Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 3/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-07-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Adam Osik po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia 12 października 2017 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz poprzez ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 30 czerwca 2018 r. skarżący M. S. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Z uzasadnienia wniosku wynikało, że wnioskodawca nie posiada wiedzy prawnej potrzebnej do sporządzenia skargi kasacyjnej, a jego sytuacji finansowej skorzystanie z pomocy prawnej nie jest możliwe. Wskazał, że będący jego własnością dom o pow. 181 mkw. został objęty zajęciem komorniczym, na dowód czego przedłożył wezwanie do zapłaty od komornika sądowego z dnia 27 marca 2018 r. wraz z zawiadomieniem o wszczęciu egzekucji z nieruchomości. Wnioskodawca oświadczył, że osiąga dochód z emerytury, która po dokonaniu potrąceń świadczeń alimentacyjnych oraz z powodu egzekucji wynosi 862 zł miesięcznie. Z kwoty tej wnioskodawca pokrywa koszty podatku od nieruchomości, wody, energii elektrycznej, leczenia i lekarstw w wysokości 240 zł miesięcznie. Skarżący, poza oszczędnościami w wysokości 750 zł, nie dysponuje innymi środkami finansowymi, jak również jakimkolwiek innym majątkiem.

W tym stanie uznano, co następuje.

Instytucja prawa pomocy uregulowana w art. 243 – 262 p.p.s.a. stanowiąc jedną z gwarancji realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu umożliwia dostęp do sądu osobom, które obiektywnie nie mają wystarczających środków finansowych na poniesienie kosztów prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu) następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z treści ww. przepisu wynika, że to na podmiocie wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji materialnej i dochodowej uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Rozstrzygnięcie złożonego wniosku uzależnione jest zatem wyłącznie od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Uznając oświadczenia wnioskodawcy za wiarygodne należało uwzględnić że wnioskodawca uzyskuje niewielkie dochody, jego oszczędności są nieznaczne, zaś jego majątek sprowadzający się do nieruchomości podlega zajęciu komorniczemu. Jego sytuacja majątkowa i dochodowa nie pozwala zatem na poniesienie kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika procesowego z wyboru. Wnioskodawca spełnia zatem ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

W związku z dokonaną oceną sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych skarżącego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.