Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1121/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-04-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Nakazano ściągnąć należny wpis
Powołane przepisy: article: art. 224, art. 223 par. 1, art. 16 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

I SA/Po 1121/17 POSTANOWIENIE Dnia 13 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu 13 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A w T na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za okres od stycznia do grudnia 2010 r. postanawia ściągnąć od A w T na rzecz Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kwotę [...] ( [...]) tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

W dniu [...] A wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wskazaną w sentencji. W tym samym dniu od skargi został uiszczony na rachunek tutejszego Sądu wpis sądowy w kwocie [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] wpis od skargi określono na kwotę [...].

Wyrokiem z dnia [...] uwzględniono skargę. Od powyższego wyroku została wniesiona przez pełnomocnika organu skarga kasacyjna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie art. 224 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny. Również w myśl art. 223 § 2 p.p.s.a., jeżeli nie została uiszczona należna opłata, Sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji nakaże ściągnąć tę opłatę od strony, która obowiązana była ją uiścić albo od innej strony, gdy z orzeczenia tego wynika obowiązek poniesienia kosztów postępowania przez tę stronę.

Wysokość wpisu pobieranego od skarg została przez ustawodawcę określona w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193) zwanym dalej rozporządzeniem. Zgodnie z § 1 pkt 4 tego rozporządzenia wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie wynosi [...], a więc wpis od skargi powinien wynieść [...]. Skarżący zaś bez wezwania uiścił wpis w wysokości [...], co w zaokrągleniu stanowi 1% od kwoty [...]. Sugerując się uiszczonym wpisem w wysokości [...] Przewodniczący Wydziału w zarządzeniu wstępnym z dnia [...] określił należny wpis błędnie na tę kwotę, zamiast na kwotę [...]. Strona skarżąca była zobowiązana do uiszczenia wpisu w kwocie [...], a nie jak to określono w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] w kwocie [...].

Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 lutego 2011r w sprawie II FSK 86/11 Lex nr 783860 trzeba mieć na względzie, że obowiązek uiszczenia w należnej wysokości opłaty sądowej od pisma podlegającego takiej opłacie powstaje z mocy prawa (art. 199, art. 219 § 1 p.p.s.a.), zaś zarządzenie przewodniczącego wzywające do opłacenia wpisu ma charakter deklaratoryjny i stanowi wyraz obowiązku informacyjnego sądu (art. 6 p.p.s.a.). Obowiązek uiszczenia opłaty nie jest więc konsekwencją wskazanego zarządzenia przewodniczącego, ale wiąże się z samym faktem wniesienia przez stronę pisma podlegającego opłacie (zob. post. SN z dnia 28 czerwca 2005 r., I CZ 30/05, Lex nr 603869). Podkreślono przy tym, że zarządzenie takie nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej (art. 171 p.p.s.a.) i może być uchylone lub zmienione wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby było zaskarżone, a nawet prawomocne (art. 165 w zw. z art. 167 p.p.s.a.).

W związku z powyższym zachodzi konieczność ściągnięcia od strony skarżącej kwoty [...] stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą uiszczoną, a kwotą wymaganą.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 224 w zw. z art. 223 § 2 oraz art. oraz art. 16 § 2 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.