Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1240/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 146 par. 1 w zw. z art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia WSA - Marek Krawczak, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi S. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi S. (dalej: skarżąca, spółdzielnia lub strona) jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR, Agencja lub organ) zawarte w piśmie z [...] kwietnia 2018 r. nr [...] odmawiające przyznania pomocy na operację typu "Rozwój przedsiębiorczości – rozwój usług rolniczych". Rozstrzygnięcie zostało podjęte w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Wnioskiem z 29 listopada 2016 r. spółdzielnia zwróciła się o przyznanie pomocy

finansowej na operację typu "Rozwój przedsiębiorczości – rozwój usług rolniczych" w

ramach poddziałania 6.4 "Wsparcie inwestycji w tworzenie i rozwój działalności

pozarolniczej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Pismem z 6 czerwca 2017r. organ zwrócił się do strony o uzupełnienie wniosku

m.in o dostarczenie wypełnionego w pełnym zakresie biznesplanu wraz z tabelami

finansowymi zarówno w wersji papierowej jak i CD, dostarczenie oświadczenia

podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy o wielkości przedsiębiorstwa

potwierdzające, że prowadzi mikro lub małe przedsiębiorstwo, sporządzone na

formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję oraz poprawy formularza

wniosku.

W wymaganym terminie wpłynęły do ARiMR uzupełnienia wniosku i w wyniku

weryfikacji stwierdzono dalsze braki. W związku z tym organ pismem z 5 września 2017

r. ponownie wezwał spółdzielnię do poprawy i uzupełnień m. in. w powyższym zakresie.

Po dokonaniu weryfikacji dostarczonych uzupełnień Agencja uznała, że wniosek

strony wymaga złożenia wyjaśnień w związku z czym pismem z 16 marca 2018 r. organ

zwrócił się do strony o złożenie dalszych wyjaśnień i poprawek. W wezwaniu tym

wskazano w sposób szczegółowy kwestie wymagające wyjaśnień i poprawek.

Po dokonaniu weryfikacji dostarczonych uzupełnień Agencja pismem z (...)

kwietnia 2018 r. odmówiła przyznania wnioskowanej pomocy z uwagi na niespełnienie

warunków określonych w § 5 ust. 1 pkt 4) i pkt 5); § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia

Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 października 2015 r. w sprawie

szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na

operacje typu "Rozwój przedsiębiorczości – rozwój usług rolniczych" w ramach

poddziałania "Wsparcie inwestycji w tworzenie i rozwój działalności pozarolniczej"

objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. poz.

1843 ze zm., dalej: rozporządzenie).

W uzasadnieniu organ przytoczył treść powyższych przepisów i stwierdził, że

dostarczone dokumenty nie są kompletne lub zawierają nieścisłości uniemożliwiające

przyznanie pomocy w ramach przedmiotowej operacji.

Organ stwierdził, że strona na etapie składania dokumentacji aplikacyjnej

dostarczyła trzy wersje biznesplanu związanego z operacją. Dopiero w odpowiedzi na

drugie wezwanie spółdzielnia dostarczyła wypełniony dokument wraz z tabelami

finansowymi zarówno w wersji papierowej jak i elektronicznej i na tym etapie istniała

możliwość weryfikacji biznesplanu. Jednakże zdaniem organu dokument ten budził

wątpliwości i wymagał wyjaśnień ze strony spółdzielni w związku z czym wezwano

ponownie stronę do korekty oraz wyjaśnień kwestii dotyczących biznesplanu,

szczegółowo wymienionych w ostatnim wezwaniu z 16 marca 2018 r. Na podstawie tak

zgromadzonej dokumentacji organ stwierdził, że nie mógł uznać, że planowana do

realizacji operacja spełnia warunki przyznania pomocy określone w § 5 ust. 1 pkt 4) i pkt

5) rozporządzenia.

Agencja wyjaśniła, że strona dopiero w odpowiedzi na drugie wezwanie

przedstawiła prawidłowo wypełniony formularz wniosku. W dokumencie tym

Spółdzielnia dokonała jednak znacznych zmian w sekcjach finansowych dlatego organ

wezwał stronę pismem z 16 marca 2018 r. do złożenia stosownych wyjaśnień oraz

korekty dokumentacji. W oparciu o przedłożony materiał aplikacyjny Agencja nie

potwierdziła, że operacja spełnia warunki z § 5 ust. 1 pkt 5) rozporządzenia.

Ponadto organ stwierdził, że strona dopiero w odpowiedzi na drugie wezwanie

do uzupełnienia wniosku w zakresie złożenia oświadczenia podmiotu ubiegającego się

o przyznanie pomocy o wielkości przedsiębiorstwa przedłożyła stosowne oświadczenie,

które wymagało jednak złożenia dodatkowych wyjaśnień, o co została wezwana

pismem z 16 marca 2018 r. Uwzględniając zgromadzone dane Agencja nie mogła z całą

pewnością stwierdzić, że podmiot spełnia warunki przyznania pomocy określone w § 2

ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.

Reasumując powyższe organ stwierdził, że mimo trzykrotnego wezwania

skarżąca nie dostarczyła prawidłowo i rzetelnie wypełnionej dokumentacji

umożliwiającej przyznanie wnioskowanej pomocy.

W skardze wniesionej na powyższe rozstrzygnięcie spółdzielnia wskazała, że

Agencja nie dochowała terminu określonego w § 18 rozporządzenia, ponieważ po

dokonaniu pełnych uzupełnień formalnych w dniu 6 października 2017 r. potrzebowała

ponad 5 miesięcy aby zweryfikować dostarczone dokumenty. Podniosła, że organ nie

dochował należytej staranności podczas rozpatrywania wszystkich wskazanych

okoliczności, nie dokonując pełnego rozpoznania sprawy, nie odnosząc się do treści

uzupełnień i wyjaśnień.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Pismem procesowym z 23 lipca 2018 r. skarżąca uzupełniła skargę wskazując,

że organ powinien rozpatrzyć dokumenty przedstawione przez skarżącą w ramach

autouzupełnienia przed doręczeniem zaskarżonego rozstrzygnięcia.

W piśmie procesowym z 20 sierpnia 2018 r. skarżąca podniosła, że organ w

analogicznych sprawach dotyczących rozpatrywania wniosków o pomoc stosował

możliwość powtórnego uzupełnienia i złożenia wyjaśnień przez beneficjentów w

zakresie oceny merytoryczno – ekonomicznej. W sprawie skarżącej ARiMR nie

zastosowała procedury powtórnego wezwania do złożenia wyjaśnień i uzupełnień, co

wskazuje na nierówne traktowanie beneficjentów.

W odpowiedzi na powyższe stanowisko skarżącej, organ pismem z 30 sierpnia

2018 r. stwierdził, że trzecie wezwanie skarżącej do złożenia wyjaśnień nastąpiło w

trybie art. 50 k.p.a., które daje stronie jedynie możliwość doprecyzowania złożonego

żądania, nie daje natomiast możliwości korekty wniosku. Poza tym skala i rodzaj

nieprawidłowości we wniosku skarżącej nie dawał podstaw do kierowania do skarżącej

kolejnego wezwania do składania wyjaśnień.

W kolejnym piśmie procesowym z 10 września 2018 r. skarżąca podtrzymała

stanowisko co do nierównego traktowania przez organ beneficjentów ubiegających się o

pomoc finansową oraz w zakresie nierozpatrzenia przez organ dokumentów

przedstawionych w ramach autouzupełnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów

administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30

sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z

2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając

skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności

z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową

funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie

wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem

administracji publicznej.

W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada

prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami

uzasadniającymi jego uchylenie. Analizując w tym kontekście sprawę sąd stwierdził, że

skarga jest zasadna, chociaż z innych powodów niż podniesione w skardze.

Należy podnieść, że ogólne zasady dotycząc przyznawania pomocy w zakresie

działania zostały uregulowane w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich

przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i

uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013,

str. 487, ze zm., dalej: rozporządzeniem 1305/2013) oraz rozporządzeniu

wykonawczym Komisji (UE) nr 808/2014 ustanawiającym zasady stosowania

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie

wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz

Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. UE L z 2014r., nr 227, s. 18, ze zm.).

Warunki oraz tryb przyznania pomocy finansowej w sprawie reguluje

rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 października 2015 r. w

sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy

finansowej na operacje typu "Rozwój przedsiębiorczości – rozwój usług rolniczych" w

ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w tworzenie i rozwój działalności

pozarolniczej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014- 2020,

wydane w oparciu o delegację ustawową, a mianowicie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z

dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków

Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach

Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 349, dalej:

ustawa o wspieraniu rozwoju).

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju, pomoc jest przyznawana

osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej

osobowości prawnej, jeżeli są spełnione warunki przyznania pomocy określone w

przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w przepisach ustawy oraz w przepisach

wydanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1.

W myśl art. 22, art. 23 ust. 1 i art. 42 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju pomoc

jest przyznawana na wniosek, który składa się w terminach wskazanych w ogłoszeniu o

naborze wniosków o przyznanie pomocy. Wniosek o przyznanie pomocy składa się na

formularzu opracowanym i udostępnionym przez agencję płatniczą. Wraz z

formularzem została opracowana instrukcja wypełniania wniosku.

Zakres informacji koniecznych do umieszczenia w treści wniosku został

określony przepisem § 12 ust. 1 rozporządzenia. Natomiast w § 12 ust. 2

rozporządzenia określono dokumenty jakie należy dołączyć do wniosku.

Postępowanie do przyznania pomocy finansowej w przypadku tego działania

prowadzone jest z wyłączeniem stosowania przepisów kodeksu postępowania

administracyjnego, z pewnymi wyjątkami (art. 34 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju).

Zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju do postępowań w sprawach o

przyznanie pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1,

3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, prowadzonych przez agencję płatniczą i podmioty

wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z

wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia

pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile

przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 27 ust. 1 i 2 stosuje się

odpowiednio.

W myśl art. 27 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju w postępowaniu w sprawie o

przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży

praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał

dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do

okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i

obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich

żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed

wydaniem decyzji administracyjnej umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych

dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania

administracyjnego nie stosuje się. Natomiast ust. 2 tego przepisu stanowi, że strony

oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są

obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy

zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na

osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia pomoc przyznaje się podmiotowi,

który: jest osobą fizyczną, osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej, która jako mikro – lub małe przedsiębiorstwo, w rozumieniu

załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r.

uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w

zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu, wykonuje działalność gospodarczą obejmującą

świadczenie usług dla gospodarstw rolnych wymienionych w wykazie określonym w

załączniku 1 do rozporządzenia. Ponadto pomoc przyznaje się na operację, której

realizacja nie jest możliwa bez udziału środków publicznych; uzasadnioną

ekonomicznie, w tym pod względem racjonalności kosztów (§ 5 ust. 1 pkt 4 i pkt 5

rozporządzenia). Stosownie do treści art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju w

przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i

poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14,

podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o

przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn

odmowy.

Ustawodawca w przepisach wykonawczych – w § 13 i § 14 rozporządzenia

przewidział działania organu z urzędu. Polegają one na sprawdzeniu czy wniosek został

wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach oraz czy dołączono do nich

wszystkie wymagane dokumenty. Jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia

innych niż określone w § 13 ust. 1 i 3 wymagań formalnych lub został wypełniony

nieprawidłowo, Agencja wzywa podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie

pisemnej, do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba

że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy (§ 14 ust. 1

rozporządzenia). Zgodnie z § 14 ust. 2 rozporządzenia, gdy pomimo wezwania podmiot

ten nie usunął braków w wyznaczonym terminie organ wzywa ponownie do usunięcia

braków w terminie 14 dni. Natomiast gdy podmiot ubiegający się o pomoc pomimo

powtórnego wezwania nie usunął wszystkich braków wskazanych przez Agencję,

Agencja nie przyznaje pomocy, przy czym przepis art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu

rozwoju stosuje się odpowiednio (§ 14 ust. 2a rozporządzenia).

Wniosek skarżącej o przyznanie pomocy zawierał braki w związku z czym

Agencja prawidłowo uruchomiła tryb procedowania przewidziany w § 14

rozporządzenia, co potwierdzają wezwania skarżącej do poprawy i uzupełnienia

wniosku zawarte w piśmie z 6 czerwca 2017 r. i z 5 września 2017 r. oraz pouczenia w

nich zawarte o skutkach nie usunięcia dostrzeżonych braków. Rozporządzenie

przewiduje możliwość dwukrotnego wzywania wnioskodawcy do uzupełnienia braków

wniosku co oznacza, że w sytuacji uzupełnienia tych braków zgromadzony materiał

aplikacyjny powinien stanowić co do zasady podstawę do poczynienia ustaleń

faktycznych po stronie organu, które powinny następnie stanowić przedmiot subsumpcji

prawnej przeprowadzonej w oparciu o obowiązujące przepisy i w konsekwencji

doprowadzić do oceny czy wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy

przewidziane w rozporządzeniu. W sytuacji natomiast nieuzupełnienia braków wniosku

(pomimo stosownych wezwań, o których była mowa powyżej) organ ma obowiązek

odmówić przyznania wnioskowanej pomocy. Uruchamiając tryb wzywania beneficjenta

do uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy, przewidziany w § 14 rozporządzenia,

organ powinien zatem w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzić czy wniosek jest

kompletny - co stanowi podstawę do jego merytorycznego rozpoznania, czy też zawiera

braki uzasadniające odmowę przyznania pomocy. Jest to istotne, ponieważ w sytuacji

stwierdzenia braków wniosku bezprzedmiotowym jest kierowanie do beneficjenta

wezwania do złożenia wyjaśnień w trybie art. 50 k.p.a.

W rozpatrywanej sprawie, na podstawie oceny dokumentacji aplikacyjnej (w tym

uzupełnień wniosku), organ uznał, że zasadnym jest wystosowanie wezwania do

skarżącej o złożenie stosownych wyjaśnień - w zakresie określonym w piśmie organu z

16 marca 2018 r. Zauważyć należy, że wezwanie takie zasadniczo dopuszczalne jest w

trybie art. 50 § 1 k.p.a., którego zastosowanie nie zostało wyłączone na podstawie art.

34 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju. Niemniej jednak należy mieć na względzie, że

wezwanie takie ograniczone jest do złożenia wyjaśnień na piśmie lub w formie

dokumentu elektronicznego, jeżeli jest to niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy lub dla

wykonywania czynności urzędowych. Wykonanie wezwanie nie może prowadzić zatem

do korekty wniosku o przyznanie pomocy finansowej, w szczególności do poprawy lub

uzupełnienia wniosku w sposób analogiczny jak przewidziany w trybie § 14 ust. 1 i ust.

2 rozporządzenia. Wezwania określone w rozporządzeniu oraz w art. 50 k.p.a. stanowią

tryby niekonkurencyjne względem siebie, a ich zastosowanie powinno wynikać z

ustaleń faktycznych organu opartych na zgromadzonej dokumentacji aplikacyjnej.

Podkreślić należy, że wezwanie organu z 16 marca 2018 r. zawierało wnioski nie

tylko o przedłożenie wyjaśnień lecz również o wprowadzenie poprawek do wniosku w

konkretnych pozycjach w związku z czym wykraczało poza zakres określony w art. 50 §

1 k.p.a. Co istotniejsze jednak organ kierując to wezwanie nie stwierdził w sposób

jednoznaczny w zaskarżonym rozstrzygnięciu czy pomimo uprzednich wezwań

wystosowanych w trybie § 14 rozporządzenia, braki wniosku skarżącej zostały w całości

uzupełnione czy też nie, co w przypadku ich uzupełnienia uprawniałoby ewentualnie

organ do zastosowania wezwania w trybie art. 50 § 1 k.p.a. Świadczy o tym np.

stwierdzenie organu, że dostarczone dokumenty nie są kompletne lub zawierają

nieścisłości uniemożliwiające przyznanie pomocy, co może sugerować z jednej strony

nie uzupełnienie braków wniosku, z drugiej zaś nie spełnienie przez kompletny wniosek

skarżącej przesłanek przyznania pomocy. Podobne stwierdzenie zawarte zostało

również w odpowiedzi na skargę, w której na str. 4 wskazano, że pomimo dwukrotnego

wezwania do usunięcia braków wniosku skarżąca nie usunęła tych braków, co

spowodowało odmowę przyznania pomocy z uwagi na niespełnienie warunków

określonych w § 5 ust. 1 pkt 4 i, § 5 ust. 1 pkt 5 oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia

wykonawczego.

Wprawdzie nieuzupełnienie braków wniosku pomimo wezwań kierowanych do

beneficjenta w trybie § 14 rozporządzenia, jak również nie spełnienie przez wniosek

warunków do przyznania pomocy, stanowią podstawę do odmowy przyznania pomocy -

na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju - to jednak poczynienie ustaleń

faktycznych w tym zakresie należy do organu oceniającego wniosek. Wobec

niejednoznacznego stanowiska organu w tym zakresie oraz braku możliwości

dokonywania przez sąd własnych ustaleń faktycznych, podniesione okoliczności

doprowadziły do uwzględnienie skargi. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie mogło zostać

zaakceptowane przez sąd z uwagi na związanie organu zasadą praworządności oraz

obowiązkiem wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (naruszenia

art. 27 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o wspieraniu rozwoju).

Ponownie rozpatrując sprawę organ, mając na uwadze wskazania sądu, winien

ustalić stan faktyczny w zakresie ,,kompletności’’ wniosku w związku z jego

uzupełnieniami złożonymi przez skarżącą na wezwania z 6 czerwca 2017 r. oraz z 5

września 2017 r. i w sposób jednoznaczny przedstawić swoje stanowisko w tym

względzie. Powinien również mieć na uwadze, że dopiero uzupełnienie wszelkich

braków wniosku, do których skarżąca była wzywana, daje podstawę do oceny

merytorycznej wniosku. Uzasadnienie rozstrzygnięcia powinno być spójne i logiczne tak

by z jego treści w sposób nie budzący wątpliwości wynikał ustalony prawidłowo stan

faktyczny. Uzasadnienie faktyczne powinno wskazywać konkretne fakty, które dowodzą,

że treść przepisu stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia została wypełniona.

W ocenie sądu nieuzasadnione są zarzuty podniesione w skardze i w kolejnych

pismach procesowych skarżącej. Niedochowanie przez organ terminu określonego w §

18 ust. 1 rozporządzenia na poinformowanie podmiotu ubiegającego się o przyznanie

pomocy o odmowie przyznania pomocy nie miało wpływu na treść zaskarżonego

rozstrzygnięcia. Organ nie miał obowiązku rozpatrywania dokumentacji nadesłanej

przez skarżącą już po wydaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Natomiast kwestia

wzywania beneficjentów do składania wyjaśnień w trybie art. 50 k.p.a. leży w

kompetencji organu oceniającego wniosek o przyznanie pomocy finansowej i

zdeterminowana jest okolicznościami faktycznymi konkretnej sprawy.

W związku ze stwierdzonym naruszeniem prawa, Wojewódzki Sąd

Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit c)

p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.