Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 549/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-04-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi S. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu S. J. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 listopada 2007 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu S. J. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym (sygn. akt VI SA/Wa 549/07). W uzasadnieniu powyższego orzeczenia wskazano, iż nienadesłanie przez skarżącego na wezwanie Sądu dodatkowych dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego oraz dochodów skarżącego i jego żony uniemożliwia dokonanie oceny spełnienia ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy.

W dniu [...] grudnia 2007 r. skarżący nadał do Sądu kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy (uzupełniony przy piśmie z dnia [...] stycznia 2008 r.). We wniosku tym skarżący domagał się ustanowienia pełnomocnika – adwokata lub radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku podał, że z uwagi na niskie dochody nie może sam wynająć pełnomocnika. Oświadczył ponadto, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Zarówno skarżący, jak i jego małżonka pobierają świadczenia rentowe (skarżący w wysokości 950 zł brutto, a jego żona w kwocie 715 zł brutto). Jako jedyny składnik ich majątku skarżący wymienił wyposażenie mieszkania.

Pismem z dnia 3 marca 2008 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedłożenie w terminie 14 dni:

1) dokumentu potwierdzającego wskazaną w rubryce 10 wysokość otrzymywanej przez skarżącego renty (ostatni odcinek przekazu pocztowego lub decyzja organu rentowego),

2) dokumentu potwierdzającego wskazaną w rubryce 10 wysokość renty otrzymywanej przez żonę skarżącego (ostatni odcinek przekazu pocztowego lub decyzja organu rentowego),

3) dokumentów potwierdzających fakt zakończenia prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej (zaświadczenie o wykreśleniu z ewidencji),

4) wyciągów z posiadanych rachunków bankowych za okres 3 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy,

5) określenie wysokości koniecznych miesięcznych wydatków ponoszonych przez skarżącego i sposoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z załączeniem dokumentów potwierdzających te dane.

Powyższe wezwanie skarżący odebrał osobiście 7 marca 2008 r. i dotychczas go nie wykonał.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie: "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 504; por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2005 r., OZ 944/04, niepubl.).

Rozpatrując niniejszy wniosek o ustanowienie pełnomocnika, stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie mu prawa pomocy. W żaden sposób nie udokumentował sytuacji majątkowej zarówno swojej, jak i pozostającej z nim we wspólnym gospodarstwie domowym małżonki. Wobec nieprzedstawienia żądanych przez Sąd dokumentów nie można ustalić, czy skarżący wypełnia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jedyną bowiem kwestią braną pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej jest stan majątkowy jej i jej rodziny.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.