Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 1209/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spraw.), Sędzia NSA (del.) Stanisław Gronowski, Asesor WSA Andrzej Wieczorek, , Protokolant Marta Siemiątkowska, po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2004 r. sprawy ze skargi D. M. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2001 r. Nr [...] w przedmiocie unieważnienia patentu na wynalazek uchyla zaskarżoną decyzję


UZASADNIENIE

Urząd Patentowy RP udzielił Panu D. M. patentu nr [...] na wynalazek zgłoszony dnia [...] lipca 1984r. pod nr [...] pod nazwą "[...]". Ochrony udzielono na rozwiązanie opisane w 3 zastrzeżeniach patentowych oraz zamieszczonych w nim trzech rysunkach patentowych.:

1. Dwusegmentowe (palisadowe) stępki przechyłowe dla dużych statków oparte na znanych symetrycznych podziałach palisadowych z jednopłaszczyznowo wyprofilowanymi (wzdłużnie) powierzchnie tłumiące, znamienne tym, że poszczególne powierzchnie tłumiące ( 2, 9, 3) tych segmentów posiadają dwupłaszczyznowe wyprofilowanie symetryczne w postaci wzdłużnej wklęsło-zbieżności i poprzecznego nachylenia stożkowego (4) wyrównane w tylnych częściach wkładkami korekcyjnymi (5) i uformowane pionowymi żebrami klinowymi (6) oraz połączone wewnętrznymi krawędziami tworzącymi (wyższymi)z mocującymi pasami obłowymi (7) i zewnętrznymi krawędziami tworzącymi (niższymi) z płaskimi ramami usztywniającymi (8) zakończonymi na krańcach zaoblonymi płytami czołowymi (9).

2. Dwusegmentowe stępki przechyłowe według zastrz. I, znamienne tym, że wkładki korekcyjne (5) są osadzone na krawędziach spływu dwupłaszczyznowo wyprofilowanych powierzchni tłumiących (2 i 3) i połączone z aktualnymi zaobleniami płyt czołowych (9).

3. Dwusegmentowe stępki według zastrz. 1. albo 2, znamienne tym, że pionowe żebra klinowe (6) są osadzone pomiędzy górnymi i dolnymi dwupłaszczyznowo wyprofilowanymi powierzchniami tłumiącymi (2 i 3) oraz rozmieszczone pomiędzy ich przeciwległymi krawędziami spływu i w częściach środkowych.

P. S.A. z/s w [...] złożyły w dniu [...] czerwca 2000r. do Urzędu Patentowego (działającego w trybie postępowania spornego) wniosek o unieważnienie w całości patentu nr [...] na wynalazek pod wyżej wskazaną nazwą. Swój interes prawny w unieważnieniu patentu z mocą obowiązującą od [...] lipca 1984r. wnioskodawca uzasadnił toczącą się sprawą w Sądzie Wojewódzkim w [...] z powództwa cywilnego D. M. o zasądzenie na rzecz wnioskodawcy wynagrodzenia autorskiego.

Wniosek uzasadniono tym, że zgłoszenie tego wynalazku oznaczone nr [...]: 1/ nie miało zdolności patentowej z powodu oczywistości rozwiązania w stanie techniki na dzień zgłoszenia tj, [...].07.1984r.

2/ w trakcie postępowania zgłoszeniowego istota i zastrzeżenia patentowe zgłoszonego wynalazku uległy znaczącej zmianie.

W zakresie oczywistości rozwiązania poszczególnych znamiennych środków technicznych zastrzeżeń patentowych patentu nr [...] wskazano i ujawniono szereg cech znanych z patentu [...], a w szczególności zawartą tam jego istotę:

wzdłużną wklęsło-zbieżność, ujawniającą dowolną krotność segmentów stępki, a także wielokrzywiznowość, które to pojęcie jako szersze mieści w sobie dwupłaszczyznowość wyprofilowań. Poprzeczne nachylenie stożkowe było cechą

ujawnioną na rysunkach przekroju poprzecznego stępki, w tekście odnoszącym się do zastosowania patentu [...] i realizacji na statku "[...]". Także wyrównanie w tylnych częściach wkładkami korekcyjnymi było cechą znaną z patentu [...], przy czym ten środek techniczny został wprowadzony jako nowy element na wezwanie UP, co powinno skutkować zmianą daty zgłoszenia. Uformowanie pionowymi żebrami klinowymi było wg wnioskodawcy cechą znaną z przekroju poprzecznego stępki ujawnionej na rysunkach dotyczących praktycznego zastosowania patentu [...] i w publikacjach z "Poradnika okrętowca i "Zarysu budowy okrętu", gdzie żebra klinowe z patentu są od wieków powszechnie stosowanymi w okrętownictwie wręgami usztywniającymi konstrukcje statkowe. Połączenie wewnętrznymi krawędziami tworzącymi z mocującymi pasami obłowymi jest cechą znaną i wymaganą przez Polski Rejestr Statków co najmniej od XI.1981r., co wynika z Zarządzenia nr 22 z powołanej we wniosku publikacji Instytutu Morskiego przedstawiającej mocujące pasy obłowe statku "[...] ". Podnosił, że cechy patentu nr [...] zewnętrznych krawędzi tworzących z płaskimi ramami usztywniającymi i zakończonymi na krańcach zaoblonymi płytami czołowymi, a także wkładki korekcyjne osadzone na krawędziach spływu stanowią znane cechy opisów patentowych nr [...] oraz wskazanych publikacji i rysunków Instytutu Morskiego. Pionowe żebra klinowe osadzone pomiędzy górnymi i dolnymi dwupłaszczyznowo wyprofilowanymi powierzchniami tłumiącymi to nie inaczej jak żebra usztywniające z wskazanych w publikacjach Instytutu Morskiego i praktyczne zastosowanie patentu [...] z rysunków umieszczonych w poradniku okrętowca i "Zarysie budowy okrętu". Rozmieszczenie elementów usztywniających konstrukcję pomiędzy ich przeciwległymi krawędziami spływu i

w częściach środkowych jest oczywiste, gdyż miejsca te są najbardziej obciążone siłami dynamicznymi fali oddziaływującej na jej powierzchnie tłumiące. Dwusegmentowość znana jest z patentu nr [...], który stanowił o możliwości kombinacji wszystkich odmian konstrukcyjnych biernych płetw stabilizacyjnych miedzy sobą, przede wszystkim w zakresie wielokrotności profilowania tych płaszczyzn roboczych krzywiznami wklęsło-zbieżnymi lub płaszczyznami prosto-zbieżnymi i mówią o dowolnej krotności segmentów stępki.

Wnioskujący zarzucił, że Urząd Patentowy badając zdolność patentową zgłoszenia [...] nie odszukał patentu nr [...] - tego samego twórcy, a główna idea patentu [...] wkłęsło-zbieżność wzdłużna i zbieżność poprzeczna

powierzchni tłumiących stępki (czyli wyprofilowanie ich w poziomie i pionie) była znana z patentu nr [...]. Zakres przedmiotowy tego patentu nie określał wielkości statku, a zatem także mieścił statki duże. Skoro wszystkie elementy dodatkowe zawarte w zastrzeżeniach były także znane w dacie zgłoszenia [...] - w większości z patentu nr [...]. Z tego względu w dacie zgłoszenia istota wynalazku i całość zastrzeżonych środków technicznych wynikała w sposób oczywisty ze stanu techniki i nie posiadała zdolności patentowej.

Podnosił, że z istoty i zastrzeżeń patentowych zgłoszenia [...] wyraźnie wynika, że zgłaszający wyróżnił, poza elementami wzmacniającymi – jako nowość wobec stanu techniki - jedynie wkłęsło-zbieżność poprzeczną stępki, której przekrój poprzeczny wyznaczają w przybliżeniu dwie zbieżne hiperbole. Po zmianach dokonanych w opisie na wezwanie Urzędu Patentowego zgłaszający uzyskał ochronę na środki techniczne przeniesione z przykładu wykonania zgłoszenia pierwotnego oraz na dodane - w postaci wkładek korekcyjnych znanych w dacie zgłoszenia ze stanu techniki.

Ponadto nastąpiła niedopuszczalna ustawą zmiana względem zgłoszenia istoty wynalazku, bowiem poprzeczny przekrój stępki zmieniono i zastrzeżono w patencie jako poprzeczne nachylenie stożkowe tych płetw. Przekrój poprzeczny stożka ma kształt trójkąta, którego boki są liniami prostymi i jest różny od kształtu wyznaczonego dwoma zbieżnymi hiperbolami. Oczywistość kształtów hiperbolicznych przekroju poprzecznego stępki ze zgłoszenia patentowego stanowi zmianę istoty i zakresu żądanej ochrony znanego ze stanu techniki przekroju klinowego o postaci trójkąta i powinna skutkować zmianą daty zgłoszenia.

Pan D. M. ustosunkowując się do wniosku wnosił o jego oddalenie i twierdził, że wszystkie ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu zostały spełnione. Przede wszystkim kwestionował interes prawny wnioskodawcy uprawniający go do złożenia wniosku, który nie może polegać na unikaniu zapłaty należnego wynagrodzenia twórcy. Przyznał, że najwcześniejszym rozwiązaniem wynalazczym profili stabilizacyjnych dla stępek przechyłowych i wysuwanych płetw z kadłuba opracowanych zgodnie z obronioną przez niego w 1975 pracą doktorską był patent nr [...]. Obejmował on szereg samych profili stabilizacyjnych samoistnych dla wszystkich statków Pływających bez wnikania w problemy związane z ich połączeniami kadłubowymi, których kształty, wytrzymałości i prędkości żeglugowe są bardzo różnicowane i wymagają zróżnicowanych rozwiązań.

Wskazał, że rozwiązania profilowe stępek przechyłowych w patencie [...] różnią się tym, że powierzchnie tłumiące posiadają symetryczne wyprofilowanie płaszczyznowe w postaci wzdłużnej wklęsło-zbieżności (w kierunku dziobu statkowego) i dodatkowo w postaci poprzecznego nachylenia stożkowego (to jest w kierunku poprzecznym statku). Niezależnie od tego patent [...] oparty jest tylko na dwóch segmentach krzywiznowych z wyprofilowanymi podwójnie powierzchniami tłumiącymi posiadając zupełnie inne właściwości hydrodynamiczno-stabilizacyjne i wytrzymałościowo - połączeniowe z kadłubem statkowym związaną z realizacją praktyczną tych profili na statku m/s" [...]".

Odnośnie kryteriów zdolności patentowej było to twórcze wykorzystanie niektórych elementów składowych z poprzedniego patentu do zupełnie nowego ukształtowania hydrodynamiczno-wytrzymałościowego w postaci dwukrzywiznowych (palisadowych) stępek przechyłowych dla dużych statków. O doskonałości tego nowego uformowania stępek przechyłowych świadczą według D. M. doskonałe efekty ich zastosowania na statku m/s" [...]" zarówno w postaci trzykrotnego wzrostu spadku amplitud w kołysaniach poprzecznych jak i wytrzymałościowego połączenia z kadłubem statkowym. Pomimo posiadania przez nie poprzecznych szczelin dylatacyjnych na styku połączeń segmentowych stępki nie uległy żadnym uszkodzeniom po 7 latach eksploatacji statku w różnych warunkach, w porównaniu do poprzednich rozwiązań stępkowych.

Zarzuty wnioskującego o unieważnienie patentu uznał za spekulacje wyjętymi z kontekstu opisów patentowych słowami i wyrażeniami, jakby one stanowiły wynalazek. Podnosił, że przedstawione wyciągi prac Instytutu Morskiego z wdrożenia patentu nr [...] dotyczyły bardzo małych statków pasażersko- zalewowych i małych statków rybackich serii [...], odnosiły się do profilu jednosegmentowego zamieszczonego w tym patencie i utworzonego przez wzdłużne przesunięcie górnej i dolnej powierzchni wklęsło zbieżnej wyprofilowanej jednopłaszczyznowo w kierunku wzdłużnym kadłuba i po osi symetrii oraz jednoczesne odwrócenie całkowite tylko górnej powierzchni tłumiącej. Niefortunnie dla tych statków użyto określenia roboczego dla scharakteryzowania krótszego hydrodynamicznego profilu, które nie miało jednak nic wspólnego z klasycznym profilem dwusegmentowym w patencie [...] opartym na symetrycznym rozmieszczeniu tych powierzchni wklęsło -zbieżnych i poprzecznie nachylonych (stożkowych).

Podnosił, że rozwiązanie wynalazcze w zgłoszeniu patentowym [...] posiadało zdolność patentową na zasadzie dalszego twórczego rozwinięcia wcześniejszego rozwiązania wynalazczego pozwanego w patencie nr [...]. Do najistotniejszych uwarunkowań zdolnościowych patentu w zgłoszeniu [...] należało dwupłaszczyznowe wyprofilowanie powierzchni tłumiących w dwusegmentowym układzie palisadowym stępek przechyłowych dla dużych statków handlowych, polegające na symetrycznym nadaniu im wzdłużnych wklęsłości zbieżnych i poprzecznych nachyleń stożkowych zgodnie z Pierwszym zastrzeżeniem ochronnym tego patentu i zamieszczonych w nim rysunków. Rozwiązanie to znacznie zwiększyło bezpieczeństwo niewywracalności danego statku i z wytrzymałość sztywnościową w uformowanych powierzchniach. W porównaniu z ukształtowaniami

jednopłaszczyznowymi stworzyło doskonalsze możliwości techniczne ich stałych połączeń z poszyciem kadłubowym statku.

Decyzją z dnia [...] lutego 2001r. Urząd Patentowy RP na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1, art. 10 i art. 11 ustawy o wynalazczości ( Dz.U.93.26.117 ze zm.) unieważnił patent nr [...] pt. "[...]". Nie ustosunkował się do zarzutu braku interesu prawnego do złożenia wniosku. Rozstrzygnięcie swoje uzasadnił m.in. na tej podstawie, że D. M. przyznał na rozprawie przed Urzędem Patentowym, iż główna idea rozwiązania tj. fakt wyposażenia segmentów w poszczególne powierzchnie tłumiące posiadające dwupłaszczyznowe wyprofilowanie symetryczne w postacie wzdłużnej wklęsło-zbieżności i poprzecznego nachylenia stożkowego była podana w jego wcześniejszym patencie nr [...], a wg patentu nr [...] dostosował to rozwiązanie do praktycznych potrzeb dużego statku handlowego.

Zdaniem Urzędu Patentowego samo przystosowanie znanego rozwiązania z patentu nr [...] do potrzeb dużych statków handlowych wynika w sposób oczywisty ze znanego stanu techniki i dlatego rozwiązanie chronione patentem nr [...] nie miało zdolności patentowej w dacie jej zgłoszenia tj. w dniu [...] lipca 1984r.

Pan D. M. złożył odwołanie do Komisji Odwoławczej przy UP, zarzucając naruszenie art.8, 68, 69 i 74 cyt. wyż. ustawy o wynalazczości art. 3 kpc, błędną interpretację istoty rozwiązania wynalazczego, głównie w postaci określenia "[...] " i pomyleniu ich z dwu powierzchniami tłumiącymi zbieżno-wklęsłymi w danej płetwie stępkowej, co stanowi pomyłkę w świetle zamieszczonych w patencie zastrzeżeń wynalazczych 1,2 i 3 oraz zamieszczonych w nim trzech rysunkach patentowych. W patencie chodzi przede wszystkim o dwupłaszczyznowe wyprofilowanie samych powierzchni tłumiących przebiegających wzdłuż kadłuba wzdłużnymi krzywiznami zbieżno-wklęsłymi i w przekrojach prostopadłych do tego kadłuba statkowego, nazwane w zastrzeżeniu poprzecznymi nachyleniami stożkowymi.

Zarzucił ponadto zaskarżonej decyzji pominięcie nadrzędnej nowości patentu [...] odnoszącej się przede wszystkim do dwukrzywiznowego wyprofilowania wzdłużno-poprzecznego poszczególnych powierzchni tłumiących w danych segmentach palisadowych oraz osadzenie ich w odpowiednim niespotykanym układzie liniowym żebrami klinowymi, ramami usztywniającymi i płytami zaobleniowymi - w stosunku do wcześniejszego rozwiązania patentowego [...]. Wskazał, że było to zgodne z art. 18 ustawy o Wynalazczości, bowiem patent ten jest w ocenie zainteresowanego klasycznym Patentem zależnym, skoro jego istota wkracza w zakres patentu [...] z Wyprofilowania jednokrzywiznowego powierzchni tłumiących na nowsze wyprofilowanie dwukrzywiznowe (tj. jednocześnie na płaszczyźnie wzdłużnej i poprzecznej do poszycia kadłubowego). Poza tym zawiera on nowości wynalazcze, których nie było w patencie [...] odnoszące się do konkretnej technologii konstrukcyjnej budowy palisadowych stępek przechyłowych dla dużych i b. dużych statków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. Nr 153, poz.1271 ze zm.) - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wniosek o udzielenie patentu został zgłoszony w Urzędzie Patentowym przed wejściem w życie ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 508 ze zm.), co nastąpiło w dniu 22 sierpnia 2001 r. Stosownie do art. 315 ust. 1 tej ustawy prawa w zakresie m.in. wynalazków, istniejące w dniu wejścia w życie ustawy, pozostają w mocy. Do praw tych stosuje się przepisy dotychczasowe, o ile przepisy działu II nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 315 ust. 2 do stosunków prawnych powstałych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Z kolei w świetle art. 315 ust. 3 ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego, znaku towarowego albo topografii układów scalonych w Urzędzie Patentowym. W myśl powyższych przepisów ocena zdolności patentowej zarejestrowanego wynalazku podlega przepisom ustawy z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości (Dz. U. z 1993 r. Nr 26, poz. 117 ze zm.).

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. (Dz.U.02.153.1269) Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U.02.153.1270) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z Prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, Sąd nie orzeka co do istoty sprawy danego przypadku, stanowiącego przedmiot postępowania administracyjnego, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego ty tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Analizując pod tym kątem skargę, trzeba stwierdzić, że zasługuje ona na uwzględnienie.

Podstawą materialnoprawną wniosku o unieważnienie patentu jest art. 68 ust. 1 ustawy z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości ( Dz.U.93.26.117 ze zm.) stanowiący, iż patent może być na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny unieważniony przez Urząd Patentowy w całości lub w części, jeżeli nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu.

Wprawdzie Urząd Patentowy nie badał kwestii interesu prawnego wnioskodawcy, jednakże wbrew poglądowi Zainteresowanego toczący się przeciwko Wnioskodawcy proces w postępowaniu cywilnym o zapłatę jest przesłanką dopuszczalności wniosku o unieważnienie patentu.

Istota sporu sprowadzała się do wyjaśnienia przez Urząd Patentowy zarzutów wniosku o unieważnienie patentu: tj. czy zgłoszenie wynalazku oznaczone nr [...] nie miało zdolności patentowej z powodu oczywistości rozwiązania w stanie techniki na dzień zgłoszenia tj. [...].07.1984r. i czy w trakcie postępowania zgłoszeniowego istota i zastrzeżenia patentowe zgłoszonego wynalazku uległy znaczącej zmianie.

Zauważyć należy, że pierwotnie Urząd udzielił patentu na sporny wynalazek uznając, iż kryteria określone w art. 10 ustawy o wynalazczości zostały spełnione, a zatem stanowił on wówczas nowe rozwiązanie o charakterze technicznym, nie wynikające w sposób oczywisty ze stanu techniki i mogące się nadawać do stosowania.

W zaskarżonej decyzji, popartej lakoniczną oceną zawartą w dwóch ostatnich zdaniach uzasadnienia Urząd Patentowy uznał, że tego kryterium nie spełnia, chociaż stanowiska stron były rozbieżne, a co do drugiego zarzutu Wnioskodawcy Urząd w ogóle się nie wypowiedział.

Powołując się natomiast na zastosowanie przez Zainteresowanego głównej idei rozwiązania podanego we wcześniejszym patencie nr [...] Urząd Patentowy uznał, że sporny patent wynika w sposób oczywisty ze stanu techniki, chociaż sprawa wymagała bliższego wyjaśnienia, niż uczynił to Urząd.

Należy zauważyć, że skarżący zarzucił pomylenie "[...]" z dwu powierzchniami tłumiącymi zbieżno-wklęsłymi w danej płetwie stępkowej jak i pominięcie nadrzędnej nowości patentu [...] odnoszącej się przede wszystkim do dwukrzywiznowego wyprofilowania wzdłużno-poprzecznego poszczególnych powierzchni tłumiących w danych segmentach palisadowych oraz osadzenie ich w odpowiednim niespotykanym układzie liniowym żebrami klinowymi, ramami usztywniającymi i płytami zaobleniowymi - w stosunku do wcześniejszego rozwiązania patentowego [...].

W ocenie Sądu kwestia przyjętej obecnie przez Urząd oczywistości patentu budzi wątpliwości i nie została należycie wyjaśniona. Skoro bowiem Urząd wątpliwości tych nie miał, udzielając pierwotnie Zainteresowanemu patentu, to obecnie przesądzenie kwestii poziomu wynalazczego - według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia wynalazku - nie zostało dostatecznie wyjaśnione. Zważyć bowiem należy, iż zasadność żądania unieważnienia patentu należy ocenić poprzez dokonanie analizy porównawczej zespołu cech technicznych rozwiązania chronionego tym patentem z przedmiotem ochrony przeciwstawionego patentu. W oparciu zaś o tę ocenę należało odpowiedzieć na pytanie, czy kwestionowane rozwiązanie w dacie decydującej o pierwszeństwie do udzielenia patentu spełniało ustawowe warunki stawiane wynalazkom podlegającym opatentowaniu, o których mowa w art. 10 uow. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji analizy takiej nie zawiera.

Odnosząc się do poziomu wynalazczego wynalazku (tzn. nieoczywistości rozwiązania ) brak jest obiektywnych, w szczególności ustawowych kryteriów, co stwarza konieczność dokonywania ustaleń w oparciu o kryteria w znacznej mierze subiektywne. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie pozwala na ustalenie w sposób przekonujący, że specjalista znający najbliższy stan techniki przy rozpatrywaniu problemu technicznego zastosowanego w wynalazku miałby możliwość bez dokonań twórczych, w sposób rutynowy dojść do zastrzeganego rozwiązania. Nawet gdyby Urząd zajął w tej mierze jednoznaczne, ale przeciwne twórcy wynalazku stanowisko odmawiające udzielenia patentu, to kwestią istotną jest, czy Urząd może poprzestać wyłącznie na swoim własnym przekonaniu, co do braku spełnienia kryterium poziomu wynalazczego. W ocenie Sądu, w takiej sytuacji zbadanie kwestii nieoczywistości wynalazku wymaga rozważenia przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z danej dziedziny techniki - w myśl art. 84 § 1 kpa. Skorzystanie z wiadomości specjalnych - w tej mierze pozwoli dopiero należycie wyjaśnić kwestie nieoczywistości rozwiązania.

Z powyższych względów w zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego Sąd dopatrzył się naruszenia art. 7 i 77 kpa poprzez nienależyte wyjaśnienie sprawy, a pisemne uzasadnienie wątpliwości tych nie usuwa, nie spełniając wymogów art. 107 § 3 kpa. Urząd Patentowy zobowiązany był podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak i w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Wskazane braki nie pozwalają na ocenę poziomu wynalazczego spornego wynalazku i nie mogą być usunięte w postępowaniu sądowoadministracyjnym (vide art. 106§3 p.s.a.), w szczególności co do dowodu z opinii biegłego.

Z powyższych względów zaskarżona decyzja podlega uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o Postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U.02.153.1270), przy czym nie zachodzi potrzeba orzekania na podstawie art. 152 p.s.a., bowiem nie wiąże się z nią kwestia wykonalności.