Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 946/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 1995 nr 16 poz 78
law: Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
article: art. 33 ust. 3
journal: Dz.U. 2004 nr 92 poz 880
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2008 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia P. z siedzibą w B. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na nieleśne 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz skarżącego Stowarzyszenia P.z siedzibą w B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia (...) kwietnia 2008 r. Minister Środowiska po rozpoznaniu wniosku złożonego przez Stowarzyszenie P. z siedzibą w B. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Środowiska z dnia (...) czerwca 2007 r. o wyrażeniu zgody na zmianę przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele rolnicze i nieleśne ok. (...) ha gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa, pozostających w zarządzie Lasów Państwowych, wchodzących w skład oddziałów leśnych (...) Nadleśnictwa J. obręb leśny J. (działki ewidencyjne nr (...) obręb ewidencyjny K.), projektowanych pod budowę wyciągu narciarskiego i trasy zjazdowej, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z (...) czerwca 2007 r.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Minister Środowiska przedstawił następujący stan sprawy.

Działając z upoważnienia Ministra Środowiska Dyrektor Generalny Lasów Państwowych wyraził zgodę na zmianę przeznaczenia na cele nierolne i nieleśne powyżej opisanych gruntów leśnych.

Z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zwróciło się Stowarzyszenie P. z siedzibą w B., które wskazało m.in. że sposób wykorzystania gruntów może spowodować negatywne oddziaływanie na funkcjonowanie obszarów sieci Natura 2000 bowiem obszar objęty decyzją stanowi korytarz ekologiczny (...) pomiędzy ostojami siedliskowymi sieci Natura 2000.

Ponownie rozpatrując sprawę Minister Środowiska stwierdził, że w aktach sprawy brak jest informacji, że przedmiotowe grunty znajdują się w obrębie lub sąsiedztwie obszarów Natura 2000, w związku z powyższym konieczne było dołączenie przez wnioskodawcę oceny oddziaływania na środowisko stosownie do art. 33 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. Nr 92 poz. 880, ze zm.) oraz art. 46 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo Ochrony Środowiska (Dz.U. z 2008 r., Nr 25, poz. 150).

Ponadto organ wskazał, że korytarz ekologiczny nie podlega takiej samej ochronie jak obszary Natura 2000, a decyzja wyrażająca zgodę na zmianę przekształcenia gruntów leśnych na cele nierolne i nieleśne nie jest aktem samoistnym, a tylko elementem niezbędnym do ustanowienia prawa miejscowego jakim jest plan zagospodarowania przestrzennego.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi Stowarzyszenia P. z siedzibą w B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze skarżące Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji jej poprzedzającej jako sprzecznej z prawem. W uzasadnieniu skargi powtórzono argumenty przedstawione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy związane z negatywnym oddziaływaniem na funkcjonowanie obszarów Natura 2000 oraz w konsekwencji nieprzeprowadzenie procedury oceny oddziaływania na środowisko.

W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:.

Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej, przy czym kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

W niniejszej sprawie Wójt Gminy K. wystąpił z wnioskiem o wyrażenie zgodny na przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy K. na cele nierolnicze i nieleśne określonych gruntów leśnych.

Do rozpoznania sprawy wszczętej wnioskiem Wójta mają zastosowanie przepisy art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2004 r., Nr 121, poz. 1266 ze zm.). Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 w/w ustawy przeznaczenie na cele nierolnicze i leśne gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa - wymaga uzyskania zgody Ministra Środowiska lub upoważnionej przez niego osoby.

Jednocześnie z treści art. 46 ust. 4 pkt 6a lit. c) ustawy prawo ochrony środowiska wynika, że wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji w sprawie zgody na przeznaczenie gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne dla planowanego przedsięwzięcia, które może znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 i nie jest bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru lub nie wynika z tej ochrony. Podkreślić należy, że przepis ten nie obowiązywał w dacie wydawania decyzji pierwszej instancji. Art. 46 ust. 4 pkt 6a dodany został przez art. 1 pkt 12 lit. b) tiret trzecie ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 88, poz. 587). Zmiana nastąpiła z dniem 19 sierpnia 2007 r., a więc przed wydaniem zaskarżonej decyzji z dnia (...) kwietnia 2008 r. Organ więc z urzędu winien wziąć pod uwagę zmianę przepisów.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżące Stowarzyszenie wskazywało, że sposób wykorzystania gruntów określony w decyzji może spowodować negatywne oddziaływanie na funkcjonowanie obszarów sieci Natura 2000 bowiem obszar objęty decyzją stanowi korytarz ekologiczny (...) pomiędzy ostojami siedliskowymi sieci Natura 2000.

Należy więc odwołać się do art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Według brzmienia powołanego art. 33 ust. 3 ustawy, obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji, "projekty planów i projekty zmian do przyjętych planów oraz planowane przedsięwzięcia, które nie są bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub obszarów, o których mowa w ust. 2, lub nie wynikają z tej ochrony, a które mogą na te obszary znacząco oddziaływać, wymagają przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska".

Powołany przepis odsyła więc do stosowania przepisów ustawy - Prawo ochrony środowiska regulujących w art. 46-57 postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko.

Prowadząc postępowanie w wyniku uchylenia decyzji organ dokona ustalenia najistotniejszego zagadnienia czy grunty leśne wchodzące w skład oddziałów leśnych (...) Nadleśnictwa J. obręb leśny J. (działki ewidencyjne nr (...) obręb ewidencyjny K.) należą do obszaru Natura 2000 czy też projekt planu nie jest bezpośrednio związany z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynika z tej ochrony, a który może na te obszary znacząco oddziaływać. W zależności od wyników tych ustaleń podejmie stosowną decyzję.

Nie do przyjęcia jest argumentacja organu zawarta w zaskarżonej decyzji, że w aktach sprawy brak jest informacji czy przedmiotowe grunty znajdują się w obrębie lub sąsiedztwie obszarów Natura 2000, szczególnie w kontekście treści m.in. art. 34 ust. 1 ustawy Prawo ochrony przyrody – "Minister właściwy do spraw środowiska nadzoruje funkcjonowanie obszarów Natura 2000, prowadząc ewidencję danych niezbędnych do podejmowania działań w zakresie ich ochrony".

W tej sytuacji stanowisko zaprezentowane przez organ nadzoru ocenić należy jako obarczone naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 kpa. Bowiem jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zawarta w art. 7 kpa zasada nakazująca organom administracji publicznej podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością. Z kolei art. 77 § 1 kpa mówi, że organ administracji publicznej zobowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy