Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1074/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 2
journal: Dz.U. 2014 poz 849
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity
article: art. 12 ust. 1 pkt 1, art. 13d ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1381
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Porczyńska (spr.) Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Protokolant: asystent sędziego Marta Aftowicz-Korlińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi A. B.-S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zmiany łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 rok 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz A. B.-S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 1074/14

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. (dalej "SKO"), po rozpatrzeniu na posiedzeniu niejawnym odwołania A. B. – S. od decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy M. przez zastępcę Skarbnika Gminy z dnia [...] r. w sprawie zmiany wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. z kwoty 404,00 zł na kwotę 303,00 zł, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji SKO wskazało w pierwszej kolejności na art.21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne, dalej "p.g.i k." (tekst jedn. Dz.U. 2010.193.1287 ze zm.), zgodnie z którym podstawą wymiaru podatków i opłat lokalnych są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Wyjaśniło, że podstawą wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. były dane z ewidencji gruntów i budynków przesłane przez Starostwo Powiatowe w S. – Wydział Geodezji, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami (zawiadomienie o zmianie z dnia 7.04.2014 r. – dowód zmiany [...]). SKO przyjęło, że z powyższego zawiadomienia wynika, że na działce podatniczki o nr ewidencyjnym 603/1, położonej we wsi S., tereny mieszkaniowe "B" o pow.0,0876 ha zmieniono na użytki rolne zabudowane "B-LsVI" o pow. 0,0666 ha i na użytki rolne zabudowane "B-RVI" o pow. 0,0210 ha. Takie właśnie dane przyjął, wg SKO, organ I instancji ustalając podatek. Organ odwoławczy podkreślił, że ustalona powierzchnia gruntów nie jest kwestionowana przez stronę. Podatniczka podnosi natomiast – kwestionując decyzję organu I instancji – że przedmiotowa działka jest gruntem rolnym, a nie użytkiem rolnym zabudowanym, określonym w ewidencji jako "B-LsVI". Według organu odwoławczego zarzut podatniczki jest bezzasadny, gdyż zmiana klasyfikacji gruntów nastąpiła na wniosek podatniczki.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniesiono także, że organy podatkowe nie prowadzą postępowania dowodowego dotyczącego zmiany treści zapisów w ewidencji gruntów i budynków i nie są uprawnione do dokonywania odmiennych ustaleń niż te, wynikające z ewidencji gruntów.

W skardze na powyższą decyzję skarżąca stwierdza, że SKO nie zajęło się w ogóle oceną prawidłowości naliczenia podatku przez organ I instancji. Skarżąca wyjaśnia, że część jej działki o nr ewid. 603/1 oznaczona B-RVI jest użytkiem rolnym zabudowanym, a część oznaczona B-LsVI jest lasem. W związku z tym, że "użytki rolne zabudowane" mieszczą się, według skarżącej, w pojęciu "użytków rolnych", a lasem są także budynki na gruncie związanym z gospodarką leśną (art.3 ust.3 ustawy o lasach), to zdaniem skarżącej działka 601/3 nie powinna być objęta podatkiem od nieruchomości. Powołała się na art.2 ust.2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, według którego, jak wywodzi skarżąca opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają m. in. użytki rolne i lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.

Skarżąca podniosła także, że ma status rolnika.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Ponownie podkreślono, że zmiana klasyfikacji gruntów z terenów mieszkaniowych "B" na użytki rolne zabudowane "B-RVI" i "B-LsVI" o łącznej powierzchni 0,0876 ha nastąpiła na wniosek skarżącej, a organy podatkowe nie są uprawnione do dokonywania odmiennych ustaleń niż te wynikające z ewidencji gruntów. Organy podatkowe mają obowiązek uwzględnić zapisy w ewidencji przy ustalaniu podstawy opodatkowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyposażony został w funkcje kontrolne, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, Sąd ogranicza się do zbadania zgodności zaskarżonego rozstrzygnięcia z przepisami prawa (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej "p.p.s.a."). Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji Sąd zważył co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie. Organ odwoławczy słusznie podkreślił w zaskarżonej decyzji, że podstawą wymiaru podatków i opłat lokalnych są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, co wynika z art.21ustawy p.g.i k. Z decyzji tej wynika także, że podstawą do wymiaru podatku były dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków przesłane przez Starostwo Powiatowe w S. – Wydział Geodezji, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami (zawiadomienie o zmianie z dnia 7.04.2014 r. – dowód zmiany [...]). Oznacza to, że powyższe zawiadomienie o zmianie z dnia 7.04.2014 r, dotyczące działki 603/1, organ traktuje na równi z ewidencją gruntów i budynków.

Skoro tak, to niezrozumiałe jest, w świetle treści tego zawiadomienia, zaakceptowanie przez organ odwoławczy - dokonanego decyzją organu I instancji – wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r., w zakresie dotyczącym "Podatku Od Nieruchomości; Stan na bieżący rok podatkowy; F – Grunty pozostałe przy przyjęciu do podstawy opodatkowania pow. 666,00 m kw. i 876,00 m kw.

Z decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. znak [...] wynika, że Starosta uwzględnił wniosek skarżącej i wprowadził zmianę w ewidencji gruntów polegającą na tym, że na działce nr 603/1 o powierzchni 0,4557 ha, w miejsce dotychczasowych użytków o symbolu B – tereny mieszkaniowe o powierzchni 0,0876 ha, wpisano użytki o symbolu B-RVI o powierzchni 0,0210 ha i użytki o symbolu B-LsVI o powierzchni 0,0666 ha. W uzasadnieniu decyzji Starosta wyjaśnił, że wnioskodawczyni jest współwłaścicielką działek 603/1 i 603/2 o łącznej powierzchni 0,7073 ha i dzierżawcą nieruchomości rolnej o powierzchni 0,87 ha, położonej w obrębie L.. Budynek gospodarczy znajdujący się na przedmiotowej działce związany jest z działalnością rolniczą. Należało zatem – w ocenie Starosty – dokonać powyższej zmiany użytków.

Zgodnie z tą decyzją wyeksponowano w zawiadomieniu z dnia 7.04.2014 r., dane działki po dokonanej zmianie, odnosząc je do wskazanych także w tym zawiadomieniu danych działki przed zmianą. Analizując powyższe dane stwierdzić należy, że Starosta wyłączył z podstawy opodatkowania użytki o powierzchni 0,0876 ha oznaczone symbolem B – Tereny mieszkaniowe i uwzględnił w tej podstawie użytki o tej samej powierzchni, ale już jako użytki rolne zabudowane oznaczone symbolami B-LsVI (0.0666 ha) oraz B-RVI (0,0210 ha).

W decyzji organu I instancji, utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją organu odwoławczego nieprawidłowo zatem naliczono podatek od nieruchomości od użytków o powierzchni 666,00 m kw. i od użytków o powierzchni 876,00 m kw., jako że w powierzchni użytków - 876,00 m kw. zawarta jest powierzchnia użytków - 666,00 m kw., a oprócz tego zawarta jest w tej powierzchni także powierzchnia użytków – 0,0210 ha.

Nadto z decyzji Starosty jak i z zawiadomienia z dnia 7.04.2014 r., wynika, że grunty o powierzchni 0,666 ha (B-LsVI) i grunty o powierzchni 0,0210 ha (B-RVI) zaklasyfikowano do użytków rolnych zabudowanych. Pojęcie "użytków rolnych" zdefiniowano w Rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków - § 68 (Dz.U.2001.38.454 ze zm.). Z powołanego przepisu wynika, że do użytków rolnych zalicza się także grunty rolne zabudowane (§68 ust.1 pkt.1) lit. e).

Zważywszy, że zgodnie z art.21ustawy p.g.i k. podstawą wymiaru podatków i opłat lokalnych są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, użytki rolne o powierzchni 0,666 ha (B-LsVI) i o powierzchni 0,0210 ha (B-RVI) powinny być opodatkowane z uwzględnieniem treści art.2 ust.2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, dalej "u.p.o.l." (tekst jedn. Dz.U.2014.849 ze zm.). Z przepisu tego wynika, że nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości między innymi użytki rolne.

Użytki rolne nie zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż rolnicza podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym (art.1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. (tekst jedn. Dz.U.2013.1381 ze zm.), przy czym należy mieć na uwadze art.12 ust.1 pkt.1 w zw. z art.13d ust.1 tej ustawy, zgodnie z którym zwalnia się z urzędu od podatku rolnego między innymi użytki rolne klasy V,VI, i VI z.

Opodatkowując zatem podatkiem od nieruchomości grunty zaliczone decyzją Starosty do użytków rolnych, organy:

-po pierwsze naruszyły przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, dalej "O.p." (tekst jedn.Dz.U.2012.749 ze zm.), to jest art.120 zobowiązujący organy podatkowe do działania na podstawie przepisów prawa, art.122 w zw. z art.187 §1, nakazujące organom podatkowym zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy i art.191 nakazujący organowi ocenić w sposób swobodny, na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność został udowodniona; ocena stanu faktycznego dokonana z pominięciem części materiału dowodowego, albo niezgodnie z tym materiałem, nie jest oceną swobodną, a oceną dowolną - niezasługującą na ochronę prawną i skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji, gdyż takie naruszenie przepisów postępowania może mieć istotny wpływ na wynik sprawy,

-po wtóre naruszyły art.2 ust.2 u.p.o.l. i art.21 p.g.i k. w sposób mający wpływ na wynik sprawy.

Wobec powyższego Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit.a) i lit.c) p.p.s.a. Na podstawie art.152 tej ustawy Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art.200 w zw. z art.205 § 1 p.p.s.a.

J.B.