Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1086/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3, art. 161 § 2, art. 57 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy zainicjowanej przez E. L., J. L. i J. L. pismem z dnia 18 sierpnia 2008 r. dotyczącego decyzji D. S. O. A. R. M. R. w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. E. L., J. L. i J. L. złożyli "WNIOSEK – ZAŻALENIE wraz ze SKARGĄ oraz Odwołanie od Decyzji". Z nagłówka tego pisma wynika, że jego bezpośrednim adresatem jest Komisja Europejska. Pismo powyższe miało dotrzeć do Komisji Europejskiej za pośrednictwem A. R. i M. R. w C. – do tego ostatniego organu, pismo to rzeczywiście zostało wysłane.

W treści pisma strona zawarła swoją opinię i ocenę działania B. P. A. R. i M. R. w B.

W piśmie strona zawarła także swoje wnioski co do przeprowadzonego przez organy postępowania administracyjnego oraz własną wykładnię całego szeregu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

Pismo to zostało potraktowane przez D. S. O. A. R. i M. R. w C. jako skarga skierowana w rzeczywistości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gliwicach. W takim właśnie charakterze pismo to zostało przekazane przez organ tutejszemu Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę oraz z aktami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ta generalna norma kompetencyjna dla sądów administracyjnych wynika z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002, Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada skargowości. Z zasady tej wynika, że postępowanie przed sądem administracyjnym musi być zainicjowane skargą podmiotu uprawnionego, tj. podmiotu mającego interes prawny we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. Właśnie ta skarga ma wszcząć procedurę sądowej kontroli działalności organów administracji publicznej.

Sygn. akt III SA/Gl 1086/08

Postępowanie przed sądem administracyjnym w przedmiotowym rodzaju sprawy musi więc być wszczęte wniesieniem skargi (regulacje art. 50 – 60 P.p.s.a.). Do momentu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej musi istnieć skarga inicjująca to postępowanie i stanowiąca jednocześnie przedmiot tego postępowania.

Jednocześnie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie to z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie to może zapaść na posiedzenie niejawnym (§ 2 art. 161 § 1 P.p.s.a.).

W realiach niniejszej sprawy, Sąd doszedł w toku postępowania do przekonania, że pismo strony skarżącej traktowane do tej pory jako skarga, nie stanowiło w istocie skargi. Należy mieć na względzie, że stosownie do art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skarga powinna zawierać również określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Pismo z dnia [...] r. z pewnością nie zawiera jasnych i wyraźnie sprecyzowanych zarzutów dotyczących postępowania administracyjnego, jak również zarzutów mających na celu zniesienie zaskarżonego aktu. Z pewnością wymogu tego nie spełnia przytaczanie poszczególnych grup przepisów i jednostek redakcyjnych aktów normatywnych. Co więcej, strona w toku całego dotychczasowego postępowania składała pisma zredagowane w podobnej formie

i mające podobną treść.

W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, że w/w pismo nie stanowi skargi i z tej przyczyny postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Dlatego Sąd orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.