Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1009/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono wniosek/wnioski
Powołane przepisy: article: art. 88, art. 210 par. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska, po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Gminy M. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie ze skargi Gminy M. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 lipca 2017 r., nr 0111-KDIB3-2.4012.56.2017.2.ASZ w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 25 stycznia 2022 r., sygn. akt I FSK 1009/19, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) w sprawie ze skargi Gminy M. (dalej: Skarżąca) na interpretację indywidualną Dyrektora KIS w przedmiocie podatku od towarów i usług.

W dacie 2 maja 2022 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w formie dokumentu elektronicznego, wpłynęło pismo, w treści którego pełnomocnik Skarżącej zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, a także objęty żądaniem przywrócenia wniosek. Zdaniem pełnomocnika, nie doręczono mu zawiadomienia o rozprawie, nie pozostawiono zawiadomienia o oczekującej przesyłce, a także nie doszło do jej powtórnego awizowania. Pełnomocnik podniósł, że o odbytej rozprawie dowiedział się w następstwie doręczenia mu odpisu wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o zasądzenie kosztów postępowania okazał się niedopuszczalny i podlegał odrzuceniu.

Zgodnie z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: P.p.s.a.), odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym podlega wniosek o przywrócenie terminu spóźniony albo niedopuszczalny z mocy ustawy, a na postanowienie w tym przedmiocie postanowienie przysługuje stronie zażalenie.

Instytucja procesowa przywrócenia terminu oparta jest na zasadzie skargowości i ma na celu ochronę strony postępowania sądowoadministracyjnego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności procesowej. Jednocześnie przywrócenie terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma miejsce tylko wówczas, gdy strona bez swej winy nie dokonała określonej czynności w ciągu zakreślonego dla tej czynności terminu ustawowego lub sądowego, przy uwzględnieniu jednak, że termin ten nadaje się do przywrócenia, a jego uchybienie powoduje bezskuteczność czynności i ujemne skutki dla sprawy.

Kluczowymi argumentami na potwierdzenie zasadności wniosku Skarżącej, było jej zdaniem stwierdzenie, iż nie została ona zawiadomiona bez swojej winy o terminie rozprawy, co w konsekwencji spowodowało utratę uprawnienia przewidzianego w art. 210 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie.

Argumentacja Skarżącej, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego okazała się chybiona z tego powodu, że:

po pierwsze: - nie znajduje zastosowania art. 210 § 1 P.p.s.a., albowiem w niniejszej sprawie nie odbyła się rozprawa, o czym Skarżąca została należycie powiadomiona, co wynika bezpośrednio z akt sądowych. Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału informujące o zamiarze skierowania sprawy na posiedzenie niejawne w składzie trzech sędziów zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 8 lipca 2020 r. (k. 96 akt sądowych); - zgodnie z treścią zarządzenia, zgoda na rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym powinna być wyrażona przez stronę w ciągu czternastu dni od dokonania jego doręczenia; - wobec faktu nieodniesienia się w żaden sposób przez Skarżącą do treści zarządzenia, dnia 17 stycznia 2022 r. prawidłowo doręczono jej zawiadomienie o wyznaczeniu terminu posiedzenia niejawnego na dzień 25 stycznia 2022 r. (k. 99, 100 akt sądowych); - posiadając wiedzę o powyższych okolicznościach Skarżąca powinna była wnieść wniosek o zasądzenie kosztów na wcześniejszym etapie postępowania;

po drugie: - termin do zgłoszenia wniosku o przyznanie kosztów postępowania jest terminem prekluzyjnym (materialnoprawnym), co oznacza, że nie podlega on przywróceniu, gdyż nie jest możliwe przywrócenie terminu do dokonania takiej czynności, która mogła być podjęta tylko do określonego momentu tj. zamknięcia rozprawy, daty posiedzenia sądu lub okresu wyznaczonego przez konkretne zdarzenie.

Wobec powyższego, z uwagi na brak podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku przez Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 P.p.s.a. w zw. z art. 193 i art. 210 § 1 tej ustawy postanowił On jak w sentencji.