Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 136/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2016-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zasądzono zwrot wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 1 pkt 3, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz (spr.) Sędzia WSA Grażyna Jeżewska Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Protokolant St. sekretarz sądowy Agnieszka Jurek po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r. na rozprawie w sprawie ze skargi J. D. i M. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 11 czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia, we wznowionym postępowaniu, decyzji w sprawie rejestracji i odmowy rejestracji pojazdu postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącym J. D. i M. A. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

J. D. i M. A. skierowali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu pismo opatrzone datą 29 stycznia 2016 r., o następującej treści: "Chcemy odwołać się od decyzji wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu w sprawie naszego samochodu marki BMW o numerze rejestracyjnym [...]. Numer sprawy [...].

Przekazując powyższe pismo wraz z aktami sprawy do tut. Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wskazało, że skarga dotyczy decyzji z dnia 11 czerwca 2015 r., nr [...], wydanej w przedmiocie uchylenia, we wznowionym postępowaniu, decyzji w sprawie rejestracji i odmowy rejestracji pojazdu – samochodu osobowego marki BMW [...].

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 2 marca 2016 r. każde ze skarżących zostało pismem z dnia 3 marca 2016 r. wezwane do uzupełnienia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi – braków formalnych przez wskazanie swojego miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń oraz przez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego zaskarżoną decyzją. Odrębnym pismem z dnia 3 marca 2016 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł.

Powyższe wezwania zostały przesłane na adres skarżących wynikający z zaskarżonej decyzji i pod tym adresem doręczone w dniu 7 marca 2016 r. M. A., która pisemnie pokwitowała odbiór przesyłek jako adresat i jako dorosły domownik adresata – J. D., co wynika z adnotacji na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru.

W dniu 9 marca 2016 r. J. D. dokonał wpłaty kwoty 200 zł tytułem wpisu od skargi. W zakreślonym terminie ani do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uzupełnili natomiast braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1), oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (pkt 2) oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt 3). Z redakcji zacytowanego przepisu wynika, że dla skutecznego wniesienia skargi wszystkie wskazane w nim warunki muszą zostać spełnione łącznie, przy czym, w przekonaniu Sądu, wymieniony w pkt 3 wymóg wskazania naruszenia prawa lub naruszenia interesu prawnego należy rozumieć jako podanie przez skarżącego przyczyny uzasadniającej – według jego oceny – wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Przepis ten nie formułuje obowiązku przedstawiania w skardze wyczerpującej argumentacji prawnej lub wskazywania konkretnej normy prawnej, która została naruszona przez organ. Wystarczające jest nawet ogólne wskazanie na czym zdaniem skarżącego polega naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie. Jak słusznie wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, wymaganie z art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a. ma charakter uniwersalny w tym sensie, że dotyczy wszystkich skarg bez względu na to, kto jest ich autorem. Wymóg ten zachowuje zatem aktualność zarówno w stosunku do skarg, które zostały sporządzone przez profesjonalistę o wykształceniu prawniczym, jak też w stosunku do skarg, których autorzy wiedzy prawniczej nie posiadają (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2011 r., II FSK 1944/11, dostępny na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie treść skargi, przytoczona wyżej in extenso w całości, ograniczała się do wskazania numeru zaskarżonego aktu oraz organu, który go wydał. Skarżący nie wskazali natomiast w ogóle zarzutów, jakie kierują przeciwko kwestionowanej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Zważywszy, że z treści skargi nie sposób wysnuć dlaczego według skarżących kwestionowana decyzja jest wadliwa i w czym upatrują oni naruszenia prawa skarżonym aktem, konieczne było wezwanie skarżących do usunięcia braków formalnych ich skargi z dnia 29 stycznia 2016 r. Skierowane do skarżących wezwania w tym zakresie, zawierające jasno sprecyzowane żądanie wskazania naruszenia prawa lub interesu prawnego zaskarżoną decyzją, a także pouczenie o terminie wykonania tego zobowiązania oraz o rygorze niezastosowania się do wezwania, zostały w dniu 7 marca 2016 r. odebrane przez skarżącą M. A. pod adresem aktualnym w postępowaniu administracyjnym, co skarżąca potwierdziła własnoręcznym podpisem. Doręczenie należało zatem uznać za skuteczne w świetle art. 72 § 1 P.p.s.a., według którego jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma. W tych okolicznościach zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do wykonania przez skarżących wezwania o uzupełnienie braków formalnych skargi rozpoczął bieg w dniu 8 marca 2016 r. i upłynął z dniem 14 marca 2016 r. Skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnili braków formalnych skargi.

Zauważenia wymaga w tym miejscu, że treść skargi w zasadzie odpowiada treści odwołania złożonego wcześniej przez skarżących w toku postępowania administracyjnego. O ile jednak w kontekście art. 128 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm. [obecnie: Dz. U. z 2016 r. poz. 23]), mającego zastosowanie w postępowaniu administracyjnym, odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia i wystarczy, jeżeli wynika z niego, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji, to taka treść nie jest dostateczna w odniesieniu do skargi sądowoadministracyjnej, która musi spełniać wszystkie wymogi określone w art. 57 § 1 P.p.s.a.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Norma wynikająca z tego przepisu w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych.

W ocenie Sądu, niewykonanie przez skarżących wezwania i nieuzupełnienie braku skargi polegającego na określeniu naruszenia prawa lub interesu prawnego, o którym mowa w art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a., uzasadnia odrzucenie skargi.

Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.

Orzeczenie w punkcie drugim uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.