Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 252/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym
journal: Dz.U. 2004 nr 87 poz 825
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Halina Chitrosz,, Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Starszy inspektor Magdalena Futyma, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 maja 2007 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] nr [...], II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz A. B. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. Nr 29, poz. 257 z późno zm.) i art. 13 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. B. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dnia [...], w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym dotyczącym nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki AUDI B4 80 2.0 KAT o numerze nadwozia [...] w kwocie 3699 zł., Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podał, iż w dniu 7 maja 2004 r., A. B. złożył do Urzędu Celnego deklarację uproszczoną z tytułu nabycia wewnatyrzwspólnotowego samochodu osobowego marki AUDI B4 80 2.0 KAT o numerze nadwozia [...]. W deklaracji wskazał rok produkcji 1992, stawkę podatku 65 % podstawy opodatkowania oraz kwotę podatku w wysokości 3699 zł. Wnioskiem z dnia 25 sierpnia 2005 r., A. B. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Celnego o zwrot niesłusznie pobranego podatku akcyzowego w kwocie 3699 zł, uiszczonego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu, wraz z należnym oprocentowaniem. Do wniosku załączył deklarację uproszczoną, dotyczącą nabycia wewnątrzwspólnotowego - AKC - U, w której wskazano kwotę podatku akcyzowego do zapłaty w wysokości 0,00 zł.

Decyzją nr [...] z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym dotyczącym nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki AUDI B4 80 2.0 KAT o numerze nadwozia [...] w kwocie 3699 zł.

Od powyższej decyzji A. B. złożył odwołanie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz wydanie orzeczenia stwierdzającego nadpłatę podatku akcyzowego w kwocie 3699 zł. W uzasadnieniu wskazał, iż Urząd Celny nie powinien stosować ustawy o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004r., a art. 90 TWE i w konsekwencji dokonać zwrotu nienależnego podatku.

Dyrektor Izby Celnej rozpatrując odwołanie uznał, iż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu wskazał, iż zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca, gdyż żadna z przesłanek wystąpienia nadpłaty wymienionych enumeratywnie, zarówno wart. 72 § 1 pkt 1, jak też wart. 74 ustawy Ordynacja podatkowa, nie wystąpiła. W myśl bowiem obowiązujących przepisów ustawy o podatku akcyzowym podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych niezarejestrowanych na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, są obowiązane po przywozie na terytorium kraju złożyć deklaracje uproszczoną do właściwego naczelnika urzędu celnego, w terminie 5 dni, licząc od dnia nabycia wewnątrzwspólnotwego i dokonać zapłaty akcyzy nie później, niż z chwilą rejestracji tego pojazdu w kraju, stosownie do art. 81 ustawy o podatku akcyzowym .

. Organ odwoławczy podał, iż wraz ze wstąpieniem do Unii Europejskiej Polska została związana przepisami wspólnotowymi, odnoszącymi się do opodatkowania wyrobów podatkiem akcyzowym, a podstawowym dokumentem określającym zakres przedmiotowy tego podatku, jest dyrektywa 92/12/EWG z dnia 2 lutego 1992r, która wart. 3 ust. 1 wymienia wyroby akcyzowe, do których ma zastosowanie na całym obszarze Wspólnoty. Należą do nich oleje mineralne, alkohol i napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe - w polskim prawodawstwie, noszą one nazwę - wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. Natomiast odnośnie pozostałych wyrobów akcyzowych -niezharmonizowanych, zgodnie z art. 3 ust. 3 powyższej dyrektywy, Państwa Członkowskie zachowały prawo do dowolnego nakładania lub utrzymywania podatków pod warunkiem, że nie będą one powodowały zwiększenia formalności granicznych w obrocie handlowym, między Państwami Członkowskimi. Z tego powodu zasady opodatkowania wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych na obszarze Unii Europejskiej są niejednolite.

Ponadto podkreślono, iż dyrektywa jako źródło prawa wiąże dane państwo w zakresie celów, do osiągnięcia których została wydana, wymagając do swojej skuteczności interwencji państwa w postaci transformacji jej postanowień w powszechnie obowiązujące przepisy prawa wewnętrznego. Tak też w odniesieniu do dyrektywy 92/12/EWG postąpiła Polska, uchwalając ustawę o podatku akcyzowym, w której oprócz podlegających regulacjom wspólnotowym wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, opodatkowano wyroby akcyzowe niezharmonizowane, w postaci min. samochodów osobowych, kosmetyków, broni, futer.

Organ II instancji podał, iż Minister Finansów na podstawie delegacji zawartej wart. 75 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, rozporządzeniem z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego, ustalił stawki podatku akcyzowego dla samochodów osobowych, które są takie same zarówno dla nabywanych w innych krajach członkowskich, jak i produkowanych w Polsce. Podatek akcyzowy, stosowany jednakowo bez zróżnicowania pomiędzy samochodami wyprodukowanymi w kraju, w którym jest on ustalany oraz samochodami zarówno nowymi, jak i używanymi nabytymi w innych krajach członkowskich, nie może być zdaniem organu odwoławczego, uważany jako opłata o skutku równoważnym z cłem, o którym mowa w artykule 25 Traktatu Wspólnotowego. W taki sposób nakładany podatek akcyzowy jest podatkiem wewnętrznym danego państwa członkowskiego, stosownie do orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości C-343/90.

Ponadto wskazano, iż art. 90 TWE, na który powoływał się A. B., pozostawia Państwom Członkowskim swobodę w zakresie kształtowania krajowych przepisów podatkowych, w tym stawek podatku VAT i akcyzy. Nie mogą one jedynie nakładać pośrednio lub bezpośrednio na produkty innych Państw Członkowskich jakiegokolwiek podatku wewnętrznego, który byłby wyższy od podatku nałożonego na podobny produkt krajowy. Treść artykułu 90 TWE wskazuje, że został on uchwalony w celu zapobiegania protekcjonistycznemu traktowaniu produkcji krajowej. Podkreślono, iż w odniesieniu do polskiego rynku samochodów używanych, trudno znaleźć przesłanki uzasadniające taką tezę, gdyż w polskim ustawodawstwie przypadki dyskryminacji bezpośredniej czy pośredniej nie mają miejsca. Jedynym kryterium wyznaczającym obowiązek uiszczenia podatku akcyzowego od samochodu osobowego, jest fakt jego niezarejestrowania na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, stosownie do art. 80 ust.1 ustawy o podatku akcyzowym, niezależnie od tego, czy został on kupiony w kraju, importowany, czy też nabyty wewnątrzwspólnotowo. Fakt, iż podatek akcyzowy nie jest nakładany przy okazji drugiej, bądź trzeciej rejestracji samochodów, które zostały już zarejestrowane, z zasady nie jest dyskryminacyjny sam w sobie, jako że podatek ten jest nakładany tylko przy pierwszej rejestracji na terytorium kraju. Zatem na używane samochody osobowe sprzedawane wcześniej zarejestrowane w Polsce, nie jest nakładany podatek akcyzowy. Jednak w cenie kupna takiego samochodu, pewna część podatku jest już zawarta i zmniejsza się wraz z deprecjacją wartości samochodu wskutek zużycia. Z wiekiem samochodu zmniejsza się zatem również wyliczona na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, podstawa opodatkowania. Zastosowanie przez prawodawcę progresywnych, względem wieku pojazdu, stawek podatku akcyzowego, nie przekłada się więc automatycznie na wzrost kwoty należnego podatku akcyzowego.

Organ odwoławczy nadto podkreślił, iż nie można też mówić o ochronie polskich producentów samochodów, skoro zdecydowana większość wyprodukowanych w Polsce samochodów jest sprzedawana na zagranicznych rynkach (wg instytutu Samar, z 428.360 samochodów osobowych wyprodukowanych w okresie styczeń - październik 2005r, jedynie 6,14% trafiło na rynek krajowy). Zwrócono też uwagę na fakt, że nabywane wewnątrzwspólnotowo nowe samochody osobowe, obciążone są takim samym podatkiem akcyzowym jak te sprzedawane w krajowych salonach.

Ponadto podano, iż organy administracji państwowej są wprawdzie zobowiązane do stosowania prawa wspólnotowego i powstrzymywania się od stosowania sprzecznych z nimi przepisów krajowych, należy to jednakże odnieść do przypadków, gdy niezgodność taka jest oczywista. W razie powstania wątpliwości nie dysponują one żadnym instrumentem prawnym, umożliwiającym wyjaśnienie kontrowersji wynikających ze sprzecznych dyspozycji, przepisów prawa krajowego i unijnego.

Na powyższą decyzję organu odwoławczego A. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i nakazania organowi celnemu, zwrotu nadpłaconego podatku, zarzucając jej bezprawność, wobec naruszenia: art. 124 i 121 ordynacji podatkowej, art. 25, 28 i 90 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz postanowień dyrektyw 92/12/EWG, 70/50/EWG, a ponadto art. 80 i 81 ustawy o podatku akcyzowym. W uzasadnieniu podniósł, iż państwa członkowskie, stosownie do art. 90 TWE, nie mogą nakładać na towary sprowadzane z państw UE, pośrednich lub bezpośrednich podatków, które byłyby wyższe niż nakładane na towary podobne krajowe.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, jako niezasadnej i w całości podtrzymał swoją argumentację, dotyczącą zgodności pobrania podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowgo nabycia samochodowego przed jego pierwszą rejestracją z przepisami zarówno prawa polskiego jak i wspólnotowego.

W piśmie procesowym z dnia 14 maja 2007 r., skarżący A. B. wniósł o zasadzenie kosztów postępowania sądowego, według norm przepisanych oraz zmodyfikował roszczenie, wnosząc dodatkowo o zasądzenie odsetek za zwłokę od dnia 7 maja 2004 L, do dnia zapłaty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Mając na uwadze art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 L Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd uwzględnia skargę i uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

W sprawie niniejszej do takiego naruszenia doszło i dlatego skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podkreślić, iż regulacje dotyczące nadpłaty, zawarte są w przepisach Rozdziału 9 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), w przepisach art. 72 - 80. Zgodnie z art. 72 § 1 za nadpłatę uważa się kwotę 1) nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku, 2) podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej, 3) zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa wart. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej, 4) zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

Mając na uwadze treść art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, nadpłatę można ogólnie zdefiniować - jako nienależne świadczenie podatkowe. Przepis ten uznaje za nadpłatę, kwotę podatku nadpłaconego lub zapłaconego nienależnie. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 grudnia 1998 r., sygn. akt I SA/Lu 1255/97, "nadpłatami są zarówno świadczenia podatkowe nadpłacone - tzn. gdy rzeczywiście dokonana wpłata jest wyższa, niż należna kwota zobowiązania podatkowego, jak i nienależnie uiszczone - tzn. gdy podatnik świadczy kwotę pieniężną, mimo, że nie jest do tego zobowiązany lub też gdy w chwili dokonania świadczenia istniał tytuł prawny, lecz został następnie uchylony".

W niniejszej sprawie skarżący pismem z dnia 25 sierpnia 2005 r. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Celnego o zwrot niesłusznie pobranego podatku akcyzowego w kwocie 3699 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego AUDI B4 802.0 KAT wraz z należnym oprocentowaniem.

Rozpatrując wniosek skarżącego, zarówno organ instancji, jak i rozpatrujący odwołanie organ II instancji - Dyrektor Izby Celnej, nie uznał zarzutów, odnośnie naruszenia prawa wspólnotowego za zasadne i tym samym, nie znalazł podstaw do stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. Z tego powodu, skarżący korzystając ze swojego uprawnienia, skierowała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i nakazania organowi celnemu, zwrotu nadpłaconego podatku, zarzucając jej bezprawność, wobec naruszenia: art. 124 i 121 ordynacji podatkowej, art. 25, 28 i 90 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz postanowień dyrektyw 92/12/EWG, 70/50/EWG, a ponadto art. 80 i 81 ustawy o podatku akcyzowym.

Po wpłynięciu skargi, postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2006 r., sygn. akt I SA/Lu 209/06 (k.25-29), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu udzielenia odpowiedzi przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości w sprawie o sygn. akt C-313/05, która miała za przedmiot wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym i dotyczyła wykładni art. 25, 28 i 90 TWE oraz art. 3 ust. 1 i 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r., w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. U. L 76, str.1). Następnie, postanowieniem z dnia 2 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Lu 209/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny, podjął zawieszone postępowanie.

Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2007 r., wydanym w powołanej wyżej sprawie C-313/05, Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w Luksemburgu orzekł, że:

1) Podatek akcyzowy, taki, jak ustanowiony w Polsce ustawą z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, który nie jest nakładany na pojazdy osobowe w związku z przekroczeniem przez nie granicy, nie stanowi cła przywozowego, ani opłaty o skutku równoważnym w rozumieniu art. 25 TWE.

2) Artykuł 90 akapit pierwszy TWE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on podatkowi akcyzowemu w zakresie, w jakim kwota podatku nakładana na pojazdy używane starsze niż dwa lata, nabyte w państwie członkowskim innym niż to, które wprowadziło taki podatek, przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały zarejestrowane wcześniej w państwie członkowskim, które nałożyło podatek. Do sądu krajowego należy zbadanie, czy uregulowanie sporne w postępowaniu przed sądem krajowym, a w szczególności stosowanie § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego, ma takie same skutki.

3) Artykuł 28 TWE nie znajduje zastosowania do deklaracji uproszczonej, takiej jak przewidziana wart. 81 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, a art. 3 ust. 3 dyrektywa Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania nie sprzeciwia się takiej deklaracji, jeżeli sporne uregulowanie można czytać w ten sposób, że deklarację tę należy złożyć z chwilą nabycia prawa do rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w kwestii wykładni lub obowiązywania przepisów prawa wspólnotowego jest wiążące z dniem jego ogłoszenia. W odniesieniu do skutku orzeczenia w czasie, przyjmuje się w doktrynie i orzecznictwie, że orzeczenie interpretacyjne Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wywołuje skutki ex tunc, a zatem sądy państw członkowskich są obowiązane stosować przepis prawa Wspólnot Europejskich w znaczeniu ustalonym przez sąd, także do stanów faktycznych powstałych przed jego ogłoszeniem. Podnieść przy tym należy, iż wyroki Trybunału, wydane na podstawie art. 234 TWE mają moc quasi prawotwórczą i muszą być uwzględniane przez organy krajowe.

Dodatkowo przypomnieć należy, iż od 1 maja 2004 r. tj. od dnia wejścia w życie Traktatu Akcesyjnego, na mocy którego Polska stała się państwem członkowskim Wspólnoty Europejskiej, podlega wszelkim normom prawa wspólnotowego (z uwzględnieniem modyfikacji dotyczących tzw. okresów przejściowych, wynikających z załącznika Nr XII do art. 24 Aktu Przystąpienia, będącego integralną częścią Traktatu Akcesyjnego), bez potrzeby ich inkorporacji. Członkostwo w Unii Europejskiej oznacza, iż od 1 maja 2004 r. na terytorium Polski obowiązuje prawo wspólnotowe z całym jego dotychczasowym dorobkiem. Prawo to stanowi część krajowego porządku prawnego, zaś w przypadku kolizji z ustawami państw członkowskich, zgodnie z zasadami: bezpośredniego skutku, pierwszeństwa i efektywności - regulacje prawne prawa wspólnotowego mają pierwszeństwo przed normami krajowymi, co wynika z art. 91 ust. 3 Konstytucji RP.

Podzielając w pełni stanowisko ETS w cytowanym wcześniej wyroku w sprawie C-313 i odnosząc powyższe do stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy, należy w pierwszej kolejności stwierdzić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podzielił zarzutów skargi dotyczących naruszenia: art. 124 i 121 ordynacji podatkowej, art. 25, 28 i 90 akapit drugi Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz postanowień dyrektyw 92/12/EWG, 70/50/EWG, a ponadto art. 80 i 81 ustawy o podatku akcyzowym.

Mając jednak na uwadze ww. wyrok ETS, należy zważyć, iż artykuł 90 akapit pierwszy TWE, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on podatkowi akcyzowemu w zakresie, w jakim kwota podatku nakładana na pojazdy używane, starsze niż dwa lata, nabyte w państwie członkowskim innym niż to, które wprowadziło taki podatek, przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały zarejestrowane wcześniej w państwie członkowskim, które nałożyło podatek.

Jak wynika z przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego, samochody przed upływem dwóch lat od ich produkcji, opodatkowane były stawką akcyzy w wysokości ustalonej identycznie dla samochodów osobowych sprzedawanych w kraju jak i dostarczanych wewnątrzwspólnotowo, nabywanych wewnątrzwspólnotowo oraz importowanych. Stawka akcyzy, od tych pojazdów wynosiła w obu przypadkach dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej 2.000 m2 - 13,6 % podstawy opodatkowania, dla pozostałych - 3,1 %. Natomiast w przypadku sprzedaży samochodów osobowych, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego lub ich importu, dokonywanych po upływie 2 lat kalendarzowych od ich produkcji, stawki procentowe akcyzy wzrastały wraz z wiekiem pojazdu, aż do wysokości 65%. Czyli, teoretycznie stawki podatkowe dla podobnych samochodów osobowych sprzedawanych w kraju ,jako nowe i używane były jednakowe w porównaniu do stawek dla nowych i używanych samochodów nabywanych wewnątrzwspólnotowo. Jednak w związku z uregulowaniami ustawy o podatku akcyzowym, stanowiącymi, że akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami ustawy o ruchu drogowym, objęcie zakresem przedmiotowym tej ustawy wyłącznie samochodów niezarejestrowanych na terenie kraju spowodowało, że sprzedawane na terenie kraju używane samochody osobowe nie podlegały opodatkowaniu akcyzą (już wcześniej były zarejestrowane). Sprowadzane zaś z państw członkowskich Unii obciążał podatek akcyzowy, którego wielkość zależała od wieku pojazdu. Takie uregulowanie godzi w zasadę wyrażona wart. 90 ust. 1 TWE.

W rozpoznawanej sprawie skarżący A. B. nabył w dniu 4 maja 2004 r., samochód osobowy marki AUDI B4 80 2.0 KAT wyprodukowany w1992 r. (czyli starszy niż dwa lata) i zgodnie z art. 75 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym w związku z § 7 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego i uiścił (k. 2 akt podatkowych) podatek akcyzowy w wysokości 65% podstawy opodatkowania.

Biorąc pod uwagę wyrok ETS w sprawie C- 313, aby ocenić, czy podatek zapłacony przez skarżącego A. B., w wysokości określonej w powołanym rozporządzeniu Ministra Finansów, został zapłacony zasadnie, należy porównać kwotę podatku nałożonego na pojazd sprowadzony z innego Państwa Członkowskiego UE i kwotę tego podatku zawartego w cenie podobnego samochodu

zarejestrowanego w kraju. Dopiero porównanie kwoty akcyzy nałożonej na auto zakupione poza granicami kraju i "kwoty podatku rezydualnego" z jednoczesnym uwzględnieniem "stawki podatku rezydualnego", będzie mogło prowadzić do ustalenia wysokości nadpłaty. Przy czym podstawę do ustalenia "kwoty podatku rezydualnego" zawartego w cenie podobnego pojazdu krajowego stanowić będzie jego wartość rynkowa. Należy zatem ustalić wartość rynkową podobnego samochodu używanego w Polsce. Podstawą dla ustalenia podatku akcyzowego dla pojazdów nabytych w Państwie Członkowskim, innym niż Polska będzie zadeklarowana przez podatnika wartość transakcyjna pojazdu (cena nabycia). Różnica w wysokości tych podatków będzie stanowić nadpłatę w rozumieniu art. 72 Ordynacji podatkowej i podlegać będzie zwrotowi, na rzecz skarżącego.

Takie ustalenia poczyni organ ponownie rozpoznając sprawę i stosownie do nich wyda odpowiednią decyzję, zgodnie z podaną wyżej wykładnią § 7 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego.

Z tych też względów oraz na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit a w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.