Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 396/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2008-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, art. 3 par. 2, art. 145 par. 1 i 2, art. 145 par. 1 pkt 1 i 3, art. 146 par. 1, art. 145 par.1 pkt 2, art. 147 par. 1, art. 148, art. 149. art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II SA/Ke 396/08 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 12 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na wysokość raty miesięcznej określonej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Ke 396/08

U Z A S A D N I E N I E

Decyzjami z dnia [...] znak: [...] i [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzje wydane z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Kierownika Rejonu Opiekuńczego "Os [...]" Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie z dnia [...] w sprawie odmowy odstąpienia od żądania zwrotu kwot zasiłków stałych pobranych za okres od 1 października 2006 r. od 28 lutego 2007 r. w wysokości 1.818,00 zł i od 1 listopada 2004 r. do 30 września 2006r. w wysokości 9.614,00 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach prawomocnymi postanowieniami z dnia 3 kwietnia 2008 r. w sprawach o sygn. II SA/Ke 86/08 i II SA/Ke 87/08 umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skarg M. L. na powyższe decyzje z uwagi na cofnięcie skarg.

W dniu 15 lipca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynęła skarga M. L. w sprawie "obciążenia go przez MOPR kwotą 11 tysięcy 432 złotych za świadczenia przekazane (...) w okresie wcześniejszym". W piśmie procesowym z dnia 14 sierpnia 2008 r. skarżący sprecyzował, że nie zgadza się z wysokością miesięcznej raty w wysokości 500,43 zł., która będzie potrącana z jego renty, celem zwrotu pobranych zasiłków stałych i wniósł o jej umorzenie bądź obniżenie do kwoty 150zł - 200 zł. Żądanie swe skarżący uzasadnił ciężką sytuacją finansową i zdrowotną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zarzuty zawarte w skardze nie mogą być przedmiotem merytorycznej kontroli sądowej, albowiem skarga nie została wniesiona na akt administracyjny bądź bezczynność, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., a co za tym idzie podlegać musi odrzuceniu ( art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Stosownie do powołanego wyżej przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym

i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, a to oznacza, że skarga wniesiona na jakikolwiek inny akt, czynność bądź zaniechanie organu, nie ujęty w dyspozycji art. 3 § 2 ustawy o p.p.s.a. jest niedopuszczalna.

Jak wynika z treści skargi oraz dołączonych akt administracyjnych, przedmiotem zaskarżenia nie jest żaden konkretny akt administracyjny, o jakim mowa wyżej. Skarżący wycofał skargi złożone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w sprawie odmowy odstąpienia od żądania zwrotu pobranego świadczenia nienależnego, co skutkowało umorzeniem postępowania sądowego, natomiast nie zgadza się z wysokością rat potrącanych mu z renty przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych celem zwrotu kwot zasiłków stałych.

Nie ulega zatem wątpliwości, że przedmiotem zaskarżenia nie jest akt, o jakim mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., a co za tym idzie wniesiona przez M. L. skarga podlegać musi odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Odnosząc się do wniosku o umorzenie ustalonych rat bądź obniżenie ich wysokości, to wyjaśnić skarżącemu należy, że uwzględnienie takiego żądania nie leży w kompetencjach sądu administracyjnego, który stosownie do przepisów art. 3 § 2 w zw. z art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a., kontroluje poddane mu pod osąd akty wydane z zakresu administracji publicznej pod względem ich legalności, czyli zgodności z prawem. W wyniku dokonanej kontroli, sąd może wydać jedynie rozstrzygnięcia przewidziane w ustawie, a to:

1. uchylić zaskarżony akt w całości lub w części (art. 145 § 1 pkt 1, art. 146 § 1 p.p.s.a.),

2. stwierdzić jego nieważność (art 145 § 1 pkt 2, art. 147 § 1, art. 148 p.p.s.a.),

3. stwierdzić wydanie danego aktu z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 3, art. 147 § 1 p.p.s.a.),

4. stwierdzić bezskuteczność czynności, uznać uprawnienie lub obowiązek wynikające z przepisów prawa (art. 146 § 1 i 2 p.p.s.a.),

5. zobowiązać organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (art. 149 p.p.s.a.),

6. oddalić skargę (art. 151 p.p.s.a).

Jak widać z powyższego, przepisy ustawy p.p.s.a. nie przewidują możliwości wydania przez sąd administracyjny takiego rozstrzygnięcia, jakiego domaga się skarżący.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.