Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 317/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 pkt1 i 2, art 255, art 184 w zw z art 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 929/09 oddalające wniosek przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Krakowie z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania wpisu w książeczce wojskowej posiadania stopnia oficerskiego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 929/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek A. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, a z załączonych odcinków emerytur za listopad 2010 r. wynika, że łączny dochód netto skarżącego i jego żony wynosi 3.010,64 zł. Ponadto nie posiada on żadnego majątku ruchomego ani nieruchomości, a mieszka w mieszkaniu wnuczki.

Oddalając wniosek o przyznanie prawa pomocy Sąd I instancji stwierdził, że skarżący prawidłowo udokumentował wysokość uzyskiwanych dochodów, jednakże nie wykazał wysokości ponoszonych wydatków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyjaśnił, że nie chodzi tu o szczegółowe udokumentowanie wszystkich wydatków ponoszonych przez stronę na swoje utrzymanie. W przypadku braku wszystkich rachunków lub też, gdy rachunki opłacane są na inne nazwisko, strona powinna złożyć oświadczenie o orientacyjnej wysokości ponoszonych opłat, ewentualnie dołączyć rachunki opłacane na inne nazwisko, oświadczając, że pokrycie tych kosztów następuje ze środków strony. Natomiast Sąd ocenia wiarygodność tak przedstawionych danych o sytuacji majątkowej i rodzinnej strony. Tymczasem skarżący nie podał wysokości wydatków, zasłaniając się brakiem rachunków, nieprowadzeniem wyliczeń i podeszłym wiekiem.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. T., domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu wnoszący zażalenie podniósł, iż jego sytuacja finansowa nie pozwala na odłożenie kwoty niezbędnej do ustanowienia pełnomocnika. Ponadto, strona przedstawiła Sądowi wypełniony formularz dotyczący stanu majątkowego. Wynika z niego, że oprócz emerytury nie posiada żadnego majątku ani żadnych oszczędności. Szczegółowych danych po stronie wydatków nie jest natomiast w stanie podać, z uwagi na upośledzenie wiekiem starczym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie natomiast do art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Orzeczenie w tej sprawie Sąd wydaje zatem na podstawie oświadczeń strony, mając na uwadze okoliczności podane w tym oświadczeniu i w razie potrzeby przedstawione przez stronę dowody.

Ponadto w razie pojawienia się wątpliwości co do przedstawionych przez stronę danych, bądź jeśli okażą się one niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego, sąd administracyjny może na podstawie art. 255 P.p.s.a. wezwać stronę do złożenia dodatkowych oświadczeń lub przedłożenia dokumentów.

Mając na uwadze podane we wniosku okoliczności, stosownie do powołanego przepisu skarżący został wezwany do przedstawienia dodatkowych dokumentów i oświadczeń, w tym udokumentowania miesięcznych wydatków jakie ponosi wraz z żoną a związanych z utrzymaniem mieszkania i innymi miesięcznymi wydatkami. Jak wynika z akt sprawy wezwanie to nie zostało przez niego wykonane w całości, bowiem skarżący przedstawił jedynie kserokopie odcinków pobieranych świadczeń emerytalnych oraz opinię lekarską żony.

W tej sytuacji należy zgodzić się z Sądem I instancji, iż skarżący nie wypełnił wezwania, a okoliczności podane we wniosku oraz wynikające z dotychczasowych pism i dokumentów złożonych przez skarżącego nie pozwalają jednoznacznie stwierdzić, czy znajduje się on w sytuacji uprawniającej go skorzystania z prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący wraz z żoną osiąga stały miesięczny dochód, natomiast brak jest wystarczających danych o ponoszonych wydatkach, zważywszy na to, iż jak wynika z akt sprawy skarżący zamieszkuje w lokalu będącym własnością wnuczki i pokrywa wspólnie z nią koszty utrzymania mieszkania.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny przedstawionego przez skarżącego stanu faktycznego, po wezwaniu go do uzupełnienia złożonego wniosku. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się bowiem, że niedopełnienie w całości lub w części obowiązku złożenia przez stronę dodatkowego oświadczenia uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 744/09, Lex 552404).

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.