Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1168/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 11 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2011 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący J. J. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych od skargi na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2011 r. [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.

W złożonym w dniu 3 września 2011 r. formularzu PPF wnioskodawca wskazał, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i dwoma pełnoletnimi synami. Jako źródło miesięcznych dochodów skarżący wymienił dochody z prowadzonej działalności gospodarczej (sklepu) oraz emeryturę żony, w wysokości 900 zł. Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżący wskazał, że z powodu "szykan ze strony Gminy" ponosi straty z tytułu prowadzonej działalności, na dowód czego dołączył zaświadczenie z Urzędu Skarbowego W. o wysokości dochodu uzyskanego za 2010 r.

Ponieważ złożone przez wnioskodawcę oświadczenie nie zawierało pełnych informacji co do źródeł dochodu rodziny skarżącego oraz wielkości wydatków ponoszonych miesięcznie na bieżące utrzymanie, wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia, w terminie 14 dni przedmiotowego wniosku poprzez nadesłanie:

- wyciągów z posiadanych przez skarżącego oraz jego żonę kont bankowych, w tym kont i lokat dewizowych, za ostatnie trzy miesiące rozliczeniowe,

- dokumentu potwierdzającego dochód żony skarżącego z tytułu emerytury,

- oświadczenia o wysokości wydatków ponoszonych w gospodarstwie domowym skarżącego ze wskazaniem źródeł tych wydatków oraz ich miesięcznej wysokości,

- dokumentów potwierdzających zadłużenie skarżącego u dostawców towaru, o którym mowa w rubryce 7.2.1. formularza PPF,

- oświadczenia wyjaśniającego, czy pozostający we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącym synowie- P. J. i M. J. otrzymują dochody - jeżeli tak, to w jakiej miesięcznie wysokości. Ewentualnie nadesłania zaświadczenia z właściwego urzędu pracy potwierdzającego status ww. jako osób bezrobotnych.

Wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy doręczono skarżącemu w dniu 12 września 2011 r. Termin do uzupełnienia braków przedmiotowego wniosku upłynął w dniu 26 września 2011 r., natomiast wnioskodawca, w zakreślonym terminie, nie udzielili odpowiedzi na skierowane do niego wezwanie. W dniu 30 września 2011 r. skarżący nadesłał pismo, w którym oświadczył, iż rezygnuje z ubiegania się o przyznanie mu prawa pomocy w niniejszej sprawie.

Rozpatrując wniosek stwierdzono, co następuje:

W postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zostały wyjaśnione podstawowe okoliczności dotyczące ponoszonych przez wnioskodawcę oraz jego rodzinę kosztów utrzymania oraz źródeł ich finansowania.

Informacje, do których udzielenia zobowiązano skarżącego, a które nadal pozostały niewyjaśnione miały istotny wpływ na merytoryczne rozpoznanie złożonego przez niego wniosku o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, rzutując przede wszystkim na prawidłową ocenę jego sytuacji materialno – bytowej i możliwości płatniczych. Okoliczności te nie mogą stanowić domniemania ze strony zarówno referendarza sądowego jak i Sądu, zwłaszcza gdy mają stanowić podstawę udzielenia pomocy finansowej ze środków publicznych. Rodzi to obowiązek wszechstronnego ich wyjaśnienia, zwłaszcza gdy informacje udzielone przez osobę wnioskującą o przyznanie prawa pomocy budzą wątpliwości lub są rozbieżne z posiadanymi już przez Sąd, albo po prostu okazują się niewystarczające dla dokonania tej oceny.

W niniejszej sprawie skarżący wnioskował o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.

Warunkiem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, w tym kosztów wpisu od skargi, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej jako P.p.s.a. ) jest wykazanie braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Nieudzielanie wymaganych informacji powoduje, iż brak jest możliwości ustalenia, czy skarżący spełnia tę przesłankę.

Prawo pomocy ma charakter wyjątkowy, z czym związany jest ścisły rygoryzm. Jeżeli strona pomimo nie budzącej wątpliwości treści wezwania nie stosuje się do niego i nie udziela wymaganych informacji – do czego ma oczywiście prawo, musi się przez to liczyć z negatywnymi dla siebie konsekwencjami z tego tytułu.

Jak wskazano powyżej, referendarz sądowy uznał zawarte w urzędowym formularzu PPF z dnia 3 września 2011 r. oświadczenie skarżącego za niewystarczające dla dokonania oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych, szczególnie przy braku pełnej informacji odnośnie zasobów finansowych skarżącego oraz wysokości miesięcznych wydatków ponoszonych w gospodarstwie domowym wnioskodawcy. Przedłożenie przez skarżącego żądanych dokumentów i oświadczeń pozwoliłoby nie tylko na weryfikację dochodów uzyskiwanych przez skarżącego oraz osoby prowadzące z nim wspólne gospodarstwo domowe, ale także potwierdziłoby ewentualną, trudną sytuację materialną, w jakiej skarżący się znajduje.

Wnioskodawca na skierowane do niego w dniu 8 września 2011 r. wezwanie nie udzielił odpowiedzi. Za wystarczające dla merytorycznej oceny wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie mogą natomiast być uznać dane zawarte w formularzu wniosku.

Okoliczności te powodują ostatecznie, iż brak jest podstaw aby przyjąć, że wnioskodawca uprawdopodobnił, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy.

Dodatkowo należy podkreślić, iż zarówno Sąd jak i referendarz sądowy rozpoznając wniosek o prawo pomocy nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzenia w sytuacji, gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawcy nie są znane, gdyż uchyla się on od złożenia stosownych dokumentów i oświadczeń w tym przedmiocie. Jak już bowiem wyjaśniono sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (por. post. Sądu Apelacyjnego I Acz 17/03 z dnia 13 stycznia 2003 r., OSA 2003/9/38).

W tej sytuacji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.