Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 587/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 230 par 1 i 2, art. 220 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 1 grudnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi L. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 17 maja 2011 roku L. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania.

Zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2011 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez uiszczenie, stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) wpisu sądowego w kwocie 100,00 zł oraz nadesłania odpisu skargi.

Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 6 lipca 2011 roku.

W dniu 6 lipca 2011 roku, a zatem w terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego skarżący wniósł do Sądu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Zarządzeniem z dnia 13 lipca 2011 roku skarżący został wezwany – stosownie do treści art. 252 i art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Stosowne wezwanie, wraz z urzędowym formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, zostało doręczone skarżącemu na adres wskazany w skardze w trybie tzw. fikcji doręczenia (dwukrotne awizo) w dniu 1 sierpnia 2011 roku. Przesyłkę zawierającą wezwanie awizowano po raz pierwszy w dniu 18 lipca 2011 roku i złożono ją na okres siedmiu dni w placówce pocztowej. Przyczynę jej niedoręczenia określono jako "adresata nie zastałem". W dniu 26 lipca 2011 roku przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie w dniu 3 sierpnia 2011 roku odesłano ją nadawcy z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie".

Skoro zatem skarżący nie odebrał przesyłki, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza, tj. z dniem 1 sierpnia 2011 roku. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia upływał w dniu 8 sierpnia 2011 roku.

Zarządzeniem z dnia 26 sierpnia 2011 roku Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi – działając na podstawie art. 257 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.

W dniu 15 września 2011 roku, a więc w terminie otwartym do wniesienia sprzeciwu skarżący wniósł do Sądu pismo zatytułowane "wyjaśnienie", w którym przyznał, że nie otrzymał druku urzędowego formularza, gdyby bowiem otrzymał formularz na pewno by go wypełnił i wysłał do Sądu. Powołując się na swą trudną sytuację materialną, wniósł o pomoc w jego sprawie.

Po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 26 sierpnia 2011 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 18 października 2011 roku na postawie art. 257 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

W dniu 21 listopada 2011 roku do Sądu wróciła dwukrotnie awizowana przesyłka zawierająca odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem, z adnotacją "nie podjęto w terminie". Przesyłkę awizowano po raz pierwszy w dniu 25 października 2011 roku i złożono ją na okres siedmiu dni w placówce pocztowej. Przyczynę jej niedoręczenia określono jako "adresata nie zastałem". W dniu 3 listopada 2011 roku przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie w dniu 15 listopada 2011 roku odesłano ją nadawcy z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie".

Zarządzeniem z dnia 23 listopada 2011 roku sędzia sprawozdawca na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. uznał przesyłkę sądową za doręczoną w dniu 8 listopada 2011 roku. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie upływał w dniu 15 listopada 2011 roku

Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – [zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.] od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W przypadku nieuiszczenia opłaty sądowej przy wniesieniu pisma do sądu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a.

W myśl art. 65 § 1 p.p.s.a., Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy.

Stosownie zaś do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego i nadesłania odpisu skargi w zakreślonym terminie. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 6 lipca 2011 roku. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego skarżący wniósł do Sądu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Zarządzeniem z dnia 13 lipca 2011 roku skarżący został wezwany – stosownie do treści art. 252 i art. 257 p.p.s.a. do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Powyższe wezwanie wraz z urzędowym formularzem o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, zostało doręczone skarżącemu na adres wskazany w skardze w trybie tzw. fikcji doręczenia (dwukrotne awizo) w dniu 1 sierpnia 2011 roku.

Zarządzeniem z dnia 26 sierpnia 2011 roku Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z uwagi na fakt, że wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu, pozostawił wniosek bez rozpoznania.

W terminie otwartym do wniesienia sprzeciwu od powyższego zarządzenia skarżący wniósł do Sądu pismo zatytułowane "wyjaśnienie", w którym przyznał, że nie otrzymał druku urzędowego formularza, gdyby bowiem otrzymał formularz na pewno by go wypełnił i wysłał do Sądu. Powołując się na swą trudną sytuację materialną, wniósł o pomoc w jego sprawie.

Po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego od powyższego zarządzenia referendarza sądowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 18 października 2011 roku również pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Przesyłka zawierająca odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem, wróciła do Sądu w dniu 21 listopada 2011 roku z adnotacją "nie podjęto w terminie". Przesyłkę awizowano po raz pierwszy w dniu 25 października 2011 roku i złożono ją na okres siedmiu dni w placówce pocztowej. Przyczynę jej niedoręczenia określono jako "adresata nie zastałem". W dniu 3 listopada 2011 roku przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie w dniu 15 listopada 2011 roku odesłano ją nadawcy z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie".

Skoro zatem skarżący nie odebrał przesyłki, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza, tj. z dniem 8 listopada 2011 roku. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie upływał w dniu 15 listopada 2011 roku.

Na powyższe postanowienie skarżący nie wniósł zażalenia.

Należy podkreślić, iż pozostawienie bez rozpoznania pisma procesowego pozbawia je wszelkich skutków prawnych, jakie mogłoby ono wywołać w sprawie, co jest równoznaczne z tym, jakby w ogóle ono nie zostało złożone.

Na tle przedstawionych okoliczności faktycznych należy wyjaśnić, że zasadą jest, iż w przypadku złożenia przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie określonym przez Sąd do uiszczenia wpisu, skargi nie można odrzucić przed rozpoznaniem wniesionego wniosku. Wniosek taki wstrzymuje bieg terminu 7- dniowego do uiszczenia wpisu. W sytuacji jednak, kiedy postanowienie sądu w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania zyskuje przymiot prawomocności aktualizuje się obowiązek opłacenia skargi z powodu opisanych powyżej tj. niewywołania pismem jakichkolwiek skutków prawych, bez ponownego wzywania przez Sąd.

Skoro zatem pismo pozostawione bez rozpoznania nie wywołało skutków prawnych to tym samym nie uczyniło niebyłym wezwania do uiszczenia wpisu, względnie nie przerwało biegu 7 - dniowego terminu do jego opłacenia.

W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego i nadesłania odpisu skargi zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 6 lipca 2011 roku, a zatem termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi upływał w dniu 13 lipca 2011 roku. Skarżący w zakreślonym terminie nie uiścił wymaganego wpisu sądowego, a wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożony w terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego nie wywołał żadnych skutków prawnych.

Z tych względów, z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżącego w zakreślonym terminie braku fiskalnego skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.

a.ł.