Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2093/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-08-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Utrzymano w mocy zarządzenie - art. 260 §1 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 260 par. 1 i par. 3 w zw. z art. 257
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu W. P. od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu i umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2018 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy z uwagi na fakt nienadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.

W ustawowym terminie skarżący złożył sprzeciw od ww. zarządzenia, podnosząc, że formularz został złożony zgodnie z wezwaniem, zaś prawo nie reguluje obowiązku wypełniania wszystkich pół wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), od zarządzeń dotyczących prawa pomocy przysługuje środek zaskarżenia w postaci sprzeciwu. Rozpoznając taki sprzeciw sąd wydaje postanowienie na posiedzeniu niejawnym, w którym kwestionowane orzeczenie zmienia albo utrzymuje w mocy, zgodnie z art. 260 § 1 oraz § 3 ppsa. Zgodnie art. 257 ppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Zdaniem Sądu, zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu, gdyż skarżący, mimo zobowiązania go pismem z dnia 9 maja 2018 r., doręczonym w dniu 28 maja 2018 r., nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Również urzędowy formularz nie został załączony do sprzeciwu.

Tym samym, w ocenie Sądu, sprzeciw skarżącego nie ma usprawiedliwionych podstaw, zaś zawarta w nim argumentacja o złożeniu formularza nie znajduje odzwierciedlenia w aktach sprawy i tym samym nie może stanowić podstawy do uchylenia zarządzenia starszego referendarza sądowego.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu referendarz prawidłowo pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Na podstawie art. 260 § 1 i § 3 w zw. z art. 257 ppsa Sąd orzekł zatem, jak w sentencji postanowienia.