Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 636/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-05-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 maja 2019 r. wniosku J. P. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 lutego 2019 r. w sprawie ze skargi J.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu ,


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 lutego 2019 r. tut. Sąd oddalił skargę J. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej.

W dniu 2 kwietnia 2019 r. skarżący wniósł do tut. Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem starszego referendarza sądowego tut. Sądu z dnia 15 kwietnia 2019 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Na mocy pisma Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w B. z dnia [...] maja 2019 r., do prowadzenia sprawy skarżącego został wyznaczony radca prawny P. R.

W dniu 16 maja 2019 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 lutego 2019 r., jednocześnie wnosząc o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku. W uzasadnieniu wskazał, że przed tut. Sądem rozpoznawane były dwie inne skargi skarżącego, których przedmiot był zbieżny z przedmiotem decyzji, zaskarżonej w niniejszej sprawie. Sprawy te zostały zarejestrowane pod sygn. akt: I SA/Bk 635/18 i I SA/Bk 655/18. Następnie wskazał, że we wszystkich tych sprawach (łącznie ze sprawą objętą niniejszym postępowaniem) wyznaczono terminy rozpraw na ten sam dzień i godzinę tj. 27 lutego 2019 r. o godz. 10:00. Na rozprawie połączono wszystkie trzy sprawy do wspólnego rozpoznania i odrębnego wyrokowania. Tego samego dnia zapadły wyroki oddalające skargi skarżącego we wszystkich trzech sprawach. Skarżący złożył w dniu 6 marca 2019 r. wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku jedynie w sprawie I SA/Bk 655/18, pozostając w przekonaniu, że sprawy zostały połączone do wspólnego orzekania i zapadł jeden wyrok odnośnie wszystkich skarg. Wskazywała na to, w ocenie pełnomocnika, treść zawiadomienia o rozprawie, która została wyznaczona we wszystkich sprawach na tą samą datę i godzinę. Skarżący nie miał więc świadomości, że łącząc sprawy do wspólnego rozpoznania, sąd wydaje odrębne orzeczenie w każdej ze spraw. Pełnomocnik wskazał, że w owym czasie, skarżący nie był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaś jego celem było uzyskanie uzasadnienia wyroku odnośnie całej sprawy (tj. trzech kar pieniężnych), aby otworzyć sobie drogę do postępowania II instancyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Wniosek podlegał odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj.: uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 p.p.s.a.), dochowanie 7-dniowego terminu do wniesienia wniosku liczonego od chwili ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Wymienione ustawowe przesłanki przywrócenia terminu muszą wystąpić łącznie, aby wniosek mógł zostać uwzględniony.

Zauważyć w tym względzie należy również, że wedle art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że przed przystąpieniem do merytorycznej oceny złożonego wniosku, Sąd zobligowany jest zbadać, czy wniosek został wniesiony w terminie oraz czy nie wystąpiła przesłanka jego niedopuszczalności.

Jakkolwiek okoliczność uchybienia terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w dniu 27 lutego 2019 r. wyroku, jest w przedmiotowej sprawie bezsporna, podobnie jak zaistniałe wskutek tego uchybienia ujemne skutki dla skarżącego, w postaci braku możliwości wniesienia przez niego skargi kasacyjnej od zapadłego, niekorzystanego dla niego wyroku, to jednak Sąd stwierdził, że złożony przez pełnomocnika skarżącego wniosek, nie spełnia warunku formalnego z art. 87 § 1 p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącego nie wykazał bowiem, aby wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu przez skarżącego. Wniosek nie wskazuje na żadne okoliczności uprawdopodobniające dochowanie ww. przesłanki, w szczególności zaś nie zawiera wskazania daty ustania przyczyny uchybienia terminu.

Z pewnością nie można przyjąć za tę datę ani 10 maja 2019 r. – kiedy to pełnomocnikowi doręczono informację o wyznaczeniu go do prowadzenia niniejszej sprawy, ani 15 maja 2019 r. – kiedy to pełnomocnik zapoznał się w czytelni tut. Sądu z aktami sprawy, ani też dnia 2 kwietnia 2019 r. – kiedy to skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy. Żadna z tych dat nie jest bowiem równoznaczna z chwilą, w której skarżący dowiedział się o konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zapadłego w niniejszej sprawie.

W ocenie tut. Sądu, datą tą jest dzień 19 marca 2019 r. tj. data, w której doręczono skarżącemu odpis wyroku z uzasadnieniem wydanego w sprawie I SA/Bk 655/18. W tym też dniu rozpoczął swój bieg termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a., który upływał w 26 marca 2019 r. Data powyższa wynika zaś ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. korespondencji przez skarżącego, znajdującego się w aktach sprawy I SA/Bk 655/18. Nawet jeżeli skarżący pozostawał do tego dnia w przekonaniu, co do wydania jednego wyroku we wszystkich trzech zainicjowanych przez niego sprawach (okoliczność, czy było to przekonanie usprawiedliwione czy nie, nie podlega ocenie tut. Sądu na tym etapie analizy), to uznać należy, że po otrzymaniu pisemnego uzasadnienia w sprawie I SA/Bk 655/18, niewątpliwie powziął on wiedzę o konieczności złożenia odrębnego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w przedmiotowej sprawie, o ile zamierzał złożyć od niego skargę kasacyjną.

Tymczasem, kolejną czynność procesową (wystąpienie z wnioskiem o prawo pomocy) skarżący podjął dopiero 2 kwietnia 2019 r., a więc 14 dnia od chwili doręczenia mu odpisu wyroku z uzasadnieniem, wydanego w sprawie I SA/Bk 655/18. Zatem i ta czynność została dokonana po upływie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Opóźnienie to nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia w okolicznościach niniejszej sprawy. Hipotetycznie należy wskazać, że gdyby skarżący wystąpił z przedmiotowym wnioskiem w trakcie biegu terminu z art. 87 § 1 p.p.s.a., w ocenie tut. Sądu, mogłyby istnieć przesłanki do tego, aby uznać, że stanowiący przedmiot rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu, został złożony w ustawowym terminie. Tymczasem skarżący, w trakcie biegu terminu z art. 87 § 1 p.p.s.a., nie dokonał żadnej czynności procesowej.

Wskazać przy tym należy, że okoliczność zachowania przez pełnomocnika terminu 7 dni, liczonego od chwili uzyskania przez niego zawiadomienia o wyznaczeniu go do prowadzenia przedmiotowej sprawy, nie ma wpływu na ocenę ww. prawnie relewantnych kwestii, tym bardziej, że pełnomocnik w żaden sposób nie uprawdopodobnił innej daty ustania przyczyny uchybienia terminu przez skarżącego, aniżeli 19 marca 2019 r. Niewątpliwie, w okolicznościach niniejszej sprawy, nie jest tą datą chwila wyznaczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu.

W przedmiotowej sprawie nie została zatem spełniona przesłanka, o której mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd nie dokonywał merytorycznej oceny, czy argumenty powołane przez pełnomocnika skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu, uprawdopodabniają, że skarżący uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w niniejszej sprawie, bez swojej winy.

Wniosek o przywrócenie terminu podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a., jako spóźniony.