Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 3047/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 1 pkt 10a
journal: Dz.U. 2011 nr 74 poz 397
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Rypina, Sędzia NSA Anna Dumas (sprawozdawca), Sędzia NSA (del.) Zbigniew Romała, Protokolant Anna Rembowska, po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie działającego z upoważnienia Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 3130/12 w sprawie ze skargi A. [...] B.V. z siedzibą w Holandii na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 2 sierpnia 2012 r. nr IPPB5/423-369/12-5/AJ w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie działającego z upoważnienia Ministra Finansów na rzecz A. [...] B.V. z siedzibą w Holandii kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

II FSK 3047/13

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 3130/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi A. B.V. z siedzibą w Holandii uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 2 sierpnia 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.

Ze stanu sprawy przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że skarżąca wystąpiła o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie i przedstawiła zdarzenie przyszłe, wskazując, że jest spółką kapitałową prawa holenderskiego (odpowiednik spółki z ograniczoną odpowiedzialnością prawa polskiego), holenderskim rezydentem podatkowym oraz podatnikiem w podatku dochodowym od osób prawnych. Skarżąca posiada bezpośrednio oraz pośrednio 100% udziałów w polskich spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością. Planuje założyć fundusz inwestycyjny z siedzibą na Cyprze o statusie prywatnego funduszu międzynarodowego zbiorowego inwestowania – P. (dalej: "PICIS", "Fundusz"). Po złożeniu aplikacji oraz spełnieniu wymogów określonych w cypryjskiej ustawie o jednostkach międzynarodowego zbiorowego Inwestowania (International Collective Investment Scheme Law No. 47(1) z 1999 roku, dalej: "Ustawa o ICIS"), Fundusz uzyska status funduszu PICIS od Centralnego Banku Cypru (dalej: "CBP"). Fundusz będzie działał w formie International Variable Capital Company (dalej "IVCC"), czyli międzynarodowej spółki prawa cypryjskiego o zmiennym kapitale zakładowym, której wyłącznym przedmiotem działalności będzie zbiorowe inwestowanie w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe. PICIS będzie emitował jednostki uczestnictwa (certyfikaty inwestycyjne) na rzecz uczestników. PICIS jako podmiot podlegający nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na Cyprze, będzie posiadał status cypryjskiego rezydenta podatkowego i tym samym podlegać będzie regulacjom cypryjskiej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Ponadto Fundusz będzie podlegał opodatkowaniu od całości uzyskanych dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. Rezydencja podatkowa Funduszu potwierdzona zostanie cypryjskim certyfikatem rezydencji.

Skarżąca wskazała, że wyłącznym przedmiotem działalności PICIS będzie zbiorowe inwestowanie w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe. Fundusz planuje podejmowanie inwestycji, także na rynku polskim poprzez obejmowanie akcji lub udziałów w polskich spółkach, innych praw majątkowych, czy też bezpośrednio w nieruchomości albo inne aktywa. Fundusz będzie prowadził swoją działalność na podstawie zezwolenia wydanego przez CBC i będzie wpisany do Rejestru Funduszy prowadzonego przez CBC. Działalność Funduszu będzie podlegała nadzorowi i regulacjom CBC. Nadzór ten będzie wyrażać się także m.in. w obowiązku uzyskania zgody CBC na powołanie spółki zarządzającej, która występować będzie w roli menadżera (dyrektora) Funduszu. Powoła również depozytariusza, który będzie m.in. prowadził rejestr aktywów oraz przechowywał jego aktywa. Depozytariuszem Funduszu będzie bank cypryjski.

Skarżąca wskazała również, iż podmiotem zarządzającym Funduszem będzie spółka zarządzająca, której przedmiotem działalności będzie zarządzanie funduszami typu PICIS. Spółka zarządzająca Funduszem będzie uprawniona do prowadzenia działalności we wskazanym zakresie na podstawie zezwolenia CBC (który jest organem nadzoru nad rynkiem finansowym Cypru), wydanego w trakcie procedury jego tworzenia. Wydanie zezwolenia przez CBC poprzedzi szczegółowa weryfikacja doświadczenia inwestycyjnego osób pełniących funkcje zarządcze w spółce zarządzającej Funduszem. CBC będzie badać w szczególności dotychczasową karierę zawodową osób zarządzających, ich referencje otrzymane od poprzednich pracodawców, a także wykształcenie i kompetencje. W przyszłości, Fundusz będzie uzyskiwał przychody z tytułu inwestycji na polskim rynku (pochodzące z posiadanych przez Fundusz polskich spółek, czy też innych praw majątkowych). Uczestnicy funduszu, w tym skarżąca uprawnieni są do partycypowania w zyskach funduszu. Nie posiadają oni prawa głosu, nie są także uprawnieni do udziału w zarządzaniu funduszem PICIS w szczególności, uczestnicy funduszu nie posiadają innych praw korporacyjnych właściwych dla spółek kapitałowych, takich jak np. udział w zgromadzeniu wspólników, gdyż fundusz PICIS takich organów nie posiada. PICIS będzie działał w formie prawnej IVCC, która musi posiadać co najmniej jednoosobowy zarząd (osobę fizyczną lub dyrektora korporacyjnego), co wynika z cypryjskiego prawa spółek. W planowanej strukturze, funkcję zarządu IVCC pełnić będzie dyrektor korporacyjny - spółka A. Ltd., która będzie spółką prawa cypryjskiego, powołaną w celu zarządzania PICIS.

Odpowiedzialność za wszelkie aspekty zarządzania funduszem, w tym za zapewnienie, że wszelkie zobowiązania finansowe i umowy są należycie wypełniane spoczywa na spółce zarządzającej PICIS – A. Ltd. Natomiast depozytariusz PICIS (B.) będzie odpowiedzialny m.in. za weryfikację prawidłowości rozliczeń z uczestnikami funduszu. Zezwolenie CBC na prowadzenie działalności obejmującej zarządzanie instytucjami wspólnego inwestowania wydane dla spółki zarządzającej PICIS będzie obejmowało swym zakresem uprawnienie A. Ltd. do pełnego zarządzania PICIS oraz jego aktywami, z zastrzeżeniem działania zgodnie z ustaloną polityką inwestycyjną, dokumentami założycielskimi oraz przepisami prawa.

W związku z powyższym skarżąca spytała czy działalność (przychody/dochody) Funduszu będzie podlegać zwolnieniu z opodatkowania na terytorium Polski, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 10a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) – dalej: u.p.d.o.p.?

Zdaniem skarżącej działalność Funduszu będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania na terytorium Polski, ze względu na spełnienie przesłanek wynikających z art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. Skarżąca argumentowała, że Fundusz posiadał będzie status cypryjskiego rezydenta podatkowego (certyfikat rezydencji) i podlegał będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. Jako wyłączny przedmiot działalności Funduszu stanowić będzie zbiorowe inwestowanie w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe, co wynika z wymogów przepisów ICIS i jest warunkiem niezbędnym do uzyskania autoryzacji CBC do prowadzenia działalności w tej formie. Prowadził będzie działalności na podstawie zezwolenia wydanego przez CBC (cypryjski organ nadzoru nad rynkiem finansowym Cypru dla funduszy typu PICIS, odpowiedzialny za autoryzacje statusu PICIS). Zatem działalność Funduszu będzie podlegała bezpośredniemu nadzorowi CBC, który sprawuje go m. in. poprzez dokonywanie kontroli ksiąg i rejestrów PICIS pod kątem ich prowadzenia zgodnie z wymogami prawa cypryjskiego. Fundusz powoła depozytariusza, który będzie m.in. prowadził rejestr aktywów oraz przechowywał jego aktywa. Podmiotem zarządzającym Funduszem będzie spółka zarządzająca, której przedmiotem działalności będzie zarządzanie funduszami typu PICIS. Spółka zarządzająca Funduszem będzie uprawniona do prowadzenia działalności we wskazanym zakresie na podstawie zezwolenia CBC, wydanego w trakcie procedury tworzenia Funduszu.

W interpretacji indywidualnej z dnia 2 sierpnia 2012 r. Minister Finansów, z upoważnienia którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, uznał stanowisko skarżącej za nieprawidłowe. Organ zaznaczył, że cypryjska spółka inwestycyjna PICIS stanowi całkowicie odmienną konstrukcję prawną od przyjętej w przez polskiego ustawodawcę dla funduszy inwestycyjnych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.p. Kolejno podniesiono, że fundusz PICIS nie spełnia warunku dotyczącego bycia zarządzanym przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę. W jego ocenie w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. c i f u.p.d.o.p rozdzielono wymagania stawiane odpowiednio funduszowi i podmiotowi zarządzającemu, wskazując że oba podmioty w sposób niezależny muszą uzyskać zezwolenia na prowadzenie działalności. Zdaniem organu, podmiot zarządzający (uprawniony do zarządzania funduszem PICIS na podstawie zezwolenia udzielonego przez Bank Centralny Cypru) nie będzie dysponował zezwoleniem nakładającym tylko na spółkę zarządzającą określone prawa, obowiązki i odpowiedzialność właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmiot ten ma siedzibę na prowadzenie działalności w zakresie zarządzania funduszami inwestycyjnymi. Adresatem licencji, certyfikatu uznania ("certificate of recognition") będzie bowiem spółka inwestycyjna (IVCC), a nie spółka zarządzająca (A. Ltd.).

Następnie Minister Finansów odniósł się do kwestii pojęcia depozytariusza, zawartego w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. "e" u.p.d.o.p. stwierdzając, iż nie wystarczy odwołanie do ustalenia, że jest to podmiot (osoba fizyczna lub prawna) przyjmujący depozyt, lecz konieczne jest wykazanie, że depozytariusz ten gwarantuje bezpieczeństwo środków przechowywanych aktywów. Potwierdził, iż depozytariusz, o którym mowa we wniosku wykazuje istotnie tożsame cechy i pełni takie same funkcje, jakie przypisuje depozytariuszom funduszy inwestycyjnych ustawa z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 146, poz. 1546 ze zm.) - dalej: "u.f.i.", względnie dyrektywa UCITS. Odwołując się do art. 72 ust. 1 pkt 2 i 3 u.f.i., określającego obowiązki depozytariusza stwierdził, iż zasady odpowiedzialności w przypadku Funduszu będą spoczywały na spółce zarządzającej. W istocie rola depozytariusza będzie ograniczona do funkcji kontrolnych, tj. weryfikacji prawidłowości rozliczeń. Wskazano również na odmienne uregulowanie dotyczące konsekwencji cofnięcia decyzji zezwalającej na działalność, w przypadku cofnięcia Funduszowi licencji dyrektor korporacyjny nadal zarządza funduszem. Zdaniem Organu ma to potwierdzać, iż licencja CBC w rzeczywistości obejmuje tylko akceptację danej spółki inwestycyjnej (w przedmiotowym przypadku działającej w formie IVCC) jako podmiotu działającego w schemacie, reżimie prawnym PICIS, a nie zezwolenie dla spółki zarządzającej na prowadzenie określonego typu działalności.

W związku z powyższym organ zakwestionował stanowisko, iż spółka inwestycyjna (IVCC) z siedzibą na Cyprze, posiadająca status PICIS, jest równoważna polskiemu funduszowi inwestycyjnemu (zarządzanemu przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych) i spełnia kryteria określone w art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany przedmiotowej interpretacji.

W skardze na ww. interpretację indywidualną skarżąca zarzuciła naruszenie:

- art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. przez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że fundusz inwestycyjny z siedzibą na Cyprze o statusie prywatnego funduszu międzynarodowego zbiorowego inwestowania (PICIS), którego założenie planuje skarżąca, nie będzie korzystać ze zwolnienia podmiotowego z opodatkowania u.p.d.o.p. w Polsce;

- art. 63 ust. 1 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dalej: TFUE), przez dokonanie takiej wykładni art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p., która prowadzi do dyskryminacji zagranicznego funduszu i w rezultacie narusza zasadę swobodnego przepływu kapitału.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

W zaskarżonym wyroku WSA w Warszawie wyjaśnił istotę zwolnienia z podatku dochodowego od dnia 1 stycznia 2011 r. instytucji wspólnego inwestowania. W ocenie Sądu, stanowisko Ministra Finansów co do interpretacji art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. nie znajduje uzasadnienia w intencjach ustawodawcy polskiego i wspólnotowego, do których odwołano się w zaskarżonej interpretacji. Sąd stwierdził, że celem dokonania porównania formy oraz przedmiotu działalności skarżącej z funduszami krajowymi, korzystającymi ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych istotne jest stwierdzenie, czy skarżąca działała jako fundusz inwestycyjny oraz prowadziła wyłącznie działalność analogiczną jak krajowe fundusze inwestycyjne określoną w art. 3 u.f.i. Do zastosowania zwolnienia podatkowego określonego w art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. wystarczające jest spełnienie wskazanych w tym przepisie przesłanek, który nie stawia warunku funkcjonowania zagranicznych funduszy inwestycyjnych według ściśle określonych zasad wskazanych w przepisach u.f.i.

Sąd uznał, że warunki przewidziane w art. 6 ust. 1 pkt 10 a lit. e) i f) są spełnione również wtedy gdy obowiązki depozytariusza sprowadzają się przede wszystkim do działania w interesie uczestników funduszu inwestycyjnego. Do tych obowiązków należeć będzie zatem prowadzenie rejestru aktywów funduszu i wykonywanie innych powierzonych mu obowiązków, w szczególności zaś o charakterze kontrolno-nadzorczym. Nie muszą to być obowiązki tożsame z tymi, które wynikają wprost z ustawy o funduszach inwestycyjnych. Co do zezwolenia właściwego organu nadzoru nad rynkiem finansowym bez znaczenia pozostaje, zdaniem Sądu, okoliczność, że jest to zezwolenie wspólne dla funduszu oraz spółki zarządzającej, a warunku aby były to dwa odrębne zezwolenia nie przewiduje art. 6 ust. 1 pkt 10 a lit.f) ani też przepisy prawa wspólnotowego. Sąd uznał przy tym, że interpretacja art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.p. prezentowana przez Ministra Finansów prowadzi w istocie do obejścia przepisów prawa wspólnotowego, które były podstawą wprowadzenia zwolnienia podatkowego dla funduszy zagranicznych. Zdaniem Sądu, Minister Finansów nie uwzględnił specyfiki funkcjonowania cypryjskich funduszy inwestycyjnych, które istotnie mają miejsce w stosunku do podmiotów polskich, ale w świetle art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p., oraz uzasadnienia do rządowego projektu ustawy wprowadzającej ten przepis do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a także przepisów prawa wspólnotowego, nie dają podstaw do przyjęcia, że w stanie faktycznym sprawy skarżąca nie spełnia warunku określonego w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. e) i f) u.p.d.o.p.

W skardze kasacyjnej od ww. wyroku Minister Finansów zaskarżył go w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie WSA sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie od skarżącej na rzecz organu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego wg norm przepisanych, zarzucając naruszenie prawa materialnego, polegające na błędnej wykładni art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. poprzez uznanie, że instytucja określona we wniosku o wydanie interpretacji korzysta ze zwolnienia od opodatkowania w Polsce podatkiem dochodowym od osób prawnych od dochodów uzyskiwanych ze źródeł położonych na terytorium Polski.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną wniesiono o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego wg norm prawem przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Autor skargi kasacyjnej w oparciu o podstawę kasacyjną określoną w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zarzucił naruszenie prawa materialnego polegające na błędnej wykładni art. 6 ust. 1 pkt 10 a u.p.d.op. poprzez uznanie, że instytucja określona we wniosku o wydanie interpretacji, korzysta ze zwolnienia od opodatkowania w Polsce podatkiem dochodowym od osób prawnych od dochodów uzyskiwanych ze źródeł położonych na terytorium Polski.

Przechodząc do merytorycznej oceny stanowiącego istotę sporu zagadnienia prawnego podstaw i warunków podmiotowego zwolnienia z polskiego podatku dochodowego od osób prawnych instytucji wspólnego inwestowania, mających siedzibę w innym, niż Rzeczpospolita Polska, państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie, należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, w pierwszym rzędzie należy stwierdzić, że normatywne przesłanki takiego zwolnienia zostały zawarte, w sposób wyczerpujący, w art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. W przepisach skodyfikowanych pod literami od a do f wymienionego punktu 10a określono bowiem wszystkie warunki, jakim winna odpowiadać zagraniczna instytucja wspólnego inwestowania, by z omawianego zwolnienia skorzystać. W przepisach tych kolejno mowa o: nieograniczonym obowiązku podatkowym w państwie siedziby (lit. a), wyłącznym przedmiocie działalności (lit. b), prowadzeniu działalności na podstawie zezwoleń właściwych organów nadzoru oraz podleganiu kontroli tych organów (lit. c i d), depozytariuszu aktywów instytucji (lit. e) oraz zarządzaniu instytucją przez określone podmioty (lit. f). Jeżeli zatem zagraniczna instytucja zbiorowego inwestowania spełnia wszystkie wyszczególnione w tych przepisach wymogi, objęta jest podmiotowym zwolnieniem od polskiego podatku dochodowego od osób prawnych, niezależnie od tego, czy poza tym odpowiada, czy też nie odpowiada warunkom stawianym polskim funduszom inwestycyjnym przez ustawę o funduszach inwestycyjnych. Takie stanowcze twierdzenie można sformułować w oparciu o literalne brzmienie art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p., gdyż z jego treści wynika brak normatywnych podstaw do poszukiwania jeszcze innych, niż w nim wymienione, przesłanek zastosowania zwolnienia.

Dlatego też nie sposób podzielić zapatrywania organu interpretacyjnego, jakoby dla zwolnienia zagranicznego funduszu inwestycyjnego od polskiego podatku dochodowego od osób prawnych nie było wystarczające spełnienie warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a - f u.p.d.o.p., ale konieczne było również uznanie funduszu zagranicznego za równoważny polskiemu funduszowi inwestycyjnemu. Zapatrywanie to, wywodzone z przesłanek funkcjonalnych, pomija bowiem jednoznaczne wnioski wypływające z gramatycznej analizy przepisów ustanawiających to zwolnienie. Argumentacja oparta na wykładni funkcjonalnej tych przepisów nie jest zresztą przekonująca z przyczyn wyłożonych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny – otóż rozszerzenie zwolnienia podatkowego na zagraniczne instytucje wspólnego inwestowania miało na celu zapobieżenie nierównemu traktowaniu takich instytucji w Polsce, prowadzącemu do naruszenia traktatowej zasady swobody przepływu kapitału (art. 63 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej); dlatego też wykładnia funkcjonalna tych przepisów przemawia przeciwko wnioskom proponowanym przez organ interpretacyjny.

Odnośnie do drugiej spornej w sprawie kwestii, a mianowicie spełnienia przez skarżącą warunku wymienionego w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. f u.p.d.o.p., a więc zarządzania instytucją wspólnego inwestowania przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę, również zgodzić się należy z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, że skarżąca warunek ten spełnia. Przede wszystkim, zgodnie z regułami postępowania interpretacyjnego, podstawę faktyczną interpretacji stanowi wyłącznie opis zdarzenia przyszłego, przedstawiony przez wnioskodawcę (skarżącą). Z opisu tego wynika, że spółka, która będzie zarządzać funduszem, będzie prowadzić działalność na podstawie zezwolenia organów nadzoru nad rynkiem finansowym Republiki Cypru, przy czym bez znaczenia pozostaje okoliczność, że jest to zezwolenie wspólne dla funduszu i spółki zarządzającej. W skardze kasacyjnej zakwestionowano spełnienie warunku z art. 6 ust. 1 pkt 10 a lit f u.p.d.op. poprzez brak dysponowania wymienionym zezwoleniem oraz zarządzanie przez Spółkę zarządzającą wraz z innymi osobami fizycznymi. Zagadnienie to nie było przedstawione we wniosku, a argument dotyczący modelu zarządzania nie był podnoszony w interpretacji. Organ udziela interpretacji w odniesieniu do stanu faktycznego wynikającego z wniosku o interpretację. Postępowanie w przedmiocie udzielenia interpretacji nie może zmierzać do kwestionowania przez organ interpretacyjny stanu faktycznego podawanego przez podatnika. Organ podatkowy dokonuje interpretacji przyjmując stan faktyczny określony przez stronę.

W konsekwencji nie można więc uznać zasadności postawionego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. przez jego błędną wykładnię wskutek uznania, że opisana we wniosku o wydanie interpretacji instytucja wspólnego inwestowania z siedzibą na terytorium Republiki Cypru korzysta ze zwolnienia od opodatkowania w Polsce podatkiem dochodowym od osób prawnych od dochodów uzyskiwanych ze źródeł położonych na terytorium Polski. Pomijając już okoliczność, że formuła zarzutu w istocie nie odnosi się do błędnej wykładni przepisu, ale do jego niewłaściwego zastosowania, jest on nietrafny zarówno ze względu na bezzasadne warunkowanie zwolnienia od uznania zagranicznego funduszu za równoważny polskiemu funduszowi inwestycyjnemu, jak i ze względu na dopatrywanie się nieprawidłowości w formule jego zarządu, która nie wynikała z wniosku o udzielenie interpretacji.

W związku z powyższym orzeczono na podstawie art. 184 p.p.s.a. o kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.