Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 1098/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-11-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier poza kasynem gry – odmowy uchylenia decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 – sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

S. T. - reprezentowany przez pełnomocnika adw. A. Z. - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia "[...]", którą odmówiono uchylenia ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w "[...]" z dnia "[...]" w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w kwocie 12000 zł z tytułu urządzania gier na automacie "[...]", poza kasynem gry, tj. w "[...]" w "[...]". W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Wskazać jednak należy, iż wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają tego wykonania a tym samym takich, które wywołują skutki prawne. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu (patrz: T. Woś "Postępowanie sądowoadministracyjne" Wyd. Prawn. Warszawa 2000r. str. 154). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2012r., II FZ 358/12, LEX nr 1166138). Co do zasady zatem przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych, np. postanowienie o zawieszeniu postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 805/04, LEX nr 837880).

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja wydana po wznowieniu postępowania, którą odmówiono uchylenia decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie, a nie decyzja o wymierzeniu takiej kary pieniężnej. Zatem zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w wyżej rozumianym sensie, a w związku z tym nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.