Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1228/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-02-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: przyznano koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: Art. 250 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Par. 22
journal: Dz.U. 2015 poz 1805
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.
article: Par. 16, par. 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c, par. 2  ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego L. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 października 2015 r. sygn. akt. III SA/Kr 1228/14 w sprawie ze skargi K. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 maja 2015 r. nr [...] z dnia 7 maja 2015r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przyznać z sum budżetowych pozostających do dyspozycji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie radcy prawnemu L. K. wykonującej zawód w Kancelarii Radcy Prawnego przy ul. [...] w M kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 października 2015 r. sygn. akt. III SA/Kr 1228/14, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Ustanowiony dla skarżącego radca prawny wyznaczony przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w osobie mecenas L. K. w piśmie datowanym na dzień 23.12.2015 r. które do tutejszego wojewódzkiego sądu administracyjnego wpłynęło dnia 29.12.2015 r. wniosła o przyznanie kosztów nieopłacanej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu tytułem sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wedle norm przepisanych. Oświadczyła, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Przedłożyła sporządzoną przez siebie opinię oraz dowód jej nadania na adres skarżącego.

W związku z brakiem uzasadnionego przypadku (w rozumieniu przepisu art. 250 §2 ppsa) akta sprawy zostały skierowane do Referendarza Sądowego do rozpoznania wniosku o przyznanie wynagrodzenia za sporządzoną opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (vide: zarządzenie z 29.01.2016 r.; zarządzenie z 03.02.2016 r. zarządzenie z 10.02.2016 r.)

Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje:

Stosownie do treści powołanego wyżej art. 250 §1 ppsa, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zasady te od dnia 1 stycznia 2016 r. precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1805). Zamieszczony w tym rozporządzeniu przepis przejściowy przewiduje, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji (§22). Opierając się na założeniach logiki formalnej wynikającej z argumentacji a fortiori przyjąć należy, że skoro w myśl powołanego przepisu do spraw wszczętych i niezakończonych stosuje się przepisy dotychczasowe, to tym bardziej do spraw wszczętych i prawomocnie zakończonych zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.). Wskazują na to bowiem wyniki wnioskowania a maiore ad minus. Równocześnie trzeba pamiętać, że sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest czynnością o specyficznym charakterze prawnym (szerzej G. Karcz, glosa do postanowienia NSA z 30.06.2006 r. II FZ 353/2006 Lex/el. 2009).

Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach niniejszej sprawy oświadczenie zostało złożone przez radcę prawnego.

W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis §14 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez radcę prawnego aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje radcy prawnemu który prowadził sprawę w l instancji opłata w wysokości 120 zł stosownie do §14 ust. 2 pkt. 2 lit. b. w związku z pkt. 1 lit. c) powołanego rozporządzenia.

Z uwagi na fakt, że w realiach rozstrzyganego przypadku, sprawy zostały połączone do

wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia (k. 129) ustalona opłata ulega zwielokrotnieniu do kwoty 240 zł (z wyliczenia 120x2=240). Zdaniem NSA sprawy te nie mogą być traktowane jak sprawa pojedyncza (por. wyrok NSA z 6.11.2009 r. l OSK 392/09 oraz postanowienie WSA w Krakowie z 30.03.2010 r. III SA/Kr 635/08) gdyż połączenie oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia nie oznacza, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną nową sprawę a tylko jest podyktowane względami technicznymi oraz ekonomią procesową. To zaś nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności oraz nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami (por. H. Knysiak-Molczyk komentarz do art. 111 Lex Polonica oraz wyrok NSA z 1.04.2010 r. II OSK 2060/09 a także postanowienie NSA z 10.06.2008 r. II FZ 231/08).

Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.