Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 225/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-10-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 5 października 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 5 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi W. M. na uchwałę Rady Gminy Szczerców z dnia 27 grudnia 2016 r. nr XXIV/253/16 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obszaru Gminy Szczerców postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. A. P.


UZASADNIENIE

W dniu 17 lutego 2017 r. W. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi uchwałę Rady Gminy Szczerców z dnia 27 grudnia 2016 r. nr XXIV/253/16 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obszaru Gminy Szczerców, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności oraz wstrzymanie wykonania. Do skargi załączył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały wraz z jego uzasadnieniem opatrzony datą 12 stycznia 2017 r.

Zdaniem skarżącego spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania uchwały ponieważ, zaskarżona uchwała nadaje się do wykonania, nie zawiera przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, ponadto zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem uchwały. Dodał także, że w postanowieniu z dnia 05.11.2010 r. sygn. akt II OZ 1105/10 Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca przewidział wstrzymanie wykonania aktu prawa miejscowego. Autor skargi podniósł, że w dniu 12 stycznia 2017 r., za pośrednictwem organu została wniesiona skarga na powyższą uchwałę, w której wskazano szereg istotnych naruszeń prawa, które mogą skutkować stwierdzeniem jej nieważności i stanowić przeszkodę wejścia w życie aktu prawa miejscowego. Zaskarżona uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego i nie weszła jeszcze w życie. Przekonanie skarżącego o możliwości wyrządzenia znacznej i trudnej do powetowania oraz odwrócenia szkody wynika m.in. z tego, że punktowa zmiana planu rozszerza teren, charakter i skalę działalności zakładu przemysłowego położonego w zwartej zabudowie wsi. Wprowadza nowe uprawnienia, których właściciel terenu dotychczas nie posiadał, umożliwia bowiem realizowanie przedsięwzięć zawsze zagrażających zdrowiu i życiu, funkcjonowanie zakładu stwarzającego zwiększone ryzyko wystąpienia poważnych awarii przemysłowych w sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej. Zmiana ta narusza aktualne prawo RP dostosowane do prawa UE, pozostaje także w sprzeczności z Prawem ochrony środowiska. Prognoza skutków finansowych zmian wprowadzonych uchwałą jest rażąco niedoszacowana. W skrajnym wypadku uchwała doprowadzi do tego, że przedsiębiorca znacząco rozbuduje zakład, a następnie w wyniku bardzo prawdopodobnych rozstrzygnięć sądów, to gmina poniesie dotkliwe konsekwencje zmiany planu umożliwiającej niedopuszczalną rozbudowę i działalność. Skarżący podniósł także, że organy nie uwzględniając prawnych uwarunkowań narażają zdrowie i życie mieszkańców okolicznego osiedla, w tym zdrowie skarżącego, który jest właścicielem działek nr 1681/1/3 i 1681/2 zabudowanej domem mieszkalnym. Nadto organy działają wbrew zasadzie równości podmiotów wobec prawa, prowadziły procedurę planistyczną z naruszeniem zasady dostępu do informacji publicznej. W przekonaniu skarżącego szkody wywołane wykonaniem aktu prawa miejscowego mogą mieć różne rozmiary i różnorodny charakter, mogą to być szkody materialne, prawne, zdrowotne i moralne. Dodatkowo skarżący podniósł, że w dniu 22 grudnia 2016 r. zwrócił się z wnioskiem o zawieszenie procedury sporządzenia zmiany planu do czasu rozstrzygnięcia istotnych zagadnień przez inny organ lub sąd, w dniu 22 grudnia 2016 r. i 11 stycznia 2017 r. wezwał do usunięcia naruszenia prawa w uchwale nr XV/147/16 z dnia 27 stycznia 2016 r. zmienionej uchwałą nr XXI/223/16 Rady Gminy Szczerców z dnia 30 sierpnia 2016 r. w sprawie aktualności studium z 2014 r. i miejscowych planów zagospodarowania, w skardze do WSA w Łodzi z dnia 22 grudnia 2016 r., uzupełnionej w dniu 11 stycznia 2017 r. wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały XV/147/16 z dnia 27 stycznia 2016 r. zmienionej uchwałą nr XXI/223/16 Rady Gminy Szczerców z dnia 30 sierpnia 2016 r. w sprawie aktualności studium z 2014 r. i miejscowych planów zagospodarowania, którą to uchwałę przywołano w zaskarżonej uchwale. W żadnej z przywołanych wyżej spraw nie zapadły dotychczas prawomocne rozstrzygnięcia, a mają one związek ze sprawą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

W rozumieniu art. 61 § 1, § 3 - § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej w skrócie "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: pkt 1 - wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; pkt 2 - uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.

W ocenie sądu wniosek W. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymaniu nie podlegają akty prawa miejscowego, które weszły w życie. Jak wynika z akt sprawy będąca przedmiotem skargi uchwała nr XXIV/253/16 Rady Gminy Szczerców z dnia 27 grudnia 2016 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obszaru Gminy Szczerców została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego z dnia 17 stycznia 2017 r. pod poz. 285 i zgodnie z brzmieniem jej § 17 weszła w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego, a więc w dniu 1 lutego 2017 r. Tymczasem skarga W. Mi. na powyższą uchwałę została wniesiona w dniu 17 lutego 2017 r., a zatem już w momencie obowiązywania aktu prawa miejscowego. Dodatkowo przypomnieć trzeba, że skarga z dnia 12 stycznia 2017 r. na uchwałę Rady Gminy Szczerców nr XXIV/253/16, do której skarżący odwołał się w treści wniosku, została prawomocnie odrzucona przez tutejszy sąd postanowieniem z dnia 10 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 130/17 jako niedopuszczalna. Powołane zaś w treści wniosku postanowienie NSA z dnia 5 listopada 2010 r. sygn. akt II OZ 1105/10 zostało podjęte w innym stanie faktycznym sprawy, ponieważ zaskarżona w tej sprawie uchwała nie została jeszcze opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa, nie weszła więc w życie.

Reasumując, wobec jednoznacznego brzmienia art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały nie zasługiwał na uwzględnienie.

Biorąc powyższe pod uwagę sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

A. P.