Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 703/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-11-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 245 par. 2, art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącego adwokata;


UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynął urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W motywach wniosku zaakcentował, że jest osobą bezdomną, utrzymującą się tylko i wyłącznie z prac dorywczych. Skarżący od 2003 r. do chwili obecnej ze względu na zły stan zdrowia pozostaje bez stałego zatrudnienia. Pomimo zgłoszenia się do ubezpieczenia społecznego nigdy, po dacie zgłoszenia, nie podjął działalności gospodarczej. Aktualnie czasowo korzysta nieodpłatnie z pomieszczenia o pow. 10 m2. Skarżący nie posiada majątku, nieruchomości, cennych ruchomości, dzieł sztuki, biżuterii, akcji, obligacji, ani żadnych innych papierów wartościowych. Z zawodu jest kierowcą i nie może uzyskać pracy z uwagi na zaawansowaną [...]. Z.L. podkreślił dalej, że nie posiada oszczędności ani lokat bankowych.

Do opisanego wyżej druku PPF skarżący dołączył szereg dokumentów źródłowych, z których wynika m.in., że latach 2005 - 2008 uzyskał dochód brutto, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym, w łącznej kwocie [...] zł. W tych ramach nadesłano nadto szereg zaświadczeń Powiatowego Urzędu Pracy w S. Ostatnie, datowane na dzień 22 września 2009 r., wskazuje, że skarżący jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna od dnia 31 lipca 2009 r. do nadal bez prawa do zasiłku. Dodatkowo z dokumentów tych wynika, że skarżący w dniu 28 października 2008 r. został wymeldowany z pobytu stałego z lokalu położonego w S. przy ul. [...].

Postanowieniem z dnia 19 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Z.L. działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej także w skrócie: P.p.s.a. W motywach tego rozstrzygnięcia stwierdzono, że skarżący nie uzupełnił w ustawowym terminie braku formalnego skargi.

W dniu 16 listopada 2009 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku skargi oraz druk urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym skarżący zwrócił się o ustanowienie adwokata. W ramach tego wniosku powielił argumentację przyjętą w druku z dnia 28 września 2009 r.

Po rozpoznaniu wniosku zważono, co następuje:

W punkcie wyjścia należy zaakcentować, że w ramach niniejszego wpadkowego postępowania przedmiotem rozpoznania są oba wnioski procesowe skarżącego, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata. W tym stanie rzeczy przyszło stwierdzić, że Z.L. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, czyli po myśli art. 245 § 2 P.p.s.a., obejmującym oba wskazane wyżej dobrodziejstwa procesowe.

Zgodnie zatem z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Odnosząc te uwagi do najogólniej pojmowanej sytuacji materialnej skarżącego, stwierdzić trzeba, że wykazał on, iż omówione okoliczności zachodzą

w jego przypadku. Nie ulega bowiem wątpliwości, że nie może on ponieść – ze względu na bardzo niskie dochody – jakichkolwiek dodatkowych wydatków bez zagrożenia dla podstawowych wręcz warunków swojej egzystencji, w tym na pokrycie wynagrodzenia adwokata. Konkluzje te znajdują przy tym pełne potwierdzenie w materiale dowodowym zgromadzonym w toku tego postępowania, jak i postępowania w przedmiocie prawa pomocy z wniosku skarżącego, który wpłynął w sprawie ze skargi Z.L. o sygn. akt I SA/Gl 481/09. Obecnie rozpoznany wniosek zawierał okoliczności faktyczne, które korespondują z poprzednio wykazanymi.

Dodatkowo wypada zaakcentować, że zasadność przyjętego w tej sprawie rozstrzygnięcia, w części dotyczącej ustanowienia dla skarżącego adwokata, doznaje wzmocnienia na skutek okoliczności faktycznych tej sprawy, tj. pojawienia się przymusu adwokackiego w przypadku chęci wniesienia przez skarżącego skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 19 października 2009 r.

Wobec tego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.