Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1304/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. K. i D. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a odmówić przyznania skarżącemu A. K. prawa pomocy w żądanym zakresie


UZASADNIENIE

A. K. (dalej jako skarżący) złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie racy prawnego w sprawie ze skargi A. K. i D. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych przez skarżącego dokumentów wynika, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Skarżący posiada dom jednorodzinny o powierzchni [...] m2

oraz nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha. Ponadto oświadczył, iż posiada jednostki funduszu inwestycyjnego o aktualnej wartości 40.000 zł. (o wartości w chwili zakupu 100 000 zł.). Skarżący uzyskuje dochody z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1317 brutto miesięcznie. Skarżący prowadzi również działalność gospodarczą, z której do końca czerwca br. narastający dochód od początku roku wyniósł 106 tysięcy złotych. Skarżący wyjaśnił przy tym, iż dochód osiągnięty w bieżącym roku należy pomniejszyć o stratę z lat ubiegłych sięgającą kwoty 67 300 zł. Z zaświadczenia wystawionego przez bank wynika z kolei, iż od trzech miesięcy nie odnotowano na rachunku skarżącego wpływów. Skarżący podkreślił ponadto jest zobowiązany do zapłaty na rzecz gminy kwoty 21 tysięcy zł tytułem zaległych opłat rocznych za użytkowanie wieczyste działki. Skarżący zaznaczył jednocześnie, iż w ostatnim czasie przebywał kilkukrotnie na wielomiesięcznych zwolnieniach lekarskich.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.,

dalej jako p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W postanowieniu z dnia 6 października 2004 r. (GZ 61/04, GZ 64/04, niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że udzielenie stronie prawa pomocy

jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

W przypadku skarżącego nie można natomiast uznać, iż znajduje się w takiej sytuacji, że zdobycie środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego jest obiektywnie niemożliwe. Skarżący nadal uzyskuje dochody zarówno z tytułu umowy o pracę jak i z prowadzonej działalności gospodarczej, posiada także umożliwiającą uzyskiwanie dochodów nieruchomość rolną. Dysponuje on również środkami

ulokowanymi w jednostkach funduszy inwestycyjnych o wartości 40 tysięcy złotych, przy czym z przedstawionych dokumentów i opisu sytuacji majątkowej skarżącego nie wynika, iż uszczuplenie powyższych oszczędności poprzez przeznaczenie ich na opłacenie kosztów sądowych spowodowałoby uszczerbek utrzymania koniecznego dla skarżącego. Jednostki funduszy inwestycyjnych nadal – mimo znacznego spadku ich wartości - stanowią obiektywne źródło uzyskania środków na opłacanie kosztów sądowych oraz profesjonalnego zastępstwa procesowego. Tak więc przy osiąganych przez skarżącego dochodach, majątku pozwalającym na uzyskiwanie dodatkowych dochodów oraz posiadanych środkach pieniężnych nie można uznać, iż skarżący nie był w stanie zgromadzić środków niezbędnych do dochodzenia swoich praw przed sądem.

W związku z powyższym w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.