Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 923/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-07-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego

SENTENCJA

Dnia 21 lipca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym; Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. o wznowienie postępowania w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 30 października 2000 roku, nr SKO [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia oddalającego zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym, zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w z dnia 25 września 2002 roku, o sygn. akt II SA/Gd 2913/00 postanawia skargę o wznowienie postępowania odrzucić.


UZASADNIENIE

W dniu 14 listopada 2005 roku K. S. złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w z dnia 25 września 2002 roku, wydanym w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 30 października 2000 roku, nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia oddalającego zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym (sygn. akt II SA/Gd 2913/00). Skarżący wniósł o uchylenie ww. wyroku i uwzględnienie jego skargi z dnia 10 listopada 2000 roku. Jako podstawę skargi powołał wykrycie okoliczności faktycznych, które miały wpływ na wynik sprawy, a których nie znały organy orzekające w ww. sprawie.

W uzasadnieniu skargi skarżący powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 20 lipca 2005 roku, sygn. akt II SAB/Bd 16/05, wskazując, iż wynika z niego, że decyzja o ograniczeniu prawa własności wydana przez Wojewodę dnia 10 grudnia 1998 roku nie podlegała wykonaniu do 24 grudnia 1999 roku w związku z instytucją wskazaną w art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a po tym dniu również nie podlegała wykonaniu, ponieważ obowiązek w niej wskazany wygasł. Z tego powodu - zgodnie z art. 59 ustawy

postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postępowanie egzekucyjne powinno zostać umorzone.

Skarżący wskazał nadto, iż powyższe okoliczności nie były znane organom orzekającym w sprawie, której dotyczy skarga, gdyż zostały ujawnione dopiero w uzasadnieniu ww. wyroku. W ocenie skarżącego ujawnione w uzasadnieniu wyroku dokumenty takie jak oświadczenie kierownika budowy, jak również brak sprzeciwu starosty, nie były wcześniej znane, ponieważ nie były przekazywane skarżącemu.

Skarżący zaznaczył przy tym, iż o okolicznościach stanowiących podstawę wniosku o wznowienie postępowania, to jest o wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 20 lipca 2005 roku, dowiedział się 29 września 2005 roku, kiedy to otrzymał odpis ww. wyroku.

Z uwagi na powyższe skarżący stwierdził, iż "postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym, jak również czynności z tym związane, były wydawane

podejmowane z rażącym naruszeniem prawa".

Jednocześnie skarżący zwrócił uwagę, iż postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 maja 2000 roku zostało wydane z naruszeniem przepisów o właściwości (art. 156 § 1 pkt. 1 k.p.a.), na co wskazuje treść wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wydanych w sprawach o sygn. akt II SA/Gd 404/02 i II SA/Gd 405/02 z 23 marca 2005 roku oraz wyroków wskazanych w ich uzasadnieniach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył co następuje:

Starosta Powiatowy w postanowieniem z dnia 9 marca 2000 roku, nrG.G.7422-1/99/2000, wydanym na podstawie art. 33, 34, 58 i 59 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity. Dz. U. z 1991 roku, nr 36, poz. 161 ze zm.), po rozpoznaniu zarzutów A. S. - pełnomocnika K. i K. małż. S., na postępowanie egzekucyjne prowadzone w celu wyegzekwowania obowiązku wynikającego z decyzji Wojewody z dnia 10 grudnia 1998 roku, nr[...]:

1) oddalił zarzuty na prowadzenie postępowania egzekucyjnego,

1) odmówił uchylenia tytułu wykonawczego i klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji Nr [...] z dnia 25 lutego 1999 roku,

2) odmówił uchylenia postanowienia w sprawie wydania nieruchomości Nr [...] z dnia 1 marca 1999 roku, -

2) odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Wyrokiem z dnia 25 września 2002 roku Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku oddalił skargę A. S., wniesioną w imieniu K. i K. S., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we z dnia 30 października 2000 roku, nr [...]. Postanowieniem tym Kolegium utrzymało w mocy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we z dnia 18 września 2000 roku, nr[...], odmawiające stwierdzenia nieważności postanowienia Kolegium Odwoławczego z 14 maja 2000 roku, nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Starosty Powiatu z 9 marca 2000 roku, nr [...].

Zgodnie z treścią art. 103 ustawy, z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 roku orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wznowienie postępowania sądowego jest wyjątkową, obwarowaną licznymi rygorami instytucją. Nadzwyczajny charakter tego środka prawnego, skierowanego przeciwko prawomocnemu wyrokowi powoduje, że przywrócenie stanu sprzed wydania orzeczenia kończącego postępowanie sądowe może nastąpić wyłącznie z przyczyn ściśle określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej w dalszej części uzasadnienia w skrócie p.p.s.a. (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm).

Wskazana przez skarżącego podstawa skargi to późniejsze wykrycie okoliczności faktycznych, które miały wpływ na wynik sprawy, a których skarżący nie mógł przedstawić w poprzednim postępowaniu z powodu tego, iż nie wiedział o ich istnieniu.

Zgodnie z treścią art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Przepis art. 277 p.p.s.a. stanowi zaś, iż skargę o wznowienie postępowania opartą na ww. podstawie należy wnieść w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Skarga wniesiona po terminie bądź nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu (art. 280 § 1 p.p.s.a.).

Wnoszący skargę o wznowienie postępowania zobowiązany jest - na żądanie Sądu - uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (tak Hanna Knysiak - Molczyk w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 678).

Mając powyższe na uwadze, zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2006 roku, zobowiązano pełnomocnika skarżącego aby w terminie 7 dni:

sprecyzował treść skargi poprzez wskazanie i zindywidualizowanie dokumentów stanowiących w ocenie skarżącego dowody, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, przez dokładne opisanie ww. dokumentów i załączenie ich kopii oraz wyjaśnienie w jaki sposób treść tych dokumentów mogła wpłynąć na wynik sprawy, której wznowienia skarżący się domaga tj. postępowania sądowo-administracyjnego zakończonego wyrokiem z dnia 25 września 2002 roku;

uprawdopodobnił okoliczności potwierdzające zachowanie przez skarżącego terminu do wniesienia skargi tj. uprawdopodobnił datę, w której skarżący powziął wiadomość

istnieniu ww. dokumentów;

- pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania.

W wykonaniu powyższego zarządzenia skarżący nadesłał pismo z 3 maja 20O6 roku, w którym stwierdził, iż istotne, nowe okoliczności oraz dokumenty, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, to fakt formalnego zakończenia budowy gazociągu przed terminem rozpatrywania sprawy przez Kolegium Odwoławcze tj. przed 14 maja 2000 roku, a dokumenty które ten fakt potwierdzają to wskazane w załączonym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 20 lipca 2005 roku oświadczenie kierownika budowy jak również brak sprzeciwu Starosty co do zakończenia budowy.

Skarżący zobowiązał się dostarczyć dokumenty, na które się powołuje, w terminie jednego miesiąca i wyjaśnił, iż w poprzednim postępowaniu nie mógł z ww. dowodów skorzystać, ponieważ informację o ich istnieniu powziął dopiero z uzasadnienia wyroku z 20 lipca 2005 roku. Stwierdził także, iż dopiero ww. wyrok rozstrzygnął o znaczeniu wskazanych dowodów i faktu zakończenia budowy dla postępowania egzekucyjnego. Wynika bowiem z niego, iż postępowanie egzekucyjne należało umorzyć, ponieważ zakończenie budowy gazociągu w grudniu 1999 roku spowodowało, że decyzja o ograniczeniu prawa własności po tej dacie nie podlegała wykonaniu gdyż obowiązek z niej wynikający wygasł.

Odnośnie terminu powzięcia informacji o powyższych okolicznościach

w dokumentach skarżący wyjaśnił, iż dowiedział się o nich z otrzymanej ze starostwa w dniu 29 września 2005 roku kserokopii wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 lipca 2005 roku, którą otrzymał ze starostwa w związku z przeglądaniem akt sprawy.

Stwierdził nadto, iż dopiero z treści wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 23 marca 2005 roku, wydanych w sprawach sygn. akt SA/Gd 404/02 i SA/Gd 405/02 dowiedział się, że właściwym do rozpatrywania zażaleń we wskazanych sprawach był Wojewoda. Z tej przyczyny wcześniej tego zarzuty nie podnosił.

W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił daty, w której dowiedział się o "formalnym zakończeniu budowy gazociągu" oraz o istnieniu przywoływanego w skardze "oświadczenia kierownika budowy" jak również braku sprzeciwu Starosty co do zakończenia budowy. Data wskazana przez skarżącego - 29 września 2005 roku -budzi uzasadnione wątpliwości, ponieważ z pisma Starosty z 14 marca 2000 roku (k. 105 - 106 akt SKO-326-14/2001) wynika, iż z udziałem małżonków S. w związku z budową przedmiotowego gazociągu toczyło się w 2000 roku szereg postępowań - w tym "postępowanie egzekucyjne i o odszkodowanie za zajętą nieruchomość oraz w sprawie zgłoszenia zakończenia budowy". Zdaniem Sądu treść ww. pism pozwala uznać, iż skarżący już w 2000 roku wiedział o tym, że inwestor zgłosił zakończenie budowy gazociągu i brał udział w postępowaniu dotyczącym ww. zgłoszenia. Sąd miał przy tym na uwadze, iż skarżący nie przedstawił żadnych dowodów, które pozwalałyby przyjąć, że dowiedział się o tych faktach w innej dacie, a w szczególności uznać, iż dowiedział się o tym dopiero w 2005 roku, z treści otrzymanej kserokopii wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył także, iż samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi, a skarga taka - jako nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2001 roku, II SA/Gd 970/01, nie publ.).

Podstawą wznowienia postępowania, o której mowa wart. 237 § 2 p.p.s.a., mogą być tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowo-administracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania. Środki dowodowe powstałe po wydaniu prawomocnego orzeczenia w sprawie nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 września 2004 roku, OSK 446/04, ONSAWSA 2005, nr 1, poz. 13).

Z uzasadnienie skargi i pisma skarżącego z 3 maja 2006 roku nie wynika aby skarżący wykrył w dniu 29 września 2005 roku nowe okoliczności faktyczne czy też dowody, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy.

W szczególności warunku tego nie spełniają wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 23 marca 2005 roku, wydane w sprawach o sygn. akt SA/Gd 404/02 i SA/Gd 405/02 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 20 lipca 2005 roku, wydany w sprawie o sygn. akt II SAB/Bd 16/05. Poza tym, iż wyroku te zostały one wydane po zakończeniu postępowania, którego wznowienia skarżący się domaga, to nie stanowią one ani dowodu w ww. sprawie, ani też okoliczności faktycznej, która mogłaby mieć wpływ na jej wynik.

Skarżący nadto, wbrew zobowiązaniu, które otrzymał dnia 26 kwietnia 2006 roku, nie zindywidualizował dokumentów stanowiących w ocenie skarżącego dowody, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, w szczególności nie opisał ww. dokumentów i nie załączył ich kopii - mimo, iż zobowiązał się do tego w swoim piśmie z dnia 3 maja 2006 roku, a Sąd wstrzymał się z wydanie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie na tyle długo, iż skarżący swoje zobowiązanie niewątpliwie mógł wypełnić.

W ocenie Sądu nie sposób stwierdzić, że bliżej nieokreślony dokument jakim jest "oświadczenie kierownika budowy", na które powołuje się skarżący, oraz okoliczność nie zgłoszenia przez starostę sprzeciwu były okolicznościami, które mogły wpłynąć na rozstrzygnięcie sprawy, której dotyczy skarga. Brak dokumentu w postaci wskazanego powyżej oświadczenia kierownika budowy nie pozwala na jego ocenę, a zatem dokument ten nie może być uznany za dowód, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy.

Sąd miał przy tym także na uwadze, iż skarżący wskazał, że istotną, nową okolicznością, na jaką się powołuje jest fakt formalnego zakończenia budowy gazociągu przed terminem rozpatrywania sprawy przez Kolegium Odwoławcze tj. przed 14 maja 2000 roku i aby potwierdzić zaistnienie tej okoliczności powołał się na ww. oświadczenie kierownika budowy oraz fakt nie zgłoszenia sprzeciwu przez właściwy organ.

W ocenie Sądu okoliczność zakończenia budowy gazociągu przed majem 2000 roku nie stanowiła "nowej, istotnej okoliczności w sprawie", ponieważ już w uzasadnieniu postanowienia Starosty Powiatowego w z dnia 9 marca 2000 roku, nr[...] , zostało

wskazane, iż "prace wykonawcy na nieruchomości małżonków Skowrońskich prowadzone były od momentu wprowadzenia na grunt w miesiącu marcu 1999 roku. Założono gazociąg i go zasypano lecz nie wykonano rekultywacji gruntów i taki stan istnieje do dnia dzisiejszego".

Co za tym idzie w toczącym się przed organami administracji postępowaniu ustalono, iż budowa gazociągu została zakończona przed wydaniem przez Starostę ww. postanowienia. Inwestor nie wykonał jedynie rekultywacji terenu, czyli obowiązku ciążącego na nim zgodnie z treścią punktu 3 postanowienia Starosty z dnia 9 marca 2000 roku.

O tym, iż fakt zakończenia inwestycji polegającej na budowie gazociągu wynikał z materiału zgromadzonego w sprawie świadczy także treść pism zawartych w aktach SKO-326-14/2001, z których wynika, że już w 2000 roku toczyły się - sprawa o odszkodowanie za zajętą nieruchomość oraz sprawa dotycząca zakończenia budowy (vide: pismo Starosty z 14 marca 2000 roku, załącznik do pisma A. S. z 29 maja 2000 roku).

Tak więc fakt zakończenia budowy gazociągu wynikał z materiału dowodowego, którym dysponował Naczelny Sąd Administracyjny wydając wyrok w sprawie, której wznowienia skarżący się domaga. Jest to zatem okoliczność faktyczna jawna z materiału poprzedniego postępowania, która w ocenie Sądu nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania (tak. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 15 maja 1968 roku, sygn. I CO 1/68, OSNC 1969/2/36).

Oceny tej nie zmienia pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wyrażony w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 lipca 2005 roku odnośnie znaczenia tego faktu dla bytu prawnego decyzji Wojewody Włocławskiego z dnia 10 grudnia 1998 roku. Jak już bowiem wskazano powyżej wyrok ten i zawarte w jego uzasadnieniu poglądy nie mogą stanowić podstawy wznowienia postępowania.

W konsekwencji należy stwierdzić, że jakkolwiek skarżący formalnie powołał ustawową podstawę wznowienia postępowania, to jednak w rzeczywistości przesłanka uzasadniająca wznowienie postępowania w niniejszej sprawie nie występuje.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.