Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 49/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 kwietnia 2018 r. w sprawie ze skargi G. M. na bezczynność Dyrektora A w T w przedmiocie niezałatwienia wniosku z dnia 27 grudnia 2017 r. dotyczącego rekrutacji na półkolonię postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 27 grudnia 2017 r. (data wpływu do organu 29 grudnia 2017 r.) G. M. złożył wniosek o przyjęcie syna na półkolonie "Bezpieczne ferie z A".

Pismem z dnia 5 stycznia 2018 r. Dyrektor A poinformował wnioskodawcę, że jego wniosek został złożony z pogwałceniem zasad wskazanych w zasadach rekrutacji na półkolonię i dlatego nie podlega rozpoznaniu. Wyjaśnił jednak, że wnioskodawca może złożyć kolejny wniosek zgodnie z zasadami rekrutacji opublikowanymi na stronie internetowej A w T.

W dniu 12 stycznia 2018 r. G. M. złożył do Prezydenta Miasta skargę na bezczynność Dyrektora A w T, podnosząc, że z bezczynnością mamy do czynienia nie tylko w przypadku, gdy mimo upływu terminu sprawa nie jest załatwiona, ale również w przypadkach gdy organ odmawia jej rozpoznania lub załatwienia w konkretnej sprawie i zakończenia wydaniem decyzji. Nadto podał, że w sprawie nie zachodziły podstawy do pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Pismem z dnia 13 lutego 2018 r. Prezydent Miasta poinformował, że nie stwierdził uchybień w ramach działań podejmowanych przez Dyrektora A w T w przedstawionej sprawie.

G. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Dyrektora A w T w przedmiocie niezałatwienia wniosku z dnia 27 grudnia 2017 r. dotyczącego rekrutacji na półkolonię

W odpowiedzi na skargę Dyrektor A w T wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na fakt, że sprawa nie należy do właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego. W razie nieuwzględnienia przez sąd tego wniosku wniesiono o oddalenie skargi, ewentualnie o umorzenie postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach.

Z przytoczonych wyżej przepisów p.p.s.a. wynika, że nie w każdej sytuacji, w której podmiot skarżący jest niezadowolony z działalności organów administracji publicznej, dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Podkreślić trzeba, że skargę można wnieść tylko w sytuacjach opisanych w powołanych wyżej przepisach. Jeżeli zaś skarga dotyczy przypadku niewymienionego w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a., sąd administracyjny zobowiązany jest do jej odrzucenia, gdyż rozpatrując taką skargę wykroczyłby poza swoje kompetencje powierzone mu przez ustawodawcę.

W ocenie Sądu przedmiotowa skarga nie mieści się w żadnej z kategorii wymienionych w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a, a dopiero po spełnienia tego warunku dopuszczalne jest zaskarżenie bezczynności organu.

Jak wskazano wyżej, skarżący ubiegał się o przyjęcie jego syna na półkolonie "Bezpieczne ferie z A". W zakresie tego wniosku żaden przepis prawa administracyjnego nie wymaga wydania rozstrzygnięcia, które mieści się w kategorii orzeczeń wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1-4a i § 3 p.p.s.a., a tym samym nie można uznać, aby Dyrektor A udzielając skarżącemu odpowiedzi na wniosek występował w roli władczej organu administracji publicznej, tj. rozstrzygał w trybie administracyjnoprawnym.

Zasady organizacji wypoczynku dzieci i młodzieży, w którego zakresie mieści się organizacja półkolonii określają przepisy ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2017 r., poz. 2198) oraz Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 marca 2016 r. w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży., a jak słusznie zauważył skarżony organ żaden z tych aktów prawnych nie precyzuje przebiegu procesu rekrutacji kandydatów, jaki zastosować ma Dyrektor A podczas organizowania półkolonii. Co więcej, żaden z ww. aktów prawnych nie wskazuje, że zakończenie procesu rekrutacji ma się odbywać wydaniem decyzji administracyjnej.

Jak podano na wstępie skarga na bezczynność lub przewlekłość musi dotyczyć konkretnego postępowania administracyjnego; jeśli takiego postępowania administracyjnego w ogóle nie było i nie ma, skarga, jako pozbawiona przedmiotu, nie jest dopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.