Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 555/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 125 pkt 1 - 3, art. 126, art. 132 ust. 2 pkt 2 lit. c, art. 132 ust. 2 pkt 3 -5
journal: Dz.U. 2005 nr 239 poz 2019
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bożena Popowska Sędziowie WSA Maciej Dybowski WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2009 r. sprawy ze skargi R.W. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego w zakresie budownictwa wodnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2008 r.nr [...], 2. zasądza od Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. na rzecz R.W. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ I. Kucznerowicz /-/ M. Dybowski /-/ B. Popowska mb


UZASADNIENIE

R.W. pismem z dnia [...] sierpnia 2008r. zwrócił się do Starosty [...] o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na budowę stawu rybnego o powierzchni 9180m2 w miejscowości K. działka nr [...]. Do wniosku załączony został Projekt Budowlano - Wykonawczy oraz decyzja Burmistrza Sz. nr [...] z dnia [...] maja 2008r. ustalająca warunki zabudowy dla zmiany zagospodarowania terenu polegającej na budowie stawu na terenie działki nr 960 w miejscowości K.

Starosta [...] decyzją z dnia [...] października 2008 r. znak: [...], działając na podstawie art. 4 ust. 4, art. 9 ust. 1 pkt 19 lit. c, art. 122 ust. 1 pkt 13, art. 123 ust. 2, art. 125, art. 127 ust. 6 i 7, art. 131 ust. 1 i 2, art. 140 ust 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. Nr 239, poz. 2019 ze zm. - dalej ustawa) oraz art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej kpa), odmówił R.W. udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych stawu rybnego na dz. Nr [...] w miejscowości K. gm. Sz. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, iż pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać ustaleń i wymagań zawartych w art. 125 ustawy, który w ust. 3 mówi o ochronie środowiska. W opinii organu I instancji wykonanie stawu rybnego na potrzeby hodowli ryb uzasadnia ingerencję w powierzchnię ziemi o głębokości od 1 do 1,5 m; natomiast wątpliwości budzi wykonanie zbiornika do głębokości 5 m. Ponadto zwrócono uwagę na to, iż staw zajmowałby prawie całą powierzchnię działki, a pozostawione pasy gruntu pomiędzy stawem, a sąsiednimi działkami wynikają z przepisów Prawa budowlanego. Takie rozwiązanie nie daje możliwości wykorzystania urobku z wykonania stawu, którym w większości będzie piasek oraz torf (nadkład tj. warstwa próchnicza oraz torf stanowi ok. 1/5 całego urobku). Ponadto wskazano na fakt, iż piasek i torf zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. Prawo geologiczne i górnicze (j.t. Dz.U. nr 228, poz. 1947 ze zm.) zaliczane są do kopalin pospolitych, których racjonalne wykorzystanie oraz ochronę innych składników środowiska w związku z wydobyciem kopalin zapewniają przepisy w/w ustawy. Starosta [...] uznając więc, iż piasek i torf powinien zostać wydobyty na podstawie przepisów ustawy Prawo geologiczne i górnicze, na podstawie zebranych materiałów i po przeanalizowaniu akt sprawy odmówił wnioskodawcy udzielenia pozwolenia

wodnoprawnego na wykonanie stawu,

R.W. kwestionując powyższe rozstrzygnięcie wniósł odwołanie, w którym podniósł, iż urobek powstały w wyniku budowy wykorzysta do rekultywacji wyrobisk poeksplatacyjnych, na których działalność eksploatacyjną prowadzi E.W., co podyktowane jest to koniecznością rekultywacji biologicznej, którą E.W. nakazał Starosta. Ponadto skarżący zaznaczył, iż podobna sytuacja dotycząca rekultywacji może wystąpić na terenie jego kopalni na działce [...] w miejscowości Z., gdzie również postanowił przeznaczyć urobek z wykonania stawu do poprawienia bonitacyjnej właściwości ziemi. Ponadto R.W. podniósł, że planuje uruchomienie kopalni piasku w miejscowości K., gdzie również chce wykorzystać masy ziemne. W związku z zamiarem kupna lub wydzierżawienia działek, które zamierza przeznaczyć pod kopalnię piasku, stara sobie zapewnić w przyszłości materiał, za pomocą którego przeprowadzi rekultywację. Dlatego też, strona oświadczyła, że nie jest w stanie przedstawić rozliczenia ilościowego i jakościowego urobku z wykonania stawu. Wnioskodawca podkreślił, że budowa stawu byłaby podzielona na etapy i wykonywana stopniowo w miarę zapotrzebowania na urobek bądź możliwość jego magazynowania w obrębie działki nr [...], dlatego nie wpłynie on gwałtownie na poziom wód gruntowych. Strona, uważa ze zbiornik będzie pełnił funkcję zbiornika retencyjnego, jak również planuje go zarybić różnymi gatunkami ryb a wokół wysadzić drzewa.

Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. po przekazaniu mu odwołania przez Wojewodę Kujawsko - Pomorskiego na mocy postanowienia z dnia [...] listopada 2008r. nr [...], decyzją z dnia [...] grudnia 2008r. nr [...] (datę wydania decyzji sprostowano postanowieniem z dnia [...] lutego 2009r. nr [...]), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Organ II instancji stwierdził, iż warunki, od których uzależnione jest wydanie pozwolenia wodnoprawnego określa art. 125 ustawy, zgodnie z którym wydanie stosownego pozwolenia uzależnione jest ono warunków określających korzystanie z wód regionu wód zlewni, od zgodności z ustaleniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy, a także od wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków. Natomiast art. 126 ustawy określa trzy podstawy prawne odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. Dwie z nich opierają się na art. 125 Prawa wodnego, w przypadku gdy projektowany sposób korzystania z wody narusza warunki określone w

tym przepisie. Warunki korzystania z wód regionu wodnego o których mowa w art. 125 pkt 1 ustawy nie zostały opracowane, a więc organ I instancji nie mógł się do nich odnieść natomiast winien zbadać w sposób wyczerpujący, czy wydane pozwolenie wodnoprawne nie naruszy warunków decyzji ustalającej warunki zabudowy dla zmiany zagospodarowania terenu polegającej na budowie stawu na terenie działki nr [...] w miejscowości K. (decyzja nr [...] Burmistrza Sz. z dnia [...].05.2008r.). W załączniku nr 1 do decyzji Burmistrza Sz. w pkt 1 lit d zostały wymienione ustalenia dotyczące zabudowy i zagospodarowania terenu działki [...] w m. K. i określono funkcję produkcja rolna, maksymalną powierzchnię lustra wody 1 ha i maksymalną głębokość stawu 5m. Organ II instancji analizując zgromadzone dokumenty stwierdził, iż warunki dotyczące maksymalnej powierzchni lustra wody oraz maksymalnej głębokości stawu nie zostały przekroczone i wynoszą odpowiednio 0,75 ha i 5 m, natomiast warunek dotyczący funkcji produkcji rolnej jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dokumentacji dołączonej do wniosku. W pkt. 1.1. określającym podstawa i cel opracowania wpisano "...funkcję retencyjną oraz produkcyjną polegającą na prowadzeniu amatorskiej hodowli ryb i częściowego sportowego ich odłowu przez wędkowanie", w pkt. 8 określającym cel korzystania z wód zapisano, iż uformowany zbiornik wykorzystany zostanie dla celów rekreacyjnych i ekstensywnej hodowli ryb., zaś w pkt. 8.4. określając charakterystykę wód objętych pozwoleniem wodnoprawnym, podano że zbiornik będzie pełnił funkcję retencyjną o pojemności 25058 m3. Organ II instancji analizując materiał dowodowy stwierdził, że ani funkcja retencyjna zbiornika, ani amatorska hodowla ryb, ani funkcja rekreacyjna stawu nie są zgodne z warunkiem określonym w ww. decyzji o warunkach zabudowy, mówiącym o funkcji produkcji rolnej. Ponadto organ II instancji zapoznając się z odwołaniem, na podstawie wypowiedzi R.W. nie dopatrzył się, aby strona miała na celu wybudowanie stricte stawu, a jedynie pozyskanie urobku do celów rekultywacyjnych, w wyniku czego powstanie staw. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że Starosta [..] słusznie zwrócił uwagę, iż w decyzji o warunkach zabudowy dla wykonania stawu nie określono sposobu zagospodarowania urobku, dlatego poinformował wnioskodawcę, iż zgodnie z art.2 ust. 1 ustawy z dnia 27.04.2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2007r. Nr 39, poz. 251 ze zm.) przepisy ustawy stosuje się także do postępowania z masami ziemnymi, jeżeli są usuwane lub przemieszczane w związku z realizacją inwestycji. Ponadto organ II instancji wyjaśnił, iż informacje dotyczące sposobu postępowania z masami ziemnymi uzyskanymi przez dokonanie wykopu pod planowany staw są konieczne do precyzyjnego określenia ewentualnego wpływu

rozplanowanego urobku na środowisko. Jednocześnie są one niezbędne w celu określenia w jaki sposób zagospodarowane zostaną masy ziemne, na jakiej powierzchni i w którym miejscu działki wnioskodawcy lub innej, jak również czy sposób rozplanowania urobku nie będzie miał wpływu na kierunek spływu wód opadowych i roztopowych, co może mieć znaczenie w momencie, gdy naturalny spływ tych wód zostanie zaburzony. Może to w konsekwencji doprowadzić do zmian stosunków wodnych. Biorąc powyższe pod uwagę oraz ze względu, iż staw zajmowałby prawie całą powierzchnię, a takie rozwiązanie nie dawałoby możliwości wykorzystania urobku, ani jego składowania to w ocenie organu II instancji słuszna była uwaga RZGW Zarząd Zlewni Noteci z siedzibą w B., iż w operacie jak również w pozwoleniu wodnoprawnym powinien znaleźć się zapis o ilości oraz sposobie zagospodarowania urobku pochodzącego z wykopu stawu. Na marginesie organ odwoławczy stwierdził, iż w dokumentacji załączonej do wniosku oraz w toku postępowania administracyjnego nie określono jednoznacznie zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód, zaznaczając przy tym, iż nie musi to być wpływ negatywny. W toku postępowania wyjaśniającego Starosta [...] określił strony postępowania kierując się możliwością oddziaływania zbiornika na grunty sąsiednie. W materiałach nie znajdują się jednak żadne informacje dotyczące zasięgu leja depresji wywołanego wybudowaniem stawu, które pozwoliłyby na precyzyjne określenie zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia, który jest istotny ze względu na ustalenie kręgu stron postępowania. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy stwierdził, że obowiązkiem organu administracji publicznej, wynikającym z art. 64 § 2 kpa, było wezwanie strony do przedłożenia uzupełnienia odpowiadającego wymogom określonym w art. 132 ust. 2 pkt 2 lit c oraz ust. 3 pkt 1 ustawy z pouczeniem, że nie usunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Organ II instancji uznając powyższe za nieistotną wadę w postępowaniu organu I instancji, mając na względzie fakt, iż jego ocena jest co do istoty sprawy taka sama, jak rozstrzygnięcie organu I instancji, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...]. Utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji oznacza bowiem utrzymanie w mocy jej podstawowego, koniecznego elementu, jakim jest rozstrzygnięcie.

Skargę na powyższą decyzję wniósł R.W. zarzucając organowi odwoławczemu że nie uwzględnił tego, iż głównym celem jest budowa stawu rybnego, który wchodziłby w skład gospodarstwa rolnego, które skarżący prowadzi samodzielnie od 1998r. i służyłby do ekstensywnej hodowli ryb opartej na materiale zarybieniowym sprowadzonym z zewnątrz. Ponadto zdaniem skarżącego projektowany akwen stawowy nie narusza w

żadnym przypadku praw osób trzecich, a zamierzona inwestycja nie będzie stanowiła zagrożenia dla szaty roślinnej i zwierząt, a wręcz przeciwnie stworzy cenną z przyrodniczego punktu widzenia enklawę wodną zapewniającą różnorodność biologiczną omawianego terenu, także stanowić będzie ostoję dla cennych gatunków flory i fauny. R.W. wskazał również, że sposób zagospodarowania urobku z budowy stawu pogodził z przeprowadzeniem rekultywacji innych terenów w sposób zorganizowany, racjonalny i uzupełniający się wzajemnie. Skarżący odnosząc się do uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w którym organ II instancji podniósł między innymi kwestię funkcji rekreacyjnej i retencyjnej, jaką zbiornik miałby pełnić, co zdaniem dyrektora RZGW w P. jest sprzeczne z punktem 1 lit. d załącznika nr 1 do decyzji Burmistrza Sz., stwierdził że jako współwłaściciel działki nr [...] w K. nie wyobraża sobie, aby wybudowanego akwenu wodnego nie udostępnił, np. rodzinie w celu sportowego odłowu ryb (wędkowania) czy też korzystania z niego jako kąpieliska lub też samemu nie mógł korzystać w taki sposób ze stawu. Natomiast staw po wybudowaniu siłą rzeczy będzie pełnił funkcję retencyjną a mianowicie będzie w nim zgromadzona (zmagazynowana) woda między innymi z opadów atmosferycznych jak i roztopów.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy zwrócił również uwagę na fakt, że aby chów i hodowla ryb spełniały wymóg polepszenia zdolności produkcyjnej gleby (art. 70 ust. 1 ustawy), musi mieć zapewniony podstawowe warunki do bytowania i rozrostu ryb, różne w zależności od gatunku i fazy ich rozwoju. Stawy rybne powinny posiadać głębokość w granicach od 1 do 2 m, a jedynie zimochowy wymagają większej głębokości, zabezpieczających warunki przezimowania ryb w ujemnych temperaturach. Stawy podzielone są między sobą groblami co umożliwia, ich efektywniejsze wykorzystanie. Ponadto dno stawów musi być ukształtowane ze spadkiem w kierunku odpływu wody, w celu umożliwienia jej przepływu. Efektywna produkcja ryb, wymaga zapewnienia stawom zapewnienia stawom rybnym stałego dopływu wody, uzupełniającego w ciągu roku ubytki na przesiąki i parowanie wody, a w miarę możliwości na częściową lub całkowitą jej wymianę. Zapewnienie stałej i opłacalnej produkcji ryb, wymaga okresowego przeprowadzania prac pielęgnacyjnych i uprawowych, w związku z czym stawy rybne muszą być ukształtowane tak aby możliwe było ich całkowite opróżnienie. Ze względów ekonomicznych przy wykonywaniu stawów rybnych dąży się do bilansu mas ziemnych, czyli tak projektuje się głębokość i wielkość poszczególnych stawów aby uzyskać z wykopów ilość mas ziemnych, która pokrywa potrzeby związane z wykonaniem grobli i

innych urządzeń. Dlatego też informacje dotyczące sposobu postępowania z masami ziemnymi uzyskanymi przez dokonanie wykopu pod planowany staw są konieczne do precyzyjnego określenia ewentualnego wpływu rozplanowanego urobku na środowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie choć z innych powodów niż podniesione w skardze.

Oceniając legalność zaskarżonej decyzji wskazać należy, że stosownie do przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, inny akt lub czynność z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu. Z treści powołanych przepisów wynika bowiem, iż sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego - bada z urzędu zgodność zaskarżonego aktu lub czynności z prawem materialnym i przepisami normującymi postępowanie przed organami administracji Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany powołaną podstawą prawną (art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 zezm. -dalej ppsa).

Przedmiotem niniejszego postępowania sadowoadministracyjnego jest uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego na budowę stawu rybnego na działce Nr [...] w m. K. Gm. Sz. Zgodnie z art. 125 ustawy pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać ustaleń warunków korzystania z wód regionu wodnego lub warunków korzystania z wód zlewni; ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy i wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów. Wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia się, jeżeli projektowany sposób korzystania z wody narusza ustalenia dokumentów, o których mowa w art. 125 pkt 1 i 2, lub nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 125 pkt 3; oraz gdy projektowany sposób

6

korzystania z wody dla celów energetyki wodnej nie zapewni wykorzystania potencjału hydroenergetycznego w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony (art. 126 ustawy). Treść w/w przepisu zawierającego negatywne przesłanki uzasadniające odmowę przyznania pozwolenia wodnoprawnego, oznacza iż obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest sprawdzenie występowania tychże przesłanek w sprawie będącej przedmiotem postępowania. Obowiązek ten dotyczy zarówno organu pierwszej jak i drugiej instancji. Treść przepisu art. 138 kpa w powiązaniu z art. 15 kpa wprowadzającym zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, oznacza że każda sprawa administracyjna podlega w wyniku wniesionego odwołania ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu. Dwukrotne rozpoznanie oznacza obowiązek przeprowadzenia dwukrotnie postępowania wyjaśniającego, konsekwentnie do tego ukształtowane jest postępowanie odwoławcze, którego przedmiotem nie jest weryfikacja decyzji, a ponowne rozpoznanie sprawy administracyjnej (B.Adamiak, Odwołanie w polskim systemie postępowania administracyjnego, Wrocław 1980 s. 144 i nast.). Przyznane organowi odwoławczemu kompetencje kasacyjne (art. 138 § 1 pkt 2 in fine i art. 138 § 2) stanowią wyjątek od zasady powtórnego merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej i zgodnie z utrwalonym w tym zakresie stanowiskiem doktryny i judykatury, niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca art. 138 § 2 kpa. Zwrócić należy jednak uwagę na fakt, iż organ odwoławczy przeprowadził we własnym zakresie analizę funkcji określonej w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu działki, na której ma być wybudowany staw (produkcja rolna) i porównał ją z funkcją wpisaną w części opisowej wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego (amatorski połów ryb, hodowla ekstensywna karpia), rozszerzając tym samym podstawę prawną wydanej przez siebie decyzji o pominięty przez organ pierwszej instancji przepis art. 126 pkt 1 w zw. z art. 125 pkt 2 ustawy. W ocenie Sądu wykroczenie przez organ odwoławczy z argumentacją poza argumentację organu I instancji i poszerzenie tym samym podstawy prawnej decyzji o przepis zawierający przesłankę negatywną, którą pominął organ pierwszej instancji narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania (art. 15 kpa). W sytuacji, kiedy organ odwoławczy uznaje, że zaskarżona decyzja pierwszej instancji została wydana w oparciu o niewłaściwy przepis prawa materialnego, lub też wskazuje, że uzasadnione byłoby rozważenie zastosowania innych przepisów prawa materialnego, powinien na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylić tę decyzję, jednocześnie wskazując właściwy przepis, w oparciu o który powinno być prowadzone postępowanie. Organ odwoławczy, uchylając zaskarżoną decyzję i orzekając co do istoty sprawy (art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.),

nie może bowiem rozstrzygać w oparciu o inny przepis prawa materialnego, niż wcześniej organ pierwszej instancji w uchylonej decyzji, gdyż w przeciwnym razie decyzja tak wydana naruszałaby zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a. w związku z art. 78 Konstytucji RP). IV SA/Wa 1140/07 - Wyrok WSA w Warszawie LEX nr 372513)

Ponadto wskazać należy, na co zwrócił również uwagę organ odwoławczy, że Starosta [...] określił strony postępowania kierując się możliwością oddziaływania zbiornika na grunty sąsiednie. W aktach sprawy ani w operacie wodnoprawnym dołączonym do wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego nie znajdują się jednak żadne informacje dotyczące zasięgu leja depresji wywołanego wybudowaniem stawu, które pozwoliłyby na precyzyjne określenie zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia, co jest warunkiem koniecznym do ustalenia kręgu stron niniejszego postępowania, którego przedmiotem jest wydanie pozwolenia wodnoprawnego dla zbiornika wodnego zasilanego m.in. wodami gruntowymi. Zgodnie bowiem z treścią art. 132 ust. 2 pkt 2 lit. c ustawy część opisowa operatu zawiera wyszczególnienie stanu prawnego nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, z podaniem siedzib i adresów ich właścicieli. Sam operat zawiera zaś m.in. charakterystykę wód objętych pozwoleniem wodnoprawnym, ustalenia wynikające z warunków korzystania z wód regionu wodnego oraz określenie wpływu gospodarki wodnej zakładu na wody powierzchniowe oraz podziemne (art. 132 ust. 2 pkt 3 -5). Pozwala to właściwie określić zasięg oddziaływania zamierzonego korzystania z wód, a tym samym ustalić strony niniejszego postępowania zgodnie z art. 28 kpa, z którego wynika, iż stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Przedłożony przez skarżącego operat w pkt. 8.4 i pkt 8.5 zawiera co prawda charakterystykę wód objętych pozwoleniem i określenie wpływu gospodarki wodnej na wody powierzchniowe i podziemne, z treści zawartych w tych punktach nie można jednak ustalić zasięgu wpływu wybudowania stawu na gospodarkę wodną gruntów sąsiadujących. Zasadnym jest więc stanowisko organu odwoławczego który stwierdził, że obowiązkiem organu administracji publicznej, wynikającym z art. 64 § 2 kpa, było wezwanie strony do przedłożenia uzupełnienia odpowiadającego wymogom określonym w art. 132 ust. 2 pkt 2 lit c oraz ust. 3 pkt 1 ustawy z pouczeniem, że nie usunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Brak podjęcia działań mających na celu usunięcie w/w baków formalnych wniosku o

s

udzielenie pozwolenia wodnoprawnego, wbrew stanowisku wyrażonemu w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego nie stanowi jednak nieistotnej wady postępowania, lecz z uwagi na opisany wyżej charakter stanowi kwalifikowaną wadę postępowania uzasadniającą przekazanie przez organ odwoławczy sprawy do ponownego rozpoznania. Podjęcie merytorycznej decyzji kończącej postępowanie w sprawie, pozostawia bowiem bez rozstrzygnięcia kwestię, mogącą w przyszłości stanowić podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 §1 pkt4 kpa.

Mając na uwadze liczbę i znaczenie występujących uchybień, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c ppsa, orzekł jak w sentencji. Wobec wykazanej powyżej kwalifikowanej wady postępowania dotyczącej nie ustalenia zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia a tym samym braku ostatecznego ustalenia stron postępowania, Sąd nie odnosi się do zarzutów skargi, gdyż byłoby to przedwczesne. O kosztach sądowych obejmujących wpis od skargi orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.

/-/ I.Kucznerowicz /-/ B.Popowska /-/ M.Dybowski