Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 65/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2013-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 20, art. 5 ust. 1 pkt 1-9, art. 28 ust. 2, art. 35 ust. 1 i 4
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.
article: art. 63 ust. 1, art. 72 ust. 1, art. 86
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: art. 4 ust. 2, art. 55, art. 64 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędzia WSA Adam Matuszak Protokolant st. sekretarz sądowy Jakub Borowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2013r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Starosta, po rozpatrzeniu wniosku M.B. o wydanie pozwolenia na budowę dwóch elektrowni wiatrowych wraz z niezbędną infrastrukturą i przyłączeniem do sieci elektroenergetycznej, zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dwóch elektrowni wiatrowych o wysokości 99,45 mnpt, o mocy nominalnej 800 kW każda typu [...], abonenckiej sieci elektroenergetycznej SN-15 kV z rozdzielnią SN-15 kV wraz z niezbędną infrastrukturą, przyłączeniem do sieci elektroenergetycznej w obrębie L. na działkach nr [...], w obrębie K. na działkach nr [...] oraz w obrębie K. na działkach nr [...] gm. J. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) zwanej dalej: pr.bud., art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że planowana inwestycja należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Celem planowanego przedsięwzięcia jest produkcja i dystrybucja energii elektrycznej pochodzącej z siły wiatru, określanej jako energia odnawialna. Przedsięwzięcie to spowoduje emisję hałasu, powstawanie odpadów i ścieków socjalnych w trakcie budowy i eksploatacji planowanych obiektów. W fazie realizacji przedsięwzięcia uciążliwości te będą miały charakter krótkookresowy i miejscowy, a w fazie eksploatacji obiektów znaczącym oddziaływaniem będzie emisja hałasu do środowiska. Tereny rolnicze znajdujące się w sąsiedztwie instalacji nie podlegają ochronie prawnej przed hałasem. Ochronie tej podlegają tereny zabudowy mieszkalnej typu zagrodowego położone w odległości około 700 m od planowanych obiektów. Z danych zawartych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko oraz ostatecznej decyzji z dnia [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia wynika brak przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Także cień projektowanych obiektów nie powinien stanowić uciążliwości dla otoczenia, gdyż nie sięgnie najbliżej położonych zabudowań, uciążliwość mogą stanowić jedynie efekty optyczne w postaci odbijania się światła od poruszających się skrzydeł. Zagrożenie dla przelatujących ptaków ze względu na usytuowanie inwestycji z dala od miejsc gniazdowania i koncentracji oraz tras przelotów ptaków z uwagi na znaczną odległość inwestycji od obszarów Natura 2000, skalę oddziaływania, zasięg oddziaływania hałasu nie będzie miało wpływu na długofalowy spadek liczebności populacji gatunków ani zmniejszenia wielkości siedliska gatunków. Praca elektrowni nie będzie stanowiła źródła powstawania ścieków i źródła emisji gazów oraz pyłów do powietrza. Nie będzie też wywierała negatywnego wpływu na wody powierzchniowe oraz gruntowe i powierzchnię ziemi. Zdaniem organu, inwestycja nie będzie stanowiła zagrożenia i nie powinna spowodować negatywnych skutków dla środowiska.

Od powyższej decyzji D.K. - właściciel działki nr [...] obr. L. wniósł odwołanie domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

- art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej: kpa., poprzez zaniechanie obligatoryjnego zawieszenia postępowania w sytuacji, gdy organ wiedział o toczących się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym postępowaniach o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza z dnia [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, z dnia [...] o lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz z dnia [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia;

- art. 5 ust. 1 pkt 9 pr.bud. poprzez brak zaliczenia do obszaru oddziaływania obiektu budowlanego działki nr [...] należącej do odwołującego się;

- art. 156 § 1 pkt 2 kpa. w związku z art. 35 ust. 1 pkt 1 pr.bud. oraz art. 2 Konstytucji RP i art. 6, art. 7, art. 77 kpa. poprzez niedopełnienie obowiązku zbadania zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;

- art. 156 § 1 pkt 2 kpa. w związku z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t.j. Dz.U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 ze zm.) poprzez wydanie pozwolenia na budowę dla działki nr [...] bez uzyskania uprzedniej zgody Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na dokonanie zmiany przeznaczenia gruntu na cel nierolniczy z uwagi na okoliczność, iż w skład działki nr [...] wchodzi grunt orny klasy IIIb.

Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu stwierdzono, że organ I instancji udzielił pozwolenia na budowę dwóch elektrowni wiatrowych, abonenckiej sieci elektroenergetycznej SN-15 kV z rozdzielnią SN-15 kV wraz z niezbędną infrastrukturą, przyłączeniem do sieci elektroenergetycznej. Przedmiotem planowanej inwestycji jest budowa dwóch elektrowni wiatrowych z generatorami asynchronicznymi o mocy 800 kW, zlokalizowanymi na działce inwestora nr [...] obr. L. Obszar oddziaływania tego obiektu obejmuje nieruchomości: w obrębie L. działki nr [...], w obrębie K. działki nr [...] oraz w obrębie K. działki nr [...]. Z projektu budowlanego wynika, że obszar oddziaływania obiektu dotyczy linii kablowych wyprowadzonych z rozdzielni RSN. W tym zakresie właściciel działki nr [...] obr. L. jest stroną postępowania. Z oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wynika, że D.K. wyraził zgodę na budowę linii kablowych na swojej działce nr [...] obr. L.

Wojewoda wyjaśnił również, że Burmistrz decyzją nr [...] z dnia [...] ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedmiotowej inwestycji wskazując, iż nie należy ona do przedsięwzięć wymagających utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. Odwołujący się jest właścicielem sąsiedniej nieruchomości - działki nr [...] obr. L., jednak nie oznacza to, że jest stroną postępowania w sprawie pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych na działce nr [...] obr. L. Należałoby bowiem dodatkowo wykazać albo przynajmniej uprawdopodobnić, że planowana inwestycja będzie negatywnie oddziaływać na jego nieruchomość, ograniczy możliwości jej zagospodarowania, czym zostaną naruszone prawa właścicielskie wynikające z art. 140 kpc. (winno być kc.). Tymczasem pełnomocnik odwołującego się stwierdza posiadanie przez niego interesu prawnego w postępowaniu dotyczącym budowy elektrowni wiatrowych wskazując jedynie na położenie należących do niego zabudowań w odległości około 1200 m od miejsca usytuowania obiektu.

Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że organ I instancji nie zawiesił postępowania w sprawie mając świadomość, że toczy się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza z dnia [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, z dnia [...] o lokalizacji inwestycji celu publicznego i z dnia [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, bowiem jest on związany tymi decyzjami dopóki pozostają one w obrocie prawnym. Za nietrafny został uznany zarzut naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 kpa. w związku z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych poprzez wydanie pozwolenia na budowę dla działki nr [...] bez uzyskania uprzedniej zgody Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na dokonanie zmiany przeznaczenia gruntu na cel nierolniczy. W aktach sprawy znajduje się pismo Starosty z dnia 28 lutego 2012 r. informujące, że z dniem rozpoczęcia inwestycji wyłączeniu z produkcji rolniczej podlegają grunty o powierzchni łącznej 440 m2, w tym: RIVa - 410 m2 i PsIV - 30 m2, przeznaczone pod budowę zgodnie z przedłożonym projektem zagospodarowania terenu, bez konieczności uzyskania zezwolenia. Ponadto Starosta postanowieniem z dnia [...] uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił warunki m.in. sporządzenia analizy porealizacyjnej w zakresie klimatu akustycznego na terenie zabudowy mieszkaniowej w otoczeniu przedsięwzięcia, w terminie 3 miesięcy od dnia rozpoczęcia eksploatacji elektrowni. Zdaniem organu odwoławczego, ponieważ projekt budowlany został opracowany zgodnie z obowiązującymi przepisami, inwestor spełnił wymagania określone w art. 32 i 34 pr.bud., a przepis art. 35 ust. 4 pr.bud. nie dopuszcza możliwości wprowadzania dalszych warunków, od których zależałoby wydanie pozwolenia na budowę, należało zatwierdzić projekt budowlany i udzielić pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych.

Na tę decyzję D.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się jej uchylenia oraz decyzji ją poprzedzającej. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

- art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. e oraz ust. 1 pkt 9 pr.bud., § 11 ust. 1 i 2, § 13 oraz § 323-327 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690 ze zm.) zwanego dalej: rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych, oraz załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobu sprawdzania dotrzymania tych poziomów (Dz.U. Nr 192, poz. 1883) zwanego dalej: rozporządzeniem w sprawie poziomów elektromagnetycznych, poprzez pominięcie zbadania, czy inwestycja będzie oddziaływała i w jaki sposób na istniejące, usytuowane w sferze oddziaływania obiektu inne budynki, zwłaszcza budynki mieszkalne skarżącego znajdujące się w odległości ok. 650-670 m od planowanej inwestycji;

- art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności związanych z oddziaływaniem planowanej inwestycji na budynki mieszkalne skarżącego znajdujące się w odległości ok. 650-670 m od planowanej inwestycji.

Zdaniem skarżącego, wydając decyzje organy obu instancji nie dokonały oceny, czy wzniesienie planowanego obiektu budowlanego (elektrowni wiatrowych) odpowiada normom prawa budowlanego, warunkom techniczno-budowlanym i czy planowana inwestycja nie spowoduje pogorszenia warunków życia okolicznych mieszkańców przez wzrost uciążliwości dla otoczenia, a także czy projekt budowlany spełnia wymogi przewidziane w decyzji środowiskowej. Pozwolenie na budowę, zwłaszcza na obszarach zabudowanych lub w ich bezpośrednim otoczeniu, w wielu wypadkach musi uwzględniać sprzeczne interesy inwestora oraz osób, których prawa mogą być przez to pozwolenie zagrożone lub naruszone. Ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich, o której mowa w art. 5 pr.bud., oznacza szeroki zakres badania oddziaływania jednej nieruchomości na sąsiednie działki budowlane. Zdaniem skarżącego, planowana inwestycja pogorszy warunki oświetleniowe otoczenia w związku z migotaniem obracających się skrzydeł wiatraka oraz nasłonecznienia otoczenia poprzez rzucający się i ruchomy cień elektrowni wiatrowej. Poza tym będzie miała miejsce emisja ciągłego hałasu mechanicznego i szumu aerodynamicznego w związku z pracą turbiny wiatrowej, emisja infradźwięków w promieniu nawet kilku kilometrów, zakłócana będzie praca urządzeń radiowych oraz niemożliwa będzie budowa nowych budynków mieszkalnych i gospodarczych na nieruchomościach sąsiadujących z elektrownią wiatrową.

Skarżący podniósł również, że w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę organ badając zgodność projektowanej inwestycji z § 11 ust. 1 i 2, § 13 oraz § 323-327 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych ma prawny obowiązek zbadania, czy inwestycja będzie oddziaływała i w jaki sposób na istniejące, usytuowane w sferze oddziaływania obiektu inne budynki, zwłaszcza budynki mieszkalne znajdujące się w odległości ok. 650-670 m od planowanej inwestycji. Pominięcie tych kwestii przez organy podczas dokonywania analizy wniosku inwestora oznacza, że wydanie pozwolenia na budowę jest przedwczesne, bowiem nie wiadomo, czy realizacja inwestycji nie naruszy wymogów wynikających z przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych oraz dopuszczalnych wartości parametrów fizycznych pól elektromagnetycznych określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia w sprawie poziomów elektromagnetycznych. W ocenie skarżącego, organy obu instancji naruszyły przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa. poprzez niewyjaśnienie wskazanych wyżej okoliczności sprawy.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji. Poza tym organ wyjaśnił, że o braku przeciwwskazań dla realizacji przedmiotowej inwestycji, wynikających z przepisów o ochronie przyrody i innych dotyczących środowiska świadczy pozytywna decyzja Burmistrza z dnia [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Oddziaływanie elektrowni wiatrowych zostało opisane w tej decyzji, a zatem bezpodstawna jest opinia skarżącego, że planowana inwestycja pogorszy warunki życia w jej otoczeniu. Przedmiotowa inwestycja nie wprowadzi ograniczeń w sposobie korzystania z sąsiednich nieruchomości.

Na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego podniósł, że skarżący w ubiegłym roku wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla budynku mieszkalnego na swojej działce nr [...] obr. L. Odmówiono mu jednak ustalenia tych warunków z uwagi na zaplanowaną inwestycję elektrowni wiatrowej. Od tej decyzji zostało wniesione odwołanie. Z kolei uczestnik postępowania – M.B. podniósł, że inwestycja została przeprowadzona zgodnie z prawem, a sąsiedzi wiedzieli o planowanych pracach na jego działce. Wyjaśnił, że skarżący starania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy złożył w następstwie działania i podpowiedzi Stowarzyszenia, bowiem zrealizowanie inwestycji przez skarżącego we wskazanym miejscu byłoby zbyt kłopotliwe z uwagi na brak dostępu do drogi publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa.

Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 tej ustawy stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1).

Sąd poddawszy kontroli zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji dotyczą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę dwóch elektrowni wiatrowych wraz z niezbędną infrastrukturą i przyłączeniem do sieci elektroenergetycznej.

Zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 pr.bud., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Pozytywny wynik opisanego powyżej sprawdzenia skutkuje obowiązkiem wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wynika to z art. 35 ust. 4 pr.bud., zgodnie z którym w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Należy zatem zauważyć, że proces inwestycyjny, który zakończyć ma się zrealizowaniem planowanej inwestycji składa się z kilku etapów, których spełnienie umożliwia przystąpienie do kolejnego w następstwie których to działań dochodzi do wydania pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. Inwestor, przed wystąpieniem z wnioskiem o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, musi uzyskać dla planowanej inwestycji najpierw ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a następnie ostateczną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.

W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717, ze zm) dalej: u.p.z.p. w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: 1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; 2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

W rozpoznawanej sprawie inwestor przedstawił takie decyzje, bowiem w aktach sprawy - projekcie budowlanym - znajdują się ostateczne decyzje Burmistrza z dnia [...] Nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu gminnym polegającej na budowie dwóch elektrowni wiatrowych wraz z niezbędną infrastrukturą i przyłączem do sieci elektroenergetycznej na działce nr [...] obręb. L., oraz decyzja Burmistrza z dnia [...] Nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie abonenckiej sieci elektroenergetycznej SN-15 kV z rozdzielnia SN 15 kV przez działki nr [...] obr. L., działki nr [...] obr. K. i działki nr [...] obr. K. gm. J. Inwestor uzyskał również decyzją Burmistrza z dnia [...] nr [...] środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch elektrowni wiatrowych o mocy projektowanej 800 kW każda na działce nr [...] obręb. L., określając jednocześnie warunki realizacji przedsięwzięcia w odniesieniu do zapisów art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227) dalej: ustawa o udostępnianiu informacji. Wprawdzie jak wynika z prowadzonej w toku postępowania wyjaśniającego korespondencji z inwestorem oraz skarżącym wynika, że Stowarzyszenie A oraz grupa mieszkańców wsi L podjęli działania mające na celu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji Burmistrza z dnia [...] Nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie dwóch elektrowni wiatrowych w trybie wznowienia postępowania oraz stwierdzenia nieważności takiej decyzji lecz do dnia rozpoznawania przez Wojewodę odwołania w tej sprawie, jak również w dacie orzekania przez Sąd nie doszło do wyeliminowania tej decyzji z porządku prawnego, wobec czego ustalenia w niej zawarte wiążą zarówno organy orzekające w tej sprawie, jak również sąd administracyjny.

Dopiero po uzyskaniu tych decyzji inwestor wystąpił z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę planowanej inwestycji. Należy jednak zauważyć, że na tym etapie procesu inwestycyjnego organy architektoniczno-budowlane nie dokonują ponownie oceny tych okoliczności sprawy, które stanowiły podstawę wydania zarówno decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jak i decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Wynika to wprost z treści art. 35 ust. 1 pkt 1 pr.bud., który nakłada na organy obowiązek sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wymaganiami ochrony środowiska określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, nie daje im natomiast podstaw do oceniania materiału dowodowego, na podstawie którego zostały wydane ww. decyzje, czy też ingerowania w zapisy zawarte w tych decyzjach. Nie pozostaje w ich kompetencji zmiana wymagań ochrony środowiska określonych w ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ architektoniczno - budowlany musi ocenić zgodność projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wymaganiami ochrony środowiska sprecyzowanymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Nie ma natomiast prawa we własnym zakresie uchylić się od respektowania ostatecznych decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla tej inwestycji, czy też ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Poza tym z treści art. 55 w związku z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. wynika, że decyzja o warunkach zabudowy wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę, jak również z treści art. 71 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji wynika, że w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określa się środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Organ architektoniczno - budowlany nie może ich samodzielnie określić inaczej. Z przytoczonymi zapisami ustaw koresponduje nadto treść art. 86 ustawy o udostępnianiu informacji, zgodnie z którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1 tej ustawy, czyli wiąże organ architektoniczno - budowlany przy wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę ( art. 72 ust. 1 pkt 1).

Nie można zatem zgodzić się ze skarżącym, że organy orzekające w tej sprawie naruszyły art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności związanych z oddziaływaniem planowanej inwestycji na budynki mieszkalne skarżącego znajdujące się w odległości ok. 650-670 m od planowanej inwestycji. Okoliczności te zostały zbadane w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono, że planowane przedsięwzięcie spowoduje emisję hałasu, ochronie przed hałasem podlegają bowiem tereny zabudowy mieszkalnej typu zagrodowego położone w odległości około 700 m od planowanych obiektów. Z danych zawartych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko wynika jednak brak przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku dla terenów zabudowy mieszkaniowej.

Odnośnie kolejnego zarzutu dotyczącego cienia, który będzie rzucany przez projektowane obiekty wyjaśniono, że nie powinien on stanowić uciążliwości dla otoczenia, gdyż nie sięgnie do najbliżej położonych zabudowań, natomiast uciążliwość może stanowić efekt optyczny w postaci odbijania się światła od poruszających się skrzydeł. Jednakże efekt ten można wyeliminować poprzez zastosowanie matowych farb do malowania śmigieł w celu wyeliminowania efektu stroboskopowego, który to zapis znalazł się w decyzji środowiskowej. `

Zgodnie zatem z art. 35 ust. 1 pkt 1 pr.bud., w fazie postępowania wyjaśniającego prowadzonego postępowania administracyjnego mającego za przedmiot zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę organ musiał ocenić zgodność projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wymaganiami ochrony środowiska sprecyzowanymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Nie miał on natomiast kompetencji, aby we własnym zakresie uchylić się od respektowania ostatecznej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji, czy też ustaleń ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.

W niniejszej sprawie należy podzielić stanowisko organów obu instancji, że ponieważ przedstawiony przez inwestora projekt budowlany nie naruszał ustaleń oraz wymogów zawartych w tych decyzjach, były one zobowiązane na podstawie art. 35 ust. 4 pr.bud. do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia § 11 ust. 1 i 2, § 13 oraz § 323-327 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Organy zbadały zgodność projektu budowlanego z przepisami Prawa budowlanego i przepisami techniczno-budowlanymi oraz stwierdziły, że projekt ten jest zgodny z wymogami powołanego rozporządzenia. Powołane przez stronę skarżącą regulacje § 11 ust. 1 i 2, § 13 rozporządzenia dotyczą zasad usytuowania budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi, który winien być lokalizowany poza zasięgiem zagrożeń i uciążliwości określonych w przepisach odrębnych, przy czym dopuszcza się wznoszenie budynków w tym zasięgu pod warunkiem zastosowania środków technicznych zmniejszających uciążliwości poniżej poziomu ustalonego w tych przepisach, bądź zwiększających odporność budynku na te zagrożenia i uciążliwości. Do takich uciążliwości zalicza się, na co wskazuje skarżący szkodliwe promieniowanie i oddziaływanie pół elektromagnetycznych oraz hałas i drgania. Odnośnie zaś zachowania odległości budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów to wskazać należy, że istniejąca odległość pomiędzy lokalizacją dwóch wiatraków a najbliższymi zabudowania skarżącego wynosząca jak wskazano w decyzji środowiskowej ok. 700 m , a skarżący określa tę odległość na ok. 650-670 m należy stwierdzić, że taka odległość świadczy o zachowaniu wszelkich wymogów określonych w §13 rozporządzenia.

W kwestii natomiast dopuszczalnych norm hałasu, to nie ulega wątpliwości, na co wskazano w decyzji środowiskowej, że gwarantowany poziom mocy akustycznej dwóch zainstalowanych turbin E-83 o mocy znamionowej 800 kW wynosi 103 dB(A) lecz wyniki przeprowadzonych obliczeń zawarte w raporcie wykazały brak przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Celem potwierdzenia tych założeń na inwestora został nadto nałożony obowiązek przeprowadzenia pomiaru hałasu na terenie zabudowy mieszkaniowej w otoczeniu przedsięwzięcia. Trudno zatem na podstawie twierdzeń skarżącego przyjąć, wbrew informacjom zawartym w decyzji środowiskowej i raporcie, że poziom hałasu na działce skarżącego zostanie przekroczony o dopuszczalne normy. Także brak jest na obecnym etapie podstaw do stwierdzenia, że w otoczeniu dwóch elektrowni wiatrowych przekroczone zostaną dopuszczalne poziomy pól elektromagnetycznych określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobu sprawdzania dotrzymania tych poziomów (DZ.U, Nr 192, poz. 1883).

Odnośnie stwierdzenia organu odwoławczego, iż skarżący z uwagi na treść art. 28 ust. 2 pr.bud. określającego pojęcie strony postępowania przez pryzmat obszaru oddziaływania inwestycji, która w niniejszej sprawie obejmuje także działkę nr [...] obr. L. stanowiącą własność skarżącego jest stroną toczącego się postępowania, bowiem jego nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu - linii kablowych wyprowadzonych z rozdzielni RSN, natomiast nie jest stroną postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych na działce nr [...] obr. L. należy stwierdzić, że stanowisko to co do braku przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę dwóch elektrowni wiatrowych nie jest zasadne. Skarżący jest stroną zarówno postępowania w tym zakresie jak i w zakresie pozwolenia na budowę abonenckiej sieci elektroenergetycznej SN-15 kV z rozdzielnią SN-15 kV. Przepis art. 28 ust. 2 pr.bud. należy bowiem interpretować z uwzględnieniem treści przepisów art. 28 kpa., art. 3 pkt 20 oraz art. 5 ust. 1 pkt 1-9 pr. bud. Zatem nadal przymiot strony powiązany jest z istnieniem interesu prawnego lub obowiązku, a nie z jego naruszeniem. Wprowadzenie pojęcia obszaru oddziaływania obiektu oznacza, że przymiot strony mają nie tylko właściciele działek bezpośrednio graniczących z terenem inwestycji, jak również nie chodzi o wykazanie naruszenia własnego interesu prawnego aby uznać podmiot za stronę postępowania. Zatem bez względu na okoliczność, czy skarżący wykaże, iż doszło poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę do naruszenia jego prawnie chronionego interesu prawnego czy też nie, to przymiot strony mu przysługuje, jeżeli tylko wykaże istnienie takiego interesu prawnego.

W tej sprawie niewątpliwie strona skarżąca taki interes prawny posiadała, dlatego też mimo wskazania, że nie jest stroną postępowania w zakresie pozwolenia na budowę dwóch elektrowni wiatrowych to organ odwoławczy merytorycznie rozpoznał zarzuty odwołania ustosunkowując się do nich i nie stwierdzono aby wydana decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę naruszała wskazane wyżej przepisy prawa materialnego, jak również przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym uchylenie decyzji organu I instancji.

Wbrew twierdzeniom skargi organ odwoławczy z zachowaniem reguł postępowania administracyjnego ponownie rozpoznał sprawę merytorycznie ustosunkowując się do wskazanych w odwołaniu zarzutów.

Mając powyższe na względzie Sąd nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji Wojewody, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.