Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1622/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198, art. 220
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 619/16 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 619/16 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi A. Z. na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 1 czerwca 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 7 czerwca 2017 r., II SAB/Wa 619/16, na podstawie art. 234 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") wezwał A. Z. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z 20 stycznia 2017 r. Postanowienie zostało wydane w wyniku sprzeciwu skarżącego na zarządzenie referendarza sądowego, nakładające obowiązek uiszczenia tej opłaty kancelaryjnej. Postanowienie zostało wydane w wyniku sprzeciwu skarżącego z 30 marca 2017 r. na zarządzenie referendarza sądowego z 17 marca 2017 r., nakładające obowiązek uiszczenia tej opłaty kancelaryjnej.

Pismem z 29 czerwca 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. Postanowieniem z 23 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne, przyjmując że na postanowienie wydane na skutek sprzeciwu zażalenie nie przysługuje. Na postanowienie o odrzuceniu zażalenia skarżący pismem z 11 września 2017 r. wniósł zażalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 września 2017 r., II SAB/Wa 619/16, A. Z. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z 23 sierpnia 2017 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z 7 czerwca 2017 r. wydanego w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku – w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Kwotę wpisu ustalono w wysokości 100 zł w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył A. Z. domagając się jego uchylenia w całości i rozpoznania zażalenia bez konieczności uiszczania wpisu. Zdaniem skarżącego zażalenie jest wolne od wpisu zgodnie z art. 220 § 4 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 214 § 1 p.p.s.a. istnieje konieczność ponoszenia kosztów sądowych przez osobę wnoszącą do sądu pismo podlegające opłacie. Stosownie zaś do art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, do których należy również zażalenie, pobiera się wpis. Zatem również zażalenie będące przedmiotem obecnego sporu podlega opłacie.

Podkreślić należy, że art. 220 § 4 p.p.s.a. stanowi jednostkę redakcyjną wchodzącą w skład art. 220 p.p.s.a. i podlega interpretacji z uwzględnieniem tego kontekstu systemowego. Reguluje on konsekwencje zaniechania uiszczenia przez stronę wnoszącą pismo wymaganej opłaty. W takim przypadku sąd, co do zasady, pozostawia pismo bez rozpoznania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Natomiast w przypadku takich pism, jak skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, sąd orzeka o ich odrzuceniu (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Odrzucenie to następuje zatem w efekcie zaniechania uiszczenia wpisu od tych środków prawnych i takich sytuacji dotyczy zwolnienie przedmiotowe uregulowane w art. 220 § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w art. 220 § 3 p.p.s.a, wolne jest od wpisu. Wolne od wpisu, tak jak stanowi art. 220 § 3 i § 4 p.p.s.a, są zażalenia na postanowienia sądu o odrzuceniu środków prawnych, jeżeli przyczynę stanowił brak uiszczenia należnego wpisu (por. postanowienie NSA z 26 października 2005 r., I OZ 1096/05).

W niniejszej sprawie nie doszło jednak do odrzucenia zażalenia z 29 czerwca 2017 r. ze względu na zaniechanie uiszczenia opłaty, lecz ze względu na jego niedopuszczalność. Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu z takiej przyczyny nie jest objęte zwolnieniem na podstawie art. 220 § 4 p.p.s.a. i w konsekwencji argumentacja podana w zażaleniu nie była skuteczna. Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia jako niedopuszczalnego podlega opłacie, a jego wysokość została w sprawie ustalona prawidłowo

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.