Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 174/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2006-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art.145 par.1 pkt 1b, art.152, art.200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.48 ust.4
journal: Dz.U. 2001 nr 62 poz 627
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Sekretarz sądowy Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 lipca 2006 sprawy ze skargi W. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak [..] w przedmiocie uzgodnienia w zakresie ochrony środowiska I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz W. J. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SA/ Ke 174/05

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania W.J. od decyzji Starosty z dnia [...] uzgadniającej w zakresie ochrony środowiska przedsięwzięcie polegające na budowie zjazdów publicznych z wydzieleniem pasa wyłączenia i lewoskrętu w obszarze drogi krajowej nr 74 na odcinku od km 97+980 do km 98+448 wraz z przebudową urządzeń odwodnienia drogi oraz przeniesienia istniejącej zatoki autobusowej dla obsługi komunikacyjnej stacji paliw na działce nr 386/1 w miejscowości G. P. oraz zobowiązującej inwestora J. K. do przedłożenia informacji o wytwarzanych odpadach oraz sposobach gospodarowania wytwarzanymi odpadami, w terminie 30 dni przed rozpoczęciem działalności powodującej powstawanie odpadów, na podstawie art. 48 ust.4 pkt 1 i 2, 49 ust. 3 ustawy

z dnia 27 kwietnia 2001 r. -Prawo ochrony środowiska oraz art.138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania administracyjnego oraz przytoczył treść art. 48 ust 4 ustawy Prawo ochrony środowiska i stwierdził, że przedsięwzięcie, polegające na budowie zjazdu do stacji paliw ma na celu poprawę warunków bezpieczeństwa przy drodze krajowej. Powiatowy Inspektor Sanitarny

w K. jak też Starosta nie uznał potrzeby sporządzenia raportu oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko na etapie decyzji

o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, co oznacza, że w ocenie tych organów niebezpieczeństwo negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko występuje w dopuszczanym zakresie. Zatem nie ma takiej potrzeby również na etapie późniejszym tj. na etapie niniejszego postępowania, zmierzającego do uzyskania przez inwestora pozwolenia na budowę. Jednocześnie organ podkreślił, że budowany obiekt nie może zostać oddany do użytku, jeżeli nie spełni wymogów przewidzianych w ustawie Prawo ochrony środowiska. Jak wynika z przedstawionej przez inwestora dokumentacji, ścieki deszczowe z terenu zlewni zjazdów zostaną przejęte przez projektowany system kanalizacji deszczowej stacji paliw. Odpływ z w/w odcinków kanałów odbywać się będzie na warunkach określonych w pozwoleniu wodnoprawnym. Zmodernizowany obiekt, jak stanowi art. 76 ust. 3 Prawa ochrony środowiska, nie może być eksploatowany, jeżeli w okresie 30 dni od zakończenia rozruchu nie są dotrzymane wynikające z mocy prawa standardy lub określone

w pozwoleniu warunki emisji, ustalone po zakończeniu rozruchu. Zatem nie tylko na etapie projektowania inwestycji ale również na etapie rozruchu, po jej wybudowaniu, nie dojdzie do eksploatacji obiektu, jeżeli nie będą dotrzymane wymogi prawne w zakresie ochrony środowiska.

W skardze na tę decyzję W. J. zarzuciła, iż Starostwo Powiatowe Wydział Ochrony Środowiska przy wydawaniu decyzji w przedmiotowej sprawie nie przeprowadziło żadnych badań mających na celu ustalenie, w jakim stopniu budowa zjazdu przylegającego do jej nieruchomości, a po jego wybudowaniu emisja spalin, zagrozi ekologicznej produkcji warzyw i płodów rolnych na jej działce, na której znajduje się również budynek i ujęcie wody pitnej

Skarżąca zakwestionowała również ustalenia organu odnośnie położenia działki nr 386/1, a ponadto zwróciła uwagę, iż najbliższa stacja benzynowa znajduje się w odległości 3km od wspomnianej działki, co jest niezgodne z przepisami unijnymi.

W odpowiedzi na tę skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu swojej decyzji i dodatkowo wskazując, iż działka skarżącej nie posiada certyfikatu gospodarstwa ekologicznego, a także, iż nie przylega ona bezpośrednio do granicy działki 386/1.

Ponadto organ nadzoru stwierdził, że w momencie wydawania zaskarżonej decyzji nie obowiązywały przepisy unijne, dotyczące wymaganych odległości pomiędzy stacjami benzynowymi.

Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153/2002 poz. 1269 ze zmianami/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy,

a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną /art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. zwanej dalej uppsa /.Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny dopatrzył się naruszeń prawa, skutkujących koniecznością uchylenia zarówno decyzji będącej przedmiotem skargi jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Otóż wskazać należy, iż postępowanie administracyjne w tej sprawie toczyło się z wniosku J. K., złożonego stosownie do art. 48 ust. 4 Prawa ochrony środowiska, zgodnie z którym w sprawach, o których mowa

w art. 46 ust. 4 pkt 2 / a więc w sprawach o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę / do przeprowadzenia uzgodnienia z organem ochrony środowiska oraz organem, o którym mowa w art. 57, jest obowiązany wnioskodawca. Organy obu instancji uznały, iż ponieważ uzgadniana inwestycja ma polegać między innymi na przebudowie drogi, stronami postępowania oprócz wnioskodawcy powinni być właściciele nieruchomości bezpośrednio przylegających do tego odcinka drogi. Nie zostali oni jednak powiadomieni

o wszczęciu postępowania a ich udział w postępowaniu organy ograniczyły do wysłania im wydanych w sprawie decyzji. Przede wszystkim jednak, w ocenie sądu, doszło do naruszenia przed tymi organami prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania. Mianowicie zarówno organ I instancji jak i organ odwoławczy posiadały informacje o tym, iż niektóre spośród ustalonych jako właściciele osób, nie żyją. Dotyczy to A. S., F. C., W.S. Mimo tej wiedzy nie zostały podjęte żadne działania zmierzające do ustalenia aktualnych właścicieli nieruchomości, a organy ograniczyły się do wysłania decyzji zaadresowanych do spadkobierców tych osób / bez sprecyzowania ich nazwisk /.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 b uppsa sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ją, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Zgodnie z poglądem SN / por. wyrok z dnia 4 grudnia 2002 r. III RN 200/01 OSNPUS 2003 nr 24 poz. 582/ dla obligatoryjnego uchylenia zaskarżonej decyzji nie ma znaczenia, że zgodnie

z art. 147 kpa wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa następuje tylko na żądanie strony. Z przepisu art. 134 uppsa wynika obowiązek sądu administracyjnego rozpatrzenia sprawy rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją z punktu widzenia zgodności z prawem całego postępowania administracyjnego. Ustalenie, iż organy obu instancji pozbawiły strony możliwości brania udziału w sprawie musiało skutkować uchyleniem obu decyzji, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 135 oraz 145 § 1 pkt 1b i c uppsa. Ponieważ zachodzi potrzeba przeprowadzenia postępowania przy udziale wszystkich zainteresowanych stron, przedwczesne na obecnym etapie byłoby odnoszenie się do zawartych w skardze zarzutów.

Na podstawie art. 152 Sąd orzekł, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, zaś na podstawie art. 200 zasądził na rzecz skarżącej koszty postępowania.