Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 439/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. art. 2 ust. 2; art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b; art. 33 ust. 4 pkt 1
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
article: art. 145par. 1 pkt 1 lit. c; art. 152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: 145 par. 1 pkt 5; art. 149, art. 151 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 51, art. 52, 48 par. 1; art.
journal: Dz.U. 1998 nr 21 poz 94
law: Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Asystent sędziego Monika Kutarska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 2 lutego 2010 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną oraz odmowy przyznania prawa do zasiłku I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] czerwca 2009 r. znak: [...], II. określa, że decyzje wymienione w pkt I nie podlegają wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Z akt sprawy wynikało, że na podstawie decyzji Starosty B. z dnia [...] stycznia 2009 r. skarżący J. S. uzyskał status osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku.

Powyższą decyzję Starosta B. zweryfikował - w trybie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., art. 9 pkt 14 lit.a/ i c/ oraz art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy – po uzyskaniu informacji o przywróceniu skarżącego do pracy w P. [...]w B.

Wydaną w tym celu decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. Starosta B. uchylił w/w decyzję z dnia [...] stycznia 2009 r. Orzekł równocześnie o odmowie uznania J. S. za osobę bezrobotną oraz o odmowie przyznania mu prawa do zasiłku.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Starosta wyjaśnił, że wyrokiem Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Z. z dnia [...] marca 2009 r. skarżącego przywrócono do pracy w w/w P. oraz zasądzono odszkodowanie tytułem wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy.

Starosta wskazał, że w tej sytuacji spełnione zostały przesłanki do wznowienia postępowania określone w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. i argumentował dalej, że w dniu [...] marca 2009 r. skarżący przystąpił do pracy. Potwierdzała to informacja uzyskana od [...] w B.

W związku z tym w dniu [...] stycznia 2009 r., to jest w dacie rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w B., skarżący nie spełniał warunków do uznania go za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku.

W odwołaniu od decyzji Starosty B. z dnia [...] czerwca 2009 r., skarżący podniósł, że był osobą bezrobotną, której przysługiwały z tego tytułu wszystkie uprawnienia wynikające z ustawy. Zarzucił, iż okresu pozostawania bez pracy nie można traktować jako okresu zatrudnienia.

Decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. (Nr [...]) - wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 33 ust. 4 pkt 1 - Wojewoda L. utrzymał w mocy skarżoną decyzję Starosty B. z dnia [...] czerwca 2009 r.

W uzasadnieniu Wojewoda podał, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, za bezrobotnego uważa się osobę, (...) niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, (...), zarejestrowaną we właściwym dla miejscu zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.

Wojewoda wyjaśnił, że w dniu rejestracji - [...] stycznia 2009 r. - skarżący przedłożył :

- świadectwo pracy z P. [...]w B. z dnia 22 grudnia 2008 r. potwierdzające zatrudnienie w okresie [...] września 1977 r. – [...] maja 2008 r. oraz sposób rozwiązania umowy o pracę ( art. 52 § 1 Kodeksu pracy);

- zaświadczenie ZUS w B. z dnia [...] stycznia 2009 r. o pobieraniu zasiłku chorobowego w okresie [...] maja 2008 r. – [...] października 2008 r. oraz świadczenia rehabilitacyjnego w okresie [...] października 2008 r. - [...] grudnia 2008 r.

Na podstawie tych dokumentów uznano skarżącego za osobę bezrobotną i przyznano mu prawo do zasiłku.

Wojewoda stwierdził, że poza sporem pozostaje to, iż na mocy wyroku Sądu Rejonowego – IV Wydział Pracy w B. z dnia [...] listopada 2008 r. sygn. akt IV P [...] oraz wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2009 r. sygn. akt IV Pa [...], wydanego na skutek apelacji, skarżącego przywrócono do pracy w P[...] w B. na dotychczasowych warunkach i zasądzono wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy.

Rozwiązanie stosunku pracy okazało się bezskuteczne. Stosunek pracy uległ restytucji. Tak więc, w dacie rejestracji, to jest w dniu [...] stycznia 2009 r. – jak się później okazało – skarżący pozostawał w stosunku pracy, a zatem nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zgodnie z tym przepisem, osobą bezrobotną jest osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej.

Wykazano, że skarżący został przywrócony do pracy i otrzymał od zakładu pracy (P[...] w B.) wynagrodzenie za okres pozostawania bez pracy. W tym okresie skarżący nie mógł być jednocześnie bezrobotnym pobierającym zasiłek.

Powyższy wyrok nie był znany organowi. Stanowiło to podstawę do wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Przepis ten przewiduje, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.

Wojewoda argumentował dodatkowo, że w dniu rejestracji skarżący nie informował Powiatowego Urzędu Pracy w B. o wyroku Sądu z dnia [...] listopada 2008 r. Gdyby poinformował, organ I instancji mógłby zawiesić postępowanie w sprawie przyznania skarżącemu statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku do czasu uprawomocnienia się tego wyroku.

Wojewoda zauważył, że wypłaconego wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy nie można traktować jako odszkodowania za bezprawne rozwiązanie stosunku pracy w trybie art. 52 § 1 Kodeksu pracy. O odszkodowaniu można mówić tylko wtedy, gdy pracownik nie żądał przywrócenia do pracy. Wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy przysługuje wówczas, gdy pracownik podjął pracę w wyniku przywrócenia. Taka zaś sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Jest to istotne, bowiem w myśl art. 51 § 1 Kodeksu pracy, pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy, wlicza się do okresu zatrudnienia okres pozostawania bez pracy, za który przyznano mu wynagrodzenie.

W konsekwencji okres pozostawania bez pracy należy uznawać za okres zatrudnienia, gdyż po przywróceniu do pracy wypłacono skarżącemu za cały czas pozostawania bez pracy.

Wobec tego organ I instancji prawidłowo zdecydował w dniu [...] czerwca 2009 r. odmawiając przyznania skarżącemu statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku.

W skardze sądowej J. S. zarzucił, że bezpodstawnie wznowiono postępowanie w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. i obecnie Urząd Pracy w B. żąda zwrotu zasiłku dla bezrobotnych w kwocie [...] zł. Poza tym pominięto, że w dniu [...] stycznia 2009 r. wyrok Sądu I instancji z dnia [...] listopada 2008 r. nie był prawomocny.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

W dacie rejestracji skarżącego w Powiatowym Urzędzie Pracy w B., wyrok Sądu Rejonowego IV Wydział Pracy w B. z dnia [...] listopada 2008 r. sygn. akt IV P [...]przywracający skarżącego do pracy w P. [...] w B. na poprzednich warunkach pracy i płacy, nie był rozstrzygnięciem prawomocnym.

Apelację skarżącego od powyższego wyroku oddalono w dniu [...] marca 2009 r. wyrokiem Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Z. sygn. akt IV Pa [...].

W tych okolicznościach skarżący ma rację, że brak było podstaw do wznowienia - w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. - postępowania zakończonego decyzją Starosty Biłgorajskiego z dnia [...] stycznia 2009 r. Decyzją tą słusznie uznano skarżącego za osobę bezrobotną i przyznano mu prawo do zasiłku. Skarżący był wówczas osobą niezatrudnioną i niewykonującą pracy w/w P[...]. Był więc bezrobotnym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Jak wynika z akt sprawy status skarżącego uległ zmianie dopiero w dniu [...] marca 2009 r. Nastąpiła restytucja stosunku pracy. Tego dnia skarżący podjął pracę w P[...] w B., a dzień wcześniej zapadł wtedy wspomniany wyrok Sądu Okręgowego w Z. w przedmiocie przywrócenia skarżącego do pracy.

Restytucja stosunku pracy na podstawie wyroku przywracającego pracownika do pracy nie następuje automatycznie. Dopiero po uprawomocnieniu się wyroku oraz zgłoszeniu przez pracownika – stosownie do art. 48 § 1 Kodeksu pracy -gotowości niezwłocznego podjęcia pracy w ciągu 7 dni od dnia przywrócenia do pracy, można mówić, że stosunek pracy został odtworzony (uległ restytucji).

Umknęło to uwadze Wojewody.

W tym stanie rzeczy zaskarżoną decyzję wydano z naruszeniem prawa – przepisów regulujących instytucję wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 5, art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 149 § 1 i 2 k.p.a.).

Podlegała ona wraz z decyzją Starosty B. z dnia [...] czerwca 2009 r. uchyleniu przez Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 litera c/ ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a.

Starosta B. niepotrzebnie wznowił – postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. - postępowanie zakończone własną ostateczną decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r.

W sytuacji, kiedy w dniu [...] marca 2009 r. zapadł korzystny dla skarżącego wyrok Sądu Okręgowego w Z. i skarżący następnego dnia podjął pracę, działanie organu powinno się było ograniczyć do wydania – w trybie art. 9 ust. 1 pkt 14 litera a/ i b/ ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - decyzji o utracie przez skarżącego statusu bezrobotnego i pozbawieniu prawa do zasiłku.

Powołana ustawa stanowi w tym zakresie, że do zadań samorządu powiatu w zakresie polityki rynku pracy należy między innymi wydawanie decyzji o utracie statusu bezrobotnego oraz o utracie lub pozbawieniu prawa do zasiłku.

Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd uchylił obie skontrolowane decyzje i określił na mocy art. 152 p.p.s.a., że nie podlegają one wykonaniu w całości.