Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 41/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Koszty sądowe
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
zasądzono koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 52 § 1; art. 58 § 1 pkt 6; art. 200; art. 205 § 2 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 88a ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 37 § 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: § 2 ust. 2; § 18 ust. 1 kpt 1 lit. c)
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2009 r. sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych. postanawia: I. odrzucić skargę, II. przyznaje adwokatowi W. Z. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu kwotę [..] ([..]) złotych w tym [..] ([..]) złotych podatku od towarów i usług oraz kwotę [..] (...) złotych tytułem uiszczonej opłaty od pełnomocnictwa. /-/D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ E. Brychcy /-/ B. Drzazga


UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2009r. J. B. wniósł do Sądu skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, polegającą na zaniechaniu wydania decyzji w postępowaniu dotyczącym legalności wykonania przez E. i Z. B. schodów wewnętrznych na nieruchomości położonej w L., przy ul. K.

W uzasadnieniu skargi podniósł, iż wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2009r. (sygn. akt II SA/Po 804/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] 2008r. oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [..] 2008r. w przedmiocie wykonania przy przebudowanych schodach zewnętrznych i podjeździe do budynku na działce nr [..] przy ul. K. w L: balustrady wraz z pochwytem na schodach, spoczniku oraz pochylni, poszerzenia schodów do szerokości minimum 35 cm oraz obowiązku zapewnienia nawierzchni ze schodów z materiału niepowodującego niebezpieczeństwa poślizgu i zapewnienia dostępu osobom niepełnosprawnym poprzez montaż odpowiedniego urządzenia. Skarżący zaznaczył, że wyrok ten był wydany 78 dni temu i dotychczas nie podjęto postępowania w sprawie.

W odpowiedzi na skargę dnia 21 lipca 2009r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, iż wspomniany w skardze wyrok Sądu uprawomocnił się z dniem 26 czerwca 2009r. W dniu 15 lipca 2009r. prawomocny wyrok wraz z aktami sprawy został przesłany przez Sąd organowi odwoławczemu, który to w dniu 20 lipca 2009r. przesłał go z aktami sprawy organowi I instancji. W tej sytuacji organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie przed Sądem w dniu 25 listopada 2009r. stawił się pełnomocnik skarżącego - jego brat T. B. oraz pełnomocnik wyznaczony z urzędu adw. W. Z. Pierwszy z nich oświadczył, że nie składał zażalenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Z kolei pełnomocnik z urzędu podał, że nie wiedział o fakcie niewyczerpania przysługujących skarżącemu środków zaskarżenia i wniósł o zawieszenie postępowania do czasu wniesienia przez skarżącego zażalenia i wyczerpania środków zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.

Wskazać należy, iż obowiązkiem Sądu, przed dokonaniem merytorycznej oceny zasadności skargi, jest zbadanie, czy skarga spełnia wymogi formalne oraz czy przed jej wniesieniem skarżący wyczerpał środki zaskarżenia, które służyły mu w postępowaniu administracyjnym.

Zważyć należy, iż przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego mu środka zaskarżenia skarga w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.

W przypadku bezczynności organu strona przed wniesieniem skargi zobowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany przepisem art. 37 § 1 kpa. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego jest w myśl art. 88a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2008r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.

Z powołanych przepisów wynika zatem, że skarżący winien był przed złożeniem niniejszej skargi wnieść do Głównego Inspektora Nadzoru zażalenie na niezałatwienie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa.

Zważywszy na fakt, że skarżący nie wykazał, by przed wniesieniem skargi wyczerpał przysługujący mu środek zaskarżenia - zażalenie do organu wyższego stopnia (art. 37 § 1 kpa), jego skargę należało w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. odrzucić. Stąd orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia.

Sąd oddalił wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania, bowiem nie znajduje on podstaw w art. 124 i 125 p.p.s.a.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a. i § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

/-/ B. Drzazga /-/ E. Brychcy /-/ D. Rzyminiak – Owczarczak