Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 29/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-11-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: *Sprostowano postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 23 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Starosty W. w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania budynku postanawia: sprostować z urzędu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SAB/Wr 29/10 w ten sposób, że w punkcie II sentencji tego postanowienia w miejsce kwoty: ,,292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100)" wpisać kwotę: ,,295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100)" oraz w miejsce kwoty: ,,52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/110)" wpisać kwotę: "55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100)".


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SAB/Wr 29/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę T. K. na bezczynność Starosty W. w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania budynku. W punkcie II tego postanowienia przyznano pełnomocnikowi skarżącego - od Skarbu Państwa wynagrodzenie tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 292,80 złotych, stanowiącą wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 240,00 złotych wraz z podatkiem VAT w kwocie 52,80 złotych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 -dalej zwanej "p.p.s.a.") Sąd jest władny z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Podkreślić trzeba, że możliwość sprostowania orzeczenia zachodzi wówczas, gdy błąd ma charakter nieistotnej omyłki - np. prosty błąd rachunkowy, oczywiste przejęzyczenie lub inna oczywista omyłka pisarska.

W sprawie nie budziło wątpliwości, że kwota jaką należało przyznać pełnomocnikowi skarżącego tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynosiła 295,20 zł. Zgodnie bowiem z § 18 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w innych sprawach niż określone w lit. a) i b), 240 zł. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 tego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności z tytułu zastępstwa prawnego, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W konsekwencji zatem należną radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu minimalną stawkę wynoszącą 240 zł należało powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług, która od 1 stycznia 2011 r. wynosi 23 %. W niniejszej sprawie Sąd omyłkowo obliczył wysokość kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, przyjmując obowiązującą do końca 2010 r. stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 22%.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 156 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.