Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 208/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 264
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy ustalenia i przyznania zwrotu kosztów postępowania skargę oddala


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 208/09

UZASADNIENIE

Główny inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak: [...] wydanym w dniu [...] grudnia 2008 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. W uzasadnieniu organ podał, że kontrolowanym postanowieniem Wojewoda [...] odmówił J. B. ustalenia i przyznania zwrotu kosztów postępowania poniesionych przy sporządzaniu wystąpień w postępowaniu zakończonym decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r. tj. 50 zł za środki zaskarżenia i 10 zł za pozostałe pisma.

Organ podał, że zgodnie z art. 263 § 1 i 2 Kpa do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży, należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56 § 1 Kpa, a także koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak również koszty doręczenia stronom pism urzędowych. Zdaniem organu analiza art. 263 § 1 i 2 Kpa prowadzi do wniosku, że uprawnienie do uzyskania należności w nim określonych przysługuje tylko osobie zobowiązanej przez organ do ich poniesienia.

W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności dająca podstawę organowi do przyznania wnioskującemu należności. Ponadto zgodnie z art. 262 § 2 Kpa, nie organ lecz stronę obciążają koszty, które zostały poniesione w jej interesie lub na jej żądanie, a nie wynikające z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. Organ podał, iż ponieważ J. B. wnosił o uzupełnienie - w trybie art. 111 Kpa - decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r. kończącej postępowanie w sprawie pozwolenia na rozbiórkę budynków gospodarczych na dz. Nr [...] w [...] - organ ten postanowieniem wydanym w dniu [...] września 2008 r. odmówił uzupełnienia decyzji.

Rozpatrując zaś wniosek o przyznanie kosztów zgłoszony przez skarżącego wydał zaskarżone postanowienie.

Skargę na powyższe postanowienie J. B. wniósł o stwierdzenie jego nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 i art. 156 §1 pkt 1 Kpa.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu [art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)]. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga podlega oddaleniu.

Na wstępie należy podkreślić, iż koszty postępowania są wydatkami związanymi z danym postępowaniem. Zgodnie z art. 7, art. 75 § 1 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) to na organie administracji spoczywa obowiązek rzetelnego przeprowadzenia postępowania dowodowego w tym do poniesienia kosztów postępowania. Kodeks postępowania administracyjnego wskazuje w art. 263 § 1, iż do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56 Kpa, a także koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak również koszty doręczenia stronom pism urzędowych. Organ administracji publicznej może zaliczyć do kosztów postępowania także inne koszty bezpośrednio związane z rozstrzygnięciem sprawy (§ 2).

Zgodnie z art. 56 § 1 Kpa osobie, która stawiła się na wezwanie, przyznaje się koszt podróży i inne należności według przepisów o należnościach świadków i biegłych w postępowaniu sądowym. Dotyczy to również kosztów osobistego stawiennictwa stron, gdy postępowanie zostało wszczęte z urzędu albo gdy strona została bez swojej winy błędnie wezwana do stawienia się.

W tym miejscu należy podkreślić, iż uprawnienie do żądania przyznania należności określonych w art. 56 § 1 Kpa przysługuje osobie, która stawiła się na wezwanie. A contraho osobie, która nie była wezwana (należy zatem odróżnić

wezwanie od np. zawiadomienia), lecz mimo to stawiła się celem udziału w czynności postępowania, nie można przyznać tych należności.

Jednocześnie ustawodawca w art. 262 § 1 Kpa wskazał kiedy koszty postępowania obciążają wyłącznie stronę. Ma to miejsce w sytuacji gdy wynikły one z winy strony, a także w sytuacji gdy zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie.

W niniejszej sprawie skarżący wnosił o zasądzenie na jego rzecz przez organ kosztów postępowania w wysokości 50 zł za "środki zaskarżenia" i 10 zł za "pozostałe pisma". Stanowisko swoje sprecyzował na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 17 czerwca 2009 r., iż żąda zwrotu od "drugiej strony" poniesionych przez niego kosztów stanowiących wartość utraconego zarobku i straconego czasu w związku z toczącym się postępowaniem.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż jak wskazano wyżej koszty postępowania obciążają wyłącznie stronę w sytuacji gdy zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony. Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie. Jednocześnie należy wskazać, iż w procedurze administracyjnej nie jest znana możliwość orzekania o kosztach postępowania między stronami o co wnioskował skarżący (por. wyrok NSA oddział zamiejscowy w Gdańsku z dnia 6 grudnia 2000 r., sygn. akt: II SA/Gd 2016/98, Palestra 2001/7-8/206).

Na marginesie, odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących wypełnienia przez postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r. przesłanek wynikających z treści art. 156 § 1 pkt 1 i pkt 3 Kpa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po przeanalizowaniu akt sprawy stwierdza, iż w/w postanowienie nie wypełnia żadnego ze znamion wskazanych w art. 156 § 1 Kpa, będących podstawą do stwierdzenia nieważności postanowienia.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekając na podstawie kryterium zgodności zaskarżonego postanowienia z prawem zobowiązany był, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako bezzasadną oddalić.