Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 257/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: uchylono zaskarżone postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 120,144,152 par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 257/10 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 kwietnia 2010r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maria Zawadzka, Sędziowie: WSA Grażyna Firek (spr.), WSA Piotr Głowacki, Protokolant: Daniel Marzec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2010r., sprawy ze skarg K. P., na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 31 lipca 2007 r. Nr [...], w przedmiocie stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, I. uchyla zaskarżone postanowienia, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 300, 00 zł (trzysta złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I SA/Kr 257/10

UZASADNIENIE

Trzema postanowieniami z dnia 20 kwietnia 2007 roku, Naczelnik Urzędu

Skarbowego zaliczył K. P. na poczet jego zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2004 r. kwoty: 19 575,12 zł, 39400 zł oraz kwotę 12 488 zł. Postanowienia te zostały mu przesłane listem zwykłym.

Pismami z dnia 26 czerwca 2007 r. K. P. złożył na nie zażalenia, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do ich złożenia .

Postanowieniami z dnia 27 lipca 2007 roku Dyrektor Izby Skarbowej, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażaleń na przedmiotowe postanowienia.

W konsekwencji trzema postanowieniami z dnia 31 lipca 2007 r. nr [...] do nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej na podstawie art. 216, art.228§1 pkt 2 w zw. z art. 239 i art. 236§ 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tj. z 2005 r. Dz. U.Nr 8 poz.60 ze zm.) stwierdził, iż zażalenia K. P. na postanowienia z dnia 20 kwietnia 2007r.zostały wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do ich wniesienia.

Na powyższe postanowienia K. P. złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wnosząc o ich uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie przepisów postępowania tj. art. 162 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez nie przywrócenie terminu do złożenia zażalenia pomimo wystąpienia przesłanek do jego przywrócenia oraz naruszenie art. 228 tej ustawy, poprzez nie uwzględnienie zażalenia pomimo, iż istniały podstawy do przywrócenia terminu do jego złożenia.

Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2008 r. sygn. akt l SA/Kr 1117/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, uwzględnił skargę K. P. i uchylił zaskarżone postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 lipca 2007 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oraz poprzedzające je postanowienia organu I instancji, podzielając stanowisko skarżącego, że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania art. 120, art. 144 i art. 152 § 1 O.p. , które miało istotny wpływ na wynik postępowania.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożył Dyrektor Izby Skarbowej zarzucając naruszenie przepisów postępowania tj. art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153 poz. 1269, ze zm./, art. 3 § 1, art. 141 § 4 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c tej ustawy, w związku z art. 120, 144 i 152 § 1, 162 i 228 § 1 pkt 2 O.p., poprzez przyjęcie, że nie doszło do skutecznego doręczenia zaskarżonych postanowień i nie rozpoczął się bieg terminu do złożenia zażaleń, pomimo iż podatnik nie kwestionował faktu i daty otrzymania postanowień, podkreślając , że naruszenie przepisów procedury nie miało zatem wpływu na wynik sprawy. Wskazując na powyższą podstawę kasacyjną strona skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i oddalenia skarg, względnie uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W skardze wskazano także , iż w sentencji zaskarżonego wyroku Sąd I instancji rozstrzygnął o uchyleniu również postanowień poprzedzających zaskarżone postanowienia. Tymczasem, zgodnie za art. 228 § 2 O.p. postanowienia w przedmiocie stwierdzenia wniesienia zażalenia po upływie terminu -są ostateczne.

Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2009 r. sygn. akt I FSK 1317/08 po rozpatrzeniu powyższej skargi Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania. W jego uzasadnieniu Sąd stwierdził , że skarga kasacyjna była uzasadniona, ale z innych przyczyn niż wymienione w jej podstawach. Sąd wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nienależycie wykonał ciążące na nim obowiązki, bowiem dokonując oceny zaskarżonych postanowień Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 lipca 2007 r. pominął okoliczność, że postanowienia te były orzeczeniami ostatecznymi, a zatem nie było poprzedzających je postanowień organu l instancji. Sąd odwoławczy podkreślił, że jeżeli Sąd I instancji miał na myśli postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 4 maja 2007 r., to rozpoznanie tych zażaleń było przedwczesne.

Sąd odwoławczy wskazał, by rozpoznając ponownie sprawę Sąd pierwszej instancji dokonał oceny postanowień Dyrektora Izby Skarbowej z 31 lipca 2007 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażaleń przez skarżącego w świetle przepisów art. 228 § 2 O.p. oraz rozstrzygnięcia w sprawie o przywrócenie terminu do wniesienia zażaleń przez skarżącego.

Rozpoznając ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Zgodnie z treścią art. 190 p.p.s.a. sąd , któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnia prawa dokonana w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Stosownie zaś do treści art. 145 § 1 pkt 1 c/ sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla te akty w całości albo w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Skargi są uzasadnione albowiem , podzielając stanowisko skarżącego należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania tj. art. 120, art. 144 i art. 152 §1 Ordynacji podatkowej, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Ustalenie bowiem prawidłowości doręczenia korespondencji jest niezbędne dla oceny zachowania terminu do wniesienia środka odwoławczego, co stanowi przesłankę do rozstrzygnięcia w przedmiocie stwierdzenia, że doszło do uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.

Zgodnie z treścią art. 120 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. z 2005 r. Dz.U.Nr 8 poz.60 ze zm.) organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa i naruszenie przez organy podatkowe wyrażonej w tym przepisie zasady musi powodować obowiązek wyeliminowania z obrotu prawnego rozstrzygnięcia podjętego z jej uchybieniem. Wskazać należy również , że art. 144 Ordynacji podatkowej , regulujący sposób doręczenia pism w postępowaniu podatkowym stanowi , ze organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, swoich pracowników lub przez inne uprawnione osoby, stosownie zaś do treści art.152§1 Ordynacji podatkowej odbierający pismo potwierdza doręczenie pisma własnoręcznym podpisem, że wskazaniem daty doręczenia.

W przedmiotowej sprawie wskazane powyżej przepisy postępowania zostały naruszone , albowiem dokonano doręczenia odpisu postanowień z dnia 20 kwietnia 2007 r. listem zwykłym, a tym samym brak jest dowodu odbioru korespondencji przez skarżącego. W związku z tym brak jest podstaw do ustalenia przez organy podatkowe dat doręczeń przesyłki stronie na podstawie przypuszczeń.

Należy podkreślić za Sądem poprzednio rozstrzygającym przedmiotową sprawę, że przepisy regulujące kwestie doręczeń mają charakter gwarancyjny, a strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji zaniedbań organu podatkowego. (vide wyrok NSA z dnia 28 listopada 2006 r. sygn.akt I FSK 152/06, LEX nr 285275).

Wskazać także należy, że wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 258/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 lipca 2007 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.

Mając na uwadze przytoczone wyżej względy , na zasadzie art. 145§1 pkt 1 lit. c i art. 200 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku polecając by ponownie rozpoznając sprawę organ podatkowy uwzględnił powyższe rozważania.