Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1097/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-02-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art 61 par 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SSO del. do WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 18 luty 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku K.W. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki BMW X6 w sprawie ze skargi na wyżej opisaną decyzję p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2014 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej w P. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] LIPCA 2014 R., r., nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki BMW X6 w wysokości 33 774 zł.

We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji to jest zapłata kwoty około 52000 zł spowoduje szkodę lub trudne do usunięcia skutki, wręcz likwidację firmy P.H.U. K.S. Wnioskodawca podniósł, że średni miesięczny koszt wypłat dla pracowników, ich ubezpieczenie, podatek od wynagrodzeń, szkolenie BHP, koszt energii elektrycznej. Badań lekarskich, ubrania i odzieży roboczej, środków czystości, wynosił w okresie od stycznia do września 2014 r. 73 533,35 zł miesięcznie, na co przedłożył odpowiednie dokumenty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

W postępowaniu administracyjnym decyzja wydana przez organ II instancji jest decyzją ostateczną a co za tym idzie wykonalną. Co do zasady wykonania takiej decyzji nie wstrzymuje również wniesienie od tej decyzji skargi do sądu administracyjnego. Sąd jednak na uzasadnione żądanie strony może wykonanie takiej decyzji wstrzymać do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie

w pierwszej instancji.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) – powoływanej dalej jako p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Na wstępie należy zaznaczyć, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, jako środek zabezpieczający przed negatywnymi skutkami decyzji, na wypadek jej uchylenia przez Sąd, nie przesądza o zasadności samej skargi i oceniany jest

w oderwaniu od postawionych w niej zarzutów. Innymi słowy to nie zasadność skargi decyduje o wstrzymaniu wykonania decyzji a jedynie wykazanie przez stronę prawdopodobieństwa wystąpienia skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Wskazać również należy, że to na stronie spoczywa ciężar wykazania istnienia jednej ze wskazanych w tym przepisie przesłanek. Nie chodzi przy tym o posłużenie się użytymi przez ustawodawcę zwrotami tj. "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" czy też "spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków" lecz o wskazanie okoliczności, które pozwolą na ocenę, że w istocie mamy do czynienia z jedną z opisanych w tym przepisie sytuacji.

Przekładając powyższe rozważania na realia niniejszej sprawy wpierw należy wskazać, że rozstrzygnięcie, którego wstrzymania domaga się skarżący, ma charakter pieniężny, a skutki jego wykonania są co do zasady odwracalne. Zapłacona bowiem w wyniku wykonania decyzji kwota pieniężna będzie podlegała zwrotowi. Dopiero wskazanie na okoliczności, które mogą nastąpić z powodu jej uiszczenia może uzasadniać wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący jako te okoliczności powołuje się na koszty, które miesięcznie ponosi w związku z zatrudnianiem 24 pracowników. trudną sytuację majątkową, związaną z sytuacją na rynku i spadkiem obrotów, które wystarczają jedynie na pokrycie niezbędnych potrzeb życiowych jego rodziny.

W ocenie Sądu naprowadzone przez skarżącego okoliczności nie stanowią okoliczności przemawiających za pozytywnym rozpoznaniem wniosku. Jak już wcześniej wskazano ciężar wykazania przesłanek warunkujących rozpoznanie wniosku spoczywa na wnioskodawcy i to w jego interesie należy wskazanie wszystkich okoliczności, które na tym etapie postępowania przekonałyby Sąd o grożącej mu znacznej szkodzie czy też trudnych do odwrócenia skutków. Powyższych wymogów nie wyczerpuje powołanie się jedynie na jeden aspekt kosztów prowadzonej działalności gospodarczej, bez zobrazowania pełnej sytuacji finansowej w odniesieniu chociażby do salda obrotów.

Brak dodatkowych informacji nakazuje przyjąć w stosunku do skarżącego miernik staranności działania przyjmowany w stosunku do osób prowadzących działalność gospodarczą, wobec których przyjmuje się obowiązek uwzględniania nieprzewidywalnych wydatków, w ramach tzw., ryzyka gospodarczego. W świetle tego miernika, przy wykazaniu tylko jednej pozycji kosztów działalności, rzeczywiście nie małych, co jeszcze nie pozwala wyrobić sobie poglądu o sytuacji finansowej, uiszczenie kwoty około 50 000 zł, nie powinno spowodować takich skutków, które wymagałyby udzielenia wnioskodawcy oczekiwanej przezeń tymczasowej ochrony przez sąd.

Sąd pragnie w tym miejscu podkreślić, że wstrzymanie wykonania decyzji jest wyjątkiem od zasady i do wyjątków powinno się sprowadzać. Tymczasem w niniejszym przypadku wykonanie decyzji ma charakter odwracalny, a skarżący poza jednym aspektem swej działalności, nie wskazał okoliczności, które przemawiałyby za uznaniem, że wykonanie zaskarżonej decyzji, przed wydaniem przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, spowoduje powstanie po jego stronie znacznej szkody. W ocenie Sądu zastosowanie tej instytucji w realiach niniejszego przypadku byłoby jej nadużyciem.

Mając to wszystko na uwadze Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.