Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 662/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2018-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Jolanta Strumiłło, Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski, sędzia WSA Wojciech Czajkowski (sprawozdawca),, Protokolant specjalista Paweł Guziur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2018r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na czynność Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia wysokości dotacji oświatowej dla punktu przedszkolnego w 2017 r. postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 25 września 2018 r. Stowarzyszenie A wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na czynność Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia wysokości dotacji oświatowej dla punktu przedszkolnego w 2017 r.

W uzasadnieniu strona skarżąca podała, że pismami z dnia 14 maja i 23 maja 2018 r. wezwała Wójta Gminy do wypłaty bezprawnie zaniżonej dotacji oświatowej za 2017 r., a następnie wobec braku odpowiedzi organu, w dniu 1 czerwca 2018 r. złożyła pozew w Sądzie Rejonowym. Postanowieniem z dnia "[...]" Sąd Rejonowy odrzucił pozew, wskazując na właściwość w sprawie sądu administracyjnego. Strona podniosła, że w błędnym przekonaniu o właściwości ścieżki cywilnej ugruntowały ją wydane w jej sprawach wcześniej wyroki: Sądu Rejonowego z dnia "[...]", sygn. akt "[...]", oraz Sądu Okręgowego z dnia "[...]", sygn. akt "[...]". Po dokonaniu analizy postanowienia Sądu Rejonowego z dnia "[...]" o odrzuceniu pozwu, skarżąca wezwała ponownie organ pismem z 18 września 2018 r. do usunięcia naruszenia prawa, po czym w dniu 25 września 2018 r. wywiodła skargę do sądu administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi, ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że terminy podjęcia przez organ dotujący czynności przy naliczaniu i wypłacaniu dotacji oświatowej przysługującej na dzieci uczęszczające do punktu przedszkolnego w S w 2017 r. zostały wskazane w § 6 uchwały nr "[...]" Rady Gminy z dnia "[...]" w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych jednostek oświatowych prowadzonych na terenie Gminy oraz zakresu i trybu kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania. Z uchwały tej wynika, że wniosek o udzielenie dotacji winien być złożony do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielenia dotacji, ostateczne rozliczenie dotacji następuje do 15 stycznia roku następnego, zaś do 31 stycznia roku następnego przekazywane jest wyrównanie dotacji.

Jak podał organ, z powyższego wynika, że termin przyznania, jak i wypłacenia dotacji upłynął z dniem 31 stycznia 2018 r.. Od tego dnia strona skarżąca znała już ostateczną wysokość dotacji, a tym samym rozpoczął biegł termin na zaskarżenie tej czynności, stosownie do art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.".

W ocenie organu, strona skarżąca nie wykazała, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy. Kwestia dopuszczalności drogi sądowej w sprawach dotacji oświatowych w stanie prawnym przed dniem 1 stycznia 2017 r. rzeczywiście była niejednoznaczna w judykaturze oraz doktrynie i opowiadano się zarówno za cywilnoprawnym, jak i administracyjnoprawnym jej charakterem. Chcąc jednoznacznie rozstrzygnąć o charakterze prawnym dotacji, ustawodawca od dnia 1 stycznia 2017 r. dodał art. 90 ust. 11 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2017 r. poz. 2198 ze zm.), zgodnie z którym przyznanie dotacji, o których mowa w art. 90 ust. 1a-8 stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten został następnie zastąpiony przez art. 47 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2203).

Zdaniem organu, powoływanie się przez skarżącego na treść orzeczeń sądów powszechnych nie jest trafne, w sytuacji gdy dotyczyły one przyznania dotacji za okres przed 1 stycznia 2017 r..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Rozważając kwestię dopuszczalności wniesionej w niniejszej sprawie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zwrócenia uwagi wymaga aktualnie obowiązująca norma prawna wyrażona w art. 47 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2203).

Zgodnie z tym przepisem, czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 40 i art. 41, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 40 i art. 41, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.).

Aktualnie zatem nie budzi wątpliwości, że sprawy z zakresu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w cytowanej regulacji należą do kognicji sądów administracyjnych.

Jak trafnie zauważył organ w odpowiedzi na skargę, w stanie prawnym obowiązującym w 2017 r. dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej w sprawach dotyczących przyznania dotacji m.in. dla niepublicznych przedszkoli wynikała z przepisu art. 90 ust. 11 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2017 r. poz. 2198 ze zm.), który stanowił, że przyznanie dotacji, o których mowa w art. 90 ust. 1a-8, stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.. W latach poprzednich z kolei brak było wyraźnej podstawy prawnej wskazującej na dopuszczalność drogi sądowej przed sądami administracyjnymi w tego typu sprawach, niemniej jednak orzecznictwo sądowe uznawało czynność organu wykonawczego mającą na celu obliczenie wysokości dotacji i jej wypłacenie dla placówki niepublicznej, jako czynność z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., dotyczącą uprawnień wynikających z przepisów prawa, podlegającą kontroli sądów administracyjnych (zob. np. postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r., sygn. akt II GSK 321/13, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wobec powyższego przyjąć należy, że zaskarżona czynność podlegała kognicji sądów administracyjnych. Złożona w niniejszej sprawie skarga nie mogła jednak zostać rozpoznana, gdyż strona skarżąca uchybiła terminowi do jej wniesienia.

Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że termin ostatecznego rozliczenia i wypłacenia dotacji za 2017 r. upłynął z dniem 31 stycznia 2018 r.. Wobec powyższego, strona skarżąca dowiedziała się o czynnościach przekazania dotacji najpóźniej w dniu 31 stycznia 2018 r.. Składając zatem skargę dopiero w dniu 25 września 2018 r., uchybiła trzydziestodniowemu terminowi, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a..

Sąd w pełni podziela argumentację odpowiedzi na skargę, iż strona skarżąca nie wykazała, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy.

Dodać należy, iż zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, nie stanowią podstawy do uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony takie okoliczności jak: dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (p. postanowienia NSA: z dnia 12 stycznia 2016 r., sygn. akt II OZ 1369/15; z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I OZ 869/12; z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 712/08, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Błędne zatem przeświadczenie strony co do możliwości dochodzenia swoich praw na drodze cywilnej nie stanowi podstawy do stwierdzenia braku winy w terminowym wniesieniu skargi. Tym bardziej w sytuacji, gdy przepisy prawa dotyczące drogi sądowoadministracyjnej w sprawach czynności ustalenia wysokości dotacji oświatowej, były w 2018r. jednoznaczne.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Mając to na względzie, należało orzec jak w sentencji postanowienia.