Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SO/Lu 8/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-11-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. H. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w sprawie o wznowienie postępowania sądowego w zakresie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OSK 757/05 p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o ustanowienie innego adwokata


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 września 2009 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Na tej podstawie, po wystąpieniu sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w L., na pełnomocnika J. H. został wyznaczony adwokat P. J.

J. H. pismem z dnia [...] marca 2010 r. wypowiedział udzielone adw. P. J. pełnomocnictwo oraz zwrócił się do sądu o ustanowienie dla niego innego adwokata.

Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie w zakresie wniosku o ustanowienie innego adwokata, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 453/10 oddalił zażalenie.

Pismem z dnia 28 czerwca 2010 r. Okręgowa Rada Adwokacka w L. poinformowała, że na wniosek skarżącego wyznaczyła nowego adwokata w osobie P. M.

Pełnomocnik złożył w dniu [...] lipca 2010 r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego w zakresie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OSK 757/05.

Pismem z dnia [...] października 20101 r. skarżący wypowiedział pełnomocnictwo udzielone adw. P. M. i ponownie zwrócił się do sądu o "wystąpienie do Okręgowej Rady Adwokackiej o wskazanie nowego adwokata w celu sporządzenia i złożenia skargi o wznowienie...".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W toku niniejszego postępowania wniosek skarżącego o zmianę pełnomocnika ustanowionego ramach prawa pomocy był już przedmiotem rozpoznania sądu.

W myśl art. 253 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), o wyznaczeniu pełnomocnika decyduje odpowiednio właściwa: okręgowa rada adwokacka, rada okręgowa izby radców prawnych, Krajowa Rada Doradców Podatkowych lub Krajowa Rada Rzeczników Patentowych, a sąd nie ma wpływu na decyzję w tym zakresie, nie ma również kompetencji do wyznaczenia stronie kolejnego pełnomocnika, ani wnioskowania o zmianę pełnomocnika.

Przy czym w przepisach p.p.s.a. brak jest unormowania, które uprawniałoby stronę do żądania ustanowienia kolejnego profesjonalnego pełnomocnika (adwokata czy radcy prawnego), w sytuacji, gdy dotychczas umocowany przez stronę pełnomocnik nie spełnił jej oczekiwań, czy też w ocenie strony nie działał zgodnie z jej interesem. W powyższej sytuacji strona nie może się skutecznie domagać od sądu ustanowienia kolejnego pełnomocnika (nawet w przypadku wypowiedzenia pełnomocnictwa), ponieważ jej prawo w tym zakresie zostało skonsumowane.

Skarżącemu J. H. przyznano prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, a adwokat ten podjął czynności procesowe, to uznać należy, że kolejny wniosek o ustanowienie innego pełnomocnika jest bezprzedmiotowy.

Powyższy pogląd podzielił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 19 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 453/10.

Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 166 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.