Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 736/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2016-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 126, art. 56
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a
journal: Dz.U. 2016 poz 627
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - tekst jedn.
article: § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2015 poz 1801
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędzia WSA Michał Ruszyński Protokolant st. sekr. sąd. Monika Walentynowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi W.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na rzecz adwokata P.M. wynagrodzenie w kwocie 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych, powiększone o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2016 roku ([...]), którą to decyzją na podstawie art. 38 ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym (t.j. Dz.U. z 2015r., poz. 1445), art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych ( t.j. Dz.U. z 2015r., poz. 1659 ze zm.), art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a i b oraz ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011roku o kierujących pojazdami ( t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 627 ze zm.), art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 2014 roku o zmianie ustawy o kierujących pojazdami (Dz.U. poz. 970 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego ( t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 23 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania W.H. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2016 roku w sprawie zatrzymania W.H. prawa jazdy kategorii A, B, C w związku z nieprzedstawieniem w wymaganym terminie orzeczenia lekarskiego z Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami utrzymano decyzję organu I instancji w mocy.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia:

Decyzją z dnia [...] listopada 2014 roku Prezydent Miasta skierował W.H. na badanie lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwka zań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Powyższa decyzja została wydana w oparciu o art. art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z art. 99 ust. 2 pkt 2 oraz art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku o kierujących pojazdami , § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2014 roku w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców ( Dz.U z 2014r., poz. 949) oraz art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 2014 roku o zmianie ustawy o kierujących pojazdami. Podstawą wydania decyzji był wniosek Komendy Miejskiej Policji z dnia [...] października 2014 roku, informujący o zachowaniu skarżącego jako kierowcy na drodze mające miejsce [...] października 2014 roku nasuwające uzasadniające wątpliwości co do zdolności do bezpiecznego prowadzenia pojazdu.

Od powyższej decyzji W.H. wniósł odwołanie.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2015 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało wyżej opisaną decyzję organu I instancji w mocy.

Pismem noszącym datę [...] marzec 2016 r. Prezydent Miasta wezwał W.H. do przedłożenia orzeczenia lekarskiego pod rygorem wszczęcia postępowania w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.

Wobec nie przesłania wymaganego zaświadczenia organ pismem z dnia [...] marca 2016 roku zawiadomił skarżącego o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zatrzymania prawa jazdy kategorii A, B, C w związku z nieprzedłożeniem w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

Następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 roku ([...]) Prezydent Miasta powołując się m.in. na art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku o kierujących pojazdami orzekł o zatrzymaniu W.H. prawo jazdy kategorii A, B, C w związku z nieprzedstawieniem w wymaganym terminie orzeczenia lekarskiego z Wojewódzkiego ośrodka Medycyny Pracy o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

W odwołaniu od decyzji strona wniosła o jej uchylenie wskazując, że po wydaniu decyzji o skierowaniu na badania lekarskie Sąd Rejonowy uniewinnił go od zarzutu popełnienia wykroczenia stanowiącego podstawę do złożenia przez Policję wniosku o skierowanie na badania lekarskie. Tym samym nie ma podstaw do zatrzymania prawa jazdy z uwagi na niepoddanie się badaniom lekarskim.

Decyzją z dnia [...] maja 2016 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 38 ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym, art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych, art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a i b oraz ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011roku o kierujących pojazdami, art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 2014 roku o zmianie ustawy o kierujących pojazdami oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu odwołania utrzymało decyzję organu I instancji w mocy.

W uzasadnieniu objętej skargą decyzji organ po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania administracyjnego wskazał, że zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 2014 roku o zmianie ustawy o kierujących pojazdami , do dnia 31 grudnia 2016 roku osoba skierowana na badanie, o którym mowa w art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku o kierujących pojazdami, jest obowiązana do poddania się badaniom w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji o skierowaniu, a następnie przedstawienia staroście odpowiedniego orzeczenia lekarskiego lub orzeczenia psychologicznego w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o skierowaniu. Powyższego obowiązku strona nie wykonała, co skutkuje wydaniem decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Podniesione w odwołaniu zarzuty nie mają wpływu na wydanie objętej odwołaniem decyzji, albowiem winny one być zgłoszone w toku postępowania w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. Okoliczności te nie są badane w toku postępowania w sprawie dotyczącej zatrzymania prawa jazdy.

Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego W.H. wniósł skargę, wnosząc o je uchylenie. W uzasadnieniu skargi podniósł, że organ II instancji powtórzył argumenty podnoszone przez organ I instancji bez uwzględnienia jego wyjaśnień zawartych w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

W toku postępowania sądowego ustalono, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze zawiadomiło stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] listopada 2014 roku w sprawie skierowania na badania lekarskie, w oparciu o wniosek skarżącego noszący datę [...] października 2016 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada obowiązującemu prawu, a tylko pod tym względem podlega kontroli sądowej zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 roku, poz. 1066).

Jak to prawidłowo stwierdziły organy obu instancji, powołując się na treść art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o kierujących pojazdami, decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy wydaje się m.in. w przypadku gdy osoba posiadająca prawo jazdy nie przedstawi w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Wydawana na podstawie tego przepisu decyzja nie ma charakteru uznaniowego, lecz jest decyzją, którą organ jest zobowiązany wydać w każdym przypadku opisanym w hipotezie tej normy prawnej. Taki zaś przypadek zaistniał w odniesieniu do skarżącego, który prawomocną decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] listopada 2014 roku został skierowany na badanie lekarskie w zakresie posiadanych uprawnień do kierowania pojazdami tj. kategorii B prawa jazdy. Badaniu temu skarżący powinien się poddać zgodnie z tą decyzją w terminie 30 dni od dnia uzyskania przez nią przymiotu ostateczności. Obowiązkowi temu nie uczynił jednak zadość i to pomimo tego, że został o nim pouczony w uzasadnieniu decyzji o skierowaniu na badania lekarskie. W uzasadnieniu tej decyzji zawarto nie tylko pouczenie w jakim terminie winien poddać się wymaganym badaniom lekarskim, ale także wskazano, że badaniom tym winien poddać się w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy właściwym ze względu na jego miejsce zamieszkania tj. w [...]. Ponadto wyjaśniono, że orzeczenie lekarskie należy przedstawić w Wydziale Komunikacji Urzędu Miasta w terminie 3 miesięcy o dnia doręczenia decyzji o skierowaniu. Na badanie nie zgłosił się również w toku postępowania wszczętego w przedmiocie zatrzymania mu prawa jazdy. Do przedłożenia powyższego orzeczenia strona została wezwana pismem z dnia [...] marca 2016 roku, w którym jednocześnie poinformowano, że w przypadku jego niezłożenia zostanie wszczęte postępowanie w sprawie zatrzymania prawa jazdy. Ostateczną decyzją o skierowaniu na badanie skarżącego Prezydent Miasta był związany. Oznacza to, że nie był uprawniony nie tylko do uwzględnienia zarzutów skarżącego kierowanych pod adresem zasadności przedmiotowego skierowania, ale nawet do badania tych zarzutów.

Prawomocną decyzją w tym przedmiocie jest również związany Sąd rozpoznający niniejszą skargę. W świetle treści art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy nie ma przy tym znaczenia dlaczego skarżący nie stawił się na badanie lekarskie, a w szczególności, gdyby nie uczynił tego z powodu uniewinnienia przez sąd powszechny od popełnienia wykroczenia, które stanowiło podstawę do złożenia przez organy policji wniosku o skierowanie na poddanie się badaniom lekarskim w przedmiocie istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami, czy też kwestionowania w ogóle podstawy do wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie w przypadku, gdy decyzja ta stała się ostateczna.

Wobec niepoddania się przez skarżącego badaniu lekarskiemu, pomimo nałożenia na niego takiego obowiązku prawomocną decyzją, Prezydent Miasta był zobowiązany zgodnie z art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy orzec o zatrzymaniu jego prawa jazdy kategorii A, B i C. Skoro właśnie takie rozstrzygnięcia zostały zawarte w decyzjach organów obu instancji to oznacza to, że odpowiadają one obowiązującemu prawu.

W niniejszej sprawie nie zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o art. 56 p.p.s.a., albowiem wszczęte w październiku 2016 roku postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności dotyczy decyzji Prezydenta Miasta dotyczącej skierowania strony na badania lekarskie, a nie decyzji w sprawie zatrzymania prawa jazdy oraz zostało ono wszczęte już po wniesieniu skargi w niniejszej sprawie. Sąd nie znalazł również podstaw do zawieszenia postępowania w oparciu o art. 126 p.ps.a. tj. na zgodny wniosek stron, mając na uwadze charakter decyzji dotyczącej zatrzymania prawa jazdy, związanie z funkcjonującą nadal w obrocie prawnym ostateczną decyzją dotyczącą nałożenia na stronę obowiązku poddania się badaniom lekarskim w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami. Ewentualne wyeliminowanie tej ostatniej decyzji w postępowaniu o stwierdzenie jej nieważności może być podstawą do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji w sprawie zatrzymania prawa jazdy poprzez wszczęcie jednego z postępowań nadzwyczajnych.

Skarga jako nieuzasadniona podlegała zatem oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.).

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu orzeczono na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015r. poz. 1801).