Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 990/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: Art. 128
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 29 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. R. na uchwałę Rady Miasta z dnia 17 grudnia 1997r. Nr [...] w przedmiocie wprowadzenia czynszu regulowanego opartego na ocenie wartości użytkowej lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

W dniu 26 lutego 1998r. E. R. wniosła skargę na uchwałę Rady Miasta Nr [...] z dnia 17 grudnia 1997r. wprowadzającą czynsz regulowany oparty na ocenie wartości użytkowej lokalu mieszkalnego, domagając się uchylenia jej § 2. W opinii skarżącej, zaskarżona uchwała narusza jej interes prawny i ekonomiczny. Skarżąca wyjaśniła, iż jest współwłaścicielką nieruchomości położonej w K., która pozostaje w dyspozycji Rady Miasta. Wyjaśniła również, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 2 lipca 1994r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych, wynajmujący jest zobowiązany, w wypadku mieszkań przydzielonych tzw. decyzjami, do pobierania czynszu nie wyższego niż czynsz regulowany. Niestety wysokość czynszu regulowanego ustalona w zaskarżonej uchwale uniemożliwia wykonanie jakichkolwiek robót remontowo-zabezpieczających, ekspertyz, czy przeglądów stanu technicznego, narzuconych przepisami Prawa budowlanego. Zdaniem skarżącej, ustalenie tak niskiej stawki nie tylko narusza konstytucyjną zasadę ochrony praw nabytych, ale również istotę prawa własności oraz zasadę równości obywateli wobec prawa, zmusza bowiem jednych obywateli do świadczenia określonych korzyści na rzecz innych w zakresie, w jakim nie są w stanie podołać. Ustalenie stawki czynszu w wysokości 1,44 zł za 1 m² powierzchni użytkowej standardowego lokalu mieszkalnego, nie tylko znacznie niższej od stawki amortyzacyjnej, ale również od takiej, która byłaby ustalona przy uwzględnieniu inflacji, w rażący sposób narusza zasady współżycia społecznego, gdyż przerzuca całkowicie ciężar utrzymania prywatnych zasobów mieszkaniowych na ich właścicieli. Zaskarżona uchwała nakłada również na właścicieli obowiązek zapłaty za inne normy budowlane w budynkach zabytkowych i z pierwszej połowy XX wieku, np. oświetlenie, wysokość. Zdaniem skarżącej, takie wymogi w stosunku do właścicieli prywatnych stanowią naruszenie zasad współżycia społecznego. Skarżąca stwierdziła również, iż taka postawa władz Gminy łamie zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa (art. 8 Kpa).

W odpowiedzi na skargę Gmina Miasta wniosła o oddalenie skargi. Zdaniem Gminy, zaskarżona uchwała Rady Miasta nie narusza prawa jak również interesu prawnego skarżącej bowiem możliwość podjęcia uchwały wynika z obowiązujących przepisów prawa rangi ustawy, m.in. z art. 25 ust. 2, art. 26 oraz art. 56 ust. 2 ustawy z dnia 2 lipca 1994r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. nr 105, poz. 509 z późn. zm.), które to przepisy zostały powołane w podstawie prawnej uchwały i na podstawie których zostały ustalone zasady regulacji uchwały. Gmina wyjaśniła również, że przyjęte sposoby ustalania stawek czynszu regulowanego, powodują zwiększenie stawki czynszu za najem lokali mieszkalnych w stosunku do stawek dotychczasowych, tj. przed obowiązywaniem uchwały. Wyszczególnienie czynników powodujących zróżnicowanie stawki czynszu za 1 m² powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego w przepisie art. 26 ustawy o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych, nie jest enumeratywne, lecz przykładowe, stwarza to możliwość wprowadzenia dodatkowych kryteriów, innych niż określone w ustawie. Tym samym podjęta uchwała Rady Miasta jest zgodna z przepisami powołanymi w jej podstawie, w tym również z art. 25 ust. 2 i 4 ustawy o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych. Ponadto w ocenie Gminy, skarżąca nie wykazała by zaskarżona uchwała naruszała jej interes prawny, bowiem zasady ustalone w tym przypadku przez Gminę Miasta muszą być przede wszystkim zgodne z obowiązującym prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej wyżej ustawy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Rozpatrując niniejszą sprawę należy pokreślić, iż zaskarżona uchwała Rady Miasta Nr [...] z dnia 17 grudnia 1997r. wprowadzająca czynsz regulowany oparty na ocenie wartości użytkowej lokalu mieszkalnego została wyeliminowana z obrotu prawnego z dniem 1 kwietnia 2000r. przez uchwałę Nr [...] z dnia 29 grudnia 1999r. w sprawie wysokości czynszu regulowanego opartego na ocenie wartości użytkowej lokalu mieszkalnego. Tym samym zaskarżona w niniejszym postępowaniu uchwała Rady Miasta Nr [...] z dnia 17 grudnia 1997r. utraciła moc obowiązującą z dniem 1 kwietnia 2000r.

Na skutek zatem uchylenia zaskarżonej uchwały doszło w niniejszej sprawie do powstania przesłanki bezprzedmiotowości postępowania sądowego. Uchylenie uchwały w niniejszej sprawie nie może być kwalifikowane jako przesłanka niedopuszczalności skargi, bowiem w chwili wniesienia skargi zaskarżona uchwała jeszcze obowiązywała, lecz winno być rozważane w kontekście ewentualnej bezprzedmiotowości postępowania sądowego w tej sprawie (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 31 października 2008r., I OSK 952/08). Dokonując kontroli zaskarżonej uchwały w niniejszej sprawie Sąd ocenił, że biorąc pod uwagę zmiany jakie nastąpiły w stanie faktycznym, a mianowicie utratę przez zaskarżoną uchwałę mocy obowiązującej, oraz treść zaskarżonej uchwały, wydanie przez sąd wyroku w tej sprawie jest zbędne. Zachodzi zatem w niniejszej sprawie przesłanka bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd umorzył postępowanie sądowe, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).