Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1048/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 18, art. 19, art. 184, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia [...] lipca 2010 r. sygn. akt II SA/GI 475/10 oddalające wniosek o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek G. B. o wyłączenie sędziów W. K., M. T. – B. oraz I. B. od rozpoznania sprawy ze skargi wnioskodawczyni na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] czerwca 2007 r., w przedmiocie warunków zabudowy terenu.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że w złożonych na podstawie art.. 22 § 2 p.p.s.a oświadczeniach Sędziowie: W. K., M. T. – B. oraz I. B. stwierdzili, iż w ich przypadku nie zachodzą żadne z wymienionych w art. 18 § 1 pkt 1 – 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., okoliczności dające podstawę do wyłączenia ich od rozpoznania przedmiotowej sprawy.

Podkreślił też, że wnosząc o wyłączenie wyżej wymienionych sędziów, skarżąca nie wskazała innych okoliczności, które uzasadniałyby jej żądanie, ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że zachodzą "przesłanki określone w kodeksie".

W tej sytuacji, brak było zdaniem Sądu I instancji podstaw do uwzględnienia wniosku.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła G. B. zarzucając "nierozpoznanie istoty sprawy".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, prawidłowego rozpoznania sprawy. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami odnoszącymi się do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Dlatego wyłączenie sędziego następuje nie tylko z mocy samego prawa (art.18 § 1 P.p.s.a.), ale również wówczas, jeżeli istniejące okoliczności mogą wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego (art. 19 P.p.s.a.).

Wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Z wyjaśnień zawartych w oświadczeniach złożonych przez sędziów W. K., M. T. – B. oraz I. B. wynika, że brak jest podstaw do wyłączenia ich od rozpoznawania sprawy z mocy ustawy (art. 18 § 1 P.p.s.a.), jak również nie zachodzą przyczyny wyłączenia wskazane w art. 19 P.p.s.a.

Skarżąca nie wykazała tak we wniosku, jak i w zażaleniu, aby w sprawie zachodziły jakiekolwiek okoliczności podważające wiarygodność powyższych oświadczeń. Również analiza akt sprawy nie daje podstaw do stwierdzenia, że wobec tych sędziów zaistniała którakolwiek z przesłanek wyłączenia określona w art. 18 § 1 pkt 1 - 7 p.p.s.a bądź art. 19 p.p.s.a. Podzielić zatem należy stanowisko Sądu I instancji, iż brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 orzekł jak w sentencji postanowienia.