Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 663/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138 par 1 pkt 2 , art. 98 par 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2013 r. sprawy ze skargi E.K. na postanowienie Wojewody [....] z dnia 25 lutego 2013 r., znak: [....] w przedmiocie zawieszenia postępowania skargę oddala.


UZASADNIENIE

UZASADNIENIE.

Prezydent Miasta K. postanowieniem z 2 stycznia 2013 r., na podstawie art. 98 § 1 kpa, na wniosek T.K. zawiesił postępowanie w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dla inwestycji pn.: "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym, z garażami i usługami w parterze oraz wewnętrznymi instalacjami: wod-kan, kanalizacji deszczowej, wentylacji mechanicznej i klimatyzacji, c.o. oraz elektryczną na działkach nr [...] ,[...] obr. [...] w K. wraz z budową zjazdu z działki drogowej nr [...] na działkę nr [...] oraz utwardzeniem nawierzchni dojść, dojazdów i budową zewnętrznych miejsc postojowych na działkach nr [...] ,[...] obr. [...] oraz budową infrastruktury technicznej w tym: budową instalacji kanalizacji opadowej z odprowadzeniem do kanalizacji ogólnospławnej, budową wolnostojącej stacji transformatorowej, budową sieci energetycznej niskiego napięcia na działkach [...] ,[...] oraz [...] obr. [...] w K".

W uzasadnieniu organ podał, że T.K. wniósł w dniu 7 grudnia 2012 r. o zawieszenie postępowania w sprawie jak wyżej, toczącej się na jego wniosek. Organ odwołał się do treści art. 98 § 1 kpa i podał, że niewniesienie sprzeciwu przez strony postępowania wobec wniosku o zwieszenie postępowania, będzie traktowane jako brak sprzeciwu wobec przedmiotowego wniosku.

Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli: N.P.-P. , A.P., T.H., M.N., M.Z. ,M.P., W.G., K.G., D.L., M.R. i M.P. , podnosząc, że teren inwestycji został objęty uchwalonym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który wszedł w życie 21 listopada 2012 r. Zgodnie z planem oznaczony odcinek Parku [...] przeznaczony jest na "teren urządzonej zieleni miejskiej bez prawa wznoszenia obiektów kubaturowych nie związanych z funkcjonowaniem urządzeń parkowych." W ocenie odwołujących się brak jest podstaw do zawieszenia postępowania.

Wojewoda postanowieniem z [...] lutego 2013 r., znak: [...] , sprostowanym postanowieniem z 12 marca 2013 r., na podstawie art. 138 § 2 kpa (prawidłowo powinno być art. 138 § 1 pkt 2 kpa), uchylił zaskarżone postanowienie i odmówił zawieszenia postępowania.

W uzasadnianiu organ odwoławczy podał, że zgodnie z art. 98 kpa, który stanowił podstawę zawieszenia postępowania żądanie dotyczące zawieszenia postępowania, wniesione przez inwestora, na wniosek którego wszczęto postępowanie o pozwolenie na budowę, jest skuteczne pod warunkiem braku sprzeciwu pozostałych stron postępowania. Organ l instancji nie poinformował pozostałych stron o wniosku inwestora o zawieszenie postępowania i połączył środki prawne przysługujące stronom postępowania tj. prawo wniesienia sprzeciwu wobec wniosku o zawieszenie postępowania z prawem do wniesienia zażalenia wydanego postanowienia o zawieszeniu postępowania. Powyższe działanie stanowi istotne naruszenie przepisów postępowania, ponieważ brak sprzeciwu jest warunkiem postanowienia, na które przysługuje stronom prawo wniesienia zażalenia.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Wojewody wniosła E.K. , domagając się jego uchylenia.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że T.K. złożył wniosek o zawieszenie postępowania z uwagi na fakt, że wezwał w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym Radę Miasta K. dousunięcia prawa, którego organ ten dopuścił się podejmując uchwałę nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] ". Następnie w dniu 31 stycznia 2013 r. T.K. wniósł skargę do WSA w Krakowie na ww. uchwałę. Zdaniem wnioskodawcy rozstrzygnięcie w przedmiocie złożonej skargi stanowi zagadnienie prejudycjalne w niniejszej sprawie. W ocenie skarżącej, Wojewoda dopuścił się naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 i art. 98 § 1 kpa. Organ II instancji potraktował wniesione zażalenie jako sprzeciw, co wobec przedstawionej argumentacji w zaskarżonym postanowieniu sprawia, że rozstrzygnięcie to jest wewnętrznie sprzeczne. Nadto zarzuciła naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 kpa, albowiem organ nie wziął pod uwagę możliwości zawieszenia postępowania z urzędu na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Organ podkreślił, że wniosek T.K. z 7 grudnia 2012 r. został złożony na podstawie art. 98 § 1 kpa. Przesłanki określone w tym przepisie nie zostały spełnione, co uzasadniało odmowę zawieszenia postępowania. Natomiast nie oceniano przesłanek określonych w art. 97 § 1 pkt 4 kpa, albowiem wykraczało to poza zakres sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., póz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a.

Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie Wojewody z 25 lutego 2013 r. , którym uchylono postanowienie pierwszoinstancyjne i orzeczono o odmowie zawieszenia postępowania toczącego się z wniosku T.K. , dotyczącego wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dla inwestycji pn.: "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym, z garażami i usługami w parterze oraz wewnętrznymi instalacjami: wod-kan., kanalizacji deszczowej, wentylacji mechanicznej i klimatyzacji, c.o. oraz elektryczną na działkach nr [...] ,[...] obr. [...] w K. wraz z budową zjazdu z działki drogowej nr [...] na działkę nr [...] oraz utwardzeniem nawierzchni dojść, dojazdów i budową zewnętrznych miejsc postojowych na działkach nr [...] ,[...] obr. [...] oraz budową infrastruktury technicznej na działkach nr [...] ,[...] oraz [...] Obr [...] w K. " - odpowiada prawu.

Zgodnie z treścią art. 98 § 1 kpa organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Powyższe oznacza zatem, że fakultatywne zawieszenie postępowania na podstawie art. 98 § 1 kpa wymaga kumulatywnego spełnienia czterech przesłanek: 1. toczy się postępowanie w sprawie; 2. postępowa nie zostało wszczęte na wniosek strony, która występuje z żądaniem zawieszenia postępowania, 3. CO pozostałe strony, które występują w postępowaniu musza wyrazić zgodę na zawieszenie postępowania, a oświadczenie to musi być wyrażone w sposób nie budzący wątpliwości; 4. zawieszenie postępowania nie zagraża interesowi społecznemu. Odnosząc powyższe do okoliczności rozpatrywanej sprawy należy skazać, że organ l instancji zawiesił przedmiotowe postępowanie wskazując w uzasadnieniu, iż pozostałe strony postępowania nie wniosły sprzeciwu od wniosku inwestora o zawieszenie postępowania. Jednakże organ odwoławczy po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez N.P.-P. , A.P., T.K., M.N. , M.Z., M.P. . W.G., K.G. D.L., M.R. i M.P. ,od postanowienia pierwszoinstancyjnego zasadnie uznał, że postanowienie to zostało wydane z uchybieniem normie z art. 98 § 1 kpa poprzez nieuzyskanie zgody pozostałych stron postępowania w sprawie przedmiotowego pozwolenia na budowę, co wynika wprost z treści ww. zażalenia, w którym ww osoby wyraziły swój sprzeciw. A zatem trzeba uznać, że organ l instancji nie miał podstawy prawnej do wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dla ww. inwestycji, co prawidłowo wykazał organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu.

Zarazem należy zauważyć, że podstawą prawną rozstrzygnięcia organu II instancji jest przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Przepis ten, mający w postępowaniu zażaleniowym odpowiednie zastosowanie z mocy odesłania zawartego w art. 144 k.p.a. stanowi, że organ odwoławczy wydaje postanowienie, w którym uchyla zaskarżone postanowienie w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając to postanowienie - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. A zatem zgodnie z powołanym przepisem dopuszcza się możliwość wydania decyzji (postanowienia) uchylającej zaskarżoną decyzję (postanowienie) w całości lub w części i orzeczenie przez organ odwoławczy na nowo co do istoty sprawy, gdy w ocenie organu zajdzie taka potrzeba. W ocenie Sądu w kontrolowanej sprawie, jak już wyżej wskazano, organ II instancji trafnie uznał, że postanowienie Prezydenta M. K. z 2 stycznia 2013 jest wadliwe i zasadnie je uchylił, wypowiadając się nadto w sposób merytoryczny. W ten sposób organ odwoławczy wskazał jednoznacznie, iż w sprawie nie zostały spełnione przesłanki do zawieszenia przedmiotowego postępowania zgodnie z wnioskiem inwestora T.K. Odnosząc się natomiast do zarzutu podniesionego w skardze, iż postępowanie administracyjne w kontrolowanej sprawie winno być zawieszone przez organ z urzędu w oparciu o normę z art. 97 § 4 kpa tj. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego toczącego się w sprawie ze skargi T.K. na uchwałę Rady Miasta nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...] " wskazać należy, iż zarzut ten nie jest usprawiedliwiony, a to ze względu na fakt, iż Wojewoda orzeka zgodnie z wnioskiem T.K z 7 grudnia 2012 r. i w związku z tym powinien poprzestać na uchyleniu postanowienia.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. póz. 270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji. Przepis ten stanowi bowiem, że w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.