Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 2274/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: *Uchylono interpretację przepisów prawa podatkowego
Powołane przepisy: article: art. 86 ust. 1, 86a
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Ciołek - sprawozdawca, Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska, Protokolant sekretarz sądowy Anna Terlecka, po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. w Wydziale I na rozprawie sprawy ze skargi A w P. na indywidualną interpretacje Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług: I. uchyla zaskarżoną interpretację, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów na rzecz skarżącego kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest interpretacja indywidualna Ministra Finansów (Dyrektora Izby Skarbowej w P.; dalej: organ podatkowy) wydana na rzecz A (dalej: strona/skarżący) w przedmiocie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011r., nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: uVAT).

We wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, dotyczącym stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego strona powołała regulacje ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. 2011 r. Nr 12, poz. 59 ze zm., dalej: uol), w tym art. 32 ust. 1, art. 32 ust. 2 uol, art. 35 ust. 1 pkt 1 uol.

Wskazała strona, odwołując się do właściwych przepisów, na wprowadzone z dniem 1 kwietnia 2014 r. zmiany w sprawie zasad odliczania i rozliczania podatku VAT odnośnie wszystkich wydatków dotyczących samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony. Powołała się na pismo Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych z dnia [...] informujące, że jednostki Lasów Państwowych korzystają z samochodów wyłącznie do działalności gospodarczej. Dalej podała, że strona w myśl art. 86a ust. 12 uVAT– w dniu 7 kwietnia zgłosiła Naczelnikowi Urzędu Skarbowego informację o posiadanych samochodach. W myśl art. 86a ust. 6 i 7 założyła stosowną ewidencję przebiegu pojazdu i zaczęła odliczać w 100% VAT od wszystkich zakupów dotyczących pojazdów.

Strona swoje pojazdy samochodowe wykorzystuje do wielu działań związanych z gospodarką leśną. Szczególną rolę pojazdy samochodowe odgrywają w:

1. kontroli wewnętrznej prowadzonej przez Posterunek Straży Leśnej, do obowiązku której w szczególności należy wykonywanie ciągłej ochrony mienia Skarbu Państwa w zarządzie Lasów Państwowych, w zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa poprzez przeciwdziałanie czynom przestępczym i wykroczeniom, ujawnianie i ściganie sprawców przestępstw i wykroczeń, doprowadzenie do naprawienia szkody. W ramach sprawowanej kontroli Straż Leśna wykonuje m.in.: patrole dzienne i nocne oraz obserwację w terenie, kontroluje legalność pochodzenia drewna składowanego na gruntach Lasów Państwowych i drewna wywożonego, sprawdza legalność pozyskiwania drewna, zatrzymuje i dokonuje kontroli środków transportu wożących drewno w celu sprawdzenia ich ładunku, kontroluje podmioty gospodarcze zajmujące się obrotem i przetwarzaniem drewna i innych produktów leśnych w celu sprawdzania legalności pochodzenia surowców drzewnych i innych produktów leśnych, uczestniczy w pracach komisji przeprowadzających kontrolę pni. Obowiązkiem Straży Leśnej jest więc natychmiastowe reagowanie na zgłoszenia bez względu na porę i czas pracy, udział w zasadzkach i lokalnych akcjach, mających na celu ujęcie sprawców szkodnictwa leśnego z naciskiem na: tereny i miejsca szczególnie narażone na kradzieże drewna, kierunki wywozu skradzionego drewna oraz miejsca występowania wzmożonego szkodnictwa leśnego. Wszystkie obowiązki Straży Leśnej zostały wyszczególnione w ustawie o lasach – Rozdział 7 art. 47, Zarządzeniu nr 45 Dyrektora Generalnego LP z dnia 28 kwietnia 1999 r. oraz Zarządzeniu nr 52 Dyrektora Generalnego LP z dnia 9 września 2004 r.;

2. działalności łowieckiej, której zadaniem jest m.in.: systematyczne obserwowanie lasu i innego powierzonego mienia na terenie Ośrodka Hodowli Zwierzyny (OHZ) w celu ich ochrony przed szkodnictwem. Ochrona ta ma polegać głównie na zapobieganiu i ujawnianiu szkodnictwa leśnego, zabezpieczaniu dowodów, w tym podejmowaniu wstępnych czynności w celu ustalenia sprawcy oraz zgłaszaniu do nadleśnictwa zaistniałych przestępstw i wykroczeń. W zakresie ochrony lasu przed szkodnictwem leśniczy współpracuje z Posterunkiem Straży Leśnej oraz pozostałymi pracownikami Służby Leśnej, Policją oraz innymi organami i organizacjami.

Ponadto leśniczy ds. łowieckich organizuje i nadzoruje prace związane z uprawą i pielęgnacją poletek łowieckich, utrzymaniem buchtowisk, nęcisk, gromadzeniem karmy na potrzeby gospodarki łowieckiej, prowadzi obserwacje zwierzyny i monitoruje poziom powodowanych szkód, szacuje szkody od zwierzyny w uprawach i płodach rolnych, nadzoruje przestrzeganie poleceń wydawanych przez rejonowego lekarza weterynarii w związku ze stwierdzeniem przypadku występowania wścieklizny na terenie obwodów łowieckich administrowanych przez Nadleśnictwo, współpracuje ze służbami weterynaryjnymi w zakresie zwalczania chorób zwierzyny, ustala liczebność zwierzyny oraz jej strukturę wiekową i płciową poprzez metodycznie odpowiednią inwentaryzację, organizuje i wykonuje odstrzał zwierzyny zgodnie z obowiązującym Rocznym Planem Łowieckim, na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt jest zobligowany w uzasadnionych przypadkach do bezzwłocznego uśmiercenia, w celu zakończenia cierpień zwierzęcia – zwierząt poszkodowanych w kolizjach komunikacyjnych na drogach przebiegających przez teren OHZ.

Wyjaśniła strona, że pojazdy wykorzystywane przez ww. komórki organizacyjne wymagają innego niż siedziba Nadleśnictwa miejsca garażowania, tj. w miejscu zamieszkania obsługujących je pracowników, co wynika z charakteru pracy tych komórek. A miejscem pracy Straży Leśnej jest teren Nadleśnictwa, a dla leśniczego ds. łowieckich jest teren leśnictwa wskazanego w umowie o pracę. Miejsce garażowania samochodu Straży Leśnej znajduje się 20 metrów poza obszarem Nadleśnictwa – w miejscu zamieszkania komendanta Straży Leśnej. Samochód leśniczego ds. łowieckich garażowany jest na terenie Ośrodka Hodowli Zwierzyny usytuowanego w zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa (OHZ) w miejscu zamieszkania pracownika.

Powyższe zdaniem strony spełnia obiektywne warunki do zabezpieczenia używania samochodów tylko do celów działalności gospodarczej i spełnia wymogi z art. 86a uVAT. Poinformowała, że w celu zagwarantowania przestrzegania powyższego przepisu Nadleśnictwo w dniu 1 kwietnia 2014 r. wprowadziło do stosowania Zarządzenie w sprawie użytkowania pojazdów samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do celów działalności gospodarczej oraz zasad wykorzystania samochodów prywatnych do celów służbowych w Nadleśnictwie, które zawiera Regulamin używania pojazdów samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej dla użytkowników będących pracownikami oraz stosowne ewidencje przebiegu pojazdu zawierające wymogi opisane w art. 86a ust. 7.

Zdaniem strony wobec spełnienia wymogów z art. 86a ust. 4 pkt 1 uVAT i w kategoriach obiektywnych może ona dokonywać pełnego odliczenia podatku VAT od wszystkich wydatków dotyczących przedmiotowych pojazdów.

Zauważyła strona, że przepisy ustawy nie określają jednak, w jaki praktyczny sposób podatnik ma zapewnić w przedsiębiorstwie wyeliminowanie użytku prywatnego używanych w nim pojazdów samochodowych dla celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Skarżąca użyła więc wszelkich dostępnych środków, aby zagwarantować używanie samochodów wyłącznie do działalności gospodarczej. Wprowadzony regulamin szczegółowo opisuje zasady używania samochodów służbowych oraz konsekwencje za ich naruszenie. Mimo, że garażowanie samochodów jest poza siedzibą strony, to jednak zasadność ich używania i specyfika pracy pracowników z nich korzystających uzasadniają i potwierdzają przyjęte założenia i w pełni respektują art. 86a uVAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1. Czy garażowanie samochodów służbowych w opisanych powyżej sytuacjach spełnia wymogi znowelizowanych z dniem 1 kwietnia 2014 r. przepisów i upoważnia stronę do odliczania 100% VAT od dokonywanych zakupów związanych z ich użytkowaniem ?

2. Czy zgodnie z art. 86a ust. 14 uVAT istnieje możliwość zmiany wykorzystywania pojazdów samochodowych z wyłącznie do działalności gospodarczej do mieszanej lub odwrotnie z mieszanej do służącej wyłącznie działalności gospodarczej nieograniczoną ilość razy ?

Zdaniem strony, w zakresie pytania nr 1, specyfika pracy opisanych we wniosku pracowników użytkujących samochody służbowe nie pozwala na garażowanie ich w miejscu siedziby strony. Forma i zakres pełnionych przez Straż Leśną oraz leśniczego ds. łowieckich obowiązków wymaga od nich pełnej gotowości o każdej porze – zarówno w dzień, jak i w godzinach nocnych. Aby pracownicy ci mogli wykonywać prawidłowo i efektywnie swoje obowiązki służbowe muszą być wyposażeni w samochód. Samochód ten stanowi narzędzie pracy, które w każdej chwili musi zostać użyte w celu zabezpieczania mienia Skarbu Państwa. Nie może znajdować się kilkanaście km dalej – w miejscu siedziby strony, ponieważ w wielu przypadkach uniemożliwi to wykonywanie obowiązków zarówno przez Straż Leśną, jak i leśniczego ds. łowieckich. Zasadne jest więc garażowanie samochodu w miejscu zamieszkania wspomnianych powyżej pracowników – w przypadku komendanta Straży Leśnej 20 metrów poza terenem strony, w przypadku leśniczego ds. łowieckich na terenie strony (OHZ).

Strona uregulowała wszelkie formalne obowiązki, jakie zostały nałożone przez ustawę o VAT. Wprowadziła stosowne przepisy wewnętrzne oraz ewidencję przebiegu pojazdu. Monitoruje na bieżąco sposób wykorzystania pojazdów poprzez prawidłową ewidencję.

Tym samym zdaniem strony garażowanie samochodów w opisanych miejscach spełnia wszelkie formalne wymogi i w żaden sposób nie łamie obowiązujących przepisów.

Odnośnie pytania nr 2 strona wskazała, że aby pojazdy samochodowe mogły być wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej muszą być spełnione warunki art. 86a ust. 4-14 ustawy o VAT. Aby dokonać zmiany wykorzystania pojazdu należy, w myśl art. 86a ust. 14, dokonać aktualizacji informacji najpóźniej przed dniem, w którym dokonuje tej zmiany. A w myśl art. 86a ust. 6, ewidencję przebiegu pojazdu prowadzi się od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.

W związku z powyższym, zdaniem strony, nic nie stoi na przeszkodzie, aby istniała możliwość dokonywania zmian w wykorzystywaniu pojazdów służbowych będących w posiadaniu pracodawcy ze służących wyłącznie działalności gospodarczej i odliczać 100% do działalności mieszanej i odwrotnie wielokrotnie z jednoczesnym zgłoszeniem do Urzędu Skarbowego stosownych zmian.

Zauważyła strona, że podane przez Ministerstwo Finansów wyjaśnienia umieszczone na stronie www w części przykładów wzajemnie się wykluczają.

W powołanej na wstępie interpretacji indywidualnej organ podatkowy uznał stanowisko strony za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu, powołał organ podatkowy art. 86 ust. 1 i 2 uVAT i stwierdził, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Dalej omówił organ kwestię bezpośredniego i pośredniego związku dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą podatnika. Odwołała się przy tym do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Następnie organ podatkowy przeanalizował art. 86a uVAT oraz zmiany wprowadzone z dniem 1 kwietnia 2014 r. na podstawie art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014 r., poz. 312).

Uznał organ podatkowy, że w przedmiotowej sprawie przepisy te nie znajdują zastosowania bowiem nie został spełniony podstawowy warunek do odliczenia, tj. związek zakupów o których mowa w pytaniu, z działalnością gospodarczą strony. Odwołał się przy tym organ podatkowy do art. 6 ust. 1 pkt , art. 7 ust. 1, art. 8, art. 13 ust. 1, art. 45 ust. 1 i art. 54 uol.

Według organu podatkowego z treści wniosku strony nie wynika, aby będące w jej posiadaniu pojazdy samochodowe miały związek z działalnością opodatkowaną prowadzoną przez stronę. We wniosku wskazano bowiem, że strona wykorzystuje swoje pojazdy samochodowe do wielu działań związanych z gospodarką leśną. A zatem należy przyjąć, że pojazdy samochodowe, w posiadaniu których jest strona służą do prowadzenia zrównoważonej gospodarki leśnej, na podstawie art. 7-8 uol. Tym samym według organu nie można uznać, że wskazane przez stronę czynności, którym służą ww. pojazdy samochodowe podejmowane są w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 uVAT oraz aby strona w odniesieniu do ww. czynności występowała w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 uVAT. W ocenie organu podatkowego pojazdy samochodowe, które wykorzystuje strona nie służą działalności opodatkowanej lecz mają związek wyłącznie z działalnością statutową strony, czyli realizacją ustawowych obowiązków, w zakresie których strona nie prowadzi działalności gospodarczej.

Stwierdził organ podatkowy, że skoro pojazdy samochodowe nie służą do wykonywania czynności opodatkowanych, to w świetle art. 86 ust. 1 uVAT nie ma możliwości odliczenia podatku od towarów i usług od ponoszonych wydatków związanych z użytkowaniem tych pojazdów.

W rezultacie garażowanie samochodów służbowych w opisanych we wniosku sytuacjach nie upoważnia/nie będzie upoważniać strony do odliczania 100% podatku VAT od dokonywanych zakupów związanych z ich użytkowaniem, bowiem ww. pojazdy samochodowe nie są/nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Z uwagi na negatywne rozstrzygnięcie dotyczące pytania nr 1 organ jako bezprzedmiotowe uznał odnoszenie się do pytania nr 2.

Strona wezwała organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa.

W piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ podatkowy stwierdził brak podstaw do zmiany ww. interpretacji indywidualnej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wskazaną wyżej interpretację indywidualną wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów, zarzucono naruszenie:

1) art. 15 ust. 2 w zw. Z art. 15 ust. 1 uVAT poprzez niezastosowanie tych przepisów do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, tj. sytuacji wykorzystywania przez stronę - będącą podatnikiem VAT czynnym - pojazdów wyłącznie do działalności gospodarczej (czynności opodatkowanych) i przy braku prowadzenia przez stronę działalności statutowej;

2) art. 86 ust. 1 uVAT przez błędną wykładnię niepowiązaną systemowo z art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1 ze zm.) poprzez przyjęcie, że pojazdy będące w posiadaniu strony nie służą do wykonywania czynności opodatkowanych, co skutkuje brakiem prawa do odliczenia podatku VAT od ponoszonych wydatków związanych z użytkowaniem tych pojazdów, podczas gdy wydatki te należy zaliczyć do kosztów ogólnych, które stanowią element cenotwórczy będących przedmiotem dokonywanych przez stronę dostaw produktów gospodarki leśnej i łowieckiej oraz świadczenia usług w zakresie organizacji polowań, pozostając w ten sposób w pośrednim związku z opodatkowana działalnością gospodarczą strony;

3) 14b, art. 14c § 1 i 2 i art. 121 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.; dalej: O.p.) poprzez brak udzielenia odpowiedzi na drugie z zadanych pytań.

W uzasadnieniu skargi strona powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych oraz TSUE wskazała, że w sprawie istnieje niewątpliwy związek pomiędzy ponoszonymi wydatkami a opodatkowana działalnością prowadzoną przez stronę.

W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji indywidualnej.

W piśmie procesowym z dnia [...] nr [...] organ podatkowy poinformował, że w wyniku ponownej analizy przedmiotowej sprawy doszedł do wniosku, że działania prowadzone przez nadleśnictwo w ramach gospodarki leśnej, w szczególności sprzedaż produktów gospodarki leśnej stanowią czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, rodzące prawo do odliczenia podatku naliczonego. Wskazał organ podatkowy, że w sprawie może mieć zastosowanie art. 86a uVAT i że istnieje konieczność przeanalizowania w jakiej wysokości stronie przysługuje prawo do odliczenia. Niemniej w celu dokonania merytorycznej oceny zawartego we wniosku własnego stanowiska i ustalenia zakresu prawa do odliczenia opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego na etapie skargi nie był wystarczający. Oznacza to, że przeprowadzenie takiej analizy wiąże się z koniecznością uzyskania dodatkowych informacji od wnioskodawcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, ponieważ zaskarżona interpretacja narusza prawo.

Kwestią sporną jest prawo strony do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z nabyciem i używaniem pojazdów przy wykonywaniu swoich obowiązków przez Nadleśnictwo, w szczególności jego komórki organizacyjne – kontroli wewnętrznej (Straż leśną) i działalności łowieckiej (leśniczy do spraw łowiectwa). Zdaniem organu, w stanie faktycznym sprawy strona nie może odliczyć podatku VAT z faktur dokumentujących ww. wydatki w żadnym zakresie, ponieważ opisane we wniosku wydatki nie służą działalności gospodarczej strony podlegającej opodatkowaniu VAT, a służą działalności statutowej.

W ocenie strony natomiast VAT od ww. wydatków będzie podlegał odliczeniu, gdyż przedmiotowe samochody wykorzystywane są do celów służbowych, a nie osobistych i bez wpływu na odliczenie pozostaje miejsce garażowania tych pojazdów opisane we wniosku.

W ocenie Sądu organ podatkowy zasadnie odwołał się do art. 86 ust. 1 uVAT, który stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Prawo to przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Ta fundamentalna zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Co do zasady, prawo do takiego odliczenia związane jest zatem z następującymi warunkami: 1. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług; 2. istnieje związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Przy czym związek ten może mieć nie tylko bezpośredni (przypisanie danego wydatku wprost do konkretnej transakcji opodatkowanej), ale również pośredni charakter. Zasadniczo więc odliczeniu powinien podlegać taki podatek naliczony, który zawarty jest w cenie towarów i usług nabytych w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Od dnia 1 stycznia 2014 r. kwestie związane z odliczeniem VAT związanego z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane przepisami art. 86a ustawy. Z dniem 1 kwietnia 2014r. na podstawie art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014r., poz. 312), przepisy art. 86a uległy zmianie. Przepisy te dotyczą zakresu prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W zaskarżonej interpretacji organ podatkowy nie zakwestionował prowadzenia przez stronę działalności gospodarczej oraz bycia podatnikiem podatku od towarów i usług, ale stwierdził, że z opisu sprawy nie wynika, aby będące w posiadaniu strony pojazdy samochodowe miały związek z działalnością opodatkowaną prowadzoną przez stronę, ponieważ strona zaznaczyła, że wykorzystuje pojazdy do wielu działań związanych z gospodarka leśną. Zacytował przy tym organ przepisy art. 6, 7, 8, 13 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 54 uol. Według organu skoro pojazdy służą do prowadzenia zrównoważonej gospodarki leśnej o jakiej mowa w art. 7-8 uol, to mają związek wyłącznie z działalnością statutową.

Zdaniem Sądu powyższe twierdzenie organu jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 32 ust. 1 uol Lasy Państwowe, jako jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, reprezentują Skarb Państwa w zakresie zarządzanego mienia. Stosownie do art. 32 ust. 2 uol nadleśnictwa jako jednostki organizacyjne wchodzą w skład Lasów Państwowych, natomiast na podstawie art. 35 uol nadleśniczy reprezentuje Skarb Państwa w stosunkach cywilnoprawnych, w zakresie swojego działania i prowadzi samodzielnie gospodarkę leśną w Nadleśnictwie na podstawie planu urządzania lasu oraz odpowiada za stan lasu.

Art. 6 ust. 1 pkt 1 stanowi, że gospodarka leśna oznacza działalność leśną w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania lasu, utrzymania i powiększania zasobów i upraw leśnych, gospodarowania zwierzyną, pozyskiwania - z wyjątkiem skupu - drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaż tych produktów oraz realizację pozaprodukcyjnych funkcji lasu. A pkt 1a ww. przepisu przewiduje, że trwale zrównoważona gospodarka leśna oznacza działalność zmierzającą do ukształtowania struktury lasów i ich wykorzystania w sposób i tempie zapewniającym trwałe zachowanie ich bogactwa biologicznego, wysokiej produkcyjności oraz potencjału regeneracyjnego, żywotności i zdolności do wypełniania, teraz i w przyszłości, wszystkich ważnych ochronnych, gospodarczych i socjalnych funkcji na poziomie lokalnym, narodowym i globalnym, bez szkody dla innych ekosystemów. Z kolei art. 7 ust. 1 uol przewiduje, że trwale zrównoważoną gospodarkę leśną prowadzi się według planu urządzenia lasu lub uproszczonego planu urządzenia lasu (...). A art. 8 uol mówi, że gospodarkę leśną prowadzi się według następujących zasad: 1. powszechnej ochrony lasów; 2. trwałości utrzymania lasów; 3. ciągłości i zrównoważonego wykorzystania wszystkich funkcji lasów; 4. powiększania zasobów leśnych.

Z powołanych przepisów, a zwłaszcza ze zdefiniowania pojęcia gospodarki leśnej wynika, że w jej ramach strona może wykorzystywać pojazdy do czynności innych aniżeli związane, jak twierdzi organ podatkowy z działalnością statutową strony.

Nieuzasadnione jest zatem stwierdzenie organu podatkowego, że w ramach gospodarki leśnej nie są wykonywane żadne czynności opodatkowane.

Zdaniem Sądu organ podatkowy zajął nieuprawnione stanowisko –że stronie skarżącej nie przysługuje w żadnym zakresie prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z nabyciem i używaniem pojazdów w związku z prowadzonymi przez nadleśnictwo działaniami w ramach gospodarki leśnej. Organ podatkowy zupełnie nie przeanalizował stanu faktycznego sprawy, nie odniósł się w ogóle do czynności na jakie strona wskazuje we wniosku, tylko z góry założył, że w ramach gospodarki leśnej nie są wykonywane czynności opodatkowane. Taki sposób udzielenia interpretacji nie wyczerpuje wymogów przewidzianych w art. 14c § 1 i 2 O.p.

Na wadliwość zajętego w sprawie stanowiska wskazał sam organ podatkowy w piśmie procesowym z dnia [...]. Minister Finansów w ww. piśmie zmienił stanowisko co do zaskarżonej interpretacji stwierdzając, że przepis art. 86a uVAT regulujący zasady odliczania podatku naliczonego przy używaniu samochodu na potrzeby działalności gospodarczej może mieć zastosowanie w niniejszej sprawie. Przy czym w celu dokonania merytorycznej oceny zawartego we wniosku własnego stanowiska i ustalenia zakresu prawa do odliczenia, opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego zawarty we wniosku nie był wystarczający. Oznacza to, że przeprowadzenie takiej analizy wiąże się z koniecznością uzyskania dodatkowych informacji od wnioskodawcy.

Ponownie rozpoznając sprawę Minister Finansów oceni przedstawione we wniosku przez stronę czynności, dla których realizacji strona posługuje się samochodami służbowymi, w kontekście prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem pojazdów i ich używaniem. Odniesie się również do wszystkich okoliczności wskazywanych przez stronę (zwłaszcza kwestii garażowania pojazdów) i udzieli odpowiedzi na wszystkie zadane pytania. W przypadku wątpliwości co do okoliczności do jakich wykorzystywane są samochody i w jakim zakresie, przed wydaniem interpretacji, Minister Finansów wezwie stronę skarżącą do doprecyzowania wniosku na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 146 § 1 ustawy p.p.s.a, uwzględniając skargę uchylił zaskarżoną interpretację. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 ustawy p.p.s.a.