Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 1562/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Minister Finansów~Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.15 ust.1
journal: Dz.U. 2016 poz 1888
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jedn.
article: art.417, art.418
journal: Dz.U. 2013 poz 1030
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - tekst jednolity
Teza: Wydatki poniesione przez spółkę akcyjną, w związku z organizacją procesu przymusowego wykupu akcji, w postaci kosztów: wyceny akcji przez biegłego, organizacji walnego zgromadzenia akcjonariuszy, publikacji wymaganych prawem ogłoszeń w Monitorze Sądowym i Gospodarczym oraz obsługi procesu przymusowego wykupu przez instytucję finansową – mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu wymienionej spółki, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm.)

TEZY

Wydatki poniesione przez spółkę akcyjną, w związku z organizacją procesu przymusowego wykupu akcji, w postaci kosztów: wyceny akcji przez biegłego, organizacji walnego zgromadzenia akcjonariuszy, publikacji wymaganych prawem ogłoszeń w Monitorze Sądowym i Gospodarczym oraz obsługi procesu przymusowego wykupu przez instytucję finansową – mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu wymienionej spółki, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm.)


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jan Grzęda, Sędzia NSA Jacek Brolik (spr.), Sędzia WSA (del.) Agnieszka Krawczyk, Protokolant Agnieszka Kulesza, po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2019 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Szefa Krajowej Administracji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 15 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Bk 1031/16 w sprawie ze skargi M. S.A. z siedzibą w B. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 20 lipca 2016 r., nr ITPB3/4510-291/16/MJ w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz M. S.A. z siedzibą w B. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 15 maja 2017 r., I SA/Bk 1031/16, w sprawie ze skargi M.S.A. w B. (dalej: Spółka) na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 20 lipca 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku na podatnie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., obecnie t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") uchylił zaskarżoną interpretację.

Stan sprawy przedstawia się następująco.

We wniosku Spółka przedstawiła następujące zdarzenie przyszłe: Walne zgromadzenie akcjonariuszy Spółki zamierza powziąć uchwałę, o której mowa w art. 418 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 roku - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. 2013, poz. 1030 ze zm., dalej: "K.s.h."), tj. uchwałę o przymusowym wykupie akcji akcjonariuszy reprezentujących 4,56 % kapitału zakładowego (akcjonariusze mniejszościowi) przez trzech akcjonariuszy, posiadających łącznie 95,44 % kapitału zakładowego, z których każdy posiada nie mniej niż 5% kapitału zakładowego. W przypadku jej powzięcia zarząd Spółki będzie zobowiązany do podjęcia wszelkich niezbędnych działań mających na celu wykonanie uchwały, tj. przeprowadzenia przymusowego wykupu akcji. W związku z tym Spółka poniesie koszty, w szczególności: 1. wyceny akcji przez biegłego, 2. organizacji walnego zgromadzenia akcjonariuszy, 3. publikacji wymaganych prawem ogłoszeń w Monitorze Sądowym i Gospodarczym, 4. obsługi procesu przymusowego wykupu przez instytucję finansową.

W związku z powyższym zadała następujące pytanie: Czy wszelkie koszty poniesione przez nią w związku z organizacją procesu przymusowego wykupu akcji, a w szczególności wyceny akcji przez biegłego, organizacji walnego zgromadzenia akcjonariuszy, publikacji wymaganych prawem ogłoszeń w Monitorze Sądowym i Gospodarczym oraz obsługi procesu przymusowego wykupu przez instytucję finansową, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu Spółki, o których mowa w art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.?

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie Spółka wskazała, że wszelkie koszty poniesione przez Spółkę w związku z organizacją procesu przymusowego wykupu akcji, a w szczególności wyceny akcji przez biegłego, organizacji walnego zgromadzenia akcjonariuszy, publikacji wymaganych prawem ogłoszeń w Monitorze Sądowym i Gospodarczym oraz obsługi procesu przymusowego wykupu przez instytucję finansową, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu Spółki, o których mowa w art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

W wydanej 20 lipca 2016 r. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego Minister Finansów, reprezentowany przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. Organ przytoczył treść przepisów art. 418, art. 417 § 3 i art. 416 § 4 KSH i stwierdził, że ich analiza prowadzi do wniosku, że Spółka jest jedynie pośrednikiem w transakcji przymusowego wykupu akcji, która jest dokonywana na rzecz akcjonariuszy większościowych. Następnie organ wskazał na treści art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U z 2014 r. poz. 851 ze zm., dalej: u.p.d.o.p.) oraz stwierdził, że aby można było zaliczyć poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów, działania podatnika muszą zmierzać w celu uzyskania przychodu i zostać wyraźnie skierowane na uzyskanie tego przychodu. Kosztami uzyskania przychodu będą więc zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty. Następnie organ stwierdził, że wydatki związane z instytucją przymusowego wykupu akcji nie wykazują związku z konkretnym a także potencjalnie możliwym do uzyskania przez Spółkę przychodem. Wydatki tego rodzaju nie stanowią bowiem kosztów ogólnych funkcjonowania osoby prawnej, służących zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów i nie wykazują tym samym związku z konkretnym przychodem. Podejmowane w ramach instytucji przymusowego wykupu akcji działania zarządu spółki służą jedynie akcjonariatowi (większościowemu) tej spółki i stanowią skutek wyłącznej decyzji wspólników spółki. Dlatego też sam fakt, iż stanowią one działania regulowane prawem handlowym (wykonawcą jest zarząd spółki), nie może przesądzać o kwalifikacji ich do kosztów podatkowych. Prawo podatkowe wprowadza swoje, niezależne od innych dziedzin prawa, kryteria uznania wydatków podatnika za koszty podlegające rozliczeniu podatkowemu.

W skardze na powyższą interpretację Spółka, działając przez pełnomocnika, zarzuciła błędną wykładnię oraz niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisu prawa materialnego, tj. art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., poprzez uznanie, że wydatki związane z przymusowym wykupem akcji spółki akcyjnej nie są kosztami poniesionymi w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów spółki akcyjnej, a tym samym nie są kosztami uzyskania przychodu spółki akcyjnej.

Na tej podstawie Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, uchylając zaskarżoną interpretację wyjaśnił, że przedmiotem sporu pomiędzy Spółką a organem interpretacyjnym jest kwestia możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z organizacją procesu przymusowego wykupu akcji. Sąd odniósł się do treści art. 418 K.s.h. wyjaśniając, że procedura wykupu akcji składa się z czynności dokonywanych z udziałem trzech podmiotów: spółki (zarządu spółki), akcjonariuszy mniejszościowych i akcjonariuszy większościowych (zobowiązanych do wykupu akcji). Wykup akcji zapoczątkowuje uchwała powzięta na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy spółki akcyjnej, która stanowi źródło dwóch stosunków zobowiązaniowych. Jeden dotyczy zobowiązania akcjonariuszy mniejszościowych do wydania dokumentów akcji w zamian za cenę wykupu. Drugi dotyczy zobowiązania akcjonariuszy wykupujących do wpłacenia sumy wykupu oraz do przejęcia wykupywanych akcji zgodnie z planem podziału. Zgodnie z art. 418 § 2 i art. 417 § 2 w związku z art. 418 § 3 K.s.h. akcjonariusze większościowi mają obowiązek dokonania wykupu akcji za cenę ogłoszoną przez spółkę.

Sąd pierwszej instancji odniósł się do treści art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. i wyjaśnił, że przyjmowana obecnie wykładnia omawianego przepisu pozwala na ustalenie, że warunkiem uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu jest łączne spełnienie następujących warunków: 1) faktycznego (rzeczywistego) poniesienia wydatku przez podatnika; 2) istnienia związku z prowadzoną przez podatnika działalnością; 3) poniesienia go w celu uzyskania przychodu, jego zwiększenia, albo zachowania bądź zabezpieczenia źródła przychodu. Zwrócił także uwagę na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 czerwca 2005 r. sygn. akt P 25/02, w którym zwrócono uwagę, że przymusowy wykup akcji ma na celu ochronę akcjonariuszy większościowych przed nadużywaniem praw mniejszości, (chodzi tu szczególnie o nadmierne zaskarżanie przez drobnych akcjonariuszy uchwał walnego zgromadzenia, jeżeli jest ono wykonywane w celu utrudnienia, a nawet uniemożliwienia dojścia do skutku planowanych przez spółkę ważnych dla niej przedsięwzięć gospodarczych), ale także podkreśla się następujące funkcje wykupu akcji: a) długoterminowe tworzenie warunków dla sukcesu gospodarczego firmy; b) obniżenie kosztów funkcjonowania spółki związanych z występowaniem w tej spółce drobnych akcjonariuszy (koszty zwoływania i odbywania walnych zgromadzeń, czy wykonywanie uprawnień informacyjnych akcjonariuszy w spółce wynikających z art. 428 i 429 k.s.h.); c) zwiększenie operatywności funkcjonowania samej spółki (w przypadku zwolnienia się spółki z obowiązku zwoływania walnych zgromadzeń w Monitorze Sądowym i Gospodarczym zwiększa się szybkość podjęcia decyzji gospodarczej); d) zwiększenie atrakcyjności samej spółki dla inwestorów strategicznych (istnienie w spółce rozproszonego akcjonariatu mniejszościowego zmniejsza szansę znalezienia inwestora); e) umożliwienie stworzenia "zamkniętej" spółki akcyjnej i ułatwienie przekształcenia spółki "otwartej" w spółkę "prywatną" lub rodzinną (OTK-A 2005, nr 6, poz. 65).

Sąd podzielił stanowisko zaprezentowane m.in. w prawomocnym wyroku WSA w Warszawie z dnia 19 września 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 829/14 wydanym w analogicznej sytuacji faktycznej i prawnej, że choć niewątpliwie wydatki związane z przymusowym wykupem akcji nie są to koszty bezpośrednie, to mieszczą się one w kategorii kosztów zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. Sąd ten przypomniał, że sformułowanie to wprowadzone zostało do ustawy od 1 stycznia 2007 r. przez art. 1 pkt 9 lit. a) ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 217, poz. 1589). Zmiana wprowadzona z dniem 1 stycznia 2007 r. polegała na dodaniu do dotychczasowej treści art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. określenia "(...) lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. W uzasadnieniu nowelizacji podano, że zmiana ta odpowiada rozumieniu aktualnie istniejącego przepisu, jakie zostało mu nadane przez orzecznictwo sądów administracyjnych (Druk sejmowy 733 z 26 czerwca 2006 r.).

Sąd pierwszej instancji podzielił zatem stanowisko, że przez koszty zabezpieczenia albo zachowania źródła przychodów należy rozumieć koszty - inne niż bezpośrednio poniesione w celu uzyskania przychodów - wydatkowane w celu zagwarantowania ciągłości funkcjonowania źródła przychodów, tak aby źródło to przynosiło przychody w przyszłości, w tym także obowiązkowe koszty wynikające z prawnej organizacji źródła dochodu. Oznacza to, że jeżeli przedsiębiorstwo zorganizowane jest w formie spółki akcyjnej, to obowiązkowe, wynikające z przepisów prawa (KSH), wydatki związane z funkcjonowaniem tego przedsiębiorstwa jako spółki akcyjnej (np. koszty organizacji walnych zgromadzeń, funkcjonowania organów spółki, czy też tak jak tu: przymusowego wykupu akcji) stanowić będą podatkowe koszty Spółki związane z zabezpieczeniem albo zachowaniem źródła przychodów.

Sąd nie zgodził się z argumentacją organu, że podejmowane w ramach instytucji przymusowego wykupu akcji działania zarządu Spółki służą jedynie akcjonariatowi (większościowemu) tej spółki i stanowią skutek wyłącznej decyzji wspólników spółki. Odnosząc się do powołanego wyżej wyroku Trybunału Konstytucyjnego Sąd stwierdził, że wskazane tam cele wiążą się z funkcjonowaniem spółki jako podmiotu gospodarczego nakierowanego na maksymalizację zysku i objęte są hipotezą przepisu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

Podatkowy organ interpretacyjny wniósł skargę kasacyjną i zaskarżył go w całości. Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. poprzez jego błędną wykładnię skutkującą nieprawidłową oceną prawną dokonaną przez Sąd , polegającą na uznaniu, że wydatki (w szczególności wyceny akcji przez biegłego, organizacji walnego zgromadzenia akcjonariuszy, publikacji wymaganych prawem ogłoszeń w Monitorze Sądowym i Gospodarczym oraz obsługi procesu przymusowego wykupu przez instytucję finansową) poniesione przez Skarżącą w związku z przymusowym wykupem akcji mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki jako, że należy je traktować jako służące zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów, podczas, gdy prawidłowa wykładania ww. przepisu prowadzi do wniosku, że wskazane wydatki poniesione przez Skarżącą w związku z przymusowym wykupem akcji nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodów Spółki, bowiem nie wykazują związku z konkretnym a także potencjalnie możliwym do uzyskania przez Spółkę przychodem oraz nie sposób doszukać się związku z zabezpieczeniem albo zachowaniem źródła przychodów.

Wskazując na powyższe na podstawie art. 188 p.p.s.a wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi, względnie o jego uchylenie na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku oraz zasądzenie od Spółki na rzecz organu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz o rozpoznanie skargi na rozprawie.

W piśmie procesowym – spóźnionej odpowiedzi na skargę kasacyjną – pełnomocnik Spółki wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest niezasadna.

Wnoszący skargę kasacyjną w swojej argumentacji - prezentowanej zarówno w interpretacji jak i w wymienionej skardze -"umniejszał" rolę Spółki w procesie przymusowego wykupu akcji od akcjonariuszy mniejszościowych oraz skutki tego przedsięwzięcia dla Spółki. Podnosił, że – jego zdaniem - podejmowane w tym zakresie działania Spółki służą wyłącznie jej akcjonariatowi większościowemu oraz, że wszystkie konsekwencje związane z przymusowym wykupem akcji odnoszą się do akcjonariuszy, podobnie jak wszystkie konsekwencje na gruncie przepisów prawa podatkowego, w tym regulacji u.p.d.o.p., natomiast w wyniku podjętych przez akcjonariuszy działań przymusowy wykup akcji pośrednio dotyczy również Spółki.

Argumenty te nie zasługują na uwzględnienie.

Decyzję o zrealizowaniu przedsięwzięcia polegającego na przymusowym wykupie akcji od akcjonariuszy mniejszościowych podjęło Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy jako organ Spółki, w drodze stosownej uchwały i to sfery opodatkowania przede wszystkim Spółki, a nie jej akcjonariuszy, wbrew temu co twierdzi się w skardze kasacyjnej, dotyczą konsekwencje przeprowadzenia tego przedsięwzięcia, w tym zwłaszcza w aspekcie związanych z powyższym kosztów. Przytoczone przez wnoszącego skargę kasacyjną na poparcie jego stanowiska poglądy odnoszące się do instytucji przymusowego wykupu akcji od akcjonariuszy mniejszościowych dotyczyły wyłącznie sfery prawa handlowego i nie obejmowały analizy podatkowych aspektów tego przedsięwzięcia. Ponadto, należy przede wszystkim wziąć pod uwagę, że problematyka ewentualnych roszczeń pomiędzy Spółką i akcjonariuszami w zakresie wydatków związanych z przymusowym wykupem akcji nie została przez zainteresowanego podatnika (Spółkę) uwzględniona w treści wniosku o wydanie pisemnej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, nie była elementem wynikającego z wniosku stanu faktycznego sprawy interpretacyjnej, nie stanowiła zagadnienia pytania prawnego skierowanego do podatkowego organu interpretacyjnego, nie może natomiast ulegać jakimkolwiek wątpliwościom, że treść wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej konstytuuje zakres i przedmiot wszczynanego tym wnioskiem postępowania interpretacyjnego oraz stanowiącej jego zakończenie interpretacji, będącej merytoryczną postacią załatwienia indywidualnej sprawy interpretacyjnej.

Nawet gdyby przyjąć, że również sami większościowi akcjonariusze, jako tacy, odnoszą określone korzyści z przymusowego wykupu akcji od akcjonariuszy mniejszościowych, to okoliczność ta sama w sobie nie powoduje, że koszty przeprowadzenia takiego przedsięwzięcia nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów u Spółki, gdyż beneficjentem tego przedsięwzięcia jest niewątpliwie w pierwszym rzędzie sama Spółka. Sąd pierwszej instancji, powołując się na poglądy wyrażone w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 czerwca 2005 r., sygn. akt P 25/02, trafnie wskazał na cele i funkcje przymusowego wykupu akcji od akcjonariuszy mniejszościowych w trybie art. 417 i art. 418 k.s.h. Są nimi, m.in.:

- ochrona akcjonariuszy większościowych przed nadużywaniem praw mniejszości (chodzi tu szczególnie o nadmierne zaskarżanie przez drobnych akcjonariuszy uchwał walnego zgromadzenia, jeżeli jest ono wykonywane w celu utrudnienia, a nawet uniemożliwienia dojścia do skutku planowanych przez spółkę ważnych dla niej przedsięwzięć gospodarczych);

- długoterminowe tworzenie warunków dla sukcesu gospodarczego firmy;

- obniżenie kosztów funkcjonowania spółki związanych z występowaniem w tej spółce drobnych akcjonariuszy (koszty zwoływania i odbywania walnych zgromadzeń, czy wykonywanie uprawnień informacyjnych akcjonariuszy w spółce wynikających z art. 428 i art. 429 k.s.h.);

- zwiększenie operatywności funkcjonowania samej spółki (w przypadku zwolnienia się spółki z obowiązku zwoływania walnych zgromadzeń w Monitorze Sądowym i Gospodarczym zwiększa się szybkość podjęcia decyzji gospodarczej);

- zwiększenie atrakcyjności samej spółki dla inwestorów strategicznych (istnienie w spółce rozproszonego akcjonariatu mniejszościowego zmniejsza szansę znalezienia inwestora);

- umożliwienie stworzenia "zamkniętej" spółki akcyjnej i ułatwienie przekształcenia spółki otwartej w spółkę "prywatną" lub rodzinną.

Podatkowy organ interpretacyjny dostrzega wyłącznie jeden aspekt wykupu akcji mniejszościowych – że służy to interesom akcjonariuszy większościowych. Stanowisko takie jest nieprawidłowe, gdyż, jak słusznie wskazał Trybunał Konstytucyjny (cyt. sprawa P 25/02) oraz Sąd pierwszej instancji, instytucja przymusowego wykupu akcji uwzględnia też inne, przytoczone powyżej funkcje. Te wszystkie cele wiążą się z funkcjonowaniem Spółki jako podmiotu gospodarczego skierowanym na maksymalizację sprawności działania oraz osiągnięcie i zwiększanie zamierzonego zysku, a więc objęte są hipotezą przepisu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. Cele te i funkcje wykazują niewątpliwą zbieżność z celem działania podatnika (tu Spółki) określonym w art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., tj. ponoszeniem kosztów w celu zachowania bądź zabezpieczenia źródła przychodów - w jego prawidłowym rozumieniu - to jest zagwarantowania ciągłości źródła przychodów, tak aby źródło to przynosiło przychody obecnie i w przyszłości.

Reasumując, w stanie faktycznym sprawy stanowiącej przedmiot prawidłowo ocenionego przez Sąd pierwszej instancji podatkowego postępowania interpretacyjnego ocenić należy, że wydatki poniesione przez spółkę akcyjną, w związku z organizacją procesu przymusowego wykupu akcji, w postaci kosztów: wyceny akcji przez biegłego, organizacji walnego zgromadzenia akcjonariuszy, publikacji wymaganych prawem ogłoszeń w Monitorze Sądowym i Gospodarczym oraz obsługi procesu przymusowego wykupu przez instytucję finansową – mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu wymienionej spółki, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm.).

Z tych powodów, na podstawie art. 184 p.p.s.a. i art. 204 pkt 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną oraz orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego.