Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 918/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział II w składzie następującym: Sędzia WSA Renata Kubot - Szustowska po rozpoznaniu w dniu 13.listopada 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. F. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skargi na działanie Prezydenta Miasta Ł. J. K. dotyczącej zarzutu nieudzielenia odpowiedzi na pismo dotyczące uciążliwych dźwięków z instalacji C. O. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 20.września 2007 r. R. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie skargi na działanie Prezydenta Miasta Ł. – J. K. dotyczącej zarzutu nieudzielenia odpowiedzi na pismo dotyczące uciążliwych dźwięków z instalacji C. O. W uzasadnieniu wskazał, iż zaskarżona uchwała przedstawia "fakty odbiegające od prawdy jak również manipulację różnych sytuacji zarówno w odniesieniu do przedmiotu jak i czasu".

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Ł. wniosła o jej odrzucenie wskazując, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie jest właściwy do jej rozpatrzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkiego sądu administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a. Z treści art. 3 § 1 i 2 pkt 1 - 8 p.p.s.a. wynika natomiast, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje i postanowienia – pkt 1 i 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie – pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa – pkt 4, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej – pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej – pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego – pkt 7, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu - pkt 8.

Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę.

Z treści skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wynika, iż postępowanie przed organem administracji toczyło się w trybie postępowania skargowego przewidzianego w art. 227 i następnych ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Przedmiotem skargi, o której mowa w art. 227 i następnych w/w ustawy może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Należy uznać, iż rozpatrzenie skargi wniesionej do organu w trybie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego nie jest objęte zakresem przedmiotowym art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a. Pogląd powyższy jest zgodny z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, który stoi na stanowisku, iż postępowanie w sprawie skarg i wniosków z działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kontroli sądów administracyjnych (por. np postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23.lipca 2001 r., sygn. akt II SAB 213/00, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 54555, z dnia 18.lutego 1997r. , sygn.akt III SAB 1/97, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 29038). Z kolei w postanowieniu z dnia 12.kwietnia 2001 r. (sygn. akt I SA 2668/00, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 54426l) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 cytowanej ustawy, którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Uznanie zatem, że w sytuacji gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego, nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nie uzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą o sposobie załatwienia nie służyłaby.

Podzielając przedstawione powyżej, dominujące w orzecznictwie stanowisko, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.

A.K.