Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1122/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargi
Powołane przepisy: article: Art. 29 ust. 13
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

|Sygn. akt III SA/Kr 1122/16 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 stycznia 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Agnieszka Jakimowicz, Sędziowie: WSA Piotr Głowacki, WSA Waldemar Michaldo (spr.), Protokolant specjalista Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2017 r., sprawy ze skarg R. A. Firmy A w J, na decyzje Dyrektora Izby Celnej, z dnia 20 czerwca 2016 r. Nr [...], [...], [...], [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu, , - skargi oddala -,


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613), decyzjami z dnia 20 czerwca 2016 r. znak: [...], znak: [...], znak: [...], znak: [...] utrzymał w mocy odpowiednio decyzje:

1. Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2016 r. znak: [...] określającą R. A. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Firma A R. A. prawidłową kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 83.505,00 zł z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD OGL [...] z dnia [...] 2011 r. oraz informującą, że do zapłaty pozostaje kwota 74.471,00 zł stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą podatku określoną w decyzji, a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym w wysokości 9.034,00 zł.

2. Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2016 r. znak: [...] określającą R. A. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Firma A R. A. prawidłową kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 45.893,00 zł z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD OGL [...] z dnia [...] 2011 r. oraz informującą, że do zapłaty pozostaje kwota 37.351,00 zł stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą podatku określoną w decyzji, a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym w wysokości 8.542,00 zł.

3. Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2016 r. znak: [...] określającą R. A. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Firma A R. A. prawidłową kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 57.971,00 zł z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD OGL [...] z dnia [...] 2011 r. oraz informującą, że do zapłaty pozostaje kwota 49.892,00 zł stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą podatku określoną w decyzji, a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym w wysokości 8.079,00 zł.

4. Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2016 r. znak: [...] określającą R. A. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Firma A R. A. prawidłową kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 123.255,00 zł z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD OGL [...] z dnia [...] 2011 r. oraz informującą, że do zapłaty pozostaje kwota 120.015,00 zł stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą podatku określoną w decyzji, a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym w wysokości 3.240,00 zł.

Powyższe decyzje zostały wydane w oparciu o następujące ustalenia organów celnych:

W dniach [...], [...] oraz 20 stycznia 2011 roku R. A. (dalej: skarżący) dokonał zgłoszenia celnego dotyczącego między innymi objęcia procedurą celną dopuszczenia do obrotu towarów opisanych jako: 3 SAD opisanego w polu 31 SAD jako "spodnie dziewczęce z bawełny, tkanina poz. 3 na fakt., 21851 nar (ilość sztuk) PA 171 brak, Kontenery: [...]"; 5 SAD opisanego w polu 31 SAD jako "sukienki dziewczęce z bawełny, dzianina poz. 5 na fakt. 300 ner (ilość sztuk), PA 3 brak, Kontenery: [...]; 6 SAD opisanego w polu 31 SAD jako "spodnie dresowe dziewczęce z włókien chemicznych, dzianina poz. 6 na fakt. 11268 nar (ilość sztuk) PA 94, brak Kontenery: [...]"; 7 SAD opisanego w polu 31 SAD jako "kurtki damskie z włókien chemicznych, tkanina poz. 7 na fakt., 1983 nar (ilość sztuk), PA 33, brak, Kontenery: [...]".

Towar ten został zgłoszony na podstawie faktur handlowych z dnia 4 stycznia 2011 r., 10 stycznia 2011 r. oraz 17 stycznia 2011 r. wystawionych przez firmę W z N (Cypr), będącą pośrednikiem w zakupie towaru od firmy B z Chin.

Do ww. zgłoszeń celnych dołączono także faktury wystawione przez ww. chiński podmiot na W z N, zawierające w sobie koszty transportu, zgodnie ze wskazanymi w tych dokumentach warunkami dostawy CIF H. W załączeniu przedmiotowych zgłoszeń celnych przedstawiono również świadectwa pochodzenia, deklaracje wartości celnej, packing list, Sale Contracts zawarte pomiędzy B a W z N, CMR, oświadczenia dotyczące płatności za faktury.

Towar został zwolniony do deklarowanej procedury w dniach [...], [...] oraz [...] 2011 r. Rewizji celnej nie przeprowadzono, zgłoszenia celne przyjęto bez weryfikacji.

Naczelnik Urzędu Celnego przeprowadził kontrolę w zakresie prawidłowości obrotu towarowego z krajami trzecimi w zakresie wartości celnej importowanych towarów za okres od 1 stycznia 2011 r. do 31 stycznia 2012 r., rozszerzonym w części dotyczącej okresu kontroli do przedziału czasu od 1 stycznia 2010 r. do 31 stycznia 2012 r. w związku z poleceniem Prokuratury Okręgowej nr [...] (p) z dnia 19 października 2012 r.

Ustalenia te stanowiły podstawę do wszczęcia z urzędu przez Naczelnika Urzędu Celnego postanowieniami z dnia [...] 2015 r. postępowań celnych zmierzających do weryfikacji ww. zgłoszeń celnych. W konsekwencji powyższych postępowań Naczelnik Urzędu Celnego wydał następujące decyzje:

- z dnia [...] 2015 r. nr [...], którą określił kwotę należności wynikających z długu celnego podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 34.668,00 zł, powiadomił o jej retrospektywnym zaksięgowaniu, poinformował o obowiązku zapłaty odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 Prawa celnego, określił jako dłużnika firmę R. A. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma A R. A. z J;

- z dnia [...] 2015 r. nr [...], którą określił kwotę należności wynikających z długu celnego podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 17.399,00 zł, powiadomił o jej retrospektywnym zaksięgowaniu, poinformował o obowiązku zapłaty odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 Prawa celnego, określił jako dłużnika firmę R. A. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma A R. A. z J;

- z dnia 23 grudnia 2015 r. nr [...], którą określił kwotę należności wynikających z długu celnego podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 23.242,00 zł, powiadomił o jej retrospektywnym zaksięgowaniu, poinformował o obowiązku zapłaty odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 Prawa celnego, określił jako dłużnika firmę R. A. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma A R. A. z J;

- z dnia [...] 2015 r. nr [...], którą określił kwotę należności wynikających z długu celnego podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 55.908,00 zł, powiadomił o jej retrospektywnym zaksięgowaniu, poinformował o obowiązku zapłaty odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 Prawa celnego, określił jako dłużnika firmę R. A. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma A R. A. z J;

R. A. złożył odwołania od ww. decyzji. Postępowania odwoławcze zakończyły się wydaniem przez Dyrektora Izby Celnej odpowiednio następujących decyzji:

- z dnia 22 marca 2016 r. znak: [...]

- z dnia 21 marca 2016 r. znak: [...]

- z dnia 17 marca 2016 r. znak: [...]

- z dnia 14 marca 2016 r. znak: [...]

utrzymujących w mocy ww. decyzje Naczelnika Urzędu Celnego.

Równolegle do postępowań celnych, Naczelnik Urzędu Celnego, wszczął postępowania podatkowe dotyczące wskazanych wyżej zgłoszeń celnych.

Postępowania te zakończyły się w dniu [...] 2016 r. wydaniem przez Naczelnika Urzędu Celnego opisanych na wstępie decyzji określających skarżącemu podatek od towarów i usług przy uwzględnieniu kwot należności długu celnego podlegających retrospektywnemu zaksięgowaniu, a określonych w wymienionych powyżej decyzjach Naczelnika Urzędu Celnego.

Podstawą wydania ww. decyzji był m.in. art. 29 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.2004 poz. 535), zgodnie z którym podstawa opodatkowania w imporcie jest wartość celna powiększona o należne cło

W odwołaniach od ww. decyzji skarżący zarzucił rażące naruszenie szeregu przepisów postępowania, mających istotne przełożenie na treść przedmiotowych decyzji, a to art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z art. 56 ustawy Prawo celne w związku z art. 221 ust. 3 oraz 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez wydanie decyzji w oparciu o wadliwe, nieostateczne i zaskarżone decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r.

W oparciu o powyższe skarżący wniósł o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowań.

Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołań wyjaśnił, że konsekwencją wydania decyzji w sprawach celnych dotyczących towarów objętych kontrolowanymi zgłoszeniami celnymi w przedmiotowych sprawach było wydanie przez Naczelnika Urzędu Celnego "decyzji podatkowych", którymi określono prawidłowe kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów.

Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że decyzja celna wywołuje skutki prawne w zakresie podatku od towarów i usług w imporcie. Decyzja podatkowa jest ściśle związana z ustaleniami poczynionymi przez organy celne w postępowaniu celnym w sprawie ustalenia prawidłowej wartości celnej importowanego towaru i należnego cła.

Na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług ustalenie podstawy opodatkowania dla potrzeb rozliczenia czynności importu towarów powinno zasadniczo następować przy uwzględnieniu wartości celnej towarów przywożonych do kraju powiększonej o należne cło (art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym w dniu powstania obowiązku podatkowego). Dla poprawnej kalkulacji podatku koniecznym jest również uwzględnienie składników wymienionych w art. 29 ust. 15 cyt. ustawy. Z przepisu tego wynika, że podstawa opodatkowania importu towarów obejmuje - o ile elementy takie nie zostały już do niej włączone - prowizję, opakowania, transport i koszt ubezpieczenia. Dolicza się również opłaty oraz inne należności określone w odrębnych przepisach, jeżeli organy celne zostały zobowiązane do ich poboru (art. 29 ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym w dniu powstania obowiązku podatkowego). Niektóre koszty dodatkowe wymienione w art. 29 ust. 15 ww. ustawy tj. transport, ubezpieczenie, zwiększają podstawę opodatkowania, jeżeli zostały one poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju.

Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że zaskarżone i utrzymane w mocy przez Dyrektora Izby Celnej decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r. nr [...]oraz nr [...], z dnia [...] 2015 r. nr [...] oraz [...] 2015 r. nr [...] w sprawach celnych wywołują skutki prawne do momentu ich wyeliminowania z obrotu prawnego. Oznacza to, że z momentem doręczenia decyzji, jako prawidłowe należy przyjąć elementy zgłoszenia celnego, które zmieniono zaskarżonymi decyzjami i jako prawidłowe należy przyjąć prawnie należne kwoty cła.

Organ odwoławczy zauważył, że mając na uwadze, iż "decyzjami celnymi" nastąpiło prawidłowe ustalenie wartości celnej towarów i określenie prawnie należnej kwoty cła, zaistniały przesłanki do zmiany podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jako że kwoty tego podatku obliczone i wykazane w zgłoszeniach celnych były nieprawidłowa.

Mając na uwadze powyższe Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że określenie podatku od towarów i usług za towar objęty zgłoszeniami celnymi w decyzjach Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2016 r. nastąpiło w prawidłowej wysokości.

Z powyższych względów Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy zaskarżone decyzje organu I instancji.

W skargach wniesionych na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia 20 czerwca 2016 r. znak: [...], znak: [...], znak: [...], znak: [...] R. A. zarzucił im naruszenie następujących przepisów prawa:

1 art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z art. 56. ustawy Prawo celne w zw. z art. 221 ust. 3 oraz ust. 4. rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez wydanie decyzji w oparciu o wadliwe, nieostateczne i zaskarżone decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r., z dnia [...] 2015 r. oraz z dnia [...] 2015 r.;

2. art. 56 ustawy Prawo celne w związku z art. 221 ust. 3. oraz ust. 4. rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez wydanie zaskarżonych decyzji po upływie trzech lat od powstania długu celnego oraz całkowicie dowolnym, jak również gołosłownym przyjęciu wyłącznie na potrzeby niniejszych postępowań podatkowych, że "dług celny powstał na skutek czynu podlegającego, w chwili popełnienia, wszczęciu postępowania karnego" bez jakiegokolwiek wskazania opisu rzekomego czynu zabronionego w wyniku którego ww. dług celny miał powstać, subsumcji prowadzącej do przyjęcia, iż ww. czyn stanowi przestępstwo, kwalifikacji prawnej ww. czynu - przestępstwa, jego związku z powstaniem i wysokością domniemanego przez organ długu celnego, wskazania czy toczy się postępowanie przygotowawcze w tejże sprawie - względnie czy organ złożył zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa;

3. art. 123 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne, poprzez przeprowadzenie postępowania w zakresie ustalenia wartości transakcyjnej towaru objętego zgłoszeniami celnymi z dnia [...], [...] oraz [...] 2011 r. przez organ I-ej instancji bez udziału skarżącego polegającym na całkowicie bezkrytycznym oparciu zaskarżonych decyzji na "wydruku z ewidencji administracji chińskiej" wystawionym przez organy Chińskiej Republiki Ludowej bez zapewnienia stronie możliwości jakiegokolwiek uprzedniego odniesienia się do treści przedmiotowego dokumentu, zweryfikowania jego poprawności jak również wyjaśnienia sprzeczności pomiędzy wartością transakcyjną wskazaną w dokumentacji przedłożonej przez skarżącego, a "wydruku z ewidencji administracji chińskiej" przedłożonym przez organy Chińskiej Republiki Ludowej,

4. art. 86 ust. 1 ustawy Prawo celne, poprzez całkowicie wadliwe nadanie przez organy I instancji mocy dokumentu urzędowego "wydrukowi z ewidencji administracji chińskiej" otrzymanego od organów Chińskiej Republiki Ludowej w zakresie ceny transakcyjnej towarów, podczas gdy wskazany dokument stanowić może jedynie dowód tego, jaką kwotę eksporter deklarował w swym rozliczeniu podatkowym, jak i tego, że organ celny Chińskiej Republiki Ludowej odebrał od eksportera oświadczenie treści wynikającej z ww. pisma, a w żadnym wypadku, iż wskazana kwota stanowi urzędowo stwierdzoną cenę transakcyjną oraz nienadania takiego waloru świadectwu pochodzenia wystawionego przez organy administracyjne Chińskiej Republiki Ludowej, które potwierdzało wartość transakcyjną towaru,

5. art. 29 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz art. 23 ust. 3 ustawy Prawo celne, poprzez ich błędną wykładnię, niewłaściwe zastosowanie i przeprowadzenie postępowania w zakresie ustalenia wartości celnej towaru objętego zgłoszeniami celnymi w oparciu o wydruki z chińskiej administracji, dotyczące innych towarów objętych innymi zgłoszeniami celnymi, podczas gdy skarżący przedłożył szereg dokumentów właściwych dla poparcia zadeklarowanej wartości celnej przedmiotów objętych zgłoszeniem celnym,

6. art. 30 ust. 2 lit.b rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na przyjęciu, iż towary importowane przez skarżącego, których wartość "transakcyjna" została całkowicie błędnie ustalona w oparciu o wydruki z administracji chińskiej są towarami podobnymi w rozumieniu art. 142 ust. 1 lit. d rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny.

Skarżący zarzucił im także naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 29 ust. 13, art. 41 ust. 1, art. 146a ustawy o podatku od towarów i usług, w zw. z art. 29 ust. 1 od art. 30 do art. 32 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, art. 181a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze w celu wykonania rozporządzenia Rady - (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. oraz art. 23 ust. 3 ustawy Prawo celne z dnia 19 marca 2004 r., poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie, prowadzące do przyjęcia, iż należność z tytułu podatku od towaru importowanego przez skarżącego objętego zgłoszeniami celnym została prawidłowo określona przez organ I instancji.

Wskazując na powyższe okoliczności skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji organu drugiej instancji w całości i przekazanie spraw do ponownego rozpatrzenia temu organowi.

W odpowiedziach na skargi Dyrektor Izby Celnej w całości podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o ich oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 cytowanej ustawy, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W kontekście powyższego trzeba zaznaczyć, że każde naruszenie przepisów prawa materialnego, czy procesowego należy oceniać przez pryzmat jego wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co oznacza, iż Sąd zobowiązany jest dokonać oceny legalności zaskarżonego aktu niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze.

Dokonując kontroli zaskarżonych decyzji Dyrektora Izby Celnej w oparciu o wyżej opisane zasady, orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że nie naruszają one prawa w sposób powodujący konieczność ich wyeliminowania z obrotu prawnego, a zatem skargi R. A. nie zasługują na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że organy celne, działając w ramach posiadanych uprawnień, które w niniejszej sprawie nie są kwestionowane, uprawnione były do przeprowadzenia kontroli postimportowej. Uprawnienie to obejmuje m.in. badanie wiarygodności dokumentów zarówno pod względem formalnym , jak i materialnym. Wiarygodność dokumentów służących do określenia wartości celnej towarów obejmuje nie tylko ich autentyczność, ale również wiarygodność w zakresie wskazanej w nich ceny transakcyjnej .

Uprawnienia organów celnych do przeprowadzenia kontroli postimportowej i zakresu tej kontroli nie były kwestionowane przez skarżącego.

W rozpatrywanych sprawach kontrola postimportowa została przeprowadzona w firmie skarżącego, której wyniki zostały opisane w protokołach kontroli z dnia 20 listopada 2014 r. Ustalenia z ww. kontroli stanowiły podstawę do wszczęcia z urzędu postępowań celnych, w wyniku których wydano decyzje określające wartość celną zakwestionowanych w niniejszej sprawie towarów oraz kwotę długu celnego w wyższej wysokości, niż wynikało to z danych zadeklarowanych w zgłoszeniach celnych, a w konsekwencji spowodowało również wszczęcie z urzędu postępowań w sprawie określenia prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług w imporcie w odniesieniu do zakwestionowanych towarów.

Należy zauważyć, że w postępowaniu podatkowym nie mogła odnieść zamierzonego skutku argumentacja odnosząca się do kwestii ustalania wartości celnej towarów objętych zakwestionowanymi zgłoszeniami celnymi. Ustalenia w tym zakresie dokonywane są w odrębnym postępowaniu celnym, a nie w postępowaniu podatkowym, dlatego nie mogą być przedmiotem rozważań i ocen w postępowaniu podatkowym. Obie te decyzje, co prawda pozostają ze sobą w ścisłym związku, jednak różne są podstawy prawne ich wydania. Podkreślić należy, że decyzja określająca wysokość długu celnego ma wpływ na wysokość podatku od towarów i usług, gdyż zgodnie z art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło (...).

W związku z określeniem kwot długu celnego w decyzjach Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...], [...] i [...] 2015 r. w wyższej wysokości, niż wynikało to ze zgłoszenia celnego oczywistym jest, że organ był następczo zobowiązany do określenia tego podatku w nowej wyższej wysokości uwzględniającej w podstawie opodatkowania kwotę długu celnego wynikającą z "decyzji celnych".

W przedmiotowych sprawach "decyzje celne" organu I instancji z dnia [...], [...] i [...] 2015 r. zostały utrzymane w mocy decyzjami Dyrektora Izby Celnej odpowiednio:

- z dnia 22 marca 2016 r. znak: [...] (utrzymano w mocy decyzję nr [...])

- z dnia 21 marca 2016 r. znak: [...] (utrzymano w mocy decyzję nr [...])

- z dnia 17 marca 2016 r. znak: [...] (utrzymano w mocy decyzję nr [...])

- z dnia 14 marca 2016 r. znak: [...] (utrzymano w mocy decyzję nr [...]).

Z kolei skargi na powyższe decyzje Dyrektora Izby Celnej zostały oddalone wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie odpowiednio:

- wyrokiem z dnia 29 grudnia 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 655/16 oddalono skargę na decyzję z dnia 22 marca 2016 r. nr [...];

- wyrokiem z dnia 29 grudnia 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 655/16 oddalono skargę na decyzję z dnia 21 marca 2016 r. nr [...];

- wyrokiem z dnia 24 listopada 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 579/16 oddalono skargę na decyzję z dnia 17 marca 2016 r. znak: [...];

- wyrokiem z dnia 30 września 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 627/16 oddalono skargę na decyzję z dnia 14 marca 2016 r. znak: [...].

Reasumując należy stwierdzić, że materiał dowodowy zgromadzony w aktach kontrolowanych sprawy potwierdza stanowisko organów wynikające z zaskarżonych decyzji. Materiał ten był kompletny i wystarczający dla podjęcia decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów objętych kontrolowanymi zgłoszeniami celnymi. Jak wyżej podniesiono, w postępowaniu podatkowym nie mogły być kontrolowane i oceniane ustalenia związane ze stanem faktycznym w zakresie określenia wartości celnej towarów i wysokości długu celnego pomimo, iż wartości te stanowią elementy podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług w imporcie. Decyzje celne w tym zakresie są wiążące dla organów w postępowaniu podatkowym tak długo, jak długo decyzje te pozostają w obrocie prawnym. Na dzień wydania niniejszego wyroku decyzje celne nie zostały skutecznie wyeliminowane z obrotu prawnego.

W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić, że zaskarżone decyzje są zgodne z prawem, gdyż ani argumentacja skargi, ani też analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016 poz. 718 ze zm.), orzekł o oddaleniu skarg.

Sąd połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy (sygn. III SA/Kr 1122/16 do 1125/16) z czterech skarg R. A. na zasadzie art. 111 § 2 p.p.s.a. i postanowił prowadzić je pod wspólną sygnaturą III SA/Kr 1122/16. Powołany przepis stanowi, że sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. W rozpoznawanej sprawie skargi ze względu na osobę skarżącego oraz stan faktyczny i istotę spornych zagadnień pozostawały ze sobą w związku w rozumieniu ww. przepisu. Uzasadnione było więc połączenie postępowań sądowych, wszczętych odrębnymi skargami, do łącznego ich rozpoznania i rozstrzygnięcia.