Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1443/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek od środków transportowych
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art.9 ust. 6 pkt 1, art.10, art. 11 ust.1
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus,, Sędzia WSA Alojzy Skrodzki (sprawozdawca), Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego za I ratę 2007 r. w podatku od środków transportowych 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy D. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...], 2) stwierdza, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane w całości, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz M. P. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. działając na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 856 ze zm.), art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.), dalej: "O.p." decyzją z dnia [...].06.2009 r. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy D. z dnia [...].03.2009 r. w sprawie określenia M. P., dalej: "Skarżący" wysokości zobowiązania w podatku od środków transportowych za I ratę 2007 r.

Wójt Gminy D. decyzją z dnia [...].03.2009 r. określił Skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych za I ratę 2007 r. w kwocie 426.50 zł. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że wznowione z urzędu postępowanie podatkowe potwierdziło, iż Skarżący w okresie od dnia 1.01.2007 r. pozostawał i nadal pozostaje właścicielem samochodu ciężarowego marki Kamaz o nr rej. CIV 1388. liczbie osi 3. dopuszczalnej masie całkowitej 15.3 t., zawieszeniu resorowym. Organ I instancji podniósł, że Skarżący nie złożył deklaracji w terminie do 15 lutego 2007 r., jak również nie dokonał wpłaty I raty podatku za 2007 r. Wyjaśnił, że takie działanie Skarżącego jest niezgodne z art. 8, art. 9 i art. 11 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. nr 121. poz. 844 ze zm.) dalej: "ustawa o podatkach i opłatach lokalnych".

Skarżący pismem z dnia 6.04.2009 r. złożył odwołanie od decyzji organu I instancji. Wyjaśnił, że posiadany samochód ciężarowy jest wykorzystywany we własnym gospodarstwie rolnym, a nie w transporcie zarobkowym.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym stwierdziło, że Wójt Gminy D. prawidłowo ustalił Skarżącemu, na podstawie art. 21 § 3 O.p., wysokość zobowiązania podatkowego za I ratę 2007 r. w podatku od środków transportowych w kwocie 426,50 zł. Wyjaśniło, że Organ I instancji uwzględnił stawki podatku od środków transportowych określone Uchwałą Rady Gminy w D. z dnia 6.12.2006 r. nr 9/II/2006, a także ilość osi, dopuszczalną masę całkowitą pojazdu oraz rodzaj zawieszenia.

Jednocześnie Kolegium podniosło, że fakt wykorzystywania samochodu w gospodarstwie rolnym, nie powoduje jego zwolnienia od podatku od środków transportowych. Ze zwolnienia od tego podatku korzystają przyczepy i naczepy związane wyłącznie z działalnością rolniczą prowadzoną przez podatnika podatku rolnego - art. 8 pkt 5 i 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Wskazało, że skoro Skarżący jest właścicielem samochodu ciężarowego, który nie jest objęty ustawowym zwolnieniem, to ciąży na nim obowiązek zapłaty podatku od środków transportowych.

Skarżący pismem zatytułowanym "Odwołanie" zaskarżył powyższe decyzje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi wskazał, że jako rolnik który używa środka transportu w okresie prac polowych musi płacić tyle samo, co osoba prowadząca transport samochodowy. Skarżący podniósł, że nigdy nie uchylał się odpłacaniem podatków i to on zwrócił uwagę, że auto które posiada jest 3-osiowe. W jego ocenie stawka ustalona przez Gminę jest zbyt wysoka i nierównomierna.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach oraz wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;

skarga zasługuje na uwzględnienie, choć z innych przyczyn niż w niej wskazane.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż Wójt Gminy D. w sposób nieprawidłowy określił Skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych za I ratę 2007 r. Sąd pragnie wyjaśnić, że zobowiązanie podatkowe w podatku od środków transportowych jest zobowiązaniem rocznym i w taki też sposób powinno zostać określone w decyzji wydanej na podstawie art. 21 § 3 O.p. Świadczy o tym treść art. 9 ust. 6 pkt 1 oraz art. 10 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Stosownie do art. 21 § 3 O.p., jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych obowiązek podatkowy w zakresie podatku od środków transportowych, z zastrzeżeniem ust. 2, ciąży na osobach fizycznych i osobach prawnych będących właścicielami środków transportowych.

W myśl art. art. 9 ust. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podmioty, o których mowa w ust. 1, są obowiązane:

1) składać, w terminie do dnia 15 lutego właściwemu organowi podatkowemu, deklaracje na podatek od środków transportowych na dany rok podatkowy, sporządzone na formularzu według ustalonego wzoru, a jeżeli obowiązek podatkowy powstał po tym dniu - w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie tego obowiązku;

2) odpowiednio skorygować deklaracje w razie zaistnienia okoliczności mających wpływ na powstanie lub wygaśnięcie obowiązku podatkowego, lub zmianę miejsca zamieszkania, lub siedziby - w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych okoliczności;

3) wpłacać obliczony w deklaracji podatek od środków transportowych - bez wezwania - na rachunek budżetu właściwej gminy.

Na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych Rada gminy określa, w drodze uchwały, wysokość stawek podatku od środków transportowych, z tym że roczna stawka podatku od jednego środka transportowego nie może przekroczy wartości określonych w pkt 1-7 tego przepisu.

Sąd w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 2 lipca 2009 r. sygn. akt II FSK 433/09 (LEX nr 513219), zgodnie z którym: "Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo, że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego (art. 21 § 3 o.p.). Zatem zaistnienie jednej z wymienionych okoliczności obliguje organ do określenia zobowiązania podatkowego w drodze decyzji, w pełnej wysokości. Z przepisu tego nie można bowiem wyprowadzić normy prawnej nakazującej objęcia decyzją tylko tej część zobowiązania, która nie została jeszcze zapłacona."

W związku z powyższym Sąd stwierdza, że skoro okresem rozliczeniowym w podatku od środków transportowych jest rok podatkowy, to organ był obowiązany określić wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych za cały 2007 r. Organ podatkowy określając swą decyzją tylko część zobowiązania podatkowego za 2007 r. (w postaci I raty), naruszył zasadę postępowania wyrażoną w art. art. 21 § 3 O.p., co miało istotny wpływ ma wynik sprawy.

Powyższego nie zmienia fakt, że zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podatek od środków transportowych, z zastrzeżeniem ust. 2 tego przepisu, jest płatny w dwóch ratach proporcjonalnie do czasu trwania obowiązku podatkowego, w terminie do dnia 15 lutego i do dnia 15 września każdego roku. Sąd pragnie podkreślić, że czym innym jest określenie zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych, a czym innych jest płatność tego podatku w dwóch ratach proporcjonalnie do czasu trwania obowiązku podatkowego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: "p.p.s.a." Sąd orzekł jak w sentencji.

Zakres w jakim uchylona decyzja nie podlega wykonaniu Sąd określił w oparciu o art. 152 p.p.s.a.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.