Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 786/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie WSA Elżbieta Kremer NSA Piotr Lechowski (spr.) Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2007r. sprawy ze skargi K. M. i B. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 8 maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania rozgraniczeniowego skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 8 maja 2006 r. [...], po rozpatrzeniu odwołania K. i B. małż. M., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] lutego 2006 r. znak [...], którą orzeczono o odmowę wznowienia postępowano zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Miasta i Gminy [...] znak [...] z dnia [...] lutego 1998 r. orzekającą o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczenia nieruchomości obj. KW [...] stanowiącej działkę [...] własności K. i B. małż. M. z nieruchomością stanowiącą działkę Nr [...] własności M. i J. małż. S., położonych w R. i o przekazaniu z urzędu Sądowi Rejonowemu [...] sprawy ustalenia przebiegu granicy między działkami [...] i [...]. W podstawie prawnej decyzji Kolegium Odwoławczego powołano przepisy art. art. 145, 147, 148 oraz art. 138 § 1 pkt. 1 kpa.

Uzasadniając swoją decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia.

Decyzją z dnia [...] lutego 1998 r. znak [...], Burmistrz Miasta i Gminy [...] orzekł o:

1. umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczenia nieruchomości objętej KW [...] działka ewidencyjna Nr [...] stanowiącej własność K. M. i B. M. w części ustalenia granicy z działką Nr [...] położoną na terenie wsi R., stanowiącą własność M. S. i J. S.,

2. przekazaniu z urzędu sprawy ustalenia przebiegu granicy działki Nr[...] i Nr [...] R. do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu [...] Wydział l Cywilny.

Decyzja ta stała się ostateczna.

K. i B. M., wnioskiem z dnia [...] czerwca 2005 r. wystąpili do Burmistrza Miasta i Gminy [...] o rozgraniczenie parceli l.kat. [...], a dnia [...] czerwca 2005 r. z kolejnym wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną, opisaną wyżej decyzją Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] lutego 1998 r. Żądanie wznowienia oparte było na podstawie wyjścia na jaw istotnych dla sprawy nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji a nieznanych organowi, który wydał decyzję.

Rozpatrując po raz kolejny wniosek w przedmiocie wznowienia postępowania, Burmistrz Miasta i Gminy [...] decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. z powołaniem na przepisy art. 147, 148 i 149 § 3 kpa orzekł o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] lutego 1998 [...] umarzającą postępowanie w sprawie rozgraniczenia nieruchomości stanowiącej działkę [...] obj. KW [...] własności K. i B. małż. M. z nieruchomością stanowiącą działkę Nr [...] własności M. i J. S. i orzekającą o przekazaniu sprawy do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu [...].

Za podstawę swego rozstrzygnięcia przyjął Burmistrz Miasta i Gminy [...] ustalenie, że nie zostały spełnione formalne przesłanki do wznowienia postępowania, co uzasadnia odmowę wznowienia opartą na przepisie art. 149 §3 kpa. Wskazał organ, że objęta wnioskiem z dnia [...].06.2005 o rozgraniczenie parcela [...], została zniesiona właśnie do działki ewidencyjnej [...] będącej przedmiotem postępowania o rozgraniczenie zakończonego decyzją z dnia [...] lutego 1998 r.

Złożony dnia [...] czerwca 2005 r. wniosek dotyczy żądania wznowienia postępowania zakończonego tą ostateczną decyzją z [...] lutego 1998 r.

Organ wskazał, że z treści podania o wznowienie wynika, iż dokumenty, które w świetle wniosku o wznowienie miały stanowić nowe okoliczności stanowiące podstawę żądania, były uzyskane przez K. M. i B. M. w latach 2003 i 2004 r. Złożenie natomiast podania o wznowienie postępowania w dniu [...].06.2005 r. z powołaniem na te dokumenty jako nową okoliczność, nastąpiło po upływie przewidzianego art. 148 § 1 kpa terminu jednego miesiąca biegnącego od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Podniesiono także, że zgodnie z ostateczną decyzją z [...] lutego 1998 r. akta postępowania administracyjnego przekazane zostały Sądowi Rejonowemu dla [...], przed którym kontynuowane było postępowanie o rozgraniczenie działek [...] i [...], zakończone prawomocnym postanowieniem, którego zmiana nie może nastąpić w postępowaniu administracyjnym.

Od decyzji powyższej odwołanie złożyli K. i B. małż. M. wnosząc o jej uchylenie lub zmianę. W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że wydając decyzję nie zapoznał się dokładnie z uwagami, które przedstawione zostały w piśmie z dnia [...].11.2005 r., przez radcę prawnego Urzędu Miasta i Gminy [...]. Nie uwzględniono również uwag zawartych w decyzji Kolegium z dnia [...] października 2005 r. nr [...], uchylającej poprzednią decyzję organu l instancji z [...].07.2005 r., również odmawiającą wznowienia postępowania. Odwołujący się podali, że nieprawdą jest jakoby sprawa została z urzędu przekazana do rozpatrzenia sądowi powszechnemu co do działek [...] i nr [...]. Do Sądu Rejonowego przekazano sprawę rozgraniczenia działek nr [...] i [...]. Nie doszło w tej sprawie do zawarcia ugody. Granica działki [...] nie pokrywa się z granicą działki [...], jak również jej powierzchnią. Posłużono się w sprawie dwiema mapami katastralnymi o tej samej skali 1:2880 obowiązującymi do 1980 r., z tym że na jednej nie naniesiono podziału, a na drugiej został on naniesiony. Zakładana nowa ewidencja gruntów w 1979 r. uporządkowała stan prawny w ten sposób, że parcelom katastralnym [...] i [...] odpowiada działka ewidencyjna [...]. W KW [...] nie ma ujawnionej działki [...], Został ujawniony podział działki nr [...] na działki [...] i [...] na podstawie wykazu zmian scaleniowych z dnia [...].04.1998 r. W opisie w/w wykazu przywołuje się nieprawomocny operat podziału działek nr [...] z dnia [...] maja 1968 r. Jednocześnie nie podano w wykazie powierzchni działek [...] i [...]. Występuje niezgodność między stanem ewidencji i ksiąg wieczystych. Istotnie postanowienia sądowe są prawomocne, ale do sądu przekazano sprawy niewłaściwe. Geodeta sądowy nie badał stanu prawnego, ustalił to, co miał ustalić, czyli przebieg granicy działek nr [...] i nr [...]. Po złożeniu wniosku o wznowienie postępowania, p.p. S. podjęli działania zmierzające do zamknięcia starej KW [...] o treści dotyczącej [...]. Zdaniem odwołania wykaz zmian z [...].12.2005 r. naruszył ich prawo własności, poświadczył nieprawdę.

Zdaniem odwołujących się należy zwrócić uwagę również na fakt uregulowania biegu strumyka "[...]" poprzez poszerzenie koryta strumyka, usypanie wałów ochronnych, przeciwpowodziowych, co do których prace zakończono w listopadzie 2004 r. W tej części też zmieniła się granica nieruchomości Odwołujących się. W związku z powyższym też należy się odszkodowanie od gminy za utraconą powierzchnię i wyznaczenie nowej granicy.

Przytaczając powyższe zarzuty w dalszej części uzasadnienia swojej decyzji

Kolegium Odwoławcze opisało stanowiska uczestników postępowania M. i J. S. zawarte w pismach z dnia [...].03 i [...].03.2006r., oraz treść pism odwołujących się z dnia [...].03 i [...].04.2006r., Z pism uczestników postępowania wynikało, że orzeczeniem sądu stwierdzono nabycie przez zasiedzenie parceli [...], która weszła w działkę [...]. Odwołujący się podtrzymywali argumentację odwołania, oraz podnosi/i, zarzuty przeciwko orzeczeniu stwierdzającemu zasiedzenie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie podzieliło zarzutów odwołania . Uzasadniając utrzymanie w mocy decyzji z dnia [...] lutego 2006 r. odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego decyzją z [...] lutego 1998r., organ odwoławczy przyjął, że z żądaniem wznowienia postępowania K. M. i B. M. wystąpili rzeczywiście po upływie miesięcznego terminu przewidzianego art. 148 § 1 kpa.

Organ odwoławczy za własne przyjął ustalenie, że powołane w podaniu o wznowienie postępowania dokumenty mające stanowić podstawę wznowienia istotnie znane były wnoszącym o wznowienie od lat 2003 i 2004, a zatem nie została spełniona jedna z przesłanek formalnych warunkujących wznowienie postępowania.

Odnosząc się do zarzutów odwołania wskazano, że przedmiotem pkt. 2 decyzji z [...] lutego 1998 r. było orzeczenie o przekazaniu Sądowi powszechnemu z urzędu sprawy ustalenia przebiegu granicy działek [...] i [...], a nie [...] jak podnoszono w odwołaniu.

Ustalono, że w postępowaniu przed Sądem powszechnym prawomocnym postanowieniem rozgraniczono przedmiotowe nieruchomości, a Sąd Okręgowy w K. w kwietniu 2002 r. określił przebieg spornej granicy, przy przyjęciu zasiedzenia w 1998 r. przez K. K. - poprzednika prawnego uczestników M. i J. S., przygranicznego pasa gruntu.

Kolegium wskazało, iż ponownie rozpatrując sprawę organ l instancji usunął uchybienia stanowiące podstawy uchylenia poprzedniej decyzji również odmawiającej wznowienia postępowania, a w szczególności że ustalono krąg stron postępowania i zbadano formalne przesłanki wznowienia, oraz że decyzję wydał właściwy organ.

Nawiązując do poprzedniej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2005 r., w której organ ten stwierdził, iż z treści odwołania (od decyzji z [...].07.2005) wynika, iż powołuje się na trzy przesłanki wznowienia określone art. 145 § 1 pkt. 1, 4 i 5 kpa wskazano, że rozważenie merytoryczne przesłanek winno być poprzedzone ustaleniami czy spełnione zostały formalne przesłanki wznowienia, a m.in. zachowanie terminu do złożenia podania.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyli K. i B. małż. M. Nie formułując wniosków procesowych w uzasadnieniu skargi i jej uzupełnieniu pismem z dnia [...] marca 2007 r., zarzucono, że zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję odmawiająca wznowienia postępowania zawiera następujące błędy:

— w decyzji organu l instancji nie zostały prawidłowo zawiadomione wszystkie strony postępowania - tzn. współwłaściciele działki [...], obecnie graniczący z działką [...]

— w uzasadnieniu organu l instancji ustalono, że parcela l.kat. [...] została zniesiona do działki [...] co jest nieprawdą, a wykaz zmian gruntowych z [...].02.05 nie pokrywa się z wykazem z [...].02.1989 r.

— utrzymana w mocy decyzja l instancji nie ustosunkowała się do wytycznych zawartych w uzasadnieniu decyzji SKO z [...].10.2005 r., w kwestii rozważenia przesłanek dotyczących wznowienia na podstawach z art. 145 § 1 pkt. 1, 4 i 5 kpa.

— organ l instancji wraz z odwołaniem nie przedstawił wszystkich dokumentów, jakie przedstawiał przy odwołaniu od decyzji z 22 lipca 2005 r.,

— w operacie rozgraniczenia [...], według którego decyzją z dnia [...] lutego 1998 [...] rozgraniczono działkę [...] z działkami [...] i [...], podano nieprawidłowy równoważnik.

Nadto w piśmie z [...] marca 2007 r. skarżący powołali się na nową okoliczność nieznaną przed wydaniem zaskarżonej decyzji SKO, w postaci notarialnego oświadczenia K. K. i J. S. z dnia [...].05.1992 r.

W zakresie przyjętych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze negatywnych przesłanek stanowiących podstawę odmowy wznowienia postępowania, skarżący podnieśli, że w latach 1998-2002 toczyły się przed sądami powszechnymi postępowania rozgraniczeniowe, a po uprawomocnieniu orzeczeń sądowych ujawniono w Urzędzie Miasta i Gminy dwie mapy katastralne odmiennie przedstawiające granice tej samej nieruchomości. Skarżący wskazali, że wystąpili w 2003 r. o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem sądowym, a dopiero po odrzuceniu "wniosku" o wznowienie przez Sąd w dniu [...] czerwca 2005 r. wystąpili z podaniem o wznowienie postępowania administracyjnego.

Pozostałe wywody skargi skupiają się na kwestionowaniu prawidłowości równoważnika przyjętego w decyzji o rozgraniczeniu z dnia [...] lutego 1998 r. i powielaniu tego błędu w kolejnych decyzjach administracyjnych i orzeczeniach sądu, oraz na przedstawieniu chronologii powstawania poszczególnych działek.

Samorządowe Kolegium w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując ustalenia i stanowisko prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 z późn.zm.) Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, póz. 1269) stanowi, że kontrolę tę Sądy sprawują pod względem zgodności z prawem. W myśl zaś przepisu art. 134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, rozpatrując skargę Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonana na powyższych zasadach kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do konstatacji, iż jest ona zgodna z prawem co skargę czyni bezzasadną.

Podniesione w skardze zarzuty, uzasadniają przybliżenie postępowania o wznowienie, gdyż w takim postępowaniu zapadła zaskarżona decyzja.

Wznowienie postępowania jako instytucja procesowa stwarza prawną możliwość ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej już zakończonej decyzją ostateczną. Wznowienie postępowania, w następstwie, którego dochodzi do rozstrzygnięcia sprawy już raz rozpatrzonej co do istoty, stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 16 § 1 kpa zasady trwałości decyzji administracyjnych. Z tych względów wznowienie postępowania obwarowane jest rygorami określonymi w przepisach kpa.

Przewidziana przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego procedura mająca doprowadzić do ponownego merytorycznego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy w następstwie wznowienia postępowania ma dwa etapy. Zgodnie z art. 149 §

1 podstawę wznowienie. Postępowania (a właściwie wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania) zakończonego ostateczną decyzją następuje w drodze postanowienia. Natomiast odmowa wznowienia postępowania (a w istocie odmowa wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia), stosownie do przepisu art. 149 § 3 kpa następuje w drodze decyzji. Oba rodzaje wskazanych rozstrzygnięć tj. wznowienie postępowania na podstawie art. 149 § 1 kpa lub odmowa wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 kpa właściwe są dla etapu pierwszego, w którym organ właściwy (tj. zgodnie z art. 150 kpa § 1 kpa - zastrzeżeniem § 2 i 3 - w zasadzie organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji), bada czy istnieją przedmiotowe i podmiotowe przesłanki do wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia. Złożenie przez stronę żądania wznowienia postępowania (a w istocie wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia), rodzi obowiązek organu wydania opartego na przepisie art. 149 § 1 kpa postanowienia o wznowieniu postępowania ale tylko wówczas, gdy nie zachodzą przesłanki podmiotowe i przedmiotowe do wydania opartej na przepisie art. 149 § 3 kpa decyzji odmawiającej wznowienia postępowania.

Zgodnie z art. 149 § 2 kpa postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Decyzja natomiast odmawiająca wznowienia postępowania oparta na przepisie art. 149 § 3 kpa w istocie odmawia wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia a więc odmawia badania merytorycznego czy zaszła przewidziana kpa podstawa wznowienia postępowania co do istoty sprawy.

Na tle przedstawionych akt postępowania, należy przypomnieć że z wniosku K. M., w listopadzie 1996 r. zostały wszczęte postępowania o rozgraniczenie stanowiącej jej i B. M. własność działki [...] z innymi nieruchomościami do niej przyległymi, a to działką [...] własności T. S. i L. W. oraz z działkami [...] i [...] własności J. i M. S. Decyzją z dnia [...] lutego 1998 r. znak [....] Burmistrza Miasta i Gminy [...] rozgraniczono nieruchomość skarżących stanowiącą działkę [...] z nieruchomościami stanowiącymi działki [...] obj. KW [...] i [...] obj. KW [...]. w rym postępowaniu z uwagi na dokonane zmiany co do konfiguracji i powierzchni m.in. działki [...] otrzymała ona oznaczenie [...]. Ta decyzja nie jest przedmiotem podania złożonego przez skarżących w dniu [...] czerwca 2005 r. Burmistrzowi Miasta i Gminy [...] o wznowienie postępowania. Wnioskiem tym, skarżący żądali wznowienia "postępowania rozgraniczeniowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądowym [...]". Prawidłowo zatem organy ustaliły, że przedmiotem żądania wznowienia postępowania administracyjnego może być postępowanie zakończone decyzją Burmistrza Miasta i Gminy [...], z dnia [...] lutego 1998 r. [...], którą umorzono postępowanie administracyjne o rozgraniczenie nieruchomości obj. KW [...] - stan. działkę [...] z działką [...] i orzeczono o przekazaniu z urzędu sprawy ustalenia przebiegu granicy działki [...] i [...] do rozpatrzenia sądowi. Powołane bowiem wyżej postanowienie Sądu Okręgowego z dnia [...] kwietnia 2002 r. (sygn, [...]), zapadło w następstwie rozpoznania apelacji skarżącej od Postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] z dnia [...] maja 2001 r. sygn. [...]. To ostatnie zaś orzeczenie wydano w sprawie rozgraniczenia nieruchomości przekazanej punktem 2-gim decyzji z dnia [...] lutego 1998 r.

Przypomnienie tych znanych stronom okoliczności, jest uzasadnione o tyle, iż dowodzi, że zarzuty skargi, jakoby w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wznowienia nie brały udziału wszystkie strony są bezzasadne. Sprawa o rozgraniczenie działki skarżących z nieruchomością obejmującą działkę [...] była rozstrzygnięta inną decyzją, której nie dotyczy żądanie wznowienia.

Przedmiotem obecnej skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium

Odwoławczego w K. z dnia 8 maja 2006r.,utrzymująca w mocy, decyzję

Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] lutego 2006 r. - oparta m.in. na

przepisie art. 149 § 3 kpa - którą odmówiono wznowienia postępowania,

zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Miasta i Gminy [...] z [...] lutego

1998 r. W związku z powyższym, badanie przez organy czy istnieją podmiotowe i przedmiotowe przesłanki do wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 1 kpa winno obejmować ustalenie czy podanie o wznowienie dotyczy sprawy rozstrzygniętej decyzją ostateczną, czy żądanie oparte jest na co najmniej jednej z wyczerpująco wymienionych w art. 145 § 1 pkt. 1-8 (a także art. 145a-co nie dotyczy sprawy), podstaw wznowienia, oraz czy podanie o wznowienie zostało wniesione z zachowaniem terminu określonego w art. 148 § 1 lub 2 kpa.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że oparta na przepisie art. 34 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (wówczas Dz.U. Nr 30, póz. 163 z późn.zm.) decyzja Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] lutego 1998 r. stała się ostateczna z dniem [...] maja 1998 r. W świetle zawartego w niej pouczenia o możliwości odwołania oznacza to, że wówczas skarżący, którym doręczono tę decyzję nie kwestionowali zawartego rozstrzygnięcia w przedmiocie umorzenia administracyjnego postępowania o rozgraniczenie i przekazania sprawy o rozgraniczenie sądowi.

Prawidłowo zatem organy skupiły się na tym, czy spełnione zostały kolejne przesłanki warunkujące wznowienie postępowania, a to oparcie wznowienia na przewidzianej ustawą podstawie oraz zachowaniu terminu do wniesienia postępowania.

Przepis art. 145 § 1, jako jedną z wyczerpująco wymienionych podstaw wznowienia istotnie wymienia w punkcie 5-tym wyjście na jaw nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istotnych w dniu wydania decyzji nie znanych organowi, który wydał decyzję. Skarżący w podaniu o wznowienie jako nową okoliczność wskazywali uzyskanie dokumentów wymienionych we wniosku. Formalna zatem przesłanka oparcia żądania wznowienia na jednej z przewidzianych art. 145 §1 pkt. 1 do 8 podstaw była spełniona. Badanie natomiast czy rzeczywiście stanowiące podstawę wniosku o wznowienie dokumenty i okoliczności mają istotnie walor nowości, nie były znane organowi i miały by wpływ na wydaną decyzję następuje dopiero po wszczęciu postępowania o wznowienie w trybie art. 149 § 2 kpa. Wydana decyzja odmawiająca wznowienia na podstawie art. 149 § 3 kpa wstrzymała postępowanie w sprawie weryfikacji podstaw wznowienia.

Zgodnie z przepisem art. 147 kpa wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt. 4 oraz art. 145a następuje tylko na żądanie strony. Nie ma wątpliwości w sprawie, że wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] lutego 1998r.Skoro żądanie wznowienia oparto na podstawie z art. 145 par. 1 pkt. 5 kpa, to zgodnie z przepisem art. 148 par.1 kpa podanie o wznowienie postępowania winno być wniesione do organu administracji publicznej, który wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W zgodzie z treścią samego podania o wznowienie z [...] czerwca 2005 r., pozostaje ustalenie organów, że podanie to wniesiono po upływie przewidzianego art. 148 § 1 kpa terminu jednego miesiąca od dowiedzenia się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. Z treści samego podania wynikało ,że o okolicznościach, na których oparte jest żądanie wznowienia skarżący dowiedzieli się najpóźniej w fatach 2003-2004 r. Sami skarżący podnoszą w sprawie, że podstawę wznowienia stanowią te same dowody i okoliczności, na podstawie których chcieli uzyskać wznowienie postępowania sądowego, a z wnioskiem do organów administracji wystąpili, gdy nie uwzględniono ich żądania w postępowaniu sądowym. W świetle art. 145 § 1 pkt. 1-8 kpa okoliczność ta, nie mieści się w żadnej z podstaw wznowienia. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż wznowienie postępowania z urzędu jest prawem organu, a nie ma on obowiązku wszczynać z urzędu postępowania w celu sprawdzenia czy nie zachodzą podstawy wznowienia (por. np. wyrok WSA z 2002.03.27 II SA/Kr 2791/00-lex nr 83816). Z tego względu, dopiero gdyby w przypadku wznowienia postępowania na wniosek skarżących złożony z zachowaniem przewidzianego art. 148 § 1 kpa terminu, wydane zostało postanowienie oparte na przepisie art. 149 § 1 kpa w przedmiocie wznowienia postępowania (a w istocie w przedmiocie przyczyn wznowienia), to wówczas w ramach postępowania prowadzonego w trybie art. 149 § 2 kpa, organ byłby zobligowany do oceny sprawy z punktu widzenia innych także ewentualnych przesłanek wznowienia poza wskazaną przez stronę. Nie mają zatem doniosłości zarzuty, iż organy nie odniosły się do innych podstaw wznowienia, na które wskazywało uzasadnienie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] października 2005r., które uchylało pierwszą decyzję z dnia [...] lipca 2005 r. również odmawiającą wznowienia - przede wszystkim z powodu jej wydania przez nieupoważnioną osobę. Z treści tego uzasadnienia wynika zresztą wyraźnie, iż powyższe wskazówki dotyczyły postępowania organu w przypadku wszczęcia postępowania w trybie art. 149 § 1 kpa.

Okoliczność, iż przed organami Prokuratury Okręgowej w K. trwa procedura "pozyskiwania i badania mających znaczenie w sprawie - zatwierdzenia projektu scalenia gruntów w R. w 1991 r. - akt sądowych i administracyjnych", jak to wynika z przedłożonego przez skarżącą na rozprawie w dniu [...] czerwca 2007 pisma Prokuratora Prokuratury Okręgowej z dnia [...] stycznia 2007 [...], skierowanego do skarżącej, nie dała podstaw do uwzględnienia złożonego przez skarżącą w dniu [...] czerwca 2007, datowanego na [...].06.07 wniosku o zawieszenie postępowania sądowego "do czasu wyjaśnienia sprawy postępowania scaleniowego".

Przedmiotowa decyzja, której dotyczyło żądanie wznowienia postępowania, nie rozgraniczała nieruchomości lecz umarzała postępowanie administracyjne i sprawę rozgraniczenia przekazywała sądowi powszechnemu. Nie zachodziła zatem, żadna z przewidzianych art. 124 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1276 z późn.zm.) podstaw obligujących Sąd do zawieszenia postępowania. Nie zachodziła także, żadna z przewidzianych art. 125 § 1 w/w ustawą podstaw do nieobligatoryjnego zawieszenia postępowania.

Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.