Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 745/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lutego 2007 r. znak [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zamiaru powiększenia otworów okiennych skargę oddala


UZASADNIENIE

VII SA/WA 745/07

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2006r. K. K. zgłosiła do Urzędu Miasta W. Delegatury w Dzielnicy S. zamiar wykonania robót budowlanych polegających na powiększeniu niektórych otworów okiennych poprzez usunięcie ściany pod podokiennikiem oraz zabezpieczeniu okien balustradą w lokalu nr [...] i [...] budynku przy ul. [...] w W.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006r. wydanym z upoważnienia Prezydenta W., na podstawie art. 30 ust. 1,2 i art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) organ zobowiązał inwestorkę do uzupełnienia zgłoszenia, poprzez dostarczenie dokumentu potwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane - zgody Wspólnoty Mieszkaniowej w formie uchwały, przedstawienia rzutu odpowiedniego piętra budynku z zaznaczonym usytuowaniem planowanych robót, opisu robót przewidzianych do wykonania poprzez podanie ich rodzaju, zakresu i sposobu ich wykonania oraz do przedłożenia odpowiednich rysunków uzgodnionych z osobą posiadającą uprawnienia do projektowania w terminie 7 dni, od daty doręczenia postanowienia.

Na postanowienie to zażalenie wniosła K. K. podnosząc, że dokumenty dołączone przez nią do zgłoszenia oraz informacje zawarte w złożonym oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane spełniają wymogi formalne zgłoszenia. Jedynym dokumentem, który strona uzupełniła był żądany przez organ opis techniczny planowanych robót opracowany przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane.

Wobec nieuzupełnienia przez inwestorkę w wyznaczonym terminie braków zgłoszenia, Prezydenta W. pismem z dnia [...] sierpnia 2006r. znak : [...] skierowanym do wnioskodawczyni wniósł sprzeciw wobec zgłoszonego zamiaru przebudowy otworów okiennych.

Organ wskazał, że wnioskodawczyni w wyznaczonym terminie nie uzupełniła wniosku o brakujące dokumenty. Złożona dokumentacja nie zawierała zgody Wspólnoty Mieszkaniowej na planowane działania, brak było opisów

i odpowiednich rysunków uzgodnionych z osobą posiadającą stosowne uprawnienia do projektowania.

Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał również, że Wojewódzki Konserwator Zabytków sprzeciwił się planowanej inwestycji ponieważ budynek, w którym miały być dokonane przedmiotowe przeróbki znajduje się w ewidencji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków i jest objęty ochroną konserwatorską. Nadto organ wskazał, że postępowanie nie zostało zakończone w sposób formalny decyzją wnoszącą sprzeciw, z uwagi na przekroczenie ustawowego 30 - dniowego terminu obowiązującego organ administracji w kwestii zgłoszeń - ponieważ zwrotne potwierdzenie odbioru ww. postanowienia zostało przekazane po upływie 45 dni od daty wpływu zgłoszenia.

Odwołanie od powyższego pisma wniosła K. K. podnosząc, że przedmiotowy dokument posiada znamiona decyzji administracyjnej, a sporządzony został w formie pisma nie zaś decyzji, aby pozbawić ją możliwości wniesienia środka zaskarżenia.

Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organu o sprzeciwie i umorzenie postępowania w sprawie zgłoszenia, z uwagi na przekroczenie 30 - dniowego terminu do wniesienia sprzeciwu.

Pismem z dnia [...] października 2006r. pełnomocnik skarżącej uzupełniająco wskazał, że 30 - dniowy termin do wniesienia sprzeciwu jest terminem zawitym i nie może być przedłużony poprzez wydanie postanowienia zobowiązującego inwestora do uzupełnienia braków. Pełnomocnik podtrzymał stanowisko skarżącej, iż pismo organu z dnia [...] sierpnia 2006r. należy uznać za decyzję będącą sprzeciwem w rozumieniu art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego.

W wyniku rozpatrzenia odwołania Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia [...] lutego 2007r. działając na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 K.p.a. utrzymał w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2006r.

W uzasadnieniu organ wskazał, że pomimo braków formalnych, pismo wydane przez organ I instancji spełnia minimalne wymogi przewidziane dla takiego aktu administracyjnego i dlatego należy je uznać za decyzję administracyjną.

Odnosząc się do meritum sprawy organ odwoławczy wskazał, że rozstrzygnięcie organu I instancji wnoszące sprzeciw jest prawidłowe. Wobec nie wypełnienia przez skarżącą nałożonego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006r.

obowiązku uzupełnienia brakujących dokumentów, organ I instancji upoważniony był do podjęcia działań w trybie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego.

W ocenie organu odwoławczego, brak zgody Wspólnoty Mieszkaniowej na planowane prace powoduje, że złożone przez skarżącą oświadczenie jest wadliwe. Ponadto, negatywna opinia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w W. w stosunku do planowanej inwestycji spowodowała, że organ I instancji miał obowiązek wnieść sprzeciw.

Natomiast powoływanie się przez skarżącą na upływ terminu do wniesienia sprzeciwu jest nieuzasadnione. Skarżąca odebrała bowiem postanowienie zobowiązujące do uzupełnienia brakujących dokumentów w dniu [...] lipca 2006r., w dniu [...] sierpnia 2006r. spełniła jedynie częściowo wskazane wymogi, natomiast decyzja wydana został w dniu [...] sierpnia 2006r. Organ wydając decyzję zmieścił się zatem w ustawowym terminie.

Jednocześnie w uzasadnieniu decyzji wskazano, że stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego zgłoszenia właściwemu organowi wymagało wykonanie robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1, 4-6 oraz 9-13, natomiast planowana przebudowa wymagała pozwolenia budowlanego.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła K. K. wnosząc o jej zmianę lub uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie :

* art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego poprzez przyjęcie, iż przewidziany

w przepisie termin do wniesienia w drodze decyzji sprzeciwu przez właściwy

organ może zostać przedłużony przez wydanie postanowienia

zobowiązującego inwestora do uzupełnienia braków zgłoszenia,

* art. 7, 8 i 9 K.p.a. poprzez brak pouczenia skarżącej w zakresie trybu

uzyskania zgody na planowaną inwestycję oraz próbę wywodzenia z tego

faktu skutków prawnych, mimo wcześniejszego przyjęcia sprawy,

* art. 30 ust. 2 ww. ustawy poprzez przyjęcie, że brak zgody Wspólnoty

Mieszkaniowej skutkuje wadliwością oświadczenia o posiadanym prawie do

dysponowania nieruchomością na cele budowlane,

* art. 12 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r.

o własności lokali poprzez przyjęcie, że brak zgody Wspólnoty Mieszkaniowej

na dokonanie przebudowy otworów okiennych wyłącza prawo do

dysponowania lokalem na cele budowlane.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "u.p.p.s.a.").

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa procesowego, objętych art. 145 p.p.s.a. skutkujących taką wadliwością zaskarżonej decyzji, która wymagałaby jej wyeliminowania z obrotu prawnego.

Zaskarżone rozstrzygnięcie Wojewody Mazowieckiego potwierdziło prawidłowość decyzji, którą wniesiono sprzeciw wobec zamiaru przebudowy otworów okiennych i zachowanie przez organ terminu do jego wniesienia.

Przepis artykułu 30 Prawa budowlanego wskazuje rodzaje robót budowlanych wymagających jedynie zgłoszenia właściwemu organowi przed przystąpieniem do ich realizacji oraz reguluje uproszczony tryb postępowania organu administracji w przedmiotowych sprawach. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami.

W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego, obowiązek uzupełnienia w określonym

terminie brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji.

W przedmiotowej sprawie organ I instancji uznał za konieczne uzupełnienie zgłoszenia poprzez dostarczenie dokumentu potwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane ( ścianą wspólną) - w postaci zgody Wspólnoty Mieszkaniowej wyrażonej w formie uchwały, rzutu odpowiedniego piętra budynku z zaznaczonym usytuowaniem planowanych robót, opisu robót przewidzianych do wykonania oraz odpowiednich rysunków uzgodnionych z osobą posiadającą uprawnienia do projektowania.

Skarżąca w wyznaczonym terminie dostarczyła jedynie opis techniczny planowanych robót opracowany przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane uznając, że żądanie pozostałych dokumentów nie znajduje oparcia w przepisach prawa i jako takie jest bezzasadne.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego bezzasadności żądania dostarczenia zgody Wspólnoty Mieszkaniowej wskazać należy, że zgodnie z ustawą z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (tj. Dz. U. z 2000r. nr 80, poz. 903 z późn. zm.) grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali stanowią nieruchomość wspólną (art. 3 ust. 1 ustawy). Planowana inwestycja, w wyniku której miał się zmienić wygląd fasady budynku, bez wątpienia, dotyczyła części wspólnej budynku. Słusznie zatem organy uznały, że wymaga była zgoda Wspólnoty.

Sprawami Wspólnoty Mieszkaniowej kieruje zarząd, który reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali (art. 21 ust. 1). Stosownie do art. 22 ust. 2 w/w ustawy: "do podjęcia przez zarząd czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebna jest uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności (...)". Czynnościami przekraczającymi zakres zwykłego zarządu jest w szczególności udzielenia zgody na nadbudowę lub przebudowę nieruchomości wspólnej (art. 22 ust. 3 pkt 5).

W tej sytuacji w ocenie Sądu, prawidłowo organ I instancji wniósł sprzeciw wobec zgłoszonego przez skarżącą zamiaru przebudowy otworów okiennych. Artykuł 30 ust. 2 Prawa budowlanego upoważnia bowiem właściwy organ do wydania takiej decyzji w przypadku nieuzupełnienia w określonym terminie braków zgłoszenia. Fakt, że skierowany do strony sprzeciw ma formę pisma i nie został nazwany decyzją

nie ma znaczenia, gdyż nie nazwa dokumentu, lecz jego treść decyduje o tym, czy stanowi ono decyzję, czy też decyzją nie jest.

Słusznie zatem organ odwoławczy wskazał, że decyzja nie spełniająca wymogów określonych w art. 107 k.p.a. jest decyzją wadliwą, jednak pomimo braków formalnych pismo to potraktował jako decyzję, gdyż spełniało minimalne wymogi przewidziane dla takiego aktu administracyjnego.

W zakresie zarzutu skarżącej, dotyczącego przekroczenia przez organ 30 - dniowego terminu do wniesienia sprzeciwu stwierdzić należy, że ustalenia organu odwoławczego w tym przedmiocie są także prawidłowe. Wprawdzie organ I instancji wniósł sprzeciw po upływie 30 dni licząc od daty wniesienia zgłoszenia jednak upływ terminu 30 - dniowego należy w tym konkretnym przypadku liczyć od daty upływu terminu jaki strona miała na uzupełnienie braków zgłoszenia.

Stanowisko takie wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w swych aktualnych orzeczeniach z dnia 25 lipca 2006r. (sygn. akt II OSK 956/050 - ONSAiWSA 2007/1/12) oraz z dnia 24 lutego 2006r. (sygn. akt II OSK 593/05 - LEX nr 194032), które skład orzekający w tej sprawie w całości podziela.

W wyroku z 25 lipca 2006r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: ,,(...)przepis art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego zezwala organowi administracji na nałożenie na zgłaszającego w drodze postanowienia obowiązku uzupełnienia brakujących dokumentów w wyznaczonym przez organ terminie. W sytuacji takiej, termin do wniesienia sprzeciwu, w drodze decyzji, rozpoczyna bieg po zakończeniu wyznaczonego przez organ terminu do uzupełnienia dokumentów i wynosi 30 dni".

Z kolei w wyroku z dnia 24 lutego 2005r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że : ,,(...)właściwy organ stosując prawidłowo przepisy art. 30 Prawa budowlanego uznał, że bieg terminu do wniesienia sprzeciwu rozpoczął bieg od dnia, w którym upłynął termin do uzupełnienia braków zgłoszenia i zachowując ten termin wydał decyzję o sprzeciwie."

W przedmiotowej sprawie skarżąca odebrała postanowienie dotyczące uzupełnienia brakujących dokumentów w dniu [...] lipca 2006r, w dniu [...] sierpnia 2006r. spełniała częściowo wskazane wymogi, natomiast decyzja wydana została w dniu [...] sierpnia 2006r. Prawidłowo zatem organ odwoławczy przyjął, że organ I instancji zmieścił się w ustawowym trzydziestodniowym terminie jaki miał na wniesienie sprzeciwu w drodze decyzji.

Zgłoszenie przez organ sprzeciwu uzasadnione było również dlatego, że wskazany zakres robót wykraczał poza pojęcie remontu objętego z mocy art. 29 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego jedynie obowiązkiem dokonania zgłoszenia, poza tym zmianie wielkości okien i tym samym wyglądu fasady budynku sprzeciwiał się Wojewódzki Konserwator Zabytków.

W tym stanie rzeczy, skoro podniesione we wniesionej skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).