Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 446/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust3 i par. 2 pkt 2 lit b
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2011 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego E. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. J. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 2240/06 odrzucającym skargę M. J. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz radcy prawnego E. K.: tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) tytułem 23% podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Radca prawny E. K., pismem z dnia 17 lutego 2011 r. wniosła w niniejszej sprawie o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego udzielonego skarżącemu M. J. z urzędu, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały pokryte przez skarżącego w całości ani w części.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Stosownie do treści art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu przyznane w danej sprawie obejmuje postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania wywołanego jej wniesieniem.

Radca prawny E. K. została ustanowiona pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego M. J. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2240/06.

Skarżący w niniejszej sprawie wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 2240/06, odrzucającym jego skargę na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2005 r. nr [....] w przedmiocie ochrony danych osobowych. W tej sprawie był reprezentowany przez ustanowionego wcześniej pełnomocnika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia

6 października 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 446/10, odrzucił skargę M. J.

o wznowienie postępowania. Od powyższego orzeczenia została wniesiona skarga kasacyjna.

Zgodnie z art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej ppsa, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.), zwanym dalej rozporządzeniem.

W § 14 ust. 2 rozporządzenia, zostały wskazane konkretne czynności procesowe, za które przysługuje zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

Z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w drugiej instancji należy się pełnomocnikowi z urzędu, między innymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.

Przepis ten stanowi jednocześnie, że wysokość stawki minimalnej opłaty za sporządzenie ww. pisma procesowego wynosi 50 % stawki minimalnej, określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, jeżeli sporządził ją ten sam radca prawny, który występował w sprawie przed Sądem I instancji.

Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", wynosi 240 zł.

Ponadto w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W niniejszej sprawie radca prawny E. K. prowadziła niniejszą sprawę w I instancji.

Jak wynika z wniosku pełnomocnika o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, pomoc udzielona skarżącemu, za którą należy się pełnomocnikowi wynagrodzenie, polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd orzeczenia.

Stosownie do powołanych wyżej przepisów ustalono, że należne pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie wynosi 50% z 240 zł, czyli 120 zł i powinno być podwyższone o kwotę 27,60 zł, stanowiącą podatek od towarów i usług, który na dzień wydania postanowienia wynosi 23 %, co łącznie stanowi kwotę 147,60 zł.

Ponadto radca prawny, stosownie do § 16 rozporządzenia, złożył wymagane oświadczenie.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 ppsa w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ppsa oraz stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, postanowiono, jak w sentencji.

Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146 a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.).