Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 562/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy
Treść wyniku: Stwierdzono niezgodność z prawem zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 30 c ust 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec, Sędziowie Sędzia NSA Anna Apollo (spr.), Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant St. sekretarz sądowy Anna Wandoch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 16 maja 2014 r. i 26 maja 2014 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" w S. na negatywną ocenę Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny merytorycznej projektu złożonego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 1. stwierdza, że zaskarżona ocena negatywna została wydana z naruszeniem prawa i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Urzędowi Pracy w K.; 2. zasądza od Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

1. W skardze skierowanej do sądu administracyjnego Powiatowy Urząd Pracy w S., domagał się stwierdzenia, że ocena projektu skarżącego "Nie zwalniaj tempa" nr [...] złożonego w ramach konkursu nr [...] została dokonana z naruszeniem prawa i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Urzędowi Pracy w K. W szczególności tej ocenie zarzucił naruszenie:

- zasad dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego "Kapitał Ludzki" (dalej PO KL) z dnia [...] r. , w szczególności pkt 6.16 "Procedura Odwoławcza" poprzez nieuwzględnienie wskazań instytucji odwoławczej dotyczących nieprawidłowości w przeprowadzonej ocenie, w szczególności uznaniu zarzutów odnoszących się do oceny wniosku w pkt. 3.1 i 3.4a,c oraz 3.3 co nie znalazło odzwierciedlenia w ponownej ocenie wniosku

- art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity Dz. U. z 2009 r. nr 84, poz. 712 ze zm. dalej określana skrótem u.z.p.p.r.) poprzez dokonanie przez organ oceny projektu w sposób nierzetelny,

- art. 26 ust. 1 pkt 3 i 4 w związku z ust. 2 u.z.p.p.r. poprzez określenie i zastosowanie w sprawi reguł oceny projektu, które nie spełniały wymogu przejrzystości i zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu.

2. Uzasadniając tak sformułowane zarzuty wyjaśnił, iż wniosek aplikacyjny złożono [...] r. w ramach konkursu [...] ogłoszonego przez Wojewódzki Urząd Pracy w K. Pismem z dnia [...] r. Instytucja Organizująca Konkurs - Wojewódzki Urząd Pracy w K., dalej określana skrótem IOK poinformowała wnioskodawcę o negatywnym wyniku oceny merytorycznej projektu "Nie zwalniaj tempa", który co prawda otrzymał 68 punktów, lecz w pkt. 3.1 i 3.4, 3.2 i 3.3 nie osiągnął minimum 60% punktów.

21 stycznia 2014 r. wnioskodawca wniósł protest kwestionujący doręczoną mu ocenę projektu w punktach 3.1 i 3.4, 3.2, 3.3, 3.6, 3.7b oraz IV.

Wojewódzki Urząd Pracy w K. pismem z dnia [...] r. poinformował wnioskodawcę o pozytywnym rozpatrzeniu protestu. W następstwie czego wniosek został poddany ponownej ocenie, w wyniku której otrzymał średnią ocenę 75 punktów, z tym, że jedne z oceniających przyznał mu 73,5 punktów, zaś drugi 76,5 punktów plus premia w wysokości 30 pkt.

Pismem z dnia [...] r. IOK poinformowała wnioskodawcę o ponownej negatywnej ocenie wniosku, który w punktach 3.1 i 3.4 oraz 3.3 nie uzyskał minimum 60 % punktów. Uzasadnienie dla tej oceny wynikało z załączonych do pisma kart oceny merytorycznej.

3. Odnośnie uwag dokonanych przez oceniających podniósł następujące zarzuty.

3.1.1 Co do pkt. 31., 3.4a zauważył, że przy ponownej ocenie wniosku powielono argument o braku konkretnego uzasadnienia dla wsparcia szkoleniowego, chociaż zarzut wnioskodawcy dotyczący pierwszej oceny w wyniku rozpatrzenia protestu został uwzględniony.

3.1.2 Co do pkt 3.1, 3.4.c skarżący zauważył, że wymieniony w Instrukcji wniosku katalog wskaźników nie jest katalogiem zamkniętym i nie nakazuje uwzględniać w projektach zarówno tzw. wskaźników "twardych", jak i "miękkich". Rozpatrujący protest uwzględnili zarzut skarżącego dotyczący wskazania we wniosku jedynie wskaźnika twardego. W ponownej ocenie oceniających nadal kwestionował zasadność tego wskaźnika realizacji projektu.

3.1.3 W projekcie przewidziano możliwość organizowania szkoleń w salach wynajmowanych także poza terenem S. W pierwszej ocenie wytknięto to jako wadę projektu. Instytucja rozpatrująca protest uznała jednak zarzut skarżącego, a jednak w ponownej ocenie jedne z oceniających ponowni uznał ten zapis za obniżający wartość projektu.

4. Zdaniem skarżącego, zgodnie z pkt 6.16 Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL, w szczególności w przypadku ponownej oceny merytorycznej Instytucja Ogłaszająca Konkurs (IOK) zobowiązana jest do zapoznania się z całością dokumentacji oraz wynikami kolejnych etapów postępowania odwoławczego oraz do wzięcia pod uwagę treści tych rozstrzygnięć odwoławczych i zawartych w nich analiz i wskazań. Tymczasem w rozpoznanej sprawie tego nie uczyniono. Instytucja Pośrednicząca PO KL uwzględniając w części protest wskazała, że ocena wniosku w części nie została dokonana prawidłowo. Pomimo dokładnego wskazania uchybień przy ponownej ocenie wniosku IOK powieliła wcześniejsze, wytknięte jej już błędy. Merytoryczna ocena wniosku została dokonana w sposób dowolny, subiektywny i nie została dostatecznie uzasadniona, a jej celem było podtrzymanie dotychczasowego negatywnego dla wnioskodawcy stanowiska.

Ponadto skarżący ma wątpliwości, czy przy ponownej ocenie wniosku przestrzegano zasady poufności, bowiem na kartach oceny merytorycznej wniosku kopiowano wzajemnie informacje i modyfikowano pierwsze oceny. Świadczyć o tym miały identyczne sformułowania użyte w opisach ocen.

Wreszcie w jednej z kart ocen pojawiło się sformułowanie, w myśl którego oceniający zdiagnozował problematykę projektu, jako "kształcenie osób dorosłych" chociaż o tym nie ma mowy we wniosku. Świadczy to o braku rzetelności dokonanej oceny.

5. W odpowiedzi na skargę, złożonej na rozprawie dnia 16 maja 2014 r., Wojewódzki Urząd Pracy w K. wniósł o oddalenie skargi.

5.1. Na wstępie powołał się na regulacje obowiązujące w tym postępowaniu wynikające z Regulaminu dokonywania oceny merytorycznej projektów w ramach komponentu regionalnego Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w Województwie [...] oraz z dokumentu pt. Zasady dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki z dnia [...] r. (zwanego dalej: Zasadami). W szczególności zacytował jedno z postanowień Zasad, że;

"W przypadku ponownej oceny dotyczącej etapu oceny formalnej IOK jest związana wynikami rozpatrzenia protestu. Natomiast w przypadku ponownej oceny merytorycznej IOK zobowiązana jest do:

1/ zapoznania się z wynikami pierwotnej oceny projektu,

2/ zapoznania się z treścią protestu złożonego przez wnioskodawcę,

3/ wzięcia pod uwagę treści rozstrzygnięcia instytucji rozpatrującej protest (IOK) wraz z jego uzasadnieniem, a w szczególności do wnikliwego przeanalizowania nieprawidłowości w przeprowadzonej ocenie, które zostały wskazane przez instytucję rozpatrującą protest (IOK).

W związku z powyższym IOK dokonuje ponownej oceny merytorycznej jedynie w zakresie tych elementów oceny pierwotnej projektu, które były przedmiotem procedury odwoławczej. Oznacza to, iż IOK rozpatrując całościowo pozytywnie (uwzględniając) protest ocenia ponownie wszystkie kryteria, co do których sformułowano zarzuty w środku odwoławczym, bez względu na to, czy pojedyncze zarzuty zostały uznane za zasadne lub nie".

5.2. Zaznaczył też, że zgodnie z postanowieniami Zasad, wynik powtórnej oceny nie powinien być, co do zasady, gorszy, niż uzyskany podczas pierwotnej oceny wniosku. Jednakże, jeśli podczas powtórnej weryfikacji wniosku IOK dostrzeże wady wniosku niepozwalające na jego dofinansowanie, mimo iż nie były one wykryte na etapie oceny pierwotnej, powinna je wykazać przy formułowaniu powtórnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu. W efekcie tego stwierdził, że w niniejszej sprawie wynik powtórnej oceny projekt uzyskał on łącznie 75 pkt, Wynik był korzystniejszy niż wynik pierwotnej oceny, w której projekt uzyskał łącznie 68 pkt, lecz nadal nie uzyskał 60% punktów w pkt. 3.1, 3.4 i pkt. 3.3.

Ponadto, także w poszczególnych podpunktach podlegających ponownej ocenie, była ona wyższa w stosunku do oceny pierwotnej

3.1 i 3.4 - pierwotnie przyznano 13,5 pkt, w wyniku ponownej oceny 14,5,

3.2 - pierwotnie przyznano 7,5 pkt, w wyniku ponownej oceny 10,5,

3.3 - pierwotnie przyznano 10,0 pkt, w wyniku ponownej oceny 11,5,

3.6 i 3.7 - pierwotnie przyznano 14,5 pkt, w wyniku ponownej oceny 15,0,

IV - pierwotnie przyznano 12,5 pkt, w wyniku ponownej oceny 13,5.

Zatem żaden z punktów podlegających ponownej ocenie merytorycznej nie został oceniony niżej, niż w wyniku pierwotnej oceny;

5.3. IOK nie podzieliła także zarzutów dotyczących rzetelności osób oceniających projekt. Oceniający wybierani są w drodze losowania, bez ujawniania danych osobowych (poprzez przyporządkowanie im danych numerycznych), które są dostępne wyłącznie sekretarzom KOP oraz Przewodniczącemu Komisji. Oceniający nie posiadają zatem wiedzy na temat pozostałych osób oceniających. Karty Oceny Merytorycznej - podstawowa dokumentacja - przekazywane są przez oceniających bezpośrednio Sekretarzom KOP, a następnie po weryfikacji formalnej Przewodniczącemu KOP, do którego kompetencji należy również zweryfikowanie prawidłowości formalnej dokonanych ocen (punkt 6.4 Zasad), Procedura nie przewiduje bezpośredniego kontaktu oceniających, zatem także konsultowania ocen.

5.4. Za nietrafny uznała zarzut, że ponowna ocena merytoryczna odnosząca się do punktu 3.1 i 3.4 a Karty nie uwzględniła rozstrzygnięcia protestu w tym zakresie. Tymczasem w toku rozpatrywania protestu w części dotyczącej oceny punktu 3.1 i 3.4a, Skarżący wniósł sześć uwag w ramach zarzutu, z czego IOK trzy uznała za zasadne, pozostałe trzy za bezzasadne. Całościowo zarzut dotyczący oceny punktu 3.1 i 3.4 a uznano za częściowo zasadny. Zarzuty: piąty i szósty odniesione w ramach protestu, przytoczone fragmentarycznie przez skarżącego, faktycznie zostały uznane za zasadne. Wśród zarzutów uznanych za bezzasadne był zarzut pierwszy opatrzony uwagą oceniającego, iż wnioskodawca nie przedstawił wiarygodnych źródeł informacji na temat sytuacji osób, które straciły trudnienie z przyczyn dot. zakładu pracy na obszarze realizacji projektu. W szczególności nie wskazał ile z tych osób zakłada działalność gospodarczą oraz jaka jest kondycja tych firm. Oceniający protest uznali, iż powyższa ocena została dokonana prawidłowo. W rozstrzygnięciu protestu wskazano, iż przedstawienie przedmiotowych danych z pewnością umożliwiłoby rzetelną i całościową analizę skali zdiagnozowanych problemów. Wskazano również, iż z uwagi na fakt, iż projekt obejmuje w większości osoby odchodzące z pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, zasadnym byłoby wyartykułowanie w treści wniosku danych odnoszących się do ogólnej sytuacji tych osób na obszarze realizacji projektu. W ponownej ocenie, oceniający I podtrzymał element oceny pierwotnej, który dotyczył zarzutu pierwszego (uznanego za bezzasadny) poprzez zawarcie w Karcie Oceny Merytorycznej (str. 5 następujących komentarzy: ".. .Wnioskodawca wskazując na problemy powołuje się przede wszystkim na dane własne oraz dane z przeprowadzonych ankiet. Brak jest jednak w tych informacjach danych związanych z sytuacją osób, które straciły zatrudnienie z przyczyn dotyczących zakładów pracy w odniesieniu do planowanych szkoleń oraz zainteresowaniem wadzeniem działalności gospodarczej."

5.5. Za pozbawiony podstaw Wojewódzki Urząd Pracy uznał zarzut, jakoby Instytucja Pośrednicząca najpierw potwierdziła różność zarzutów podnoszonych w proteście, dotyczących wskaźników projektu (punkt 3.1 5.4 c wniosku), a następnie, ponownie oceniając projekt, bezzasadnie zarzuciła, iż wniosek nie uwzględnia opisu wskaźnika zmian w aspekcie jakościowym (wskaźniki twarde i lekkie). Skarżący oparł swe przekonanie, iż IP2 narusza prawo w zakresie przestrzegania prawidłowości procedur odwoławczych, na odwołaniu się do treści Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie, w której nie ma zapisów precyzujących, czy wskaźniki służące do mierzenia realizacji celów muszą być każdorazowo zarówno wskaźnikami badającymi rezultaty twarde i miękkie. Skarżący podniósł, że określanie wskaźników miękkich nie było przez organizatora konkursu wymagane. Organ nie kwestionuje, że zarzut dotyczący oceny punktu 3.1 i 3.4 c w części dotyczącej wskaźników miękkich i twardych uznano generalnie za zasadny. W rozstrzygnięciu protestu wskazano: "Uwagi Oceniającego odnoszące się do sposobu doboru wskaźników w stosunku do celów projektowych, w opinii osób - opatrujących protest można uznać za generalnie niezasadne. Jak słusznie stwierdził i wnioskodawca w Instrukcji do wniosku o dofinansowanie nie ma zapisów precyzujących, czy wskaźniki służące do mierzenia realizacji celów muszą być każdorazowo zarówno wskaźnikami badającymi rezultatami twardymi i miękkimi". IP2 przyznała wnioskodawcy rację, że Instrukcja nie precyzuje wymogów w zakresie opisu wskaźników twardych i miękkich. Nie oznacza to jednak, że wymóg taki nie istnieje. Został on zawarty w podręczniku wskaźników" z lipca 2013 r. (dalej: Podręcznik), stanowiącym integralną część Dokumentacji Konkursowej dla konkursu otwartego numer [...] (punkt 2.5, strona 13 z 252). Wobec tego każdy projektodawca podczas przygotowania wniosku powinien stosować się do zapisów dokumentów programowych zmienionych w części 2.5 Podstawa prawna i dokumenty programowe Dokumentacji konkursowej w wersji aktualnej na dzień złożenia wniosku. Przypomnieć należy, iż to na projektodawcy zgłaszającym do konkursu własny projekt o dofinansowanie ciąży obowiązek uważnego zapoznania się z wytycznymi konkursowymi i innymi dokumentami programowymi. Na nim też spoczywa obowiązek starannego i odpowiadającego założeniom innego konkursu przygotowania wniosku o dofinansowanie.

5.6. Nie zgodził się także z zarzutem tożsamego brzmienia obu komentarzy oceniających dotyczących wskaźników.

Pierwszy z oceniających dokonujący ponownej oceny napisał, iż "Wskaźniki przy celach szczegółowych obejmują przede wszystkim informacje o osobach, które zakończą udział w projekcie. Wskazując jedynie na wskaźniki ilościowe nie można zweryfikować relacji cel- rezultat - mającego niejednokrotnie charakter ilościowy. W tym przypadku założone Źródła weryfikacji/pozyskania danych do pomiaru wskaźnika oraz częstotliwość pomiaru dla takich i wskaźników (...) nie wskażą interesującego nas wskaźnika w postaci np. zmiany mentalnej, zwiększenia wiary we własne możliwości itp. (brak niektórych wskaźników w tym zakresie można by przyrównać do mierzenia jakości nauczania w szkole po frekwencji na zajęciach, jak wiadomo nie jest adekwatne)".

Drugi z oceniających dokonujący ponownej oceny merytorycznej wskazał, iż "...ma świadomość istoty problematyki osób, które utraciły pracę z przyczyn dotyczących zakładu pracy na otwartym rynku pracy, ale niestety w opisie wniosku oraz podanych wskaźnikach, brak czytelnej informacji o konkretnym wzroście umiejętności osobistych. Ponadto przy ocenie wskaźników w kontekście relacji cel - rezultat pojawia się wątpliwość, czy osiągniecie określonego celu (niejednokrotnie mającego charakter jakościowy) można go zbadać bazując na wskaźniku ilościowym (twardym)." W odniesieniu do uwag pierwszego oceniającego i dokonującego pierwotnej oceny, należy przyznać, iż była ona ułomna, co zresztą potwierdziło rozstrzygnięcie protestu. W toku ponownej oceny zostały podjęte i rozwinięte kwestie pominięte podczas pierwotnej oceny. Wskazano m.in. w jaki sposób braki ujawnione podczas pierwotnej oceny wpłyną na dokonanie oceny stopnia osiągnięcia założonych celów projektu.

5.7. Za niesłuszny WUP uznał także zarzut, że IP 2 naruszyła zasady postępowania poprzez nieuwzględnienie rozstrzygnięcia protestu odnośnie punktu 3.3 a wniosku, w zakresie lokalizacji punktu szkoleniowego poza Siemianowicami Śląskimi. W pierwotnej ocenie komentarz oceniającego brzmiał: "Nie zrozumiałym jest dlaczego szkolenia miałyby się odbywać w innych miastach aglomeracji, skoro projekt skierowany jest do mieszkańców S." (strona 10 ). Można się zgodzić, że wątpliwości Oceniającego, wyrażone w przytoczonej wypowiedzi nie zawierały sprecyzowanego zarzutu. Ocena ponowna powyższego fragmentu wniosku brzmi: "brak uzasadnienia organizacji szkoleń w mieście innym niż S. – wspomina się też aglomerację katowicką - osoby będą wywodzić się z powiatu siemianowickiego. Szkolenia będą organizowane w drodze przetargu, zatem nic nie stoi na przeszkodzie by w specyfikacji zamówienia określić miejsce szkolenia jako S. (str. 10 z 15)". Zdaniem IOK ponowna ocena zawiera precyzyjny zarzut odnoszący się do obowiązków wnioskodawcy, wynikających z zapisów Instrukcji do wniosku o dofinansowanie - w wersji z 1 stycznia 2013 roku. W odniesieniu do części 3.3 wniosku zapis Instrukcji brzmi: "w przypadku organizacji szkoleń konieczne jest podanie najważniejszych informacji dotyczących sposobu ich organizacji (miejsce prowadzenia zajęć kursu, warunki do jego rozpoczęcia, planowane terminy rozpoczęcia i zakończenia, planowane harmonogramy szkolenia z liczbą godzin szkoleniowych, zaangażowana kadra, ramowy opis programu nauczania, materiały szkoleniowe, jakie zostaną przekazane uczestnikom).". Ponadto Instrukcja precyzuje, iż "planowane zadania powinny również efektywne, tj. zakładać możliwie najkorzystniejsze efekty ich realizacji przy określonych nakładach finansowych i racjonalnie ulokowane w czasie", (strona 36). Bez wątpienia obowiązek efektywnego wykorzystania środków wiąże się z obowiązkiem przekonującego uzasadnienia wyboru miejsca realizacji zadania. Również i w tym przypadku należy pamiętać, iż w myśl Zasad "...jeśli podczas powtórnej weryfikacji wniosku IOK dostrzeże wady wniosku niepozwalające na jego dofinansowanie, mimo iż nie były one odkryte na etapie oceny pierwotnej, powinna je wykazać przy formułowaniu powtórnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu."

5.8. Odnosząc się do zarzutu naruszenie w toku ponownej oceny zasady poufności WUP stwierdził, że skarżący wskazuje identyczne sformułowania znajdujące się na dwóch kartach (strona 5 karty oceny merytorycznej numer 1 raz strona 7 karty oceny merytorycznej numer 2). Przywołane fragmenty komentarzy obu oceniających, dotyczące oceny wskaźników projektu (część 3.1 i 3.4 c kart ocen merytorycznych) są rzeczywiście zbieżne, jednakże - w ocenie WUP- nie doszło do skopiowania informacji, a tym bardziej do naruszenia zasady poufności. Przypomniał zasady opisane już w pkt. 5.3. To Przewodniczący KOP dysponuje także innymi

dokumentami kontroli oceniających bowiem: "W przypadku stwierdzenia, iż ocena została dokonana w sposób wadliwy lub niepełny, w szczególności, gdy wartość towarów/ usług w ocenionym projekcie w opinii przewodniczącego KOP jest zawyżona w stosunku do stawek konkursowych, przewodniczący KOP może podjąć decyzję o zwróceniu Karty oceny merytorycznej do poprawy przez oceniającego, który dokonał wadliwej lub niepełnej ocen ze wskazaniem, które elementy oceny wg przewodniczącego KOP zostały uznane za wadliwe lub niepełne)." Wszelkie uwagi Przewodniczącego przekazywane oceniającym stanowią element Protokołu z posiedzeń Komisji Oceny Projektów. W ocenie Organu zastosowanie przez obu oceniających zwrotów, które pojawiały się niewątpliwie w trakcie szkolenia, świadczy jedynie o powszechności użytych sformułowań. Nie ulega wątpliwości, że wskazane określenia, o dużym stopniu uniwersalności, trafnie odzwierciedlające pewne problemy pojawiające się we wnioskach, mogą zasadnie pojawiać się w kartach oceny sporządzanych przez różnych oceniających. Powstała zbieżność jest wynikiem przypadku, bowiem sporządzona ocena jest samodzielną i subiektywną decyzją oceniających. Jak wykazano, przywołana wyżej procedura nie daje możliwość bezpośredniego kontaktu oceniających i potencjalnie wyklucza naruszenie zasady poufności.

5.9. Odnosząc się do zarzutu naruszenie zasady rzetelności dokonywania oceny wniosków przejawiającego się modyfikowaniem treści kart oceny merytorycznej na kartach uprzednio ocenianych projektów WUP wyjaśnił, że kształcenie dorosłych jest domeną Działania IX PO KL i nie jest objęte zakresem aktywizacji zawodowej realizowanym w ramach działania VIII PO KL. IP 2. Jednak jest on powszechnie stosowany i nie jest przypisany wyłącznie do oceny merytorycznej projektów planowanych do realizacji w Priorytecie IX PO KL. Samo użycie zamazanego określenia nie uzasadnia zarzutu skarżącego, nie jest także wyrazem pomylenia działań. Wskazane sformułowanie użyte przez oceniającego należy widzieć w powiązaniu z pozostałymi jego uwagami, które dotyczą problematyki Priorytetu VIII, Działania 8.1, Poddziałania 8.1.2 PO KL. Brzmią one w całości następująco: "Projektodawca na wstępie uzasadnienia podaje co jest istotą niniejszego wniosku, opisując problematykę kształcenia dorosłych. Z treści wniosku wynika, iż istotą niniejszego wniosku jest uzyskanie przez mieszkańców S. (w tym 20K i 3OM) kompleksowego wsparcia w znalezieniu pracy lub samozatrudnienia.

6. Podsumowując WUP stwierdził, że mając na uwadze przytoczone powyżej argumenty, brak jest podstaw, aby uznać, iż ponowna ocena wniosku o dofinansowanie projektu odbywała się z naruszeniem art. 26 ust. 2 oraz art. 31 u.z.p.p.r., a także zapisów dokumentu Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

7. W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kognicja Sądu wynika w niniejszej sprawie wprost z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn.: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712), zwanej dalej "ustawą", w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), przywoływanej dalej skrótowo jako: "p.p.s.a."

Do kryterium legalności nawiązał również ustawodawca w art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, skoro w przepisie tym nakazał sądom uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. W przepisach art. 30c-30d samej ustawy przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), ze wskazanymi wyłączeniami (art. 30e ustawy).

Sprawując funkcję kontrolną nad działalnością instytucji oceniających wnioski o dofinansowanie projektów ze środków Unii Europejskiej sąd administracyjny nie jest uprawniony do dokonywania oceny tychże wniosków, a tym samym zastępowania instytucji odpowiedzialnych za realizację programów operacyjnych. Rola sądu sprowadza się do kontroli zgodności z prawem dokonanej oceny wniosku (wyrok NSA z 23 marca 2010 r., sygn. akt II GSK 230/10, publ. www.orzeczenia.nsa.com.pl.).

7.1. Zwrócić także należy uwagę na to, że dokumenty składające się na system realizacji programu operacyjnego, w tym te ustalające zasady przeprowadzania samego konkursu, stanowią - w znacznej części - uregulowania pozostające poza systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego (dokumenty programowe, uchwały, wytyczne, regulaminy, czy nawet wyjaśnienia instytucji odpowiedzialnych za przebieg poszczególnych etapów realizacji programu), odnoszą się bowiem tylko do relacji między właściwą instytucją a potencjalnymi beneficjentami zainteresowanymi uzyskaniem pomocy z programu operacyjnego, którzy składając do niego aplikacje wyrażają - z zasady - zgodę na poddanie się wymogom danego konkursu, a w konsekwencji i programu. Uregulowania te nie mogą być jednak zarówno tworzone, jak i wykładane w sprzeczności z aktami prawa powszechnie obowiązującego dotyczącymi bezpośrednio konkretnej sfery działalności publicznoprawnej (w szczególności z ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zawierającej pewne, choć z pewnością ograniczone wskazania co do wymogów stawianych programom pomocowym w ramach polityki rozwoju, ale i standardami konstytucyjnymi). Działania podejmowane przez organ nie mogą być dowolne (vide. wyrok NSA z 30 marca 2010 r., II GSK 314/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl; wyrok TK z 12 grudnia 2011 r., P 1/11, OTK-A 2011/10/115).

8. W rozpatrywanej sprawie przy ocenie kwestionowanych przez skarżącego działań jednostek organizacyjnych uczestniczących w ocenie wniosku skarżącego o przyznanie środków finansowych na rozpoczęcie działalności gospodarczej trzeba mieć na uwadze ustawę z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2013 r. poz. 714), która weszła w życie z dniem 28 czerwca 2013 r., z wyjątkiem przepisu art. 2 ust. 2 noweli obowiązującego od dnia ogłoszenia ustawy zmieniającej ([...] r.) (art. 5 noweli), a więc przed złożeniem przez skarżącego wniosku [...] r. o przyznanie środków finansowych na rozpoczęcie działalności gospodarczej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Priorytet VIII – Regionalne kadry gospodarki, Działanie 8.1 – Rozwój pracowników i przedsiębiorców w regionie, Poddziałanie 8.1.2 – Wsparcie procesów adaptacyjnych i modernizacyjnych w regionie.

Ponieważ postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącego toczyło się już pod rządem znowelizowanej ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, do rozpatrzenia sprawy należało stosować unormowania w ich nowej wersji zarówno w zakresie środków odwoławczych, jak i w sferze zaskarżania działań właściwych jednostek organizacyjnych do sądu administracyjnego.

8.1.Wskazać także należy, że w art. 2 ust. 1 ustawy zmieniającej przyjęto, że "W przypadku programów operacyjnych na lata 2007-2013, w ramach określonego programu operacyjnego, przysługują środki odwoławcze w postaci protestu albo protestu i odwołania, wnoszone do właściwej instytucji rozpatrującej te środki, jakie obowiązywały dla danego programu operacyjnego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy", z drugiej zaś nakazano stosowanie wprost art. 30a ust. 3 (Właściwa instytucja, o której mowa w ust. 2, pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach poszczególnych etapów oceny jego projektu wraz z podaniem otrzymanej punktacji lub informacji o spełnieniu bądź niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Informacja ta zawiera uzasadnienie oceny, a w przypadku gdy ocena jest negatywna – także pouczenie o możliwości wniesienia protestu, w trybie i na zasadach określonych w art. 30b, zawierające wskazanie: 1) właściwej instytucji zarządzającej, do której należy wnieść protest; 2) terminu wniesienia protestu; 3) formy i trybu wniesienia protestu; 4) konieczności spełnienia wymogów formalnych, o których mowa w art. 30b ust. 6) i art. 30b (określającego tryb i zasady wnoszenia protestu) ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą (z uwzględnieniem art. 2 ust. 2 noweli), gdy wnioskodawcy w ramach określonego programu operacyjnego na lata 2007-2013 przysługiwał środek odwoławczy w postaci protestu (art. 2 ust. 3 noweli). W przypadku zaś, gdy wnioskodawcy w ramach określonego programu operacyjnego na lata 2007–2013 przysługiwał środek odwoławczy w postaci odwołania, instytucja rozpatrująca protest, w razie jego nieuwzględnienia, pisemnie informuje wnioskodawcę o możliwości wniesienia odwołania, przy czym przepisy art. 30a ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą stosuje się odpowiednio (art. 2 ust. 4 noweli).

8.2. W rozpatrywanej sprawie sposób wyboru projektów wynikał ze szczególnych regulacji Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, tj. między innymi z: "Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki" z 28 czerwca 2013 r. (Zasady), "Regulaminu dokonywania oceny merytorycznej projektów w ramach komponentu regionalnego Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w Województwie [...]" (Regulamin) oraz Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach PROGRAMU OPERACYJNEGO KAPITAŁ LUDZKI (Instrukcja).

8.3. Z wyżej określonych Zasad wynikają następujące reguły dotyczących rozpatrywania protestów i ponownej oceny:

1/ protest jest pisemnym wystąpieniem podmiotu wnioskującego o dofinansowanie projektu o ponowne sprawdzenie zgodności złożonego wniosku z kryteriami wyboru projektów, podanymi przez IOK w dokumentacji konkursowej (regulaminie konkursu);

2/ instytucja rozpatrująca protest (IOK) nie może wydać rozstrzygnięcia częściowo pozytywnego lub negatywnego w przypadku uznania niektórych zarzutów przedstawionych w proteście;

3/ IOK jest związana zakresem protestu, tzn. sprawdza zgodność złożonego wniosku o dofinansowanie projektu tylko z tym kryterium lub kryteriami oceny, które zostały wskazane w proteście lub/oraz w zakresie zarzutów dotyczących sposobu dokonania oceny, podniesionych przez wnioskodawcę;

4/ pozytywne rozpatrzenie protestu w ramach PO KL skutkuje skierowaniem projektu do ponownej oceny;

5/ w przypadku ponownej oceny merytorycznej IOK zobowiązana jest do:

a/ zapoznania się z wynikami pierwotnej oceny projektu,

b/ zapoznania się z treścią protestu złożonego przez wnioskodawcę,

c/ wzięcia pod uwagę treści rozstrzygnięcia IOK wraz z jego uzasadnieniem, a w szczególności do wnikliwego przeanalizowania nieprawidłowości w przeprowadzonej ocenie, które zostały wskazane przez IOK;

6/ IOK dokonuje ponownej oceny merytorycznej (z uwzględnieniem punktu 5) jedynie w zakresie tych elementów oceny pierwotnej projektu, które były przedmiotem procedury odwoławczej; oznacza to, iż IOK rozpatrując całościowo pozytywnie (uwzględniając) protest ocenia ponownie wszystkie kryteria, co do których sformułowano zarzuty w środku odwoławczym, bez względu na to, czy pojedyncze zarzuty zostały uznane za zasadne lub nie;

7/ wynik powtórnej oceny nie powinien być co do zasady mniej korzystny niż uzyskany podczas pierwotnej oceny wniosku; jednakże, jeśli podczas powtórnej weryfikacji wniosku IOK dostrzeże wady wniosku niepozwalające na jego dofinansowanie, mimo iż nie były one wykryte na etapie oceny pierwotnej, powinna je wykazać przy formułowaniu powtórnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu;

8/ członek KOP obowiązany jest spełniać swoje funkcje zgodnie z prawem, sumiennie, sprawnie, dokładnie i bezstronnie; członek KOP jest niezależny co do treści swoich ocen;

9/ końcowa ocena projektu powtórnie ocenianego w wyniku procedury odwoławczej ustalana jest jako suma średniej arytmetycznej wynikającej z dwóch pierwotnych ocen wniosku w zakresie tych jego części, które nie były przedmiotem procedury odwoławczej oraz średniej arytmetycznej z dwóch powtórnych ocen wniosku w zakresie części uwzględnionych w środku odwoławczym.

8.4. Biorąc pod uwagę szczególny charakter regulacji wynikających z zasad prowadzenia polityki rozwoju powinny być one na tyle precyzyjne, np. odnośnie zapisów zawartych w instrukcji, co do warunków wypełnienia wniosku, aby można było bez większych wątpliwości już na pierwszym etapie sporządzić prawidłowy i kompletny wniosek, a następnie móc go ocenić przy wyborze projektu i badaniu zasadności protestu, a w końcu przy ocenie działania zgodności z prawem wyrażanej w ramach sądowej kontroli stanowiska zajętego przez organ. Nie można zarzucać stronie, że wniosek nie jest staranny lub szczegółowy, obniżając przy tym ilość przyznanych punktów, gdy szczegółowe wymogi, na które wskazują oceniający, nie mają wyraźnego oparcia w tak określonym "prawie".

8.5. Wobec powyższego Sąd nie może ingerować w punktacje oceniającego wniosek, jeśli stwierdzi, że stanowisko oceniającego było prawidłowe, chyba że ilość ta jest niewspółmiernie niska w stosunku do wagi stwierdzonych uchybień lub znacznie odbiega od ilości przyznanej przez drugiego oceniającego przy podobnych wątpliwościach. Poza tym wynik takiej oceny powinien być prawidłowo uzasadniony

8.6. Z drugiej strony finalna ocena projektu dokonywana przez Komisję Oceny Projektów nie może ograniczać się do zsumowania liczby punktów, jakie przyznali oceniający projekt pod kątem spełnienia kryteriów przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i wyciągnięcia średniej, nie biorąc pod uwagę istotnych różnic dzielących oceniających w kwestii spełnienia przez oceniany projekt danego kryterium bądź spełnienia przez projekt wszystkich kryteriów, w konsekwencji kwalifikujących go do danego programu.

W wyroku z dnia 27 września 2012 r. sygn. akt II GSK 1286/12 (publ. Centralna Baza Orzeczeń NSA) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku sprzeczności opinii ekspertów, nie można przyjmować, iż każda z opinii posiada moc dowodową i łącznie brać je pod uwagę przy podjęciu uchwały o treści niekorzystnej dla wnioskodawcy. Sumując punkty ze sprzecznych ustaleń ekspertów organ w swoisty sposób "uśrednił" istotne dla sprawy okoliczności w kwestii stopnia spełnienia przez projekt kryteriów przewidzianych w programie operacyjnym. Takie stanowisko organu jest nie do pogodzenia choćby z elementarnymi zasadami logiki, a w szczególności zasadą niesprzeczności, w świetle której dwa zdania ze sobą sprzeczne, nie mogą być oba prawdziwe. Wprawdzie w postępowaniu toczącym się na podstawie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w myśl art. 37 tej ustawy, nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego ukierunkowane na realizację zasady prawdy obiektywnej (m.in. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.), jednakże nie może to zwalniać instytucji zarządzającej, dokonującej wyboru projektu do dofinansowania w ramach programu operacyjnego, od obowiązku rzetelnej i bezstronnej oceny każdego projektu zgłoszonego do konkursu, według obiektywnych kryteriów przyjętych w systemie realizacji danego programu. Taką powinność, nakłada na instytucję zarządzającą przepis art. 31 ust. 1 omawianej ustawy. Niedopełnienie tego obowiązku uzasadnia zarzut przeprowadzenia przez organ oceny projektu w sposób naruszający prawo, co prowadzi do uwzględnienia skargi, stosownie do przepisu art. 30c ust. 3 pkt 1 wspomnianej ustawy.

8.7. Zatem narusza przepis art. 31 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju dokonana przez instytucję zarządzającą ocena projektu, ograniczająca się jedynie do zsumowania liczby punktów przyznanych przez ekspertów, zasadniczo różniących się w ocenie spełnienia przez oceniany projekt poszczególnych kryteriów przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego, bez podjęcia ze strony organu działań zmierzających do rzetelnego ustalenia tych okoliczności faktycznych, mających istotny wpływ na wynik sprawy.

9. W rozpatrywanej sprawie ponownej oceny merytorycznej dokonano jedynie w zakresie tych elementów oceny pierwotnej, które były przedmiotem procedury odwoławczej, czyli wyłącznie w zakresie części 3.1 i 3.4 lit. a – c, 3.2 a-d, 3.3 a i b, IVc KOM.

9.1. Z druku KOM wynika, że za merytoryczną ocenę projektu w części 3.1 i 3.4 można było otrzymać maksymalnie 25 pkt. W związku z tym minimalna wymagana liczba punktów w tej części karty, która kwalifikowała projekt do realizacji, wynosiła 15 pkt (60 %). Przy pierwotnej ocenie projekt uzyskał w tej części średnią arytmetyczną wynoszącą 13,5 pkt. Przy czym pierwszy oceniający przyznał 13 pkt, a drugi 14 pkt. Natomiast po rozpatrzeniu protestu i po ponownej ocenie średnia ocen wynosiła już 14,5 pkt, gdzie pierwszy oceniający przyznał 14 pkt, a drugi 15 pkt. Do zakwalifikowania projektu w tej części zabrakło 0,5 pkt.

9.2. Za merytoryczną ocenę projektu w części 3.2 można było otrzymać maksymalnie 15 pkt. W związku z tym minimalna wymagana liczba punktów w tej części karty, która kwalifikowała projekt do realizacji, wynosiła 9 pkt (60 %). Przy pierwotnej ocenie projekt uzyskał w tej części średnią arytmetyczną wynoszącą 7,5 pkt. Przy czym pierwszy oceniający przyznał 9 pkt, a drugi 6 pkt. Natomiast po rozpatrzeniu protestu i po ponownej ocenie średnia ocen wynosiła już 10,5 pkt, gdzie pierwszy oceniający przyznał 10 pkt, a drugi 11 pkt. Projekt w tej części uzyskał kwalifikację, ocena przekroczyła 60% możliwych punktów i to u obu oceniających.

9.3. Za merytoryczną ocenę projektu części 3.3 można było otrzymać maksymalnie 20 pkt. W związku z tym minimalna wymagana liczba punktów w tej części karty, która kwalifikowała projekt do realizacji, wynosiła 12 pkt (60 %). Przy pierwotnej ocenie projekt uzyskał w tej części średnią arytmetyczną wynoszącą 10 pkt. Przy czym pierwszy oceniający przyznał 10 pkt, a drugi także 10 pkt. Natomiast po rozpatrzeniu protestu i po ponownej ocenie średnia ocen wynosiła już 11,5 pkt, gdzie pierwszy oceniający przyznał 11 pkt, a drugi 12 pkt. Do zakwalifikowania projektu w tej części zabrakło 0,5 pkt.

9.4 Łącznie projekt w wyniku pierwszych ocen uzyskał średnią 68 punktów i nie spełnił w punktach 3.1 i 3.4, 3.2., 3.3 kryterium 60 % możliwych do osiągnięcia punktów. W wyniku drugiej oceny projekt uzyskał średnią 75 pkt, lecz w pkt. 3.1 i 3.4. oraz. 3.3. wg punktacji pierwszego oceniającego, który łącznie przyznał projektowi 73,5 pkt nie osiągnął kryterium 60 % możliwych do osiągnięcia punktów w wymienionych wyżej częściach wniosku. Wg drugiego oceniającego, który przyznał łącznie 76,5 pkt. to kryterium spełnił. Dlatego ten oceniający zaproponował przyznanie wnioskowi skarżącego dodatkowej premii – przewidzianej regulaminem konkursu – w maksymalnej wysokości 30 pkt. Jej przyznanie było uzależnione od spełnienia kryterium 60% możliwych do osiągnięcia punktów w cz. 3.1 i 3.4, 3.2, 3.3.

9.5. Przedstawiając w piśmie z dnia 26 marca 2014 r. wynik powtórnej oceny wniosku aplikacyjnego skarżącego Wojewódzki Urząd Pracy w K., odwołując się do uchwały Zarządu Województwa [...] nr [...] stwierdził, że wniosek nie został przyjęty do realizacji. Odwołując się do uśrednionej punktacji obu oceniających uznał, że wniosek nie spełnił opisanego wyżej kryterium 60% punktów w częściach 3.1 i 3.4 oraz 3.3. Jednocześnie uzasadniając to stanowisko odesłał do Kart oceny merytorycznej załączonych do pisma. Nie wyjaśnił jednak istotnej przecież rozbieżności pomiędzy finalnymi wynikami ocen obu oceniających, z których jeden uznał wniosek za kwalifikujący się do dalszej procedury, a drugi nie. Nie przeanalizował tych ocen, a w każdym razie nie znalazło to odzwierciedlenia w przedstawionej skarżącemu wyniku oceny. Stąd za zasadny należy uznać zarzut dokonania oceny wniosku w sposób nieprzejrzysty. Udzielone w skardze wyjaśnienia nie mogą zastąpić samej oceny.

10. Wyniki cząstkowe powtórnej oceny obu oceniających nie były mniej korzystne niż uzyskane podczas pierwotnej oceny wniosku. Jednak niektóre uwagi stanowiące podstawy do tych ocen nie mogły być, w świetle rozstrzygnięcia protestu, uznane za poprawne, przejrzyste.

10.1. Odnośnie pkt 3.1, 3.4. lit. a, rozpatrujący protest uznali za zasadny zarzut skarżącego, który kwestionował stanowisko jednego z oceniających, iż nie dokonał analizy gotowości podjęcia działalności gospodarczej przez potencjalnych uczestników projektu. Za zasadny uznano także zarzut, że projektodawca nie planował skierowania swojego działania do osób, które straciły pracę w trakcie trwania projektu. Uzasadniając uwzględnienie tego zarzutu ustalono, że by pozyskać dane o oczekiwaniach UP przeprowadzono w III Kwartale 2013 ankiety wśród 100 zwolnionych z pracy z przyczyn dotyczących zakładów pracy. I na tej podstawie wybrano formy wsparcia. Przy ponownej ocenie obaj oceniający projekt zarzucili, że te informacje oraz informacje pochodzące od skarżącego i z Wojewódzkiego Urzędu Pracy nie są do końca miarodajne i budzą ich wątpliwości, czy w dostateczny sposób obrazują sytuację panująca w powiecie siemianowickim. Z drugiej strony jeden z oceniających zarzuca projektowi brak opisu problematyki samo zatrudnienia i dopasowana szkoleń do sytuacji na rynku pracy ( ma na myśli szkolenia z zakresu kadr i plac, gdzie występuje wysoki wskaźnik bezrobocia i opiera się o Ranking zawodów deficytowych i nadwyżkowych województwa śląskiego, czyli odsyła do danych pochodzących z całego województwa, a nie z powiatu siemianowickiego).

W wyniku przedstawionym skarżącemu wyniku oceny merytorycznej wniosku brak omówienia tej sprzeczności, gdzie z jednej strony wytyka się projektodawcy posługiwanie się damy dot. całego województwa, a akapit dalej odsyła się do takich danych.

10.2. W zakresie lit. b, zauważyć należy, że trzej oceniający projekt konsekwentnie stwierdzali, że cel główny został wskazany zbyt ogólnikowo, a cele szczegółowe zostały słabo sprecyzowane. Ponadto w zakresie opisania celu głównego za zasadny w części uznano zarzut skarżącego. Stwierdzono, że wnioskodawca częściowo spełnił kryterium odniesienia celu głównego do form wsparcia. Nieprecyzyjne stanowisko rozpatrujących protest w tym zakresie może budzić wątpliwości co do istoty tego rozstrzygnięcia. Biorąc pod uwagę jednak całości zarzutu i uzasadnienia jego częściowego uwzględnienia Sąd uznał, że spór dotyczył nie tyle wskazania celu głównego, ile sposobu jego opisania i skonkretyzowania, zwłaszcza w powiązaniu z proponowanymi formami jego realizacji. W powtórnych ocenach obaj oceniający konsekwentnie zarzucali wnioskodawcy lakoniczność proponowanych celów szczegółowych, mała konkretność i przejrzystość. W tym zakresie stanowisko wszystkich oceniających jest spójne i konsekwentne.

10.3. Jeśli chodzi o lit. c i zarzut skarżącego, że pomimo uwzględnienia w tym zakresie protestu oceniający ponownie wniosek konsekwentnie zarzucają wnioskodawcy stosowanie jednego tzw. twardego wskaźnika ilościowego stwierdzić należy, ze rzeczywiści obaj oceniający stwierdzili, że zasadnym byłoby stosowanie różnych wskaźników, a nie tylko jednego, twardego. Z kolei rozstrzygający protest uznali argumentację skarżącego, że Instrukcja wypełniania wniosku nie nakazuje równoczesnego stosowania wskaźników twardych i miękkich. W kartach ponownej oceny wniosków obaj oceniający ponowili zarzut stosowania tylko jednego, twardego wskaźnika, który w ich ocenie był niewystarczający. Chociaż szerzej nie wyjaśnili dlaczego. Przedstawiając ostateczną ocenę KOP nie odniósł się do tego zagadnienia.

10.3.1. Błędne jest przy tym stanowisko I.P., że "w myśl Zasad: Jeśli podczas powtórnej weryfikacji wniosku IOK dostrzeże wady wniosku niepozwalające na jego dofinansowanie, mimo iż nie zostały one wykryte na etapie oceny pierwotnej, powinna je wykazać przy formułowaniu powtórnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu." Dostrzeżony przez Oceniającego podczas powtórnej oceny brak wskaźnika jakościowego, wpisuje się w obowiązek wskazania wady wniosku niedostrzeżonej na etapie pierwotnej oceny". Oceniający wniosek po raz pierwszy przedstawili swoje zastrzeżenia, a skarżący je skutecznie oprotestował. Nie można zatem mówić, że na etapie ponownej oceny wniosku dostrzeżono wadę wcześniej nie ujawnioną. Zasadnie natomiast IP zauważyła, ze w Kartach ponownej Oceny Merytorycznej oceniający, ponawiając zastrzeżenia, sformułowali je inaczej, niż pierwsi oceniający wniosek.

10.4. Odnosząc się do zarzutu skargi, że przy ponownej ocenie pkt. 3.3. oceniający powielili zastrzeżenia swoich poprzednich co do możliwości lokalizacji szkoleń w salach także poza terenem S., chociaż rozstrzygający protest uznali argumenty skarżącego za zasługujące na uwzględnienie stwierdzić należy, że jest on zasadny.

Drugi oceniających wniosek (ponownie) zawarł swojej ocenie uwagę braku uzasadnienia dla wynajmowani sal poza terenem S. Zwrócił uwagę, że projekt adresowany jest do mieszkańców powiatu siemianowickiego, sale będą wynajmowane w drodze przetargu, zatem nic nie stoi na przeszkodzie, by w specyfikacji zamówienia wskazać jako miejsce szkolenia S.

10.4.1.W ocenie Sądu specjalista oceniający wniosek nie jest uprawniony do formułowania zaleceń. Poza tym nie można przecież wykluczyć, że przy zastosowaniu kryterium najniższej ceny mogłaby się pojawić najkorzystniejsza oferta z ościennego miasta, a nie tylko z samych S. KOP formułując ostateczna ocenę także nie odniósł się do tej rozbieżności pomiędzy wynikiem rozpatrzenia protestu w tej części, a ponowną oceną.

10.5 Wreszcie odnosząc się do kwestii pojawienia się w pkt 3.1. i 3.4. a ponownej oceny pierwszego oceniającego zapisu, że "Projektodawca na wstępie uzasadnienia podaje co jest istotą niniejszego wniosku, opisując problematykę – kształcenia osób dorosłych" nie można zgodzić się ze stanowiskiem IP, że "przedmiotowy zwrot jest powszechnie stosowany i nie jest przypisany wyłącznie do oceny merytorycznej projektów planowanych do realizacji w Priorytecie IX PO KL. Samo użycie zamazanego określenia nie uzasadnia zarzutu Skarżącego, nie jest także wyrazem pomylenia działań." Natomiast rację ma twierdząc, że "wskazane sformułowanie użyte przez oceniającego należy widzieć w powiązaniu z pozostałymi jego uwagami, które dotyczą problematyki Priorytetu VIII, Działania 8.1, Poddziałania 8.1.2 PO KL". Dlatego Sąd uznał, biorąc pod uwagę całą ocenę zawartą pkt. 3.1 i 3.4.a, że jest to niezwiązana z ta oceną, niewykasowana z wzoru karty oceny pozostałość innej oceny, jednak nie wpływająca na odczytanie przez oceniającego celu głównego sformułowanego w projekcie noszącym tytuł. ‘Nie zwalniaj tempa".

11. Mając to wszystko na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r., uwzględnił skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez WUP. Dokonując ponownej oceny projektu WUP uwzględni powyższe stanowisko Sądu i przede wszystkim uzasadni swoje stanowisko odnoszące się do różnicy punktacji przedstawionej przez obu oceniających, zgodnie z którą wg pierwszego oceniającego wniosek nie spełnił wszystkich kryteriów pozwalających na przyznanie mu dofinansowania, a według drugiego spełnił. Przy ponownej ocenie wniosku nie będzie mógł brać pod uwagę tych wątpliwości poszczególnych oceniających, które zostały zakwestionowane przez Sąd. Przy tym nie będzie mógł wskazywać na nowe uchybienia, gdyż taka możliwość istniała tylko raz, tzn. bezpośrednio po pozytywnym rozpatrzeniu protestu. Moment ten stanowi granicę czasową ujawniania dodatkowych uchybień. Po uwzględnieniu skargi przez Sąd kolejny raz nie można stosować wyjątku od zasady zakazu działania na niekorzyść wnioskodawcy, ponieważ ma on zastosowanie tylko raz. Nie można zaakceptować takiego stanu, że bez tego zastrzeżenia spór mógłby przenosić się za każdym razem na nowe elementy wcześniej nie brane pod uwagę.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.. .