Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2044/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6259 Inne o symbolu podstawowym 625
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Administracji i Cyfryzacji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] sierpnia 2013 r. upoważnieni pracownicy Centrum Obsłufgi Finansowej Poczty Polskiej S.A. przeprowadzili kontrolę wykonania obowiązku rejestracji odbiorników radiowych i telewizyjnych w lokalu przy ul. H. [...] w K.. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono posiadanie w lokalu [...] niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych. Jako właściciela lokalu, w którym

przeprowadzono kontrola ustalono T. K. - prowadzącego działalność gospodarczą K..

Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] nałożył na T. K. opłatę za używanie dwudziestu pięciu niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych w kwocie 13.987,5 złotych.

W wyniku wniesionego przez T. K. odwołania od powyższej decyzji, Minister Administracji i Cyfryzacji decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A., z dnia [...] grudnia 2013 r.

Pismem z dnia 3 marca 2014 r. T. K. i T. K. wnieśli wspólnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] lutego 2014 r., wskazując, że ich działalności prowadzone są niezależnie w dwóch budynkach znajdujących się obok siebie na posesji przy ul H. [...] w K., w związku z czym wnoszą o wystawienie oddzielnych decyzji dla każdej z firm.

Skarga T. K. i T. K. została zarejestrowana pod sygn. VI SA/Wa 1202/14.

Zarządzeniem z dnia 15 maja 2014 r. Sąd zwrócił się do T. K. i T. K. o udzielenie w terminie 7 dni informacji dotyczących prowadzonej działalności K., w szczególności czy jest ona prowadzona w formie spółki cywilnej, a jeżeli tak, o przedłożenie Sądowi kopii dokumentów dotyczących umowy spółki.

W odpowiedzi T. K. i T. K. wskazał, że nie prowadzą działalności w formie spółki, lecz każdy z nich prowadzi odrębną działalność gospodarczą pod nazwą K..

Zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2014 r. skarga T. K. została wyłączona ze sprawy VI SA/Wa 1202/14 i następnie zarejestrowana pod nową sygnaturą VI SA/Wa 2044/14.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga T. K. podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2 powołanego artykułu).

Kryterium "interesu prawnego", na którym oparta jest legitymacja skargowa, ma charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością organu administracji. Innymi słowy, interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 1996r., sygn. akt II SA 74/96, LexPolonica nr 314238, ONSA 1997, nr 2, poz. 89). Interes prawny istnieje wtedy, kiedy można wskazać przepis prawa materialnego, z którego można wywieść dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki. W orzecznictwie podkreśla się przy tym, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (por. wyr. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 1984r., sygn. akt I SA 1748/83, LexPolonica nr 332569).

W rozpatrywanej sprawie T. K. w żaden sposób nie wykazał, że zaskarżona decyzja narusza jego interes prawny. Skarżący wskazał, że prowadzi odrębną działalność gospodarczą w budynku przy ul. H. [...] w K., który to budynek sąsiaduje z budynkiem, w którym stwierdzono posiadanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych. Należy zauważyć, że zaskarżona decyzja nie stanowi o prawach i obowiązkach T. K., a zatem nie wpływa na jego sytuację prawną. Należy zatem uznać, że skarżący ma jedynie interes faktyczny we wniesieniu skargi. Przez interes faktyczny należy rozumieć sytuację, w której dany podmiot nie może poprzeć przepisami prawa materialnego swojego zainteresowania sprawą. Osoba taka nie ma przymiotu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Zaskarżona decyzja Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] lutego 2014 r. ustaliła opłatę za używanie niezarejestrowanych odbiorników tylko wobec T. K. - jako właściciela lokalu, w którym przeprowadzono kontrolę. T. K. nie był stroną tego postępowania, w związku z czym nie mógł wnieść skargi do Sądu na ww. decyzję.

Mając powyższe na względzie skargę T. K. należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.