Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 10/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3 oraz  art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w R. na bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy w kwocie 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. "A" Sp. z o.o. w R., powołując się na art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Prezydenta Miasta R. w sprawie niewydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. W treści skargi zwrócono się o zobowiązanie Prezydenta Miasta R. do wydania decyzji w opisanej wyżej sprawie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. przekazało ww. pismo Prezydentowi Miasta R. jako organowi właściwemu. Organ ten przekazał następnie skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach w dniu 6 lutego 2014 r.

Na podstawie zarządzenia z dnia 7 lutego 2014 r. wezwano stronę skarżącą do wykazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, że przed wniesieniem skargi wystąpiła w trybie art. 37 kpa do organu wyższego stopnia nad Prezydentem Miasta R., tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie.

Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 17 lutego 2014 r. W odpowiedzi na to wezwanie oświadczono, że przed wniesieniem skargi skarżąca spółka wystąpiła pismem z dnia [...] r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Jako strona nie ma natomiast wpływu na obieg dokumentów. Organ ten przesłał pismo do Prezydenta Miasta R. określając, że jest to skarga do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 tej ustawy stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który w ocenie strony skarżącej pozostaje w bezczynności.

Skuteczne wniesienie skargi na bezczynność Prezydenta Miasta R. w załatwieniu sprawy w postępowaniu, którego przedmiotem jest wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, winno być zatem poprzedzone zażaleniem strony złożonym w trybie art. 37 § 1 kpa do organu wyższego stopnia, którym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że strona skarżąca nie wniosła zażalenia do organu wyższego stopnia tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta Miasta R. Za zażalenie wniesione w opisanym trybie nie można natomiast uznać pisma z dnia [...] r. Z treści tego pisma wyraźnie bowiem wynika, że jest to skarga na bezczynność Prezydenta Miasta R. skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i wniesiona na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji należy stwierdzić, że strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała środków zaskarżenia, jakie jej przysługiwały w sprawie.

Dodatkowo zwrócić należy uwagę, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że skierowanie zażalenia na bezczynność organu w dniu skierowania skargi, nie może być uznane za wykorzystanie przez stronę skarżącą wszystkich środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. Dopuszczenie takiej możliwości czyniłoby przepis art. 37 kpa zupełnie niecelowym, postępowanie zaś prowadzone przez organ odwoławczy, mające na celu dokonanie stosownych ustaleń zmierzających do wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, czy też podjęcia środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości – iluzorycznym (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 867/12 oraz z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 914/12).

W związku z powyższym skoro skarżąca spółka nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę wniesioną w niniejszej sprawie za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego, orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.