Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1161/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dziekan Wydziału
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 26 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Z. na uchwałę Rady Wydziału Sztuki Mediów Akademii Sztuk Pięknych w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie nadania stopnia w zakresie sztuki T. S. p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

D. Z. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Wydziału [...] Akademii Sztuk Pięknych w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie nadania stopnia w zakresie sztuki T.S.

W odpowiedzi na skargę organ, reprezentowany przez adwokata, wniósł o jej odrzucenie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej: "p.p.s.a.").

W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ zauważył, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1427/17, odrzucił już skargę wniesioną w tej sprawie przez D.Z. Ponadto, organ podniósł, że skarżącemu nie przysługuje status strony, w rozumieniu art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., ponieważ skarżący nie posiada interesu prawnego i tym samym legitymacji czynnej do wniesienia skargi w tej sprawie.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Jak stanowi z kolei art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Należy zauważyć, iż legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą do sądu administracyjnego może wystąpić - co do zasady - podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Nie można jednak mówić o istnieniu interesu prawnego w sytuacji, gdy strona skarżąca wywodzi jego istnienie z okoliczności nieistniejących już w momencie wniesienia skargi. Niedopuszczalna jest wówczas ocena zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa. Skarżący nie ma w takim przypadku interesu prawnego w doprowadzeniu zaskarżonego aktu do stanu zgodności z prawem, gdyż akt ten nie kształtuje jego sytuacji prawnej (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 618/09, dostępny /w:/ Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - orzeczenia.nsa.gov.pl).

Konsekwencją powyższego jest brak możliwości poszukiwania ochrony w postępowaniu przed sądem administracyjnym przez osobę niemającą interesu prawnego. W rezultacie, skarga wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, wydanie 2, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2013, art. 50, nb. 9).

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 zdanie 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1789 ze zm. - dalej jako "ustawa o stopniach"), osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora lub doktora habilitowanego może wnieść od uchwał, o których mowa w art. 14 ust. 2 i art. 18a ust. 11, jeżeli są one odmowne, odwołanie do Centralnej Komisji za pośrednictwem właściwej rady w terminie miesiąca od dnia doręczenia uchwały wraz z uzasadnieniem.

Stosownie natomiast do treści art. 29 ust. 1 cyt. ustawy o stopniach, w postępowaniach dotyczących nadania stopnia doktora i doktora habilitowanego albo tytułu profesora oraz nadania, ograniczenia, zawieszenia i pozbawienia uprawnienia do nadawania tych stopni w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Do zaskarżania decyzji wydanych w tych postępowaniach stosuje się przepisy o zaskarżaniu decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego.

Zdaniem Sądu, z powyższych regulacji wynika jednoznacznie, że skargę do sądu administracyjnego może wnieść wyłącznie osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora lub doktora habilitowanego i tylko na decyzję Centralnej Komisji do spraw Stopni i Tytułów utrzymującą w mocy uchwałę, o której mowa w art. 29 ust. 1 zdanie 1 ustawy o stopniach.

Nie ulega wątpliwości, że skarżący nie był stroną postępowania, w którym wydana została zaskarżona przez niego uchwała Rady Wydziału [...] Akademii Sztuk Pięknych w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r.

W tej sytuacji, uznać należy, iż skarżący w sposób ewidentny nie ma zatem legitymacji czynnej do wniesienia skargi na sporną uchwałę organu.

Ponadto, zauważyć należy, że zaskarżona uchwała nie jest uchwałą odmowną, albowiem na jej podstawie został nadany T.S. stopień doktora w zakresie sztuki. Tymczasem, z treści przepisów art. 29 ust. 1 w zw. z art. 21 ust. 1 zdanie 1 ustawy o stopniach wynika, że wniesienie skargi w takiej sprawie jest wyłączone.

Dodatkowo, warto zauważyć, że postanowieniem z dnia 28 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1427/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił już skargę D.Z. wniesioną na uchwałę Rady Wydziału [...] Akademii Sztuk Pięknych w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. Niemniej jednak, uznać należy, iż brak jest podstaw do odrzucenia nowo wniesionej skargi na powyższą uchwałę na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., albowiem rozstrzygnięcie sądu w postaci odrzucenia skargi nie korzysta z przymiotu res iudicata i nie istnieje powód, który uniemożliwiałby stronie wniesienie skargi powtórnie (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 208/11, LEX nr 786107).

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - uznając, iż skarga jest niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.