Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 552/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6319 Inne o symbolu podstawowym 631
Hasła tematyczne: Broń i materiały wybuchowe
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 13  ust. 2,  art. 10  ust. 4  pkt 3
journal: Dz.U. 2004 nr 52 poz 525
law: Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk, Ewa Grochowska – Jung (spr.), Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji broni palnej bojowej do celów łowieckich – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Komendant Wojewódzki Policji [...] decyzją z dnia [...] października 2011 r. nr [...] , wydaną na podstawie art. 13 ust. 2 w związku z art. 10 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 ze zm.) oraz art. 104 § 1 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), odmówił J. K. rejestracji broni palnej bojowej do celów łowieckich w ilości jednej sztuki.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż J. K., zgodnie z decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] nr [...] z dnia [...] października 2008 r., uzyskał prawo do posiadania broni palnej myśliwskiej w celu łowieckim.

W dniu [...] sierpnia 2011 r. zainteresowany zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] o wydanie zaświadczenia uprawniającego do nabycia broni palnej myśliwskiej do celów łowieckich. W dniu [...] sierpnia 2011 r. wydano wnioskodawcy takie zaświadczenie.

J. K. zgłosił się w dniu [...] sierpnia 2011 r. do Wydziału Postępowań Administracyjnych i Prezydialnego KWP [...] z nabytą w dniu [...] sierpnia 2011 r. w sklepie [...] w [...] bronią palną bojową - pistolet Glock 17C nr [...] para, jako bronią myśliwską i złożył ją do rejestracji. Do faktury dołączono pismo informujące, iż rusznikarz K. S. dokonał dostosowania broni Glock 17C [...] do aktualnie obowiązujących przepisów w zakresie broni myśliwskiej, a magazynek może być załadowany maksymalnie dwoma nabojami.

Organ uznał, że znowelizowana dnia 25 lutego 2011 r. ustawa o broni i amunicji (Dz. U. Nr 51, poz. 263) wskazuje w art. 10 ust. 4 pkt 3, że do celów łowieckich stosuje się broń dopuszczoną do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów. Jak ustalono kwestie te reguluje ustawa - Prawo łowieckie (Dz. U. z 2005 r. Nr 127, poz. 1066 ze zm.) wraz z przepisami wykonawczymi, tj.: rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowania i znakowania tusz (Dz. U. Nr 61, poz. 548 ze zm.).

Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 powyższego rozporządzenia: "do wykonywania polowania oraz odstrzału zwierząt stanowiących nadzwyczajne zagrożenie dla życia i zdrowia lub gospodarki człowieka dopuszczona jest wyłącznie myśliwska broń palna, z której po maksymalnym załadowaniu można oddać najwyżej sześć pojedynczych strzałów; magazynek broni samopowtarzalnej może zawierać najwyżej dwa naboje".

W związku z powyższym organ w dniu [...] września 2011 r. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie rejestracji J. K. pistoletu bojowego marki GLOCK 17 [...] , jako broni palnej dla celów łowieckich. Następnie, po badaniu w Laboratorium Kryminalistycznym KWP [...] , w wyniku którego ustalono, że przedmiotowa broń palna to pistolet bojowy, z którego po maksymalnym załadowaniu (dwa naboje w magazynku, jeden nabój w komorze nabojowej) można oddać trzy pojedyncze strzały, a załączony magazynek nosi ślady przerobienia, organ decyzją z dnia [...] października 2011 r. odmówił zarejestrowania tej broni do celów łowieckich.

Od powyższej decyzji J. K. złożył odwołanie, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie o obowiązku rejestracji przedmiotowej broni do celów łowieckich.

Zarzucił organowi I instancji naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 10 ust. 4 pkt 3 ustawy o broni i amunicji, poprzez nie wskazanie w sentencji decyzji oznaczenia broni, której rejestracji odmówiono. Podniósł też, iż w przepisach prawa nie rozróżnia się pojęć "broń myśliwska" i "broń bojowa", a mimo to w sentencji zaskarżonej decyzji takie pojęcie zostało użyte.

Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] , wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) oraz art. 13 ust. 2 w zw. z art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 ze zm.) w zw. z § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowań i znakowania tusz (Dz. U. Nr 61, poz. 548 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy uznał, iż decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] skupia się tylko na jednej przesłance spośród zawartych w przepisach § 3 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowań i znakowania tusz, tj. pojemności magazynka broni strony, nie ma to jednak znaczenia dla rodzaju decyzji organu odwoławczego, bowiem w dniu 14 grudnia 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 15 listopada 2011 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowań i znakowania tusz (Dz. U. Nr 257, poz. 1548), którym wprowadzono nowe brzmienie omawianego przepisu prawa, tj. § 3 rozporządzenia z dnia 23 marca 2005 r. W myśl znowelizowanego przepisu, do wykonywania polowania oraz odstrzału zwierząt stanowiących nadzwyczajne zagrożenie dla życia, zdrowia, lub gospodarki człowieka dopuszczona jest wyłącznie myśliwska broń palna długa centralnego zapłony, o lufach gwintowanych lub gładkich, z wyłączeniem broni czarnoprochowej, pistoletów i rewolwerów (...), co oznacza, iż nabyty przez stronę pistolet Glock 17C nie może zostać zarejestrowany do celów łowieckich. Organ podniósł, że jakkolwiek organ I instancji odmówił rejestracji przedmiotowej broni z innego powodu, niż wskazany przez organ odwoławczy, to jego rozstrzygnięcie jest co do meritum zasadne, zaś uchybienia procesowe dotyczące niepełnego, lakonicznego uzasadnienia tego rozstrzygnięcia nie mają wpływu na sposób załatwienia sprawy.

Organ wyjaśnił, iż wydając niniejszą decyzję zobowiązany był zastosować znowelizowane przepisy przywołanego rozporządzenia, bowiem wskazana nowela z dnia 15 listopada 2011 r. nie zawiera przepisów przejściowych, które nakazywałyby stosowanie przepisów prawa w ich brzmieniu obowiązującym do 13 grudnia 2011 r.

W tej sytuacji zdaniem organu fakt, że przepisy ustawy o broni i amunicji oraz inne przepisy prawne nie definiują pojęcia "broń myśliwska" i "broń bojowa" nie ma znaczenia w sposobie rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz piśmie procesowym z dnia 21 lutego 2012 r. (które wpłynęło do Sądu w dniu 18 kwietnia 2012 r.) J. K. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 53 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004 Nr 52, poz. 525 ze zm.), a przez to § 3 rozporządzenia w prawie szczegółowych warunków wykonywania polowań i znakowania tusz z dnia 25 marca 2005 r. w związku z art. 10 ust. 4 pkt 3 ustawy o broni i amunicji.

Ponadto zarzucił naruszenie prawa procesowego i art.: 6, 7, 8, 12, 35 § 2 k.p.a. oraz art. 2 Konstytucji RP.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewódzkiego Komendanta Policji [...] . Nadto skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 1447 zł.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 13 ust. 2 w zw. z art. 10 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 ze zm., zwanej dalej ustawą). Stosownie do pierwszego z powołanych przepisów, rejestracji broni dokonują organy właściwe do wydawania pozwoleń na broń, karty rejestracyjnej broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz karty rejestracyjnej broni pneumatycznej, o których mowa w art. 9 ust. 1-4.

W myśl art. 10 ust. 1 ustawy, właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni. Zgodnie z art. 10 ust. 4 pkt 3) ustawy, pozwolenie na broń wydane w celach, o których mowa w ust. 2, uprawnia do posiadania następujących rodzajów broni i amunicji do niej: do celów łowieckich - broni dopuszczonej do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów.

Przepisem takim jest § 3 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowania i znakowania tusz (Dz. U. Nr 61, poz. 548 ze zm.). Przepis ten w dacie wydania rozstrzygnięcia przez organ I instancji stanowił, iż do wykonywania polowania oraz odstrzału zwierząt stanowiących nadzwyczajne zagrożenie dla życia, zdrowia lub gospodarki człowieka dopuszczona jest wyłącznie myśliwska broń palna, z której po maksymalnym załadowaniu można oddać najwyżej sześć pojedynczych strzałów; magazynek broni samopowtarzalnej może zawierać najwyżej dwa naboje (ust. 1). Polowanie na zwierzynę grubą odbywa się, z zastrzeżeniem ust. 3 wyłącznie przy użyciu myśliwskiej broni palnej o lufach gwintowanych i kalibrze minimum 5,6 mm oraz stosowanych do niej nabojach myśliwskich z pociskami półpłaszczowymi, które w odległości 100 m od wylotu lufy posiadają energię nie mniejszą niż: 1) 2500 J przy polowaniu na łosie; 2) 2000 J przy polowaniu na jelenie, daniele, muflony i dziki; 3) 1000 J przy polowaniu na sarny, dziki warchlaki i drapieżniki (ust. 2). Do wykonywania polowania nie można używać broni czarnoprochowej (ust. 2a). Na zwierzynę, o której mowa w ust. 2, z wyjątkiem łosi i jeleni byków, dopuszcza się polowanie z broni o lufach gładkich, z użyciem myśliwskich naboi kulowych (ust. 3). Do wykonywania polowania na zwierzynę drobną, z zastrzeżeniem ust. 5, używa się wyłącznie myśliwskich naboi śrutowych ze śrutem o średnicy do 4,5 mm (ust. 4). Na drapieżniki poluje się, używając myśliwskich naboi kulowych wymienionych w ust. 2 i 3, myśliwskich naboi śrutowych wymienionych w ust. 4 lub naboi myśliwskich z pociskami pełnopłaszczowymi (ust.5).

W dniu 15 listopada 2011 r. Minister Środowiska wydał rozporządzenie zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowania i znakowania tusz (Dz. U. Nr 257, poz. 1548). Na mocy tego rozporządzenia § 3 ust. 1 otrzymał brzmienie: "do wykonywania polowania oraz odstrzału zwierząt stanowiących nadzwyczajne zagrożenie dla życia, zdrowia lub gospodarki człowieka dopuszczona jest wyłącznie myśliwska broń palna długa centralnego zapłonu, o lufach gwintowanych, lub gładkich, z wyłączeniem broni czarnoprochowej, pistoletów i rewolwerów, z której po maksymalnym załadowaniu można oddać najwyżej sześć pojedynczych strzałów, z tym że do magazynka broni samopowtarzalnej można załadować jednorazowo najwyżej dwa naboje". Rozporządzenie to weszło w życie w dniu 14 grudnia 2011 r., a więc przed wydaniem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie przez organ odwoławczy.

W tej sytuacji wskazać należy, iż zaskarżona decyzja jest prawidłowa, bowiem przedmiotowy pistolet GLOCK 17 nie jest bronią myśliwską.

Skarżący zarzuca, iż organ w niniejszej sprawie winien zastosować rozporządzenie Ministra Środowiska w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowania i znakowania tusz, w brzmieniu obowiązującym do dnia nowelizacji. Uzasadnienie dla tego stanowiska wywodzi z brzmienia art. 53 ustawy o broni i amunicji.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowoadministracyjnym organ odwoławczy obowiązany jest uwzględnić zmiany stanu prawnego i faktycznego, jakie zaszły w sprawie po wydaniu zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji. Kompetencje orzecznicze organu odwoławczego nie sprowadzają się bowiem jedynie do kontroli zasadności zarzutów podniesionych w stosunku do decyzji organu pierwszej instancji, ale do ponownego rozpatrzenia całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie z uwzględnieniem zmian stanu faktycznego i prawnego sprawy. Oznacza to, że jeśli przepisy prawa materialnego ulegną zmianie w czasie między wydaniem decyzji w pierwszej instancji a rozpatrzeniem odwołania, organ odwoławczy, zachowując tożsamość sprawy, obowiązany jest uwzględnić nowy stan prawny, chyba że z nowych przepisów wynika coś innego. Organ odwoławczy orzeka bowiem w sposób merytoryczny (apelacyjny).

Biorąc pod uwagę, iż przepisy rozporządzenia Ministra Środowiska zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowania i znakowania tusz nie zawierają żadnych regulacji intertemporalnych w zakresie stosowania znowelizowanych przepisów do stanów faktycznych powstałych przed datą wejścia w życie tych przepisów, organ odwoławczy zobligowany był zastosować w niniejszej sprawie nową regulację prawną.

Organ trafnie wskazał, iż do dnia 9 marca 2011 r. osoby posiadające pozwolenie na broń palną myśliwską obowiązywał wyraźny prawny zakaz używania do celów łowieckich m. in. broni krótkiej w postaci pistoletów i rewolwerów (§ 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie rodzajów szczególnie niebezpiecznych broni i amunicji oraz rodzajów broni odpowiadającej celom, w których może być wydane pozwolenie na broń – Dz. U. Nr 19, poz. 240 ze zm.). Rozporządzenie to utraciło moc w związku z wejściem w życie nowelizacji ustawy o broni i amunicji. Pozostające w mocy rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowania i znakowania tusz, z uwagi na zapisy zawarte w wyżej powołanym rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie rodzajów szczególnie niebezpiecznych broni i amunicji oraz rodzajów broni odpowiadającej celom, w których może być wydane pozwolenie na broń, nie zawierało precyzyjnych zapisów w zakresie wyłączenia z wykorzystywania do celów myśliwskich pistoletów i rewolwerów. Z uwagi na powyższe, w celu rozwiania wątpliwości we wskazanym zakresie w dniu 15 listopada 2011 r. Minister Środowiska wydał rozporządzenie zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowania i znakowania tusz, które zawierają jednoznaczny zakaz polowania przy użyciu pistoletów i rewolwerów.

Zgodzić się należy z organem, iż zarówno przed nowelizacją ustawy o broni i amunicji jak i po nowelizacji intencją ustawodawcy było uniemożliwienie wykonywania polowań przy użyciu pistoletów i rewolwerów.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 53 ustawy o broni i amunicji wskazać należy, iż jest to przepis przejściowy, dotyczący postępowań wszczętych przed wejściem w życie ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 ze zm.). W konsekwencji powyższego nie może on znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie.

Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 35 § 2 k.p.a. wskazać należy, iż Sąd nie dopatrzył się w przedmiotowej sprawie jakiejkolwiek przewlekłości w prowadzeniu postępowania, która miałaby wpływ na jego wynik.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.