Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 657/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 239a, art. 239b par. 1, art. 239b par. 2, art. 137 par. 2 i par. 3
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus (sprawozdawca), Sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant st. sekr. sąd. Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2011 r. sprawy ze skargi M. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności oddala skargę


UZASADNIENIE

1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] października 2010 r. w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] września 2010 r. określającej M. C. (dalej jako Skarżący) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. w uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia wskazał, iż decyzja, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności zaskarżona została do Dyrektora Izby Skarbowej w W., a zatem nie stała się ostateczna. Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności podyktowane zostało spełnieniem przesłanki sformułowanej w art. 239b § 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm. ) dalej: ,,O.p.’’.

W zaistniałych okolicznościach do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego pozostał bowiem okres krótszy niż 3 miesiące.

Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazał, że Skarżący nie dokonał wpłat wynikających z decyzji wymiarowej organu kontroli skarbowej, a zobowiązania za poszczególne miesiące 2005 roku przedawniają się z końcem 2010 roku. W związku z powyższym stwierdził, iż powinien mieć możliwość podjęcia działań mających na celu przymusowe wykonanie zobowiązania podatkowego.

Zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego istniejące obciążenia podatkowe ciążące na Skarżącym oraz wysokość uszczupleń wynikających z decyzji wymiarowych Dyrektora UKS oraz fakt, że do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego pozostało mniej niż 3 miesiące, a także złożone odwołanie od decyzji wskazuje, że istnieje uzasadniona obawa, że zobowiązanie nie zostanie wykonane.

2. Pismem z dnia 8 listopada 2010 r. pełnomocnik Skarżącego złożył zażalenie na powyższe postanowienie, w którym wniósł o jego uchylenie z powodu naruszenia art. 239b § 2 w związku z art. 239b § 1 pkt 4 oraz art. 145 § 2 O.p.

Ponadto pismem z dnia 9 listopada 2010r. również Skarżący złożył zażalenie od powyższego postanowienia z [...] października 2010 r, w którym wniósł o jego uchylenie.

Przedmiotowemu postanowieniu zarzucił naruszenie:

- art. 145 § 2 O.p. poprzez doręczenie postanowienia podatnikowi, w sytuacji gdy w sprawie występują ustanowieni pełnomocnicy,

- art. 239b § 1 pkt 4 O.p. poprzez brak przesłanki, że okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące,

- art. 239b § 2 O.p. poprzez brak uprawdopodobnienia, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

Skarżący zarzucił, że zaskarżone postanowienie nie weszło do obrotu prawnego ponieważ zostało doręczone stronie, a nie ustanowionemu pełnomocnikowi.

Skarżący podniósł także, że ze sforrnułowania art. 239b § 2 O.p. jednoznacznie wynika, iż nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności możliwe jest tylko wtedy, gdy zajdzie jedna z okoliczności wymienionych w art. 239b § 1 O.p. przy jednoczesnym spełnieniu warunku, o którym mowa w 239b § 2 ww. ustawy. Zdaniem Skarżącego organ podatkowy winien wskazać na okoliczności, które uprawdopodobnią, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonańe.

Zdaniem Skarżącego organ podatkowy naruszył art. 239b § 1 pkt 4 O.p. uznając, że okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005r. jest krótszy niż 3 miesiące. Wskazał, iż zgodnie z art. 70 § 1 O.p , zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. przedawni się dopiero z dniem 31 grudnia 2011 r.

W ocenie Skarżącego organ podatkowy naruszył także art. 239b§ 2 O.p. poprzez brak uprawdopodobnienia, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

Ponadto podniósł zarzut negowania przez organ pierwszej instancji zasady dwuinstancyjności postępowania podatkowego wyrażonej w art. 78 Konstytucji RP oraz art. 127 O.p.

3. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] października 2010 r.

W uzasadnieniu postanowienia uznał zarzut naruszenia art. 145 § 2 O.p. za niezasadny. Zaznaczył, iż w sytuacji, kiedy Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał decyzję wymiarową i dla nadania tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności wystąpił z wnioskiem o wydanie tego rodzaju postanowienia przez naczelnika właściwego urzędu skarbowego, należy te dwa postępowania traktować jako odrębne. Tym samym zaskarżone postanowienie zostało prawidłowo skierowane do Strony oraz skutecznie doręczone, a tym samym weszło do obrotu prawnego.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 239b § 1 i § 2 O.p wskazał, iż Pełnomocnicy Skarzącego, złożyli odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] września 2010r. nr [...], które zostały rozpatrzone przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. w dniu [...] grudnia 2010 r., a zatem w dacie wydania postanowienia z dnia [...].10.2010 r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. ww. decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. nie była ostateczna.

Natomiast w dacie orzekania przez organ odwoławczy w sprawie dotyczącej nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] września 2010 r zostały już rozpatrzone. Jednakże w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w W. Strona wnosząca zażalenie nie powinna być w takiej sytuacji pozbawiona prawa do merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ drugiej instancji i dokonania oceny czy w sprawie wystąpiły przesłanki do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności.

W dalszej części uzasadnienia organ przytoczył treść art. 239b § 1 pkt 1-4 oraz § 2 O.p., wskazując, iż w sprawie niewątpliwie zaistniała przesłanka określona w pkt 4 powyższego przepisu. Dodał, iż samo wystąpienie tej przesłanki nie oznacza jednak jeszcze możliwości nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Zgodnie bowiem z art. 239b § 2 O.p. § 1 tego artykułu stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

Zdaniem Dyrektora powołane przez organ pierwszej instancji okoliczności uprawdopodobniały, iż Skarżący nie ureguluje wynikających z nieostatecznej decyzji należności, gdyż nie wpłacił dobrowolnie wynikających z decyzji zaległości, zaś wniesienie odwołania od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe wstrzymało możliwość dochodzenia tych należności w drodze egzekucji. Z akt sprawy nie wynika ponadto, aby Podatnik podjął inne działania umożliwiające wykonanie zapadłego rozstrzygnięcia przed terminem przedawnienia. W zaskarżonym postanowieniu organ pierwszoinstancyjny wykazał także, że zaległości podatkowe Skarżącego w podatku dochodowym za rok 2007 oraz w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do października 2007 r. objęte były decyzją ratalną. Ponadto Skarżący nie dokonał wpłat zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w okresie od stycznia do września 2010 r.

Organ wskazał, iż oprócz istniejących już zobowiązań, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. wydał w dniu [...] września 2010 r. decyzje dotycząca zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. oraz w dniach [...] i [...] września 2010 r. decyzje dotyczące zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r.

W ocenie organu odwoławczego Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. słusznie uznał, iż wobec znacznych istniejących obciążeń podatkowych oraz wysokości uszczupleń wynikających z ww. decyzji wymiarowych Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej oraz uwzględniając, iż do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego pozostało mniej niż 3 miesiące, a wniesione odwołanie wyklucza możliwość dochodzenia należności w drodze egzekucji - istnieje uzasadniona obawa, że zobowiązanie nie zostanie wykonane.

Organ zgodził sie ze stanowiskiem Skarżącego, iż termin przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. mija z końcem grudnia 2011 r., podkreślając, że postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności wydawane jest w odniesieniu do całej decyzji wymiarowej, a nie do poszczególnych jej okresów.

4. W skargach skierowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie obaj pełnomocnicy Skarżącego zarzucili skarżonemu postanowieniu naruszenie;

- art. 239b § 1 pkt 4 O.p. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a mianowicie poprzez uznanie, że została spełniona przesłanka zawarta w tym przepisie, co dawało podstawę do nadania klauzuli natychmiastowej wykonalności decyzji wymiarowej Dyrektora UKS w W. z dnia [...] września 2010 r.,

- art. 239b § 2 O.p. przez uznanie, że zachodzi przesłanka uprawdopodobnienia niewykonania zobowiązania podatkowego

Ponadto w skardze z dnia 28 stycznia 2011r. pełnomocnik Skarżącego zarzucił naruszenie art. 239b § 1 w zw. z art. 145 § 2 i 3 oraz art. 211, art. 212, art. 233 § 1 pkt 2 w związku z art. 239 O.p. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia wydanego w stosunku do decyzji, która nie została skutecznie doręczona.

W uzasadnieniach skargi strona pełnomocnicy strony podtrzymali stanowisko i argumentację prezentowana w dotychczasowym postępowaniu w sprawie.

5. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;

6.1. Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co oznacza, iż Sąd zobowiązany jest dokonać oceny legalności zaskarżonej decyzji niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze, ale nie ma obowiązku badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04).

Oceniając zaskarżone postanowienie w tym zakresie stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

6.2. W rozpatrywanej sprawie, przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji nadające rygor natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z [...] września 2010 r. określającej Skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r.

Natomiast należy podkreślić, że podstawę prawną zaskarżonego postanowienia w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług stanowił przepis art. 239b O.p. w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez organy w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 239a O.p. co do zasady decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu. Jednakże ustawodawca przewidział od powyższej zasady wyjątek polegający na możliwości nadania takiej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności pod warunkami określonymi w art. 239b cytowanej ustawy.

W piśmiennictwie podkreśla się, że analiza powyższych regulacji prawnych wskazuje, że muszą zostać spełnione kumulatywnie (łącznie) dwie przesłanki, aby można było nadać decyzji nieostatecznej rygor natychmiastowej wykonalności, a mianowicie musi zaistnieć co najmniej jeden z czterech warunków określonych w art. 239b § 1 O.p. (organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, lub okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące) oraz organ podatkowy musi uprawdopodobnić, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane - art. 239b § 2 O.p. ( por. Komentarz do art. 239(b) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U.05.8.60), [w:] C. Kosikowski, L. Etel, R. Dowgier, P. Pietrasz, S. Presnarowicz, M. Popławski, Ordynacja podatkowa. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III ).

Dla możliwości nadania nieostatecznej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności nie wystarczy zatem samo wskazanie, że zaistniała jedna z przesłanek określonych w art. 239b § 1 pkt od 1 do 4 O.p.

Organy podatkowe zgodnie z art. 239b § 2 O.p. mają dodatkowo obowiązek wykazania, że w sprawie istnieją takie okoliczności, które uprawdopodabniają groźbę niewykonania zobowiązania podatkowego uzasadniającą sięgnięcie do instytucji nadania rygoru natychmiastowej wykonalności.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zaznaczyć, że w niniejszej sprawie organ podatkowy pierwszej instancji wskazał na przesłankę określoną w art. 239b § 1 pkt 4 O.p. stwierdzając, że upływ terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2005r. określonego decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] września 2010r. jest krótszy niż 3 miesiące.

Należy zgodzić się ze stanowiskiem prezentowanym w skardze, podzielonym również przez Dyrektora Izby Skarbowej, że termin przedawnienia zobowiązania podatkowego za miesiąc grudzień 2005r. upływa z końcem 2011r. tj. w okresie dłuższym niż termin 3 miesięcy.

Jednakże skoro w decyzji nieostatecznej, określono zobowiązanie podatkowe Skarżącego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2005 r. to decyzja ta obejmuje także zobowiązanie podatkowe za poszczególne miesiące od stycznia do listopada 2005r., którego termin przedawnienia upływa z końcem 2010r. co oznacza iż od wydania postanowienia z dnia [...] października 2010r. o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności do upływu terminu przedawnienia był okres krótszy niż 3 miesiące. Należy podkreślić, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności dotyczy całej decyzji nieostatecznej, dlatego też przyjęcie stanowiska strony skarżącej skutkowałoby, iż w przypadku decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług, za poszczególne miesiące roku, w tym za miesiąc grudzień organ podatkowy nie mógłby nadać decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, pomimo upływu okresu przedawnienia za pozostałe okresy rozliczeniowe w podatku VAT, gdyż termin przedawnienia zobowiązania za miesiąc grudzień upływałby z końcem roku następnego.

Zdaniem Sądu w sytuacji tak jak w niniejszej sprawie, gdy decyzja obejmuje zarówno zobowiązanie podatkowe, którego termin przedawnienia jest krótszy niż 3 miesiące, jak również zobowiązanie podatkowe, którego okres przedawnienia jest dłuższy niż 3 miesiące organ jest uprawniony nadać takiej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, bowiem decyzja ta obejmuje zobowiązanie podatkowe , którego okres przedawnienia spełnia warunek z art. 239b § 1 pkt 4 O.p.

W ocenie Sadu tym samym wypełniona została przesłanka określona w art. 239b § 1 pkt 4 O.p.

Odnosząc się do zarzutu, iż organ bezpodstawnie przyjął, że zobowiązanie nie zostanie wykonane tj. braku przesłanki nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności określonej w art. 239b § 2 O.p. wskazać należy, że w tym zakresie organ zobowiązany jest do uprawdopodobnienia tej okoliczności. Uprawdopodobnienie należy rozumieć jako obiektywny stan wiedzy, w świetle której istnienie faktu jest wysoce prawdopodobne.

Należy zgodzić ze stroną Skarżącą, iż sam fakt złożenia odwołania od decyzji nie jest okolicznością uprawdopodobniającą niewykonanie zobowiązania podatkowego.

Jednakże organ pierwszej instancji oprócz wskazania na fakt złożenia odwołania wskazał także na zaległości podatkowe Skarżącego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. jak i w podatku VAT za okres od stycznia 2006 r. do października 2007 r. Organ podatkowy podkreślił , iż zaległość podatkowa w kwocie 558.391,69 zł została rozłożona na 36 rat po 15.520 zł.

W postanowieniu organ wskazał również na dochody oraz wydatki wynikające z oświadczenia Skarżącego o stanie rodzinnym i majątkowym.

W ocenie Sądu słusznie organ zaznaczył, iż Skarżący nie wpłacił dotychczas należności wynikających z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej.

Ponadto podkreślił, iż Skarżący pomimo wysokich obrotów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie dokonał wpłat zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w okresie od stycznia do września 2010 r. co może świadczyć o jego złej kondycji finansowej.

Również organ pierwszej instancji powołał decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej określające wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych Skarżącego za 2004 i 2005 r. oraz pobranych i nieodprowadzonych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2005 r. oraz kwoty zaległości podatkowej z tego tytułu. Wskazał, iż łączna kwota uszczuplenia należności podatkowych wraz z odsetkami wynosi 1.600.000 zł.

Natomiast powołana przez stronę skarżącą decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowej Skarżącego nie może stanowić dowodu potwierdzającego stanowisko strony co do jego kondycji finansowej i możliwości wykonania zobowiązania podatkowego w dacie wydania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. postanowienia z dnia [...] października 2010r w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności. Ze względu na znaczny odstęp czasowy od wydania powołanych rozstrzygnięć sytuacja związana z możliwością wykonania przez Skarżącego decyzji nieostatecznej Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej mogła być inna od sytuacji istniejącej w dacie wydania decyzji ratalnej.

W ocenie Sądu organy podatkowe słusznie uznały, iż wobec znacznych istniejących obciążeń podatkowych oraz wysokości uszczupleń wynikających z ww. decyzji wymiarowych Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej oraz uwzględniając, iż do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego pozostało mniej niż 3 miesiące, - istnieje uzasadniona obawa, że zobowiązanie nie zostanie wykonane, a tym samym zostały spełnione przesłanki nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności określone w art. 239b § 1 pkt 4 i § 2 O.p

Również nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. art. 239b § 1 w zw. z art. 145 § 2 i 3 oraz art. 211, art. 212, art. 233 § 1 pkt 2 w związku z art. 239 O.p. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia wydanego w stosunku do decyzji, która nie została skutecznie doręczona.

Jak wynika z akt sprawy zawisłej przed tut. Sądem o sygn. akt III SA/Wa 618/11 ze skargi Skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] września 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r. decyzja organu pierwszej instancji została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego. Prawidłowość tego doręczenia była przedmiotem badania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 25 października 2011r. sygn. akt III SA/Wa 618/11 skargę oddalił.

Również należy wskazać, że Dyrektor Izby Skarbowej zasadnie przyjął, że postanowienie w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności zostało prawidłowo doręczone stronie.

Stwierdzić należy, że niniejsze postępowanie o nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności prowadzone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. jest postępowaniem odrębnym od postępowania prowadzonego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. i Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r., co rodzi obowiązek organu podatkowego pierwszej instancji doręczenia wydanego postanowienia w przedmiotowej sprawie – jako pierwszej czynności w tym postępowaniu - nie pełnomocnikowi reprezentującemu stronę w postępowaniu wymiarowym lecz samej stronie.

Zgodnie bowiem z art. 137 § 2 i § 3 Ordynacji podatkowej pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub złożone do protokołu poprzez dołączenie do akt oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa, co w świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych rodzi konieczność każdorazowego złożenia do akt toczącej się odrębnie sprawy odrębnego dokumentu pełnomocnictwa, nawet jeśli zakres umocowania określony w pełnomocnictwie ogólnym jest szeroki. To bowiem wola strony rozstrzyga, czy pełnomocnik ma ją reprezentować w każdej, odrębnej procesowo, sprawie.

Powyższy pogląd wraz z argumentacją przedstawiony został w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 4 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Op 323/10 oraz WSA w Gdańsku z dnia 19 październik 2011r. sygn. akt I SA/Gd 774/11 (dostępne w internecie www.cbois.nsa.gov.pl), a Sąd orzekający w pełni go podziela. Tym samym uznać należy, że wbrew zarzutom skargi postanowienie o nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności prawidłowo zostało doręczone stronie i weszło do obrotu prawnego.

Uwzględniając powyższe stwierdzenia Sąd doszedł do przekonania, że organy podatkowe prawidłowo przyjęły w sprawie wystąpienie przesłanek pozwalających na nadanie decyzji nieostatecznej Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] września 2010 r. rygoru natychmiastowej wykonalności.

6.3. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.