Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 133/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: umorzono postępowanie w zakresie zobowiązania
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1, art. 3 pae. 2 pkt 8, art. 149 par. 1a, art. 149 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 16 ust. 1, art. 14 ust. 2, art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1,
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Burmistrza Miasta i Gminy do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 26 września 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej, II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, III. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, IV. oddala wniosek o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta i Gminy.


UZASADNIENIE

M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Burmistrza M., zarzucając mu naruszenie art. 13 ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.), poprzez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem, wnosząc jednocześnie o:

- zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty dostarczenia akt organowi,

- stwierdzenie na podstawie art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej,

że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce

z rażącym naruszeniem prawa,

- wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a,

- zasądzenie od organu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że w dniu [...] r. złożył do organu drogą elektroniczną wniosek o udostępnienie informacji publicznej

w następującym zakresie:

- Kto, kiedy i w jakim zakresie dokonywał w ma 17 r. cięć korekcyjnych drzew przy murze obronnym znajdującym się w M. przy ul. [...] (kserokopia zlecenia wykonania prac oraz protokół odbioru),

- Kserokopię wniosku o zezwolenie na wycięcie drzewa znajdującego się przy murze obronnym w M. przy ul. [...] skierowanego do Z. Konserwatora Zabytków,

- Kserokopię zgody na wycięcie drzewa znajdującego się przy murze obronnym

w M. przy ul. [...],

- Kto i kiedy dokonywał wycięcia drzewa (kserokopia zlecenia wycięcia drzewa oraz protokół odbioru wykonanej pracy).

Do dnia złożenia skargi, tj. [...] r. organ administracji publicznej nie udzielił żądanej informacji, ani nie wydał stosownie do art. 16 pkt 1 ww. ustawy decyzji odmownej, czym naruszył 14-dniowy termin przewidziany w art. 13 ust. 1 tej ustawy.

W dalszej części skargi skarżący przywołał orzecznictwo sądów administracyjnych w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przedmiocie udostepnienia informacji publicznej, z którego wynika

m.in., kiedy organ zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej pozostaje

w bezczynności, oraz dotyczące sytuacji, gdy organ podejmuje działania po upływie określonego przepisami prawa terminu do udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy, uznając złożoną skargę za nieuzasadnioną, wyjaśnił, że pismem z dnia [...] r. zgodnie z wolą wnioskodawcy przygotował pełną informację zgodnie ze złożonym wnioskiem. Jednakże z powodów proceduralnych związanych z reorganizacją wewnętrzną urzędu wprowadzoną zarządzeniem nr [...] Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu Organizacyjnego w Urzędzie Miasta i Gminy w M., nastąpiło opóźnienie w nadaniu przedmiotowego pisma, które wysłano pocztą na adres wnioskodawcy w dniu [...] r. Powstała zwłoka wynikała wyłącznie z faktu, że w wyniku reorganizacji Urzędu nastąpiło fizyczne przenoszenie stanowisk pracy, w tym osoby upoważnionej do przygotowania żądanej informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Na wstępie wyjaśnić należy, że w przypadku spraw dotyczących dostępu do informacji publicznej organ administracji pozostaje w bezczynności wówczas, gdy nie udzielił zainteresowanemu podmiotowi żądanej przez niego informacji publicznej, stosownie do przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.), zwanej dalej "u.d.i.p.", nie odmówił udostępnienia informacji na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., nie umorzył postępowania w myśl art. 14 ust. 2 u.d.i.p., bądź też nie odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Punkt wyjścia do rozważań w rozpoznawanej sprawie stanowi art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Pojęcie informacji publicznej ma szeroki charakter i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Prawo do informacji publicznej obejmuje m.in. dostęp do dokumentów, zarówno tych bezpośrednio wytworzonych przez organ, tych, których organ używa przy realizacji zadań przewidzianych prawem, jak i tych, które tylko w części dotyczą organu, nawet, gdy nie pochodzą wprost od niego. O zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu decyduje treść i charakter informacji.

Przedmiotem skargi M. M. jest bezczynność Burmistrza Miasta

i Gminy M. w udostępnieniu skarżącemu informacji określonej we wniosku z dnia [...] r., dotyczącej udzielenia odpowiedzi na pytania: kto, kiedy i w jakim zakresie w [...] r. dokonywał cięć korekcyjnych drzew przy murze obronnym przy ul. [...] w M.; kto i kiedy dokonywał wycięcia drzewa przy murze obronnym przy ul. [...] w M. oraz wydanie kserokopii wniosku o zezwolenie na wycięcie tego drzewa i wydanej zgody.

Mając na uwadze przedmiot żądanej informacji należy stwierdzić, że wniesione przez skarżącego żądanie stanowiło bezspornie informację publiczną i co do zasady podmiot miał obowiązek jej udostępnienia.

Żądaną informację publiczną organ udostępnił stronie przy piśmie z dnia

[...] r., nadanym w dniu [...] r. Zaznaczyć należy,

że udzieloną odpowiedź sąd uznał za kompletną i wyczerpującą. Organ wyjaśnił,

m.in., kiedy i przez kogo dokonano cięć korekcyjnych drzew (zgodnie z ustawą

o ochronie przyrody z dnia 16 kwietnia 2004 r. (Dz.U. z 2016 r., poz. 2134) zabiegi pielęgnacyjne i cięcia korekcyjne drzew nie wymagają zezwolenia) oraz, że na usunięcie drzewa z nieruchomości nr [...], obręb [...] miasta M. zezwolenie wydał [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w S. w decyzji z dnia [...] r., Nr [...]. Zgodnie z wnioskiem przesłał również kserokopię wniosku o wydanie zezwolenia na usunięcie drzewa oraz kserokopię decyzji z dnia [...] r., Nr [...] zezwalającej na usunięcie drzewa. Dodać należy, że [...] w M. działa na zasadach wynikających z art. 9 ustawy z dnia 8 marca 1998 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2017 r., poz. 1875), wykonując zadania gminy.

Powyższe pismo zawierające odpowiedź zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r. Tym samym, w dacie wniesienia skargi przez M. M., tj. w dniu [...] r., organ pozostawał w bezczynności, która ustała w momencie doręczenia skarżącemu pisma zawierającego żądane informacje, czyli po wniesieniu skargi, lecz przed wydaniem niniejszego orzeczenia.

W sytuacji ustania bezczynności sąd orzeka, biorąc za podstawę stan faktyczny sprawy w czasie wydania orzeczenia sądowego. Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał akt lub dokonał czynności, chociażby z przekroczeniem ustawowych terminów, to oznacza to, że organ nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi na tzw. milczenie władzy. Nie może bowiem zobowiązać organu do określonego działania, które przed dniem orzekania zostało już podjęte (por. wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2017r., sygn. akt I OSK 1789/16). W takich przypadkach, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, które z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe, o czym orzeczono w pkt 1 wyroku.

Przy czym, podjęcie przez organ stosownego działania w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi na bezczynność, nie zwalania sądu administracyjnego z obowiązku rozpoznania skargi wniesionej na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w zakresie orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.).

Jednocześnie mając na względzie brzmienie art. 149 § 1a P.p.s.a. sąd zauważył, że stwierdzona w niniejszej sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Dla oceny, czy bezczynność organu miała charakter rażącego naruszenia prawa w każdej sprawie konieczna jest indywidualna ocena. Nie jest wystarczające samo przekroczenie ustawowych terminów, musi być ono znaczne, bądź też przejawiać się w braku jakiejkolwiek reakcji organu na wniosek strony. Rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego po prostu jako naruszenie, bądź zwykłe naruszenie. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia.

Termin udostępnienia informacji publicznej został przez organ przekroczony, jednak sąd dał wiarę wyjaśnieniom, że działanie to nie było zamierzone. Sąd miał na uwadze wyjaśnienia organu, iż w tym czasie przeprowadzano wewnętrzną reorganizację Urzędu, co potwierdza załączone do odpowiedzi na skargę zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy nr [...] z dnia [...] r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu Organizacyjnego w Urzędzie Miasta i Gminy M..

Sąd odstąpił także od przewidzianej przepisem art. 149 § 2 P.p.s.a. możliwości wymierzenia grzywny. Regulacja ta ma charakter fakultatywny, zaś - w ocenie sądu -bezczynność organu nie miała szczególnie nagannego charakteru, który uzasadniałby zastosowanie tego środka dyscyplinującego.