Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 507/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 5, art. 16
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Sędziowie WSA Andrzej Góraj, Danuta Kania, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2012 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Prezesa Polskiej Izby Rzeczników Patentowych z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] listopada 2011 r. 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości 3. zasądza od Prezesa Polskiej Izby Rzeczników Patentowych na rzecz skarżącego B. K. kwotę 445 (czterysta czterdzieści pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezes Polskiej Izby Rzeczników Patentowych, decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r., na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 16 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku B. K. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej:

1. kosztów sporządzenia przez [...] opinii "... w sprawie zasad dokumentowania i udostępnienia informacji z posiedzeń Krajowej Rady Rzeczników Patentowych" (udostępnionej ogółowi rzeczników patentowych przy komunikacie Prezydium Krajowej Rady Rzeczników Patentowych nr [...] z [...] 2010) oraz źródeł finansowania tej opinii,

2. kosztów innych opinii sporządzonych dla samorządu przez [...] oraz źródeł ich finansowania,

3. organu Polskiej Izby Rzeczników Patentowych lub osobie, która zleciła sporządzenie opinii wskazanych w punktach 1 i 2,

4. dorobku naukowego i publicystycznego [...], szczególnie z zakresu dostępu do informacji publicznej, a także uzyskanych przez niego stopniach naukowych, na podstawie których to informacji, znanych organom PIRP (lub osobom zlecającym opinie), został on wybrany jako opiniodawca (przy czym wnioskodawca wyjaśnił, że nie chodzi mu o zestawienie całego dorobku Pana [...], lecz jedynie o te wiadomości o nim, które były znane organom PIRP w ubiegłym roku),

5. dotychczasowych kosztach postępowań sądowych dotyczących dostępu do informacji, w tym honorariów pełnomocnika [...] – spraw w sądach administracyjnych – sygn. akt: II SO/Wa 24/11, II SO/Wa 29/11, II SAB/Wa 140/11, II SAB/Wa 142/11, I OZ 546/11, I OZ 549/11. II SO/Wa 59/11, oraz innych spraw (jeśli są lub były) – w sądach administracyjnych i powszechnych,

6. kosztach pracy Biura PIRP związanych ze sporami wskazanymi w punkcie 5 – orientacyjnie, w skali całego Biura, bez rozdzielania kwot na poszczególnych pracowników,

7. nakładu pracy społecznej członków organów kolegialnych PIRP (Krajowej Rady, jej Prezydium) – orientacyjnej liczby "osobogodzin" przeznaczonych na rozpatrywanie zagadnień związanych z udostępnianiem informacji i odmowami udostępniania (zarówno na posiedzeniach, jak też w ich przygotowywaniu i sporządzaniu uzasadnień), w tym związanych z podjęciem uchwał Krajowej Rady nr [...] oraz sprostowaniem pouczenia w tej ostatniej,

I udostępnił informację określoną w pkt 3,

II odmówił udostępnienia informacji w zakresie określonym w pkt 1 i 2 oraz 4-7.

W uzasadnienu podano m.in., iż prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym przetworzonej, w takim zakresie, w jakim jest to istotne dla interesu publicznego, wglądu do dokumentów urzędowych i dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej, pochodzących z powszechnych wyborów. Wskazano, iż nie każda informacja, która dostępna jest dla organu samorządu zawodowego, dotyczy informacji o sprawach publicznych, a wobec tego nie każda informacja jest "informacją publiczną".

Na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej prawo do informacji publicznej podlega także szczególnym ograniczeniom w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia wykonywania funkcji oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.

Mając powyższe na uwadze, w odniesieniu do żądania zawartego w pkt 1 i 2 wniosku, zasadne jest ograniczenie prawa do informacji publicznej przewidziane przepisem art. 5 ust. 1 i 2 ustawy, zarówno z uwagi na wyłączenia w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji ze względu na obowiązującą tajemnicę, jak i wyłączenie udostępnienia informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy.

Podniesiono, iż ustawodawca w ustawie o dostępie do informacji publicznej zawarł stosowne unormowania szczegółowe, w myśl których podmioty wymienione w art. 4 powołanej ustawy zobowiązane są do udzielania wszelkiej informacji publicznej, ale w takim zakresie, w jakim jest to związane z działalnością publiczną tych podmiotów i jednocześnie nie naruszającym ochrony innych tajemnic ustawowo chronionych lub prywatności osoby fizycznej.

Biorąc powyższe pod uwagę, przesłanką ograniczającą udzielenie informacji publicznej jest nałożony na podmiot dysponujący informacją publiczną, tj. Polską Izbę Rzeczników Patentowych obowiązek ochrony indywidualnych danych pozyskanych z dokumentów księgowych, w tym dowodów księgowych – wskazany w art. 71 oraz 76 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1123 z późn. zm.) oraz art. 294 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), gdzie wskazane jest, że do przestrzegania tajemnicy skarbowej obowiązane są również inne osoby, niż wskazane w § 1-3 powołanego przepisu, którym udostępniono informacje objęte tajemnicą skarbową. Wniosek zawiera żądanie udostępnienia – rachunków/faktur, które w myśl przepisów finansowych stanowią dowody księgowe (tak: wyrok z dnia 20 listopada 2008 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu sygn. akt. IV SA/Po 319/2008, gdzie wskazano: "Nie jest istotne czy strona chce jedynie potwierdzenia określonego faktu czy też uzyskania określonej informacji. Powyższe nie ma wpływu na fakt, iż dane zawarte w aktach podatkowych są objęte tajemnicą skarbową i nie mogą być ujawnione w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej."). Dodatkową przesłankę ograniczającą dostęp do informacji publicznej stanowi reguła wskazana w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2005 r., OSK 1060/2004, która podkreśla, że w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej dane podatników mogą być ujawnione jedynie od strony zbiorczej, a nie z punktu widzenia konkretnego podatnika. W przypadku przedmiotowego wniosku mamy do czynienia z żądaniem informacji o określonych osobach fizycznych, tj. o [...].

Ponadto nadmieniono, że zgodnie z obowiązującymi przepisami dowód księgowy nie tylko zawiera informację o dokonanej operacji gospodarczej, ale też określenie strony operacji, gdzie w przypadku żądanych, przedmiotowych dokumentów mamy do czynienia z podaniem danych osobowych osoby fizycznej. W tym przypadku, zaś zachodzi konkretyzacja wyrażonej w art. 5 ustawy zasady ochrony prywatności, wyrażonej przede wszystkim w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z póżn. zm.), a konkretnie wynikającego ze wskazanej ustawy obowiązku zachowania w tajemnicy danych identyfikujących osobę fizyczną.

Wniosek w pkt 3 obejmuje żądanie udostępnienia przez organ informacji o: "Organie Polskiej Izby Rzeczników Patentowych lub osobie, który(a) zlecił(a) sporządzenie opinii wskazanych w punktach 1 i 2." (tak: str. 1 wniosku).

Udzielając informacji, której udzielenia żąda wnioskodawca w punkcie 3 wniosku, organ podał, iż Prezydium Krajowej Rady Rzeczników Patentowych, na posiedzeniu w dniu [...] 2010 r. omówiło szczegółowo potrzebę zasięgnięcia opinii obiektywnego specjalisty z zakresu prawa samorządowego, w celu ustalenia właściwej interpretacji licznych wniosków składanych do Krajowej Rady przez trzy osoby. Wnioski te, zgodnie z ich brzmieniem, dotyczyły dostępu do "informacji publicznej" i z uwagi na potrzebę ich właściwego rozpoznania podjęto decyzję o skonsultowaniu ich z ze specjalistą w tej dziedzinie. Opinia ta została następnie przedstawiona Krajowej Radzie Rzeczników Patentowych, a także rozesłana drogą elektroniczną ogółowi rzeczników patentowych.

Ustalenia dokonane przez opiniodawcę oraz wnioski przedstawione w opinii nie zostały zakwestionowane przez żadną z osób, którym została ona przekazana.

W zakresie żądania zawartego w pkt 4 wniosku podano, iż organ dysponował oraz dysponuje powszechnie dostępnymi informacjami o dorobku naukowym [...], który jest pracownikiem naukowym [...]. Informacje te są dostępne w sieci internetowej, mają charakter notoryjny i są ogólnie znane.

Organ uznał się równocześnie za niewłaściwy do opisania dorobku naukowego [...], uzyskanych przez niego stopni naukowych, itp. Jednocześnie powyższe informacje, w przekonaniu organu, nie stanowią informacji publicznej.

Wskazano, iż uzasadnienie odmowy udostępnienia wnioskodawcy informacji, których żąda w punkcie 1 i 2 pozostaje także w pełni aktualne do tej części wniosku, która opisana jest w pkt 5, a dotyczy udostępnienia wynagrodzenia [...].

W ocenie organu, w przedmiotowej sprawie ma zastosowania ograniczenie prawa do informacji publicznej przewidziane przepisem art. 5 ust. 1 i 2 ustawy, dotyczące zarówno wyłączenia w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji ze względu na obowiązującą tajemnicę, jak i wyłączenia udostępnienia informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Dodatkowo, bez wątpienia informacja, której opracowania i przekazania żąda wnioskodawca – ma charakter "informacji przetworzonej". Wnioskodawca mógłby skutecznie spowodować opracowanie tego rodzaju informacji, pod warunkiem, iż wykazałby w swoim wniosku, iż żądanie jej dostarczenia byłoby uzasadnione z uwagi na szczególnie istotny interes publiczny. Tego warunku wnioskodawca nie wypełnił. Tymczasem spełnienie ww. przesłanki stanowi warunek udostępnienia informacji posiadającej status informacji przetworzonej.

W zakresie informacji wskazanej w pkt 6 wniosku podano, iż żądana przez wnioskodawcę informacja będzie miała charakter informacji przetworzonej, ponieważ wymaga dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskiwanie określonych środków osobowych i finansowych (tak: wyrok WSA w Warszawie dnia 27 czerwca 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 112/07 niepubl. oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1048/07 niepubl.).

Podano, że ustalenie kosztów pracy Biura PIRP związanych ze sporami wskazanymi w pkt 5 wniosku oraz wyodrębnienie – nawet orientacyjne – tego rodzaju kosztów, jest nie tylko pracochłonne, ale przede wszystkim wymaga długotrwałej i pogłębionej analizy wkładu pracy poszczególnych pracowników Biura PIRP, w tym określenia czasowego i zadaniowego wykonanej pracy byłych pracowników Biura. Czynności, które miałyby być analizowane obejmowałyby wielomiesięczne okresy pracy Biura PIRP, tj. w okresie od daty złożenia przez wnioskodawcę pierwszego wniosku o udostępnienie nagrania z posiedzenia Krajowej Rady w dniu [...] 2010 r.).

Prezes Polskiej Izby Rzeczników Patentowych nie posiada odpowiednio wygenerowanej informacji o żądanej treści, wzkazanej we wniosku.

Z uwagi na powyższe, w świetle art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, dysponent informacji publicznej przetworzonej (przed jej wygenerowaniem) winien powiadomić pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia żądanej informacji z uwagi na to, iż ma ona charakter informacji publicznej przetworzonej i ewentualnie dostarczyć ją niezwłocznie po wykazaniu powodów, dla których spełnienie żądania opracowania informacji publicznej będzie szczególnie ważne dla interesu publicznego (tak: wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 października 2006 r., sygn. akt SA/Wa 420/06 oraz wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/2005 wskazujący, że informację przetworzoną może uzyskać tylko ten, kto wykaże, że przemawia za tym interes publiczny).

W odniesieniu do pkt 7 wniosku wskazano przede wszystkim, iż w sprawach zainicjowanych przez wnioskodawcę – praca organów Samorządu (w tym praca sporządzającej uzasadnienie niniejszej decyzji) prowadzona jest całkowicie społecznie, wykonywana w warunkach nadzwyczajnego przeciążenia, i musi być godzona z obowiązkami zawodowymi.

Co do zasady, w odniesnieniu do żądania opisanego przez wnioskodawcę w punkcie 7 wniosku – nie jest możliwe określenie liczbowo, ile "osobogodzin" poszczególny członek Krajowej Rady poświecił na analizę przedmiotowego żądania, ponieważ uzależnione jest to od indywidualnego podejścia każdego członka Krajowej Rady. Nie mniej zwrócono uwagę, że problematyka udzielenia informacji publicznej została kilkakrotnie (od [...] 2010 r.) umieszczona w programie posiedzenia Krajowej Rady. W związku z powyższym była ona wielokrotnie omawiana i w zależności od wieloaspektowości postawionego problemu wyczerpująco omawiana.

Bez wątpienia z uwagi na permanentny napływ wniosków o udzielenie informacji publicznej (podobnych do rozpatrywanego), kierowanych przez wnioskodawcę – zarówno członkowie Prezydium, jak i członkowie Krajowej Rady ze względu na wagę problemu, współpracując bezpośrednio z Prezesem PIRP, dokonali i dokonują pogłębionej analizy złożonych wniosków oraz pism, ponieważ zawierają one często wieloznaczne zapytania, odpowiedź na które wymaga dużego nakładu pracy.

Reasumując, organ w odpowiedzi na pkt 7 złożonego wniosku wskazał, że nie posiada "wyliczonych" osobogodzin, poszczególnych członków Krajowej Rady oraz Prezydium. Jak również nie jest w posiadaniu informacji o nakładach pracy włożonych przez ww. organy podczas ich posiedzeń. Żądanie wytworzenia wskazanej informacji przetworzonej nie zostało właściwie uzasadnione przez wnioskodawcę. Co więcej, jej wytworzenie nie wydaje się możliwe, ponieważ nie były i nie są prowadzone rejestry, notatki, sprawozdania itp. uwzględniające (nawet orientacyjnie) ilość czasu poświęconego na rozpatrywanie powyższych zagadnień. Należy zważyć, że praca społeczna członków wspomnianych organów odbywa się w rożnych godzinach oraz indywidualnie jest przez nich określana.

W uzasadnieniu wskazano osoby, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji.

Prezes Polskiej Izby Rzeczników Patentowych, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2011 r., wskazując jako podstawę rozstrzygnięcia przepis art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 16 i 17 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi B. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który zarzucił wydanym w sprawie decyzjom:

1. naruszenie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, tj. art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c poprzez jego niezastosowanie oraz art. 5 ust. 2, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie – przejawiające się w traktowaniu samego tylko faktu wpłat na rzecz podmiotów prywatnych jako uzasadniającego ochronę tajemnic ustawowych, prywatności lub tajemnic przedsiębiorcy, wyłączających udostępnianie informacji o wydatkowaniu funduszy samorządu zawodowego,

2. naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, w zakresie w jakim ten przepis odnosi się do informacji przetworzonej – poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że zwykłe zsumowanie danych liczbowych jest przetwarzaniem informacji, uzasadniającym uzależnienie jej udostępnienia od wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego,

3. naruszenie art. 6, art. 8 oraz art. 10 k.p.a. – poprzez stawianie w obu decyzjach zarzutu, iż nie wykazałem, już we wniosku o udostępnienie informacji, szczególnie istotnego interesu publicznego oraz brak umożliwienia, przed wydaniem decyzji z [...] listopada 2011 r., czynnego udziału w ocenie tej kwestii,

4. naruszenie art. 77 § 1 i § 4 k.p.a. – poprzez nieuwzględnienie faktu znanego z urzędu, iż rzetelne gospodarowanie majątkiem Polskiej Izby Rzeczników Patentowych należy do zadań organów tego samorządu, co w stopniu oczywistym uzasadnia istotny interes publiczny, zwłaszcza członków samorządu – rzeczników patentowych, w uzyskaniu informacji o gospodarowaniu tym majątkiem.

Ponadto decyzji Prezesa Polskiej Izby Rzeczników Patentowych nr [...] z [...] listopada 2011 r. skarżący zarzucił naruszenie art. 71 i 76 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości oraz art. 294 § 4 ustawy "Ordynacja podatkowa" – poprzez ich błędne zastosowanie, jako przepisów definiujących tajemnicę skarbową i organ zobowiązany do jej przestrzegania.

Natomiast zaskarżonej decyzji nr [...] z [...] stycznia 2012 r. zarzucił również:

1. rażące naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. – poprzez zupełny brak odniesienia się do zarzutów zawartych w piśmie z [...] grudnia 2011 r. zatytułowanym "Zaskarżenie...", a także zupełny brak uzasadnienia prawnego rozstrzygnięcia zawartego w tej decyzji,

2. naruszenie art. 14 ust. 1 ustawy o dostępnie do informacji publicznej, poprzez niezastosowanie jego propozycji zawartej w piśmie z [...] grudnia 2011 r. zatytułowanym "Zaskarżenie...", uniknięcia "przetwarzania" informacji przez organ.

W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa Polskiej Izby Rzeczników Patentowych z [...] stycznia 2012 r. (nr [...]) oraz poprzedzającej ją decyzji "pierwszoinstancyjnej" z [...] listopada 2011 r. (nr [...]) i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zarówno zaskarżona, jak i poprzedzająca ją decyzja Prezesa Polskiej Izby Rzeczników Patentowych zostały wydane z naruszeniem prawa.

Szczególnie rażącym uchybieniem jest udostępnienie informacji określonej w pkt 3 wniosku, decyzją.

Wskazać zatem należy, iż w przypadku, gdy określona informacja nie stanowi informacji publicznej, to brak jest podstaw do wydania decyzji administracyjnej w tym zakresie. W takim przypadku bowiem jedynie pismem informuje się wnioskodawcę, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej.

Stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2011 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), tylko odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji.

Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym, że:

1. odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni,

2. uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji.

Z powyższych uregulowań wynika, iż decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej może być wydana wówczas, gdy wchodzi w grę zakres przedmiotowy i podmiotowy ustawy. Zatem dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie ma dokładne określenie treści wniosku osoby zainteresowanej, a następnie ustalenie, czy żądana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy, jeżeli tak, czy może być i w jakiej formie udzielona (art. 10 i 11 ustawy), czy też zachodzą podstawy do wydania decyzji, o jakiej mowa w art. 16 ustawy, a to w związku z art. 5 tej ustawy.

Odmawiając udostępnienia informacji publicznej podmiot zobowiązany powinien w sposób konkretny wskazać podstawy wyłączenia tej informacji, a nie jedynie w sposób ogólnikowy – jak w niniejszej sprawie – powoływać się na treść przepisu art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Analizując treść wydanych w sprawie decyzji stwierdzić należy, iż w zaskarżonej decyzji nie odniesiono się do zarzutów wnioskodawcy podnoszonych w jego pismach, zaś decyzja odmawiająca udostępnienia informacji zawiera uzasadnienie niepoddające się kontroli sądu administracyjnego. Przedstawione w nim stanowisko organu jest niekonsekwentne, brak w nim oceny, czy żądana informacja stanowi informację publiczną, a jeżeli tak, to na jakiej podstawie organ odmawia jej udostępnienia.

W ocenie Sądu organ powinien zdefiniować poszczególne żądania wniosku i określić, czy stanowią one informację publiczną. Odpowiedź na te kwestie przesądzi o sposobie rozstrzygnięcia sprawy.

Jeżeli dojdzie do przekonania, że żądana informacja posiada charakter informacji publicznej, to odmawiając jej udostępnienia powinien wskazać w sposób konkretny podstawę wyłączenia udostępnienia każdej z tych informacji, a nie w sposób ogólny powołać się na treść przepisu art. 5 ust. 1 i 2.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2011 r. Nr 204, poz. 1195) orzekł, jak w wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 powołanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.