Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 21/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.) Asesor WSA Wanda Zielińska – Baran Protokolant Joanna Dziedzic po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2004 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na zasadzie art. 138 § 2 kpa, po rozpatrzeniu odwołania S.K. od decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy M. z dnia [...] listopada 2003 r. w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzonej przez A.P. inwestycji polegającej na rozbudowie budynku Centrum [...] o część dydaktyczną z parkingiem, zapleczem technicznym, niezbędnymi sieciami i przyłączami infrastruktury technicznej, wjazdem na działce nr [...] przy ul. [...] we wsi O. gmina M.– uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że decyzja organu I instancji winna być uchylona, aczkolwiek nie ze względu na argumenty zawarte w odwołaniu. Obowiązujący bowiem w dacie wydania decyzji z [...].01.2004 r. Miejscowy Plan Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Gminy M., zatwierdzony uchwałą Rady Gminy Nr [....] z dnia [...] czerwca 1992 r., stracił ważność z dniem 31 grudnia 2003 r. Zgodnie z przepisem art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717) miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego uchwalone przed dniem 1 stycznia 1995 r. obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy, zachowują moc do czasu uchwalenia nowych planów, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2003 r.

Organ odwoławczy uznał, że w sytuacji, gdy brak jest obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego nie może ustosunkować się do zgodności zamierzenia inwestycyjnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jak również do warunków zawartych w zaskarżonej decyzji, a wynikających z tego planu.

Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaznaczyło, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy Wójt Gminy M. winien przeprowadzić postępowanie określone przepisami rozdziału 5 wyżej powołanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Skargę na powyższą decyzję wniósł A. P.. Skarżący podnosi, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazując na konieczność usunięcia uchybień, nie określił na czym uchybienia te polegają. Ponadto skarżący podnosi, że w momencie wydawania decyzji przez Wójta Gminy M. nie obowiązywały przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zdaniem strony, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uprawnione było do zbadania, czy decyzja organu I instancji nie zawierała wad prawnych w świetle obowiązujących w chwili jej wydawania przepisów prawa, a nie uregulowań, które weszły w życie dopiero od 1 stycznia 2004 r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, Kolegium podkreśliło, że organ odwoławczy zobowiązany jest brać pod uwagę stan prawny istniejący w dacie wydania decyzji drugoinstancyjnej i skoro w styczniu 2004 r. na terenie wsi O. nie obowiązywał już plan zagospodarowania przestrzennego, niemożliwa była ocena decyzji ustalającej warunki zabudowy i zawartych w niej ustaleń szczegółowych wynikających z tekstu planu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów.

W wyniku dokonanej oceny należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia jej legalności.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy postępowanie przed organem pierwszej instancji zostało wszczęte na wniosek skarżącego z dnia 11 września 2003 r. W związku z powyższym prawidłowo organy orzekające jako podstawę prawną swoich rozstrzygnięć powołały odpowiednie przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r. Zgodnie z art. 85 ust. 1 tej ustawy przepisy dotychczasowe stosuje się tylko do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną. Jak zostało wyżej wskazane postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte we wrześniu 2004 r., a zatem w czasie obowiązywania ustawy z dn. 27 marca 2003 r. W tych okolicznościach jako pozbawione podstaw należy ocenić stwierdzenie skarżącego, że przepisy wyżej cytowanej ustawy nie obowiązywały w momencie wydawania decyzji przez Wójta Gminy M.

Kwestią zasadniczą w niniejszej sprawie, która miała istotne znaczenie na treść rozstrzygnięcia podjętego przez organ odwoławczy była utrata mocy obowiązującej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W niniejszej sprawie decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wydana została przez Wójta Gminy M. w dniu [...] listopada 2003 r. W podstawie prawnej tej decyzji powołano m.in. Miejscowy Plan Ogólny Zagospodarowania Przestrzennego Gminy M. zatwierdzony uchwałą Rady Gminy Nr [...] z dnia [...] czerwca 1992 r. (Dz. Urzęd. Woj. Warszawskiego Nr 13 z 1992 r., poz. 158).

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717) obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy (tj. 11 lipca 2003 r.) miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego uchwalone przed dniem 1 stycznia 1995 r. zachowały moc do czasu uchwalenia nowych planów, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2003 r. Z załączonych akt administracyjnych sprawy nie wynika, ażeby dla miejscowości, w której położona jest działka wskazana przez stronę jako teren zamierzanej inwestycji, uchwalono nowy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Skoro zatem z dniem 31 grudnia 2003 r. z mocy prawa przestał obowiązywać Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Gminy M., będący podstawą rozstrzygnięcia podjętego przez organ I instancji, to właściwie postąpił organ odwoławczy, że wydając zaskarżoną decyzję w dniu [...] stycznia 2004 r., uwzględnił nowy stan prawny.

Również nietrafny jest zarzut skargi przedmiotem, którego jest brak określenia przez Kolegium uchybień, które należy usunąć przy ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ I instancji.

Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika wprost, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy Wójt Gminy M. winien przeprowadzić postępowanie określone przepisami rozdziału 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717) i uzupełnienie postępowania w tym zakresie organ odwoławczy określił jako cyt. "konieczność usunięcia ww. uchybień".

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, wobec czego skarga nie jest zasadna i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono o jej oddaleniu.