Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 155/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: zobowiązano do udzielenia informacji publicznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie : Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi Sekcji Krajowej NSZZ [...] w W. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w K. I. zobowiązuje Dyrektora Izby Skarbowej w K. do udzielenia informacji publicznej w zakresie wskazanym przez stronę skarżącą we wniosku z dnia 1 września 2011 r. II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz Sekcji Krajowej NSZZ [...] w W. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [....] 2011r., znak: [....] przesłanym drogą elektroniczną Rada Sekcji Krajowej [....] " (zwaną dalej RSK) reprezentowana przez T.L. , zwróciła się do Dyrektora Izby Skarbowej w K. o przekazanie drogą elektroniczną następujących informacji publicznych: protokołów kontroli, wystąpień pokontrolnych oraz wyjaśnień składanych w toku kontroli oraz po jej zakończeniu pochodzących z kontroli przeprowadzonych przez podmioty zewnętrzne w Izbie Skarbowej w K. :

1. Ministerstwo Finansów Biuro Kontroli Resortowej w 2009r. - kontrola w zakresie realizacji wydatków budżetowych i zaciągania zobowiązań finansowych przez Izbę Skarbową w K. w I półroczu 2009r.

2. Ministerstwo Finansów Biuro Kontroli Resortowej w 2009r. - kontrola celowości dokonywania wydatków inwestycyjnych w I Urzędzie Skarbowym w S..

3. Najwyższą Izbę Kontroli Delegaturę w Krakowie w 2006r. - kontrola w zakresie przedawniania zobowiązań podatkowych w okresie 2004 - I półrocze 2006 .

Dyrektor Izby Skarbowej w K. (dalej Dyrektor) w piśmie z 15 września 2011r., znak: [....] , poinformował stronę skarżącą, iż żądane materiały zostały zamieszczone na stronie Biuletynu Informacji Publicznej podając jej adres: "www.mp.mofhet.gov.pl", w związku z czym na podstawie przepisu art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2011r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198) zwanej dalej "u.d.i.p.", jest on zwolniony z obowiązku udostępnienia informacji w trybie właściwym dla dostępu do informacji publicznej na wniosek pisemny.

W związku z powyższym strona skarżąca wystosowała do Dyrektora Izby Skarbowej w K. pismo z dnia 72 września 2011r., znak: [....] , w którym podniosła m.in., iż strona "www.mp.mofnet.gov.pl" nie jest dostępna, a z informacji zawartych na stronie Izby Skarbowej w K. wynika, iż jest to strona resortowa. RSK zwróciła również uwagę, że informacje o kontrolach w Izbie zamieszczonych w Biuletynie Informacji Publicznej Izby są niepełne, brak wyjaśnień Dyrektora składanych w trakcie kontroli, brak odpowiedzi Dyrektora na wystąpienia pokontrolne oraz bezprawnie pousuwano z dokumentów nazwiska funkcjonariuszy publicznych, stąd też w ocenie strony skarżącej złożony wniosek był zasadny. Jednocześnie w przedmiotowym piśmie z dnia 27 września 2011r. strona skarżąca wniosła o wydanie odpowiedniej decyzji, w przypadku uznania przez Dyrektora, iż nie może on udostępnić żądanych informacji.

Dyrektor w piśmie z dnia 11 października 2011r., znak: [....] poinformował stronę skarżącą, iż o zamieszczeniu w/w materiałów powiadomił już RSK pismem z 15 września 2011r., znak: [....] oraz że wg jego oceny sposób i forma udostępnienia przedmiotowych dokumentów czyni zadość przepisom u.d.i.p.

W związku z powyższym Rada Sekcji Krajowej NSZZ "[....] " [....] w W. reprezentowana przez T.L. , wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w K. w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 1 września 2011r., znak: [....] o udostępnienie informacji publicznej.

W skardze wniesiono o :

• zobowiązanie Dyrektora Izby Skarbowej w K. do udzielenia bez zbędnej zwłoki merytorycznej odpowiedzi na przedmiotowy wniosek,

• zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych,

• wymierzenie Dyrektorowi Izby Skarbowej w K. grzywny, jako organowi obowiązanemu do udostępnienia informacji publicznej.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w ocenie strony skarżącej udzielona odpowiedź nie czyni zadość żądaniom zawartym we wniosku z dnia 1 września 2011r., ponieważ na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Izby Skarbowej (zwany dalej BIP) nie zamieszczono wszystkich obowiązkowych dokumentów zawierających informację publiczną, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 lit a) tiret drugie, a te które zamieszczono, mają niedopuszczalne braki, dlatego też Dyrektor był obowiązany udostępnić te informacje publiczne na wniosek podmiotu zainteresowanego.

Dalej wskazano, że od otrzymania wniosku RSK z dnia 1 września 2011r. przez Dyrektora upłynęło ponad 40 dni i do dnia wniesienia skargi nie został wykonany przedmiotowy wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Strona skarżąca zarzuciła, iż Dyrektor nie wykonał (poprzez obsługujący go urząd - Izbę Skarbową) żadnej czynności, która prowadziłaby do spełnienia woli strony wnioskującej, a tym samym czyniła zadość wskazanym we wstępie przepisom u.d.i.p.

Zdaniem strony skarżącej Dyrektor Izby Skarbowej w K. nie odniósł się do faktu podniesionego przez RSK w piśmie z 27 września 2011r., iż brak w BIP niektórych dokumentów, które z mocy u.d.i.p. powinny być w nim opublikowane oraz do faktu, iż podany przez niego adres "www" był błędny.

RSK zarzuciła naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i przepisów u.d.i.p. m.in. poprzez dokonanie przez Dyrektora nieuprawnionych ingerencji w treść informacji publicznej, cenzurę danych osób pełniących funkcje publiczne, usunięcie dekretacji wskazujących na odpowiedzialnych za realizację zadań pracowników Izby czy jej komórek organizacyjnych (wykonanie polecenia, przygotowanie odpowiedzi, załatwienie sprawy itp.), adresów elektronicznej poczty służbowej.

Strona skarżący zarzuciła ponadto, iż w BIP nie zostały zamieszczone:

• w wystąpieniu pokontrolnym Ministerstwa Finansów z 28 grudnia 2009r. "www.iskrakow.krak 1/bip/2009 10 12 W BKR2/0813/21/RUT/09/603, dostępnym pod adresem: http://www.iskrakow.krak.pl/bip/2009_10_12_Wyd_budzet/wystapienie_pokontrolne.pdf" pisma Dyrektora z 4 listopada i 14 grudnia 2009r. z wyjaśnieniami dotyczącymi kontroli i jej ustaleń, których brak,

• w przypadku kontroli Najwyższej Izby Kontroli dotyczącej przedawnień zobowiązań podatkowych, z umieszczonego w BIP protokołu z 17 sierpnia 2006r. – "www.iskrakow.krak.pl/bip/2006 OS_15_Przedawnienia/" wyjaśnienia składane w trakcie kontroli; w udostępnionych materiałach bezprawnie zasłonięto dane funkcjonariuszy publicznych, nie ujawniono żadnego z załączników do tego dokumentu, co uniemożliwiło prześledzenie przebiegu kontroli i zapoznanie się z jej ustaleniami w zakresie informacji zamieszczonych w tych załącznikach,

• w przypadku kontroli Ministerstwa Finansów dot. wydatków w US w S. , umieszczono w BIP jedynie sprawozdanie z kontroli planowej z 27 marca 2009r., żadnego z załączników do tego dokumentu.

W odpowiedzi Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził, że skarga wniesiona przez Radę Sekcji Krajowej [....] NSZZ "[....] " na bezczynność Dyrektora w związku z wnioskiem z dnia 1 września 2011r., nie znajduje uzasadnienia, bowiem informacje, których przedstawienia domaga się strona skarżąca zostały udostępnione poprzez ich zamieszczenie na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Izby Skarbowej w K. , o czym RSK została powiadomiona pismem z dnia 15 września 2011r. oraz kolejnym pismem z dnia 15 października 2011r. Wprawdzie w informacji zawartej w piśmie z dnia 15 września 2011r. podano jedną z możliwych dróg dostępu do urzędowego publikatora BIP za pośrednictwem wewnętrznej strony resortowej Izby Skarbowej w K. , jednakże strona skarżąca mając wiedzę, iż żądane informacje znajdują się w BIP miała możliwość zapoznania się z zamieszczonymi tam dokumentami z ogólnie dostępnej strony internetowej, co zdaniem organu zresztą uczyniła, bowiem w piśmie z dnia 27 września 2011r. odniosła się do ich treści. Natomiast organ pismem z dnia 15 października 2011r. podał bezpośredni adres strony BIP oraz lokalizację zakładki, w której zamieszczone są żądane we wniosku informacje.

W ocenie organu stwierdzenie strony skarżącej, że gdyby Dyrektor wywiązał się prawidłowo ze swoich obowiązków, tzn. zamieścił wymagane prawem informacje publiczne w BIP, to strona skarżąca nie musiałby składać żadnego wniosku w tej sprawie - jest nieuzasadnione. Przepis art. 6 u.d.i.p. określa szczegółowe obowiązki związane z udostępnianiem informacji publicznych w BIP, które w ocenie organu zostały spełnione. Obowiązek zamieszczania w BIP dot. dokumentacji przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpień, stanowisk, wniosków i opinii podmiotów ją przeprowadzających (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) tiret drugie) dotyczy po stronie jednostki kontrolowanej wymienionej w w/w przepisie dokumentacji kontroli rozstrzygającej sprawę, a nie dokumentacji stanowiącej np. załączniki, będącej przedmiotem kontroli i w efekcie składającej się na akta kontroli sporządzane i gromadzone przez jednostkę kontrolującą.

Zatem, zdaniem Dyrektora informacje o udostępnienie których zwróciła się RSK we wniosku z dnia 1 września 2011r. - tj; protokołów kontroli, wystąpień pokontrolnych oraz wyjaśnień składanych w toku kontroli oraz po jej zakończeniu pochodzących z kontroli przeprowadzonych przez podmioty zewnętrzne w Izbie Skarbowej w K. zostały zamieszczone na strome BIP tut. organu, zgodnie z wymogami w/w przepisu u.d.i.p., poza jednym wyjątkiem dotyczącym pisma z dnia 14 grudnia 2009r. znak [....] zawierającym dodatkowe wyjaśnienia, co do ustaleń zwartych w protokole znak [....] z dnia 24 listopada 2009r. z kontroli przeprowadzonej w Izbie Skarbowej w K. na podstawie upoważnienia Biura Kontroli Resortowej nr [....] z dnia 1 października 2009r. oraz pisma z dnia 1 lutego 2010r., znak [....] stanowiącym odpowiedź na wystąpienia pokontrolne, co wynikło z niedopatrzenia pracowników właściwej w sprawie komórki merytorycznej. Powyższe zostało uzupełnione poprzez zamieszczenie w/w dokumentów na stronie BIP o czym poinformowano stronę skarżącą odrębnym pismem przesłanym drogą elektroniczną.

Dyrektor wskazał również, że jeśli chodzi o zarzut nie zamieszczenia żadnych dokumentów związanych z przebiegiem kontroli Ministerstwa Finansów dot. wydatków US w S. to zamieścił on w BIP wszystkie dokumenty do udostępnienia których obliguje go u.d.i.p.

Organ dodał nadto, że jeśli chodzi o anonimizację przedmiotowych dokumentów, będących przedmiotem wniosku z dnia 1 września 2011r. to nie ma jasno określonych w przepisach prawa zasad i zakresu jej stosowania, poza koniecznością ochrony informacji niejawnych i prawnie chronionych, natomiast należy zwrócić uwagę na fakt, iż jej dokonanie nie spowodowało wypaczenia sensu treści poszczególnych dokumentów zamieszczonych w BIP.

Dodano, że w ocenie organu jedną z przesłanek anonimizacji dokumentów zamieszczonych na stronie BIP w trybie art. 6 ust 1 pkt 4 lit. a) tiret drugie u.d.i.p., była potrzeba ochrony danych osobowych, tajemnica prywatności a także ochrona dobrego imienia osób wymienionych w dokumentach, co miało również i takie uzasadnienie, że w momencie jednorazowej publikacji przedmiotowej dokumentacji za okres począwszy od roku 2005, wiele z osób tamże wymienionych nie piastowało już swoich funkcji służbowych, lub byli to szeregowi pracownicy organów kontrolujących bądź jednostki kontrolowanej. Ponadto, jak wyżej wskazano, w ocenie organu anonimizacja danych osobowych w dokumentach z przebiegu i efektów kontroli nie narusza dyspozycji w/w przepisu u.d.i.p.

Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

W ocenie Sądu skarga jest zasadna.

W przedmiotowej sprawie Rada Sekcji Krajowej [....] NSZZ "[....] " zarzuciła Dyrektorowi Izby Skarbowej w K. bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej w trybie ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Żądana informacja dotyczyła protokołów kontroli, wystąpień pokontrolnych oraz wyjaśnień składanych w toku kontroli oraz po jej zakończeniu pochodzących z kontroli przeprowadzonych przez podmioty zewnętrzne w Izbie Skarbowej w K.

Na wstępie należy wskazać, że w niniejszej sprawie Sąd podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 maja 2006r. (sygn. akt l OSK 601/05), że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ponieważ zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej, przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, a zatem k.p.a. nie ma zastosowania do pozostałych czynności podejmowanych w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, które mają charakter czynności materialno - technicznych z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wprawdzie art. 52 § 3 p.p.s.a. stanowi, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jednak bezczynność nie wchodzi w zakres pojęcia "akty lub czynności", a skoro ustawa o dostępie do informacji publicznej nie przewiduje żadnych dodatkowych środków prawnych przeciwko czynnościom podejmowanym przez organy w ramach udzielania informacji publicznej (poza odwołaniem od decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej oraz decyzji o umorzeniu postępowania), należy uznać, że skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez wzywania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a., a zatem w niniejszej sprawie nie zachodziły podstawy do odrzucenia skargi.

Pojęcie informacji publicznej zostało określone w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do tych przepisów informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Przepisy te jedynie przykładowo wymieniają dziedziny w zakresie których występuje obowiązek udzielenia informacji publicznej. Jest to katalog otwarty. W każdym konkretnym przypadku należy zatem ocenić, czy żądana informacja ma charakter informacji publicznej. Przy wykładni przepisów cyt. ustawy należy kierować się również art. 61 Konstytucji RP zgodnie, z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Powyższe oznacza, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich. Są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań nawet, jeżeli nie pochodzą wprost od nich (por. wyrok WSA w Warszawie z 3 lutego 2010r. sygn. akt II SAB/Wa 140/09).

Podkreślić należy, iż prawo do informacji publicznej jest istotną wartością konstytucyjną wspierająca funkcjonowanie demokratycznego państwa prawnego i tworzenie społeczeństwa obywatelskiego. Dlatego też niezależnie od faktu, iż żądane przez Radę Sekcji Krajowej [....] NSZZ "[....] " informacje nie służą celom statutowym związku, okoliczność ta nie ma żadnego znaczenia dla rozpatrzenia sprawy i obowiązku udzielenia informacji publicznej przez organ administracji publicznej wnioskodawcy. Informacje taką może uzyskać każdy, gdyż jej udzielenie nie jest związane z przymiotem posiadania interesu prawnego.

Ponadto art. 4 ust. 1 ustawy stanowi, że zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że słusznie podniosła w skardze strona skarżąca, Iż udzielona na jej wniosek informacja publiczna jest niepełna. Jak wskazano wyżej strona skarżąca wnosiła o przekazanie drogą elektroniczną protokołów kontroli, wystąpień pokontrolnych oraz wyjaśnień składanych w toku kontroli oraz po jej zakończeniu odnośnie kontroli przeprowadzonych przez podmioty zewnętrzne w Izbie Skarbowej w K., a to: Ministerstwo Finansów Biuro Kontroli Resortowej w 2009r. - kontrola w zakresie realizacji wydatków budżetowych i zaciągania zobowiązań finansowych przez Izbę Skarbową w K. w I półroczu 2009r., Ministerstwo Finansów Biuro Kontroli Resortowej w 2009r. - kontrola celowości dokonywania wydatków inwestycyjnych w I Urzędzie Skarbowym w S. , Najwyższą Izbę Kontroli Delegaturę w K. w 2006r. - kontrola w zakresie przedawniania zobowiązań podatkowych w okresie 2004 - I półrocze 2006 .

Wskazana w odpowiedzi z dnia 15.09.2011r. na ten wniosek strona internetowa http://www.mp.mofnet.gov.pl nie jest stroną powszechnie dostępną. Jest to wewnętrzna strona resortu. Zgodnie z informacjami udzielonymi stronie skarżącej w drugim piśmie z dnia 11.10.2011r. te same informacje zawarte są również na stronie internetowej http://www.wrotamolopolski.pl/root_BIP/BIP w Malopolsce/root_IS/przedmiotowe/Kontrole+i+analizy/. Faktycznie na stronie tej dostępne są żądane przez wnioskodawcę protokoły kontroli oraz niektóre inne dokumenty. Słusznie jest strona skarżąca podniosła, iż nie są to wszystkie dokumenty, o które wnosiła, a nadto niektóre z umieszczonych w Internecie dokumentów nie są pełne. W tym sensie zasadny jest zarzut strony skarżącej, iż organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej pozostaje w bezczynności w stosunku do zakresu żądania określonego w piśmie z dnia 1.09.2011r. Fakt, iż zdaniem organu na podstawie art.6 ust.1 pkt 4 lit.a tiret drugie ustawy z 6.09.2001r. o dostępie do informacji publicznej uczynił zadość swoim obowiązkom upublicznienia informacji poprzez umieszczenie stosownych dokumentów na oficjalnej stronie internetowej BIP – co nie budzi żadnych wątpliwości Sądu w tym zakresie – nie oznacza jednak, że w ten sposób udzielono pełnej informacji, której żądał wnioskodawca. Zakres wniosku z 1.09.2011r. był znacznie szerszy, a nadto wnioskodawca wskazał, iż niektóre z opublikowanych dokumentów są dla niego niepełne wskutek anonimizacji imion i nazwisk osób, które uczestniczyły w kontrolach. Zgadzając się w pełni z poglądem organu, iż brak tych imion i nazwisk w żaden sposób nie wpływa na jakość udostępnionych protokołów, zawartych w nich informacji, a zwłaszcza jak słusznie pisze w odpowiedzi na skargę organ "nie spowodowało wypaczenia sensu treści poszczególnych dokumentów zamieszczonych w BIP", to jednak wnioskodawca żądał ujawnienia informacji również w tym zakresie. W tym kontekście zgodzić się należy, że stroną skarżącą, że osobom pełniącym funkcje publiczne przysługuje nieco mniejszy zakres ochrony danych osobowych (choć oczywiście nie jest on całkowicie zniesiony) niż innym podmiotom. Osoby uczestniczące w kontroli (wskazane w protokołach kontroli) są funkcjonariuszami publicznymi i w związku z tym organ miał obowiązek na żądanie wnioskodawcy przekazać całe protokoły bez anonimizacji ich imion i nazwisk lub też w odrębnym piśmie do wnioskodawcy uzupełnić te zamieszczonych na stronach BIP protokoły poprzez wskazanie imion i nazwisk tych osób. Sąd podziela w tej kwestii poglądy wyrażone w orzecznictwie np.: wyrok NSA z dnia 24 czerwca 1999r., sygn. II SA 686/99 "błędnym jest twierdzenie, iż imię i nazwisko oraz stanowiska pracownika państwowego (z wyjątkiem służb specjalnych) lub samorządowego podlega ochronie danych osobowych na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. nr 133 poz. 883)." Oczywiście natomiast ujawnieniu nie podlegają inne dane osobowe tych osób jak np. adres zamieszkania. I tylko w takim wąskim znaczeniu należy rozumieć żądanie strony skarżącej zgłoszone na rozprawie z 24.01.2012r. ujawnienia danych "osobowych pracowników Izby Skarbowej, wszystkich pracowników Ministerstwa Finansów oraz Najwyższej Izby Kontroli, którzy brali udział w kontrolach, o których jest mowa we wniosku skarżącego z 1 września 2011r."

Odnośnie pozostałych dokumentów żądanych przez stronę skarżącą, a nieujawnionych na stronach internetowych BIP, to organ powinien się do tych żądań szczegółowo odnieść. Podkreślić przy tym należy, iż organ władzy publicznej jest zobowiązany do ujawnienia tylko tych informacji publicznych, które są w jego posiadaniu oraz jeżeli prawo to nie ulega ograniczeniu na zasadzie art.5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. "Możliwość udostępnienia informacji publicznej ma tylko podmiot, który jest w posiadaniu takiej informacji i tylko ten podmiot może ocenić czy jest w stanie udzielić informacji w sposób wnioskowany, a przede wszystkim samo udostępnienie informacji nie wymaga wydania decyzji administracyjnej, a jedynie dokonania czynności materialno-technicznej" – wyrok WSA w Szczecinie z 17.02.2010r., sygn. akt II SA/Sz 690/09. Jak stwierdził na rozprawie w dniu 24.01.2012r. pełnomocnik organu, niektóre z dokumentów żądanych przez stronę skarżącą "mogą być w oryginale dostępne w Izbie Skarbowej." Zatem te z dokumentów, które znajdują się w dyspozycji Izby Skarbowej w K. , w zakresie wskazanym we wniosku z 1.09.2011r., a nie są objęte dyspozycją art.5 ustawy o dostępie do informacji publicznej powinny być udostępnione stronie skarżącej. Jeżeli takich dokumentów nie ma w Izbie Skarbowej w K. (gdyż np. zostały sporządzone w jednym egzemplarzu i wraz z oryginałem protokołu znajduje się w organie przeprowadzającym kontrolę), to organ powinien poinformować wnioskodawcę, że określone dokumenty nie znajdują się w jego dyspozycji i wskazać, gdzie owe dokumenty można uzyskać (zob. wyrok WSA w Olsztynie z 23.11.2010r., sygn. akt II SAB/Ol 84/10). Natomiast w przypadku dokumentów objętych dyspozycją art.5 cyt. ustawy organ powinien wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej na zasadzie art.16 cyt. ustawy.

W ocenie składu orzekającego, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt. 4 lit a ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej o tym czy dany protokół, załącznik ma charakter dokumentu urzędowego w rozumieniu w/w przepisu decyduje zawarta w nim informacja. Musi mieć ona charakter informacji, o jakiej mowa w art. 1 ust. 1 w/w ustawy, a więc dotyczyć sprawy publicznej. W sytuacji gdyby organ powziął jakiekolwiek wątpliwości o jakie konkretnie informacje chodzi – powinien wezwać wnioskodawcę o sprecyzowanie i dokładne wyjaśnienie czego dotyczy jego wniosek. Sąd w całości podziela pogląd, wyrażony w wyroku WSA w Warszawie z 26.11.2010r., sygn. akt II SAB/Wa 275/10, że "jeżeli żądane przez wnioskodawcę informacje nie są informacjami publicznymi, to organ nie jest zobowiązany do wydania na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z 2001 r. o dostępie do informacji publicznej decyzji o odmowie ich udostępnienia." Musi jednak zawiadomić o tym wnioskodawcę.

Na koniec wskazać należy, iż wnioskodawca żądał udostępnienia informacji publicznej drogą elektroniczną. W tym kontekście Sąd wskazuje, że udostępnienie żądanej przez wnioskodawcę informacji publicznej może wiązać się koniecznością jej przekształcenia (np. z formy dokumentu papierowego na formę zeskanowanego pliku komputerowego), a w konsekwencji zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej organ powinien stwierdzając obowiązek poniesienia opłaty oraz ustalając jej wysokość, wezwać o nią wnioskodawcę (art.15 ust.2 cyt. ustawy). W tym zakresie Sąd w całości podziela pogląd wyrażony w wyroku WSA w Warszawie z 17.12.2001r., sygn. akt II SA/Wa 850/07, że "koszty wymienione w art. 15 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej to po pierwsze: koszty przekształcenia informacji, np. z formy dokumentu papierowego na formę zeskanowanego pliku komputerowego, po drugie zaś: koszty udostępnienia informacji w sposób zgodny z wnioskiem, np. na dysku CD czy DVD, a także w formie kserokopii dokumentu. Dodatkowy koszt udostępnienia informacji publicznej to taki, który pojawia się wobec innego sposobu realizacji prawa dostępu do informacji publicznej, niż wgląd do dokumentów czy udzielenie odpowiedzi na wniosek zawierający proste pytania dotyczące treści dokumentów, co w konsekwencji uzasadnia pobieranie przez dysponenta informacji publicznej stosownej opłaty od zainteresowanego, stanowiącej koszt jej udostępnienia (koszt realizacji wniosku w sposób, jaki życzy sobie tego wnioskodawca)."

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania skład orzekający zobowiązał Dyrektora Izby Skarbowej w K. do udzielenia informacji publicznej w zakresie wskazanym przez stronę skarżącą we wniosku z dnia 1 września 2011r. Zgodnie z art.13 ustawy o dostępie do informacji publicznej organ powinien załatwić wniosek w terminie 14 od dnia otrzymania akt sprawy.

Sąd na podstawie art. 149 p .p.s.a. orzekł jak w pkt I wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.