Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1666/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-02-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami postępowania postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 września 2015r. w przedmiocie obciążenia kosztami postępowania w kwocie 3500 zł.

W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżąca wskazała na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia jej szkody poprzez pozbawienie jej i jej córki źródła dochodu. Środki uzyskiwane z nieruchomości są głównym źródłem utrzymania strony i jej córki. Nadto spłaca kredyty zaciągnięte na potrzeby związane z utrzymaniem i remontem mieszkania. Skarżąca wskazała też na fakt wszczęcia wobec niej egzekucji zobowiązania w podatku od spadków i darowizn.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004).

Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/2004). To wnioskujący ma więc obowiązek dokładnego przytoczenia okoliczności, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zostać zatem w sposób dostateczny uzasadniony, tj. należy wskazać na okoliczności, z których wynikałoby, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (tak: J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 188, również postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04).

W sytuacji gdy chodzi o decyzję rodzącą obowiązek zapłaty określonej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, konieczne jest zobrazowanie okoliczności wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia.

W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Sąd rozpatrując przedmiotowy wniosek uwzględnił nie tylko jego treść, ale miał również na uwadze całe akta sprawy w rozumieniu art. 133 p.p.s.a., w tym dokumenty przedłożone przez skarżącą w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Wynika z nich, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze studiującą córką, która nie uzyskuje dochodów, w skład majątku skarżącej wchodzi udział wynoszący 24/384 w nieruchomości (dom) o wartości 109.438 zł, skarżąca nadal spłaca dwa kredyty bankowe, których miesięczna rata wynosi 2.455 zł, źródłem utrzymania skarżącej i jej córki jest emerytura wypłacana skarżącej w kwocie 991 zł netto miesięcznie oraz najem, z którego średni dochód w miesiącach od czerwca do sierpnia 2015 r. wyniósł 2.411,79 zł, natomiast stałe wydatki, jakie skarżąca ponosi na opłaty za energię elektryczną, gaz, internet i telewizję, telefon komórkowy (prepaid) oraz na koszty leczenia kształtują się na poziomie 549 zł. Zatem, po uwzględnieniu rat kredytów oraz ww. opłat za media i kosztów leczenia, do dyspozycji skarżącej i jej córki pozostają środki w wysokości zaledwie 400 zł.

W ocenie Sądu powyższe okoliczności przemawiają za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jej wykonanie może bowiem uszczuplić i tak skromne zasoby skarżącej. Właśnie ta trudna sytuacja materialna spowodowała przyznanie skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu na podstawie postanowienia referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 13 stycznia 2016 r. Obecna sytuacja majątkowa wnioskodawczyni pozwala przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wywołać trudne do odwrócenia skutki.

Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.