Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 21/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2, art. 53 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 października 2017 r. sygn. akt III SA/Po 716/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. A. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie rozpoznania wniosku o wstrzymanie egzekucji postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: WSA w Poznaniu lub Sąd I instancji) odrzucił skargę J. A. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu (dalej: Dyrektor) z dnia [...] lipca 2017 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie rozpoznania wniosku o wstrzymanie egzekucji.

Sąd I instancji podał w uzasadnieniu, że postanowienie Dyrektora z dnia [...] lipca 2017 r. zostało doręczone skarżącemu [...] sierpnia 2017 r., a skarga na to postanowienie została wniesiona [...] września 2017 r., a zatem po upływie trzydziestodniowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a. W związku z powyższym WSA w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Skarżący złożył zażalenie na postanowienie WSA, zaskarżając je w całości. Wniósł o uchylenie tego orzeczenia, rozpoznanie skargi i przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu podał, że powodem uchybienia terminu było uszkodzenie kręgów lędźwiowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W sprawie bezsporne jest, że doręczenie postanowienia podlegającego zaskarżeniu do WSA nastąpiło [...] sierpnia 2017 r. (karta 23 akt administracyjnych), a skarga została wniesiona [...] września 2017 r., a zatem z uchybieniem trzydziestodniowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym stwierdzić należy, że zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę.

W zażaleniu skarżący nie podważa argumentacji WSA w Warszawie, a jedynie stara się usprawiedliwić uchybienie terminowi (choroba i brak osoby, która mogłaby nadać w jego imieniu skargę). Przytoczone okoliczności zawarte w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi stanowią w istocie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który będzie musiał rozpoznać Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Ze wskazanych powodów NSA na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.