Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SO/Wa 41/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego E. D. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie z wniosku E. S. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy postanawia: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego E. D. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych oraz kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

E. S. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w sprawie zainicjowanej jej wnioskiem o wymierzenie Prezydentowi Rzeczypospolitej grzywny za nieprzekazanie Sądowi jej skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi sprawy.

Postanowieniem z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt IVSO/Wa 41/12, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał E. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, o którego wyznaczenie zwrócono się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W..

Pismem z dnia 30 października 2012 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła radcę prawnego E. D. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 stycznia 2013 r. odrzucił wniosek skarżącej o wymierzenie organowi grzywny. W dniu 25 lutego 2013 r. wyznaczony w sprawie radca prawny przedstawił opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia w imieniu skarżącej skargi kasacyjnej na powyższe postanowienie. W opinii tej zawarł jednocześnie wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wskazując, iż koszty te nie zostały przez skarżącą opłacone w całości ani w części. W dniu 13 marca 2013 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik wykazał, że przedmiotowa opinia została doręczona skarżącej do wiadomości.

Rozpoznając wniosek należy zważyć, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Przepis § 15 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.

Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 1 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.