Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 576/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6123 Zasób geodezyjny i kartograficzny
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 40 ust. 3c
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: art. 15
journal: Dz.U. 2005 nr 64 poz 565
law: Ustawa z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.
article: art. 21 ust. 1 pkt 2, ust. 2, ust. 4, ust. 5, art. 22 ust. 2, ust. 3, ust. 5
journal: Dz.U. 2011 nr 12 poz 59
law: Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędzia SO del. Iwona Tchórzewska, Protokolant Referent stażysta Aleksandra Frączkiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 21 lutego 2012 r. sprawy ze skargi K. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na czynność Starosty B. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych zgromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym oraz ewidencji gruntów i budynków oddal skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] lipca 2011 r. K. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zwróciła się do Starosty B. o nieodpłatne udostępnienie danych zgromadzonych w powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, stanowiących mapy oraz rejestry, które wykorzystane miały być przez Spółkę do wykonania uproszczonego planu urządzenia lasu i sporządzenia inwentaryzacji stanu lasów na podstawie umowy zawartej w dniu [...] czerwca 2011 r. pomiędzy Spółką a Powiatem B.

Wniosek został oparty o przepisy art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565 z późn. zm.) w związku z art. 40 ust. 3c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 z późn. zm.). Zdaniem Spółki z przytoczonych przepisów wynika, iż Starosta B. powinien udostępnić dane zawarte w powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym nieodpłatnie, ponieważ Spółka wykonuje zadanie publiczne polegające na sporządzeniu uproszczonych planów urządzenia lasu i inwentaryzacji stanu lasów położonych na terenie gmin S. i J. P.

W odpowiedzi na powyższy wniosek Starosta B. pismem z dnia [...] lipca 2011 r. poinformował Spółkę, że dane wskazane we wniosku spółki udostępniane są odpłatnie i wskazał podstawę prawną pobierania opłat.

Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. Spółka poinformowała Starostę B., iż podtrzymuje wniosek z dnia [...] lipca 2011 r. i aby nie wstrzymywać prac wnosi o odpłatne udostępnienie danych geodezyjnych, zastrzegając, iż będzie dochodzić zwrotu bezpodstawnie pobranych opłat.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. Starosta B. poinformował Spółkę, że wniosek o nieodpłatne udostępnienie danych w trybie art. 15 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne nie może być uwzględniony, ponieważ przepis ten dotyczy podmiotów realizujących zadania publiczne, natomiast sporządzenie przez Spółkę uproszczonych planów urządzania lasu realizowane jest na podstawie umowy zawartej ze Starostą B. w trybie postępowania o zamówienia publiczne. Ponadto Starosta poinformował Spółkę, że żądane materiały mogą być wydane po uprzednim zgłoszeniu roboty geodezyjnej w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. Spółka wezwała Starostę B. do usunięcia naruszenia prawa polegającego na odmowie nieodpłatnego udostępnienia spółce korzystania z danych (map i rejestrów) zgromadzonych w powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, jak również do stwierdzenia bezskuteczności uzależnienia wydania spółce danych geodezyjnych od uprzedniego zgłoszenia prac geodezyjnych w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. Spółka oparła swoje wezwanie do usunięcia naruszenia prawa na tej samej podstawie prawnej, którą podniosła we wniosku z dnia [...] lipca 2011 r.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Starosta B. podtrzymał swoje stanowisko co do odpłatności za udostępnienie danych oraz wymogu dokonania uprzedniego zgłoszenia pracy geodezyjnej.

Wobec powyższego K. Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na czynność Starosty B. polegającą objęciu odpłatnością żądanych przez Spółkę danych z powiatowego rejestru geodezyjnego i kartograficznego oraz uzależnieniu udostępnienia danych od uprzedniego zgłoszenia robót geodezyjnych.

Skarżąca zarzuciła naruszenie przez organ administracji publicznej przepisu art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne w zw. z art. 40 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 13 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz. U. Nr 78, poz. 837).

Skarżąca wniosła o stwierdzenie bezskuteczności uznania, iż dane geodezyjne mają być udostępnione skarżącej za opłatą, jak również stwierdzenie bezskuteczności uznania, iż wydanie danych geodezyjnych skarżącej powinno być poprzedzone zgłoszeniem prac geodezyjnych w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej.

Przesyłając skargę Sądowi Starosta B. wyjaśnił, że żądane dane zostały udostępnione Spółce w dniu [...] października 2011 r. bez uprzedniego zgłoszenia przez Spółkę pracy geodezyjnej w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej.

W odpowiedzi na skargę Starosta B. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko co do braku podstaw do nieodpłatnego udostępnienia danych zgromadzonych w powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Przedmiotem skargi jest czynność Starosty B. polegająca na objęciu odpłatnością żądanych przez Spółkę danych zgromadzonych w powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym oraz uzależnieniu udostępnienia danych od uprzedniego zgłoszenia robót geodezyjnych. Jako czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca obowiązku wynikającego z przepisów prawa, czynność ta może być poddana kontroli sądu administracyjnego, a to stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Po dokonaniu wskazanej kontroli Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał, że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 z późn. zm.), zasadą jest odpłatność za udostępnianie danych i informacji z zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Stanowi o tym wprost przepis art. 40 ust. 3c ustawy, dodany z dniem 7 czerwca 2010 r. mocą art. 23 pkt 13 lit. b) ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz. U. Nr 76, poz. 489). Przed wejściem w życie wskazanego przepisu wyrazem zasady odpłatności był art. 40 ust. 3b ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne (uchylony wymienioną wyżej ustawą z dnia 4 marca 2010 r.), w powiązaniu z nadal obowiązującym art. 40 ust. 5 pkt 1 lit. b ustawy, obejmującym delegację ustawową dla ministra właściwego do spraw administracji publicznej do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości opłat za czynności związane z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i uzgadnianiem usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu oraz związane z prowadzeniem krajowego systemu informacji o terenie, za udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego. W wykonaniu tej delegacji Minister Infrastruktury w dniu 19 lutego 2004 r. wydał rozporządzenie w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie Wyryków i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz. U. Nr 37, poz. 333).

Jednakże zdaniem strony skarżącej w okolicznościach sprawy zastosowanie znajdował jeden z wyjątków od zasady odpłatności, przewidzianych także w art. 40 ust. 3c ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Przepis ten stanowi, że udostępnianie danych i informacji zgromadzonych w bazach danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b, standardowych opracowań kartograficznych, o których mowa w art. 4 ust. 1e, oraz innych materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a także wykonywanie czynności związanych z udostępnianiem tych informacji, opracowań i materiałów zgromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym oraz wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego jest odpłatne, z zastrzeżeniem ust. 3d oraz art. 12 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej i art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Na ostatnio wymieniony przepis powołuje się skarżąca, wywodząc stąd brak obowiązku uiszczenia opłat za uzyskanie danych z powiatowego zasobu geodezyjnego wymienionych we wniosku Spółki z dnia 7 lipca 2011 r.

W myśl art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64. poz. 565 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w czasie podjęcia zaskarżonej czynności, podmiot prowadzący rejestr publiczny zapewnia podmiotowi publicznemu albo podmiotowi niebędącemu podmiotem publicznym, realizującym zadania publiczne na podstawie odrębnych przepisów albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot publiczny ich realizacji, nieodpłatny dostęp do danych zgromadzonych w prowadzonym rejestrze, w zakresie niezbędnym do realizacji tych zadań (ust. 1); dane, o których mowa w ust. 1, powinny być udostępniane za pomocą środków komunikacji elektronicznej i mogą być wykorzystane wyłącznie do realizacji zadań publicznych (ust. 2); Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób, zakres i tryb udostępniania danych, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę usprawnienia realizacji zadań publicznych, zapewnienia szybkiego i bezpiecznego dostępu do danych oraz zabezpieczenia wykorzystania danych do celów realizacji zadań publicznych (ust. 3).

Z przytoczonej treści ustępu 1 art. 15 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne wynika zatem, że nieodpłatny dostęp do danych zgromadzonych w rejestrze (w sprawie niniejszej - danych zgromadzonych w powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym), przysługuje tym wszystkim podmiotom, zarówno publicznym, jak i niepublicznym, które realizują zadania publiczne i w zakresie niezbędnym do realizacji tych zadań. Warunek nieodpłatnego dostępu do danych rejestrowych stanowi zatem realizacja zadań publicznych, niezależnie od publicznego czy niepublicznego charakteru podmiotu realizującego takie zadanie. Zadania publiczne muszą być przy tym powierzone wymienionym podmiotom w określony sposób, a mianowicie na podstawie odrębnych przepisów albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot publiczny ich realizacji.

Bezspornie w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie zachodzi przypadek wykonywania zadania publicznego na podstawie bezpośredniego upoważnienia ustawowego.

W ocenie Sądu, wbrew stanowisku skarżącej, nie ma również w sprawie miejsca sytuacja powierzenia lub zlecenia zadania publicznego przez podmiot publiczny. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, chodzi w tym przypadku o porozumienie lub umowę administracyjną, a zatem umowę o charakterze publicznoprawnym, zawarte w tej sprawie z właściwym organem na podstawie umocowania przewidzianego w ustawie (Czesław Martysz, Grażyna Szpor, Kajetan Wojsyk, "Ustawa o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Komentarz", Wydawnictwo ABC, Warszawa 2007, s. 102-103).

Porozumienie administracyjne jest prawną formą, za pomocą której podmioty administracji publicznej (organy i instytucje administracyjne) podejmują współdziałanie przy realizowaniu zadań administracji publicznej, wspólnie realizując część lub całość swoich kompetencji. Niewątpliwie w okolicznościach sprawy taka sytuacja nie występuje, gdyż skarżąca Spółka nie jest podmiotem administracji publicznej, ale podmiotem prawa cywilnego.

Nie zachodzą również podstawy do przyjęcia umownego powierzenia realizacji zadania publicznego skarżącej Spółce. W związku z tym zagadnieniem trzeba podkreślić, że interpretacja przepisu art. 15 ustawy o informatyzacji i użytych w nim pojęć, w szczególności pojęcia "zlecenia zadania publicznego" nie może być dokonywana w oderwaniu od innych przepisów normujących administrację publiczną, ale musi uwzględniać całość systemu działania administracji. Jedną z form działania administracji publicznej stanowi umowa cywilnoprawna. Organy administracji reprezentują bowiem państwo także jako podmiot prawa cywilnego, a organy administracyjne jednostek samorządu terytorialnego występują w imieniu tych jednostek, posiadających osobowość prawną. Organy te występują w stosunkach cywilnoprawnych, np. jako podmiot praw majątkowych w celu wykonania swoich kompetencji w dysponowaniu majątkiem państwowym lub samorządowym. Mogą również zawierać umowy o charakterze cywilnoprawnym w celu realizacji innych, przynależnych im kompetencji i zadań. Nie są bowiem zobligowane w każdym przypadku do wykonywania niezbędnych dla realizacji tych zadań czynności przy pomocy pracowników podległych im urzędów i instytucji, ale w toku wykonywania zadań publicznych i w celu ich wykonania mogą posługiwać się podmiotami prawa prywatnego. W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 z późn. zm.) taką możliwość przewiduje art. 6 ust. 1 tej ustawy.

Od tego rodzaju umów cywilnoprawnych, mających dla przykładu charakter umów o dzieło (art. 627 i nast. kodeksu cywilnego), umów o świadczenie usług czy też umów zlecenia (art. 734 i nast. k.c.), należy odróżnić pojęcie zlecenia zadania publicznego, którym posługuje się art. 15 ustawy o informatyzacji. Zlecenie zadania publicznego oznacza bowiem powierzenie zadania publicznego jako całości. Z pojęciem tym nie może zaś być utożsamiane zlecenie - w sensie cywilnoprawnym - wykonania określonych czynności niezbędnych dla realizacji przez organ administracji zadania publicznego należącego do jego kompetencji. W rozumieniu art. 15 ustawy o informatyzacji chodzi o zlecanie zadań z zakresu administracji na gruncie prawa administracyjnego, a nie o umowy prawa cywilnego dotyczące wykonywania działań, do których organy administracji mogą zatrudnić inne podmioty.

Stąd, jak wskazano już wyżej, w piśmiennictwie akcentuje się administracyjny, publicznoprawny charakter umowy, której przedmiotem jest powierzenie przez organ administracji podmiotowi niepublicznemu realizacji zadania publicznego. Powierzenie zadania publicznego musi być wyraźne, nie może być domniemane i musi dotyczyć zadania, które organ może przenieść, mając w tym zakresie kompetencję przewidzianą w przepisach ustawowych. Natomiast wykonywanie na podstawie umowy cywilnoprawnej czynności, które nawet wiążą się z zadaniem publicznym, nie przenosi samo przez się tego zadania i nie czyni podmiotu wykonującego takie czynności podmiotem realizującym zdanie publiczne.

W odniesieniu do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy trzeba wskazać, że art. 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym przewiduje w ust. 1, iż powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym, w tym w zakresie leśnictwa (pkt 14). Z kolei art. 21 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2011 r. Nr 12, poz. 59 z późn. zm.) przewiduje między innymi, że uproszczony plan urządzenia lasu dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa, należących do osób fizycznych i wspólnot gruntowych sporządzany jest na zlecenie starosty (art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy), jak również na zlecenie starosty przeprowadzana jest inwentaryzacja stanu lasów, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy, to jest inwentaryzacja dla lasów rozdrobnionych o powierzchni do 10 ha, niestanowiących własności Skarbu Państwa, w odniesieniu do których zadania z zakresu gospodarki leśnej określa decyzja starosty wydana właśnie na podstawie wskazanej inwentaryzacji (art. 21 ust. 2 ustawy). Plany urządzenia lasu oraz uproszczone plany urządzenia lasu sporządzają (na zlecenie starosty) specjalistyczne jednostki lub inne podmioty wykonawstwa urządzeniowego (art. 19 ust. 5 ustawy). W dalszej kolejności, zgodnie z art. 21 ust. 4 i 5 ustawy, projekt uproszczonego planu urządzenia lasu wykłada się do publicznego wglądu na okres 60 dni w siedzibie urzędu gminy. O wyłożeniu projektu uproszczonego planu urządzenia lasu wójt (burmistrz, prezydent miasta) informuje pisemnie właścicieli lasów, z zaznaczeniem, że uproszczony plan urządzenia lasu będzie podstawą naliczenia podatku leśnego. W terminie 30 dni od daty wyłożenia projektu uproszczonego planu urządzenia lasu zainteresowani właściciele lasów mogą składać zastrzeżenia i wnioski w sprawie planu. Starosta wydaje decyzje w sprawie uznania lub nieuznania zastrzeżeń lub wniosków. Stosownie do art. 22 ust. 2 ustawy starosta, po uzyskaniu opinii właściwego terytorialnie nadleśniczego, zatwierdza uproszczony plan urządzenia lasu i następnie nadzoruje wykonanie zatwierdzonych uproszczonych planów urządzenia lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa (art. 22 ust. 5).

Uproszczony plan urządzenia lasu oznacza plan opracowywany dla lasu o obszarze co najmniej 10 ha, stanowiącego zwarty kompleks leśny, zawierający skrócony opis lasu i gruntów przeznaczonych do zalesienia oraz podstawowe zadania dotyczące gospodarki leśnej (art. 6 ust. 1 pkt 7 ustawy). Art. 20 ustawy o lasach stanowi, że w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasów, w tym lasów ochronnych (ust. 1), zaś w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu (ust. 2).

Co do charakteru prawnego planu urządzenia lasu w doktrynie prawa i orzecznictwie prezentowane są różne poglądy. Wskazuje się, że jest to specyficzny akt planistyczny, a także szczególny rodzaj planu zagospodarowania przestrzennego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lipca 2008 r., I OSK 1077/07, niepubl. oraz Bartosz Rakoczy "Ustawa o lasach. Komentarz", Warszawa 2011, str. 99-100 i powołane tam poglądy piśmiennictwa).

Mając zaś na względzie treść przytoczonych wyżej przepisów ustawy o lasach, dotyczących poszczególnych etapów postępowania w kwestii uproszczonego planu urządzenia lasu, podkreślić należy, że do sporządzenia uproszczonego planu urządzenia lasu jako dokumentu wiążącego, o opisanym ostatnio znaczeniu, niezbędne jest podjęcie szeregu czynności, które obejmują także tryb ogłoszenia (wyłożenia projektu do publicznego wglądu), zgłaszania zastrzeżeń i wniosków, ich uznania lub nieuznania przez starostę, uzyskania opinii nadleśniczego i wreszcie zatwierdzenia planu przez starostę. Dopiero tak określoną całość wymienionych czynności należy rozumieć jako zadanie publiczne należące do starosty. Przyjmuje się bowiem, że wykonanie zadania publicznego to cały proces realizowania normy prawa materialnego podjęty w celu wykonania zawartego w niej obowiązku. W przypadku zadań z zakresu administracji publicznej będzie zachodził tu proces administrowania, polegający na realizacji kompetencji zawartej w normie prawa administracyjnego, w formach właściwych prawu administracyjnemu lub innych dopuszczonych prawnie (tak Magdalena Tabernacka "Zakres wykonywania zadań publicznych przez organy samorządów zawodowych", Wrocław 2007, str. 88).

W stanie faktycznym niniejszej sprawy nie miało miejsca przekazanie skarżącej Spółce realizacji tak rozumianego zadania publicznego. Ani warunki przetargu, ani zawarta w jego wyniku umowa z dnia 30 czerwca 2011 r. nie zawierają wskazań, iż treścią umowy jest przekazanie zadania publicznego. Umowa w ogóle nie posługuje się pojęciami zadania publicznego, nie wskazano w niej na kompetencje podmiotu publicznego i powierzenie pozostającego w tych kompetencjach zadania publicznego podmiotowi niepublicznemu. Jest to umowa cywilnoprawna, mająca charakter umowy o dzieło.

Należy ponadto zwrócić uwagę, że w umowie nie postanowiono o przekazaniu środków na realizację zadania publicznego, ale określony został sposób obliczenia należności za wykonanie umówionych do wykonania uproszczonych planów urządzenia lasów i inwentaryzacji lasów (dzieła) z odwołaniem się do wskazanych także w umowie cen jednostkowych za jeden hektar. Określono w ten sposób wysokość wynagrodzenia za wykonanie dzieła przez wskazanie podstaw do jego ustalenia, jak stanowi o tym art. 628 § 1 kodeksu cywilnego. Na cywilnoprawny charakter umów o opracowanie dokumentu uproszczonego planu urządzenia lasu "na zlecenie starosty", jak przewiduje to art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o lasach, wskazuje się również w doktrynie prawa (por. Bartosz Rakoczy "Ustawa o lasach. Komentarz", Warszawa 2011, str. 114-115).

Wymaga również podkreślenia, że w przepisach art. 21 ust. 4 i 5 ustawy o lasach mowa jest o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu uproszczonego planu urządzenia lasu. Podobnie w art. 22 ust. 3 ustawy przewidziano, że nadleśniczy może zgłosić zastrzeżenia w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu uproszczonego planu urządzenia lasu. Treść wymienionych przepisów potwierdza, że na tym etapie postępowania mamy do czynienia dopiero z projektem uproszczonego planu urządzenia lasu. Przygotowanie przez skarżącą dokumentacji obejmującej taki projekt nie stanowi zaś realizacji powierzonego podmiotowi niepublicznemu zadania publicznego, a jest jedynie czynnością o charakterze technicznym, która wiąże się z realizacją takiego zadania przez starostę, gdyż w projekcie uproszczonego planu urządzenia lasu, a także w dokumencie inwentaryzacji stanu lasu niezbędne jest zawarcie tych wszystkich danych, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu sporządzania planu urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia lasu oraz inwentaryzacji stanu lasu (Dz. U. Nr 256, poz. 2151).

W konkluzji zatem stwierdzić należy, że skarżąca K. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K., wykonując zawartą w dniu [...] czerwca 2011 r. umowę cywilnoprawną nie realizowała powierzonego przez podmiot publiczny zadania publicznego, jak tego wymaga art. 15 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne w związku z art. 40 ust. 3 c ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Tym samym w stanie faktycznym sprawy nie zachodziły podstawy do zastosowania w stosunku do skarżącej wymienionych przepisów, przewidujących wyjątek od zasady odpłatności za udostępnienie danych i informacji z prowadzonego przez starostę powiatowego zasobu geodezyjnego. Nie znajduje zatem uzasadnionych podstaw zarzut naruszenia zaskarżoną czynnością Starosty B. art. 15 ustawy o informatyzacji w związku z art. 40 ust. 3c oraz art. 40 ust. 3 pkt 3 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, gdyż wbrew stanowisku skarżącej nie była ona uprawniona do nieodpłatnego uzyskania danych zgromadzonych we wskazanym rejestrze publicznym.

Jest poza sporem, że udostępnienie skarżącej objętych wnioskiem danych nastąpiło w dniu [...] października 2011 r. bez żądania uprzedniego ich zgłoszenia w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. Bezzasadność wymogu uprzedniego zgłoszenia prac geodezyjnych nie wymaga więc szczegółowego uzasadnienia.

Z tych wszystkich względów, uznając, że brak podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.