Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 89/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 97 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.
article: art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Siedlecka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA - Olga Białek, Sędzia WSA - Mieczysław Górkiewicz, , Protokolant asystent sędziego - Wojciech Śnieżyński, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 października 2013 r. sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. w przedmiocie rozpatrzenia pisma dotyczącego naruszenia norm prawa budowlanego przy wykonywaniu robót budowlanych związanych z regulacją rowu melioracyjnego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych).


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 6 lipca 2013 r Z.W. – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. i zobowiązanie organ do: 1) sporządzenia wniosku do Okręgowej Dolnośląskiej Izby Budownictwa w Ś. o ukaranie osób wymienionych w skardze z dnia 6 grudnia 2012 r., winnych naruszenia przepisów prawa budowlanego i przepisów techniczno-budowalnych, 2) zobowiązanie organ do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, 3) zobowiązanie organu do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego nie załatwienia sprawy w terminie, 4) orzeczenie, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 5) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu 6 grudnia 2012r. złożył do PINB w Ś. wniosek o weryfikację projektu budowlanego, warunków pozwolenia na budowę oraz przeprowadzenie postępowania w zakresie odpowiedzialności zawodowej osób pełniących samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, tj. kierownika budowy mgr inż. Z. A., inspektora nadzoru mgr inż. W. D. oraz wykonawcy robót D. S. – właściciela firmy "[...]", odpowiedzialnych za nieprawidłowe przeprowadzenie robót budowlanych pod nazwą Regulacja Rowu [...], gdzie inwestorem był Urząd Gminy Ś.

Zdaniem skarżącego organ nie podjął żadnych czynności na skutek wniosku skarżącego, pomimo iż w niniejszej sprawie D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał postanowienie, na skutek zażalenia skarżącego, z dnia [...] r. nr [...] i wyznaczył 30-dniowy termin na załatwienie sprawy. W ocenie skarżącego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wykonał postanowienia D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie przeprowadził żadnego postępowania w tym zakresie i nie wydał stosownego aktu administracyjnego. Tym samym naruszył przepis art. 35 § 3 k.p.a. Skarżący podniósł ponadto, że na skutek wykonania ww. zadania inwestycyjnego zniszczeniu uległo ogrodzenie i spowodowana została szkoda w budynku gospodarczym stanowiącym współwłasność jego i jego braci, co stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania w zakresie odpowiedzialności zawodowej kierownika budowy, inspektora nadzoru i wykonawcy. Skarżący zaznaczył przy tym ,że część działki skarżącego i innych współwłaścicieli nieruchomości przylegająca bezpośrednio do przebudowanego potoku [...] była tymczasowo zajęta pod plac budowy oraz została protokolarnie przejęta przez kierownika budowy. Inwestor ma obowiązek uporządkowania terenu oraz naprawienia szkód. Za uzasadnione w związku z tym , w ocenie skarżącego, należy uznać zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. do ukarania pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie art. 38 k.p.a. Z uwagi na ponoszone straty wynikające z braku możliwości użytkowania budynku uzasadnione jest również orzeczenie prawa do odszkodowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. "celowo przewleka postępowanie działając na korzyść osób winnych popełnionych zaniedbań".

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że podniesione w piśmie skarżącego z dnia 5 grudnia 2012 r. (data wpływu do organu 6.12.2012 r.) kwestie dotyczące naprawy uszkodzeń powstałych podczas wykonywania robót budowlanych nie leżą w jego gestii, ponieważ takie roszczenia mają charakter cywilnoprawny i dochodzone są przed sądem powszechnym.

Niemniej organ wszczął z urzędu dwa postępowania administracyjne w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku na terenie działki nr [...] w M. i w sprawie realizacji na terenie działki nr [...] w M. zadania inwestycyjnego pn. "[...]".

Wobec powyższego załatwienie pisma z dnia 6 grudnia 2012 r. nie należało do kompetencji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś..

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu, ponieważ była niedopuszczalna, gdyż dotyczy sprawy nienależącej do właściwości sądu administracyjnego. W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w takim wypadku sąd odrzuca skargę.

Jak wynika z analizy skargi i dołączonych do niej dokumentów, intencją skarżącego jest, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził bezczynność polegającą na "rażącym przekroczeniu terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu" i zobowiązanie PINB w Ś. do wydania aktów, o których mowa w petitum skargi. Zdaniem sądu rozpoznającego skargę przedmiotowa sprawa nie należy do spraw, które mogą być przedmiotem merytorycznego rozpoznania przez sąd administracyjny. Zgodnie bowiem z art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t.j.DZ.U. 2010.243.1623) postępowanie w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie wszczyna się na wniosek organu nadzoru budowlanego, właściwego dla miejsca popełnienia czynu lub stwierdzającego popełnienie czynu, złożony po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego. To postępowanie nie jest postępowaniem prowadzonym na podstawie przepisów k.p.a., nie rozstrzyga sprawy, kończy je sporządzeniem wniosku o pociągnięcie określonej osoby do odpowiedzialności zawodowej. Stąd też to postępowanie jest określane, jako wewnętrzne, w którym nie uczestniczą podmioty z zewnątrz( np. skarżący), i które nie podlega kontroli wojewódzkich sądów administracyjnych.

Natomiast roszczenia związane ze szkodami jakich doznają właściciele nieruchomości na skutek realizacji inwestycji prowadzonej na podstawie pozwolenia na budowę mają charakter cywilnoprawny, jak słusznie podniósł to organ w odpowiedzi na skargę, a nie administracynoprawny.

Stosownie bowiem do przepisu art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 tego przepisu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skarga może dotyczyć bezczynności organu w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu, a zatem bezczynności w sprawach: decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach.

W tym miejscu należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. nie był i nie jest uprawniony do wydania żadnego z wymienionych aktów administracyjnych, ponieważ żądanie skarżącego nie należy do kategorii spraw załatwianych w drodze któregokolwiek z przywołanych aktów.

Rozważenia wymagało jeszcze, czy działanie/bezczynność organu może być w niniejszej sprawie zakwalifikowane jako inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Należy tu jednak również stwierdzić, że kwestia ewentualnego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego poprzedzającego złożenie wniosku przez organ nadzoru budowlanego w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie odnośnie określonych osób, nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Reasumując, zdaniem sądu skarga Z. W. była niedopuszczalna.

Mając na uwadze powyższe rozważania, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.