Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 544/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-12-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Gerard Czech Sędzia WSA Marzena Łozowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi A S. A. w T. na interpretację indywidualną Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

Skarżąca, Spółka "A" S.A w T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów- Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 maja 2010r. w ramach której uznano za nieprawidłowe stanowisko podatnika dotyczące interpretacji przepisów prawa podatkowego w podatku od towarów i usług w zakresie możliwości uwzględnienia korekty faktury VAT i dokonania obniżenia podstawy opodatkowania w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym faktura korygująca zostanie wystawiona, niezależnie od tego, kiedy i czy w ogóle Wnioskodawca uzyska potwierdzenie otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi.

Minister Finansów, z upoważnienia którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, uznając stanowisko podatnika za nieprawidłowe zważył, iż w sytuacji, gdy w ustawowo określonym terminie do złożenia deklaracji VAT-7 za dany okres rozliczeniowy, strona nie uzyska potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta, to uniemożliwia to skarżącej dokonanie obniżenia obrotu oraz kwoty podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc wystawienia faktury korygującej. Organ interpretujący powołał się przy tym na treść art. 29 ust. 1, 4, 4a, 4b i 4c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej: "ustawa o VAT". Zdaniem organu całkowity brak potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę, nie daje możliwości obniżenia podatku należnego w związku z wystawieniem tej faktury. Potwierdzenie odbioru faktury korygującej pełni bowiem istotną rolę w systemie podatku od towarów i usług, opartym na metodzie fakturowej, gdyż zapobiega nieuzasadnionym i samowolnym obniżkom podstawy opodatkowania u dostawcy.

Z tą argumentacją organu nie zgodziła się skarżąca podnosząc w wywiedzionej do Sądu skardze między innymi zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego art. 73 , art. 79 oraz art. 90 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L 347/1), dalej: "Dyrektywa VAT", poprzez uznanie w wydanej interpretacji indywidualnej, że prawo do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w związku z wystawioną fakturą korygującą możliwe jest dopiero od chwili otrzymania potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi, niezależnie od tego , jak była faktyczna kwota podstawy opodatkowania oraz podatku należnego. Wskazano także na pominięcie zasady proporcjonalności podatku od towarów i usług w związku z art. 1 i art. 90 Dyrektywy VAT, zgodnie z którą prawodawca jest zobowiązany do wprowadzenia środków koniecznych i proporcjonalnych w odniesieniu do celów, jakie mają zostać osiągnięte, przez co, zgodnie z wydaną interpretacją indywidualną skarżąca powinna stosować środki przekraczające kryterium proporcjonalności (konieczność otrzymania potwierdzenia przez nabywcę odbioru faktury korygującej.

Dodatkowo podniesiono też zarzut naruszenia art. 91 ust. 2 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 288 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, poprzez odmówienie pierwszeństwa zastosowania ratyfikowanego przez Polskę traktatu międzynarodowego przed niezgodnymi z przepisami prawa unijnego przepisami prawa krajowego.

Na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010 r. ujawniono, że NSA w dniu 16 września 2010r. w sprawie o sygn. akt I FSK 104/10 zwrócił się z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o treści: " Czy w sytuacji, gdy art. 90 ust. 1 Dyrektywy 112 stanowi, że w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie, mieści się w pojęciu tych warunków i nie narusza zasady neutralności VAT oraz proporcjonalności warunek taki jak przewidziany w art. 29 ust. 4a ustawy o VAT, uzależniający prawo do obniżenia podstawy opodatkowania w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, od posiadania przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę?“.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W ocenie Sądu postępowanie w niniejszej sprawie należało zawiesić.

Zgodnie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), -powoływanej dalej jako: p.p.s.a - sąd może zawieść postępowanie jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W ocenie Sądu, wystąpienie przez NSA z przytoczonym wyżej pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej również daje podstawę do zawieszenia postępowania, bowiem treść tego pytania związana jest z przedmiotem sporu w niniejszej sprawie, a zatem jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego. Wprawdzie w przytoczonym art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże - zdaniem Sądu - nie przesądza to o braku podstawy zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w związku z treścią postawionego pytania prejudycjalnego i toczącym się w związku z tym postępowaniem przed tym właśnie sądem, gdyż w istocie problem prawny występujący w obu tych sprawach jest tożsamy. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (A. Wróbel, [w:] Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154). Postępowanie prowadzone przed nim jest zatem postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie postanowiono jak na wstępie.