Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 126/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Krystyna Kutzner ( spr.) Sędziowie WSA Tadeusz Wołek WSA Bożenna Blitek Protokolant Joanna Parada po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2007 r. spraw ze skarg J. J. i P. J. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 22 lutego 2005 r. nr [...] z dnia 14 kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym uchyla zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje organu pierwszej instancji, zasądza od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz J. J. koszty postępowania w kwocie 100,00 zł (sto złotych ) oraz na rzecz P. J. koszty postępowania w kwocie 100,00 zł (sto złotych ).


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...].02.2005 r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. Nr [...] z dnia [...].12.2004 r. odmawiającą skarżącemu J. J. stwierdzenia nadpłaty w kwocie [...] zł w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...], nr nadwozia [...], rok produkcji 1995, o pojemności skokowej 1896 cm3, natomiast zaskarżoną decyzją z dnia [...].04.2005 r. Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika urzędu celnego w K. Nr [...] z dnia [...].01.2005 r. odmawiającą P. J. stwierdzenia nadpłaty w kwocie [...] zł w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego tego samego samochodu osobowego marki Seat Ibiza, którego obaj skarżący byli współwłaścicielami.

W dniu [...].10.2004 r. skarżący - każdy oddzielnie - złożyli w Urzędzie Celnym K. deklaracje uproszczone nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U przedmiotowego samochodu. W ww. deklaracjach skarżący obliczyli podatek akcyzowy w kwocie [...] zł, z zastosowaniem 65% stawki podatku. Zgodnie z fakturą zakupu z dnia [...].09.2004 r. przedmiotowy samochód został nabyty przez skarżącego wspólnie z P. J. i w związku z tym w deklaracji uproszczonej podstawa obliczenia podatku w wysokości [...] zł stanowiła połowę kwoty wyszczególnionej na fakturze w przeliczeniu na walutę polską.

W dniu [...].10.2004 r. Naczelnik Urzędu Celnego w K. dokumentem nr [...] potwierdził zapłatę akcyzy w kwocie [...] zł na terytorium kraju od ww. samochodu osobowego w nabyciu wewnątrzwspólnotowym. Dokument ten został wystawiony na nazwiska obu właścicieli tj. skarżącego oraz P. J.

Pismem z dnia [...].11.2004 r. obaj skarżący złożyli wspólny wniosek o zwrot płaconej akcyzy, gdyż - ich zdaniem - z dniem wejścia Polski do Unii Europejskiej przepisy, na podstawie których pobrano ten podatek, utraciły swoją moc, jako niezgodne z art.25, art.28 i art.90 Traktatu Europejskiego oraz z postanowieniami dyrektywy 92/12/EWG i 70/50/EWG. Przedmiotowy samochód został nabyty wewnątrzwspólnotowo, bowiem jego zakup miał miejsce w A.

Naczelnik Urzędu Celnego w K. wniosek skarżący rozstrzygnąl oddzielnymi decyzjami, a mianowicie w dniu [...].12.2004 r. wydał decyzję Nr [...] odmawiającą skarżącemu J. J. stwierdzenia w podatku akcyzowym, natomiast w dniu [...].01.2005 r. wydał decyzję Nr [...] odmawiającą skarżącemu P. J. stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. Organ pierwszej instancji w obu decyzjach stwierdził, że brak jest podstaw określonych w art. 72 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r., Nr 8, póz 60 z zm.) do uwzględnienia wniosku. Skarżący zadeklarowali należny akcyzowy zgodnie z dokumentami źródłowymi oraz zgodnie z art. 80 i art. 81 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, póz. 257 z późn zm) i zapłacili ten podatek. Organ celny wyjaśnił, że zgodnie z art.3 ust.3 Dyrektywa Rady 92/12/EWG z dnia 25.02.1992r. państwa członkowskie zachowują prawo do wprowadzenia lub utrzymania podatków na wyroby inne niż oleje mineralne, alkohol i napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe pod warunkiem, że podatki te nie spowodują zwiększenia formalności związanych z przekraczaniem granicy w handlu między tymi państwami. W rozpatrywanej sprawie - w ocenie naczelnika Urzędu celnego -powyższy warunek został zachowany. Podatek akcyzowy od samochodów osobowych nałożony został w drodze ustawy i brak jest podstaw do stwierdzenia wystąpiła nadpłata z tytułu nienależnie uiszczonego podatku.

Od pierwszej z tych decyzji obaj skarżący złożyli odwołanie, a niezależnie od tego P. J. odwołał się od "swojej" decyzji w dniu [...].02.2005 r., wnosząc o uchylenie decyzji organu pierwszej Instancji oraz orzeczenie o zwrocie nadpłaconego podatku akcyzy w kwocie [...] zł.. W odwołaniu obaj skarżący powtórzyli dotychczasowe zarzuty oraz podnieśli, że Naczelnik Urzędu Celnego ustosunkował się do zgłoszonych zarzutów. W związku z powyższym w ocenie odwołujących się, uzasadnienie decyzji pierwszoinstancyjnej nie jest pełne i ma na celu - ich zdaniem - ominięcie przepisów.

Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w K. decyzjami z dnia 22.02.2005 r. Nr [...] i z dnia [...].04.2005 r. Nr. [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcia. Odnosząc się do argumentacji skarżących organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 80 ww. ustawy o podatku akcyzowym akcyzie podlegają samochody osobowe zarejestrowane na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, a podatnikami podatku akcyzowego są m. in. importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego. Art. 81 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów niezarejestrowanych na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, są obowiązane po przywozie na terytorium kraju złożyć deklarację uproszczoną do właściwego naczelnika urzędu celnego w terminie 5 dni, licząc od dnia nabycia oraz dokonać zapłaty akcyzy nie później niż z chwilą rejestracji tego pojazdu na terenie kraju.

W związku z tym, że skarżący po dokonanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym samochodu przedłożyli deklarację AKC-U, w których został obliczony należny podatek akcyzowy, a następnie dokonana została jego zapłata, organ odwoławczy stwierdził, że wszystkie czynności skarżący dokonali zgodnie z przepisami obowiązującymi w zakresie podatku akcyzowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w dniu, w którym podatek akcyzowy był należny. W ocenie Dyrektora Izby Celnej brak jest zatem podstaw prawnych do zwrotu tego podatku w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem przedmiotowego samochodu.

Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że organy podatkowe, w tym celne w zakresie podatku akcyzowego, zobowiązane są jedynie do przestrzegania przepisów podatkowych aktualnie obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej uchwalonych w drodze ustaw ( art.217 Konstytucji RP ) i organy te nie są umocowane do orzekania o ich zgodności z prawem Unii Europejskiej.

Na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. wpłynęły skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący wnieśli o ich uchylenie i orzeczenie o zwrocie nadpłaconego podatku wraz z odsetkami. Uzasadnienie zaskarżonych decyzji, w ocenie skarżących, nie odnosi się do podniesionych w odwołaniach zarzutów.

W odpowiedzi na skargi Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o ich oddalenie i wyjaśnił, że zgodnie z art. 80 ww. ustawy o podatku akcyzowym akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Podatnikami akcyzy od samochodów są m.in. podmioty dokonujące nabycia wewnątrz wspólnotowego, a obowiązek podatkowy w tym podatku w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego powstaje z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

W przedmiotowej sprawie jest poza sporem, że skarżący dokonali wewnątrzwspólnotowego używanego samochodu osobowego. Obowiązek podatkowy powstał w dniu 03.09.2004 r., zaś podatnikami w rozumieniu ww. ustawy byli skarżący, którzy stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy zobowiązani byli do deklaracji uproszczonych do właściwego naczelnika urzędu celnego w terminie 5 dni od dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz do dokonania zapłaty akcyzy nie później, niż w chwili rejestracji tego pojazdu w Polsce. Skarżący zastosowali się do w/w regulacji i w dniu [...].10.2004 r. w Urzędzie Celnym w K. złożyli deklaracje uproszczone wewnątrzwspólnotowego AKC-U oraz uiścili ten podatek.

Odpowiadając na zarzuty skarg dotyczące sprzeczności polskich przepisów ww. ustawy o podatku akcyzowym oraz Rozporządzenia Ministra Finansów z kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego, z art. 25 i 90 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, iż zasada prymatu prawa wspólnotowego nad prawem krajowym została wyinterpretowana przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości z prawa pierwotnego i zasada ta ma umocnienie w art. 91 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.

Wskazując na art. 90 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (zwaną dalej TWE) Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że organy podatkowe, w tym celne w zakresie podatku akcyzowego, zobowiązane są jedynie do przestrzegania przepisów podatkowych aktualnie obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej uchwalonych w drodze ustaw (art.217 Konstytucji RP) i organy te nie są umocowane do orzekania o ich zgodności z prawem Unii Europejskiej. O ewentualnej niezgodności polskich przepisów podatkowych z prawem Unii Europejskiej może rozstrzygnąć jedynie Europejski Trybunał Sprawiedliwości.

Dyrektor Izby Celnej wskazując z kolei na art.3 ust.3 Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25.02.1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów podlegających podatkowi akcyzowemu, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania stwierdził, iż Państwa Członkowskie Unii Europejskiej zachowują prawo do wprowadzenia lub utrzymania podatków na wyroby inne niż oleje mineralne, alkohol i napoje alkoholowe i wyroby tytoniowe pod warunkiem, że podatki te nie spowodują zwiększenia formalności związanych z przekroczeniem granicy i handlu między tymi państwami. Ewentualna niezgodność ww. ustawy o podatku akcyzowym oraz Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.04.2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U.Nr 87, poz.825 ze zm.) z prawem europejskim może być przedmiotem postępowania w trybie art.226 TWE. Dopóki wskazane przepisy nie zostały uchylone stanowią one część polskiego porządku prawnego i mogą być prawną podstawa do wydawania decyzji. W niniejszej sprawie organy celne, zdaniem Dyrektora Izby Celnej, prawidłowo zastosowały obowiązujące przepisy prawa. Zatem nie tylko organy podatkowe, ale również podatnicy nie mogą odmawiać przestrzegania prawa tylko ze względu na powzięcie wątpliwości, co do zgodności unormowań, jakie obowiązują obecnie w Polsce, z przepisami unijnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej m.in. poprzez badanie legalności, czyli zgodności z prawem wydawanych aktów w tym decyzji administracyjnych. Z treści art. 145 § 1 lit. a i b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika zaś, że sąd uchyla zaskarżoną decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

Z kolei art. 134 § 1 w/w ustawy stanowi, że sąd nie jest związany granicami skargi. Oznacza to, że Sąd ma prawo, a nawet obowiązek wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpatrywanej sprawie niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze i dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, nawet, gdy dany zarzut nie został podniesiony (wyrok WSA w Warszawie, z dnia 25.02.2004 r., sygn.akt III S.A. 1456/02, Lex nr 113588).

Skargi częściowo zasługują na uwzględnienie, gdyż zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje organu pierwszej instancji wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

Przede wszystkim należy podkreślić, iż od dnia 01 maja 2004 r., tj. od dnia przystąpienia Rzeczpospolitej Polskiej do Unii Europejskiej, Polska stała się państwem członkowskim Wspólnoty Europejskiej, a prawo wspólnotowe stało się częścią polskiego porządku prawnego. W związku z powyższym prawo wspólnotowe wraz z jego dotychczasowym dorobkiem ma pierwszeństwo przed normami prawa krajowego, zgodnie z zasadami bezpośredniego skutku, pierwszeństwa i efektywności, a także art. 87 ust. 1, art. 90 ust. 1 i art. 91 ust. 3 Konstytucji RP Zauważyć również należy, że z katalogu źródeł prawa wymienionego w art. 87 ust. 1 Konstytucji RP wynika, iż obejmuje on cały system obowiązującego prawa bez względu na źródła jego powstania.

W rozpatrywanych sprawach podstawą sporu pomiędzy skarżącymi a organami celnymi była kwestia sprzeczności pomiędzy przepisami prawa krajowego tj. ustawy z 23.01.2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, póz. 257 z późn) oraz Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.04.2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, póz. 825 z późn. zm.) z przepisami prawa wspólnotowego.

Oceniając przedstawione przez skarżących zarzuty w świetle przytoczonych zasad stosowania i interpretacji prawa oraz wyroku Europejsku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 stycznia 2007 r. Sygn.akt C-313/05, Sąd uznał zarzuty skarżących za częściowo zasadne.

Kwestie podatku akcyzowego na gruncie prawa europejskiego reguluje Dyrektywa Rady Nr 92/12/EWG dnia z 25.02.1992 r. w sprawie ogólnych warunki: dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania przemieszczania oraz kontrolowania. Dyrektywa ta zwana horyzontalną, określa jedynie konstrukcję wspólnotowego opodatkowania podatkiem akcyzowym. Na poziomie wspólnotowym stosuje się ją do olejów mineralnych, alkoholu i napojów alkoholowych oraz wyrobów tytoniowych. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 3 ww. Dyrektywy państwa członkowskie zachowują prawo do wprowadzenia lub utrzymania podatków na wyroby inne niż wyżej wymienione, pod warunkiem jednak, że podatki te nie spowodują zwiększenia formalności związanych z przekraczaniem granicy w handlu między państwami członkowskimi. Z uwzględnieniem tego warunku, państwa członkowskie mają prawo do pobierania podatków od wyrobów objętych podatkiem akcyzowym.

Należy więc zauważyć, iż prawo wspólnotowe zezwala na autonomię państw członkowskich w zakresie opodatkowania akcyzą produktów niezharmonizowanych, w tym samochodów osobowych, które to do takich produktów należą. Niemniej jednak taki stan rzeczy nie oznacza zwolnienia państwa członkowskiego od przestrzegania zasad zawartych w Traktacie o utworzeniu Wspólnoty Europejskiej (zwanym dalej TWE), a przede wszystkim zasady niedyskryminacji podatkowej produktów z poza rynku lokalnego oraz swobody przepływu towarów. Zakaz dyskryminacji dotyczy zarówno dyskryminacji bezpośredniej, jak i pośredniej.

Oznacza to, iż każde państwo członkowskie ma obowiązek równego traktowania towarów pochodzących z innych państw członkowskich i nie może stosować w sferze podatkowej różnych zasad w odniesieniu do porównywalnych sytuacji lub porównywalnych towarów. Nierówne traktowanie może wynikać nie tyle z samego faktu obciążenia podatkiem akcyzowym poszczególnych towarów, ale również ze stosowania w sposób dyskryminacyjny stawek podatkowych.

Natomiast regulacje związane ze swobodą przepływu towarów zawierają art. 25, art. 28 i art. 90 TWE. Zgodnie z art. 25 TWE stosowanie ceł importowych i eksportowych lub opłat o skutku równoważnym jest zakazane w obrocie handlowym pomiędzy państwami członkowskimi. Zakaz ten dotyczy również ceł o charakterze finansowym. Art. 28 TWE wprowadza zaś zakaz wprowadzania ograniczeń ilościowych w imporcie oraz wszelkich środków o skutku równoważnym. Natomiast z art. 90 TWE wynika zakaz nakładania bezpośredniego lub pośredniego na produkty innych państw członkowskich podatków wewnętrznych jakiegokolwiek rodzaju wyższych od tych, które państwo członkowskie nakłada bezpośrednio lub pośrednio na podobne produkty krajowe.

Z polskich regulacji dotyczących podatku akcyzowego, tj. art. 80, art. 82 ust. 3 ww. ustawy o podatku akcyzowym wynika, iż akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terenie kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego podstawą opodatkowania jest kwota, jaką nabywca obowiązany jest zapłacić. Podmioty dokonujące takiego nabycia obowiązane są w terminie 5 dni, licząc od dnia nabycia pojazdu, złożyć deklarację uproszczoną do właściwego naczelnika urzędu celnego oraz zapłacić należny podatek nie później niż z chwilą rejestracji pojazdu. Podatkowi akcyzowemu podlega każdy samochód nowy, bez względu na miejsce nabycia zasadniczo każdy samochód używany nabyty przez podatnika w innym państwie członkowskim. Natomiast, nie podlega podatkowi akcyzowemu nabycie samochodu używanego w kraju, ponieważ podatek akcyzowy znajduje już swoje odzwierciedlenie w cenie pojazdu. Art. 75 ust.1 cyt. ustawy o podatku akcyzowym określa jedynie stawkę maksymalną w wysokości 65%, jednocześnie upoważniając Ministra Finansów do określenia wysokości obniżonych stawek podatku akcyzowego. Przepisy rozporządzenia wykonawczego z dnia 22.04.2004 r. uzależniły wysokość obniżonych stawek od pojemności silnika oraz od wieku pojazdu w odniesieniu do samochodów używanych. Zgodnie z § 7 Rozporządzenia oraz poz. 30 załącznika Nr 1 oraz poz. 23 załącznika Nr 2 do rozporządzenia, samochody osobowe bez względu na to, czy są przedmiotem sprzedaży krajowej, importu czy też nabycia wewnątrzwspólnotowego opodatkowane są w zależności od pojemności silnika przy czym nie może ona przekroczyć stawki maksymalnej, tj 65%, ale wobec samochodów m.in. nabytych wewnątrzwspólnotowo po upływie 2 lat kalendarzowych od ich produkcji, wliczając rok produkcji jako pierwszy rok kalendarzowy, stosuje się procentowe stawki akcyzy obliczone według wzoru określonego w § 7 ust.2 ww. Rozporządzenia, które są wyższe od stawek akcyzy stosowanych przy sprzedaży samochodu osobowego dokonanej przed pierwszą jego rejestracją na terenie kraju w trybie określonym w przepisach ustawy z dnia 20.06.1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.z 2003 r Nr 58, poz.515 ze zm.).

Zdaniem Sądu regulacje krajowe dotyczące polskiego podatku akcyzowego na samochody zakupione wewnątrzwspólnotowo pozostają w częściowej sprzeczności z art. 90 TWE. Opinię tą potwierdza dotychczasowa linia orzecznicza Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, m.in. w sprawach C-290/05, C-333/05, C-371/01. wydane w dniu 18.01.2007 r. orzeczenie ETS w sprawie M.B. przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w W.. Należy przy tym podkreślić, iż wykładnia dokonywana przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości ma moc quasi-prawotwórczą i musi być uwzględniana przez organy krajowe.

W kontekście powyższych wywodów należy stwierdzić, iż art. 90 TWE sprzeciwia się podatkowi akcyzowemu, takiemu jak ustanowiony w ustawie o podatku akcyzowym i rozporządzeniu wykonawczym do niej, w zakresie, w jakim wysokość podatku nakładanego na samochody używane starsze niż dwa lata, nabyte w innym państwie członkowskim, przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały wcześniej zarejestrowane w Polsce.

A zatem skarżącym na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej przysługuje prawo do żądania zwrotu nadpłaconej akcyzy w zakresie w jakim, stawka podatku od używanego samochodu, przywiezionego z innego państwa członkowskiego przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały wcześniej zarejestrowane w Polsce .

Niezależnie od zarzutów skargi Sąd działając na podstawie ww. art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdza, że w rozpatrywanych sprawach postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone przez organy celne wadliwie również z tego powodu, że organy te nie dostrzegły, iż w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu przez dwie osoby powstaje z mocy prawa solidarna odpowiedzialność tych osób za zobowiązania podatkowe na podstawie art.91 Ordynacji podatkowej w związku z art.370 Kodeksu cywilnego. Przepis ten stanowi, że jeżeli kilka osób zaciągnęło zobowiązanie dotyczące ich wspólnego mienia, są one zobowiązane solidarnie, chyba że umówiono się inaczej. Tak więc faktura wystawiona na dwóch współwłaścicieli – J.J. i P.J. - jednoznacznie przesądzała solidarną odpowiedzialność obu skarżących i jednocześnie obligowała organy celne na mocy art. 166 § 1 Ordynacji podatkowej do prowadzenia jednej sprawy wobec obu podatników. Sąd dostrzega, że obowiązujący wzór deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U nie przewiduje możliwości wpisania więcej niż jednego podatnika, ale należy w takim przypadku przyjąć deklaracje od wszystkich podatników tego samego zobowiązania podatkowego, z tym że tylko w jednej deklaracji powinno nastąpić obliczenie kwoty podatku akcyzowego.

Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności sprawy oraz uznając prymat prawa wspólnotowego nad prawem krajowym, należało uznać, iż zaskarżona decyzja i decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego poprzez zastosowanie przepisów prawa krajowego, które następnie zostały uznane przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości (wyrok z dnia 18 stycznia 2007 r. sprawa C-313/05) za niezgodne z przepisem art. 90 TWE. Powołany wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 stycznia 2007 r. sprawa C-313/05 niewątpliwie ma wpływ na treść zaskarżonej decyzji, zachodzi zatem przesłanka do wznowienia postępowania na mocy art. 240 § 1 pkt. 11 Ordynacji podatkowej.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając; na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270).