Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1453/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek, Sędziowie Asesor WSA Artur Kot (sprawozdawca), Asesor WSA Maciej Kurasz, Protokolant Barbara Iwańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2006r. sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów zgłoszonych do postępowania egzekucyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] lutego 2006 r., działając na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej "K.p.a.") oraz na podstawie art. 18, art. 33 i art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm. – dalej "u.p.e.a.") po rozpatrzeniu zażalenia W. S., Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z [...] października 2005 r. oddalające zarzuty zgłoszone przez skarżącego do postępowania egzekucyjnego.

Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wyjaśnił, że Dyrektor [...] Oddziału ZUS w W. – zwany dalej Dyrektorem Zakładu lub organem egzekucyjnym – prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec majątku W. S. na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w W. (dalej: "Zakład" lub "wierzyciel"), obejmujących zaległe składki na ubezpieczenie społeczne spółki cywilnej "C.", której wspólnikiem był skarżący. Zaległości składkowe dotyczą okresu od czerwca 1994 r. do kwietnia 1995 r. Podstawę prawną wystawienia wymienionych tytułów wykonawczych stanowi decyzja Zakładu orzekająca o odpowiedzialności skarżącego jako wspólnika spółki cywilnej "C." za jej zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne w kwocie 124.574,77 zł.

Wszczęcie postępowania egzekucyjnego nastąpiło 2 listopada 2004 r. poprzez doręczenie tego dnia pracodawcy zobowiązanego zawiadomień z 27 października 2004 r. o zajęciu prawa majątkowego, czyli wynagrodzenia zobowiązanego, któremu doręczono 8 listopada 2004 r. odpisy tytułów wykonawczych oraz zawiadomienia o zajęciu wynagrodzenia.

W. S. wniósł w trybie art. 33 u.p.e.a. zarzuty do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Zdaniem skarżącego doszło do przedawnienia zobowiązania wykazanego w tytułach wykonawczych, egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązujących przepisów, a tytuły wykonawcze nie spełniają wymogów wynikających z art. 27 u.p.e.a.

Postanowieniem z [...] grudnia 2004 r. wierzyciel uznał zarzuty za nieuzasadnione. Organ egzekucyjny postanowieniem z [...] grudnia 2004 r. oddalił zarzuty skarżącego, uwzględniając stanowisko wierzyciela.

Po rozpoznaniu zażalenia W. S. z 22 grudnia 2004 r., postanowieniem z [...] marca 2005 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, zobowiązując go jednocześnie do uzyskania w należytej formie stanowiska wierzyciela w przedmiocie zarzutów zgłoszonych przez skarżącego do postępowania egzekucyjnego. Postanowienie wierzyciela z [...] grudnia 2004 r. nie spełniało bowiem w ocenie organu odwoławczego wymogów określonych w art. 124 K.p.a., gdyż nie wskazano w nim podstawy prawnej rozstrzygnięcia.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy, postanowieniem z [...] października 2005 r. wierzyciel uznał zarzuty W. S. za nieuzasadnione. Uwzględniając stanowisko wierzyciela, organ egzekucyjny postanowieniem z [...] października 2005 r. oddalił zarzuty zgłoszone przez skarżącego do postępowania egzekucyjnego.

Pismem z 17 października 2005 r. W. S. wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie Dyrektora Zakładu, stawiając postanowieniu zarzuty naruszenia art. 33 pkt 1 i pkt 3 oraz art. 27 § 1 pkt 3 – 4 i § 2 u.p.e.a. Skarżący wystąpił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie wniesionych przez niego zarzutów.

Po przedstawieniu przebiegu postępowania w sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej powołał się na przepisy art. 33 u.p.e.a. stanowiące podstawę do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Wyjaśnił, że zarzuty dotyczyć mogą enumeratywnie wykazanych w art. 33 u.p.e.a. zdarzeń i okoliczności. Organ egzekucyjny wydaje stosowne postanowienie po uzyskaniu stanowiska wierzyciela dotyczącego oceny wniesionych zarzutów.

Organ odwoławczy wyjaśnił następnie, że organ egzekucyjny związany jest stanowiskiem wierzyciela co do oceny zarzutów o których mowa w art. 33 pkt 1 – 5 u.p.e.a. Nie jest nadto uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. W związku z powyższym, Dyrektor Zakładu prawidłowo oddalił zarzut przedawnienia zobowiązania jako bezzasadny, opierając się na stanowisku wierzyciela zawartym w jego ostatecznym postanowieniu z [...] października 2005 r.

Odnosząc się do zarzutu określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązujących przepisów, organ odwoławczy zauważył, że skarżący powołał się na art. 33 pkt 3 u.p.e.a., lecz jego argumentacja dotyczyła raczej zasadności obciążania go pełną odpowiedzialnością za zaległości składkowe spółki cywilnej "C.". W związku z tym, zarówno wierzyciel, jak i organ egzekucyjny zarzut ten powinny pozostawić bez rozpatrzenia, gdyż nie znajduje on odzwierciedlenia w treści art. 33 u.p.e.a. Dodał, ze tego rodzaju zarzut mógł być przez skarżącego podnoszony w trakcie postępowania odwoławczego prowadzonego przed Sądem Okręgowym w W. w związku z decyzją Zakładu z [...] lipca 1998 r. dotyczącą odpowiedzialności W. S. za zaległości składkowe spółki cywilnej "C.". Uchybienie wierzyciela i organu egzekucyjnego polegające na przyjęciu, że podstawę omawianego zarzutu skarżącego stanowił art. 33 pkt 3 u.p.e.a., a w konsekwencji merytoryczne odniesienie się do tego zarzutu, nie miało jednak zdaniem organu nadzoru wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

Dyrektor Izby Skarbowej podzielił stanowisko organu egzekucyjnego, iż za bezzasadne uznać należy zarzuty wniesione na podstawie art. 33 pkt 10 u.p.e.a, dotyczące tytułów wykonawczych, które zdaniem skarżącego nie spełniają wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a. Organ odwoławczy wyjaśnił, że tego rodzaju zarzuty rozpoznaje również po uzyskaniu stanowiska wierzyciela, lecz nie jest tym stanowiskiem związany i sam dokonuje oceny zasadności wniesionego zarzutu.

W. S. wskazał na naruszenie art. 27 § 1 pkt 3 – 4 oraz § 2 u.p.e.a., gdyż w tytułach wykonawczych wierzyciel nie poinformował, że obowiązek jest wymagalny, podał tylko datę aktu prawnego bez wskazania nazwy ustawy, podał datę orzeczenia stanowiącego podstawę wystawienia tytułów wykonawczych, ale nie wskazał organu, który wydał decyzję i nie podał jej oznaczenia. Skarżący podniósł nadto, że nie zostało mu doręczone upomnienie w załączeniu do tytułów wykonawczych. Organ odwoławczy wyjaśnił zatem, powołując się na art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a., że tytuł wykonawczy zawiera treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, ze obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej – także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki za zwłokę, a także rodzaju i stawek tych odsetek.

Po rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy stwierdził, że wszystkie tytuły wykonawcze zawierają informacje o wymagalności obowiązku. W tytułach jednopozycyjnych informacja ta została zamieszczona między polem 41, a polem 42, natomiast w tytułach czteropozycyjnych umieszczona została pomiędzy polem 71 i polem 72. Tytuły wykonawcze zawierają informacje, iż przedmiotem egzekucji są składki za poszczególne miesiące ze wskazaniem ich wysokości oraz terminu, od którego nalicza się odsetki za zwłokę, a także rodzaj i stawki tych odsetek. Wierzyciel wskazał również akt normatywny stanowiący podstawę do wydania orzeczenia będącego podstawą prawną dochodzenia należności w postępowaniu egzekucyjnym. Organ odwoławczy zgodził się przy tym ze skarżącym, że w tytułach wykonawczych nie podano nazwy ustawy, ale z innych danych wskazanych przez wierzyciela wynika, że aktem tym jest ustawa o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych. Przyznał również skarżącemu rację co do tego, że w polu 30 tytułów wykonawczych wierzyciel nie podał numeru orzeczenia z 13 lipca 1998 r. będącego podstawą prawną dochodzonych w drodze egzekucji należności. Tego dnia wierzyciel wydał decyzję o stosownym numerze, w przedmiocie odpowiedzialności W. S. o za zaległości składkowe spółki cywilnej "C.". Pomimo braku numeru decyzji, to w tytułach wykonawczych zamieszczona została informacja, iż skarżący jako zobowiązany wskazany w poz. 10 tytułów wykonawczych, jest osoba trzecią, a podmiotem, u którego powstało zobowiązanie składkowe jest spółka cywilna "C.". Zdaniem organu odwoławczego, wymienione uchybienia wierzyciela dotyczące tytułów wykonawczych nie oznaczają tym samym, że tytuły te nie spełniają wymogów określonych w art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a.

Dyrektor Izby Skarbowej nie stwierdził nadto naruszenia art. 27 pkt 4 u.p.e.a., gdyż z akt rozpoznawanej sprawy nie wynika, iż wierzyciel stosował instytucję zabezpieczenia. Nie dopatrzył się naruszenia art. 27 § 2 – 3 u.p.e.a., gdyż tytuł wykonawczy został prawidłowo wystawiony na osobę fizyczną, a obowiązek dołączenia do tytułu wykonawczego dowodu doręczenia upomnienia dotyczy obowiązku wierzyciela względem organu egzekucyjnego, a nie względem zobowiązanego. Zauważył również, że skarżącemu doręczono 12 stycznia 2004 r. upomnienie wzywające do zapłaty należności wynikających z decyzji wierzyciela z [...] lipca 1998 r. o odpowiedzialności W. S. za zobowiązania spółki cywilnej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia upomnienia, pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

Niezadowolony z rozstrzygnięcia organu odwoławczego, W. S. pismem z 4 kwietnia 2006 r. wniósł skargę na jego postanowienie z [...] lutego 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Żądając uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu egzekucyjnego, postawił zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 27 § 1 pkt 3 i § 3 u.p.e.a. poprzez przyjęcie, że nie stanowi naruszenia powołanych przepisów niepodanie podstawy prawnej obowiązku oraz brak stwierdzenia, że obowiązek jest wymagalny (§ 1 pkt 3), a także poprzez przyjęcie, że nie stanowi naruszenia powołanego przepisu niepodanie dowodu doręczenia upomnienia (§ 3). W. S. powtórzył zarzuty przedawnienia, czyli naruszenie art. 33 pkt 1 u.p.e.a. oraz zarzut określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązujących przepisów prawa. Postawił nadto zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 107 § 3 K.p.a., poprzez odstąpienie od obowiązku wskazania przyczyn, z powodu których innym dowodom organ odmówił wiarygodności.

Uzasadniając swoje zarzuty dotyczące naruszenia art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. skarżący zauważył, że w tytułach wykonawczych wierzyciel wskazał jedynie datę aktu prawnego, ale nie wiadomo co to jest za ustawa, a nadto brak jest stwierdzenia, że obowiązek jest wymagalny. W tytułach wykonawczych jako podstawę prawną podano "orzeczenie z dnia 13 lipca 1998 r.", bez wskazania organu, który je wydał i bez podania sygnatury akt.

Odnośnie naruszenia art. 27 § 3 u.p.e.a. skarżący podniósł, że do tytułu wykonawczego należy dołączyć dowód doręczenia upomnienia, on zaś takiego dowodu nie otrzymał. Uzasadniając zarzut przedawnienia skarżący wskazał na datę wystawienia tytułów wykonawczych, tj. 27 października 2004 r. Zaległości składkowe spółki cywilnej "C." dotyczą natomiast 1994 r., co oznacza, że upłynął termin przedawnienia. Powołał się nadto na zaświadczenie Zakładu z [...] marca 1996 r., z którego wynika, że nie zalega on w opłacaniu składek na ubezpieczenie społeczne. Zauważył, że organy nie wypowiedziały się co do tego dowodu, naruszając tym samym przepis art. 127 § 3 K.p.a..

Zarzut określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązujących przepisów prawa skarżący uzasadnił tym, że w 1994 r. spółka cywilna "C." liczyła 28 i 15 wspólników. On zaś posiadał 4,2% udziałów w zyskach i stratach tej Spółki i tylko w takim zakresie powinien być obciążony odpowiedzialnością za jej zobowiązania.

Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w W. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

I. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku postanowień) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – powoływanej dalej jako "u.p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

Sąd, w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie, nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygniecie. Nie dopatrzył się też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania podatkowego lub wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia.

II. Podkreślenia na wstępie wymaga, że kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie podlega decyzja Zakładu z [...] lipca 1998 r. orzekająca o solidarnej odpowiedzialności W. S. za zobowiązania spółki cywilnej "C." w kwocie 124.574,77 zł z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne zatrudnionych pracowników za okres od czerwca 1994 r. do kwietnia 1995 r. Odwołanie od tej decyzji wniesione przez W. S. zostało zresztą oddalone przez Sąd Okręgowy w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 28 października 1999 r., sygn. akt XIV U 2979/98. Nie zasługują zatem na uwzględnienie te zarzuty skarżącego, które w istocie dotyczą jego odpowiedzialności za zaległości spółki cywilnej (określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązujących przepisów prawa).

Organ egzekucyjny nie może badać sprawy od strony merytorycznej, gdyż w postępowaniu egzekucyjnym nie powinno się rozstrzygać spraw ostatecznie rozstrzygniętych. Organ ten obowiązany jest natomiast rozpatrywać kwestie wyłaniające się w toku samego postępowania egzekucyjnego. W przeciwnym wypadku organ egzekucyjny rozpatrujący zarzuty zamieniłyby się w trzecią instancję, a samo postępowanie egzekucyjne byłoby kontynuacją postępowania, w którym wydano decyzję będącą podstawą postępowania egzekucyjnego (por. R. Hauser, Z. Leoński: Egzekucja administracyjna. Komentarz do ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wyd. Prawnicze, Warszawa 1992 r., str. 63).

Przedmiotem niniejszej sprawy jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lutego 2006 r. utrzymujące w mocy postanowienie organu egzekucyjnego z [...] października 2005 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów zgłoszonych przez skarżącego do postępowania egzekucyjnego. Rozwadze Sądu poddany został zatem zarówno zaskarżony akt administracyjny, jak też postępowanie poprzedzające jego wydanie.

III. Sąd, w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie, podziela stanowisko organu odwoławczego, iż w trakcie postępowania egzekucyjnego, kwestionując prawidłowość prowadzenia tego postępowania, zobowiązany może wnieść zarzuty tylko z przyczyn enumeratywnie wskazanych w przepisie art. 33 pkt 1 – 10 u.p.e.a. Z dyspozycji tego przepisu – w brzmieniu obowiązującym w 2004 r. – wynika natomiast, że podstawą prawną zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być wyłącznie:

1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku,

2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej,

3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4,

4) błąd co do osoby zobowiązanego,

5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym,

6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego,

7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1,

8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego,

9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny,

10) niespełnienie wymogów określonych w art. 27.

Z dyspozycji art. 34 § 1 u.p.e.a. wynika zaś wprost, że zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1 – 7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym – także na podstawie art. 33 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym, że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1 – 5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z [...] października 2005 r. wierzyciel (Zakład) za bezzasadne uznał zarzuty skarżącego, również co do przedawnienia zaległości składkowych. Uzasadniając swoje stanowisko wierzyciel wskazał zarówno stosowne przepisy, tj. art. 24 ust. 5b i ust. 5d ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 ze zm.), jak i okoliczności faktyczne, które pozwalają na wniosek, że dochodzone należności nie uległy przedawnieniu. Organ egzekucyjny był zatem związany stanowiskiem wierzyciela w tym zakresie. Nie jest nadto uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym (art. 29 § 1 u.p.e.a.). Oznacza to, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ egzekucyjny, a w konsekwencji przez organ odwoławczy, art. 33 pkt 1 u.p.e.a.

W ocenie Sądu, podniesione przez skarżącego na podstawie art. 33 pkt 10 u.p.e.a. zarzuty dotyczące wadliwości tytułów wykonawczych, tj. naruszenia art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a., nie powodowały konieczności ich zwrotu. Wystawione przez wierzyciela tytuły wykonawcze zawierają bowiem wystarczającą ilość informacji do tego, aby prawidłowo prowadzić egzekucje do majątku zobowiązanego.

Zgodnie z art. 27 § 1 u.p.e.a. tytuł wykonawczy zawiera:

1) oznaczenie wierzyciela,

2) wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także określenie zatrudniającego go pracodawcy i jego adresu, jeżeli wierzyciel posiada taką informację,

3) treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek,

4) wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo przez ustanowienie zastawu skarbowego lub rejestrowego lub zastawu nieujawnionego w żadnym rejestrze, ze wskazaniem terminów powstania tych zabezpieczeń,

5) wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej,

6) wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej,

7) datę wystawienia tytułu, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci urzędowej wierzyciela,

8) pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca pobytu,

9) pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego,

10) klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej,

11) wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych.

§ 2. Jeżeli tytuł wykonawczy dotyczy należności spółki nieposiadającej osobowości prawnej, w tytule wykonawczym podaje się również imiona i nazwiska oraz adresy wspólników.

§ 3. Do tytułu wykonawczego wierzyciel dołącza dowód doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane, podaje w tytule wykonawczym podstawę prawną braku tego obowiązku.

Zgodzić należy się z Dyrektorem Izby Skarbowej, że wszystkie tytuły wykonawcze zawierają stwierdzenie, iż obowiązek jest wymagalny. W tym zakresie zarzuty skargi Sąd uznał za oczywiście bezzasadne. Tytuły wykonawcze zawierają również informacje o przedmiocie egzekucji, tj. o wysokości należności składkowych, których spłata należy do obowiązków skarżącego. Zawierają również niezbędne informację o tym, że od zaległości składkowych naliczane są odsetki za zwłokę, począwszy od wskazanego w tytułach wykonawczych dnia, według obowiązującej dla zaległości podatkowych stawki. Wierzyciel wskazał również akty normatywne stanowiące podstawę do wydania decyzji o odpowiedzialności skarżącego za zaległości składkowe spółki cywilnej "C.". Pomimo tego, że nie wskazał nazwy ustawy o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych, to podał wszelkie dane pozwalające na jej identyfikację. Podał również datę wydania decyzji stanowiącej podstawę dochodzenia przez Zakład należności składkowych w drodze egzekucji. Pomimo tego, że wierzyciel nie podał numeru tej decyzji i swojej nazwy, to z pozostałych informacji zawartych w tytułach wykonawczych wynika, że podstawę egzekucji stanowią zaległości składkowe, do których spłaty zobowiązany jest skarżący na podstawie tejże decyzji Zakładu z [...] lipca 1998 r.

Niezrozumiały w ocenie Sądu jest zarzut skarżącego dotyczący naruszenia art. 27 § 3 u.p.e.a., gdy z akt sprawy wynika, że 12 stycznia 2004 r. zostało mu doręczone upomnienie wzywające do zapłaty należności wynikających z decyzji o przeniesieniu na niego odpowiedzialności za zaległości składkowe spółki cywilnej "C.", w przewidzianym terminie – pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Rację ma Dyrektor Izby Skarbowej, iż obowiązek dołączenia do tytułu wykonawczego upomnienia, jeżeli było ono wymagane, związany jest z obowiązkami wierzyciela względem organu egzekucyjnego, a nie względem zobowiązanego, któremu wcześniej doręczono stosowne upomnienie.

W świetle przedstawionych wyżej rozważań, za nieuzasadniony uznać również należy postawiony przez skarżącego zarzut naruszenia przez organy art. 107 § 3 K.p.a. Wyjaśnić skarżącemu jednocześnie należy, że z rozpoznawaną sprawą nie ma żadnego związku wydanie przez Zakład zaświadczenia z [...] marca 1996 r., iż nie zalega on w opłacaniu składek. Zaświadczenie to zostało zresztą wydane wtedy, gdy nie ciążył na skarżącym obowiązek spłaty zaległości składkowych spółki cywilnej "C.". Stosowna decyzja Zakładu została wydana dopiero [...] lipca 1998 r.

W ocenie Sądu, zgodzić należy się z organem odwoławczym, iż wskazane przez skarżącego uchybienia związane z treścią tytułów wykonawczych nie są na tyle istotne, iż powodują konieczność uchylenia postanowienia organu egzekucyjnego. Tytuły wykonawcze zawierają bowiem wystarczającą ilość informacji, aby uznać, że nie naruszają art. 27 u.p.e.a. Oznacza to w konsekwencji, że nie narusza prawa w stopniu powodującym konieczność jego uchylenia zaskarżone postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie organu egzekucyjnego.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.