Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 232/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-08-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 6 w zw. z  art. 50  par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. R. i J. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę w stosunku do J. R.


UZASADNIENIE

Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia [...] września 2011 r. (nr [...]) Wójt Gminy W. umorzył L. R. zaległość podatkową w podatku od nieruchomości oraz w podatku rolnym za lata 2006, 2007 i 2008 oraz odmówił umorzenia podatku od nieruchomości od nieruchomości oraz rolnego za lata 2009 i 2010 r.

Od tej decyzji L. R. i J. R. złożyli odwołanie.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. (nr SKO [...]), adresowanym do L. R., Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania złożonego przez L. R.

Rozstrzygnięcie to jest przedmiotem skargi przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu, która została podpisana przez L. R. oraz J. R. (ojca).

Zarządzeniem z dnia 25 maja 2012 r. Przewodniczący Wydziału I zobowiązał podpisanego pod skargą J. R. do wyjaśnienia w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, czy w stosunku do jego osoby zostały wydane jakiekolwiek akty administracyjne (decyzje, postanowienia) w przedmiocie podatku rolnego i podatku od nieruchomości za lata 2006, 2007, 2008, 2009 i 2010 r., bądź do wykazania interesu prawnego w rozumieniu art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jako uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego).

Równolegle, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. o udzielenie informacji, czy w stosunku do J. R. były wydane jakiekolwiek akty administracyjne (decyzje, postanowienia) w przedmiocie podatku rolnego i podatku od nieruchomości za lata 2006, 2007, 2008, 2009 i 2010 r., oraz, czy J. R. działał w postępowaniu podatkowym w charakterze pełnomocnika swojego syna - L. R.

Skarżący J. R. nie udzielił wyjaśnień odnośnie swojego statusu w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Z pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 9 lipca 2012 r. wynika, że w stosunku do J. R. organ ten wydał dwa postanowienia, tj. z dnia [...] października 2010 r. (nr [...]) oraz z dnia [...] stycznia 2011 r. (nr [...]), oba stwierdzające niedopuszczalność odwołania z powodu nieposiadania legitymacji procesowej (brak statusu podatnika) oraz z powodu nie przedłożenia, pomimo wezwań, pełnomocnictwa do reprezentowania syna L. R.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jednym z wymogów skutecznego wniesienia skargi w sprawie jest ustalenie, że skarga pochodzi od strony, tj. osoby, która w świetle prawa legitymuje się interesem prawnym w kwestionowaniu określonych rozstrzygnięć organów administracji publicznej. A contrario, o charakterze strony nie może decydować jedynie wola osoby działającej w takim charakterze.

O powyższym przesądza treść art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej – p.p.s.a.), w myśl którego, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, a także prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie określonym we wskazanym przepisie.

Interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków określonego podmiotu a zaskarżonym aktem lub czynnością (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2500/10; LEX nr 742360).

Oparcie legitymacji do złożenia skargi do sądu administracyjnego na kryterium interesu prawnego oznacza zatem, że ze skargą może wystąpić co do zasady podmiot, któremu przysługuje, wynikające z norm prawa administracyjnego materialnego lub procesowego, uprawnienie do żądania przeprowadzenia sądowej kontroli zgodności z prawem konkretnego aktu. Skarga może zatem dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej" określonego podmiotu.

W stanie faktycznym sprawy, wniesiona przez skarżących – L. R. oraz J. R. skarga dotyczyła postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] grudnia 2011 r. (nr [...]), stwierdzającego uchybienie przez L. R. terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] września 2011 r. ([...]). Jak wynika z akt sprawy, L. R. był jedynym adresatem tej decyzji, jak również, kwestii dochowania przez L. R. ustawowego terminu do zaskarżenia tej decyzji dotyczy objęte skargą postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 grudnia 2011 r.

Z tych względów, podpisany pod skargą J. R. nie ma legitymacji do żądania ochrony poprzez kwestionowanie rozstrzygnięcia dotyczącego sytuacji prawnej syna – L. R. Okoliczność ta uzasadniała stwierdzenie przez Sąd niedopuszczalności skargi wniesionej przez J. R.

Działając w trybie art. 6 p.p.s.a. Sąd wyjaśnia, że odrzucenie skargi w stosunku do J. R. nie pozbawia L. R. prawa do sądowej kontroli zaskarżonego postanowienia. Innymi słowy, odrzucenie skargi w stosunku do J. R. nie ma skutku względem L. R., który jest adresatem zaskarżonego postanowienia, a poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego stał się stroną postępowania sądowego.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.