Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1753/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 71
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Wiech-Baranowska, , Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, , Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej (...) w (...) na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2013 r. nr (...) w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia w sprawie zmiany przeznaczenia lokalu skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r., Nr [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: kpa), po rozpatrzeniu odwołania M. P. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...] wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia M. P., dotyczącego zmiany przeznaczenia lokalu użytkowego na mieszkalny bez prac adaptacyjnych i przebudów lokalu użytkowego nr [...] w budynku zlokalizowanym na działce ew. nr [...]z obrębu [...] przy ul. P. [...] w [...], uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta [...]z dnia[...]lutego 2013 r., Nr [...]i umorzył postępowanie organu I instancji.

Z akt sprawy wynika, że M. P. w dniu 30 stycznia 2013 r., wniosła zgłoszenie zamiaru zmiany przeznaczenia lokalu użytkowego na mieszkalny bez prac adaptacyjnych i przebudów lokal u użytkowego nr [...] w budynku zlokalizowanym na działce ew. nr [...]z obrębu [...]przy ul. P. [...] w [...].

Prezydent [...]postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r., Nr [...], na podstawie przepisu art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego, nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia poprzez: przedłożenie:

1) planu sytuacyjnego z zaznaczeniem budynku i lokalu;

2) opisu planowanej zmiany sposobu użytkowania,

3) rzutu lokalu (inwentaryzacji),

4) rzutu kondygnacji,

5) oświadczenia projektanta o sporządzeniu adaptacji zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej

6) kopii uprawnień i zaświadczenia o aktualnym wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, zgodnie z art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane.

W odpowiedzi na powyższe Inwestor uzupełnił opisane braki w części z pkt 1 - 4, natomiast w odniesieniu do pkt 5-6 podniósł, że "Zgłoszona zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego nie jest związana z koniecznością wykonania robót budowlanych, objętym obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, dlatego zgłoszenie nie wymaga przedstawienia projektu oraz oświadczeń i uprawnień, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego.

Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...] Prezydent [...]wniósł sprzeciw do przedmiotowego zgłoszenia.

Po rozpoznaniu odwołania M. P. od ww. decyzji Wojewoda [...] wydał powołaną na wstępie decyzję. W uzasadnieniu powołał treść art 71 ust. 3 Prawa budowlanego wskazując, że niewniesienie sprzeciwu przez właściwy organ w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia (lub od dnia usunięcia braków zgłoszenia, jeżeli do tego był wzywany inwestor), w praktyce oznacza udzielenie zgody na realizację zamierzeń inwestycyjnych, określonych w zgłoszeniu.

Wojewoda [...] zauważył, że inwestor wniósł zgłoszenie zamiaru zmiany sposobu użytkowania lokalu użytkowego na mieszkalny bez prac adaptacyjnych i przebudów. Podkreślił, że zgodnie z przepisem art. 71 ust. 2 pkt 5 Prawa budowlanego wnoszący zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania jest obowiązany przedłożyć ekspertyzę techniczną wykonaną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności jedynie w wypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 tego przepisu, a więc w przypadku podjęcia bądź zaniechania w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń.

W ocenie Wojewody [...] decyzja Prezydenta [...] narusza art. 71 Prawa budowlanego, albowiem organ I instancji nie może dowolnie nakładać na inwestora obowiązków - może to czynić wyłącznie na podstawie przepisów szczególnych. Organ natomiast nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia oświadczenia projektanta o sporządzeniu adaptacji zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej i dołączenia kopii uprawnień i zaświadczenia o aktualnym wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, zgodnie z art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, do czego w przedmiotowej sytuacji nie był upoważniony. Zdaniem Wojeowdy [...] nie można także uznać, aby w przedmiotowej sprawie zaistniały okoliczności, o których mowa w przepisie art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Podkreślił, że przedmiotowe zgłoszenie dotyczyło jedynie zmiany sposobu użytkowania obiektu bez wykonywania jakichkolwiek prac adaptacyjnych i przebudów. Toczące się natomiast przed organami nadzoru budowlanego postępowania w przedmiocie wykonanych samowolnie prac budowlanych, są dla niniejszego postępowania bezprzedmiotowe.

Ponadto Wojewoda [...] wskazał, że zgodnie z treścią art. 71 ust. 3 i ust. 4 Prawa budowlanego, organ administracji publicznej ma kompetencję do wydania decyzji wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu w terminie 30 dni, od dnia wniesienia zgłoszenia. Podniósł, że wniesienie odwołania od decyzji o sprzeciwie uruchamia tryb odwoławczy przed organem II instancji, do którego zastosowanie mają przepisy kpa, jednakże zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, organ odwoławczy nie może pominąć specyfiki instytucji zgłoszenia, w tym regulacji zawartej w ww. przepisach Prawa budowlanego. Organ odwołąwcvzy powołał się na uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt. II OSK 1674/08, w którym Sąd podniósł, że termin do wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru budowy ma jednak także charakter kompetencyjny, co oznacza, że po jego upływie organ traci kompetencję do wydania decyzji w sprawie sprzeciwu.

Akceptując ten pogląd Wojewoda [...] stwierdził brak możliwości prowadzenia postępowania wyjaśniającego w przedmiotowej sprawie, po upływie 30 dni od dnia wniesienia zgłoszenia, w zwiazku z czym należy uchylić zaskarżoną decyzję Prezydenta [...] i umorzyć postępowanie organu I instancji.

Powyższa decyzja Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., Nr [...]została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Wspólnotę Mieszkaniową [...] w [...], która zarzuciła zaskarżonej decyzji

1. naruszenie prawa materialnego poprzez:

a) niewłaściwe zastosowanie art. 71 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 3 w zw. z art. 12 ust. 7 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010, Nr 243, poz. 1623) polegające na błędnym przyjęciu, że organ administracji publicznej nie był uprawniony do żądania od inwestora dodatkowych dokumentów, a w szczególności oświadczenia projektanta o sporządzeniu adaptacji zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej oraz kopii uprawnień i zaświadczenia o aktualnym wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego,

b) niewłaściwe zastosowanie art. 71 ust. 3 w zw. z ust. 4 ustawy Prawo budowlane polegające na błędnym przyjęciu, że decyzja pierwszoinstancyjna została wydana z naruszeniem terminu, o którym mowa w tym przepisie,

2. naruszenie przepisów postępowania poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 7, art. 11, art. 105 § 1, art. 107 § 3 kpa oraz 138 § 1 pkt 2 kpa.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że zgłoszenie zamiaru zmiany przeznaczenia lokalu nr [...]w budynku znajdującym sie przy ul. P. [...] w [...] z użytkowego na mieszkalny bez prac adaptacyjnych dokonane przez uczestniczkę postępowania M. P. jest w istocie kopią takiego samego zgłoszenia złożonego przez uczestniczkę 29 września 2012r. w Wydziale Architektury i Budownictwa Urzędu [...] Zgłoszenia te różnią się w swej treści jedynie tym, że w zgłoszeniu późniejszym, tj. tym z 2013r., uczestniczka postępowania dodała, iż planowana zmiana odbędzie się "bez prac adaptacyjnych i przebudów". W ocenie skarżącej nie sposób uznać, by dodanie powyższego zastrzeżenia miało poświadczać, iż chodzi o dokonaną w inny sposób zmianę lokalu, jak również, że odmienny będzie charakter prac budowlanych wykonywanych na obiekcie. W ocenie skarżacej dodanie powyższego zastrzeżenia miało na celu pozorne odróżnienie przedmiotu zgłoszenia od tego jakie zostało dokonane w 2012r. i w związku z którym [...] października 2012r. Prezydent [...]wydał decyzję nr [...]wnoszącą sprzeciw od zgłoszenia.

Skarżąca zauwayżyła, że ustawodawca w art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane użył zwrotu "w szczególności" co wskazuje, że oprócz sytuacji wymienionych w ustawie (najbardziej powszechnych i typowych) mogą również zaistnieć inne, które także można zakwalifikować jako zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Wskazała, że to na organie każdorazowo spoczywa obowiązek kontroli każdego takiego przedsięwzięcia i organ ma prawo żadać dodatkowych dokumentów w sytuacjach szczególnie niejasnych, do których należy niniejsza sprawa. W przedmiotowej sprawie - właśnie z uwagi na powtórne złożenie zgłoszenia przez uczestniczkę postępwania M. P. i dla pewności oraz rzetelności prowadzenia tego postępowania administracyjnego - koniecznym było zażądanie przez organ dodatkowych dokumentów. W ocenie skarżącej nie sposób zatem podzielić stanowiska organu odwoławczego jakoby art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane zakazywał żądania przez organ administracji publicznej przedstawienia stosownych uprawnień od projektanta co do poprawności techniczno - prawnej planowanej inwestycji.

Skarżąca podniosła również, że w organ zachował termin do zgloszenia sprzeciwu. M. P. dokonała zgłoszenia 30 stycznia 2013r., zaś decyzja nr [...]została wydana [...] lutego 2013r. Zdaniem skarżącej rozważania organu odwoławczego w przedmiotowej kwestii nie znajdują zatem swojego potwierdzenia.

Na marginesie skarżąca zakacentowała, iż przed organami nadzoru budowlanego toczy się postępowanie w przedmiocie wykonanych samowolnie prac budowlanych, wobec czego można wnioskować, że intencją M.P. jest jedynie szybsze zalegalizowanie nielegalnie prowadzonych prac budowlanych jakie są dokonanywane w lokalu.

Skarżąca podniosła, że zaskarżona decyzja organu drugoinstancyjnego jest decyzją wadliwą z tego względu, że nie wskazuje w jakiej części organ drugoinstancyjny uchylił zaskarżoną decyzją czy w jakiej części umorzył postępowanie przed organem pierwszej instancji. Zauważyła, że przepis art. 138 kpa zawiera zamknięty katalog rozstrzygnięć organu odwoławczego, co oznacza że organ odwoławczy nie jest uprawniony do wydania decyzji o sentencji innej niż wymienione w ww. przepisie

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne oraz argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz. U. z 2012 r. poz. 270 (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że organ prawidłowo zinterpretował możliwość zastosowania art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego w niniesjzje sprawie. Zgodnie z art 71 ust. 2 Prawa budowlanego zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. W zgłoszeniu należy określić dotychczasowy i zamierzony sposób użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Do zgłoszenia należy dołączyć:

1) opis i rysunek określający usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych istniejących lub budowanych na tej i sąsiednich nieruchomościach, z oznaczeniem części obiektu budowlanego, w której zamierza się dokonać zmiany sposobu użytkowania;

2) zwięzły opis techniczny, określający rodzaj i charakterystykę obiektu budowlanego oraz jego konstrukcję, wraz z danymi techniczno-użytkowymi, w tym wielkościami i rozkładem obciążeń, a w razie potrzeby, również danymi technologicznymi;

3) oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2;

4) zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

5) w przypadku zmiany sposobu użytkowania, o której mowa w ust. 1 pkt 2 - ekspertyzę techniczną, wykonaną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności;

6) w zależności od potrzeb - pozwolenia, uzgodnienia lub opinie wymagane odrębnymi przepisami.

Zgodnie z kolei z art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia, wnosi sprzeciw w drodze decyzji.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r., Nr [...], Prezydent [...] na podstawie przepisu art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego, nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia poprzez przedłożenie:

1) planu sytuacyjnego z zaznaczeniem budynku i lokalu;

2) opisu planowanej zmiany sposobu użytkowania,

3) rzutu lokalu (inwentaryzacji),

4) rzutu kondygnacji,

5) oświadczenia projektanta o sporządzeniu adaptacji zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej

6) kopii uprawnień i zaświadczenia o aktualnym wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, zgodnie z art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane.

Inwestor uzupełnił dokonane zgłoszenie jednakże nie przedłożył oświadczenia projektanta o sporządzeniu adaptacji zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej oraz kopii uprawnień i zaświadczenia o aktualnym wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, zgodnie z art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. W ocenie Sądu inwestor nie był zobowiązany do przedłożenia tych dokumentów, skoro w zgłoszeniu jednoznacznie oświadczył, iż zmiana przeznaczenia lokalu nie będzie się wiązała z koniecznością wykonania robót budowlanych. Podkreślenia wymaga, że M. P. zgłosiła zamiar zmiany sposobu użytkowania lokalu użytkowego na mieszkalny bez prac adaptacyjnych i przebudów. Tymczasem jak stanowi wprost art 71 ust. 2 pkt 5 Prawa budowlanego wnoszący zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania jest obowiązany przedłożyć ekspertyzę techniczną wykonaną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności jedynie w wypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 tego przepisu, a więc w przypadku podjęcia bądź zaniechania w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń. Sąd zatem całkowicie podzielił stanowisko Wojewody [...], iż w niniejszym przypadku okolicznosci faktyczne nie uprawniały Prezydenta [...]do nakłądania dodtakowych obowiażków na inwestora i składania przez niego dokumentów, które nie są wymagane w świetle obowiązujących przepisów prawa.

Należy podkreślić w tym miejscu, że zmiana sposobu użytkowania dokonywana na podstawie zgłoszenia jest postępowaniem uproszczonym, a wszczęcie właściwego postępowania administracyjnego następuje dopiero z chwilą wydania postanowienia nakładającego obowiażek uzupełnienia dokumentacji oraz decyzji w formie sprzeciwu. W przeciwnym przypadku milczenie organu przez okres 30 dni, o którym mowa w art 71 ust. 4 Prawa budowlanego powoduje, że inwestor może przystąpić do zmiany użytkowania lokalu. Uproszczony charakter tego trybu powoduje, że organ przyjmujący zgłoszenie nie może podważać oświadczenia złożonego przez inwestora i prowadzić zaawansowanego postępowania dowodowego w celu ustalenia rzeczywistych zamiarów inwestora. Z drugiej strony przeprowadzenie robót budowlanych czy adaptacyjnych nie przewidzianych w zgłoszeniu nie powoduje, że inwestor może skutecznie powoływać się na dokonane zgłoszenie w postepowaniu przed organami nadzoru budowlanego, skoro ww. roboty wykonał samowolnie. Z tego powodu bez znaczenia dla niniejszej sprawy pozostają wywody zawarte w skardze dotyczące prowadzonego przed organami nadzoru budowlanego postępowania w przedmiocie wykonanych samowolnie prac budowlanych, albowiem skuteczne zgłoszenie zmiany użytkowania lokalu nie może być wykorzystane do zalegalizowania nielegalnie prowadzonych prac budowlanych jakie są dokonanywane w lokalu. Czym innym bowiem jest dokonywnaie zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej, a czym innym postępowanie legalziacyjne prowadzone przez organy nadzoru budowlane. Niedopuszczalne jest zastępowanie postępowania naprawczego dotyczącego samowolnie wykonanych robót budowlanych postępowaniem w przedmiocie sprzeciwu do dookonywanego zgłoszenia, gdyż - wbrew pozorom - przedmiot tych postępowań jest zupełnie różny, pomimo, iż dotyczy tego samego lokalu.

Bez wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...]czerwca 2013 r., Nr [...]jest fakt powtórnego dokonania zgłoszenia przez M. K., co podnosi skarżąca. Wyrażenie sprzeciwu przez Prezydenta [...]wobec poprzednio dokonanego zgłoszenia jest zupełnie inną sprawą, nie poddaną kontroli instancyjnej oraz kontroli sądu administracyjnego.

Wobec powyższego Sąd uznał, że Wojewoda [...] w sposób prawidłowy uchylił decyzję Prezydenta [...]z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...]wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia M. P., dotyczącego zmiany przeznaczenia lokalu użytkowego na mieszkalny bez prac adaptacyjnych i przebudów lokalu użytkowego nr [...] w budynku zlokalizowanym na działce ew. nr [...]z obrębu [...]przy ul. P.w [...].

W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo umorzył postępowanie organu I instancji. Jak słusznie zauważył organ zgodnie z treścią art. 71 ust. 3 i ust. 4 Prawa budowlanego, organ administracji publicznej ma kompetencję do wydania decyzji wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu w terminie 30 dni, od dnia wniesienia zgłoszenia. W konsekwencji organ po upływie wskazanego terminu, który ma charakter materialnoprawny traci kompetencje do rozstrzygania władczego w sprawie sprzeciwu. Wprawdzie, po wniesieniu odwołania organ II instancji może wydać decyzję utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji w oparciu o art 138 § 1 pkt 1 kpa, jednakże ustalenie, że zaskarżona decyzja jest wadliwa i konieczność jej uchylenia powodują, że postępowanie przed organem I instancji należy umorzyć. W takiej bowiem sytuacji dochodzi do upływu wspomnianego terminu co powoduje brak możliwości zastosowania chociażby art 138 § 1 pkt 2 i rozstrzygnięcia co do istoty lub wydania decyzji kasatoryjnej z art 138 § 2 kpa. W tym zakresie Sąd całkowicie podzielił stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt. II OSK 1674/08. Słusznie zatem Wojewoda [...] stwierdził brak możliwości prowadzenia postępowania wyjaśniającego w przedmiotowej sprawie, ze względu na upływ 30 dni od dnia wniesienia zgłoszenia, co z kolei spowodowało nie tylko uchylenie zaskarżonej decyzji Prezydenta [...], ale także umorzenie postępowania organu I instancji.

Odnosząc się do zarzutu skargi naruszenia art. 71 ust. 3 w zw. z ust. 4 Prawa budowlanego polegającego na błędnym przyjęciu, że decyzja pierwszoinstancyjna została wydana z naruszeniem terminu, należy stwierdzić, że zarzut ten w istocie świadczy o niezrozumieniu poglądu wyrażonego w ww. wyroku. W niniejszej sprawie Wojewoda [...] nie umorzył postępowania przed organem I instancji ze względu na upływ terminu do zgłoszenia sprzeciwu przez Prezydenta [...], lecz ze względu na upływ tego termin w toku postępowania odwoławczego. Należy podkreślić, że termin, o którym mowa w art 71 ust. 4 Prawa budowlanego nie rozpoczyna na nowo biegu po wniesieniu odwołąnia, stąd ograniczenia w możliwosći wydania określonego rozstrzygnięcia przez organ odwoąłwczy.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 7, art. 11, art. 105 § 1, art. 107 § 3 kpa oraz 138 § 1 pkt 2 kpa należy podnieść, że rację ma skarżaca, iż Wojewoda [...]powinien w zaskarżonej decyzji jednoznacznie wskazać, że uchyla decyzję Prezydenta [...]w całości oraz umarza postępowanie przed organem I instancji w całosci, stosownie do treści art 138 § 1 pkt 1 kpa. Należy jednak zauważyć, że decyzja stanowi całość złożoną z rozstrzygnięcia i uzasadnienia. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie organu nie wywołuje najmniejszych wątpliwości co do jego istoty i zakresu, a ewentualne uchybienie procesowe z całą pewnością nie może zostać uznane za majace istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art 145 § 1 pkt 1 lit “c" ppsa, co umożliwiałoby Sądowi uwzględnienie skargi.

Z tych też przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ppsa w związku z art. 132 ppsa, orzekł jak w sentencji.