Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 610/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-05-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Koszty postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uwzględniono zażalenie w trybie art. 195 § 2 p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 195 par. 2 art. 200 art. 205 par. 1 art. 227 par. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 2 ust. 3 par. 14 ust. 1 pkt 1 lit. a i c ust. 1 pkt 2 lit. d
journal: Dz.U. 2015 poz 1804
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.  w sprawie opłat za czynności radców prawnych

SENTENCJA

Dnia 23 maja 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2019 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia na orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi P. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2018 roku nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego; postanawia 1. zmienić pkt II sentencji wyroku przez podwyższenie kwoty zasądzonych od Dyrektora Izby Skarbowej kosztów postępowania sądowego z 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych do 1.017 (jeden tysiąc siedemnaście) złotych, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz wnoszącego zażalenie 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym, 3. zwrócić na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu sądowego uiszczonego od zażalenia.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 21 lutego 2019 roku, Sąd uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz poprzedzające je postanowienie w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego (pkt I sentencji wyroku) i zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania

sądowego (pkt II sentencji wyroku).

Strona skarżąca złożyła zażalenie na pkt II sentencji wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 195 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu

niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

Sąd w składzie orzekającym stwierdził, że w sprawie zaistniała przesłanka opisana w powołanym przepisie.

Zasądzając na rzecz strony skarżącej od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej kwotę 597 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania, Sąd - w uzasadnieniu wyroku - wyjaśnił, że podstawę prawną w tym zakresie stanowił art. 200 w zw. art. 205 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zasądził te koszty w kwocie równej wpisowi od skargi (100 zł), kosztom zastępstwa procesowego (480 zł) w stawce przewidzianej w §14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018,

poz. 1044) oraz opłacie skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł).

Wskazana kwota kosztów postępowania została zasądzona w wysokości niższej

od wymaganej przepisami prawa, co zasadnie podniósł w zażaleniu pełnomocnik strony skarżącej, a Sąd w składzie orzekającym podziela.

Naczelny Sąd Administracyjny, w wyroku z 10 kwietnia 2018 roku (sygn. akt II FSK 914/16) - w analogicznej sprawie - stanął na stanowisku, że "skarżącej należał się zwrot kosztów obejmujących wynagrodzenie jej pełnomocnika, obliczone według stawek dla należności pieniężnych (...), bo o taką w sprawie chodziło".

Uchylone postanowienie w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego nakładało na skarżącą obowiązek uiszczenia należności pieniężnej w wysokości 2.629,34 zł. Skoro przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna, to za zasadne uznać należy żądanie strony skarżącej przyznania jej kwoty 900 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Mając to na uwadze, Sąd zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej - tytułem zwrotu kosztów postępowania - kwotę 1.017 zł, na którą składają się: koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego w

postępowaniu zasadniczym określone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z §2 pkt 3 w/w rozporządzenia (900 zł), kwota wpisu sądowego od skargi (100 zł) oraz kwota opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł).

Koszty zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym zostały ustalone na kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych, na co składają koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego w postępowaniu zażaleniowym określone zgodnie z §14 ust. 1 pkt 2 lit. d w/w rozporządzenia (240,- zł) oraz kwota opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł).

Uwzględniając art. 227 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym, zażalenia na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych w przedmiocie kosztów sądowych są wolne od opłat sądowych, pod warunkiem, że strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, Sąd postanowił zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł, tytułem niezasadnie uiszczonego

wpisu sądowego od zażalenia.

W tym stanie rzeczy, Sąd postanowił, jak w pkt 1, 2 i 3 sentencji postanowienia.