Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2264/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.13 ust.4 pkt 6
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka, Sędziowie sędzia WSA Piotr Przybysz (sprawozdawca), sędzia WSA Dariusz Zalewski, Protokolant referent stażysta Katarzyna Nartanowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2016 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2015 r. nr IPPP3/4512-96/15-2/SM w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

P. Spółka Akcyjna z siedzibą w P. – dalej: "Spółka" lub "Skarżąca" - w dniu 5 lutego 2015 r., złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od towarów i usług.

We wniosku wskazała, że jest właścicielem katalizatorów stanowiących materiał produkcyjny wykorzystywany przez Spółkę w procesie przerobu ropy naftowej na paliwa do pojazdów silnikowych w zakładzie produkcyjnym Spółki zlokalizowanym w Polsce. Katalizatory mogą być wykorzystywane w procesie produkcyjnym jedynie przez określony czas, po upływie którego tracą swoją przydatność. Zużyte katalizatory zawierają jednak pewne ilości metali szlachetnych o znacznej wartości (platyny, palladu, srebra i renu), które po przeprowadzeniu procesu odzysku mogą być wykorzystane do produkcji nowych katalizatorów. Po odzyskaniu metalu pozostałości po katalizatorze podlegają utylizacji. Ponieważ proces odzysku odbywa się w zakładach zlokalizowanych na terenie Niemiec, zużyte katalizatory będą wywożone przez Spółkę z Polski do Niemiec, gdzie będą zlecane usługi odzysku oraz utylizacji, które zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) - dalej "ustawa o VAT" - zostaną opodatkowane przez Spółkę w Polsce. Spółka nie posiada w Niemczech siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Z uwagi na nieprzewidywalne zmiany cen surowców, Spółka postanowiła zachować prawo własności metalu szlachetnego przez cały cykl procesu przetworzenia zużytego katalizatora prowadzący do przywiezienia świeżego katalizatora do zakładu produkcyjnego w P., tj. jest właścicielem metalu: w momencie wywozu zużytego katalizatora poza Polskę, w trakcie procesu odzyskiwania metalu ze zużytego katalizatora, po zakończeniu procesu odzysku, przy powierzaniu metalu jako komponent do produkcji świeżego katalizatora, podczas produkcji świeżego katalizatora.

Umowy zawierane osobno z firmą prowadzącą odzysk metalu (dalej "Kontrahent A") oraz firmą produkującą świeży katalizator (dalej "Kontrahent B") będą obejmować postanowienia wskazujące, że właścicielem metalu szlachetnego jest Spółka. Dodatkowo w umowie z Kontrahentem B będzie zapisane, że cena za świeży katalizator nie zawiera ceny metalu szlachetnego.

Metal szlachetny, po wykonaniu usługi odzysku może być przechowywany w formie zapisu na niealokowanym rachunku metalowym prowadzonym i administrowanym przez kontrahenta Spółki, natomiast fizyczna ilość metalu odpowiadająca zapisowi na rachunku pozostaje w magazynie przedsiębiorstwa, które prowadzi rachunek. Cechą wyróżniającą rachunki niealokowane jest brak przypisania do nich konkretnej partii metalu będącego w posiadaniu kontrahenta Spółki, która w przypadku rachunków alokowanych może być wyodrębniona numerem seryjnym, wagą oraz próbą. Jednostką rozliczeniową dla tych rachunków jest jednostka wagi danego metalu dla ściśle określonej próby wg obowiązującego standardu przyjętego przez uczestników rynku danego metalu.

Mając na względzie wysokie koszty oraz ryzyka związane z fizyczną wysyłką dużych ilości metali szlachetnych, wszystkie trzy firmy zaangażowane w proces uzgodniły, że w miejsce fizycznej wysyłki metalu od zakładu przetwórczego Kontrahenta A do zakładu produkcyjnego Kontrahenta B, dla potrzeb transferu metalu wykorzystają system kont metalowych:

- metal szlachetny w ilości odpowiadającej ilości metalu odzyskanego przez Kontrahenta A zostanie zaksięgowany na rachunku metalowym Spółki prowadzonym i administrowanym przez Kontrahenta A;

- powyższe zapisy zostaną przetransferowane na inny rachunek metalowy Spółki prowadzony i administrowany przez Kontrahenta B (niezwłocznie po podjęciu przez Spółkę decyzji dotyczącej przeznaczenia metalu nastąpi obciążenie rachunku metalowego Spółki prowadzonego przez Kontrahenta A oraz uznanie rachunku metalowego Spółki prowadzonego przez Kontrahenta B),

- dla celów produkcji nowego katalizatora Kontrahent B na zlecenie Spółki pobierze metal szlachetny zapisany na koncie metalowym Spółki.

Po zakończeniu procesu produkcji przez Kontrahenta B, świeży katalizator zostanie wysłany do Polski, natomiast Spółka rozpozna wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w kwocie stanowiącej całkowitą wartość świeżego katalizatora pomniejszoną o wartość metalu szlachetnego, którego Spółka pozostaje właścicielem na każdym etapie procesu przetwarzania (tj. wartość odpowiadającą należności za sprzedaż katalizatora wskazaną na fakturze wystawionej przez Kontrahenta B).

Spółka rozważa możliwość zastosowania, w odniesieniu do wyżej opisanej transakcji, procedury uproszczonej stosowanej do wewnątrzwspólnotowych przemieszczeń własnych towarów dla celów ich przetwarzania w innym państwie członkowskim na mocy art. 13 ust. 4 pkt 6 ustawy o VAT. Krajem pochodzenia towaru będzie Polska. W zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem zapytania proces przetworzenia metalu szlachetnego będzie dwuetapowy. W pierwszym etapie towar zostanie wysłany do Kontrahenta A, któremu Spółka zleci usługę odzysku metalu. Kolejny etap przetworzenia, poprzedzony dokonaniem transferu towaru przy użyciu systemu kont metalowych, zostanie przeprowadzony przez Kontrahenta B, po czym metal szlachetny stanowiący składnik nowego katalizatora powróci do Polski jako kraju pochodzenia po zakończeniu procesu przetwarzania.

W związku z powyższym opisem Skarżąca zapytała: Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, przemieszczenie zużytego katalizatora zawierającego metal szlachetny z Polski do Niemiec w celu wykonania odzysku metalu oraz utylizacji pozostałego odpadu, będzie stanowiło dla Spółki wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3 ustawy o VAT?

Uzasadniając swoje stanowisko Skarżąca wskazała, że stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy o VAT przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8. Ponadto w świetle art. 13 ust. 3 ustawy o VAT za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej podatnika. Niemniej jednak, na podstawie art. 13 ust. 4 pkt 6 ustawy o VAT, przemieszczenia towarów, o którym mowa w ust. 3 przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz nie uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w przypadku gdy towary mają być przedmiotem wykonanych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju na rzecz tego podatnika usług polegających na ich wycenie lub wykonaniu na nich prac, pod warunkiem że towary po wykonaniu tych usług zostaną z powrotem przemieszczone na terytorium kraju. W ocenie Spółki celem wprowadzenia tego wyłączenia było uniknięcie obowiązku rejestracji dla celów podatku VAT oraz rozliczania wewnątrzwspólnotowej dostawy i wewnątrzwspólnotowego nabycia w kraju, do którego metal szlachetny jest wywożony jedynie czasowo w celu jego przetworzenia, po czym jest przemieszczany do kraju przeznaczenia tego towaru, gdzie posłuży do wykonywania działalności gospodarczej przez Spółkę jako składnik katalizatora w procesie produkcji paliw. Zdaniem Spółki, świadczenie usługi utylizacji odpadów przez niemieckiego kontrahenta oraz brak powrotnego przemieszczenia odpadu z Niemiec do Polski, również nie ma wpływu na kwalifikację przemieszczenia zużytego katalizatora jako czynności niestanowiącej wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, gdyż odpady pozostałe po wykonaniu usługi odzysku nie są już dalej przydatne dla celów działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe, jeżeli Spółka zgodnie z art. 109 ust. 9 oraz ust. 10 ustawy o VAT, będzie prowadzić ewidencję metali szlachetnych przemieszczanych z Polski na terytorium Niemiec, które po wykonaniu usługi odzysku ze zużytego katalizatora, zostaną przetransportowane z powrotem jako składnik nowego katalizatora do zakładu produkcyjnego Spółki na terytorium Polski, to po stronie Spółki nie powstanie obowiązek opodatkowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów z tytułu przemieszczenia zużytego katalizatora.

Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia 29 kwietnia 2015 r., nr IPPP3/4512-96/15-2/SM, uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. Organ podatkowy stwierdził, że podstawowym warunkiem, o którym mowa w art. 13 ust. 4 pkt 6 ustawy o VAT, nieuznania transakcji za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów jest to, aby towary po wykonaniu na nich usług zostały z powrotem przemieszczone na terytorium kraju. W sytuacji opisanej we wniosku po wykonaniu usług, na terytorium kraju przemieszczane są inne towary, niż te, które zostały wywiezione do Niemiec (nie zawierające żadnych składników starego katalizatora - pozostałości po starym katalizatorze są utylizowane, powstaje świeży katalizator z nowych materiałów, zawierający inny metal szlachetny - nie z procesu odzysku) - warunek, o którym mowa w art. 13 ust. 4 pkt 6, nie zostanie spełniony. Spółka będzie zatem obowiązana rozpoznać wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w przypadku przemieszczenia zużytego katalizatora zawierającego metal szlachetny z Polski do Niemiec w celu wykonania odzysku metalu oraz utylizacji pozostałego odpadu.

Po wezwaniu Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa Skarżąca pismem z dnia 21 lipca 2015 r. wniosła skargę na powyższą interpretację wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie art. 13 ust. 4 pkt 6 ustawy o VAT przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż w odniesieniu do towaru oznaczonego wyłącznie co do gatunku (metal szlachetny) oraz w ustalonej ilości, Spółka nie ma prawa do zastosowania procedury uproszczonej w ramach wewnątrzwspólnotowych przemieszczeń towarów, dla celów ich przetwarzania w innym państwie członkowskim.

W ocenie Skarżącej Minister Finansów wydając zaskarżoną interpretację naruszył przepis art. 13 ust. 4 pkt 6 ustawy o VAT poprzez nieuprawnione przyjęcie, że towary wysyłane przez podatnika do państwa członkowskiego innego, niż terytorium kraju, gdzie mają być przedmiotem usług wykonanych na rzecz tego podatnika, nie mogą być towarami oznaczonymi wyłącznie co do gatunku. Zdaniem Ministra Finansów brzmienie art. 13 ust. 4 pkt 6 ustawy o VAT nakazuje, aby Spółka zagwarantowała tożsamość wysyłanego metalu szlachetnego stanowiącego składnik zużytego katalizatora z metalem, który zostanie z powrotem przemieszczony przez Spółkę w świeżym katalizatorze. Przepis art. 13 ust. 3 ustawy o VAT wprowadza zasadę, iż każde przemieszczenie własnych towarów z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne, niż terytorium kraju, dokonywane przez podatnika VAT będzie skutkowało wystąpieniem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. W celu złagodzenia tego reżimu i ułatwienia handlu wewnątrzwspólnotowego Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z dnia 11 grudnia 2006 r.) - dalej "Dyrektywa VAT", a za nią ustawa o VAT, zezwalają w pewnych ściśle określonych przypadkach na uznawanie przemieszczeń własnych towarów podatnika za neutralne dla celów VAT. W szczególności mają na celu ułatwienie tymczasowego przemieszczenia towarów w celu wykonywania czynności opodatkowanych bez konieczności rejestracji podatnika dla celów VAT w kraju przemieszczenia. W opracowaniach z zakresu teorii prawa wielokrotnie podkreśla się, iż celowościowa wykładnia przepisu może być pomocna przy ustalaniu właściwego zakresu normy. W opinii Spółki uproszczenie zawarte w art. 13 ust. 4 pkt 6 ustawy o VAT (stanowiącym odpowiednik w art. 17 ust. 2 lit. f) Dyrektywy VAT) ma charakter czysto techniczny przeciwdziałając nieracjonalnym zachowaniom podmiotów gospodarczych polegających na rejestracji dla celów podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich na skutek wystąpienia sporadycznych transakcji opodatkowanych za granicą, co zdaniem Spółki nie jest przejawem jakiegokolwiek uprzywilejowania określonej kategorii podatników. Wysyłka do kontrahenta określonej ilości metalu szlachetnego przez Spółkę jako rzeczy oznaczonej wyłącznie co do gatunku jest charakterystyczna dla rynku metali szlachetnych wykorzystywanych jako surowiec w złożonych procesach technologicznych, w których nie można zagwarantować zachowania tożsamości danej ilości surowca w kolejnych etapach przetwarzania: odpadu zawierającego metal szlachetny i/lub oczyszczonego metalu niezbędnego do wytworzenia produktu finalnego, pomimo zapisów umownych, iż metal szlachetny nieprzerwanie stanowi własność podmiotu zlecającego jego przerób lub czasowe wykorzystanie.

Treść rozstrzygnięcia zaskarżonej interpretacji w praktyce prowadzi do konieczności rejestracji Spółki dla celów VAT w państwie członkowskim Unii Europejskiej, wyłącznie na skutek działań podjętych w kierunku zwiększenia efektywności oraz ograniczenia ryzyka gospodarowania zasobami Spółki. W zaprezentowanym stanie faktycznym rejestracja dla celów VAT w Niemczech byłaby dla Spółki jedynie znaczącym obciążeniem administracyjnym, z którym nie wiąże się możliwość wystąpienia jakiejkolwiek kwoty należnego zobowiązania z tytułu podatku VAT w Niemczech. Względy ekonomiczne są jedyną przesłanką do podjęcia decyzji przez Spółkę w zakresie przetworzenia w danym państwie członkowskim metalu szlachetnego, który jest w sposób ciągły wykorzystywany na terenie zakładu produkcyjnego w Polsce.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Kognicję sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) stanowiąc, że sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) – dalej "O.p." – składający wniosek o udzielenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego. Treść wniosku określa zatem granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne, a organ wydający interpretację nie jest uprawniony do jakiegokolwiek uzupełniania wniosku we własnym zakresie. Zgodnie z treścią art. 14c § 1 i 2 O.p. interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny, a w razie negatywnej oceny wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.

Kontrola sądu administracyjnego w przedmiocie pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach polega w swojej istocie na ocenie, czy za podstawę udzielonej interpretacji podatkowej posłużył stan faktyczny przedstawiony przez podatnika we wniosku o interpretację, a jeśli tak, to czy organ prawidłowo zinterpretował - mające zastosowanie w przedstawionej przez podatnika sytuacji - przepisy prawa.

Dokonując kontroli zaskarżonej interpretacji w oparciu o przedstawione wyżej zasady Sąd stwierdza, że skarga nie jest zasadna.

Przedmiotem sporu w rozpatrywanej sprawie jest kwestia dopuszczalności uznania przemieszczanych przez Spółkę na terytorium Niemiec towarów - zużytych katalizatorów, w celu odzyskania zawartych metali szlachetnych, za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3 ustawy o VAT.

W ocenie Skarżącej, jeżeli Spółka zgodnie z art. 109 ust. 9 oraz ust. 10 ustawy o VAT, będzie prowadzić ewidencję metali szlachetnych przemieszczanych z Polski na terytorium Niemiec, które po wykonaniu usługi odzysku ze zużytego katalizatora zostaną przetransportowane z powrotem jako składnik nowego katalizatora do zakładu produkcyjnego Spółki na terytorium Polski, to po stronie Spółki nie powstanie obowiązek opodatkowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów z tytułu przemieszczenia zużytego katalizatora, ponieważ przemieszczenie katalizatorów w opisanym stanie faktycznym jest przemieszczeniem towarów, o którym mowa w art. 13 ust. 4 pkt 6 ustawy o VAT.

Zdaniem organu interpretacyjnego, w sytuacji opisanej we wniosku, po wykonaniu usług na terytorium kraju przemieszczane są inne towary niż te, które zostały wywiezione do Niemiec, wobec czego nie zostanie spełniony warunek, o którym mowa w art. 13 ust. 4 pkt 6 ustawy o VAT.

W ocenie Sądu, rację w powyższym sporze należy przyznać organowi interpretacyjnemu.

Zgodnie z art. 13 ust. 4 pkt 6 ustawy o VAT nie uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów takiego przemieszczenia towarów (o którym mowa w ust. 3), gdy towary mają być przedmiotem wykonanych na terytorium państwa członkowskiego innym, niż terytorium kraju na rzecz tego podatnika usług polegających na ich wycenie lub wykonaniu na nich prac, pod warunkiem że towary po wykonaniu tych usług zostaną z powrotem przemieszczone na terytorium kraju.

Dokonując wykładni powyższego przepisu należy podkreślić, że w przepisie tym mowa jest o poddaniu przemieszczanego towaru określonym pracom w ramach usług, a następnie przemieszczeniu towaru z powrotem na terytorium kraju po wykonaniu usług. Konieczne jest zatem utrzymanie tożsamości przemieszczanego towaru w całym okresie jego przemieszczania i wykonywania na nim prac. Nie jest zachowana tożsamość towaru przemieszczanego, jeżeli w miejsce towaru przemieszczonego z terytorium Polski zostaje przemieszczony na terytorium Polski towar o takich samych cechach i w takiej samej ilości, ale nie będący towarem uprzednio wywiezionym z terytorium Polski.

Przechodząc do okoliczności rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że jakkolwiek Spółka w skardze sugeruje, że przedmiotem wysyłki do Niemiec jest określona ilość metalu szlachetnego (strona 4 skargi), to z opisu zdarzenia we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wynika, że towarem przemieszczanym są katalizatory.

Celem przemieszczenia zużytych katalizatorów z terytorium Polski do Niemiec jest ich utylizacja, czyli zniszczenie – po odzyskaniu metali szlachetnych. Tak więc przemieszczany towar (zużyte katalizatory) zostaje zniszczony i przestaje istnieć. Przedmiotem przemieszczenia na terytorium Polski są natomiast nowe katalizatory. Nowe katalizatory zawierają więcej metali szlachetnych, niż odzyskuje się ze starych katalizatorów. Ponadto do produkcji nowych katalizatorów nie wykorzystuje się tych samych fizycznie rzecz biorąc metali szlachetnych, które odzyskano ze zużytych katalizatorów.

W ocenie Sądu, skoro towarem przemieszczanym są katalizatory, to nawet w przypadku wykorzystywania do produkcji nowych katalizatorów metali szlachetnych odzyskanych ze zużytych katalizatorów nie można wywodzić, że na terytorium Polski zostały przemieszczone te same katalizatory, które zostały uprzednio przemieszczone z Polski do Niemiec i tam poddane określonym usługom (odzyskiwanie metali szlachetnych oraz utylizacja). Wywiezione katalizatory przestały bowiem istnieć.

Ta okoliczność (utylizacja katalizatorów) sprawia, że dla rozważanego zdarzenia nie są relewantne przywołane przez Skarżącą wytyczne Komitetu VAT, opublikowane po 41. Posiedzeniu, dotyczące przypadku, w którym nabywca przesyła towar z powrotem do państwa członkowskiego dostawy w celu gwarancyjnej wymiany lub naprawy.

Również interpretacja Ministra Finansów z 11 grudnia 2009r., nr IPPP3-443-860/09-4/JF, wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. w zakresie opodatkowania usługi udzielenia pożyczki paliwa określonego co do gatunku i w ustalonej ilości, odnosi się od zdarzenia odmiennego od zdarzenia w rozpatrywanej sprawie. Powyższa interpretacja dotyczy transakcji, w których paliwo zwracane przez Spółkę posiada dłuższy termin przydatności, niż paliwo wydane Spółce. Zwracany towar (paliwo) posiada zatem zbliżoną wartość gospodarczą do towaru pożyczonego. W rozpatrywanej sprawie katalizatory wysyłane do utylizacji nie nadają się już do dalszego wykorzystywania (są bezużyteczne w procesie produkcyjnym), natomiast otrzymywane są nowe katalizatory (w pełni użyteczne w procesie produkcyjnym).

Również przywołane w skardze orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE (TSUE) nie potwierdzają prawidłowości stanowiska Spółki. Sąd nie kwestionuje poglądów prawnych zawartych w orzeczeniach TSUE przywoływanych przez Skarżącą, jedynie zauważa, że zacytowane w skardze fragmenty orzeczeń TSUE są bardzo ogólne i nie dają podstaw do zakwestionowania dokonanej przez Ministra Finansów wykładni art. 13 ust. 4 pkt 6 ustawy o VAT.

Trafnie zatem uznał organ interpretacyjny, że Spółka będzie obowiązana rozpoznać wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w przypadku przemieszczenia zużytego katalizatora zawierającego metal szlachetny z Polski do Niemiec w celu wykonania odzysku metalu oraz utylizacji pozostałego odpadu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.