Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 751/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 75, art. 78
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art. 145, art. 153, art. 170, art. 200
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 18 lutego 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędziowie WSA Małgorzata Górecka (spr.) WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 lutego 2021 roku sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2018 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w N. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...], 2. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. na rzecz skarżącego kwotę [...]- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia [...] lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] września 2019 r., którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w N. z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie odmowy przyznania M. K. płatności JPO i nałożenia sankcji w wysokości [...] zł oraz odmowy przyznania płatności za zazielenienie na 2018 rok.

W uzasadnieniu wyroku Sąd przywołał ustalony przez organ stan faktyczny sprawy. Rolnik złożył w dniu [...] maja 2018 r. wniosek o

płatności na 2018 rok, deklarując działkę ewidencyjną [...] o powierzchni użytkowanej rolniczo wynoszącej [...] ha. W dniu [...] sierpnia

2018 r. w gospodarstwie rolnym wnioskodawcy dokonano kontroli, w trakcie której stwierdzono nieprawidłowości polegające na

zaniechaniu prowadzenia działalności rolniczej, stwierdzono m.in. wieloletnie zachwaszczenie, zakrzaczenia, drzewa- samosiejki, co

udokumentowano fotografiami. Zdaniem organu odwoławczego, z przeprowadzonej kontroli wynikało, że na skontrolowanej działce nie jest

prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013,

która oznacza utrzymywanie użytków rolnych w stanie, dzięki któremu nadają się one do wypasu lub uprawy bez konieczności podejmowania

działań przygotowawczych wykraczających poza zwykłe metody rolnicze i zwykły sprzęt rolniczy. Organ II instancji wskazał, że stan

faktyczny działki wynika z protokołu pokontrolnego oraz zdjęć wykonanych w trakcie kontroli. W tym kontekście bez znaczenia są

przedstawione przez skarżącego faktury za usługę koszenia, albowiem nie potwierdzają one tego, że na działce zachowano wszystkie

wymagane czynności agrotechniczne mające na celu utrzymanie przedmiotowej działki rolnej w stanie, dzięki któremu nadaje się ona do

wypasu lub uprawy bez konieczności podejmowania działań przygotowawczych wykraczających poza zwykłe metody rolnicze i zwykły sprzęt

rolniczy. W oparciu o dokonane ustalenia, organ odmówił przyznania wnioskowanych płatności i nałożył sankcję finansową.

Sąd uznał, że wniesiona przez stronę skarga okazała się zasadna. Zdaniem Sądu, w ustalonych przez organy i przedstawionych w

zaskarżonych decyzjach okolicznościach faktycznych sprawy, za zasadne należało uznać zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów

postępowania, w szczególności odnoszące się do rozpatrzenia sprawy w oparciu jedynie o niektóre dowody, a nie całokształt materiału

dowodowego, braku dostatecznej oceny dowodów przedstawionych w toku postępowania przez skarżącego, w konsekwencji brak przeprowadzenia

wyczerpujących ustaleń faktycznych niezbędnych dla rozstrzygnięcia kontrolowanej sprawy. Sąd uznał, że organy obu instancji, w swoich

ustaleniach oparły się wyłącznie na wynikach kontroli gospodarstwa, dokonanej w dniu [...] sierpnia 2018 r.

Tymczasem, jak wynika z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego

postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie:

1) stoi na straży praworządności;

2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;

3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie

ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia

im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79a oraz art. 81 Kodeksu postępowania

administracyjnego nie stosuje się.

W trakcie toczącego się postępowania administracyjnego skarżący rolnik wniósł o przeprowadzenie dowodu, m. in., z faktury VAT z dnia

[...] lipca 2018 r., [...] sierpnia 2015 r. oraz [...] października 2013 r. na okoliczność wykonania na spornej działce konkretnych zabiegów

agrotechnicznych. Skarżący załączył ponadto fotografie działki wykonane w 2018 r. oraz dokumenty potwierdzające wykonanie usługi

agrotechnicznej koszenia działki. W ocenie Sądu zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić

się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Zgodnie natomiast z art. 78 § 1 kpa żądanie strony dotyczące przeprowadzenia

dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Sąd stwierdził, że z uzasadnienia

zaskarżonej decyzji wynika, że organ odwoławczy wskazał jedynie, że przedstawienie faktur za koszenie nie jest wystarczającym

potwierdzeniem, że na działce zostały zachowane wszystkie wymagane czynności agrotechniczne, mające na celu utrzymać zadeklarowaną

działkę rolną w stanie, dzięki któremu nadaje się ona do wypasu lub uprawy, bez konieczności podejmowania działań przygotowawczych

wykraczających poza zwykłe metody rolnicze i zwykły sprzęt rolniczy. Uznając, że przedstawione faktury za wykonane zabiegi

agrotechniczne nie są wystarczającym potwierdzeniem, że na działce zostały zachowane wszystkie wymagane czynności agrotechniczne,

organ nie wyjaśnił, o jakie konkretnie zabiegi agrotechniczne chodzi, nie odniósł się do przedstawionych przez skarżącego zdjęć, nie

wyjaśnił również, skąd wynika różnica w stanie działek utrwalonych na zdjęciach przedstawionych przez organ i tych dołączonych do akt

sprawy przez skarżącego. Wątpliwości Sądu wynikały z faktu, na który wskazuje skarżący, że użytkowana przez niego działka nr [...]

stanowi grunty orne, łąki trwałe, grunty zadrzewione i zakrzewione oraz rowy, co zostało stwierdzone przez organ w sprawie zakończonej

decyzja dotycząca przyznania skarżącemu płatności na 2017 r. Jak podniósł skarżący, uwzględniając ustalenia poczynione w decyzji

dotyczącej płatności bezpośrednich na 2017 r., dostosował do nich swój wniosek o przyznanie płatności na rok 2018. Mając na uwadze

przedstawione wątpliwości, dotyczące poczynionych w przedmiotowej sprawie ustaleń, Sąd uznał, że niezbędne jest przeprowadzenie

uzupełniającego postępowania dowodowego, uwzględniającego przedstawione przez skarżącego dowody, dla ustalenia, czy na przedmiotowej

działce była prowadzona działalność rolnicza.

Rozpatrując sprawę ponownie Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w

P. w dniu [...] września 2020 roku wydał decyzję, którą utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji

Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w N. z dnia [...] kwietnia 2019 r. r. w sprawie odmowy przyznania M. K. płatności JPO i nałożenia sankcji w wysokości [...] zł oraz odmowy przyznania płatności za zazielenienie na 2018 rok.

W uzasadnieniu decyzji organ ponownie oparł się wyłącznie na ustaleniach poczynionych przez kontrolujących gospodarstwo skarżącego

zawartych w raporcie i jego dokumentacji fotograficznej stwierdzając że przedmiotem kontroli jest określenie stanu faktycznego a na

całej działce stwierdzono chwasty wieloletnie, zakrzaczenia, samosiejki drzew i fakt ten potwierdza dokumentacja fotograficzna. W

kwestii pomiaru działek organ stwierdził, że o obszarze działek decydują rolnicy, a weryfikuje się je za pomocą m.in. zdjęć lotniczych

map cyfrowych, oświadczeń rolników oraz pomiarów przeprowadzonych w gospodarstwach rolników. Organ zaznaczył, że raport z kontroli ma

decydujące znaczenie jeśli chodzi o dane dotyczące działek rolnych. Rolnik corocznie deklaruje powierzchnie, które spełniają warunki

rolnej a obowiązkiem Agencji jest coroczna weryfikacja czy zadeklarowane powierzchnie spełniają warunki do otrzymania płatności i

mogą zostać objęte obszarem zatwierdzonym. Organ powołał się na przeprowadzoną weryfikację terenu w dniu [...].08.2018r. , która

stwierdziła brak spełnienia warunków do otrzymania płatności Tym samym organ uznał, że dowód w postaci decyzji przyznającej płatność

na rok 2017 czy też faktur za wykonane zabiegi agrotechniczne (koszenie) na spornej działce w żaden sposób nie podważają wyników

kontroli przedstawiających stan zastany w terenie w trakcie kontroli. Organ stwierdził, że skarżący zadeklarował do płatności jedynie

powierzchnię użytkowaną jako TUZ w roku 2018 i jedynie w takim zakresie została przeprowadzona kontrola wniosku.

W skardze kierowanej do WSA w Poznaniu skarżący żądał uchylenia decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji

Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] września 2019 r zarzucając organowi naruszenie przepisów procesowych –

art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego , art. 8 k.p.a. , art. 138 §

1 ppkt 1 k.p.a. i art. 153 p.p.s.a. poprzez pominięcie przez organ wytycznych WSA udzielonych w wydanym w sprawie wyroku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Rozpoznając niniejszą skargę w pierwszej kolejności wskazać należy, iż zasadnicze znaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy posiada

okoliczność, iż przedmiotowa sprawa była wcześniej przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie o

sygn. akt III SA/Po [...] w wyroku z dnia [...] lutego 2020 roku . Powyższe skutkuje koniecznością zastosowania art. 153 oraz art. 170

ustawy z dnia 30 sierpnia 20002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2018.2325, ze zm.), dalej

"p.p.s.a.". Zgodnie z art. 153 p. p. s. a. ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w tej sprawie ten sąd oraz organ, którego

działanie było przedmiotem zaskarżenia. Wskazać należy, że pomimo użycia w art. 153 p. p. s. a. określenia "orzeczenie" chodzi w nim

nie o sentencję, lecz o uzasadnienie. Ocena prawna rozstrzygnięcia wiąże się bowiem w pierwszym rzędzie z wykładnią prawa, a ta może

mieścić się jedynie w uzasadnieniu wyroku (por. wyrok NSA z dnia 15 stycznia 1998 r. sygn. II SA 1560/97 niepubl.). Ocena prawna, o

której stanowi analizowany przepis, może dotyczyć zarówno samej wykładni prawa materialnego i procesowego, jak i braku wyjaśnienia w

kontrolowanym postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego. Zarówno organ administracji, jak i sąd,

rozpatrując sprawę ponownie, obowiązane są zastosować się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy

prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach. W orzecznictwie podkreśla się, iż działania naruszające tę zasadę muszą być

konsekwentnie eliminowane przez uchylanie wadliwych z tego powodu rozstrzygnięć administracyjnych, już chociażby z uwagi na związanie

wcześniej przedstawioną oceną prawną także i samego sądu administracyjnego (por. wyroki NSA: z dnia 21 października 1999 r., sygn. akt

IV SA 1681/97 i z dnia 1 września 2010 r., sygn. akt I OSK 920/10, LEX 745376). Zatem ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku

zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy (ale tylko zaistniałych po wydaniu wyroku, a nie w wyniku odmiennej

oceny znanych i już ocenionych faktów i dowodów) oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną.

Podsumowując stwierdzić należy, zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 21 marca 2014r., I GSK 534/12 ),

że: "Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani sąd

administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie może pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta

wiąże go w sprawie. Uregulowanie zawarte w art. 153 p.p.s.a. oznacza, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające

poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w

danej sprawie. Z kolei, związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować

nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym

zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w

zakresie dalszego postępowania."

Rolą obecnie kontrolującego zaskarżoną decyzje Sądu jest weryfikacja, czy organ w pełni zastosował się do zaleceń i wskazań wyroku

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o sygn. akt III SA/Po [...] poprzednio wydanego w tej sprawie.

Otóż postępowanie w przedmiocie uzyskania płatności rolnych jest wszczynane na wniosek producenta rolnego. Wszystkie złożone wnioski

podlegają szczegółowej kontroli – chodzi zarówno o kontrole administracyjną jak i kontrolę samego gospodarstwa na miejscu. Ten drugi

rodzaj kontroli nie jest obligatoryjny w stosunku do każdego wniosku. Zdarza się zatem, że kontrola gospodarstwa na miejscu jest już

dokonywana po wydaniu decyzji przyznającej płatności za dany rok. Na skutek takiej kontroli mogą jednak wyjść na jaw okoliczności

faktyczne istotne dla kwestii spełniania przesłanek otrzymania płatności. Na skutek dokonanej [...] sierpnia 2018 r. kontroli (

potwierdzonej raportem z czynności kontrolnych ) w gospodarstwie rolnym skarżącego, na działce rolnej , numer ewidencyjny [...]

zadeklarowanej do płatności [...] na obszarze [...] ha stwierdzono nieużytek. Kontrolerzy zastosowali kod DR 18 t.j. stwierdzono na

całej działce zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej, wykonano fotografie i w treści protokołu kontroli stwierdzono, że na

całej działce są chwasty , wieloletnie zakrzaczenia, samosiejki drzew. Ten raport z kontroli wraz z wykonanymi fotografiami stał się

podstawą do wydania decyzji odmawiającej skarżącemu płatności i nakładającej na niego sankcję finansową. Skarżący bronił się

przekładając dokumenty prywatne i wnioskując o ich uwzględnienie jako materiał dowodowy w sprawie mający wykazać prawdziwość twierdzeń

skarżącego, że na przedmiotowej działce rolnej dokonywał zabiegów agrotechnicznych (kosił działkę) corocznie, w tym także w 2018

roku. Skarżący przy odwołaniu od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji przełożył m. In. fakturę VAT z dnia [...] lipca 2018r. ,

dokumenty dotyczące wykonania usług koszenia trawy na przedmiotowej działce rolnej i dokumentację fotograficzną prowadzonych w 2018

roku zabiegów agrotechnicznych. Powyższe zdaniem strony miało świadczyć o prawdziwości twierdzeń, że na działce nr ewidencyjny [...] w

J. była wykaszana łąka w okresie 2015-2017 i w 2018 roku, a więc miało to być według skarżącego dowodem, że raport z

kontroli nie potwierdzał stanu rzeczywistego na przedmiotowej działce . Skarżący w odwołaniu zaznaczył, że zmienił adres zamieszkania

i [...].10.2018r. zawiadomił o tym organ ale pomimo przekazania informacji o zmianie adresu nie otrzymał przedmiotowego raportu z

kontroli dlatego dopiero w odwołaniu miał możliwość zaprzeczenia wynikom z kontroli.

W wydanym wcześniej wyroku Sąd stwierdził, że art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia

bezpośredniego w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie:

1) stoi na straży praworządności;

2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;

3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie

ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia

im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79a oraz art. 81 Kodeksu postępowania

administracyjnego nie stosuje się.

W trakcie toczącego się postępowania administracyjnego M. K. wniósł o przeprowadzenie dowodu, m. in., z faktury VAT z dnia

[...] lipca 2018 r., [...] sierpnia 2015 r. oraz 31 października 2013 r. na okoliczność wykonania na spornej działce konkretnych zabiegów

agrotechnicznych. Skarżący załączył ponadto fotografie działki wykonane w 2018 r. oraz dokumenty potwierdzające wykonanie usługi

agrotechnicznej koszenia działki. Skarżący załączył ponadto fotografie działki wykonane w 2018 r. oraz dokumenty potwierdzające

wykonanie usługi agrotechnicznej koszenia działki. Zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może

przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Zgodnie natomiast z art. 78 § 1 kpa żądanie strony dotyczące

przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Sąd zaznaczył, że

organ odwoławczy uznał, że przedstawione faktury za wykonane zabiegi agrotechniczne nie są wystarczającym potwierdzeniem, że na

działce zostały zachowane wszystkie wymagane czynności agrotechniczne, przy czym nie wyjaśnił o jakie konkretnie zabiegi

agrotechniczne chodzi, nie odniósł się do przedstawionych zdjęć , nie wyjaśnił również, skąd wynika różnica w stanie działek

utrwalonych na zdjęciach przedstawionych przez organ i tych przez skarżącego. Wątpliwości Sądu wynikały z faktu, na który powoływał

się skarżący, że użytkowana przez niego działka nr [...] stanowi grunty orne, łąki trwałe, grunty zadrzewione i zakrzewione oraz rowy,

co zostało stwierdzone przez organ w sprawie zakończonej decyzją przyznającą skarżącemu płatności na 2017 rok. Skarżący twierdził, że

uwzględniając ustalenia poczynione w decyzji dotyczącej płatności bezpośrednich na 2017 rok, dostosował do nich wniosek o przyznanie

płatności na 2018 rok. Sąd nakazał przeprowadzenie przez organ postępowania uzupełniającego.

Rozpatrując sprawę ponownie organ nie wykonał wytycznych Sądu .

Organ odwoławczy oparł swoje ustalenia wyłącznie o ustalenia zawarte w raporcie z czynności kontrolnych i dołączonych do raportu

zdjęciach. Oceniając materiał dowodowy przedłożony przez skarżącego jedynie stwierdził, że dowody wniesione przez stronę nie podważają

poprawności wyników kontroli przeprowadzonej w dniu [...] sierpnia 2018r.

W tym miejscu należy zauważyć, że raport z czynności kontroli jest z istocie ważnym dowodem w sprawie niemniej nie oznacza to, że nie

istnieje możliwość podważenia informacji w nim zawartych. Podkreślenia też wymaga to, iż postępowanie przed organami ARiMR zostało w

dość istotny sposób zmodyfikowane, uzyskując szczególny charakter w stosunku do postępowania administracyjnego uregulowanego w k.p.a.

Do najistotniejszych zmian należy zaliczyć odejście od fundamentalnej zasady prawdy obiektywnej określonej w art. 7 Kpa, tj. organy

ARiMR zostały zobowiązane jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego w miejsce dotychczasowego obowiązku

wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Przyjęto też zasadę, iż ciężar dowodu ciąży na osobie, która z tego faktu

będzie wywodzić skutki prawne. Tak więc, konsekwencją tej zasady jest przeniesienie ciężaru dowodu na podmiot, który z tego faktu

czerpie korzyści. Tym samym w obowiązującym obecnie stanie prawnym strona jest zmuszona do większej aktywności. Ograniczone również

zostały zasady takie jak: czynnego udziału strony w postępowaniu i udzielania informacji poprzez przyjęcie, iż tylko na żądanie strony

organ zobowiązany jest je przestrzegać. Zdaniem Sądu ubiegając się o przyznanie płatności do gruntów rolnych wnioskujący winien

wykazać się większą aktywnością w trakcie postępowania przed organami administracji.

W omawianej sprawie strona skarżąca z taką inicjatywą dowodową wystąpiła do organu. Tak więc organ zobowiązany był dokonać oceny

zaprezentowanego przez stronę materiału dowodowego, przy czym motywy oraz tok rozumowania organu, przedstawiające ocenę i proces

konkretyzacji stosunku administracyjnoprawnego w danej sprawie, powinny zostać przedstawione w uzasadnieniu decyzji w sposób spójny,

logiczny i wyczerpujący aby możliwe było dokonanie weryfikacji zajętego przez organ odwoławczy stanowiska. W sytuacji, gdy z

przedłożonych przez stronę dokumentów prywatnych wynika inna, aniżeli z treści raportu sytuacja na przedmiotowej działce, ocena organu

nie może ograniczać się do stwierdzenia, że "wniesione przez Stronę dowody nie podważają poprawności wyników kontroli". Co innego

bowiem wynika z treści wniesionych przez stronę dowodów a co innego z treści raportu , na który organ się powołuje. Jeżeli organ

kwestionuje złożone przez stronę dowody to winien podać w uzasadnieniu dlaczego je kwestionuje , z jakich powodów odmawia im

wiarygodności i nie wystarczy wskazanie, że wiarygodnym i jedynym środkiem dowodowym, na którym organ opiera ustalenia faktyczne w

sprawie jest tylko raport z czynności kontrolnych. Przy takim bowiem stanowisku, iluzorycznym prawem pozostawałoby prawo strony do

dowodzenia swoich racji .

Organ stwierdza, że powoływanie się przez stronę na decyzję z 2017 roku czy też faktury za wykonane zabiegi na przedmiotowej działce

z lat ubiegłych nie dowodzą, że w roku 2018 działka była koszona ale strona chce nimi obalić twierdzenia raportu, w którym stwierdza

się, że "na całej działce stwierdzono chwasty wieloletnie (...). Ustalenie okresu nieużytkowania jest niemożliwe". Sąd wskazuje, że w

podobnych sytuacjach (słowo za słowo, dokument przeciw dokumentowi) może okazać się, że należy przeprowadzić postępowanie

uzupełniające. Nie można w omawianej sprawie wykluczyć możliwości, że np. skarżący zlecał prace na przedmiotowej działce i jedynie ich

odbioru dokonywał na podstawie fotografii, która nie może oddać faktycznego stanu rzeczy na całej przedmiotowej działce, a to już

wymagałoby przesłuchania strony albo dodatkowo też osoby , której koszenie trawy skarżący miał zlecać. Dokonując przesłuchania, osoba

przesłuchiwana w postępowaniu administracyjnym ponosi odpowiedzialność za składanie fałszywych oświadczeń, zeznań, co winno mieć wpływ

na wiarygodność zebranych dowodów. Nadto organ nadal nie wyjaśnił kwestii o jakie konkretnie zabiegi agrotechniczne chodzi, czy

koszenie działki jest zabiegiem niewystarczającym aby uznać, ze rolnik spełnia warunki do uzyskania przedmiotowej płatności.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że organ II instancji nie usunął braków i uchybień stwierdzonych we wskazanych wyroku WSA w

Poznaniu z dnia [...] lutego 2020 r. sygn. akt III SA/Po [...]. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie wypełnia nałożonych na nią wymogów w

rozumieniu art. 153 p.p.s.a. Nie ulega bowiem wątpliwości, że nadal sporną pozostaje kwestia okoliczności czy na przedmiotowej

działce skarżący wypełnił warunki konieczne dla uzyskania płatności, o jakie się ubiegał we wniosku z dnia [...].05.2018r. . Jeżeli

bowiem organ uważa, że nie wypełnił odwołując się do treści raportu z czynności kontrolnych, to z jakich powodów nie uznaje za

wiarygodne twierdzenia strony i z jakich powodów nie daje wiary złożonym przez nią dokumentom prywatnym. Wobec konieczności

przeprowadzenia postępowania uzupełniającego Sąd uchylił obie decyzje wydane w sprawie.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w pkt. 1 sentencji. Zalecenia dla organu co do

dalszego sposobu postępowania w sprawie wynikają z treści uzasadnienia. O kosztach orzeczono w pkt 2 sentencji na podstawie art. 200

p.p.s.a. w zw. z § 14 pkt 1 ppkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie oplat za

czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. 2018.265).