Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 720/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka (spr.), Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2008r. sprawy ze skargi T. i E. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. I. skargę oddala II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. K. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. N. w W.: tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 (trzysta pięć) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych oraz tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) złotych.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 z późn zm.) w związku z wnioskiem T. i E. W. z dnia [...] listopada 2007r., uzupełnionym pismem z dnia [...] listopada 2007r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] sierpnia 2007r., znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Z. z dnia [...] września 2003r., znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] lipca 2003r., Nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą G. i J. D. pozwolenia na budowę dwustanowiskowego, wolnostojącego garażu na samochody osobowe, usytuowanego na nieruchomości położonej przy ul. Ź. w S. (działka nr [..], obręb [...] P.) - stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż zgodnie z art. 127 § 3 kpa, od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.

Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego nie jest dopuszczalne wniesienie przez stronę kolejnego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy po wyczerpaniu prawa do złożenia w/w wniosku.

Decyzją z dnia [...] października 2007r., znak: [...] na

podstawie art. 127 § 3 Kpa, ponownie rozpatrzono sprawę zakończoną decyzją z dnia

[...] sierpnia 2007r., znak: [...]. W w/w decyzji zawarto

pouczenie, że decyzja ta jest ostateczna i może zostać zaskarżona do Wojewódzkiego

Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. Mimo

informacji zawartej w pouczeniu, skarżący nie wnieśli do Wojewódzkiego Sądu

Administracyjnego w Warszawie skargi na ww. decyzję ale złożyli wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] października 2007r.

Wobec wyczerpania przez T. i E. W. prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy należało uznać, na podstawie art. 134 Kpa, niedopuszczalność kolejnego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2008r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 z późn zm.) w związku z wnioskiem E. i T. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2008r., znak: [...], stwierdzającym niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007r, znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007r., znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Z. z dnia [...] września 2003r, znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta S. z dnia [...] lipca 2003r., Nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą G. i J. D. pozwolenia na budowę dwustanowiskowego, wolnostojącego garażu na samochody osobowe, usytuowanego na nieruchomości położonej przy ul. Ź. [...] w S. (działka nr [...], obręb [...] P.) -stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Organ wyjaśnił, iż postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008r. stwierdził niedopuszczalność ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej własną decyzją z dnia [...] października 2007r.

W stosunku do postanowienia z dnia [...] stycznia 2008r. skarżący złożyli wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powyższe postanowienie jest ostateczne i może zostać zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od daty doręczenia.

Wobec wyczerpania przez E. i T. W. prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy organ uznał, na podstawie art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego niedopuszczalność kolejnego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli T. i E. W. wnosząc o jego uchylenie.

W ocenie skarżących postanowienie narusza art. 107 § 1 i § 3 kpa oraz art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W skardze podniesiono, iż nie jest możliwe złożenie skargi do sądu administracyjnego bez uprzedniego wyczerpania przysługujących środków zaskarżenia.

W uzasadnieniu skargi podniesiono także, iż decyzja udzielająca pozwolenia na budowę wydana została z naruszeniem art. 61 § 4 kpa oraz art. 145 § 1 pkt 4 kpa bowiem organ odmówił skarżącym statusu strony postępowania. Ponadto wzniesiona inwestycja narusza § 12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych. Postępowanie prowadzone w niniejszej sprawie przed organami administracji narusza przepisy postępowania w szczególności dotyczące postępowania dowodowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie wymaga podkreślenia, że sąd administracyjny sprawuje kontrolę aktów administracji publicznej pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego, przy czym kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracji publicznej w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z przepisami prawa.

Podstawę orzeczenia organu administracji stanowi art. 134 kpa. Zgodnie z jego treścią organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dają organowi odwoławczemu dwie podstawy do wydawania orzeczeń w postępowaniu odwoławczym, tj. art. 134 i art. 138 kpa. Organ odwoławczy może zatem stwierdzić, iż odwołanie jest niedopuszczalne lub rozpoznać je merytorycznie, jeżeli jest ono dopuszczalne. Organ odwoławczy orzeka zatem zawsze w drugiej instancji administracyjnej i od wydanego przez ten organ orzeczenia nie służy środek odwoławczy.

Zaskarżone postanowienie jest postanowieniem formalnym, bo stwierdzając niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zamyka drogę do merytorycznego rozpoznania tego środka. Ocena zgodności z prawem omawianego rozstrzygnięcia ogranicza się więc wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów postępowania, stąd podnoszone w skardze kwestie dotyczące istoty sprawy na tym etapie postępowania nie mogą być brane pod uwagę. Prawidłowości zastosowania w niniejszej sprawie przepisów art. 134 i art. 127 § 3 kpa, nie sposób zakwestionować.

Wskazać należy, iż zgodnie z art. 127 § 1 kpa: "Od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji.

§ 2. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy.

§ 3. Od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji".

Istotną cechą wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest jego niedewolutywność. Wniesienie tego środka nie powoduje skutku w postaci przesunięcia kompetencji do rozpoznania lub rozstrzygnięcia sprawy na organ wyższego stopnia, lecz powierza ją ponownie temu samemu organowi.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy za niedopuszczalne, czemu dał wyraz w postanowieniu z dnia [...] marca 2008 r. \j wydanym na podstawie art. 134 kpa. Ponowne rozpoznanie wniosku przez organ odwoławczy złożony w trybie art. 127 § 3 kpa, tj. wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej postanowieniem wydanym na podstawie art. 134 kpa, naruszyłoby rażąco zasadę dwuinstancyjności, powodowałoby bowiem to, że postępowanie administracyjne stanie się trójinstancyjne.

Nie można podzielić zarzutu strony skarżącej, iż pismo z dnia [...] stycznia 2008r. zostało błędnie przez organ zakwalifikowane, bowiem zgodnie z wolą strony stanowiło ono wniosek złożony w trybie art. 222 kpa, a nie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postępowanie skargowe, w rozumieniu przepisów Rozdziału VIII k.p.a., wyraża się w tym, że nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do wnioskodawcy, a tylko zawiadamia się go o swoich działaniach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności będących przyczynami skargi.

Przy ocenie skierowanego do organu pisma należy badać jego treść, a nie kierować się jego formą zewnętrzną. Organ prawidłowo ustalił treści żądania strony, która wyznacza stosowną normę prawa materialnego lub normę prawa procesowego, która ma znaczenie dla ustalenia zakresu postępowania. W ocenie Sądu z treści przedmiotowego pisma nie wynikało w żaden sposób, iż strona skarżąca składa skargę lub wniosek, który określa art. 221 kpa, wolą strony wyrażoną w piśmie było zakwestionowanie prawidłowości postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2008r.

Na marginesie podnieść należ, iż do skarg i wniosków uregulowanych w dziale VIII kpa nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna, podlegałaby odrzuceniu.

Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.