Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 4085/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2004roku sprawy ze skargi [...] SA w W. na Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] września 2003r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia koncesji na świadczenie usług telekomunikacyjnych oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2000 roku w sprawie [...] Minister Łączności działając na podstawie ar. 104 § 1 k.p.a. oraz art. 18 pkt 8 w związku z art. 14 a ustawy z dnia 23 listopada 1990 roku o łączności (tekst jedn. Dz. U z 1995 r. Nr 117 poz. 564 z późn. zm.) odmówił [...] SA w W. wydania koncesji na świadczenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usług telekomunikacyjnych w sieci telefonii ruchomej typu komórkowego według standardu UMTS wraz z zezwoleniem na zakładanie i używanie sieci telekomunikacyjnych oraz przydzieleniem częstotliwości w paśmie [...] GHz i przydziałem numeracji.

W dniu [...] grudnia 2000 roku spółka [...] SA w W. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, uzupełniony pismem z [...] stycznia 2001 roku.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu w dniu 17 lipca 2003 roku sprawy ze skargi [...] SA zobowiązał Prezesa Urzędu Regulacji i Poczty do rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej przez Ministra Łączności decyzją z dnia [...] grudnia 2000 roku.

Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2003 roku na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z póżn. zm.) w związku z art. 111 ust 1 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 73 poz. 852 z późn. zm.) po rozpoznaniu wniosku [...] SA w W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zaskarżoną decyzję Ministra Łączności z dnia [...] grudnia 2000 roku uchylił w całości i umorzył postępowanie w sprawie.

W uzasadnieniu tej decyzji Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty podniósł, iż w dniu wydania zaskarżonej decyzji z dnia [...] grudnia 2000 roku wydanej po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] grudnia 2000 roku obowiązywała ustawa o łączności.

Z dniem 1 stycznia 2001 roku weszła w życie ustawa z dnia 21 lipca 2000 roku Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 73 poz. 858 z późn. zm.)zastępując ustawę o łączności w zakresie regulacji działalności telekomunikacyjnej.

W doktrynie i orzecznictwie sądowym ustalony jest pogląd, że organ odwoławczy jest obowiązany uwzględniać zmiany stanu prawnego i faktycznego, jakie zaszły w sprawie po wydaniu zaskarżonej decyzji organu I instancji. Jak wynika z powyższego w niniejszej sprawie taki fakt zaistniał.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 1999 roku I SA 1325/98, LEX nr 47971, jeżeli pomiędzy wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji, a rozpatrzeniem odwołania, uchylone zostały przepisy, które stanowiły podstawę prawną decyzji, organ odwoławczy może jedynie uchylić zaskarżoną decyzję i umorzyć postępowanie w pierwszej instancji jako bezprzedmiotowe.

Zasadność powyższego orzeczenia potwierdza wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2002 roku III RN 59/01 OSNP 2003/3/56, w którego sentencji Sąd orzeka, iż zmiana przepisów prawa materialnego w toku postępowania administracyjnego, między wydaniem decyzji w pierwszej instancji, a rozpatrzeniem odwołania, zobowiązuje organ odwoławczy do uwzględnienia nowego stanu prawnego, jeżeli z nowych przepisów nie wynika inny skutek. Jeżeli podstawą prawną decyzji organu pierwszej instancji stanowił art. 26 ust. 1i 2ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 roku o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127 ze zm.), a podstawa ta odpadła przed rozpatrzeniem odwołania wskutek wejścia w życie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm.) to organ odwoławczy powinien uchylić zaskarżona decyzję i umorzyć postępowanie.

W tym stanie rzeczy, należało zgodnie z art.138 § 1 pkt 2 uchylić zaskarżona decyzję w całości i umorzyć postępowanie w spawie.

Na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] września 2003 roku [...] SA w W. złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie i zasadzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania w sprawie. Skarżąca zarzuciła decyzji z dnia [...] września 2003 roku naruszenie art. 138 K.p.a., 104 i 107 K.p.a., art. 14 a ustawy z dnia 2 listopada 1990 roku o łączności (Dz. U. z 1995 r. Nr 117, poz. 564 z późn. zm.). Wszystkie te naruszenia miały, zdaniem skarżącej, wpływ na wynik sprawy.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Obecni na rozprawie uczestnicy postępowania wnieśli o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Z dniem 1 stycznia 2004 roku weszły w życie:

- ustawa z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U nr 153, p. 1269), zwana u.s.a.,

- ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 p. 1270), zwana p.s.a.,

- ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 p. 1271), zwana p.w.u.p.

Jednocześnie uchylona została ustawa z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74 p. 368)ze zm.), która obowiązywała w dacie wniesienia skargi w niniejszej sprawie.

W świetle art. 97 § 1 p.w.u.p. sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy wojewódzkie na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma więc miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie p.s.a.

Zgodnie z art. 1 § 1 u.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości prze kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

W niniejszej sprawie przedmiotem oceny Sądu pod względem zgodności z prawem była zaskarżona decyzja Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] września 2003 roku, uchylająca w całości decyzję Ministra Łączności z dnia [...] grudnia 2000 roku i umarzająca postępowanie w sprawie.

Decyzja ta została wydana przez Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku [...] SA o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Łączności z dnia [...] grudnia 2000 roku odmawiającą tej spółce wydania koncesji na świadczenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usług telekomunikacyjnych w sieci telefonii ruchomej typu komórkowego według standardu UMTS wraz z zezwoleniem na zakładanie i używanie sieci telekomunikacyjnych oraz przydzieleniem częstotliwości w paśmie [...] GHz i przydziałem numeracji.

Decyzja organu I instancji została wydana z powołaniem się na art. 18 pkt 8 w związku z art. 14 a ustawy z dnia 23 listopada 1990 roku o łączności (tekst jedn. Dz. U. z 1995 r. nr 117 poz. 564 z późn. zm.), która obowiązywała w tym czasie i regulowała całość zagadnień dotyczących działalności telekomunikacyjnej.

Wniosek [...] SA o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją odmowną Ministra Łączności z dnia [...] grudnia 2000 roku zawiera zarzuty dotyczące naruszenia przez organ przepisów ustawy o łączności.

Do rozpoznania tego wniosku dochodzi w sytuacji, gdy obowiązuje już ustawa z dnia 21 lipca 2000 roku Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 73, p. 858 z późn. zm.), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2001 roku i zastąpiła ustawę o łączności w zakresie działalności telekomunikacyjnej. A zatem w dacie orzekania przez Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty obowiązywał nowy stan prawny, który organ przy wydaniu decyzji był zobowiązany uwzględnić. Zgodnie bowiem z wyrokiem NSA z dnia 24 lutego 1992 roku II SA 49/92 (niepubl.) "w postępowaniu administracyjnym organ odwoławczy nie może ograniczać się do stanu sprawy wydanej w I instancji, lecz musi uwzględniać stan faktyczny i prawny istniejący w dacie rozpatrywania odwołania (art. 136 i 138 k.p.a.)"

W ustawie z dnia 21 lipca 2000 roku Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. nr 73, p. 858 z późn. zm.) instytucja koncesji na świadczenie usług telekomunikacyjnych wraz z zezwoleniem na zakładanie i używanie sieci telekomunikacyjnych w zakresie sieci telefonicznej została zastąpiona zezwoleniem telekomunikacyjnym uprawniającym do eksploatacji publicznej sieci telefonicznej, stacjonarnej lub ruchomej. Jest to całkowicie inny bardziej liberalny system nabywania uprawnień do prowadzenia działalności telekomunikacyjnej.

W tym stanie rzeczy Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty prawidłowo uchylił decyzję wydaną w I instancji i umorzył postępowanie w sprawie, albowiem w postępowaniu międzyinstancyjnym uchylone zostały przepisy, które stanowiły podstawę prawną decyzji i Instancji, zaś orzekanie co do istoty sprawy wyłącznie w oparciu o nowe przepisy prowadziłoby do zmiany tożsamości sprawy i w konsekwencji do naruszenia zasady dwuinstancyjności rozpoznawania i rozstrzygnięcia sprawy.

W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty odpowiada prawu, zaś rozważenie zarzutów skargi odnoszących się do nieobowiązującego stanu prawnego Sąd uznał za bezprzedmiotowe.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 p.s.a. orzekł jak w wyroku.