Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 541/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 art. 61 par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] sprawy ze skargi W. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe P. Oddział Z. w podatku od towarów i usług za grudzień 2004r. oraz poszczególne miesiące 2005, 2006 i 2007 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...]


UZASADNIENIE

Skarżący – W. T., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe P. Oddział Z. w podatku od towarów i usług za grudzień 2004r. oraz poszczególne miesiące 2005, 2006 i 2007 r.

Odrębnym pismem z 31 lipca 2012 r. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku Skarżący podkreślił, że utrzymuje się z renty inwalidzkiej oraz w ograniczonym zakresie ze świadczenia usług [...]. Całość miesięcznych dochodów przeznacza na swoje bieżące utrzymanie. Wyjaśnił, że otrzymuje rentę 1.232,58 zł, zaś z działalności [...] uzyskuje nieregularny dochód ok. 2400 zł, natomiast zobowiązanie podatkowe wynikające z przesłanych upomnień stanowi łączną kwotę w wysokości 138.942,07 zł. Stwierdził, że konieczność zapłaty ww. kwoty pozbawi go niezbędnych środków do życia, w szczególności koniecznych na zakup leków i wyżywienia. Stwierdził, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego uniemożliwiłoby kontynuowanie mu prawidłowego leczenia [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 23 sierpnia 2012 r. odmówił Skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał m.in., że Skarżący nie przedstawił stosownych dokumentów, które potwierdziłyby wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków" tj. przesłanki, której wystąpienie jest konieczne do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżący pismem z dnia 18 września 2012 r. złożył wniosek o zmianę ww. postanowienia z 23 sierpnia 2012 r.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 1 112,94 zł netto. Ponadto uzyskuje dochód ze świadczenia usług [...], z których miesięczny przychód nie przekracza 2 400 zł. Z uwagi na zły stan zdrowia (zdiagnozowana [...]) nie jest w stanie regularnie i w pełnym wymiarze pracować zarobkowo. Miesięczne wydatki Skarżącego kształtują się w wysokości 3000 zł na które składają się m.in.: miesięczne składki w [...] w wysokości 475 zł, składka ubezpieczeniowa – 49,95 zł, należności z tytułu ZUS – 975,76 zł, czynsz na mieszkanie 462,84 zł, opłaty za prąd 237,74, opłaty za telefon, Internet i telewizję – 313,85 zł. Podał, że pozostały dochody w całości przeznaczone są na jedzenie, środki czystości i ubrania. Podkreślił, że znaczące w budżecie domowym Skarżącego są wydatki na zakup paliwa. Na potwierdzenie powyższego przesłał pismo z ZUS z 13 lipca 2012 r., informację od lekarza kierującego z 26 czerwca 2012 r., dowody wpłat na [...] wraz ze składką na ubezpieczenie, wyciągi z rachunków bankowych.

W ocenie Skarżącego ww. dowody wskazują jednoznacznie, że w przypadku wszczęcia postępowania egzekucyjnego zostanie pozbawiony niezbędnych środków do życia. Zaznaczył, że brak opłacenia m.in. składki członkowskiej w [...] może spowodować wykluczenie z korporacji, a co za tym idzie, całkowite uniemożliwienie świadczenia usług [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając ww. wniosek jako zażalenie na postanowienie z dnia 23 sierpnia 2012 r. postanowieniem z dnia 9 października 2012 r. odrzucił zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 grudnia 2012 r., uchylił ww. postanowienie z dnia 9 października 2012 r. i przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu, powołując się na treść art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270 z późn.zm., zwana dalej: "P.p.s.a."), wskazał, że pismo Skarżącego z dnia 18 września 2012 r. powinno być potraktowane jako ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z powyższego przepisu wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki.

"Niebezpieczeństwo" zaistnienia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej.

Tym samym aby ocena Sądu nastąpiła, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona powinna wykazać, że w jej przypadku wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą wyżej wskazane skutki.

W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu Skarżący, poza hasłowymi sformułowaniami wniosku, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby wyrządzenie znacznej szkody, nie wykazał okoliczności wymienionych w art. 61 § 1 P.p.s.a. warunkujących pozytywne jego rozstrzygnięcie. Zaznaczyć należy, że wnioskodawca choć złożył dokumenty, to jednak są one dla Sądu niewystarczające aby ocenić faktyczną sytuację finansową i materialną Skarżącego.

Nadesłane do tut. Sądu dokumenty potwierdzają jedynie wysokość uzyskiwanej renty oraz wysokość składek na [...] (wpłacanych w związku ze świadczeniem przez Skarżącego usług [...]). Z ww. dokumentów nie można jednak wywnioskować jak kształtuje się obecna sytuacja finansowa Skarżącego m.in. z nadesłanych dokumentów nie wynika średni miesięczny dochód Skarżącego uzyskiwany z prowadzonej działalności czy też np. jakie koszty musi ponosić w związku z chorobą.

Skoro zatem Skarżący nie przedstawił pełnych danych o swojej obecnej sytuacji finansowej i nie poparł ich faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, to nie można stwierdzić, czy wykonanie decyzji przed wydaniem wyroku niezasadnie doprowadzi do sytuacji wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Podkreślenia wymaga, że w przypadku wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji to wnioskodawca powinien przekonać Sąd, ze wykonanie decyzji przed wydaniem wyroku niezasadnie doprowadzi do sytuacji wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie decyzji powinien dysponować pełnymi danymi o stanie majątkowym podatnika. Zweryfikowanie, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku Skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, rodzinnej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach.

W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, że Skarżący nie wskazał jednoznacznych dowodów uzasadniających udzielenie mu tymczasowej ochrony, a co za tym idzie, nie uprawdopodobnił, powołanego we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia u niego znacznej szkody.

Wobec powyższego, mając na uwadze podniesione okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji