Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1304/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2005r. sygn. akt VII SA/WA 977/05 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi o wznowienie postępowania w sprawie ze skargi E. Ś. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 maja 2001r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: - oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę o wznowienie postępowania ze względu na jej nieopłacenie. Postanowienie to zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej, będącego adwokatem, w dniu 22 sierpnia 2005r.

W dniu 8 września 2005r. skarżąca E. Ś. wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia zawierając w niej wniosek o przywrócenie terminu do "uzupełnienia (wpłaty) wpisu sądowego od przedmiotowej skargi".

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 września 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu, stwierdzając, że podane we wniosku okoliczności, jak zły stan zdrowia pełnomocnika i przebyty zabieg operacyjny, co uniemożliwiło mu złożenie skargi wraz z jej opłaceniem, nie przesądzają o braku winy w uchybieniu terminu. Sąd podniósł, że wprawdzie choroba uniemożliwiła mu osobiste złożenie skargi o wznowienie, jednakże zlecając to innej osobie powinien dopilnować, aby czynność procesowa została dokonana prawidłowo, poprzez sprawdzenie, czy wpis został uiszczony. Sąd nie dopatrzył się także okoliczności świadczących o podjęciu przez stronę takich działań, które miały na celu zabezpieczenie dotrzymania terminu.

Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, zarzucając, że Sąd I instancji "nie wziął pod uwagę, że pierwotną przyczyną zaistniałej sytuacji było naruszenie zasady zaufania do pracy organów państwa przez WSA w Warszawie, który nie wziął pod uwagę, że skarżąca po uzyskaniu informacji o konieczności późniejszego uiszczenia wpisu zaufała organowi Sądu (pracownikowi) informującemu o powyższym, czym naruszył jedną z podstawowych zasad Państwa prawnego". Podniesiono także, że pełnomocnik nie kontaktował się ze skarżącą, ponieważ nie mógł przewidywać, że strona została błędnie poinformowana o sposobie uiszczenia wpisu, a zarówno strona jak i pełnomocnik nie mieli podstaw do uznania, że może być wydane postanowienie o odrzuceniu skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Strona powinna we wniosku uprawdopodobnić, że uchybienie terminu zaszło z przyczyn przez nią niezawinionych (art. 87 § 2 ww. ustawy).

W przedmiotowej sprawie uchybienie terminu powstało z przyczyn, które nie sposób uznać za niezawinione.

Należy bowiem stwierdzić iż wskazana okoliczność, uzasadniająca w ocenie strony nieuiszczenie wpisu w ustawowym terminie (udzielenie błędnej informacji przez pracownika sądu), nie została w żaden sposób uprawdopodobniona. Tym samym nie została spełniona przesłanka określona w powołanym wyżej przepisie art. 87 § 2 ustawy.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.