Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 292/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2005-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Kombatanci
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Powołane przepisy: article: art.145 par.1 pkt1c, art.152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.7, art.77
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.4 ust.1 pkt1a
journal: Dz.U. 1991 nr 17 poz 75
law: Ustawa z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego.

SENTENCJA

Sygnatura akt: II SA/Ke 292/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie: Asesor WSA Jacek Kuza, Asesor WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant: referent stażysta Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi A. Ś. na decyzję Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] numer [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...], II. stwierdza, ze zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z dnia[...]Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie utrzymał w mocy własną decyzję z dnia[...] Nr [...]o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich A. Ś., córki F..

W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, iż zgodnie z art.. 4 ust.1 pkt 1) lit a) ustawy z dnia 24 stycznia 1991roku o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych oraz okresu powojennego (Dz.U. z 2002r. Nr 42, poz.371) uprawnienia kombatanckie przysługują osobom, które podlegały represjom wojennym i okresu powojennego, przebywając z przyczyn politycznych, narodowościowych, religijnych i rasowych w hitlerowskich więzieniach, obozach koncentracyjnych i ośrodkach zagłady.

Jak podaje organ A. Ś. oświadczyła, że przebywała w więzieniu koneckim w roku 1943, wraz z matką i siostrą, natomiast jak wynika z informatora encyklopedycznego "Obozy hitlerowskie na ziemiach polskich 1939-1945" (PWN Warszawa 1979) w miejscowości Konecko nie było więzienia, lecz areszt żandarmerii.

Organ ponadto podkreślił, iż twierdzenia zainteresowanej, że w latach 1941- 1942 w domu jej rodziców udzielano schronienia partyzantom, nie mogą mieć odzwierciedlenia dla jej sytuacji prawnej w świetle art. 2 ust 3 cytowanej ustawy, że za działalność kombatancką uznaje się dawanie schronienia osobom narodowości żydowskiej lub innym osobom, za których ukrywanie w latach 1939-1945 ze względu na ich narodowość lub działalność na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej groziła kara śmierci, albowiem w roku 1941 zainteresowana miała 4 lata, tak więc nie mogła brać bezpośredniego udziału w opisywanych wydarzeniach.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniosła A. Ś., która uznała odmowę przyznania uprawnień kombatanckich za bardzo krzywdzącą. W uzasadnieniu skargi zarzuciła, że organ nie wziął pod uwagę realiów w postaci faktu, iż była aresztowana cała jej rodzina i osadzona w koneckim więzieniu, ojciec jej został rozstrzelany, a ona wraz z matką i siostrą wywiezione do Niemiec. Do skargi załączyła dokumenty potwierdzające istnienie więzienia w Końskich.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 §1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153, poz.1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dniu ich wydania, nie zaś ocena ich pod względem słuszności i celowości.

Sądowa kontrola przeprowadzona w niniejszej sprawie wykazała naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wbrew treści art. 7 i art. 77 k.p.a. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego sprawy, nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, przez co naruszył słuszny interes strony.

Skarżąca jak wskazała w swoim wniosku z dnia 2 kwietnia 2003roku oraz życiorysie z dnia 16 kwietnia 2003roku była aresztowana jako dziecko, wraz z siostrą i matką i osadzona w koneckim więzieniu, gdzie również przebywał jej ojciec. Jak podała przebywała tam przez okres około 1 miesiąca, a następnie została wywieziona do Niemiec.

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych rozpoznając wniosek po raz pierwszy odmówił przyznania uprawnień kombatanckich skarżącej, argumentując stanowisko faktem, iż nie przedstawiła ona dostatecznych dowodów, że zachodzą przesłanki art. 4 ust. 1 pkt 1 lit a) ustawy z dnia 24 stycznia 1991roku o kombatantach. Ograniczył się do tego jednego zdania w uzasadnieniu podjętej decyzji.

Rozpoznając po raz kolejny sprawę w wyniku wniosku A. Ś. o ponowne rozpoznanie sprawy, organ stwierdził, iż z materiałów dostępnych w postaci informatora encyklopedycznego "Obozy hitlerowskie na ziemiach polskich w latach 1939-1945" (PWN Warszawa 1979) wynika, że w miejscowości Konecko nie było więzienia hitlerowskiego, lecz areszt żandarmerii.

Należy zauważyć, iż organ popełnił błąd w ocenie, albowiem przyjął, iż skarżąca jako miejsce więzienia wskazywała miejscowość Konecko, natomiast zarówno we wniosku jak i we wszystkich swoich oświadczeniach jako miejscowość aresztowania i osadzenia w więzieniu wskazywała ona miejscowość Końskie.

Z dokumentów dołączonych do skargi w sposób niebudzący wątpliwości wynika, iż w miejscowości Końskie było więzienie i siedziba Gestapo.

Tak więc za zasadny należy uznać zarzut, iż przedmiotowe decyzje zostały wydane bez wnikliwej oceny materiału dowodowego, co nakazuje przepis art. 7, art. 77 i art. 107 §3 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 §1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270) uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą z dnia [...]. Orzeczenie zawarte w pkt 2 wyroku oparte zostało na podstawie art. 152 p.p.s.a.

Rozpoznając ponownie sprawę organ wyda rozstrzygnięcie, mając na uwadze wskazaną ocenę prawną.