Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 458/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3, art. 221
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 1 pkt 1, par. 3
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA del. Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 16 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 października 2007 r. sygn. akt I SA/Gl 733/07 w przedmiocie odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanowił: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę K. B. na wskazane na wstępie postanowienie.

Skarżąca nie zgodziła się z tym orzeczeniem i wniosła skargę kasacyjną, która jednak postanowieniem z dnia 22 października 2007 r. została odrzucona na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), wobec stwierdzenia, iż w terminie otwartym do jej wniesienia uiszczono jedynie 50 zamiast należnych 100 zł wpisu stałego, zaś skargę kasacyjną wnosił pełnomocnik będący radcą prawnym.

Pełnomocnik skarżącej zaskarżył postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, podnosząc, iż nieuiszczenie całego wpisu od tego środka zaskarżenia było wynikiem omyłki popełnionej przez pracowników biura rachunkowego realizującego przelew, a brakująca część opłaty została uiszczona niezwłocznie po dowiedzeniu się przez pełnomocnika o zaszłej omyłce.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie miało uzasadnionych podstaw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo uznał, że skarga kasacyjna skarżącej podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Jak wynika z treści § 3 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi nie mniej jednak niż 100 zł. Wpis od skargi na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym jest stały i wynosi 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ).

Zgodnie natomiast z art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, należy uznać, że skoro przedmiotem skargi wszczynającej postępowanie sądowoadministracyjnej było postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym, to wpis od takiej skargi jest stały i wynosi 100 zł. W konsekwencji stały był również wpis od skargi kasacyjnej od orzeczenia kończącego postępowanie. Zgodnie z przytoczonymi regulacjami wynosił on 100 zł. Z tej natomiast racji, że skargę kasacyjną wnosił pełnomocnik będący radcą prawnym, wpis podlegał uiszczeniu bez wezwania, zaś jego nieuiszczenie w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, skutkowało odrzucenie tego środka zaskarżenia.

Oceny tej w najmniejszym stopniu nie jest w stanie podważyć argumentacja zażalenia. Autor zażalenia przedstawia tam bowiem okoliczności, które spowodowały nienależyte opłacenie wpisu od skargi kasacyjnej, czyli motywy mogące wspierać wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wymaganego wpisu. Stąd też argumentacja ta nie może podlegać ocenie w niniejszym postępowaniu, jako odnosząca się do zupełnie odrębnej instytucji przywrócenia terminu.

Do kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozpatrującego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wobec jej nieopłacenia, nie należy bowiem ocena zasadności wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. Wniosek taki stanowił przedmiot samodzielnego postępowania.

Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.