Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 890/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.54 par 6,art. 56 par 1 pkt 1, art. 59 par 1 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1201
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.
article: art. 61 par 2 pkt 1, art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 marca 2019 r. sprawy ze skargi M.G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 20 września 2018 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. akt I SA/Sz [...]

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie oddalenia skargi M. G. (dalej: "Zobowiązana", "Strona", "Skarżąca") na czynności egzekucyjne związane z zajęciem wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] (zawiadomienia organu egzekucyjnego z dnia [...] r. o numerach: [...]).

Powyższe postanowienia zostały wydane w następującym stanie faktycznym sprawy.

Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S. (organ egzekucyjny) w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec Zobowiązanej na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez ten organ jako wierzyciela dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...]

Zawiadomieniami o zajęciu z dnia [...] r. o numerach: [...], objęto zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od [...] do [...]. Przedmiotowe zawiadomienia o zajęciu wraz z odpisami tytułów wykonawczych od nr [...] do nr [...] doręczono zobowiązanej w dniu [...] r.

Pismami z dnia [...] r. Strona na mocy uregulowań art. 54 ustawy z dnia [...] r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2017 r., poz. 1201, ze zm.), dalej: "u.p.e.a.", wniosła skargę na czynności egzekucyjne dokonane w dniu [...] r., polegające na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego. Zobowiązana powołując się na brak skutecznego doręczenia upomnień oraz odpisów tytułów wykonawczych wymienionych w zawiadomieniach nr [...] wniosła o umorzenie postępowania egzekucyjnego.

W uzasadnieniu podała, iż od kilkunastu lat (praktycznie od 2004 r. do początku 2015 r.) zamieszkiwała na stałe we [...] i tam było Jej centrum życia rodzinnego i zawodowego. Wskazała, iż w połowie 2014 r. dowiedziała się, że bez Jej zgody i wiedzy była prowadzona przez kilkanaście lat działalność gospodarcza pod nazwą [...], co skłoniło Zobowiązaną do złożyła zawiadomienia do prokuratury o podejrzeniu popełnienia przestępstwa w wyniku czego zapadły prawomocne wyroki w postępowaniu karnym. Dalej wskazała na prowadzone uprzednio postępowanie egzekucyjne przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. na podstawie innych tytułów wykonawczych niż te, o których mowa w przedmiotowej skardze.

Organ egzekucyjny w wyniku przeprowadzonego postępowania w trybie art. 54 u.p.e.a. wydał postanowienie z dnia [...] r. znak: [...] (k. 187-190), w którym oddalił skargę Strony na czynności związane z zajęciem wierzytelności z rachunku bankowego i wykładu oszczędnościowego zobowiązanej w [...].A. (zawiadomieniami organu egzekucyjnego z dnia [...] r. o numerach: [...]).

Pismem z dnia [...] r. Strona złożyła zażalenie na ww. postanowienie organu egzekucyjnego do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 59 § 1 pkt 7 u.p.e.a. przez jego niezastosowanie, skutkujące zajęciem wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego, przy braku umorzenia postępowania egzekucyjnego, które winno być uznane za niedopuszczalne. W uzasadnieniu Skarżąca ponownie powołała się na okoliczność prowadzenia przez inną osobę działalności gospodarczej pod nazwą [...].

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu egzekucyjnego, nie znajdując podstaw do jego uchylenia.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy przytoczył treść art. 54 § 1 u.p.e.a. regulującego środek ochrony prawnej, jakim jest skarga na czynności egzekucyjne. Następnie stwierdził, że zakwestionowaną przez Stronę czynnością egzekucyjną w rozumieniu art. 54 u.p.e.a., było zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego dokonane w dniu [...] r. zawiadomieniem nr [...] Wskazano, że skarga została złożona z zachowaniem terminu do jej wniesienia.

W ocenie organu odwoławczego przeprowadzona w przedmiotowej sprawie ocena prawidłowości dokonania przez organ egzekucyjny zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego, nie wykazała nieprawidłowości i jest zgodna z zasadami określonymi art. 80 § 1, § 2 i § 3 u.p.e.a..

Organ odwoławczy wskazał, że skutek prawny zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego wiązał się z doręczeniem w dniu [...] r. dłużnikowi zajętej wierzytelności – bankowi, zawiadomień o zajęciu o numerach: [...] (art. 80 § 2 u.p.e.a.). Organ wskazał, że Zobowiązanej doręczono odpisy ww. zawiadomień o zajęciu wraz z odpisami tytułów wykonawczych, wystawionych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. w dniu [...] r. Wskazano także, że do zajęcia wykorzystano prawidłowo druk "Zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego", według ustalonego wzoru (określonemu w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia [...] r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych, Dz. U. z 2016 r., poz. 1339 ze zm.).

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej nie dopatrzył się naruszenia przez organ egzekucyjny obowiązujących przepisów u.p.e.a., jak też nie stwierdził uchybień formalnych zakwestionowanej czynności egzekucyjnej.

Końcowo wyjaśniono, iż organ odwoławczy nie ma prawnej możliwości odniesienia się do pozostałych okoliczności wskazanych w skardze na czynności egzekucyjne z dnia [...] r., jak również w zażaleniu w zakresie, w jakim odnoszą się do nieistnienia obowiązku, czy niedopuszczalności egzekucji, bowiem wykraczają one poza zakres tego postępowania.

W skardze wywiedzionej na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu egzekucyjnego.

Skarżąca zarzuciła naruszenie:

- art. 54 § 6 u.p.e.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy z uwagi na trwające przed Sądem Okręgowym w S. postępowanie, pod sygn. akt [...], mające za przedmiot ustalenie, czy Skarżąca w ogóle podlega obowiązkowi płatności składek. Organ winien wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia, uznając sprawę skarżącej za uzasadniony przypadek, a czego nie uczynił;

- art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. poprzez jego niezastosowanie, skutkujące brakiem zawieszenia prowadzonego postępowania w sytuacji, gdy organ miał wiedzę, że przed Sądem Okręgowym w S. toczy się pod sygn. akt [...], postępowanie, mające za przedmiot ustalenie, czy skarżąca w ogóle podlega obowiązkowi płatności składek, co winno stanowić samoistną przesłankę do zawieszenia postępowania:

- art. 59 § 1 pkt 7 u.p.e.a. przez jego niezastosowanie skutkujące brakiem umorzenia postępowania egzekucyjnego, które winno być uznane za niedopuszczalne.

Na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz.1302 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a." wniesiono o wstrzymanie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w przedmiotowej sprawie do czasu rozpoznania skargi z uwagi na trwające przed sądem Okręgowym w S. [...], sygn. akt [...], w którym rozstrzygana jest kwestia odpowiedzialności Skarżącej za brak zapłaty składek, jak również z uwagi, na grożącą jej szkodę w wielkich rozmiarach, gdyż zaległość z tytułu składek wynosi ponad [...] tys. zł.

Nadto wniesiono o przeprowadzenie dowodu z protokołu przesłuchania M. G. oraz M. F. sporządzonego w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w S. w sprawie o sygn. [...].

W uzasadnieniu skargi Skarżąca w dużej mierze powieliła argumentację zawartą w skardze wniesionej również do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] [...]) w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Dodatkowo w odpowiedzi na zapytanie Sądu, organ w dniu [...] r. złożył pismo procesowe w którym wyjaśnił, iż wniosek Skarżącej o wstrzymanie prowadzenia postępowania egzekucyjnego oparty o podstawę w postaci art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. nie był i nie jest rozpoznawany przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprawujących wymiar sprawiedliwości sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem oraz rozstrzygania sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Sąd, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, ma stwierdzić, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonej decyzji (postanowienia) podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Ze względu na treść art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przedmiotowej sprawie skarga do sądu dotyczyła postanowienia organu odwoławczego utrzymującego w mocy postanowienie organu egzekucyjnego oddalające skargę Strony na czynności związane z zajęciem wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego Zobowiązanej w [...]

Sąd w pełni podziela argumentację prawną zawartą w zaskarżonym postanowieniu organu odwoławczego. Dlatego też za organem ponownie wyjaśnia, że że przewidziane w art. 54 u.p.e.a. prawo do złożenia skargi na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego musi ograniczyć się jedynie do określonych, faktycznych działań organu egzekucyjnego, co oznacza, że w postępowaniu tym nie mogą być rozważane inne okoliczności, w tym np. dotyczące istnienia egzekwowanego obowiązku, czy dopuszczalności egzekucji. W skardze można podnosić wyłącznie okoliczności, które związane są ściśle z daną czynnością, a które naruszają formę dokonywania tej czynności. Zatem skarga w trybie art. 54 u.p.e.a. nie przysługuje na czynności procesowe, polegające na wydaniu aktów administracyjnych, w ramach których organ egzekucyjny rozstrzyga o prawach i obowiązkach uczestników postępowania.

W orzecznictwie wskazuje się, że określony w art. 54 § 1 u.p.e.a. środek ochrony prawnej zobowiązanego, jakim jest skarga na czynności egzekucyjne, stanowi samoistną instytucję postępowania egzekucyjnego. Ma charakter subsydiarny, komplementarny wobec innych środków prawnych i nie może mieć zastosowania do tych przypadków, w których przewidziano inne środki zaskarżenia, jak zarzuty, zażalenie, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa spod egzekucji, czy skargę do sądu powszechnego. Skarga w tym trybie przysługuje na dokonane przez organ egzekucyjny czynności natury wykonawczej, czy czynności faktyczne podejmowane już w toku prowadzonej egzekucji przez organ egzekucyjny lub przez egzekutora, a także na wydawane w toku egzekucji akty, na które nie przysługuje inny środek zaskarżenia, jak np. zażalenie czy zarzuty (por. wyrok NSA z dnia [...] r., sygn. akt II FSK [...], LEX nr 2387885, wyrok WSA w Ł. z dnia [...] r., sygn. akt III SA/Ld [...], LEX nr 2384521, wyrok NSA z [...] r., III SA [...], LEX nr 43032). Ponadto, wskazuje się, że nie ma podstaw, aby składaną w trybie art. 54 u.p.e.a. skargę na czynności egzekucyjne traktować jako uniwersalny środek zaskarżenia, za pomocą którego możliwe jest skuteczne kwestionowanie wszystkich aktów i działań podejmowanych przez organ egzekucyjny w toku całego postępowania egzekucyjnego (wyroki WSA w Warszawie z dnia [...] r., sygn. akt III SA/Wa [...], LEX 489600 i z dnia [...] r., sygn. akt III SA/Wa [...], LEX 486252).

Powyższy pogląd jest też powszechny w doktrynie. Jak wskazuje się w pozycji Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Komentarz, wyd. II, opublikowanej w: LEX 2015 (p. red.) D. R. K., w postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne (...) ocenie podlegają tylko zastrzeżenia odnoszące się do konkretnej czynności egzekucyjnej. W postępowaniu tym nie orzeka się o zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego ani też nie ocenia się prawidłowości jego prowadzenia. Rozstrzygnięcie w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne co do zasady nie ma zatem wpływu na możliwość prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Uwzględnienie skargi wywiera skutki jedynie w zakresie czynności, na którą ją wniesiono (zob. też wyrok WSA w Warszawie z dnia [...] r., III SA/Wa [...]).

Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż w istocie zarzuty skargi rozpoznawanej w niniejszym postępowaniu, dotyczącej postanowienia w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne, są identyczne jak w rozpoznawanej przez tutejszy Sąd skargi Strony na postanowienie w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego

Tymczasem zakwestionowaną przez Skarżącą czynnością egzekucyjną w rozumieniu art. 54 u.p.e.a. (ocenianą w ramach niniejszego postępowania), było wyłącznie zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego dokonane w dniu [...] r. zawiadomieniami nr [...]

Natomiast Sąd w ramach obecnego postępowania nie może ponownie oceniać zasadności odmowy umorzenia postepowania egzekucyjnego, a jedynie czy czynność zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego została dokonana z zachowaniem warunków wynikających z art. 80 u.p.e.a.

W zakresie powyższego zgodzić należy się z organem odwoławczym, że przeprowadzona w przedmiotowej sprawie ocena prawidłowości dokonania przez organ egzekucyjny zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego, nie wykazała nieprawidłowości.

Stosując ten środek, organ egzekucyjny na podstawie art. 80 § 1 u.p.e.a., dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wpłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz bezzwłocznie przekazywał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności albo zawiadomił organ egzekucyjny, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, o przeszkodzie w dokonywaniu wpłaty, w tym również i nieprowadzeniu rachunku bankowego zobowiązanego.

Z kolei przepis art. 80 § 2 u.p.e.a. stanowi, że zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w 1 i obejmuje również kwoty, które nie były na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia.

W myśl natomiast art. 80 § 3 u.p.e.a. jednocześnie z przesłanym zawiadomieniem o zajęciu, organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony i odpis zawiadomienia skierowanego do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego.

W rozpoznawanym przypadku skutek prawny zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego należy wiązać z doręczeniem w dniu [...] r. dłużnikowi zajętej wierzytelności – bankowi [...], zawiadomień o zajęciu z dnia [...] r. (art. 80 § 2 u.p.e.a.). W odpowiedzi na doręczenie powyższego [...] jeszcze tego samego dnia tj. [...] r. sporządził pismo zatytułowane "Zawiadomienie o przeszkodzie w realizacji zajęcia brak środków" (k. 86) w którym poinformował organ, iż w odpowiedzi na zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego z dnia [...] r. wyjaśnia, że zajęcie rachunku bankowego prowadzonego dla M. G. nie może być zrealizowane z uwagi na saldo zajętych rachunków, które wynosi [...] zł, a wykorzystana kwota wolna wynosi [...] zł.

Natomiast (stosownie do art. 80 § 3 u.p.e.a.) w dniu [...] r. doręczono Zobowiązanej odpisy ww. zawiadomień o zajęciu wraz z odpisami tytułów wykonawczych wystawionych przez [...] w S. w dniu [...] r. Powyższe zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z dnia [...] r. wraz załączonymi do nich tytułami wykonawczymi doręczono pod adres: ul. [...], [...] w dniu [...] r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, pod wskazanym adresem korespondencję odebrała osobiście M. G.. Tym samym było to doręczenie prawidłowe, gdyż zgodnie z art. 42 § 1 k.p.a stosowanym w egzekucji administracyjnej z mocy art. 18 u.p.e.a., pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy, stosownie zaś do § 3 w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie. Nie ma wątpliwości, że wobec osobistego odbioru tej korespondencji w miejscu gdzie zastano adresata, została ona doręczona skutecznie.

Do zajęcia wykorzystano prawidłowo druk "Zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego", który odpowiada wzorowi ustalonemu dla tego rodzaju druku w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia [...] r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1339 ze zm.).

W ustalonych zatem okolicznościach sprawy zdaniem Sądu zasadnie organ odwoławczy nie dopatrzył się naruszenia przez organ egzekucyjny obowiązujących przepisów u.p.e.a., jak też nie stwierdził uchybień formalnych zakwestionowanej czynności egzekucyjnej.

Trafnie też organ wyjaśnił, iż nie ma prawnej możliwości odniesienia się do pozostałych okoliczności wskazanych w skardze na czynności egzekucyjne z dnia [...] r., jak również w zażaleniu w zakresie, w jakim odnoszą się do nieistnienia obowiązku, czy niedopuszczalności egzekucji, bowiem wykraczają one poza zakres tego postępowania.

Również Sąd oceniając prawidłowość rozpoznania skargi na czynności egzekucyjne nie jest władny rozstrzygać czy organ winien był wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 54 § 6 u.p.e.a., czy winien był je zawiesić na podstawie art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a, czy też postępowanie winno zostać uznane za niedopuszczalne i w efekcie umorzone na podstawie art. 59 § 1 pkt 7 u.p.e.a. Z tego też względu nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 54 § 6, art. 56 § 1 pkt 1 czy też art. 59 § 1 pkt 7 u.p.e.a.

Wskazać też trzeba, że nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek o przeprowadzenie dowodu z protokołu przesłuchania Strony oraz M. F., sporządzonego w dniu [...] r, w sprawie [...], przed Sądem Okręgowym w S.. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie i literaturze, że protokół przesłuchania świadka nie stanowi dokumentu o którym mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a, po drugie mimo wniosku o przeprowadzenie dowodu Strona nie załączyła do skargi wskazanych protokołów, po trzecie w sprawie dotyczącej skargi na czynności egzekucyjne (która jak wyjaśniono wyżej w istocie dotyczy formy dokonywania tej czynności) nie było żadnych istotnych wątpliwości do których wyjaśnienia mogłyby przyczynić się powyższe zeznania.

Sąd zauważa również, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie prowadzenia postępowania egzekucyjnego sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika, został oparty o podstawę w postaci art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Wskazany przepis stanowi, iż w przypadku wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W związku z powyższym Sąd jako niewłaściwy do rozpoznania wniosku opartego o powyższą podstawę prawną, zwrócił się z zapytaniem do organu czy wniosek ten został przez organ rozpoznany. W odpowiedzi organ w dniu [...] r. złożył pismo procesowe w którym wyjaśnił, iż wniosek Skarżącej nie był i nie jest rozpoznawany przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej

Niezależnie jednak od powyższej kwestii, która nie miała znaczenia dla meritum sprawy, mając na uwadze wcześniej ustalone okoliczności, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.

Wszystkie przywołane orzeczenia sądów administracyjnych opublikowane są

również w internetowej bazie orzeczeń NSA – [...]