Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1468/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-06-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie płatne z budżetu państwa
Powołane przepisy: article: art. 250 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 21 ust. 1 pkt 2 b
journal: Dz.U. 2016 poz 1714
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi L. R. od Skarbu Państwa – z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach - wynagrodzenie w kwocie 221,40 (słownie: dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 (słownie: czterdzieści jeden 40/100) złotych, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę P. K. na decyzję wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia.

Mocą postanowienia z dnia 9 września 2016 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata, którego wyznaczyła następnie Okręgowa Rada Adwokacka w K. w osobie L. R..

Pismem procesowym z dnia 18 listopada 2016 r., złożonym w tym dniu osobiście w biurze podawczym Sądu, ww. pełnomocnik wniosła skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie wyroku, zwracając się między innymi o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik oświadczyła przy tym, że koszty te nie zostały do tej pory zapłacone w całości, ani w części.

Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 11 maja 2017 r. (II GSK 216/17), wydanym na posiedzeniu niejawnym, wszak pełnomocnik skarżącego zrzekła się prawa do przeprowadzenia rozprawy, oddalił ww. skargę kasacyjną.

Mając powyższe na względzie zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W rozpatrywanym zakresie należy sięgnąć do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz.1714, dalej w skrócie: "rozporządzenie", obowiązujące od 2 listopada 2016 r.), wszak postępowanie przed sądem drugiej instancji wszczęte zostało w dniu 18 listopada 2016 r.

Trzeba nadto poczynić zastrzeżenie, iż wynagrodzenie pełnomocnika jest limitowane przez zakres czynności, których podjął się w toku postępowania. W niniejszym przypadku udział pełnomocnika sprowadził się do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku sądu pierwszej instancji.

Zgodnie z brzmieniem § 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. Z kolei w myśl § 4 ust. 1 tego aktu, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Opłatę, o której mowa w § 4 ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku do towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (§ 4 ust. 3 rozporządzenia).

Stosownie do treści § 21 ust. 1 rozporządzenia, opłatą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (pkt 1) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, jest opłata obliczona na podstawie § 8 (lit. a). Opłata ta, za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 600 zł (lit. b), a w innej sprawie – 240 zł (lit. c). Trzeba w tym miejscu podkreślić, że przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie była decyzja w przedmiocie ulg płatniczych. Skarga była zatem objęta wpisem stałym, wszak nie dotyczyła bezpośrednio należności pieniężnej. Tym samym stawka ww. opłaty wynosi 240 zł.

Z kolei po myśli § 21 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia, opłata w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w sytuacji, gdy sporządził ją adwokat nie występujący przed sądem pierwszej instancji, stanowi 75 % opłaty określonej w pkt 1, tj. 180 zł.

Ustaloną w ten sposób opłatę należy powiększyć o podatek od towarów i usług, czyli o kwotę 41,40 zł. Łączna wysokość wynagrodzenia adwokata objęta zakresem wniosku z dnia 18 listopada 2016 r. stanowi zatem kwotę 221,40 zł.

Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. i w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit b i § 4 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji.