Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 21/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska, po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2005 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na pismo Urzędu Miasta w W. z dnia [...] 2004 r. znak [...] postanawia: skargę odrzucić


UZASADNIENIE

II SA/Kr 21/05

Uzasadnienie

H. P. pismem z dnia 20 września 2000 r. zwrócił się do Urzędu Miasta i Gminy w W. z prośba o interwencję twierdząc, że jego sąsiadka B. P. dokonała nasadzeń krzewów w granicy działki, bez uzgodnienia, oraz sprzecznie z zarządzeniem nr 5 Ministra Gospodarki Komunalnej /Dz.Sud.8/65 z dnia 4.02.19657 określającym dozwolone odległości zieleni od budynków i urządzeń. Domagał się nakazania B. P. przesadzenia krzewów w określonym terminie.

W piśmie z dnia 15 października 2004 r. Urząd poinformował skarżącego, że "nie istnieje przepis regulujący odległość sadzenia drzew i krzewów", oraz że ewentualnych roszczeń skarżący może dochodzić w drodze postępowania sądowego na podstawie art. 144 kodeksu cywilnego.

W skardze kierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego H. P. zakwestionował prawidłowość stanowiska wyrażonego w opisanym piśmie. Podał, że jego ogrodzenie posadowione jest w granicy, a B. P. posadziła krzewy w dwóch rzędach w odległości 0,4 m od tego ogrodzenia. Do skargi dołączono kserokopię tabeli mającej stanowić załącznik do opisanego wyżej zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej, a określającej odległości zieleni od budynków i urządzeń. W nagłówku tabeli /w znacznej części nieczytelnym/ znajduje się zapis: "....Zarządzenie nr 5 Ministra Gospodarki Komunalnej...... w sprawie ustanowienia normatywu technicznego ulic i placów miejskich".

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta realizowana jest poprzez orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Sprawa, w której skarżący domaga się interwencji sądu administracyjnego nie mieści się w żadnej z w/w kategorii. Żaden przepis nie uprawnia organu administracji nie tylko do podjęcia decyzji o oczekiwanej przez skarżącego treści, ale przede wszystkim do ingerowania w jakikolwiek sposób w spór o opisanym przez skarżącego charakterze. Kompetencji takich nie może przyznawać zarządzenie ministra, na które powołuje się skarżący. Opisany przez skarżącego spór, tak jak zauważył to Urząd, ma charakter cywilnoprawny, a w takim wypadku skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna.

Dlatego też skargę tę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy w/w ustawy skargę tę należało odrzucić.