Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1069/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: ART. 220 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska, , po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa "P." sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 lutego 2012 r. PPHU "P. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej: "Skarżąca") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2012 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu, Skarżąca złożyła wniosek

o zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 29 maja 2012 r. referendarz sądowy odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy. Po rozpoznaniu sprzeciwu od ww. postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 lipca 2012 r. odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, tj. w zakresie częściowym. Na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjny z dnia 4 września 2012 r. sygn. akt II FZ 755/12.

Pismem z dnia 11 września 2012 r. wezwano Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 27 marca 2012 r. wzywającego do uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi.

Ze znajdującego się w aktach sprawy "Potwierdzenia odbioru" wynika, że korespondencja została doręczona na adres Skarżącej w dniu 28 września 2012 r.

Pismem z dnia 5 października 2012 r. Skarżąca ponownie wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 21 listopada 2012 r. referendarz sądowy pozostawił powyższy wniosek bez rozpoznania. Po rozpoznaniu sprzeciwu na ww. postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z uwagi na brak nowych okoliczności i dokumentów uzasadniających przyznanie jej prawa pomocy, odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem z dnia 1 marca 2013 r.

W dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie dotyczących opłat sądowych na dzień 6 marca 2013 r. nie stwierdzono wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżąca została wezwana.

\ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skargę należało odrzucić.

Zgodnie z dyspozycją art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga jest takim pismem. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.

Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano do uiszczenia należnego wpisu w sposób prawidłowy. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nie uiszczenia wpisu w terminie. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 28 września 2012 r. na wskazany przez nią adres. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu zaczął biec w dniu 29 września 2012 r. i upłynął w dniu 5 października 2012 r. Jak już wskazano do dnia 6 października 2012 r. Skarżąca nie uiściła należnego wpisu, w związku z tym, w tej sytuacji skargę należało odrzucić.

Sąd zważył jednocześnie, iż na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie nie mogło mieć wpływu złożone przez Skarżącą w dniu 5 października 2012 r. pismo, w którym Skarżąca zwróciła się o zwolnienie z wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł.

Zauważyć należy, że wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy został już rozpatrzony, więc uznać należy, że rozstrzygnięcie tej kwestii wpadkowej uzyskało przymiot prawomocności, a w konsekwencji moc wiążącą między innymi wobec Sądu, który je wydał. Z tego zaś wypływa obowiązek uiszczenia wymaganych na danym etapie postępowania kosztów sądowych (w tym przypadku wpisu od skargi). Jak bowiem zauważył Naczelny Sąd Administracyjny (zob. postanowienie z dnia 23 grudnia 2005 r., II FZ 794/05, niepubl.) złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od obowiązku ich poniesienia nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia. Jedynie wydanie i uprawomocnienie się postanowienia odmiennej treści powoduje utratę mocy pierwszego z nich. Postanowienie takie mogłoby zapaść wyłącznie w sytuacji zmiany okoliczności sprawy (zob. art. 165 P.p.s.a.).

Tymczasem w ponownym wniosku Skarżąca nie powołała nowych okoliczności, nie dołączyła także dokumentów o które była wzywana przy rozpoznawaniu prawa pomocy, mających uzasadniać odmienną ocenę jej możliwości płatniczych.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że ponowny wniosek Skarżącej nie przerwał biegu siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, zakreślonego w wezwaniu z dnia 11 września 2012 r., co oznacza, że jego złożenie nie mogło zniweczyć skutków jego nieuiszczenia (por. postanowienia NSA z dnia 10 stycznia 2007 r., I FZ 653/06, niepubl. oraz z dnia 15 listopada 2006 r., I FSK 407/06, niepubl.).

Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny, w oparciu o art. 220 § 1 w związku z art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.