Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1065/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 14b par 3
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.) Sędzia WSA Cezary Koziński Protokolant: St. sekretarz sądowy Agnieszka Kerszner po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi Gminy Miasta S. na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną interpretację; 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną interpretacją z [...]r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że stanowisko Gminy Miasta S. przedstawione we wniosku z dnia 3 sierpnia 2017r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług – jest nieprawidłowe.

W uzasadnieniu powyższej interpretacji przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina Miasto S. jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT, dokonuje sprzedaży opodatkowanej VAT i zwolnionej z VAT oraz sprzedaży niepodlegającej VAT.

W 2017 roku Gmina złożyła wniosek na dofinansowanie inwestycji pn. "Przebudowa targowiska przy ul. A w S.". Wnioskodawca ubiega się o przyznanie pomocy na operacje typu "Inwestycje w targowiska lub obiekty budowlane przeznaczone na cele promocji lokalnych produktów" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w tworzenie, ulepszanie i rozwijanie podstawowych usług lokalnych dla ludności wiejskiej", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Przedmiotem projektu będzie przebudowa terenu targowiska miejskiego, będącego własnością Gminy Miasto S.. Targowisko będzie obiektem całorocznym i ogólnodostępnym.

Zakres planowanej inwestycji:

* demontaż istniejących elementów targowiska i elementów małej architektury;

* rozbiórkę istniejącej nawierzchni wraz z krawężnikami;

* rozbiórka istniejących murków oporowych;

* ułożenie nowej nawierzchni na wymaganej podbudowie;

* montaż ujednoliconych boxów handlowych;

* wybudowanie sanitariatów;

* wykonanie niezbędnej infrastruktury technicznej;

* meble miejskie;

* dostawa i montaż elementów oświetlenia;

* wykonanie zieleni;

* montaż małej architektury.

Na realizację przedsięwzięcia Gmina zamierza uzyskać dofinansowanie do kwoty netto nakładów. Faktury dokumentujące poniesione wydatki wystawiane będą na rzecz Gminy Miasto S..

Targowisko będzie środkiem trwałym i stanowiło będzie własność Gminy. Zostanie ustalony regulamin targowiska (przyjęty uchwałą Rady Miejskiej w S.).

Przebudowanym targowiskiem administrował będzie podmiot wyłoniony w trybie zgodnym z ustawą Prawo zamówień publicznych (na podstawie umowy odpłatnej -wynagrodzenie na podstawie faktury VAT), który będzie odpowiedzialny za zabezpieczenie prawidłowej organizacji targowiska, sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem regulaminu targowiska, utrzymanie porządku. Administrator będzie ponosił wydatki bieżące związane z utrzymaniem targowiska (np. koszty energii, wody, sprzątania, wywóz nieczystości, usługi remontowo-budowlane itp.).

Na targowisku pobierane będą następujące opłaty:

* na części niezadaszonej targowiska opłata rezerwacyjna (w przypadku rezerwacji wybranego miejsca handlowego na określony czas na podstawie zawartej umowy dzierżawy) oraz opłata targowa (zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 716 z późn. zm.);

* w pawilonach handlowych wraz z ekspozycją opłata czynszowa (za zajęcie powierzchni handlowej na podstawie zawartej umowy najmu/dzierżawy).

Poboru opłaty targowej dokonywać będzie inkasent, wyznaczony uchwałą Rady Miejskiej w S. Administrator w imieniu Gminy będzie zawierał umowy z handlującymi, od których pobierana będzie opłata czynszowa i opłata rezerwacyjna. Ww. opłaty wpływać będą na rachunek bankowy Gminy.

Najem/dzierżawa stanowisk handlowych w części zadaszonej i niezadaszonej dokumentowana będzie fakturą VAT, wystawianą przez Gminę Miasto S.. Gmina odprowadzać będzie także należny podatek VAT. Objęte programem działania należą do zadań własnych Gminy. Zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 446 z późn. zm.), do zadań własnych Gminy należą sprawy z zakresu targowisk i hal targowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie przysługuje odliczenie w całości podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących wydatki poniesione na budowę targowiska oraz na jego bieżące utrzymanie?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w całości wykazanego na fakturach dokumentujących wydatki poniesione na budowę targowiska, a następnie na jego bieżące utrzymanie.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz.710 ze zm.) podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego - na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Podkreślenia wymaga fakt, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Dla rozliczenia podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy istotne jest, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT czynnego do wykonywania czynności opodatkowanych.

Aby dana czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika. W związku z powyższym należy wykazać, że zgodnie z art. 15 ust. 1, ust. 2 i ust. 6 ustawy - jednostka samorządu terytorialnego, dokonując określonych czynności prawnopodatkowych występuje w roli podatnika podatku VAT, gdy czynności te nie stanowią zadań statutowych jednostki, określonych w odrębnych przepisach oraz gdy wykonywane są na podstawie umowy cywilnoprawnej.

Gmina Miasto S. będzie pobierać opłatę rezerwacyjną oraz opłatę czynszową na podstawie umów cywilnoprawnych zawieranych w związku z udostępnieniem poszczególnym kontrahentom stoisk handlowych, będzie prowadziła działalność gospodarczą. Gmina będzie wystawiać na rzecz podmiotów handlujących faktury VAT według podstawowej stawki VAT, a następnie będzie odprowadzać VAT należny. Natomiast w związku z prowadzeniem niniejszego targowiska Gmina będzie otrzymywać fakturę VAT od podmiotu administrującego targowiskiem.

Ponadto Gmina na części niezadaszonej targowiska będzie pobierać opłatę targową zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Podkreślenia wymaga fakt, iż opłata targowa nie jest ekwiwalentem czynszu dzierżawnego, czy innych należności pobieranych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

"Opłatę targową pobiera się niezależnie od należności przewidzianych w odrębnych przepisach za korzystanie z urządzeń targowiska oraz za inne usługi świadczone przez prowadzącego targowisko - art. 15 ust. 3 u.p.o.l. Stąd handlujący na targowisku, mimo uiszczenia czynszu dzierżawnego, opłaty za wjazd na targowisko lub zajęcia straganu, muszą również płacić opłatę targową na rzecz gminy". Taki pogląd wyraził WSA w Łodzi w wyroku z dnia 5 lipca 2011 r. (I SA/Łd 595/2011).

W związku z powyższym Gminie Miastu S. przysługuje prawo do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących wydatki, które będą ponoszone na budowę targowiska, a następnie na jego bieżące utrzymanie.

We wskazanej na wstępie interpretacji indywidualnej z [...]r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku w zakresie prawa do odliczenia w całości podatku naliczonego związanego z realizacją inwestycji pn. Przebudowa targowiska przy ul. A w S. oraz jego bieżącym utrzymaniem za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu interpretacji organ stwierdził – po przytoczeniu treści przepisów art. art. 86 ust. 1, art. 86 ust. 2 pkt 1, art. 87 ust. 1, art. 88 ust. 3a pkt 2 oraz art. 88 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 122), dalej "ustawa o VAT", że z cytowanych przepisów wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto organ wyjaśnił, że na podstawie art. 86 ust. 22 ustawy o VAT zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U., poz. 2193). Rozporządzenie to określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej "sposobem określenia proporcji" oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji (§ 1 pkt 1 i 2 cyt. rozporządzenia).

Organ podkreślił, że dla stwierdzenia, czy działalność lub transakcje stanowią "cele inne niż związane z działalnością gospodarczą" znaczenie ma, czy mieszczą się one w przedmiocie działalności danej jednostki.

Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. "Towarzyszą" one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Organ wskazał ponadto, że zgodnie z treścią art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te. które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie

ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Biorąc pod uwagę ww. przepisy, a także treść art. 2 ust. 1, art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 446 ze zm.) oraz art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1990r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 716 ze zm.) zdaniem organu należy wskazać, że zakres aktywności podejmowanych przez Gminę należy oceniać według kryterium celowości, ze szczególnym uwzględnieniem czy ich realizacja ma służyć zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy. Zgodnie z tą zasadą każde działanie podejmowane przez Gminę w imieniu własnym na własną odpowiedzialność i finansowane z budżetu Gminy, a dotyczące nieruchomości stanowiących mienie gminne, należy uznać za działanie publiczne służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne.

Przez wykonywanie zadań publicznych należy rozumieć te działania, które mają na celu korzyść ogółu. Istotne jest to, że Gmina wykonując zadania administracji publicznej może korzystać ze środków prawnych o charakterze władczym, właściwych władzy państwowej. Budowa (przebudowa) targowiska odbywa się w ramach władztwa publicznego i gmina wykonując zadanie działa jako administracja publiczna i może korzystać ze środków prawnych

o charakterze władczym. Gmina realizując swe ustawowe obowiązki dotyczące budowy (przebudowy) targowiska, podejmuje najpierw uchwały przeznaczające określone tereny na ich budowę w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, a następnie pozyskuje tereny te dla takiego zamierzenia i podejmuje działania dla ich budowy. Zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym gmina, co warte podkreślenia, samodzielnie decyduje o zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym o konieczności budowy (przebudowy)targowisk.

Wykorzystywanie targowiska również do czynności opodatkowanych, nie oznacza, że jego przebudowa nastąpi - jak wynika z treści wniosku - wyłącznie w ramach prowadzonej przez gminę działalności gospodarczej. Nadal w głównej mierze jest to sfera działań publicznoprawnych, która nie ma cech działalności gospodarczej. Targowisko nie jest budowane w celu czerpania dochodów z odpłatnego udostępniania stanowisk, ale w celu wykonywania zadań publicznych, tj. zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej.

Targowisko ma charakter miejsca ogólnodostępnego dla mieszkańców Gminy, którzy zamierzają na nim dokonywać zakupów. Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem, że z targowiska mogą korzystać tylko ci mieszkańcy, którzy uiszczą opłaty za wstęp.

Wobec powyższego w ocenie organu należało stwierdzić, iż Gmina udostępniając targowisko dla mieszkańców działa jako organ władzy publicznej i nie działa jako podatnik. Tym samym wydatki związane z przebudową targowiska będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług (pobieranie opłaty rezerwacyjnej na podstawie umowy dzierżawy oraz opłaty czynszowej na podstawie umowy najmu/dzierżawy), jak i czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu tym podatkiem (udostępnianie targowiska jako organ władzy publicznej).

W świetle powyższych okoliczności Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego związanego z realizacją inwestycji polegającej na przebudowie targowiska oraz bieżących wydatków związanych z jego utrzymaniem. Wnioskodawca zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT będzie miał prawo do odliczenia podatku w części w jakiej efekty realizowanej inwestycji będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Podsumowując organ stwierdził, mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa, że Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją inwestycji pn. "Przebudowa targowiska przy ul. A w S." oraz jego bieżącym utrzymaniem w zakresie, w jakim towary i usługi będą służyć do wykonywania przez Gminę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, wyliczonym na podstawie "sposobu określenia proporcji", o którym mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy, z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w całości wykazanego na fakturach dokumentujących wydatki poniesione na budowę targowiska, a następnie na jego bieżące utrzymanie należało uznać za nieprawidłowe.

W skardze do sądu administracyjnego Gmina Miasto S. wniosła o uchylenie interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z [...]r. podnosząc zarzuty naruszenia:

art. 86 ust. 1 w związku z art. 90 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT przez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że Gminie Miastu S. nie przysługuje prawo do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących wydatki poniesione na budowę targowiska oraz jego bieżące utrzymanie,

art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r. poz. 201 z późn. zm. dalej "O.p.") przez dokonanie oceny wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez wszechstronnej całościowej analizy jego treści i w konsekwencji poczynienie błędnych ustaleń, co prowadzi do wniosku, że postępowanie to nie było prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

W odpowiedzi na skargę organ wydający interpretację wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Zaskarżona interpretacja podlega uchyleniu.

We wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego Gmina S. przyjęła, że prowadząc przedmiotowe targowisko i pobierając opłaty rezerwacyjne oraz czynszowe będzie prowadziła działalność gospodarczą. Stanowisko to podtrzymała także konsekwentnie w skardze do sądu administracyjnego. Uznać zatem należy, że zdaniem Gminy S. kwestia ta nie budzi wątpliwości i nie dotyczy jej pytanie postawione w postępowaniu interpretacyjnym.

Przypomnieć wypada, że pytanie przyporządkowane do przedstawionego zdarzenia przyszłego brzmiało następująco: "czy Gminie przysługuje odliczenie w całości podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących wydatki poniesione na budowę targowiska oraz na jego bieżące utrzymanie".

W związku z powyższymi uwagami staje się oczywiste, że należało je odczytywać, jako pytanie o prawo pełnego odliczenia podatku VAT zadane przez wnioskodawcę uznającego się za podatnika tego podatku prowadzącego działalność gospodarczą i wykorzystującego nabyte towary i usługi do czynności opodatkowanych, to jest świadczenia odpłatnych usług udostępniania poszczególnym kontrahentom stoisk handlowych na terenie prowadzonego targowiska.

W myśl art. 14b § 3 O.p. zdanie pierwsze składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zapis ten oznacza, że organ interpretacyjny nie jest uprawniony do ustalania faktów (zdarzenia przyszłego) w sprawie, a jedynie do interpretacji tychże faktów przedstawionych przez wnioskodawcę. Jeśli zaś stan faktów przedstawiony we wniosku budzi wątpliwości, jest niepełny organ ma prawo w trybie art. 14 h O.p. w związku z art. 169 § 1 O.p. wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku, nie może zaś sam ich uzupełniać o swe domysły lub przypuszczenia.

Skoro zatem wnioskodawca nie zadał pytania o to, czy prowadząc targowisko wykonuje działalność gospodarczą, to wypowiadanie się przez organ na ten temat w zaskarżonej interpretacji należy uznać za wyjście poza granice zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku.

Powyższą tezę najpełniej wyraził NSA w wyroku z dnia 20 lipca 2017r., sygn. akt II FSK 1726/15 stwierdzając, że organ interpretujący nie jest uprawniony do ingerencji w stan faktyczny zawarty we wniosku o udzielenie indywidualnej interpretacji. Jego rolą jest ocenić stanowisko wnioskodawcy przez pryzmat przedstawionego stanu faktycznego jako prawidłowe albo nieprawidłowe. Postępowanie, które jest prowadzone w sprawie wydania pisemnej interpretacji prawa podatkowego jest postępowaniem, w którym organ uprawiony do jej wydania ma jedynie udzielić podatnikowi informacji w zakresie zastosowania i wykładni prawa podatkowego w przedstawionym przez podatnika stanie faktycznym sprawy. Ewentualne zaś konsekwencje niezgodności zaprezentowanego stanu faktycznego z rzeczywistością obciążać będą podatnika.

Rzecz jasna WSA w Łodzi w całej rozciągłości akceptuje powyższe stanowisko orzecznicze.

Stwierdzić zatem wypada, że w rozpoznawanej sprawie organ nie sprostał powyższemu wymogowi wynikającemu z art. 14b § 3 O.p.

Jak należy uznać z własnej inicjatywy, bo nie wynikało to z treści wniosku, przyjął, że poza czynnościami opodatkowanymi wnioskodawca wykonuje też czynności nie podlegające opodatkowaniu. Zmienił zatem przedstawione zdarzenie przyszłe, do czego nie był uprawniony. O wyjściu poza granice wniosku najlepiej świadczy okoliczność, że w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji czynności opodatkowane sprowadzono wręcz do rangi wyjątków stwierdzając: "Wykorzystywanie targowiska również do czynności opodatkowanych nie oznacza, że jego przebudowa nastąpi (...) wyłącznie w ramach prowadzonej przez gminę działalności gospodarczej."

Przypomnieć należy raz jeszcze, że wnioskodawca nie zadał pytania o to, czy organizując i prowadząc targowisko miejskie wykonuje działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku VAT, lecz czy przysługuje mu pełne odliczenie VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki na budowę (przebudowę) i bieżące utrzymanie targowiska.

Zmieniając przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe organ w istocie nie udzielił odpowiedzi na tak postawione pytanie. Wyrażona ocena, że wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku w części w jakiej efekty inwestycji będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych, a przy wykorzystywaniu do innych czynności prawa tego mieć nie będzie nie przystaje do treści wniosku interpretacyjnego. Jak wskazano wyżej pytanie dotyczy bowiem tylko czynności opodatkowanych i tylko w odniesieniu do takich czynności winna być udzielona odpowiedź.

Zauważyć przy tym należy, że akcentowane przez stronę stanowisko orzecznicze sądów administracyjnych dotyczące pełnego odliczenia nie było miarodajne w rozpoznawanej sprawie. Uwzględnia ono istnienie zobowiązania podatkowego w opłacie targowej i ocenia, że nie ma znaczenia dla zakresu wykonywanych przez gminę czynności opodatkowanych wyrok (WSA w Olsztynie z dnia 7 grudnia 2017r. sygn. akt I SA/Ol 804/17). W rozpoznawanej sprawie organ nie kładł bowiem nacisku na istnienie zobowiązania z tytułu opłaty targowej, uwypuklał natomiast wykonywanie przez gminę zadań publicznych i korzystanie ze środków prawnych o charakterze władczym, co jego zdaniem wyklucza możliwość pełnego odliczenia VAT.

W toku ponowionego postępowania organ uwzględni powyższe wywody.

Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności na podstawie art. 146 § 1 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017r. poz. 1369) należało orzec jak w sentencji.

A.J.