Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1471/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6060 Poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin
Hasła tematyczne: Koncesje
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 15 ust. 1 pkt 2; art. 16 ust. 5;
journal: Dz.U. 2005 nr 228 poz 1947
law: Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2009 r. sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie negatywnego uzgodnienia wniosku w sprawie udzielenia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wydobywania kopaliny oddala skargę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej SKO) postanowieniem z dnia [...] maja 2008 r. utrzymało w całości w mocy postanowienie Burmistrza K. (dalej Burmistrz) z dnia [...] lutego 2008 r., którym negatywnie uzgodniono wniosek E. S. (dalej skarżąca) w sprawie udzielenia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wydobywania kopaliny ze złoża O. (dalej złoże).

Do powyższych rozstrzygnięć doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Skarżąca zwróciła się do Starosty Powiatowego w [...] (dalej Starosta) z wnioskiem o udzielenie jej koncesji na wydobywanie kruszywa naturalnego z ww. złoża.

Starosta po sporządzeniu projektu decyzji przesłał go Burmistrzowi, na podstawie art. 16 ust. 3 pkt 6 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. – Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2005 r., Nr 228, poz. 1947 ze. zm.), dalej p.g. z prośbą o uzgodnienie załączonego projektu rozstrzygnięcia.

Dnia [...] listopada 2007 r. Burmistrz postanowił, na podstawie art. 16 ust. 4 p.g. negatywnie uzgodnić wniosek skarżącej. W uzasadnieniu podał, że na podstawie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy K. (dalej Studium) działka skarżącej, na której miałoby nastąpić wydobycie, leży poza obszarem złóż piasku, żwiru i pospółki. Znajduje się ona na obszarach rolniczych przestrzeni produkcyjnych na gruntach ornych klas IV, V i VI pochodzenia mineralnego, które mogą być fragmentarycznie (w odniesieniu do klas V i VI) wyłączone z produkcji rolnej i przeznaczone pod lokalizację jednostkowych inwestycji.

Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła zażalenie, wskazując, że z dokumentacji geologicznej [...], wykonanej dla je działki wynika, iż znajdują się tam złoża piasku grubo i średnioziarnistego z domieszką żwiru.

SKO postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. uchyliło w całości zaskarżone postanowienie Burmistrza i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu wskazało, że dokumentacja znajdująca się w aktach sprawy – wycinek Studium, nie pozwala na pełne zweryfikowanie, czy faktycznie działka skarżącej leży poza obszarem złóż, a nadto Burmistrz wydając postanowienie winien zrobić to na podstawie art. 16 ust. 5 p.g., a nie na podstawie art. 16 ust. 4 p.g.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Burmistrz dnia [...] lutego 2008 r., na podstawie art. 16 ust. 5 p.g. postanowił negatywnie uzgodnić wniosek skarżącej, powołując się przy tym na Studium oraz System ewidencji gruntów, budynków i lokali mieszczący się na stronie Wydziału Geodezji Starostwa Powiatowego w [...]. Z powyższych źródeł wynikło, że działka, której dotyczył wniosek jest własnością skarżącej i leży ona poza obszarem złóż piasku, żwiru i pospółki.

Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, w którym zarzuciła Burmistrzowi przewlekłość postępowania i niezastosowanie się do wytycznych SKO zawartych w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] stycznia 2008 r. Nadto powołała się na argumenty zawarte w innych sprawach podobnych do niniejszej.

S KO w uzasadnieniu powołanego na wstępie postanowienia, którym utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza z dnia [...] lutego 2008 r. wskazało, że zgodnie z art. 16 ust. 5 p.g. udzielenie skarżącej wnioskowanej koncesji wymagało uzgodnienia z właściwym wójtem, burmistrzem albo prezydentem miasta. Uzgodnienie następuje na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Jak wynika z akt sprawy ww. gmina, na terenie której znajduje się przedmiotowa działka nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dlatego też uzgodnienie wniosku skarżącej nastąpiło na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Z dokumentu tego wynika, że działka skarżącej leży poza obszarem złóż piasku, żwiru i pospółki. Nadto ze Studium wynika, że gleby mineralne I-IV klasy podlegają ochronie przed przeznaczeniem na cele pozarolnicze, na mocy ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu Środowiska oraz ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. W konsekwencji w ocenie SKO organ I instancji zgodnie z obowiązującym prawem negatywnie uzgodnił wniosek skarżącej. Odnosząc się do wskazanych przez skarżącą w zażaleniu innych spraw SKO stwierdziło, że dotyczyły one odrębnych postępowań i fakt, że inne osoby uzyskały pozytywne uzgodnienia nie ma wpływu na wynik niniejszej sprawy.

Skarżąca w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła o uchylenie postanowienia SKO z dnia [...] maja 2008 r., zarzucając mu naruszenie prawa materialnego, tj. art. 16 ust. 5 p.g. W ocenie wnoszącej skargę ze Studium wynika, że tylko część jej działki jest wyłączona spod zabudowy – grunty klas IVa i IVb, natomiast grunty klas V i VI mogą być fragmentarycznie wyłączone z produkcji rolnej i przeznaczone pod lokalizację jednostkowych inwestycji. Nadto jej zdaniem Studium, na które powołały się organy obu instancji jedynie przykładowo wskazuje formy działalności gospodarczej, jakie mogą być prowadzone na gruntach klas V i wyższych. Jak podniosła ergo wyliczenie, to nie jest enumeratywne i tym samym nie wyczerpuje form działalności gospodarczej, które mogą być prowadzone na jej działce.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonego postanowienia. Przyznało, że istotnie formy działalności gospodarczej wymienione w Studium nie stanowią katalogu zamkniętego, ale dotyczą one obszarów, na których znajdują się złoża. Studium wprost określa tereny złóż piasku, żwiru i pospółki, tj. tereny, na których może nastąpić wydobycie. Ze Studium wynika, że działka skarżącej leży poza obszarem ww. złóż, więc niezależnie od tego, jakie formy działalności gospodarczej są przykładowo wymienione w Studium nie mogła ona uzyskać pozytywnego uzgodnienia swojego wniosku, właśnie z tego powodu, że jej działka leży poza ww. obszarem.

W dniu rozprawy pełnomocnik skarżącej złożył do akt sprawy uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w K. z dnia [...] lutego 2009 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania, nie zaś pod względem słuszności.

W myśl art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, należy uznać że skarga jest niezasadna, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Art. 15 ust. 1 pkt 2 p.g. stanowi, że koncesji wymaga działalność gospodarcza w zakresie wydobywania kopalin ze złóż.

W myśl art. 16 ust. 5 p.g. udzielenie wnioskowanej koncesji wymaga uprzedniego uzgodnienia z właściwym burmistrzem. Uzgodnienie to nastąpić może bądź na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, bądź jak miało to miejsce w niniejszej sprawie – w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

Jak wynika z akt sprawy ww. gmina, na terenie której znajduje się działka skarżącej nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dlatego też uzgodnienie wniosku, zdaniem Sądu prawidłowo nastąpiło na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

Sąd po przeanalizowaniu Studium uznał, że bezsprzecznie działka skarżącej, której dotyczył wniosek o udzielenie koncesji na wydobywanie kruszywa naturalnego z ww. złoża, znajduje się poza obszarem złóż piasku, żwiru i pospółki – nawet z nim bezpośrednio nie graniczy. Zgodnie z częścią graficzną Studium pkt II oznaczeń, granice rzeczonych złóż zostały oznaczone na mapie linią przerywaną w kolorze żółtym, natomiast działka skarżącej została naniesiona na mapę kolorem czerwonym.

Powyższe tzn., to że na mocy art. 16 ust. 5 p.g. Burmistrz zobligowany był do uzgodnień w oparciu o Studium oraz to, że z tego Studium jednoznacznie wynika, że działka skarżącej leży poza obszarem występowania ww. złóż, w ocenie Sądu świadczy o tym, że organy obu instancji zgodnie z obowiązującym prawem i w oparciu o prawidłowo zgromadzony i zbadany materiał dowodowy wydały swoje postanowienia.

Odnosząc się do argumentów skarżącej, że część jej działki leży na gruntach klas V i VI (klasy V 0,54 ha a klasy VI 0,15 ha), tj. na gruntach, które mogą być fragmentarycznie wyłączone z produkcji rolnej i przeznaczone pod lokalizację jednostkowych inwestycji oraz, że Studium jedynie przykładowo wskazuje formy działalności gospodarczej, jakie mogą być prowadzone na gruntach klas V i wyższych, Sąd uznał je za bezzasadne, wobec tego, że rzeczona działka skarżącej znajduje się poza obszarem złóż. Jak trafnie wskazał organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, ze Studium wynika, że działka skarżącej leży poza obszarem ww. złóż, więc niezależnie od tego, jakie formy działalności gospodarczej są przykładowo wymienione w Studium skarżąca nie mogła uzyskać pozytywnego uzgodnienia swojego wniosku, właśnie z tego powodu, że jej działka leży poza ww. obszarem.

Sąd uznał także, że złożona na rozprawie uchwała z dnia [...] lutego 2009 r. nie ma żadnego wpływu na wynik niniejszej sprawy, gdyż została ona podjęta po wydaniu zaskarżonych postanowień, a zatem nie stanowi materiału dowodowego, który winien zostać wzięty pod uwagę przez Sąd.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które Sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.