Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2208/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Gurba, po rozpoznaniu w dniu 12 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić J. sp. z o.o. z siedzibą w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

J. sp. z o.o. z siedzibą w W. (skarżąca) działając przez pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia

[...] października 2021 r., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym

Pismem z 3 lutego 2012 r. na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 grudnia 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa tj. np. odpisu pełnego z KRS w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, potwierdzającej umocowanie w dacie udzielenia pełnomocnictwa oraz złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego dla adw. P.G. do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w tym do podpisania skargi z 4 listopada 2020 r.

Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 lutego 2021 r. (karta 25).

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 września 2021 r. powyższą skargę wraz z aktami sprawy oraz aktami administracyjnymi przekazano zgodnie z § 5 ust. 4 w zw. z § 6 ust. 1 zarządzenia nr 31 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 sierpnia 2021 r. w sprawie utworzenia wydziałów orzeczniczych w wojewódzkich sądach administracyjnych i zakresu ich działania według właściwości do Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz zakreślono numer sprawy.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2021 r. powyższą skargę zarejestrowano pod sygnaturą akt III SA/Wa 2208/21.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej ,,p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Przepis art. 46 § 3 p.p.s.a. stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Wykazanie umocowania do działania przed sądem administracyjnym poprzez złożenie pełnomocnictwa, wraz z dokumentem, z którego wynika umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji strony w dacie jego udzielenia jest konieczne dla przyjęcia prawidłowej reprezentacji skarżącej przez pełnomocnika przed sądem i jego uprawnienia do podejmowania czynności w imieniu skarżącej.

Wymienione dokumenty stanowią wymogi formalne pisma (skargi) w postępowaniu sądowym, których brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., czyli na wezwanie przewodniczącego w terminie 7 dni. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego, poprzez nieprzedłożenie stosownego dokumentu w wyznaczonym terminie, obliguje sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do art. 29 p.p.s.a. osoby, o których mowa w art. 28 mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności. Z art. 31 § 3 p.p.s.a. wynika, że jeżeli braków powyższych nie można uzupełnić, albo nie zostały uzupełnione w wyznaczonym, terminie, sąd zniesie postępowanie w zakresie jakim jest ono dotknięte brakami, i w miarę potrzeby wyda odpowiednie postanowienie.

W rozpoznawanej sprawie w sposób prawidłowy wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa tj. np. odpisu pełnego z KRS w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, potwierdzającej umocowanie w dacie udzielenia pełnomocnictwa oraz złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego dla adw. P.G. do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w tym do podpisania skargi z 4 listopada 2020 r. W zarządzeniu zawarto również pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi.

Jak wcześniej wskazano wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 lutego 2020 r.

Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął zatem w dniu 16 lutego 2020 r. (wtorek). Pomimo upływu wyznaczonego terminu pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił ww. braków formalnych skargi.

W tej sytuacji Sąd był zatem zobowiązany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzec, jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu postanowiono na podtawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a.