Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 117/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Dyrektor Szpitala
Treść wyniku: Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1,  art. 6,  art. 13 ust. 1,  art. 16 ust. 1,  art. 17
journal: Dz.U. 2015 poz 2058
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędziowie WSA Adam Lipiński, Janusz Walawski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 maja 2017 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. oddala skargę w zakresie: – punktu 1 wniosku, – punktu 2 wniosku w części: "Jeżeli nie, to proszę o podanie informacji, czy nierespektowanie wytycznych PTO nie naraża Pacjenta na dodatkowe ryzyko związane z przeprowadzanym u danego Pacjenta zabiegiem usunięcia zaćmy?", – punktu 3 wniosku w części: "Jeżeli nie, to proszę o podanie informacji, czy podawanie leku w inny sposób, niż wynika to z Charakterystyki Produktu Leczniczego nie naraża Pacjenta na dodatkowe ryzyko związane z podaniem leku wbrew zaleceniom producenta?" 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] maja 2016 r. W. S., powołując art. 10 ust. 1 oraz art. 4 w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.), dalej: "u.d.i.p.", zwrócił się do Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego [...] o udostępnienie następujących informacji publicznych dotyczących operacji zaćmy przeprowadzonych w latach 2014 i 2015 w ww. Szpitalu i finansowanych na podstawie umowy/umów z Narodowym Funduszem Zdrowia:

"1) ze względu na zachowanie sterylności, producenci aparatów do [...] zaćmy zalecają stosowanie kaset do tychże aparatów (kasety zakupione osobno oraz w zestawach kastomizowanych (przygotowywanych "pod pacjenta") tzw. "custom pack" w systemie jeden zabieg operacyjny (1 pacjent - jedna kaseta); Czy w Państwa Szpitalu zasada ta jest bezwzględnie przestrzegana, czy też zdarzają się przypadki stosowania ww. kaset w innym systemie? Jeżeli stosujecie Państwo inny system, niż zalecany przez producenta (1 kaseta - 1 pacjent), to proszę o podanie informacji, czy takie działanie nie zwiększa ryzyka pacjenta w związku z obniżeniem poziomu sterylności zabiegu? W takim przypadku proszę również o informację, w jakim systemie kasety te są wykorzystywane tzn. do ilu zabiegów/pacjentów wykorzystujecie Państwo jedną kasetę;

2) zgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Okulistycznego (PTO), lek [...] powinien być podawany pacjentowi przy każdej operacji usunięcia zaćmy, proszę o podanie informacji, czy Państwa Szpital bezwzględnie stosuje się do ww. wytycznych? Jeżeli nie, to proszę o podanie informacji, czy nierespektowanie wytycznych PTO nie naraża pacjenta na dodatkowe ryzyko związane z przeprowadzanym u danego Pacjenta zabiegiem usunięcia zaćmy? W takim przypadku, proszę również o informację, w jakich przypadkach lek ten jest podawany pacjentom w Państwa Szpitalu;

3) czy lek [...] w Państwa Szpitalu jest podawany zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, czyli 1 fiolka leku dla jednego pacjenta? Jeżeli nie, to proszę o podanie informacji czy podawanie leku w inny sposób, niż wynika to z Charakterystyki Produktu Leczniczego nie naraża pacjenta na dodatkowe ryzyko związane z podaniem leku wbrew zaleceniom producenta? W takim przypadku proszę o informację w jaki sposób lek ten jest podawany pacjentom w Państwa Szpitalu".

Pismem z dnia [...] listopada 2016 r. W. S. wezwał Dyrektora Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego [...] do usunięcia naruszenia prawa w przedmiocie bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2016 r.

W uzasadnieniu, powołując art. 13 ust. 1 u.d.i.p. podniósł, że do dnia sporządzenia niniejszego pisma Dyrektor Szpitala nie udostępnił zawnioskowanej informacji publicznej ani nie powiadomił wnioskodawcy o powodach opóźnienia oraz o terminie w jakim udostępni informację.

Pismem z dnia 17 stycznia 2017 r. W. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego [...] w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2017 r. (omyłkę w zakresie daty wniosku skarżący wyjaśnił w piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2017 r.).

Skarżący zarzucił naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt. 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. wnosząc o:

1) zobowiązanie Dyrektora Szpitala do udzielenia informacji publicznej w zakresie wskazanym we wniosku z dnia [...] maja 2016 r. w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku,

2) przyznanie od Dyrektora Szpitala sumy pieniężnej w wysokości 10.000 zł,

3) stwierdzenie, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem przepisów prawa,

4) zasądzenie od Dyrektora Szpitala na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu [...] maja 2016 r. do ww. Szpitala został skierowany wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie odpowiedzi na pytania dotyczące operacji zaćmy przeprowadzonych w 2014 i 2015 r.

Zaznaczył, że Szpital - jako Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej - wykonuje zadania publiczne w sferze ochrony zdrowia, natomiast w zakresie, w jakim korzysta ze środków publicznych i dysponuje majątkiem publicznym jest podmiotem zobowiązanym w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p. do udzielenia informacji stanowiących informację publiczną. Jednocześnie, wnioskowane informacje o działalności Szpitala stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. i podlegają udostępnieniu na podstawie przepisu art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz przepisów tej ustawy.

Skarżący podniósł, że do dnia sporządzenia skargi Dyrektor Szpitala, mimo upływu terminu określonego wart. 13 ust. 1 u.d.i.p., nie udostępnił wnioskowanej informacji publicznej, ani nie powiadomił wnioskodawcy o powodach opóźnienia i terminie w jakim udostępni informację, stosownie do treści art. 13 ust 2 u.d.i.p. W związku z powyższym skarga jest uzasadniona.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Szpitala wniósł o oddalenie skargi oraz o zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych

Wskazał, że między stronami toczyło się analogiczne postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 1165/15. Przedmiotowa sprawa została zainicjowana wnioskiem skarżącego o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] lipca 2015 r. Zakres informacji wskazanej w ww. wniosku był niemalże tożsamy z zakresem informacji określonej we wniosku z dnia [...] maja 2016 r. (który wpłynął do organu w dniu 23 maja 2016 r.). Skarżący wnosił wówczas o udzielenie informacji dotyczącej: liczby przeprowadzonych operacji usunięcia zaćmy z wyszczególnieniem liczby operacji wykonanych na urządzeniach do [...] firmy [...]; liczby wszystkich zakupionych kaset do aparatów do [...] z wyszczególnieniem liczby zakupionych kaset firmy [...]; liczby zakupionych fiolek leku [...]; systemu, w jakim są wykorzystywane kasety do [...] firmy [...]; wskazania, w jakich przypadkach i w jaki sposób lek [...] jest podawany pacjentom w szpitalu; ilości oraz cen soczewek wewnątrzgałkowych do operacji zaćmy, które zostały zakupione przez szpital.

Wyrokiem z dnia 18 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. S. na bezczynność Dyrektora Szpitala w zakresie rozpoznania ww. wniosku z dnia [...] lipca 2015 r., uznając ją za bezzasadną w całości. Sąd stwierdził, że informacje zawarte we wniosku z dnia [...] lipca 2015 r., skoncentrowane na danych liczbowych, dotyczące leczenia zaćmy przez Szpital przy zastosowaniu aparatury określonej firmy, sposobu dawkowania określonego leku oraz soczewek danych firm nie stanowią informacji publicznej, w związku z czym niniejszy wniosek nie spełnia kryterium przedmiotowego. W wyroku wskazano, że metody leczenia stosowane w danej placówce leczniczej nie mogą stanowić informacji publicznej, gdyż nie wchodzą one w zakres żadnej z przykładowych kategorii informacji publicznej, wskazanych w art. 6 u.d.i.p., ponieważ istotą leczenia jest indywidualne podejście do każdego pacjenta. Ponadto Sąd zauważył, że sposób sformułowania pytań we wniosku z dnia [...] lipca 2015 r. (zawężenie go do określonej firmy produkującej aparaturę, odniesienie do określonego leku, skierowanie wniosku do danej placówki leczniczej) nie wskazuje, aby zapytanie dotyczyło standardów leczenia zaćmy w Polsce. W ocenie Sądu, ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może służyć do bezpłatnego badania rynku dla potrzeb określonych producentów sprzętu medycznego, protetycznego oraz lekarstw, w związku z czym pytania zawarte we wniosku z dnia [...] lipca 2015 r. nie mają cech informacji publicznej.

Odnosząc się do zarzutów określonych w skardze Dyrektor wskazał, że wniosek z dnia [...] maja 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej w ww. zakresie jest nieuzasadniony. Informacje, których udostępnienia żąda skarżący mają charakter wewnętrzny, zatem Szpital nie ma obowiązku ich publikacji.

Zdaniem Dyrektora, nieuzasadniony jest zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Zasada jawności informacji publicznej może zostać ograniczona ze względu na potrzebę ochrony hierarchicznie nadrzędnych dóbr, wymienionych w katalogu mającym charakter zamknięty. Zgodnie z art. 61 ust. 3 Konstytucji RP ograniczenie prawa do informacji publicznej - zarówno prostej, jak i przetworzonej - może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. W związku z powyższym, żądanie udostępnienia informacji, takich jak liczba zakupionego sprzętu, ilości produktów leczniczych, czy sposobu leczenia pacjentów z pewnością może naruszać interes szpitala poprzez ujawnienie informacji wchodzących w skład tajemnicy przedsiębiorcy, może także stanowić naruszenie ochrony danych i interesów samych pacjentów.

Dyrektor wskazał również na art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., zgodnie z którym prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. O kwalifikacji danego żądania jako dotyczącego informacji publicznej przetworzonej decyduje nie tylko to, czy w wyniku realizacji tego żądania powstaje nowa informacja, lecz także pracochłonność i stopień skomplikowania informacji, których dotyczy wniosek, o czym decydować będzie analiza danego przypadku.

Żądane przez skarżącego informacje z pewnością będą nosiły znamiona informacji przetworzonych, których zebranie wymagałoby żmudnej, długotrwałej pracy polegającej na przeanalizowaniu dokumentacji medycznej wszystkich pacjentów leczonych w 2014 r. i 2015 r. na oddziale okulistycznym Szpitala. Zadanie takie rodziłoby groźbę doprowadzenia do zaistnienia nieprawidłowości w dokumentacji medycznej. Zupełnie niezrozumiałym wydaje się żądanie skarżącego, dotyczące podania informacji na temat systemu wykorzystywania kaset do aparatów do [...] oraz przypadków i sposobu podawania leku [...] w Szpitalu.

Podsumowując, Dyrektor stwierdził, iż niewątpliwie prawo do informacji publicznej stanowi ważne z punktu widzenia porządku prawnego uprawnienie obywateli, nie jest to jednak uprawnienie bezwzględne. Jednakże przy dokonywaniu normatywnego kształtowania, a także wykładni poszczególnych pojęć omawianej ustawy, należy brać pod uwagę również inne wartości prawnie chronione, jak np. prawo do prywatności osoby fizycznej. Należy również mieć na uwadze możliwości i sprawność działania organów administracji publicznej, jakim w niniejszym przypadku jest podmiot wykonujący działalność leczniczą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy.

W myśl art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W sprawie niniejszej, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć na względzie przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.), która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 u.d.i.p.

Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109).

Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej strona ma prawo kwestionowania bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji w przypadku, gdy uznaje, iż żądane informacje są informacjami publicznymi i powinny być udzielone w trybie wnioskowym na podstawie u.d.i.p. W przypadku takiej skargi sąd dokonuje kwalifikacji żądanych informacji i w zależności od ich charakteru podejmuje stosowne rozstrzygnięcie. Stwierdzając lub nie stwierdzając bezczynność adresata wniosku w zakresie udostępnienia informacji publicznej, ocenia wówczas prawidłowość dokonania kwalifikacji wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 30 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 1049/12; publ. j.w.). Przy czym bezczynność zachodzi wówczas, gdy żądaniem wniosku objęta jest informacja mająca walor informacji publicznej, a podmiot zobowiązany nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 i art. 17 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że żądanej informacji nie posiada, bądź, że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.). Podkreślenia wymaga, że omawiana ustawa znajduje zastosowanie wówczas, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy.

W rozpatrywanej sprawie skarżący – W. S. sformułował wobec Dyrektora Szpitala zarzut bezczynności względem wniosku z dnia [...] maja 2016 r. o udostępnienie, w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacji "dotyczących operacji zaćmy przeprowadzonych w roku 2014 i 2015", zawartych w pytaniach nr 1 - 3 wniosku obejmujących stosowanie określonej aparatury i sposobu dawkowania wskazanego leku.

Nie ulega wątpliwości, że Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny [...] jest jednostką wykonującą zadania publiczne i dysponującą, w związku z wykonywaniem tych zadań, majątkiem publicznym. Zatem powyższy Szpital jest podmiotem, do którego odnosi się zapis art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Spełniony został zatem zakres podmiotowy ww. ustawy.

Kluczowym zagadnieniem pozostaje natomiast to, czy wnioskowana informacja posiada walor informacji publicznej.

Informacją publiczną, w myśl art. 1 ust. 1 u.d.i.p., jest każda informacja o sprawach publicznych. Przepis art. 6 u.d.i.p. wymienia zaś kategorie informacji publicznej, które na mocy prawa podlegają udostępnieniu, przy czym katalog ten nie jest wyczerpujący. Ustawodawca nie definiuje pojęcia "sprawy publicznej", niewątpliwie jednak są to sprawy związane z istnieniem i funkcjonowaniem określonej wspólnoty publicznoprawnej. Określenie sprawy jako "publicznej" wskazuje, że jest to sprawa ogółu i koresponduje w znacznym stopniu z pojęciem dobra wspólnego (dobra ogółu). Takie rozumienie pojęcia "sprawa publiczna", związane właśnie z władzą publiczną i wspólnotą publicznoprawną oraz jej funkcjonowaniem, trafnie akcentuje się w doktrynie i orzecznictwie (zob.: H. Izdebski: Samorząd terytorialny. Podstawy ustroju i działalności, Warszawa 2004, s. 209; wyrok NSA z dnia 30 września 2009 r., sygn. akt I OSK 2093/14, publ. https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Informacją publiczną jest więc każda wiadomość wytworzona przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile dotyczy faktów i danych o sprawach publicznych (por. wyroki NSA: z dnia 12 grudnia 2006 r. sygn. akt I OSK 123/06, publ. LEX nr 291357; z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2093/14; z dnia 25 listopada 2016 r. sygn. akt I OSK 2782/15; publ. j.w.). Podkreślenia wymaga, że o zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu u.d.i.p. decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i publiczny charakter informacji.

W ocenie Sądu, informacja objęta punktem 1 wniosku: "ze względu na zachowanie sterylności, producenci aparatów do [...] zaćmy zalecają stosowanie kaset do tychże aparatów (kasety zakupione osobno oraz w zestawach kastomizowanych (przygotowywanych "pod pacjenta") tzw. "custom pack" w systemie jeden zabieg operacyjny (1 pacjent - jedna kaseta); Czy w Państwa Szpitalu zasada ta jest bezwzględnie przestrzegana, czy też zdarzają się przypadki stosowania ww. kaset w innym systemie? Jeżeli stosujecie Państwo inny system, niż zalecany przez producenta (1 kaseta - 1 pacjent), to proszę o podanie informacji, czy takie działanie nie zwiększa ryzyka pacjenta w związku z obniżeniem poziomu sterylności zabiegu? W takim przypadku proszę również o informację, w jakim systemie kasety te są wykorzystywane tzn. do ilu zabiegów/pacjentów wykorzystujecie Państwo jedną kasetę?" nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 w związku z art. 6 u.d.i.p.

Konstruując to pytanie, czy też w istocie kilka kolejnych pytań, skarżący powołał się na zalecenia producentów aparatów do [...] zaćmy w zakresie stosowania kaset do tychże aparatów. "Zalecenia", co należy podkreślić, nie stanowią obowiązujących norm czy przepisów w zakresie stosowania ww. sprzętu przez szpitale w Polsce, mają wyłącznie charakter pewnych wytycznych, wskazówek, a nie wiążących zasad. Już sama ta okoliczność powoduje, że pytanie o "bezwzględne przestrzeganie" przez Szpital wskazanych zaleceń stanowi istotną niekonsekwencję, a zarazem nosi w sobie pewien walor ocenny odnośnie postępowania Szpitala w tym zakresie. Nie jest to, zdaniem Sądu, pytanie o informację publiczną, a więc o fakty bądź dane dotyczące sprawy publicznej, lecz o wewnętrzny sposób postępowania Szpitala w zakresie stosowania ww. aparatów (kaset do tychże aparatów), którego owe "zalecenia" producentów w istocie nie mogą determinować. To samo dotyczy ostatniego z pytań zawartych w punkcie 1 wniosku o ewentualny inny system wykorzystywania kaset.

Również drugie spośród pytań zawartych w punkcie 1 wniosku nie dotyczy informacji publicznej. Odnosi się ono do oceny, czy określona praktyka stosowania kaset w innym systemie nie zwiększa ryzyka pacjenta w związku z obniżeniem poziomu sterylności zabiegu. Jak już wyżej podniesiono, ugruntowany jest w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, iż aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, musi się odnosić do sfery faktów (por. wyroki NSA: z dnia 21 czerwca 2012r., sygn. akt: I OSK 736/12; z dnia 27 marca 2012 r. sygn. akt: I OSK 156/12; z dnia 9 grudnia 2010 r. sygn. akt: I OSK 1797/10; publ. j.w.). Wykładnia przepisów prawa, jak też ocena ich zastosowania, czyli swego rodzaju opinia, nie stanowi informacji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt: I OSK 2014/12; publ. j.w.). Wobec tego pytanie o ocenę, czy praktyka działania określonego podmiotu jest prawidłowa oraz czy może rodzić określone skutki, nie jest pytaniem o fakt, a zatem nie stanowi informacji publicznej. Również w niniejszej sprawie pytanie o ewentualne zwiększenie ryzyka pacjenta w związku z określoną praktyką Szpitala nie jest pytaniem o informację publiczną, lecz pytaniem o ocenę, która nie mieści się w zakresie przedmiotowym art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Pogląd ten pozostaje aktualny w stosunku do pytań zawartych w punktach 2 i 3 wniosku odpowiednio: "Jeżeli nie, to proszę o podanie informacji, czy nierespektowanie wytycznych PTO nie naraża pacjenta na dodatkowe ryzyko związane z przeprowadzanym u danego pacjenta zabiegiem usunięcia zaćmy?" oraz "Jeżeli nie, to proszę o podanie informacji czy podawanie leku w inny sposób, niż wynika to z Charakterystyki Produktu Leczniczego nie naraża pacjenta na dodatkowe ryzyko związane z podaniem leku wbrew zaleceniom producenta?". Są to również pytania o ocenę, nie zaś o fakty bądź dane dotyczące sprawy publicznej.

Z powyższych względów Dyrektor Szpitala nie był zobowiązany do udostępnienia wymienionych powyżej informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Odpowiedzi nie ww. pytania nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p., nie odnoszą się bowiem do sprawy publicznej. Nie został zatem spełniony zakres przedmiotowy ustawy.

W konsekwencji Dyrektor Szpitala nie mógł popaść w stan bezczynności na gruncie ww. ustawy. Tym samym brak było podstaw do zobowiązania Dyrektora Szpitala do rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2016 r. w oparciu o art. 149 § 1 pkt 1 u.d.i.p., o co wnosił skarżący. Brak było również podstaw do przyznania na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 10.000 zł w oparciu o art. 149 § 2 u.d.i.p., bowiem przepis ten znajduje zastosowanie tylko w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd oddalił skargę w zakresie wskazanym w punkcie 1 sentencji wyroku na zasadzie art. 151 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Oznacza to, że odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość podmiotową (tożsamość stron) oraz tożsamość przedmiotową (tożsamość sprawy) wydany został prawomocny wyrok (A. Kabat, Skarga, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2009 r.). Dla sądu badającego istnienie przesłanki wymienionej w ww. przepisie, wiążący jest stan rzeczy w dacie wniesienia skargi.

W ocenie Sądu powyższa przesłanka zaistniała w stosunku do wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2016 r. w części dotyczącej punktów 2 i 3 wniosku, które odnoszą się do stosowania leku [...], za wyjątkiem ww. pytań dotyczących oceny ewentualnego narażenia "pacjenta na dodatkowe ryzyko" wobec nierespektowania wytycznych PTO oraz zaleceń producenta zawartych w Charakterystyce Produktu Leczniczego.

Mianowicie, wyrokiem z dnia 18 marca 2016 r. o sygn. akt II SAB/Wa 1165/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. S. na bezczynność Dyrektora Szpitala w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2015r., uznając skargę za nieuzasadnioną w całości.

Przedmiotem wniosku były m.in. następujące pytania: "(5) jeżeli lek [...] nie jest podawany w Państwa Szpitalu do każdej operacji usunięcia zaćmy, zgodnie z obowiązującymi wytycznymi Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, to proszę o podanie informacji, w jakich przypadkach lek ten jest podawany Pacjentom w Państwa Szpitalu; (6) jeżeli lek [...] nie jest podawany zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, czyli 1 fiolka dla jednego Pacjenta, to proszę o podanie informacji w jaki sposób lek ten jest podawany Pacjentom w Państwa Szpitalu".

Motywując podjęte rozstrzygnięcie, Sąd stwierdził, że informacje zawarte we ww. wniosku z dnia [...] lipca 2015 r., skoncentrowane na danych liczbowych, dotyczące leczenia zaćmy przez Szpital przy zastosowaniu aparatury określonej firmy, sposobu dawkowania określonego leku oraz soczewek danych firm, nie stanowią informacji publicznej, w związku z czym niniejszy wniosek nie spełnia kryterium przedmiotowego. Sąd wskazał, że metody leczenia stosowane w danej placówce leczniczej nie mogą stanowić informacji publicznej, gdyż nie wchodzą w zakres żadnej z przykładowych kategorii informacji publicznej, wskazanych w art. 6 u.d.i.p., ponieważ istotą leczenia jest indywidualne podejście do każdego pacjenta. Zatem wszystkie objęte wnioskiem informacje stanowią w istocie informacje o sposobie leczenia przez Szpital zaćmy: przy zastosowaniu aparatury firmy [...] (pkt 1 - 4 wniosku); sposobu dawkowania leku [...] (pkt 5 - 6 wniosku), przy zastosowaniu soczewek określonych firm i modeli (pkt 7 wniosku). Ponadto Sąd zauważył, że sposób sformułowania pytań we wniosku z dnia [...] lipca 2015 r. (zawężenie go do określonej firmy produkującej aparaturę, odniesienie do określonego leku, skierowanie wniosku do danej placówki leczniczej) nie wskazuje, aby zapytanie dotyczyło standardów leczenia zaćmy w Polsce. Sąd podkreślił, iż ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może służyć do bezpłatnego badania rynku dla potrzeb określonych producentów sprzętu medycznego, protetycznego oraz lekarstw, w związku z czym pytania zawarte w ww. wniosku nie mają cech informacji publicznej.

Powyższy wyrok WSA w Warszawie stał się prawomocny od dnia 4 czerwca 2016 r.

W ocenie tutejszego Sądu pytania zawarte w punktach 5 i 6 wniosku z dnia [...] lipca 2015 r., pomimo nieznacznie innego ich sformułowania, dotyczą tych samych informacji, które zawarte są w pytaniach punktów 2 i 3 wniosku z dnia [...] maja 2017 r. Odpowiedzi na te pytania również dotyczą sposobu podawania i dawkowania leku [...] w odniesieniu do wytycznych Polskiego Towarzystwa Okulistycznego oraz zaleceń producentów wynikających z Charakterystyki Produktu Leczniczego i praktycznie nie niosą w sobie innych treści w stosunku do pytań zawartych w poprzednim wniosku z dnia [...] lipca 2015 r.

W kontrolowanej sprawie we wskazanym wyżej zakresie występuje zatem tożsamość przedmiotowa i podmiotowa.

Z tych względów zaistniała podstawa od odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej w zakresie wskazanym w punkcie 2 sentencji wyroku w oparciu o art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.

Końcowo już tylko odnosząc się do argumentacji podniesionej w odpowiedzi na skargę Sąd zauważa, że rozważania dotyczące charakteru informacji publicznej (prosta czy przetworzona) oraz przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.) mają znaczenie wyłącznie wówczas, gdy wniosek o udostępnienie informacji dotyczy informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w kontrolowanej sprawie. Podobnie kwestię ograniczenia uprawnienia w dostępie do informacji publicznej na gruncie art. 5 u.d.i.p. można rozważać wyłącznie wtedy, gdy wnioskowana informacja posiada walor informacji publicznej. W przypadku stwierdzenia przez adresata wniosku, że informacja publiczna nie może być udostępniona z przyczyn wskazanych w art. 5 u.d.i.p., właściwą formą załatwienia wniosku jest wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w oparciu o art. 16 ust. 1 w związku z art. 17 u.d.i.p.

Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Odrzucając skargę w pozostałej części Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jak w punkcie 2 sentencji.