Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1384/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Dopuszczenie do udziału w postępowaniu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 28,31 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 135,145 par. 1 pkt 1 lit.c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędzia WSA Arkadiusz Windak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 marca 2016 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy D. z dnia [...] r. nr [...].


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 6 lipca 2015 r. Stowarzyszenie [...] zwróciło się do Wójta Gminy D. o dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...] na trenie działki nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym D.

Stowarzyszenie, powołując się na zapisy statutu, wskazało, że jego udział

w prowadzonym postępowaniu uzasadniony jest jego celami statutowymi i interesem -publicznym.

Wójt Gminy D. postanowieniem z dnia 14 lipca 2015 r., znak: [...] odmówił dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że Stowarzyszenie nie wykazało interesu prawnego w rozumieniu art. 28 K.p.a., a ponadto cele statutowe Stowarzyszenia nie uzasadniają udziału tej organizacji w prowadzonym postępowaniu. Organ wyjaśnił, że określenie "cel statutowy" oznacza, że sprawa dotyczy zasadniczych kierunków organizacji, zapisanych w statucie lub innym akcie regulującym wewnętrzny ustrój danej organizacji społecznej. Musi zatem istnieć merytoryczne powiązanie, rozumiane w sensie prawnym, a nie tylko faktycznym przedmiotu postępowania administracyjnego z celami i zakresem działania organizacji społecznej.

Na powyższe postanowienia zażalenie złożyło Stowarzyszenie [...], zarzucając naruszenie art. 28 K.p.a. poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na błędnym uznaniu, że Stowarzyszenie nie może być stroną postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji budowy stacji bazowej telefonii komórkowej.

Stowarzyszenie wniosło o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez dopuszczenie do udziału na prawach strony w przedmiotowym postępowaniu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wójta Gminy D.

Zdaniem strony skarżącej, Wójt Gminy D. nie zapoznał się z treścią statutu

i podjął negatywną decyzję bez głębszego zastanowienia się nad problemem, który

w istotny sposób dotyka mieszkańców sołectwa [...]. Wnikliwa analiza statutu wskazuje bowiem, że Stowarzyszenie zostało powołane do reprezentowania mieszkańców sołectwa w istotnych sprawach, np. ochrony i promocji zdrowia, ekologii i podejmowania działań wobec organów administracji samorządowej i rządowej.

W ocenie Stowarzyszenia, nie wymaga szerszego uzasadnienia okoliczność,

że budowa stacji bazowej telefonii komórkowej w centrum M. wymaga konsultacji społecznych i właściwego reprezentowania społeczności M. wobec organów samorządowych. Stowarzyszenie ze względu na cele statutowe i bliski kontakt z mieszkańcami jest predysponowane do reprezentowania interesu społecznego mieszkańców w tak ważnej dla nich sprawie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia

15 września 2015 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 31 § 2

w zw. z art. 31 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", po rozpatrzeniu zażalenia Stowarzyszenia, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

Kolegium wskazało, że stosownie do postanowień art. 31 § 1 pkt 2 K.p.a. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Jednocześnie w myśl § 2 tego przepisu organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu.

Organ odwoławczy podkreślił, że oceniając zasadność wniosku organizacji społecznej o udział w postępowaniu nie bada się przesłanek wynikających z art. 28 K.p.a., albowiem organizacja nie jest i nie będzie stroną postępowania, a może być tylko ewentualnie podmiotem występującym w postępowaniu na prawach strony. Badanie zasadności udziału danej organizacji społecznej w toczącym się już postępowaniu lub zasadności jego wszczęcia oceniane jest tylko i wyłącznie z punktu widzenia zapisów statutu tej organizacji.

W ocenie Kolegium, analiza postanowień statutu Stowarzyszenia jednoznacznie wskazuje, że udział ww. Stowarzyszenia

w postępowaniu w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającego na budowie stacji telefonii komórkowej nie mieści się w zadaniach statutowych tej organizacji, w tym także w szczególności w pkt 3 statutu (wspieranie i inicjowanie działań z zakresu: dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, oświaty, kultury, sportu i turystyki) w zakresie celów tego Stowarzyszenia. W żadnym

z postanowień statutu nie znajduje się bowiem zapis w zakresie ewentualnej kontroli, czy czuwania nad budową instalacji radiokomunikacyjnych na terenie działania Stowarzyszenia, co świetle dopuszczalności takiej regulacji i tak się wydaje wielce wątpliwe. Celu tego nie wypełnia także wspieranie i inicjowanie działań z zakresu: dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, oświaty, kultury, sportu i turystyki.

Organ odwoławczy podkreślił, że celów stowarzyszenia nie można domniemywać, a muszą one wprost wynikać z postanowień statutu, chociażby z tego względu, że wkraczają w sferę interesów prawnych innych podmiotów tego postępowania. Postanowienia statutu należy bowiem interpretować ściśle, a nie dążyć do wykładni rozszerzającej jego postanowień.

Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez Stowarzyszenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Stowarzyszenie zarzuciło naruszenie przepisów:

1. art. 31 § 1 ust. 3 K.p.a., polegające na uznaniu, że strona skarżąca nie może zostać dopuszczona do udziału w sprawie, bowiem cel statutowy Stowarzyszenia nie może stanowić podstawy do umocowania w sprawie;

2. art. 28 K.p.a. poprzez uznanie w konsekwencji, że Stowarzyszenie nie może występować w postępowaniu w roli strony.

Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o dopuszczenie do udziału w sprawie.

W ocenie strony skarżącej, pomiędzy celami statutowymi organizacji społecznej, a materialnoprawnym przedmiotem sprawy istnieje prawny związek. Zgodnie z art. 122a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska operator telefonii komórkowej jest zobowiązany do przeprowadzania pomiarów pola elektromagnetycznego wokół stacji bazowej bezpośrednio po każdym rozpoczęciu jej użytkowania oraz po każdej zmianie warunków instalacji. Celem pomiarów jest wyznaczenie miejsc występowania promieniowania elektromagnetycznego, w których przekraczane są dopuszczalne wartości fizyczne pola elektromagnetycznego, określone w rozporządzeniu oraz wyznaczenie granic obszarów o ograniczonym użytkowaniu.

Zdaniem Stowarzyszenia, bezspornym jest, że pole elektromagnetyczne wywiera wpływ na organizmy żywe. Fale elektromagnetyczne mogą i wnikają w głąb tkanki żywej. To, jak głęboko wniknie bezpośrednio zależy od oporności tkanki i od częstotliwości padającej fali elektromagnetycznej. Im większa częstotliwość fal, tym oporność tkanki żywej jest mniejsza i głębokość wnikania fal elektromagnetycznych jest też mniejsza. Oznacza to, że w konsekwencji nadajnik, czy też stacja bazowa ma wpływ na zdrowie ludności zamieszkującej w bezpośrednim sąsiedztwie, a użytkowanie tych urządzeń wpływa bezpośrednio na okolicznych mieszkańców.

W konsekwencji zatem uznać należy, że działanie Stowarzyszenia w zakresie ochrony zdrowia dotyczy wszelkich przejawów aktywności ludzkiej, których skutkiem głównym, bądź ubocznym może być oddziaływanie na zdrowie mieszkańców M. Dotyczy to także budowy i instalacji różnego rodzaju urządzeń, skutkiem działania których jest różnego rodzaju oddziaływanie (emisja) na bezpośrednie otoczenie, rzutująca negatywnie na zdrowie mieszkańców.

Odnosząc się do stanowiska organu, że żaden punkt statutowy Stowarzyszenia nie zawiera zapisów dotyczących kontroli, czy czuwania nad budową instalacji radiokomunikacyjnych na terenie działania Stowarzyszenia, strona skarżąca powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 843/07, wskazała, że o ile motywy tego wyroku nie odnoszą się bezpośrednio do tożsamego z niniejszą sprawą celu statutowego, o tyle w sposób wyraźnie czytelny wskazują jak oceniać szerzej zdefiniowane cele statutowe organizacji w odniesieniu do szczegółowej problematyki konkretnej sprawy. Innymi słowy, o ile przedmiot konkretnego postępowania mieści się w szeroko zdefiniowanym celu statutowym organizacji, należy uznać, że stanowi on podstawę do umocowania organizacji w danej sprawie. W konsekwencji ocenę organu, pomijającą w zupełności wpływ urządzeń na zdrowie mieszkańców, którego ochrona jest celem statutowym Stowarzyszenia poddać należy krytyce i uznać ją za sprzeczną z przepisami prawa.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,

Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego aktu w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, na podstawie wyżej wymienionych ustaw sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Istota sporu w rozpoznanej sprawie sprowadza się do ustalenia prawidłowości odmowy dopuszczenia przez organy administracji skarżącego Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu dotyczącym ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla planowanej inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej [...], z uwagi na uznanie, że cele statutowe Stowarzyszenia nie uzasadniają jego dopuszczenie do udziału w tym postępowaniu.

W ocenie Sądu, wniosek ten uznać należy za co najmniej przedwczesny.

W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że zasadą w postępowaniu administracyjnym jest udział w nim stron, przy czym pojęcie strony określone zostało

w art. 28 K.p.a. Wyjątkiem od tej zasady jest udział w postępowaniu organizacji społecznych, których uczestnictwo nie wynika z istnienia po ich stronie własnego interesu prawnego, lecz przemawia za tym wyłącznie interes społeczny, przy czym udział ten musi być uzasadniony celami statutowymi. Udział organizacji społecznych

w konkretnym postępowaniu administracyjnym nie pozostaje bez wpływu na sytuację prawną samych stron, dlatego przesłanki dopuszczenia organizacji do udziału

w postępowaniu nie mogą być interpretowane rozszerzająco.

Stosownie bowiem do treści art. 31 § 1 pkt 2 K.p.a. organizacja społeczna

w sprawie dotyczącej innej osoby może występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji

i gdy przemawia za tym interes społeczny. Ustalenie, czy zakres działalności statutowej danej organizacji uzasadnia jej udział w postępowaniu, powinno sprowadzać się do porównania zakresu tej działalności z przedmiotem danej sprawy. Każdy cel działania określony w statucie nadanym, czy przyjętym zgodnie z obowiązującym prawem może uzasadniać wystąpienie z żądaniem dopuszczenia do postępowania sądowego, jeżeli przedmiot postępowania wkracza w zakres działań organizacji społecznej, czy to ze względu na czynności postępowania, czy też ze względu na jego wynik.

Celem wymienionym w statucie organizacji społecznej, uzasadniającym dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu sądowym może być np. ochrona takich wartości jak środowisko, w szczególności ochrona ludności

i środowiska naturalnego przed promieniowaniem elektromagnetycznym od źródeł technicznych, a także ochrona od innych zagrożeń środowiska, w tym przeciwdziałanie zagrożeniom ze strony obiektów emitujących do środowiska szkodliwe substancje i pola elektromagnetyczne, takich jak przeciwdziałanie budowie i użytkowaniu stacji nadawczych, jeżeli nie istnieją dowody nieszkodliwości promieniowania tych stacji.

Ponadto przepis art. 31 § 1 pkt 2 K.p.a. stosuje się także w takich przypadkach, gdy prowadzi się postępowanie w sprawie jakiegoś podmiotu, a organizacja społeczna zabiega o udział w postępowaniu, nie dlatego ażeby wesprzeć stronę, ale żeby przeciwstawić się jej żądaniom i interesom. Organizacja społeczna może działać na rzecz jednej ze stron, wzmacniając jej pozycję w postępowaniu, a może też nie wiązać swoich czynności procesowych z interesami żadnej ze stron, mając na uwadze tylko zachowanie wymagań interesu społecznego.

Zaznaczyć w tym miejscu trzeba, że w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego znajduje zastosowanie art. 31 K.p.a., z wyłączeniem, jakie wprowadza art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r., poz. 199, dalej "u.p.z.p.".), stosowania § 4 tego przepisu. Przedmiotowe wyłączenie oznacza tylko tyle, że organ wszczynający postępowanie nie musi zawiadamiać o tym organizacji społecznej, zatem nie musi wykazywać aktywności w poszukiwaniu zainteresowanych organizacji społecznych, mogących spełniać przedstawione wyżej warunki. W każdym przypadku powinien dopuścić organizację społeczną - na jej żądanie - do udziału w postępowaniu na prawach strony, jeżeli uzna przesłanki jej udziału za spełnione (Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, pod red. prof. zw. dr hab. Z. Niewiadomskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2013, str. 433).

Powyższe dowodzi również, że wskazany wyżej przepis ustawy o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym daje możliwość dopuszczenia do udziału na prawach strony organizacji społecznej w postępowaniu ustalającym lokalizację inwestycji celu publicznego Dopuszczenie to winno nastąpić na zasadzie art. 31 § 2 K.p.a., tj. gdy organizacja społeczna wystąpi z takim żądaniem, a toczące się postępowanie wiąże się z celami statutowymi organizacji, jak również jej udziału

w postępowaniu wymaga interes społeczny (art. 31 § 1 K.p.a.).

Konstrukcja art. 31 § 1 K.p.a. wskazuje zatem, że to na organizacji społecznej żądającej dopuszczenia do udziału w postępowaniu spoczywa ciężar wykazania,

że takie żądanie jest uzasadnione jej celami statutowymi i że przemawia za tym skonkretyzowany interes społeczny.

W orzecznictwie odnośnie do pierwszej z przesłanek wskazuje się, że statutowa działalność, na którą powołuje się organizacja społeczna dla uzasadnienia żądania wszczęcia postępowania w sprawie dotyczącej innej osoby (dopuszczenia do udziału w tym postępowaniu), powinna dotyczyć zasadniczych kierunków działalności tej organizacji (por.: wyroki WSA w Warszawie z dnia 2 października 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 911/06 oraz WSA we Wrocławiu z dnia 11 października 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 266/07, publ. na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl), a jej zakres winien być odpowiednio skonkretyzowany, aby możliwe było uchwycenie rzeczywistego i bezpośredniego związku pomiędzy tak pojmowanymi celami statutowymi organizacji, a postępowaniem, którego wszczęcia (dopuszczenia do udziału w którym) organizacja oczekuje. Jak trafnie podkreślono w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1499/06, (opubl. na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl), "określona w statucie organizacji społecznej jej działalność, a więc w istocie cele organizacji społecznej, muszą być w stopniu możliwie ścisłym określone, tak aby dawały możliwość ustalenia, że wiążą się ściśle z przedmiotem sprawy, do udziału w której organizacja zamierza przystąpić na prawach strony." Chodzi przy tym o związek merytoryczny o charakterze prawnym, a nie wyłącznie faktycznym (por.: wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 marca 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 2275/06, opubl. na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jeżeli zatem cel statutowy organizacji jest obojętny pod względem prawnym dla sposobu załatwienia sprawy, to zachodzi brak powyższego związku, a tym samym brak przesłanki dopuszczenia organizacji do udziału na podstawie art. 31 § 1 pkt 2 K.p.a. w postępowaniu administracyjnym dotyczącym sprawy innej osoby (por.: wyrok NSA z dnia 11 listopada 2005 r. sygn. akt II GSK 125/05, ONSAiWSA 2006, nr 6, poz. 154).

Postępowanie, w którym skarżące Stowarzyszenie chciało uczestniczyć na prawach strony dotyczyło ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] na działce nr [...]. Celem tego postępowania jest ocena możliwości realizacji tego rodzaju inwestycji z punktu widzenia ładu przestrzennego. Należało zatem rozważyć, czy cele statutowe Stowarzyszenia uzasadniają jego uczestnictwo w tego rodzaju postępowaniu.

Zgodnie z art. 7 statutu Stowarzyszenia na Rzecz Rozwoju Sołectwa M.

(z dnia 13 kwietnia 2014 r. – k. 47-60 akt administracyjnych) celem ww. Stowarzyszenia jest:

1. działanie na rzecz poprawy warunków życia, rozwoju i edukacji ludności zamieszkującej Gminę D., a w szczególności Sołectwo M.,

2. dążenie do zrównoważonego wzrostu społeczno-gospodarczego regionu,

3. wspieranie i inicjowanie działań z zakresu: dobroczynności, ochrony zdrowia

i pomocy społecznej, oświaty, kultury, sportu i turystyki,

4. propagowanie idei integracji europejskiej oraz współpracy między społeczeństwami,

5. promocja dziedzictwa kulturowego regionu,

6. podnoszenie wiedzy i kwalifikacji członków Stowarzyszenia,

7. działanie na rzecz swobodnego dostępu do nowoczesnych technologii niezbędnych do rozwoju społeczeństwa informacyjnego,

8. działanie na rzecz równego statusu kobiet i mężczyzn,

9. wspieranie społecznej aktywności obywateli, w szczególności grup zmarginalizowanych oraz wykluczonych społecznie w tym dzieci, młodzieży, osób dorosłych oraz seniorów.

Dokonując analizy postanowień ww. art. 7 w pkt 3 statutu Stowarzyszenia stwierdzić należy, że żądanie dopuszczenia do udziału w postępowaniu uzasadnione jest jego celami statutowymi, a mianowicie w ramach wspierania i inicjowania działań na rzecz ochrony zdrowia mieszkańców na obszarze działania Stowarzyszenia.

Wskazać też trzeba, że organy orzekające w sprawie nie dokonały szczegółowej analizy wspomnianej przesłanki w odniesieniu do ww. zapisu statutu Stowarzyszenia, poprzestając na ogólnych stwierdzeniach. Brak jest również odniesienia się do argumentów wnioskodawcy, podniesionych we wniosku z dnia 6 lipca 2015 r., a mianowicie, że celem Stowarzyszenia jest wyeliminowanie albo zminimalizowanie zagrożenia wynikającego ze stałego, ciągłego działania nadajników.

Podkreślić również należy, że decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, jakim jest stacja bazowa telefonii komórkowej wymaga właściwego umotywowania warunków zagospodarowania terenu w kontekście przepisów o ochronie środowiska, gdyż one głównie limitują właściwe odległości stacji bazowych od skupisk ludzkich. Decydując o lokalizacji ww. obiektu konieczne jest ustalenie emisji pola elektromagnetycznego i równoważnej mocy promieniowania, gdyż od tego uzależniona jest wymagana odległość planowanego przedsięwzięcia od miejsc dostępnych dla ludzi. W przeciwnym razie przedsięwzięcie będzie również traktowanie jako mogące znacząco oddziaływać na środowisko. Trzeba mieć też na względzie art. 54 pkt 2 lit. b u.p.z.p., który stanowi, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego określa m.in. warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, w szczególności ochrony środowiska i zdrowa ludzi. Usytuowanie obiektu w odpowiednich odległościach ocenia się też

z punktu widzenia zasad bezpieczeństwa dla zdrowia i życia ludzi.

Zgodnie natomiast z art. 54 pkt 2 lit. d u.p.z.p. w decyzji o lokalizacji celu publicznego określa się m.in. wymagania dotyczące ochrony interesu osób trzecich. Zatem w zakresie, jaki jest możliwy do ustalenia na etapie ewentualnego wydawania decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego ten interes powinien być brany pod uwagę. Dotyczy on zakreślenia obszaru wolnego od znaczącego negatywnego oddziaływania na osoby trzecie, choć niewątpliwie skonkretyzowane ustalenia będą miały miejsce na etapie realizacji zamierzenia - przepisy wykonawcze do Prawa budowlanego zawarte w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r.

w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422), a które stanowią, że budynek

z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi nie może być wzniesiony (niewątpliwe odnosi się to także do budynków istniejących), na obszarze stref,

w których występuje przekroczenie dopuszczalnego poziomu oddziaływania pola elektromagnetycznego, określonego w przepisach odrębnych dotyczących ochrony przed oddziaływaniem pól elektromagnetycznych). Oznacza to w konsekwencji,

że strefy wolne od przekroczeń dopuszczalnego poziomu oddziaływania pół elektromagnetycznych muszą też być zakreślone już na etapie decyzji lokalizacyjnej tego typu przedsięwzięcia. W przeciwnym razie nie byłoby żadnych ograniczeń przestrzennych na etapie warunków lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Lokalizacja obiektów emitujących pola elektromagnetyczne jest zatem szczególnym przypadkiem, gdzie odległości usytuowania w terenie określają przepisy o ochronie środowiska. Powiązane jest to z kolei z ochroną bezpieczeństwa zdrowia i życia ludzi, stąd zdaniem Sądu nie wyklucza to możliwości udziału skarżącego Stowarzyszenia w charakterze i na zasadach określonych w art. 31 K.p.a. w postępowaniu dotyczącym ustalenia lokalizacji stacji bazowej telefonii komórkowej.

Mając powyższe na uwadze Sąd uwzględnił skargę, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania (art. 7, art. 77 § 1, art. 31 § 1 K.p.a.) mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera "c" w związku

z art. 135 P.p.s.a. uchylił zaskarżone i poprzedzające je postanowienie.

Prowadząc ponownie postępowanie, organ winien należycie rozważyć spełnienie przez skarżące Stowarzyszenie przesłanek, określonych w art. 31 § 1 K.p.a., uwzględniając sformułowane powyżej wskazania.