Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 126/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 259 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Po 175/13 o odrzuceniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 20 maja 2013 r. w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi C.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Po 175/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w sprawie ze skargi C.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione, odrzucił sprzeciw skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z dnia 20 maja 2013 r., którym to postanowieniem odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z dnia 6 czerwca 2013 r. skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 20 maja 2013 r. Następnie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych tego sprzeciwu (brak podpisu) zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania. Zażalenie na powyższe zarządzenie zostało postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt II OSK 890/13, oddalone.

Nadto Sąd podniósł, że przedmiotowy sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego został przez skarżącą wniesiony już po upływie terminu do jego wniesienia, zatem na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", wniesiony sprzeciw odrzucono.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła skarżąca, wskazując, że nie uchybiła terminowi do wniesienia sprzeciwu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 259 § 1 P.p.s.a. od postanowień referendarzy sądowych, wydanych na posiedzeniu niejawnym co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego postanowienia. Zaś przepis art. 259 § 2 P.p.s.a. stanowi, że sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie rację ma Sąd pierwszej instancji, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia sprzeciwu od postanowienia z dnia 20 maja 2013 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Jak bowiem wynika z akt sprawy ww. postanowienie z dnia 20 maja 2013 r. zostało skarżącej doręczone w dniu 29 maja 2013 r. (potwierdzenie odbioru - k. 56), zatem ustawowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął z dniem 5 czerwca 2013 r. Zaś przedmiotowy sprzeciw został przez skarżącą wniesiony w dniu 6 czerwca 2013 r.

Mając na uwadze powyższe przyjąć należy, że twierdzenie skarżącej, iż przedmiotowy sprzeciw złożyła w terminie, nie znajduje oparcia w aktach sprawy i jako taki nie zasługuje na uwzględnienie.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.