Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 45/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na bezczynność Prokuratora w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego udzielenia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Dnia 5 grudnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wpłynęła, za pośrednictwem organu, skarga P. J. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Ś. w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego udzielenia informacji publicznej.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że bezczynność organu polega na nierozpoznaniu wniosku złożonego w Prokuraturze Rejonowej w Ś. w dniu (...)r. o wznowienie postępowania Ko (...).

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż P. J.wniósł o wznowienie postępowania Ko (...), w toku którego nie wydano żadnej decyzji. Dalej wskazał, że na skierowane wezwanie organu o podanie konkretnej daty i sygnatury decyzji wydanej w postępowaniu, którego wznowienia żąda, P. J. nie odpowiedział.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 ww. ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W świetle powyższego przepisu, skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających

z przepisów prawa (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2007 r., sygn. akt V SAB/Wa 2/07, LEX nr 337771)

i dotyczy sytuacji, w których organy administracji nie podejmują nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc istnienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu.

W niniejszej sprawie skarga została złożona na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Ś. polegającą na zaniechaniu przez ten organ rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania Ko (...), dotyczącego - w ocenie skarżącego - udzielenia informacji publicznej.

Postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej zostało uregulowane w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). Ustawa ta nie przewiduje możliwości zastosowania instytucji procesowej w postaci wznowienia postępowania.

Wznowienie postępowania administracyjnego uregulowano w Kodeksie postępowania administracyjnego jako instytucję procesową, stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. W instytucji wznowienia postępowania występuje też wyraźnie aspekt materialno-prawny, a mianowicie prawo do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej.

Wprawdzie Kodeks postępowania administracyjnego ma zastosowanie do ustawy o dostępie do informacji publicznej, ale tylko w ograniczonym zakresie, natomiast- zdaniem Sądu - nie ma zastosowania instytucja wznowienia postępowania administracyjnego.

Reasumując, należy stwierdzić, iż z analizy przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, oraz przepisów dotyczących wznowienia postępowania zawartych w rozdziale 12 k.p.a. wynika, że instytucja wznowienia postępowania nie może mieć zastosowania do postępowania prowadzonego w oparciu o ustawę o dostępie do informacji publicznej

W związku z powyższym, skoro instytucja wznowienia postępowania nie znajduje zastosowania do ustawy o dostępie do informacji publicznej, Prokurator Rejonowy w Ś. nie był zobowiązany do rozpoznania wniosku skarżącego o wznowienie postępowania, nie może zatem pozostawać w bezczynności. Zdaniem Sądu, skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu, dotycząca wniosku o wznowienie postępowania w sprawie o udostępnienie informacji publicznej, nie jest dopuszczalna.

W myśl z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 przedmiotowego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W tej sytuacji, Sąd uznając skargę P. J. za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.