Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 479/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-07-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Wywłaszczanie nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Wymierzono organowi grzywnę
Powołane przepisy: article: art. 35 par.3, art. 36, art.133
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 154 par. 1 i par.6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2007 r. sprawy ze skargi T.Z. na bezczynność Wojewody w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie orzeczenia Sądu w sprawie II SA/Lu 934/06 dotyczącej zwrotu wywłaszczonej nieruchomości I. wymierza Wojewodzie grzywnę w kwocie 5000 (pięć tysięcy) złotych; II. zasądza od Wojewody na rzecz T.Z. 200 (dwieście) złotych kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

T.Z. w skardze z dnia 18 maja 2007 r. (data wpływu) domagał się wymierzenia Wojewodzie grzywny na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że organ administracji nie rozstrzygnął sprawy po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyroku z dnia 7 lutego 2007 r. , sygn. akt II SA/Lu 934/06. Wyrokiem tym uchylona została decyzja Wojewody z dnia [...] 2006 r., nr [...] w części dotyczącej odmowy zwrotu działki nr [...] o pow. 307 m² położonej przy ul. [...]

Organ administracji w terminie określonym w art. 35 § 3 kpa nie załatwił sprawy lecz wyznaczył na dzień 24 maja 2007 r. kolejne oględziny. Pozostaje zatem w bezczynności, co czyni skargę zasadną.

Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że nie był bezczynny. Po zwrocie przez Sąd akt administracyjnych dołączonych do akt II SA/Lu 934/06, co miało miejsce w dniu 13 kwietnia 2007 r., stosując się do zaleceń zawartych w wyroku z dnia 7 lutego 2007 r. organ administracji pismem z dnia 11 maja 2007 r. zawiadomił strony o przeprowadzeniu oględzin nieruchomości oraz rozprawy administracyjnej wyznaczonych na dzień 24 maja 2007 r. i czynności te w wyznaczonym terminie odbyły się.

Sąd zważył, co następuje:

Przesłanką dopuszczalności skargi, o której mowa w art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa, jest uprzednie wezwanie organu przez stronę do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy.

T.Z. będący stroną postępowania w rozumieniu art. 28 kpa, uczynił zadość temu wymogowi, kierując do Wojewody stosowne wezwanie (pismo z dnia 16 maja 2007 r.). Spełnienie przez skarżącego powyższego warunku czyni skargę dopuszczalną i podlegającą merytorycznemu rozpoznaniu.

Z art. 154 § 1 ppsa, wynika, że strona może żądać wymierzenia grzywny właściwemu organowi w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności.

W rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do żądania wymierzenia grzywny Wojewodzie z powodu niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, gdyż sąd administracyjny nie wydał takiego wyroku. Wyrokiem z dnia 7 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Lu 934/06 uchylono zaskarżoną decyzję Wojewody w części dotyczącej odmowy zwrotu działki nr [...] o pow. 307 m² położonej przy ul. [...]. Wyrok ten nie dotyczył więc bezczynności Wojewody.

Rozstrzygając sprawę należało zatem rozważyć, czy Wojewoda dopuścił się bezczynności po wydaniu przywołanego powyżej wyroku z dnia 7 lutego 2007 r.

W tym miejscu należy wskazać, że jakkolwiek T.Z. w skardze sformułował żądanie dotyczące wymierzenia grzywny z powodu niewykonania wyroku z dnia 7 lutego 2007 r., to w jej uzasadnieniu wykazał, że po wydaniu tego wyroku Wojewoda nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 § 3 kpa, co oznacza, w ocenie skarżącego, bezczynność organu i czyni zasadnym żądanie wymierzenia grzywny z tego tytułu. Również w piśmie z dnia 19 czerwca 2007 r. ( k.11) jednoznacznie wskazał, że Wojewoda po wydaniu wyroku z dnia 7 lutego 2007 r. pozostaje w bezczynności.

Zatem należało uznać, że żądanie wymierzenia Wojewodzie grzywny związane jest z bezczynnością tego organu po wyroku z dnia 7 lutego 2007 r. uchylającym w części zaskarżoną decyzję z dnia 23 października 2006 r.

Z art. 35 § 3 kpa wynika, że w postępowaniu odwoławczym sprawa powinna być załatwiona w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Co do zasady przepis ten ma zastosowanie w sytuacji, gdy odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej zostało przekazane w trybie art. 133 kpa. Termin do załatwienia sprawy w postępowaniu odwoławczym ( art. 35 § 3 kpa) ma również zastosowanie w sytuacji, gdy organ odwoławczy rozpoznaje sprawę w następstwie uchylenia zaskarżonej decyzji przez Sąd Administracyjny z tym, że termin ten należy liczyć od dnia doręczenia akt organowi ( art. 286 § 2 ppsa).

W przedmiotowej sprawie wyrok z dnia 7 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Lu 934/06 z uzasadnieniem i aktami administracyjnymi został doręczony Wojewodzie w dniu 13 kwietnia 2007 r. Od tego dnia rozpoczął bieg miesięczny termin do załatwienia sprawy w postępowaniu odwoławczym ( art. 35 § 3 kpa w zw. z art. 286 § 2 kpa). Koniec tego terminu przypadł w dniu 14 maja 2007 r. ( art. 57 § 3 i 4 kpa).

Z akt sprawy wynika, że w powyższym terminie sprawa nie została załatwiona w sposób określony w art. 104 kpa.

Zgodnie z art. 36 kpa organ administracji zobowiązany jest zawiadomić strony o każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie, podając przyczynę zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy i to nawet w przypadku przyczyn niezależnych od organu. Wojewoda nie uczynił zadość tym wymogom.

Powyższe uwagi uprawniają do stwierdzenia, że organ odwoławczy po wyroku uchylającym zaskarżoną decyzją zobowiązany jest załatwić sprawę w sposób określony w art. 104 kpa w terminie wynikającym z art. 35 § 3 kpa z tym, że termin ten należy liczyć od dnia doręczenia akt organowi ( art. 286 § 2 ppsa). W przypadku nie załatwienia sprawy w tym terminie i niepodjęcia czynności, o którym mowa w art. 36 kpa organ administracji pozostaje w bezczynności. Czyni to zasadnym żądanie wymierzenia grzywny na podstawie art. 154 § 1 ppsa.

W rozpatrywanej sprawie Wojewoda nie załatwił sprawy w terminie ustawowym. Niewątpliwe więc jest, że dopuścił się bezczynności. Dlatego też zawarte w skardze żądania wymierzenia grzywny należało uwzględnić.

Oceny powyższej nie zmienia fakt, że przed upływem terminu do załatwienia sprawy Wojewoda podjął czynności polegające na przeprowadzeniu dowodu z oględzin oraz przeprowadzenia rozprawy administracyjnej. Jakkolwiek zawiadomienie (data sporządzenia pisma) o przeprowadzeniu tych czynności nastąpiło przed upływem terminu do załatwienia sprawy (11 maja 2007 r.), to czynności zostały dokonane już po upływie tego terminu ( 24 maja 2007 r.). Nadto przeprowadzenie tych czynności, nawet jeśli w ocenie organu były one niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy, nie stanowi wszak jej załatwienia w rozumieniu art. 104 kpa. Tym samym nie wyłącza bezczynności organu.

W myśl art. 154 § 6 ppsa grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W 2006 r. wynagrodzenie to wynosiło 2477,23 zł (komunikat Prezesa GUS z dnia 13 lutego 2007 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej – M. P. Nr 12, poz. 125). Wymierzając grzywnę w kwocie 5000zł Sąd wziął pod uwagę z jednej strony jej dyscyplinujący i represyjny charakter zaś z drugiej fakt podjęcia przez organ czynności zmierzających do załatwienia sprawy.

Wobec uwzględnienia skargi kosztami postępowania należało objąć organ administracji na podstawie art. 200 ppsa.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji wyroku.