Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 820/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 53 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1073
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński, sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi W. B.i M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego oddala skargę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] września 2017 r., nr [...], po rozpatrzenia odwołania W. B. i M. B. (zwanych dalej: "Skarżącymi") od decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], odmawiającej uchylenia decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne.

Pismem z dnia [...] marca 2017 r. Skarżący na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wnieśli o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wójta Gminy J. z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie ulic w miejscowości S. w zakresie: jezdni drogi wewnętrznej na odcinku o długości ok. 86 m (od skrzyżowania do końca działki nr [...]), zlokalizowanej na działkach nr geod. [...] obręb S., budowy jezdni drogi wewnętrznej na odcinku o długości ok. 222 m (od skrzyżowania do granicy działki nr [...]), zakończonej placem do zawracania, zlokalizowanej na działkach nr geod. [...] obręb S., budowy i przebudowy zjazdów, przebudowy istniejących sieci, w zakresie kolizji z projektowanym zagospodarowaniem pasa drogowego, budowy sieci kanalizacji deszczowej z podłączeniem wpustów deszczowych na całej długości projektowanych jezdni, z odprowadzeniem wód deszczowych przez działkę nr [...] do rzeki T.(działka nr geodezyjny [...]) obręb S., gm. J.

Organ postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r. wznowił postępowanie,

a następnie w przedmiotowej decyzji stwierdził, że Skarżący nie są inwestorami, właścicielami, ani użytkownikami wieczystymi nieruchomości, na których będzie lokalizowana inwestycja celu publicznego, co z kolei oznacza, że Wójt Gminy J. nie miał obowiązku informowania ich na piśmie o toczącym się postępowaniu. Wskazano, że wystarczającym było informowanie Skarżących w drodze obwieszczenia. W ocenie organu I instancji, przesłanka wznowienia nie została wykazana, a zatem należało odmówić uchylenia przedmiotowej decyzji.

W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżący zarzucili: 1) błąd w ustaleniach faktycznych polegający w szczególności na przyjęciu, że: a) odwołujący nie są stroną postępowania pomimo, iż materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy bezsprzecznie potwierdza, że powinni oni zostać uznani za stronę, ponieważ przedmiotowa inwestycja narusza ich interes prawny, jako właścicieli nieruchomości zlokalizowanej w obszarze oddziaływania drogi i ingeruje w ich własność; b) nieruchomość odwołujących nie zawiera się w liniach rozgraniczających inwestycji, podczas gdy jak wynika z mapy ich nieruchomość leży w bezpośrednim sąsiedztwie przedmiotowej inwestycji, co w związku z realizacją tej inwestycji skutkować będzie koniecznością rozebrania płotu posadowionego na granicy nieruchomości,

a następnie ponownego wybudowania płotu; c) zachowane zostały wymagania

w zakresie ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, w szczególności polegające na wadliwym przyjęciu, że nie zostały przekroczone zasięgi przestrzennej uciążliwości, związane z lokalizacją i funkcjonowaniem przedmiotowej inwestycji podczas gdy uciążliwości te są znaczne i oddziałują bezpośrednio na ich działkę;

a także pominięciu przez organ, że przedmiotowa inwestycja koliduje

z zagospodarowaniem ich nieruchomości. Ponadto zarzucili naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 28 k.p.a., art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. i art. 107 k.p.a. Wskazali również na naruszenie prawa materialnego poprzez nieuwzględnienie łącznych wymogów prawnych, skutkujących możliwością wydania decyzji o warunkach zabudowy, wynikających

w szczególności z art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2013 r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez przyjęcie, że przedmiotowa decyzja

o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności

i uprawnień osób trzecich.

Po rozpatrzeniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w B. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu w pierwszej kolejności podniosło, że został zachowany miesięczny termin na złożenie wniosku

o wznowienie. Kolegium wyjaśniło, że w dniu [...] marca 2017 r., Skarżący wystąpili

o wydanie kserokopii decyzji z dnia [...] listopada 2016 r. (we wniosku wskazując wyraźnie datę wydania decyzji, jej znak oraz przedmiot). Na wniosku znajduje się adnotacja, że decyzję otrzymali [...] marca 2017 r. Z kolei we wniosku o wznowienie postępowania z dnia [...] marca 2017 r. wyjaśniają, że o decyzji dowiedzieli się [...] marca 2017 r. W ocenie Kolegium, najwcześniejszą datą, z którą można wiązać moment powzięcia przez Skarżących wiedzy o wydanej decyzji, jest [...] marzec 2017 r. - data wniosku o wydanie kserokopii decyzji. W aktach sprawy brak jest dowodu na nadanie podania o wznowienie w placówce pocztowej, niewątpliwe miało to miejsce pomiędzy [...] marca 2017 r. stanowiącym datę sporządzenia podania, a [...] marca 2017 r. - kiedy to podanie wpłynęło do organu i instancji.

Przechodząc do analizy podstaw wznowienia postępowania, organ odwoławczy przywołał treść art. 28 k.p.a. Następnie podniósł, że we wniosku

o wydanie decyzji lokalizacyjnej jednoznacznie wskazano, że granice terenu inwestycji oznaczono kolorem niebieskim na kopii mapy zasadniczej do celów projektowych. Analogicznie teren inwestycji oznaczono na mapie w skali 1:1000 stanowiącej załącznik nr 1 do decyzji. Wskazał również, że co prawda, we wniosku o wydanie decyzji, kolorem zielonym zaznaczono "granice terenu inwestycji" (można jedynie domniemywać, że jest to całościowy teren inwestycji, którego analizowane przedsięwzięcie stanowi pewną część), w którym to obszarze znajduje się działka o nr geod. [...], ale całokształt materiału dowodowego wskazuje jednoznacznie, że decyzja Wójta Gminy J. z dnia [...] listopada 2016 r., określa lokalizację inwestycji celu publicznego położonej w zakresie terenu oznaczonego kolorem niebieskim.

Następnie organ odwoławczy stwierdził, że Skarżący nie posiadali interesu prawnego w prowadzonym postępowaniu lokalizacyjnym. Kolegium podniosło, że nieruchomość o nr geod. [...], nie jest położona w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji. Podnoszona konieczność przesunięcia ogrodzenia spowodowana jest wygrodzeniem w istniejący pas drogowy. Poszerzenie pasa drogowego od strony nieruchomości Skarżących nie jest objęte zakresem niniejszej decyzji lokalizacyjnej. Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że co do zasady, decyzja

w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego, w przeciwieństwie do decyzji

w sprawie warunków zabudowy, może wpływać na prawo własności i je ograniczać. Wskazując na treść art. 112 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami podniósł, że decyzja ta stanowić może podstawę do wywłaszczenia nieruchomości. Nie można jednak stwierdzić by zakres projektowanych prac budowalnych obejmował również nieruchomość Skarżących. Powyższe, zdaniem organu wskazuje, że Skarżący nie byli stroną postępowania lokalizacyjnego.

Jedocześnie Kolegium podniosło, że z art. 53 ust. 1 cyt. ustawy

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wynika, że jeśli Skarżący, tak jak w niniejszej sprawie nie są inwestorami, właścicielami i użytkownikami wieczystymi nieruchomości, na których będzie lokalizowana inwestycja celu publicznego, to wystarczającym jest poinformowanie ich o treść podejmowanych rozstrzygnięć w drodze obwieszczenia. Podało, że w aktach sprawy znajduje się obwieszczenie z dnia [...] listopada 2016 r., w którym organ informuje o wydanej decyzji.

Mając powyższe organ odwoławczy stwierdził, że nie można uznać, by

w niniejszej sprawie strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu,

a zatem organ I instancji zasadnie odmówił uchylenia decyzji dotychczasowej.

Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc jednocześnie

o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu Skarżący podnieśli, że organy nie dostrzegły, że działka

nr [...] mieści się w obszarze oddziaływania inwestycji. W związku

z powyższym, zdaniem Skarżących, niejasne i niezrozumiałe jest stanowisko Kolegium, że "nie można uznać, by Skarżący posiadali interes prawny

w prowadzonym postępowaniu lokalizacyjnym." Wskazali, że wbrew stanowisku organu odwoławczego, nieruchomość stanowiąca ich współwłasność zawiera się

w liniach rozgraniczających inwestycji. Nadmienili, że ich nieruchomość bezpośrednio sąsiaduje z terenem planowanej inwestycji. Wskazali, że organ nie zbadał zasięgu odziaływania inwestycji na nieruchomości sąsiednie oraz stopnia uciążliwości tej inwestycji na ich nieruchomości. Zaznaczyli, że organ prowadzący postępowanie w sprawie warunków zabudowy ma obowiązek zbadać rodzaj inwestycji, rozmiary oraz stopień i zakres jej uciążliwości dla otoczenia, a następnie ustalić, jak daleko sięgać będzie oddziaływanie planowanej inwestycji. Tymczasem

w przedmiotowej sprawie takie badania nie zostały przeprowadzone. Poprzestano jedynie na szkicu umieszczonym na mapie.

Podnieśli również, że Kolegium nie wzięło pod uwagę art. 28 ust. 2 ustawy

z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W związku z powyższym, w ocenie Skarżących, odmowa przyznania statusu strony w rozpoznawanej sprawie nastąpiła z naruszeniem art. 28 k.p.a. oraz art. 3 pkt 20 i art. 28 ust. 2 Prawa budowalnego.

Na poparcie swojego stanowiska Skarżący przytoczyli orzecznictwo sądów administracyjnych.

W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało dotychczasowe stanowisko

w sprawie i wniosło o jej oddalenie. Organ zaznaczył, że w aktach sprawy znajduje się również pismo Prezesa "I." Sp. z o.o. (podmiotu realizującego inwestycję),

w którym wskazano, że inwestycja Skarżących nie leży w bezpośrednim sąsiedztwie terenu inwestycji, a konieczność przebudowania ogrodzenia wynika z faktu, że Skarżący wygrodzili się w pas drogowy. Kolegium podniosło również, że bezzasadny jest zarzut naruszenia art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, gdyż niniejsze postępowanie prowadzone jest na gruncie przepisów cyt. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 1 § 2 Ustawy prawo o ustroju sądów administracyjnych Sąd dokonuje kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego pod względem zgodności z prawem.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszeń prawa materialnego ani też prawa procesowego, które by dawały podstawę do jej uchylenia.

Z ustaleń dokonanych przez organy wynika, iż decyzja lokalizacyjna Wójta Gminy J. z dnia [...] listopada 2016 r. znak [...], której wzruszenia w trybie wznowienia postępowania domagają się skarżący z powołaniem się na przesłankę wznowienia wynikającą z art. 145 § 1 pkt 4 kpa nie obejmuje działki [...], której właścicielami są skarżący. Nieruchomość ta nie jest położona w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji, a zakres projektowanych prac nie będzie obejmował tej nieruchomości stąd też skarżący nie byli stroną postępowania lokalizacyjnego.

Jednocześnie organ wskazał, że zgodnie z treścią art. 53 ust 1 Ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w postępowaniu o ustalenie lokalizacji celu publicznego zawiadomienia o wszczęciu postępowania, postanowienie i decyzję kończącą postępowanie doręcza się na piśmie wyłącznie inwestorowi, właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości na których będzie lokalizowana inwestycja.

Pozostałym zainteresowanym nie będących inwestorami, właścicielami i użytkownikami wieczystymi nieruchomości na których nie jest zlokalizowana inwestycja wystarczającym jest poinformowanie o treści rozstrzygnięć w drodze obwieszczenia. O wydanej decyzji poinformowano obwieszczeniem w dniu [...] listopada 2016 r. Nie można więc uznać, aby skarżący nie brali udziału w postępowaniu bez własnej winy, a tym samym istniała postawa do wydania decyzji na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa.

Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem skarżący twierdzą, że posiadają oni interes prawny do przyznania im statusu strony w postępowaniu lokalizacyjnym ponieważ działka Nr [...], którzy są właścicielami znajduje się w bezpośrednim oddziaływaniu inwestycji, zatem poosiadają oni interes prawny w rozumieniu art. 28 kpa.

Skarżący nie dostrzegają jednak, że przepis art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza zmiany w postępowaniu administracyjnym ogólnym polegająca na odmiennej regulacji niż w kpa spraw związanych z zawiadomieniem stron o czynnościach procesowych przy czym dotyczy jedynie postępowania o ustaleniu lokalizacji celu publicznego.

Opierając się na powyżej wskazanym art. 53 ust. Ustawy organy trafnie przyjęły, że w sytuacji gdy skarżący nie są inwestorami, właścicielami ani użytkownikami wieczystymi, na której zlokalizowana jest inwestycja celu publicznego to sam fakt, iż jak twierdzą może on oddziaływać na ich nieruchomość nie dawała podstaw do uznania ich za stronę w rozumieniu art. 28 kpa i tym samym dokonywania im doręczeń o toczącym się postępowaniu w tym decyzji kończącej na piśmie. Wystraczającym w takim wypadku było dokonywanie obwieszczeń, a jak wynika z ustaleń obwieszczenie o wydanej decyzji zostało dokonane w dniu [...] listopada 2016 r. i ta okoliczność nie została podważona.

W tych okolicznościach trafnie organ stwierdził, iż nie można przyjąć aby skarżący bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu.

Skoro więc nie zaistniała przesłanka wskazywana przez skarżących do wznowienia postępowania wynikająca z art. 145 § 1 pkt 4 kpa prawidłowo organ wydal decyzję opartą na art. 151§ 1 pkt 1 kpa.

Z tych względów skargę jako niezasadną Sąd zgodnie z art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił.