Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1018/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 127 ust. 7
journal: Dz.U. 2015 poz 469
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia WSA Andrzej Matan, Protokolant specjalista Magdalena Dąbek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 19 lit. a oraz art. 9 ust. 2 pkt 2, art. 123 ust. 1 i 3, art. 127 ust. 1, ust. 5, art. 128 ust. 1 pkt 6, pkt 8 i pkt 11 oraz art. 135 pkt 3 i art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r., poz. 469, ze zm., zwanej dalej Prawem wodnym z 2001 r.), Starosta [...] (dalej jako Starosta) udzielił J. G. (dalej też jako inwestor) pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę urządzenia wodnego – rowu zlokalizowanego na działce ewid. nr 1 obręb [...] poprzez wykonanie przepustu o podanych w tej decyzji parametrach wraz z odpowiednim drenażem z otuliną w obsypce filtracyjnej. Decyzja ta została wydana w oparciu o operat wodnoprawny z grudnia 2016 r. opracowany przez J. B. oraz decyzję o warunkach zabudowy z dnia [...] r.

W uzasadnieniu decyzji Starosta powołując się na w/w operat wodnoprawny stwierdził, że istniejący obecnie na działce nr 1 rów dzieli ją na dwie części. Zamierzona inwestycja ma za zadanie umożliwić swobodną komunikację i korzystanie z całego terenu działki. Średnica przepustu została dostosowana do istniejącego przepustu pod drogą gminną. Maksymalna przepustowość rurociągu wynosi 1150 l/s co pozwala na przepuszczenie wielkiej wody zimowej.

Zgodnie ze zgromadzoną dokumentacją, obszar oddziaływania projektowanych prac nie wykracza poza granice działki nr 1 obręb [...], będącej własnością inwestora. Układ posesji w połączeniu z ukształtowaniem terenu powoduje, iż realizacja inwestycji nie spowoduje niekorzystnego oddziaływania na tereny sąsiednie. Ponadto planowane przedsięwzięcie nie naruszy celów środowiskowych określonych w Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...].

W lipcu 2017 r. J. M. (dalej też jako skarżący) i D. M. wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego w/w ostateczną decyzją Starosty podnosząc, że w postępowaniu tym niezasadnie nie zostali uznani za stronę i nie brali w nim udziału.

Postanowieniem z dnia [...] r. , wydanym na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa Starosta wznowił na żądanie J. M. i D. M. postępowanie zakończone ostateczną w/w objętą wnioskiem o wznowienie decyzją.

W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2018 r. ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r., poz. 1566 ze zm., zwanej dalej Prawem wodnym) sprawa została przekazana Dyrektorowi Zarządu Zlewni w O., który decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 397 ust. 3 pkt 2, art. 545 ust. 4 i 5 Prawa wodnego i art. 140 ust. 1 Prawa wodnego z 2001 r. oraz art. 146 § 2, art. 50 § 1 i art. 151 § 1 pkt 1 Kpa odmówił uchylenia objętej postępowaniem wznowieniowym w/w decyzji Starosty z dnia [...] r.

W uzasadnieniu tego orzeczenia stwierdził, że w operacie wodnoprawnym, w oparciu o który przedmiotowa decyzja została wydana, za strony postępowania uznano zgodnie z art. 127 ust. 7 Prawa wodnego z 2001 r., inwestora J. G. oraz właściciela istniejącego urządzenia wodnego znajdującego się w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych – Gminę G. jako właściciela drogi gminnej i istniejącego pod nią przepustu o średnicy Ø 1000 mm.

Zgodnie z art. 28 Kpa, stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, przy czym w kontrolowanym postępowaniu wodnoprawnym interes prawny należało ustalić w oparciu o art. 127 ust. 7 Prawa wodnego z 2001 r., który ogranicza pojęcie strony do osób: wnioskodawcy, właściciela wody, właściciela istniejącego urządzenia wodnego oraz właściciela powierzchni ziemi w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych lub zamierzonego korzystania z wód. Wnioskodawca J. M., właściciel działki nr 2 oraz D. M., właścicielka działki nr 3, swój interes prawny do udziału w postępowaniu na zasadach strony wywodzą z tytułu prawa własności do tych działek oraz zlokalizowanego na nich urządzenia wodnego - rowu.

W operacie wodnoprawnym wykazano, że zasięg oddziaływania przebudowy rowu poprzez jego zarurowanie, rurociągiem o średnicy Ø 1000 mm, nie będzie wykraczał poza teren działek nr 1 i 4 obręb [...]. Ustalając zasięg oddziaływania projektant bierze pod uwagę funkcję, formę, konstrukcję projektowanego obiektu i inne cechy charakterystyczne oraz sposób zagospodarowania terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanego przedsięwzięcia. Z tego względu nie każdy właściciel nieruchomości zlokalizowanej w bliskim sąsiedztwie inwestycji, wymagającej uzyskania pozwolenia wodnoprawnego stanie się stroną postępowania.

Zgodnie z ustaleniami operatu wodnoprawnego, średnica projektowanego na działce nr 1 przepustu Ø 1000 mm, została dostosowana do istniejącego przepustu średnicy Ø 1000 mm pod drogą gminną na działce 4. Średnica istniejącego przepustu jest wielkością warunkującą przepustowość hydrauliczną przepustu, tj. warunkująca ilość wody, jaka może przepłynąć przez eksploatowany od lat przepust drogowy. Przedmiotem postępowania wodnoprawnego było zamierzenie polegające na przebudowie rowu, poprzez przedłużenie istniejącego zarurowania rowu przepustem pod drogą gminną na działce nr 4 , na obszar działki wnioskodawcy nr 1, przy zachowaniu parametrów istniejącego rurociągu. Określony w operacie obszar oddziaływania projektowanych robót nie wykraczał poza granice działek o numerach 1, 4 w K.. Z tego względu J. M. oraz pozostali właściciele nieruchomości położonych powyżej przepustu pod drogą gminną na działce 4, przez które także przebiega rów, nie zostali uznani jako strony przedmiotowego postępowania wodnoprawnego.

Wnioskodawcy żądający wznowienia postępowania w wyniku przesłanki, że jako strony nie brały udziału w postępowaniu bez własnej winy, nie przedstawili merytorycznych dowodów uzasadniających twierdzenie, iż zrealizowana inwestycja będzie oddziaływać na teren ich działek zlokalizowanych powyżej przepustu.

Zdaniem organu, wbrew twierdzeniu skarżącego, w związku z eksploatacją istniejącego przepustu pod drogą o średnicy Ø 1000 mm jego działka nie jest w zasięgu oddziaływania wynikającego z realizacji przedmiotowego przepustu, bowiem jest pod wpływem oddziaływania istniejącego przepustu pod drogą gminną na działce nr 4 , który zdaniem skarżącego, wykonano o zbyt małej średnicy – Ø 1000 mm zamiast pierwotnej Ø 1500 mm. To dobór tej średnicy miał istotny wpływ na zmiany przepływu wód w rowie i to na etapie wykonania tego istniejącego przepustu należałoby uznać go za stronę postępowania.

Powyższe dotyczy również działki wnioskodawczyni nr 3 i w konsekwencji zdaniem organu pierwszej instancji, brak było podstaw do uznania za strony właścicieli działek nr 2 i nr 3 w K. Wykonanie przedmiotowego przepustu na działce nr 1 w połączeniu z istniejącym przepustem Ø 1000 mm na działce gruntu nr 4 nie wpłynie bowiem na zmianę istniejących stosunków wodnych na ich działkach. Odnosząc się do zarzutów sformułowanych w piśmie skarżącego z dnia 28 maja 2018 r. organ podał, iż z akt sprawy wynika, że informację o wszczęciu postępowania podano do publicznej wiadomości poprzez zamieszczenie w publicznie dostępnym wykazie danych na stronie BIP Starostwa Powiatowego w G. oraz przez wywieszenie na tablicy ogłoszeń Starostwa Powiatowego w G. oraz Urzędu Miejskiego w G. Taki sposób podania do publicznej wiadomości był zgodny z art. 127 ust. 6 Prawa wodnego z 2001 r. Podał też, że przy projektowaniu tego typu urządzeń jak przepustu na rowie nie uwzględnia się zjawisk nadzwyczajnych. Na przestrzeni ostatnich lat nie stwierdzono zaś zalania działek wnioskodawców będących m.in. następstwem zbyt małej przepustowości hydraulicznej przepustu pod drogą gminną na działce nr 4 . Biorąc pod uwagę spadek rurociągu i jego długość zaprojektowano w celu ułatwienia jego konserwacji i do inspekcji studzienkę o średnicy Ø 1500 mm z włazem Ø 600 mm. Stwierdził też organ, że na przepływ wód w rowie na działkach wnioskodawców nr 2 i nr 3 ma również wpływ prawidłowa jego konserwacja, utrzymująca parametry rowu na dotychczasowym poziomie.

W odwołaniu od tej decyzji J. M. zarzucił, że jego przymiot jako strony wynika z treści art. 127 ust. 7 Prawa wodnego z 2001 r., zgodnie z którym stronami postępowania wodnoprawnego są właściciele istniejącego urządzenia wodnego znajdującego się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych oraz właściciele powierzchni ziemi położonej w sąsiedztwie oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Planowane zarurowanie rowu na działce inwestora z uwagi na jego średnicę i stopień spadku oraz średnicę przepustu pod działką drogową nr 4 będzie negatywnie wpływać na jego działkę nr 2, ponieważ z czasem przepust się zamuli, jego pojemność się zmniejszy, woda będzie wypływać z brzegów i zalewać tak jak do tej pory jego działkę. Objęte pozwoleniem wodnoprawnym urządzenie jest niedostosowane do potrzeb terenu, który jest terenem zalewowym, co powoduje podtopienia i zalewanie jego działki. Zgłosił też zastrzeżenia co do przekroju oraz stanu przepustu pod drogą gminną oraz istniejących na tym terenie rowów odwadniających, jak również co do sposobu wykonania przez inwestora robót związanych z realizacją objętego postępowaniem rowu.

Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w G. odwołania tego nie uwzględnił i zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, decyzję organu pierwszej instancji utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu tego orzeczenia podzielił ustalenia zawarte w objętej odwołaniem decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w O. oraz ich ocenę prawną. Zaakcentował, że prawidłowo przymiot odwołujących się jako stron postępowania oceniono w świetle treści art. 127 ust. 7 Prawa wodnego z 2001 r. Zgodnie z tym przepisem w odniesieniu do sytuacji odwołujących się konieczne było ustalenie zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania zgodnie z pozwoleniem wodnoprawnym urządzeń wodnych. Wyznaczenie tego zasięgu winno nastąpić, biorąc pod uwagę funkcje, formę, konstrukcję projektowanego obiektu i inne jego cechy charakterystyczne oraz sposób zagospodarowania terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanej inwestycji, uwzględniając m.in. treść nakazów i zakazów zawartych w obowiązujących przepisach. Odwołujący się w toku postępowania podnosili, że ich nieruchomości znajdują się w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych (art. 127 ust. 7 pkt 4 Prawa wodnego). Nie przedstawili jednak żadnych dowodów, że nieruchomości będące ich własnością oraz rów na nich zlokalizowany znajdują się w zasięgu oddziaływania planowanej przebudowy rowu. W pismach kierowanych do Starosty [...], Burmistrza G., Wojewody [...] czy Dyrektora RZGW stwierdzali bowiem, że przyczyną zalewania ich działek jest niedrożność rowu powyżej ich nieruchomości, niedrożność istniejącego przepustu Ø 1000 mm na działce 4, niedrożność czy zarurowanie rowów na granicy działek 5 (droga) i 6, 3, 2, 4 i 1. Ponadto z oględzin terenu przeprowadzonych w dniu [...] r. wynika, że odcinek rowu na działkach nr 2, 3 i działce nr 7 (powyżej przepustu na działce nr 4 ) ma niewielki przekrój, brak widocznej konserwacji.

W konsekwencji zdaniem organu odwoławczego, Dyrektor Zarządu Zlewni w O., na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (operatu wodnoprawnego, protokołów oraz notatki służbowej z oględzin terenu działki nr 1 oraz działek sąsiadujących) słusznie wywnioskował, że zasięg oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych obejmuje wyłącznie działkę nr 1 (na której znajduje się planowany do przebudowy odcinek rowu) oraz działkę nr 4 (na której zlokalizowany jest istniejący przepust drogowy Ø 1000 mm). Słusznie stwierdził, że zasięg oddziaływania musi być określony w oparciu o obowiązujące przepisy prawa materialnego. Samo przekonanie określonego podmiotu, że inwestycja będzie oddziaływać ujemnie na jego nieruchomość nie jest wystarczająca do uznania, że nieruchomość ta znajduje się w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Ocena prawna nie może być również dokonana w oparciu o indywidualną wrażliwość zainteresowanego.

Dalej organ odwoławczy zaakcentował, że postępowanie wznowieniowe nie służy do pełnej merytorycznej kontroli decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. W pierwszej kolejności nakierowane jest na zbadanie, czy w realiach konkretnej sprawy wystąpiła przesłanka wznowienia postępowania, czy też taka przesłanka nie wystąpiła. Decyzja o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej nie stanowi rozstrzygnięcia co do istoty sprawy (art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a.). Wydanie tej decyzji jest bowiem następstwem ustalenia przez organ braku podstaw wznowieniowych, co wyłącza dopuszczalność rozstrzygnięcia o istocie sprawy. W związku z powyższym organ odwoławczy nie odniósł się do uwag zawartych w odwołaniu J. M. dotyczących prawidłowości obliczeń zawartych w operacie wodnoprawnych, stanu przepustu na działce nr 4 oraz pozostałych urządzeń wodnych zlokalizowanych w sąsiedztwie jego działki oraz prawidłowości robót wykonanych przy realizacji objętego postępowaniem wznowieniowym pozwolenia wodnoprawnego, przez inwestora.

W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję odwoławczą J. M. wniósł o jej uchylenie i wydanie orzeczenia zgodnie z jego interesem.

Zarzucił, że Starostwo Powiatowe w G. nie podało do publicznej wiadomości na terenie wsi K. na tablicy ogłoszeń informacji o wszczęciu postępowania wodnoprawnego. Podtrzymał stanowisko, że w postępowaniu tym przysługiwał mu przymiot strony na podstawie art. 127 ust. 1 pkt 3-5 Prawa wodnego z 2001 r., co wynika też z obszaru oddziaływania inwestycji zaznaczonego przez autora operatu wodnoprawnego na mapie zasadniczej dołączonej do tego operatu. Dalej jak w odwołaniu przedstawił zastrzeżenia co do przedmiotowego operatu wodnoprawnego gdy chodzi o przyjętą w nim wielkość przekroju przepustu i jego spadek oraz zastrzeżenia co do wielkości przekroju i stanu przepustu pod drogą gminną na działce nr 4 . Nie uwzględniono w operacie wodnoprawnym obecnych zjawisk atmosferycznych, przy których kilka razy w roku może wystąpić większy niż przyjęto w operacie przypływ miarodajny wody, co może powodować cofkę obejmującą również jego działkę. Przebudowa rowu na działce nr 1 będzie zatem negatywnie oddziaływać na jego działkę nr 2, ponieważ z czasem przepust się zamuli, zmniejszy się w przepuście pojemność wody, woda będzie występować z brzegów i zalewać będzie jego działkę.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując co do zasady stanowisko zawarte w uzasadnieniu swojej decyzji. W odniesieniu do zarzutów skargi i treści art. 127 ust. 6 Prawa wodnego z 2001 r. dodatkowo stwierdził, że ustawa ta nie definiuje ani nie określa trybu podawania informacji o wszczęciu postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia wodnoprawnego do publicznej wiadomości. Z akt sprawy wynika, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia wodnoprawnego zostało wywieszone w dniach [...]-[...] r. na tablicy ogłoszeń Starostwa Powiatowego w G. oraz zamieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w G. Ponadto pismem z dnia [...] r. Starosta [...] przekazał zawiadomienie do Urzędu Miejskiego w G., z prośbą o jego zamieszczenie na tablicy ogłoszeń urzędu Miasta, co też zostało dokonane w dniach od [...]-[...] r.

Podniósł też, że obowiązkiem właściciela urządzenia wodnego jest jego eksploatacja, konserwacja i remonty w celu zachowania jego funkcji. Obowiązek ten wynikał z art. 64 ust. 1 Prawa wodnego z 2001 r., którego odpowiednikiem jest art. 188 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne. Tak więc zarówno właściciel działki nr 1, jak i właściciel przepustu drogowego na działce nr 4 są zobowiązani do konserwacji odcinków zarurowania zlokalizowanego na tych działkach.

Podkreślił organ odwoławczy, że dołączona do skargi kopia mapy nie jest tożsama z mapą stanowiącą załącznik nr 1 w części graficznej operatu. Ponadto w części opisowej operatu w pkt 2c (str. 4) autor operatu wskazał, że obszar oddziaływania inwestycji (projektowanego urządzenia wodnego) nie wykracza poza obszar działki inwestora nr 1. Odniósł się też organ szczegółowo do zarzutu skargi dotyczącego nieprawidłowego przekroju objętego kwestionowanym pozwoleniem wodnoprawnym przepustu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem brak jest zdaniem Sądu dostatecznych podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązującego prawa, dającym podstawy do jej wzruszenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.).

Wbrew stanowisku skarżącego w świetle prawidłowo ustalonego w sprawie stanu faktycznego organy orzekające zasadnie w świetle obowiązujących przepisów przyjęły, że skarżącemu w postępowaniu wodnoprawnym zakończonym ostateczną decyzją Starosty z dnia [...] r. nie przysługiwał przymiot strony w rozumieniu art. 127 ust. 7 Prawa wodnego z 2001 r. W tym przedmiocie stanowisko to zostało szeroko, prawidłowo i wyczerpująco w zaskarżonej decyzji uzasadnione.

W związku z treścią mającego zastosowanie w tej kwestii art. 127 ust. 7 Prawa wodnego z 2001 r. w stanie faktycznym niniejszej sprawy należało odpowiedzieć na pytanie, czy przebiegający przez działkę skarżącego nr 2 rów odwadniający oraz teren tej działki znajdują się w zasięgu oddziaływania objętego pozwoleniem wodnoprawnym z dnia [...] r. przebudowanego urządzenia wodnego w postaci przepustu. Zasadnie w tym względzie organy obu instancji oparły się na treści sporządzonego w sprawie wydania tego pozwolenia wodnoprawnego operatu wodnoprawnego z grudnia 2016 r. autorstwa J. B., zgodnie z którym działka nr 1, na której projektowany przepust miał zostać zrealizowany jest ograniczona z trzech kierunków przez drogi a od zachodu przez rów. Jej układ w połączeniu z ukształtowaniem terenu, na którym leży powoduje, że wykonanie objętej pozwoleniem wodnoprawnym inwestycji nie będzie miało ujemnego wpływu na grunty sąsiednie. Jednoznacznie co do tego, że obszar oddziaływania projektowanego urządzenia nie wykracza poza teren działki nr 1 autor operatu wypowiedział się na jego 4 stronie. Tym samym trafnie organy przyjęły, że projektowany przepust będzie oddziaływał w rozumieniu art. 127 ust. 7 pkt 4 i 5 Prawa wodnego z 2001 r. jedynie na działkę drogową nr 1 oraz na usytuowany pod nią przepust. Takie oddziaływanie nie nastąpi natomiast w odniesieniu do działki skarżącego i położonego na niej rowu odwadniającego. Przecząc temu twierdzeniu organów skarżący wskazuje na niedostateczny przekrój projektowanego przepustu, na przekrój przepustu istniejącego pod drogą gminną oraz spadek projektowanego przepustu. W tym względzie trafnie jednak organy orzekające powołały się na okoliczność, że średnica projektowanego przepustu odpowiada średnicy przepustu pod drogą gminną na działce nr 1, z którym bezpośrednio się łączy i stanowi jego przedłużenie. W konsekwencji trafnie twierdzą organy orzekające, że ewentualne negatywne skutki dla nieruchomości skarżącego mogą wynikać z przekroju przepustu pod drogą a nie przepustu objętego niniejszym postępowaniem, który usytuowany jest dopiero jako kolejny od działki skarżącego. Prowadzi to do wniosku, że ewentualne odziaływanie na nieruchomość skarżącego w postaci cofki będzie następstwem średnicy przepustu pod drogą a nie przepustu na działce nr 1.

Niezależnie od tego trafnie stwierdził organ odwoławczy, że skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że kwestionowany przez niego przekrój projektowanego przepustu jest niewystarczający i może rzeczywiście powodować cofkę. Jak wynika bowiem z w/w operatu wodnoprawnego jego przekrój nie wynika tylko z przekroju łączącego się z nim przepustu pod drogą, ale także z wyliczeń wielkości charakterystycznych przepływów zlewni, która przepust ten ma obsługiwać. Zgodnie z operatem przekrój ten jest wystarczający do przyjęcia wielkiej wody zimowej. Nie byłby jedynie wystarczający do przyjęcia wody katastrofalnej. Jak to jednak zasadnie stwierdził organ drugiej instancji, obowiązujące przepisy nie przewidują brania pod uwagę tego rodzaju przepływów przy projektowaniu tego rodzaju urządzeń wodnych. Trafnie zwraca też uwagę w tym względzie organ odwoławczy, że teren działki skarżącego, zgodnie z planem zagospodarowania nie jest terenem zalewowym i przeznaczony jest pod zabudowę mieszkaniową. Gdyby zaś przyjąć, że cofka aż na teren działki skarżącego może spowodować ewentualne zamulenie projektowanego przepustu, to kwestia ta (co stwierdzono też w odpowiedzi na skargę) powinna być rozwiązana poprzez właściwie wykonanie przez właścicieli urządzeń wodnych obowiązków wynikających z art. 188 ust. 1 Prawa wodnego przez właściwą konserwację odcinków zarurowania, do czego w doniesieniu do objętego postępowaniem przepustu ma też służyć przewidziana w projekcie studzienka o średnicy 1500 mm.

Zasadnie podniesiono też w odpowiedzi na skargę, że dołączona do niej mapa nie odpowiada mapie stanowiącej załącznik nr 1 do operatu i tym samym nie może stanowić wystarczającej podstawy ustaleń co do zakresu oddziaływania objętej operatem inwestycji.

Nadto należy stwierdzić, że kwestia ewentualnego wykonania robót budowlanych niezgodnie z udzielonym pozwoleniem wodnoprawnym pozostaje poza przedmiotem niniejszego postępowania.

Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.

Zasadnie przyjęły bowiem organy orzekające, że skarżącemu nie przysługiwał w postępowaniu zasadniczym przymiot strony, co upoważniało organy do wydania decyzji opisanej w treści art. 151 § 1 pkt 1 Kpa.

mr