Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 912/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: par. 8, par. 9
journal: Dz.U. 2004 nr 286 poz 2870
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie  gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Trzciński Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz (spr.) Sędzia del. WSA Ludmiła Jajkiewicz Protokolant Piotr Suchoń po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2012 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w E. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 21 stycznia 2011 r. sygn. akt I SA/Lu 659/10 w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w E. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w L.; 2. zasądza od H. K. na rzecz Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w E. kwotę 380 (trzysta osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. wyrokiem z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Lu 659/10, uwzględnił skargę H. K. na decyzję Dyrektora L. Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w E. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego.

Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia.

I

W dniu 16 listopada 2006 r. H. K. (dalej: skarżący) złożył wniosek do Biura Powiatowego ARiMR w H. o przyznanie pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych wraz z wymaganymi załącznikami. Po rozpoznaniu wniosku złożonego przez H. K., Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w H. decyzją z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] przyznał skarżącemu płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w kwocie 4 788,75 zł. Wskazał, że przyznana płatność wypłacana mu będzie przez 5 kolejnych lat z zastrzeżeniem, że:

1. przyznana kwota płatności będzie przeliczana, zgodnie z zasadami określonymi w art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 2808/1998/WE z dnia 22 grudnia 1998 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania agromonetarnego systemu dla Euro w rolnictwie (Dz. Urz. WE L 349, z 24.12.1998, z późn. zm, dalej: rozporządzenie nr 2808/1998/WE) z kwoty ustalonej w Euro, jej wysokość w złotych w kolejnych latach może ulec zmianie;

2. zgodnie z § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 286, poz. 2870 z późn. zm., dalej: rozporządzenie z 2004 r.) warunkiem płatności w czwartym i piątym roku będzie zrealizowanie przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty trzeciej płatności, przy czym w ciągu siedmiu dni po ww. terminie należy złożyć oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięcia, dołączając dokument potwierdzający.

Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 9 marca 2007 r.

Zawiadomieniem z dnia 8 kwietnia 2010 r. nr [...], organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wstrzymania wypłaty 4 i 5 raty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w związku ze złożonym przez skarżącego po terminie oświadczeniem o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego.

W odpowiedzi na powyższe, skarżący złożył w dniu 16 kwietnia 2010 r. pismo do Biura Powiatowego ARiMR w H., w którym wyjaśnił, że ostatni dzień, w którym winien złożyć oświadczenie o wykonaniu realizacji założonego celu upływał mu w dniu 15 listopada 2009 r., który był dniem wolnym od pracy (niedziela), tak więc oświadczenie złożył niezwłocznie w dniu następnym po dniu wolnym, tj. dnia 16 listopada 2009 roku. Dodał, iż swoje wyjaśnienia oparł na art. 57 k.p.a.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w H. wstrzymał skarżącemu płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w roku 4 i 5, od której skarżący wniósł odwołanie.

Dyrektor L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR), po rozpatrzeniu odwołania skarżącego decyzją z dnia [...] maja 2010 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu wskazał, że skarżący zadeklarował we wniosku do realizacji jedno przedsięwzięcie określone w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego jako zakup maszyn rolniczych.

Zdaniem Dyrektora ARiMR 6-cio miesięczny termin na zrealizowanie przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, o którym mowa w § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 2004 r. jak również i termin siedmiodniowy na złożenie oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego są terminami prawa materialnego i nie podlegają przywróceniu. Zakreślają one ramy czasowe, w których może nastąpić ukształtowanie praw lub obowiązków strony w ramach administracyjnoprawnego stosunku prawnego i jako takie nie mogą być zmieniane lub przedłużane przez organ administracji. Uchybienie terminu materialnego wywołuje skutek prawny wygaśnięcia praw lub obowiązków o charakterze materialnym, powodując wydanie negatywnego rozstrzygnięcia. Termin prawa materialnego podlega przywróceniu tylko wyjątkowo i jedynie wówczas, gdy taką możliwość przewidują stosowne przepisy. Rozporządzenie z 2004 r. nie reguluje takiej sytuacji.

Wypłata trzeciej płatności nastąpiła w dniu 7 maja 2009 r. (nr zlecenia [...], nr przelewu [...]), termin sześciomiesięczny na zrealizowanie przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego od dnia wypłaty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w trzecim roku realizacji planu - upłynął w dniu 7 listopada 2009 r. Zatem terminem ostatecznym na złożenie oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego był dzień 14 listopada 2009 r. (sobota). Zgodnie z regułą obliczania terminów z art. 57 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej k.p.a.) jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonych dni uważa się za koniec terminu. Jeżeli termin ten upływa w sobotę, nie będącą dniem ustawowo wolnym od pracy, o czym stanowi ustawa z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. Nr 4, poz. 51 ze zm., dalej: ustawa z 1951 r.), to nie ma zastosowania art. 57 § 4 k.p.a. Dodał, że przepis § 8 ust. 2. rozporządzenia 2004 r. stanowi, że oświadczenie składa się w terminie siedmiu dni, a nie konkretnie w danym, czyli siódmym dniu. W jego ocenie, strona miała też możliwość przesłania oświadczenia za pośrednictwem poczty na formularzu dostępnym w każdej placówce ARiMR a także na stronie internetowej i wówczas liczyłaby się data stempla pocztowego.

H. K. złożył oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego w dniu 16 listopada 2009 r. – zdaniem organu II instancji – z uchybieniem siedmiodniowego terminu. Zatem nie spełnił on warunków koniecznych do wypłaty płatności z tytułu wsparcia gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku realizacji planu.

Organ odwoławczy dodatkowo wskazał, że w przypadku, gdy realizacja przedsięwzięć określonych w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego była niemożliwa ze względu na okoliczności określone § 9 ust. 2 rozporządzenia z 2004 r., zamiast oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, producent rolny składa oświadczenie o zaistnieniu tych okoliczności. W niniejszej sprawie jednak nie stwierdzono zaistnienia żadnej z okoliczności wskazanych w cyt. przepisie.

Dyrektor ARiMR wskazał, iż decyzja organu I instancji, precyzyjnie informowała o terminie wynikającym z § 8 rozporządzenia z 2004 r., a nadto, że skarżący składając wniosek oświadczył, że znane są mu zasady przyznawania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego oraz zobowiązał się do realizacji przedsięwzięć określonych w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego w celu restrukturyzacji gospodarstwa.

H. K. złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji ją poprzedzającej organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uwzględniając skargę H. K. podniósł, że jeżeli producent rolny złoży oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć z uchybieniem terminu (§ 8 ust. 1 pkt. 2), ale zanim organ wyda decyzję o wstrzymaniu płatności, to organ nie może już zastosować rygoru przewidzianego w § 9 ust. 1 rozporządzenia z 2004 r. Przemawia za tym zarówno literalna jak i celowościowa wykładnia tych przepisów. Zgodnie bowiem z § 9 ust. 1 rozporządzenia z 2004 r., płatność dla gospodarstwa niskotowarowego podlega wstrzymaniu w czwartym i piątym roku jej wypłaty, jeżeli producent rolny nie dotrzymał warunków określonych w § 8 ust. 1.

W ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości, iż sformułowanie "z zastrzeżeniem ust. 2" dotyczy ustępu 2 § 9, nie zaś § 8 rozporządzenia z 2004 r. Zdaniem Sądu taka konstrukcja przepisu oznacza, że organ może wydać decyzję o wstrzymaniu płatności tylko do chwili złożenia przez producenta rolnego oświadczenia. Gdy takie oświadczenie zostanie złożone, a przedsięwzięcie zostało zrealizowane w terminie o jakim mowa w § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 2004 r., wydanie decyzji o wstrzymaniu płatności jest niedopuszczalne. Celem ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273 ze zm., dalej: ustawa z 2003 r.) oraz rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy, stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej jest, jak sama nazwa wskazuje, wspieranie gospodarstw niskotowarowych. Polega to na udzielaniu producentom rolnym pomocy finansowej w zamian za realizowanie przez nich takich przedsięwzięć, które spowodują, że ich gospodarstwa będą bardziej dochodowe, ekologiczne, bądź też umożliwią producentom osiąganie dochodów poza rolnictwem. Złożenie oświadczenia, że przedsięwzięcie zostało zrealizowane nie jest celem samym w sobie, a jedynie informacją dla organu. Płatność jest udzielana producentowi, który zobowiąże się do realizacji przedsięwzięć mających na celu restrukturyzację gospodarstwa niskotowarowego oraz do nieprzenoszenia własności gospodarstwa niskotowarowego przez okres 5 lat od dnia przyznania płatności.

Sąd podkreślił, że oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięcia w terminie wraz z dowodem potwierdzającym tę okoliczność skarżący złożył w dniu 16 listopada 2009 r., zaś organ I instancji wstrzymał płatność decyzją z dnia 20 kwietnia 2010 r.

II

W skardze kasacyjnej organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w L.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

Naruszenie przepisów prawa materialnego:

1. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie § 8 rozporządzenia z 2004 r., poprzez zastosowanie wyłącznie ust 1 niniejszego przepisu z całkowitym pominięciem przy orzekaniu ust 2 § 8 rozporządzenia z 2004 r., który w niniejszej sprawie ma zasadnicze znaczenie ze względu na zawarty tam termin do dokonania czynności, którego upływ powoduje bezskuteczność czynności, dla której termin był ustalony;

2. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie § 9 ust 1 rozporządzenia z 2004 r., poprzez przyjęcie, że nieistotnym w zastosowaniu niniejszego przepisu jest uwzględnienie całości obowiązków beneficjenta, w tym złożenie oświadczenia w terminie oraz nie uwzględnienie, że termin ten, jako termin zawity skutkuję bezskutecznością czynności dokonanej po jego upływie.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie wszystkie jej argumenty przedstawione na poparcie sformułowanych zarzutów są trafne.

W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 p.p.s.a rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania.

Skarga kasacyjna w rozpoznawanej sprawie została oparta wyłącznie na zarzutach naruszenia prawa materialnego. Oparcie skargi kasacyjnej wyłącznie na zarzutach naruszenia prawa materialnego, co w sprawie ma miejsce, wywiera ten skutek, że na etapie rozpoznawania tego środka zaskarżenia w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym miarodajne są, jako skutecznie nie podważone, bo nie objęte podstawą kasacyjną, o której mowa w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., te ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji, które stanowiły podstawę subsumpcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przepis prawa materialnego.

Przedmiotem kontroli Sądu I instancji było postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych oświadczenia, o którym mowa w § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z 2004 r.

Sąd I instancji wyraził pogląd, że terminy określone w § 8 ust. 1 rozporządzenia z 2004 r. mają charakter prawa materialnego, wobec czego instytucja przywrócenia terminu nie miała w sprawie zastosowania. Rozstrzygnięcie powyższej kwestii wymagało rozważenia całej procedury wypłaty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku.

Zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia z 2004 r., płatność dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku wypłaty tej płatności wypłaca się, jeżeli producent rolny:

1) zrealizował przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w trzecim roku realizacji planu, oraz

2) złożył kierownikowi biura powiatowego Agencji, właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania producenta rolnego, oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego.

Przepis § 8 ust. 2 rozporządzenia z 2004 r. stanowi natomiast, że oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, składa się na formularzu udostępnionym przez Agencję, w terminie 7 dni od dnia, w którym upłynął termin określony w ust. 1 pkt 1.

Z kolei w § 8 ust. 3 rozporządzenia z 2004 r. wskazano, że do oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dołącza się dokumenty potwierdzające ukończenie realizacji przedsięwzięć określonych w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, w tym m.in. dokument potwierdzający zakup maszyn rolniczych - w przypadku zakupu takich maszyn (pkt 4 ust. 3 § 8).

Natomiast w myśl § 9 ust. 1 rozporządzenia z 2004 r. płatność dla gospodarstwa niskotowarowego podlega wstrzymaniu w czwartym i piątym roku jej wypłaty, jeżeli producent rolny nie dotrzymał warunków określonych w § 8 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 2. Z treści przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, że wstrzymanie płatności jest skutkiem m.in. uchybienia 6-miesięcznego terminu określonego w § 8 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia. Prawodawca w § 9 ust. 1 rozporządzenia z 2004 r. odwołuje się wyłącznie do ust. 1 § 8, który określa tylko jeden termin 6 miesięcy, wskazany w punkcie 1 tej normy prawnej. Natomiast nie wiąże wprost skutku wstrzymania płatności z niedopełnieniem warunków wskazanych w ust. 2 § 8 rozporządzenia, w którym został określony 7-dniowy termin do złożenia oświadczenia oraz warunków wskazanych w ust. 3 § 8, z treści którego wynika, iż do oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dołącza się dokumenty potwierdzające ukończenie realizacji przedsięwzięć określonych w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że termin 6-miesięczny określony w § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 2004 r. ogranicza w czasie dochodzenie prawa do otrzymania płatności do gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku wypłaty tej płatności. Przepis § 9 ust. 1 cyt. rozporządzenia określa materialnoprawne konsekwencje jego niedotrzymania w postaci wstrzymania tychże płatności. Natomiast przepis ten (§ 9 ust. 1) pomija warunek dotyczący terminu złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia, wraz z załącznikami, gdyż termin ten znalazł się w ustępie 2, a nie w ustępie 1 § 8 cyt. rozporządzenia. Zatem skutkiem uchybienia tego terminu jest pozbawienie strony możliwości skutecznego dokonania określonej czynności, tj. właśnie złożenia wymaganego oświadczenia, które należy traktować jako czynność procesową inicjującą postępowanie dotyczące wypłaty przyznanej już wcześniejszą decyzją płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku jej wypłaty. Oświadczenie, o którym mowa w § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, jest formą podania w rozumieniu art. 63 § 1 i 2 k.p.a., które musi spełniać dodatkowe warunki, tzn. musi zostać złożone na formularzu udostępnionym przez Agencję (§ 8 ust. 2).

Uznając oświadczenie określone w § 8 ust. 2 rozporządzenia z 2004 r. za czynność procesową inicjującą jako podanie ten etap, który dotyczy ustalenia istnienia przesłanek realizacji uprawnienia producenta rolnego, należy przyjąć, że termin do złożenia oświadczenia jest terminem zawitym prawa procesowego, do którego mają zastosowanie przepisy art. 58 i 59 k.p.a.

Z przepisu § 8 ust. 2 rozporządzenia z 2004 r. jednoznacznie wynika, że oświadczenie składa się w terminie 7 dni do dnia, w którym upłynął termin realizacji przedsięwzięcia, zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego. Jest to więc termin wyznaczony do dokonania konkretnej czynności procesowej. Za cel jego ustanowienia uznać należy uzależnienie skuteczności oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięcia od złożenia go w określonym terminie. Termin ten posiada również walor dyscyplinujący stronę do dokonania tej czynności w określonym czasie. Rezultatem pozytywnej weryfikacji oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięcia, jest bowiem wypłacenie następnych rat płatności.

Mając na względzie wymienione w § 9 ust. 1 rozporządzenia z 2004 r. skutki w postaci wstrzymania płatności stwierdzić należy, że termin 6-miesięczny do zrealizowania przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego (§ 8 ust. 1 pkt 1) jest terminem materialnym. Natomiast określony w § 8 ust. 2 rozporządzenia z 2004 r. 7 - dniowy termin do złożenia oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego wraz z dołączonymi do niego dokumentami – jest terminem procesowym, w związku z czym mają do niego zastosowanie przepisy art. 58 i 59 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela stanowisko zawarte w orzecznictwie sądów administracyjnych, że termin 7 - dniowy do złożenia oświadczenia jest terminem procesowym (por. wyrok NSA z 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSL 81/10; wyrok NSA z 2 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 289/10; wyrok NSA z 11 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 342/10).

W rozpoznawanej sprawie wypłata trzeciej płatności nastąpiła w dniu 7 maja 2009 r., termin 6 miesięczny na zrealizowanie przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego od dnia wypłaty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w trzecim roku realizacji planu - upłynął dnia 7 listopada 2009 r. A zatem terminem ostatecznym na złożenie oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego był dzień 14 listopada 2009 r. Natomiast H. K. złożył oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego w dniu 16 listopada 2009 r., a zatem nastąpiło to z uchybieniem 7- dniowego terminu.

Ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny weźmie pod uwagę powyższe wywody dotyczące charakteru prawnego termin określonego w § 8 ust. 2 rozporządzenia z 2004 r., jak również dokona w tym zakresie kontroli legalności decyzji organów I i II instancji.

Z przyczyn wyżej wskazanych Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 203 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 97, poz. 888 z późn. zm).