Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1411/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2006 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przekroczenie terminu przy wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Wojewody [...] w [...] kwotę 340 zł (trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r. znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 127 § 3 i art. 144 kpa oraz art. 88a ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, po rozpatrzeniu wniosku Wojewody [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005 r. znak: [...], nakładającego na Wojewodę [...] karę pieniężną w wysokości 9500 zł, za przekroczenie terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane przy wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] znak: [...], utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że w dniu [...] września 2004 r. do [...] Urzędu Wojewódzkiego wpłynął wniosek Urzędu Miasta i Gminy w [...] o wydanie pozwolenia na budowę "modernizacji oświetlenia ulic R., K. i D. w [...] - działki nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...]".

Wobec stwierdzonych braków we wniosku Wojewoda pismem z dnia [...] października 2004 r. w oparciu o art. 64 § 2 kpa wezwał inwestora do uzupełnienia wniosku o decyzję ustalającą lokalizację inwestycji celu publicznego - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania , pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] Wojewoda [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Burmistrzowi [...] pozwolenia na budowę oświetlenia ulic K., D. , R. w [...].

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na Wojewodę [...] karę pieniężną w wysokości 9500 zł uznając, że w przedmiotowej sprawie doszło do 19 - dniowego przekroczenia terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane. Przy czym za okoliczność wstrzymującą bieg terminu wynikającego z art. 35 ust 6 ustawy Prawo budowlane, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał okres od [...] października 2004 r. do [...] października 2004 r. czyli od dnia wezwania inwestora do uzupełnienia braków wniosku do dnia upływu terminu udzielonego na usunięcie braków.

Pismem z dnia [...] lipca 2005 r. Wojewoda [...] wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej nałożenia postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. kary pieniężnej w wysokości 9500 zł.

Wojewoda zarzucił, iż w trakcie przeprowadzonego postępowania nie został uwzględniony przepis art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane, chociaż zachodziły okoliczności uzasadniające wstrzymanie biegu terminu 65 dni na rozpatrzenie sprawy - taką okolicznością było to, że Wojewoda [...] dopiero w dniu [...] grudnia 2004 r. otrzymał od inwestora decyzję z dnia [...] listopada 2004 r. wydaną przez Burmistrza Gminy w [...] (inwestora w przedmiotowej sprawie ) ustalającą lokalizację inwestycji celu publicznego .

Główny Inspektora Nadzoru Budowlanego uznał, że zarzut powyższy nie zasługuje na uwzględnienie. Podniósł, że czynności podejmowane w toku prowadzonego postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia budowlanego, winny być przez organ podejmowane w takim czasie, aby zachowany został termin 65 dni do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bez konsekwencji wynikających z art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane. W szczególności organ odwoławczy podniósł, że skoro inwestor nie uzupełnił braków wniosku w wyznaczonym terminie to organ powinien zastosować konsekwencje wynikające z rygoru jaki wskazał w wezwaniu do ich uzupełnienia czyli - pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia .

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wojewoda [...] wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Wojewoda podniósł, że okolicznością uzasadniającą wstrzymanie biegu terminu 65 dni na rozpatrzenie sprawy było to, że Wojewoda [...] zwrócił się do inwestora o uzupełnienie wniosku przez dołączenie decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego Od dnia doręczenia Burmistrzowi [...] wezwania do dnia wpływu do organu żądanej decyzji upłynęło 61 dni, które stanowią opóźnienie zaistniałe z winy strony. Ponadto Wojewoda wskazał, iż pozostawianie wniosku bez rozpatrzenia skutkowałby koniecznością złożenia ponownego wniosku i w konsekwencji byłoby działaniem nieracjonalnym i sprzecznym ze słusznym interesem strony.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i badają zgodność z prawem wydawanych przez nie rozstrzygnięć .

Sąd rozpoznając sprawę na tej podstawie dokonał oceny rozstrzygnięć organu zapadłych w obu instancjach .

Możliwość wymierzenia kary pieniężnej nakładanej na organ, który opóźnił się w wydaniu decyzji pozwalającej na budowę wynika z przepisów art. 35 ust 6-8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.).

Przepis art. 35 stanowi. że :

ust 6. w przypadku gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar stanowią dochód budżetu państwa.

ust 7. Karę uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa w ust. 6. W przypadku nieuiszczenia kary, o której mowa w ust. 6, podlega ona ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

ust 8. Do terminu, o którym mowa w ust. 6. nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszona postępowania oraz

okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu.

Należy zauważyć, że powyższa regulacja Prawa budowlanego służy dyscyplinowaniu organów architektoniczno-budowlanych do efektywnego działania i wydawania rozstrzygnięć kończących postępowanie. Jednak przepisy te nie mogą być rozumiane i wykładane jako ustanowione w celu wymuszenia na organach działania niezgodnego z interesem inwestorów.

Zgodnie z przepisem art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane do terminu, o którym ust. 6 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony , albo z przyczyn niezależnych od organu.

W niniejszej sprawie wniosek o wydanie pozwolenia na budowę wpłynął do Wojewody [...] w dniu [...]września 2004 r., wniosek był niekompletny dlatego w dniu [...] października 2004 r. Wojewoda wezwał inwestora do uzupełnienia jego braków . Inwestor nadesłał

brakującą decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w dniu [...] grudnia 2004 r. po czym decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana w dniu [...]grudnia 2004 r.

W ocenie Sądu 61-dniowe opóźnienie w wydaniu decyzji, które zaistniało w okresie od [...] października 2004 r. czyli od dnia wezwania do uzupełnienia braków do [...] grudnia 2004 r. to jest nadesłania przez inwestora brakującej decyzji nastąpiło z winy strony- inwestora .

Wprawdzie należy zauważyć, iż stosownie do art. 35 ust 3 Prawa budowlanego organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia nieprawidłowości we wniosku określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę, jednak w sprawie niniejszej takie postanowienie nie było wydane a zatem rygory z niego wypływające nie mogły być zastosowane .

Wydanie decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na budowę możliwe byłoby dopiero po wydaniu tego postanowienia, natomiast zastosowanie przez Wojewodę w piśnie wzywającym do usunięcia braków wniosku rygoru z art. 64 § 2 kpa czyli pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia było wadliwe.

Jednak wadliwość ta nie ma wpływu na ogólna ocenę działania organu z której wynika, że nie z jego winy a z winy inwestora doszło do opóźnienia w wydaniu decyzji.

Inwestor był jednocześnie organem, od którego zależało wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego i właśnie zwłoka Burmistrza [...] w jej przedłożeniu spowodowała niemożność wydania pozwolenia budowlanego w terminie 65 dni.

W okolicznościach sprawy nałożenie grzywny możliwe byłoby wówczas gdyby organ dysponując kompletnym wnioskiem o pozwolenie na budowę pozostawał w zwłoce bez usprawiedliwienia wynikającego z ust. 8 art. 35 Prawa budowlanego.

Za takim rozumieniem art. 35 ust 6 i ust 8 Prawa budowlanego przemawia potrzeba poszanowania fundamentalnych zasad postępowania administracyjnego, zasada uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli (art. 7 kpa), a w szczególności zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 kpa).

Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).