Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 470/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 247
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

M. A. w piśmie z dnia 10 stycznia 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

Skarga została wniesiona drogą pocztową. Nadano ją 11 stycznia 2013 r. w Urzędzie Pocztowym [...].

Ze znajdującego się w aktach postępowania administracyjnego zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że doręczenie nastąpiło 10 grudnia 2012 r. Odbiór przesyłki pocztowej pokwitował teść adresatki.

W skardze strona zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy, który następnie uzupełniła, składając wypełniony i podpisany formularz PPF.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3).

Jednakże stosownie do treści art. 247 powołanej ustawy prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.

O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wówczas, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest zupełnie oczywiste, iż skarga nie może zostać uwzględniona. Przy czym stwierdzenie przez sąd oczywistej bezzasadności skargi powoduje, że skarga taka podlegać będzie oddaleniu bądź odrzuceniu. Wskazany przepis nie różnicuje przyczyn bezzasadności skargi, należy zatem stwierdzić, że prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych (por. J. P. Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 2, s.509.).

W niniejszej sprawie zachodzi sytuacja oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Jak wskazano powyżej, zaskarżoną decyzję doręczono M. A. w dniu 10 grudnia 2012 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem 9 stycznia 2013 r. Do tego więc dnia skarżąca mogła skutecznie wnieść skargę na decyzję z dnia [...] listopada 2012 r.

Przesyłka pocztowa zawierająca skargę została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 11 stycznia 2013 r. W świetle art. 81 § 3 powoływanej ustawy ten dzień należy uznać za datę wniesienia skargi do Sądu.

Zestawienie ustalonych powyżej dat doręczenia M. A. decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2012 r. oraz wniesienia przez nią skargi na tę decyzję jednoznacznie wskazuje, że skargę wniesiono dwa dni po upływie terminu.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że mocą art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga M. A. z dnia 10 stycznia 2012 r. podlega odrzuceniu. W konsekwencji - jako oczywiście bezzasadna z przyczyn procesowych - skutkuje ona oddaleniem wniosku o przyznanie prawa pomocy (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny np. w postanowieniach z dnia 22 listopada 2012 r. sygn. akt I OZ 864/12 i z dnia 11 grudnia 2012 r. sygn. akt I! OZ 1084/12).

Z tych względów, na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.