Uchwała Trybunału Konstytucyjnego, sygn. akt W 7/95
Trybunał Konstytucyjny
Data orzeczenia: 1995-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Telekomunikacja
Powołane przepisy: article: art. 13
journal: Dz.U. 1991 nr 109 poz. 470
law: Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 października 1991 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym.
article: art. 42, art. 68-69, art. 83
journal: Dz.U. 1990 nr 67 poz. 398
law: Ustawa z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
article: art. 29 ust. 5
journal: Dz.U. 1992 nr 84 poz. 426
law: Ustawa Konstytucyjna z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym.
article: art. 63 ust. 3
journal: Dz.U. 1993 nr 7 poz. 34
law: Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji.
Teza: 1. Art. 42 ust. 1 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej /Dz.U. 1990 nr 67 poz. 398; zm. Dz.U. nr 79 poz. 465, Dz.U. 1993 nr 45 poz. 205/ uprawnia Państwową Komisję Wyborczą do badania, czy kandydat na Prezydenta spełnia warunki określone w art. 29 ust. 5 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 84 poz. 426 ze zm./. Warunki te nie obejmują stałego zamieszkiwania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej conajmniej od 5 lat.

2. Kompetencja Przewodniczącego Komitetu do Spraw Radia i Telewizji, o której jest mowa w art. 83 ust. 2 ustawy o wyborze Prezydenta, jako objęta zakresem administracji państwowej na podstawie art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji /Dz.U. 1993 nr 7 poz. 34 ze zm./, przeszła do właściwości Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.

Ponadto Trybunał Konstytucyjny postanowił odmówić ustalenie powszechnie obowiązującej wykładni art. 68 ust. 4 ustawy o wyborze Prezydenta ze względu na to, że zawarta we wniosku wątpliwość jest uregulowana treścią art. 69 ust. 2 w związku z art. 68 ust. 3 tej ustawy.

TEZY

1. Art. 42 ust. 1 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej /Dz.U. 1990 nr 67 poz. 398; zm. Dz.U. nr 79 poz. 465, Dz.U. 1993 nr 45 poz. 205/ uprawnia Państwową Komisję Wyborczą do badania, czy kandydat na Prezydenta spełnia warunki określone w art. 29 ust. 5 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 84 poz. 426 ze zm./. Warunki te nie obejmują stałego zamieszkiwania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej conajmniej od 5 lat.

2. Kompetencja Przewodniczącego Komitetu do Spraw Radia i Telewizji, o której jest mowa w art. 83 ust. 2 ustawy o wyborze Prezydenta, jako objęta zakresem administracji państwowej na podstawie art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji /Dz.U. 1993 nr 7 poz. 34 ze zm./, przeszła do właściwości Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.

Ponadto Trybunał Konstytucyjny postanowił odmówić ustalenie powszechnie obowiązującej wykładni art. 68 ust. 4 ustawy o wyborze Prezydenta ze względu na to, że zawarta we wniosku wątpliwość jest uregulowana treścią art. 69 ust. 2 w związku z art. 68 ust. 3 tej ustawy.