Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 955/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2022-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 87, art. 92 a ust. 2, art. 92 c, lp. 3 zał. nr 3
journal: Dz.U. 2021 poz 919
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski /spr./ Sędziowie WSA Marcin Kamiński AWSA Karina Gniewek-Berezowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi G. D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 20 maja 2022 r. nr BP.500.214.2021.1103.RZ9.223347 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym - skargę oddala -


UZASADNIENIE

II SA/Rz 955/22

U z a s a d n i e n i e

Przedmiotem skargi G.D. jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: GITD) z 20 maja 2022 r. nr BP.500.214.2021.1103.RZ9.223347 dotycząca nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, 23 kwietnia 2021 r. przeprowadzono kontrolę w przedsiębiorstwie P.K. (prowadzącego działalność gospodarczą Firma [....] B. P.K., [...] N. [...]), udokumentowaną protokołem kontroli nr WITD.DI.P.WI/IX0341/53/21. Osobą zarządzającą w przedsiębiorstwie P.K. jest G.D. posiadający certyfikat kompetencji zawodowych nr [...].

Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego (dalej: PWITD) decyzją z 28 maja 2021 r. nr WITD.DI.0152.IX0341/1/21/P/ZT nałożył na G.D. karę pieniężnej w wysokości 2 000 zł, czego podstawę faktyczną stanowiło nieprawidłowe, niepełne lub niezgodne ze stanem faktycznym wypełnienie dokumentu o którym mowa w art. 87 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2021 r., poz. 919 ze zm., dalej: u.t.d.) w zw. z lp. 3 załącznika nr 4 do u.t.d. wymaganego w związku z realizowanym przewozem - za każdy dokument.

W odwołaniu od powyższej decyzji G.D. podniósł, że zakwestionowane dokumenty w postaci wykazów odpoczynków i przerw w jeździe zostały sporządzone w ramach pełnomocnictwa do kontroli, które otrzymał od przedsiębiorcy. W zakresie umowy o zarządzanie w przedsiębiorstwie nie było mowy o sporządzaniu na bieżąco takiego wykazu. W jego ocenie, za powyższy stan faktyczny karę administracyjną powinna otrzymać firma G.D. [...] reprezentująca przedsiębiorcę w ramach kontroli. Odwołujący zarzucił, iż dokument w postaci wykazu okresów odpoczynku i przerw w jeździe nie jest wymieniony w art. 87 u.t.d., który był podstawą nałożenia kary. Ponadto podczas przekazywania dokumentów poinformował, że przedstawiony wykaz został sporządzony na podstawie danych cyfrowych i wykresówek dostarczonych przez kontrolującego na dzień rozpoczęcia kontroli, a w jej trakcie przedsiębiorca przedstawił dodatkowe wykresówki, więc wykazy fizycznie nie mogły pokrywać się z pierwotną wersją. W trakcie kontroli okazano zaś komplet zapisów i w efekcie nie stwierdzono braków ciągłości zapisów kilometrów.

Opisaną na wstępie decyzję z 20 maja 2022 r. GITD - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.), art. 4 pkt 22, art. 87 ust. 1, art. 92a ust. 2, art. 92c ust. 1 u.t.d., lp. 3 załącznika nr 4 do u.t.d., art. 1, art. 2 oraz art. 4 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz. Urz. UE. L Nr 300, str. 51), art. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz.U. z 2004 r., Nr 92 poz. 879) - utrzymał w całości w mocy decyzję PWITD z .

W uzasadnieniu wyjaśnił, że stosownie do art. 92a ust. 2 u.t.d., zarządzający transportem, osoba o której mowa w art. 7c, a także każda inna osoba wykonująca czynności związane z przewozem drogowym, która naruszyła obowiązki lub warunki przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 złotych do 2000 złotych za każde naruszenie. Treść art. 92a ust. 1 i 7 w zw. z załącznikiem nr 3 do u.t.d. określa w sposób sztywny wysokość kar pieniężnych za naruszenia w nim wskazane. W tym zakresie organ nie ma możliwości miarkowania kar pieniężnych.

W ocenie organu odwoławczego kara została nałożona prawidłowo.

Stosownie do art. 87 ust. 1 pkt utd, podczas wykonywania przewozu drogowego kierowca pojazdu samochodowego, z zastrzeżeniem ust. 4, jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu kontroli, kartę kierowcy, wykresówki, zapisy odręczne i wydruki z tachografu oraz zaświadczenie, o którym mowa w art. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (...)

Zgodnie z treścią art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców, w przypadku braku możliwości wprowadzenia danych, zgodnie z art. 34 rozporządzenia (UE) nr 165/2014 lub Umową AETR, przedsiębiorca wykonujący przewóz drogowy jest obowiązany wystawić kierowcy wykonującemu przewóz drogowy zatrudnionemu u tego przedsiębiorcy zaświadczenie, jeżeli kierowca: 1) przebywał na zwolnieniu lekarskim od pracy z powodu choroby; 2) przebywał na urlopie wypoczynkowym; 3) miał czas wolny od pracy; 4) prowadził pojazd wyłączony z zakresu stosowania rozporządzenia (WE) nr 561/2006 lub Umowy AETR; 5) wykonywał inną pracę niż prowadzenie pojazdu; 6) pozostawał w gotowości do wykonywania pracy w rozumieniu art. 9 ust. 1 - w przypadku przewozu drogowego, do którego ma zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 561/2006, lub w rozumieniu art. 12 ust. 3 lit. c załącznika do Umowy AETR - w przypadku przewozu drogowego, do którego ma zastosowanie Umowa AETR. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, wystawione na przeznaczonym do druku formularzu (...) (ust. 3).

Konsekwencją tego rozwiązania jest treść lp. 3 załącznika nr 4 do utd, który karą pieniężną w wysokości 300 złotych sankcjonuje nieprawidłowe, niepełne lub niezgodne ze stanem faktycznym wypełnienie dokumentu, o którym mowa w art. 87 utd, wymaganego w związku z realizowanym przewozem - za każdy dokument.

W ocenie organu odwoławczego treść protokołu kontroli, wykazu okresów odpoczynku i przerw w jeździe kontrolowanych kierowców, danych z kart kierowców oraz wykresówek kontrolowanych kierowców, danych z tachografu cyfrowego, dowodzi, iż strona wypełniła ww. wykaz okresów odpoczynku i przerw, tj. dokument, o którym mowa w art. 87 utd niezgodnie ze stanem faktycznym.

Podczas kontroli w przedsiębiorstwie okazano do kontroli wykaz okresów odpoczynku i przerw w jeździe, zgodnie z którym kierowcy

- J.Z. w okresie: od godz. 22:42 dnia 10.06.2020 r. do godz. 18:03 dnia 18.07.2020 r. odbierał czas wolny i swobodnie dysponował swoim czasem. Do kontroli okazano również wykresówkę kierowcy J.Z. z dnia 29.06.2020 r. z pojazdu o nr rej. [...]. Zgodnie z zapisami zawartymi na ww. wykresówce, kierowca ten w dniu 29.06.2020 r. wykonywał przewóz drogowy na rzecz kontrolowanego przedsiębiorcy. Kara pieniężna wynosi 300 zł.

- R.K. w okresie: od godz. 17:47 dnia 3.07.2020 r. do godz. 06:03 dnia 6.07.2020 r. odbierał czas wolny i swobodnie dysponował swoim czasem. Do kontroli okazano również dane cyfrowe z karty kierowcy R.K. z dnia 4.07.2020 r. z pojazdu o nr rej. [...]. Analiza ww. danych cyfrowych wykazała, że kierowca ten w dniu 4.07.2020 r. wykonywał przewóz drogowy na rzecz kontrolowanego przedsiębiorcy. Kara pieniężna wynosi 300 zł.

- R.K. w okresie: od godz. 17:42 dnia 8.07.2020 r. do godz. 05:03 dnia 10.07.2020 r. odbierał czas wolny i swobodnie dysponował swoim czasem. Do kontroli okazano również dane cyfrowe z karty kierowcy R.K. z dnia 9.07.2020 r. z pojazdu o nr rej. [...]. Analiza ww. danych cyfrowych wykazała, że kierowca ten w dniu 9.07.2020 r. wykonywał przewóz drogowy na rzecz kontrolowanego przedsiębiorcy. Kara pieniężna wynosi 300 zł.

- D.K. w okresie: od dnia 1.06.2020.r. do godz. 07:12 dnia 3.08.2020 r. odbierał czas wolny i swobodnie dysponował swoim czasem. Do kontroli okazano również wykresówki kierowcy D.K. z dni: 16, 17, 18, 20, 21, 22, 23, 24, 27, 28, 29, 30, 31.07.2020 r. z pojazdu o nr rej. [...] oraz dane cyfrowe z karty kierowcy D.K. z dnia 1.08.2020 r. z pojazdu o nr rej. [...]. Analiza ww. wykresówek oraz danych cyfrowych wykazała, że kierowca ten w tych dniach wykonywał przewóz drogowy na rzecz kontrolowanego przedsiębiorcy. Kara pieniężna wynosi 300 zł.

- K.O. w okresie: od godz. 14:12 dnia 14.10.2020 r. do godz. 06:19 dnia 21.10.2020 r. odbierał czas wolny i swobodnie dysponował swoim czasem. Do kontroli okazano również wykresówki kierowcy K.O. z dni 15.10.2020 r., 16.10.2020 r., 19.10.2020 r., r. z pojazdu o nr rej. [...]. Zgodnie z zapisami zawartymi na ww. wykresówkach, kierowca ten w tych dniach wykonywał przewóz drogowy na rzecz kontrolowanego przedsiębiorcy. Kara pieniężna wynosi 300 zł.

- K.O. w okresie : od godz. 17:42 dnia 21.10.2020 r. do godz. 16:37 dnia 23.10.2020 r. oraz od godz. 16:53 dnia 23 października 2020 r. do godz. 06:18 dnia 24.10.2020 r. odbierał czas wolny i swobodnie dysponował swoim czasem. Do kontroli okazano również wykresówkę kierowcy K.O. z dnia 23.10.2020 r. z pojazdu o nr rej. [...]. Zgodnie z zapisami zawartymi na ww. wykresówce, kierowca ten w godz. 06:15-18:00 wykonywał przewóz drogowy na rzecz kontrolowanego przedsiębiorcy. Kara pieniężna wynosi 300 zł.

- K.O. w okresie: od godz. 12:53 dnia 24.10.2020 r. do godz. 07:20 dnia 31.10.2020 r. odbierał czas wolny i swobodnie dysponował swoim czasem. Do kontroli okazano również wykresówki kierowcy K.O. z dni 26.10.2020 r., 28.10.2020 r., 29.10.2020 r., 30.10.2020 r., r. z pojazdu o nr rej. [...]. Zgodnie z zapisami zawartymi na ww. wykresówkach, kierowca ten w tych dniach wykonywał przewóz drogowy na rzecz kontrolowanego przedsiębiorcy. Kara pieniężna wynosi 300 zł.

Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy zasadne jest nałożenie kary pieniężnej w wysokości 2 000 zł za naruszenia określone w lp. 3 załącznika nr 4 do utd.

Odnosząc się do argumentów odwołania, GITD wskazał, że ujawnione naruszenie polegające na wypełnieniu wykazu okresów odpoczynku i przerw, tj. dokumentu, o którym mowa w art. 87 utd, niezgodnie ze stanem faktycznym, jest następstwem działania zarządzającego transportem, ponieważ to on transportem odpowiada za prawidłowość dokumentów związanych z wykonywanym przewozem drogowym. Bez znaczenia dla ustalenia okoliczności niniejszej sprawy pozostają więc argumenty dotyczące zakresu umowy o zarządzanie oraz to czy zarządzający transportem na bieżąco sporządza wykaz okresów odpoczynku i przerw. Okazane do kontroli dokumenty muszą być zgodne ze stanem faktycznym. Wskazać również należy, iż osoba upoważniona przez przedsiębiorcę do kontroli jedynie okazuje podczas kontroli dokumenty w imieniu przedsiębiorcy, natomiast za zgodność wytworzonej dokumentacji ze stanem faktycznym odpowiada zarządzający transportem w przedsiębiorstwie.

W odpowiedzi na zarzut, że dokument w postaci wykazu okresów odpoczynku i przerw w jeździe nie został wymieniony w art. 87 utd, organ odwoławczy wskazał, że obowiązek okazania do kontroli dokumentacji dotyczącej odbieranych przerw i odpoczynków wynika wprost z przywołanej podstawy prawnej, tj. art. 87 utd i art. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców.

Argument o tym, że wykaz sporządzony na dzień rozpoczęcia kontroli nie obejmował wszystkich danych cyfrowych i wykresówek, gdyż trakcie kontroli przedsiębiorca przedstawił dodatkowe wykresówki, organ odwoławczy ocenił jako niemający wpływu na ustalony stan faktyczny w sprawie. W dniu rozpoczęcia kontroli na żądanie inspektora powinny zostać okazane pełne, odzwierciedlające stan faktyczny, wymagane dokumenty. Organ kontrolny zbadał okazane dokumenty w postaci wykazu okresów odpoczynku i przerw, wykresówek oraz danych z kart kierowców i urządzenia rejestrującego i na tej podstawie stwierdził rozbieżność pomiędzy wypełnionym wykazem a zapisami wykresówek oraz danymi cyfrowymi w zakresie czasu pracy, przerw i odpoczynków kierowców, przy czym informacje zapisane na wykresówkach oraz w danych cyfrowych mają pierwszeństwo nad dokumentami wytworzonymi przez stronę.

Za zgodność ze stanem faktycznym dokumentacji dotyczącej czasu pracy kierowców wykonujących przewóz drogowy ponosi odpowiedzialność zarządzający transportem, który nie wykazał, aby została wyłączona jego odpowiedzialność administracyjna za powstałe naruszenie. Argumentacja strony, że wykaz został sporządzony na podstawie danych cyfrowych i wykresówek dostarczonych przez przedsiębiorcę na dzień rozpoczęcia kontroli, jednak w trakcie kontroli przedsiębiorca przedstawił dodatkowe wykresówki, dowodzi, iż strona nie dołożyła należytej staranności, aby w dniu rozpoczęcia kontroli okazana została zgodna ze stanem faktycznym dokumentacja w postaci wykazu okresów odpoczynku i przerw.

W przedmiotowej sprawie art. 92b utd nie znajdzie zastosowania bowiem ustawodawca daje możliwość zastosowania tegoż zapisu tylko w przypadku, gdy podczas kontroli zostały stwierdzone naruszenia dotyczące czasu pracy kierowców. W niniejszej sprawie takie naruszenia nie miały miejsca. Strona w toku postępowania nie wskazała również żadnych okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania art. 92c utd.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję GITD z 20 maja 2022 r. G.D. zaskarżając ww. decyzję w całości wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji i umorzenie postępowania administracyjnego oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił:

- niezgodność z obowiązującym prawem i brak odzwierciedlenia stanu faktycznego, w zakresie określonego w niej naruszenia o który mowa w art. 87 utd,

- naruszenie art. 92a ust. 2 utd, poprzez jego bezpodstawne zastosowanie w zakresie ww. naruszenia,

- naruszenie art. 7 oraz art. 8 kpa poprzez niepodjęcie przez organ I instancji działań niezbędnych do dokładnego i wnikliwego wyjaśnienia stanu faktycznego, oraz pominięcie w zaskarżonym akcie wagi przedkładanych wyjaśnień,

- naruszenie art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 kpa poprzez ustalanie i dokonanie oceny stanu faktycznego na podstawie wybiórczo potraktowanego materiału dowodowego,

- naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 kpa poprzez wydanie decyzji podczas gdy stan faktyczny niniejszej sprawy budził wątpliwości i nie został ustalony przez organ należycie oraz nie wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy zostały wyjaśnione.

Skarżący zakwestionował stwierdzone naruszenie polegające na nieprawidłowym, niepełnym lub niezgodnym ze stanem faktycznym wypełnieniu dokumentu, o którym mowa w art. 87 utd w związku z realizowanym przewozem - za każdy dokument (x 7). Zakwestionowane dokumenty w postaci wykazów odpoczynków i przerw w jeździe zostały sporządzone w ramach pełnomocnictwa do kontroli, które otrzymał od kontrolowanego przedsiębiorcy. W zakresie umowy o zarządzanie w przedsiębiorstwie nie było jednak mowy o sporządzaniu na bieżąco takiego wykazu. Jeżeli miałoby dojść do nałożenia kary, co według skarżącego jest bezpodstawne, karę administracyjną powinna otrzymać firma G.D. [....], reprezentująca przedsiębiorcę w ramach kontroli. Przedsiębiorstwo skarżącego zajmuje takim rodzajem działalności od kilku lat. Jest jednym z kilku działających w tej branży na terenie województwa podkarpackiego. P.K. skorzystał z oferty skarżącego w zakresie przygotowania i prowadzenia obsługi przy kontroli w jego przedsiębiorstwie, ale mógł wybrać inną firmę doradczą i to ona sporządziłaby wykaz okresów odpoczynków i przerw w jeździe, a skarżący jako zarządzający transportem mógłby nawet nie mieć wiedzy że prowadzona jest kontrola w przedsiębiorstwie. Podkreślił, że wykaz nie jest "dokumentem", który ma prowadzić zarządzający transportem. Zarządzający transportem zajmuje się sporządzaniem ewidencji czasu pracy kierowców w sposób określony w ustawie o czasie pracy kierowców. Zakwestionowany wykaz stanowi jedynie ułatwienie dla kontrolujących, jeżeli jednak uznali go za niewiarygodny mieli możliwości pobrania dokumentów, które rzeczywiście są wymienione w art. 87 ustawy, tj. zaświadczenia, o którym mowa w art. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców. Zaświadczenie wystawiane jest dla kierowcy za dni kiedy nie prowadził pojazdu, wydawane na podstawie decyzji 2007/230/WE w sprawie formularza dotyczącego przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym (D. Urz. UE L 330). Cały okres kontroli obejmuje bardzo dużą ilość dokumentów, którą trzeba analizować kilka dni.

Po drugie, z art. 87 utd nie wynika, aby wykaz okresów odpoczynku i przerw w jeździe w przedsiębiorstwie FIRMA [...] B.P.K. z siedzibą w N., dla kierowców wykonujących przewozy w kontrolowanym przedsiębiorstwie był wymieniony w art. 87 utd. Wyjaśnił, iż podczas przekazywania dokumentów poinformował, że przedstawiony wykaz został sporządzony na podstawie danych cyfrowych i wykresówek dostarczonych przez kontrolującego na dzień rozpoczęcia kontroli. Jednak w trakcie kontroli przedsiębiorca przedstawił dodatkowe wykresówki, przedmiotowe wykazy fizycznie więc nie mogły pokrywać się z pierwotną wersją. W trakcie kontroli nie stwierdzono braku ciągłości kilometrów na wykresówkach czy zapisów danych cyfrowych. Przekazano więc kompletną dokumentację w zakresie rejestracji przebiegu kilometrów na wszystkie pojazdy.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub innych przepisach).

Przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest decyzja GITD z 20 maja 2022 r., utrzymująca w mocy decyzję PWITD z 28 maja 2021 r. o nałożeniu na skarżącego jako osobę zarządzającą transportem w Firmie [...] B.P.K. kary pieniężnej w wysokości 2 000 zł za nieprawidłowe, niepełne lub niezgodne ze stanem faktycznym wypełnienie dokumentu o którym mowa w art. 87 u.t.d. w zw. z lp. 3 załącznika nr 4 do tej ustawy wymaganego w związku z realizowanym przewozem - za każdy dokument w postaci wykazów odpoczynków i przerw w jeździe.

Istota sprawy sprowadza się do zasadności nałożenia kary w sytuacji, kiedy zdaniem skarżącego w umowie o zarządzanie w kontrolowanej firmie nie było mowy o sporządzaniu przez niego na bieżąco takiego wykazu, który ponadto nie jest "dokumentem" który ma prowadzić zarządzający transportem.

Poddawszy kontroli w ramach w/w kryteriów zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji Sąd stwierdził, że skarga jest nieuzasadniona.

Stosownie do art. 87 ust. 1 u.t.d., podczas wykonywania przewozu drogowego kierowca pojazdu samochodowego, z zastrzeżeniem ust. 4, jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionego organu kontroli m.in. kartę kierowcy, zapisy urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku oraz zaświadczenie albo oświadczenie o których mowa w art. 31 ustawy o czasie pracy kierowców.

Zgodnie z treścią art. 31 ust. 1 tej ustawy, w przypadku braku możliwości wprowadzenia danych, zgodnie z art. 34 rozporządzenia (UE) nr 165/2014 lub Umową AETR, przedsiębiorca wykonujący przewóz drogowy jest obowiązany wystawić kierowcy wykonującemu przewóz drogowy zatrudnionemu u tego przedsiębiorcy zaświadczenie, jeżeli kierowca: 1) przebywał na zwolnieniu lekarskim od pracy z powodu choroby; 2) przebywał na urlopie wypoczynkowym; 3) miał czas wolny od pracy; 4) prowadził pojazd wyłączony z zakresu stosowania rozporządzenia (WE) nr 561/2006 lub Umowy AETR; 5) wykonywał inną pracę niż prowadzenie pojazdu; 6) pozostawał w gotowości do wykonywania pracy w rozumieniu art. 9 ust. 1 - w przypadku przewozu drogowego, do którego ma zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 561/2006, lub w rozumieniu art. 12 ust. 3 lit. c załącznika do Umowy AETR - w przypadku przewozu drogowego, do którego ma zastosowanie Umowa AETR.

W ocenie Sądu, trafnie uznały w wyniku kontroli orzekające w sprawie organy na podstawie analizy wykazu okresów odpoczynku i przerw w jeździe kontrolowanych kierowców, danych z kart kierowców oraz wykresówek kontrolowanych kierowców, danych z tachografu cyfrowego, że skarżący jako osoba odpowiedzialna za zarządzanie transportem nie wypełnił prawidłowo wykazu okresów odpoczynku i przerw o którym mowa w art. 87 u.t.d. w zw. z art. 31 ustawy o czasie pracy kierowców.

Sąd podziela stanowisko organów, że okazywane do kontroli dokumenty muszą być zgodne ze stanem faktycznym. Warunek ten w rozpoznawanej sprawie nie został spełniony. Skoro skarżący jako osoba zarządzająca transportem odpowiada za prawidłowość dokumentów związanych z wykonywanym przewozem drogowym, to bez znaczenia dla przypisania mu z tego tytułu odpowiedzialności pozostają okoliczności dotyczące zakresu umowy o zarządzanie z właścicielem kontrolowanej firmy (jako rzekomo nie przewidującej tego w zakresie jego obowiązków) oraz to, czy na bieżąco sporządza wykaz okresów odpoczynku i przerw. W tym względzie bez znaczenia dla aktualności wykazu na dzień kontroli pozostaje, że został on sporządzony na podstawie danych przekazanych mu przez kontrolowanego przedsiębiorcę, a także późniejsze uzupełnienie dokumentów stanowiących podstawę sporządzenia wykazu, gdyż to zarządzający transportem w przedsiębiorstwie odpowiada za zgodność i aktualność wytwarzanej dokumentacji ze stanem faktycznym.

W tym zakresie dla powstania naruszenia opisanego pod lp. 3 załącznika nr 4 do u.t.d. (polegającego na nieprawidłowym, niepełnym lub niezgodnym ze stanem faktycznym wypełnieniu dokumentu, o którym mowa w art. 87 utd, wymaganego w związku z realizowanym przewozem) nie jest również konieczne stwierdzenie braku ciągłości zapisów kilometrów. Zgodnie ze stanowiskiem organu I i II instancji, przepis ten sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 300 zł sam fakt nieprawidłowego, niepełnego lub niezgodnego ze stanem faktycznym wypełnienia dokumentu o którym mowa w art. 87 u.t.d. wymaganego w związku z realizowanym przewozem - za każdy dokument.

Ponieważ stosownie do art. 92a ust. 2 u.t.d., zarządzający transportem, osoba o której mowa w art. 7c, a także każda inna osoba wykonująca czynności związane z przewozem drogowym, która naruszyła obowiązki lub warunki przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 złotych do 2000 złotych za każde naruszenie, zasadnym było w wykazanym stanie faktycznym wymierzenie skarżącemu kary w maksymalnej wskazanej w tym przepisie wysokości (w przypadku braku wskazania w tym przepisie górnej granicy kary, jej nominalna wysokość wobec stwierdzonej liczby naruszeń -7 i jednostkowych stawek kary – 300 zł wynosiłaby 2100 zł).

Zdaniem Sądu, prawidłowo również oceniły orzekające w sprawie organy, że skarżący w toku postępowania nie wskazał żadnych przesłanek, które stanowiłyby podstawę do zastosowania art. 92c u.t.d., w tym przemawiałyby za brakiem wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej lub umorzeniem wszczętego postępowania, w szczególności w związku ze wskazaniem na podstawie okoliczności sprawy i dowodów, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć.

Ciężar udowodnienia okoliczności wymienionych w tym przepisie spoczywa co do zasady na osobie co do której miałaby być nałożona kara pieniężna; skarżący nie wykazał w żaden sposób, że jako osoba zarządzająca transportem dołożyła należytej staranności w wykonywaniu ciążących na nim obowiązków.

Reasumując, właściwie zebrany i oceniony przez organy Inspekcji Transportu Drogowego materiał dowodowy stanowił podstawę prawidłowego przyporządkowania skarżącemu odpowiedzialności za stwierdzone uchybienia dotyczące ewidencjonowania czasu odpoczynków i przerw w jeździe kierowców.

Wnioski organów jawią się jako logiczne i konkretne, co znalazło wyraz w prawidłowo sporządzonych uzasadnieniach, w którym – w przypadku decyzji GITD - znalazło się również stanowisko co do stawianych w odwołaniu zarzutów. Tym samym nie można dopatrzyć się naruszenia przez organy zasad ogólnych postępowania, w tym art. 7, art. 8, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze, Sąd - na podstawie art. 151 P.p.s.a. – orzekł o oddaleniu skargi jako niezasadnej.