Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3083/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 4, art. 58 par 1 pkt 1 i par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 8 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, , po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na postanowienie Naczelnika Urzędu Kontroli Skarbowej W. z dnia [...] lipca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zakończenia kontroli w podatku od towarów i usług za październik 2012 r. postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 listopada 2013 r. T. M. , wniósł skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Kontroli Skarbowej W. z dnia [...] lipca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zakończenia kontroli w podatku od towarów i usług za październik 2012 r.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że zakończenie czynności kontrolnych miało nastąpić 31 lipca 2013 r., jednakże skarżący odebrał postanowienie dopiero 14 sierpnia 2013 r. i nie miał świadomości o toczącej się kontroli podatkowej. Skarżący odnosząc się do zwrotu nadpłaconego podatku VAT podniósł ponadto, że wydłużanie terminu zwrotu podatku od towarów i usług jest naruszeniem zasady neutralności.

Z akt sprawy wynika, że 9 listopada 2012 r. skarżący złożył deklarację dla podatku VAT za październik 2012 r., z wykazaną kwotą do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie 115.585,00 zł, wraz z wnioskiem o zwrot podatku w terminie 25 dni w trybie art. 87 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. z 2011 r., Nr 3 77, poz. 1054, z póź. zm.), dalej "u.p.t.u.". 29 listopada 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wszczął u skarżącego kontrolę podatkową na podstawie upoważnienia do kontroli z dnia 27 listopada 2012 r. w zakresie podatku od towarów i usług za październik 2012 w związku ze zwrotem różnicy podatku oraz realizacji obowiązków wynikających z przepisów prawa dotyczących zasad ewidencji i identyfikacji podatników w zakresie aktualizacji danych zawartych w zgłoszeniu rejestracyjnym i identyfikacyjnym. Wykazana przez podatnika w deklaracji VAT-7 za październik 2012 w poz. 21 sprzedaż towarów oraz świadczenie usług poza terytorium kraju w wysokości 531.648,00 zł budziło wątpliwości z uwagi na podejrzenie, iż sprzedaż kodów doładowujących na rzecz firmy: T. LLC, [...] S. , S. , D. . W. z USA nie jest prowadzona poza terytorium kraju. Ponadto wystąpiła konieczność sprawdzenia rzetelności dokonanych przez Kontrolowanego transakcji. Mając na uwadze literalne brzmienie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. Naczelnik Urzędu Kontroli Skarbowej W. postanowieniem nr z [...] grudnia 2012 r. przedłużył termin zwrotu wykazanego w deklaracji podatkowej VAT-7 za październik 2012 r. do czasu zakończenia kontroli podatkowej. W upoważnieniu do kontroli z dnia 27 listopada 2012 r. wskazano przewidywany termin zakończenia kontroli w dniu 14 grudnia 2012 r. Z uwagi na konieczność zgromadzenia i oceny materiału dowodowego związanego z zakresem kontroli, w związku z upływem terminu zakończenia kontroli wskazanego w w/w upoważnieniu Naczelnik Urzędu Skarbowego W. powiadomił skarżącego kilkoma postanowieniami o zmianie terminu zakończenia kontroli. Zaskarżonym postanowieniem przedłużono termin kontroli do 30 sierpnia 2013 r. Postanowienie wysłano pocztą w dniu 30 lipca 2013 r. Doręczono pełnomocnikowi skarżącego – B. L. w dniu 14 sierpnia 2013 r. Po tym terminie postanowieniem z [...] sierpnia 2013 r. organ przedłuży kontrolę do 6 września 2013 r. Postanowienie wysłano pocztą w dniu 30 sierpnia 2013 r. Doręczono pełnomocnikowi podatnika w dniu 2 września 2013 r.

W dniu 6 września 2013 r. został doręczony protokół z kontroli podatkowej nr [...] przeprowadzonej u T. M. w zakresie: podatku od towarów i usług za październik 2012 w związku ze zwrotem różnicy podatku oraz realizacją obowiązków wynikających z przepisów prawa dotyczących zasad ewidencji i identyfikacji podatników w zakresie aktualizacji danych zawartych w zgłoszeniu rejestracyjnym i identyfikacyjnym.

W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Kontroli Skarbowej W. wniósł o odrzucenie skargi

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przedmiotem skargi w sprawie niniejszej jest postanowienie Naczelnika Urzędu Kontroli Skarbowej W. , które zostało wydane w toku prowadzonego u skarżącego postępowania kontrolnego, a polegające na nieuprawnionym – jego zdaniem – przedłużeniu upoważnienia dla prowadzących kontrolę inspektorów kontroli skarbowej i określeniu dłuższego przewidywanego okresu trwania kontroli.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Kontrola ta, w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Sąd stwierdził, że przedmiot skargi wykracza poza zakres kognicji sądu administracyjnego, zakreślonego w cytowanym powyżej przepisie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jakkolwiek bowiem przepis ten istotnie dopuszcza wniesienie skargi na czynność organu administracji publicznej, to jednocześnie precyzuje, że musi być to czynność dotycząca uprawnień lub obowiązków strony skarżącej, wynikających z przepisów prawa. Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a czynnością, która takiego uprawnienia lub obowiązku dotyczy. Taką interpretację omawianego przepisu przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 września 2004 r. Sygn. akt OSK 247/04 (ONSAiWSA 2004, nr 2, poz. 30, s. 27). Sąd orzekający w sprawie niniejszej zgadza się z tą wykładnią.

W tym kontekście Sąd uznał, że postanowienie z [...] lipca 2013 r. wydane przez Naczelnika Urzędu Kontroli Skarbowej W. , nie spełnia kryterium, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Prawo i obowiązek, o jakich mowa w tym przepisie muszą wynikać z przepisów prawa materialnego, te bowiem prawa przyznają i nakładają obowiązki. Chodzi tu zatem o tego rodzaju czynności, które dotyczą praw i obowiązków o charakterze materialnym, dla których przepisy prawa nie przewidują podjęcia przez organ administracji decyzji lub postanowienia, jako form, w jakich co do zasady podejmowane są rozstrzygnięcia w przedmiocie praw i obowiązków stron szeroko rozumianego postępowania administracyjnego.

Prawidłowość postępowania kontrolnego i dokonywanych w tego toku czynności może być przedmiotem badania przez sąd administracyjny przy ocenie legalności aktu kończącego to postępowanie i wywołanych przez niego skutków prawnych, o ile akt ten podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nie może być natomiast przedmiotem odrębnej skargi.

Zgodnie z art. 87 ust. 2 zd. 2 u.p.t.u. jeżeli zasadność zwrotu podatku od towarów i usług wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Przepis ten określa zatem kompetencje organów administracji, a nie obowiązki podmiotów kontrolowanych, te bowiem wynikają z przepisów o konkretnym rodzaju postępowania kontrolnego i co do zasady mają charakter procesowy, a nie materialny.

Sąd uznał zatem, że wniesiona przez T. M. skarga, jako wykraczająca poza jego kognicję, była niedopuszczalna.

W tym stanie rzeczy Sąd, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.