Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 916/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Gabriela Jyż, Asesor WSA Orzepowska-Kyć, Protokolant St. ref. Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2007 r. przy udziale – sprawy ze skargi M. O. – Firma Handlowo-Usługowa "A" na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do wartości celnej towaru, wymiaru należności celnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] (słownie: [...] złote) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego 3. stwierdza, ze zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 20 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GSK 1361/06 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi kasacyjnej M. O. uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 stycznia 2006 r., sygn. akt III SA/Gl 864/04 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach.

W uzasadnieniu NSA przedstawił następującą argumentację:

Zaskarżonym wyrokiem WSA w Gliwicach oddalił skargę M. O. Firma Handlowo-Usługowa "A" w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej i wymiaru należności celnych. Decyzją tą utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] r. nr [...].

Sąd I instancji oparł swoje rozstrzygnięcie na ustaleniach organów celnych, które stwierdziły, że zgłoszeniem celnym z [...]r., SAD nr [...] objęto procedurą dopuszczenia do obrotu z N. towar - samochód ciężarowy marki [...], wyprodukowany w [...]r. dla którego zadeklarowano kod PCN 8704 21 99 9, stawką celną obniżoną zakresie wysokości 0% oraz stawkę podatku od towarów zakresie usług 22 %. Zgłoszenie uznano za nieprawidłowe, gdyż należało przyjąć klasyfikację z pozycji 8703, która obejmuje samochody zasadniczo przeznaczone do przewozu osób łącznie z samochodami osobowo-towarowymi, a nie z pozycji 8704, która obejmuje samochody zasadniczo przeznaczone do przewozu towarów.

Tę ocenę WSA w Gliwicach sformułował w związku z ustaleniami rewizji celnej, że przedmiotem importu jest samochód osobowy, który jest częściowo przeszklony, posiada dwa rzędy siedzeń (po trzy miejsca w rzędzie) oraz za rzędami siedzeń posiadający gniazda do zamontowania jeszcze jednego rzędu siedzeń, brak ścianki działowej między przedziałem kierowcy a częścią pasażerską.

W ocenie Sądu I instancji, organy celne podjęły niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy a argumentacja, że będący przedmiotem importu samochód w książce pojazdu, ocenach technicznych, zaświadczeniu z przeprowadzonego badania technicznego, dokumencie identyfikacyjnym, dowodzie rejestracyjnym oraz homologacji został określony jako samochód ciężarowy nie przesądza, że powinien być przyporządkowany do pozycji 8704 Taryfy celnej. Uznał, że decyzje nie naruszały prawa i dlatego skargę oddalono.

W skardze kasacyjnej M. O. zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie sprawy, w szczególności art. 86 ust. 1 Kodeksu celnego poprzez nieuwzględnienie jako dowodu dokumentu urzędowego [...], w którym widnieje świadectwo homologacyjne, wystawione przez organ państwa będącego członkiem Unii Europejskiej oraz § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 30 grudnia 2003 r. w sprawie homologacji pojazdów samochodowych i przyczep poprzez odrzucenie świadectwa homologacyjnego obowiązującego w N..

Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzuty skargi kasacyjnej zarówno w zakresie naruszenia prawa materialnego, jak i procesowego zasługują na uwzględnienie.

Formułując ten pogląd Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie przedstawił następującą wykładnię prawa:

Uznał za uzasadniony zarzut sanowania przez sąd orzekający naruszenia w postępowaniu celnym art. 122 i art. 187 § 1 ordynacji podatkowej, gdyż jednym z dowodów, który należało poddać ocenie jest wystawiona przez n. organ książka pojazdu, zawierająca wpis o zarejestrowaniu spornego samochodu na terenie N. jako samochód ciężarowy z powołaniem się na stosowna homologację. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił sposobu odczytania przez Sąd I instancji opisu pozycji 8703 taryfy celnej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie ustalenia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 219, poz. 2153). Jego zdaniem opis pozycji 8703 należy odczytać w ten sposób, że użyte w nim słowo "włącznie" oznacza, iż samochody osobowo-towarowe (kombi) należy klasyfikować do tej pozycji, jeżeli są to pojazdy samochodowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, gdyż taryfa celna wiąże prawidłowe zaklasyfikowanie pojazdu samochodowego z jego przeznaczeniem. Bez wyczerpującej oceny całego zebranego w sprawie materiału dowodowego nie jest możliwe rozstrzygniecie o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu samochodowego, a w konsekwencji jego prawidłowa klasyfikacja taryfowa. W przedmiotowej sprawie organy celne, a następnie sąd przy ocenie materiału dowodowego pominął n. książkę pojazdu, która jest pełnowartościowym środkiem dowodowym w postępowaniu przed polskimi organami celnymi. Ze względu na dokonanie importu przed akcesją nie jest ona dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 194 § 1 ordynacji podatkowej, ale podlega włączeniu w poczet materiału dowodowego i ocenie na równi z innymi dowodami. Dalej Sąd II instancji zarzucił, że w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w ogóle pominięto znaczenie dowodowe n. książki pojazdu, a w szczególności zapisy odnoszące się do przeznaczenia spornego pojazdu.

Podkreślił, że dla klasyfikacji taryfowej decydujące znaczenie ma stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego, jednakże to stwierdzenie nie zostało prawidłowo odniesione do stanu faktycznego sprawy. Jednym z elementów tej oceny winna być książka pojazdu i wynikające z niej przeznaczenie samochodu. W przypadku, kiedy przeznaczenie pojazdu zostało przyjęte w tym dokumencie z powołaniem się na stosowną homologację, to okoliczność ta nie może pozostać bez znaczenia dla oceny zasadniczego przeznaczenia pojazdu. Homologacja rodzaju pojazdu jest jednym z istotnych elementów wskazujących na zasadnicze jego przeznaczenie.

Dalej Sąd II instancji nie zgodził się z twierdzeniem, że dla klasyfikacji taryfowej nieistotne są różnice w wyposażeniu i wykończeniu wnętrza pomiędzy pojazdami opisanymi w tych opiniach a samochodem sprowadzonym przez skarżącego. Inne bowiem może być wykończenie wnętrz samochodzie przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób, a inne w samochodzie zasadniczo towarowym. Nie można dlatego uznać za zupełnie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy braku ścianki działowej oddzielającej część pasażerską, czy brak w drugim rzędzie siedzeń ściennych paneli dekoracyjnych.

Stwierdzenie naruszenia przez Sąd przepisów prawa procesowego, prowadzącego do wadliwych ustaleń faktycznych co do przeznaczenia importowanego samochodu skutkowało uznaniem zarzutu skargi kasacyjnej dotyczącego naruszenia prawa materialnego polegającego na błędnej klasyfikacji importowanego samochodu do kodu PCN 8703 zamiast do kodu PCN 8704. Na koniec NSA wyraził pogląd, że zaklasyfikowanie spornego samochodu do pozycji Taryfy celnej 8703 bez dostatecznego ustalenia, że jest to samochód zasadniczo przeznaczony do przewozu osób powoduje, że Sąd niewłaściwie zastosował ten przepis prawa. Określenie cła musi być dokonane w oparciu o prawidłową klasyfikację taryfową a nie jakąkolwiek uregulowaną w Taryfie celnej. Nie uznał zasadności zarzutu naruszenia § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 30 grudnia 2003 r. w sprawie homologacji pojazdów samochodowych i przyczep, gdyż dotyczy uznawania świadectw homologacji typu przedmiotu wyposażenia pojazdu w procesie homologacji typu pojazdu, a nie uznawania homologacji typu pojazdu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Według art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Z przedstawionej powyżej wykładni prawa dokonanej przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w tej sprawie przekazanej Wojewódzkiemu Sądowi administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania wynika, iż w pierwszej kolejności organ celny winien poczynić ustalenia faktyczne co do przeznaczenia importowanego samochodu. W szczególności ustalenie jego "zasadniczego przeznaczenia" w oparciu o wnikliwą analizę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym porównanie zapisów zawartych w n. książce pojazdu, opinii technicznej i rewizji celnej a następnie dokonanie oceny materiału dowodowego, która uwzględni wyższej przywołane rozważania Sądu.

Mając na uwadze tę wykładnię Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na mocy art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i lit. c uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach orzeczono w trybie art. 200 i art. 205 § 1 tej ustawy.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy uwzględni wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w ramach wykładni prawa dokonanej w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie