Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 364/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 86 ust. 2a, art. 8 ust. 2, art. 43 ust. 1, art. 90
journal: Dz.U. 2017 poz 1221
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro Sędziowie WSA Grzegorz Panek / spr./ WSA Kazimierz Włoch Protokolant sekr. sąd. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi Spółki "A" w Rz. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną interpretację, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącej Spółki "A" w Rz. kwotę 697zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

"A" S.A. z/s w R. (dalej określanej także jako: "wnioskodawca" lub "spółka") zwróciło się do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług.

Przedstawiając stan faktyczny dotyczący zdarzenia przyszłego wnioskodawca wskazał, że podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych. Prowadzi działalność gospodarczą związaną z [...], a czynności wykonywane w ramach tej działalności traktuje jako podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Zamierza jednak dokonać reorganizacji struktury posiadanych przez siebie udziałów i akcji w spółkach należących do grupy kapitałowej wnioskodawcy. Reorganizacja polegać ma m.in. na wymianie posiadanych pakietów udziałów/akcji w celu: zoptymalizowania działalności poszczególnych spółek w grupie kapitałowej na rynku międzynarodowym, wzmocnienia pozycji rynkowej całej grupy, poszerzenia oferty, zdobywania nowych rynków itp. Planuje wnieść posiadane udziały/akcje spółek zależnych należących do grupy kapitałowej do jednej ze spółek grupy z siedzibą na terytorium jednego z krajów UE (dalej określanej przez wnioskodawcę we wniosku skrótem: "B"), która posiada obecnie udziały w spółkach zarejestrowanych na terytorium krajów z terenu UE oraz spoza UE. Planowana transakcją polegać będzie na wniesieniu przez wnioskodawcę aportem do "B" udziałów w zagranicznych spółkach zależnych zarejestrowanych na terenie UE oraz poza UE, w celu skuteczniejszego rozwoju działalności całej grupy. Celem transakcji ma być skupienie w jednej silnej strukturze z siedzibą na terytorium UE "B" spółek zagranicznych działających do tej pory w ramach różnych i luźno ze sobą powiązanych operacyjnie struktur regionalnych. Celem nie będzie natomiast odsprzedaż udziałów/akcji spółek należących do grupy kapitałowej z zyskiem. Restrukturyzacja ma mieć związek z relokacją aktywów w grupie kapitałowej, która wynika z przesłanek strategicznych/biznesowych. Skutkiem transakcji "B" stanie się udziałowcem zdecydowanej większości spółek zagranicznych grupy kapitałowej Wnioskodawcy, obecnie rozproszonych. Planuje się następnie zmianę nazwy "B" oraz wprowadzenie spółki na giełdę w celu pozyskania kapitału na dalszy rozwój. Wnoszenie aportem przez wnioskodawcę udziałów/akcji innych spółek nie odbywa się w ramach prowadzonej działalności maklerskiej lub brokerskiej. Wnioskodawca w ogóle nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na obrocie papierami wartościowymi, pośrednictwa w takim obrocie, a także działalności maklerskiej oraz brokerskiej, tworzeniu nowych podmiotów, nabywaniu udziałów w spółkach istniejących, przygotowaniu ich do samodzielnej działalności, w celu dalszej sprzedaży tych udziałów z zyskiem. Czynności takie, jak nabywanie, posiadanie, zbywanie i wymiana udziałów/akcji w spółkach mają na celu jedynie rozszerzenie własnej działalności wnioskodawcy. Działalnością spółek zależnych grupy kapitałowej wnioskodawcy kierują ich własne zarządy, choć wnioskodawca uczestniczy w zarządzaniu spółkami zależnymi. Nie świadczy jednak na rzecz spółek z grupy kapitałowej usług administracyjnych, rachunkowych, informatycznych czy technicznych połączonych z dokonywaniem transakcji podlegających podatkowi VAT, za wyjątkiem usług - świadczonych za wynagrodzeniem, w zakresie przygotowywania dokumentacji cen transferowych dla polskich spółek zależnych należących do grupy kapitałowej.

W związku z powyższym sformułowano następujące pytania:

1. czy planowana transakcja objęta zostanie obowiązkiem zastosowania do niej tzw. prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm. - określanej dalej jako ustawa VAT)?

2. czy planowana transakcja podlegać będzie zastosowaniu proporcji odliczenia VAT, o której mowa w art. 90 ustawy VAT?

Zdaniem wnioskodawcy, do opisanej wyżej zamierzonej transakcji nie znajdzie zastosowania tzw. prewspółczynnik - sposób określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy VAT. Planowana transakcja nie stanowi działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy VAT. Papiery wartościowe mające być przedmiotem transakcji nie stanowią towaru w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy VAT, a zatem nie mogą być przedmiotem dostawy. Wniesienie przez wnioskodawcę udziałów/akcji posiadanych w spółkach zależnych grupy kapitałowej do spółki "B" powinno się kwalifikować jako świadczenie usług. Wniesienie posiadanych przez wnioskodawcę udziałów/akcji spółek zależnych do "B" skutkować będzie otrzymaniem udziałów "B", w zamian za dokonany aport; będzie to więc czynność odpłatna, wyłączająca zastosowanie art. 8 ust. 2 ustawy VAT.

W ocenie wnioskodawcy, nie każda czynność dokonana przez podatnika podatku VAT będzie uznana za działalność gospodarczą. Pomimo, że wnioskodawca jest zaangażowany w zarządzanie spółkami zależnymi swojej grupy kapitałowej, to z tego tytułu nie świadczy na rzecz tych spółek usług administracyjnych, finansowych, handlowych lub technicznych połączonych z dokonywaniem transakcji opodatkowanych VAT. Transakcje polegające na wykonywaniu przez spółkę dokumentacji cen transferowych na rzecz polskich spółek zależnych należących do grupy kapitałowej, nie stanowią przesłanki umożliwiającej kwalifikację planowanej transakcji jako wykonywania działalności gospodarczej. Nie istnieje bowiem związek pomiędzy uczestniczeniem w zarządzaniu spółkami zależnymi a wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Nie wszystkie spółki zależne korzystają również z tego typu usług, a zatem świadczenie tego rodzaju usług nie wynika z faktu posiadania udziałów i podejmowaniu przez spółkę jednostronnych decyzji. Posiadanie, nabywanie i zbywanie akcji/udziałów spółek zależnych nie jest przez nią dokonywane w ramach działalności maklerskiej. Jej działalność nie polega także na tworzeniu nowych podmiotów, nabywaniu udziałów/akcji w spółkach już istniejących, przygotowaniu ich do samodzielnej działalności, w celu dalszej sprzedaży tych udziałów/akcji z zyskiem, a przeprowadzane transakcje mają na celu wyłącznie rozszerzenie własnej działalności. Planowana transakcja nie będzie stanowić działalności gospodarczej na gruncie ustawy o VAT, lecz czynność towarzyszącą działalności gospodarczej; mieścić się będzie w pojęciu "celów związanych z działalnością gospodarczą", stanowić będzie działalność pomocniczą. Nie będzie zatem podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT i nie znajdzie do niej zastosowania prewspółczynnik. Obrót udziałami/akcjami służyć ma jedynie restrukturyzacji grupy kapitałowej Spółki, a planowana transakcja nie jest systematycznym elementem prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Stanowić będzie wykonanie praw właścicielskich i spowoduje zbycie aktywów.

W przypadku podzielnia ww. stanowiska spółka wskazała, że aktualne stanie się poddanie pod rozwagę, czy planowana transakcja nie zostanie objęta obowiązkiem zastosowania proporcji określonej w art. 90 ustawy VAT. Z uwagi jednak na to, że planowana transakcja nie będzie stanowić działalności gospodarczej na gruncie ustawy VAT, to nie będzie mieć wpływu na zakres prawa Spółki do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony zgodnie z treścią art. 90 ustawy VAT.

W przypadku uznania stanowiska Spółki za niezasadne planowane transakcje powinny zostać objęte zwolnieniem na zasadach określonych w art. 43 ust. 1 pkt 40a lub pkt 41 ustawy VAT. Planowana transakcja stanowić będzie czynności pomocnicze, które na mocy art. 90 ust. 6 pkt 2 ustawy VAT nie są uwzględniane przy obliczaniu proporcji.

W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia [...] marca 2017 r. nr [...], Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej zwany "organem" albo "Dyrektorem KIS") uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe. Wskazał, że czynności są opodatkowane podatkiem VAT wtedy, gdy wykonywane są przez podatnika podatku VAT działającego w takim charakterze w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. "Towarzyszą" one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu VAT, ale ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy VAT. Działalność gospodarcza na tej podstawie obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W szczególności obejmuje czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Za działalność rodzącą obowiązki w podatku VAT należy uznać tę działalność, którą można zidentyfikować i zaliczyć do zawodowej płaszczyzny jednostki.

Mając na względzie powyższe Dyrektor stwierdził, że zagadnienie przedstawione przez podatnika było przedmiotem orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Posiłkując się nim stwierdzono, że co do zasady opisane czynności nie stanowią działalności gospodarczej, a zatem podmiot ich dokonujący nie ma statusu podatnika, nawet jeżeli z tytułu innej działalności jest podatnikiem. Od tej zasady orzecznictwo przewiduje wyjątki, które pozwalają łączyć z faktem posiadania i zbywania papierów wartościowych (akcji, udziałów) wykonywanie działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, w określonych okolicznościach, a mianowicie gdy:

- posiadacz papierów wartościowych uczestniczy w zarządzaniu spółką, której akcje posiada,

- sprzedaż akcji, udziałów prowadzona jest w ramach działalności maklerskiej i brokerskiej,

- posiadanie udziałów jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na obrocie papierami wartościowymi, pośrednictwa w takim obrocie, a także działalności maklerskiej oraz brokerskiej, polegającej na tworzeniu nowych podmiotów, nabywaniu udziałów w spółkach już istniejących, przygotowaniu ich do samodzielnej działalności, w celu dalszej sprzedaży tych udziałów z zyskiem. Nabywanie, posiadanie, zbywanie i wymiana udziałów/akcji w spółkach ma na celu jedynie rozszerzenie własnej działalności spółki. Wnioskodawca uczestniczy w zarządzaniu spółkami zależnymi, ale nie świadczy na rzecz spółek z grupy kapitałowej usług administracyjnych, rachunkowych, informatycznych czy technicznych połączonych z dokonywaniem transakcji podlegających podatkowi VAT, za wyjątkiem usług w zakresie przygotowywania dokumentacji cen transferowych dla polskich spółek zależnych należących do grupy kapitałowej, które odbywa się za wynagrodzeniem. Zatem w ocenie organu faktycznie bierze udział w zarządzaniu spółkami, co czyni go z tego tytułu podatnikiem. W konsekwencji wniesienie aportem do "B" udziałów w zagranicznych spółkach zależnych nosi znamiona działalności gospodarczej i jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Wnioskodawca w związku z planowaną transakcją (wniesieniem posiadanych udziałów/akcji spółek zależnych, należących do grupy kapitałowej, do jednej ze spółek grupy z siedzibą na terytorium UE), nie będzie miał obowiązku określania kwot podatku naliczonego do odliczenia zgodnie ze "sposobem określenia proporcji’’, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy VAT; nie będzie obowiązany stosować prewspółczynnika.

Jeżeli chodzi zaś o stosowanie proporcji odliczenia VAT, o której mowa w art. 90 ustawy VAT, Dyrektor KIS stwierdził, że zamierzona przez spółkę transakcja będzie stanowiła działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT i w odniesieniu do tej czynności uzyska ona status podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy VAT. Transakcja będzie podlegać opodatkowaniu, ale z uwagi na treść art. 43 ust. 1 pkt 40a ustawy VAT korzystać będzie ze zwolnienia od podatku. Jednak z uwagi na to, że wnioskodawca planuje wniesienie udziałów do spółki z siedzibą na terytorium UE, usługi te - ze względu na ich miejsce świadczenia, nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium kraju. W myśl art. 28b ustawy VAT, podmiotem zobowiązanym do ich rozliczenia będzie usługobiorca. Na mocy art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy VAT podatnikowi będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o ile wykaże, że w sytuacji świadczenia analogicznej czynności w kraju miałby prawo do odliczenia.

Dyrektor KIS skonstatował, że opisana we wniosku transakcja wniesienia aportem udziałów/akcji będzie czynnością wpisaną w zasadniczą działalność Spółki. Uczestniczy ona bowiem w zarządzaniu spółkami, których udziały zamierza wnieść aportem. Transakcja ma zatem związek z wykonywaną działalnością gospodarczą, nie będą to czynności poboczne w stosunku do prowadzonej działalności gospodarczej. Tak więc art. 90 ust. 6 pkt 2 ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania. Gdyby natomiast czynności te były wykonane w kraju, a nie poza nim, to przy uwzględnieniu art. 43 ust. 1 pkt 40a ustawy VAT wnioskodawca nie miałby prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług związanych z tymi czynnościami. Wobec tego wniesienie aportem udziałów/akcji, podlegających opodatkowaniu poza terytorium kraju Spółka powinna uwzględnić przy obliczaniu proporcji sprzedaży opodatkowanej do sprzedaży ogółem, o której mowa w art. 90 ust. 3. W konsekwencji wnioskodawca uzyskany obrót z tytułu wykonywanych transakcji zagranicznych winien uwzględnić przy wyliczeniu proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy VAT.

Spółka, po uprzednim bezskutecznym wezwaniu Dyrektora KIS do usunięcia naruszenia prawa, wywiodła skargę, w której - domagając się uchylenia interpretacji i orzeczenia o kosztach postępowania, zarzuciła naruszenie:

I. przepisów prawa materialnego, a to art. 15 ustawy VAT poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że w przedstawionym stanie faktycznym działalność polegająca na przeprowadzaniu transakcji wnoszenia aportem udziałów/akcji spółek zależnych, należących do grupy kapitałowej spółki, do jednej ze spółek grupy stanowi działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, co w konsekwencji doprowadziło do niewłaściwej oceny stosowania art. 86 ust 2a ustawy VAT oraz art. 90 ustawy VAT,

II. przepisów postępowania mogących mieć wpływ na wynik sprawy, a to:

1. art. 14b § 1 w związku z art 14h w związku z art. 120, art. 121 oraz art. 125 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm. - określanej dalej jako - Ordynacja podatkowa) poprzez wybiórczą analizę przedstawionego stanu faktycznego i zignorowanie istotnych zastrzeżeń wskazanych w orzecznictwie TSUE w przedmiocie ustalenia statusu działalności polegającej na posiadaniu i zbywaniu akcji i udziałów na gruncie ustawy VAT,

2. art 14c §1 i 2 w związku z art. 120, art. 121 oraz art. 125 Ordynacji podatkowej poprzez oparcie się przy ocenie stanowiska podatnika na okolicznościach, które nie wynikały ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, jak również wyjście poza ramy przedstawionego stanu faktycznego.

W ocenie skarżącej planowana transakcja nie będzie stanowić działalności gospodarczej na gruncie ustawy VAT, a jedynie czynność towarzyszącą działalności gospodarczej mieszczącą się w pojęciu "celów związanych z działalnością gospodarczą" w rozumieniu art. 86 ust. 2a ustawy VAT. Sprzedaż udziałów nalężących do spółki stanowi jedynie wykonywanie praw właścicielskich i powoduje zbycie aktywów, ma charakter pomocniczy i nie jest stałym bezpośrednim i koniecznym uzupełnieniem jej działalności. Przy ocenie przedstawionego stanu faktycznego należało zaś uwzględnić orzecznictwo TSUE oraz sądów administracyjnych i wskazane we wniosku interpretacje podatkowe wydane na rzecz innych podmiotów. Chociaż Spółka jest zaangażowana w zarządzanie spółkami zależnymi grupy kapitałowej poprzez delegowanie osób do zarządów lub rad nadzorczych, to jednak z tego tytułu nie świadczy na ich rzecz usług połączonych z dokonywaniem transakcji opodatkowanych VAT. Incydentalnie opracowuje dla nich za wynagrodzeniem dokumentacje cen transferowych. Działalnością spółek zależnych kierują ich zarządy. Nabywanie i zbywanie akcji/udziałów spółek zależnych nie będzie dokonywane w ramach działalności maklerskiej, prowadzona działalność nie polega na tworzeniu nowych podmiotów, nabywaniu udziałów/akcji w podmiotach istniejących, przygotowywaniu ich do samodzielnej działalności, w celu dalszej odsprzedaży akcji/udziałów z zyskiem. Transakcje te mają na celu jedynie rozszerzenie własnej działalności. Konsekwencją błędnego przyjęcia, że opisana transakcja stanowić będzie działalność gospodarczą, było nieprawidłowe stanowisko co do zastosowania proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy VAT, a zatem co do braku wpływu transakcji na zakres prawa spółki do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z uwagi na fakt, że nie stanowi ona działalności gospodarczej. Nawet gdyby jednak uznać, że transakcja ta stanowić będzie działalność gospodarczą, to wnioskodawca nie byłby zobowiązany do stosowania współczynnika proporcji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie. Zdaniem organu, wniesienie aportem do "B" udziałów w zagranicznych spółkach zależnych nosi znamiona działalności gospodarczej i jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, w związku z czym spółka nie ma obowiązku stosowania prewspółczynnika. Do planowanej transakcji nie znajdzie zastosowania art. 90 ust. 6 pkt 2 ustawy VAT, ponieważ nie można jej uznać za pomocniczą, stanowiącą uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej spółki. Wnioskodawca faktycznie bierze udział w zarządzaniu spółkami zależnymi (jako posiadacz akcji zarządza podmiotem, którego akcje posiada), co czyni go z tego tytułu na gruncie ustawy o VAT podatnikiem. Przyjęcie, że transakcja stanowić będzie działalność gospodarczą oznaczać będzie konieczność zastosowania proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT. Czynność ta nie będzie miała charakteru pomocniczego, lecz będzie wpisana w zasadniczą działalność spółki. Spółka uczestniczy w zarządzaniu spółkami, których udziały zamierza wnieść sportem. Organ nie zgodził się z zarzutem wybiórczej oceny przedstawionego stanu faktycznego. W uzasadnieniu interpretacji zaprezentowano powody uznania stanowiska podatnika za nieprawidłowe i wskazano stanowisko prawidłowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zaskarżona interpretacja podlega uchyleniu.

W pierwszym rzędzie należy zwrócić uwagę, na to, że zgodnie z art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej zdanie pierwsze, interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z treści przywołanego przepisu wynika, że organ interpretacyjny nie jest uprawniony do ustalania i weryfikowania stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.

W przypadku gdy wniosek o wydanie interpretacji wymaga uzupełnienia organ może, wezwać wnioskodawcę na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, w związku z art. 14h Ordynacji podatkowej do jego stosownego uzupełnienia. Jeśli zaś w oparciu o stan faktyczny przedstawiony we wniosku, względnie uzupełniony we wskazanym trybie, możliwa jest ocena stanowiska wnioskodawcy w przedmiocie zadanego pytania organ nie jest uprawniony do zmiany lub uzupełniania przedstawionego stanu faktycznego we własnym zakresie.

Tymczasem w rozpoznawanej sprawie organ zmienił stan faktyczny przedstawiony przez wnioskodawcę. Przypomnieć bowiem należy, że we wniosku o wydanie interpretacji konsekwentnie prezentowano stanowisko, że planowane transakcje wniesienia udziałów posiadanych w spółkach do jednej ze spółek spółki nie będą stanowić działalności gospodarczej podatnika.

Podkreślić również należy, że wnioskodawca nie zadał we wniosku o interpretację pytania, czy prowadzona przez niego działalność w tym zakresie ma charakter działalności gospodarczej, bo ta okoliczność jest, w jego ocenie, przesądzona.

Pytania zadane we wniosku o wydanie interpretacji, w ocenie sądu, należało odczytać z zastrzeżeniem, że dotyczą sytuacji, w której czynności planowane przez wnioskodawcę nie mają charakteru działalności gospodarczej.

Tymczasem organ, w wydanej interpretacji w istocie dokonał zmiany opisu okoliczności przedstawionych we wniosku stwierdzając, że działalność w tym zakresie nosi cechy działalności gospodarczej prowadzonej przez wnioskodawcę.

Uznać zatem należy, że powyższy zabieg organu interpretacyjnego naruszył wynikający z art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej zakaz zmiany przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego i to w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Jednocześnie, w ocenie sądu pierwszej instancji, oznacza to, że organ interpretacyjny dokonał nieuprawnionej, we wskazanych wyżej okolicznościach sprawy, wykładni pojęcia "prowadzenie działalności gospodarczej" w odniesieniu do zamierzonych działań wnioskodawcy. Takie odczytanie treści pojęcia działalność gospodarcza oznacza dokonanie wykładni art. 15 ust. 1 i 2 ustawy VAT, definiującego działalność gospodarczą na potrzeby prawa podatkowego.

Jak wskazano wyżej dokonanie takiej wykładni nie znajduje prawnego uzasadnienia i pozostaje w niezgodzie z art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.

W myśl art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, (...) może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd pierwszej instancji zauważa w tym miejscu, że strona skarżąca sformułowała w skardze zarzut błędnej wykładni art. 15 ustawy VAT. Zdaniem sądu tak sformułowany zarzut spełnia warunki art. 57a p.p.s.a. i pozwala na uwzględnienie skargi.

W toku ponowionego postępowania organ interpretacyjny skoncentruje się na udzieleniu odpowiedzi na pytanie (i ocenie stanowiska strony) zadane przez stronę skarżącą, dotyczące stosowania art. 86 ust. 2a i art. 90 ustawy VAT przy założeniu, że planowane działania spółki nie mają charakter działalności gospodarczej. Rzecz jasna o trafności poglądu strony co do charakteru jej działalności będzie mógł wypowiedzieć się organ podatkowy w toku ewentualnego postępowania wymiarowego. W toku postępowania interpretacyjnego przy wskazanym wyżej stanie faktycznym i sformułowanym pytaniu dokonanie takiej oceny jest niemożliwe.

Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności na podstawie art. 146 § 1 i art. 200 i 205 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 listopada 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.