. S. wniosło o zawieszenie, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., postępowania rozbiórkowego.

W ocenie organu odwoławczego, wystąpienie z wnioskiem [...] S.A. o zatwierdzenie projektu budowlanego oraz legalizację inwestycji, nie stanowi zagadnienia wstępnego dla postępowania odwoławczego dotyczącego decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2009 r., Nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki.

W przedmiotowym przypadku organ wojewódzki nie wyjaśnił, czy toczy się postępowanie przed podstawowym organem nadzoru budowlanego, w sprawie legalizacji przedmiotowej inwestycji i czy jest to zagadnienie wstępne do zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie nakazu rozbiórki. W wyroku z dnia 18 lutego 2011 r. sygn. akt II OSK 363/10, LEX nr 992559 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "zagadnienie wstępne musi wpływać na rozpatrzenie sprawy głównej. Zatem chodzi tu o bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji w sprawie głównej, od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno zależeć rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie pozytywnej lub negatywnej dla wnioskodawcy decyzji. W razie zakwestionowania ostatecznego rozstrzygnięcia uznawanego za zagadnienie wstępne, postępowanie główne nie może być zawieszone na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Nie wyłącza to jednak możliwości późniejszego wzruszenia we właściwym trybie decyzji rozstrzygającej co do istoty, gdy w odpowiednim trybie zostanie zmienione rozstrzygnięcie uznawane za zagadnienie wstępne".

Reasumując, organ wskazał, że istotnym dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest ustalenie istnienia (lub nie istnienia) okoliczności, która stanowiłaby podstawę do zawieszenia postępowania administracyjnego, co nie zostało ustalone przez organ wojewódzki. Nie zostało także ustalone czy toczy się postępowanie w sprawie legalizacji przedmiotowej inwestycji. Jak wyżej wskazano, samo złożenie wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego oraz legalizację inwestycji nie stanowi zagadnienia wstępnego, dla postępowania odwoławczego od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...], z dnia [...] marca 2009 r., nakazującej w trybie art. 48 Prawa budowlanego rozbiórkę omawianej sieci cieplnej.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie z dnia [...] sierpnia 2012 r. złożyła [...] S.A. wnosząc o jego uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W skardze zarzuciła naruszenie:

-art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 144 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 48 ust. 2 ustawy Prawo budowlane - poprzez uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, w sytuacji gdy organ pierwszej instancji wystarczająco precyzyjnie wyjaśnił przyczyny zawieszenia postępowania z uwagi na uwzględnienie wytycznych zawartych w wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 stycznia 2010 r., (sygn. VII SA/Wa 1599/09), tj. zbadania czy możliwe jest przeprowadzenie postępowania legalizacyjnego w stosunku do działek, których właścicielem nie jest S. P., a zatem wydanie rozstrzygnięcia kasacyjnego, w sytuacji gdy konieczny zakres wyjaśnienia sprawy mógł być przeprowadzony bezpośrednio przez organ drugiej instancji,

-przepisu art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 61 § 4 k.p.a. w zw. z art. 12 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, w sytuacji gdy organ drugiej instancji był zobowiązany biorąc pod uwagę zasadę szybkości postępowania, ustalić czy toczy się przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego postępowanie wszczęte wnioskiem z dnia 20 lutego 2012 r. w trybie art. 48 ust. 2 ustawy Prawo budowlane - dotyczące zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oraz legalizacji sieci cieplnej wybudowanej na podstawie nieprawomocnej decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2000 r., a zatem wydanie rozstrzygnięcia kasacyjnego w sytuacji gdy konieczny zakres wyjaśnienia sprawy mógł być przeprowadzony bezpośrednio przez organ drugiej instancji.

W skardze strona skarżącą, wskazała, że nie zostało ustalone czy toczy się postępowanie w sprawie legalizacji przedmiotowej inwestycji. Niezasadne jest zdanie GINB, że samo złożenie wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego oraz legalizację postępowania nie stanowi zagadnienia wstępnego w stosunku do postępowania odwoławczego od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. Niezasadne jest również stanowisko GINB dotyczące nie wyjaśnienia przez organ I instancji czy prowadzenie postępowania dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego oraz legalizacji sieci cieplnej wybudowanej na podstawie nieprawomocnej decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2000 r., jest zagadnieniem wstępnym w stosunku do postępowania odwoławczego w sprawie nakazu rozbiórki.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna i prowadzi do uchylenia zaskarżonego postanowienia jak i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji jednakże w głównej mierze z innych przyczyn niż wskazane w skardze.

Na wstępie wskazać stronie skarżącej trzeba, że postępowanie niniejsze łączy się ze sprawą o sygn. akt VII SA/Wa 2391/12, w której Sad rozpoznał i odrzucił jako niedopuszczalną skargę [...] S.A. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak [...] przywracające S. P. termin do złożenia zażalenia na postanowienie [...] WINB z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] zawieszające postępowanie odwoławcze od decyzji PINB [...] z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] nakazującej dokonanie rozbiórki sieci cieplnej.

Pomimo, iż Sąd ww. skargę odrzucił (dotyczyła bowiem postanowienia niezaskarżalnego, incydentalnego) ewentualne niezadowolenie z rozstrzygnięcia wpadkowego może być rozpoznane w skardze na rozstrzygnięcie kończące merytorycznie sprawę, czyli właśnie w niniejszej sprawie. Dlatego też w niniejszym wyroku należy wskazać, że prawidłowo organ przywrócił termin S. P. bowiem nie z własnej winy złożył zażalenie z jego uchybieniem. Zasadniczą kwestią przemawiającą za przywróceniem terminu jest to, że postanowienie [...] WINB z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...], od którego S. P. złożył z uchybieniem terminu zażalenie, zawierało w sentencji błąd polegający na powołaniu przez organ innych osób sporządzających odwołanie, tj. "...M. i A. M....", wobec czego S. P. uznał, że postępowanie zakończone tym postanowieniem jego nie dotyczy.

Przechodząc do zaskarżonego do Sądu w niniejszej sprawie postanowienia z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...], Sąd na wstępie wskazuje, że wprawdzie rozstrzygnięcie organu odwoławczego uznał za prawidłowe jednak nie do zaakceptowania jest podane przez organ uzasadnienie skarżonego rozstrzygnięcia. Biorąc zaś pod uwagę, że uzasadnienie jest integralną częścią rozstrzygnięcia Sąd zobowiązany był je uchylić jako wydane z naruszeniem art. 138 § 2 i 107 § 3 k.p.a. które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Podstawę prawną kontrolowanego przez Sąd Wojewódzki postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r. stanowi art. 138 § 2 k.p.a.

W rozpatrywanej sprawie kluczową kwestią było zatem zbadanie przez Sąd zasadności zastosowania przez organ odwoławczy przepisu art. 138 § 2 k.p.a.

Zgodnie z treścią art. 138 § 2 k.p.a., po jego zmianie w dniu 11 kwietnia 2011 r. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję (postanowienie) w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie to zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Rozstrzygnięcie przewidziane w art. 138 § 2 k.p.a. jest określane jako decyzja kasacyjna, która jest rozstrzygnięciem procesowym. Nie kształtuje ona stosunku materialnoprawnego, a wydana może być tylko wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie mającym wpływ na wynik sprawy. W takich przypadkach organ odwoławczy, aby dokonać oceny prawidłowości ustalenia stanu faktycznego musiałby przeprowadzić postępowanie wyjaśniające albo w całości albo w znacznej części. Naruszałoby to zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.).

Wydanie rozstrzygnięcia kasacyjnego jest zatem wyjątkiem od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, a zatem niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca art. 138 § 2 k.p.a. rozstrzygnięcie takie nie może więc być wydane w innych sytuacjach, niż wskazane w powołanym przepisie i żadne inne wady rozstrzygnięcia nie dają organowi odwoławczemu podstaw do wydania decyzji (postanowienia) tego typu.

Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 października 2010 r. sygn. akt I OSK 900/09 (LEX nr 745366) "skoro decyzja kasacyjna może być wydana wtedy, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części, to nie powinno budzić wątpliwości, że organ odwoławczy przy jej wydaniu ogranicza się tylko do oceny potrzeby przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego oraz jego zakresu. Organ nie rozstrzyga wówczas o meritum sprawy, nie przeprowadza też merytorycznej kontroli decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji".

Teza powyższego wyroku, w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, zachowuje swoją aktualność także po zmianie art. 138 k.p.a. dokonanej ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r., Nr 6, poz. 18).

W niniejszej sprawie organ odwoławczy uchylając rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji wskazał na konieczność wyjaśnienia przez ten organ czy toczy się postępowanie w sprawie legalizacji przedmiotowej inwestycji oraz czy jest to zagadnienie wstępne do zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie nakazu rozbiórki. Jednocześnie organ wskazał, że samo złożenie wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego oraz legalizację inwestycji nie stanowi zagadnienia wstępnego dla postępowania odwoławczego od decyzji z dnia [...] marca 2009 r. nakazującej w trybie art. 48 Prawa budowlanego rozbiórkę sieci ciepłowniczej. W ocenie Sądu kwestie, które – zdaniem organu odwoławczego - winny być wyjaśnione przez organ prowadzący postępowanie odwoławcze od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2009 r. organ ten mógł wyjaśnić sam, w zakresie posiadanych możliwości, nie zaś uciekać się do najdalej idącego rozstrzygnięcia - kasacyjnego, powodującego zbędne - w omawianej sytuacji - przedłużenie postępowania poprzez przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Podkreślenia bowiem wymaga, że w przedmiotowym postępowaniu konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy nie wykraczał poza dyspozycję art. 136 k.p.a., a zatem mógł dokonać tego organ odwoławczy. Słuszny zatem jest zarzut skargi a dotyczący naruszenia art. 138 § 2 k.p.a.

Nadto wskazać należy na zupełną niekonsekwencję organu odwoławczego zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Skoro Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prezentuje stanowisko, że złożenie wniosku o zatwierdzenie projektu zamiennego nie stanowi zagadnienia wstępnego dla postępowania odwoławczego od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2009 r. a zatem nie została spełniona podstawowa przesłanka uzasadniająca zawieszenie postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. to zupełnie bez znaczenia pozostaje czy toczy się postępowanie w sprawie legalizacji przedmiotowej inwestycji, a co za tym idzie brak było podstaw do zastosowania art. 138 § 2 k.p.a.

Natomiast uszła uwadze organów obu instancji podstawowa okoliczność, która w pierwszej kolejności uzasadniania konieczność uchylenia rozstrzygnięć tych organów. A mianowicie postępowanie główne w niniejszej sprawie zostało zainicjowane wnioskiem S. P. z dnia 16 kwietnia 2004 r. Wprawdzie we wniosku tym S. P. domagał się nakazania rozbiórki obiektu jednakże oczywistym jest, że organy nadzoru budowlanego nie są związane treścią żądania. A zatem nakazanie rozbiórki obiektu budowlanego bez względu na to w jakim trybie to postępowanie się toczy jest możliwe jedynie wówczas gdy nie ma możliwości doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Innymi słowy decyzja nakazująca rozbiórkę kończy sprawę w przedmiocie legalizacji obiektu budowlanego. Takie postępowanie – w przedmiocie legalizacji - może się toczyć w stosunku do obiektu budowlanego tylko jedno, a rzeczą organu jest ustalenie właściwego trybu postępowania (art. 48, 49b lub 50-51 Prawa budowlanego). Nie ulega wątpliwości w okolicznościach niniejszej sprawy, że toczy się postępowanie w przedmiocie legalizacji obiektu budowlanego, które zakończyło się wydaniem ostatecznej decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r., następnie uchylonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2010 r. Złożenie zatem przez inwestora, w toku postępowania odwoławczego, wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego i legalizację wybudowanej magistrali cieplnej nie mogło, żadną miarą, wszcząć nowego postępowania legalizacyjnego dotyczącego tej samej inwestycji.

W tej sytuacji rację ma Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego co do tego, że omawiany wniosek z dnia 20 lutego 2012 r. nie stanowi zagadnienia wstępnego dla postępowania odwoławczego dotyczącego decyzji z dnia [...] marca 2009 r. jednakże li tylko z tego powodu, że wniosek taki nie mógł zainicjować nowego postępowania o legalizację inwestycji.

I wreszcie rację ma uczestnik postępowania S. P., że zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające go postanowienie organu pierwszej instancji zostały wydane przedwcześnie. W świetle oceny prawnej i wskazań co do dalszego toku postępowania wyrażonych w wyroku tut. Sądu z dnia 21 stycznia 2010 r. należało ustalić czy zostało złożone odwołanie od decyzji z dnia [...] marca 2009 r. albowiem takiegoż nie ma w aktach sprawy. Dopiero zatem wyjaśnienie tej okoliczności i uznanie, że odwołanie to wszczęło postępowanie odwoławcze pozwoliłoby następnie – oczywiście przy zaistnieniu przesłanek zawartych w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. – na zawieszenie tego postępowania.

W świetle wskazanych wyżej okoliczności Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej zostały wydane z naruszeniem postępowania – art. 138 § 2 i 107 § 3 k.p.a., które nie tylko mogło ale i miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Rozpoznając ponownie wniosek o zawieszenie postępowania organ związany będzie wskazaną wyżej oceną prawną. W szczególności organ weźmie pod uwagę, że przesłanki wskazane we wniosku z dnia 20 lutego 2012 r. nie stanowią zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Biorąc pod uwagę, że rozstrzygnięcia organów obu instancji są nieprawidłowe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c oraz 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji

O wykonaniu zaskarżonego postanowienia orzeczono na podstawie art. 152 ww. ustawy, czyli jak w pkt II wyroku.

Koszty zasądzono na podstawie art. 200 i 205 p.p.s.a., czyli jak w pkt III wyroku.