Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 24/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149 par. 1 i 2 P.p.s.a., art. 151 P.p.s.a., art. 200 P.p.s.a.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 2 ust. 1, art. 1 ust. 1 , art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a art. 6 ust. 2 art. 10 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski,, Sędzia NSA Elżbieta Makowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 marca 2014 r. sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Burmistrza do załatwienia punktu [...] wniosku K. M. z dnia [...] r. w terminie 14 dni licząc od doręczenia akt administracyjnych organowi i stwierdza, że bezczynność Burmistrza w tym zakresie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, II. wymierza Burmistrzowi grzywnę w kwocie [...] złotych, III. w pozostałej części oddala skargę. IV. zasądza od Burmistrza na rzecz skarżącego K. M. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

K. M. pismem z dnia 24 czerwca 2012 r., które wpłynęło do Urzędu Miejskiego w dniu 26 czerwca 2012 r. powołując się na art. 2 ust. 1 a także art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a, art. 6 ust. 2, art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) zwrócił się do Burmistrza z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:

"1) Proszę o udzielenie odpowiedzi na pytania:

- Czy zasadność, korzyści i zagrożenia związane z powierzeniem podmiotowi zewnętrznemu obsługi prawnej organów Gminy były przedmiotem analiz prowadzonych przez Burmistrza lub inne upoważnione osoby? Jeżeli tak to proszę o przedstawienie kopii dokumentu z rzeczoną analizą .

- Kiedy, przez kogo i w jakim trybie nastąpiło podjęcie decyzji o powierzeniu obsługi prawnej organów Gminy podmiotowi zewnętrznemu? Proszę o przekazanie kopii właściwego dokumentu.

- W jakim trybie (przetargowym, czy bezprzetargowym) został wyłoniony podmiot Kancelaria Prawna S., D., O. mający siedzibę , jako podmiot do obsługi prawnej organów Gminy ? W zależności od trybu wyłonienia proszę o przekazanie informacji kto podejmował decyzję lub proszę o przekazanie kopii materiałów, nad którymi pracowała komisja przetargowa oraz protokół z posiedzenia tej komisji.

2) Proszę o przekazanie kopii umowy zawartej przez Burmistrza z podmiotem Kancelaria Prawna S., D., O. na obsługę prawną organów Gminy . W przypadku gdyby Burmistrz uznał, za stosowne powołanie się na art. 5 ust. 2 ustawy przywołanej na wstępie, w takim przypadku wnioskuję o przekazanie kopii rzeczonej umowy z usuniętymi fragmentami stanowiącymi tajemnicę przedsiębiorcy podlegającymi wyłączeniu , z wyjaśnieniami, dlaczego fragmenty wykreślone zostały uznane za podlegające wyłączeniu z udostępnienia na mocy art. 5 ust. 2 ustawy przywołanej na wstępie.

3) Proszę o udzielenie informacji, czy istnieje wewnętrzny dokument, inny niż Regulamin Organizacyjny Urzędu Miejskiego (załącznik do zarządzenia nr [..] Burmistrza z dnia [...]) instruujący pracowników Urzędu Miejskiego , kiedy w jakich sprawach i w jaki sposób pracownicy różnych szczebli Urzędu Miejskiego mogą zwracać się do osób będących przedstawicielami Kancelarii Prawnej S., D., O.. Jeżeli taki dokument powstał, czy został wprowadzony do stosowania zarządzeniem Burmistrza oraz proszę o przekazanie kserokopii tego dokumentu oraz ewentualnie kopii zarządzenia Burmistrza.

4) Proszę o przekazanie informacji w jaki sposób dokumentowana jest korespondencja organów Gminy z podmiotem, któremu powierzona została obsługa prawna organów Gminy, a ponadto o wyjaśnienie według jakich kryteriów następuje zwracanie się do tego podmiotu o opinie prawne, tj. w jakich okolicznościach następuje stwierdzenie potrzeby wystąpienia opinię prawną.

5) Proszę o przekazanie kopi dokumentu, którym organ Gminy zwrócił się do Kancelarii Prawnej S., D., O. o wydanie opinii prawnej w zakresie pobierania opłaty targowej oraz kopii tej opinii. Informacja o rzeczonej opinii pojawiła się na posiedzeniu Komisji Rewizyjnej w dniu [...]. cyt. za protokołem nr [...]z posiedzenia Komisji: Podmiot gospodarczy [ ...] twierdzi że [...] jest zwolniony z opłaty. Nasza kancelaria jest zupełnie innego zdania i w wydanej opinii jednoznacznie twierdzi, że opłata targowa[...] powinna być pobierana [].

Zwracam uwagę, że Internetowy Biuletyn Informacji Publicznej dla Gminy nie zawiera żadnej z informacji, które wnioskuję. Wskazuję również, że zastosowanie znajdzie również art. 13 ust. 1 oraz art. 16 ze szczególnym uwzględnieniem ust. 2 p.2) art. 16 ustawy przywołanej na wstępie"

Wniosek poza wyżej cytowana treścią zawierał ponadto żądanie o przesłanie wszystkich odpowiedzi oraz kserokopii dokumentów na adres wnioskodawcy.

Burmistrz pismem datowanym na [...] w odpowiedzi na powyższy wniosek wskazał, że objęte wnioskiem informacje stanowią informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i po wyjaśnieniu co należy rozumieć pod pojęciem informacji przetworzonej stwierdził, że w myśl wyżej wskazanego przepisu uzyskanie tego typu informacji możliwe jest w zakresie, w jakim jest to szczególnie uzasadnione ze względu na interes publiczny.

W związku z powyższym zobowiązał wnioskodawcę do złożenia wniosku ze wskazaniem istnienia interesu publicznego w uzyskaniu tych informacji, w tym z podaniem powodów, dla których spełnienie żądania jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, w terminie 14 dni od dnia otrzymana niniejszego powiadomienia pod rygorem umorzenia postępowania o udostępnienie informacji.

W odpowiedzi na to pismo, K. M. pismem z dnia [...] wezwał Burmistrza do usunięcia naruszenia prawa tj. art. 2 ust. 2 i art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej podnosząc, że żadna z wnioskowanych informacji nie ma charakteru informacji przetworzone. Wszystkie informacje, o które wnioskował stanowią albo dokumenty, które są w posiadaniu Burmistrza albo są krótką informacją że rzeczony dokument nie powstał.

Pismem z dnia [...] Burmistrz poinformował wnioskodawcę, że w dalszym ciągu podtrzymuje stanowisko wyrażone w poprzednim piśmie i wzywa go do uzupełnienia wniosku w zakresie wskazanym w piśmie z dnia [...]. W przypadku powstrzymania się od uzupełnienia złożonego wniosku postępowanie zostanie umorzone. Burmistrz poinformował wnioskodawcę, w trybie art. 10 § 1 Kpa, że w sprawie złożonego wniosku materiał dowodowy został zebrany i strona ma możliwość przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w sprawie.

W dniu [...] K. M. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie od decyzji Burmistrza oznaczonej sygn. Sek. [...] z dnia [...] odmawiającej udostępnienia informacji publicznej w zakresie objętym wnioskiem z dnia [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania.

W dniu 23 sierpnia Burmistrz wydał, na podstawie art. 14 ust. 2 i 16 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej oraz art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzję nr [...] którą umorzył w całości postępowanie w sprawie wniosku K. M. "dotyczącego udzielenia informacji publicznej w zakresie dotyczącym obsługi prawnej Gminy oraz przekazania umowy zawartej przez Burmistrza z Kancelarią Prawniczą S.C. S., D., O. z siedzibą "

K. M. wniósł odwołanie od tej decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] działając na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 14 ust. 1 i 2 w związku z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej, po rozpatrzeniu odwołania – uchyliło zaskarżoną decyzję Burmistrza w całości.

Nie zgadzając się ze sposobem rozstrzygnięcia sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze K. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Sąd ten wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 39/13 skargę tę oddalił. Uzasadnienie tego wyroku nie zostało sporządzone wobec nie złożenia wniosku o jego sporządzenie przez którąkolwiek ze stron.

Pismem z dnia [..] nr [...] Burmistrz udzielił K. M. odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Odpowiedź tę zawarł w 6 punktach, przy czym w pkt 1. poinformował, że : " powierzenie obsługi prawnej kancelarii zewnętrznej było poprzedzone analizą pod względem zasadności i korzyści ekonomicznych bez sporządzenia odrębnego dokumentu w tym zakresie." W pkt 2 Burmistrz udzielił następującej informacji: " W zakresie powierzenia obsługi prawnej kancelarii zewnętrznej nie została wydana decyzja administracyjna". W pkt 3 Burmistrz poinformował wnioskodawcę, że "umowa o prowadzenie obsługi prawnej powierzona została w trybie zapytania o cenę a wybór Kancelarii S., D., O. był podyktowany najniższą ceną oferowanej usługi."

K. M. pismem z [...] wezwał Burmistrza do usunięcia naruszenia prawa polegającego na pozostawaniu w bezczynności w zakresie realizacji jego wniosku z dnia [...] podkreślając, że w dalszym ciągu oczekuje na realizację wniosku, gdyż w pkt 1 odpowiedzi pominięta jest kwestia, czy rzeczone analizy obejmowały również zagrożenia, zaś odpowiedź udzielona w pkt 2 nie ma żadnego związku z zadanym pytaniem , które jest nadal bez odpowiedzi. Kluczową kwestią jego wniosku było żądanie przekazania kopii umowy, którą Burmistrz zawarł z podmiotem Kancelaria Prawna S. , D., O..

W odpowiedzi Burmistrz pismem z dnia [...] poinformował, że podejmie dalsze czynności po doprecyzowaniu przez wnioskodawcę co do Ad. 1. jakie zagrożenia są przedmiotem zapytania, co do Ad.2 wskazał, że w tym punkcie udzielił odpowiedzi w piśmie nr [...] w punkcie .

W tym stanie sprawy K. M. w dniu 3 lutego 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Burmistrza poprzez nieudzielanie informacji publicznej zgodnie z zakresem żądania i wniósł o:

1) zobowiązanie Burmistrza do udzielenia żądanej informacji publicznej w zakresie zgodnym z wnioskiem w terminie wyznaczonym przez sąd,

2) orzeczenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

3)zobowiązanie Burmistrza do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie,

4) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi K. M. po opisaniu najistotniejszych okoliczności stanu faktycznego stwierdził, że bezczynność Burmistrza ma charakter rażący, gdyż do dnia wniesienia skargi skarżący nie otrzymał w zakresie punktu 1) pytania pierwszego oraz punktu 2) żadnej odpowiedzi.

Burmistrz odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Zdaniem Burmistrza aby uzyskać żądane informacje należy złożyć jasny i czytelny wniosek. Obowiązek organ administracji publicznej w zakresie przekazania informacji publicznej nie może być traktowany jako bezwzględny wobec treści wniosku. Jeśli bowiem organ nabiera wątpliwości, co do treści wniosku , zgodnie z zasada informacji, zobowiązany jest dopytać wnioskodawcę o treść wniosku bądź domagać się jego sprecyzowania. Natomiast bierność wnioskodawcy wobec wezwania organu nie może skutkować negatywną oceną działania organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga K. M. jest częściowo zasadna.

Na wstępie niniejszych motywów wyjaśnić trzeba, że skarżący zwrócił się w dniu 24 czerwca 2012 r. do Burmistrza z wnioskiem o udzielenie, w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198), informacji, które sformułował w postaci 6 pytań z tym, że pytanie w pkt 1) obejmowało de facto 3 pytania. Stąd konieczne jest podkreślenie, że Sąd ocenie prawnej w ramach zarzucanej Burmistrzowi bezczynności poddał sposób załatwienia przez Burmistrz żądania udostępnienia informacji określonej przez skarżącego w tymże wniosku w pierwszym pytaniu punktu "1)" oraz w punkcie "2) "

tegoż wniosku, gdyż tak Sąd zrozumiał treść zarzutu skargi.

Innymi słowy rzecz ujmując należało rozstrzygnąć, czy Burmistrz był bezczynny:

po pierwsze, wobec wniosku strony domagającej się udzielenia odpowiedzi na pytanie: "- Czy zasadność, korzyści i zagrożenia związane z powierzeniem podmiotowi zewnętrznemu obsługi prawnej organów Gminy były przedmiotem analiz prowadzonych przez Burmistrza lub inne upoważnione osoby? Jeżeli tak to proszę o przedstawienie kopii dokumentu z rzeczoną analizą",

po drugie, wobec wniosku sformułowanego następująco: "2) Proszę o przekazanie kopii umowy zawartej przez Burmistrza z podmiotem Kancelaria Prawna S., D., O. na obsługę prawną organów Gminy . W przypadku gdyby Burmistrz uznał, za stosowne powołanie się na art. 5 ust. 2 ustawy przywołanej na wstępie, w takim przypadku wnioskuję o przekazanie kopii rzeczonej umowy z usuniętymi fragmentami stanowiącymi tajemnicę przedsiębiorcy podlegającymi wyłączeniu , z wyjaśnieniami, dlaczego fragmenty wykreślone zostały uznane za podlegające wyłączeniu z udostępnienia na mocy art. 5 ust. 2 ustawy przywołanej na wstępie."

Ustawa o dostępie do informacji publicznej zawiera własne uregulowania proceduralne, które odnoszą się do wszystkich podmiotów zobowiązanych na jej podstawie do udzielenia informacji publicznej, niezależnie od tego czy tymi podmiotami są organy administracji publicznej czy inne podmioty wymienione w art 4 tej ustawy. Tak więc wynikające z art. 16 ust. 1 i 2 ograniczenie stosowania kodeksu postępowania administracyjnego wyłącznie do decyzji o umorzeniu postępowania oraz o odmowie udostępnienia informacji dotyczy również organów administracji publicznej.

Wyjaśnić też trzeba, że według powszechnie przyjmowanego w orzecznictwie stanowiska, które skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie podziela, do skutecznego wniesienia skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane wcześniejsze wezwanie danego organu do usunięcia naruszenia prawa, w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a. lub wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie k.p.a. (vide – wyroki: NSA z dnia 14 marca 2006 r. , I OSK 243/06 (LexPolonica nr 3066176), z 24 maja 2006 r. , I OSK 601/05 (LexPolonica nr 2144855) WSA w Warszawie z 8 września 2006 r., sygn. akt II SAB/Wa 40/06, Lex 265495).

Zasadą wynikającą z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. jest, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.)

Z bezczynnością na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy zobowiązany podmiot, który posiada informację będąca informacja publiczną informacji tej nie udostępnia w terminie i w sposób przewidziany w ustawie albo nie wydaje jednej z decyzji wskazanych w art. 16 ust. 1. Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia z jakich powodów określony akt, czy czynność nie została dokonana przez organ. Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Skarga na bezczynność organu ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienia sprawy. W świetle powyższego, dla uznania bezczynności konieczne jest ustalenie, że podmiot, który był zobowiązany, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, do podjęcia określonej czynności lub wydania decyzji, nie podejmuje jednak działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi.

Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, w przypadku skierowania pisemnego wniosku o udzielenie informacji publicznej, można wyróżnić, w zależności od okoliczności faktycznych i prawnych, działania podmiotu, do którego wniosek taki został skierowany, a mianowicie podmiot ten może:

- udzielić informację publiczną, gdy jest jej dysponentem, a jednocześnie nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udzielenia. Organ dokonuje tego w formie czynności materialno – technicznej (pismem);

- poinformować wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej lub też wskazać, że organ nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 cytowanej ustawy), bądź też poinformować stronę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udzielenia informacji, niż ten w którym strona się zwróciła (art. 1 ust. 2 ustawy);

- odmówić udostępnienia informacji lub umorzyć postępowanie w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 stosownie do treści art. 16 ustawy, czego dokonuje w formie decyzji administracyjnej;

- może również odmówić udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ustawy.

Zasadniczym zagadnieniem jakie wyłoniło się w realiach niniejszej sprawy jest zakwalifikowanie wniosku, czyli rozstrzygniecie czy pytania i żądania sformułowane we wniosku skarżącego w zakresie objętym skargą (pkt 1) pytanie pierwsze i pkt 2) dotyczyły informacji publicznej.

Omawiana ustawa nie zawiera definicji informacji publicznej. Przepis art. 1 u.d.i.p. wprowadza ogólną zasadę uznającą każdą informację o sprawach publicznych za informację publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie przewidzianym ustawą. Natomiast art. 6 u.d.i.p. jedynie egzemplifikuje kategorie informacji publicznej podlegającej udostępnieniu, nie tworząc zamkniętego katalogu, a tym samym legalnej definicji tego pojęcia. Przepis art. 6 ust. 1 ustawy wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze informacji publicznych, na co wskazuje zwrot "w szczególności".

W judykaturze i doktrynie utrwalił się pogląd, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań w zakresie władzy publicznej.

Przenosząc powyższe zapatrywania na grunt niniejszej sprawy zauważyć trzeba, że pytanie zawarte w pkt 1) wniosku posiada charakter dwoisty. Jego materialno-prawna ocena zależy od konkretnego stanu faktycznego. Gdyby bowiem w organach Gminy przeprowadzono pisemną analizę zasadności, korzyści i zagrożeń związanych z powierzeniem podmiotowi zewnętrznemu obsługi prawnej jej organów, to taką analizę, jako dokument wytworzony w związku z działalnością Gminy lub jej organów, można byłoby zakwalifikować jako informację publiczną. Skoro jednak w udzielonej skarżącemu w dniu 10 lipca 2010 r. odpowiedzi wskazano, że przeprowadzono analizę zasadności i korzyści związanych z powierzeniem podmiotowi zewnętrznemu obsługi prawnej organów gminy, jednakże nie sporządzono z niej żadnego dokumentu, to nie mamy tu do czynienia z uzewnętrznionym, w jakiejkolwiek materialnej formie, przejawem działalności gminnej, a zatem stawiane pytanie w istocie rzeczy dotyczy kalkulacji rozumowych i procesów myślowych osób odpowiedzialnych za zapewnienie Gminie i jej organom obsługi prawnej, a to już nie może być zaliczone do kategorii informacji publicznej, gdyż za taką ustawa nie uznaje myśli ludzkich. Dlatego brak było podstaw do uwzględnienia skargi w zakresie pkt 1) gdyż, po pierwsze, nie odpowiadając na tę część pytania, która dotyczyła zagrożeń Burmistrz nie był bezczynny, skoro udzielona pisemna informacja wskazywała co brano w rozważaniach pod uwagę. Żaden przepis ustawy nie wymaga aby pismo traktowane jako czynność materialno-techniczna udzielało odpowiedzi na konkretne pytanie w sposób stanowiący w swej treści powtórzenie pytania. Po drugie, odmienna interpretacja omawianego zagadnienia związanego z pkt 1) wniosku, doprowadziłaby do absurdu polegającego na żądaniu udostępnienia w formie pisemnej procesów myślowych osób będących podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej i do kwalifikowania, jako przejawu bezczynności w zakresie dostępu do informacji publicznej, barku udostępnienia oczekiwanych przez wnioskodawcę kierunków tych myśli i przedmiotów objętych nimi rozważań.

Skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w uzasadnieniu wyroku z dnia 18 kwietnia 2012 r. (I OSK 191/12, LEX nr 1218847), że: "Z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji mamy do czynienia wówczas, gdy organ milczy wobec wniosku o udzielenie takiej informacji, a nie, gdy rozpozna wniosek w sposób niezadawalający wnioskodawcę. Chodzi tu bowiem o niezajęcie jakiegokolwiek stanowiska w sprawie."

Dlatego Sąd uznał, że co do tego punktu wniosku udzielona skarżącemu przez Burmistrza odpowiedź, w realiach niniejszej sprawy, była wystarczająca, a organ ten nie był bezczynny w tym zakresie.

Inaczej natomiast przedstawia się ocena tej części skargi, która dotyczy punktu wniosku o następującej treści:

"2) Proszę o przekazanie kopii umowy zawartej przez Burmistrza z podmiotem Kancelaria Prawna S., D., O. na obsługę prawną organów Gminy . W przypadku gdyby Burmistrz uznał, za stosowne powołanie się na art. 5 ust. 2 ustawy przywołanej na wstępie, w takim przypadku wnioskuję o przekazanie kopii rzeczonej umowy z usuniętymi fragmentami stanowiącymi tajemnicę przedsiębiorcy podlegającymi wyłączeniu , z wyjaśnieniami, dlaczego fragmenty wykreślone zostały uznane za podlegające wyłączeniu z udostępnienia na mocy art. 5 ust. 2 ustawy przywołanej na wstępie."

Jak wynika to z opisanego na wstępie niniejszych motywów stanu faktycznego, Burmistrz ani nie udostępnił skarżącemu tej umowy w pełnym lub zanonimizowanym brzmieniu, ani nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy. Co do tego, że tego rodzaju umowa stanowi informację publiczną nie ma wątpliwości. Zagadnieniem odrębnym jest natomiast dopuszczalność i zakres jej udostępnienia. Zarówno z treści pism kierowanych do wnioskodawcy jak i z treści odpowiedzi na skargę wynika, że Burmistrz unikał zajęcia jakiegokolwiek stanowiska co do tej części wniosku. Uzasadnione jest zatem stwierdzenie, że w tym zakresie podmiot zobowiązany jest bezczynny.

Podkreślenia wymaga, że rozstrzygnięcie sądu administracyjnego w sprawie stwierdzonej bezczynności musi mieścić się w granicach zakreślonych w art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz.270 zpóźn.zm.). Zgodnie z tym przepisem Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1).

Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (§ 2).

W świetle wskazanego przepisu wniosek skargi o zobowiązanie Burmistrza do dyscyplinarnego ukarania osoby winnej bezczynności, pozbawiony jest podstaw prawnych. Sąd administracyjny nie posiada kompetencji do nakazywania organom wszczęcia postępowania dyscyplinarnego i ukarania dyscyplinarnego pracowników tych organów.

Wyjaśnić też trzeba, że rozstrzygnięcie sądu stwierdzającego bezczynność podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej nie może polegać ani na zobowiązaniu do jej udostępnienia ani na wskazaniu jakiegokolwiek innego sposobu zlikwidowania stanu bezczynności poza zobligowaniem do rozpatrzenia wniosku w określonym terminie. To bowiem jak ten wniosek zostanie rozpatrzony należy wyłącznie do kompetencji podmiotu, na którym ciąży prawny obowiązek załatwienia takiego wniosku.

Bezczynność Burmistrza , liczona od upływu 14 dni od otrzymania wniosku wynosi około 20 miesięcy, a więc jest na tyle długotrwała żeby stwierdzić, że bezczynność ta ma charakter rażący, co przemawiało za wymierzeniem Burmistrzowi odpowiedniej grzywny.

W tym stanie sprawy należało w części uwzględniającej skargę orzec na podstawie art. 149 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w części oddalającej skargę - na podstawie art. 151 P.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tej samej ustawy.