Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 394/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne: Siły zbrojne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 oraz art. 53 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 26 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.P. na decyzję Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej - Oddziału Regionalnego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]" Dyrektor Wojskowej Agencji Mieszkaniowej - Oddziału Regionalnego, powołując się na art. 13 ust. 6, art. 37a ust. 1 i 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, orzekł w pkt 1 o opróżnieniu przez T.P. lokalu mieszkalnego położonego w H przy ul. M. oraz w pkt 2 o ponoszeniu przez tę osobę od 1 lipca 2004r. opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich oraz obowiązku zapłaty stosownego odszkodowania za każdy rozpoczęty miesiąc jego zajmowania w wysokości określonej w załączniku do decyzji.

W wyniku wniesienia odwołania od tej decyzji Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej postanowieniem z dnia "[...]" Nr "[...]", stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania pozostawiając je bez rozpatrzenia.

Następnie decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]" Dyrektor Wojskowej Agencji Mieszkaniowej - Oddziału Regionalnego zmienił własną decyzję z dnia "[...]" w pkt 2 rozstrzygnięcia w ten sposób, że orzekł o obowiązku uiszczenia opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich oraz obowiązku zapłaty stosownego odszkodowania za każdy rozpoczęty miesiąc jego zajmowania od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna do dnia opróżnienia lokalu.

W sprawie tej organ wszczął postępowanie egzekucyjne w administracji, które jednakże zostało zawieszone z uwagi na odbywanie przez T.P. kary pozbawienia wolności.

W dniu 16 maja 2008r. T.P. wniósł skargę, określoną jako pozew, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, w której zakwestionował prawidłowość przeprowadzonego wobec niego postępowania w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego położonego w H. przy ul. M. W swoim piśmie strona nie wskazała jednakże organu ani też aktu lub czynności, której skarga dotyczy.

W związku z powyższym po przekazaniu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią organu na skargę, w której wniesiono o odrzucenie skargi jako bezpodstawnej, Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, a także wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności.

Pismem z dnia 28 czerwca 2008r. skarżący poinformował Sąd, iż wniesiona przez niego skarga dotyczy decyzji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej - Oddziału Regionalnego z dnia "[...]" Nr "[...]".

Na skutek rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanowieniem Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie z dnia 9 lipca 2008r. (sygn. akt II SA/Ol 394/08) T.P. przyznano prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niego adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 160 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: ppsa, jeżeli ustawa niniejsza nie przewiduje wydania wyroku, Sąd wydaje orzeczenie w formie postanowienia. Ponieważ Sąd administracyjny wyrokiem rozstrzyga sprawę co do jej istoty oznacza to, że postanowienie wydaje wówczas, jeżeli rozstrzyga o kwestii niedotyczącej istoty sprawy, a więc w kwestii mającej charakter proceduralny. Postanowienie kończące postępowanie w sprawie sąd wydaje, gdy orzeka o całości postępowania, a nie zachodzą przesłanki wydania wyroku. Należy do nich postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi.

Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądownictwa administracyjnego jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, bowiem dotyczy działalności organów administracji publicznej, skargę wniesie uprawniony podmiot po wyczerpaniu środków zaskarżenia oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i zostanie złożona w terminie.

W niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna, gdyż nie został przez stronę skarżącą wykorzystany tryb postępowania poprzedzający wniesienie skargi oraz termin do jej wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 58 § 1 ustawy ppsa, zobowiązany jest odrzucić skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Dotyczy to między innymi sytuacji, gdy skargę wniesiono bez wyczerpania środków zaskarżenia. Niedopuszczalne jest rozpoznanie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji, od której służyło prawo złożenia odwołania do organu wyższego stopnia, czy też w przypadku, gdy decyzja pierwszoinstancyjna wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze służył wniosek o ponowne rozpoznanie tej sprawy - art. 127 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej - Oddziału Regionalnego z dnia "[...]" w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego. Przedmiot wniesionej skargi skarżący wskazał jednoznacznie na wezwanie Sądu w piśmie z 28 czerwca 2008r., wyjaśniając, iż jego intencją było poddanie merytorycznemu badaniu przez Sąd legalności decyzji zapadłej w jego sprawie w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego.

Decyzja z dnia 19 lipca 2007r. została wydana przez organ działający w pierwszej instancji i służyło od niej prawo wniesienia odwołania. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący został pouczony o terminie i sposobie wniesienia odwołania oraz, że z uprawnienia tego skorzystał. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej postanowieniem z "[...]" Nr "[...]" stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania wobec czego nie doszło do merytorycznego rozpoznania tej sprawy. Skarżący nie kwestionował tego postanowienia na drodze postępowania sądowoadministracyjnego.

Stosownie do art. 52 § 1 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie - art. 52 § 2 tej ustawy.

W niniejszej sprawie skarżący mógł skutecznie wnieść skargę dopiero na rozstrzygnięcie wydane w wyniku rozpoznania jego odwołania, czyli na rozstrzygnięcie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej który w tej sprawie wydał postanowienie z [...]".Nadto skarga przysługiwała skarżącemu w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia i należało ją kierować do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w tym postanowieniu skarżący wywiódł jednak skargę na decyzję Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej - Oddziału Regionalnego z dnia "[...]", do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.

Wniesienie skargi na decyzję Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia "[...]" wydaną przez organ I instancji jest jednakże niedopuszczalne, gdyż narusza powołany przepis art. 52 § 1 ustawy ppsa. jak również skarga powyższa wniesiona została z naruszeniem art. 53 § 1 ustawy ppsa, zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 oraz art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o odrzuceniu skargi.