Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1723/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA - Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w K. przy udziale uczestnika postępowania M. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... sierpnia 2009 r. Nr ... w przedmiocie określenia klasyfikacji taryfowej, stawki celnej i kwoty należności celnych oraz określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia: - oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji;


UZASADNIENIE

A. Sp. z o.o. w K., w skardze z ... września 2009 r. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając to niebezpieczeństwem wystąpieniem trudnych do odwrócenia skutków, w postaci pozbawienia strony płynności finansowej niezbędnej do bieżącego regulowania należności, w tym również wynagrodzeń pracowników.

Podniesiono ponadto, że w oparciu o ten sam stan faktyczny i prawny wydano wiele decyzji administracyjnych i ich łączne wykonanie może w efekcie doprowadzić do upadłości skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności.

Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (v. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04).

Podkreślić należy, że skarżąca uzasadniając wniosek niebezpieczeństwem utraty płynności finansowej, który może doprowadzić do upadłości spółki nie uprawdopodobniła wystąpienia tych okoliczności. W złożonym do Sądu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie dołączyła bowiem dokumentów świadczących o trudnej sytuacji finansowej i możliwości bankructwa. Brak jest w związku z tym podstaw do przyjęcia, że okoliczności te mogą doprowadzić do konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Sąd dodatkowo wyjaśnia, że wykonanie decyzji, której przedmiotem jest należność pieniężna (dług celny) nie zawsze musi prowadzić do stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (v. postanowienie NSA z 26 stycznia 2010 r., sygn. akt II GZ 8/10).

W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.