Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 483/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6176 Syndycy upadłości
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 i art. 129 § 2 w zw. z art. 127 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 5 lipca 2018 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. B. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę


UZASADNIENIE

VI SA/Wa 483/18

Uzasadnienie

Minister Sprawiedliwości postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., na podstawie art. 134 i art. 129 § 2 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257) stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] sierpnia 2017 r., [...], zawieszającą S. B. (zwanego dalej "skarżącym") prawa wynikające z licencji doradcy restrukturyzacyjnego.

Do wydania niniejszych rozstrzygnięć doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. Minister Sprawiedliwości zawiesił skarżącemu prawa wynikające z licencji doradcy restrukturyzacyjnego na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 czerwca 2007 r. o licencji doradcy restrukturyzacyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 883). Odpis decyzji doręczono stronie 20 września 2017 r. W dniu 5 października 2017 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem z dnia 3 listopada 2017 r., doręczonym w dniu 21 listopada 2017 r., wezwano wnioskodawcę do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. Podpisany wniosek nadano w urzędzie pocztowym w dniu 28 listopada 2017 r.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Minister Sprawiedliwości uznał, że zgodnie z art. 134 zd. 1 kpa, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Z kolei, jak stanowi art. 129 § 1 i 2 kpa, odwołanie wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie.

Organ ustalił, że termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] sierpnia 2017 r. upłynął w dniu 4 października 2017 r. Natomiast skarżący złożył ten wniosek w dniu 5 października 2017 r., a więc po upływie terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kpa.

Następnie skarżący złożył skargę, w której zarzucił postanowieniu Ministra Sprawiedliwości naruszenie art. 129a § 2 k.p.a., poprzez błędne ustalenie terminu złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] sierpnia 2017r. na dzień 5 października 2017r., pomimo iż wniosek został złożony w terminie tj. 4 października 2017r. Na poparcie swojego stanowiska przedstawił oryginał potwierdzenia nadania przesyłki poleconej o nr [...], z pieczęcią stwierdzającą datę na 4 październik 2017r. Mając na uwadze powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie postanowienia Ministra Sprawiedliwości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. p. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

W rozpoznawanej sprawie podstawę prawną rozstrzygnięcia organu odwoławczego stanowił art. 134 kpa zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy przed przystąpieniem do oceny żądań i zarzutów zawartych w odwołaniu ma obowiązek dokonać wstępnej kontroli wniesionego środka zaskarżenia poprzez sprawdzenie czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione w terminie.

W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie Minister Sprawiedliwości trafnie ustalił, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zostało wniesione z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 Kpa. Zgodnie z art. 129 § 2 Kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.

Nie jest sporne w sprawie, że decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] sierpnia 2017r została doręczona skarżącemu w dniu 20 września 2017 r. Termin do wniesienia odwołania upływał więc w dniu 4 października 2017 r. Odwołanie skarżącego zostało nadane w placówce poczty polskiej w dniu 5 października 2017 r. Tym samym nie ulega więc wątpliwości, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a.

Istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia i rozstrzygnięcia, w jakiej dacie skarżący nadał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (zdaniem organu miało to miejsce w dniu 5 października 2017 r.; strona skarżąca twierdzi natomiast, że stało się to w dniu 4 października 2017 r.), a zatem, czy nadesłanie przez skarżącego pisma procesowego, nadanego w polskiej placówce pocztowej zostało wniesione w terminie, czy też z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej.

Zdaniem Sądu, w świetle okoliczności wynikających z akt sprawy, zaskarżone postanowienie stwierdzające, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu z art. 129 § 2 K.p.a., z przyczyn wskazanych w jego uzasadnieniu, jest prawidłowe. Należy wskazać, że zgodnie z art. 134 w związku z art. 144 K.p.a. organ właściwy do rozpatrzenia odwołania bada z urzędu zachowanie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Stwierdzenie dopuszczalności odwołania oraz wniesienie go w terminie jest koniecznym warunkiem merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ II instancji. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, a w konsekwencji ostateczność decyzji organu I instancji. W sytuacji ustalenia, że odwołanie zostało wniesione po terminie, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W orzecznictwie wskazuje się, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ nie ma innej możliwości, niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 K.p.a. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 marca 1997 r., sygn. akt I SA/Łd 2990/95; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 stycznia 1997 r., sygn. akt I SA/Gd 1482/96). Zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Termin określony w tym przepisie jest terminem zawitym, co oznacza, że jego przekroczenie, niezależnie od przyczyn, które to spowodowały, powoduje konieczność stwierdzenia, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu.

Przechodząc do okoliczności niniejszej sprawy należy wskazać, że w rozpatrywanej sprawie powstały wątpliwości odnoszące się do daty nadania przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdyż widniejąca na kopercie, w której nadano ten dokument, pieczątka jest nieczytelna. W wypadku gdy istnieją wątpliwości co do faktycznej daty doręczenia pisma stronie należy przeprowadzić wszelkie dowody umożliwiające ustalenie tej daty w sposób pewny (tak przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 823/15). Dowodem, jak wskazał ten Sąd, w przypadku skierowania do adresata pisma w formie pocztowej przesyłki poleconej może być rejestr dzienny doręczanych przesyłek poleconych znajdujący się w urzędzie pocztowym właściwym do doręczenia przesyłki. Nie jest również wykluczone dowodzenie daty odbioru pochodzących z systemu śledzenia przesyłek Tracking Pocztex EMS, zwłaszcza, gdy źródła wskazują na tę samą datę.

W rozpatrywanej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że w sprawie niniejszej zostały w sposób pewny usunięte wątpliwości w zakresie daty faktycznego nadania przesyłki z dnia 2 października 2017 r. zawierającej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W aktach sprawy widnieje bowiem wydruk z systemu śledzenia przesyłek Tracking Pocztex EMS (karta 19 akt administracyjnych), z którego wynika data nadania przez skarżącego przesyłki poleconej nr [...]. Z dokumentu tego wynika, że przesyłka ta została nadana w placówce pocztowej w dniu 5 października 2017 r., to jest jeden dzień po upływie terminu do nadania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W świetle poczynionych ustaleń, w ocenie Sądu organ przeprowadził w sposób wyczerpujący postępowanie dowodowe w sprawie w zakresie ustalenia daty nadania przesyłki zawierającej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i zgodnie z przepisami prawa wydał postanowienie z dnia [...] grudnia 2017 r.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.