Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 602/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Samorząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 17 ust. 2 pkt 2 art. 23 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 140
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności - tekst jedn.
article: art. 35 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 627
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz  Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 - tekst jedn.
journal: Dz.U.UE.L 2013 nr 347 poz 320  art. 32 ust. 2 lit. b art. 25 ust. 1 lit. b
law: Rozporządzenie  Parlamentu Europejskiego i Rady NR 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące  Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego  na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące  Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu  Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006

SENTENCJA

Dnia 27 listopada 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak Sędziowie WSA Małgorzata Górecka WSA Mirella Ławniczak (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2019 roku przy udziale sprawy ze skargi A. K. na akt Samorządu Województwa z dnia [...] czerwca 2019r. nr [...] [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] grudnia 2018 roku A. K. złożyła do [...] Lokalnej Grupy Działania wniosek o przyznanie pomocy na operacje

w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 pt. "Poszerzenie oferty turystycznej obszaru LGD o innowacyjną ofertę gospodarstwa agroturystycznego [...]".

W dniu [...] maja 2019 r. Urząd Marszałkowski Województwa [...] zwrócił się do LGD informując o brakach w ramach poszczególnych wniosków.

W zakresie wniosku nr [...] A. K. zwrócono się o weryfikację nr identyfikacyjnego LGD, wyjaśnienie punktu [...] oraz treści uchwały

nr [...]

Lokalna Grupa Działania przesłała uzupełnienia, zgodnie z żądaniem Urzędu Marszałkowskiego w dniu [...] maja 2019 roku.

W dniu [...] czerwca 2019 roku Urząd Marszałkowski Województwa [...] po raz kolejny zwrócił się do Stowarzyszenia [...] Lokalnej Grupy Działania o wyjaśnienia w zakresie wniosku skarżącej pod kątem zachowania parytetu grup interesu. Poinformowano w piśmie, że uzupełnienie braków czy też złożenie wyjaśnień nie może prowadzić do zmian w dokumentach dotyczących wyboru innych niż uzupełnienie braku.

W terminie wskazanym w wezwaniu LGD udzieliła odpowiedzi, w której nie kwestionowała zastrzeżeń organu co do zachowania parytetów w składzie Rady

W dniu [...] czerwca 2019 r. Urząd Marszałkowski Województwa [...] aktem o [...] odmówił przyznania pomocy, o którą ubiegała się A. K.. W uzasadnieniu organ wskazał, że wybór dokonany przez Lokalną Grupę działania był wadliwy, bowiem podczas wyboru nie zachowano składu Rady, zgodnego z wymaganiami określonymi w art. 32 ust.2 lit b rozporządzenia

nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2206.

Strona skorzystała z prawa skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Poznaniu. W skardze zarzuciła organowi naruszenie art. 17 ust. 1 ustawy -O rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności poprzez odmowę wsparcia w sytuacji, gdy zostały spełnione wszelkie warunki do jego przyznania. Dalej wskazała na naruszenie art. 17 ust.2 pkt 2 lit.a i b w zw z art. 23 ust. 3 tej ustawy poprzez błędne uznanie, że wybór operacji został dokonany z naruszeniem zasady wyboru, naruszenie art. 32 ust. 2 lit b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 poprzez błędne uznanie, że przy podejmowaniu decyzji w wyborze operacji do dofinansowania przedstawiciele władz publicznych posiadali więcej niż [...] % praw głosu. Dalej strona podniosła błąd w ustaleniach faktycznych poprzez zaniechanie ustalenia, czy A. M. należy do grupy interesu władza publiczna oraz poprzez błędne zaliczenie jej do takiej grupy z naruszeniem wytycznych Ministra Rolnictwa Rozwoju Wsi z dnia 21 marca 2017 r. w zakresie niektórych zasad dokonywania wyborów operacji przez lokalne grupy działania. W uzasadnieniu wskazała, że A. M. nie jest osobą zatrudnioną na stanowisku kierowniczym ani nie jest organem władzy publicznej. Jest wyłącznie szeregowym pracownikiem Starostwa Powiatowego w [...] na stanowisku inspektora w Wydziale Inwestycji i Zamówień Publicznych. Organ zaniechał jakiejkolwiek czynności mającej na celu ustalenie, do której grupy interesu należy w/w osoba, a należało je przeprowadzić pomimo, że z samego oświadczenia wynikało, że do takiej grupy należy. Obowiązkiem organu był wyjaśnienie takiej wątpliwości. Podkreślono, że zgodnie z wytycznymi Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nr 3/1/2017 z dnia 21 marca 2017 r. przez władzę publiczną należy rozumieć organy władzy publicznej, czyli osoby bądź zespoły ludzi upoważnionych do wykonywania określonych czynności w imieniu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Zaniechanie wyjaśnień przez organ i pominięcie cytowanych przez stronę regulacji spowodowało, że skarżąca została potraktowana

w sposób gorszy niż inni wnioskodawcy ubiegający się o przyznanie pomocy .

Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność działania organu administracji publicznej, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, jak również trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość zastosowania przyjętej procedury.

W art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej P.p.s.a., określony został katalog spraw, w których działalność administracji publicznej poddana została kontroli sądowej. Przepis art. 3 § 3 P.p.s.a. stanowi natomiast, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na tej właśnie podstawie ocenie Sądu poddane zostało zaskarżone w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie Zarządu Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2019 r.,

nr [...], które dotyczyło odmowy przyznania skarżącej pomocy finansowej na realizację operacji w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność"

w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Skarżąca ubiegała się o przyznanie pomocy w ramach naboru przeprowadzonego przez [...] Lokalną Grupę Działania realizującą strategię rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność. Do przyznania wsparcia finansowego,

o które ubiegała się skarżąca zastosowanie znajdowały przepisy wskazanej powyżej ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku - O wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2010(Dz.U. z 2018 r, poz.627) oraz ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.

- O rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. 2018 poz.140.), zwanej dalej ustawą o rozwoju lokalnym.

Zaskarżona czynność odmowy przyznania wsparcia na realizację operacji podjęta została na podstawie 35 ust. 1 ustawy, który stanowi, że w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy w formie pisemnej o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy.

W niniejszej sprawie rozstrzygnięcie takie zostało podjęte po dokonaniu przez LGD wyboru operacji i po przekazaniu - stosownie do art. 23 ust. 1 ustawy o rozwoju lokalnym - Zarządowi Województwa [...] wniosków o udzielenie wsparcia dotyczących wybranych operacji (w tym wniosku skarżącej) wraz z dokumentami potwierdzającymi dokonanie wyboru operacji. Powstały na gruncie kontrolowanej sprawy zasadniczy spór dotyczy natomiast tego, czy Zarząd Województwa [...] prawidłowo poinformował skarżącą o odmowie przyznania pomocy, uznając, że przy podejmowaniu decyzji w sprawie wyboru operacji skarżącego przez Radę Decyzyjną (LGD) nie został spełniony określony przepisami wymóg w zakresie zapewnienia prawidłowego składy Rady Programowej rozstrzygającej o wyborze tej operacji.

Przeprowadzona przez Sąd w powyższym zakresie kontrola nie wykazała, aby odmowa przyznania skarżącemu wsparcia nastąpiła z jakimkolwiek naruszeniem przepisów prawa, w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi i orzeczenie na podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości zarówno co do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak i w zakresie zastosowania do niego przepisów prawa materialnego oraz proceduralnego. Z tego też powodu uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Rozstrzygając tę kwestię, Sąd podzielił ocenę organu i stwierdził, że przy wyborze wniosku pomocowego skarżącego nie został spełniony warunek określony w art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013 2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2206 (Dz. Urz. UE L 347, s. 320 ze zm.), a takie ustalenie - w świetle art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy

o rozwoju lokalnym - musiało skutkować podjęciem przez Zarząd Województwa [...] czynności w postaci pisemnego poinformowania skarżącej o odmowie udzielenia wnioskowanej pomocy. Do wymogu określonego wskazanym przepisem art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013 odnosi się wprost art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy o rozwoju lokalnym. Ostatni wskazany przepis wyraźnie bowiem stanowi, że wsparcie,

o którym mowa wart. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, nie przysługuje, jeżeli podczas dokonywania wyboru operacji nie zachowano składu Rady zgodnego

z wymaganiami określonymi w art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013. Wbrew więc zarzutowi skargi – w sprawie zastosowano ustawodawstwo krajowe. To przepis krajowy przesądza o tym, że wymóg z art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013 musi być spełniony przy głosowaniu nad wyborem operacji do wsparcia, a brak spełnienia wskazanego warunku wyłącza bezwzględnie możliwość udzielenia pomocy finansowej. W niniejszej sprawie trafnie ustalono, że oświadczenie A. M. wskazywało wprost, że należy ona do grupy interesu władza publiczna. Dokument ten został podpisany przez składającą oświadczenie, a Zarząd Województwa nie miał podstaw, by kwestionować to oświadczenie. Realizacja projektów unijnych odbywa się w określonych, sztywnych reżimach i organ nie ma możliwości weryfikacji przedłożonej dokumentacji w zakresie ich mocy dowodowej, czy też jej interpretowania w oparciu o wskazywane przez stronę przepisy prawa materialnego. Organ nie był uprawniony do samodzielnego wyłączania z grupy interesów osób, które złożyły oświadczenie o odmiennej treści. Tym samym zobowiązany był uznać, że grupa

[...] członków należących do interesu władzy publicznej dysponowała [...]% głosów. Podkreślić należy, że stanowisko Zarządu poparte zostało oficjalnym stanowiskiem LGD, która w dniu [...] czerwca 2019 roku na wezwanie Zarządu Województwa [...] potwierdziła, że przyjmuje do wiadomości informacje odnośnie zachowania odpowiedniego parytetu Rady, czego konsekwencją jest odmowa uzyskania pomocy. Lokalna Grupa Działania mając świadomość, że wezwanie do uzupełnienia braków nie może prowadzić do zmian w dokumentach dotyczących wyboru innych niż uzupełnienie braku ani do zmian merytorycznych w przekazanych dokumentach mogła na tym etapie zweryfikować oświadczenia członka Rady. Tymczasem przedłożyła wyjaśnienia poparte stosowną dokumentacją, której zapisy są na tym etapie weryfikacji wiążące dla Zarządu Województwa. Wyboru operacji dokonuje wyłącznie LGD, zaś kompetencje Zarządu ograniczają się do sprawdzenia prawidłowości dokonanego wyboru, zawarcia z wnioskodawcą umowy o przyznanie pomocy lub odmowy jej przyznania w razie stwierdzenia nieprawidłowości, o jakich mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy o rozwoju lokalnym. Ponadto z treści art. 23 ust. 2 ustawy o rozwoju lokalnym wynika wprost nakaz wezwania LGD przez zarząd województwa do uzupełnienia braków lub złożenia wyjaśnień w zakresie dokumentacji przekazanej na podstawie art. 23 ust. 1 tej ustawy, a nie zastępowanie jej

w uzupełnianiu takiej dokumentacji. Rolą zarządu województwa jest jedynie weryfikacja składu organu odnośnie zgodności z wymaganiami określonymi wart. 32 ust.2 lit b rozporządzenia nr 1303/2013 oraz sprawdzenie, czy gwarantuje on, że w przypadku każdej operacji co najmniej [...]% głosów decydujących o jej wyborze pochodzić będzie od członków nie będących władzami publicznymi. W związku z powyższym wbrew zarzutowi skargi- organ nie naruszył wytycznych Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 21 marca 2017 r. w sprawie niektórych zasad dokonywania wyborów operacji przez lokalne grupy działania poprzez błędną kwalifikację, bowiem wytyczne skierowane są do lokalnych grup działania. Rację ma organ pisząc w odpowiedzi na skargę, że nie wystąpiły żadne przesłanki, by zakwestionować oświadczenie członka Rady, a do szczegółowego badania zależności pomiędzy poszczególnymi grupami władzy zobowiązana jest wyłącznie LGD.

Odnosząc się do dalszych zarzutów skargi, podkreślić należy, że art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy O rozwoju lokalnym w sposób bezwzględny i bezpośredni wprowadza zakaz udzielenia wsparcia w przypadku braku zachowania wymogu z art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013. Żaden też przepis nie przewiduje trybu i możliwości usunięcia przez organ nieprawidłowości w zakresie spełnienia tego wymogu. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że skoro przy wyborze wniosku skarżącego nie został spełniony warunek udzielenia wsparcia związany z zachowaniem wymogu określonego w art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, to zaistniała przesłanka negatywna przyznania pomocy z art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o rozwoju lokalnym, a więc zaskarżona czynność została podjęta prawidłowo.

W ocenie sądu - organ nie naruszył w/w przepisu, bowiem dokonując oceny prawidłowości rozstrzygnięcia LGD, dokonał rzetelnej i zgodnej ze stanem faktycznym oceny przedłożonej dokumentacji, z której wprost wynikała przynależność do grupy interesu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw i na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.