Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 361/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 148 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 106 par. 3 i par. 5, art. 113 par. 1, art. 134 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Łuczaj sędzia NSA Małgorzata Stahl sędzia del. WSA Grzegorz Czerwiński (spr.) Protokolant Karolina Kubik po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2010 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 października 2008 r. sygn. akt II SA/Kr 545/08 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania oddala skargę kasacyjnę.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 13 października 2008 roku, sygn. akt II SA/Kr 545/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. K.

na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] marca 2008 roku, Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania.

Powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zapadł w następującym stanie faktycznym.

Decyzją z dnia [...] marca 2005 roku, Nr [...] Wójt Gminy Tarnów

po rozpoznaniu wniosku H. K. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na:

1. budowie zjazdu z drogi powiatowej działka nr [...] na działki nr [...] i [...]

w miejscowości Nowodworze;

2. budowie miejsc parkingowych – (około 18 miejsc) na działkach nr [...]

i [...] w miejscowości Nowodworze;

3. przebudowie istniejącej infrastruktury technicznej na działkach nr [...]

i [...] w miejscowości Nowodworze.

Pismem z dnia 5 marca 2007 roku M. K. reprezentowany przez ojca M. K. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji.

W uzasadnieniu wniosku stwierdził, że jest właścicielem sąsiedniej działki

o nr ew. [...] i nie brał udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji.

W uzasadnieniu wniosku zawarte zostało też stwierdzenie, że o tym, że wydana została decyzja o warunkach zabudowy "dowiedzieliśmy się dopiero po otrzymaniu decyzji Starostwa Powiatowego w Tarnowie Nr [...] z dnia [...] listopada 2006 roku, którą to decyzją zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę H. K.."

Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2007 roku, Nr [...] Wójt Gminy Tarnów wznowił postępowanie w sprawie zakończonej własną decyzją z dnia [...] marca 2005 roku, Nr [...]. Jako podstawę prawną wznowienia wskazał art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a.

W uzasadnieniu postanowienia Wójt Gminy stwierdził, że nową istotną dla sprawy okolicznością było ustalenie strony postępowania, to jest M. K.. Korespondencja w postępowaniu o wydanie warunków zabudowy odbierana była przez J. K. jako pełnomocnika M. K. i organ administracji uważał, że korespondencja ta była doręczana prawidłowo.

Decyzją z dnia [...] maja 2007 roku, Nr [...] Wójt Gminy Tarnów odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej własną decyzją z dnia [...] marca 2005 roku, Nr [...].

W uzasadnieniu decyzji Wójt stwierdził, że M. K. zwrócił się o wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 145 § 4 k.p.a., to jest z powodu niebrania udziału w postępowaniu bez własnej winy. Wójt stwierdził również, że korespondencja w sprawie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy była kierowana na adres wymieniony w ewidencji gruntów, a M. K. nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku poinformowania o zmianie adresu, o czym stanowi art. 41 § 1 k.p.a.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył działający przez pełnomocnika M. K. podnosząc zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz zarzut naruszenia art. 7 k.p.a., art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 roku, Nr SKO-I-7334/908/171/2007 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie uchyliło decyzję Wójta Gminy Tarnów i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium stwierdziło, że organ pierwszej instancji wydał dwa sprzeczne ze sobą rozstrzygnięcia. Najpierw postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2007 roku wznowił postępowanie, a następnie decyzją z dnia [...] maja 2007 roku odmówił wznowienia postępowania. Kolegium wskazało również, że organ pierwszej instancji wznowił postępowanie, nie dokonując analizy, czy podanie o wznowienie postępowania zostało złożone w terminie. Zgodnie z treścią art. 148 § 2 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania należy złożyć w ciągu jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Z treści wniosku wynika, że pełnomocnik wnioskodawcy dowiedział się o decyzji z dnia [...] marca 2005 roku po otrzymaniu decyzji Starosty Powiatowego w Tarnowie z dnia [...] listopada 2006 roku. Wniosek o wznowienie postępowania wpłynął natomiast w dniu 7 marca 2007 roku. Kolegium stwierdziło, że jeśli okaże się, iż podanie o wznowienie postępowania złożone zostało po terminie, wówczas koniecznym będzie umorzenie wznowionego postępowania.

Decyzją z dnia [...] pażdziernika 2007 roku, Nr 23/07 Wójt Gminy Tarnów umorzył postępowanie zakończone własną ostateczną decyzją z dnia [...] marca 2005 roku, Nr [...].

W uzasadnieniu decyzji Wójt Gminy stwierdził, że M. K. dowiedział się o decyzji z dnia [...] marca 2005 roku po otrzymaniu decyzji Starosty Powiatowego w Tarnowie z dnia [...] listopada 2006 roku. Decyzja ta została mu doręczona w dniu 27 listopada 2006 roku, natomiast podanie o wznowienie postępowania złożone zostało w dniu 6 marca 2007 roku, to jest po upływie terminu przewidzianego w art. 148 § 1 k.p.a.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył M. K. działając przez pełnomocnika radcę prawnego A. T..

W odwołaniu podniesiony został zarzut, że M. K. dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania pod koniec lutego 2007 roku. Organ administracji nie ustalił, kiedy faktycznie W. K. dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia.

Decyzją z dnia 12 grudnia 2007 roku, Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie uchyliło decyzję Wójta Gminy Tarnów z dnia [...] października 2007 roku i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że powodem uchylenia decyzji jest jej niedoręczenie pełnomocnikowi M. K. – W. K..

Decyzją z dnia [...] 2008 roku, Nr [...] Wójt Gminy Tarnów umorzył postępowanie zakończone własną ostateczną decyzją z dnia [...] marca 2005 roku, Nr [...].

W uzasadnieniu decyzji Wójt Gminy stwierdził, że M. K. dowiedział się o decyzji z dnia [...] marca 2005 roku po otrzymaniu decyzji Starosty Powiatowego w Tarnowie z dnia [...] listopada 2006 roku. Decyzja ta została mu doręczona w dniu 27 listopada 2006 roku, natomiast podanie o wznowienie postępowania złożone zostało w dniu 6 marca 2007 roku, to jest po upływie terminu przewidzianego w art. 148 § 1 k.p.a.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył, działając pełnomocnika M. K. podnosząc zarzut, że Wójt nie wykonał wskazań zawartych w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2007 roku. Nie przeprowadzono postępowania wyjaśniającego oraz postępowania dowodowego.

Decyzją z dnia [...] marca 2008 roku, Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Tarnów z dnia [...] 2008 roku, Nr [...].

W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że we wniosku o wznowienie postępowania złożonym przez pełnomocnika M. Kruka pełnomocnik wyraźnie stwierdził, że "o tym, że została wydana decyzja o warunkach zabudowy tych wszystkich działek dowiedzieliśmy się dopiero po otrzymaniu decyzji Starostwa Powiatowego w Tarnowie Nr [...] z dnia [...] listopada 2006 roku. Skoro, w ocenie Kolegium, pełnomocnik wnioskodawcy wyraźnie określił, w jakim momencie dowiedział się o decyzji o warunkach zabudowy, to niezbędnym było ustalenie daty, w której doręczona została decyzja Starosty Powiatowego w Tarnowie Nr [...] z dnia [...] listopada 2006 roku. W wyniku podjętych czynności ustalono, że decyzja ta została odebrana przez matkę M. K. – U. K. w dniu 27 listopada 2006 roku. Od tej daty, zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego należy liczyć termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Termin określony w art. 148 § 2 k.p.a. minął więc w dniu 28 grudnia 2006 roku. Tymczasem wniosek o wznowienie postępowania sporządzony w dniu 5 marca 2007 roku wpłynął do organu administracji w dniu 7 marca 2007 roku. W sytuacji, gdy postępowanie zostało wznowione mimo braku podstaw, postępowanie to powinno być umorzone.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożył M. K. działając przez pełnomocnika W. Korka. Skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 148 § 1 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, iż termin do złożenia podania o wznowienie postępowania należy liczyć od daty, w której mógłby on otrzymać decyzję Starosty Powiatu Tarnowskiego z dnia [...] listopada 2006 roku. Nadto podniesiony został zarzut naruszenia art. 138 § 1 k.p.a. Zdaniem pełnomocnika skarżącego w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji podnoszony był zarzut naruszenia przepisów k.p.a. co do zasad ogólnych i szczególnych dotyczących dowodów, nieprzeprowadzenia żadnego postępowania dowodowego, niepoinformowania strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy.

Zdaniem pełnomocnika skarżącego, nieprawdziwe jest stwierdzenie, że o wydaniu decyzji z dnia [...] marca 2005 roku dowiedział się w dniu 11 marca 2005 roku, podczas gdy miało to miejsce faktycznie w lutym i marcu 2007 roku w czasie zapoznawania się z aktami sprawy.

Pełnomocnik skarżącego podniósł również zarzut, że aktualnie prowadzone jest postępowanie karne przez Prokuraturę Rejonową w Tarnowie o sygn. akt [...] pozostające w ścisłym związku ze złożoną skargą.

W piśmie z dnia 9 października 2008 roku, działający jako pełnomocnik skarżącego radca prawny podniósł zarzut nieprzeprowadzenia dowodów, które miały wykazać, iż istnieją podstawy do wznowienia postępowania. Nadto podniesiony został zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. i art. 40 k.p.a. poprzez niezawiadomienie pełnomocnika skarżącego o zakończeniu postępowania w sprawie wznowienia postępowania, co uniemożliwiło mu złożenie wniosków dowodowych oraz podniesienie zarzutów przed organem pierwszej instancji.

Nierozpoznanie wniosków dowodowych, zdaniem pełnomocnika skarżącego stanowiło rażące naruszenie art. 7 k.p.a. Stałe i bezpodstawne powtarzanie, że dowiedzenie się o decyzji objętej wnioskiem o wznowienie nastąpiło w listopadzie 2006 roku jest rażącym naruszeniem art. 7 k.p.a. i art. 10 § 1 k.p.a., gdyż nie przeprowadzono na tę okoliczność żadnych dowodów, a w szczególności zeznań W. K., który przeprowadzenia takiego dowodu się domagał.

Pełnomocnik skarżącego podniósł również, że postępowanie karne toczy się w sprawie przekroczenia przez H. K. uprawnień wynikających z udzielonego jej pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo to nie upoważniało H. K. do potwierdzenia otrzymania decyzji o warunkach zabudowy.

Na rozprawie w dniu 13 października 2008 roku pełnomocnik skarżącego wniósł o zawieszenie postępowania sądowego z uwagi na toczące się wskazane wyżej postępowanie karne.

Wyrokiem z dnia 13 października 2008 roku, sygn. akt II SA/Kr 545/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] marca 2008 roku, Nr [...].

W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że istota sprawy sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy wnioskujący o wznowienie postępowania M. K., działający przez pełnomocnika W. K., zachował termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 148 k.p.a. Zdaniem Sądu organy administracji prawidłowo uznały, że skarżący terminu tego nie zachował. Sąd wskazał, iż na rozprawie pełnomocnik skarżącego przyznał, że decyzja Starosty z dnia [...] listopada 2006 roku została doręczona i odebrana przez małżonkę pełnomocnika skarżącego. Pełnomocnik jednocześnie stwierdził, że w decyzji tej była jedyne wzmianka o decyzji zapadłej w dniu [...] marca 2005 roku.

Sąd stwierdził, że strona może składać wnioski dowodowe na każdym etapie postępowania, ale ocena czy wniosek zostanie uwzględniony należy do organu administracji. Nie może być uwzględniony wniosek, który zmierza wyłącznie do spowodowania zwłoki w postępowaniu. Istotna dla sprawy okoliczność, to jest termin dowiedzenia się o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy, ustalona została w oparciu o treść oświadczenia skarżącego. Termin doręczenia decyzji Starosty Powiatowego wynika z dokumentu poświadczającego to doręczenie. Ocena dowodów dokonana przez organy administracji, zdaniem Sądu, nie jest sprzeczna z zasadami logicznego rozumowania oraz z zasadami doświadczenia życiowego.

Wniosek o zawieszenie postępowania sądowego z uwagi na toczące się postępowanie karne, zdaniem Sądu, nie zasługiwał na uwzględnienie. Bez znaczenia dla oceny czy uchybiono terminowi do złożenia podania o wznowienie postępowania jest bowiem kwestia podejmowania przez J. K. bez upoważnienia skarżącego czynności administracyjnych związanych z podziałem działki o nr ew. [...] i [...].

Od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę kasacyjną wniósł M. K., podnosząc następujące zarzuty:

1. naruszenia art. 148 § 2 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na:

a. przyjęciu, iż nie został zachowany wskazany w tym przepisie termin do złożenia podania o wznowienie postępowania przez pełnomocnika skarżącego,

b. niewskazaniu konkretnej daty dowiedzenia się przez pełnomocnika skarżącego o okolicznościach stanowiących podstawą wznowienia;

i w konsekwencji uznaniu, iż brak jest podstaw do wznowienia postępowania.

2. naruszenia art. 134 § 1 w zw. z art. 106 § 3 i § 5 oraz art. 113 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez:

a. zaakceptowanie nieprawidłowego i błędnego stanowiska Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie o nieprzeprowadzeniu dowodów uzupełniających, w szczególności na okoliczność faktycznej daty dowiedzenia się przez skarżącego, działającego przez pełnomocnika, o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] marca 2005 roku,

b. zaakceptowanie naruszenia przez organy administracji art. 40 § 2 k.p.a. i art. 10 § 1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie W. K. jako pełnomocnikowi, a następnie drugiemu pełnomocnikowi radcy prawnemu, możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, możliwości zgłaszania wniosków o uzupełnienie materiału dowodowego w postępowaniu przed organem pierwszej instancji,

3. naruszenia art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że dla rozstrzygnięcia sprawy nie mają znaczenia ustalenia poczynione w toczącej się sprawie karnej.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiony został także zarzut naruszenia art. 7 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego odnośnie do dowiedzenia się przez W. K. o decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna wniesiona przez M. K. nie zasługuje na uwzględnienie.

Za nieuzasadniony uznać należy zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny art. 148 § 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że nie został zachowany termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. O naruszeniu tego przepisu można zasadnie mówić wówczas, gdy nie jest kwestionowany stan faktyczny będący podstawą jego zastosowania, tylko ocena prawna tego stanu faktycznego. Tymczasem z ustalonego przez organy administracji i zaakceptowanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny stanu faktycznego wynika, że od daty dowiedzenia się przez wnoszącego skargę kasacyjną o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] marca 2005 roku, Nr [...] do chwili złożenia wniosku minęło ponad 30 dni. W oparciu o tak ustalony stan faktyczny Sąd stwierdził, że nie został zachowany termin, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. Wnoszący skargę kasacyjną, podnosząc zarzut naruszenia art. 148 § 2 k.p.a. kwestionuje w istocie nie prawidłowość zastosowania tego przepisu, tylko prawidłowość stanu faktycznego, który legł u podstaw jego zastosowania.

Okoliczność, iż nie została wskazana konkretna data dowiedzenia się przez pełnomocnika skarżącego o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia nie ma znaczenia dla oceny prawidłowości wydanego w sprawie wyroku. Zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy w sposób niebudzący wątpliwości pozwala wskazać datę dowiedzenia się przez pełnomocnika wnoszącego skargę kasacyjną o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] marca 2005 roku, Nr [...]. Pełnomocnikowi wnoszącego skargę kasacyjną doręczona została w dniu 27 listopada 2006 roku decyzja Starosty Powiatowego w Tarnowie Nr [...] z dnia [...] listopada 2006 roku. Fakt ten potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru tej decyzji znajdujące się w aktach administracyjnych. W uzasadnieniu decyzji Starosty Powiatowego w Tarnowie Nr [...] z dnia [...] listopada 2006 roku zawarta była informacja o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] marca 2005 roku, Nr [...]. Zdaniem Samorządowe Kolegium Odwoławczego od tej daty należy liczyć 30 dniowy termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] marca 2005 roku, Nr [...]. Wniosek o wznowienie postępowania pełnomocnik wnoszącego skargę kasacyjną sporządził w dniu 5 marca 2007 roku, a do organu administracji wpłynął on w dniu 6 marca 2007 roku.

Nawet gdyby przyjąć, że pełnomocnik wnoszącego skargę kasacyjną nie zapoznał się z treścią decyzji Starosty Powiatowego w Tarnowie Nr [...] z dnia [...] listopada 2006 roku natychmiast po jej otrzymaniu, to okoliczność ta nie ma wpływu na ocenę prawidłowości wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W treści wniosku o wznowienie postępowania pełnomocnik wnoszącego skargę kasacyjną podaje, że wniósł odwołanie od decyzji Starosty Powiatowego w Tarnowie Nr [...] z dnia [...] listopada 2006 roku (k – 30 akt administracyjnych). Termin od wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej wynosi 14 dni od daty jej otrzymania (art. 129 § 2 k.p.a.). Skoro decyzja Starosty Powiatowego w Tarnowie Nr [...] z dnia [...] listopada 2006 roku została pełnomocnikowi wnoszącego skargę kasacyjną doręczona w dniu 27 listopada 2006 roku, to termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 11 grudnia 2006 roku. Pełnomocnik wnoszącego skargę kasacyjną nigdy nie twierdził, że odwołanie to wniósł po terminie. Zakładając najkorzystniejszy dla wnoszącego skargę kasacyjną wariant, to jest, że odwołanie od decyzji Starosty Powiatowego w Tarnowie Nr [...] z dnia [...] listopada 2006 roku wniesione zostało w ostatnim dniu, to jest w dniu 11 grudnia 2006 roku, to pełnomocnik najpóźniej z tym dniem musiał zapoznać się z treścią tej decyzji. Tym samym najpóźniej z tym dniem dowiedział się o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy z dnia z dnia [...] marca 2005 roku, Nr [...]. Informacja o tej decyzji znajdowała się bowiem w uzasadnieniu tej decyzji. Jeżeli jego pełnomocnik dowiedział się o decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] marca 2005 roku, Nr [...] w dniu 11 grudnia 2006 roku, to 30 dniowy termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania upływał w dniu 10 stycznia 2007 roku. Tymczasem wniosek ten został złożony w dniu 6 marca 2007 roku (k – 29 akt administracyjnych), to jest ponad miesiąc po terminie, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a.

Podkreślić należy, iż termin określony w art. 148 § 2 k.p.a. liczony jest od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, a nie od dnia, w którym strona mogła zapoznać się z jej treścią. Po to został ustanowiony 30 dniowy termin, by osoba, która dowiedziała się o wydaniu decyzji w okresie biegu tego terminu mogła zapoznać się z jej treścią i jeśli tego chce podjąć odpowiednie działania.

Za nieuzasadniony uznać należy zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny art. 134 § 1 w zw. z art. 106 § 3 i § 5 oraz art. 113 § 1 p.p.s.a.

Z art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Z art. 106 § 3 p.p.s.a. wynika, że Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.

Z art. 106 § 5 p.p.s.a. wynika, że do postępowania dowodowego, o którym mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a., stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.

Z art. 113 § 1 p.p.s.a wynika, że przewodniczący zamyka rozprawę, gdy sąd uzna sprawę za dostatecznie wyjaśnioną.

Z art. 7 k.p.a. wynika, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego żaden z wymienionych wyżej przepisów nie został przez Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszony. Materiał dowodowy był wystarczający do wydania rozstrzygnięcia i nie istniała potrzeba jego uzupełniania. Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał też, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze słusznie nie przeprowadzało dodatkowych czynności dowodowych. Data dowiedzenia się przez pełnomocnika wnoszącego skargę kasacyjną o istnieniu podstaw do wznowienia postępowania wynikała jednoznacznie ze zgromadzonych już przez organy administracji dowodów. Przeprowadzanie kolejnych dowodów byłoby niczym innym jak tylko przedłużaniem toczącego się postępowania. Wbrew twierdzeniom wnoszącego skargę kasacyjną, sprawa nie była skomplikowana i nie wymagała przeprowadzania rozprawy administracyjnej. O dacie dowiedzenia się przez pełnomocnika wnoszącego skargę kasacyjną o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] marca 2005 roku, Nr [...] można dowiedzieć się wprost z treści wniosku o wznowienie postępowania, co zostało wyżej wskazane. Zbędnym było więc przesłuchiwanie na tę okoliczność M. K. i U. K..

Analiza załączonych do skargi kasacyjnej dokumentów, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w żaden sposób nie podważa okoliczności, iż wniosek o wznowienie postępowania został złożony po terminie określonym w art. 148 § 2 k.p.a. Z pisma z dnia 26 listopada 2007 roku wynika, iż ich autor domagał się przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego na okoliczność daty dowiedzenia się przez pełnomocnika wnoszącego skargę kasacyjną o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] marca 2005 roku, Nr [...]. Należy więc ponownie stwierdzić, iż przeprowadzanie takiego postępowania było zbędne, gdyż okoliczność ta wynikała z już zgromadzonego materiału.

W załączonym do skargi kasacyjnej piśmie z dnia 12 grudnia 2007 roku, skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zawarte zostało stwierdzenie, iż decyzji Starosty Powiatowego w Tarnowie Nr [...] z dnia [...] listopada 2006 roku nie otrzymał W. K. i nie wymieniono go wśród osób, które tę decyzję miały otrzymać. Autor pisma stwierdza także, iż w aktach sprawy brak jest pełnomocnictwa M. K. dla W. K. w okresie od wydania decyzji Starosty Powiatowego w Tarnowie Nr [...] z dnia [...] listopada 2006 roku oraz w okresie poprzedzającym wniosek o wznowienie postępowania (styczeń, luty 2007 roku). Dalej autor pisma twierdzi, że ponieważ W. K. nie mógł działać jako pełnomocnik M. K., to nie posiadał wiedzy o istnieniu decyzji Wójta Gminy Tarnów z dnia [...] marca 2005 roku. Warunkiem tego, czy mógłby posiadać wiedzę, iż taka decyzja istniała, zdaniem autora pisma, byłoby skuteczne doręczenie mu decyzji Starosty Powiatowego w Tarnowie Nr [...] z dnia [...] listopada 2006 roku co, według autora, nie miało miejsca.

Oceniając powyższe argumenty stwierdzić należy, iż po pierwsze to czy W. K. dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia nie zależy od tego czy w dacie dowiedzenia się byłby on pełnomocnikiem M. K., czy też nie. Brak posiadania pełnomocnictwa powodowałby jedynie, że wiedza ta nie powodowałaby rozpoczęcia w stosunku do M. K. biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Po drugie autor pisma, radca prawny, musiał wiedzieć, że M. K. udzielił pełnomocnictwa W. K.. Sam bowiem pełnomocnictwo to do akt sprawy załączył. Znajduje się ono na karcie 39 akt administracyjnych. Jest to pełnomocnictwo sporządzone w formie aktu notarialnego dnia [...] września 2005 roku.

Z pełnomocnictwa wynika, że W. K. został upoważniony między innymi do występowania w imieniu M. K. między innymi przed wszystkimi władzami, sądami, urzędami. W dacie wydania decyzji przez Starostę Powiatowego w Tarnowie Nr [...] z dnia [...] listopada 2006 roku W. K. był pełnomocnikiem M. K.. Był nim też w dacie dowiedzenia się o wydaniu decyzji warunkach zabudowy z dnia [...] marca 2005 roku. Po trzecie, nie ma znaczenia dla ustalenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania okoliczność, czy decyzja Starosty Powiatowego w Tarnowie Nr [...] z dnia [...] listopada 2006 roku została W. K. prawidłowo doręczona. Istotne jest, czy W. K. się z nią zapoznał. W. K. we wniosku o wznowienie postępowania przyznaje, że z decyzją tą się zapoznał. Tym samym uzyskał wiedzę o decyzji o warunkach zabudowy z dnia z dnia [...] marca 2005 roku. Informacja o tej decyzji była bowiem zawarta w uzasadnieniu decyzji Starosty Powiatowego w Tarnowie Nr [...] z dnia [...] listopada 2006 roku.

Zarzut zaakceptowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. nie może być podstawą uchylenia zaskarżonego wyroku. Uchybienie to nie miało bowiem żadnego wpływu na treść wydanych przez organy administracji rozstrzygnięć. Oparte one zostały na materiale dowodowym, który stronom postępowania był doskonale znany. Został on ujawniony stronom już na etapie wydawania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji z dnia 12 grudnia 2007 roku (k – 66 do 68 akt administracyjnych sprawy).

Za niezasadny uznać również należy zarzut naruszenia art. 40 § 2 k.p.a. Decyzja organu pierwszej instancji doręczona została obydwu pełnomocnikom M. K., to jest W. K. i radcy prawnemu A. T. (k – 69 akt administracyjnych) Również decyzja organu odwoławczego została doręczona obydwu pełnomocnikom co potwierdzają zwrotne potwierdzenia odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych organu drugiej instancji. Znajdują się one między k – 5, a k – 6 tych akt.

Za niezasadny uznać należy również zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że dla rozstrzygnięcia sprawy nie mają znaczenia ustalenia poczynione w toczącej się sprawie karnej. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym pełnomocnik M. K. radca prawny A. T. stwierdził, że toczy się postępowanie przygotowawcze, dotyczące podziału działek o nr ew. [...] i [...] przez J. K. bez upoważnienia M. K.. Postępowanie prowadzi Prokuratura Rejonowa w Tarnowie. Aktualnie jest ono zwieszone. Sprawa w Prokuraturze oznaczona jest sygnaturą 3 Ds. 1810/07.

Wnoszący skargę kasacyjną poza ogólnikowym stwierdzeniem, że nie zgadza się ze stanowiskiem Sądu, że wynik tego postępowania nie będzie miał wpływu na wynik sprawy nie wskazuje żadnego merytorycznego argumentu na poparcie swojego twierdzenia. Istotą rozpoznawanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawy było ustalenie, kiedy W. K. dowiedział się o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] marca 2005 roku, w konsekwencji, czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie. Ustaleń tych w żaden sposób nie podważy, ani nie potwierdzi ewentualne stwierdzenie w postępowaniu przygotowawczym, czy pełnomocnictwo udzielone przez M. K. J. K. zostało sfałszowane, czy posługując się nim J. K. doprowadziła do uzyskania podziału działek o nr ew. [...] i [...], oraz czy J. K. podrobiła podpis M. K. na oświadczeniu o zrzeczeniu się odwołania od decyzji i na zwrotnym potwierdzeniu odbioru postanowienia o zatwierdzeniu projektu podziału działki. Dla ustalenia, kiedy W. K. dowiedział się o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] marca 2005 roku są to okoliczności obojętne.

Brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku, które Naczelny Sąd Administracyjny byłby zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu.

Z przytoczonych wyżej względów skarga kasacyjna, jako pozbawiona usprawiedliwianych podstaw, na podstawie art. 184 p.p.s.a. została oddalona.