Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2835/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska - Baran po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 11 października 2013 r. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2013 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony skarżący – K. T. zawarł wniosek o "uznanie w drodze postanowienia, do czasu rozpatrzenia skargi, pobytu na terytorium RP jako legalnego. Zdaniem skarżącego wydanie przez Sąd takiego postanowienia uchroni go przed konsekwencjami nielegalnego pobytu, ponieważ w chwili obecnej zagrożony jest wszczęciem procedury deportacyjnej. Skarżący podniósł, że będąc w Polsce nie będzie mógł legalnie pracować.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Złożony wniosek o uznanie za legalny pobyt na terenie RP do czasu zakończenia postępowania w niniejszej sprawie Sąd potraktował jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2013 r., nr [...] i uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwaną dalej Ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przede wszystkim należy mieć na względzie, że przedmiotem skargi do Sądu jest decyzja odmawiająca udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP, wydana na podstawie art. 57 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach. Skarżący wniosek o zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP złożył z zachowaniem terminu w art. 61 ust. 3 tej ustawy, wobec tego jego pobyt na terytorium RP uważany był za legalny do czasu wydania ostatecznej decyzji w sprawie. Zatem skoro organy orzekły o odmowie udzielenia mu zezwolenia na zamieszkanie na terytorium RP to obecnie jego pobyt należy uznać za nielegalny.

W ocenie Sądu skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazał takich okoliczności, które uzasadniałyby wniosek co do tego, że wykonanie zaskarżonego aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Bezpośrednim skutkiem odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP nie jest wydalenie cudzoziemca z terytorium RP.

Również pozostałe okoliczności podnoszone przez skarżącego nie są wywoływane i nie pozostają w związku z zaskarżoną decyzją.

Skoro skarżący nie podniósł takich okoliczności, które dawałyby podstawę do uwzględnia jego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a zaskarżona decyzja bezpośrednio nie skutkuje wydaleniem cudzoziemca z terytorium RP, wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzekł jak w sentencji.