Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2825/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-04-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6179 Inne o symbolu podstawowym 617
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 i 4, art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. D. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy pracowników ochrony fizycznrj postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi


UZASADNIENIE

Pismem z [...] sierpnia 2014 r. M. D. (nazywany dalej "skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy pracowników ochrony fizycznej.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 5 września 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł – stosownie do § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), pod rygorem odrzucenia skargi.

Zarządzenie zostało przesłane stronie przy piśmie sądowym z 12 września 2014 r. i doręczone 16 września 2014 r.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący 24 września 2014 r. (data stempla pocztowego) złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego.

Postanowieniem z 10 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę skarżącego, stwierdziwszy w uzasadnieniu, że w przedmiotowej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu 16 września 2014 r. Siedmiodniowy termin na jego wykonanie upływał z końcem 23 września 2014 r. Skarżący nie uiścił żądanego wpisu, zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył po terminie – 24 września 2014 r.

Pismem z 2 stycznia 2015 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, którego uchybienie było nieświadome i niezawinione przez stronę.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że przekroczenie terminu było spowodowane nadmiarem obowiązków w pracy zawodowej, jak również problemów rodzinnych oraz spraw sądowych z jego udziałem.

Wykonując wezwanie Sądu z dnia 4 marca 2015 r. o uzupełnienie braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący 6 kwietnia 2014 r. uiścił wpis sądowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Tryb złożenia wniosku reguluje szczegółowo art. 87 p.p.s.a., zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

W myśl art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym

A zatem, w pierwszej kolejności należało ustalić, czy skarżący dochował terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, gdyż od spełnienia tego warunku zależy możliwość jego merytorycznego rozpoznania przez Sąd.

W rozpatrywanej sprawie można ustalić w sposób jednoznaczny, że przyczyna uchybienia terminu po stronie skarżącego ustała najpóźniej w dacie doręczenia odpisu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 grudnia 2014 r. odrzucającego skargę skarżącego na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., tj. w dniu 31 grudnia 2014 r.

Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżący złożył 2 stycznia 2015 r., na co wskazuje data stempla pocztowego na kopercie.

Z powyższego wynika, że w sprawie został zachowany siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Przystępując do rozpatrzenia okoliczności podnoszonych we wniosku o przywrócenie terminu, należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

Tym samym może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt. II OZ 712/08 niepubl.). Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny, wymagając od strony należytej staranności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000 r. I CKN 1261/99).

W orzecznictwie sądowym wskazać można następujące przykłady okoliczności faktycznych, które mogą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu: mylne pouczenie o środkach zaskarżenia (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2004r., sygn. III SA 1983/03); obalenie domniemania doręczenia adresatowi pisma (por. postanowienie NSA z dnia 4 września 2001r., sygn. II SA/Po 2646/00); nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2001r., sygn. I SA/Wr 676/99).

W uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku jako okoliczność wyłączającą brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, skarżący wskazał zapracowanie, nadmiar obowiązków zawodowych oraz problemów rodzinnych.

Okoliczności te, w ocenie Sądu, nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu. Nadmiar obowiązków zawodowych, jak również nadmiar obowiązków życia codziennego, któremu nie towarzyszą zdarzenia nieprzewidziane, takie choćby jak choroba nie wypełnia przesłanki braku winy. Nie jest on okolicznością nie do przezwyciężenia przy dokonywaniu czynności procesowych, zatem nie może być usprawiedliwieniem w przypadku niedokonania tych czynności.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.