Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 794/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1a pkt 3, art. 2 ust. 1, art. 6 ust. 1 i ust. 2
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.
article: art. 21
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Fita, Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer (sprawozdawca), WSA Andrzej Niezgoda, Protokolant Sekretarz sądowy Julita Kula, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 30 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania Z. S. od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. w kwocie [...] zł, utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że decyzją z dnia [...] organ podatkowy pierwszej instancji ustalił na rok 2014 podatek od nieruchomości położonej w Ś. przy ul. K. S. W [...] w wysokości [...] zł. Opodatkowaniem objęto grunty związane z działalnością gospodarczą o powierzchni [...] m kw. (stawka 0,84 zł/m kw.- podatek [...] zł) oraz budynek związany z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni [...] m kw. (stawka 22 zł/m kw.- podatek [...] zł). Łączny podatek od w/w nieruchomości za rok 2014 wyniósł po zaokrągleniu [...] zł.

W odwołaniu od w/w decyzji Z. S. wniósł o uchylenie decyzji wymiarowej w części dotyczącej powierzchni budynku i gruntu ponad zadeklarowaną. W uzasadnieniu podniósł, iż "przedmiotowa działka oraz budynek jest wykorzystywany tylko w części, gdyż w pozostałej części nie zostały zakończone prace budowlane i ta niezakończona część budynku stanowi obecnie nadal plac budowy". Zatem zgodnie z art. 3 pkt 10 ustawy Prawo budowlane wskazuje na brak podstaw faktycznych i prawnych do egzekwowania podatku z terenu budowy, dotychczas nie ustalono stawek od przestrzeni zajętej pod budowę.

Z uwagi na konieczność uzupełnienia dowodów i materiałów w przedmiotowej sprawie organ odwoławczy zlecił postanowieniem z dnia [...] przeprowadzenie w trybie art. 229 Ordynacji podatkowej postępowania uzupełniającego. Zgromadzone w tym postępowaniu materiały i dowody zostały załączone do akt sprawy.

W postępowaniu odwoławczym podatnik złożył pismo z dnia [...] lipca 2014 r., w którym podniósł, iż stanowisko organu podatkowego nie uwzględnia wyjaśnień z dnia [...] czerwca 2014 r., z których wynika, że budynek został oddany do użytkowania tylko w wyodrębnionej części, a w pozostałej prowadzone są nadal prace budowlane. Kwestionuje twierdzenia organu o prowadzonych rzekomo pracach remontowych. Wyjaśnił, że do użytkowania został jedynie przeznaczony wyodrębniony lokal o pow. [...] m kw. Przywołując wyrok NSA z dnia 14 sierpnia 2012 r. (II FSK 2444/10) zauważył , że pozostała część tego budynku stanowi teren budowy i nie podlega opodatkowaniu. Zarzucił ponadto sprzeczność prawnych podstaw opodatkowania z zasadami konstytucyjnymi twierdząc, że wynik postępowania podatkowego jest bezpośrednio powiązany z interesem osobistym pracowników prowadzących to postępowanie oraz organu, co narusza zasady obiektywizmu i bezstronności postępowania (art. 2 Konstytucji RP).

Po rozpoznaniu odwołania i uwzględnieniu ustaleń dokonanych w postępowaniu uzupełniającym Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie znalazło podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji.

Organ wskazał, że przedmiotem postępowania jest wymiar podatku od nieruchomości położonej w Ś., przy ul. K. S. W. [...] - według ewidencji gruntów i ewidencji budynków to działka nr [...] o powierzchni [...] m kw. (Bi), zabudowana budynkiem handlowo-usługowym o powierzchni [...] m kw. Nieruchomość powyższa stanowi współwłasność pani M. S. – G. (3/4) i pana Z. S. (1/4) prowadzących zarejestrowaną działalność gospodarczą (S. P. Z. S. oraz P. W.S.), co skutkuje opodatkowaniem nieruchomości najwyższymi stawkami podatkowymi. Dane powyższe wynikają z ewidencji gruntów i ewidencji budynków, ewidencji CEIDG oraz innych informacji i ustaleń wynikających z przeprowadzonych kontroli na nieruchomości. W postępowaniu uzupełniającym zgromadzono kompletny materiał dowodowy dla celów wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2014 i uznano, że stan faktyczny i prawny przedmiotowej nieruchomości ustalony decyzją organu I instancji nie uległ zmianie.

Kolegium stwierdziło, iż opierając ustalenia na danych przyjętych do wymiaru podatku za rok 2013, tak co do powierzchni opodatkowanego gruntu, jak i powierzchni budynku zasadnie przyjęto stawki podatkowe właściwe dla nieruchomości związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wysokość wymiaru ustalono zgodnie z danymi wypisu z rejestru gruntów i rejestru budynków.

Organ wyjaśnił, że prace adaptacyjne, remontowo-budowlane, bądź inne prace wykonywane dla celów przystosowania nieruchomości do prowadzenia określonej działalności gospodarczej nie powodują odstąpienia od obowiązku podatkowego dotyczącego tej nieruchomości i nie uzasadniają odstąpienia od dokonania wymiaru zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości. Prowadzenie na przedmiotowej nieruchomości prac budowlanych dla celów adaptacji budynku na inne cele, świadczy o tym, że nieruchomość ta będzie wykorzystywana do działalności gospodarczej w przyszłości. Okoliczności powyższe nie są w sprawie sporne, a postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w L. z dnia [...] potwierdza, iż prace remontowo-budowlane i adaptacyjne zostały przeprowadzone w celu przeznaczenia lokalu o powierzchni [...] m kw. na aptekę ogólnodostępną.

Dalej organ na podstawie dokonanych ustaleń wskazał, że w remoncie znajduje się część budynku o powierzchni [...] m kw., z czego powierzchnia [...] m kw. została zgłoszona wcześniej do opodatkowania (M. S.-G. zgłosiła powierzchnię [...] m kw.) oraz część budynku o powierzchni [...] m kw., której nie ujawniono przy pierwszym pomiarze.

Organ podniósł, że sam fakt posiadania nieruchomości skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości. Podatek od nieruchomości jest podatkiem typu majątkowego, pobieranym bez względu na to, czy nieruchomość przynosi dochody, czy też na tę nieruchomość należy ponieść nakłady w celu utrzymania jej w stanie zdatnym do użytku. Nie ma też znaczenia czy nieruchomość wykorzystywana jest do prowadzenia działalności gospodarczej w całości, czy w jakiejś części, czy też nie jest wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej. Wyjątkowo w przypadku, gdy ze "względów technicznych" podatnik nie może prowadzić działalności na danej nieruchomości, podlega ona opodatkowaniu według stawek niższych, właściwych dla tzw. pozostałych nieruchomości. Wykazanie istnienia względów technicznych danej nieruchomości (gruntowej, czy budynkowej) należy do obowiązków podatnika. W sprawie niniejszej względy techniczne nie wystąpiły.

W ocenie organu podatkowego prace remontowo-budowlane, modernizacyjne, czy adaptacyjne pomieszczeń w budynku nie stanowią względów technicznych tej nieruchomości. Zarówno ustalenia przeprowadzonych kontroli, jak i wyjaśnienia podatnika wraz z załączonym protokołem odbioru robót z dnia [...].06.2014 r. (k. 17-21,38 i 40-43) potwierdzają przeprowadzenie remontu budynku "A. w Ś.". Zatem kwestionowanie, iż w budynku nie są prowadzone prace remontowo- budowlane lecz kontynuowana jest budowa tego budynku nie znajduje oparcia w materiale dowodowym. Również Starosta nie potwierdził, by w latach 2012-2014 właściciel obiektu występował z wnioskiem o rozbudowę, przebudowę lub remont przedmiotowego budynku.

Dalej organ wywodził, że przepisy prawa podatkowego uzależniają opodatkowanie budynków od określonego stanu faktycznego (tj. zakończenia budowy lub rozpoczęcia użytkowania przed ostatecznym wykończeniem budynku), a nie od stanu prawnego (tj. uzyskania prawa wybudowania lub użytkowania budynku). Wynika to wprost z art. 6 ust. 2 ustawy podatkowej. Przepis ten w zakresie określenia momentu powstania obowiązku podatkowego odwołuje się do zakończenia budowy oraz do rozpoczęcia użytkowania budynku lub budowli (lub ich części) przed ostatecznym wykończeniem bez względu na to czy zostały spełnione przesłanki budowy i użytkowania tych obiektów przewidziane w przepisach prawa budowlanego.

Zgodnie z art. 1a pkt 3 ustawy podatkowej - grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, to grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych. Z danych wypisu rejestru budynków wynika, że budynki handlowo-usługowe na działce nr [...] przy ul. K. S. W. [...] w Ś. obejmują powierzchnię [...] m kw. Organ uznał, że opodatkowaniu podlegają budynki o powierzchni [...] m kw., ponieważ do podstawy opodatkowania organ przyjął dane z pomiarów dokonanych w postępowaniu za rok 2013. Podatnik nie wykazał, że dane te uległy zmianie.

Natomiast przedmiotowa działka w ewidencji gruntów jest oznaczona jako inne tereny zabudowane - Bi ma powierzchnię [...] ha i taką powierzchnię przyjęto do opodatkowania.

Odnosząc się do pisma podatnika z dnia [...] lipca 2014 r. Kolegium nie podzieliło argumentów tam przedstawionych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Z. S. wniósł o uchylenie skarżonej decyzji w całości, której zarzuca niezgodność z prawem - m.in. art. 6, 7, 8, 9 Kodeksu postępowania administracyjnego wskutek nierozpatrzenia całości materiału dowodowego, jak też nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego - w szczególności bezpodstawne przyjęcie, że od terenu budowy może być naliczany podatek od nieruchomości,

W uzasadnieniu skarżący potwierdził, że jest współwłaścicielem (w jednej czwartej niewydzielonej części) nieruchomości, tj. zabudowanej działki nr [...], położnej w Ś. przy ul. W. nr [...] oraz wyjaśnił, że przedmiotowa nieruchomość została nabyta w 1990 r. jako teren budowy (niezakończonej) i po wykonaniu niezbędnych prac konstrukcyjnych oraz wykończeniowych dotychczas do użytkowania została przeznaczona jedynie wyodrębniona część tego budynku o powierzchni [...] m oraz niezbędna do tego część powierzchni działki ([...] m2) - co znalazło odbicie w złożonej przez skarżącego deklaracji zgłoszenia do opodatkowania tych powierzchni. Pozostała część budynku oraz działki nie jest gospodarczo użytkowana, gdyż nadal nie zostały zakończone prace budowlane w tej części (brak dowodów przeciwnych), natomiast organ drugiej instancji powtarza za organem pierwszej instancji niezgodne z prawdą rzekome ustalenie, iż nie jest to "teren budowy" chociaż potwierdza wykonywanie w tej części prac budowlanych. W konsekwencji doszło do bezpodstawnego zawyżenia wymiaru podatków (ponad zadeklarowane) - w kwocie [...] zł, tj. jako czwarta część od [...] m2 lokalu oraz [...] m2 działki.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie mogło naruszyć i nie naruszyło wskazanych w skardze przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem w postępowaniu podatkowym nie stosuje się przepisów tej ustawy, ale ustawę z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz.749 ze zm.) i przepisy tej ustawy były podstawą wydania zaskarżonej decyzji.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia oceny, czy roboty budowlane prowadzone w będącym współwłasnością skarżącego budynku znajdującego się w Ś., przy ul. K. S. W. [...] stanowią kontynuację jego budowy, czy też są wykonywane w ramach remontu budynku, którego budowa została zakończona.

Wydając zaskarżoną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze miało na uwadze znajdujące się w ewidencji gruntów i budynków zapisy, z których wynika, że na działce nr [...] o powierzchni [...] m kw., oznaczonej symbolem Bi, znajduje się budynek handlowo-usługowy o powierzchni [...] m kw, którego budowę zakończono w 1985r. Nieruchomość powyższa stanowi współwłasność M. S. – G. (3/4) i Z. S. (1/4) prowadzących zarejestrowaną działalność gospodarczą (S. P. Z. S. oraz P. W. S.). W trakcie kontroli przeprowadzonej z udziałem skarżącego w dniu [...] czerwca 2014 r. organy podatkowe ustaliły, że część budynku o pow. [...] m kw. jest zajęta na prowadzenie apteki, w pozostałej części budynku o pow. [...] m kw. prowadzone są prace remontowe. Ze znajdującego się w aktach sprawy postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w L. z dnia [...] wynika, że w budynku były prowadzone prace remontowo-budowlane i adaptacyjne mające na celu przeznaczenie lokalu o powierzchni [...] m kw. na aptekę ogólnodostępną. Pismem z dnia [...].06.2014 r. Starosta poinformował organ podatkowy, że w latach 2012-2014 skarżący nie występował z wnioskiem o rozbudowę, przebudowę lub remont przedmiotowego budynku.

Na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego organy podatkowe uznały, że budowa przedmiotowego budynku została zakończona w 1985 r., a w części budynku o pow. [...] m kw. w roku 2014 prowadzone były prace remontowe.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.), zwanej dalej u.p.o.l., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 6 ust. 1 u.p.o.l. obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku. Natomiast w myśl art. 6 ust. 2 u.p.o.l. jeżeli okolicznością, od której jest uzależniony obowiązek podatkowy, jest istnienie budowli albo budynku lub ich części, obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem.

Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010, Nr 193, poz. 1287 ze zm.) podstawę wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Z przepisu tego można wyprowadzić wniosek, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach podatkowych i dane zawarte w tej ewidencji mają decydujące znaczenie dla opodatkowania gruntów i budynków. Organ podatkowy nie ma możliwości przyjęcia za podstawę opodatkowania innych danych, niż te wykazane w ewidencji gruntów i budynków.

W świetle powyższych regulacji, organy podatkowe prawidłowo, zdaniem Sądu, przyjęły w niniejszej sprawie, że dla stwierdzenia obowiązku podatkowego istotne jest zakończenie budowy. Ta okoliczność w odniesieniu do przedmiotowego budynku została prawidłowo ustalona. O tym, że zakończenie budowy miało miejsce w latach poprzedzających rok podatkowy 2014 świadczy przede wszystkim zapis w ewidencji gruntów i budynków. Okoliczność tą potwierdzają także pozostałe dowody zgromadzone w postępowaniu, podatkowym, takie jak: postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w L. z dnia [...], informacja Starosty oraz inne informacje i ustalenia organów podatkowych, w tym wynikające z przeprowadzonej kontroli na nieruchomości. Należy także podkreślić, iż z akt sprawy nie wynika aby skarżący skutecznie zakwestionował dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków.

Zgodnie z art. 1a pkt 3 u.p.o.l. grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, to grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych. W związku z tym, iż ustawodawca użył określenia "związane z prowadzeniem działalności gospodarczej", a więc szerszego niż użytego w art. 5 ust. 2 lit. b u.p.o.l. określenia "prowadzenie działalności gospodarczej", do tego rodzaju nieruchomości zaliczyć należy także te, które nie biorą bezpośredniego udziału w działalności wytwórczej, budowlanej, handlowej czy usługowej. Jednak związanie gruntów i budynków z prowadzeniem działalności gospodarczej powinno mieć charakter faktyczny, co oznacza, że jeżeli w jakikolwiek sposób są one przez przedsiębiorcę wykorzystywane do prowadzonej działalności gospodarczej lub - mając na uwadze cechy faktyczne tej nieruchomości i rodzaj prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej – mogą być wykorzystane wprost do tego celu (por. wyroki NSA: z 22 stycznia 2014 r., II FSK 130/12; z 15 kwietnia 2014 r., II FSK 902/12; z 18 lipca 2012 r., II FSK 32/11; z 22 stycznia 2014 r., II FSK 281/12; z 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FSK 2288/10, sygn. akt II FSK 2289/10, a także wyrok z 18 lipca 2012 r. , sygn. akt II FSK 32/11).

Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego jednoznacznie wynika, że skarżący będący współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości prowadzi zarejestrowaną działalność gospodarczą (S. P. Z. S. oraz P. W. S.), a w części spornego budynku znajduje się apteka. Zdaniem Sądu ta okoliczność jak też cechy faktyczne tej nieruchomości i kwalifikacja ewidencyjna (budynek handlowo-usługowy) wskazują, że przedmiotowa nieruchomość w powiązaniu z działalnością na niej prowadzoną, mogą być wykorzystane wprost w prowadzonej firmie.

W świetle art. 1a pkt 3 u.p.o.l. nie ma znaczenia, czy nieruchomość jest w danym okresie faktycznie wykorzystywana do celów prowadzenia działalności gospodarczej w całości, w części, czy też w ogóle nie jest wykorzystywana, bowiem ten przepis nie zawiera warunku faktycznego wykorzystywania tego rodzaju nieruchomości na cele związane z działalnością gospodarczą. Czasowe ich niewykorzystywanie, co ma miejsce w odniesieniu do część budynku stanowiącego przedmiot opodatkowania w niniejszej sprawie, w której prowadzone są prace remontowe nie ma znaczenia dla zasadności opodatkowania całego budynku stawkami jak przy działalności gospodarczej.

Ustawodawca definiując grunty i budynki związane z działalnością gospodarczą nie wyjaśnił pojęcia "względy techniczne", a także nie dokonał odesłania (jak np. przy definicji pojęć: budynek, budowla), do przepisów prawa budowlanego. W takiej sytuacji należy odwołać się do potocznego rozumienia określenia "techniczny", a tym samym odnosić je należy do faktycznego stanu nieruchomości, nie pozwalającego na ich wykorzystanie do prowadzonej działalności. W wyroku z dnia 9 stycznia 2009 r., sygn. akt II FSK 1354/07 NSA wyraził pogląd, że wykładnia użytego w omawianym przepisie wyrażenia "nie jest i nie może być wykorzystywana do prowadzenia działalności ze względów technicznych" prowadzi do wniosku, iż chodzi o obiektywne przeszkody sprawiające, że przedmioty opodatkowania nie są i trwale nie mogą być wykorzystywane w działalności gospodarczej. Nie ulega wątpliwości, że "względy techniczne" winny dotyczyć czyli tkwić w samej rzeczy. Jednakże okoliczności te muszą uniemożliwiać korzystanie z przedmiotu opodatkowania, przy czym ustawodawca posłużył się sformułowaniem "nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności gospodarczej". Wypływa z tego wniosek, że nie chodzi o jakąś przemijającą przeszkodę w korzystaniu z posiadanych dóbr, ale definitywny brak możliwości ich gospodarczego wykorzystania i to ze względów technicznych. Z istoty swojej przeszkoda ta powinna mieć charakter obiektywny, tj. niezależny od woli i możliwości (zdolności produkcyjnych czy finansowych) danego podmiotu. Tym samym, przejściowe niewykorzystywanie przez podmiot gospodarczy nieruchomości lub jej części służącej do wykonywania działalności gospodarczej, nie daje podstaw do tego, by do wymiaru podatku nie miały zastosowania stawki przewidziane dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą. Nieruchomość taka, mimo chwilowego jej niewykorzystywania, z różnych przyczyn, nie przestaje być nieruchomością związaną z prowadzoną przez dany podmiot działalnością gospodarczą.

W tych okolicznościach należy w pełni podzielić stanowisko organów podatkowych, że przeprowadzenie remontów, czy prac adaptacyjnych w budynkach nie oznacza pozbawienia tych budynków związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Przejściowe niewykorzystywanie przez przedsiębiorcę nieruchomości lub jej części w związku z przeprowadzanymi remontami, czy pracami adaptacyjnymi nie oznacza jeszcze, że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych. Wyłączenie z zakresu opodatkowania budynków ze względów technicznych może dotyczyć sytuacji, gdy budynek nie może być wykorzystany w działalności gospodarczej w sposób trwały i niezależnie od woli podatnika. Wniosek taki znajduje oparcie w jednolitym i stabilnym orzecznictwie sądów administracyjnych (por. np. wyroki NSA: z 16 grudnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2869/12 , z dnia 3 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FSK 821/12).

Skoro organy podatkowe prawidłowo ustaliły, że skarżący jest przedsiębiorcą, roboty budowlane prowadzone w będącym współwłasnością skarżącego budynku nie są kontynuacją budowy tylko są wykonywane w ramach remontu budynku, a budynek ten, mając na uwadze cechy faktyczne tej nieruchomości i rodzaj prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, jest związany z prowadzeniem działalności gospodarczej, a nadto nie wystąpiły powodujące wyłączenie z zakresu opodatkowania budynku względy techniczne, to zasadne było opodatkowanie przedmiotowej nieruchomości wg stawek podatkowych przewidzianych w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l.

Z powyższych przyczyn, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270), należało orzec, jak w sentencji wyroku.