Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1153/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 2, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 46a
journal: Dz.U. 1999 nr 15 poz 139
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity.
article: art. 145, 156, 110 w zw. z art. 126
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Sygn. akt II SA/ Kr 1153/ 06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Izabela Dobosz ( spr. ) Sędziowie : WSA Barbara Pasternak Asesor WSA Inga Gołowska Protokolant: : Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2007 r. sprawy ze skargi E.K. i A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [....] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia II. stwierdza nieważność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżących E.K. j i A.K. kwotę 222 ( dwieście dwadzieścia dwa ) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy G. wydał w dniu [....] o ustaleniu na wniosek W.P. warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji w postaci budowy budynku jednorodzinnego w ramach zabudowy zagrodowej na działce nr ..... w miejscowości P.

E.K. i A.K. złożyli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji w dniu .......2003 r. (data nadania przesyłki poleconej), jednakże Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [....] . odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wymienionej decyzji uznając, że E.K. i A.K. nie byli stronami w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji, a zatem nie mogą domagać się stwierdzenia jej nieważności. Na skutek rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wydało w dniu [....] decyzję, którą uchyliło decyzję własną z dnia [....] i umorzyło postępowanie w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy G. z dnia [....] .W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że E.K. i A.K. jako aktualni właściciele działki nr ..... w P. (która sąsiaduje z działką nr .....) są następcami prawnymi strony postępowania zwykłego i posiadają interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy w takim zakresie, w jakim posiadał go poprzedni właściciel. Również ........2004 r. Kolegium zawiadomiło strony o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wymienionej decyzji.

Decyzją z dnia [....] Kolegium odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy G. z dnia [....] . W jej uzasadnieniu Kolegium wskazało, że decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie narusza w sposób rażący ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, na podstawie której została wydana, ani innych przepisów prawa. Inwestycja polegająca na budowie budynku jednorodzinnego w ramach zabudowy zagrodowej na działce nr ..... w P. jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G. Działka gruntowa, na której planowana była przedmiotowa inwestycja, znajdowała się bowiem w obszarze RZ - tereny trwałych użytków zielonych i pastwiska. Zgodnie z częścią opisową planu na terenach tych dopuszczono realizację zabudowy zagrodowej wyjątkowo - pod warunkiem, że służy ona gospodarstwu rolnemu o pow. powyżej 2,00 ha, rolnik nie posiada działki na terenach wyznaczonych, teren położony jest dogodnie komunikacyjnie w sąsiedztwie istniejącej zabudowy, ewentualnie uzbrojony. Wniosek W.P. dotyczył budowy w ramach zabudowy zagrodowej, zgodnie z podpisanym oświadczeniem wnioskodawca posiadał gospodarstwo rolne o powierzchni 2,68 ha (własność i dzierżawa), a zamierzona inwestycja miała być związana z tym gospodarstwem i niezbędna dla jego prowadzenia. Tym samym organ wydający decyzję w sprawie nie miał podstaw do odmowy wydania decyzji i kwestionowania oświadczenia, tym bardziej, iż w aktach sprawy znajduje się umowa dzierżawy działki nr .....o pow. 1 ha 86 arów. Przepisy prawa miejscowego, jakim jest plan zagospodarowania nie wskazują wprost, iż zabudowa zagrodowa ma służyć gospodarstwu rolnemu o pow. powyżej 2,00 ha, składającemu się wyłącznie z działki będącej własnością inwestora. Zatem brak było podstaw do kwestionowania powierzchni gospodarstwa. Poza tym działka posiada dostęp do drogi gminnej (dz. nr .....), a więc teren położony jest dogodnie komunikacyjnie w sąsiedztwie istniejącej zabudowy (w pobliżu przy drodze znajdują się zabudowane działki np. działka ......). Kolegium oceniło, że w niniejszej sprawie zachodzi zgodność planowanej inwestycji z ustaleniami Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Gminy G. i tym samym nie zachodzi także przesłanka z art. 156 § 1 pkt 7 k.p.a. tj. istnienie wady powodującej nieważność decyzji z mocy prawa. Kolegium nie stwierdziło także istnienia innych przesłanki stwierdzenia nieważności.

E.K. i A.K. złożyli wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy kwestionując wyżej przedstawione stanowisko Kolegium. Obowiązujący w dacie wydania decyzji miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy G. dopuszczał możliwość realizacji zabudowy zagrodowej, na działkach o powierzchni od 1550 m do 2550 m, a działka nr ....., dla której ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania, ma powierzchnię .......m2. Plan zagospodarowania przestrzennego przewidywał możliwość budowy zagrody na terenach rolnych, ale tylko przez rolników prowadzących gospodarstwo rolne. W.P. nie wykazał w żaden sposób tego, że jest rolnikiem, czyli że prowadzi gospodarstwo rolne, jak również tego, że budowa domu jednorodzinnego jest niezbędna dla prowadzenia tegoż gospodarstwa, zaś umowa dzierżawy działki nr ..... położonej w M., którą legitymował się ubiegając się o wydanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, w istocie potwierdza nieprawdę, ponieważ działka nr ..... jest działką częściowo zabudowaną. E.K. i A.K. zarzucili również, iż decyzja Wójta Gminy G. w sposób niezgodny ze stanem rzeczywistym określa, że działka nr ..... położona w M. jest drogą gminną, gdyż w odniesieniu do tej drogi nigdy nie została podjęta przez Radę Gminy G. odpowiednia uchwała zatwierdzona przez Starostę W. o uznaniu drogi za gminną drogę publiczną.

Postanowieniem z dnia [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowienie do zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przez E.K. i A.K. Kolegium uwzględniło skargę we własnym zakresie i na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchyliło zaskarżone postanowienie w dniu [....]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [....] - wydaną po rozpoznaniu wniosku E.K. i A.K. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [....] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu - utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Jako podstawę rozstrzygnięcia Kolegium wskazało art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 156 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 43 i art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15 poz.139 z późn. zm.).

W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że decyzja Wójta Gminy G. z dnia [....] . zawiera wymagania określone ustawą, rozstrzyga też o zgodności planowanej przez W.P. inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania Gminy G. W sensie formalnoprawnym spełnia wymagania określone w art. 42 i 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy G. przewidywał odnośnie obszaru RZ, w którym usytuowana jest przedmiotowa działka, możliwość zabudowy zagrodowej, w sytuacji gdy służy ona gospodarstwu rolnemu o powierzchni powyżej 2 ha. Jak wynika z materiałów sprawy ubiegający się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu W.P. łącznie posiadał grunt o powierzchni 2,68 ha, przy czym należy zaznaczyć, iż celem dzierżawy działki nr ....., co jednoznacznie stwierdza umowa, było przeznaczenie przedmiotowej działki pod produkcję rolną. Kolegium zaznaczyło, iż nie jest właściwe do badania zgodności lub niezgodności z prawdą oświadczeń woli złożonych w umowie dzierżawy przez dzierżawcę i wydzierżawiającego, ponieważ właściwą w tym zakresie jest droga postępowania cywilnego, ewentualnie postępowania karnego. Decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu spełnia także wynikający z art. 42 ust. 1 wymóg określenia warunków w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, stwierdzając, iż dojazd do terenu inwestycji nastąpi z drogi gminnej według warunków Zarządcy Dróg Gminnych. Z załącznika graficznego do decyzji wynika, iż stanowiąca teren inwestycji działka nr ..... sąsiaduje z działką nr .... opisaną jako droga, która pozostaje - jak wynika z wypisu z ewidencji gruntów - w samoistnym posiadaniu Gminy G. W postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, w szczególności w zakresie ustalenia warunków w zakresie obsługi komunikacyjnej, kwestia charakteru drogi i jej własności miała w sumie charakter drugorzędny, ponieważ zasadniczą kwestią było ustalenie, czy dojazd do terenu inwestycji, jej obsługa komunikacyjna, jest w ogóle możliwa. W obecnym stanie prawnym, regulowanym ustawą z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jednym z wymogów ustalenia warunków zabudowy istotnie jest to, by teren inwestycji posiadał dostęp do drogi publicznej (art. 61 ust. 1 pkt. 2 cyt. ustawy), jednakże przedmiotowa sprawa była i jest rozpoznawana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym.

Ponownie rozpoznając sprawę Kolegium Odwoławcze przyjęło, iż ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu decyzja Wójta Gminy G. z dnia [....] nie jest dotknięta opisanymi w art. 156 § 1 k.p.a. szczególnie ciężkimi, kwalifikowanymi wadami skutkującymi stwierdzeniem nieważności decyzji. Nie jest taką wadą realizacja inwestycji, dla której określono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na działce, której powierzchnia przekracza wskazaną odnośnie obszaru RZ w obowiązującym wówczas planie zagospodarowania przestrzennego Gminy G. powierzchnię dla zabudowy zagrodowej rzędu 1500 m - 2500 m. Podkreślono, że Wojewoda ...... decyzją z dnia [....] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [....] . udzielającej pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. Rozstrzygnięcie to zostało uchylone na mocy decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] a postępowanie przed organem I instancji umorzone, jednakże nastąpiło to z uwagi na fakt, iż w ocenie organu II instancji E.K. i A.K. nie przysługiwał przymiot strony w tym postępowaniu.

Zdaniem Kolegium przy rozstrzyganiu przedmiotowej sprawy należy mieć również na uwadze to, że inwestycja w postaci budowy budynku jednorodzinnego na działce nr .........została już zrealizowana. Powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego Kolegium stwierdziło, że nie można stwierdzać nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji, która została już zrealizowana. Gdyby zatem kwestionowana decyzja Wójta Gminy G. była nawet dotknięta jedną z kwalifikowanych wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a., w tym naruszała prawo w sposób rażący, to i tak nie byłoby możliwe stwierdzenie jej nieważności, z uwagi na nieodwracalne skutki prawne, jakie wywołała.

Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie E.K. i A.K. podnosząc, że decyzja Wójta Gminy G. z dnia [....] naruszała obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, gdyż wnioskodawca nie był rolnikiem, a tylko rolnik miał prawo do zabudowy gruntu leżącego w strefie ochronnej rzeki R. Z tego względu decyzja SKO jako niezgodna z prawem, powinna zostać uchylona.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie podtrzymując w całości swoją argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) sąd administracyjny kontroluje działalność administracji i stosuje środki przewidziane ustawą. Przeprowadzona a niniejszej sprawie kontrola wykazała rażące naruszenie prawa przy wydawaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [....].

Przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu była kwestia nieważności decyzji Wójta Gminy G. z dnia [....] o ustaleniu na wniosek W.P. warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji w postaci budowy budynku jednorodzinnego w ramach zabudowy zagrodowej na działce nr ..... w miejscowości P. Decyzja ta została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zmianami), a więc będzie miał do niej zastosowanie art. 46a powołanej ustawy. W przepisie tym wprowadzono sankcję nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku jej sprzeczności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Stwierdzenie nieważności takiej decyzji następuje na zasadach i w trybie określonym w kodeksie postępowania administracyjnego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w obu wydanych w sprawie decyzjach badało pod kątem zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego treść decyzji Wójta Gminy G. z dnia [....] .

Kolegium, analizując akta sprawy doszło do wniosku, że decyzja jest zgodna z miejscowym planem. W aktach administracyjnych na k. .... znajduje się dokument zawierający fragment tekstu miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy G. obejmujący działkę nr ...... w miejscowości P. , nie ma jednak w aktach wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr ...... Faktycznie więc organ administracji nie zbadał istoty sprawy, bowiem analizował zgodność decyzji ustalającej warunki zabudowy dla działki nr ..... z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla działki nr ..... W ten sposób rażąco naruszono art. 46a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 156 k.p.a.

Na marginesie należy wytknąć Kolegium daleko idącą nieścisłość w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ administracji stwierdził, że działka nr ...., której dotyczy decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ma powierzchnię ......m2 (str. ..... decyzji), a nieco dalej (str. .... decyzji) ocenił, że fakt przekroczenia powierzchni dla zabudowy zagrodowej - którą miejscowy plan określał na 1500-2500 m2 - nie jest szczególnie ciężkim, kwalifikowanym naruszeniem prawa, lecz uchybieniem tego rodzaju, że w normalnym toku postępowania odwoławczego spowodowałoby uchylenie decyzji I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Z taką oceną nie można się zgodzić. Jeżeli miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza zabudowę wyłącznie na działkach o powierzchni 1500 - 2500 m2, to ustalenie warunków zabudowy dla działki o powierzchni ...... m2 narusza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i nie sposób wyobrazić sobie w jaki sposób takie uchybienie miałoby być usunięte w ponownym postępowaniu przed organem I instancji. Ponadto art. 46a ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nie wprowadza rozróżnienia na szczególnie ciężkie, kwalifikowane naruszenie planu i naruszenia "zwykłe", czy też "nieistotne". Oznacza to, że nieważna jest decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, która w jakikolwiek sposób narusza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Kolejna kwestia, która wymaga rozpatrzenia, to tryb postępowania zmierzającego do wyeliminowania z obrotu prawnego ostatecznej decyzji Wójta Gminy G. z dnia

[....] .

E.K. i A.K. w piśmie z dnia ........2003 r. (k. ...... akt administracyjnych) zwrócili się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. o wycofanie z obiegu wymienionej decyzji, która rażąco narusza prawo. Z kolei w piśmie z dnia .......2003 r. (k. .... akt administracyjnych) skarżący wspominają o fałszowaniu danych przez urzędnika, co spowodowało wydanie nieprawidłowej decyzji administracyjnej. Odpowiadając na to pismo Kolegium zwróciło się do wnioskodawców m. in. "o wskazanie (...) czy stanowi ono wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wzizt" (k. ..... akt administracyjnych). W piśmie z dnia ........2004 r. wnioskodawcy ponownie powołali się na fałszowanie danych przez urzędnika, które ich zdaniem stanowi przestępstwo i zażądali, bo SKO usunęło z obiegu decyzję opartą na fałszywych twierdzeniach, która narusza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Również w piśmie z dnia .......2004 r. E.K. i A.K. zażądali usunięcia z obrotu prawnego decyzji wydanej na podstawie fałszywych stwierdzeń urzędnika i fałszywych twierdzeń inwestora. Zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie m. in. wówczas, gdy dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe (pkt 1) albo jeżeli decyzja wydana została w wyniku przestępstwa (pkt 2). Powoływane przez strony okoliczności odpowiadały tym przesłankom wznowienia postępowania, należało więc rozważyć, czy zamiarem stron było wszczęcie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji WZiZT, czy też wznowienie postępowania w tej sprawie. Tymczasem Kolegium arbitralnie zakwalifikowało pisma stron jako wniosek o stwierdzenie nieważności, całkowicie przy tym pomijając fakt, że okoliczności przez nie wskazywane bliższe są przesłankom wznowienia postępowania niż przesłankom stwierdzenia nieważności decyzji. Uchybienia tego nie sanuje fakt, że po wydaniu pierwszego rozstrzygnięcia i po przesądzeniu przez Kolegium, że postępowanie powinno dotyczyć kwestii nieważności, strony nie protestowały przeciwko prowadzeniu postępowania w tym trybie. W ponownym postępowaniu zamiar stron powinien zostać wyjaśniony w sposób nie budzący wątpliwości - tak, by tryb postępowania toczącego się w przedmiocie wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Wójta Gminy G. z dnia [....] . był zgodny z wolą stron, których wniosek zainicjował to postępowanie.

Kolejnym uchybieniem dostrzeżonym przez Sąd jest pominięcie przez SKO istotnych okoliczności, mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a dotyczących uchybień dokonanych przez Wójta Gminy G. przy wydawaniu decyzji z dnia [....] Pismem z dnia .........2001 r. organ ten poinformował strony o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania ternu dla działki nr ..... położonej w P. Jednocześnie zawiadomił strony, że w terminie 14 dni od doręczenia tego zawiadomienia można zapoznać się z dokumentacja, uzyskać wyjaśnienia w urzędzie oraz wnieść ewentualne uwagi lub zastrzeżenia. Wójt Gminy G. nie dotrzymał jednak ustalonego przez siebie terminu, gdyż decyzję o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wydał już [....] . Tymczasem zawiadomienia o wszczęciu postępowania zostały doręczone stronom (...) w dniu .......2001 r. - a więc już po wydaniu decyzji. Faktycznie więc żadna ze stron postępowania nie miała możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie materiałów. Ponadto za stronę postępowania o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr 1.....został uznany m. in. M.G. , który - zgodnie z wypisem z rejestru gruntów - był w czasie wydawania decyzji właścicielem sąsiedniej działki nr ..... Powyższe zawiadomienie o wszczęciu postępowania zawiera adnotację "adresat zmarł" oraz podpis nieznanej osoby o nazwisku G. lub G. z adnotacją listonosza "spadkobierca". W tej sytuacji przed wydaniem decyzji należało ustalić krąg spadkobierców zmarłego, którzy - jako właściciele działki nr ..... - stali się stronami postępowania o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki nr ...... Wysłanie decyzji na adres zmarłego niewątpliwie narusza prawa spadkobierców jako stron postępowania i powinno zostać wzięte pod uwagę przez Kolegium przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

Uznając powyższe uchybienia za rażące naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [....] na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Dokonując kontroli postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie Sąd wyszedł poza granice skargi na podstawie art. 134 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i stwierdził nieważność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [....] uchylającego własne postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W aktach sprawy brak jest dowodów doręczenia tego postanowienia skarżącym oraz pełnomocnikowi inwestora. Trzeba w tym miejscu zwrócić uwagę na art. 110 k.p.a. (na podstawie art. 126 k.p.a. mający zastosowanie także w odniesieniu do postanowień), który stanowi, że organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. W orzecznictwie na tle tej regulacji utrwalił się pogląd, że decyzja administracyjna rozpoczyna swój byt prawny z chwilą ogłoszenia lub doręczenia jej stronie postępowania. Innymi słowy z chwilą doręczenia decyzji stronie wchodzi ona do obrotu prawnego. Decyzja sporządzona, ale niedoręczona, nie załatwia sprawy administracyjnej, gdyż nie wiąże organu ani strony, co uzasadnia przyjęcie, iż decyzja administracyjna jest wydawana z chwilą jej doręczenia (wyrok NSA z dnia 26 marca 2001 r., sygn. V SA 90/00, LEX nr 51328 oraz wyroki WSA w Warszawie z dnia 30 marca 2005 r., sygn. VII SA/Wa 335/04, LEX nr 189164 oraz z dnia 22 listopada 2005 r., sygn. II SA/Wa 1591/05, LEX nr 192504). Niedoręczenie omawianego postanowienia wszystkim stronom postępowania rażąco narusza art. 110 k.p.a. i dlatego stwierdzono jego nieważność na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę [....] zł składa się wniesiony przez strony wpis (200 zł) oraz koszty opłaty kancelaryjnej za wydanie kserokopii z akt sądowych (......zł).