Wyrok Sądu Najwyższego, sygn. akt III ARN 41/91
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia: 1992-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Gospodarka gruntami
Powołane przepisy: article: art. 162 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
article: art. 41 ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 1989 nr 14 poz. 74
law: Obwieszczenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 1 marca 1989 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości.
Teza: W ustawie z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1989 nr 14 poz. 74/ chodzi o "wygaśnięcie prawa użytkowania", to znaczy ustalenia terminu ustania prawa użytkowania, którego okres pierwotnie nie był oznaczony. Dlatego, że użytkowanie zostało ustanowione bez oznaczenia terminu, do jego zakończenia niezbędne stało się określenie przesłanek, które stwarzają podstawę orzeczenia jego ustania, co ustawodawca określił jako "wygaśnięcie prawa użytkowania".

W określeniu tym jest bardzo bezpośrednio /ekspresyjnie/ wyrażona zasada tego uregulowania, która odnosi się do zmiany /odebrania/ ze względu na zaistnienie, nowych określonych okoliczności, prawa poprzednio decyzją nadanego.

Natomiast w art. 162 par. 1 pkt 1 Kpa uregulowana jest inna sytuacja.

Nie chodzi tu o "wygaśnięcie prawa" w sensie wyzbycia z uprawnień wynikających z decyzji, ale o "wygaśnięcie decyzji".

Wygaśnięcie decyzji następuje aktem deklaratoryjnym stwierdzającym, że dana decyzja stała się "bezprzedmiotowa", to znaczy, że wynikające z decyzji prawa i obowiązki przestały już istnieć i teraz chodzi już tylko o "formalne" potwierdzenie takiego stanu rzeczy.

TEZY

W ustawie z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1989 nr 14 poz. 74/ chodzi o "wygaśnięcie prawa użytkowania", to znaczy ustalenia terminu ustania prawa użytkowania, którego okres pierwotnie nie był oznaczony. Dlatego, że użytkowanie zostało ustanowione bez oznaczenia terminu, do jego zakończenia niezbędne stało się określenie przesłanek, które stwarzają podstawę orzeczenia jego ustania, co ustawodawca określił jako "wygaśnięcie prawa użytkowania".

W określeniu tym jest bardzo bezpośrednio /ekspresyjnie/ wyrażona zasada tego uregulowania, która odnosi się do zmiany /odebrania/ ze względu na zaistnienie, nowych określonych okoliczności, prawa poprzednio decyzją nadanego.

Natomiast w art. 162 par. 1 pkt 1 Kpa uregulowana jest inna sytuacja.

Nie chodzi tu o "wygaśnięcie prawa" w sensie wyzbycia z uprawnień wynikających z decyzji, ale o "wygaśnięcie decyzji".

Wygaśnięcie decyzji następuje aktem deklaratoryjnym stwierdzającym, że dana decyzja stała się "bezprzedmiotowa", to znaczy, że wynikające z decyzji prawa i obowiązki przestały już istnieć i teraz chodzi już tylko o "formalne" potwierdzenie takiego stanu rzeczy.


SENTENCJA

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Dyrekcji Naczelnej Funduszu Wczasów Pracowniczych (...) na decyzję Wojewody (...) w przedmiocie wygaśnięcia prawa zarządu nieruchomości zabudowanej na skutek rewizji nadzwyczajnej Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 28 maja 1991 r. SA/Po 430/91

oddala rewizję nadzwyczajną.