Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 462/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-06-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

E. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 marca 2011 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania.

Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji – w obliczu treści uzasadnienia skargi – spowodowałoby dla niego bardzo negatywne konsekwencje w postaci obowiązku jednorazowego wydatkowania kwoty około 20.000 zł. Zdaniem skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

w żaden sposób nie odbije się negatywnie na interesie publicznym, albowiem jest on osobą prowadzącą działalność gospodarczą i osiągającą regularny dochód, a więc wypłacalną. E. S. wskazał, że jednorazowe wydatkowanie przez niego tak dużej kwoty przed ostatecznym rozstrzygnięciem niniejszej sprawy będzie miało negatywne konsekwencje dla prowadzonej przez niego działalności, np. w postaci konieczności rezygnacji ze współpracy z częścią osób, przy pomocy których wykonuje świadczone usługi w branży instalatorstwa wodno – kanalizacyjnego. Taki stan rzeczy odbije się zaś negatywnie nie tylko na jego sytuacji, ale również na sytuacji materialnej innych członków wspólnoty samorządowej, którzy utracą źródło dochodu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności,

o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.).

W pierwszej kolejności należy wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonego orzeczenia mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa.

Poza lakonicznym stwierdzeniem, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje negatywne konsekwencje dla prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, strona nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Do wniosku nie dołączono jakichkolwiek dokumentów, z których wynikałoby, jakie są aktualne miesięczne obroty, uzyskiwane dochody (bądź też strata) prowadzonego przez skarżącego przedsiębiorstwa, brakuje także informacji o jego osobistej sytuacji majątkowej, co pozwoliłoby Sądowi na dokonanie oceny faktycznego wpływu wykonania przedmiotowej decyzji na prowadzoną przez niego działalność gospodarczą. Nie wynika to również z okoliczności i charakteru sprawy.

Również przekonanie strony skarżącej o wadze podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu

z dnia 9 września 2004 r. (sygn. akt FZ 358/04, niepubl.), który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, stanowisko skarżącego, że skarżone orzeczenie jest merytorycznie niesłuszne i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 P.p.s.a.

Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak

w sentencji.