Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 525/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6341 Pozbawienie uprawnień kombatanckich oraz pozbawienie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Kombatanci
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie w części
Powołane przepisy: article: art. 185 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Tryniszewska - Bytys po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 marca 2006r., sygn. akt II SA/Lu 994/05 - przyznające skarżącemu prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata, - odmawiające przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie wydanego w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 17 października 2005r., Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o pozbawieniu uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a 1) uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w punkcie 2 2) przyznać Stanisławowi Kowalczykowi prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę S. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 17 października 2005r., Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o pozbawieniu uprawnień kombatanckich.

Postanowieniem z dnia 16 marca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przyznał prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu, natomiast w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy. Analizując sytuację materialną skarżącego Sąd stwierdził, iż wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymując się z renty rolniczej w kwocie 600 zł brutto miesięcznie. Żona otrzymuje rentę w kwocie 540 zł brutto miesięcznie. Skarżący podaje, że posiada dom o powierzchni 80m2 i nie dysponuje zasobami pieniężnymi.

W ocenie Sądu skarżący nie spełnia przesłanek uzasadniających zwolnienie go od opłat sądowych, ponieważ posiada stały miesięczny dochód. Natomiast udzielenie prawa pomocy w zakresie całkowitym powinno być stosowane tylko wówczas, gdy wnioskodawca jest osobą bezrobotną lub nie posiada wystarczających środków do życia.

Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie S. K. wniósł zażalenie podnosząc, iż posiada pierwszą grupę inwalidzką, oboje z żoną wymagają opieki racji choroby i podeszłego wieku. Skarżący przedstawił również wykaz miesięcznych wydatków.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa" przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Jak wynika z akt sprawy skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. Oboje są osobami starszymi i uzyskują rentę w łącznej kwocie 1140 zł, posiadają dom o powierzchni 80 m 2. Skarżący nie wykazał żadnych zasobów pieniężnych. Dokonując oceny stanu majątkowego skarżącego nie sposób się zgodzić ze stanowiskiem Sądu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie słusznie stwierdził, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, obejmującą jedynie osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową pomimo poczynionych oszczędności w wydatkach i największej staranności nie mogą ponieść kosztów postępowania. Jednakże argumentacja sądu odnosząca się do sytuacji majątkowej skarżącego nie przemawiała za wykluczeniem go z grupy osób, którym może być przyznane prawo pomocy. Chociaż, co do zasady posiadanie majątku wyklucza możliwość przyznania prawa pomocy, to reguła ta nie odnosi się do sytuacji, w których osoby wnioskujące o przyznanie prawa pomocy nie posiadają możliwości uzyskania jakiegokolwiek dochodu z posiadanego majątku.

Ponadto skarżący jak również jego żona są osobami starszymi, które nie są już aktywne zawodowo. W związku z powyższym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można uznać, aby skarżący mogli zwiększyć swój dochód lub znacznie ograniczyć wydatki bez uszczerbku w utrzymaniu w koniecznym. Okoliczności związane z ograniczonymi możliwościami finansowymi skarżącego nie zostały wzięte pod uwagę przez Sąd I instancji

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 185§1 w zw. z art. 197 ppsa.