Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 376/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2007-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 15 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Wojewoda z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie : wymeldowanie p o s t a n a w i a Odrzucono skargę


UZASADNIENIE

Dnia 15 października 2007r.

POSTANOWIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym:

Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz

po rozpoznaniu w dniu 15 października 2007r.

na posiedzeniu niejawnym

sprawy ze skargi R.P.

na postanowienie Wojewody

z dnia [...] r. nr [...]

w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania

postanawia

odrzucić skargę.

Sygn. akt II SA/Go 376/07

UZASADNIENIE

Decyzją [...] na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960 ze zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 9 poz. 26 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku w sprawie wymeldowania z pobytu stałego R.P. złożonego przez Prokuratora Rejonowego , Wójt Gminy K. orzekł o wymeldowaniu R.P. z pobytu stałego w budynku położonym przy ul. P. w miejscowości M., gmina K..

Powyższa decyzja została skutecznie doręczona w dniu 7 maja 2003 r. kuratorowi - M.K., ustanowionemu dla nieobecnego R.P. w trakcie postępowania administracyjnego postanowieniem Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] r., celem reprezentowania jego praw oraz zastępowania w postępowaniu administracyjnym o wymeldowanie.

Pismem z dnia [...] r. R.P. zwrócił się do Wojewody z prośbą o tzw. ,,interwencję", nie zgadzając się z wydaną przez organ I instancji decyzją o jego wymeldowaniu z pobytu stałego, w gminie K., M. ul. P..

Pismo skarżącego zakwalifikowane zostało przez organ jako odwołanie od decyzji z dnia [...] r., w wyniku którego Wojewoda wydał w dniu [...] r. postanowienie, nr [...] na podstawie art. 134 Kpa, stwierdzając niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż decyzja w sprawie wymeldowania została odebrana przez ustanowionego dla nieobecnego R.P. kuratora w dniu 7 maja 2003 r., stąd ostatnim dniem do wniesienia odwołania w sprawie był dzień 21 maja 2003 r.

R.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę z dnia [...] r., w której zaskarżył powyższe postanowienie, domagając się jednocześnie zmiany decyzji organu I instancji i przywrócenia zameldowania na pobyt stały pod wskazanym adresem. Następnie w piśmie z dnia [...] r. skarżący dokonał uzupełnienia wniesionej do Sądu skargi.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wezwaniem z dnia 25 maja 2007 r. przesłanym do skarżącego na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału skarżący zobowiązany został do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi oraz jednego egzemplarza odpisu pisma uzupełniającego skargę, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych.

Powyższe wezwanie wraz z pouczeniem o treści art. 47, art. 70 § 1 i 2 oraz art. 210 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, będące pierwszym pismem skierowanym do skarżącego w przedmiotowym postępowaniu sądowoadministracyjnym zostało mu skutecznie doręczone w dniu 29 maja 2007 r. na adres podany przez skarżącego tj. Zakład Karny, [...].

W piśmie z dnia [...] r. skarżący zwrócił się do tutejszego Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy oraz o przesłanie kserokopii skargi oraz pisma ją uzupełniającego celem potwierdzenia za zgodność z oryginałem i odesłania do Sądu jako wymaganego egzemplarza odpisu skargi.

Pismem z dnia 15 czerwca 2007 r. sędzia poinformował skarżącego, iż w pierwszej kolejności rozpoznany zostanie złożony przez niego wniosek o przyznanie prawa pomocy, a następnie rozpoznana zostanie prośba skarżącego dotycząca uzupełnienia braku formalnego skargi.

Postanowieniem z dnia 11 lipca 2007 r. tutejszy Sąd przyznał R. P. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

W piśmie z dnia 18 lipca 2007 r. w związku z opuszczeniem Zakładu Karnego R.P. zawiadomił tutejszy Sąd o aktualnym adresie do doręczeń wskazując Wydział Spraw Społecznych Urzędu Miasta [...].

Pracownik Sądu w rozmowie telefonicznej z dnia 18 lipca 2007 r. z Panią K.L. – pracownikiem Urzędu Miasta - Wydziału Spraw Społecznych ustalił, iż R.P. zgłosił się do w/w urzędu w dniu 18 lipca 2007 r., jednakże z rozmowy z urzędnikiem nie wynikało, aby skarżący wskazał Wydział Spraw Społecznych jako adres do doręczeń kierowanej do niego korespondencji.

Jednocześnie pracownik Sądu ustalił, iż Urząd Miasta Wydział Spraw Społecznych znajduje się przy ul. T., a nie jak podał skarżący przy ul. [...] (k.52).

W związku z powyższym pisma z dnia [...], w tym: odpis postanowienia o przyznaniu prawa pomocy, a następnie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego pod rygorem odrzucenia skargi, odpis odpowiedzi na skargę i wskazanie osoby adwokata ustanowionego z urzędu dla skarżącego, zostały przesłane do skarżącego na wskazany przez niego adres do doręczeń, tj. Wydział Spraw Społecznych Urzędu Miasta i odebrane przez upoważnionego pracownika tamtejszego urzędu.

Zgodnie z zarządzeniem z dnia [...] r. Sąd doręczył Okręgowej Radzie Adwokackiej odpis postanowienia z dnia [...] r. o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy, celem ustanowienia adwokata dla skarżącego. W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia [...] r. ORA poinformowała tutejszy Sąd o wyznaczeniu dla skarżącego jako pełnomocnika z urzędu - adwokata J.S.. W związku powyższym w dniu 7 września 2007 r. przesłana została przez tutejszy Sąd adwokatowi J. S. kopia skierowanego do skarżącego wezwania o uzupełnienie braku formalnego skargi.

W dniu 21 września 2007 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo z Wydziału Spraw Społecznych Urzędu Miasta, w którym poinformowano, iż skarżący nie zgłosił się po odbiór korespondencji przesłanej uprzednio przez Sąd, stąd konieczność jej zwrotu. Jak podał Naczelnik Wydziału urzędowi nie jest znane aktualne miejsce pobytu R.P..

W piśmie z dnia [...] r. udział w sprawie zgłosił Prokurator Prokuratury Rejonowej.

Zarządzeniem z dnia [...] r. sędzia postanowił o pozostawieniu w aktach sprawy zwróconej przez Wydział Spraw Społecznych Urzędu Miasta korespondencji, której adresatem był skarżący, ze skutkiem doręczenia na dzień 2 października 2007 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z treścią przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej ppsa, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Sformalizowany charakter procedury sądowoadministracyjnej znajduje swoje odzwierciedlenie również w odniesieniu do pism procesowych wnoszonych przez strony w trakcie postępowania przed sądami administracyjnymi, które spełniać muszą niezbędne wymogi, aby mogły wywołać przewidziane prawem skutki. W przypadku pism kwalifikowanych, jakim jest skarga strona zobowiązana jest spełnić poza wymogami zwykłego pisma procesowego wymogi dodatkowe.

Według art. 47 ppsa strona obowiązana jest dołączyć do pisma procesowego jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia stronom postępowania. Odpisem pisma procesowego czy załącznika jest każdy jego dalszy egzemplarz zgodny z oryginałem. Może to być kopia pisma wykonana dowolną techniką, w tym też uwierzytelniona fotokopia, bądź uwierzytelniony wydruk poczty elektronicznej, jednak konieczne jest ich uwierzytelnienie (poświadczenie zgodności z oryginałem).

Wskazać należy na stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 27 sierpnia 1998 r., III CZ 107/98 (OSNC 1999 r. , Nr 3, poz. 52), w którym orzekł, że (w postępowaniu cywilnym) odpisy pism procesowych w postaci ich kopii muszą być poświadczone za zgodność z oryginałem podpisem strony lub jej pełnomocnika.

Liczba odpisów pisma procesowego i odpisów załączników jest zależna od liczby stron uczestniczących w postępowaniu, gdyż odpisy składanego pisma procesowego wraz z odpisami załączników powinny być doręczone wszystkim pozostałym stronom(uczestnikom) postępowania.

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy jeżeli pismo nie spełnia w/w wymogów przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie 7 dni pod określonym rygorem, w przypadku skargi jest to rygor odrzucenia skargi.

W przedmiotowej sprawie skarżący przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę w jednym egzemplarzu, który załączony został do akt sądowych sprawy. Podobnie pismo z dnia [...] r. stanowiące uzupełnienie wniesionej skargi przesłane zostało przez skarżącego do Sądu w jednym egzemplarzu.

W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania przez Sąd udział w charakterze uczestnika postępowania bierze Prokurator Rejonowy , zgodnie więc z wymogami procedury sądowoadministracyjnej koniecznym jest doręczenie Prokuratorowi uwierzytelnionych odpisów skargi oraz pisma uzupełniającego skargę, a brak w/w odpisów stanowi brak formalny skargi.

Wskazać należy, iż skarżący dwukrotnie wezwany został przez Sąd do uzupełnienia powyższego braku formalnego, w tym do drugiego wezwania dla ułatwienia skarżącemu dokonania czynności załączone zostały kserokopie pism procesowych znajdujących się w aktach sprawy. Pomimo tego jednak skarżący w wyznaczonym terminie nie dokonał niezbędnego uzupełnienia.

W trakcie toczącego się postępowania powstała ponadto dodatkowa okoliczność utrudniająca jego prawidłowy przebieg, a mianowicie problem z prawidłowym doręczeniem skarżącemu korespondencji.

Procedura sądowoadministracyjna zakłada, iż pierwsze doręczenie w sprawie musi być dokonane do rąk adresata i z tym też doręczeniem sąd ma obowiązek pouczyć stronę o obowiązku wynikającym z art. 70 § 1 ppsa i skutkach jego niedopełnienia.

Zgodnie z treścią art. 70 § 1 ppsa strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. Według § 2 w razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany.

Podkreślić należy ponadto, iż obowiązek zawiadamiania o zmianie miejsca zamieszkania, adresu do doręczeń istnieje niezależnie od tego czy w sprawie strona ustanowiła pełnomocnika.

W związku z zaistnieniem w/w okoliczności strona powinna liczyć się z negatywnymi skutkami procesowymi braku stosownego zawiadomienia sądu. W sytuacji bowiem zaniedbania obowiązku nałożonego na stronę, a dotyczącego zawiadomienia sądu o zmianie adresu zamieszkania lub adresu do doręczeń pismo pozostawia się w aktach ze skutkiem doręczenia.

Skutek doręczenia następuje z datą wydania zarządzenia przez przewodniczącego lub sędziego sprawozdawcę o pozostawieniu pisma w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.

W rozpoznawanej sprawie pierwsze doręczenie skarżącemu pisma przez Sąd dotyczyło wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu oraz wezwania do uzupełnienia braku formalnego wraz z w/w pouczeniem. Doręczenie to dokonane zostało skutecznie na adres podany przez skarżącego w skardze tj.: Zakład Karny [...]. Po opuszczeniu przez skarżącego zakładu karnego, skarżący prawidłowo zawiadomił Sąd o zmianie miejsca pobytu i wskazał jako adres do doręczeń: Wydział Spraw Społecznych Urzędu Miasta [...] (błędnie podając jedynie miejsce położenia Wydziału – ul. [...], które następnie zostało prawidłowo ustalone przez Sąd). Jednakże przesłana przez Sąd na powyższy adres korespondencja skierowana do skarżącego, w tym również przedmiotowe wezwanie o uzupełnienie braku formalnego skargi, została w dniu 21 września 2007 r. zwrócona Sądowi przez Wydział Spraw Społecznych Urzędu Miasta wraz z informacją, że R.P. nie podjął nadesłanej korespondencji.

Z uwagi na brak zawiadomienia przez skarżącego tutejszego Sądu o nowym miejscu zamieszkania lub adresie do doręczeń, należało przyjąć przewidzianą przepisami ustawy fikcję doręczenia i pozostawić przesłane do skarżącego pisma w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.

Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi odebrane zostało pod wskazanym przez skarżącego adresem do doręczeń w dniu 12 września 2007 r. i zwrócone przez Urząd w dniu 21 września 2007 r. Zarządzenie sędziego o pozostawieniu pisma w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia wydane zostało w dniu 2 października 2007 r., a zatem termin, w którym skarżący winien był wywiązać się z nałożonego na niego obowiązku upłynął z dniem 9 października 2007 r. Jak wynika z akt sprawy pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie usunął braku formalnego skargi i nie nadesłał wymaganego odpisu skargi. Skarżący nie wskazał także Sądowi nowego adresu zamieszkania ani adresu do doręczeń, a Sądowi nie jest znane nowe miejsce zamieszkania skarżącego.

Należy ponadto wskazać, iż pomimo przyznania skarżącemu prawa pomocy także w zakresie ustanowienia adwokata, skarżący nie jest w przedmiotowym postępowaniu reprezentowany przez pełnomocnika, gdyż zgodnie z treścią art. 244 § 2 ustanowienie adwokata stanowi jedynie uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków adwokata. Niezbędnym więc do reprezentowania skarżącego przez adwokata ustanowionego z urzędu w postępowaniu przed tutejszym Sądem jest udzieleniu mu przez skarżącego pełnomocnictwa.

Pomimo pouczenia skarżącego o w/w wymogu oraz poinformowania o powyższym także wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką adwokata, do Sądu nie zostało nadesłane wymagane pełnomocnictwo dla adwokata, które uprawniałby w/w pełnomocnika do reprezentowania skarżącego przed tutejszym Sądem.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.