Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2377/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 par. 1 pkt 1, 2 i 10
journal: Dz.U. 2016 poz 599
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie sędzia WSA Barbara Kołodziejczak - Osetek (sprawozdawca), sędzia WSA Aneta Trochim - Tuchorska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 maja 2017 r. sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego W. T.(dalej jako "NUS") wszczął postępowanie egzekucyjne wobec majątku Skarżącego P. K. na podstawie własnych tytułów wykonawczych z dnia 16 grudnia 2015r. nr [...] nr SM [...], obejmujących należności z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów z innych źródeł w kwocie należności głównej 15.224,00 zł oraz odsetek od zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów z innych źródeł.

Skarżący, pismem z 29 grudnia 2015r. zgłosił na podstawie art. 33 § 1 pkt 1, 3 oraz 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2016r. poz. 599 tj., dalej jako "u.p.e.a."), zarzuty do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Jego zdaniem, egzekucja została podjęta pomimo nieistniejącego obowiązku, bowiem decyzja z dnia [...] listopada 2015r. nr [...], nie posiada przymiotu ostateczności. Zdaniem Zobowiązanego, nieprawidłowo organ podatkowy przyjął, że ww. decyzja została doręczona podatnikowi skutecznie w trybie art. 150 O.p. Brak było podstaw do wydania tytułów wykonawczych, zaś zastosowane przez organ czynności w zakresie zajęcia wynagrodzenia za pracę były nieskuteczne. Nadto brak jest podstaw do uznania, iż w sprawie doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zdaniem Skarżącego, tytuły wykonawcze nr [...] nie spełniają wymogów, o których mowa w art. 27 § 1 pkt 12 u.p.e.a., z uwagi na brak wskazania pełnego tytułu aktu prawnego, a co najistotniejsze - konkretnego przepisu prawa, który zwalnia organ z obowiązku doręczenia zobowiązanemu upomnienia, w tym konkretnym przypadku. Ponadto w ww. tytułach wykonawczych nie wskazano pracodawcy zatrudniającego zobowiązanego i jego adresu, mimo iż Naczelnik Urzędu Skarbowego W. T. posiada taką informację. Z uwagi na brak stwierdzenia, że obowiązek podlegający egzekucji jest wymagalny, a także błędy termin od którego nalicza się odsetki oraz rodzaj odsetek, tytuły wykonawcze nie spełniają wymogów określonych w pkt 3 art. 27 § 1 tej ustawy. Ostatecznie nie zawarcie odpowiedniego pouczenia zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca pobytu, poprzez brak wskazania wysokości kary pieniężnej, grożącej na podstawie art. 169d § 3 u.p.e.a., jest wyrazem naruszenia art. 27 § 1 pkt 8 u.p.e.a..

Zawiadomieniem z dnia 11 stycznia 2016r., organ egzekucyjny poinformował pracodawcę o zmianie wysokości zajęcia.

NUS, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016r., zawiesił postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] i nr [...], do czasu wydania postanowienia w przedmiocie zarzutu.

Następnie, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r., na podstawie art. 33 § 1 pkt 1, 3 i 10 u.p.e.a., organ egzekucyjny odmówił uznania zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych. Jego zdaniem, adresem rejestracyjnym Strony w toku całego postępowania podatkowego, łącznie z dniem wydania decyzji, pozostawał adres: ul. [...] w W., gdzie kierowana i odbierana była przez Stronę korespondencja. Następnie organ ustosunkował się do wskazanej okoliczności doręczania pism pod adresem ul. [...] w W. Kolejno wskazał, iż wobec spełnienia przesłanek z art. 150 O.p., uznano, iż decyzja z dnia [...] listopada 2015r., doręczona została w dniu 1 grudnia 2015 r. Z uwagi natomiast na niewniesienie przez podatnika odwołania, decyzja ta stała się ostateczna w dniu [...] grudnia 2015r. Dlatego zastosowanie skutecznego środka egzekucyjnego, w postaci zajęcia wynagrodzenia za pracę, przerwało bieg terminu przedawnienia zobowiązania określonego ww. decyzją. Nadto, tytuł wykonawczy nr [...], zawierał kwotę odsetek wyliczonych na dzień wystawienia tytułu, tj. 8.930,00zł., która nie uwzględniała przerw w naliczaniu odsetek wynikających z art. 54 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej i art. 28 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz.U. Z 2000r. nr 14 poz. 176 z późn. zm.). Zawiadomieniem z dnia 11 stycznia 2016 r. organ egzekucyjny zmienił wysokość kwoty zajęcia dot. Zobowiązanego. Zdaniem organu egzekucyjnego, tytuł wykonawczy nr SM 2/9896/15 obejmuje prawidłową kwotę odsetek za zwłokę, o których mowa w ww. art. 28 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000r. nr 14 poz. 176 z późn. zm., dalej jako "u.p.d.o.f."). W ocenie NUS, tytuły wykonawcze nr [...] i nr SM [...], zawierają dane wymienione w art. 27 § 1 pkt 2 u.p.e.a., tj. imię i nazwisko zobowiązanego, adres, nr NIP lub numer PESEL. Dodatkowe informacje dotyczące majątku zobowiązanego przekazuje organowi egzekucyjnemu wierzyciel, którym w tym przypadku jest ten sam organ. Powołanie w tytule wykonawczym konkretnego rozporządzenia, tj. Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014r. (Dz. U. z 2014r. poz. 1494), przewidującego konkretne przypadki, w których doręczenie upomnienia przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego nie jest wymagalne, stanowi wystarczającą podstawę prawną do odstąpienia od uprzedniego doręczenia upomnienia.

Skarżący w zażaleniu z 15 lutego 2016 r. zarzucił naruszenie:

1. art. 59 § 1 pkt 9 w związku z art. 70 O.p., w związku z art. 33 § 1 pkt 1 i art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a, poprzez podjęcie egzekucji wobec obowiązku nieistniejącego w zakresie określonym przez NUS w decyzji z dnia [...] listopada 2015 r., wobec braku przymiotu ostateczności ww. decyzji;

2. art. 54 § 1 pkt 7 O.p. w zw. z art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a., poprzez podjęcie egzekucji w zakresie nieistniejącego obowiązku (w zakresie odsetek, których wielkość została zawyżona w tytule wykonawczym);

3. art. 54 § 1 pkt 7 O.p. w związku z art. 33 § 1 pkt 3 u.p.e.a. przez określenie egzekwowanego obowiązku w zakresie zapłaty odsetek niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji NUS z dnia [...] listopada 2015r., stanowiącej podstawę do wystawienia tytułów wykonawczych;

4. art. 27 § 1 pkt 2, 3, 8 oraz 12 w związku z art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a., przez podjęcie egzekucji na podstawie tytułów wykonawczych, które nie spełniają następujących wymagań:

a) nie zawierają określenia pracodawcy oraz jego adresu;

b) nie zawierają stwierdzenia, że obowiązek podlegający egzekucji jest wymagalny oraz zawierają błędny termin od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, a w przypadku tytułu wykonawczego nr SM 2/9895/15 określenia rodzaju odsetek;

c) nie zawierają pouczenia o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca pobytu, z uwagi na brak wskazania wysokości kary pieniężnej, grożącej na podstawie art. 169 d § 3 u.p.e.a.;

d) nie zawierają pełnej podstawy prawnej braku obowiązku doręczenia zobowiązanemu upomnienia.

Wobec powyższego Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 i 3 u.p.e.a.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej jako "DIS") na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016r. poz. 23 tj., dalej jako "k.p.a.") oraz art. 18, art. 33 § 1 pkt 1, 3 i 10 oraz art. 34 § 5 u.p.e.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu poinformował, że Skarżący złożył odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. T. z dnia [...] listopada 2015r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. DIS odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdził uchybienie terminu do jego wniesienia. Pismami z dnia 1 kwietnia 2016 r., Skarżący wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podjęte przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia.

DIS wskazał, że tytuł wykonawczy nr [...], na dzień wystawienia zawierał kwotę odsetek w wysokości 8.930,00zł. Chociaż kwota ta nie uwzględniała przerw w naliczaniu odsetek za zwłokę wynikających z art. 54 § 1 pkt 7 O.p. i art. 28 pkt 3 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007r., to NUS, występujący w podwójnej roli organu egzekucyjnego i wierzyciela, dokonał korekty powyższej nieprawidłowości W dniu 28 grudnia 2015r., została wprowadzona przerwa w naliczaniu odsetek. Zawiadomieniem z 11 stycznia 2016r. nr [...], poinformowano pracodawcę o zmianie wysokości zajęcia. Przy czym kwota zobowiązania podatkowego została prawidłowo wskazana w ww. tytule wykonawczym. Również tytuł wykonawczy nr [...], zawiera prawidłową kwotę odsetek za zwłokę, o których mowa w art. 28 pkt 3 u.p.d.o.f.

Zdaniem DIS, nie jest trafny zarzut naruszenia art. 33 § 1 pkt 10 u.p.d.o.f., tj. niespełnienia przez tytuły wykonawcze nr [...] i nr [...], wymogów o których mowa w art. 27 u.p.e.a., a w zagranicznym tytule wykonawczym - wymogów określonych w art. 102 ustawy o wzajemnej pomocy.

W ocenie DIS, tytuł wykonawczy zawiera wszystkie dane wymagane w art. 27 § 1 pkt 2 u.p.e.a., natomiast dodatkowe informacje dotyczące majątku zobowiązanego, przekazuje organowi egzekucyjnemu wierzyciel, którym w niniejszym przypadku jest ten sam organ, tj. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. T. Nadto, pomiędzy poz. 10 i 11, tytuły te zawierają zapis, że należności pieniężne wymienione w bloku E, są wymagalne i podlegają na egzekucji administracyjnej na podstaw art. 2 u.p.e.a. DIS uznał również, że tytuły wykonawcze nr [...] i nr [...], zostały wystawione zgodnie z wzorem tytułów wykonawczych stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 maja 2014r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz. U. z 2014r., poz. 650).

Strona, w skardze do Sądu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 201 § 1 pkt 2 O.p. przez brak zawieszenia postępowania administracyjnego do czasu rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargi na postanowienie DIS z dnia [...] lutego 2016 roku Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oraz skargi na postanowienie DIS z dnia [...] lutego 2016 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, albowiem rozpatrzenie i wydanie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest uzależnione od rozstrzygnięcia przez tut. Sąd zagadnienia wstępnego w zakresie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oraz w zakresie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych, co stanowi punkt wyjścia do oceny zasadności zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego;

2) art. 34 § 4 w zw. z art. 33 § 1 pkt 1 i art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. oraz art. 59 § 1 pkt 9 w zw. z art. 70 § 1 O.p. przez nieumorzenie postępowania egzekucyjnego, mimo iż egzekucja została wszczęta wobec obowiązku nieistniejącego w zakresie określonym przez organ I instancji w decyzji NUS z dnia [...] listopada 2015 roku, wobec braku przymiotu ostateczności ww. decyzji na skutek wniesienia przez stronę środka odwoławczego w ustawowym terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji organu I instancji (w zakresie należności głównej, tj. zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości oraz odsetek za zwłokę naliczonych od tej należności) oraz wobec przedawnienia zobowiązania podatkowego, co skutkuje wygaśnięciem zobowiązania podatkowego;

3) art. 34 § 4 w zw. z art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. i art. 54 § 1 pkt 7 O.p. poprzez przyjęcie, że okoliczność błędnego ustalenia wysokości odsetek w tytułach wykonawczych (zawyżenia ich wysokości) nie przesądza o konieczności uchylenia tytułów wykonawczych oraz dokonanych na jego podstawie czynności egzekucyjnych, albowiem NUS w Warszawie dokonał korekty powyższej nieprawidłowości, mimo iż przepisy obowiązującego prawa nie przewidują takiej instytucji, wobec czego egzekucja została wszczęta i była prowadzona w zakresie nieistniejącego obowiązku (tj. w zakresie odsetek, których wielkość została zawyżona w tytule wykonawczym), bowiem odsetki za zwłokę naliczane zostały za cały okres od dnia powstania zaległości podatkowej, w sytuacji gdy decyzja organu pierwszej instancji została rzekomo doręczona stronie po upływie 13 miesięcy od daty wszczęcia postępowania podatkowego w niniejszej sprawie, co powinno doprowadzić do umorzenia postępowania egzekucyjnego;

4) art. 210 § 4 w zw. z art. 219 O.p. poprzez nieodniesienie się i niewskazanie motywów podjętego rozstrzygnięcia w odniesieniu do naruszenia przez organ pierwszej instancji art. 54 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej w związku z art. 33 § 1 pkt 3 u.p.e.a. przez określenie egzekwowanego obowiązku w zakresie zapłaty odsetek niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji NUS z dnia [...] listopada 2015 r., stanowiącej podstawę do wystawienia tytułów wykonawczych, co uniemożliwia dokonanie oceny legalności zaskarżonej decyzji;

5) art. 34 § 4 w związku z art. 33 § 1 pkt 10 oraz art. 27 § 1 pkt 2, 3, 8 oraz 12 u.p.e.a. przez przyjęcie, że tytuły wykonawcze, na podstawie których została wszczęta egzekucja, spełniają wszystkie wymagania określone przepisami prawa (art. 27 u.p.e.a.), albowiem zostały sporządzone w oparciu o wzór tytułu wykonawczego, mimo iż:

- nie zawierają podstawy prawnej braku obowiązku doręczenia upomnienia, albowiem w obu tytułach wykonawczych w pozycji E. Dane dotyczące należności pieniężnych w miejscu przeznaczonym na wskazanie podstawy prawnej braku obowiązku doręczenia upomnienia zostało wskazane wyłącznie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r. (Dz. U. z dnia 31 października 2014 r. poz. 1494), bez wskazania pełnego tytułu aktu prawnego, a co istotniejsze - konkretnego przepisu prawa, który zwalnia organ z obowiązku doręczenia upomnienia w tym konkretnym przypadku,

- nie zawierają określenia zatrudniającego zobowiązanego pracodawcy i jego adresu, mimo iż wierzyciel - Naczelnik Urzędu Skarbowego W. T. w W., posiada taką informację, o czym świadczy doręczone stronie zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia za pracę (zgodnie z brzmieniem art. 27 § 1 pkt 2 u.p.e.a. przed 1 stycznia 2016 r.);

- zawierają błędny termin, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, a w przypadku tytułu wykonawczego z dnia 16 grudnia 2015 r. o numerze [...] nie zawierają określenia rodzaju odsetek,

- nie zawierają pouczenia zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca pobytu, z uwagi na brak wskazania wysokości kary pieniężnej, grożącej na podstawie art. 169d § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, co powinno było doprowadzić do umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 16 grudnia 2015 r. o numerze [...] oraz tytułu wykonawczego z dnia 16 grudnia 2015 r. o numerze [...].

Skarżący wniósł o uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "u.p.p.s.a.") w całości zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie od DIS na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

DIS, w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Skarga nie może zostać uwzględniona.

2. Skarżący, jako podstawę prawną skargi oznaczył w szczególności naruszenie: art. 201 § 1 pkt 2 O.p.; art. 34 § 4 w zw. z art. 33 § 1 pkt 1 i art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. oraz art. 59 § 1 pkt 9 w zw. z art. 70 § 1 O.p.; art. 34 § 4 w zw. z art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. i art. 54 § 1 pkt 7 O.p.; art. 210 § 4 w zw. z art. 219 O.p.; art. 34 § 4 w związku z art. 33 § 1 pkt 10 oraz art. 27 § 1 pkt 2, 3, 8 oraz 12 u.p.e.a. i art. 169d § 3 u.p.e.a.

3. Zdaniem Skarżącego, nie tylko egzekucja została podjęta wobec obowiązku nieistniejącego, ponieważ decyzja NUS z dnia [...] listopada 2015r. nr [...], nie posiada przymiotu ostateczności i w konsekwencji zastosowane przez organ czynności w zakresie zajęcia wynagrodzenia za pracę należy uznać za nieskuteczne i nieprzerywające biegu przedawnienia, ale również – tytuły wykonawcze nie spełniają wymogów, o których mowa w art. 27 § 1 u.p.e.a.

4. W ocenie DIS, okoliczność zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowień DIS z dnia [...] lutego 2016r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji, nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Decyzja z [...] listopada 2015r. została prawidłowo doręczona, ze skutkiem dla przedawnienia, zaś treść i budowa tytułu wykonawczego jest zgodna z wymogami prawa i nie jest wyrazem istotnego naruszenia przepisów postępowania.

5. W ocenie Sądu, rację w tym sporze należy przyznać DIS, ponieważ Sąd jest zobowiązany uwzględniać w ocenie sprawy dorobek prawny, w szczególności orzeczniczy, w podobnych rodzajowo sprawach.

6. Przede wszystkim, w postępowaniu na podstawie u.p.e.a. nie stosuje się, z uwagi na treść art. 18 u.p.e.a., przepisów Ordynacji podatkowej. Stąd zarzuty naruszenia art. 210 § 4 w zw. z art. 219 O.p., jak też art. 201 § 1 pkt 2 O.p. muszą pozostać bezskuteczne.

7. Sąd wskazuje, że zgodnie z treścią art. 29 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej, lecz nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Organ egzekucyjny nie bada ani merytorycznej trafności decyzji podatkowej, ani też wymagalności zobowiązania podatkowego w niej określonego, opartych na okolicznościach które miały miejsce przed wystawieniem tytułu wykonawczego. Ta ostatnia przesłanka warunkowana zaś m.in. prawidłowym doręczeniem decyzji. Stąd, analizowanie prawidłowości doręczenia decyzji podatkowej, stanowiącej podstawę wystawienia tytułu wykonawczego oznaczałoby badanie czy weszła ona skutecznie do obrotu prawnego, a tym samym czy zobowiązane w kwocie określonej w tejże decyzji stało się wymagalne. Badanie tej okoliczności w ramach zarzutów opartych na nieistnieniu lub braku wymagalności egzekwowanego obowiązku ze względu na niedoręczenie decyzji podatkowej, stanowiącej podstawę wystawienia tytułu wykonawczego, stanowiłoby zatem w istocie kontrolę wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, czego zabrania powołany wyżej art. 29 u.p.e.a. Analiza treści art. 33 § 1 pkt 1 i 2 u.p.e.a. w zestawieniu z treścią art. 29 § 1 tej ustawy prowadzi zaś do wniosku, iż zarzut w sprawie postępowania egzekucyjnego, wskazujący na nieistnienie lub brak wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, może dotyczyć wyłącznie sytuacji kiedy nieistnienie lub brak wymagalności obowiązku jest następstwem okoliczności, które nastąpiły po wydaniu tytułu wykonawczego.

8. Skoro Skarżący opiera zarzuty egzekucyjne na twierdzeniu o niedoręczeniu jej decyzji, na podstawie której wystawiony został tytuł wykonawczy, to w tym zakresie należy uwzględnić poglądy wyrażane w orzecznictwie, czego następstwem są uwagi poczynione powyżej (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt II FSK 1887/14 i powołane w nim wyroki w sprawach o sygn. akt II FSK 1032/14; II OSK 1576/12; II FSK 2383/12 oraz II FSK 1221/11, CBOSA). Wynika z powyższego, że jeżeli organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania podstawy prawnej obowiązku podlegającego egzekucji, to kwestia prawidłowości doręczenia decyzji podatkowej nie może być weryfikowana w postępowaniu egzekucyjnym. Oznaczałoby to bowiem możliwość podważenia decyzji ostatecznej poza trybami nadzwyczajnymi unormowanymi w rozdziałach 17-19 działu IV Ordynacji podatkowej i – w konsekwencji - naruszałoby zasadę trwałości decyzji ostatecznych, wynikającą z art. 128 O.p.

9. Rozpoznając skargę na postanowienie organu, w którym organ zbadał zarzuty oparte na przepisach art. 33 pkt 1 i 2 u.p.e.a., należy co do zasady brać pod uwagę stan faktyczny (i prawny) istniejący w dacie wydania zaskarżonego postanowienia, tak by ocena działania organów administracji była oparta na przesłankach znanych i możliwych do uwzględnienia przez organy (art. 2 i art. 7 Konstytucji RP). Niewskazane jest bowiem stosowanie obowiązujących przepisów prawa w odniesieniu do stanów faktycznych, które być może wystąpią, zamiast do tych, które realnie istnieją w sprawie.

10. Sąd, mając powyższe na względzie, wskazuje, że w momencie wszczęcia egzekucji wystawienia tytułów wykonawczych organy egzekucyjne trafnie przyjęły, ze decyzja NUS z [...] listopada 2015 r. ma walor decyzji ostatecznej. Nie został bowiem skutecznie wniesiony, w przewidzianym do tego czternastodniowym terminie, środek odwoławczy, co zostało dodatkowo potwierdzone postanowieniami z [...] lutego 2016r. nr [...] i nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji oraz odmowie przywrócenia terminu do jego wniesienia. Nie ulega zatem wątpliwości, ze decyzja NUS z [...] listopada 2015 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów z innych źródeł w kwocie należności głównej oraz odsetek od zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów z innych źródeł – powinna być wykonana, ponieważ obowiązek wykonania decyzji spoczywał na organach administracji, które są zobowiązane przestrzegać prawa. Stąd równie usprawiedliwione oraz zgodne z prawem było wystawienie tytułów wykonawczych na podstawie tej decyzji, albowiem nie istniał inny sposób wykonania decyzji, do czego były zobowiązane organy.

11. Sąd, w wykonaniu sygnalizowanego powyżej obowiązku przestrzegania dorobku prawnego wskazuje, że zarzuty przysługujące zobowiązanemu w ramach postępowania egzekucyjnego nie mogą być wykorzystywane do weryfikacji decyzji czy postanowienia stanowiącego podstawę wystawienia tytułu wykonawczego. Dopiero wyeliminowanie z obrotu prawnego ostatecznej decyzji czy postanowienia kreującego egzekwowane zobowiązanie odnieść może skutek dla postępowania egzekucyjnego (wyrok z 16 lipca 2015 r., II FSK 1553/13, 14 maja 2015 r., I SA/Sz 1338/14, 21 stycznia 2015 r., II FSK 3120/12, CBOSA).

12. Na wynik kontroli działania organów administracji w sprawie nie mogą mieć wpływu – z uwagi na następczy charakter – wyroki z 13 kwietnia 2017 r., III SA/Wa 1459/16 oraz III SA/Wa 1458/16 (nieprawomocne w momencie wydania tego orzeczenia) zapadłe względem Strony w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania i w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu.

13. Nietrafne są zarzuty dotyczące określenia egzekwowanego obowiązku w zakresie zapłaty odsetek niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. T. w W. z dnia [...] listopada 2015 r. W szczególności, wbrew poglądom Skarżącego, okoliczność ta nie uniemożliwia dokonania oceny legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia

14. Sąd ma świadomość, że tytuł wykonawczy nr [...], na dzień wystawienia, zawierał kwotę odsetek w wysokości 8.930,00zł., która nie uwzględniała przerw w naliczaniu odsetek za zwłokę wynikających z art. 54 § 1 pkt 7 O.p. i art. 28 pkt 3 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007r. Jednakże NUS występujący w podwójnej roli organu egzekucyjnego i wierzyciela, dokonał korekty tej nieprawidłowości, ponieważ w dniu 28 grudnia 2015r., została wprowadzona przerwa w naliczaniu odsetek. Co więcej, zawiadomieniem z dnia 11 stycznia 2016r. nr [...], poinformowano pracodawcę o zmianie wysokości zajęcia. Z kolei tytuł wykonawczy nr [...], zawiera prawidłową kwotę odsetek za zwłokę, o których mowa w art. 28 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podtrzymanie przez DIS poglądów wyrażonych przez organ egzekucyjny, co do odmowy uwzględnienia zarzutu określenia odsetek niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. T. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...], nie jest wyrazem wadliwości postępowania, czy wadliwości konstrukcji uzasadnienia. Stąd, wobec braku wpływu stwierdzonych uchybień na wynik sprawy, konieczność uznania zarzutu wniesionego na podstawie art. 34 § 4 w związku z art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. i art. 54 § 1 pkt 7 O.p., za bezskuteczny.

15. Zdaniem Sądu, nie mogą zostać również uwzględnione zarzuty, których podstawą jest naruszenie art. 34 § 4 w zw. z art. 33 § 1 pkt 10 oraz art. 27 § 1 pkt 2, 3, 8 i 12 u.p.e.a., ponieważ sporne tytuły wykonawcze (nr [...] i nr [...]) zawierają wystarczające elementy do przyjęcia, iż spełniają one wymogi określone przez ustawodawcę w art. 27 u.p.e.a. Budzące wątpliwości elementy tytułów wykonawczych, prawidłowo zamieszczone w tytułach, zostały następnie, w wyniku środków prawnych wniesionych przez Skarżącego, szczegółowo omówione w dwóch instancjach postępowania. Przy czym Skarżący nie wykazał wadliwości ani przekazanych mu wyjaśnień, ani sporządzenia przywołanych tytułów, lecz ograniczył się do powtarzalnej prezentacji swojego zdania na poszczególnych etapach postępowania – bez wykazania (uprawdopodobnienia) wadliwości poglądów organów administracji.

16. W szczególności, w tytułach wykonawczych powołano podstawę prawną braku obowiązku doręczenia zobowiązanemu upomnienia, poprzez wskazanie konkretnego rozporządzenia wraz z datą jego wydania i pozycją w dzienniku ustaw, w którym akt ten został opublikowany, tj. rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie określenia należności pieniężnych, których egzekucja może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia z dnia 30 października 2014r. (Dz. U. z dnia 31 października 2014r. poz. 1494).

17. Nadto, w kwestionowanych tytułach wykonawczych zawarto stwierdzenie, że dochodzony obowiązek jest wymagalny. Pomiędzy bowiem poz. 10 i 11, tych tytułów znajduje się zapis, że należności pieniężne wymienione w bloku E, są wymagalne i podlegają na egzekucji administracyjnej na podstaw art. 2 u.p.e.a.

18. Sąd wskazuje również, że w bloku H zawarto pouczenie, w zakresie obowiązku zobowiązanego, przeciwko któremu wszczęto postępowanie egzekucyjne, powiadomienia w terminie 7 dni organu egzekucyjnego o każdej zmianie miejsca pobytu trwającego dłużej niż jeden miesiąc. W razie zaniedbania tego obowiązku na zobowiązanego może być nałożona kara pieniężna, na podstawie art. 168d § 3 u.p.e.a. Skoro istniała możliwość zmiany przez ustawodawcę wysokości ww. kary w kolejnych okresach, zrozumiałe jest – pomimo twierdzeń ze skargi – że pouczenie zawiera jedynie podstawę prawną, ponieważ wysokość kary jest zależna od daty wszczęcia postępowania egzekucyjnego i wysokości kary określonej, w obowiązujących w danym okresie przepisach.

19. W ocenie Sądu, brak podania w tytułach wykonawczych nr [...] i nr [...], zatrudniającego zobowiązanego pracodawcy i jego adresu, nie może zostać uznane za wyraz naruszenia art. 27 § 1 pkt 2 u.p.e.a. W szczególności, tytuł wykonawczy zawiera wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także numeru identyfikacji podatkowej (NIP) lub numeru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) – jednak, jeżeli zobowiązany taki numer posiada. Sąd zauważa, ze badane tytuły wykonawcze, zawierają wszystkie przywołane informacje. Skoro dodatkowe informacje dotyczące majątku zobowiązanego, przekazuje organowi egzekucyjnemu wierzyciel, którym w niniejszym przypadku jest ten sam organ, tj. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. T., to brak w powyższym zakresie nie jest wadą wykluczającą sporne tytuły wykonawcze z postępowania egzekucyjnego. Skarżący nie wykazał również, by braki te uniemożliwiały egzekucję, ze skutkiem wyrażonym w sentencji.

20. Z tych powodów Sąd, na podstawie art. 151 u.p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.

.