Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 212/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 22 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami na okres zasiłkowy 2019/2020 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 maja 2020 r. (data wpływu) M. N. (dalej: strona lub skarżąca) wniosła skargę na opisaną w sentencji bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami na okres zasiłkowy 2019/2020.

Zarządzeniem przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 czerwca 2020 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia

we właściwym organie ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie.

Powyższe wezwanie zostało doręczone dorosłemu domownikowi strony skarżącej w dniu 27 sierpnia 2020 r. W przewidzianym okresie strona nie usunęła jednak braków formalnych wniesionej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej u.p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie, o czym stanowi art. 52 § 2 u.p.p.s.a.

Z treści powyższych przepisów wynika więc, że w razie pozostawania przez organ administracji publicznej w bezczynności, droga sądowa staje się dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego.

W myśl zaś art. 37 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej k.p.a.), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Przy czym ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie albo do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.).

A zatem, zanim strona wniesie skargę do sądu na bezczynność organu, musi wykorzystać przysługujący środek prawny w postaci ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie, złożony do organu administracji publicznej odpowiedniego stopnia. Również z treści art. 53 § 2b u.p.p.s.a. wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Należy przy tym podkreślić, że to na stronie skarżącej ciąży obowiązek wykazania, że przed złożeniem skargi skierowała do właściwego organu ponaglenie.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wystąpiła ze stosownym ponagleniem. Takiego dokumentu brak jest bowiem w aktach administracyjnych przekazanych przez organ wraz ze skargą. Strona nie przedstawiła go również na skierowane do niej wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi, którego termin realizacji upłynął bezskutecznie z dniem 3 września 2020 r.

W takiej sytuacji należało przyjąć, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia.

Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, skarga, która nie została poprzedzona ponagleniem, nie może być merytorycznie rozpoznana przez sąd administracyjny i winna ulec odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a. (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2010 r. sygn. akt I OSK 7/10 i z dnia 8 października 2013 r. sygn. akt II OSK 2232/13 – dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tej sytuacji skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.