Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1159/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzje I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 10 ust 1 a, art. 15 ust 1-7 , 17
journal: Dz.U. 2005 nr 239 poz 2019
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - tekst jednolity
article: art. 6 , 7 , 77 par 1 i 107 par 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie NSA Joanna Tuszyńska WSA Krystyna Daniel (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Wojewody z dnia 28 maja 2008r., nr [...] w przedmiocie ustalenia linii brzegowej potoku I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji , II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej K. G. kwotę 200 zł ( dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Starosta S. decyzją z [...]. 03. marca 2008 r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 104 kpa, art. 15 ustawy z 18. 07. 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r., Nr 239, poz. 2019) ustalił linię brzegową potoku S. w M. pomiędzy działką o nr ewid. 2 o pow. 0,0010 ha oraz działką o nr ewid. 3 o pow. 0,00310 ha. Działki powstały w wyniku podziału działki nr ewid. 1 o pow. 0,0320 ha, będącej własnością K.G. . Działka nr ewid. 2 o pow. 0,0010 ha stanowi grunt zajęty przez wodę płynącą i stała się własnością Skarbu Państwa w trwałym zarządzie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. (woda płynąca). Linia brzegowa (ustabilizowana w terenie) biegnie wzdłuż górnej zewnętrznej krawędzi muru betonowego oporowego, z punktu granicznego nr [...] przez punkty [...], [...] do punktu [...] oraz od punktu [...] do [...], oznaczonej na projekcie rozgraniczenia - stanowiącym załącznik do przedmiotowej decyzji - kolorem [...]. W/w projekt rozgraniczenia gruntów pokrytych wodami od gruntów przyległych został sporządzony przez Biuro geodezyjne A. A.M. zam. ul. [...] w K.

Organ l instancji w uzasadnieniu podał, że Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w K. pismem z 18. 01. 2008 r. zwrócił się z wnioskiem o ustalenie linii brzegowej potoku S. w M. m. in. wzdłuż działki ewid. nr 1 . Przedstawiona dokumentacja spełniała wymagania projektu rozgraniczenia gruntów pokrytych wodami od gruntów przyległych zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy z 18. 07. 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r., Nr 239, poz. 2019).

O wszczęciu postępowania i możliwości składania wniosków poinformowano strony pismem z 28. 01. 2008 r., które podano do publicznej wiadomości przez wywieszenie na tablicy ogłoszeń, zapewniając możliwość zapoznania się z dokumentacją przedstawioną przez inwestora i wniesienia ewentualnych uwag i zastrzeżeń. K.G, pismem z 9. 02. 2008 r. poinformowała o niezgodności powierzchni działki nr ewid. 4, z której powstały działki nr ewid. 1 i 5 oraz wniosła o wypłatę odszkodowania. Uwagi K.G. przesłano do RZGW w K. , który w odpowiedzi z 11. 02. 2008 r. stwierdził, że wypłata odszkodowania nastąpi po wydaniu decyzji ustalającej linię brzegową zgodnie z wymogami zawartymi w prawie wodnym, a nieruchomości po wykonaniu prac regulacyjnych zostały przywrócone do stanu pierwotnego.

Po przeprowadzeniu postępowania stwierdzono, że ustalenie linii brzegowej przeprowadzono w oparciu o obecnie obowiązujące mapy geodezyjne przyjęte do ośrodka dokumentacji geodezyjnej w dniu [...]. 10. 2007 r., w których oznaczenie działek oraz ich powierzchnia jest tożsama z danymi zawartymi w księdze wieczystej KW [...] prowadzonej dla w/w działek. Według opinii organu sprawy dotyczące rozbieżności pomiędzy starą i nową ewidencją gruntów powinny być prowadzone w oparciu o przepisy kodeksu cywilnego. Organ l instancji podkreślił, że przedmiotowe postępowanie prowadzone było w oparciu o przepisy prawa wodnego i dotyczyło jedynie ustalenia granicy pomiędzy lądem a wodą, a nie całości spraw związanych z dzieloną nieruchomością. Sprawy dotyczące odszkodowań prowadzone są zgodnie z art. 17 i art. 188 ustawy Prawo wodne na podstawie przepisów kodeksu cywilnego.

W konkluzji organ l instancji wskazał, że nowa linia brzegowa ustalona została [...]sierpnia 2007 r. przy udziale przedstawiciela Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. - Inspektorat w Z. oraz przedstawiciela Starostwa Powiatowego w S. , natomiast K.G. odmówiła podpisania protokołu ustalenia nowej linii brzegowej.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła K.G. , nie wyrażając zgody na ustalenie linii brzegowej na działce nr 1 (odwołanie dotyczyło także ustalenia inną decyzją linii brzegowej na działce nr 5 ). Skarżąca podała, że poniosła szkody w wyniku wprowadzania nowej ewidencji gruntów w 1977 r., w której pomniejszona została powierzchnia działek stanowiących jej własność. Zarzuciła, że na swoje wnioski o wypłatę odszkodowania skierowane do RZGW Inspektorat w Z. otrzymała odpowiedzi wymijające, że po wykonaniu regulacji potoku działka nie została przywrócona do stanu poprzedniego. Podniosła również, że mur oporowy znajduje się od strony asfaltowej drogi, co wskazuje na "marnotrawstwo" pieniędzy podatnika. Skarżąca wniosła o przywrócenie przedmiotowej działki do stanu poprzedniego, powołania komisji w sprawie roszczeń i ustalenia terminu naprawy szkód.

Wojewoda decyzją z [...] maja 2008 r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 14, 15. 17, 188, 217 ustawy z 18. 07. 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r., Nr 239, poz. 2019 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu podał, że postępowanie administracyjne w przedmiocie ustalenia linii brzegu potoku S. w M. na działce nr ewid. 1 prowadzone było przez organ l instancji zgodnie z obowiązującymi przepisami kpa i Prawa wodnego. Przepisy art. 14 ust. 1 i ust. 1a, art. 17 ust. 1 Prawa wodnego stanowią, że grunty pokryte wodami powierzchniowymi stanowią własność właściciela tych wód. Przy czym przez grunty pokryte śródlądowymi wodami powierzchniowymi rozumie się grunty tworzące dna i brzegi cieków naturalnych w granicach linii brzegu oraz, że jeżeli śródlądowa woda powierzchniowa płynąca zajmie trwałe, w sposób naturalny, grunt nie stanowiący własności właściciela wody - grunt ten staje się własnością właściciela wody. Art. 15 ust. 7 Prawa wodnego wskazuje, że jeżeli brzegi wód są uregulowane, linia brzegu biegnie linią łączącą zewnętrzne krawędzie budowli regulacyjnych. Jednocześnie art. 10 ust. 1a Prawa wodnego stanowi, że śródlądowe wody powierzchniowe płynące stanowią własność Skarbu Państwa, w związku z tym, z mocy samego prawa, grunt pokryty wodami potoku S. w granicach linii brzegu jest własnością Skarbu Państwa. Jednocześnie, zgodnie z przepisami art. 11. ust. 1 pkt 2a i art. 92 ust. 4 Prawa wodnego oraz Lp. 292 załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z 17. 12. 2002 r. w sprawie śródlądowych wód powierzchniowych lub ich części stanowiących własność publiczną (Dz. U. z 2003 r., Nr 16, poz. 149), Dyrektor RZGW w K. jest sprawującym prawa właścicielskie w stosunku do wód potoku S. . Ponadto art. 217 Prawa wodnego stanowi, że z dniem wejścia w życie ustawy (tj. z dniem 1.01.2002 r.) stanowiące własność Skarbu Państwa wody oraz grunty pokryte tymi wodami przechodzą w trwały zarząd odpowiednio - urzędów morskich, regionalnych zarządów gospodarki wodnej, parków narodowych, oraz że przejście mienia stwierdza, na wniosek zainteresowanego, właściwy starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej.

Organ II instancji podał, że w świetle powyższego stwierdzenie skarżącej, że nie zgadza się z decyzją Starosty w sprawie ustalenia odcinka linii brzegu potoku S. na działce nr ewid. 1 nie może być uwzględnione. Organ odwoławczy, przychylając się do stanowiska Starosty zawartego w uzasadnieniu decyzji, wskazał, że sprawy związane ze zmianami w ewidencji nieruchomości czy odszkodowaniami, nie mogły być przedmiotem postępowania o ustalenie linii brzegu, prowadzonego w oparciu o przepisy Prawa wodnego. W szczególności, rozbieżność między starą i nową ewidencją gruntów wymaga odrębnego postępowania wyjaśniającego, zgodnie z odpowiednimi przepisów o nieruchomościach, a sprawy dotyczące odszkodowań, związanych z trwałym zajęciem gruntu przez wody powierzchniowe płynące rozpatrywane są, zgodnie z art. 17 i art. 188 Prawa wodnego, na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego.

Organ odwoławczy podał, że przedmiotem postępowania nie jest ocena jakości wykonywania robót regulacyjnych, stwierdzając jednak, że wykonywanie robót regulacyjnych potoku, celem ustabilizowania brzegów, nakłada na inwestora także obowiązki wynikające z odpowiednich przepisów Prawa budowlanego (Dz. U. 2006 Nr 156, poz. 1118), w szczególności przepisy art. 5 ust. 1 pkt 1 i 9, art. 30 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, które wymagają aby inwestor przedłożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, szanował prawa osób trzecich, uporządkował teren po zakończeniu prac.

Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyła K.G. (powyższa skarga dotyczyła również decyzji Wojewody z [...]. 05. 2008 r. znak: [...]) nie precyzując żądania skargi podniosła, że nie wyraziła zgody na ustalenie linii brzegowej potoku S. oznaczonego jako działka nr [...] i nr [...] z gruntami stanowiącymi jej własność. Skarżąca w bardzo obszernej skardze szczegółowo opisała okoliczności związane z ustaleniem linii potoku S. i zarzuciła, że "ustalenie linii brzegowej tego potoku nr [...] i [...] jest fikcją". Wskazała też, iż mapa na której wyznaczono linię brzegową jest niezgodna ze stanem faktycznym, a potok nr [...] płynie w rzeczywistości inaczej niż zaznaczono na mapie. Ponownie zarzuciła, że w 1977 r. przy wprowadzeniu nowej ewidencji gruntów jej nieruchomość w tym przedmiotowa działa nr ewid. 1 oraz sąsiadująca z nią działka nr ewid. 5 zostały pomniejszone o 75 m kw. Wskazała, że dodatkowo straciła 11 m kw. gruntu oraz poniosła inne duże straty podczas prac regulacyjnych prowadzonych na działkach nr 1 i nr 5.

Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu własnej decyzji z [...] maja 2008 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i 3 ustawy p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a.

Skarga zasługuje na uwzględnienie jakkolwiek z innych powodów niż zostały w niej podniesione, a które Sąd wziął pod uwagę z urzędu, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a..

Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie było ustalenie linii brzegowej potoku S. w M. pomiędzy działką nr ewid. 2 o pow. 0,0010 ha oraz działką o nr ewid. 3 o pow. 0,0310 ha. Działki powstały w wyniku podziału działki o nr ewid. 1 o pow. 0,0320 ha, będącej własnością K.G. Organ l instancji wskazał, że działka o nr ewid. 2 o pow. 0,0010 ha stanowi grunt zajęty przez wodę płynącą i stała się własnością Skarbu Państwa w trwałym zarządzie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. (woda płynąca) - będącym wnioskodawcą - natomiast ustabilizowana w terenie linia brzegowa biegnie wzdłuż górnej zewnętrznej krawędzi muru betonowego oporowego, z punktu granicznego nr [...] przez punkty [...], [...] do punktu [...] oraz od punktu [...] do [...], oznaczonej na projekcie rozgraniczenia kolorem [...], który stanowi załącznik do przedmiotowej decyzji.

Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z podstawowymi zasadami postępowania administracyjnego wyrażonymi w art. 6 i art. 7 kpa organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa (art. 6), w toku postępowania stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7). Stosownie do przepisu art. 77 § 1 kpa - konkretyzującego dyspozycję art. 7 - organ administracji publicznej jest zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a stosownie do dyspozycji art. 107 § 1 kpa decyzja powinna zawierać oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Zgodnie z art. 107 § 3 kpa uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy rodowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa.

Materialno-prawną podstawę powyższego decyzyjnego rozstrzygnięcia, utrzymanego w mocy decyzją organu odwoławczego, stanowią przepisy art. 10 ust. 1a, 17 ust. 1 i 15 ustawy z 18. 07. 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r., Nr 239, poz. 2019 ze zm.).

Zgodnie z art. 10 ust. 1a cyt. ustawy śródlądowe wody płynące stanowią własność Skarby Państwa. Zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 jeżeli śródlądowa woda powierzchniowa płynąca zajmie trwale grunt niestanowiący własności właściciela wody, grunt staje się własnością właściciela wody, a zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 linię brzegu dla cieków naturalnych, jezior oraz innych naturalnych zbiorników wodnych stanowi krawędź brzegu lub linia stałego porostu traw albo linia, którą ustala się według średniego stanu wody z okresu co najmniej 10 lat.

Zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 3 cyt. ustawy podstawę ustalenia linii brzegu stanowi dostarczony przez wnioskodawcę projekt rozgraniczenia gruntów pokrytych wodami od gruntów przyległych, który z zastrzeżeniem ust. 4 zawiera:

1. opis uwzględniający oznaczenie wnioskodawcy, ze wskazaniem jego siedziby i adresu, przyjęty sposób ustalenia projektowanej linii brzegu, ustalenie stanu prawnego nieruchomości objętych projektem z oznaczeniem właścicieli wraz ze wskazaniem ich siedziby i adresu oraz stan stosunków wodnych na gruntach przylegających do projektowanej linii brzegu;

2. mapę inwentaryzacji powykonawczej budowli regulacyjnych lub zaktualizowaną kopię mapy zasadniczej, w skali w jakiej sporządzony jest projekt regulacji wód śródlądowych, lub w skali 1:5000 albo 1:2000 z wykazaniem:

a) punktów stałych osnowy poziomej nawiązanych do sieci państwowej,

b) granicy stałego porostu trwa,

c) krawędzi brzegów, przymulisk, odsypisk i wysp,

d) proponowanej linii brzegu.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy organ, o którym mowa w ust 2 (w niniejszej sprawie właściwy starosta), może w drodze decyzji, zwolnić wnioskodawcę, na jego wniosek, z obowiązku zawarcia w projekcie niektórych informacji, o których mowa w ust. 3.

Przepis art. 15 stanowi, że: jeżeli krawędź brzegu jest wyraźna, linia brzegu biegnie tą krawędzią (ust. 5); jeżeli krawędź brzegu nie jest wyraźna, linia brzegu biegnie granicą stałego porostu traw (ust. 6); jeżeli brzegi wód są uregulowane, linia brzegu biegnie linią łączącą krawędzie budowli regulacyjnych (ust. 7).

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy w pierwszym rzędzie należy stwierdzić, że organ I instancji w osnowie decyzji z [...]. 03. 2008 r. ustalając na wniosek Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. linię brzegową potoku S. w M. pomiędzy działką nr ewid. 2 o pow. 0,0010 ha oraz działką o nr ewid. 3 o pow. 0,0310 ha, które to działki powstały z działki nr ewid 1 o pow. 0,0320 ha, stanowiącej własność K.G. , nie sformułował rozstrzygnięcia w sposób jasny, precyzyjny, bez możliwości różnej interpretacji. Wskazał bowiem, że: działka o nr ewid. 2 o pow. 0,0010 ha stanowiąca grunt zajęty przez wodę płynącą stała się własnością Skarbu Państwa w trwałym zarządzie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. , a ustabilizowana w terenie linia brzegowa biegnie wzdłuż górnej zewnętrznej krawędzi muru betonowego oporowego, z punktu granicznego nr [...] przez punkty [...], [...] do punktu [...] oraz od punktu[...] do [...], oznaczonej na projekcie rozgraniczenia kolorem [...] który stanowi załącznik do przedmiotowej decyzji - jakkolwiek w przedmiotowym załączniku do decyzji tj. projekcie rozgraniczenia nie zostały naniesione punkty nr [...], [...], o których mowa w rozstrzygnięciu decyzji organu l instancji, utrzymanej w mocy przez organ odwoławczy. Tym samym przedmiotowe rozstrzygnięcie nie jest wystarczająco precyzyjne i wystarczające do ustalenia - zgodnie z prawem - linii brzegowej w niniejszej sprawie. Na marginesie można wskazać, że powyższe punkty zostały naniesione jedynie w niepodpisanym przez skarżącą protokole czynności przyjęcia granic nieruchomości sporządzonym w dniu [...]08. 2008 r. przez uprawnionego geodetę mgr inż. A.M. . Nadto w decyzji pierwszoinstancyjnej ( tak w sentencji jak w uzasadnieniu) brak oznaczenia działki na której znajduje się potok S. . Trzeba mieć przy tym na uwadze, że Potok S. - jak wynika z mapy uzupełniającej podział rozgałęzia się i znajduje się na dz. nr [...] i nr [...]

Nie do zaakceptowania jest także projekt rozgraniczenia dostarczony przez Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. , dotyczący rozgraniczenia w/w gruntów pokrytych wodami potoku S. od gruntów przyległych ponieważ nie spełnia on wymogów z art. 15 ust. 3 pkt 2 Prawa wodnego. Jak bowiem wynika z przedłożonych akt administracyjnych sprawy organ l instancji nie zwolnił w drodze decyzji wnioskodawcy z obowiązku zawarcia wymaganych ust. 3 informacji. Jak stwierdził Sąd w przedłożonym w aktach administracyjnych sprawy brak mapy inwentaryzacji powykonawczej budowli regulacyjnych lub zaktualizowanej kopii mapy zasadniczej w skali w jakiej sporządzony jest projekt, lub w skali 1:5000 albo 1:2000 z wykazaniem proponowanej linii brzegu oraz wskazaniem punktów stałych osnowy poziomej nawiązującej do sieci państwowej.

Brak powyższej dokumentacji jest tym bardziej znaczący ponieważ w niniejszej sprawie sporne jest ustalenie linii brzegowej potoku S. na działce oznaczonej przed podziałem nr 1 . Zgodnie z bowiem z ustaleniami organów przedmiotowa linia brzegowa - ustabilizowana w terenie - biegnie wzdłuż zewnętrznej krawędzi muru betonowego oporowego - co wynika z w/w protokołu sporządzonego przez uprawnionego geodetę mgr inż. A.M. w dniu [...]. 08. 2007 r. z czynności przyjęcia granic. W protokole tym, w części opisowej granic, jednoznacznie wskazano na istnienie budowli regulacyjnych, w odniesieniu do których wytyczono linie brzegu biegnącą pomiędzy dz. nr ewid. 2 - stanowiącą grunt zajęty przez wodę płynącą - a działką nr 3 . Zgodnie natomiast ze stanowiskiem K.G. linia brzegowa w niniejszej sprawie nie została ustalona zgodnie z prawem. Jak wynika z treści odwołania

K .G. mur oporowy na nieruchomościach stanowiących własność skarżącej znajduje się od strony drogi asfaltowanej. W ocenie Sądu powyższy zarzut kwestionujący ustalenia organu l instancji w kwestii ustalenia linii brzegu Potoku S. na działce nr 1 (jak również działce nr 5 ) wzdłuż krawędzi muru oporowego wymagał wnikliwego rozpatrzenia przez organ odwoławczy, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji drugoinstancyjnej zgodnie z treścią art. 107 § 3 kpa. Tego jednak organ odwoławczy w niniejszej sprawie nie uczynił, w ogóle nie ustosunkowując się do w/w zarzutu.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy powinna być wyjaśniona zarówno kwestia murów oporowych lub innych budowli regulacyjnych, znajdujących się na działce nr 1 w oparciu, o które ustalono linię brzegową (ustabilizowaną w terenie) potoku S. , jak również kwestia trwałego zalania wodami potoku S. działki oznaczonej w decyzji l instancji nr 2. Jest to konieczne ze względu na zarzut skargi mówiący o nieodpowiadającym rzeczywistości ustaleniu linii brzegowej potoku S. , ponowiony przez skarżącą podczas rozprawy przed WSA w Krakowie. Jak bowiem wynika z protokołu rozprawy z [...] 01. 2009 r. skarżąca wskazała, że wody potoku S. w chwili obecnej są w minimalnej objętości i linia brzegowa ustalona przez organy administracji znacznie przekracza koryto brzegu potoku. Zakwestionowała również, że od strony nieruchomości stanowiących jej własność znajdują się mury oporowe.

Nadto trzeba wskazać na oczywisty błąd w sentencji decyzji organu l instancji polegający na błędnym określeniu, że pow. działki nr ew. 3 wynosi 0,00310 ha, podczas gdy prawidłowo powinno być O, 0310 ha, co wynika z m. in. z przedłożonego wykazu zmian gruntowych z [...]. 10. 2007 r.

Odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów skargi w tym braku zgody skarżącej na przedmiotowe rozgraniczenie oraz żądanie odszkodowania związanego z trwałym zajęciem gruntu, stanowiącego poprzednio własność skarżącej, przez wody potoku S.

oraz innymi szkodami związanymi z pracami melioracyjnymi należy wskazać, że nie mają one znaczenie w niniejszej sprawie ponieważ zgodnie z treścią art. 17 ust. 2 Prawa wodnego gdy w związku z trwałym zajęciem gruntu przez wodę płynącą następuje utrata własności to grunt trwale zalany, w sposób naturalny, przez powierzchniowe wody śródlądowe staje się własnością właściciela wody, a więc z mocy samego prawa (ex legę), natomiast chociaż utrata własności następuje za odszkodowaniem od właściciela wody na warunkach określonych w art. 188 cyt. ustawy, to w kwestii odszkodowania musi się toczyć odrębne postępowanie. W niniejszej sprawie nie ma również znaczenia zarzut dotyczący pomniejszenia działki nr 4 ( z której powstały działki nr ew. 5 oraz przedmiotowa działka nr 1 ) w związku z wprowadzeniem nowej ewidencji gruntów ponieważ również ta kwestia wymaga wyjaśnienia w odrębnym postępowaniu zgodnie z przepisami o nieruchomościach.

Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak w punkcie l sentencji mając za podstawę art. 145 § 1 pkt. 1 lit. "c" ustawy p.p.s.a.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy p.p.s.a.