Wyrok NSA, sygn. akt OW 169/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-08-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 4 art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Rzążewska (spr.), Sędziowie NSA Andrzej Gliniecki, Barbara Gorczycka - Muszyńska, Protokolant Łukasz Celiński, po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2005 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy Brochów o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między Wójtem Gminy Brochów a Starostą Sochaczewskim w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie sprostowania nazwiska w prawomocnym Akcie Własności Ziemi postanawia wniosek odrzucić


UZASADNIENIE

Zofia Basior wniosła do Starosty Sochaczewskiego podanie o sprostowanie aktu własności ziemi nr [...] wydanym przez Naczelnika Gminy Tułowice w dniu 30 grudnia 1975r. poprzez zmianę w umieszczonym w tym akcie nazwisku K. litery "[...]" na literę "[...]".

Postanowieniem z dnia 22 lipca 2004r. Starosta Sochaczewski przekazał powyższy wniosek w powołaniu na art.65§1kpa według właściwości Wójtowi Gminy Brochów. Starosta wskazał, że Wójt Gminy Brochów jest organem właściwym do załatwienia sprawy, bowiem dotycząca jej dokumentacja znajduje się w Urzędzie Gminy Brochów, zaś organem wydającym powołany akt własności ziemi był Naczelnik Gminy Tułowice, obecnie gminy Brochów.

Wójt Gminy Brochów wniósł zażalenie na powyższe postanowienie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, które postanowieniem z dnia 6 października 2004r. (sygn. akt KO A/1797/In/04) stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 kpa. Organ II instancji stwierdził, że Wójt Gminy Brochów nie jest w rozumieniu art. 28 Kpa stroną postępowania z wniosku Z. B..

Wójt Gminy Brochów złożył do sądu administracyjnego wniosek o rozpoznanie sporu kompetencyjnego powstałego pomiędzy nim a Starostą Sochaczewskim w powyższej sprawie. Wnioskodawca wskazuje na brak przepisu upoważniającego go do dokonania sprostowania w powołanym wyżej akcie własności ziemi, podnosząc, że zarówno ustawa z dnia 26 marca 1982r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny oraz o uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 11, poz. 81 ze zm.), jak i ustawa z dnia 19 października 1991r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 107, poz. 464) nie wskazywały organu administracji państwowej kompetentnego do wzruszania ostatecznych decyzji administracyjnych, jakimi są akty własności ziemi. Wójt podniósł, że zgodnie z art. 113 Kpa organy administracji publicznej mogą wprawdzie prostować w trybie postanowienia błędy pisarskie i inne oczywiste omyłki, jednakże sprostowanie nazwiska w akcie własności ziemi nie mieści się w granicach błędów przewidzianych w tym artykule.

W toku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym Wójt Gminy Brochów załączył do akt sprawy stanowisko Dyrektora Departamentu Gospodarki Ziemią Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, wyrażone w piśmie z dnia 4 kwietnia 2005r., sporządzonym w związku z zapytaniem Wójta, z którego wynika, że organem właściwym do sprostowania błędów i omyłek pisarskich w aktach własności ziemi jest właściwy miejscowo starosta.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 22 § 1pkt 1 kpa spory kompetencyjne między organami jednostek samorządu terytorialnego za wyjątkiem określonych w pkt 2-4 tego przepisu rozstrzyga wspólny dla nich organ wyższego stopnia a w razie braku takiego organu - sąd administracyjny. Starosta w myśl art.38 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym /Dz.U z 2001r. Nr 142, poz.1592 ze zm./ jest organem samorządu terytorialnego na szczeblu powiatowym, który wydaje decyzje w indywidualnych sprawach należących do właściwości powiatu. Od decyzji wydanych przez starostę zgodnie z art. 38 § 3 tej ustawy służy odwołanie do samorządowego kolegium odwoławczego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, co oznacza , że kolegium jest organem wyższego stopnia nad starostą za wyjątkiem spraw, w których przepisy szczególne przewidują wniesienie odwołań do innego organu. Ustawa o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych na podstawie, której został wydany akt własności ziemi, w stosunku do którego strona złożyła podanie o jego sprostowanie na podstawie art. 113 kpa został uchylony art. 4 ustawy z dnia 26 marca 1982r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny oraz uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych. Uchylenie ustawy z dnia 26 października 1971r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 27, poz. 250 ze zm.) spowodowało, że organy administracji publicznej utraciły właściwość do wydawania aktów własności ziemi a w konsekwencji tego powstał brak w systemie prawa regulacji określających właściwość organów w tych sprawach. W szczególności nie ma przepisów, które przypisując kompetencje w tych sprawach staroście wskazywałyby jako organ wyższego stopnia inny organ niż samorządowe kolegium odwoławcze. Oznacza to, że skierowany do sądu administracyjnego wniosek o wskazanie właściwego do rozpoznania podania strony o sprostowanie omyłki w akcie własności ziemi organu administracji publicznej dotyczy rozstrzygnięcia sporu jaki zawisł między organami samorządu terytorialnego mającego wspólny organ wyższego stopnia - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie. W związku z powyższym w świetle powołanego na wstępie art. 22 pkt 1 kpa brak jest kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia tego sporu.

Z tych przyczyn wniosek skierowany do sądu administracyjnego, jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu na podstawie art. 4 i art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/.