Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 60/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2013-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Samorząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 133 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 31 ust. 3 i 4, par. 1 ust. 1 lit. a, par. 3 ust. 1 pkt 8, par.4 ust. 1, par. 5 ust. 1, par. 24 ust. 1,2, par. 10 ust. 1 pkt 3, par. 13, par. 14 ust. 3, par. 35 ust. 5,par.31 ust.5
journal: Dz.U. 2009 nr 177 poz 1371
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju  Wsi z dnia 15 października 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania,  wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 4 - Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od  rybactwa, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013"
article: art. 9, art. 10 ust. 3, art. 14 ust. 1, 2 pkt 1 i 2, ust. 5, art. 14 ust. 3
journal: Dz.U. 2009 nr 72 poz 619
law: Ustawa z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 lutego 2013 r. sprawy ze skargi W.S. na akt Samorządu Województwa z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 11 października 2012r. Samorząd Województwa odmówił W. S. przyznania pomocy finansowej o dofinansowanie realizacji operacji pn. Wzmocnienie konkurencyjności i utrzymanie atrakcyjności obszarów zależnych od rybactwa poprzez utworzenie izby regionalnej - "Centrum Promocji Karpia" w ramach osi priorytetowej Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013". W podstawie prawnej powołano:

- art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. nr 72, poz. 619 ze zm.) oraz

- § 31 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 października 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizacje środków objętych osią priorytetową 4 - Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. Nr 177, poz. 1371).

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie wskazano, że złożony w powyższym zakresie w dniu 30 maja 2012r. wniosek był niekompletny i zawierał liczne braki oraz nieścisłości, w związku z czym wnioskodawca – stosownie do § 31 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia został dwukrotnie wezwany do jego poprawienia i uzupełnienia, a także do złożenia wyjaśnień. Jakkolwiek strona dwukrotnie złożyła uzupełnienia i wyjaśnienia do wniosku, to, zdaniem organu, nie były one kompletne i nie wyczerpały wszystkich pytań i wątpliwości wyspecyfikowanych w wezwaniach do uzupełnień. Ponadto, w wyniku poprawek i uzupełnień, nie zostały usunięte rozbieżności pomiędzy treścią wniosku i załączników – co uniemożliwiło dokonanie jednoznacznej oceny zakresu rzeczowego i merytorycznego wniosku, zwłaszcza w kontekście wpisywania się operacji w zakres i cele określone w § 1 pkt 1 lit. a w/w rozporządzenia. Odnosząc się do stwierdzonych braków i nieścisłości wskazano, co następuje:

Pomimo prośby o przedstawienie rzetelnego uzasadnienia, w jakim zakresie utworzenie izby regionalnej przyczyni się do wzmocnienia konkurencyjności obszaru objętego LSROR (Lokalną Strategią Rozwoju Obszarów Rybackich) oraz o analizę lokalnego rynku turystycznego i dostępności podobnych produktów turystycznych w obszarze działania LGR (Lokalnej Grupy Rybackiej), od wnioskodawcy otrzymano niepełne i nierzetelne dane. W tym zakresie nie przedstawiono bowiem wiarygodnych informacji, potwierdzających przeprowadzenie jakiejkolwiek analizy rynku w zakresie zapotrzebowania na utworzenie izby regionalnej o profilu rybackim w obszarze objętym LSROR. Natomiast stwierdzenie wnioskodawcy, że "(...) brak informacji na temat istniejących izb regionalnych o tematyce rybackiej na terenie objętym LSROR", jest potwierdzeniem niepodjęcia jakiejkolwiek próby pozyskania informacji w tym przedmiocie. Z danych posiadanych przez organ wynika bowiem, że w ramach pierwszego konkursu ogłoszonego w 2011r. przez S. został wybrany i jest realizowany projekt pn. "Stworzenie izby muzealnej w budynku skarbczyka" w S., a w ramach kolejnego konkursu został wybrany do realizacji projekt pn. "Powstanie Izby Rzemiosła, Sztuki i Obyczajów Krainy Wielkich Stawów w S.", w której powstanie multimedialna sala konferencyjna, sala warsztatowa oraz 5 izb rzemiosła, sztuki, obyczajów, rybactwa Krainy Wielkich Stawów. Przy zachowaniu zwykłej staranności, wnioskodawca mógł pozyskać te dane ze swojego LGR - zwłaszcza, że pełni w tej organizacji funkcję prezesa. Powyższe zaniechania obniżają, zdaniem organu, wiarygodność całej opisowej części wniosku.

Dodatkowo wskazano, że pomimo dwukrotnych wezwań strona nie przedstawiła wiarygodnego uzasadnienia pozwalającego uznać, że jej wniosek wpisuje się w tytułowe cele określone w rozporządzeniu dla operacji z zakresu wzmacniania konkurencyjności i utrzymaniu atrakcyjności obszarów zależnych od rybactwa. W tym zakresie złożono wyłącznie nie popartą żadną analizą deklarację. Natomiast w piśmie przewodnim do drugich uzupełnień wnioskodawca w sposób jednoznaczny oświadczył, że "izba regionalna "Centrum Promocji Karpia" będzie udostępniona odpłatnie, powodując dywersyfikację dochodów przedsiębiorstwa". Tak sformułowana deklaracja wpisuje się wprost w rodzaj operacji o którym mowa w § 1 pkt 1 lit. b i c rozporządzenia (o innym poziomie dofinansowania). W rezultacie pomimo dwukrotnych uzupełnień wnioskodawca nie uzasadnił, że jego wniosek wpisuje się w cele określone dla tego środka, w ramach którego został wybrany przez LGR – wbrew treści art. 14 ust. 3 ustawy, zgodnie z którym ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Pomimo prośby o przedstawienie graficzne rozkładu przestrzennego pomieszczeń oraz podanie powierzchni użytkowej budynku przeznaczonej wyłącznie na utworzenie izby regionalnej, w tym na jakie cele będzie przeznaczone poddasze – nie nadesłano w tym zakresie stosownej odpowiedzi.

Pomimo prośby o poprawne sporządzenie zestawienia rzeczowo-finansowego z uwzględnieniem wszystkich zadań i kwot wynikających z zakresu operacji, kosztorysów przedłożonych ofert, wnioskodawca podał ogólną kwotę wyposażenia bez wyspecyfikowania pozycji i kosztów wchodzących w skład tego zadania. Nie odniesiono się także do gospodarczej trwałości przedsięwzięcia.

Pomimo wezwania do poprawnego przygotowania studium wykonalności projektu wnioskodawca przedstawił przedmiotowy załącznik wypełniony w sposób nierzetelny.

Pomimo wezwania, do żadnego z załączonych kosztorysów nie dostarczono kalkulacji indywidualnych stanowiących podstawę wyceny niektórych pozycji kosztorysowych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach W. S. w całości zakwestionował ww. akt z dnia 11 października 2012r., wskazując na naruszenie:

A. art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a polegające na dokonaniu oceny wniosku o dofinansowanie z naruszeniem zasady praworządności, a w szczególności:

1. ogólnikowość uzasadnienia pisma o odmowie przyznania pomocy finansowej i brak jego korelacji z zakresem wcześniejszych żądań do uzupełnienia wniosku (np. w zakresie zarzutu braku kalkulacji indywidualnych, do złożenia których wnioskodawca nie był wzywany),

2. oparcie się na bezpodstawnych wnioskowaniach, w części wyprowadzonych contra legem (np. że utworzenie izby regionalnej o charakterze rybackim nie wpisuje się w rodzaj operacji, o którym mowa w § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia – w brzmieniu sprzed 2 grudnia 2011r., podczas gdy w rozporządzeniu explicite wskazano tworzenie izb regionalnych jako działanie służące wzmocnieniu konkurencyjności i utrzymaniu atrakcyjności obszarów zależnych od rybactwa - § 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia),

B. art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na powierzchownym, wybiórczym – a w konsekwencji tendencyjnym – rozpatrzeniu wniosku wraz z załącznikami oraz uzupełnień doręczonych na wezwanie organu, a w szczególności:

1. nieuznanie załącznika nr 14 - Szczegółowy opis operacji za miarodajny dla zestawienia rzeczowo-finansowego operacji,

2. uznanie dołączonego studium wykonalności za nierzetelne tylko w oparciu o jego porównanie ze studium dołączonym do innego projektu, bez jego merytorycznej oceny i przy pominięciu okoliczności, że użyte do porównania studium odnosiło się do innego roku bilansowego,

3. pominięcie autopoprawki złożonej przez wnioskodawcę w dniu 20 lipca 2012r. i jej nieuwzględnienie przy drugim wezwaniu do uzupełnienia, a w konsekwencji lapidarne i niekorespondujące z uzasadnieniem pisma o odmowie dofinansowania – wezwanie do uzupełnienia braków,

C. § 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a polegające na uznaniu, że utworzenie izby regionalnej o charakterze rybackim nie wpisuje się w rodzaj operacji, o którym mowa w § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia, mimo iż zostało tam wprost wskazane jako operacja realizująca ww. cel,

D. załącznika nr 1 rozporządzenia poprzez oczekiwanie od wnioskodawcy dokumentów niewymienionych pośród załączników koniecznych do dołączenia do wniosku, a w szczególności:

1. rozkładu przestrzennego pomieszczeń (rysunek przedstawiający szczegółowe parametry, w tym wielkość sal), w sytuacji, w której wykonanie projektu budowlanego jest dopiero jednym z elementów operacji i zostało wyszczególnione jako osobna pozycja zestawienia rzeczowo-finansowego,

E. a w konsekwencji – art. 9 pkt 3 ustawy – poprzez odmowę przyznania pomocy, mimo złożenia wniosku spełniającego warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ustawy,

Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o:

1. dopuszczenie dowodu z załączonych do skargi dokumentów, to jest:

a) opinii Instytutu Rybactwa Śródlądowego na okoliczność przydatności objętego wnioskiem o dofinansowanie projektu z punktu widzenia celu operacji, jakim jest wzmocnienie konkurencyjności i utrzymanie atrakcyjności obszarów zależnych od rybactwa, a tym samym – jego zgodności ze środkiem opisanym w § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia,

b) kopii załącznika dołączonego przez do odpowiedzi z dnia 22 września 2012r., przedstawiającego graficzną koncepcję zagospodarowania pomieszczeń izba regionalna "Centrum Promocji Karpia",

2. uchylenie zaskarżonego aktu,

3. zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym akcie i kwestionując wszystkie przedstawione w skardze zarzuty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozstrzyganej sprawie przedmiotem skargi jest czynność z zakresu administracji publicznej, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. Jak wynika bowiem z treści tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podkreślić należy również, że zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 133 § 1 ustawy P.p.s.a., sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy co oznacza, że sąd ten rozpatruje sprawę na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu. Sąd administracyjny nie może zastępować organu w załatwieniu sprawy, lecz ma jedynie za zadanie dokonać kontroli (oceny) działalności organu co do prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego oraz dochowania wymogów proceduralnych.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie czynnością, która została prawidłowo zaskarżona do sądu administracyjnego – po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa (k. 10 dokumentacji) – jest czynność zawarta w piśmie Samorządu Województwa z dnia 11 października 2012r., którą odmówiono skarżącej przyznania wnioskowanej pomocy finansowej w ramach osi priorytetowej 4 – "Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa zawartej w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007- 2013". Szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy na realizację środków objętych przedmiotową osią priorytetową regulują akty prawa krajowego, jak i unijne przepisy prawne, do których należą m. in.: ustawa z dnia 3 kwietnia 2009r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619), zwana dalej ustawą i wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Rozwoju i Wsi z dnia 15 października 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 4 - Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. nr 177, poz. 1371 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem.

Jak wynika z art. 9 ustawy, pomoc przyznawana jest na wniosek o dofinansowanie, jeżeli wnioskodawca spełni warunki przyznania pomocy. Stosownie natomiast do art. 10 ust. 3 ustawy wniosek o dofinansowanie jest oceniany w zakresie: poprawności sporządzenia i złożenia, zgodności planowanej operacji z celami środka, w ramach którego ma być realizowana operacja, celowości udzielenia pomocy na realizację planowanej operacji w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 19 oraz zgodnie z kryteriami wyboru operacji przyjętymi przez komitet monitorujący. Z kolei zgodnie z art. 14 ustawy do postępowania w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy o dofinansowanie nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępnienia akt, a także skarg i wniosków (ust. 1). W postępowaniu tym organ, przed którym toczy się postępowanie, stoi na straży praworządności i jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy (ust. 2 pkt 1 i 2). W przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania prawa pomocy lub został wyczerpany limit środków (...), wnioskodawcę informuje się w formie pisemnej, o odmowie przyznania pomocy, podając przyczyny tej odmowy (ust. 4). Szczegółowe warunki prowadzenia przedmiotowego postępowania określa przepis § 31 rozporządzenia, zgodnie z którym jeżeli wniosek o dofinansowanie nie został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach lub nie dołączono do niego co najmniej jednego z dokumentów potwierdzających dane zawarte we wniosku o dofinansowanie, wnioskodawca jest wzywany do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania (ust. 3). Jeżeli wnioskodawca pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 3, nie usunął braków lub nie złożył wyjaśnień w wyznaczonym terminie, właściwy organ samorządu województwa ponownie wzywa wnioskodawcę do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania (ust. 4).

Sytuacja opisana w ostatnim z cyt. powyżej przepisów miała miejsce w niniejszej sprawie, jako że pomimo dwukrotnego wezwania przez organ, w nadesłanych wyjaśnieniach wnioskodawca nie usunął całkowicie wskazanych braków.

W tym zakresie należy wskazać, że wbrew zarzutom skargi już w pierwszym wezwaniu z dnia 19 lipca 2012r. (k. 4 dokumentacji) organ zwrócił się do skarżącego o wyjaśnienie dotyczące części V pkt 2 wniosku – "Cel operacji", to jest, w jaki sposób zadeklarowana m. in. promocja ryb i rybactwa, organizacja czasu wolnego dla dzieci i młodzieży, rozwój turystyki, promocja terenu LGR są możliwe do osiągnięcia poprzez utworzenie izby regionalnej - "Centrum Promocji Karpia". Zaznaczono przy tym, że planowane przedsięwzięcie posiada zbyt szerokie spektrum celów, które nie wpisują się w zakres operacji zaznaczony w punkcie 1.5 wniosku o dofinansowanie (wzmocnienie konkurencyjności i utrzymanie atrakcyjności obszarów zależnych od rybactwa). Podkreślić trzeba, że powyższe założenia wynikają bezpośrednio z przepisu § 1 ust. 1 lit. a rozporządzenia, który – odnosząc się do przyznawania pomocy finansowej na realizację środków objętych ww. osią priorytetową 4 – wskazuje że obejmuje ona rozwój obszarów zależnych od rybactwa, w ramach którego mogą być realizowane operacje polegające na wzmocnieniu konkurencyjności i utrzymaniu atrakcyjności obszarów zależnych od rybactwa. Z kolei przepis § 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzania stanowi, że pomoc na realizację operacji polegającej na wzmocnieniu konkurencyjności i utrzymaniu atrakcyjności obszarów zależnych od rybactwa obejmuje tworzenie lub rozwój muzeów, izb regionalnych, izb pamięci lub skansenów mających na celu zachowanie lub prezentowanie lokalnego rzemiosła, historii, sztuki i obyczajów, w szczególności związanych z tradycjami rybackimi. Tymczasem w odpowiedzi z dnia 4 sierpnia 2012r. skarżący wskazał jedynie, że prezentowane w izbie regionalnej lokalne rzemiosło, sztuka i obyczaje, w szczególności związane w tradycjami rybackimi, będą pokazywane również w sposób multimedialny z użyciem techniki interaktywnej. Pozwoli to, jego zdaniem, zwiększyć siłę oddziaływania, zaangażować odbiorcę oraz dłużej utrzymując jego uwagę – co w rezultacie zapewni efektywniejszą realizację zamierzonego celu, jakim jest wzmocnienie konkurencyjności i utrzymanie atrakcyjności obszarów zależnych od rybactwa.

Mając na uwadze treść cyt. przepisów nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem strony skarżącej, że już sam charakter planowanego przedsięwzięcia, polegającego na utworzeniu izby regionalnej "Centrum Promocji Karpia", przesądza o spełnieniu przesłanki wzmocnienia konkurencyjności i utrzymaniu atrakcyjności obszarów zależnych od rybactwa. Sąd stoi bowiem na stanowisku, że w sprawie o dofinansowanie przedmiotowej inwestycji, opiewającej na kwotę niemal jednego miliona złotych, wnioskodawca musi w sposób przekonujący i niebudzący wątpliwości wykazać, że jej realizacja rzeczywiście przyczyni się do osiągnięcia ww. założeń rozporządzenia. Gdyby bowiem przyjąć wykładnię ww. przepisów prezentowaną w skardze należałoby uznać, że dofinansowaniu podlegałoby utworzenie każdego muzeum, izby regionalnej, izby pamięci lub skansenu, mającego na celu zachowanie lub prezentowanie lokalnego rzemiosła, historii, sztuki i obyczajów, w szczególności związanych z tradycjami rybackimi. Kierując się zasadą racjonalnego wykorzystania środków publicznych brak jest podstaw, aby zaakceptować przedstawiony w tym zakresie przez W. S. pogląd – zwłaszcza w sytuacji, gdy z danych posiadanych przez organ wynika, że na terenie województwa zostały już wybrane do realizacji projekty o podobnym charakterze. W tym zakresie organ wskazał, że w ramach pierwszego konkursu ogłoszonego w 2011r. przez Stowarzyszenie LGR "Świętokrzyski Karp" został wybrany i jest w realizacji projekt pn. "Stworzenie izby muzealnej w budynku skarbczyka" w Szydłowie, a w ramach kolejnego konkursu do realizacji został wybrany projekt pn. "Powstanie Izby Rzemiosła, Sztuki i Obyczajów Krainy Wielkich Stawów w Szydłowie", w której powstanie multimedialna sala konferencyjna, sala warsztatowa oraz 5 izb rzemiosła, sztuki, obyczajów, rybactwa Krainy Wielkich Stawów.

Znamienne pozostaje, że pomimo ponownej prośby organu o przedstawienie rzetelnego uzasadnienia, w jakim zakresie utworzenie izby regionalnej przyczyni się do wzmocnienia konkurencyjności obszaru objętego LSROR oraz analizy lokalnego rynku turystycznego i dostępności podobnych produktów turystycznych w obszarze działania LGR (k. 7 dokumentacji) skarżący oświadczył jedynie, że "analiza wieloletnich informacji od klientów łowiska wędkarskiego i ścieżki przyrodniczej na terenie Gospodarstwa Rybackiego R. (ok. 1200 osób rocznie) oraz organizowanych spotkań i wydarzeń plenerowych o zasięgu krajowym (ok. 600 osób rocznie) i brak informacji na temat istniejących izb regionalnych o tematyce rybackiej na terenie objętym LSROR, potwierdza potrzebę umożliwienia zainteresowanym osobom poznania tradycji rybackich (lokalne rzemiosło, sztuka i obyczaje) poprzez utworzenie izby regionalnej pod nazwą "Centrum Promocji Karpia". Tymczasem W. S. – z racji pełnienia funkcji prezesa LGR – musiał dysponować wiedzą na temat już wybranych do dofinansowania wymienionych w poprzednim akapicie przedsięwzięć – której nie ujawnił w odpowiedzi na wezwanie. Okoliczność ta niewątpliwie mogła mieć wpływ na ocenę spełnienia przez planowane przedsięwzięcie przesłanki wzmocnienia konkurencyjności i utrzymania atrakcyjności obszarów zależnych od rybactwa – co wobec pominięcia tych informacji uzasadnia twierdzenia organu o nierzetelności złożonego wniosku w kontekście spełniania przesłanek określonych w przepisie § 31 rozporządzenia. Jak wynika bowiem z art. 14 ust. 3 ustawy to strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu w sprawie przyznania pomocy z programu (nie zaś organ) są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Ciężar udowodnienia faktu (w niniejszej sprawie okolicznością taką jest m. in. wzmocnienie konkurencyjności i utrzymanie atrakcyjności obszarów zależnych od rybactwa) spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Odnosząc się w tym zakresie do złożonej wraz ze skargą opinii Instytutu Rybactwa Śródlądowego wskazać trzeba, że sąd administracyjny – zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 133 § 1 ustawy P.p.s.a. – orzeka na podstawie akt sprawy. Z tego też względu Sąd nie jest uprawniony co do zasady do prowadzenia postępowania dowodowego i czynienia ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy, który miałyby służyć merytorycznemu rozstrzyganiu sprawy. Jak już to podniesiono na wstępie, sąd administracyjny nie może zastępować organu w załatwieniu sprawy, lecz ma jedynie za zadanie dokonać kontroli (oceny) działalności organu co do prawidłowości zastosowania przepisów obowiązujących w dacie wydania zakwestionowanego rozstrzygnięcia – przy uwzględnieniu stanu faktycznego, wynikającego ze zgromadzonego wówczas materiału dowodowego. Tymczasem w niniejszej sprawie organ przed rozstrzygnięciem kwestii kompletności wniosku nie miał możliwości zapoznać się z ww. opinią, złożoną dopiero na etapie postępowania sądowego. Rozważania te należy również odnieść do przedstawionej w załączeniu do skargi graficznej koncepcji zagospodarowania pomieszczeń planowanego przedsięwzięcia.

Podkreślenia wymaga, że okoliczność spełniania przez izbę regionalną "Centrum Promocji Karpia" przesłanki wzmocnienia konkurencyjności i utrzymania atrakcyjności obszarów zależnych od rybactwa musi być w sposób przekonujący wykazana przez wnioskodawcę. Ustawodawca przewidział bowiem zróżnicowany poziom dofinansowania dla poszczególnych kategorii operacji:

- wzmacnianie konkurencyjności obszarów zależnych od rybactwa (§ 3 ust. 1 rozporządzenie) - 85 %,

- restrukturyzacja lub reorientacja działalności gospodarczej, lub dywersyfikacji zatrudnienia osób mających pracę związaną z sektorem rybactwa, w drodze tworzenia dodatkowych miejsc pracy poza tym sektorem (§ 4 ust. 1 rozporządzenia) – 60 %,

- podnoszenie wartości produktów rybactwa, rozwoju usług na rzecz społeczności zamieszkującej obszary zależne od rybactwa (§ 5 ust. 1 rozporządzenia) – 60 %.

Natomiast skarżący w piśmie przewodnim z dnia 22.09.2012r. wyjaśnił, że "Izba regionalna "Centrum Promocji Karpia" będzie udostępniona odpłatnie, powodując dywersyfikację dochodów przedsiębiorstwa" – co może kwalifikować to przedsięwzięcie zarówno do operacji opisanych w § 3 ust. 1, jak i § 4 ust. 1 oraz § 5 ust. 1 rozporządzenia. W związku z powyższym nie budzi wątpliwości wymóg jednoznacznego udowodnienia przez skarżącego, że planowana przez niego przedsięwzięcie wpisuje się w kategorię o wyższym poziomie dofinansowania – zwłaszcza biorąc pod uwagę obowiązujące przy przyznawaniu dofinansowania ze środków Unii Europejskiej zasady gospodarności oraz racjonalności.

Odnosząc się do kolejnych braków złożonego wniosku wskazać trzeba, że zgodnie z przepisem § 24 ust. 1 rozporządzenia wniosek o dofinansowanie operacji wymienionych w § 1 pkt 1 lit. a-d zawiera w szczególności opis planowanej operacji – w tym określenie miejsca jej realizacji, celów, zakresu i kosztów (pkt 6), zestawienie rzeczowo-finansowe operacji (pkt 7), oraz informację o załącznikach dołączonych do wniosku (pkt 9). Z kolei stosownie do § 24 ust. 2 rozporządzenia do wniosku o dofinansowanie dołącza się dokumenty potwierdzające dane zawarte we wniosku o dofinansowanie, które są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Są to m. in.:

- dokumenty potwierdzające planowane koszty operacji, w tym kosztorys inwestorski, albo otrzymane przez ubiegającego się o dofinansowanie oferty związane z realizacją operacji - w przypadku gdy wymaga tego specyfika operacji (pkt 5);

- uproszczony plan biznesowy operacji - w przypadku gdy wymaga tego specyfika operacji (pkt 6);

- studium wykonalności projektu dla danej operacji - w przypadku braku pozwolenia wodnoprawnego, o którym mowa w przepisach prawa wodnego, pozwolenia budowlanego albo zgłoszenia, o których mowa w przepisach prawa budowlanego (pkt 11);

- szczegółowy opis operacji, z podaniem specyfikacji kosztów jej realizacji oraz wskazaniem źródeł jej finansowania – w przypadku gdy wymaga tego specyfika operacji(pkt 14).

Powyższe załączniki zostały wyszczególnione z uwagi na zastrzeżenia, jakie organ podniósł co do uchybień przez skarżącego w zakresie ich złożenia, bądź zawartości – pomimo wystosowanych w tym zakresie, szczegółowo opisanych wezwań (k. 4 i 7 dokumentacji). Porównując treść tych pism nie sposób uwzględnić zarzutu skargi o braku ich wzajemnej korelacji. W tym miejscu, w odniesieniu do pkt 5 załącznika do rozporządzenia wskazać trzeba, że skarżący, jakkolwiek przedstawił żądane kosztorysy, to do żadnego z nich nie dostarczył kalkulacji indywidualnych będących podstawą do wyceny niektórych pozycji kosztorysowych (np. akwarium i jego wyposażenie). Podobnie, jeśli chodzi o zestawienie rzeczowo-finansowe operacji, o jakim mowa w przepisie § 24 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia, to pomimo prośby organu o poprawne sporządzenie tego zestawienia z uwzględnieniem wszystkich zadań i kwot wynikających z zakresu operacji, kosztorysów przedłożonych ofert, skarżący podał jedynie ogólną kwotę wyposażenia bez wyspecyfikowania pozycji i kosztów wchodzących w skład tego zadania. Ponadto W. S. nie przedstawił szczegółowego uzasadnienia do każdej pozycji kosztowej, w szczególności dotyczącej wyposażenia. Strona nie odniosła się w żaden sposób do gospodarczej trwałości przedsięwzięcia – uniemożliwiając tym samym organowi ocenę racjonalności i niezbędności dokonywanych zakupów. Formułowane w tym zakresie wezwania znajdują oparcie w przepisie § 10 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, zgodnie z którym pomoc na realizację operacji wymienionych w § 1 pkt 1 lit. a-d jest przyznawana, jeżeli operacja polegająca na realizacji inwestycji ma zapewnioną gospodarczą trwałość. Z kolei przepis § 13 rozporządzenia precyzuje, że realizacja operacji ma zapewnioną gospodarczą trwałość, jeżeli założono przynajmniej 10-letni okres użytkowania budynków, budowli lub innych obiektów budowlanych bezpośrednio związanych z wykonywaniem planowanej inwestycji oraz 5-letni okres eksploatacji lub użytkowania narzędzi i urządzeń lub innego wyposażenia technicznego, bezpośrednio związanych z planowaną inwestycją.

Podkreślenia również wymaga, że wnioskodawca przedstawił nierzetelnie wypełnione studium wykonalności projektu – budzące uzasadnione wątpliwości co do jego wiarygodności. Do wniosku takiego prowadzi porównanie przez organ danych liczbowych z tego załącznika z danymi ze studium wykonalności złożonego w czerwcu 2012r. w ramach uzupełnień do innego wniosku o dofinansowanie. W tym zakresie wskazano, że w stosunku do poprzedniego dokumentu obecnie pomniejszono zarówno przychody jak i koszty na kolejne lata funkcjonowania firmy. Tymczasem, wobec rozszerzenia przez skarżącego działalności o dodatkowy segment usług (prowadzenie izby tradycji), powinno – logicznie rzecz biorąc – dojść do zwiększenia obu w/w wartości. Istotne przy tym pozostaje, że rozbieżności pomiędzy tymi załącznikami dotyczą także danych, związanych z zamkniętym na dzień ich składania rokiem 2011 – które powinny być tożsame.

Odnosząc się z kolei do wezwania strony do złożenia rozkładu pomieszczeń w mającym powstać budynku (rysunek przedstawiający wielkości sal, rzut poziomy wraz z wymiarowaniem każdego z pomieszczeń wchodzących w skład izby regionalnej) wskazać trzeba, że – jak wynika z ustaleń organu – w załączeniu do odpowiedzi w tym zakresie nie przedstawiono takiego załącznika graficznego – pomimo zawartych w tym piśmie oraz w skardze twierdzeń. Jednocześnie nie sposób zgodzić się ze skarżącym, że żądanie takie stanowi niedopuszczalne rozszerzenie zakresu wymaganych rozporządzeniem załączników do wniosku. Zdaniem Sądu sformułowane w powyższym zakresie wezwanie mieści się w ramach wyjaśnień, o których udzielenie organ ma prawo zwrócić się do wnioskodawcy (art. 14 ust. 3 oraz art. 35 ust. 5 ustawy), zwłaszcza jeśli zważy się, że pierwsze wezwanie dotyczące podania powierzchni użytkowej przeznaczonej na izbę regionalną pozostało bez odpowiedzi. Ustalenie powyższych okoliczności było istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy wobec stanowiska organu o braku argumentów i uzasadnienia, które przemawiałyby za utworzeniem 10 sal, wchodzących w skład izby regionalnej – w kontekście braku szczegółowych informacji, jakiego rodzaju lokalne rzemiosło oraz tradycje będą tam prezentowane, czy też w jakie konkretnie elementy, podkreślające charakter rybacki, te sale będą wyposażone. Z tego też względu niezbędne było wskazanie funkcjonalności każdego z pomieszczeń izby regionalnej oraz wykazanie, że 100 % budynku będzie przeznaczone na izbę regionalną. W niniejszej sprawie istotne bowiem jest udowodnienie, że całość dofinansowanej inwestycji będzie w rzeczywistości służyć izbie (organ kwestionuje np. potrzebę stworzenia tam kuchni, bądź zakup dodatkowych 6 komputerów i biurek, mogącym potencjalnie służyć celom administracyjnym, nie zaś zwiedzających). Zaznaczyć przy tym trzeba – w odniesieniu do zarzutów skargi – że w powyższym zakresie organ nie wymagał od strony złożenia projektu architektoniczno-budowlanego, a jedynie odręcznych rysunków o charakterze poglądowym.

W rezultacie organ, mając na uwadze opisany powyżej stan faktyczny, prawidłowo zastosował przepis § 31 ust. 5 rozporządzenia. Zgodnie z tą regulacją, jeżeli wnioskodawca pomimo ponownego wezwania, o którym mowa w ust. 4, do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień nie dokonał ich w terminie, właściwy organ samorządu województwa nie przyznaje pomocy; przepisy art. 14 ust. 4 i 5 ustawy stosuje się odpowiednio. Tym samym, wbrew zarzutom skargi, nie sposób mówić o naruszeniu w niniejszej sprawie przepisu art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na dokonaniu oceny wniosku o dofinansowanie z naruszeniem zasady praworządności. W świetle szczegółowego uzasadnienia zaskarżonego aktu nie mógł także odnieść skutku zarzut o jego "ogólnikowości". To samo dotyczy zarzutu o braku uwzględnienia "autopoprawki", jako że złożone przez stronę w ten sposób dokumenty zostały przez organ uwzględnione i poddane weryfikacji w trybie proceduralnym razem z dokumentami dołączonymi w ramach pierwszych uzupełnień do wniosku.

Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a.