Postanowienie NSA, sygn. akt I ONP 10/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
Skarżony organ: Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 193, art. 247, art. 285 a § 1, art. 285 f § 1 i 3, art. 285 h § 1 pkt. 5, art. 285 l
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Zofia Flasińska, Marek Stojanowski, po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi M. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt 4/II SA/Po 1085/02 w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: 1) odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku, 2) oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

M. P. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt 4/II SA/Po 1085/02 wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata do sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem powołanego wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 285f § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. Wyjątek od tej zasady jest określony w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 36, poz.196), który stanowi, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje także od orzeczeń, które stały się prawomocne od dnia 1 stycznia 2004 r., a przed dniem wejścia w życie tej ustawy. Skargę tę można wnieść w terminie dwóch lat od dnia wejścia w życie powołanej ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. Powołana ustawa weszła w życie w dniu 10 kwietnia 2010 r., a zatem w dniu 10 kwietnia 2012 r. upłynął termin do wnoszenia skarg o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń wydanych między 1 stycznia 2004 r. a 10 kwietnia 2010 r. Kwestionowany w tej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r. stał się prawomocny przed wejściem w życie powołanej ustawy z dnia 12 lutego 2010 r., a zatem z dniem 10 kwietnia 2012 r. upłynął skarżącemu termin do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem tego orzeczenia. Oznacza to, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 listopada 2004 r. jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.

Z powyższych względów należało oddalić również wniosek o przyznanie prawa pomocy. Stosownie bowiem do art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo wyklucza możliwość wniesienia lub uwzględnienia żądania skarżącego. Oznacza, to że zastosowanie powołanego przepisu jest dopuszczalne także wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na uwzględnienie skargi. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 P.p.s.a., a co się z tym wiąże również do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, stosownie do art. 285l P.p.s.a. W tej sprawie bezsprzeczne jest to, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 listopada 2004 r. została złożona po upływie terminu do jej wniesienia. Oznacza to, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 listopada 2004 r. w tym przypadku jest oczywiście bezzasadna, a zatem prawo pomocy w tej sprawie nie przysługuje.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 285h § 1 i art. 285f § 3 oraz art. 247 z zw. z art. 285l i 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.