Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 388/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 1, art. 12 ust. 4 pkt 3a lit. a) i pkt 3b
journal: Dz.U. 1992 nr 21 poz 86
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Irena Wesołowska, Sędzia WSA Bogusław Woźniak, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Szymańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 maja 2013 r. sprawy ze skargi "A" S.A. z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 4 września 2012 r. "A" S.A. z siedzibą w G. złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozpoznania przychodu w związku z uzyskaniem spłaty wierzytelności otrzymanych w wyniku likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką kapitałową - polskim rezydentem podatkowym. W przyszłości wnioskodawca może zostać akcjonariuszem w spółce komandytowo-akcyjnej i jednocześnie nie będzie komplementariuszem w tej spółce. W przyszłości może nastąpić likwidacja spółki komandytowo-akcyjnej. W wyniku likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej wnioskodawca otrzyma środki pieniężne, jak i inne składniki majątku, przy czym pośród innych składników majątku mogą znaleźć się wierzytelności pożyczkowe lub wierzytelności wynikające ze sprzedaży aktywów przez spółkę komandytowo-akcyjną. Wierzytelności pożyczkowe otrzymane przez spółkę w wyniku likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej będą jej wierzytelnościami własnymi. W związku z powyższym możliwe jest, że po dokonaniu likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej wnioskodawca otrzyma zwrot pożyczek z tytułu wierzytelności pożyczkowych lub spłatę wierzytelności ze sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.czy otrzymanie przez wnioskodawcę środków pieniężnych z tytułu likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej spowoduje po stronie wnioskodawcy powstanie przychodu (dochodu) do opodatkowania?

2.czy otrzymanie przez wnioskodawcę innych niż środki pieniężne składników majątku z tytułu likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej spowoduje po stronie wnioskodawcy powstanie przychodu (dochodu) do opodatkowania?

3.czy w razie otrzymania przez wnioskodawcę spłaty wierzytelności pożyczkowych otrzymanych przez wnioskodawcę w wyniku likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej (pomijając naliczone odsetki) wnioskodawca osiągnie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym?

4.czy w razie otrzymania przez wnioskodawcę spłaty wierzytelności ze sprzedaży otrzymanych przez wnioskodawcę w wyniku likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej wnioskodawca osiągnie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym?

W zakresie pytań oznaczonych we wniosku numerem 1 i 2 organ interpretacyjny wydał odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem wnioskodawcy, w zakresie pytania nr 3 w przypadku otrzymania przez wnioskodawcę spłaty wierzytelności pożyczkowej, która przeszła na wnioskodawcę w wyniku likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej, sytuacja jest analogiczna jak w przypadku otrzymania przez wnioskodawcę środków pieniężnych z tytułu likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej. Otrzymana w toku likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej wierzytelność z chwilą jej spłaty przekształca się bowiem w środki pieniężne. Innymi słowy, otrzymując w ramach likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej wierzytelność pożyczkową o wartości nominalnej np. 100 zł, która to wartość nie stanowi przychodu podatkowego wnioskodawcy, w przypadku jej spłaty przez dłużnika, wierzytelność przekształca się w środki pieniężne o tej samej wartości (100 zł). Z perspektywy wnioskodawcy bez znaczenia z podatkowego punktu widzenia pozostaje okoliczność, czy na datę likwidacji otrzymałby on środki pieniężne ze spłaconej już wnioskodawcy wierzytelności (100 zł), czy też otrzyma on jedynie wierzytelność względem dłużnika, która zostanie uregulowana w okresie późniejszym.

Ponadto, niezależnie od tej argumentacji, spółka wskazała, że zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), zwanej dalej "u.p.d.o.p." otrzymanie zwrotu pożyczki (kwota główna świadczenia) jest zdarzeniem neutralnym podatkowo z uwagi na okoliczność, że przedmiotowa transakcja nie prowadzi ani do przysporzenia majątkowego o trwałym charakterze (nie jest to przychód), ani do uszczuplenia majątku o trwałym charakterze (nie jest to koszt). Jedynie zapłacone/otrzymane bądź skapitalizowane odsetki, bądź ewentualne różnice kursowe stanowią odpowiednio koszt bądź przychód podatkowy. Z tego względu przy pożyczkach operacje, dotyczące kwoty głównej są neutralne podatkowo, tzn. kwota główna udzielonej pożyczki nie jest kosztem uzyskania przychodu pożyczkodawcy (nie była kosztem uzyskania przychodu dla wnioskodawcy również w przedmiotowym przypadku, gdy pożyczka była udzielana przez spółkę komandytowo-akcyjną), ani przychodem dla pożyczkobiorcy. Z kolei przy spłacie pożyczki, kwota główna pożyczki nie stanowi kosztu uzyskania przychodu dla zwracającego pożyczkę, ani przychodu dla otrzymującego zwrot pożyczki.

Spółka podniosła także, iż prezentowane przez nią stanowisko znajduje potwierdzenie w wydanych dotychczas interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, np. interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 2 lipca 2012 r., sygn. [...].

Zatem w opinii wnioskodawcy w razie spłaty przez dłużników na rzecz wnioskodawcy wierzytelności pożyczkowych (pomijając naliczone odsetki) otrzymanych przez wnioskodawcę w wyniku likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej wnioskodawca nie osiągnie przychodu, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Prezentując stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku we wniosku numerem 4, spółka wskazała, iż analogicznie jak w przypadku wierzytelności pożyczkowych, spłatę wierzytelności ze sprzedaży powinno się traktować tak jak otrzymanie środków z tytułu likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej. Otrzymana w toku likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej wierzytelność z chwilą jej spłaty przekształca się bowiem w środki pieniężne. Z perspektywy wnioskodawcy bez znaczenia z podatkowego punktu widzenia powinna więc pozostawać okoliczność, czy na datę likwidacji spółki komandytowo- akcyjnej otrzymałby on środki pieniężne ze spłaconej już bezpośrednio na rzecz spółki komandytowo- akcyjnej wierzytelności ze sprzedaży, czy też otrzyma on jedynie te wierzytelności, które następnie będą regulowane przez dłużnika.

Wnioskodawca argumentował ponadto, że zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.d.o.p., przychodami są otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń. Przepis art. 12 ust. 3 u.p.d.o.p. wskazuje jednak, że za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane. Przychód z tytułu wierzytelności ze sprzedaży wynikać będzie ze sprzedaży przez spółkę komandytowo-akcyjną aktywów, w szczególności nieruchomości, a zgodnie z art. 12 ust. 3 u.p.d.o.p., powstanie jako przychód należny zanim jeszcze wierzytelności ze sprzedaży trafią do wnioskodawcy w wyniku likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej.

Ponieważ nie jest możliwe, aby jeden przychód był opodatkowany wielokrotnie na gruncie u.p.d.o.p., późniejsze spłaty wierzytelności ze sprzedaży nie mogą więc generować u wnioskodawcy odrębnego przychodu podatkowego. Innymi słowy, zdarzeniem istotnym z punktu widzenia rozliczeń w ramach podatku dochodowego będzie umowa sprzedaży aktywów w postaci na przykład nieruchomości i powstanie należności z tego tytułu (i co za tym idzie przychodu należnego zgodnie z przepisami podatkowymi). Późniejsze otrzymanie płatności z tego tytułu nie jest zdarzeniem istotnym z punktu widzenia rozliczeń w podatku dochodowym.

W interpretacji indywidualnej z dnia 29 listopada 2012 r. Minister Finansów uznał zaprezentowane stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego za nieprawidłowe.

Organ, odwołując się do regulacji zawartej w u.p.d.o.p., stwierdził, iż w zdarzeniu będącym przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia wnioskodawca otrzyma spłaty wierzytelności pożyczkowych i wierzytelności ze sprzedaży. Wymienione wierzytelności staną się składnikami majątku spółki, które mogą służyć uzyskiwaniu dalszych przysporzeń. W wyniku otrzymania tychże praw majątkowych spółka stanie się nowym wierzycielem - podmiotem uprawnionym do żądania od dłużników spełnienia świadczeń z określonych stosunków zobowiązaniowych. W związku z realizacją tych uprawnień, na jej rachunek wpłyną środki pieniężne wpłacane przez dłużników nabytych wierzytelności. Zatem na mocy art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., środki pieniężne otrzymane przez spółkę tytułem spłaty nabytych wierzytelności będą stanowić jej przychód podatkowy.

Jakkolwiek przepisy art. 12 ust. 4 pkt 3b u.p.d.o.p. wprost określają jedynie skutki późniejszego zbycia przez wspólnika spółki osobowej otrzymanych przez tego wspólnika innych niż pieniądze składników likwidowanej spółki, w tym wierzytelności, to jednak na mocy ogólnych przepisów, tj. art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p. przychodem tego wspólnika będą również otrzymane pieniądze, będące następstwem wyegzekwowania wspomnianych wierzytelności. Do otrzymanych pieniędzy z tytułu wyegzekwowania wierzytelności pożyczkowych nie znajdą zastosowania przepisy art. 12 ust. 4 pkt 1 u.p.d.o.p., wyłączające z podatkowych przychodów "zwrócone pożyczki (kredyty)", albowiem brzmienie tego przepisu wskazuje, odwołując się do "zwróconych" (a nie do "spłaconych") pożyczek, że norma w nim określona dotyczy podmiotu, który pożyczkę udzielił i jest mu ona następnie zwracana.

Dodatkowo odnosząc się do powołanego przez wnioskodawcę rozstrzygnięcia, organ po dokonaniu analizy przedstawionej w nim argumentacji, odpowiadającej w dużej mierze argumentom wnioskodawcy, uznał, że jej nie podziela. Minister Finansów podkreślił, iż rozstrzygnięcie to zapadło w indywidualnej sprawie osoby, która się o nie ubiegała i nie jest wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

W odpowiedzi na wezwanie spółki do usunięcia naruszenia prawa, Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej.

Kwestionując stanowisko Ministra Finansów, "A" S.A. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, zarzucając interpretacji indywidualnej z dnia 29 listopada 2012 r. naruszenie art. 12 ust.4 pkt 3b u.p.d.o.p. poprzez przyjęcie, że wpływ na rachunek skarżącej Spółki środków pieniężnych tytułem spłaty otrzymanych w wyniku likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej wierzytelności będzie skutkował powstaniem przychodu w rozumieniu art.12 ust.1 u.p.d.o.p.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz rozstrzygnięcie, iż spłata wierzytelności otrzymanych przez stronę skarżącą w wyniku likwidacji spółki komandytowo- akcyjnej (pomijając naliczone odsetki) nie będzie stanowić dla strony przychodu opodatkowanego.

W uzasadnieniu podniesiono, iż organ w zaskarżonej interpretacji nie odniósł się do wyrażonej we wniosku udzielenie interpretacji argumentacji, wskazującej, że spłatę wierzytelności należy traktować analogiczne jak otrzymanie środków z tytułu likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej, jeśli spłata wierzytelności zostałby dokonana na rzecz spółki komandytowo-akcyjnej, to środki z tej spłaty zostałby w wyniku likwidacji przekazane do spółki i nie podlegają opodatkowaniu. Skoro więc organ zgadza się, że wierzytelności otrzymane przez skarżącą spółkę powinny zostać zakwalifikowane jako składniki majątku wymienione w art.12 ust.4 pkt 3b ww. ustawy, to powinien przyjąć, iż zgodnie z tym przepisem, że przychodem jest jednak w przypadku odpłatnego zbycia tych składników majątku ich wartość wyrażona w cenie, za którą wspólnik je zbywa. W innym przypadku otrzymanie tych wierzytelności nie powinno generować u strony skarżącej przychodu podatkowego.

Dodatkowo podniesiono, iż w świetle art. 12 ust.3 u.p.d.o.p., przychód z tytułu powstania wierzytelności nie powstaje w chwili ich spłaty; może powstać wyłącznie w chwili, gdy stały się one należne.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej, działając w imieniu Ministra Finansów wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Kognicję sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), które stanowią, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a", kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd orzeka w granicach sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Podkreślenia wymaga, że specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega między innymi na tym, iż organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach zagadnienia prawnego zawartego w pytaniu podatnika, stanu faktycznego przedstawionego przez niego oraz wyrażonej przez podatnika oceny prawnej (stanowisko podatnika). Organ podatkowy nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku tylko do tych okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które winno być ustosunkowaniem się do stanowiska prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę, a w razie negatywnej oceny stanowiska wyrażonego we wniosku winno wskazywać prawidłowe stanowisko z uzasadnieniem prawnym (art. 14b § 3 i art. 14c § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), zwanej dalej O.p.

Kontrola sądu administracyjnego w swojej istocie polega na ocenie, czy za podstawę udzielonej interpretacji podatkowej posłużył stan faktyczny przedstawiony przez podatnika we wniosku o interpretację, jeśli tak, to czy organ prawidłowo zinterpretował przepisy prawa.

Realizując wyżej określone granice kontroli, Sąd stwierdza, że zaskarżona interpretacja nie narusza prawa, albowiem stanowisko Ministra Finansów, przedstawione w zaskarżonej interpretacji indywidualnej jest prawidłowe.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest zagadnienie rozpoznania przychodu w związku z uzyskaniem w przyszłości spłaty wierzytelności otrzymanych przez stronę skarżącą w wyniku likwidacji spółki komandytowo- akcyjnej.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Użycie w przepisie sformułowania "otrzymane" oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania czyli wpływu, bezpośrednio do majątku podatnika względnie na jego rachunek wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami. W obrocie bezgotówkowym będzie to dzień uznania rachunku bankowego podatnika jako rachunku wierzyciela.

Przepis ten wskazuje zatem, że przychód podatkowy u podatnika rozpoznawany jest według zasady kasowej, tj. w momencie faktycznego otrzymania. Ponadto, wskazać należy, iż co do zasady przychodem jest każda wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć jego aktywa. Powyższe oznacza, że wszystkie środki pieniężne jakie wpływają na konto spółki, bez względu na źródło ich pochodzenia, stanowią przychód w rozumieniu ustawy podatkowej.

W myśl art. 12 ust. 4 pkt 1 u.p.d.o.p., do przychodów nie zalicza się: pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

W ocenie Sądu, organ interpretacyjny prawidłowo wskazał, iż przywołany przepis nie będzie miał zastosowania w przedmiotowej sprawie. Podkreślić bowiem należy, że ustawodawca wyraźnie odwołuje się w tej regulacji do pożyczek zwróconych, a nie spłaconych. Oznacza to, że art. 12 ust. 4 pkt 1 u.p.d.o.p. dotyczy podmiotu, który pożyczkę udzielił i jest mu ona następnie zwracana.

W niniejszej sprawie wnioskodawca otrzyma spłaty wierzytelności pożyczkowych i wierzytelności ze sprzedaży, w wyniku czego może się domagać spłaty przez dłużnika wierzytelności pożyczkowych oraz wierzytelności ze sprzedaży. Wymienione wierzytelności stają się składnikami majątku wnioskodawcy, które mogą służyć uzyskiwaniu dalszych przysporzeń. W takiej sytuacji nabywca wierzytelności - wnioskodawca, otrzymując jej spłatę, powiększa swoje aktywa. Na mocy art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., środki pieniężne otrzymane przez wnioskodawcę tytułem spłaty nabytych wierzytelności będą stanowić jego przychód podatkowy.

W tym miejscu należy wskazać, iż wbrew zarzutom skargi, powyższe nie stoi w opozycji do art. 12 ust.4 pkt 3b u.p.d.o.p., nakazującego wyłączenie z przychodów podatkowych wartości składników majątkowych pochodzących z likwidacji spółki osobowej. Zgodnie z literalną wykładnią przepisu art. 12 ust. 4 pkt 3b u.p.d.o.p., norma ta odnosi się do składników majątku innych niż środki pieniężne otrzymanych z tytułu likwidacji spółki osobowej lub wystąpienia wspólnika z tej spółki. Wartość przedmiotowych składników majątkowych nie jest więc we wskazanej sytuacji przychodem. Dalsza część tego przepisu stanowi jednak, że przychodem są środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży otrzymanych składników majątkowych. Powyższe świadczy niewątpliwie o tym, iż na moment otrzymania składników majątkowych likwidowanej spółki osobowej (lub w momencie wystąpienia z tej spółki) nie powstaje przychód podatkowy po stronie byłego wspólnika. Jednakże późniejszy obrót tymi składnikami jest już opodatkowany na zasadach ogólnych. Powyższe zasady należy również stosować w sytuacji, gdy przedmiotowe składniki majątkowe są wierzytelnościami także w sytuacji, gdy dochodzi do spłaty tych wierzytelności. Uwzględniając bowiem charakter przedmiotowych składników majątkowych wskazać należy, iż przychód z tych praw może nastąpić m.in. ze sprzedaży, spłaty (uregulowania wierzytelności przez dłużnika) jak też w postaci pobieranych odsetek. Uregulowanie wierzytelności podobnie jak sprzedaż spowoduje otrzymanie środków pieniężnych. Te dwie formy uzyskania środków pieniężnych należy zatem jednakowo traktować na gruncie prawa podatkowego. Jedyna różnica jest taka, iż w przypadku sprzedaży ustawodawca wprowadził dodatkowe odesłanie, które mówi o powstaniu przychodu.

Dodatkowo trafnie organ interpretacyjny zaznaczył, że spłata wierzytelności nie może podlegać wyłączeniu, o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 3b u.p.d.o.p., ze względu na fakt, iż czynność ta nie mieści się w pojęciu otrzymania składników majątkowych na moment likwidacji.

Wobec powyższego, spłata wierzytelności pożyczkowych oraz wierzytelności ze sprzedaży wiąże się z otrzymaniem przez wnioskodawcę środków pieniężnych. Otrzymanie spłat tych wierzytelności spowoduje po jego stronie powstanie przychodu podatkowego. Trafnie organ interpretacyjny w odpowiedzi na skargę zauważył, iż na moment likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej, wierzytelności pożyczkowe i wierzytelności ze sprzedaży powinny być wycenione według wartości rynkowej, która może być inna niż ich wartość nominalna rozpoznana jako przychód należny w spółce komandytowo-akcyjnej. Zatem otrzymanie wierzytelności przez skarżącą należy traktować jako odrębną operację gospodarczą od ich spłaty.

Skoro w art. 12 ust. 4 pkt 3a -3c u.p.d.o.p. ustawodawca wskazał, co nie stanowi przychodu, to konsekwentnie należało uznać, że przypadki nie objęte dyspozycjami tych przepisów, podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 16 lutego 2012 r. sygn.akt I SA/Ol 7/12, publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na względzie powyższe, ocena wyrażona w zaskarżonej interpretacji, że wpływ na rachunek strony skarżącej środków pieniężnych tytułem spłaty wierzytelności pożyczkowych oraz wierzytelności ze sprzedaży, otrzymanych w wyniku likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej, będzie skutkował powstaniem u niej przychodu na podstawie art.12 ust.1 pkt 1 u.p.o.d.p., nie narusza prawa. Podkreślić przy tym należy, że w odniesieniu do wierzytelności ze sprzedaży nie mamy do czynienia z sytuacją związaną ze spłatą własnych wierzytelności, lecz z nabyciem tychże wierzytelności w wyniku likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej.

Wbrew zarzutom skargi, w ocenie Sądu organ interpretacyjny należycie wyjaśnił zasadność stanowiska zaprezentowanego w niniejszej sprawie. Nie można zatem się podzielić poglądu strony skarżącej, że spłatę wierzytelności należy traktować analogicznie jak otrzymanie środków z tytułu likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej.

Nie znajdując podstaw do uwzględnienia zarzutów skarżącej, Sąd uznał, że zaskarżona interpretacja indywidualna nie narusza prawa i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.