Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SAB/Wr 928/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Kuczyńska - Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2022 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. we W. na bezczynność Prezydenta Wrocławia w przedmiocie dokonania analizy prawnej regulaminu sprzedaży abonamentów za pośrednictwem sklepu internetowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 7 stycznia 2020 r. do Urzędu Miejskiego Wrocławia wpłynęło pismo z 31 grudnia 2019 r. złożone przez S. sp. z o.o. we W. (dalej: strona skarżąca, Spółka). Jako adresata tego pisma Spółka wskazała Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu (dalej: SKO) i podała, że pismo jest złożone za pośrednictwem Urzędu Miasta Wrocławia. W treści pisma Spółka podniosła, że dotyczy ono "niezgodnego z prawem postępowania Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta w zakresie pobierania opłat za parkowanie oraz wytworzenia regulaminu pobierania opłat zawierającego prawa i obowiązki nie wynikające z uchwały Rady Miejskiej Wrocławia".

W piśmie z 22 stycznia 2020 r. SKO wskazało, że w dniu 14 stycznia 2020 r. Zastępca Dyrektora Wydziału Inżynierii Miejskiej w Urzędzie Miejskim Wrocławia przekazał do SKO pismo Spółki z 31 grudnia 2019 r. SKO uznało, że pismo to nosi znamiona skargi wniesionej w trybie art. 227 k.p.a. i przekazało tą skargę do Rady Miejskiej Wrocławia celem jej rozpatrzenia zgodnie z właściwością.

Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Wrocławia (dalej: organ) polegającą – jak wskazała – na tym, że Prezydent Wrocławia nie odniósł się do pisma z 31 grudnia 2019 r. i nie dokonał analizy prawnej regulaminu sprzedaży abonamentów za pośrednictwem sklepu internetowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że rozpatrzenie skargi złożonej przez stronę skarżącą za pośrednictwem Urzędu Miejskiego Wrocławia do SKO i przekazanej zgodnie z właściwością do Rady Miejskiej Wrocławia było właściwe, a tym samym podniesione zarzuty są bezpodstawne. Wskazał, że Rada Miejska Wrocławia podjęła w dniu 27 lutego 2020 r. uchwałę nr XX/552/20 w sprawie rozpatrzenia skargi na Dyrektora Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta we Wrocławiu. Skarga nie została uwzględniona. Organ podkreślił, że żaden przepis prawa nie pozwala mu i nie zobowiązuje go do zajęcia stanowiska w procedurze skargowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej powoływanej jako p.p.s.a.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej.

Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Z powyższego wynika, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Treść skierowanej do Sądu skargi wskazuje, że dotyczy ona bezczynności Prezydenta Wrocławia w sprawie skargi wniesionej przez Spółkę w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.) na "niezgodne z prawem postępowanie Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta w zakresie pobierania opłat za parkowanie oraz wytworzenia regulaminu pobierania opłat zawierającego prawa i obowiązki nie wynikające z uchwały Rady Miejskiej Wrocławia" (pismo z 31 grudnia 2019 r.). Bezczynność ta – w ocenie Spółki - polegała na niedokonaniu przez Prezydenta Wrocławia analizy prawnej regulaminu sprzedaży abonamentów za pośrednictwem sklepu internetowego przy przekazywaniu skargi – pisma z 31 grudnia 2019 r. – do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu.

Wyjaśnić należy, że w ramach postępowania skargowego – regulowanego działem VIII k.p.a. "Skargi i wnioski" - realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków. Postępowanie skargowo-wnioskowe ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności podejmowanych w tym postępowaniu nie stosuje się przepisów działu II k.p.a., ponieważ w odróżnieniu od postępowania administracyjnego, postępowanie skargowo-wnioskowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Tryb skargowo-wnioskowy (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi lub wniosku, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Przedmiotem zaś skargi powszechnej, przewidzianej w art. 227 i następnych k.p.a., może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie rozstrzyga się o indywidualnych prawach, a więc nie wydaje się aktów adresowanych do strony skarżącej, a jedynie zawiadamia się ją o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII k.p.a. (art. 221-256 k.p.a.), odnoszące się do skarg i wniosków, nie mieszczą się zatem w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a. i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienia NSA z dnia: 10 stycznia 2013 r. sygn. akt I OSK 3074/12, z 18 listopada 2013 r. sygn. akt I OSK 2621/13, z 27 czerwca 2017 r. sygn. akt II GSK 1955/17, z 19 grudnia 2017 r. sygn. akt II OSK 3207/17, z 28 września 2018 r. sygn. akt I OSK 2896/18, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej w skrócie: CBOSA). W konsekwencji zatem również bezczynność (brak działania) w tym zakresie nie podlega zaskarżeniu do Sądu. Podkreślić także należy, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zajęcie stanowiska, czy dokonanie analizy prawnej regulaminu w związku z pismem będącym skargą na działanie Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta nie mieści się w żadnej z form działania organów wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Przed Prezydentem Wrocławia nie toczy się postępowanie, w którym można byłoby zarzucić temu organowi bezczynność w podanym powyżej znaczeniu. Prezydent Wrocławia przekazując pismo (skargę) Spółki z 31 grudnia 2019 r. do SKO, nie był zobowiązany przez żaden przepis prawa do dokonania analizy prawnej regulaminu sprzedaży abonamentów za pośrednictwem sklepu internetowego. Wskazać przy tym należy, że gdyby organ dokonał takiej analizy i swoje stanowisko zawarłby w piśmie wraz z którym przekazał skargę z 31 grudnia 2019 r., to takie stanowisko (opinia) nie podlegałoby zaskarżeniu do Sądu. Skoro taka opinia nie podlegałaby zaskarżeniu, to tym samym nie podlega zaskarżeniu brak działania w tym zakresie.

Wobec powyższego skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a należało odrzucić jako niedopuszczalną.