Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 238/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-05-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek – Zalewska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wydzierżawienia w drodze przetargu nieograniczonego na czas nieoznaczony z przeznaczeniem na parkingi strzeżone stanowiących własność Gminy nieruchomości położonych w L. przy ul. D, B. , H., W. rejon ul. R. w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały.


UZASADNIENIE

W dniu 20 marca 2012 r. J. G. złożył skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wydzierżawienia w drodze przetargu nieograniczonego na czas nieoznaczony z przeznaczeniem na parkingi strzeżone stanowiących własność Gminy nieruchomości położonych w L. przy ul. D. , B., H., W. rejon ul. R. , wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, a także wszystkich innych aktów podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego art. 61 p.p.s.a., mogą być takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje negatywne, w ocenie strony, skutki materialnoprawne (tak postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2011 r., II OZ 1253/11, niepubl.).

Podkreślenia wymaga, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności.

W rozpoznawanej sprawie skarżący nie przytoczył żadnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Nie wykazał, na czym miałoby polegać wykonanie uchwały. Nie wskazał obowiązku działania, jaki zaskarżona uchwała wywołuje po jego stronie, czy też po stronie innego podmiotu. Nie wskazał również, znoszenia jakiego zachowania innych podmiotów wymaga zaskarżona uchwała po stronie skarżącego lub innych podmiotów.

Skarżący nie wykazał również, iż wykonanie tej uchwały rodzi po jego stronie lub po stronie innych podmiotów niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W tym stanie rzeczy, brak było podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały.

Z powyższych względów należało orzec, jak w postanowieniu.