Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 43/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2007-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 154 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 9 marca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. L. na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie z dnia 4 czerwca 1998 roku, sygn. akt SA/Rz 1868/96 oddalającego skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1996 roku, Nr [...] - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 27 listopada 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga I. L. na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie z dnia 4 czerwca 1998 roku, sygn. akt SA/Rz 1868/96 oddalającego skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1996 roku, Nr [...] w przedmiocie nakazu wyłączenia z używania budynku mieszkalnego wielorodzinnego w J. przy ul. S.

Pismem z dnia 8 lutego 2007 roku Sąd zwrócił się do skarżącej z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jednocześnie, w oparciu o art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. Sąd pouczył skarżącą że zgodnie z art. 154 § 1 P.p.s.a. skarga na niewykonanie wyroku z jednoczesnym żądaniem wymierzenia organowi grzywny może być wniesiona wyłącznie w jednym z dwu przypadków, a mianowicie: - w razie niewykonania przez organ administracji publicznej wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność albo

- w razie bezczynności organu administracji publicznej po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Skarga na niewykonanie wyroku sądu, którym skargę oddalono jest niedopuszczalna.

Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż jego niewykonanie w terminie 7 dni licząc od dnia jego doręczenia będzie miało ten skutek, iż Sąd przyjmie, że skarżąca podtrzymuje skargę na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie z dnia 4 czerwca 1998 roku, sygn. akt SA/Rz 1868/96 oddalającego skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1996 roku, Nr [...]. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 13 lutego 2007 roku (k. 31). Mimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie zastosowała się do jego treści.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 154 § 1 P.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jak jednoznacznie wynika z treści przepisu skarga na niewykonanie wyroku z jednoczesnym żądaniem wymierzenia organowi grzywny może być wniesiona wyłącznie w jednym z dwu przypadków, a mianowicie:

- w razie niewykonania przez organ administracji publicznej wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność albo

- w razie bezczynności organu administracji publicznej po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności.

Oznacza to, iż skarga na niewykonanie wyroku oddalającego skargę jest niedopuszczalna. W takiej sytuacji wyrok sądu przesądza o tym, że podjęte przez organ administracyjny czynności lub wydane akty są zgodne z prawem. Wyrok oddalający skargę, ze swej istoty, nie zawiera w swej treści żadnych obowiązków, które podlegałyby wykonaniu.

Powoływanym przez skarżącą wyrokiem z dnia 4 czerwca 1998 roku, sygn. akt SA/Rz 1868/96 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie oddalił skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1996 roku, Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego [...] nakazującą Przedsiębiorstwu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w J. wyłączenie z użytkowania będącego w jego zarządzie budynku mieszkalnego, wielorodzinnego, położonego w J. przy ul. S. Oddalenie skargi miało ten skutek, że w obrocie prawnym pozostały decyzje organów obu instancji, a obowiązek jaki nimi nałożono - wyłączenie z użytkowania budynku mieszkalnego - pozostał aktualny. Oznacza to, jak już wyżej wyjaśniono, iż wykonaniu podlega nie wyrok sądu, lecz decyzja organu I instancji. Nałożony tą decyzja obowiązek podlega wykonaniu w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. 2005 r. Nr 229 poz. 1954). Podmiotem uprawnionym do żądania jego wykonania zgodnie z art. 5 § 1 tej ustawy jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego. W razie, gdy organ ten nie podejmuje czynności zmierzających do wyegzekwowania obowiązku podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku służy skarga na bezczynność. Skargę wnosi się do organu wyższego stopnia - w niniejszej sprawie będzie to Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego - art. 6 § 1a w/w ustawy.

Mając całość wyżej podanych okoliczności na uwadze Sąd w oparciu o art. 154 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.