Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SAB/Wa 122/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
658
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1 I  par. 2
journal: Dz.U. 2015 poz 658
law: Ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2016 r. w Radomiu sprawy ze skargi P. M. - wspólnika spółki cywilnej "[...]" na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z siedzibą w W. w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2009 rok 1) zobowiązuje Kierownika Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z siedzibą w W. do rozpoznania wniosku spółki cywilnej "[...]" z dnia [...] maja 2009 roku w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2009 rok w terminie 2 (dwóch) miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; 2) stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3) zasądza od Kierownika Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z siedzibą w W. na rzecz skarżącego P. M. – wspólnika spółki cywilnej "[...]" kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga P. M.– wspólnika spółki cywilnej "[...]" na przewlekłe prowadzenie przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa W. [...] z siedzibą w W. (dalej: Kierownik BP w W., organ I instancji) postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowych na 2009 rok.

Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy:

W dniu [...] maja 2009 r. P. M.– wspólnik spółki cywilnej "[...]" z siedzibą w B. (dalej: skarżący) złożył do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. (dalej: Kierownik BP w B., organ) wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych (dalej także: płatność PRŚ) na 2009 rok.

Decyzją Nr [...] z [...] grudnia 2009 r. Kierownik BP w B. umorzył postępowanie administracyjne uznając, że spółka cywilna nie posiada przymiotu strony do wystąpienia z wnioskiem o przyznanie przedmiotowej płatności. Na skutek złożonego odwołania Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: Dyrektor ARiMR, organ odwoławczy) decyzją Nr [...] z [...] maja 2010 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 8 grudnia 2010 r. (sygn. akt VIII SA/Wa 640/10) uchylił decyzje organów obu instancji. Ww. prawomocny wyrok wraz z aktami sprawy wpłynął do Kierownika BP w B. w dniu [...] sierpnia 2011 r.

Pismem z [...] sierpnia 2011 r. organ wezwał wspólników spółki cywilnej do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący udzielił [...] sierpnia 2011 r. Zawiadomieniem z [...] września 2011 r. Kierownik BP

w B. poinformował skarżącego, że postępowanie w sprawie przyznania przedmiotowej płatności na 2009 rok, z uwagi na złożony charakter sprawy, ulegnie przedłużeniu. Termin załatwienia sprawy określił do [...] października 2011 r. Kolejnym zawiadomieniem z [...] października 2011 r. organ określił termin załatwienia sprawy do [...] listopada 2011 r.

W dniu [...] listopada 2011 r. organ zwrócił się do Kierownika BP w O.

o wyjaśnienie konfliktu kontroli krzyżowej. Jednocześnie wezwał M. K., M. D., Z. B., H. R. i A. R. do stawiennictwa (na [...] listopada 2011 r.) w celu przeprowadzenia dowodu z zeznań ww. osób i o czynności tej poinformował skarżącego.

Pismem z [...] listopada 2011 r. organ wezwał skarżącego do złożenia wyjaśnień

w odniesieniu do nieścisłości wniosku. Odpowiedzi na powyższe skarżący udzielił [...] listopada 2011 r. Zawiadomieniem z [...] listopada 2011 r. Kierownik BP w B. poinformował skarżącego, że postępowanie w sprawie przyznania przedmiotowej płatności na 2009 rok z uwagi na zamierzone czynności – przesłuchanie świadków wyznaczone na [...] listopada 2011 r. i wyjaśnienie konfliktu kontroli krzyżowej, ulegnie przedłużeniu. Termin załatwienia sprawy określił do [...] grudnia 2011 r.

W dniu [...] listopada 2011 r. skarżący złożył do organu korektę wniosku wraz

z mapką oraz podtrzymał deklarację dla działki [...] z obrębu L. [...]. W dniu [...] listopada 2011 r. do organu wpłynęła korespondencja od Kierownika BP

w O. dotycząca konfliktu kontroli krzyżowej. W dniach [...] i [...] listopada 2011 r. organ podejmował czynności związane z przesłuchaniem świadków. Następnie zawiadomieniem z [...] listopada 2011 r. poinformował skarżącego, że postępowanie

w sprawie przyznania przedmiotowej płatności na 2009 rok, z uwagi na konieczność przesłuchania świadka, ulegnie przedłużeniu. Termin załatwienia sprawy określił do [...] grudnia 2011 r.

Zawiadomieniem z [...] grudnia 2011 r. Kierownik BP w B. poinformował skarżącego o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy. W dniu [...] grudnia 2011 r. Kierownik BP w B. przeprowadził przesłuchanie świadka, zaś [...] grudnia 2011 r. wpłynął doń od skarżącego wniosek o przesłuchanie w charakterze świadka uczestnika konfliktu kontroli krzyżowej.

Zawiadomieniem z [...] grudnia 2011 r. organ poinformował skarżącego, że postępowanie w sprawie przyznania przedmiotowej płatności na 2009 rok, z uwagi na konieczność przesłuchania świadka, ulegnie przedłużeniu. Termin załatwienia sprawy określił do [...] lutego 2012 r. W dniu [...] grudnia 2011 r. zwrócił się do Kierownika BP

w O. o przesłuchanie w ramach pomocy prawnej uczestnika konfliktu kontroli krzyżowej. Dokumenty dotyczące ww. czynności wpłynęły do organu [...] stycznia

2012 r.

Decyzją Nr [...] z [...] lutego 2012 r. Kierownik BP w B. orzekł o przyznaniu spółce przedmiotowej płatności w pomniejszonej wysokości na 2009 rok wraz z sankcjami wieloletnimi. Na skutek złożonego odwołania, decyzją Dyrektora ARiMR Nr [...] z [...] listopada 2012 r. zaskarżona decyzja została uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ, do którego wpłynęła [...] listopada 2012 r.

Zawiadomieniem z [...] stycznia 2013 r. organ poinformował skarżącego, że postępowanie w sprawie przyznania przedmiotowej płatności na 2009 rok, z uwagi na prowadzone postępowanie wyjaśniające, ulegnie przedłużeniu. Termin załatwienia sprawy określił do [...] lutego 2013 r. Pismem z [...] stycznia 2013 r. wezwał skarżącego do złożenia wyjaśnień w sprawie. W odpowiedzi na powyższe w dniu [...] lutego 2013 r. skarżący złożył pismo w sprawie, na które organ udzielił wyjaśnień pismem z [...] lutego 2013 r.

Zawiadomieniem z [...] marca 2013 r. organ poinformował skarżącego, że postępowanie w sprawie przyznania przedmiotowej płatności na 2009 rok, z uwagi na prowadzone postępowanie wyjaśniające dotyczące posiadania gospodarstwa rolnego, ulegnie przedłużeniu. Termin załatwienia sprawy określił do [...] kwietnia 2013 r.

Zawiadomieniem z [...] marca 2013 r. organ poinformował skarżącego

o zakończeniu postępowania w sprawie przyznania przedmiotowych płatności

i możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy. W dniu [...] kwietnia

2013 r. skarżący złożył do organu pismo wyjaśniające w sprawie wraz z dokumentami.

Zawiadomieniem z [...] maja 2013 r. Kierownik BP w B., w związku ze zmianą siedziby spółki, przekazał sprawę do organu właściwego – Kierownika Biura Powiatowego w W. (wpływ akt do tego organu [...] maja 2013 r.).

Postanowieniem nr [...] z [...] sierpnia 2013 r. Kierownik BP

w W. orzekł o zawieszeniu postępowania w sprawie przyznania przedmiotowej płatności na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., zwana dalej: k.p.a.). Jako podstawę powyższego wskazał na toczące się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie postępowanie w sprawie prawidłowości nadania spółce numeru producenta rolnego. Na skutek złożonego zażalenia Dyrektor ARiMR postanowieniem Nr [...] z [...] listopada 2013 r. utrzymał ww. postanowienie

w mocy.

Zawiadomieniem z [...] września 2013 r. Kierownik BP w W. poinformował skarżącego, że postępowanie w sprawie przyznania przedmiotowej płatności na 2009 rok, z uwagi na wniosek skarżącego o umożliwienie zapoznania się

z aktami sprawy, ulegnie przedłużeniu. Termin załatwienia sprawy określił do

[...] października 2013 r. Kolejnym zawiadomieniem z [...] października 2013 r. organ

I instancji określił termin załatwienia sprawy do [...] listopada 2013 r.

Pismem z [...] kwietnia 2015 r. Kierownik BP w W. wezwał skarżącego do złożenia wyjaśnień w sprawie. Odpowiedzi na powyższe skarżący udzielił w piśmie

z [...] kwietnia 2015 r. (data wpływu do organu – na prezentacie - nieczytelna).

W dniu [...] maja 2015 r. skarżący wniósł do Dyrektora ARiMR zażalenie na przewlekłe prowadzenie przez Kierownika BP w W. postępowania w sprawie przyznania przedmiotowej płatności. Postanowieniem Nr [...] z [...] czerwca 2015 r. Dyrektor ARiMR orzekł o uznaniu zażalenia za niezasadne.

Pismem z [...] czerwca 2015 r. (data nadania) skarżący wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika BP

w W. w sprawie przyznania płatności PRŚ na 2009 rok, żądając uznania za zasadne skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania oraz wymierzenia grzywny celem zdyscyplinowania organu I instancji. Wskazał, iż w sprawie wyczerpana została droga administracyjna poprzez złożenie do organu nadzoru zażalenia w trybie art. 37 k.p.a., które nie zostało uznane za zasadne. Organ odwoławczy pominął jednak fakt, że Kierownik BP w W. sam odmówił decyzją anulowania numeru ewidencyjnego producenta i jego obowiązkiem było natychmiastowe podjęcie postępowania. Nadto postępowanie ma już pięcioletnią historię.

W odpowiedzi na skargę Kierownik BP w W. wniósł o oddalenie skargi, przedstawiając przebieg postępowania w sprawie.

Na rozprawie w dniu 2 marca 2015 r. pełnomocnik skarżącego sprecyzował skargę w tym zakresie, że wniósł o stwierdzenie, że Kierownik BP w W. pozostaje w bezczynności poprzez brak podjęcia zawieszonego postępowania

w sprawie. Ustała bowiem przyczyna zawieszenia, o czym organ wiedział z urzędu, bo wydał [...] marca 2015 r. decyzję o odmowie anulowania numeru producenta rolnego przyznanego spółce. Podał także, że na dzień rozprawy decyzja o przyznaniu płatności nie została wydana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.), sprawowana przez sądy administracyjne kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Wskazany wyżej przepis ma zastosowanie w niniejszej sprawie w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), to jest przed 15 sierpnia 2015 r., z uwagi na treść art. 2 w zw. z art. 1 pkt 1 tej ustawy.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest sprawność prowadzenia przez organ postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku złożonego przez skarżącego [...] maja 2009 r. w sprawie przyznania płatności PRŚ na 2009 rok.

W pierwszej kolejności podać trzeba, iż zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., warunkiem dopuszczalności złożenia skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, formalnym warunkiem dopuszczalności jest poprzedzenie jej złożeniem zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. Nie ma przy tym znaczenia, czy zażalenie takie zostało rozpatrzone oraz jakie stanowisko zajął w sprawie organ wyższego stopnia (por. wyrok WSA w Opolu z 22 grudnia 2014 r. sygn. akt II SAB/Op 38/14, publ. cbois).

W niniejszej sprawie wymóg ten został spełniony, a okoliczność ta nie jest sporna.

Przedmiotowe postępowanie, zainicjowane wnioskiem skarżącego z dnia [...] maja 2009 r., jest prowadzone na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 marca 2007 r.

o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r. Nr 64, poz. 427, zwana dalej: ustawą o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich) oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r.

w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej

w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. 2009 r. Nr 33, poz. 262, zwane dalej: rozporządzeniem rolnośrodowiskowym). W pierwszej kolejności obowiązują więc terminy załatwienia wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, wynikające

z § 21 rozporządzenia rolnośrodowiskowego. Kierownik biura powiatowego Agencji wydaje decyzje w sprawie przyznania pierwszej i kolejnych płatności rolnośrodowiskowych terminie od dnia 1 grudnia roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, do dnia 1 marca roku następującego po roku, w którym został złożony ten wniosek (§ 21 ust. 2 ww. rozporządzenia). Natomiast o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ ten zawiadamia na piśmie rolnika, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (§ 21 ust. 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego).

Niewątpliwie, organy administracji publicznej w przedmiotowej sprawie nie zakończyły postępowania wynikającego z wniosku z dnia [...] maja 2009 r. w powyższym terminie, chociaż zgodnie z art. 12 § 1 k.p.a. powinny działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Stosownie do treści art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.).

Pojęcie bezczynności nie zostało zdefiniowane w ustawie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak i w doktrynie podkreśla się, że z bezczynnością organu mamy do czynienia, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie albo gdy wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia bądź innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś, H. Krysiak-Molczyk, M.Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 86). Dla skuteczności skargi nie ma znaczenia, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności, czy bezczynność w prowadzeniu postępowania została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu. Bezczynność organu administracji publicznej dotyczy więc sytuacji, gdy przepis prawa przewiduje działanie organu, zaś organ jest w zwłoce, gdyż w wymaganym terminie nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadzi postępowanie i nie kończy go wydaniem

w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony, zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu lub czynności administracyjnej (por. wyroki NSA z 5 lutego 1999 r. sygn. akt I SAB 90/98, LEX nr 48016 i z 13 czerwca 2001 r. sygn. akt IV SA 961/99, LEX nr 78938).

Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Uwzględniając skargę na bezczynność organu, Sąd na podstawie art.149 p.p.s.a. zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (§ 1). Natomiast wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r. I SAB 201/99, niepubl). Obok oceny, czy mamy do czynienia z przewlekłością lub bezczynnością, Sąd ma również obowiązek ustalenia, czy miały one miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd może także, na wniosek lub z urzędu, orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 149 § 2 p.p.s.a.).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że postanowieniem z [...] sierpnia 2013 r. Kierownik BP w W. zawiesił postępowanie w sprawie o przyznanie płatności PRŚ na 2009 r. dla spółki

z uwagi na toczące się postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie prawidłowości nadania spółce numeru producenta rolnego. Organy orzekające w sprawie oceniły zasadność tego zawieszenia, natomiast brak w aktach sprawy informacji o toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym sprawdzającym legalność postanowienia

o zawieszeniu przedmiotowego postępowania (pełnomocnik skarżącego nie miał również na ten temat żadnej wiedzy – protokół rozprawy k. [...] akt sądowych). Nie ulega wątpliwości, że zgodnie z art. 103 k.p.a., zawieszenie postępowania administracyjnego wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w tym kodeksie. Jeśli jednak ustała przyczyna zawieszenia dokonanego z urzędu przez organ I instancji z uwagi na wystąpienie zagadnienia wstępnego, od którego zależy rozpatrzenie i wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie (art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.), to ten organ winien niezwłocznie podjąć zawieszone postępowanie. Jeżeli bezpodstawnie tego nie czyni, to wówczas pozostaje w bezczynności.

Na podstawie przedstawionego na rozprawie dokumentu – decyzji nr

[...] z [...] marca 2015 r. wydanej przez Kierownika BP

w W. w sprawie odmowy anulowania numeru producenta rolnego przyznanego spółce cywilnej "[...]" stwierdzić należy, iż z tym dniem ustała przyczyna zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie. Tymczasem Kierownik BP w W. nie podjął zawieszonego postępowania po wydaniu decyzji z dnia [...] marca 2015 r., tylko działając niezgodnie z art. 97 § 2 k.p.a. wezwał skarżącego pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. do wskazania wszystkich wspólników spółki w latach 2008 – 2012. Do daty rozprawy sądowej (2 marca 2016 r.) organ I instancji nie wydał decyzji w tej sprawie i w dalszym ciągu nie podjął zawieszonego postępowania, będąc przekonanym, że postępowanie w sprawie przyznania płatności PRŚ na rok 2009 nadal jest zawieszone, w związku z tym nie toczy się (odpowiedź na skargę).

Z analizy akt administracyjnych wynika niekonsekwencja Kierownika BP

w W. w tym zakresie, że z jednej strony podjął czynność procesową, wzywając skarżącego pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. do złożenia wyjaśnień,

a z drugiej strony stanął na stanowisku, że w dalszym ciągu przedmiotowe postępowanie jest zawieszone. Zdaniem Sądu, świadczy to o braku właściwej kontroli sprawy pod kątem zasadności dalszego jej zawieszenia, a tym samym ten brak działania ze strony organu naraża go na ocenę, iż pozostaje w stanie bezczynności. Poza tym, zarówno z akt sprawy, jak również ze stanowiska organu I instancji nie wynikają przyczyny mogące stanowić usprawiedliwienie takiego stanu rzeczy.

W kontrolowanej sprawie w spornym okresie (od [...] marca 2015 r.) brak jest aktywności procesowej organu, w szczególności w postaci postanowienia o podjęciu postępowania w sprawie, czy informowania skarżącego na podstawie art. 36 k.p.a. o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, z jednoczesnym określeniem nowego terminu jej załatwienia.

Przystępując do oceny, czy bezczynność organu miała charakter rażący należy stwierdzić, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym ewidentnie naruszono treść obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Do uznania jako rażące nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, a także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne.

W tej sprawie Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność organu I instancji nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, mając na uwadze okoliczności przedmiotowej sprawy (zmiana siedziby spółki, kilkunastomiesięczny okres zawieszenia, brak w aktach decyzji z dnia [...] marca 2015 r., stanowiącej podstawę do podjęcia postępowania). Należy również zwrócić uwagę, że skarżący po otrzymaniu od organu ww. decyzji również z własnej inicjatywy mógł wnioskować o podjęcie zawieszonego postępowania (art. 97 § 2 k.p.a.), natomiast nawet w skardze do Sądu nie wskazał daty jej wydania, ani nie złożył jej jako załącznika do skargi (uczynił to dopiero na rozprawie sądowej).

W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., zobowiązał Kierownika BP w W. do rozpoznania wniosku spółki

o przyznanie przedmiotowej płatności w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy (punkt 1 wyroku), uznając jednocześnie, iż bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (punkt 2 wyroku). O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 3 wyroku, biorąc za podstawę art. 200, art. 205 § 2, art. 209 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). Na wysokość kosztów postępowania składa się kwota [...] zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika oraz [...] zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.