Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 480/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: qart. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 10 sierpnia 2021 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2021 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 830/20 o odrzuceniu skargi K. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2020 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 20 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 830/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Gdańsku odrzucił skargę K. B. na decyzję Wojewody [...] z [...] września 2020 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że K. B. wniósł do WSA w Gdańsku skargę na w/w decyzję Wojewody [...]. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II WSA w Gdańsku z 16 listopada 2020 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 19 listopada 2020 r. (vide: k. 14 akt).

Pismem z 24 listopada 2020 r. skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem starszego referendarza sądowego WSA w Gdańsku z 11 stycznia 2021 r., II SPP/Gd 128/20, odmówiono wnioskodawcy przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Następnie, po rozpoznaniu sprzeciwu wnioskodawcy postanowieniem WSA w Gdańsku z 25 lutego 2021 r., II SPP/Gd 128/20, utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego.

Wobec powyższego, zarządzeniem WSA w Gdańsku z 25 marca 2021 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 16 listopada 2021 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie podjął przesyłki z urzędu pocztowego, co spowodowało, że została ona uznana za doręczoną w dniu 12 kwietnia 2021 r., po dwukrotnym awizowaniu 29 marca 2021 r. i 7 kwietnia 2021 r. (vide: k. 21 akt).

W dniu 14 kwietnia 2021 r. skarżący skontaktował się z Wydziałem Informacji Sądowej WSA w Gdańsku i poinformował, że nie może odebrać korespondencji z sądu, ponieważ do 28 kwietnia 2021 r. będzie przebywał na kwarantannie w związku z wykryciem wirusa COVID u jego małżonki. Pracownik WSA w Gdańsku wyjaśnił skarżącemu, że w nieodebranej przesyłce znajduje się wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wpisie, na co skarżący oświadczył, że uiści wpis, gdy tylko będzie to możliwe.

Następnie, pismem z 17 kwietnia 2021 r., nadesłanym drogą elektroniczną w formie wiadomości mailowej, skarżący przesłał kopię nakazu kwarantanny i wyjaśnił, że on również jest chory na Covid-19. W związku z tym wniósł o usprawiedliwienie nieodebrania poczty i przywrócenie terminów. Z przedłożonej informacji Centrum e-Zdrowia z 14 kwietnia 2021 r. wynika, że skarżący przebywał na kwarantannie domowej od 13 kwietnia 2021 r. do 29 kwietnia 2021 r.

Jak wynika z notatki urzędowej Oddziału Finansowo – Budżetowego WSA w Gdańsku z 11 maja 2021 r. w okresie od 9 września 2020 r. do 10 maja 2021 r. skarżący nie dokonał wpłaty w wysokości 500 zł.

Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji w pierwszej kolejności przyjął, że 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął skarżącemu w dniu 19 kwietnia 2021 r. W ocenie tegoż sądu skoro pomimo deklaracji niezwłocznego uiszczenia wpisu po zakończeniu kwarantanny, która zgodnie z przedłożoną przez skarżącego informacją, miała trwać przez okres od 13 kwietnia 2021 r. do 29 kwietnia 2021 r., wpis sądowy nie został uiszczony, uniemożliwiało to nadanie skardze biegu, stąd podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm., Ppsa).

Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi złożył K. B., podnosząc że przez przechodzoną kwarantannę oraz chorobę wirusową Covid-19 nie mógł odebrać korespondencji sądowej. Dalej wywodzi, że nie dokonał wpłaty wpisu sądowego, ponieważ spodziewał się wpierw otrzymania postanowienia o przywróceniu terminu. Zaznaczył jednocześnie, że nie wiedział, iż wniosek powinien był złożyć na elektroniczną skrzynkę podawczą.

Z akt sprawy wynika, że skarżący jednocześnie wniósł podanie o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, nadto uiścił ten wpis w dniu 16 czerwca 2021 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 220 § 1 Ppsa, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).

W niniejszej sprawie po prawomocnej odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, skarżący wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, nie odebrał przesyłki zawierającej przedmiotowe wezwanie. Wobec tego wezwanie do uiszczenia wpisu prawidłowo uznane zostało za doręczone skutecznie z dniem 12 kwietnia 2021 r., po dwóch odnotowanych awizowaniach, zgodnie z art. 73 § 4 Ppsa, w konsekwencji termin 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął skarżącemu w dniu 19 kwietnia 2021 r., natomiast skarżący nie zastosował się w zakreślonym terminie do wezwania.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego odrzucenie skargi przez WSA w Gdańsku - z uwagi na przepis art. 220 § 3 Ppsa - było zasadne. Bezspornie bowiem, brak fiskalny skargi nie został uzupełniony, na co wskazuje skarżący, wnosząc w tym samym dniu oprócz zażalenia na zaskarżone postanowienie - również wniosek o przywrócenie terminu do opłacenia skargi.

Z uzasadnienia zażalenia nie wynikają żadne argumenty, które pozwoliłyby Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na zakwestionowanie legalności zaskarżonego postanowienia, skarżący zaś powołuje się na brak swojej winy w nieuiszczeniu wpisu od skargi w terminie określonym przez WSA. Ponadto wskazać należy, że zażalenie i wniosek o przywrócenie terminu stanowią dwa wykluczające się wzajemnie środki procesowe, podniesiony brak winy w uchybieniu terminu może być przedmiotem oceny w postępowaniu o przywrócenie terminu.

W związku z powyższym, powołane w zażaleniu okoliczności nie mogą spowodować uchylenia postanowienia z 20 maja 2021 r. Natomiast WSA w Gdańsku powinien na obecnym etapie rozpoznać wniosek skarżącego z 17 czerwca 2021 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu (k. 37 akt sądowych).

Z tych powodów należało oddalić zażalenie, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 Ppsa.