Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 640/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-08-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędziowie: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędzia WSA Joanna Tarno Protokolant: Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 rok od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów. postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z [...] r. ustalającą M. K. zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił m.in. art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.; dalej "u.p.d.o.f.").

W dniu 18 lipca 2013 r. Trybunał Konstytucyjny rozpoznał skargę konstytucyjną w sprawie SK 18/09 dotyczącą zasad opodatkowania dochodu niezgłoszonego przez podatnika. W wydanym w tym dniu wyroku orzekł, że:

1. Art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2001 r.

a) nie jest niezgodny z art. 31 ust. 3, art. 42 ust. 1, art. 46 i art. 64 ust. 3 Konstytucji,

b) jest zgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji.

2. Art. 20 ust. 3 powyższej ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r., jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji.

3. Art. 68 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji. Przepis ten traci moc obowiązującą z upływem osiemnastu miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw.

W pozostałym zakresie Trybunał postanowił umorzyć postępowanie.

Do dnia 21 sierpnia 2013 r. orzeczenie to nie zostało ogłoszone w Dzienniku Ustaw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Tego rodzaju zależność wystąpiła w niniejszej sprawie.

Przedmiotem skargi jest decyzja dotycząca ustalenia stronie skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Przepisem prawa materialnego, na podstawie którego wydane zostały decyzje przez organy podatkowe obu instancji, jest art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. Niezgodność tego przepisu z ustawą zasadniczą stwierdził Trybunał Konstytucyjny we wskazanym wyżej wyroku z 18 lipca 2013 r. (SK 18/09). Wyrok dotyczy art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. w wersji obowiązującej od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r. Bez wątpienia istotna pozostaje znajomość jego motywów, skoro uwagi sformułowane przez Trybunał dotyczyć będą stanu prawnego obowiązującego w roku podatkowym, którego dotyczy zaskarżona decyzja.

W komunikacie prasowym dostępnym na stronie internetowej Trybunału Konstytucyjnego przeczytać można, że podstawowy zarzut, jaki Trybunał postawił zaskarżonym regulacjom, dotyczył wyjątkowo niejasnego ukształtowania pojęcia przychodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzącego ze źródeł nieujawnionych, niejednoznacznego określenia zasad dotyczących biegu terminu do ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od dochodów nieujawnionych oraz braku możliwości uwzględnienia zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego powstałego na zasadach ogólnych. Pozostałe zastrzeżenia związane z: rozkładem ciężaru dowodu w postępowaniu dotyczącym podatku od dochodów nieujawnionych, określeniem zakresu obowiązków dokumentacyjnych ciążących na podatniku, opodatkowaniem przychodów wynikających z czynności niemogących być przedmiotem prawnie skutecznej umowy oraz zbiegu instytucji ustalenia podatku od dochodów nieujawnionych i określenia wysokości zobowiązania podatkowego powstałego na zasadach ogólnych, miały wprawdzie mniejsze znaczenie, jednak istotnie pogłębiły przekonanie o naruszeniu wymogów ustawy zasadniczej.

Zaznaczyć należy, że analizowany wyrok nie został jeszcze ogłoszony w Dzienniku Ustaw, a zgodnie z art. 190 ust. 2 i 3 Konstytucji i art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. z 1997 r. Nr 102, poz. 643 ze zm.) orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego wchodzą w życie dopiero z chwilą ogłoszenia.

Wobec zastrzeżeń zgłoszonych przez Trybunał, oczekiwanie na publikację wyroku w sprawie SK 18/09 oraz sporządzenie pisemnych jego motywów uzasadnia zawieszenie postępowania sądowego do tego czasu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

mak