Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 455/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi E. i S. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnych skargę oddala


UZASADNIENIE

VII SA/WA 455/07

UZASADNIENIE

E. i S. S. pismem z dnia 23 czerwca 2006 r. na podstawie art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) wystąpili do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o wstrzymanie czynności egzekucyjnych (ze względu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania).

W uzasadnieniu podnieśli, że domagają się wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., dotyczącego obowiązku rozbiórki budynku wagi wozowo-samochodowej, określonego w decyzji wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] listopada 2004 r., utrzymanej w mocy decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. Wskazali, że w dniu [...] czerwca 2005 r. wnieśli o wznowienie tego postępowania. Podnieśli, że decyzja organu I instancji nakazująca rozbiórkę wydana została w wyniku przestępstwa polegającego na poświadczeniu nieprawdy oraz braku doręczenia "rzekomo wydanego" postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] kwietnia 2004 r., wzywającego do złożenia dokumentów umożliwiających zalegalizowanie obiektu budowlanego - wagi.

Przed złożeniem powyższego wniosku w toku wznowionego postępowania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2006 r. wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa, odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2004 r. utrzymującej w mocy nakaz rozbiórki.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2006 r. po rozpatrzeniu odwołania E. i S. S. od decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2006 r. odmawiającej

uchylenia ostatecznej decyzji nakazującej rozbiórkę - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Po zapoznaniu się z wnioskiem z dnia [...] czerwca 2006 r. o wstrzymanie czynności egzekucyjnych, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. - odmówił wstrzymania czynności egzekucyjnych.

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że w myśl przepisu art. 23 ust. 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) organy sprawujące nadzór mogą w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać , na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ. Przy czym jest to uprawnienie wypływające z działalności nadzorczej organu sprawującego nadzór nad organem wykonującym egzekucję i nie stanowi samodzielnego upoważnienia do domagania się przez dłużnika poddanego egzekucji, takich działań organu nadzoru.

Organ uznał, że brak jest w przedmiotowej sprawie podstaw formalnych do uwzględnienia wniosku E. i S. S.

Zażalenie na to postanowienie złożyli małżonkowie S., wnosząc o jego uchylenie.

Zdaniem skarżących z treści przepisu art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wynika, że organom sprawującym nadzór przysługuje prawo wstrzymania na czas określony czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego. Nie jest istotne skąd organ nadzoru ma czerpać wiedzę o okolicznościach uzasadniających wstrzymanie . Wiedza ta może pochodzić również od dłużnika, jeśli podnosi on okoliczności uzasadniające wstrzymanie czynności egzekucyjnych. Zdaniem skarżących podniesione przez nich okoliczności powinny być przez organ rozważone. Natomiast brak było podstaw do odmowy wstrzymania czynności z przyczyn formalnych.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007 r. po rozpatrzeniu zażalenia E. i S. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...]

grudnia 2006 r., o odmowie wstrzymania czynności egzekucyjnych - utrzymał zaskarżone postanowienia w mocy.

W uzasadnieniu organ podał, że zaskarżone postanowienie oparte zostało na przepisie art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji . W ocenie organu odwoławczego przepis ten odnosi się jedynie do organów administracji i mówi o funkcjach nadzorczych organu wyższego stopnia w stosunku do organu właściwego do wykonywania egzekucji .

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił pogląd organu I instancji powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 1999 r. sygn. akt III SA 7798/98, iż uprawnienie "wstrzymania czynności egzekucyjnych", na podstawie art. 23 § 6, przysługuje jedynie organowi sprawującemu nadzór, w ramach kontroli działania organu egzekucyjnego i to tylko w wypadkach szczególnie uzasadnionych, zaś przepis ten nie daje żadnych bezpośrednich uprawnień dłużnikowi poddanemu egzekucji.

Jednocześnie organ stwierdził, że szczególnie uzasadnione są takie przypadki, które mogą być uznane za sytuacje spowodowane działaniem czynników , na których wystąpienie zobowiązany nie miał wpływu, mające charakter losowy. Nie jest więc szczególnie uzasadnionym przypadkiem złożenie wniosku ó wznowienie postępowania .

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie złożyli małżonkowie E. i S. S. wnosząc o jego uchylenie i zarzucając naruszenie przepisu art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Odnosząc się do uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia skarżący stwierdzili, że nie kwestionują wywodów organów , ale jednocześnie wskazali, iż w ich wypadku zaszły szczególnie uzasadnione okoliczności uzasadniające wstrzymanie czynności egzekucyjne lub postępowania egzekucyjnego przez nadzorujący postępowanie egzekucyjne organ. Przytoczyli argumentację z której wynikało, iż bez ich winy doszło do wydania nakazu rozbiórki budynku wagi, bowiem postanowienie wzywające do przedłożenia dokumentów celem zalegalizowania obiektu "nigdy do skarżących nie dotarło , nigdy nie zostało wydane w normalnym trybie"

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji i postanowień, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o przepis art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 z późn. zm.).

Przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przewidują instytucji "wstrzymania postępowania egzekucyjnego" na wniosek dłużnika ( wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października -1999 fv , sygn. akt III SA 7798/98, LEX nr 46233). Wniosek zobowiązanego do organu nadzoru o wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego może stanowić jedynie podstawę podjęcia przez ten organ czynności nadzorczych z urzędu.

Uprawnienie "wstrzymania czynności egzekucyjnym" wynikające ze wskazanego przez skarżących we wniosku inicjującym postępowanie - art. 23 § 6 ww. ustawy, przysługuje organowi sprawującemu nadzór nad organem egzekucyjnym. Możliwości wynikające z tego przepisu mogą być wykorzystywane wyłącznie w ramach nadzoru -kontroli prawidłowości działania organu egzekucyjnego, w wypadkach szczególnie uzasadnionych. Wskazany przepis nie daje natomiast żadnych bezpośrednich uprawnień dłużnikowi poddanemu egzekucji.

Analizowany przepis art. 23 § 6 stanowi, że organ sprawujący nadzór nad egzekucją administracyjną może w szczególnie uzasadnionych przypadkach wstrzymać na czas określony czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne podległego

organu. Wstrzymanie czynności egzekucyjnych opiera się na uznaniu administracyjnym. Z istoty przepisu wynika, że organ może, ale nie musi, wstrzymać czynności. Organowi przysługuje prawo wyboru rozstrzygnięcia o określonej treści.

Uprawnienie organu nadzoru do wstrzymania czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez nadzorowany organ egzekucyjny powstaje zarówno w przypadku rozpatrywania zażalenia na postanowienia egzekucyjne, jak i w przypadku przeprowadzania z urzędu czynności kontrolnych u nadzorowanego organu egzekucyjnego. Uprawnienie to ma charakter uznaniowy.

Odmawiając wstrzymania czynności egzekucyjnych, organy obu instancji zasadnie uznały, że w przedmiotowym przypadku przepis ten z przyczyn formalnych nie ma zastosowania.

Natomiast na marginesie wskazać należy, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego słusznie zauważył, że wskazane przez skarżących okoliczności nie mają charakteru "szczególnie uzasadnionych przypadków", za które mogą być uznane sytuacje spowodowane działaniem czynników, na których wystąpienie zobowiązany nie miał wpływu, niezależnych od sposobu jego postępowania, mające charakter losowy, zaistniałe w toku postępowania egzekucyjnego. Natomiast w sprawie skarżący

- ■ v

kwestionowali w ogóle powstanie obowiązku rozbiórki.

Z przyczyn podanych wyżej, zarzuty podnoszone w skardze nie mogły być uwzględnione, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.