Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 687/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28 par. 1, art. 29, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Towarzystwa Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. w Tarnowie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty różnicy podatku i wysokości nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2003 r. postanawia skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

W dniu [...] kwietnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej wpłynęła skarga [...] Towarzystwa Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. w T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty różnicy podatku i wysokości nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2003 r.

Przedmiotowa skarga została podpisana przez W. D. jako prezesa zarządu skarżącej spółki.

Pismem z dnia [...] maja 2008 r. strona skarżąca została wezwana o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi przez W. D. i określającego sposób reprezentacji skarżącej spółki (pełny odpis z KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone [...] Towarzystwu Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. w T. doręczone w dniu [...] czerwca 2008 r. (poniedziałek) - dowód doręczenia w aktach sprawy.

W odpowiedzi na wezwanie prezes zarządu skarżącej spółki złożył kserokopię aktualnego na dzień [...] czerwca 2008 r. odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez W. D. jako prezesa zarządu. Nie została natomiast podana wartość przedmiotu zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z powyższego przepisu wynika, że w sytuacji, gdy stroną postępowania sądowoadministracyjnego jest podmiot niebędący osobą fizyczną, czynności procesowych dokonuje w jego imieniu upoważniony do działania organ lub osoby, które są uprawnione do działania w jego imieniu.

Z kolei z art. 29 cytowanej ustawy wynika obowiązek wykazania przez działające w imieniu osób prawnych lub jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, że mają prawo do działania za stronę skarżącą. Przepis nakazuje, aby wykazanie, udowodnienie umocowania w każdej zawisłej przed sądem sprawie miało formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z reguły powinien być to dokument urzędowy (np. odpis z właściwego rejestru sądowego) - por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 178. Brak takiego dokumentu stanowi usuwalny w trybie art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak formalny.

W orzecznictwie przyjmuje się, że uzasadnienie znajduje praktyka określania już w wezwaniu do usunięcia braków formalnych rodzaju dokumentu, którego autentyczność i zgodność z prawdą nie powinna budzić wątpliwości. Prawidłowa jest praktyka wzywania, wnoszących skargi spółek kapitałowych, do przedłożenia aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, za czym dodatkowo przemawia łatwość uzyskania takiego dokumentu. Wykazywanie umocowania innymi dokumentami urzędowymi lub prywatnymi powodowałoby konieczność prowadzenia daleko idących czynności sądu w celu zbadania autentyczności dokumentu i prawidłowości oraz aktualności zawartych w nim danych (postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 615/06, LEX340187).

W niniejszej sprawie strona skarżąca pomimo wezwania złożyła jedynie fotokopię odpisu aktualnego z Krajowego Rejestru Sądowego potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez prezesa spółki. Jak podkreśla się jednak w orzecznictwie kserokopia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego nie może być w przeciwieństwie do oryginału uznana za dokument urzędowy skutecznie wykazujący umocowanie osoby do działania za osobę prawną (tak np. postanowienie NSA z dnia 25 października 2007 r., sygn. akt I FSK 1546/07, postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I FSK 930/08, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 września 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 1175/07). Odpis z Krajowego Rejestru Sądowego nie może być więc uwierzytelniony przez inne osoby niż notariusz, czy sąd wydający odpis (w każdej sprawie) lub adwokat, radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy, któremu zostało udzielone pełnomocnictwo w sprawie (art. 37 § 1 cytowanej ustawy). W żadnym razie nie może dokonać uwierzytelnienia takiego dokumentu sama strona lub organ ją reprezentujący.

W świetle powyższych rozważań, przedłożenie kserokopii odpisu z KRS potwierdzonej za zgodność z oryginałem przez osobę podającą się za prezesa spółki należy uznać za przedłożenie nieuwierzytelnionej kopii odpisu z właściwego rejestru sądowego, nie spełniającej wymagań przewidzianych dla dokumentu urzędowego skutecznie wykazującego umocowanie podmiotu do reprezentacji spółki kapitałowej w rozumieniu art. 29 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W tym stanie rzeczy zaistniały podstawy do odrzucenia skargi, zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) stanowiącego, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Sąd w niniejszym składzie popiera bowiem stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażone w wyroku z dnia 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, publ. ONSA WSA 2005, nr 5, poz. 91, zgodnie z którym niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu określonego w art. 29 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powoduje odrzucenie skargi.

Skarga podlega również odrzuceniu w oparciu o cytowany art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwagi na to, że pomimo wezwania skarżąca spółka nie podała wartości przedmiotu zaskarżenia.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.