Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1271/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 5a pkt 38
journal: Dz.U. 2022 poz 2647
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - t.j.
article: art. 169 par. 4
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędziowie WSA Dorota Kozłowska (spr.), Borys Marasek, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi D. S. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 sierpnia 2022 r. nr 0112-KDWL.4011.130.2022.3.AG UNP: 1713173 w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 maja 2022 r. nr 0112-KDWL.4011.130.2022.2.AG UNP: 1662014, 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: organ interpretacyjny) postanowieniem z 4 sierpnia 2022 r. nr 0112-KDWL.4011.130.2022.3.AG UNP: 1713173, wydanym w oparciu o art. 13 § 2a, art. 221, art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.; dalej: O.p.), po rozpatrzeniu zażalenia D. S. (dalej: wnioskodawca, skarżący), utrzymał w mocy postanowienie własne z 30 maja 2022 r. nr 0112-KDWL4011.130.2022.2.AG UNP: 1662014 o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Wnioskodawca złożył w dniu 22 lutego 2022 r. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. We wniosku skierował on do organu interpretacyjnego m.in. następujące pytanie: Czy bezpośrednio podejmowana przez wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (obecnie t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647, dalej: ustawa o PIT)?

Jednocześnie, we własnym stanowisku wnioskodawca stwierdził, że podejmowana przez niego działalność spełnia cechy działalności badawczo-rozwojowej. Wnioskodawca odwołał się do treści art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, który normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zdaniem wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność spełnia cechy takowej:

a) nowatorskość i twórczość: wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany kontrahent ma na celu zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb;

b) nieprzewidywalność: kontrahenci, z którymi wnioskodawca współpracuje, oczekują od niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo korzystania z istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;

c) metodyczność: wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez nich planem; innymi słowy, jego działalność prowadzona jest w sposób systematyczny;

d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem wnioskodawcy, w ramach wykonywanej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, jest przeniesienie autorskich praw majątkowych z oprogramowania na kontrahenta, co nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.

Reasumując, zdaniem wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań - wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony cel, którym jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według ścisłego harmonogramu - począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą. Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego kontrahenta. Wnioskodawca, z wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie posiada, w swojej działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci produktów, procesów lub usług programistycznych. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe stworzone przez niego na rzecz kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych programów lub też powodowały stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej bądź nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.

Pismem z 6 maja 2022 r., organ interpretacyjny poinformował wnioskodawcę, że wniosek ma braki formalne i wezwał o ich uzupełnienie, pouczając wnioskodawcę, że jeśli nie uzupełni wniosku, wniosek nie zostanie rozpatrzony.

Aby uzupełnić wniosek, wnioskodawca miał:

1) doprecyzować treść pierwszego pytania, tj. wyjaśnić, co należy rozumieć pod pojęciem "podejmowana przez Pana działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych", w szczególności wyjaśnić, czy chodzi o:

a) całość prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej,

b) wyodrębnione zadania realizowane w ramach prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej (jeśli tak, wskazać jakie to konkretnie zadania),

c) całość działań realizowanych przez wnioskodawcę w ramach poszczególnych umów z kontrahentami (jeśli tak, wskazać, o jakich konkretnych umowach mowa);

d) wyodrębnione zadania realizowane przez wnioskodawcę w ramach poszczególnych umów z kontrahentem (jeśli tak, jakie to konkretnie zadania, w ramach jakich konkretnych umów).

2) doprecyzować opis sytuacji faktycznej w zakresie pytania pierwszego, tj. wskazać:

a) Czy w ramach tej działalności samodzielnie prowadził wnioskodawca albo prowadzi badania naukowe, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 lub 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce? Jeśli tak, wskazać:

- Jakie to badania? Co było/jest ich przedmiotem i celem? W jakich okresach wnioskodawca je prowadził lub od kiedy je prowadzi?

- Jakie metody badawcze wnioskodawca stosował/stosuje?

- Czy badania przyniosły określone efekty (jakie)?

b) Czy w ramach tej działalności samodzielnie prowadził wnioskodawca albo prowadzi prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce? Jeśli tak, wskazać;

- W jakich okresach je wnioskodawca prowadził lub od kiedy je prowadzi?

- Czego dotyczyły/dotyczą te prace rozwojowe? Co było/jest ich celem lub celami? Jakie czynności obejmowały/obejmują te prace?

- Czy prace rozwojowe zostały/ zostaną zakończone pozytywnym wynikiem? Jeśli tak, co jest/będzie tym wynikiem lub wynikami? Czy wynik/wyniki prac rozwojowych mają/będą miały jakąś ustaloną formę (jaką)? W jaki sposób ten wynik/te wyniki będą wykorzystane lub są wykorzystywane na potrzeby działalności?

- Czy w wyniku prac rozwojowych zaprojektował wnioskodawca i stworzył nowy, zmieniony lub ulepszony; produkt, proces albo usługę (jeśli tak, proszę wskazać jaki konkretny produkt, proces bądź jaką usługę)? Czy oferuje wnioskodawca lub będzie oferował produkty, procesy, usługi, które są wynikiem prac rozwojowych, w swojej działalności gospodarczej?

- Czy w stosunku do dotychczasowej działalności wnioskodawcy te produkty, procesy lub usługi mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter? Jeśli tak, czy nowy, ulepszony charakter produktów, procesów lub usług nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów, procesów lub usług?

c) Czy w ramach tej działalności samodzielnie prowadził wnioskodawca albo prowadzi prace o innym charakterze niż badania naukowe lub prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 2 i 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce? Jeśli tak, proszę wskazać jakie to działania i kiedy je wnioskodawca prowadził lub od kiedy je prowadzi?

3) doprecyzować pytanie pierwsze i drugie, tj. wskazać:

a) co - w kontekście przedstawionego opisu sytuacji faktycznej - należy rozumieć pod pojęciem "program komputerowy";

b) jakie konkretne "programy komputerowe" wnioskodawca wytworzył lub wytwarza;

4) wyjaśnić, czy w ramach drugiego pytania oczekuje wnioskodawca m.in.:

a) oceny, czy na gruncie przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych "programy komputerowe", o których mowa w pytaniach są przedmiotem ochrony prawa autorskiego, w szczególności czy podlegają ochronie, o której mowa w art. 74 ustawy o Prawie autorskimi prawach pokrewnych (Postępowanie w sprawie interpretacji indywidualnej nie daje możliwości takiego rozstrzygnięcia);

b) oceny, czy w opisanej sytuacji faktycznej prawa do "programów komputerowych", o których mowa w pytaniach, można uznać za kwalifikowane prawa własności intelektualnej (kwalifikowane IP) w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT;

5) jeśli oczekuje wnioskodawca oceny, czy w opisanej sytuacji faktycznej prawa do "programów komputerowych", o których mowa w pytaniach, można uznać za kwalifikowane prawa własności intelektualnej (kwalifikowane IP) w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT- proszę doprecyzować opis sytuacji faktycznej, tj. wskazać:

a) Czy efekty pracy wnioskodawcy, które nazywa wnioskodawca "programem komputerowym" zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

- zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;

- nie są efektem pracy która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;

- nie są jedynie "techniczną", a "twórczą", realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahentów?

b) Czy efekty pracy wnioskodawcy, które nazywa odpowiednio "programem komputerowym" zawsze są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Czy przysługują wnioskodawcy osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych "programów komputerowych"?

c) Czy w każdym przypadku tworzenie przez wnioskodawcę "programu komputerowego" wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez wnioskodawcę badań naukowych lub prac rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce? Czy prowadził wnioskodawca albo prowadzi odrębne badania naukowe lub prace rozwojowe dla celów wytworzenia każdego poszczególnego "programu komputerowego", który jest efektem jego pracy?

d) Czy "programy komputerowe" zawsze są efektem prac rozwojowych lub badań naukowych wnioskodawcy w rozumieniu przepisów Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce?

e) Czy w ramach projektów (w ramach zawartych umów) pełni wnioskodawca wyłącznie rolę Architekta IT, uczestnicząc tym samym we współtworzeniu oprogramowania?

f) Czy współtwórcy (w tym wnioskodawca pełniąc funkcję Architekta IT) oprogramowania łącznie na podstawie odrębnej umowy przenoszą na kontrahenta prawa autorskie do wytworzonego oprogramowania i z tego tytułu uzyskuje wnioskodawca wynagrodzenie jako Architekt IT oraz czy imię i nazwisko wnioskodawcy jako współtwórcy uwidoczniono na egzemplarzu tego utworu lub czy autorstwo wnioskodawcy podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu?

g) Czy jako Architekt IT samodzielnie tworzy wnioskodawca programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie przepisu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?

h) Czy wynagrodzenie jako Architekta IT jest wynagrodzeniem za: uczestnictwo w spotkaniach projektowych, których celem jest podział prac, ustalenie istotnych kwestii dotyczących współtworzonego oprogramowania; - analizę potrzeb klienta, jak również potrzeb rynku, na którym ma funkcjonować dane oprogramowanie; - analizę wymagań projektowych oraz dobieranie technologii, w których projekt będzie implementowany; - opracowanie rozwiązania dla nietrywialnych zagadnień, które są wymagane do stworzenia danego oprogramowania; - tworzenie projektów struktury architektury oraz architekturę rozwiązania; - pomoc innym członkom zespołu z napotkanymi problemami, odpowiedź na ich pytania oraz przedstawianie propozycji rozwiązań napotkanych problemów; - tworzenie dokumentacji; - przygotowanie prototypów w celu weryfikacji wybranych rozwiązań; - implementowanie nowych funkcjonalności; - analizę i wdrażanie poprawek do części systemu niefunkcjonujących prawidłowo; - udzielanie wsparcia technicznego kontrahentowi podczas wdrażania i użytkowania oprogramowania?

i) Czy stworzona przez wnioskodawcę jako Architekta IT dokumentacja, prototypy, projekty struktury architektury, architektura rozwiązania oraz analizy stanowią programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie przepisu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?

6) doprecyzować opis sytuacji faktycznej, tj. wskazać:

a) dochody za jaki okres albo okresy dotyczy wniosek?

b) czy ponosi wnioskodawca odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich (innych niż zleceniodawca/kontrahent)?

c) w jaki sposób umowy z kontrahentami regulują kwestię wynagrodzenia wnioskodawcy? Czy otrzymuje on wynagrodzenie:

- wyłącznie z tytułu przenoszenia na kontrahenta praw do "programu komputerowego" (jeśli tak, proszę wskazać, jakie to prawa);

- także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich);

d) Jak należy rozumieć, że "wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na podstawie zaangażowania wnioskodawcy w prace nad określonym programem komputerowym"? w szczególności:

- na jakiej podstawie (w oparciu o jakie kryteria) jest ustalane "zaangażowanie w prace nad określonym programem komputerowym", skoro "program komputerowy" jest w całości efektem pracy wnioskodawcy?

- w jaki sposób "zaangażowanie" czy poziom "zaangażowania" wnioskodawcy przekłada się na wartość jego wynagrodzenia?

e) Jakie "okresy rozliczeniowe" przewidują poszczególne umowy z kontrahentami? Czy:

- są to stałe okresy czasowe (np. okresy miesięczne), czy

- zakończenie okresu rozliczeniowego ma miejsce po spełnieniu określonych warunków przewidzianych w umowie (np. po zakończeniu przez wnioskodawcę określonych prac albo etapu prac) - jeśli tak, proszę wskazać spełnienie jakich warunków lub zaistnienie jakich okoliczności wyznacza koniec okresu rozliczeniowego;

f) Jak na gruncie poszczególnych umów z kontrahentami wygląda relacja pomiędzy przeniesieniem przez wnioskodawcę na kontrahenta praw do konkretnego efektu pracy wnioskodawcy a upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz wartością tego wynagrodzenia?

g) Czy faktury, które wystawia wnioskodawca na rzecz kontrahentów wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów prac wnioskodawcy na kontrahenta? Jeśli nie, proszę wskazać dlaczego;

h) W jaki sposób poszczególne umowy z kontrahentami regulują kwestię sposobu (trybu, zasad) przenoszenia przez wnioskodawcę na kontrahenta praw do konkretnych stworzonych przez wnioskodawcę "programów komputerowych"? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie konkretnego "programu komputerowego" i przeniesienie praw do tego efektu pracy wnioskodawcy na kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio wnioskodawca i kontrahent)? Co potwierdza przeniesienie tych praw?

i) Kosztów zakupu jakiego konkretnie sprzętu elektronicznego oraz jakich konkretnie kosztów leasingu komputera dotyczy wniosek? Kiedy poniósł wnioskodawca te koszty? Czy sprzęt i urządzenia zostały kupione dla potrzeb konkretnych prac rozwojowych lub badań naukowych?

j) Jak należy rozumieć stwierdzenie, że wydatki na leasing komputera i zakup sprzętu elektronicznego to "koszty stałe"? Jak często ponosi wnioskodawca tego rodzaju koszty?

k) Kosztów zakupu jakiego konkretnie oprogramowania specjalistycznego dotyczy wniosek? Kiedy poniósł wnioskodawca te koszty? Czy oprogramowanie specjalistyczne zostało kupione dla potrzeb konkretnych prac rozwojowych lub badań naukowych?

l) Co należy rozumieć pod pojęciem ponoszonych kosztów związanych z użytkowaniem samochodu? Organ prosi o szczegółowe informacje w tym zakresie. Jakie konkretnie wydatki - prócz wymienionych przez wnioskodawcę przykładowych wydatków - są z tym związane oraz czy wydatki te są związane wyłącznie z działalnością noszącą znamiona działalności badawczo- rozwojowej prowadzonej przez wnioskodawcę?

m) Jak należy rozumieć stwierdzenie, że koszt usługi doradczej (koszt zasięgnięcia porady prawnej i koszty złożenia wniosku o interpretację) "wnioskodawca traktuje (...) jako stały element prowadzenia przez siebie działalności gospodarczej"? Czy koszt usługi doradczej miał charakter jednorazowy? Jeśli nie, proszę wskazać jak często ponosi wnioskodawca te koszty?

n) Czy wydatki na usługi doradcze obejmują również opłatę za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej?

o) Jaki jest funkcjonalny związek poszczególnych wydatków z trzeciego pytania z poszczególnymi działaniami, które traktuje wnioskodawca jako konkretne prace rozwojowe albo badania naukowe (we wniosku wskazano ogólnie, że ponoszenie tych wydatków dotyczy działalności wnioskodawcy, ale nie wyjaśnił on kwestii powiązań poszczególnych kosztów z konkretnymi działaniami, które wnioskodawca prowadził albo prowadzi jako konkretne prace rozwojowe albo badania naukowe)?

p) Czy którekolwiek z opisanych wydatków, których dotyczy trzecie pytanie były lub są ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia przez wnioskodawcę konkretnych prac rozwojowych albo badań naukowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym?

q) W jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowuje wnioskodawca poszczególne wydatki z trzeciego pytania do działań, które traktuje wnioskodawca jako konkretne prace rozwojowe albo badania naukowe? Czy zawsze zalicza wnioskodawca do wskaźnika nexus wszystkie wydatki, jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego "programu komputerowego"? Czy stosuje wnioskodawca inne zasady przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus (jeśli tak, proszę wyjaśnić te zasady).

7) ponownie przedstawić własne stanowisko w sprawie w taki sposób, żeby było ono odpowiednie (adekwatne) do doprecyzowanych: opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz przedmiotu pytań.

Wnioskodawca odebrał wezwanie 8 maja 2022 r. a pismem z 16 maja 2022 r. udzielił odpowiedzi na wezwanie.

Organ interpretacyjny postanowieniem z 30 maja 2022 r. pozostawił wniosek bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ interpretacyjny podkreślił, że kwalifikacja wskazanych we wniosku czynności jako badania naukowe, czy prace rozwojowe "leży" po stronie wnioskodawcy. Pojęcia te są definiowane przez przepisy ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, która nie stanowi przepisów prawa podatkowego, a zatem organ nie jest uprawniony do interpretacji przepisów tej ustawy.

Wnioskodawca w zażaleniu wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz wydanie interpretacji indywidualnej odnoszącej się do pytań sformułowanych we wniosku.

Wnioskodawca zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:

1. art. 14b § 1 O.p przez jego niezastosowanie w sprawie, podczas gdy przepis ten powinien zostać uwzględniony, a interpretacja wydana;

2. art. 14g § 1 w zw. z art. 14b § 3 O.p. przez przyjęcie, iż wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wraz z jego uzupełnieniem, nie pozwolił organowi na wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego;

3. art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. przez naruszenie zasad postępowania, tj. zasady legalizmu i praworządności oraz zasady postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, polegające na pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, pomimo wykonania zaleceń organu i udzielenia wyczerpującej odpowiedzi na zadane pytania oraz naruszenie równości podmiotów, ponieważ organ wydawał interpretacje w podobnych stanach faktycznych i prawnych;

4. art. 2, art. 7 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez nierówne i wybiórcze traktowanie podmiotów prawa w tej samej sytuacji faktycznej i prawnej, nie działając na podstawie i w granicach prawa.

Organ interpretacyjny postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2022 r. utrzymał w mocy postanowienie własne z 30 maja 2022 r.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ interpretacyjny odwołał się do treści wezwania z 6 maja 2022 r. o uzupełnienie braków formalnych wniosku. Dalej organ interpretacyjny stwierdził, że wnioskodawca we wniosku nie przedstawił w sposób wyczerpujący opisu sytuacji faktycznej, której ma dotyczyć żądana interpretacja indywidualna. W ocenie organu interpretacyjnego forma wypowiedzi wnioskodawcy zamiast opisywać stan faktyczny/zdarzenia przyszłe przedstawia jego opinię, a nie opisuje faktów, które mogą być podstawą podjętego rozstrzygnięcia. Zatem wnioskodawca nie wypowiedział się jednoznacznie, czy prowadzi działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe i/lub badania naukowe.

Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie wydane przez organ interpretacyjny.

W sformułowanych zarzutach i ich rozwinięciu pełnomocnik skarżącego podniósł, iż zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie organu interpretacyjnego, zostało wydane z naruszeniem:

1. art. 14b § 3, art. 14c § 1, art. 14g § 1, art. 14b w zw. z art. 169 § 4 O.p. poprzez utrzymanie w mocy, a przez to zaaprobowanie postanowienia o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z 30 maja 2022 r, w którym organ bezpodstawnie przerzucił ciężar interpretacyjny na skarżącego, co sugeruje treść wezwania z 6 maja 2022 r., a ostatecznie potwierdza wydane postanowienie;

2. art. 120 i 121 § 1 w zw. z art. 169 § 4 O.p. poprzez pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku, mimo że wcześniej w odniesieniu do analogicznych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych, ten sam organ interpretacyjny wydawał interpretacje indywidualne w podobnych przypadkach, merytorycznie rozpoznając wnioski dotyczące, takich zagadnień jak m.in. wypełnianie znamion działalności badawczo-rozwojowej, a tym samym prowadzenie prac rozwojowych lub badań naukowych na gruncie przedmiotowych przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, odnoszących się do preferencji IP Box;

3. art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez naruszenie zasady równego traktowania obywateli, gdyż organ podatkowy wydawał uprzednio interpretacje indywidualne bez uzależnienia tego od faktu samookreślenia charakteru prowadzonej działalności.

Pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu interpretacyjnego, oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Pełnomocnik skarżącego w uzasadnieniu przedstawił opis stanu faktycznego podkreślając, że skarżący udzielił wyczerpujących wyjaśnień na każde z pytań organu interpretacyjnego zawartych w wezwaniu do uzupełnienia wniosku. Zaś organ interpretacyjny wydał wiele indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie przedstawionej przez innych zainteresowanych wątpliwości, czy prowadzą oni działalność badawczo-rozwojową, a tym samym, czy mogą skorzystać z preferencji jaką jest IP Box. Interpretacje te poza tym, że był w nich przedstawiony analogiczny stan faktyczny, odnosiły się do stanu prawnego, który nie uległ jakiejkolwiek zmianie. Wobec tego, zdaniem autora skargi organ interpretacyjny nie może przerzucać na wnioskodawcę ciężaru odpowiedzi na pytania zadane przez niego we wniosku.

Uzasadniając podniesione zarzuty pełnomocnik skarżącego podkreślił, że nie zgadza się z tym, że definicje badań naukowych oraz prac rozwojowych nie stanowią przepisów podatkowych, w związku z czym nie jest możliwe przeprowadzenie ich analizy. Skarżący bowiem zdawał sobie sprawę z faktu, że ustawa o PIT w odniesieniu do działalności badawczo-rozwojowej odsyła bezpośrednio do przepisów ustaw pozapodatkowych, natomiast zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych organ jest zobowiązany do tego, aby się do nich ustosunkować. Na poparcie swojego stanowiska powołał się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych, które szeroko zacytował. Zgodnie zaś z przytoczonym orzecznictwem skarżący miał prawo zadać pytanie, czy prowadzona przez niego działalność może zostać uznana za badawczo-rozwojową oraz mógł oczekiwać wydania w tym zakresie interpretacji indywidualnej. Skoro bowiem ustawodawca posłużył się w treści art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT pojęciem "działalności badawczo-rozwojowej", zaś na gruncie wskazanego aktu, tj. w art. 5a pkt 38 oraz związanych z nim punktów 39 i 40, odwołuje się do jej rozumienia w kontekście ustawy pozapodatkowej, to oczywistym jest, że organ był uprawniony do interpretowania charakteru prowadzonej działalności odnosząc się do tej ustawy. Stanowisko prezentowane przez skarżącego w treści wniosku odnosiło się bezpośrednio do innych przepisów mających wpływ na jego sytuację prawnopodatkową. Ponadto zaprezentowane przez niego stanowisko dotyczące stanu faktycznego nie odnosiło się do abstrakcyjnych przepisów, które nie korelują z zobowiązaniami podatkowymi. Wobec tego skarżący ma podstawy żądać wydania interpretacji przepisów podatkowych w jego sytuacji faktycznej z uwzględnieniem całości stanu prawnego dotyczącego przedstawionej sprawy.

Autor skargi podkreślił, że stan faktyczny opisany we wniosku, został wyczerpująco przedstawiony, a odpowiedzi skarżącego na zadane w wezwaniu do uzupełnienia wniosku pytania nie były wymijające. Skarżący w odpowiedzi na zadane przez organ interpretacyjny pytania odniósł się do kryterium twórczości w prowadzonej przez niego działalności, które według niego działalność ta spełnia. Organ interpretacyjny, będąc w posiadaniu tych informacji, dysponował wystarczającą wiedzą, aby odnieść się do wskazanych we wniosku wątpliwości. Fakt zaś, że skarżący nie jest kompetentny do tego, aby udzielać odpowiedzi na sformułowane w ten sposób pytania wynika z przytoczonych orzeczeń sądowych oraz przepisów prawa. Działalność badawczo-rozwojowa, pomimo, że jest definiowana w ustawie o PIT - odsyła do ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, gdzie jest mowa o pracach rozwojowych oraz badaniach naukowych, które stanowią składową definicji działalności B+R. Wobec tego, mając na uwadze powyższe oraz to, że skarżący szczegółowo opisał swoją działalność w odniesieniu do cech działalności badawczo-rozwojowej, to organ interpretacyjny a nie wnioskodawca powinien był udzielić odpowiedzi na wskazaną wątpliwość.

Pełnomocnik podkreślił, że w sprawach w których sądy administracyjne wydały wyroki, na które powołał się w skardze, wnioskodawcy podobnie jak skarżący nie stwierdzili samodzielnie działalności badawczo-rozwojowej, ani prac rozwojowych bądź badań naukowych. Zatem zgodnie z kształtującą się od 2021 r. linią orzeczniczą, odnoszącą się do ulgi IP Box to organ interpretacyjny powinien ocenić, czy podejmowana działalność spełnia cechy prac rozwojowych i/lub badań naukowych, a tym samym czy stanowi działalność badawczo-rozwojową.

W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności Sąd wyjaśnia, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczyła postanowienia, na które służy zażalenie. Zgodnie bowiem z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.) w zw. z art. 120 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, czyli na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Zatem odnosząc się do zgłoszonego w odpowiedzi na skargę wniosku organu interpretacyjnego o rozpoznanie sprawy na rozprawie zdalnej stwierdzić należy, iż żądanie to nie znajduje oparcia w przepisach regulujących tryb i zasady postępowania przed sądami administracyjnym. Zgodnie z § 32 ust. 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 sierpnia 2015 r. - Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 177), to przewodniczący wydziału orzeczniczego kieruje sprawy, o których mowa w art. 119 P.p.s.a., do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym według kolejności ich wpływu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przepis ten, podobnie jak i art. 119 pkt 3 P.p.s.a., nie przewiduje w tym zakresie wniosku stron postępowania o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Natomiast w myśl art. 122 P.p.s.a., to Sąd rozpoznający sprawę w trybie uproszczonym może przekazać sprawę do rozpoznania na rozprawie, jednakże w niniejszej sprawie nie skorzystano z tej możliwości z uwagi na jej charakter.

Ponadto zauważyć należy, że rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nie prowadzi do pominięcia stanowiska stron, bowiem podnoszone przez nie argumenty są rozważane w oparciu o akta sprawy, a sprawa po wnikliwej analizie rozpoznawana jest przez sąd w składzie trzech sędziów (art. 120 P.p.s.a.). Zastosowanie więc trybu uproszczonego gwarantowało pełne rozpoznanie sprawy sądowoadministracyjnej.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Sąd doszedł bowiem do przekonania, że wydane w toku postępowania interpretacyjnego postanowienia naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich wyeliminowanie z obrotu prawnego.

Istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy słusznie organ interpretacyjny uznał, że wniosek skarżącego nie zawierał wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz, czy uzasadnione było stwierdzenie organu, że strona pomimo wezwania, nie uzupełnił wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji w sposób wskazany przez organ, wskutek czego wniosek strony skarżącej pozostawiono bez rozpatrzenia.

Na wstępie rozważań należy wskazać na specyfikę postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, wynikającej w szczególności z przepisów zawartych w Rozdziale 1a Działu II O.p. Zgodnie z art. 14b § 1 i 3 O.p., na wniosek zainteresowanego, wydaje się w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), zaś składający wniosek obowiązany jest do przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Reguły prawidłowej interpretacji ustawodawca zawarł w art. 14c § 1 i 2 O.p. Z przepisów tych wynika, że interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z jej uzasadnieniem prawnym, a w przypadku oceny negatywnej - także wskazanie prawidłowej wykładni wraz z jej prawnym uzasadnieniem. Warto w tym miejscu przywołać brzmienie art. 3 pkt 2 O.p., który definiuje przepisy prawa podatkowego m. in. jako przepisy ustaw podatkowych.

Podkreślenia wymaga, że w postępowaniu interpretacyjnym organ rozpatruje sprawę wyłącznie na podstawie stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej. Nie czyni w tym zakresie własnych ustaleń. Interpretacja indywidualna może dotyczyć zarówno zdarzeń już zaistniałych, jak i dopiero planowanych (przyszłych). Wniosek niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 O.p., stosownie do treści art. 14g § 1 O.p., pozostawia się bez rozpatrzenia. Uprzednio należy jednak zastosować art. 169 § 1 O.p., zgodnie z którym jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Przede wszystkim Sąd zauważa, że wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji zawiera bardzo szczegółowe, rozbudowane pytania składające się z wielu punków oraz podpunktów. Dla pełnego zobrazowania zakresu pytań skierowanych do skarżącego Sąd wskazał je w części faktycznej uzasadnienia. Już tak sformułowane pytania wykraczają poza zakres uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Kazuistyka zadanych pytań i ich zakres wskazywałaby na zagadnienia, które należałoby rozstrzygnąć w ramach postepowania podatkowego a nie interpretacyjnego. Niemniej skarżący udzielił w piśmie z 16 maja 2022 r., a zatem w zakreślonym terminie, szczegółowych odpowiedzi na zadane pytania (odpowiedź liczy 32 strony). Natomiast w ocenie organu interpretacyjnego forma wypowiedzi skarżącego zamiast opisywać stan faktyczny/zdarzenia przyszłe przedstawia jego opinię, a nie opisuje faktów, które mogą być podstawą podjętego rozstrzygnięcia. Z takim stwierdzeniem organu interpretacyjnego nie można się zgodzić, dokonując analizy wyjaśnień skarżącego w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Ponadto zgodnie z wezwaniem organu interpretacyjnego (pytanie nr 7 wezwania z 6 maja 2022 r.) skarżący miał ponownie przedstawić własne stanowisko w sprawie w taki sposób, żeby było ono odpowiednie (adekwatne) do doprecyzowanych: opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz przedmiotu pytań. Skarżący zatem uczynił zadość wymogom wezwania do uzupełnienia braków.

Co więcej w realiach rozpoznawanej sprawy nie można oczekiwać, aby to skarżący jednoznacznie wypowiedział się, czy prowadzi działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe i/lub badania naukowe. W ten sposób organ interpretacyjny skierował do skarżącego to samo pytanie, które sformułował ona we wniosku o wydanie interpretacji, dążąc do uzyskania od niego jednoznacznego potwierdzenia, że działalność opisana we wniosku jest działalnością badawczo-rozwojową, i tym samym przerzucając ciężar oceny w tej kwestii na skarżącego. Tym samym organ interpretacyjny wykroczył poza kompetencje przysługujące mu na podstawie art. 169 § 1 O.p., naruszając tym samym wskazany przepis. Organ nie może bowiem domagać się od wnioskodawcy podania jako stanu faktycznego, czy zdarzenia przyszłego czegoś co w istocie należy do sfery prawnej, a więc takiej, która dotyczy obowiązków organu wydającego indywidualne interpretacje. Skarżący zaś w złożonym wniosku, uczynił zadość wymogom wniosku o wydanie interpretacji i przedstawił własne stanowisko w tym zakresie. Jednakże ocena, czy przedstawione stanowisko jest prawidłowe, należy już do kompetencji organu interpretacyjnego, którego obowiązkiem jest wykładnia przepisów prawa podatkowego. Takim przepisem jest art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, zawierający definicję działalności badawczo-rozwojowej. W ten sposób przerzucono ciężar rozstrzygnięcia spornej kwestii na skarżącego.

Wskazać należy, iż nie można ograniczać obowiązku udzielania pisemnej interpretacji wyłącznie do ustaw zawierających z racji swej nomenklatury pojęcie prawa podatkowego, ponieważ nie tylko w tych ustawach uregulowano parametry, od których zależy opodatkowanie i jego wysokość. O ile przepisy prawa podatkowego stanowią autonomiczną dziedzinę prawa, to jednak nie są całkowicie odrębne, niezależne i niepowiązane z innymi dziedzinami systemu prawnego, wręcz przeciwnie, wraz z przepisami innych gałęzi prawa stanowią część jednego porządku prawnego obowiązującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przyjęcie odmiennego stanowiska wypaczyłoby sens wydawania interpretacji i nie zapewniłoby wnioskodawcom ochrony, o której była mowa w Ordynacji podatkowej. Przepisów prawa podatkowego, o których mowa w art. 14b § 1 O.p., nie można ograniczać wyłącznie do ustaw, które w swoim tytule zawierają takie pojęcie, lecz chodzi o rzeczywistą treść zawartych w ustawach regulacji mających wpływ na opodatkowanie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja 2018 r., sygn. akt II FSK 1392/16 – wszystkie wyroki powołane w uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Mimo, iż instytucja indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego odnosi się głównie do regulacji z zakresu prawa daninowego, jakim jest prawo podatkowe, to nie można jednak tracić z pola widzenia, że prawo podatkowe określa konsekwencje prawnopodatkowe w związku ze zdarzeniami regulowanymi przez inne dziedziny prawa. Wobec tego zasadne było żądanie udzielenia interpretacji, czy prowadzona działalność może zostać uznana za badawczo-rozwojową, skoro ustawodawca posłużył się w treści art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT pojęciem działalności badawczo-rozwojowej, a w art. 5a pkt 38 oraz związanych z nim punktach 39 i 40, odwołuje się do jej rozumienia w kontekście ustawy pozapodatkowej. Zatem kluczowa z punktu widzenia skutków podatkowych była ocena charakteru prowadzonej działalności na kanwie i tej ustawy. Ze względu na bezpośrednie odwołanie się do tej ostatniej w ustawie o PIT i wyraźne wskazanie, że definicję tą należy rozumieć w konkretny sposób, tj. przedstawiony w ustawie - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce – przedmiotowe zapisy są elementem systemu prawa podatkowego Nie może ulegać wątpliwości, iż powinny być rozpatrywane przez organ, w kontekście oceny prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej, skoro zakres wniosku do tego wprost nawiązuje. Ewentualne wezwanie do sprecyzowania wniosku nie mogło prowadzić do żądania, aby to sam wnioskodawca przesądził rzeczoną kwestię, o którą wszak wprost zapytał, lecz jedynie do sprecyzowania danych faktycznych dotyczących prowadzonej działalności niezbędnych do ich oceny w kontekście definicji owej działalności. Następnie na gruncie obowiązujących przepisów należało ocenić ten rodzaj działalności, a pozostawienie wniosku bez rozpoznania dopuszczalne byłoby tylko w przypadku, jeśli nie przedstawiono by wystarczająco danych do oceny. Skoro wnioskodawca dokładnie opisał swoją działalność przez pryzmat cech działalności badawczo-rozwojowej, to organ miał obowiązek udzielić odpowiedzi na przedstawioną wątpliwość.

Powyższa kwestia nie budzi także wątpliwości w orzecznictwie sądów administracyjnych. Wskazać tutaj należy przykładowo na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 18 marca 2021 r., sygn. I SA/Kr 178/21. Podobny pogląd, skutkujący stwierdzeniem, iż organ interpretacyjny zobowiązany jest odnieść się w interpretacji podatkowej do kwalifikacji danej działalności jako działalności badawczo-rozwojowej zawarto m.in. w wyrokach: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 16 lutego 2021 r., sygn. I SA/Bd 31/21; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 17 grudnia 2021 r., sygn. akt. 1 SA/Lu 574/21; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 15 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Ol 706/21, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Lublinie z 22 października 2021 r., sygn. akt. I SA/Lu 425/21; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 10 sierpnia 2021 r., sygn. I SA/Gd 812/21; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 15 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 314/21; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 25 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Po 741/20; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach: z 5 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 24/21; z 16 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 1451/21; z 2 grudnia 2021 r., sygn. akt. I SA/Gl 1350/21; z 17 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 1062/21; z 4 listopada 2021 r., sygn. akt 1 SA/Gl 992/21; z 3 września 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 544/21; z 12 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 482/21 oraz wydany w tej sprawie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 grudnia 2021 r., sygn. akt II FSK 1239/21.

W tym miejscu trzeba także wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2021 r., sygn. akt. II FSK 1049/21, który de facto dotyczył analogicznej kwestii, w którym Sąd ten jednoznacznie potwierdził, iż w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p. nie można żądać od podatnika ubiegającego się o interpretację indywidualną, aby we własnym zakresie rozstrzygnął on, czy podejmowane przez niego czynności stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT.

Reasumując, w ocenie Sądu organ interpretacyjny nie może domagać się od wnioskodawcy podania jako stanu faktycznego, czy zdarzenia przyszłego czegoś co w istocie należy do sfery prawnej.

Brak wydania interpretacji indywidualnej w tym stanie faktycznym i zakończenie sprawy zaskarżonym postanowieniem narusza art. 14b § 1 oraz art. 14c § 1 O.p.

Tym samym zasadny okazał się zarzut naruszenia art. 14g § 1 w zw. z art. 14b § 3 O.p.

Ponadto działanie organu interpretacyjnego narusza treść art. 121 § 1 O.p., skoro organ interpretacyjny pozostawił wniosek skarżącego bez rozpatrzenia, w sytuacji, gdy przedstawił on stan faktyczny pozwalający na wydanie interpretacji.

Zarzuty skargi okazały się więc zasadne, zaś wydane w obu instancjach rozstrzygnięcia zapadły z naruszeniem wskazanych w skardze przepisów postępowania.

Stwierdzone w toku niniejszego postępowania uchybienia przepisów proceduralnych miały przy tym istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż zamknęły skarżącemu możliwość uzyskania interpretacji indywidualnej, pomimo prawidłowego złożenia wniosku.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) P.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie organu interpretacyjnego oraz poprzedzające je postanowienie z 30 maja 2022 r.

Rozpoznając sprawę ponownie organ interpretacyjny uwzględni ocenę prawą tut. Sądu zaprezentowaną w wyroku i wyda interpretację indywidualną.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 i 4 P.p.s.a. zasądzając od organu interpretacyjnego na rzecz strony skarżącej kwotę 597 zł, na którą składają się uiszczony wpis sądowy - 100 zł, opłata od pełnomocnictwa - 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika - 480 zł, określone zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1687 z późn. zm.).