Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 592/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6262 Radni
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Rada Powiatu
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: par. 2 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
article: art. 220 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 17 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Ke 415/13 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A.G. na uchwałę Rady Powiatu w B. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wstąpienia kandydata z tej samej listy na miejsce radnego w związku z wygaśnięciem mandatu postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 17 czerwca 2013 r., w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Ke 415/13, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wezwał skarżącego A.G. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi na uchwałę Rady Powiatu w B z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w wysokości 300 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu przedmiotowego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł A.G. domagając się jego uchylenia. Jednocześnie wniósł o uchylenie zarządzenia o rozdzieleniu poszczególnych skarg i nakazania, aby postępowanie dotyczące wszystkich uchwał było prowadzone pod jedną sygnaturą.

W uzasadnieniu wskazał, że zarządzeniem z dnia 23 maja 2013 r. jego jedna skarga wniesiona pismem z dnia 19 kwietnia 2013 r., którą zaskarżył szereg wymienionych w jej treści uchwał Rady Powiatu w B. została rozdzielona na 69 odrębnych postępowań, którym nadano sygnatury od II SA/Ke 360/13 do II SA/Ke 429/13. Powyższe zarządzenie rozdzielające skargi na poszczególne uchwały, zdaniem skarżącego, zostało wydane niezasadnie, gdyż ekonomika procesowa nie uzasadnia jego wydania. Nadto jego wydanie ma na celu wyłudzenie nienależnych opłat sądowych, a przez to odstraszenie skarżącego od kontynuowania postępowania z uwagi na znaczne koszty sztucznie wygenerowane przez Sąd.

W ocenie skarżącego złożył on jedną skargę i zastosowanie może mieć jeden wpis od skargi. Dodał także, że pismem z dnia 19 kwietnia 2013 r. zakwestionował 113 uchwał Rady Powiatu w B., a zaskarżone zarządzenia dotyczą 69 uchwał. Skarżący nie wie co się dzieje z pozostałymi 44.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).

Wysokość wpisu ustalana jest na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W niniejszej sprawie skarżący zaskarżył uchwałę Rady Powiatu w B. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wstąpienia kandydata z tej samej listy na miejsce radnego w związku z wygaśnięciem mandatu. Przepis § 2 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia stanowi, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, wynosi 300 zł. Zatem prawidłowo Przewodniczący Wydziału II Sądu pierwszej instancji ustalił wpis od wniesionej przez skarżącego skargi na kwotę 300 zł.

Odnosząc się do zarzutu skarżącego, że Sąd bezzasadnie zarządzeniem z dnia 23 maja 2013 r. rozdzielił skargi na uchwały Rady Powiatu w B. i zarejestrował pod nowymi sygnaturami akt sprawy należy wskazać, że zgodnie z art. 57 § 3 P.p.s.a., jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Podkreślić należy, że rozdzielenie takie jest obligatoryjne. Oznacza to, że każdorazowo gdy strona zaskarży jednocześnie kilka aktów, lub też uczyni przedmiotem skargi bezczynność w zakresie niewydania większej ilości aktów, ewentualnie też bezczynność kilku organów, to sąd – do którego złożona została skarga – zmuszony jest do rozdzielenia tych skarg, nadania każdej sprawie osobnej sygnatury i orzekania w każdej z tych spraw indywidualnie. W przedmiotowej sprawie skarżący jednocześnie wniósł skargę na szereg uchwał Rady Powiatu w B., w tym także na uchwałę z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...], która – po rozdzieleniu spraw przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach – stała się przedmiotem niniejszego postępowania. Przyjąć zatem trzeba, że wydzielając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach nie naruszył art. 57 § 3 P.p.s.a., zaś kwestia ewentualnego rozdzielenia pozostałych skarg i nadania im odrębnego biegu wykracza poza granice tej sprawy i nie może stanowić przedmiotu kontroli Sądu orzekającego w tej sprawie.

Z tego względu, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 198 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.