Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1372/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6361 Rejestr  zabytków
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 2, art. 184 w zw. z art. 197 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. S. i M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1985/13 odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi K. S. i M. S. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1985/13, oddalił skargę K. S. i M. S. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 25 lutego 2014 r.

W piśmie z dnia [...] września 2014 r. (data stempla pocztowego k. 105) pełnomocnik K. S. i M. S. adw. P. M. (dalej jako pełnomocnik skarżących) złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 23 stycznia 2014 r. W uzasadnieniu stwierdzono, że w dniu [...] stycznia 2014 r. pracownica kancelarii włożyła do jednej koperty skargę w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1931/13 oraz wniosek o sporządzenie uzasadnienia w sprawie VII SA/Wa 1985/13. Dalej wskazano, że w dniu [...] września 2014 r. pełnomocnik skarżących uzyskał ze strony internetowej NSA informację, że ww. wyrok uprawomocnił się i nie zostało sporządzone jego uzasadnienie. Podniesiono, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia został wysłany do Sądu i, według informacji telefonicznej, nie został on dołączony do akt niniejszej sprawy, co czyni zasadnym wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia w niniejszej sprawie. Do wniosku dołączono odpis dowodu nadania pisma do WSA w Warszawie z dziennika korespondencji oraz odpis wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku z dnia 28 stycznia 2014 r.

Postanowieniem z dnia 27 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1985/13 z uwagi na uchybienie terminu do złożenia wniosku w następstwie niedołożenia należytej staranności w prowadzeniu sprawy przez profesjonalnego pełnomocnika. Sąd przywołał art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej P.p.s.a.), będący podstawą prawną przywrócenia terminu i zauważył, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy w sposób przekonujący uprawdopodobniony zostanie brak winy, a przy tym zostanie wykazane, iż niezależna przeszkoda trwała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Zdaniem Sądu okoliczności podniesione w złożonym wniosku nie uprawdopodabniają braku winy skarżących w uchybieniu terminowi, nie wskazują także, że skarżący nie mogli dokonać czynności w terminie. Skarżący w postępowaniu byli reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika – adw. P. M. Siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ogłoszonego w dniu 23 stycznia 2014 r. oraz jego doręczenie upływał 30 stycznia 2014 r. Pełnomocnik skarżących złożył wniosek w dniu 8 września 2014 r. Sąd uznał, że nie uprawdopodobnił on, że spóźnienie w złożeniu wniosku było niezawinione. Nie uprawdopodobnił również, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony w terminie. Sąd nie podzielił argumentacji pełnomocnika skarżących, że wniosek ów został wniesiony w kopercie wraz ze skargą w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1931/13. Sąd ustalił, że z akt sprawy II SA/Wa 1931/13 wynika, iż w dniu 28 stycznia 2014 r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżących o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 stycznia 2014 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1931/13, a nie skarga w tej sprawie jak twierdził pełnomocnik. Przy wniosku znajdowała się koperta wskazująca na nadanie przesyłki poleconej nr [...] adresowana do Sadu z dopiskiem Wydział II. Biuro podawcze również nie odnotowało wpływu innych pism złożonych przy wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku o sygn. akt II SA/ Wa 1931/13. Sąd zaznaczył, że numer przesyłki poleconej wskazany w kserokopii dziennika korespondencji z dnia 28 stycznia 2014 r. pod poz. 2 adresowanej do WSA w Warszawie jest inny - [...] - od faktycznego numeru przesyłki, co świadczy o jego niestarannym prowadzeniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik skarżących, domagając się jego uchylenia. Odnośnie do zarzutu niezgodności numeracji przesyłki poleconej z dnia 28 stycznia 2014 r. wskazanej w dzienniku korespondencji pełnomocnik skarżących wskazał, że świadczy to o tym, że przesyłka z pozycji 2 o numerze [...] adresowana do WSA w Warszawie, z jakichś względów nie dotarła do adresata. Dalej podniósł, że to pracownik poczty a nie pełnomocnik wpisuje numery przesyłek poleconych do dziennika korespondencji i potwierdza pieczątką. Jego zdaniem niezgodność numerów świadczy o tym, że właściwa koperta zaadresowana do Sądu, mimo nadania jej nie została prawidłowo doręczona. Pełnomocnik skarżących podkreślił, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia w niniejszej sprawie został nadany na poczcie, a to w jego ocenie uprawdopodabnia brak winy w uchybieniu terminu do złożenia przedmiotowego wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., przywrócenie uchybionego terminu możliwe jest w sytuacji, gdy uchybienie to nie było przez stronę zawinione i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Na stronie, która występuje z wnioskiem o przywrócenie terminu spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, o czym stanowi art. 87 § 2 tej ustawy.

Zaznaczyć należy, iż kryterium braku winy, jako przesłanki możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona winna wykazać, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.

Należy zwrócić uwagę, że w niniejszej sprawie skarżący działali przez profesjonalnego pełnomocnika, który podlega dodatkowym wymogom związanym z wykonywaniem zawodu adwokata. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika. Zaniedbania osób, którymi posługuje się skarżący, obciążają jego samego. Dotyczy to również przypadku, gdy zaniedbań takich dopuścił się personel administracyjny zatrudniony przez reprezentującego stronę adwokata. Zaniedbania tych osób obciążają profesjonalnego pełnomocnika, a jednocześnie nie zwalniają strony od poniesienia prawnych skutków niestarannych działań. Takie stanowisko jest jednolicie przyjmowane w orzecznictwie sądowym.

Mając powyższe na uwadze oraz stan faktyczny niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd I instancji prawidłowo uznał, iż skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika – adw. P. M., uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wyroku z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1985/13 nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminowi do złożenia przedmiotowego wniosku. Słusznie Sąd I instancji stwierdził, że pełnomocnik skarżących nie dochował należytej staranności w prowadzeniu sprawy toteż ponosi winę w uchybieniu terminowi do dokonania tej czynności.

Pełnomocnik skarżących we wniosku z dnia 8 września 2014 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wyroku z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie VII SA/Wa 1985/13 wskazywał, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został nadany przez pracownika kancelarii do WSA w Warszawie pocztą w dniu 28 stycznia 2014 r. wraz ze skargą w sprawie II SA/Wa 1931/13 w jednej kopercie. Jak wynika z akt sprawy o sygn. akt II SA/Wa 1931/13, które analizował Sąd I instancji, z tą datą do Sądu wpłynęło jedynie pismo pełnomocnika skarżących będące wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 stycznia 2014 r. wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1931/13 (k. 114). Nie była to skarga w ww. sprawie jak twierdził pełnomocnik skarżących. Przesyłka ta posiadała status przesyłki poleconej o numerze [...] (k. 115). Sąd I instancji ustalił z urzędu, że z tą datą nie wpłynęło do Sądu inne pismo w sprawie VII SA/Wa 1985/13 będące wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia w tej sprawie. Z tego wnosić należy, że wbrew temu co twierdził pełnomocnik skarżących we wniosku o przywrócenie terminu oraz w zażaleniu wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie w sprawie VII SA/Wa 1985/13 w ogóle nie został nadany do Sądu. W ocenie NSA nawet błędne oznaczenie numeru przesyłki poleconej w dzienniku korespondencji nie zmienia faktu, że przedmiotowego wniosku w ogóle nie było a na pewno nie dotarł on do Sądu równocześnie z przesyłką z dnia 28 stycznia 2014 r. jak twierdził pełnomocnik skarżących.

W ocenie NSA błędne jest twierdzenie pełnomocnika skarżących zawarte w zażaleniu, że z rozbieżności w numeracji przesyłek z dziennika korespondencji oraz numeracji widniejącej na kopercie z akt sprawy II SA/Wa 1931/13, w której miał znajdować się wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wyroku w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1985/13, wynika, iż właściwa koperta zaadresowana do Sądu mimo nadania na poczcie nie została prawidłowo doręczona za co pełnomocnik skarżących nie ponosi winy i co czyni zasadnym jego wniosek o przywrócenie terminu. Jakkolwiek niewątpliwie oznaczenie przesyłki z dnia 28 stycznia 2014 r. kierowanej do WSA w Warszawie zostało nierzetelnie dokonane w dzienniku korespondencji [...] zamiast [...], to nie zmienia to faktu, że przesyłka nadana przez kancelarię w tym dniu dotarła do adresata. O skuteczności czynności dokonanej przez pełnomocnika skarżących nie można więc mówić, gdy w rzeczywistości w ogóle, jak wynika z akt sprawy, nie sporządził on wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku do sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1985/13. Przedstawienie kserokopii wniosku z tą datą, poświadczone za zgodność z oryginałem w dniu 4 września 2014 r., w okolicznościach niniejszej sprawy, gdzie brak dowodów na istnienie takiego pisma, czyni wątpliwym istnienie tegoż pisma a na pewno nie daje podstaw do twierdzenia, że zostało ono wysłane do Sądu wraz z innym pismem w tej samej kopercie.

Podsumowując, Sąd I instancji słusznie odmówił uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wyroku w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1985/13 albowiem z okoliczności sprawy wynikało, że pełnomocnik skarżących uchybił terminowi do dokonania tej czynności na skutek niedochowania należytej staranności w prowadzeniu zleconych mu spraw, za które jako profesjonalista ponosi pełną odpowiedzialność.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 1i 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.