Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 316/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Dnia 10 sierpnia 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 marca 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 1361/21 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 21 października 2021 r., znak [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 marca 2022 r., po rozpoznaniu wniosku J.B., odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 21 października 2021 r. w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 28 marca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę wniesioną w niniejszej sprawie z uwagi na nieuzupełnienie jej braków w postaci podania nr PESEL oraz zwrócił wniesiony wpis od skargi.

W piśmie z dnia 4 lutego 2022 r. J.B. poinformował, że nie dopełnił obowiązku "z nieuwagi i gapiostwa" oraz oświadczył, że była to " jego wina". Jednocześnie podał nr PESEL.

Na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z dnia 26 lutego 2022 r. oświadczył, że powyższe pismo stanowiło wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi.

Powołując się na treść art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 329; dalej określanej jako "p.p.s.a."), Sąd stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu nie mógł zostać uwzględniony, bowiem już z samej jego treści wynika, że przekroczenie terminu było zawinione przez skarżącego. Tym samym, w ocenie Sądu, nie została spełniona podstawowa przesłanka przywrócenia terminu tj. brak winy w przekroczeniu terminu.

Zażalenie na ww. postanowienie złożył J. B., wnosząc o jego uchylenie lub zmianę.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że sformułowania użyte przez niego we wniosku o przywrócenie terminu dotyczyły faktu złożenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi zawierającej braki, nie zaś okoliczności niezapełnienia tych braków w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 p.p.s.a. warunkami przywrócenia uchybionego terminu są: złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, czyli niespełnienie chociażby jednej z nich powoduje, że uchybiony termin nie może zostać przywrócony.

Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zatem w przypadku, gdy strona, uchybiając terminowi, dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, dokonana przez nią czynność pozostanie bezskuteczna, ponieważ przywrócenie terminu nie będzie w tej sytuacji dopuszczalne. O braku winy można więc mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko Sądu I instancji, iż

w rozpoznawanej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci podania numeru PESEL.

We wniosku o przywrócenie terminu z dnia 4 lutego 2022 r. skarżący wskazał bowiem, że był przekonany, iż dopełnił wszelkich formalności, być może jednak przed wizytą na poczcie zgubił stronę, na której zapisał nr PESEL. Stwierdził także, że (cyt.): "Przyznaję, że jest to Moja wina niedopełnienia nieuwaga, lub po prostu gapiostwo". Tego rodzaju okoliczności, jak słusznie uznał Sąd Wojewódzki, potwierdzają jedynie, iż przekroczenie terminu było zawinione przez skarżącego. Ze względu na powyższe, zasadnym zatem było wydanie przez Sąd I instancji postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżący nie przedstawił bowiem żadnych okoliczności, które pozwalałby przyjąć, iż uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn nadzwyczajnych, od niego niezależnych. Nie wykazał więc braku winy w niedochowaniu terminu do uzupełnienia braków skargi.

Nawet gdyby przyjąć, jak twierdzi skarżący w zażaleniu, że sformułowania zawarte we wniosku dotyczyły jedynie faktu złożenia skargi zawierającej braki, a nie niewykonania wezwania Sądu do ich uzupełniania, to i tak brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia, bowiem w jego treści nie wskazano na żadne inne okoliczności uprawdopodabniające brak winy strony, co dawałoby podstawę do ewentualnej ich oceny przez Sąd I instancji przy ponownym rozpoznaniu wniosku.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.