Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2535/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2013r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych ponad kwotę 250 zł (słownie dwieście pięćdziesiąt złotych), 2) w pozostałym zakresie odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W. B. wnioskiem z dnia 14 listopada 2013.r wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od pełnej kwoty kosztów sądowych. Z uwagi na przedmiot skargi, strona jest zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł.

Na podstawie oświadczenia złożonego przez skarżącego oraz przedstawionych przez stronę dokumentów ustalono następujące okoliczności: W. B. utrzymuje się dzięki otrzymywanej emeryturze (2092,99 zł. netto). Jest wdowcem, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Strona jest osobą w podeszłym wieku, ma problemy ze zdrowiem i w związku z tym ponosi znaczne wydatki na leczenie (ok. 360 zł. miesięcznie). Mieszka w domu, w którym zamieszkuje również jego córka z rodziną (skarżący posiada służebność mieszkania), na utrzymanie którego przeznacza ok. 330 zł. miesięcznie (opłaty za: gaz – 40 zł., wywóz śmieci - 30 zł., kanalizację – 33 zł., energię elektryczną -105 zł., ochronę i ubezpieczenie domu – 75 zł., telefon – 50 zł.). Wnioskodawca posiada nieruchomość rolną o powierzchni 1 ha. Jak wynika z oświadczenia skarżącego, na niezbędne, codzienne utrzymanie przeznacza ok. 1150 zł. (koszty zakupu artykułów spożywczych, środków czystości, prasy, ubrań).

Stwierdzono, co następuje:

W. B. ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Ze względu na tak ustalone granice wniosku o prawo pomocy, skarżący powinien udowodnić, że spełnia przesłanki, o których mowa w treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). W myśl tego przepisu, prawo pomocy w zakresie częściowym może otrzymać osoba fizyczna, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku na poziomie swego koniecznego utrzymania.

Referendarz sądowy mając na uwadze ustalone możliwości finansowe skarżącego jak i aktualne i przyszłe koszty postępowania sądowego, stwierdza, że wnioskodawca nie jest w stanie pokryć pełnych (wszystkich) kosztów sądowych niniejszej sprawy. Dochód skarżącego, z uwagi na poziom cen za dobra i usługi o znaczeniu podstawowych dla osoby fizycznej, jest zbyt niski, aby mógł wystarczyć do opłacenia wpisu sądowego przez skarżącego, czyli 500 zł, jak również uiszczenia pozostałych kosztów oraz ewentualnych opłat i wydatków i jednocześnie zaspokojenia elementarnych potrzeb.

Jednocześnie, mając na uwadze wyjątkowy charakter prawa pomocy, nie można pominąć, że skarżący ma zapewnione potrzeby mieszkaniowe, dysponuje nieruchomością rolą oraz stałą kwotą dochodów. Jak wynika z zestawienia wydatków przedstawionego przez skarżącego, po poniesieniu tych wydatków do jego dyspozycji pozostaje jeszcze kwota środków, która może zostać przeznaczona na inne cele.

Zdaniem referendarza, skarżący jest w stanie ponieść koszty sądowe tej sprawy w części. W ocenie referendarza, uiszczenie kosztów sądowych w kwocie 250 zł. nie spowoduje zagrożenia dla egzystencji strony skarżącej. W rezultacie, po pokryciu tej kwoty, pozostałe koszty sądowe jakie mogłyby powstać w niniejszej sprawie (w tym pozostała część wpisu od skargi) zostaną mocą niniejszego orzeczenia zniesione.

Z zaznaczonych wyżej względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 245 § 3 i 4 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a