Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 343/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-07-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonych w zwrotach szacunkowych stanów faktycznych. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej realne, istniejące w chwili składania wniosku możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy.

Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wykazała, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych brutto, jest właścicielem gospodarstwa rolnego

o powierzchni [...] ha oraz dwóch [...] – cio letnich domów drewnianych, jednego

o powierzchni [...] m2 a drugiego o powierzchni [...] m2, i mieszkania o powierzchni [...] m2. Strona skarżąca wykazała także, że posiada oszczędności w kwocie [...] złotych oraz, iż ponosi koszty remontu budynków gospodarstwa rolnego, które niejednokrotnie przewyższają wysokość pobieranej przez nią emerytury.

Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) i wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).

Porównanie wysokość wszelkich kosztów sądowych związanych z niniejszym postępowanie do wysokości zgromadzonych przez stronę skarżącą oszczędności jednoznacznie wskazuje, że strona skarżąca ma realną możliwość poniesienia kosztów sądowych bez narażenia się na uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego.

O braku możliwości powstania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania decyduje to, że środki finansowe pozwalające stronie skarżącej ponieść koszty sądowe pochodzą z oszczędności, czyli środków finansowych nieangażowanych w ponoszenie kosztów utrzymania koniecznego. Tym samym w sprawie niniejszej nie zachodzą podstawy od przyznania stronie skarżącej prawa pomocy.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.

i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.