Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 192/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art 35 , art 138§1 pkt 1 kpa
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Protokolant Michał Iwanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2008 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Wojewody na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Wojewoda, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118) po rozpatrzeniu odwołań: Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. "A" w S., Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. "B" w S., Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. "C" w S., od decyzji Prezydenta Miasta S. Nr [...] z [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usługowego

z garażem podziemnym przy ul. [...] w S. - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji

W uzasadnieniu decyzji podano, że w dniu 18 czerwca 2007 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa "D" wystąpiła z wnioskiem o pozwolenie na budowę załączając dokumentację projektową i oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Organ I instancji po przyjęciu wszystkich uwag i zastrzeżeń zgłoszonych przez strony postępowania w dniu [...] wydał pozwolenie na budowę dla planowanej inwestycji. Od powyższej decyzji odwołał się Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. "A" w S. podnosząc, że inwestycja narusza interes prawny współwłaścicieli nieruchomości położonej przy ul. [...] i nie spełnia wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich. Odwołanie złożył również Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. "C", zarzucając, że realizacja inwestycji stanowi zagrożenie dla nieruchomości przy ul. [...] w S. Poza tym odwołanie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości przy ul. "B"

w S. podnosząc, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie określa, w myśl art. 36 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego szczególnych warunków prowadzenia robót budowlanych i zabezpieczenia terenu budowy, a ekspertyzy wykonane przez rzeczoznawcę wykazały, że użycie ciężkiego sprzętu w pobliżu oficyn [...] jest wykluczone. Ponadto w decyzji nie umieszczono informacji na temat szerokości i usytuowania strefy wolnej od użycia ciężkiego sprzętu podczas realizacji inwestycji. Realizacja inwestycji w odległości 4,35 m od granicy działki na poziomie fundamentów z projektowanymi wykopami poniżej posadowienia zachodniej oficyny "B", stwarza zagrożenie dla istniejącej, usytuowanej na granicy z działką inwestycyjną nr [...], oficyny. Remonty ścian oficyn przy ul. [...] są niezależną sprawą, nie mającą wpływu na zabudowę sąsiedniej działki pod warunkiem, że w pobliżu oficyn nie będą prowadzone roboty ziemne z użyciem ciężkiego sprzętu, zgodnie z opiniami rzeczoznawców budowlanych.

Organ II instancji odnosząc się do podniesionych zarzutów stwierdził, że

w dniu [...] Prezydent Miasta S. wydał decyzję o warunkach zabudowy Nr [...] dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z funkcją usługowo-handlową wraz z infrastrukturą techniczną i jednokondygnacyjnym garażem wielostanowiskowym z użytkowym wykorzystaniem stropodachu. W decyzji określono m.in. obowiązującą linię zabudowy od ulicy [...] wyznaczoną przez lica sąsiednich budynków przy ul. [...] oraz maksymalny wskaźnik zabudowy, który ustalono na 80 % powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki.

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie wzorów (...) decyzji o pozwoleniu na budowę, określa wzór decyzji o pozwoleniu na budowę. Według wzoru w decyzji o pozwoleniu na budowę w punkcie l) powinny być określone, zgodnie z art. 36 ust. 1, art. 42 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego, szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych.

W zaskarżonej decyzji pkt. l dotyczy udokumentowania przez inwestora sposobu gospodarowania odpadami powstającymi w trakcie realizacji inwestycji i spełnienie wymagań jednostek uzgadniających projekt budowlany. Nie określono zaś pozostałych warunków zabezpieczenia budowy wynikających z ekspertyz rzeczoznawców wykonanych w związku z planowaną inwestycją jak i z załączonej do dokumentacji projektowej Informacji Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia, wykonanej przez projektanta inwestycji. Informacja ta szczegółowo określa sposób prowadzenia robót przy realizacji zamierzenia budowlanego i zwraca szczególną uwagę na prace wykonywane w bezpośrednim sąsiedztwie budynków oficyn przy ul. [...] stojących na granicy działki inwestycyjnej. W informacji określono strefę szerokości 6 m, przylegającą do elewacji budynków nr [...],[...],[...],[...], w której nie będzie używany ciężki sprzęt powodujący drgania oraz strefę wzdłuż elewacji budynku nr [...] i częściowo budynku nr [...], w której nie należy wykonywać wykopów, ale równolegle, do której można wykonać wykop wąskoprzestrzenny o szerokości około 2,5 m. Prowadzenie prac w tym wykopie podyktowane zostało zachowaniem szczególnych środków ostrożności podczas robót budowlanych prowadzonych wzdłuż ściany przewiązanej z elewacją budynków nr [...] i częściowo nr [...], która posadowiona jest płyciej niż same kamienice. Sprzęt dopuszczony do wykonywania wykopów i sposób wykonywania prac ziemnych został określony w ekspertyzie budowlanej dotyczącej stanu istniejącego budynków sąsiadujących z nowoprojektowaną inwestycją - Ekspertyza techniczna stanu konstrukcji budynków przy projektowanej inwestycji na działce nr [...],[...] ul. [...] wykonana przez rzeczoznawcę w czerwcu 2007 r. i załączona do projektu budowlanego, oraz opracowanie BiOZ w pkt. "Roboty ziemne". Zaznaczono tam dodatkowo, że prace ziemne winny być prowadzone zgodnie z dokumentacją geotechnicznych warunków posadowienia budynku mieszkalno-usługowego na działkach nr [...] i [...] przy ul. [...] z września 2006 r. wykonaną przez rzeczoznawcę.

Załączona do projektu budowlanego ekspertyza techniczna stanu konstrukcji budynków przy projektowanej inwestycji z czerwca 2007, Informacja Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia, Dokumentacja geotechnicznych warunków posadowienia budynku mieszkalno-usługowego na działkach nr [...] i [...] przy ul. [...]

z września 2006 r. zostały wykonane przez osoby posiadające stosowne uprawnienia i stanowią załącznik do decyzji z dnia [...], o pozwoleniu na budowę. Brak zatem w pkt. l zaskarżonej decyzji szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych, zawartych w dokumentach, nie stanowi wady uzasadniającej uchylenie przedmiotowej decyzji. Wszystkie ekspertyzy rzeczoznawców znajdujące się w aktach sprawy i wykonane dla istniejących budynków w sąsiedztwie działek inwestycyjnych [...],[...] jednoznacznie wykazały, że ich stan techniczny jest nieodpowiedni.

W ekspertyzach przedstawionych przez inwestora nie ma zakazu realizacji planowanej inwestycji na działkach [...],[...], jest natomiast przedstawiony szczegółowy program naprawczy istniejących budynków w celu usunięcia stwierdzonych braków i wad, których usunięcie umożliwi dalsze bezpieczne ich użytkowanie.

Natomiast w ekspertyzach wykonanych dla budynków przy ul. [...],[...] i [...], na zlecenie Zarządów Wspólnot Mieszkaniowych tych nieruchomości, wymienione zostały przyczyny uniemożliwiające ich realizacje takie jak: aktualnie wadliwy stan techniczny i użytkowy budynku oficyny oraz zagrożenie awaryjne; spowodowanie koncentracji nacisku na podłoże gruntowe, pod fundamentami,

a w konsekwencji dodatkowe osiadanie przedmiotowego budynku; wykluczenie możliwości zastosowania ciężkiego sprzętu budowlanego ze względu na drgania

i wstrząsy podłoża gruntowego.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w związku

z prowadzonym postępowaniem w sprawie stanu technicznego budynków przy

ul. [...] oficyna [...], i [...] oficyna, które są w nieodpowiednim stanie technicznym, na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, wydał decyzje nakazujące właścicielom nieruchomości usunięcia nieprawidłowości w stanie tych budynków, stwierdzonych na podstawie opracowań rzeczoznawców, a mianowicie ekspertyzy budowlanej dotyczącej aktualnej oceny stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. [...] oficyna i oddzielnej dla budynku mieszkalnego przy ul. [...] oraz ekspertyzy budowlanej dotyczącej ustalenia stanu technicznego i bezpieczeństwa budynku mieszkalnego (oficyna zach. przy ul. [...].

Ekspertyza wykonana w czerwcu 2007 r. wskazuje na konieczność przeprowadzenia remontów budynków przy ul. [...] Nr [...] i Nr [...] (zwłaszcza szczytowych ścian), w celu zapewnienia bezpieczeństwa ich konstrukcji, jeszcze przed przystąpieniem do realizacji planowanej inwestycji pomiędzy obu budynkami.

Z dokumentacji geotechnicznej wynika, że fundamenty istniejącego budynku przy

ul. [...] nr [...] i nr [...] znajdują się na wysokości 13,38 m n.p.m., czyli o 3,65 m poniżej powierzchni terenu od strony działki nr [...], natomiast fundamenty istniejącego budynku przy ul. [...] znajdują się na wysokości 13,21 m n.p.m., czyli

o 3,97 m poniżej powierzchni terenu od strony działki nr [...]. Jak wynika z opracowania geotechnicznego na podstawie wykonanych odkrywek udało się wprawdzie ustalić poziom posadowienia tylko dwóch oficyn, jednak stwierdzony

w nich zbliżony poziom spodu ław pozwala sądzić, że wszystkie cztery oficyny posadowione zostały na jednakowym poziomie, czyli na wysokości 13,38 m n.p.m. - 13,21 m n.p.m.

Fundamenty nowoprojektowanego budynku zostały zaprojektowane o 0,30 m poniżej istniejącego budynku przy ul. [...] nr [...] i nr [...]i o 0,13 m, poniżej istniejącego budynku przy ul. Swarożyca 11, czyli na wysokości 13,68 m n.p.m. Projekt budowlany przewiduje poziom posadowienia fundamentów na takiej głębokości i w takiej odległości od istniejących fundamentów budynków nr [...],[...],[...],[...], że znajdą się one poza strefą oddziaływania i obciążenia od wykonywanego budynku w czasie jego realizacji i nie spowodują wzrostu obciążeń i osiadań tych budynków, co wynika z analizy opracowanej w oparciu o badania geotechniczne odnośnie naturalnego kąta nachylenia stoku, który powstanie podczas wykonywania wykopu pod fundamenty planowanego budynku, a fundamentami budynków nr [...],[...],[...],[...]. Z treści analizy wynika, że fundamenty planowanej zabudowy mogłyby być posadowione na głębokości większej niż projektowana o około 1,8 m. Zatem podnoszona przez skarżących kwestia błędnego wskazania głębokości posadowienia fundamentów rzędu 0,35 – 0,40 m poniżej posadowienia oficyn wynikająca ze zróżnicowanej rzeźby terenu nie ma w tym przypadku znaczenia.

Dokumentacja geotechniczna warunków posadowienia budynku mieszkalno-usługowego na działkach [...] i [...] przy ul. [...] z określeniem, na jakiej głębokości mogą być posadowione fundamenty budynku wraz z pomiarami głębokości posadowienia istniejących budynków została wykonana przez geologa

z odpowiednimi uprawnieniami. Nieodpowiedni stan techniczny sąsiednich budynków nie stanowi przyczyny uzasadniającej odmowę wydania pozwolenia na budowę dla inwestycji.

Zgodnie z Informacją o Bezpieczeństwie i Ochronie Zdrowia roboty budowlane w pobliżu budynków nr [...],[...] i [...] będą wykonywane bez użycia ciężkiego sprzętu, częściowo w wykopie wąsko-przestrzennym w pobliżu budynków nr [...] i [...]. W Analizie uwarunkowań załączonej do dokumentacji projektowej stwierdzono, że planowany obiekt spełnia warunki, o których mowa w § 13 i 60 pkt 1

i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, odnośnie odległości budynku z pomieszczeniami na pobyt ludzi od innych obiektów oraz w kwestii oświetlenia i nasłonecznieniu lokali mieszkalnych w zabudowie śródmiejskiej zarówno dla istniejącej zabudowy jak i projektowanej.

W toku postępowania odwoławczego wpłynęło pismo Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. "B", informujące o wszczęciu

z urzędu przed Okręgowym Rzecznikiem Odpowiedzialności Zawodowej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa postępowania wyjaśniającego w sprawie odpowiedzialności zawodowej M. Z. w związku ze skargą Wspólnoty na niedbałe i nierzetelne wykonanie ekspertyzy budowlanej dotyczącej oceny stanu technicznego budynków przy projektowanej inwestycji na działkach

nr [...] i [...] przy ul. [...]. W piśmie wniesiono o nieuwzględnienie,

w postępowaniu odwoławczym wniosków i twierdzeń zawartych w ekspertyzie technicznej wykonanej przez M. Z. Wszczęcie postępowania w tej sprawie nie ma jednak wpływu na rozstrzygnięcie w rozpoznawanej sprawie, ponieważ ocena materiału dowodowego dokonana na podstawie art. 80 kpa, wskazuje na brak podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji z przyczyn wskazanych przez odwołujących się. Projekt budowlany wykonały osoby uprawnione, zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji oraz uzyskano wymagane przepisami uzgodnienia i opinie. Organ I instancji uznał za strony Wspólnoty Mieszkaniowe sąsiednich nieruchomości w postępowaniu o pozwolenie na budowę, a także rozpatrzył i odniósł się do wniesionych przez strony zarzutów. W związku z tym w myśl z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Szczecinie złożyła Wspólnota Mieszkaniowa "B" w S. wnosząc o jej uchylenie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Strona skarżąca zarzuciła błędną interpretację przepisów Prawa budowlanego, na które powołał się organ, oraz pominięcie istotnych faktów i okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy.

Uzasadniając podniesione zarzuty strona skarżąca stwierdziła, że powołany przez organ odwoławczy art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego nie może mieć zastosowania w sytuacji, gdy występuje zagrożenie budynku już istniejącego, a taka sytuacja jest w przedmiotowej sprawie. Żadna ze stron nie zakwestionowała tego zagrożenia w odniesieniu do budynku oficyny zachodniej [...] w S. Pomimo tego organ I instancji nie nakazał projektantowi dokonania korekty projektu, uwzględniającej występujące zagrożenie. Taka sytuacja nie wynika jednak ze złego stanu technicznego istniejącego budynku, lecz z projektowanych robót budowlanych, które będą prowadzone w odległości 4,35 m od ściany oficyny,

a wykopy poniżej jej posadowienia. Poza tym zagrożenie zwiększa fakt, że do ściany nośnej oficyny jest dobudowana ściana sięgająca do wysokości 4 m ponad poziom terenu. Ściana ta jest ściśle powiązana ze ścianą nośną oficyny. Natomiast wykopy wykonywane będą do wysokości 4 m, co grozi osunięciem się dobudowanej ściany, jak również ściany nośnej. Okoliczności te zostały potwierdzone w ekspertyzie budowlanej dokonanej na zlecenie strony skarżącej. Natomiast ekspertyza sporządzona w czerwcu 2007 r., przedstawiona przez inwestora okazała się nierzetelna, a świadczy o tym wszczęte postępowanie dyscyplinarne przeciwko jej autorowi. Tak więc organy obu instancji rozpatrzyły sprawę na podstawie ekspertyzy której wartość merytoryczna została zakwestionowana.

Poza tym, zdaniem strony skarżącej, w decyzji o pozwoleniu na budowę organ winien określić szczególne warunki zabezpieczenia budowy i prowadzenia robót budowlanych, zwłaszcza wprowadzić zakaz używania ciężkiego sprzętu w pobliżu oficyn [...] Nr [...],[...],[...]. Strona skarżąca nie sprzeciwia się zabudowie sąsiedniego terenu, ale przy zachowaniu właściwych standardów bezpieczeństwa,

a przede wszystkim odsunięciu planowanej inwestycji około 10 m.

Strona skarżąca wskazała nadto, że w sprawie ma zastosowanie art. 147 kc, który zakazuje prowadzenia robót ziemnych grożących nieruchomościom sąsiednim utratą wsparcia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska.

W piśmie z dnia 1 kwietnia 2008 r. strona skarżąca odnosząc się do treści odpowiedzi na skargę rozszerzyła przedstawioną wcześniej argumentację.

W dniu 9 maja 2008 r. strona skarżąca złożyła oświadczenie odnoszące się do okoliczności sprawy i załączyła pismo Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej z dnia 11 kwietnia 2008 r. informujące o sporządzeniu wniosku

o ukaranie w postępowaniu dyscyplinarnym M. Z., który dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów.

W dniu 16 maja 2008 r. wpłynęło do Sądu pismo organu odwoławczego,

w którym odniesiono się do kwestii związanych z prowadzonym postępowaniem dyscyplinarnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny wykonuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej sprawowanej pod względem zgodności z prawem.

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności

z prawem dała podstawę do stwierdzenia, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Sporna między stronami jest kwestia, istnienia stanu zagrożenia dla strony skarżącej katastrofą budowlaną w związku z planowana inwestycją. W przekonaniu strony skarżącej istnieje duże zagrożenie, że realizacja inwestycji doprowadzi do katastrofy budowlanej, ponieważ roboty będą prowadzone w bezpośrednim sąsiedztwie budynku Wspólnoty, a także pod ziemią.

Organ odwoławczy rozstrzygając sprawę oparł się na danych zawartych

w "Ekspertyzie technicznej stanu konstrukcji budynków przy projektowanej inwestycji na dz. [...] i [...] ul. [...]" sporządzonej w czerwcu 2007 r. przez M. Z., uznając trafność zawartych w niej ustaleń. Jednak strona skarżąca przedstawiła ekspertyzę z dnia 3 października 2007 r. sporządzoną przez R. M. (uzupełnioną aneksem z dnia 19 października 2007 r.) i zawierającą argumentację podważającą ustalenia ekspertyzy stanowiącej podstawę rozstrzygnięcia organu. W takiej sytuacji organ winien był szczegółowo odnieść się do ustaleń tej ekspertyzy i w uzasadnieniu decyzji wskazać fakty, które uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł, oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

Zgodnie z art. 7 kpa w toku postępowania organy administracji publicznej winny działać w sposób praworządny i podejmować wszelkie czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na uwadze interes społeczny. Przepis ten pozostaje w związku z art. 77 § 1 kpa nakazującym organowi w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowody. Funkcjonowanie zasady prawdy w postępowaniu administracyjnym zobowiązuje organ do szczególnej staranności w wyjaśnieniu wszystkich faktów istotnych dla sprawy. W szczególności organ jest zobowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić

w sposób wymagany przez przepisy kpa (zob. wyrok NSA z dnia 26.05.1981 r., S.A. 810/81, ONSA 1981, Nr 1 poz. 45). Zgodnie z wyrokiem SN z dnia 23 listopada

1994 r. III ARN 55/94, OSNAPiUS 1995, Nr 7, poz. 83, ustalenia faktyczne należy traktować jako dowolne, jeżeli znajdują wprawdzie oparcie w materiale dowodowym, ale niekompletnym.

W rozpatrywanej sprawie pomimo obszernego uzasadnienia decyzji (elementy opisowe) organ nie dokonał właściwej oceny wartości dowodowej przeprowadzonych ekspertyz (opinii). Ich ustalenia były odmienne i w takiej sytuacji, zgodnie

z art. 84 § 1 kpa, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ administracji publicznej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii.

Poza tym, jak wskazuje strona skarżąca, istnieją przesłanki do zakwestionowania poprawności ekspertyzy przedstawionej przez inwestora, ponieważ prowadzone jest postępowanie dyscyplinarne przeciwko autorowi tej ekspertyzy. Wprawdzie moc wiążącą posiadają orzeczenia dyscyplinarne prawomocne, ale złożenie wniosku o ukaranie przez rzecznika dyscyplinarnego stanowi istotną informację, mającą znaczenie w sprawie, ponieważ taki wniosek jest składany po przeprowadzeniu przez rzecznika postępowania przygotowawczego (wyjaśniającego) po ocenie, że istnieją podstawy przesłanki (do ukarania).

W związku z powyższym przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien rozważyć celowość przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w kwestii zagrożenia katastrofą budowlaną, a także wyznaczenia, zgodnie z art. 89 kpa rozprawy gdyż zapewni to przyspieszenie (uproszczenie) postępowania, a w sprawie ewidentnie istnieje potrzeba uzgodnienia interesów stron, ewentualnie przy udziale biegłych.

Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak

w sentencji.