Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 289/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok oraz zaskarżone postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a   oraz par. 13 uchwały nr XCIV/2808/2010 Rady m.st.Warszawy z dn. 9.11.2010r.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Adamiak Sędziowie NSA Andrzej Jurkiewicz del WSA Paweł Groński (spr.) Protokolant asystent sędziego Anna Górska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi [...] w P. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 1652/14 w sprawie ze skargi [...] w P. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] 9 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia I. uchyla zaskarżony wyrok, zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz [...] w P. z siedzibą w W. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z 23 października 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 1652/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] w P. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] czerwca 2014 r. nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia o zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej: m.p.z.p.).

Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że wnioskiem z [...] sierpnia 2013 r. [...] w P. z siedzibą w W., zwróciła się do Prezydenta [...] o wydanie zaświadczenia stwierdzającego, że obecny sposób użytkowania obiektu - pomieszczeń w budynku znajdującym się w kompleksie zabudowy administracyjno-usługowej, przy Al. J. [...] w W., jest zgodny z ustaleniami obowiązującego na tym terenie m.p.z.p.

Wnioskodawca podał, że w pomieszczeniach tych, dotychczas pełniących funkcję drukarni, w marcu 2012 r. umieścił serwery i szafy do magazynowania danych cyfrowych, a zatem nie zmienił dotychczasowej funkcji administracyjno-usługowej obiektu.

Prezydent [...] postanowieniem z [...] sierpnia 2013 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 219 k.p.a., odmówił wnioskodawcy wydania zaświadczenia o zgodności sposobu użytkowania obiektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części II obszaru położonego wzdłuż linii średnicowej PKP, na odcinku od Dworca Centralnego do Dworca Głównego, przyjętego uchwałą nr XCIV/2808/2010 Rady m. st. Warszawy z 9 listopada 2010 r. (Dz. Urz. Woj. Maz. z 12 grudnia 2010 r. nr 207, poz. 6568).

W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że budynek przy Al. J. [...] składa się z trzech części: wyższej 8 - kondygnacyjnej (o funkcji biurowej) usytuowanej równolegle do ulicy oraz 2 - kondygnacyjnej, łącznika pomiędzy budynkiem frontowym, a usytuowanym w głębi działki budynkiem dawnej drukarni oraz budynku dawnej drukarni, w którym obecnie znajduje się pomieszczenie samowolnie przekształcone na serwerownię.

Według organu wykonana zmiana sposobu użytkowania obiektu dawnej drukarni na potrzeby serwerowni nie jest zgodna z przeznaczeniem określonym w m.p.z.p. dla tego terenu – tj. na usługi administracji (biura) oraz usługi handlu, gastronomii, kultury, rozrywki (§ 13 ust. 1 i 2 planu). Organ stwierdził, że m.p.z.p. wyklucza lokalizowanie funkcji mieszkalnych, obiektów przemysłowych oraz obiektów i urządzeń, których uciążliwość wykracza poza granice działki własnej, a w przypadku usług i urządzę wbudowanych poza granice lokalu (§ 13 ust. 4 m.p.z.p.). Organ dodał, że teren na którym znajduje się sporny obiekt budowlany, docelowo ma zostać przeznaczony pod zabudowę o funkcji administracyjnej, usług handlu, gastronomii, kultury, rozrywki.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z [...] czerwca 2014 r. (nr [...]), po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skarżącą, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że [...] wystąpiła o zaświadczenie w związku z toczącym się postępowaniem legalizacyjnym samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia (art. 71 a ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego). Organ stwierdził, że nawet gdyby przyjąć, że zamierzony sposób użytkowania obiektu mieści się w funkcji administracyjno-usługowej, to o odmowie wydania zaświadczenia o zgodności z planem przesądza treść § 6 ust. 7 pkt 1 m.p.z.p. Zgodnie z tym przepisem, na obszarze objętym tym planem nie jest dopuszczalna lokalizacja obiektów i urządzeń, które ze względu na prowadzoną w nich działalność i stosowane rozwiązania techniczno - technologiczne wywołują uciążliwość dla środowiska lub wymagają zastosowania stref ochronnych. Ponadto według § 13 ust. 4 m.p.z.p. na terenie na którym znajduje się sporny obiekt budowlany wyklucza się lokalizowanie funkcji mieszkalnych, obiektów przemysłowych oraz obiektów i urządzeń, których uciążliwość wykracza poza granice działki własnej, a w przypadku usług i urządzeń wybudowanych poza granice lokalu. Organ zauważył również, że zgodnie z § 13 ust. 8 pkt 1 m.p.z.p. obecna na tym obszarze zabudowa prowizoryczna i parterowa, w tym pomieszczenie przekształcone na serwerownię, ma zostać zlikwidowana, a budynek przy Al. J. [...] ma podlegać stałej adaptacji. Organ zwrócił uwagę, że powyższe ustalenia planu są kwestionowane przez [...] Konserwatora Zabytków, niemniej jednak dopóki nie zostaną zmienione (ewentualnie nie dojdzie do stwierdzona nieważność uchwały w tym zakresie) obowiązują i wywołują skutki prawne.

[...] w P. z siedzibą w W. zaskarżyła to postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Organowi odwoławczemu zarzuciła nieuzasadnione przyjęcie, że zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego narusza ustalenia m.p.z.p. W uzasadnieniu skargi [...] podniosła, że § 6 ust. 7 pkt 1 m.p.z.p. części II obszaru położonego wzdłuż linii średnicowej PKP, na odcinku od Dworca Centralnego do Dworca Głównego, zakazuje lokalizacji obiektów i urządzeń, które ze względu na prowadzoną w nich działalność i stosowane rozwiązania techniczno-technologiczne wywołują uciążliwość dla środowiska. Organy nie prowadziły jednak żadnego postępowania wyjaśniającego w tym zakresie, dlatego nie miały podstaw do stwierdzenia, że sposób użytkowania budynku jest niezgodny z ustaleniami planu z uwagi na wywołanie uciążliwości dla środowiska. Organ odwoławczy ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] maja 2013 r. wstrzymał użytkowanie pomieszczenia serwerowni w budynku przy Al. J. [...] w W. w związku z uciążliwością dla terenów sąsiednich powodowaną emisją hałasu i zanieczyszczeniami powietrza. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie poparło jednak żadnymi dowodami ustaleń faktycznych w zakresie rzekomego negatywnego wpływu korzystania z części budynku posadowionego na nieruchomości położonej przy Al. j. [...] w W. na środowisko. Skarżąca podkreśliła, że sposób korzystania z części budynku mieści się w funkcji administracyjno-usługowej i związany jest ze zgodnym z postanowieniami planu użytkowaniem administracyjno-usługowym całego obiektu, a postanowienie planu stanowiące o likwidacji obecnej zabudowy prowizorycznej i parterowej oraz adaptacji stałej budynku Al. J. [...] jest niewykonalne. Z pisma [...] Konserwatora Zabytków z [...] sierpnia 2013 r. wynika bowiem, że wszelkie roboty budowlane dotyczące budynku "dawnej drukarni" wykonywane zostały zgodnie z zaleceniami konserwatorskimi i nie prowadziły do zatracenia walorów architektonicznych tego obiektu i jego wartości zabytkowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 23 października 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 1652/14 oddalił tę skargę.

W uzasadnieniu wyroku Sąd podał, że w rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy prawidłowo przyjął, że samowolna zmiana sposobu użytkowania z obiektu budowlanego jest niezgodna z obowiązującym na tym terenie m.p.z.p., niemniej jednak nie podzielił w całości argumentacji przytoczonej na jej uzasadnienie. Zdaniem Sądu, mając na uwadze że informacje o uciążliwości dla terenów sąsiednich powodowane emisją hałasu i zanieczyszczeniami powietrza przez funkcjonowanie serwerowni organ odwoławczy uzyskał z postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2013 r., powołanie się przez ten organ na § 6 ust. 7 pkt 1 m.p.z.p. nie było prawidłowe. Istotne znacznie w niniejszej sprawie ma natomiast § 13 ust. 1, ust. 2 i ust. 8 m.p.z.p. Z przepisów tych wynika, że na terenie na którym znajduje się sporny obiekt budowlany (AU – administracji i usług), zezwala się wyłącznie na realizację (rozwój) obiektów o funkcji administracji i funkcjach usługowych ponadlokalnych z zakresu handlu, gastronomi, kultury i rozrywki, ustala się likwidację obecnej zabudowy prowizorycznej i parterowej oraz adaptację stałą budynku Al. J. [...]. Według Sądu dokonana przez skarżącą zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego nie jest zgodna z przeznaczeniem określonym w planie, bowiem nie można zakwalifikować jej do funkcji administracji i funkcji usługowych ponadlokalnych z zakresu handlu, gastronomi, kultury i rozrywki. Nadto, w obecnie obowiązującym brzmieniu plan ustala likwidację obecnej zabudowy prowizorycznej i parterowej oraz adaptację stałą budynku Al. J. [...].

[...] w P. z siedzibą w W. zaskarżyła wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 października 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 1652/14 w całości skargą kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie:

a) art. 145 § 1 pkt 1 lit a) p.p.s.a. przez nieuwzględnienie skargi pomimo stwierdzenia przez Sąd I instancji, że organ odwoławczy naruszył § 6 ust 7 pkt 1 uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części II obszaru położonego wzdłuż linii średnicowej PKP, na odcinku od Dworca Centralnego do Dworca Głównego przez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji niezasadnie przyjął, że zmiana sposobu użytkowania spornego obiektu jest niezgodna z tym planem;

b) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 219, art. 126 i art. 107 § 3 k.p.a. przez nieuwzględnienie skargi mimo stwierdzenia przez Sąd I instancji, że zaskarżone postanowienie nie zawiera wyjaśniania prawidłowej podstawy prawnej, z przytoczeniem odpowiednich postanowień planu miejscowego, a w konsekwencji, że nie jest oparte na prawidłowej podstawie prawnej i posiada błędne uzasadnienie;

c) art. 3 § 1 i 2 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 1 § 1 i 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych przez wykroczenie przez Sąd pierwszej instancji poza granice sądowej kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i w konsekwencji nieuwzględnienie skargi, mimo stwierdzenia: braku prawidłowej podstawy prawnej zaskarżonego postanowienia, błędnego uzasadnienia prawnego postanowienia, co w istocie prowadzi do "zastąpienia" organów orzekających w sprawie i rozstrzygnięcia przez Sąd istoty sprawy administracyjnej, tj. dokonania oceny zgodności zmiany sposobu użytkowania budynku z dawnej drukarni na serwerownię z planem miejscowym;

d) art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 219 i art. 218 § 2 w zw. z art. 7, 77 § 1, art. 80 k.p.a. przez nieuwzględnienie skargi na skutek błędnego przyjęcia przez Sąd I instancji, że postanowienie organu I instancji z [...] sierpnia 2013 r. nie podlegało uchyleniu w sytuacji gdy zostało wydane bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w koniecznym zakresie: tj. wpływu korzystania z części budynku na środowisko, istnienia podstawy do wyłączenia od rozpatrzenia sprawy Prezydenta [...] w związku ze sporem majątkowych pomiędzy [...] a organem o nieruchomość na której posadowiony jest budynek, a także brak było dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego,

e) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 24 § 1 pkt 1 i 4 w zw. z art 8 k.p.a. przez nieprawidłowe przyjęcie przez Sąd pierwszej instancji, że nie zachodziły podstawy do wyłączenia od rozpatrzenia sprawy organu I instancji.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wnosząca skargę kasacyjną rozwinęła powyższe zarzuty. W szczególności podkreśliła, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie prawa materialnego tj. nieprawidłowe zastosowanie § 6 ust.7 pkt 1 m.p.z.p. W związku z tym Sąd nie miał podstaw prawnych do oddalenia skargi, ponieważ doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 a) p.p.s.a). [...] zwróciła uwagę, że nie ma podstaw do przyjęcia, że zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest dotknięte nieistotnymi wadami, które nie mają wpływu na wynik sprawy. Postanowienie jako całość obejmuje zarówno rozstrzygnięcie, jak i uzasadnienie, w związku z czym wadliwość uzasadnienia świadczy o jego wadliwości jako całości. W obrocie prawnym pozostało bowiem postanowienie, które nie zawiera prawidłowej podstawy prawnej i nie posiada właściwego uzasadnienia. W ocenie skarżącej kasacyjnie nie może być tak, że dopiero Sąd podaje stronie prawidłową podstawę prawną rozstrzygnięcia i jej wyjaśnienie i w ten sposób sanuje ewidentne braki zaskarżonego postanowienia. Sąd stwierdził, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie jest prawidłowe i następnie samodzielnie wywiódł, że dokonana przez skarżącą zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego nie jest zgodna z przeznaczeniem terenu określonym w planie, ponieważ nie można zakwalifikować jej do funkcji administracji i funkcji usługowych ponadlokalnych z zakresu handlu, gastronomii, kultury i rozrywki. Oznacza to, że wykroczył poza konstytucyjne i ustawowo określone granice kontroli działalności administracji publicznej i naruszył art. 3 § 1 p.p.s.a. i art. 1 § 1 i 2 ustawy ustrojowej. Sąd I instancji niejako " w zastępstwie" organów administracji rozstrzygnął niniejszą sprawę.

W uzasadnieniu zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 219 i art. 218 § 2 w zw. z art. 7, 77 § 1, art. 80 k.p.a. [...] podniosła, że w niniejszej sprawie organy stwierdziły, że m.p.z.p. zakazuje lokalizacji obiektów i urządzeń, które ze względu na prowadzoną w nich działalność i stosowane rozwiązania techniczno-technologiczne wywołują uciążliwości dla środowiska. W tym zakresie nie przeprowadziły jednak żadnego postępowania wyjaśniającego, dającego podstawę do stwierdzenia, że z tego względu sposób użytkowania budynku jest niezgodny z ustaleniami planu. Organy nie zbadały tej okoliczności. Sąd I instancji to uchybienie organu zupełnie pominął i ograniczył się do stwierdzenia, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] maja 2013 r. wstrzymał użytkowanie pomieszczenia serwerowni w związku z jego uciążliwością dla terenów sąsiednich, powodowaną emisją hałasu i zanieczyszczeniami powietrza przez funkcjonowanie serwerowni. Twierdzenie, że użytkowanie serwerowni negatywnie wpłynie na środowisko jest arbitralne i nie uwzględnia m. in. jej lokalizacji (centrum Warszawy, przy bardzo ruchliwej arterii drogowej).

Wnosząca skargę kasacyjną podkreśliła, że Sąd I instancji zaakceptował stanowisko organów, które pominęły, że przeznaczenie i sposób korzystania ze spornego obiektu budowlanego (serwerowni) mieści się w funkcji administracyjno-usługowej całego obiektu. Poza tym postanowienia planu dotyczące likwidacji obecnej zabudowy prowizorycznej i parterowej są niewykonalne, co wynika z pisma konserwatora zabytków.

W uzasadnieniu ostatniego zarzutu skargi kasacyjnej, wnosząca skargę kasacyjną podkreśliła, że od lat pozostaje z Prezydentem [...] w sporze co do tytułu prawnego do nieruchomości na której jest posadowiony budynek. W związku z tym Prezydent m. st. Warszawy nie jest w tej sprawie bezstronny i dlatego powinien zostać wyłączony od jej rozstrzygania na podstawie art. 24 § 1 pkt 1 i 4 k.p.a. (co miało miejsce w sprawie dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia [...] pozwolenia na budowę).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie skorzystało z uprawnienia do złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest uzasadniona, chociaż nie wszystkie podniesione w niej zarzuty zasługują na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że nie jest uzasadniony zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 219, art. 126 i art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zawiera bowiem uzasadnienie faktyczne i prawne, w sposób wyczerpujący wyjaśniające motywy wydanego rozstrzygnięcia. [...] stawiając ten zarzut kwestionuje w istocie poczynione w tej sprawie ustalenia faktyczne.

Nie jest również uzasadniony zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 24 § 1 i 4 i art. 8 k.p.a. Wnosząca skargę kasacyjną zarzuca, że organ I instancji orzekający w tej sprawie nie był bezstronny i w związku z tym powinien podlegać wyłączeniu. Odnosząc się do tego zarzutu, należy stwierdzić, że fakt, iż Prezydent [...] został wyłączony - na skutek wniosku [...] - od rozstrzygania innej sprawy administracyjnej z jej udziałem (dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w spornym obiekcie) nie oznacza, że z urzędu powinien być wyłączony we wszystkich postępowaniach administracyjnych, w których stroną jest skarżąca.

Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 3 § 1 i 2 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 1 § 1 i 2 ustawy ustrojowej. Zarówno przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych jak i art. 3 § 1 p.p.s.a. określają podstawowe zadanie sądów administracyjnych - sprawowanie wymiaru sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Nie sposób zgodzić się z wnoszącą skargę kasacyjną, że w rozpatrywanej sprawie Sąd I instancji tego zadania nie wykonał. Z treści skargi kasacyjnej wynika, że [...] nie akceptuje rezultatów tej kontroli (oddalenia jej skargi). Jest to jednak inna kwestia, niemieszcząca się w dyspozycji powołanych przepisów.

Nawiązując do powyższego zarzutu należy przypomnieć, że zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd I instancji rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w ramach kontroli zaskarżonego aktu Sąd jest obowiązany do badania sprawy administracyjnej w pełnym jej zakresie, nie ograniczając się do zarzutów skargi. Uwzględnia z urzędu naruszenia prawa, których nie dostrzegła strona wnosząca skargę. Skarga może być zatem uwzględniona, niezależnie od treści podniesionych w niej zarzutów i odwrotnie – może być oddalona, jeżeli Sąd działając w granicach danej sprawy dopatrzył innych jeszcze niż organy przesłanek wskazujących na to, że żądanie strony nie było uzasadnione. Ponadto w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Chodzi tu o każde naruszenie (nie tylko podniesione przez stronę skarżącą w skardze do sądu), o ile ma ono wpływ na wynik sprawy. O wpływie na wynik sprawy można natomiast mówić wtedy, gdy brak tego naruszenia spowodowałby, że decyzja wydana w tej sprawie byłaby decyzją o innej treści.

W rozpoznawanej sprawie wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła, że Sąd nie miał podstaw prawnych do oddalenia skargi, skoro dopatrzył się w zaskarżonym postanowieniu naruszenia przepisów prawa materialnego (§ 6 ust. 7 pkt 1 m.p.z.p.) które, zdaniem strony stanowiło podstawę do zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. i uchylenia zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela tego zarzutu. Takie działanie Sądu, ma uzasadnienie w art. 134 p.p.s.a. i nie świadczy o wkraczaniu Sądu w kompetencje organu administracyjnego, rozpatrującego sprawę administracyjną. W rozpoznawanej sprawie Sąd przyjął, że podstawą odmowy wydania zaświadczenia o zgodności z m.p.z.p. powinien być § 13 ust. 1, ust. 2 i ust. 8 m.p.z.p., a nie § 6 ust. 7 pkt 1 m.p.z.p. i takie rozstrzygnięcie było w świetle art. 134 p.p.s.a. dopuszczalne. Sąd stwierdził bowiem, że istniała podstawa prawna do odmowy wydania zaświadczenia, na którą powołał się organ I instancji, a nie uwzględnił jej organ odwoławczy. Miał więc podstawy do oddalenia skargi mimo, że nie podzielił stanowiska organu odwoławczego. Inną kwestią jest natomiast stanowisko Sądu co do meritum sprawy.

Zdaniem Naczelnego Sadu Administracyjnego w niniejszej sprawie Sąd I instancji nieprawidłowo przyjął, że obecny sposób użytkowania pomieszczenia (serwerownia) nie jest zgodny z § 13 m.p.z.p. Wynika z niego (ust.1), że dla terenów administracji i usług (AU) zezwala się wyłącznie na realizację obiektów o funkcji zgodnej z przeznaczeniem określonym w ust. 2. Według ust. 2, ustala się rozwój funkcji administracji i funkcji usługowych ponadlokalnych z zakresu handlu, gastronomii, kultury, rozrywki

Trzeba zauważyć, że powołane postanowienia m.p.z.p. dopuszczają rozwój m. in. obiektów o funkcji administracji. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela poglądu wyrażonego w zaskarżonym wyroku, że działalność serwerowi nie mieści się w funkcji administracji. Jest to bowiem działalność, która niewątpliwie służy współczesnej administracji, której działania są w coraz większym stopniu oparte na wykorzystaniu technologii informatycznych. Należy dodać, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w decyzji z [...] września 203 r. o nakazaniu wnoszącej skargę kasacyjną przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania spornych pomieszczeń przekształconych na serwerownię wprost stwierdził, na podstawie oględzin, że pomieszczenie serwerowi jest niezbędne do obsługi funkcji administracyjno - usługowej budynku.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny § 6 ust. 7 pkt 1 m.p.z.p. należy zauważyć, że Sąd I instancji nie podzielił stanowiska organu odwoławczego, że sposób użytkowania obiektu budowlanego narusza zakazy określone w tym przepisie. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje to stanowisko Sądu I instancji za prawidłowe. Zgodnie z § 6 ust. 7 pkt 1 m.p.z.p. na terenie na którym znajduje się sporny obiekt budowlany obowiązuje zakaz lokalizacji obiektów i urządzeń, które ze względu na prowadzoną w nich działalność i stosowane rozwiązania techniczno-technologiczne wywołują uciążliwości dla środowiska lub wymagają zastosowania stref ochronnych. Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że nie wykazano dostatecznie, że serwerownia oddziałuje negatywnie na środowisko. Trzeba zauważyć, że po pierwsze – poprzednio w spornym obiekcie mieściła się drukarnia, która ma podobne oddziaływanie na środowisko, jak serwerownia, po drugie – zarzucana uciążliwość serwerowni nie została przez organy udowodniona i ocena jej oddziaływania na środowisko została oparta jedynie na postanowieniu organu nadzoru budowlanego o wstrzymaniu jej użytkowania w związku z postępowaniem dotyczącym zmiany przeznaczenia obiektu budowlanego bez wymaganego zgłoszenia. Po trzecie wreszcie – Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy sam przyznał w uzasadnieniu decyzji z 6 września 2013 r. o nakazaniu [...] przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania spornych pomieszczeń, że działalność serwerowi została ograniczona do minimum.

Uchybienia których dopuściły się organy administracyjne oraz Sąd nie budzą wątpliwości, w związku z czym można przyjąć, że sprawa jest dostatecznie wyjaśniona. Pozwala to Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na zastosowanie art. 188 p.p.s.a., a więc na uchylenie zaskarżonego wyroku oraz rozpoznanie skargi i w konsekwencji uchylenie zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] czerwca 2014 r. nr [...] oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji.

Rozpatrując ponownie wniosek [...] o wydanie zaświadczenia o zgodności funkcji obiektu budowlanego z m.p.z.p., organy związane będą oceną prawną zawartą w uzasadnieniu niniejszego wyroku.

Z przedstawionych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie 188 zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł w pkt 2 sentencji, stosownie do treści art. 203 pkt 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a.