Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1196/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-01-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przekazanie po terminie sprawozdania określonego w ustawie o utrzymaniu porządku i czystości w gminach w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

D.D. – reprezentowany przez adwokata – wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej w wysokości [...] zł za przekazanie po terminie sprawozdania określonego w ustawie o utrzymaniu porządku i czystości w gminach.

W skardze z dnia [...] r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ponieważ nie dysponuje środkami pozwalającymi na zapłatę nałożonej na niego kary. Ponadto, ewentualne zajęcie rachunku bankowego poważnie utrudni prowadzenie przez skarżącego działalności gospodarczej ponieważ nie będzie w stanie regulować swoich bieżących zobowiązań wynikających z faktu jej prowadzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.

Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że skarżący – reprezentowany przez adwokata – nie wykazał, że zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tymczasem uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (vide: postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Wskazać należy, że wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący działa za pomocą profesjonalnego pełnomocnika, a tym samym należy od niego wymagać wyższego miernika dbałości o prowadzone sprawy niż od osób niezajmujących się zawodowo prawem. W konsekwencji nieprzedstawienie przez skarżącego swojej sytuacji majątkowej, a nawet przybliżonego wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na prowadzoną przez niego działalność gospodarczą uniemożliwia ocenę przez Sąd wpływu wykonania zaskarżonego aktu na sytuację strony. Pełnomocnik powinien wiedzieć, jakie są skutki nieprzedstawienia konkretnych okoliczności uzasadniających żądanie wniosku oraz nieprzedłożenia dokumentacji w tym zakresie. Innymi słowy skarżący musi wykazać, że w powiązaniu z jego sytuacją majątkową, wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki z powodu wystąpienia tych konkretnych okoliczności.

W ocenie Sądu wniosek skarżącego – reprezentowanego przez adwokata – o udzielenie ochrony tymczasowej nie został należycie umotywowany pod kątem przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tej przyczyny nie może zostać uwzględniony.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.