Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 737/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-06-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 17 marca 2015r., [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

A Sp. z o.o. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z 17 marca 2015 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 9 lipca 2014 r., którą wymierzono spółce karę pieniężną w kwocie 12.000,- zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

Jednocześnie pełnomocnik skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi utratą przez spółkę płynności finansowej, a następnie może skutkować jej upadłością. Wyjaśnił, że spółka obecnie ponosi znaczne straty – nie osiąga planowanych zysków oraz ponosi straty finansowe. Pełnomocnik wskazał także, że spółka zapłaciła już kwotę 5.079.683,76 zł tytułem wymierzonych jej kar pieniężnych; wciąż toczy się wobec niej szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kolejnych kar pieniężnych za urządzanie gier poza kasynem gry. Zdaniem pełnomocnika skarżącej za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia skierowanie przez Naczelny Sąd Administracyjny pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego o zgodność z Konstytucja przepisów prawa materialnego, stanowiącego podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji, a także liczne postanowienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, którymi wstrzymano wykonanie decyzji w analogicznych sprawach.

Do wniosku skarżąca załączyła kopię rachunku zysków i strat za okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r., kopię listy zapisów kasowych/bakowych, dotyczącą uiszczenia nałożonych kar na łączną kwotę 5.079.683,76 zł oraz kopie postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawach dotyczących wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzenia gier na automatach poza kasynem gry.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z treści powołanego przepisu wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez zainteresowaną stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie aktu administracyjnego, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do strony skarżącej, bowiem jej rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W postanowieniu z 18 maja 2004 r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (FZ 163/04, niepubl.).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt analizowanej sprawy sąd stwierdza, że pełnomocnik skarżącej nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w należyty sposób. Jakkolwiek w treści wniosku wskazano, że skarżąca uiściła już znaczną kwotę tytułem wymierzonych kar pieniężnych oraz że obecnie ponosi straty, gdyż nie osiąga planowanego zysku, to jednak informacja ta nie jest wystarczająca do wstrzymania wykonania decyzji. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest bowiem dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym spółki. W ocenie Sądu, spółka nie uprawdopodobniła jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej – znacznej szkody lub spowodowania konkretnych – trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiono żadnych danych, które w sposób jednoznaczny i przekonujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji (tj. zapłata kwoty 12.000 zł) wiąże się ze stratami dla skarżącej; nieznana jest bowiem wysokość uzyskiwanych przez spółkę przychodów, czy ponoszonych przez nią uzasadnionych kosztów związanych z prowadzoną działalnością (Spółka przedłożyła jedynie rachunek zysków i strat za 2013r.). Natomiast okoliczności powoływane przez pełnomocnika spółki Sąd uznał za zbyt ogólnikowe, by móc ocenić, czy w niniejszej sprawie zaistnieją okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Podkreślić należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nawet opiewającej na znaczną kwotę nie może stanowić przesłanki motywującej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty zaległego podatku i związane z tym uszczuplenie majątku wnioskodawcy są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem strony było uprawdopodobnienie, że na skutek egzekucji zaległości grozi jej szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Tego jednak skarżąca nie wykazała.

Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt FZ 358/04 (dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl), który podziela skład orzekający w niniejszej sprawie stanowisko strony skarżącej, że skarżony akt jest merytorycznie niesłuszny i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania jego wykonania na podstawie art. 61 P.p.s.a.

Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.