Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 699/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2022-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 93 ust. 1, 2, 4
journal: Dz.U. 2021 poz 1899
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.) sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 listopada 2022 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z 29 marca 2022 r. nr NGK.6831.8.2021 Burmistrz Koronowa, po ponownym rozpatrzeniu sprawy z wniosku K. i W. S., m.in. na podstawie art. 93 ust. 1-3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 1899 – dalej "u.g.n."), zatwierdził przedstawiony na załączonej do decyzji mapie podział nieruchomości położonej w T. gm. K., polegający na podziale działki nr ewid.[...] o pow. 2,2559 ha na osiem działek ewidencyjnych wyszczególnionych w decyzji pod numerami ewid. oraz powierzchnią (pkt 1 rozstrzygnięcia), wskazał sposób zapewnienia obsługi komunikacyjnej poszczególnych działek (pkt 2 rozstrzygnięcia) oraz wskazał, że decyzja stanowi podstawę do dokonania zmian wpisów w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości (pkt 3 rozstrzygnięcia). W rozstrzygnięciu (jego punkcie 2) określono m.in., że "działka ozn. nr [...] będzie przeznaczona na cel komunikacji publicznej, droga zakończona placem do zawracania". W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że zatwierdzony podział nieruchomości zgodny jest z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą Rady Miejskiej w Koronowie z dnia 28 marca 2012 r. nr XX/175/12 (Dz.Urz. Woj. Kuj.-Pom. z 2012 r., poz. 927 – dalej "m.p.z.p."), co potwierdza opinia Burmistrza wyrażona postanowieniem z dnia 7 maja 2021 r., nr IPP-PP.670.2.25.2021. Wskazał m.in., że działka [...] znajduje się na terenie oznaczonym symbolem 05 KDD, a zgodnie z § 15 pkt 4 m.p.z.p. "droga 05KDD, zakończona placem do zawracania bez możliwości bezpośredniego włączenia do drogi krajowej; po wybudowaniu obwodnicy dopuszcza się likwidację placu do zawracania i włączenie zbędnego na cele komunikacji terenu w granice ustalenia 4U". Organ przywołał, że zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, przyjętym uchwałą Rady Miejskiej w Koronowie z dnia 30 września 2009 r., nr XXXIX/440/09 (dalej "studium"), w długofalowych zamierzeniach przewidziana jest budowa obwodnic, w tym obwodnicy T. . Organ podkreślił, że kształt działek wynikający z zatwierdzonego podziału wynika z obowiązku dostosowania tego podziału do ustaleń m.p.z.p. i nie zależy on od podziału sugerowanego przez wnioskodawcę.

W odwołaniu od powyższej decyzji W. S. (skarżący - właściciel dzielonej nieruchomości) zakwestionował rozstrzygnięcie w części określającej, że działka oznaczona numerem [...] będzie przeznaczona na cel komunikacji publicznej – droga zakończona placem do zawracania. Zarzucił naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. poprzez wydanie decyzji co do istoty sprawy pomimo niewyjaśnienia jej zakresu mającego istotny wpływ na rozstrzygnięcie, art. 107 § 1 pkt 6 oraz § 3 k.p.a. poprzez nieprawidłowe uzasadnienie decyzji, oraz art. 93 ust. 1 i 2 u.g.n. poprzez wydanie decyzji zatwierdzającej podział z pominięciem przepisu m.p.z.p. w zakresie przeznaczenia tego terenu zgodnie z ustaleniami planu pod cele inwestycyjne (symbol 4U). Skarżący podniósł, że decyzja I instancji powiela wady uprzednio uchylanych rozstrzygnięć w zakresie prawidłowego jej uzasadnienia. Organ pominął, iż obwodnica T. , o której mowa w § 15 m.p.z.p. nie powstała i nie ma planów jej wybudowania, a więc zgodnie z § 8 m.p.z.p. dla tego terenu właściwy jest symbol 4U – usługi, w tym handel, usługi rzemieślnicze itp. Skarżący zarzucił, że nieprawidłowo organ powołał się na zapisy studium, skoro nie jest to akt prawa miejscowego, przy czym od 2015 r. gmina nie prowadzi żadnych inwestycji drogowych w obrębie działki nr [...], trudno zatem zakładać, by w najbliższym czasie realizowana była obwodnica. Podniósł, że skoro poprzez brak obwodnicy teren działki nr [...] stał się zbędny na cele komunikacji, winien on został ujęty pod symbolem 4U.

Decyzją z 6 maja 2022 r. nr SKO-4213/16/22, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy utrzymało w mocy rozstrzygnięcie I instancji. W uzasadnieniu, po przytoczeniu stanu faktycznego oraz treści 92 ust. 1 i 93 ust. 1 u.g.n. organ odwoławczy stwierdził, że dla terenów objętych wnioskiem obowiązuje m.p.z.p., zatem Burmistrz prawidłowo, opiniując projekt podziału, wziął pod uwagę wyłącznie ustalenia i przeznaczenie terenu określone w planie miejscowym. Organ prawidłowo ocenił, czy projekt realizuje przeznaczenie, a także, że służy właściwemu przeznaczeniu. SKO wskazało, że na opinię Burmistrza wyrażoną postanowieniem strony nie wniosły zażalenia, akceptując tym samym w całości zapisy odnośnie przeznaczenia przedmiotowego terenu, w tym terenu oznaczonego symbolem 05 KDD. Organ odwoławczy stwierdził, że stanowisko Burmistrza zostało poparte szerokim orzecznictwem sądowoadministracyjnym, organ wypełnił tym samym zalecenia wynikające z decyzji SKO z 24 stycznia 2022 r. nr SKO-4213/65/21. Organ odwoławczy podzielił argumentację co do tego, że zatwierdzony podział jest zgodny z m.p.z.p.

W. S., reprezentowany przez radcę prawnego, zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, wnosząc o jej uchylenie, rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym oraz zasądzenie kosztów sądowych. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez nieprawidłowe utrzymanie w mocy decyzji I instancji, art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 8, 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności oraz nieprawidłowe uzasadnienie decyzji sprowadzające się do powielenia ustaleń faktycznych organu I instancji, oraz art. 93 ust. 1 i 2 u.g.n. poprzez wydanie decyzji z pominięciem przepisu m.p.z.p. w zakresie przeznaczenia terenu zgodnie z symbolem 4U, tj. na cele inwestycyjne.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że Burmistrz ponownie rozpatrując sprawę nie zastosował się do wytycznych zawartych w uprzedniej kasacyjnej decyzji SKO, nie wyjaśnił dostatecznie podstaw swojego rozstrzygnięcia, przywołał jedynie orzecznictwo sądów administracyjnych dla uzasadnienia swojego wadliwego stanowiska. Wskazał, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest niezwykle ogólne, sam organ odwoławczy jest niekonsekwentny akceptując sposób, w jaki uzasadniona została decyzja I instancji, skoro wcześniej z tego powodu uchylał decyzje Burmistrza. Skarżący dalej zarzucił, że organy, powołując przepis § 15 pkt 4 planu miejscowego, nie wzięły pod uwagę, że jest on wadliwy i nie mógł się w tej uchwale znaleźć, ponieważ na dzień jej sporządzenia nie było żadnych planów dotyczących budowy obwodnicy w T. . Z pisma Starostwa Powiatowego w Bydgoszczy, przedłożonego przez skarżącego do akt, wynika zaś, że Starostwo rezygnuje z przejęcia działki nr [...] na cele związane z inwestycją drogową – do tej pory nie powstała obwodnica T. i nie ma planów jej realizacji. Wydzielona działka nr [...] winna zostać zatem przeznaczona na cele inwestycyjne, zgodnie z symbolem 4U.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kontrola zaskarżonej decyzji dokonana na zasadach i w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) oraz ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 – dalej "p.p.s.a.") wykazała, że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Po zapoznaniu się z zawartym w skardze wnioskiem organ nie wniósł o przeprowadzenie rozprawy.

Kontroli Sądu poddano decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy, utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Koronowa zatwierdzającą podział nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], położonej w T. , gm. K., na działki ewidencyjne nr [...] – [...]. W pkt 2 organ I instancji orzekł, że działki będą miały zapewnioną obsługę komunikacyjną w następujący sposób:

- działki ozn. nr [...] [...] poprzez wydzieloną drogę wewnętrzną działkę ozn. nr [...] do drogi powiatowej (1523C) stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] położoną w T. gm. K.,

- działki ozn. nr [...] [...] bezpośrednio do drogi powiatowej (1523C) stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...],

- działka ozn. nr [...] będzie przeznaczona na cel drogi wewnętrznej,

- działka ozn. nr [...] będzie przeznaczona na cel komunikacji publicznej, droga zakończona placem do zawracania.

Spór w przedmiotowej sprawie koncentruje się na kwestii prawidłowości określenia przeznaczenia jednej z wydzielanych nieruchomości - działki nr [...] - jako drogi (symbol w m.p.z.p. 05KDD) a nie jako terenu przeznaczonego na cele inwestycyjne (symbol w m.p.z.p. 4U). Skarżący podnosi ponadto, że decyzje obu instancji nie zostały uzasadnione w sposób zgodny z art. 107 § 3 k.p.a.

Rozstrzygając pierwszą z podniesionych kwestii wskazać należy, że podziału nieruchomości dokonuje się wedle przepisów rozdziału I Działu III ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (publ. jak wcześniej wskazano). W art. 93 u.g.n. ustawodawca zawarł warunki dopuszczalności podziału nieruchomości. Podstawowym warunkiem podziału nieruchomości znajdującej się na terenie objętym ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest zgodność podziału z przepisami tego planu. Powyższy warunek wynika bezpośrednio z art. 93 ust. 1 u.g.n. Zgodność z ustaleniami planu w myśl ust. 1 dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu (ust. 2). Jak wynika zaś z art. 93 ust. 4 i 5 zdanie pierwsze u.g.n. zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta, a opinię w tym zakresie wyraża się w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Samego podziału nieruchomości dokonuje się na podstawie decyzji wójta, burmistrza albo prezydenta miasta zatwierdzającej podział (art. 96 ust. 1 u.g.n.).

Bezsporną okolicznością pozostaje, że podlegająca podziałowi nieruchomość nr [...] o pow. 2,2559 ha znajduje się na obszarze planu miejscowego przyjętego uchwałą Rady Miejskiej w Koronowie z dnia 28 marca 2012 r. nr XX/175/12 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu "Przy Szosie" położonego w T. gm. K.. Wobec powyższego projekt podziału przedłożony przez wnioskodawców (K. i W. S.) podlegał ocenie zgodności z ustaleniami tego planu, zgodnie z art. 93 ust. 4 u.g.n. Postanowieniem z 7 maja 2021 r., nr IPP-PP.670.2.25.2021, Burmistrz Koronowa pozytywnie zaopiniował wstępny projekt podziału nieruchomości. Powyższe postanowienie nie zostało zakwestionowane przez strony w instancyjnym toku postępowania. Jako rozstrzygnięcie ostateczne stanowiło ono podstawę do ustaleń podziałowych potwierdzonych decyzją z dnia 29 marca 2022 r., utrzymaną w mocy decyzją zaskarżoną.

Skoro w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczne postanowienie w przedmiocie pozytywnej opinii co do zgodności projektu podziału nieruchomości z ustaleniami właściwego planu miejscowego, to w tym zakresie postanowienie to determinowało kształt decyzji o zatwierdzeniu projektu podziału. Zauważyć należy, że wydając postanowienie o opinii z art. 93 ust. 4 u.g.n. organ wykonawczy gminny kieruje się tylko i włącznie jedną przesłanką, jaką jest zgodność z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W decyzji podziałowej organ bada zaś pozostałe przesłanki (por. wyroki WSA w Gliwicach z 27 lutego 2019 r., II SA/Gl 817/18, i 11 marca 2022 r., sygn. II SA/Gl 1445/21, dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Postanowienie wyrażające opinię, o której mowa w art. 93 ust. 4 u.g.n., ma kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia wniosku o podział nieruchomości i jest wiążące, przesądzając o rozstrzygnięciu w tym zakresie sprawy z wniosku o dokonanie podziału nieruchomości (vide: wyrok NSA z 26 listopada 2021 r., sygn. I OSK 703/21, oraz powołane tam orzecznictwo, dostępny jw.). Z tego też powodu w tym przypadku nie ma zastosowania ogólna reguła stopniowania mocy wiążącej form współdziałania organów, o których mowa w art. 106 k.p.a. ("jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ - wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie -, decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ"). Zgodnie z tą regułą zasięgnięcie opinii jest najluźniejszą formą współdziałania organów administracji publicznej, zaś organ zobowiązany do zasięgnięcia opinii nie jest prawnie związany stanowiskiem organu opiniującego (vide: uchwała NSA z dnia 15 lutego 1999 r., sygn. OPK 14/98, dostępna jw.). Przepis art. 106 k.p.a. nie ma jednak zastosowania do przewidzianych w ustawach szczególnych form współdziałania, w których rozstrzygnięcie sprawy głównej przez właściwy organ administracji publicznej w drodze decyzji administracyjnej jest uzależnione od rozstrzygnięcia innej sprawy administracyjnej (incydentalnej w odniesieniu do sprawy głównej) przez inny organ, tj. sytuacji, w której decyzja incydentalna przesądza treść rozstrzygnięcia zawartego w decyzji głównej (vide: Jaśkowska Małgorzata, Wilbrandt-Gotowicz Martyna, Wróbel Andrzej, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, publ. LEX/el. 2022). Z taką sytuacją do czynienia mamy w przypadku opinii szczególnego rodzaju, wydawanej na podstawie art. 93 ust. 4 u.g.n.

Z powyższego zatem wynika, że skoro postanowienia w przedmiocie opinii co do zgodności projektu podziału z m.p.z.p. strona nie zakwestionowała, to zarzuty w tym zakresie formułowane na etapie odwołania (skargi) od decyzji wydanej na podstawie art. 96 ust. 1 u.g.n. uznać należy za spóźnione. Zgodność projektu podziału z planem miejscowym została bowiem uprzednio potwierdzona aktem mającym (w spornej kwestii) charakter swego rodzaju prejudykatu, którego merytoryczne założenia mogły być kwestionowane w trybie właściwym dla tego postanowienia.

Skoro zatem decyzja podziałowa, w zakresie, w jakim ustala przeznaczenie poszczególnych działek wedle przeznaczenia opisanego w m.p.z.p., urzeczywistnia założenia postanowienia wydanego na podstawie art. 93 ust. 4 u.g.n., uznać ją należy w (tym zakresie) za prawidłową. Zarzut naruszenia art. 93 ust. 1 i 2 u.g.n. oparty na argumentacji nakierowanej na niezgodność decyzji podziałowej z ustaleniami m.p.z.p. nie zasługuje na uwzględnienie z tego powodu, że kwestia ta została już rozstrzygnięta niezakwestionowanym rozstrzygnięciem opiniującym.

Nawet zresztą gdyby przyjąć, że stwierdzenie, bądź nie, zgodności projektu podziału z ustaleniami m.p.z.p. można kwestionować zarówno w drodze zażalenia na postanowienie w przedmiocie opinii organu wykonawczego gminy, jak i w drodze odwołania od samej decyzji zatwierdzającej podział, Sąd – analizując przepisy m.p.z.p. oraz zgodność z nimi ustaleń kwestionowanej decyzji – nie dostrzegł zarzucanej wadliwości w tym zakresie. Nie budzi sporu między stronami, że wydzielona działka nr [...] (o pow. 0,0507 ha) znajduje się na terenie oznaczonym w planie symbolem 05 KDD. Jak wynika z § 15 pkt 1 i 4 m.p.z.p. oznacza to przeznaczenie terenu pod drogę publiczną, zakończoną placem do zawracania bez możliwości bezpośredniego włączenia do drogi krajowej. W § 15 pkt 4 m.p.z.p. ustalono jednocześnie, że "po wybudowaniu obwodnicy dopuszcza się likwidację placu do zawracania i włączenie zbędnego na cele komunikacji terenu w granice ustalenia 4U". Wykładnia językowa powyższego przepisu jest wystarczająca do jednoznacznego stwierdzenia, że dopóki nie powstanie na terenie objętym ww. symbolem droga publiczna o charakterze obwodnicy, przeznaczenie terenu pozostaje aktualne wedle § 15 pkt 4 m.p.z.p. in principio. Ewentualne włączenie terenu w granice ustalenia 4U (tj. o przeznaczeniu usługowym - § 8 m.p.z.p.) uzależnione jest od powstania ww. obwodnicy. Warunek ten w niniejszej sprawie nie ziścił się.

Odnosząc się w tym miejscu do argumentacji skargi, jakoby brak dotychczasowej realizacji ww. inwestycji drogowej, jak i brak planów co do jej realizacji w przyszłości, stanowić miały o konieczności ustalenia przeznaczenia terenu wedle klauzuli § 15 pkt 4 in fine m.p.z.p. nie zasługuje na uwzględnienie. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jako akt prawa miejscowego, zawiera przepisy prawa powszechnie obowiązującego na obszarze działania organu uchwałodawczego. Organy wykonawcze gminy są obowiązane stosować te przepisy od czasu ich wejścia w życie, do czasu ewentualnego uchylenia lub zmiany, ew. stwierdzenia nieważności przez sąd administracyjny (art. 87 ust. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 6 k.p.a.). Bez względu zatem na to, czy ustalenia wynikające z przepisów m.p.z.p. są aktualne, czy też nie, do czasu ich wyeliminowania z obrotu prawnego istnieje obowiązek takiego ich stosowania, jaki wynika bezpośrednio z treści tych przepisów, zwłaszcza jeżeli – tak jak w niniejszej sprawie – treść ta nie budzi wątpliwości interpretacyjnych.

Nadmienić przyjdzie, że ewentualna dezaktualizacja planu miejscowego podlega analizie organu wykonawczego gminy w trybie art. 32 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 503), samo uaktualnienie m.p.z.p. możliwe jest w drodze zmiany tego planu uchwałą organu uchwałodawczego gminy (art. 27 ww. ustawy). Ustawa nie ogranicza też strony co do możliwości zwrócenia się do organu wykonawczego gminy z wnioskiem o rozważenie, czy zasadną jest zmiana m.p.z.p. w zakresie, w jakim stał się on nieaktualny.

Zarzucana w skardze wadliwość m.p.z.p. w zakresie jego § 15 pkt 4 nie podlega ani ocenie organu wydającego decyzję podziałową, ani ocenie sądu administracyjnego rozpatrującego skargę na tę decyzję. W sprawie, której przedmiotem jest wstępny podział nieruchomości, sąd nie może badać (i nie bada) legalności, a tym bardziej aktualności uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Niezasadny okazał się również drugi argument skargi, akcentujący nieprawidłowe uzasadnienie wydanych w sprawie decyzji organów administracji publicznej. Wskazać przede wszystkim należy, że Sąd popiera pogląd, iż organ I instancji rozpoznający ponownie sprawę jest związany prawnie wskazanymi przez organ odwoławczy "okolicznościami", jakie należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu tej sprawy (vide: wyrok NSA z 21 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 9/11, dostępny jw.). Wskazać należy, że zarówno w decyzji SKO z 1 października 2021 r. (znak SKO-4213/47/21), jak i w decyzji z 24 stycznia 2022 r., (SKO-4213/65/21) organ odwoławczy zawarł jasne wytyczne co do konieczności dokładnego zbadania, uzasadnienia i wyjaśnienia przepisów m.p.z.p. istotnych w sprawie. Było to konsekwencją stanowiska skarżącego kwestionującego przyjętą przez organ wykładnią, że § 15 pkt 4 m.p.z.p. uniemożliwia w sprawie określenie przeznaczenia spornego terenu (działki) pod przeznaczenie inwestycyjne zgodnie z symbolem 4U. W decyzji utrzymanej w mocy decyzją zaskarżoną organ I instancji przywołał treść § 15 pkt 4 m.p.z.p. i wskazał, że obwodnica nie została zrealizowana, ale w zamierzeniach długofalowych wyartykułowanych w studium przewiduje się na przedmiotowym terenie budowę drogi tego typu. Burmistrz powołał wyroki m.in. NSA z 12 sierpnia 2014 r., sygn. I OSK 107/13, WSA w Gdańsku z 18 września 2019 r., odnoszące się do konieczności stosowania przepisów planów miejscowych w ramach postępowania w przedmiocie podziału nieruchomości bez względu na to, czy przepisy te są aktualne, a także o konieczności oddzielenia procedury planistycznej od procedury podziału nieruchomości. Wyczerpuje to, w ocenie Sądu, kwestię prawidłowego wyjaśnienia przesłanek powziętego rozstrzygnięcia, w tym wyjaśnienia istoty problemu prawnego w zawisłym między organem a stroną sporze. Powyższe prawidłowo zidentyfikowało i wyjaśniło również SKO ponownie rozpoznające sprawę, akcentując przy tym znaczenie dla wyniku sprawy postanowienia opiniującego wydanego na podstawie art. 93 ust. 4 u.g.n. (co koresponduje z poczynionym wcześniej wywodem Sądu w tym zakresie). Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę podziela powyższe stanowisko. Wbrew oczekiwaniu skarżącego, nie jest zatem możliwe przeznaczenie terenu działki nr [...] na cele inwestycyjne, bowiem pozostawałoby to w sprzeczności z przepisem obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł o oddaleniu skargi, na podstawie art. 151 p.p.s.a.