Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 28/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zwrócić uiszczony wpis
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1, art. 83 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 154 par. 1, art. 286 par. 1 i 2, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 78 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2014 poz 121
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny - tekst jednolity.
article: art. 63 par. 3, art. 64 par. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi J. M. o wymierzenie Wójtowi Gminy W. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 września 2013 r., o sygn. II SAB/Po 79/13 postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w wysokości 200 (słownie: dwieście) zł. /-/ Tomasz Świstak


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 września 2013 r., o sygn. II SAB/Po 79/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zobowiązał Wójta Gminy W. do załatwienia w terminie 14 (czternastu) dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wniosku skarżącego z dnia 5 stycznia 2013 r., w którym zwrócił się on do Wójta Gminy W. o wyjaśnienie następujących pozycji z dokumentu wydatków budżetu Gminy na rok 2012:

- wynagrodzenia bezosobowe, (pozycje o numerze 4170) do jakich instytucji konkretnie trafiają te środki, oraz w jakich kwotach?

- zakup usług remontowych, (pozycje o numerze 4270) do jakich instytucji trafiają te środki, oraz w jakich kwotach?

- zakup usług pozostałych,(pozycje o numerze 4300) czyli co konkretnie, od jakich instytucji i w jakich kwotach?

- wydatki na zakupy inwestycyjne jednostek budżetowych, (pozycje 6060) co konkretnie gmina kupiła i za jakie kwoty?

- wydatki osobowe niezaliczone do wynagrodzeń, (pozycje 3020) kto konkretnie otrzymuje to wynagrodzenie, oraz z jakiego tytułu?

- dodatkowe wynagrodzenie roczne, (pozycje 4040) kto je otrzymuje oraz z jakiego tytułu?

- różne wydatki na rzecz osób fizycznych, (pozycje 3030) proszę wyróżnić, cóż to są za wydatki, komu oraz z jakiego tytułu?

- podróże służbowe krajowe, oraz podróże służbowe zagraniczne, (pozycje 4410 oraz 4420) Kto podróżował, gdzie oraz w jakim celu?

- wynagrodzenia agencyjno-prowizyjne (pozycja 4100) Proszę wyjaśnić tą pozycję?

- wydatki inwestycyjne jednostek budżetowych, (pozycje 6057 oraz 6059) na co spożytkowane są te środki?

Wyrok powyższy stał się prawomocny z dniem 5 września 2014 r. w następstwie oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem o sygn. I OSK 3040/13 skarg kasacyjnych wywiedzionych od niego przez J. M. i Wójta Gminy W..

W dniu 30 października 2014 r. J. M. za pośrednictwem poczty elektronicznej skierował do Wójta oraz do Rady Gminy W. list otwarty, w którym powołując się na treść uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2014 r. wniósł o niezwłoczną i natychmiastową odpowiedz na swój wniosek z dnia 5 stycznia 2013 r. Pismo powyższe nie było opatrzone własnoręcznym podpisem J. M..

W dniu 19 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu doręczył Wójtowi Gminy W. odpis orzeczenia z dnia 6 września 2013 r., sygn. II SAB/Po 79/13 ze stwierdzeniem jego prawomocności oraz zwrócił organowi akta administracyjne.

Również w dniu 19 listopada 2014 r. J. M. za pośrednictwem poczty elektronicznej skierował do Wójta Gminy W. wezwanie do wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2014 r., sygn. I OSK 3040/13. Wezwanie powyższe nie było opatrzone własnoręcznym podpisem J. M..

W dniu 15 grudnia 2014 r. do Urzędu Gminy W. wpłynęła datowana na 12 grudnia 2014 r. skarga J. M. na niewykonanie przez Wójta Gminy W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 września 2013 r., o sygn. II SAB/Po 79/13 zawierająca wniosek o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 154 ń 1 ust. 6 p.p.s.a. Skarga opatrzona była własnoręcznym podpisem skarżącego. Do skargi dołączono pismo J. M. z dnia 19 listopada 2014 r. stanowiące wezwanie do wykonania wyroku opatrzone podpisem skarżącego oraz odpisy informacji udzielonych mu przez Skarbnika Gminy pismami z dnia 7 i 24 listopada 2014 r. w odpowiedzi na wniosek z dnia 5 stycznia 2013 r.

W uzasadnieniu skargi J. M. wskazał, iż organ zamiast udzielić mu konkretnych wnioskowanych informacji podał informacje bardzo ogólne i dotyczące jedynie przykładów wydatków, co pozwala na stwierdzenie, iż nie wykonał wyroku sądu administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy W. wniósł o jej oddalenie.

W wykonaniu postanowienia Sądu pełnomocnik organu poinformował, iż wezwanie do wykonania wyroku doręczone zostało organowi drogą elektroniczną w dniu 19 listopada 2014 r., przy czym w Urzędzie Gminy nie zarejestrowano tożsamego pisma przesłanego w innej formie niż elektroniczna.

Skarżący pismem z dnia 22 kwietnia 2015 r. podał, iż wezwanie skarżonego organu do wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2014 r., sygn. I OSK 3040/13 przesłał do organu w dniu 19 listopada 2014 r. droga elektroniczną. Wskazał nadto, iż doręczenie powyższego wezwania skażonemu organowi było skuteczne, co potwierdził sam organ w odpowiedzi na powyższe wezwanie z dnia 25 listopada 2014 r. oraz w odpowiedzi na skargę do WSA oraz wskazał, iż jako prezes lokalnego stowarzyszenia częściej niż przeciętny mieszkaniec koresponduje z Urzędem, Radnymi i Wójtem Gminy W., przy czym jest przyjęte, iż pisma do skarżonego organu wysyła droga elektroniczną, co jest akceptowane przez organ.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje.

Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm - dalej p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia organowi grzywny.

Z przywołanego przepisu wynika, że warunkiem formalnym złożenia skargi na niewykonanie wyroku, a więc warunkiem umożliwiającym jej merytoryczne rozpoznanie przez sąd, jest m.in. uprzednie (przed jej złożeniem), pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Wskazać trzeba, że termin na złożenie przedmiotowego wezwania nie jest dowolny. Wymagane jest, aby przed jego złożeniem doszło do uprawomocnienia się wyroku (i tym samym uzyskania przez wyrok przymiotu wykonalności).

Następnie, prawomocny już wyrok, jest przesyłany organowi wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy (art. 286 § 1 p.p.s.a.) i dopiero od daty otrzymania przez organ tych dokumentów zaczyna biec termin do jego wykonania (załatwienia sprawy). Wynika to wprost z treści art. 286 § 2 p.p.s.a. stanowiącego, że termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi.

Jednocześnie art. 83 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, co oznacza między innymi, że do ich obliczania stosuje się zasadę wyrażoną w art. 111 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej k.c.) zgodnie z którym to przepisem jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż jak wynika z prezentaty na piśmie w przedmiocie doręczenia prawomocnego orzeczenia i zwrotu akt (k. 15 akt administracyjnych) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu doręczył Wójtowi Gminy W. odpis orzeczenia z dnia 6 września 2013 r., sygn. II SAB/Po 79/13 ze stwierdzeniem jego prawomocności oraz zwrócił organowi akta administracyjne w dniu 19 listopada 2014 r. Powyższe oznacza, iż przy obliczaniu terminu do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 5 stycznia 2013 r. określonego w wyroku tut. Sądu z dnia 6 września 2013 r., sygn. II SAB/Po 79/13 nie uwzględnia się dnia 19 listopada 2014 r., kiedy nastąpiło doręczenie akt organowi.

Co za tym idzie wezwanie do wykonania wyroku złożone – jak miało to miejsce w niniejszej sprawie – w dniu doręczenia organowi przez Sąd akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego orzeczenia uznać należy za przedwczesne i nie wywierające skutku, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a.

Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż art. 154 § 1 p.p.s.a. ustanawia wymóg by wezwanie miało formę pisemną.

Przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiują wprawdzie pojęcia formy pisemnej, to jednak w tym zakresie należy się posiłkowo odwołać do regulacji zawartej w art. 78 § 1 i 2 k.c. zgodnie z którą do zachowania pisemnej formy czynności prawnej wystarcza złożenie własnoręcznego podpisu na dokumencie obejmującym treść oświadczenia woli, przy czym oświadczenie woli złożone w postaci elektronicznej opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu jest równoważne z oświadczeniem woli złożonym w formie pisemnej.

Stąd też uznać należy, iż dla zachowania formy pisemnego wezwania do wykonania prawomocnego wyroku o jakim mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. koniecznym jest by wezwanie do opatrzone było własnoręcznym podpisem wzywającego, względnie bezpiecznym podpisem elektronicznym, których to wymogów formalnych pismo skarżącego z dnia 19 listopada 2014 r. skierowane do organu w tym samym dniu drogą elektroniczną nie spełniło.

Za przyjęciem takowej wykładni pojęcia pisemnego wezwania pośrednio przemawia także brzmienie art. 63 § 3 k.p.a., gdzie wskazuje się, iż podanie wniesione pisemnie albo ustnie do protokołu powinno być podpisane przez wnoszącego, a protokół ponadto przez pracownika, który go sporządził, a gdy podanie wnosi osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu, podanie lub protokół podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważniona, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu. Powyższa regulacja wskazuje bowiem wyraźnie, iż w polskim systemie prawnym forma pisemna oznacza opatrzenie pisma podpisem składającego dane pismo.

Bez jakiegokolwiek znaczenia dla sprawy pozostaje przy tym podnoszona przez skarżącego okoliczność, iż taki sposób prowadzenia przez niego korespondencji (to jest drogą elektroniczną, bez opatrzenia bezpiecznym podpisem elektronicznym) był przez organ aprobowany, albowiem czynność wezwania organu do wykonania wyroku sądu jest czynnością podejmowana wyłącznie w oparciu o przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i warunkuje dopuszczalność wywiedzenia skargi na niewykonanie wyroku do sądu administracyjnego, co przesądza o tym, iż jej prawidłowość musi być oceniana przez sąd administracyjny obiektywnie i niezależnie od stanowiska zajmowanego w tym zakresie przez strony postępowania sądowoadministracyjnego.

Z faktu, iż czynność wezwania organu do wykonania wyroku sądu jest podejmowana wyłącznie oparciu o przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika nadto, iż nie stosuje się do niej regulacji zawartych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.), albowiem zgodnie z art. 1 k.p.a. ustawa ta normuje postępowanie: 1) przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych; 2) przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt 1; 3) w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i organami administracji rządowej oraz między organami i podmiotami, o których mowa w pkt 2; 4) w sprawach wydawania zaświadczeń.

Powyższe oznacza, iż organ do którego skierowano nie odpowiadające wymogom formalnym wezwanie do wykonania wyroku sądu administracyjnego nie posiada uprawnienia do wezwania strony do usunięcia braków formalnych tego pisma, albowiem nie znajduje w tym zakresie zastosowania art. 64 § 2 k.p.a.

Ze względu na to, iż wezwanie do wykonania wyroku o jakim mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. nie jest pismem w postępowaniu sądowym, a jedynie warunkuje dopuszczalność tego postępowania brak jest także przesłanek do usuwania braków formalnych tego pisma w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a.

Zauważyć wreszcie należy, iż bez znaczenia dla kwestii oceny dochowania wymogu o jakim mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., pozostaje okoliczność, iż ustawodawca nie przewidział szczególnej formy, w tym formy pisemnej dla wniosku o udostępnienie informacji publicznej, który to wniosek może być składany w każdej formie, w tym na przykład ustnie bądź w drodze elektronicznej bez opatrzenia bezpiecznym podpisem elektronicznym. Do wniosku o udostępnienie informacji publicznej stosuje się bowiem przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198, ze zm.), zaś do wezwania do wykonania wyroku przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący do dnia złożenia skargi nie wezwał organu w formie pisemnej do wykonania wyroku tutejszego Sądu z dnia 6 września 2013 r., sygn. II SAB/Po 79/13.

Zarówno brak pisemnego wezwania, jak i ewentualnie jego złożenie przed rozpoczęciem biegu terminu do załatwienia sprawy, skutkuje zaś odrzuceniem skargi na niewykonanie wyroku na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako z innych przyczyn niedopuszczalnej.

Jednocześnie zauważyć należy, iż skoro warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, to w niniejszej sprawie jako spełnienie tego wymogu ocenić należy dopiero doręczenie organowi wraz ze skargę w dniu 15 stycznia 2015 r. podpisanego własnoręcznie przez skarżącego wezwania datowanego na 19 listopada 2014 r. Dopiero po tej dacie otworzyła się zatem dla J. M. możliwość wywiedzenia skargi na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a.

O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

/-/ Tomasz Świstak