Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3822/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...].


UZASADNIENIE

P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej też jako "strona skarżąca" lub "spółka") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w W.. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...]wymierzającą stronie skarżącej karę pieniężną w wysokości 12 000 zł za urządzanie gier hazardowych na automatach poza kasynem gry.

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego. W uzasadnieniu wniosku strona stwierdziła, że została spełniona przesłanka z art. 61 § 3 p.p.s.a. w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, bowiem wykonanie wskazanej we wniosku decyzji stanowiłoby realne zagrożenie dla istniejącej sytuacji ekonomicznej skarżącej. Skarżąca podkreśliła, że zaskarżona decyzja opiewa na kwotę 12 000 zł, co z uwagi na wysokość kapitału zakładowego spółki (5000 zł), w sposób oczywisty doprowadziłoby do całkowitej utraty płynności finansowej i całkowitego uniemożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej przez stronę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm. - dalej "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może natomiast, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy więc poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z 18 maja 2004 r. - FZ 65/04). Argumentacja takiego wniosku musi więc być odpowiednia - tzn. w sposób przekonywujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. czyli niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W niniejszej sprawie skarżąca spółka wskazała, że wykonanie decyzji organu I instancji z uwagi na wysokość kapitału zakładowego, w sposób oczywisty doprowadziłoby do całkowitej utraty płynności finansowej i całkowitego uniemożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącą.

W ocenie Sądu okoliczności, na które powołuje się spółka nie stanowią o zagrożeniach z art. 61 § 3 p.p.s.a. Samo porównanie przez skarżącą wysokości kapitału zakładowego spółki z wysokością nałożonej kary pieniężnej nie stanowi uprawdopodobnienia wyrządzenia jej znacznej szkody. Wysokość kapitału zakładowego nie obrazuje bowiem sytuacji gospodarczej spółki. Kapitał zakładowy pełni funkcję prawną, ekonomiczną i gwarancyjną. Funkcja prawna polega na tym, że kapitał zakładowy, dzieląc się na udziały obejmowane przez wspólników, stanowi podstawę prawną ich uczestnictwa w spółce. Funkcja ekonomiczna sprowadza się do tego, że wniesione przez wspólników wkłady na pokrycie kapitału zakładowego dają podstawę do rozpoczęcia działalności spółki. Funkcja gwarancyjna polega na tym, że kapitał zakładowy stanowi minimalne zabezpieczenie zobowiązań spółki wobec jej wierzycieli i powiązany jest z zasadą stałości kapitału zakładowego (por. Agnieszka Kawałko, "Pojęcie i funkcje kapitału zakładowego, [w:] Umorzenie udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością"). Zatem to nie wysokość kapitału zakładowego, w tym przypadku wynoszącego pięć tysięcy złotych, świadczy o sytuacji finansowej i majątkowej skarżącej, lecz przede wszystkim skala przychodów oraz posiadanych przez spółkę środków finansowych. Skarżąca nie podała tymczasem żadnych danych wskazujących na wysokość osiąganych z działalności gospodarczej przychodów oraz dochodów (ewentualnie strat). Nie przedstawiła przy tym żadnych dokumentów obrazujących jej sytuację finansową (np. stanu pozostających do jej dyspozycji zasobów pieniężnych). Nie powiązała zarazem potencjalnych skutków wykonania decyzji ze zmianami w jej obszarze finansowym i majątkowym. Nie ma zatem możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wydaniem przez Naczelnika Urzędu Celnego w P. decyzji z dnia [...] maja 2015 r. Niezbędne jest bowiem wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające dopiero żądać oceny, czy wstrzymanie objętego wnioskiem aktu lub czynności jest zasadne. Okolicznościami takimi mogą być m.in. wykazanie dochodu przedsiębiorstwa czy przedstawienie rozliczenia rocznego z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2011 r., sygn. akt II FSK 632/11, postanowienie NSA z 6 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1976/11).

Należy także zaznaczyć, iż ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje w ramach instytucji wstrzymania wykonania aktu kompetencji Sądu do wzywania wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowo stosownych dokumentów lub złożenie wyjaśnień, które miałyby uzasadniać potrzebę wstrzymania wykonania objętej wnioskiem decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2010 r. sygn. akt II FZ 391/10). Jedynie w gestii strony leży sprecyzowanie w tym wniosku okoliczności wskazujących na wypełnienie przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a oraz przedstawienie dowodów na ich poparcie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5, Sąd orzekł jak w sentencji.