Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 310/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-11-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6302 Kontyngenty taryfowe, pozwolenia, cła  antydumpingowe i inne ograniczenia w obrocie towarowym z zagranicą
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono dokonania wykładni wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka ( spr.) Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Celnej [...] o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 czerwca 2016r. sygn. akt III SA/Gd 310/16 w sprawie ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia 22 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru, cła antydumpingowego oraz długu celnego postanawia: oddalić wniosek o dokonanie wykładni wyroku.


UZASADNIENIE

Prawomocnym wyrokiem z dnia 16 czerwca 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia 22 stycznia 2016 r. nr [...]. Wyrok stał się prawomocny.

Dyrektor Izby Celnej w [...], powołując się na art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wystąpił do tutejszego Sądu z wnioskiem o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści uzasadnienia ww. wyroku. Organ wniósł o wyjaśnienie, czy wyrok Sądu należy interpretować w ten sposób, że ustalenie istnienia w wyrobie gwintu metrycznego ISO DIN 13 implikuje jego klasyfikację do kodu 7307191090, bez względu na funkcję i umiejscowienie nagwintowanych nim otworów oraz obecność odejść nagwintowanych innym rodzajem gwintu, czy też przy klasyfikacji należy nadto uwzględnić ww. elementy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje:

Stosownie do art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", Sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie Sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Wykładnia powyższego przepisu zmierza do wniosku, że przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja wyroku, jak i jego uzasadnienie, a wykładnia może być dokonywana na wniosek jak też z urzędu, pomimo, że ww. przepis nie zawiera w tej kwestii wyraźnego wskazania.

Konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja wyroku jak i jego uzasadnienie, zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Potrzeba wykładni może być wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania wyroku. Istotą wykładni jest zatem usunięcie wątpliwości dotyczących treści wyroku.

Podkreślić należy również, że wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (por. B. Dauter (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V LEX 2013, a także postanowienia NSA: z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt I GSK 148/10; z dnia 21 maja 2010 r., sygn.. akt II FZ 191/10; z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn.. akt I OZ 406/08 – orzeczenie dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zdaniem Sądu w objętym wnioskiem zakresie treść wyroku nie budzi żadnych wątpliwości i tym samym nie wymaga wykładni. Sformułowania zawarte zarówno w wyroku, jak i jego uzasadnieniu, są jednoznaczne i nie wywołują wątpliwości co do ich wpływu na ocenę stwierdzonego stanu faktycznego i prawnego. Nie powodują także wątpliwości w zakresie wykonania wyroku.

Podkreślenia wymaga, że wątpliwości co do uzasadnienia wyroku mogą być wyjaśnione przez Sąd w trybie ww. przepisu jedynie wówczas, gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji samego orzeczenia. Wykładnia wyroku nie może jednak polegać na udzielaniu odpowiedzi na stawiane przez organ pytania, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, a co zmierza do wykreowania przez Sąd nowych wskazań i ocen prawnych dla organu, poza tymi wyrażonymi już w wyroku Sądu z dnia 16 czerwca 2016 r. Warto w tym miejscu powołać się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w postanowieniu z dnia 11 września 2012r., sygn. akt I OSK 698/12, że w ramach wykładni nie mieści się żądanie uzyskania wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania ( publ. jw.).

W podsumowaniu Sąd stwierdza, że odpowiedź na tak skonstruowany wniosek jest niedopuszczalna, bowiem nie mieści się w instytucji wykładni wyroku. Podjęcie określonych czynności procesowych w stanie faktycznym powstałym w ponownie prowadzonym postępowaniu podlega rozważeniu organu orzekającego w sprawie i ciężaru tego obowiązku nie można przenosić na Sąd pod pretekstem dokonania wykładni prawomocnego wyroku.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 158 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.