Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2037/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 42  ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski Sędziowie WSA Ewa Pisula – Dąbrowska Janusz Walawski (spr.) Protokolant referent stażysta Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi G. M. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do zgłoszenia gotowości do służby w Policji oddala skargę


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1313/10 uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie zwolnienia G. M. ze służby w Policji. Wyrok stał się prawomocny z dniem 18 lutego 2011 r.

W dniu [...] marca 2011 r. do Komendy Wojewódzkiej Policji [...] wpłynęło pismo G. M., w którym wymieniony zgłosił gotowość do służby w Policji, jednocześnie wskazując na zachowanie 7-dniowego terminu liczonego od dnia uzyskania informacji od swojego pełnomocnika o prawomocności wyroku Sądu.

Komendant Wojewódzki Policji [...] rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. zwolnił G. M. ze służby w Policji uznając, iż gotowość do służby policjant zgłosił z uchybieniem terminu określonego w art. 42 ust. 2 ustawy o Policji.

W dniu [...] kwietnia 2011 r. G. M. wniósł o przywrócenie terminu do zgłoszenia gotowości do służby w Policji. W uzasadnieniu wniosku policjant wskazał, że był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, który dopiero [...] marca 2011 r. przesłał mu pismo, które stanowiło uzasadnienie zgłoszenia gotowości do służby. W dniu [...] marca 2011 r. wykonał polecenie pełnomocnika i złożył zgłoszenie gotowości do służby w Policji w przekonaniu, iż dopełnił wszelkich formalności wymaganych przez prawo. Wskazał, iż o uchybieniu terminu dla dokonania czynności dowiedział się dopiero z chwilą otrzymania rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby w Policji. Podniósł, iż w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie brak było pouczenia o konieczności zgłoszenia gotowości do podjęcia służby oraz terminu jego dokonania.

Komendant Wojewódzki Policji [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., działając na podstawie art. 59 § 1 kpa, odmówił G. M. przywrócenia terminu do zgłoszenia gotowości do służby w Policji.

Komendant Główny Policji, po rozpatrzeniu zażalenia G. M., postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, iż zakreślony w art. 42 ust. 2 ustawy o Policji termin 7-dniowy do zgłoszenia gotowości do niezwłocznego podjęcia służby rozpoczyna bieg od daty uprawomocnienia się wyroku reaktywującego stosunek służbowy.

W ocenie organu policjant nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Za taką okoliczność nie można bowiem uznać podnoszonej przez stronę nieznajomości prawa. Jednocześnie organ podkreślił, iż G. M. wniosek o przywrócenie terminu złożył dopiero w dniu [...] kwietnia 2011 r., czyli po upływie terminu określonego w art. 58 § 1 kpa. Uznając argumentację strony, iż o wyroku Sądu dowiedziała się w dniu [...] marca 2011 r. od swojego pełnomocnika, należy uznać, iż termin na złożenie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu zgłoszenia gotowości do służby upłynął w dniu [...] kwietnia 2011 r. Strona natomiast w dniu [...] marca 2011 r. zgłosiła jedynie gotowość podjęcia służby, natomiast wniosek o przywrócenie terminu zgłoszenia gotowości do służby w Policji złożyła dopiero w dniu [...] kwietnia 2011 r.

Postanowienie Komendanta Głównego Policji stało się przedmiotem skargi wniesionej przez G. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Skarżący, działając przez pełnomocnika, zarzucił, że organ naruszył przepisy prawa, które polegało na błędnym utrzymaniu w mocy przez organ odwoławczy postanowienia organu pierwszej instancji. Pełnomocnik skarżącego zarzucił również, że organ naruszył art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 9 Kpa, poprzez wyrażenie błędnego poglądu prawnego, że organy nie mają obowiązku informowania strony o konieczności i terminie zgłoszenia gotowości do służby, gdyż nieznajomość prawa szkodzi oraz art. 58 Kpa, poprzez błędne uznanie, iż uchybienie terminowi nastąpiło z winy zainteresowanego oraz z naruszeniem terminu 7 dniowego, jak również w zw. z art. 7 Kpa oraz art. 8 Kpa.

Pełnomocnik skarżącego, podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia organu pierwszej instancji i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ w niósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia.

W świetle powyższych kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek Sąd nie podziela stanowiska organu przedstawionego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 z późn. zm.), uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości stanowi podstawę do przywróceniu do służby na stanowisko równorzędne. Jeżeli zwolniony policjant w ciągu 7 dni od przywrócenia do służby nie zgłosi gotowości niezwłocznego jej podjęcia, stosunek służbowy ulega rozwiązaniu na podstawie art. 41 ust. 3.

Zakreślony w ust. 2 termin, w powyżej przytoczonym przepisie, rozpoczyna bieg od daty uprawomocnienia się wyroku reaktywującego stosunek służbowy.

Zdaniem Sądu, organy prawidłowo ustaliły, że skarżący nie dochował terminu zgłoszenia niezwłocznej gotowości do podjęcia do służby.

Podkreślić należy, że powyżej określony termin jest terminem prawa materialnego i jako taki nie podlega przywróceniu na podstawie przepisów Kpa. Oznacza to, że w przypadku niezachowania terminu prawa materialnego strona nie może skutecznie domagać się jego przywrócenia. Organ zatem nie może orzec o jego przywróceniu, ponieważ termin ten z uwagi na materialnoprawny charakter nie podlega przywróceniu na podstawie art. 58 Kpa.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, w ocenie Sądu nie są one trafne. Organ wydając zaskarżane postanowienie nie naruszył wskazanych w skardze przepisów i prawidłowo rozstrzygnął kwestię związaną z niezachowaniem przez skarżącego terminu warunkującego skuteczność dochodzenia żądania, które obwarowane jest określonym warunkiem.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji.