Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 944/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6201 Prawo wykonywania zawodu lekarza, aptekarza pielęgniarki, położnej
Skarżony organ: Rada Lekarska
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Sawczuk po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...]. w przedmiocie zawieszenia prawa wykonywania zawodu lekarza postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały


UZASADNIENIE

M. J. złożył do Sądu skargę na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...]. w przedmiocie zawieszenia prawa wykonywania zawodu lekarza.

Do skargi dołączono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Uzasadniając wniosek wskazał na istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na utrzymaniu rodzinę, w tym trójkę małoletnich dzieci, skarżący został pozbawiony możliwości zarobkowania jako lekarz. Bez żadnych podstaw przerwany jest tok jego specjalizacji a fundusze państwowe na to przeznaczone są zaprzepaszczone. Pracodawca nie chce skarżącego dalej zatrudniać mimo, iż żaden pacjent nigdy się na niego nie skarżył. Zaskarżona uchwała powoduje niczym nie uzasadnioną destrukcję zawodową i osobistą. Uderza w podstawy egzystencji materialnej i powoduje cierpienie całej rodziny skarżącego. Jej wykonanie spowoduje że niemożliwy będzie powrót skarżącego do poprzedniego stanu. Wykonanie uchwały spowoduje nieodwracalne naruszenie dobrego imienia skarżącego w obecnym miejscu pracy oraz lokalnej społeczności, w której mieszka. Skarżący znalazł się w rozpaczliwej sytuacji, bez środków do życia, w poczuciu bezsilności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest to, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek.

Ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wprowadzona w § 3 cyt. przepisu, stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu (wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności). Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć zatem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w razie stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Ciężar udowodnienia lub choćby uprawdopodobnienia, że zachodzą przesłanki do zastosowania w danej sprawie ochrony tymczasowej spoczywa na stronie wnioskującej. Jej zadaniem jest zatem wykazanie i należyte uzasadnienie zaistniałych przesłanek wstrzymania.

Złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały nie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały utrzymującej w mocy uchwałę o zawieszeniu prawa wykonywania zawodu lekarza do czasu zakończenia postępowania.

Bezspornym jest, że zawieszenie prawa wykonywania zawodu lekarza stanowi dla skarżącego znaczną dolegliwość, przede wszystkim uniemożliwiającą wykonywanie zawodu lekarza, a co za tym idzie i uzyskiwania z tego tytułu dochodów. Jednakże, zdaniem Sądu, ze względu na przedmiot i charakter sprawy - zawieszenie prawa wykonywania zawodu lekarza - zasadniczą kwestią dla rozstrzygnięcia niniejszego wniosku jest wyważenie interesów stron w sprawie, poprzez określenie stopnia zachodzącego niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. w stosunku do skarżącego, ale również w stosunku do innych osób, których w sposób pośredni ta uchwała dotyczy, tj. pacjentów. Tak więc, przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały niezbędne jest wyważenie interesu skarżącego, jak i innych osób, przy czym interes skarżącego w tym przypadku sprowadza się do skutków finansowych, a częściowo zawodowych.

Sąd ważąc zarówno interes skarżącego, jaki i ogólny (publiczny) uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowego aktu nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie wykazał bowiem zaistnienia przesłanek uzasadniających nadanie jego interesowi prymatu nad interesem publicznym, zaś okoliczności sprawy, w szczególności kwestia bezpieczeństwa pacjentów - zgłaszających się do skarżącego po poradę lekarską, tudzież poddawanych jego terapii w Zakładzie, w którym skarżący wykonuje zawód, przemawia za brakiem podstaw do wstrzymania wykonania uchwały. Należy również pamiętać, że co prawda zaskarżone rozstrzygnięcie uniemożliwia skarżącemu w chwili obecnej osiąganie dochodów, ale tylko z tytułu wykonywania zawodu lekarza, natomiast nie uniemożliwia mu w ogóle osiągania dochodu z tytułu wykonywania innej pracy. Niewątpliwie taka sytuacja jest dla skarżącego uciążliwa, a uzyskiwanie dochodu z tytułu wykonywania innej pracy niż lekarz może być utrudnione, aczkolwiek nie jest niemożliwe. Argument skarżącego o pozbawieniu środków do życia nie jest zatem zasadny (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 27.06.2017 r. VII SA/Wa 693/17, publ: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd zwraca jednocześnie uwagę, że postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z dniem wydania przez Sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.). Jednocześnie wskazania wymaga, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania Sąd nie bada samej skargi ani legalności zaskarżonego aktu. Tego Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.