Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1265/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2014 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Burmistrz Miasta i Gminy P. decyzją z [...] marca 2013 r. orzekł o ustaleniu administracyjnej kary pieniężnej dla P. S. A. [...] w W. w wysokości 39.169,20 zł za usunięcie bez wymaganego zezwolenia z działek ew. nr [...], nr [...], nr [...] i [...] w S. drzew o najmniejszych promieniach brzóz: 9 cm i 10 cm i modrzewia: 9 cm.

Decyzja została podpisana przez [...] - I Zastępcę Burmistrza Miasta i Gminy P. Nie wskazano w niej, że podpisujący działa z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy P. W aktach administracyjnych (k. 2) znajduje się upoważnienie udzielone [...] przez Burmistrza Miasta i Gminy P. na podstawie art. 33 ust. 4 i art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).

W uzasadnieniu decyzji wskazano m. in., że:

- wysokość kary pieniężnej za usunięcie powyższych drzew bez wymaganego zezwolenia ustalono na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220 ze zm.),

- w tym celu, na podstawie opinii rzeczoznawcy, wzięto pod uwagę karpy dwóch brzóz w wieku 13 lat i 11 lat oraz karpę modrzewia w wieku 12 lat i za pomocą równań matematycznych obliczono:

▪ obwody pni drzew (zgodnie z art. 89 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody),

▪ wysokość opłaty za usunięcie drzew (zgodnie z pkt 1 załącznika nr 2 do obwieszczenia Ministra Środowiska z dnia 13 października 2011 r. w sprawie stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów oraz stawek kar za zniszczenie zieleni na rok 2012 - M.P. Nr 95, poz. 963 i zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 13 października 2004 r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew - Dz. U. Nr 228, poz. 2306 ze zm.) oraz

▪ wysokość kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia (zgodnie z art. 89 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody).

P. S. A. [...] w W. wniosła odwołanie od powyższej decyzji zarzucając naruszenie:

1. art. 268a w zw. z art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej "K.p.a.", poprzez niewymienienie w decyzji upoważnienia dla [...], który ją podpisał w imieniu Burmistrza Miasta i Gminy P.; oznacza to, że decyzja została wydana przez osobę nieuprawnioną, co skutkuje jej nieważnością (wydanie bez podstawy prawnej i przez niewłaściwy organ);

2. art. 107 § 1, art. 8, art. 9 i art. 11 K.p.a. poprzez brak uzasadnienia prawnego decyzji w części dotyczącej sposobu obliczenia wysokości kary pieniężnej, co powoduje, że decyzja nie może zostać poddana kontroli instancyjnej; organ ograniczył się jedynie do wskazania powszechnie obowiązujących przepisów prawa regulujących kwestię obliczania wysokości opłaty oraz do równań matematycznych, których prawidłowości strona nie może zweryfikować, gdyż organ nie wyjaśnił dokładnie poszczególnych składników tych równań.

Po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] kwietnia 2014 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał m. in., że:

1. zarzut odwołującego się, iż nie może on zweryfikować prawidłowości dokonanych obliczeń jest całkowicie niezasadny, ponieważ w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji wskazano, iż obliczenie opłaty za usunięcie drzew dokonano mnożąc obwód pnia przez stawkę opłat dla poszczególnych gatunków drzew za 1 cm obwodu pnia przez współczynnik różnicujący stawki w zależności od obwodu pni; sposób obliczenia wysokości administracyjnej kary pieniężnej z tego tytułu reguluje przepis art. 89 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody (karę ustala się w wysokości trzykrotnej opłaty za usunięcie drzew); jeżeli zaś ustalenie obwodu usuniętego bez zezwolenia drzewa nie jest możliwe z powodu braku kłody, obwód do wyliczenia kary ustala się, przyjmując najmniejszy promień pnia i pomniejszając wyliczony obwód o 10% (art. 89 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody); najmniejszy promień pni i wiek drzew wskazano w dokumentacji zebranej w toku postępowania, z którą odwołujący się mógł się zapoznać i nie negował ustaleń organu pierwszej instancji w tym zakresie; obliczenie wysokości kary nastąpiło prawidłowo jako iloczyn obwodu pnia (za 1 cm) i współczynników różnicujących stawki wynikających z rozporządzenia Ministra Środowiska z 13 października 2004 r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew oraz obwieszczenia Ministra Środowiska w sprawie stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów oraz kar za zniszczenie zieleni na rok 2012;

2. decyzja została podpisana, zgodnie z art. 268a K.p.a., przez osobę posiadającą stosowne upoważnienie organu (Burmistrza Miasta i Gminy P.) w tym zakresie; niewskazanie w decyzji upoważnienia z 15 grudnia 2010 r. nie powoduje, iż wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości czy naruszeniem prawa uzasadniającym jej uchylenie.

P. S. A. [...] w W. wniosła skargę do Sądu na decyzję organu odwoławczego, podnosząc zarzuty już wcześniej zawarte w odwołaniu, a ponadto zarzut polegający na naruszeniu art. 7, art. 77, art. 80 i art. 84 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie, wskutek czego niewyczerpująco zebrano i rozpatrzono materiał dowodowy, w szczególności w zakresie ustaleń odnośnie wieku wyciętych drzew (błędne przyjęcie sposobu określenia ich wieku). Skarżący wskazał, że organ nie ustalił faktycznego wieku drzew, lecz wiek przybliżony, jako że opinia dendrologa jest niepełna z uwagi na określenie wieku drzew jedynie w oparciu o ich promienie, podczas gdy możliwe było określenie ich wieku również na podstawie usłojenia pozostałych na działce części ich karp. Różnica między wiekiem drzewa określonym na podstawie powyższych dwóch metod może wynieść nawet do 20%.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obiegu prawnego.

Zgodnie z art. 83 ust. 6 pkt 4 ustawy o ochronie przyrody nie jest wymagane uzyskanie zezwolenia na usunięcie z nieruchomości drzew, których wiek nie przekracza 10 lat. W ocenie Sądu organy obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny i na jego podstawie prawidłowo określiły wiek usuniętych bez wymaganego zezwolenia trzech drzew: dwóch brzóz i modrzewia.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, co następuje.

Po pierwsze, nie stanowi wady decyzji brak powołania w jej treści upoważnienia do wydawania decyzji, wydanego na podstawie art. 39 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, ponieważ nie jest ono wymienione w art. 107 § 1 K.p.a. jako konstytutywny element decyzji. W art. 107 § 1 K.p.a. mowa jest jedynie o podpisie z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji, a ten element decyzja organu pierwszej instancji zawiera. W aktach administracyjnych (k. 2) znajduje się upoważnienie udzielone [...] przez Burmistrza Miasta i Gminy P. na podstawie art. 33 ust. 4 i art. 39 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Należy zaznaczyć, że art. 268a K.p.a. stanowi przepis ogólny w stosunku do art. 39 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, jako że ten ostatni przepis dotyczy udzielania upoważnień jedynie do wydawania decyzji. Należało więc uznać, że decyzja została podpisana przez osobę upoważnioną do jej wydania.

Po drugie, nie jest zasadny zarzut skargi dotyczący braku uzasadnienia prawnego decyzji w części dotyczącej sposobu obliczenia wysokości kary pieniężnej. Organ pierwszej instancji przytoczył zarówno podstawy prawne obliczenia wysokości kary pieniężnej, jak i przeprowadził obliczenia matematyczne jej wysokości w odniesieniu do każdego z usuniętych bez wymaganego zezwolenia drzew. Nie można więc uznać, szczególnie gdy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, że decyzja organu pierwszej instancji jest w tym zakresie wadliwa. W ocenie Sądu brak w decyzji organu odwoławczego obliczeń matematycznych wysokości kary pieniężnej, w sytuacji dokładnego ich przedstawienia w decyzji organu pierwszej instancji, choć stanowi uchybienie, to jednak nie mające wpływu na wynik sprawy. Poza tym należy podnieść, że Skarżący nie wskazał błędu w obliczeniu przez organy wysokości kary pieniężnej.

Po trzecie, organy prawidłowo określiły wiek usuniętych bez zezwolenia drzew, posiłkując się dowodem z rzetelnej i spójnej, a zatem i wiarygodnej opinii biegłego dendrologa. Kierując się zasadą szybkości postępowania (art. 12 § 1 K.p.a.) nie było zatem potrzeby przeprowadzania dodatkowego dowodu z opinii biegłego dendrologa na okoliczność wieku drzew określoną na podstawie ich usłojenia. Możliwe było przeprowadzenie przeciwdowodu na okoliczności wskazane w opinii biegłego. Jeżeli więc Skarżący chciał kwestionować określenie wieku drzew na podstawie ich promieni, powinien przedstawić inny stosowny dokument. Gołosłowne stwierdzenia w tym przedmiocie nie wystarczają do odmowy przyznania waloru wiarygodności opinii biegłego.

W związku z powyższym Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).