Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 81/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 124 par. 1 pkt 1, art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 7 stycznia 2011 r., sygn. akt III SA/Gd 611/10 w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi P. G. Spółki z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w zakresie zmiany miejsca urządzania gier na automatach o niskich wygranych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Objętym zażaleniem postanowieniem z dnia 7 stycznia 2011 r. sygn. akt III SA/Gd 611/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi P. G. Spółki z o.o. w Krakowie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.

Sąd uznał, że postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest innym postępowaniem sądowym, o jakim mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy będzie miało natomiast udzielenie przez Trybunał odpowiedzi na pytanie prawne zadane Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 261/10, w brzmieniu:

"Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 z późn. zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry".

Zaskarżona przez Spółkę decyzja Dyrektora Izby Celnej w G. utrzymała w mocy rozstrzygnięcie tego organu z dnia [...] sierpnia 2010 r. o odmowie zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w G. udzielającej zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych. Organ powołał się m.in. na art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz.1540), który stanowi, że w wyniku zmiany zezwolenia na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nie może nastąpić zmiana miejsc urządzania gry, z wyjątkiem zmniejszenia liczby punktów gry na automatach o niskich wygranych. W tej sytuacji Sąd I instancji uznał za zasadne zawieszenie postępowania do czasu orzeczenia przez Trybunał w przedmiocie ww. pytanie prawnego.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Dyrektor Izby Celnej w G. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi I instancji, zarzucając orzeczeniu naruszenie art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.Urz.UE.C 115/47) poprzez uznanie, że zaistniały podstawy do wystąpienia z pytaniem prawnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w kwestii niewymagającej w istocie zajęcia stanowiska przez Trybunał oraz w konsekwencji konieczne stało się zawieszenie postępowania.

Skarżący organ podniósł, że w dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych kwestia zgodności ustawy o grach hazardowych z prawem unijnym, w tym z art. 1 pkt 11 i art. 8 ust. 1 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) była wielokrotnie przedmiotem rozważań i sądy nie dopatrzyły się naruszenia prawa unijnego w zakresie, w jakim WSA w Gdańsku sformułował pytanie prawne (m.in. wyroki WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22 września 2010 r. sygn. akt II SA/Go 473/10, z dnia 20 października 2010 r. sygn. akt II SA/Go 584/10, z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt II SA/Go 526/10).

Ponadto, zdaniem organu, pytanie prawne zostało zadane poza istotą sporu, ponieważ nie dotyczy usług świadczonych przez skarżącego, ale działalności bliżej niesprecyzowanych podmiotów prowadzących handel automatami do gry. Pytanie jest przy tym hipotetyczne i nie związane w jakikolwiek sposób z działalnością skarżącego. Na marginesie dodał, że nie jest w ogóle wiadome, czy podmioty prowadzące obrót automatami do gier są podmiotami krajów unijnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Jak wynika z treści powołanego przepisu sąd w przypadku wystąpienia okoliczności, o której w nim mowa, tak zwanej przyczyny prejudycjalnej, może postępowanie sądowoadministracyjne zawiesić. Zatem tylko od uznania sądu zależy, czy w przypadku wystąpienia przesłanki wymienionej w art. 125 § 1 p.p.s.a. zawiesi postępowanie czy będzie je prowadził w dalszym ciągu.

Odmiennie natomiast uregulowano kwestię zawieszenia postępowania w art. 124 § 1 p.p.s.a., gdzie wystąpienie jednej z okoliczności wymienionych enumeratywnie w punktach 1 do 6 tego przepisu zobowiązuje sąd do zawieszenia postępowania.

W okolicznościach niniejszej sprawy gdzie pytanie prawne odnośnie interpretacji przepisów prawa unijnego zadane zostało Europejskiemu Trybunałowi Sprawiedliwości przez inny Sąd w innej sprawie (sygn. akt III SA/Gd 261/10), niemożliwym było zastosowanie jako podstawy zawieszenia postępowania w tej sprawie art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowiącego, iż zawieszenie postępowania z urzędu następuje w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3. Powyższe czyni niezasadnym zarzut zażalenia dotyczący naruszenia powołanego powyżej art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a., bowiem Sąd I instancji prawidłowo wskazał podstawę prawną zaskarżonego postanowienia.

Wskazana okoliczność zadania pytania prawnego w innym postępowaniu, w sytuacji gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. uznał, znając treść tego pytania, iż odpowiedź na nie może mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, szczególnie, że odnosi się ono do zasad technicznych stosowania przepisów Dyrektywy nr 98/34/WE z 22 czerwca 1998 r., odnośnie zakazu przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, wypełnia dyspozycję art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co z kolei stanowi o jego prawidłowym zastosowaniu przez Sąd I instancji w sprawie.

Nie można również uznać za okoliczność wystarczającą i podważającą zasadność zawieszenia postępowania w sprawie, że kwestia zgodności przepisów ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych poddana już została wielokrotnej ocenie przez różne składy orzekające Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, które oddalały skargi.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.