Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SO/Po 26/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w dniu 02 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku N. Sp. z o.o. przeciwko Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie skargi postanawia: 1. wymierzyć Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywnę w wysokości 1000,00 zł (słownie: tysiąc złotych); 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej N. Sp. z o.o. kwotę 580 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych 00/100 złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z 20 grudnia 2022 r. N. Sp. z o.o. (dalej jako "Wnioskodawca" lub "strona skarżąca"), reprezentowana przez pełnomocnika

r.pr. K. J., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Poznaniu (dalej jako "WSA w Poznaniu") wniosek o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu, na podstawie art. 55 § 1

w zw. z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a.") wobec nieterminowego przekazania skargi z dnia 06 listopada 2022 r. (na bezczynność oraz przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w przedmiocie wyłączenia z produkcji gruntów rolnych) wraz z aktami sprawy

i odpowiedzią na skargę, tj. wobec niewywiązania się przez organ z obowiązków nałożonych nań przepisem art. 54 § 2 p.p.s.a.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako "SKO" lub "Organ") przekazało z opóźnieniem wyłącznie skargę, tj. w dniu 19 grudnia 2022 r. Sprawa została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt IV SAB/Po 186/22. Do skargi organ nie dołączył akt sprawy i odpowiedzi na skargę. Pomimo dwukrotnego wezwania pismami z 27 grudnia 2022 r. oraz z 09 stycznia 2023 r., SKO do dnia dzisiejszego nie przesłało odpowiedzi na skargę. W piśmie z dnia 02 stycznia 2023 r. SKO jedynie poinformowało, że w ww. sprawie zostało wszczęte postępowanie administracyjne, załączając odpis zawiadomienia z dnia 02 stycznia 2023 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

W myśl art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz

z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., także na posiedzeniu niejawnym.

W świetle cytowanych przepisów przesłankami uprawniającymi sąd administracyjny do wymierzenia organowi grzywny są: (1) wniosek skarżącego oraz

(2) stwierdzenie niezastosowania się przez organ do obowiązków wymienionych

w art. 54 § 2 p.p.s.a.

Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie obie te przesłanki zostały spełnione.

Sądowi wiadomym jest z urzędu ( z akt sprawy zainicjowanej wyżej wymienioną skargą, zarejestrowanej pod sygn. IV SAB/Po 186/22 ), że skarga ta została przekazana do WSA w Poznaniu, dopiero 19 grudnia 2022 r. Ponadto, Organ pomimo dwukrotnego wezwania do nadesłania odpowiedzi na skargę, tego wezwania nie wykonał. Nie można bowiem uznać za odpowiedź na skargę informacji skierowanej do WSA z dnia 2 stycznia 2023 r. o wszczęciu przez Organ postępowania administracyjnego z wniosku skarżącego. Również nie zostały przekazane WSA akta sprawy.

Mając na względzie przywołane okoliczności, należy stwierdzić, że wniosek

o wymierzenie grzywny zasługuje na uwzględnienie, bowiem organ uchybił, trzydziestodniowemu terminowi określonemu w art. 54 § 2 p.p.s.a., ponadto z całą pewnością nie przesłał akt spawy wraz z odpowiedzią na skargę.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że sąd orzeka o grzywnie według swego uznania i wymierza ją w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ

ww. obowiązku, z uwzględnieniem okresu, w jakim organ pozostawał w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi. Oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny

z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni bowiem również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak

i przez inne organy (zob. uchwała NSA z 03.11.2009 r., II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010, nr 1, poz. 2).

Wysokość grzywny ustala się na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli wymierza się ją do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego

w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Aktualnie stanowi o tym obwieszczenie Prezesa GUS z dnia

18 lutego 2022 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2021 r. (M. P. z 2022 r. poz. 175) – zgodnie z którym wynagrodzenie to wyniosło 5662,53 zł.

Miarkując wysokość grzywny Sąd wziął w szczególności pod uwagę fakt, że Organ do dnia wydania niniejszego postanowienia, nie przesłał akt spawy wraz

z odpowiedzią na skargę

Wszystko to skłoniło Sąd do wymierzenia organowi grzywny w wysokości

1000,00 zł – na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. (pkt 1 postanowienia). O kosztach postępowania (pkt 2 postanowienia) orzeczono na podstawie art. 200

i art. 205 § 2 p.p.s.a. uwzględniając: poniesiony przez stronę skarżącą koszt wpisu od wniosku (100 zł), wynagrodzenie przysługujące pełnomocnikowi strony skarżącej (480 zł), ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265 z późn. zm.) - łącznie 580 zł.

W tym miejscu Sąd wyjaśnia, że nie orzekł o zwrocie na rzecz strony skarżącej kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł), gdyż autor wniosku nie załączył do niego, ani też nie złożył później do akt sprawy, dowodu uiszczenia ww. opłaty.