Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 15/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na bezczynność Wojewody w przedmiocie wykonania powierzchni drogi i zasądzenia odszkodowania postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Wojewody, w której domagał się: postąpienia zgodnie z art. 35 do 38 oraz art. 65 a także art. 223, art. 229 i art. 231 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, nakazania organowi wykonanie nawierzchni drogi ul. [...] w B. i spowodowanie "ujednolicenia możliwości komunikowania się z urzędami przez e-mail". Ponadto wniósł o zasądzenie odszkodowania, zadośćuczynienia oraz kosztów procesowych. W uzasadnieniu twierdził m.in., że przedmiotową drogę utwardził i wielokrotnie naprawiał, ale została ona zniszczona równiarką.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, ewentualnie odrzucenie. Organ wskazał, że skarżący występował o odwołanie z zajmowanych stanowisk sekretarza Gminy S. oraz Naczelnika w Starostwie Powiatowym w W. i otrzymał stosowne wyjaśnienia, co do właściwości organów w sprawie. Natomiast sprawy dotyczące nawierzchni drogi oraz ujednolicenia sposobu komunikacji miedzy urzędami leżą poza kompetencjami Wojewody. Brak również podstaw do zaspokojenia wskazanych w skardze roszczeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) – w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość miedzy organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.

Rozwinięcie powyższego przepisu stanowi art. 3 § 2 p.p.s.a., który przewiduje, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zdaniem Sądu żadna z poruszonych przez skarżącego spraw nie należy do kompetencji sądu administracyjnego. Kwestie rozwiązania stosunku pracy oraz odszkodowania mają charakter cywilnoprawny, zaś w sprawie naprawy przedmiotowej drogi nie toczyło się żadne postępowanie administracyjne. Skarżący nie wykazał, aby tak kwestia była przedmiotem planu zagospodarowania przestrzennego. W konsekwencji nie można mówić o bezczynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Niewątpliwe sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., odrzucił skargę.