Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 133/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 i 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 37
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Kędzierska, po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.S. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie ustalenia świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 20 listopada 2019 r. B.S. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego (dalej: organ) w przedmiocie ustalenia świadczenia wychowawczego.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału skarżąca pismem z dnia 3 stycznia 2020 r. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wykazanie, że przed jej złożeniem wystąpiła z ponagleniem do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a.- w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi skarżąca, pismem z dnia 15 stycznia 2020 r., poinformowała, że wielokrotnie podejmowała działania mające na celu przyspieszenie rozpoznania sprawy przez organ pozostający w zwłoce poprzez telefoniczne i osobiste interwencje w siedzibie organu.

Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że w trakcie toczącego się postępowania administracyjnego występowała w sprawie samodzielnie i na żadnym etapie nie została pouczona o konieczności złożenia ponaglenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(t. j. Dz. U. 2019r., poz. 2325 ze zm.- dalej - P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Takim środkiem zaskarżenia, stosownie do art. 37 § 1 k.p.a. jest ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 oraz ponaglenie, jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie to, strona składa do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu, do organu prowadzącego postępowanie.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wniosła ponaglenia do organu wyższego stopnia.

W konsekwencji stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie skarżąca przed wniesieniem skargi do Sądu nie wyczerpała środków zaskarżenia, tj. nie wniosła ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a.

Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Do przyczyn tych zalicza się m.in. sytuację, gdy skarga została wniesiona bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia.

Wobec powyższego, należało orzec jak w sentencji.