Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 437/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2013-10-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 11 października 2013r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku adwokata T.G. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 3 lipca 2013r. sygn. akt I SA/Ol 437/13 w sprawie ze skargi S.S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie) na rzecz adwokata T.G. kwotę w wysokości 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie w ramach prawa pomocy opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 lipca 2013r. sygn. akt jak wyżej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał S.S. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata.

Pismem z dnia 21.08.2013r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu w osobie adw. T.G.

W dniu 30.09.2013r. wpłynęła do Sądu, sporządzona przez adwokata opinia prawna o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2013r. sygn. akt I SA/Ol 437/13, zawierająca wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które zgodnie z oświadczeniem nie zostały uiszczone w całości ani w części.

Stosownie do § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst Dz.U. z 2013r. poz. 461) koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.

Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia stanowi natomiast, iż stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat - 75% stawki minimalnej, w obu wypadkach nie mniej niż 120 zł. Z kolei według § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Zatem w sytuacji, gdy podjęcie przez adwokata T.G. czynności procesowych w imieniu strony skarżącej w postaci sporządzenia opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie budzi wątpliwości, wniosek o zasądzenie kosztów z tego tytułu zasługuje na uwzględnienie. Wysokość wynagrodzenia ustalono w kwocie 180 zł powiększonej o należny podatek VAT (23 %) w kwocie 41,40 zł mając na uwadze, iż sporządzenie opinii dotyczyło innej sprawy niż określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) cyt. rozporządzenia oraz, że adwokat nie prowadził niniejszej sprawy w pierwszej instancji.

Z tych względów, na podstawie powołanych wyżej przepisów w związku z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012r. poz. 1270 ze zm.), Sąd postanowił jak w sentencji.