Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 96/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-23 00:00:00+01:00 ()
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Uzupełniono postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 157  par. 1,2,3,  art. 201  par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej [...] o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 96/12 w zakresie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia uzupełnić postanowienie z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 96/12 w ten sposób, że dotychczasową sentencję oznacza jako pkt 1 i dodaje pkt 2 w brzmieniu: "zasądza od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej [...] kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego".


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 96/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie wykonania bez wymaganego prawem pozwolenia [...] Konserwatora Zabytków prac w lokalu użytkowym w budynku przy [...] w W. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wydał bowiem w dniu [...] stycznia 2012 r. decyzję nr [...], a tym samym postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.

Wnioskiem z dnia 19 kwietnia 2012 r. skarżąca, reprezentowana przez r.pr. T. K., wystąpiła o uzupełnienie powyższego postanowienia poprzez rozstrzygnięcie żądania o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Do wniosku pełnomocnik dołączył m.in. kserokopię pisma z dnia 12 marca 2012 r., będącego uzupełnieniem skargi na bezczynność, wniesionego do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2012 r. Sąd odmówił uzupełnienia postanowienia z dnia 11 kwietnia 2012 r. Powyższe orzeczenie z dnia 27 kwietnia 2012 r. zostało uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 21 września 2012 r. (sygn. akt II OZ 776/12).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek jest zasadny.

Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Skarżąca złożyła w terminie 14-dniowym wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 11 kwietnia 2012 r. przez orzeczenie o kosztach sądowych, które to dodatkowe orzeczenie Sąd powinien zamieścić w ww. postanowieniu.

W myśl art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., co miało miejsce w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się: jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe (obejmujące opłaty sądowe: wpis, opłaty kancelaryjne oraz zwrot wydatków) oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zatem Sąd zwraca koszty poniesione w toku postępowania sądowego, a nie administracyjnego.

W przedmiotowej sprawie r.pr. T. K. złożył jedynie pismo z 12 marca 2012 r., będące uzupełnieniem skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] z dnia 21 listopada 2011 r., sporządzonej przez stronę osobiście. W tym miejscu zaznaczenia jednak wymaga, iż o fakcie sporządzenia ww. pisma z dnia 12 marca 2012 r. Sąd powziął wiadomość dopiero w dniu 19 kwietnia 2012 r. (w dniu złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia), tj. po wydaniu postanowienia o umorzeniu postępowania. Pismo uzupełniające skargę na bezczynność zostało bowiem złożone do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego i nie zostało następnie przez organ przesłane do Sądu.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym strona skarżąca oraz reprezentujący ją pełnomocnik nie ponieśli żadnych innych kosztów.

W związku z powyższym zasadnym jest uzupełnienie postanowienia z dnia 11 kwietnia 2012 r. w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego obejmującego jedynie zwrot wynagrodzenia radcy prawnego, określonego na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Koszty te, zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a., powinny zostać zasądzone na rzecz skarżącej od organu, tj. od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 157 § 2 i 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.