Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 838/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2011-01-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F.K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

F.K. w związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargą zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania wymienionej wyżej decyzji Dyrektora Izby Celnej. W uzasadnieniu podniósł, iż istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, gdyż zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o kardynalne błędy organu. Określone przez organ celny należności wynoszą w przedmiotowej sprawie 3.534 zł, jednak jest to jedna z wielu spraw zainicjowanych przez organy w stosunku do skarżącego. Aktualnie toczy się kilkanaście postępowań, w których łączna suma dochodzonych przez organ celny należności jest o wiele większa. Uiszczenie tych kwot zagrozi płynności finansowej przedsiębiorstwa wnioskodawcy oraz możliwości regulowania należności z tytułu wypłat pracowniczych oraz innych, w tym podatkowych.

Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Podkreślenia wymaga, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W sformułowanym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący powołując się ogólnie na trudną sytuację finansową, zaistnienia przesłanek przemawiających za wydaniem pozytywnego z jego punktu widzenia rozstrzygnięcia, nie wykazał. Podnosząc wprawdzie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji zagrozi płynności finansowej przedsiębiorstwa – w sytuacji, gdy toczy się kilkanaście spraw zainicjowanych przez organy celne – żadnych argumentów, które miałyby potwierdzić niebezpieczeństwo wystąpienia w związku z tym znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jednak nie przywołał. Tymczasem, uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak należytego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia Sądowi dokonanie bezsprzecznej oceny, czy ewentualne wszczęcie egzekucji administracyjnej spowoduje, jak twierdzi strona w uzasadnieniu wniosku, niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Podkreślić należy, że również z akt administracyjnych sprawy nie wynika, by w sprawie zaistniała przesłanka wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.