Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 3244/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.12 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.
article: art. 2 pkt 36
journal: Dz.U. 1997 nr 98 poz 602
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Rudowski Sędziowie NSA Bogusław Dauter (sprawozdawca) Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K.Ż. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 26 września 2019 r., sygn. akt I SA/Ol 541/19 w sprawie ze skargi K.Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 24 czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od środków transportowych za 2019r. oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 26 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, I SA/Ol 541/19, oddalił skargę K.Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z 24 czerwca 2019 r., w przedmiocie w przedmiocie zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od środków transportowych za 2019r.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zarzucił na podstawie art. 174 ust. 1 i 2 p.p.s.a.:

1. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. nr 95, poz. 613, dalej: u.p.o.l.) w zw. z art. 2 pkt 36 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 1997 r. nr 98 poz. 602, dalej: p.r.d.) w zw. z art. 2 pkt 36 p.r.d. poprzez nieprawidłową ich wykładnię polegającą na ustaleniu, że skoro w dowodzie rejestracyjnym pojazdu i w badaniu technicznym sklasyfikowano pojazd jako ciężarowy, to nie należy on do kategorii pojazdów specjalnych, podczas gdy z przystosowania pojazdu do nauki jazdy i nie podważonych twierdzeń skarżącego wynika, że samochód o skarżącego powinien zostać uznany za pojazd specjalny i skarżący powinien skorzystać ze zwolnienia od podatku od środków transportowych

2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z art 120, art. 121, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1. art. 188, i art. 191, art. 197 § 1 i 2, art. 198 o.p., poprzez odmowę uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, mimo zaniechania przez ten organ dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz pomimo rozpatrzenia materiału dowodowego wybiórczo i w sposób niepełny.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie, a także o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest oczywiście niezasadna.

Odnośnie do pierwszego ze stawianych zarzutów. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. zwalnia się od podatku od środków transportowych środki transportowe stanowiące zapasy mobilizacyjne, pojazdy specjalne oraz pojazdy używane do celów specjalnych w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Stosownie zaś do art. 2 pkt 36 p.r.d. pojazd specjalny to pojazd samochodowy lub przyczepa, przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tych funkcji. Z przytoczonej definicji wynika, że istotną cechą tego pojazdu jest jego przeznaczenie. Przy wykładni terminu "pojazd specjalny" należy również uwzględnić normę zawartą w art. 9 ust. 4 u.p.o.l., zgodnie z którym obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku nabycia środka transportowego zarejestrowanego - od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został nabyty.

Istotne znaczenie dla zakwalifikowania środka transportowego, jako pojazdu specjalnego (i takiego oznaczenia w dowodzie rejestracyjnym), mają także - wskazywane przez sąd pierwszej instancji - przepisy § 7 rozporządzenia w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach oraz tabela nr 3 załącznika Nr 4 do tego rozporządzenia, określająca przeznaczenia pojazdów specjalnych. Zgodnie z brzmieniem tabeli nr 3 tego rozporządzenia pojazdami specjalnymi są pojazdy takie, jak: służące do oczyszczania dróg, zimowego utrzymania dróg, podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych, pomoc drogowa, ambulatorium/laboratorium służby zdrowia, żuraw samochodowy, pożarniczy, pogotowie techniczne/warsztat, kino/wystawa/biblioteka, sklep/bar, radiofoniczny/telewizyjny, do prac wiertniczych, agregat elektryczny/spawalniczy, kempingowy, pogrzebowy, laboratorium techniczne, koparka, koparko-spycharka, ładowarka, bankowóz, sanitarny, inny (pojazd, który na podstawie dokumentu, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. albo wyciągu ze świadectwa homologacji, albo zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, zakwalifikowano do danego podrodzaju lub przeznaczenia nieokreślonego w zasadniczym podziale).

Jednocześnie zgodnie z art. 55 p.r.d. pojazd do nauki jazdy lub przeprowadzania egzaminu państwowego oznacza się tablicą kwadratową barwy niebieskiej z białą literą "L", umieszczoną na pojeździe. W warunkach niedostatecznej widoczności tablica umieszczona na pojeździe, z wyłączeniem tablicy na motocyklu, powinna być oświetlona. Tablica, którą oznaczony jest motocykl, powinna być wykonana z materiału odblaskowego (ust. 1). Podczas kierowania pojazdem do nauki jazdy przez osobę inną, niż osoba ubiegająca się o uprawnienie do kierowania pojazdem, tablica, o której mowa w ust. 1, powinna być zasłonięta lub złożona (ust. 2). Stosownie do treści § 34 ust. 1 i ust. 2 cytowanego wcześniej rozporządzenia w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów, na pojeździe przeznaczonym do nauki jazdy lub przeprowadzania egzaminu tablicę, o której mowa w art. 55 ust. 1 p.r.d., umieszcza się z przodu i z tyłu pojazdu lub zespołu pojazdów, na wysokości od 60 cm do 180 cm od powierzchni jezdni, z zastrzeżeniem ust. 2 i ust. 3. W samochodzie osobowym i czterokołowcu wyposażonym w nadwozie, tablicę, o której mowa w art. 55 ust. 1 p.r.d., umieszcza się pionowo na dachu, prostopadle do osi podłużnej pojazdu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że z powyższych przepisów nie można wywieść, aby pojazd do nauki jazdy był pojazdem specjalnym. Sąd pierwszej instancji prawidłowo wskazał, że z przepisów tych wynika, iż samochód wykorzystywany do nauki jazdy może być również używany do przewożenia osób bądź rzeczy niezwiązanych z nauką jazdy (art. 55 ust. 2 p.r.d), a zatem, chociaż pojazdy wykorzystywane do nauki jazdy muszą spełniać określone parametry (mieć określone dodatkowe wyposażenie) i przejść dodatkowe badania techniczne, jednak okoliczność ta nie przesądza, że są to pojazdy specjalne. W dowodzie rejestracyjnym takiego pojazdu, który stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 194 § 1 o.p., nie dokonano bowiem wpisu, że środek transportowy, którego dokument ten dotyczy, stanowi pojazd specjalny. Wpis w dowodzie rejestracyjnym określonego środka transportowego oznaczenia "L" (pojazd służący do nauki jazdy), nie ma bowiem związku z kwalifikacją pojazdu do kategorii pojazdów specjalnych. Tym samym, mając na uwadze, że rejestracja pojazdu wpływa bezpośrednio na powstanie obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych, organ podatkowy nie miał podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego.

Pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszy wyroku, nawiązuje do ocen, wyrażanych powszechnie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 20 maja 2016 r., II FSK 1044/14, 10 lipca 2015 r., II FSK 1475/13, 9 kwietnia 2015 r., II FSK 581/13 i II FSK 1727/14, 5 listopada 2014 r., II FSK 2614/12, 21 maja 2014 r., II FSK 1437/12, 10 lutego 2017 r., II FSK 3990/14, czy 7 marca 2017 r., II FSK 886/15 ).

Na uwzględnienie nie zasługiwał również zarzut naruszenia przepisów postępowania albowiem strona skarżąca w ogóle nie wykazała, że ich ewentualne naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z tych względów i na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

-----------------------

3