Wyrok NSA, sygn. akt IV SA 2473/01
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 2003-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Odpady
Powołane przepisy: article: art. 41
journal: Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 stycznia 1999 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.
article: art. 11
journal: Dz.U. 1997 nr 96 poz. 592
law: Ustawa z dnia 27 czerwca 1997 r. o odpadach.
Teza: Wydanie decyzji przez organ I instancji następnego dnia po wydaniu postanowienia o dopuszczeniu stowarzyszenia do udziału w sprawie, nawet przy uznaniu tego za uchybienie, nie może być ocenione jako mające istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem w postępowaniu odwoławczym stowarzyszenie miało niczym nieograniczoną możliwość zgłaszania i uzasadniania swoich zastrzeżeń.

Wydanie decyzji o warunkach zabudowy, bez wcześniejszego uzyskania przez zainteresowanego omawianej decyzji o zezwoleniu, nie byłoby możliwe.

Zgodnie bowiem z art. 41 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139 ze zm./, wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu musi zawierać m.m. określenie funkcji oraz charakterystyki zagospodarowania terenu, charakterystycznych parametrów technicznych, zaś te dane, w odniesieniu do zamierzonej inwestycji, określa właśnie decyzja o zezwoleniu, wydana na podstawie art. 11 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o odpadach - Dz.U. nr 96 poz. 592 ze zm./.

TEZY

Wydanie decyzji przez organ I instancji następnego dnia po wydaniu postanowienia o dopuszczeniu stowarzyszenia do udziału w sprawie, nawet przy uznaniu tego za uchybienie, nie może być ocenione jako mające istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem w postępowaniu odwoławczym stowarzyszenie miało niczym nieograniczoną możliwość zgłaszania i uzasadniania swoich zastrzeżeń.

Wydanie decyzji o warunkach zabudowy, bez wcześniejszego uzyskania przez zainteresowanego omawianej decyzji o zezwoleniu, nie byłoby możliwe.

Zgodnie bowiem z art. 41 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139 ze zm./, wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu musi zawierać m.m. określenie funkcji oraz charakterystyki zagospodarowania terenu, charakterystycznych parametrów technicznych, zaś te dane, w odniesieniu do zamierzonej inwestycji, określa właśnie decyzja o zezwoleniu, wydana na podstawie art. 11 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o odpadach - Dz.U. nr 96 poz. 592 ze zm./.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2003 r., sprawy ze skargi Stowarzyszenia B. Forum Obywatelskie, na decyzję Ministra Środowiska z dnia 25 czerwca 2001 r., (...), w przedmiocie zezwolenia na odbiór i unieszkodliwianie odpadów - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Minister Środowiska, decyzją z dnia 25 czerwca 2001 r., utrzymał w mocy zakwestionowaną w odwołaniu Stowarzyszenia B. Forum Obywatelskie w B., decyzję Wojewody M., wydaną w powołaniu na art. 11 ust. 3 i ust. 3a ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o odpadach /Dz.U. nr 96 poz. 592 ze zm./ i udzielającej Adamowi S. i Agnieszce K. - s.c. "K.-E." zezwolenia na odbiór i unieszkodliwianie odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne w zakładzie w B. W uzasadnieniu tej decyzji, odnosząc się do zarzutów odwołania, iż zaskarżona decyzja organu I instancji została wydana bez uzyskania przez s.c. "K.-E." wymaganych prawem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz o zmianie przeznaczenia obiektu organ odwoławczy wskazał, że ustawa o odpadach nie stanowi, które z postępowań - w trybie Prawa budowlanego czy w przedmiocie zezwolenia, o którym mowa w art. 11 ust. 3 i ust. 3a - powinno być postępowaniem pierwotnym, a które wtórnym. Niemniej jednaka faktyczne podjęcie działalności objętej zezwoleniem na odbiór i unieszkodliwianie odpadów powinno być podjęte dopiero wówczas, gdy nie stoi w sprzeczności z innymi przepisami prawa materialnego, obowiązującego bezpośrednio /art. 71 Prawa budowlanego/, lub pośrednio /art. 21 ust. 6 i ust. 7 ustawy o odpadach/.

W ocenie organu Odwoławczego - analiza przedłożonej w sprawie dokumentacji nie daje podstaw do przyjęcia, że zamierzona przez "K.-E." działalność mogłaby wpływać negatywnie na środowisko.

Jednocześnie organ odwoławczy podał, że Wojewoda M., przed wydaniem zaskarżonej decyzji, stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko /Dz.U. nr 109 poz. 1157/, jak również art. 11 ust. 3a ustawy o odpadach - zasięgnął opinii Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego oraz właściwego burmistrza. Decyzja wydana w sprawie jest więc prawidłowa i zgodna z prawem.

Stowarzyszenie B. Forum Obywatelskie wniosło skargę na tę decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W skardze zarzucono, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 39 i art. 40 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w zakresie obowiązku uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w sytuacji zmiany jego zagospodarowania, art. 7 Kpa przez niedokonanie wnikliwego wyjaśnienia stanu faktycznego i nieprowadzenie postępowania w społecznym i słusznym interesie stron, art. 10 Kpa, polegające na dopuszczeniu Stowarzyszenia przez organ I instancji do udziału w sprawie w dniu 15 maja 2001 r. i wydanie decyzji w tej sprawie w dniu 16 maja 200l r., art. 5 ust. 1 pkt 6 i ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane "w zakresie ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich". Zdaniem skarżącego Stowarzyszenia, społeczność lokalna jest przeciwna powstaniu na jej terenie omawianej inwestycji. Najbliższe zabudowanie mieszkalne znajduje się w odległości 10 m od granicy działki, na której ma być prowadzona działalność polegająca na unieszkodliwianiu niebezpiecznych odpadów. Zdaniem skarżącego Stowarzyszenia, w odniesieniu do omawianej inwestycji niezbędne jest uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że w skardze powtórzono zarzuty zawarte w odwołaniu, do których organ odwoławczy ustosunkował się szczegółowo w motywach zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd ten sprawuje kontrolę zaskarżonych aktów pod kątem ich zgodności z prawem :i zgodnie z art. 22 ust. 2 powołanej ustawy uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa procesowego, jeżeli mogło mleć istotny wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa. Podstawę materialnoprawną wydanej decyzji, zezwalającej na odbiór i unieszkodliwianie odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne, stanowił przepis art. 11 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o odpadach /Dz.U. nr 96 poz. 592 ze zm./.

Przepis ten określa wymagania, jakim powinien odpowiadać wniosek o wydanie takiego zezwolenia. Określa także jakie rozstrzygnięcia powinny być zawarte w wydanym zezwoleniu. Wnioskodawcy zawarli we wniosku o wydanie pozwolenia wszystkie dane wymagane prawem. Organ I instancji, stosownie do wymogu art. 11 ust. 3 powołanej ustawy, zasięgnął opinii Powiatowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, który postanowieniem z dnia 25 stycznia 2001 r. pozytywnie zaopiniował wniosek. W dniu 10 marca 2001 r. odbyło się zebranie mieszkańców Osiedla S. z udziałem burmistrza miasta oraz przedstawicieli firmy "K.-E.". Podczas zebrania, pracownicy naukowi z Akademii Gómiczo-Hutniczej i Akademii Rolniczej w Krakowie, z którymi współpracuje wskazana firma - wyjaśnili obecnym zasady usuwania zanieczyszczeń ropopochodnych, podając, że technologia przewiduje wykorzystywanie specjalnych bakterii, przyspieszających rozkład popochodnych. Technologia ta jest bezpieczna, przyjazna środowisku i nie stanowi zagrożenia dla mieszkańców. Podczas kolejnego spotkania z przedstawicielami mieszkańców osiedla w dniu 21 marca 2001 r. w Urzędzie Miejskim w B. ustalono, że firma "K.-E." zmieni wniosek złożony w sprawie wydania zezwolenia na usuwanie i unieszkodliwianie odpadów niebezpiecznych i innych w ten sposób, że zmniejszy ilość odpadów niebezpiecznych - z czyszczenia zbiorników po ropie ograniczy z 900 ton rocznie do 50 ton rocznie - osadów i szlamów zanieczyszczonych substancjami ropopochodnymi z 200 ton rocznie do 50 ton rocznie oraz zmniejszy ilość innych odpadów z 200 ton rocznie do 50 ton rocznie. Stosownie do tych uzgodnień - firma "K.-E." zmieniła wniosek o wydanie zezwolenia i Burmistrz Miasta B" postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2001 r., wniosek ten zaopiniował pozytywnie.

B. Forum Obywatelskie, występując do Wojewody o dopuszczenie do udziału w sprawie /pismo z dnia 10 kwietnia 2001 r./, nie poparł żadnym dowodem zgłoszonych obaw, że planowana działalność unieszkodliwienia odpadów będzie negatywnie oddziaływała na otoczenie.

Wojewoda - wydając zezwolenie na odbiór i unieszkodliwianie odpadów - posiadał zatem wymagane prawem uzgodnienia i oceniając, że przewidziana w dokumentacji technologia nie będzie negatywnie wpływała na środowisko - wydał decyzję określającą ilość odpadów i warunki jakie obowiązana jest zachowywać s.c. "K.-E.". Dopuszczenie Stowarzyszenia do udziału w sprawie naprawach strony postanowieniem z dnia 15 maja 2001 r., stworzyło możliwość zaskarżenia tej decyzji przez Stowarzyszenie, z której to możliwości w dniu 16 maja 2001 T. Stowarzyszenie skorzystało, składając do Ministra odwołanie od decyzji Wojewody. Wydanie zatem decyzji przez organ I instancji następnego dnia po wydaniu postanowienia o dopuszczeniu Stowarzyszenia do udziału w sprawie, nawet przy uznaniu tego za uchybienie, nie może być ocenione jako mające istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem w postępowaniu odwoławczym Stowarzyszenie miało niczym nieograniczoną możliwość zgłaszania i uzasadniania swoich zastrzeżeń. Ani jednak w odwołaniu, ani w toku postępowania odwoławczego, Stowarzyszenie nie poparło zgłoszonych zastrzeżeń żadnymi dowodami. Wbrew zarzutom zawartym w odwołaniu, a następnie powtórzonym w skardze do Sądu, przepisy ustawy o odpadach będące podstawą wydania omawianego zezwolenia, nie przewidują obowiązku dołączania do wniosku o wydanie zezwolenia /a więc i uprzedniego uzyskania/ - decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Należy przy tym zwrócić uwagę, iż wydanie decyzji o warunkach zabudowy, bez wcześniejszego uzyskania przez zainteresowanego omawianej decyzji o zezwoleniu, nie byłoby możliwe. Zgodnie bowiem z art. 41 powołanej ustawy o zagospodarowaniu przestrzeniem, wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu musi zawierać m.in. określenie funkcji oraz charakterystyki zagospodarowania terenu, charakterystycznych parametrów technicznych, zaś te dane, w odniesieniu do zamierzonej inwestycji, określa właśnie decyzja o zezwoleniu, wydana na podstawie cytowanego art. 11 ustawy o odpadach.

Jako bezzasadny należało ocenić podnoszony w skardze zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

Przepis ten określa wymagania zapewniające prawidłowe zaprojektowanie, budowę i utrzymanie obiektu budowlanego, a nie warunki udzielenia zezwoleń w trybie art. 11 ustawy o odpadach.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny skargę oddalił, działając na podstawie art. 27 ust. 1 powołanej ustawy o NSA z dnia 11 maja 1994 r.