Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 467/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-08-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. P. i M. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi N. P. i M. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący N. i M. małżonkowie P. na urzędowych formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Do wniosków skarżący dołączyli pismo przewodnie z dnia 28 lipca 2010 r.

Skarżący wezwani do wyjaśnienia czy i w jakiej wysokości posiadają oszczędności oraz nadesłania aktualnego wyciągu z posiadanych lokat/kont bankowych nie wykonali wezwania. W terminie otwartym do wykonania powyższego wezwania skarżący uiścili wpis sądowych od wniesionej skargi.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje

w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem.

W ocenie referendarza sądowego w stanie faktycznym niniejszej sprawy nie można przyjąć, że skarżący wykazali, iż poniesienie przez nich całości czy też części kosztów sądowych niniejszego postępowania spowoduje uszczerbek w ich kosztach utrzymania koniecznego. Przede wszystkim skarżący uchylili się od wykazania wysokości posiadanych oszczędności. Uniemożliwia to określenie realnych możliwości finansowych skarżących i zarazem ocenę tego czy w ich przypadku zachodzi przesłanka przyznania prawa pomocy unormowania w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Ponadto stwierdzić należy, że skoro skarżący uiścili cały wpis sądowy od wniesionej skargi wynoszący w niniejszej sprawie 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.), co wskazuje iż mogli oni to uczynić bez wywołania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego, to mogą oni ponieść pozostałe koszty sądowe bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego. Koszty te bowiem prócz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej (wynoszącego 250 złotych - § 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.

w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.