Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 671/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędziowie NSA Janusz Ruszyński as.sąd. WSA Katarzyna Nikodem/spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2007 r. sprawy ze skargi Spółka "A" w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za [...] 2003r I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] 2004r. nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 3600,00 zł ( trzy tysiące sześćset złotych 00/100 ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. stwierdza, że decyzje wymienione w pkt I nie mogą być wykonane do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/ K. Nikodem /-/ S. Małek /-/ J. Ruszyński


UZASADNIENIE

I SA/Po 671/07

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] 2003 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wszczął postępowanie kontrolne w sprawie spółki "A" w P. Upoważnienie do przeprowadzania czynności kontrolnych nr [...] obejmowało prawidłowość obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za miesiąc [...] i [...] 2003 r.

Decyzją nr [...] z dnia [...] 2004 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił spółce "A" zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 2004 w wysokości [...] zł oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej stwierdził, że w ramach kontroli stwierdzono, że w rejestrze zakupów prowadzonym za miesiąc [...] 2003 zaewidencjonowano faktury VAT, których wystawcą była firma spółka "B" z siedzibą w P., podatek VAT wykazany na fakturze stanowił podatek naliczony dla podatnika. Organ kontrolny wskazał, że kontrola skarbowa przeprowadzona w spółce "B" nie potwierdziła, że spółka "B" w rzeczywistości nabywała sprzęt komputerowy od firmy spółki "C" S.K. W konsekwencji organ uznał, że nie wystąpiły również w spółce "B" transakcje sprzedaży, związane z tymi zakupami, a dokonane na rzecz spółki "A". Organ kontrolny wskazał, że przeprowadzono również postępowanie kontrolne nr [...] w spółce "C" S.K. W toku postępowania kontrolnego prowadzonego wobec spółki "C" ustalono, że S.K. w dniu [...] 2002 r. dokonał zgłoszenia rejestracyjnego osoby fizycznej w podatku od towarów i usług. Jednakże do dnia [...] 2003 r. nie deklarował żadnego obrotu i nie składał deklaracji w zakresie podatku VAT, jak i zeznania podatkowego w zakresie podatku dochodowego. S.K. przesłuchany w charakterze strony zeznał, że nie mógł sprzedawać sprzętu komputerowego i oprogramowania na rzecz spółki "B", ponieważ żadnego sprzętu nie kupował, w związku z czym towarem nie dysponował. Jego rola w firmie sprowadzała się do podpisywania dokumentów, których treści częstokroć nie znał i odbierania z banku pieniędzy. Podczas kontroli w firmie spółka "C" stwierdzono brak jakichkolwiek dokumentów źródłowych związanych z zakupami i sprzedażą towaru oraz brak ewidencji VAT. Zdaniem organu kontroli, świadczy to, że nie dokonywano transakcji sprzedaży na rzecz spółki "B". Porównanie zapisów rejestru podatku naliczonego w części dotyczącej zakupów od spółki "C" z fakturami sprzedaży wystawionymi przez spółkę "B" na rzecz spółki "A", pozwoliło na powiązanie większości transakcji zakupu pochodzących od firmy spółki "C" z transakcjami sprzedaży na rzecz spółki "A". Były to następujące faktury:

[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]. Łączna kwota podatku naliczonego wynikająca z ww. faktur wynosi [...] zł. Faktury te zostały odnalezione w toku postępowania spośród dokumentów niezabezpieczonych przez CBŚ. Z treści faktur wynikało, że wszystkie faktury wystawione zostały przez S.K. Jednakże organ w uzasadnieniu decyzji wskazuje na wyjaśnienia S.K. złożone na piśmie w dniu [...] 2004 r., w których poddał w wątpliwość fakt podpisywania przedmiotowych faktur. W ocenie organu kontroli, materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że wymienione faktury, dokumentujące sprzedaż na rzecz spółki "A", będące fakturami zakupu nie dokumentują zdarzeń gospodarczych, które faktycznie miały miejsce.

Od powyższej decyzji podatnik złożył odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej, w którym wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji z uwagi na naruszenie:

1. art. 121 §1 i § 2 Ordynacji podatkowej poprzez prowadzenie kontroli bez wcześniejszego zawiadomienia i prowadzenia kontroli w czasie nieobecności członków zarządu i udziałowców spółki, poprzez niezawiadomienie i niedopuszczenie podatnika do udziału w postępowaniu kontrolnym w spółce "C",

2. art. 285 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez przeprowadzenie kontroli podczas nieobecności kontrolowanego i osób przez niego wskazanych,

3. art. 286 § Ordynacji podatkowej poprzez niesporządzenie szczegółowego pokwitowania wydanych akt, ksiąg i dokumentów,

4. art. 286a § 1 Ordynacji podatkowej poprzez brak uzasadnionych podstaw do wezwania pomocy CBŚ,

5. art. 289 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niezawiadomienie strony niniejszego postępowania o przeprowadzaniu kontroli w spółce "C" i spółce "A",

6. art. 67 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niesporządzenie protokołów w trakcie kontroli u podatnika i w spółce "C" oraz poprzez przyjęcie pozorności dokonanych czynności w sytuacji, gdy nastąpiło przekazanie towaru, czego dowodem są wystawione dokumenty WZ.

Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] 2005 r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy wskazał, że bezsporne jest, że firma spółka "A" odliczała podatek naliczony wynikający z faktur wystawionych przez spółkę "B", której prezesem był S.K., która to spółka z kolei nabywała sprzedawany przez siebie sprzęt od spółki "C" S.K. Pomiędzy spółką "B" a spółką "C" nie następowały żadne przepływały pieniężne, co oznacza, zdaniem organu odwoławczego, że w ślad za wystawionymi fakturami nie następowało przemieszczenie towaru będącego przedmiotem transakcji. Kontrole wykazały, że spółka, "B" nie nabywały towaru od S.K. prowadzącego spółkę "C", co dowodzi z kolei, że dokonane przez spółkę "B" transakcje sprzedaży na rzecz spółki "A" były fikcyjne. W ocenie organu odwoławczego, potwierdzeniem fikcyjności transakcji jest fakt, że firma spółka "C" od momentu rejestracji ([...] 2002) do [...] 2003 r. nie deklarowała żadnego obrotu i nie składała deklaracji VAT-7. Ustalenia te zostały potwierdzone przez zeznania S.K. złożone do protokołu. W związku z powyższym organ podatkowy na podstawie § 48 ust. 4 pkt 5a rozporządzenia Ministra Finansów z 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 27, poz. 268, ze zm.) zakwestionował prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu wystawionych przez spółkę "B". Organ odwoławczy nie zgadza się z zarzutami odwołania. Wskazuje, że o przeprowadzaniu kontroli jak i przeprowadzaniu wszelkich dowodów zawiadamiano każdorazowo uprawnioną osobę. Natomiast o przeprowadzaniu kontroli krzyżowych nie powiadomiono strony, ponieważ przepisy postępowania kontrolnego nie nakładają na organ takiego obowiązku. Organ wyjaśnia, że pełna dokumentacja została zabezpieczona przez Prokuraturę Okręgową. Kontrola była przeprowadzana w oparciu o dokumenty będące w posiadaniu Prokuratury, a zebrane w toku postępowania przygotowawczego w sprawie przeciwko Ł.C. Organ nie przeprowadził wnioskowanych przez stronę dowodów, ponieważ w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej, dowody zebrane w sprawie dowodzą, że transakcje były fikcyjne. Za niewystarczające organ drugiej instancji uznał powoływanie dowodów magazynowy w sytuacji, gdy S.K. będący właścicielem firmy spółka "C" stwierdził, że nie dokonywał sprzedaży sprzętu komputerowego na rzecz spółki "B".

Strona złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] 2005 r., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzuca naruszenie:

1. art. 122 i 123 Ordynacji podatkowej, w związku z art. 187 § 1 oraz art. 188 Ordynacji podatkowej poprzez bezpodstawne pominięcie wniosków dowodowych wnoszonych przez skarżącego i wybiórcze traktowanie zebranego w sprawie materiału dowodowego,

2. art. 123 i 200 poprzez ich niezastosowanie i uniemożliwienie skarżącemu zapoznania się z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. Skarżąca wskazuje, że zasada wyrażona w powołanych przepisach nakazuje organowi podatkowemu w sposób wyczerpujący zebrać i przeanalizować materiał dowodowy, w tym uwzględniać też dowody wskazane przez podatnika. Z zasadą tą ściśle w ocenie podatnika koresponduje zasada czynnego udziału strony w postępowaniu podatkowym, która odnosi się zarówno do możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego, jak również obejmuje prawo do składania wniosków dowodowych, a organ jest obowiązany wnioski te uwzględniać, bądź ewentualnie do tych wniosków się ustosunkować. Organy podatkowe uniemożliwiły w praktyce wypowiedzenie się strony co do zarzutów i wykazanie poprzez przedłożenie odpowiednich dowodów (przesłuchanie świadka P.S. pracownika magazynowego, który bezpośrednio zajmował się odbiorem towaru od spółki "B" oraz dowodów z dokumentów magazynowych), że kwestionowana sprzedaż towarów na rzecz skarżącego faktycznie miała miejsce. Organy podatkowe w swych ustaleniach uwzględniły jedynie zeznania S.K., który oświadczył, że nie prowadził żadnej sprzedaży na rzecz spółki "B" i że przedstawione faktury widzi po raz pierwszy, jak również podkreśliły, że S.K. nie składał żadnych deklaracji ani zeznań podatkowych. Zdaniem skarżącej spółki dowodzi to jedynie tego, że S.K. nie wywiązywał się z obowiązku podatkowego. Natomiast dowodem na to, że S.K. dokonywał sprzedaży są faktury przez niego wystawiane, na których widnieje podpis S.K.

3. art. 129 Ordynacji podatkowej, ponieważ strona faktycznie nie miała możliwości wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego. Naruszono bowiem zasadę jawności postępowania w stosunku do strony poprzez uniemożliwienie zapoznania się z całością zebranego materiału dowodowego, ponieważ, jak sam w decyzji na str. 8 i 9 wskazuje organ, "pełna dokumentacja księgowa podatnika została zabezpieczona przez Prokuraturę Okręgową. Udział strony lub osoby upoważnionej do jej reprezentowaniu przy przeglądaniu zabezpieczonych przez Prokuraturę akt był niemożliwy..." Wobec braku możliwości weryfikacji zabezpieczonych dokumentów, skarżący nie mógł odnieść się do zebranego w sprawie materiału dowodowego.

4. art. 27 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 11, poz. 50, ze zm.) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w warunkach braku podstaw do ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego,

5. art. 19 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym poprzez niewłaściwe zastosowanie i odmowę obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu nabycia towarów od firmy spółki "B" .

6. § 48 ust. 5 pkt 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i bezpodstawne przyjęcie, że faktury skarżącego ujęte w rejestrze zakupów nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Rozpoznając wniesioną skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.), a także art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) bada, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a w szczególności czy przy jej wydawaniu doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów postępowania, dającego podstawę do jego wznowienia, względnie mającego istotny wpływ na wynik tego postępowania (art. 145 powyższej ustawy).

W pierwszej kolejności Sąd bada, czy doszło do naruszenia prawa formalnego i jeżeli stwierdzi, że do takiego naruszenia doszło, to czy owo naruszenie przepisów mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji obowiązuje zasada oficjalności, zgodnie bowiem z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd jest zobowiązany do wzięcia pod uwagę wszelkich naruszeń prawa przez organy administracji podatkowej.

W zaskarżonych decyzjach organy zakwestionowały prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur, których wystawcą była firma spółka "B" z siedzibą w P., a dotycząca towaru rzekomo zakupionego przez spółkę "B" od spółki "C" S.K. W ocenie zarówno organu pierwszej jak i drugiej instancji materiał dowodowy świadczy, że zaewidencjonowane faktury nie odzwierciedlają sprzedaży towaru. Ustalenia organu są kwestionowane przez stronę skarżącą, jak również kwestionowana jest w szczególności prawidłowość przeprowadzania postępowania dowodowego.

W ocenie Sądu, zarzuty skargi są w części uzasadnione, ponieważ w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, w szczególności naruszenia zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 122 Ordynacji podatkowej, w konsekwencji naruszenia art. 187 Ordynacji podatkowej, jak również naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu wyrażonej w art. 123 Ordynacji podatkowej. Zasada czynnego udziału strony w postępowaniu wymaga od organu zagwarantowania stronie prawa do uczestniczenia w postępowaniu na każdym jego etapie, w szczególności w postępowaniu dowodowym, jak również umożliwienie stronie wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji. W postępowaniu podatkowym istotnym jest czynny udział strony w postępowaniu wyjaśniającym, zapewnia stronie bowiem wpływ na ustalenie stanu faktycznego sprawy. Dlatego też tak istotną kwestią jest zagwarantowanie stronie prawa obecności przy czynnościach postępowania dowodowego, jak również żądania przeprowadzania określonych dowodów.

W sprawie będącej przedmiotem orzekania w istocie organ kontrolny oparł się na ustaleniach faktycznych dokonanych w innych postępowaniach, włączając do akt sprawy postanowieniami z dnia [...] 2004 r. protokół kontroli skarbowej nr [...] sporządzony w sprawie spółki "B" z siedzibą w P., protokół kontroli skarbowej sporządzony w związku z prowadzonym postępowaniem wobec spółki "C" S.K. oraz dowody zebrane w toku tegoż postępowania: protokół przesłuchania S.K., pismo Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2003 r., pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] 2004 r. oraz włączając postanowieniem z dnia [...] 2004 r. do akt sprawy celem wykorzystania w postępowaniu kontrolnym decyzji wydanej przez Dyrektora UKS nr [...] z dnia [...] 2004 r. w sprawie dotyczącej spółki "B".

Sąd nie kwestionuje prawa do wykorzystania informacji uzyskanych w innych postępowaniach. Przepis art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Zatem dowodem są wszelkie źródła informacji umożliwiające dowodzenie istnienia lub nieistnienia określonego faktu. W ocenie Sądu informacje uzyskane w toku innego postępowania mogą posłużyć do wyjaśnienia sprawy w prowadzonym postępowaniu poprzez konfrontację tych informacji z dowodami zebranymi w prowadzonym postępowaniu. W sprawie niniejszej organ zarówno pierwszej jak i drugiej instancji w decyzjach powołuje się na ustalenia dokonane w postępowaniach prowadzonych w sprawie spółki "C" S.K. oraz spółki "B", której prezesem zarządu był również S.K. Zdaniem organów w tych postępowaniach ustalono, że spółka "C" nie dokonywała sprzedaży na rzecz spółki "B" sprzętu komputerowego, w związku z czym spółka "B" nie mogła dokonać dalszej sprzedaży na rzecz skarżącej spółki. Nadto powołują się na złożone do akt sprawy wyjaśnienia S.K. z dnia [...] 2004 r., w których poddał w wątpliwość fakt podpisania faktur wystawionych na rzecz skarżącej spółki. W toku postępowania pomimo, że strona zaprzeczała faktom ustalonym w toku innych postępowań (które organ przyjął za udowodnione), że skarżąca spółka nie dokonała faktycznego zakupu towaru od spółki "B", organ kontroli nie przeprowadził żadnego innego dowodu, który mógłby posłużyć wyjaśnieniu sprawy. Takim dowodem bez wątpienia mógł być dowód z przesłuchania świadka S.K. W ocenie Sądu dowód z zeznań świadka nie powinien być zastępowany dowodem z przesłuchania strony (nawet jeśli jest to ta sama osoba) przeprowadzonym w toku innego postępowania. W aktach sprawy znajduje się protokół z przesłuchania S.K. w charakterze strony. Należy zauważyć, że w postępowaniu prowadzonym wobec spółki "C" oraz spółki "B", S.K. był stroną postępowania, zatem źródłem uzyskanych informacji był podmiot bezpośrednio zainteresowany w danej sprawie. Skoro organy uznały, że S.K. jest źródłem istotnych informacji w sprawie wymiaru podatku VAT skarżącej spółki, winien przeprowadzić dowód z zeznań świadka. Zgodnie z art. 190 Ordynacji podatkowej strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzania dowodu z zeznań świadka i ma prawo brać udział w przeprowadzaniu dowodu, może zadawać pytania świadkom oraz składać wyjaśnienia. Dlatego tak istotny jest dla strony dowód z zeznań świadka, ponieważ w toku przeprowadzania tego dowodu jest podmiotem czynnie w nim uczestniczącym. Dowód ten winien zostać przeprowadzony przede wszystkim dlatego, że materiał dowodowy zebrany w innych postępowaniach kontrolnych jest nie do końca spójny i wymaga dodatkowych wyjaśnień i gruntownej oceny organu orzekającego. Należy bowiem zauważyć, że w "Wyjaśnieniach" z dnia [...] 2004r. S.K. wskazuje, że jako były prezes spółki "B" nie miał pojęcia co się dzieje w tej firmie, nie wie, czy podpisywał jakiekolwiek dokumenty. Nie umie stwierdzić, czy okazane faktury, na których widnieje jego podpis są przez niego podpisane, prawdopodobnie nie. Wszelkie dokumenty podpisywał bez wglądu w ich treść, dlatego nie umie z całą pewnością powiedzieć, czy podpisywał je. W jego ocenie podpisy na tych fakturach wydają się nieautentyczne. Natomiast w protokole kontroli skarbowej nr [...] sporządzony w sprawie toczącego się postępowania wobec spółki "B", a który to protokół został dołączony do akt celem wykorzystania (k. 33) znajduje się stwierdzenia, że w dniu [...] 2004 r. przesłuchano S.K., który zeznał, że nie posiada żadnej dokumentacji dotyczącej spółki "B", nie wie o jej istnieniu, nie udzielał żadnych pełnomocnictw do prowadzenia spraw spółki. O tym, że jest udziałowcem i prezesem spółki dowiedział się w trakcie kontroli CBŚ. Wskazane okoliczności pozostają w sprzeczności z okolicznościami wynikającymi z innych dowodów, a które znajdują się w aktach sprawy. Z dowodów tych wynika, że S.K. nabył udziały firmy spółki "D", wraz ze zmianą właściciela nastąpiła zmiana nazwy firmy na spółkę "B". W aktach znajduje się również upoważnienie do prowadzenia spraw spółki dla P.F. Z zeznań świadka P.F. z dnia [...] 2004 r. wynika, że był upoważniony do reprezentowania firmy spółki "B" w ograniczonym zakresie. Ponadto firma spółka "B", której prezesem był S.K. składała deklaracje za miesiąc [...] i [...] 2004. Dane z deklaracji są zgodne z danymi z rejestrów. W związku z tym należy stwierdzić, że materiał dowodowy zebrany w toku postępowania nie jest wyczerpujący, zatem należy uznać, że nie ustalono w dostateczny sposób stanu faktycznego. W ocenie Sądu, organy podatkowe naruszyły również art. 188 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te są stwierdzone wystarczające innym dowodem. Organy winny przeprowadzić wnioskowane przez stronę dowody, a następnie zgodnie z art. 191 Ordynacji podatkowej dokonać ich oceny. Strona wnioskowała w toku postępowania o przeprowadzenie ponownie dowodu z zeznań świadka P.S., który był magazynierem firmy spółki "A" oraz dokumentów magazynowych. W ocenie strony dowody te ściśle wiążą się z przedmiotem postępowania. Organ pierwszej instancji w początkowej fazie postępowania co prawda przesłuchał w charakterze świadka P.S., jednakże skoro strona wnioskowała o ponowne przesłuchanie świadka, to znaczy, że uznała, że złożone zeznania są niewystarczające. W ocenie Sądu złożone zeznania dotyczące zakupu towaru od spółki "B" wymagają uzupełnienia. Należy bowiem zwrócić uwagę, że świadek zeznał: "Jeśli chodzi o zakupy towarów od firmy spółki "B", to potwierdzam, że przyjmowałem towar do magazynu sklepu internetowego na podstawie wystawionych faktur sprzedaży na rzecz spółki "A"...". Ten dowód nie do końca potwierdza ustalone w sprawie okoliczności. Ponadto brak odniesienia się organu do przeprowadzonego dowodu w zaskarżonych decyzjach świadczy, że dowód nie został poddany ocenie przez organ podatkowy.

Wskazane wyżej naruszenia przepisów postępowania, których dopuściły się organy orzekające w niniejszej sprawie, mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie odnosi się w związku z tym do zarzutów skargi dotyczących naruszenia prawa materialnego, ponieważ dopiero prawidłowo przeprowadzone postępowanie podatkowe i ustalony stan faktyczny może być podstawą do oceny czy organy dopuściły się naruszenia prawa materialnego.

Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.

/-/ K. Nikodem /-/ S. Małek /-/ J. Ruszyński