Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 922/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 47 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 156 par. 1 i 3, art. 184 w zw. z art. 197 par. 2, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 16 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1548/15 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], znak: [...] w przedmiocie obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: 1. oddalić zażalenie, 2. sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1548/15 w ten sposób by w miejsce nazwy organu "Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie" wpisać "Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego".


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia [...] czerwca 2015 r. J. S. (dalej jako skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], znak: [...], w przedmiocie obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego.

Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 17 lipca 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie 1 odpisu skargi wraz z załącznikami oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu niniejszego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca ww. zarządzenia, wobec nie podjęcia jej przez skarżącego w terminie z placówki pocztowej, została uznana za doręczoną z dniem 6 sierpnia 2015 r., w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi tj. złożenia jednego odpisu skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 13 sierpnia 2015 r.

Z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2015 r. wynika, że do dnia 2 września 2015 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie odnotowano wpłaty do niniejszej sprawy.

Postanowieniem z dnia 8 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. S. złożoną w niniejszej sprawie z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi. Odpis przedmiotowego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 30 października 2015 r. W dniu [...] października 2015 r. skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie z dnia 8 października 2015 r., domagając się rozpoznania wniesionej przez niego skargi oraz wniósł o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej tj. uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

W zażaleniu tym skarżący podniósł, że nie została mu doręczona korespondencja z WSA wzywająca go do uzupełnienia braków poprzez wpłatę 500 zł tytułem uiszczenia wpisu sądowego. Także listonosz nie poinformował go o fakcie wysłania do niego korespondencji przez WSA. Stwierdził, że jako osoba zainteresowana rozpoznaniem skargi w przypadku otrzymania powiadomienia o korespondencji w tej sprawie na pewno odebrałby ją i uzupełnił wskazane braki. Podkreślił, że nierozpoznanie skargi może skutkować dla niego ogłoszeniem upadłości dlatego w jego interesie jest odbieranie korespondencji.

Kwestia przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została ostatecznie rozstrzygnięta postanowieniem NSA z dnia 30 maja 2016 r., sygn. akt II OZ 537/16, w którym oddalono zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 18 stycznia 2016 r., sygn. akt 1548/15 odmawiające mu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. NSA uznał bowiem, że okoliczności przedstawione przez skarżącego nie uprawdopodabniają braku jego winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Sąd uznał, że dokonane w trybie art. 73 P.p.s.a. doręczenie zastępcze jest prawidłowe a skarżący w zażaleniu nie przedstawił argumentów, które dawały by podstawy do obalenia prawidłowości tego doręczenia, w szczególności nie wykazano, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością. Odpowiednie adnotacje o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej zostały umieszczone na potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 29).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie zaznaczyć należy, że kwestia przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł została definitywnie rozstrzygnięta postanowieniem NSA z dnia 30 maja 2016 r., sygn. akt II OZ 537/16, w którym oddalono zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 18 stycznia 2016 r., sygn. akt 1548/15 odmawiające mu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Tym samym przyjąć należało, że termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 13 sierpnia 2015 r., to jest po upływie 7 dni od dnia, w którym wezwanie do uzupełnienia wpisu od skargi oraz nadesłania jednego odpisu skargi wraz z załącznikami, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 17 lipca 2015 r., zostało uznane za doręczone w trybie art. 73 P.p.s.a., co nastąpiło w dniu 6 sierpnia 2015 r.

Jak stanowi art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te określa art. 46 i 47 P.p.s.a. Stosownie do art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Zgodnie z tym przepisem strona wnosząca pismo ma dołączyć do niego tyle odpisów tego pisma ile jest stron postępowania. Brak w tym zakresie traktowany jest jako brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie biegu sprawie.

Zgodnie a art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W myśl § 3 tego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powyższego wynika, że warunkiem rozpoznania skargi złożonej do sądu administracyjnego jest m.in. uiszczenie wpisu od skargi w określonej przepisami wysokości. Zaniechanie tego obowiązku powoduje reakcję Przewodniczącego Wydziału, który w swoim zarządzeniu nakazuje wezwać stronę do usunięcia stwierdzonego braku, określając termin na dokonanie tej czynności i rygor tj. skutki niewykonania tego obowiązku. W przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania rygorem jest ich odrzucenie. Zatem by orzec o odrzuceniu skargi należało ustalić, że skarżący w wyznaczonym terminie nie usunął braków fiskalnych skargi.

Jak wynika z akt sprawy wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi oraz jednego odpisu skargi zostało skarżącemu doręczone w trybie art. 73 P.p.s.a. tzw. doręczenie zastępcze z uwagi na brak możliwości doręczenia pisma pod adresem korespondencji w inny sposób przewidziany art. 65 - 72 P.p.s.a. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że doręczający nie zastał nikogo pod wskazanym adresem w dniu 23 lipca 2015 r. W związku z tym pozostawił informację (awizo), że przesyłkę można odebrać w placówce pocztowej W. [...]. Powtórnie awizowano przesyłkę w dniu 31 lipca 2015 r. Natomiast z uwagi na upływ 14 dniowego terminu od dnia pierwszego awizowania przesyłki w dniu 10 sierpnia 2015 r. poczta zwróciła przesyłkę nadawcy. Zgodnie z § 4 art. 73 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu 14 dni kiedy przesyłka pozostawała w placówce pocztowej, a zatem doręczenie nastąpiło w dniu 6 sierpnia 2015 r. Od tego dnia biegł 7 dniowy termin na uiszczenie wpisu od skargi i upłynął w dniu 13 sierpnia 2015 r. Do akt nie dołączono w tym terminie odpisu skargi. Z informacji Oddziału Finansowo Budżetowego WSA w Warszawie wynika, że do dnia 2 września 2015 r. wpis w niniejszej sprawie w ogóle nie został uiszczony. Wobec powyższego Sąd I instancji słusznie uznał, że termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie i w konsekwencji należało odrzucić wniesioną skargę stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a.

Wskazane w zażaleniu z dnia [...] października 2015 r. argumenty w zakresie wadliwości doręczenia przesyłki nie mogły mieć znaczenia dla oceny zaskarżonego postanowienia Sądu z dnia 8 października 2015 r. Wadliwość ta była przedmiotem oceny NSA w postanowieniu z 30 maja 2016 r., którym oddalono zażalenie na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. NSA uznał, że skarżący nie wykazał by dokonane doręczenie było wadliwe a tym samym nie podważył domniemania skutecznego doręczenia wezwania w trybie art. 73 P.p.s.a. Wezwanie do uzupełnienia braków skargi wywiera skutek prawny a tym samym powoduje, że termin do ich uzupełnienia rozpoczął bieg w dniu 6 sierpnia 2015 r. i upłynął w dniu 13 sierpnia 2015 r. W okolicznościach sprawy brak wpłaty wpisu od skargi do dnia 13 sierpnia 2015 r. i nie nadesłanie jednego odpisu skargi stanowił wystarczającą podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Jednocześnie NSA na podstawie art. 156 § 1 i 3 P.p.s.a. uznał za stosowne dokonać z urzędu sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji zaskarżonego postanowienia w ten sposób by w miejsce nazwy organu, którego decyzję zaskarżono zamiast "Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie" wpisać "Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego".