Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 158/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 1 i par 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie uznania zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. D.Cz.


UZASADNIENIE

W dniu 2 listopada 2017r. S.K. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie uznania zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. wniósł o odrzucenie skargi, z powodu jej niedopuszczalności.

Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2018r. sygn. akt II SA/Sz 1398/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie stwierdził swą niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę celem rozpoznania i rozstrzygnięcia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne,

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu.

Przedmiotem skargi w niniejszej jest postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie wierzyciela – Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. z dnia [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie uznania zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione. Z treści powołanego powyżej art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. wyraźnie wynika, że przepis ten wyłącza możliwość wniesienia skargi na postanowienie, którego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że z akt sprawy wynika, że skarżący zgłosił zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, o których mowa w art. 33 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz. 1201 ze zm.), dalej u.p.e.a. W konsekwencji, zgodnie z art. 34 § 1 i 1a u.p.e.a., warunkiem wydania w tym zakresie postanowienia przez organ egzekucyjny było zajęcie stanowiska przez wierzyciela. Postanowienie zawierające stanowisko wierzyciela w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym wydaje się w ramach współdziałania organów, o którym mowa w art. 106 § 1 K.p.a. i ma charakter wiążący dla organu egzekucyjnego. Działając w tym trybie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. postanowieniem z dnia [...] uznał zarzuty zgłoszone przez skarżącego za nieuzasadnione. Następnie, na skutek zażalenia od powyższego postanowienia, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Powyższe postanowienie jest ostateczne i zgodnie z zawartym w nim pouczeniem nie przysługuje na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Z treści cyt. art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że postanowienie to nie podlega zaskarżeniu, ponieważ jego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów. Nie oznacza to jednak, że postanowienie to nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Jak już bowiem wspomniano, po zajęciu stanowiska przez wierzyciela, postanowienie w przedmiocie zgłoszonych zarzutów wydaje organ egzekucyjny (art. 34 § 4 u.p.e.a.). Od postanowienia tego stronie służy zażalenie (art. 34 § 5 u.p.e.a.). Skargę do sądu administracyjnego wnosi się dopiero od postanowienia wydanego na skutek wniesienia przez stronę wspomnianego zażalenia. Jest to bowiem "postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym", o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Wówczas dopiero sąd administracyjny, kierując się art. 134 § 1 i art. 135 § 1 p.p.s.a., poddaje merytorycznej ocenie stanowisko wierzyciela w ramach kontroli sądowoadministracyjnej postanowienia wydanego przez organ egzekucyjny w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, jako niedopuszczalną.

D.Cz.