Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 119/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Powołane przepisy: article: art. 246 par 2 okt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. Sp. j. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do grudnia 2006 roku postanawia odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Skarżąca, T. Sp.j. wniosła do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek wspólnicy Spółki N. D. i K. M. wskazali, na małą rentowność firmy, obciążenia kredytowe oraz wpłaty miesięczne do Izby Celnej w W.

W oświadczeniu o majątku i dochodach Skarżąca wskazała kapitał zakładowy w wysokości 690.686,00 zł, wyjaśniła również, że posiada środki trwałe o wartości 970.917,00 zł., za rok 2011 wykazała zysk w wysokości 75.917,00 zł. Wykazała, że na rachunku bankowym posiada zadłużenie w wysokości 288.948,78 zł.

Wykonując wezwanie referendarza sądowego WSA w Warszawie Skarżąca nadesłała informację o ratach miesięcznych spłat kredytów: w [...] kwota kredytu 134.701,34 zł, rata 5.254,06 zł; w Banku [...] , kredyt obrotowy 300.000,00 zł z ratą 2.035,79 zł oraz zobowiązanie względem Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z ratą miesięczną w 2012 r. ponad 6.000 zł. Skarżąca przedstawiła również zestawienie, z którego wynika, że spółka w 2011 r. osiągnęła przychód w kwocie 8.431.330,22 zł (6.646.962,31 zł w 2010 r.), osiągnęła dochód w wysokości 94.866,73 zł (106.224,59 zł w 2010 r.), natomiast koszty uzyskania przychodu wyniosły 8.336.463,49 zł ( 6.540.737,72 zł w 2010 r.). Skarżąca przedstawiła również deklaracje VAT-7 za miesiące od lipca 2011 r. do stycznia 2012 r. Spółka poinformowała również, że postępowanie egzekucyjne toczące się wobec niej zostało zawieszone. Ponadto Skarżąca przedłożyła wyciągi z rachunku bankowego w Banku [...] za okres od października 2011 r. do lutego 2012 r.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a może zostać przyznane, gdy osoba prawna wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 P.p.s.a.).

Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Sąd może zwolnić osobę prawną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na pełne ich poniesienie (art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, gdyż wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.

Przystępując do rozpoznania wniosku, przypomnieć należy, że co do zasady, każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia (art. 211 P.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Przyznanie lub odmowa przyznania prawa pomocy winna wynikać z wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej.

Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, wysokość kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania stanowi wpis od skargi w wysokości 4.509,00 zł oraz stan faktyczny sprawy, należy stwierdzić, iż w sprawie brak jest podstaw dla pozytywnego załatwienia wniosku strony.

Przede wszystkim podkreślić należy, że Skarżąca mimo - jak twierdzi -trudnej sytuacji finansowej, prowadzi działalność gospodarczą, ma zatem możliwość uzyskiwania przychodów. Natomiast jak wynika z przedstawionych dokumentów (zestawienia przychodów oraz kosztów uzyskania) Spółka w 2011r. osiągnęła dochód w kwocie 94.866,73 zł. przychód Spółki wyniósł 8.431.330,22 zł natomiast koszty uzyskania przychodu odpowiednio 8.336.463,49 zł. Z przedstawionej deklaracji VAT-7 za styczeń 2012 r. wynika natomiast, że podstawa do opodatkowania wyniosła 531.102 zł. Ponadto z przedstawionego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu poniesionej straty PIT- 36 wynika, że wspólnicy Spółki w 2010 r. osiągnęli dochód w wysokości: N. D. 53.112,30 zł. natomiast A. M. 52.237,71 zł.

Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą i jak wynika z nadesłanych dokumentów uzyskuje z tego tytułu przychody oraz dochody. W ocenie referendarza sądowego Skarżąca nie wykazała, że nie posiada środków na uiszczenie wpisu należnego od skargi. Podkreślić należy, że zobowiązania wskazane przez Spółkę nie korzystają z pierwszeństwa zaspokojenia przed należnościami z tytułu wpisu od skargi, co oznacza, że obowiązek spłaty zobowiązań, nie wyklucza partycypowania spółki w kosztach postępowania. Koszty sądowe jako należności budżetu państwa należy uiszczać na równi z innymi koniecznymi wydatkami obciążającymi Skarżącą, a warunkiem przyznania stronie prawa pomocy w zakresie częściowym jest wykazanie przez Skarżącą, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 243, art. 245, art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.