Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 833/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner (spr.) Sędziowie NSA Grażyna Danielec WS A Halina Jakubiec Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi K. D. "T." na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 21 marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia skargę odrzucić


UZASADNIENIE

W rozpatrywanej sprawie skarga na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 21 marca 2003 r. Nr [...], została sporządzona przez pełnomocnika skarżącego - Ł. M., doradcę podatkowego , nr wpisu [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zgodnie z art.41 ust.2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r o doradztwie podatkowym (Dz.U. z 2002 r , Nr 9, póz.86 ze zm.) doradca podatkowy uprawniony jest do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych.

Zdefiniowane w art.4 i art.5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 1997 r Nr 137, poz.926 ze zm.) pojęcia "obowiązku podatkowego" i " zobowiązania podatkowego " odnoszą się do przepisów prawa podatkowego rozumianego jako przepisy ustaw podatkowych oraz przepisy wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych ( art.3 pkt.2 w ustawy ).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie są rozstrzygnięcia organów celnych wydane na podstawie ustaw celnych , w tym ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r - Kodeks celny (Dz.U. z 2001 r Nr 75 , poz.802 ). Jest to zatem sprawa celna i nie dotyczy obowiązków podatkowych .

W związku z powyższym należy stwierdzić , że doradca podatkowy nie jest uprawniony do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach celnych ( wyrok NSA z dnia 1.07.2004 , syg akt GSK 693/04 ).

Uprawnienie strony do działania przed sądem przez pełnomocnika nie ma charakteru bezwzględnego w tym sensie , że strona może w każdej sprawie ustanowić swoim pełnomocnikiem każdą osobę . Kto i w jakich sprawach może być pełnomocnikiem procesowym strony określa ustawa ( art.35 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art.41 ustawy o doradztwie podatkowym ).

Przepisy te mają charakter przepisów iuris cogentis i strona nie może - -, działaniem uchylić ich mocy obowiązującej. Ustanowienie pełnomocnika z naruszeniem tych przepisów jest ustanowieniem nienależytym.

W orzecznictwie powszechny jest pogląd , że brak należytego umocowania nie podlega konwalidacji w drodze potwierdzenia czynności przez stronę. Występowanie w sprawie w charakterze pełnomocnika strony osoby , która nie może być pełnomocnikiem , oznacza brak należytego umocowania .Stanowisko takie zajął Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 28.07.2004 r syg akt III CZP 32/04, Biuletyn SN z 2004 r Nr 7, póz.8 . W uzasadnieniu podjętej uchwały Sąd ten stwierdził: "przyjęcie , że ustanowienie pełnomocnikiem strony osoby ,która nie może być pełnomocnikiem , jest należytym umocowaniem pełnomocnika , prowadziłoby do uznania dokonanych przez tę osobę czynności procesowych za skuteczne i do dopuszczenia do udziału w sprawie takiej osoby jako pełnomocnika. Oznaczałoby to pozbawienie jakiegokolwiek znaczenia przepisów , które ograniczają krąg osób mogących być pełnomocnikami procesowymi określonych stron lub w określonych sprawach i dawałoby możliwość do występowania w charakterze pełnomocnika każdej strony , w każdej sprawie , każdej osoby ".

Wniesienie skargi przez Ł. M. - doradcę podatkowego na decyzje Dyrektora Izby Celnej dotyczącą obowiązków celnych jest niedopuszczalne , bowiem w/w nie przysługiwała legitymacja do jej wniesienia, Ze względu na merytoryczny , a nie formalny charakter tej przesłanki dopuszczalności zaskarżenia prawo nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi jeżeli jest ona niedopuszczalna ( T.Woś , H.Knysiak-Molczyk , M. .Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , Komentarz , Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis , Warszawa 2005 , str.276 ).

Stosownie do art.58 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci skargę , jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe okoliczności , Sąd działając na podstawie wyżej przytoczonych przepisów postanowił jak w sentencji.