Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1358/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.33 § 1 pkt.2, art.34 § 5
journal: Dz.U. 2008 nr 209 poz 1318
law: Ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia WSA Marek Kraus (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 19 maja 2020 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 6 maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] 2019 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej jako "Dyrektor IAS"), działając na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 127 § 2 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej jako "k.p.a.") oraz art. 34 § 5 w zw. z art. 17 § 1 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1438 ze zm., dalej jako "u.p.e.a."), po rozpatrzeniu zażalenia A. sp. z o.o. (dalej jako "Skarżąca" lub ,,Zobowiązana’’) na postanowienie organu egzekucyjnego – Naczelnika Urzędu Skarbowego (dalej jako "Naczelnik US") z dnia [...] 2019 r. nr [...], którym uznał za nieuzasadniony zarzut rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

2. Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego sprawy:

2.1. Naczelnik US prowadzi do majątku Skarżącej postępowanie egzekucyjne w oparciu o następujące tytuły wykonawcze:

1) nr [...] z dnia [...] 2016 r. wystawiony przez wierzyciela – Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego, obejmującego należność z tytułu podatku od towarów i usług za III kwartał 2015 r.,

2) nr [...] z dnia [...] 2018 r., wystawiony przez wierzyciela - Naczelnika Urzędu Skarbowego, obejmujący należność z tytułu podatku od towarów i usług za IV kwartał 2017 r.;

3) nr [...] z dnia [...] 2018 r. wystawiony przez wierzyciela - Naczelnika Urzędu Skarbowego, obejmujący należność z tytułu podatku od towarów i usług za III kwartał 2018 r.- którego odpis doręczono zobowiązanemu w dniu [...] 2019 r. ( wraz z zawiadomieniami nr [...] oraz [...] z dnia [...] 2019 r. o zajęciu wierzytelności odpowiednio w P.U.H. A. K. B. i B. sp. z o.o. z siedzibą w Ł.). Odpis zmienionego tytułu wykonawczego o wskazanym numerze został doręczony zobowiązanemu w tym samym dniu ( razem z pismem Naczelnika US z dnia [...] 2018 r. ).

W następstwie czynności powołanych w pkt 3, Zobowiązana pismem z dnia [...] 2019 r., określonym jako ,, Skarga na podjęcie czynności egzekucyjnych w tym zawiadomienie z dnia [...] 2018 r.’’, wniosła o natychmiastowe umorzenie lub zawieszenie prowadzonej egzekucji.

W piśmie Zobowiązana stwierdziła, że organ wykonawczy prowadzi egzekucję przedwcześnie, gdyż Spółka zwróciła się z wnioskiem do US w K. o rozłożenie należności na raty, toteż do prawomocnego zakończenia postępowania przed organem w K. czynności powinny być wstrzymane.

Dodatkowo zobowiązana wniosła o wyłączenie od orzekania w sprawie Naczelnika US jako organ stronniczy, który nagminnie łamie prawo, w tym nadużywa władzy wobec podatnika jak i spółek córki członka zarządu Skarżącej.

W związku z wezwaniem Naczelnika US do sprecyzowania treści żądania objętego pismem z dnia [...] 2020 r. zobowiązana pismem z dnia [...] 2019 r. wskazała, że ww. pismo należy traktować jako zarzuty odnośnie całego postępowania

W piśmie Zobowiązana wniosła o umorzenie postępowania egzekucyjnego, wyrażając nadzieje że Urząd Skarbowy przychyli się do wniosku o rozłożenie na raty i umorzenie części odsetek z uwagi na klęski żywiołowe.

2.3 Naczelnik US postanowieniem z dnia [...] 2019 r. po rozpatrzeniu zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] 2018 r. wystawionego przez wierzyciela - Naczelnika Urzędu Skarbowego, postanowił uznać zarzut związany z rozłożeniem na raty spłaty należności pieniężnej za nieuzasadniony.

Organ egzekucyjny odnosząc się do zarzutów zobowiązanej powołał treść przepisu art. 33 § 1 pkt 2 u.p.e.a., wskazując, że podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być m.in. rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej.

Natomiast ciążąca na spółce zaległość z tytułu podatku od towarów i usług za III kwartał 2018 r. nie jest rozłożona na raty, nie umorzono tez w żadnej części należnych od niej odsetek za zwlokę. Spółka nie występowała do Naczelnika US z wnioskiem o rozłożenie na raty zaległego podatku od towarów i usług za III kwartał 2018 r. ani o umorzenie należnych od niego odsetek za zwlokę.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i prawny organ egzekucyjny stwierdził, że zarzuty zgłoszone przez Spółkę w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] 2018 r. wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego – w oparciu o art. 33 § 1 pkt 2 u.p.e.a., są nieuzasadnione. W ocenie organu egzekucyjnego tym samym nie zachodzi również przesłanka do umorzenia postępowania egzekucyjnego – w myśl art. 34 § 4 u.p.e.a.

Naczelnik US poinformował, że co do zarzutów dotyczących pozostałych tytułów wykonawczych wystawionych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego oraz Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

2.4. W wyniku rozpatrzenia wniesionego zażalenia, Dyrektor IAS postanowieniem z dnia [...] 2019 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor IAS wskazał, że organ egzekucyjny w następstwie wniesionych zarzutów na prowadzone postepowanie egzekucyjne wydał w dniu [...] 2019 r. dwa postanowienia w których;

1) uznał za nieuzasadniony zarzut rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej w postepowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] 2018 r.

2) umorzył w całości jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie zarzutów rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej zgłoszonych w postepowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułów wykonawczych; nr [...] z dnia [...] 2016 r., nr [...] z dnia [...] 2018 r.

Dyrektor IAS dokonując oceny zażalenia z dnia [...] 2019 r. na rozstrzygnięcie w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] 2018 r. uznał zasadność wydanego w tej sprawie rozstrzygnięcia.

Organ wskazał, że zgłoszony przez spółkę zarzut rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej odniósłby skutek w postaci umorzenia postepowania egzekucyjnego tylko w przypadku, gdyby dochodzona na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] 2018 r. należność została rozłożona na raty przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Zgodnie bowiem z art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a., postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części w razie rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej. Zatem w przypadku, gdy dane postępowanie egzekucyjne zostanie już wszczęte, rozłożenie na raty nie prowadzi do umorzenia tego postępowania lecz do czasowego zaprzestania jego prowadzenia.

Dyrektor IAS zauważył, że tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] 2018 r. obejmuje należność z tytułu podatku od towarów i usług za III kwartał 2018 r.. Nie ulega wątpliwości, że należność ta nie została rozłożona na raty przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, jak i nawet w jego toku. Organ podkreślił, że jest to okoliczność bezsporna, której nie kwestionuje sama Zobowiązana.

Stąd w ocenie Dyrektora IAS organ egzekucyjny słusznie ocenił, że wniesiony zarzut nie znajdował oparcia w okolicznościach faktycznych sprawy, wiec na tej podstawie podlegał oddaleniu.

W związku z wnioskiem strony o wyłączenie Naczelnika US od załatwienia sprawy, Dyrektor IAS powołał treść art. 25 § 1 k.p.a. wskazując, że organ administracji publicznej nie może być wyłączony od załatwienia sprawy z przyczyn innych niż wskazane w tym przepisie. Organ odwoławczy nie zaobserwował okoliczności uzasadniających wyłączenie Naczelnika US z mocy prawa od orzekania w badanej sprawie. Nie dotyczy ona bowiem interesów majątkowych wymienionych w przepisie podmiotów. Także zobowiązana nie przywołała takich okoliczności.

Dyrektor IAS wskazał także, że co do treści innego zażalenia organ odniósł się w treści odrębnego rozstrzygnięcia, wydanego w przedmiocie tego zażalenia.

W tym stanie faktycznym i prawnym sprawy Dyrektor IAS uznał za zasadne utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

3. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Skarżąca wniosła o zmianę postanowienia Dyrektora IAS i przychylenie się do zażalenia z [...] 2019 r.

W uzasadnieniu skargi strona zarzuciła, że Naczelnik US i Dyrektor IAS dokonał stronniczej oceny materiału, tylko i wyłącznie pod względem formalno-prawnym i nie poddał materiału z całej sprawy dogłębnej analizie, a tylko usprawiedliwiał postępowanie Naczelnika US.

Strona skarżąca stwierdziła, że działanie organu niszczy Spółkę, prowadząc ją w prosty sposób do upadłości, zarazem uniemożliwia spłatę zobowiązania. Działanie organu jednocześnie naraża członka zarządu na postępowanie karne, a więc jest to działanie nękające zarząd i spółkę. Podobny proceder czyniono wobec córki członka zarządu Skarżącej i wobec jej spółki, co chociażby ten fakt w wystarczający sposób uzasadnia zmianę właściwości miejscowej Urzędu Skarbowego z uwagi na stronniczość organu.

Skarżąca podkreśliła, że w sposób wystarczający udowodniła, że przysługuje jej prawo rozłożenia na raty z powodu następujących po sobie lat klęskowych w rolnictwie, co oparte było stosownymi dokumentami, jak również udowodniła że jest traktowana nierówno względem innych podatników, którzy korzystają z dobrodziejstwa rozłożenia na raty.

Skarżąca dodatkowo wniosła o przesłuchanie świadka J. W., Naczelnika US, zarządu spółki skarżącej oraz dołączenie materiału dowodowego dotyczącego podatnika Pani H., oraz listy podmiotów, którym rozłożono na raty zaległości podatkowe w ciągu ostatnich 5 lat, w tym podatnika - firmy budowlanej W.

4. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

5.1. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

5.2. Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a."), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, których przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).

Ponadto, w myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, w trybie uproszczonym Sąd nie stwierdził naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia Dyrektora IAS.

5.3. Spór w rozpatrywanej sprawie dotyczy prawidłowości postanowienia Dyrektora IAS utrzymującego w mocy rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego - Naczelnika US uznającego za nieuzasadniony zarzut rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej.

Zdaniem organów prowadzona egzekucja na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] 2018 r. wystawionego przez wierzyciela - Naczelnika Urzędu Skarbowego dotyczy należności w podatku od towarów i usług za III kwartał 2018 r., a która to zaległość nie została rozłożona na raty przed wszczęciem postępowania jak i w jego toku, co czyni niezasadnym zarzut z art. 33 § 1 pkt 2 u.p.e.a.

Zdaniem strony skarżącej złożenie wniosku w sprawie rozłożenia na raty zaległości podatkowej uzasadnia umorzenie postępowania egzekucyjnego.

W ocenie Sądu rację w tym sporze należy przyznać organom administracji. Przywołany jako podstawa wniesionych zarzutów przepis art. 33 § 1 pkt 2 u.p.e.a. stanowi, że podstawą tą jest: - odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej.

W zakresie tego zarzutu, Skarżąca wskazała na konieczność umorzenia postępowania egzekucyjnego ze względu na złożenie wniosku o rozłożenie na raty należności pieniężnej.

Jak wynika z akt sprawy Skarżąca pismem z dnia [...] 2019 r. złożonym do Naczelnika Urzędu Skarbowego wniosła o rozłożenie na raty należności w podatku VAT w kwocie 117 979,51 zł. oraz umorzenie odsetek w części lub całości. Wskazać trzeba, że należność w zakresie kwoty 113.616, 69 zł. dochodzona jest na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] 2016 r. wystawionego przez wierzyciela – Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego, obejmującego należność z tytułu podatku od towarów i usług za III kwartał 2015 r. ( zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] z dnia [...] 2019 r. )

W związku ze złożonymi zarzutami postępowanie w tym zakresie zostało zakończone ostatecznym postanowieniem Dyrektora IAS z dnia [...] 2019 r. nr [...] utrzymującym rozstrzygnięcie Naczelnika US z dnia [...] 2019 r. w przedmiocie umorzenia jako bezprzedmiotowe postępowania w sprawie zarzutów zgłoszonych w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] 2016 r. wystawionego przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego oraz tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] 2018 r., wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Rozstrzygnięcie w tym zakresie nie jest objęte skargą w niniejszym postępowaniu i nie podlega kontroli Sądu ze względu na treść powołanego powyżej art. 134 § 1 p.p.s.a

Natomiast jak już wyżej wskazano przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest postanowienie Dyrektora IAS z dnia [...] 2019 r. nr [...] w sprawie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] 2018 r. wystawionego przez wierzyciela - Naczelnika Urzędu Skarbowego, obejmującego należność z tytułu podatku od towarów i usług za III kwartał 2018 r.

Jak wynika z akt sprawy w zakresie należności objętej ww. tytułem wykonawczym należność ta nie została rozłożona na raty zarówno przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego jak i w jego trakcie, a jej wymagalność nie jest kwestionowana przez stronę.

Pomimo, że wnioskowana kwota w piśmie z dnia [...] 2019 r. o przyznanie ulgi podatkowej w postaci rozłożenia na raty przewyższa aktualną łączną kwotę należności głównej dochodzonej na podstawie wystawionych tytułów wykonawczych, co wynika z zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] z dnia [...] 2019 r., to uprawnione było przyjęcie przez Dyrektora IAS, że skoro okolicznością bezsporną jest, że należność z tytułu podatku od towarów i usług za III kwartał 2018 r. nie została rozłożona na raty do chwili wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia, to zasadnie organ egzekucyjny nie uwzględnił zarzutu z art. 33 § 1 pkt 2 u.p.e.a.

W ocenie Sądu brak uwzględnienia zarzutu określonego w art. 33 § 1 pkt 2 u.p.e.a. uzasadnia jednocześnie prawidłowość stanowiska organu egzekucyjnego wskazującego na brak podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego w myśl art. 34 § 4 u.p.e.a.

Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że wobec samego faktu niezapłacenia należności w terminie, organy podatkowe były umocowane do wystawienia tytułu egzekucyjnego i podjęcia czynności w sprawie (por. wyrok NSA z 15 lutego 2013 r., II FSK 1316/11, dostępny na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl, CBOSA).

Ponadto wskazać należy, że samo złożenie wniosku o zastosowanie ulgi w spłacie zaległości podatkowej nie jest równoznaczne z wystąpieniem przesłanki mającej wpływ na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Dopiero udzielenie ulgi w postaci odroczenia terminu płatności podatku wywołuje skutki, które mogą być dwojakiego rodzaju. Jeżeli nastąpi to przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, wówczas stanowi podstawę do uwzględnienia zarzutu zgłoszonego na podstawie art. 33 § 1 pkt 2 u.p.e.a. i umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie 59 § 1 pkt 2 w zw. z 33 § 1 pkt 2 u.p.e.a. Jeżeli natomiast odroczenie terminu płatności podatku nastąpi po wszczęciu postępowania egzekucyjnego, stanowi to podstawę do zawieszenia tego postępowania zgodnie z art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. i to niezależnie od tego, czy zobowiązany zgłosi taki zarzut czy też nie.

W związku z powyższym zasadnie wskazał Dyrektor IAS na treść przepisu art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. zawierającego przesłanki obligatoryjnego zawieszenia postepowania egzekucyjnego, w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej.

Skoro przesłanki wymienione w powołanym przepisie nie miały miejsca, to również brak było podstaw do obligatoryjnego zawieszenia postępowania w zakresie dochodzonej należności z tytułu podatku od towarów i usług za III kwartał 2018 r.

Dodatkowo należy podkreślić, że z uwagi na treść art. 134 § 1 p.p.s.a. zarzuty odnoszące się do postępowania podatkowego w sprawie przyznania ulgi w zakresie rozłożenia na raty zaległości podatkowej nie mogą stanowić w niniejszej sprawie przedmiotu oceny prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Jednocześnie zdaniem Sądu, Dyrektor IAS prawidłowo stwierdził, że w niniejszej sprawie nie wykazano okoliczności powodujących wyłączenie organu na podstawie art. 25 § 1 k.p.a.

Ponadto z uwagi na treść przepisu art. 106 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie, Sąd nie uwzględnił wnioskowanego w skardze dowodu z przesłuchania wymienionych osób w charakterze świadków, bowiem wniosek nie dotyczył dowodu z dokumentu. Również wnioski o przeprowadzenie dowodu z dokumentów dotyczących innych podatników oraz listy podmiotów, którym rozłożono należności podatkowe nie zostały uwzględnione, bowiem nie były niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w niniejszej sprawie, dotyczącej zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne.

5.4. Po dokonaniu kontroli zaskarżonego postanowienia Dyrektora IAS, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a ocena przeprowadzonego postępowania nie ujawniła wad, o których mowa w art. 145 p.p.s.a., dających podstawę do jego wyeliminowania z obrotu prawnego.

5.5. Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną.