Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 249/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku E. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z [...] marca 2016 r. (data złożenia skargi bezpośrednio w organie) E. K. (zwana dalej: skarżąca), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej

i poprzedzającej ją decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając wniosek podała, iż zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, zatwierdza projekt budowlany i udziela pozwolenia na budowę, która doprowadzić może w przyszłości do katastrofy budowlanej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadą postępowania sądowoadministracyjnego, ustaloną w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Ustawodawca uregulował jednakże instytucję wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jako środek tymczasowej ochrony sądowej

w sprawach administracyjnych. Stosownie do przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W analizowanym przepisie chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, albo przez przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno prawne, jak i faktyczne. Rodzaj i zakres wystąpienia tych skutków musi być oceniony na podstawie obowiązującego prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znalazła się strona obciążona obowiązkami określonymi w decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2008 r., sygn. akt II GZ 139/08).

Przechodząc do rozstrzygnięcia kwestii wstrzymania wykonania decyzji

o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, wskazać

w pierwszej kolejności należy, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego popartego materiałem dowodowym, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.

Dokonując oceny złożonego wniosku w okolicznościach przedmiotowej sprawy, Sąd uznał, że brak jest uzasadnienia dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca (korzystająca z profesjonalnej pomocy) nie uprawdopodobniła, iż zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, bowiem nie wskazała żadnych okoliczności, które dawałyby podstawę do przyjęcia, iż w realiach tej konkretnej sprawy zachodzi po stronie skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Lakoniczne wskazanie, że realizacja inwestycji zgodnie z udzieloną decyzją o pozwoleniu na budowę, może doprowadzić

w przyszłości do katastrofy budowlanej, nie jest wystarczające.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek, co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienia NSA: z 17 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1273/12, z 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 497/12, z 22 czerwca 2012 r., sygn. akt I GZ 106/12, z 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OZ 664/12).

Niezależnie od powyższego wskazać należy, że ryzyko związane

z rozpoczęciem realizacji inwestycji obciąża inwestora, bowiem inwestor, podejmując czynności w trakcie trwania postępowania sądowoadministracyjnego, będzie musiał liczyć się z tym, że w razie ewentualnego uchylenia decyzji będzie zobligowany na własny koszt przywrócić stan poprzedni (por. postanowienie NSA z 16 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OZ 271/15).

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.