Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 435/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2019-07-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3, art. 3 § 2 pkt 2, 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 141 § 1, art. 26 § 2, art. 142
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia innego organu do załatwienia sprawy p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze , działając na podstawie art. 26 § 2 K.p.a., po rozpoznaniu wniosku [...], o wyłączenie Burmistrza od rozpoznania sprawy wymierzenia [...] administracyjnej kary pieniężnej za zniszczenie modrzewia europejskiego i sosny zwyczajnej, znajdujących się na działce nr ewid. [...], odmówiło wyznaczenia innego organu do załatwienia opisanej wyżej sprawy.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na ww. postanowienie wnieśli [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu:

- administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2);

- postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (pkt 3).

Analizując treść zaskarżonego postanowienia – którym odmówiono wyznaczenia innego organu do załatwienia sprawy w przedmiocie kary pieniężnej za zniszczenie drzew – stwierdzić trzeba, że rozstrzygnięcie to nie należy do wskazanych wyżej rodzajów postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym (art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.), ponieważ:

- nie służy na nie zażalenie – gdyż stosownie do art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy K.p.a. tak stanowi; natomiast K.p.a. nie stanowi, aby na postanowienie w przedmiocie wyznaczenia organu właściwego do załatwienia sprawy (art. 26 § 2 K.p.a.) służyło stronie zażalenie; postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji (art. 142 K.p.a.);

- nie kończy ono postępowania w sprawie - postanowienie kończące postępowanie w sprawie uniemożliwia uruchomienie toku instancji w stosunku do określonej decyzji i powoduje, że uzyskuje ona przymiot ostateczności; zaskarżone postanowienie nie powoduje takiego skutku, gdyż jedynie orzeka o odmowie wyznaczenia innego organu do załatwienia sprawy;

- nie rozstrzyga sprawy co do istoty - z rozstrzygnięciem tego rodzaju (co do istoty sprawy) mamy do czynienia wtedy, gdy akt administracyjny w sposób władczy określa uprawnienia lub obowiązki jego adresata w sferze prawa materialnego; zaskarżone postanowienie nie wywołuje takich skutków.

Zaskarżone postanowienie nie zostało również wydane w postępowaniu egzekucyjnym ani zabezpieczającym (art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a.), lecz na podstawie przepisu K.p.a. (art. 26 § 2), a nie przepisu ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Podkreślenia wymaga, że samo wyznaczenie innego organu do załatwienia sprawy uregulowane zostało w przepisach art. 26 § 2 i 3 K.p.a., które upoważniają organ wyższego stopnia do wyznaczenia do załatwienia sprawy inny podległy sobie organ, w miejsce organu wyłączonego. Choć przepisy te nie określają w jakiej formie organ administracji publicznej wyższego stopnia powinien to uczynić, to zarówno w doktrynie jak i judykaturze przyjęto, że właściwy organ administracyjny wydaje w tym przedmiocie postanowienie. Jak wskazano powyżej jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczące poszczególnej kwestii incydentalnej wynikłej w toku postępowania, lecz nierozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to natomiast postanowienie kończące postępowanie. Z tych też względów na postanowienie w przedmiocie wyznaczenia innego organu do załatwienia sprawy nie przysługuje zażalenie. Postanowienie takie może być kontrolowane jedynie w trakcie kontroli instancyjnej dokonywanej na skutek środka odwoławczego od decyzji wydanej w sprawie.

Konsekwencją powyższych rozważań jest przyjęcie, że na zaskarżone postanowienie nie można skutecznie wnieść skargi.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.