Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 566/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2022-11-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Finanse publiczne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 1672
law: Ustawa z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (t. j.)
article: art. 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 2
journal: Dz.U. 2021 poz 679
law: Ustawa z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej - t.j.
article: art. 18 ust. 2 pkt 15
journal: Dz.U. 2022 poz 559
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.)
article: art. 167 ust. 3
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marcin Kojło, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.),, sędzia WSA Andrzej Melezini, Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 listopada 2022 r. sprawy ze skargi S.S.M. w S. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] marca 2022 r., nr [...] w sprawie powierzenia Prezydentowi Miasta S. uprawnień do ustalania opłat za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 30 marca 2022 r. Rada Miejska w S. podjęła uchwałę nr [...]w sprawie powierzenia Prezydentowi Miasta S. uprawnień do ustalania opłat za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych. W § 1 uchwały uregulowano, że ustalanie wysokości opłat za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych kanalizacją deszczową eksploatowaną przez P.W. i K. w S. Spółka z o.o. powierza się Prezydentowi Miasta S. § 2 uchwały stanowi zaś, że wykonanie uchwały powierza się Prezydentowi Miasta. Z kolei w § 3 uchwały wskazano, że uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Podlaskiego.

Skargę na powyższą uchwałę, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku, złożyła S. w S. (dalej: "SSM w S.", "skarżąca"), w której wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Zaskarżonej uchwale zarzucono naruszenie, przepisów prawa materialnego tj.:

1) art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2021r., poz. 1672 ze zm., dalej jako "u.d.s.t." ) w zw. z art.167 ust. 3 Konstytucji RP poprzez ustanowienie w skarżonej uchwale nieznanego ustawie, nowego źródła dochodu jednostki samorządu terytorialnego, podczas gdy art. 4 ust. 1 cyt. ustawy stanowi zamknięty katalog dopuszczalnych źródeł dochodów własnych gmin, w którym niesprecyzowane z nazwy w tym przepisie źródła dochodów muszą znajdować podstawę w innych przepisach, zaś żaden przepis jakiejkolwiek ustawy nie uprawnia gminy do pobierania od jednostek opłaty za usługę odprowadzania wód opadowych lub roztopowych kanalizacją deszczową,

2) art. 168 Konstytucji RP poprzez ustanowienie w skarżonej uchwale nieznanego ustawie, nowego źródła dochodu jednostki samorządu terytorialnego, podczas gdy naruszony przepis Konstytucji RP stanowi, że jednostki samorządu terytorialnego mają prawo ustalania wyłącznie wysokości opłat lokalnych, a nie ich ustanawiania, co może mieć miejsce wyłącznie w drodze ustawy, zaś żaden przepis jakiejkolwiek ustawy nie uprawnia gminy do pobierania od jednostek opłaty za usługę odprowadzania wód opadowych lub roztopowych kanalizacją deszczową,

3) art. 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 2021 r. poz. 679, dalej jako: "u.g.k.") w zw. z art. 4 ust. 1 u.d.s.t. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż przepis ten pozwala na ustanowienie przez samorząd gminny odpłatności za odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do kanalizacji miejskiej oraz w konsekwencji także scedowanie tego uprawnienia na organ wykonawczy gminy, w sytuacji gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że m.in. z uwagi na brak dobrowolności po stronie mieszkańców w korzystaniu z miejskich urządzeń kanalizacji deszczowej, nie jest możliwe ustanowienie takowej odpłatności, a w konsekwencji także do niewłaściwego zastosowania tych przepisów polegającego na scedowaniu przez Radę Miejską w S. na Prezydenta Miasta S. uprawnienia do ustanowienia odpłatności za odprowadzanie wód opadowych roztopowych do kanalizacji miejskiej, w sytuacji gdy uprawnienie do stanowienia tego rodzaju opłat Radzie nie przysługuje (z uwagi na brak dobrowolności po stronie mieszkańców w korzystaniu z miejskich urządzeń kanalizacji deszczowej a także ze względu na brak tego rodzaju dochodu w katalogu dochodów określonych w art. 4 ust. 1 u.d.s.t.),

4) art. 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 u.g.k. w zw. z art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2022 r. poz. 559 ze zm., dalej jako: "u.s.g."), poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że przepisy te mogły stanowić "upoważnienie zawarte w ustawie" wystarczające do wydania aktu prawa miejscowego ustalającego wysokość stawek opłaty za odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do systemu kanalizacji deszczowej, podczas gdy takiej podstawy prawnej do ustalenia stawek opłaty za usługę komunalną odprowadzania wód opadowych i roztopowych do systemów kanalizacji deszczowej będącej

w eksploatacji P. W. i K. w S. Sp. z o.o. brak jest zarówno w u.s.g., jak i w innych przepisach szczególnych, a w szczególności nie ma jej w art. 4 ust. 1 pkt 2 u.g.k.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca rozwinęła szczegółowo podniesione zarzuty przytaczając jednocześnie orzecznictwo sądów administracyjnych (w tym m.in. wyroki: WSA w Gdańsku z 14 stycznia 2021 r. sygn. akt III SA/Gd 716/20 i WSA w Opolu z 27 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Op 72/21) oraz literaturę w tej materii. Podniosła również, że Rada Miejska w S. uchwałę o zbliżonej treści do zaskarżonej niniejszą skargą podjęła już w 2018 r. - nr [...[z [...] lipca 2018 r. w sprawie powierzenia Prezydentowi Miasta S. uprawnień do ustalania opłat za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych. Nieważność tejże uchwały stwierdził wyrokiem z 30 grudnia 2021 r. w sprawie sygn. II SA/Bk 595/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku. Z uzasadnienia wyroku wynika, że sąd podzielił argumentację skarżącej, że skarżona uchwała jest aktem prawa miejscowego i powinna podlegać publikacji, w Dzienniku Urzędowym Województwa Podlaskiego, a wobec tego, że nie została właściwie opublikowana, tylko wskazano w niej, że wchodzi w życie z dniem podjęcia, obarczona była wadą powodującą konieczność stwierdzenia jej nieważności. Jednocześnie sąd wojewódzki nie podzielił argumentacji skarżącej, że art. 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 u.g.k. nie stanowi dla samorządu podstawy do ustalenia opłatności za odprowadzenia wód opadowych i roztopowych podając za WSA w Poznaniu (w wyrokach o sygn. akt III SA/Po 27/21 oraz III SA/Po 775/21), że "aktualnie kwestia odprowadzania wód opadowych i roztopowych do systemu kanalizacji ogólnospławnej jest sprawą ze sfery gospodarki komunalnej sprowadzającą się do korzystania z mienia gminnego

w rozumieniu art. 1 ust. 2 u.g.k."

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 par. 1 pkt 4 p.p.s.a. bowiem "sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona", ewentualnie o jej oddalenie oraz o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z: (-) uchwały z [...]września 2020 r. Zespołu Orzekającego Komisji Rozstrzygającej w Najwyższej Izbie Kontroli (znak:[...]) na okoliczność, iż NIK uznaje za obowiązek j.s.t. do ustalenie opłaty za odprowadzania wód opadowych i roztopowych, którego niewykonanie może rodzić odpowiedzialność j.s.t. na gruncie ustawy o finansach publicznych oraz wskazuje przepis art. 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 u.g.k jako materialnoprawną podstawę do ustalenia opłaty za odprowadzanie do kanalizacji miejskiej wód opadowych i roztopowych; (-) pisma Ministra Środowiska z [...] listopada 2017 r. (znak[...]) będącego odpowiedzią Ministra Środowiska na interpelację Pani poseł na Sejm RP M.N.w sprawie wód opadowych i roztopowych, w którym Minister Środowiska wprost stwierdza, iż "opłaty za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do kanalizacji mogą być ustalane na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 2 u.g.k.

Ponadto organ podniósł, że WSA w Białymstoku w sprawach o sygn. akt II SA/Bk 595/21, II SA/Bk 596/21, II SA/Bk 597/21, 598/21 stwierdził, że: "zarówno Rada Miejska w S., jak i Prezydent Miasta S. uprawnieni byli do wydania zaskarżonej uchwały oraz zaskarżonych zarządzeń. W tej mierze Sąd przyznaje racje tym organom a nie skarżącym spółdzielniom". Przywołał też wyrok NSA z 3 listopada 2021 r. I GSK 639/21.

Pełnomocnik organu zaznaczył, że prawidłowa i celowościowa wykładania przepisu art. 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 u.g.k. nakazuje stwierdzić, iż przepis ten nie może być podstawą dla j.s.t. do ustalenia opłat za korzystanie z miejskiej kanalizacji deszczowej do odprowadzania wód opadowych i roztopowych tylko wtedy, gdy przepis szczególny określałby, iż tego rodzaju korzystanie z kanalizacji deszczowej do odprowadzania za jej pośrednictwem wód opadowych i roztopowych jest nieodpłatne. Wskazał, że z żadnego przepisu prawa nie wynika, iż usługa komunalna o charakterze użyteczności publicznej w postaci odprowadzania wód opadowych

i roztopowych miejską kanalizacją deszczowa ma być nieodpłatna.

Dodał, że brak rzekomej dobrowolności skarżącej spółdzielni do odprowadzania wód opadowych do innego miejsca niż miejska kanalizacja deszczowa jest wyłącznie decyzją biznesową skarżącej i wynika z braku chęci podjęcia jakichkolwiek działań inwestycyjnych, aby we własnym zakresie wybudować własne studnie rozsączające i zbiorniki rozsączające i do nich ( a nie do miejskiego systemu kanalizacji deszczowej) odprowadzać wody opadowe z dachów budynków zarządzanych przez stronę skarżącą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podnieść należy, że wyrokiem z dnia 30.12.2021r. tutejszy Sąd w wydanym wyroku w sprawie II SA/Bk 595/21 stwierdził nieważność Uchwały RM w S. nr [...] z dnia [...].07.2018r. w sprawie powierzenia Prezydentowi Miasta S.uprawnień do ustalania opłat za odprowadzanie wód opadowych i roztopowych. Stroną tego postępowania sądowo- administracyjnego była także aktualna Skarżąca- SSM w S. W dniu 30.12.2021r. WSA w Białymstoku wydał także wyroki w sprawach II SA/BK 596/21, II SA/BK 597/21 oraz II SA/Bk 598/21, w których Stroną także była SSM w S. Wyrok WSA w Białymstoku z dnia 30.12.2021r. w sprawie II SA/Bk 595/21 dotyczył uchwały RM w S. nr [...]z dnia 25 lipca 2018r, zaś wyroki WSA w Białymstoku w sprawie II SA/BK 596/21, II SA/BK 597/21 oraz II SA/BK 598/21 dotyczyły wydanych na podstawie ww. Uchwały Zarządzeń Prezydenta Miasta S. W uzasadnieniu do wszystkich ww. wyroków WSA w Białymstoku jednoznacznie stwierdził, iż "w ocenie niniejszego składu orzekającego, zarówno Rada Miejska w S., jak i Prezydent Miasta S. uprawnieni byli do wydania zaskarżonej uchwały oraz zaskarżonych zarządzeń. W tej mierze Sąd przyznaje racie tym organom a nie skarżącym spółdzielniom." SSM w S. była Stroną wszystkich ww. postępowań prowadzonych przez WSA w Białymstoku, zaś uzasadnienia wszystkich 4 wyroków WSA w Białymstoku z dnia 30.12.2021r. są tożsame w swej treści. W każdym z uzasadnień każdego z ww. wyroków, WSA w Białymstoku dokonał tożsamej oceny prawnej i stwierdził jak wyżej. Nie ulega wątpliwości, że orzeczenia Sądu w tych sprawach wskazywały na podstawowy błąd organu, jakim był brak publikacji i odpowiedniego wejścia w życie skarżonej wówczas uchwały i wynikających z niej zarządzeń. Uchybienie to zostało usunięte w skarżonej uchwale, a co za tym idzie organ prawidłowo wypełnił zalecenia Sądu. Nie ulega wątpliwości, że zarówno uchwała organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego (gminy) wydana na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 2 u.g.k., jak też uchwała tego organu wydana na podstawie art. 4 ust. 2 u.g.k., a także zarządzenie organu wykonawczego gminy, wydane z upoważnienia uchwały rady gminy na podstawie art. 4 ust. 2 u.g.k., w przedmiocie ustalenia stawek opłat za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych, są aktami prawa miejscowego, a organy te uprawnione są do wydawania takich uchwał i zarządzeń. Powyższe oznacza więc, że w ocenie niniejszego składu orzekającego, zarówno Rada Miejska, jak i Prezydent Miasta uprawnieni byli do wydania zaskarżonej uchwały. W tej mierze Sąd przyznaje rację tym organom a nie skarżącym spółdzielniom. Sąd podziela zatem także stanowisko WSA w Poznaniu wyrażone w uzasadnieniu wyroku z dnia 10.06.2021r. wydanym w sprawie III SA/Po 27/21, gdzie WSA w Poznaniu jednoznacznie w tej sprawie stwierdził, iż "nie znalazł podstaw do uznania, że kwestionowane skargą zarządzenie zostało wydane z istotnym naruszeniem prawa, czyli podjęte przez organ niewłaściwy, bez podstawy prawnej do wydania aktu o treści wskazanej w skarżonym zarządzeniu, bez zaistnienia przesłanek uzasadniających wydanie zarządzenia, czy też z istotnym naruszeniem procedury wydawania zarządzeń przez Prezydenta Miasta." Odnosząc się zaś do argumentacji Skarżącej ze skargi w zakresie - w ocenie Skarżącej - iż opłata za korzystanie z mienia komunalnego do odprowadzania wód opadowych lub roztopowych kanalizację deszczową stanowi nowy rodzaj daniny publicznej, zwrócić należy uwagę, że Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z dnia 3 listopada 2021 r. wydanym w sprawie o sygn. akt: I GSK 639/21 (LEK nr 3291678) jednoznacznie stwierdził, iż: "(...} na podstawie upoważnienia ustawowego prawodawca lokalny został upoważniony do wprowadzenia opłaty, która - co należy podkreślić - nie stanowi daniny publicznej ale jest forma odpłatności za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z obiektów i urządzeń użyteczności publicznej jednostek samorządu terytorialnego." NSA stwierdził, iż : "Zauważyć również należy, że tym różni się akt prawa miejscowego regulujący ceny i opłaty za określone usługi komunalne od aktu prawa miejscowego ustalającego opłatę będącą daniną publiczną, że w tym pierwszym przypadku akt ten musi regulować sposób ustalenia ceny i opłaty jeżeli sposób ich ustalenia nie wynika z innych regulacji. W przypadku daniny publicznej prawodawca nie musi natomiast uzasadniać sposobu jej ustalenia. Uwaga ta dotyczy również opłat publicznych, które mają charakter odpłatny, czyli są wprowadzane za określone świadczenia o charakterze publicznoprawnym, jednakże - co należy podkreślić - nie muszą być ekwiwalentne." NSA zatem wyjaśnił, iż opłaty ustalane na podstawie przepisów ustawy o gospodarce komunalnej nie stanowią daniny publicznej, lecz są formą odpłatności za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z obiektów i urządzeń użyteczności publicznej jednostek samorządu terytorialnego. Sąd wyraźnie stwierdził, że tego rodzaju opłata nie jest daniną publiczną i nie powinna być tak traktowana. Argumentacja w tym zakresie skarżącej jest zatem w ocenie Sądu nieuzasadniona merytorycznie i nie zasługuje na uwzględnienie. Jednocześnie podkreślić należy, że zaskarżona uchwała RM w S. jest uchwałą wydaną na podstawie upoważnienia z art. 4 ust. 2 ustawy o gospodarce komunalnej i sama w sobie jest uchwałą wyłącznie powierzającą Prezydentowi Miasta S. uprawnienie określone w par. 1 tej uchwały. Przepis art. 4 ust. 2 u.gk. stanowi bowiem wprost, że : Uprawnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego mogą powierzyć organom wykonawczym tych jednostek. Wbrew twierdzeniom skarżącej, zaskarżona uchwała jako uchwała powierzająca wydana na podstawie art. 4 ust. 2 u.g.k. nie wprowadza w swojej treści "nowego źródła dochodu jst", jak i nie "ustanawia" takiego rzekomo nieznanego ustawie źródła dochodu. Przepis par. 1 Uchwały RM w S. jako przepis prawa miejscowego wyłącznie powierzenia Prezydentowi Miasta S. "ustalenie wysokości opłaty za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych kanalizacją deszczową eksploatowaną przez PWiK w S.spółka z o.o.". W tym kontekście zwrócić należy także uwagę na treść art. 4 ust. 2 lit. f) ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego ( t.j. Dz. U. z 2021r. poz. 1672 z póżn. zm. ), który stanowi, że : Źródłami dochodów własnych aminy są: wpływy z opłat: innych stanowiących dochody gminy, uiszczanych na podstawie odrębnych przepisów. Uprawnienie o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 u.g.k. organów JST postanowienia -"jeśli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, o wysokości cen i opłat albo o sposobie ustalania cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z 8 obiektów i urządzeń użyteczności publicznej jednostek samorządu terytorialnego" jest prawem JST do ustalenia opłaty o której mowa w art. 4 ust. 2 lif. f) ustawy o dochodach JST. Opłata za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z obiektów i urządzeń użyteczności publicznej jednostek samorządu terytorialnego, której ustalenie "jeśli przepis szczególny nie stanowi inaczej" jest możliwe na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy o gospodarce komunalnej to opłata o której mowa w art. 4 ust. 2 lit, f) ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Tak jak to dodatkowo wyjaśnił NSA w wyroku z dnia 03.11.2021r. wydanym w sprawie o sygn. akt: I GSK 639/21 (LEX nr 3291678): "Dokładna analiza art. 4 ust. 1 pkt 2 u.g.k. prowadzi do wniosku, że przepis ten upoważnia organy stanowiące j.s.t. do regulowania odpłatności za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z obiektów i urządzeń użyteczności publicznej jednostek samorządu terytorialnego." Oznacza to, że argumentacja skargi w tym zakresie nie jest uzasadniona merytorycznie. Podkreślenia wymaga, iż treść przepisu art. 4 ust. 1 pkt 2 ugk stanowi generalną kompetencję do stanowienia cen i opłat przysługujących gminie z tytułu świadczonych usług komunalnych o charakterze użyteczności publicznej i za korzystanie z gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej, gdy przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Zatem z tak ukształtowanego brzmienia tego przepisu należy wyprowadzić generalną zasadę, że gmina nie może ustalać należności na jego podstawie tylko wówczas gdy w przepisach szczególnych przewidujących pewne świadczenia na rzecz mieszkańców określono, iż są one nieodpłatne, np. z zakresu oświaty czy służby zdrowia, bądź też gdy kompetencje do ustalania cen i opłat za świadczenie odpłatne gminie przyznano w przepisach powszechnie obowiązujących wyższego rzędu. Z żadnego przepisu prawa nie wynika przy tym, iż usługa komunalna o charakterze użyteczności publicznej w postaci odprowadzania wód opadowych i roztopowych miejską kanalizacją deszczowa ma być nieodpłatna. Takie stanowisko przy tym wyraził także Sąd Okręgowy w B. Także Najwyższa Izba Kontroli w załączonej jako dowód w sprawie do niniejszej odpowiedzi Uchwale z dnia [...] września 2020r. wprost stwierdziła, iż usługa odprowadzania wód opadowych i roztopowych jest usługą komunalną o charakterze użyteczności publicznej, co potwierdziły także wyroku WSA w Białymstoku z dnia 30.12.2021r. wydane ws II SA/Bk 595- 598/21. Konsekwencją uznania usługi odprowadzania wód opadowych i roztopowych za usługę komunalna o charakterze użyteczności publicznej jest przyznanie gminie w przepisie art. 4 ugk kompetencji do określenia cen i opłat za taka usługę w trybie art. 4 ugk, z uwagi na brak innego przepisu kreującego kompetencję gminy w tym zakresie. Tym samym, w ocenie Sądu, zarzuty skargi są co do zasady niezasadne. Zaskarżona uchwała jako uchwała wydana na podstawie upoważnienia o którym mowa w art. 4 ust. 2 ugk nie tylko jest uchwałą wyłącznie powierzającą dla Prezydenta Miasta S. uprawnienie "ustalania" wysokości opłat za usługę komunalną o charakterze użyteczności publicznej w postaci odprowadzania wód opadowych i roztopowych kanalizacją deszczową eksploatowaną przez PWiK w S. sp z o.o., to sama w sobie takiej opłaty - rzekomo nieznanej ustawie o dochodach JST - nie "ustanawia".

Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.