Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 24/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 153
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska – Gwiazda (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi M. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie wykonania nałożonych obowiązków 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...]; 2) zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego M. M. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] października 2016 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB", "organ odwoławczy") na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.; dalej: "Prawo budowlane") po rozpoznaniu odwołania M. M. (dalej: "skarżący") na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "organ I instancji", "PINB") Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., którą odstąpiono od wymogu wykonania obowiązków nałożonych decyzją [...]WINB nr [...]z dnia [...] czerwca 2009 r. w sprawie stanu technicznego ściany szczytowej budynku przy ul. [...] w [...] - uchylił w całości zaskarżone rozstrzygnięcie i:

1) na podstawie art. 51 ust 3 ustawy Prawo budowlane stwierdził wykonanie obowiązków nałożonych decyzją [...] WINB Nr [...] z dnia [...].06.2009r., które zlikwidowały zagrożenie stabilności ściany budynku przy ul. [...] w [...],

2) na podstawie art. 105 § 1 kpa umorzył postępowanie w sprawie wykonania obowiązków określonych w/w rozstrzygnięciem organu wojewódzkiego Nr [...] w części dotyczącej obowiązku wykonania zakresu robót na obiekcie skarżącego określonych jako wariant "1"- "zgodnie z ekspertyzą techniczną tj. rozebrać wschodnią ścianę szczytową obiektu na wysokości od kalenicy do poziomu stropu nad parterem, wyrównać powierzchnię rozebranej ściany szczytowej w poziomie stropu drewnianego nad parterem kilkoma warstwami cegły. Jeśliby wystąpiła taka szansa (ocenę takiej możliwości będzie można dokonać po rozbiórce ściany i odkryciu czoła stropu) zakotwić strop drewniany budynku w nadmurowanych warstwach ściany, rozebrany fragment kamiennej ściany szczytowej zastąpić wykonaną ścianą z desek mocowanych do drewnianego szkieletu ryglowego, uzupełnić w miarę potrzeby więźbę (może być potrzebna wymiana jednej krokwi) oraz pokrycie dachowe".

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach:

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] prowadził na wniosek skarżącego postępowanie administracyjne w sprawie pęknięć w ścianie szczytowej budynku przy ul. [...] w [...]. Podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 16.04.2009r. ustalono, że ściana szczytowa w budynku należącym do skarżącego uległa odchyleniu od pionu. Odchylenie miało związek z prowadzonymi robotami budowlanymi przez A. i P. F. przy budowie budynku mieszkalno-usługowego przy ulicy [...] w [...].

Wobec powyższego organ powiatowy postanowieniem Nr [...]z dnia [...].04.2009 r. wstrzymał roboty budowlane i nałożył na A. i P. F. obowiązek przedstawienia ekspertyzy technicznej oraz inwentaryzacji wykonanych robót.

Następnie PINB [...] decyzją Nr [...] z dnia [...].05.2009 r. nakazał A. i P. F. wykonanie określonych czynności i robót budowlanych w obrębie budynku przy ulicy [...] w [...].

W wyniku postępowania odwoławczego, [...] WINB decyzją Nr [...] z dnia [...].06.2009 r. uchylił w całości w/w rozstrzygnięcie i orzekł o wykonaniu określonych czynności i robót budowlanych przy ulicy [...] w [...] w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem.

W dniu 2.09.2010 r. do organu powiatowego wpłynął wniosek A. i P.F. o wygaśnięcie w części decyzji [...]WINB Nr [...] z dnia [...].06.2009 r. W sprawie wygaśnięcia w/w decyzji, organy I i II instancji wydawały rozstrzygnięcia, które ostatecznie zostały wyeliminowane z obrotu prawnego.

Decyzją Nr [...] z dnia [...].04.2013r. [...]WINB stwierdził wygaśnięcie własnej decyzji Nr [...]z dnia [...].06.2009 r. w części dotyczącej obowiązku wykonania zakresu robót na obiekcie M.M.określonych jako wariant "1" zgodnie z ekspertyzą techniczną. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].06.2013 r. utrzymał w mocy w/w rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28.11.2013 r. sygn. akt VIII SA/Wa 645/13, uchylił decyzję organu centralnego oraz poprzedzającą ją decyzję organu wojewódzkiego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27.11.2015 r. sygn. akt II OSK 743/14, oddalił skargę kasacyjną na wyrok WSA w Warszawie z dnia 28.11.2013r.

Ponownie rozpatrując wniosek A. i P. F. o wygaśnięcie w części decyzji [...]WINB Nr [...], tut. organ wydał decyzję Nr [...] z dnia [...].05.2016r., którą umorzył postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia w części w/w rozstrzygnięcia tut. organu.

W dalszej kolejności PINB w [...] przeprowadził w dniu 8.08.2016 r. oględziny, w trakcie których ustalono, że w pokoju usytuowanym na parterze, od strony ul. [...] w [...], przylegającym bezpośrednio do budynku A. i P. F., obserwuje się w narożniku odchylenie od pionu o ok. 10 cm. w górnej części. Przy ścianie wykonano ściankę z płyt gipsowych na stalowym ruszcie. Na ścianie gipsowej nie zaobserwowano żadnych spękań. W pokoju od strony południowej, sąsiadującej z budynkiem Państwa F. wykonano ścianę gipsową wraz ze styropianem bezpośrednio na ścianie zewnętrznej. Na połączeniu stropu nad parterem oraz ścianą, widoczne jest spękanie i odchylenie ściany. Cokolik z płytek terakotowych został odspojony od ściany. Na strychu budynku ściana szczytowa wykonana z kamienia, przylegająca do ściany szczytowej budynku Państwa F. jest odchyloną od pionu o kilkanaście centymetrów. Nie zaobserwowano żadnych spękań poprzecznych. Strop parteru nie posiada wieńca i nie jest połączony ze ścianą szczytową. Belki konstrukcyjne drewnianego stropu nad parterem ułożone są równolegle do ściany szczytowej, oparte są na ścianie zewnętrznej północnej i południowej.

Decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016r. odstąpiono od wymogu wykonania obowiązków nałożonych decyzją [...] WINB Nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. uchylającą decyzję PINB w [...] Nr [...] z dnia [...].05.2009 r. i orzekającą o nakazaniu A. i P. F. wykonania następujących czynności i robót budowlanych:

- zwiększenie z pięciu do siedmiu ilość zastrzałów podpierających wschodnią szczytową ścianę budynku skarżącego;

- sprawdzić każdy z węzłów drewnianej konstrukcji wsporczej podpierającej ścianę szczytową - w terminie 3 dni od momentu doręczenia decyzji.

Po wykonaniu powyższych czynności przystąpić do wykonywania robót budowlanych parteru i stropu. W czasie wykonywania stropu zmienić rozwiązanie konstrukcji stropu, zgodnie z ekspertyzą techniczną, a następnie należy wykonać remont narożnika wschodnio - północnego budynku M. M..

W dalszej kolejności w terminie do 30 dni należy wykonać zakres robót na obiekcie M. M. określony jako wariant "1", zgodnie z ekspertyzą techniczną:

- rozebrać wschodnią ścianę szczytową obiektu na wysokości od kalenicy do poziomu stropu nad parterem,

- wyrównać powierzchnię rozebranej ściany szczytowej w poziomie stropu drewnianego nad parterem kilkoma warstwami cegły. Jeśliby wystąpiła taka szansa (ocenę takiej możliwości będzie można dokonać po rozbiórce ściany i odkryciu czoła stropu) zakotwić strop drewniany budynku w nadmurowanych warstwach ściany,

- rozebrany fragment kamiennej ściany szczytowej zastąpić wykonaną ścianą z desek mocowanych do drewnianego szkieletu ryglowego, i uzupełnić w miarę potrzeby więźbę (może być potrzebna wymiana jednej krokwi) oraz pokrycie dachowe.

Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia w ustawowym terminie złożył skarżący.

[...]WINB wskazaną na wstępie decyzją z [...] października 2016 r. uchylił w całości rozstrzygnięcie organu I instancji z [...] sierpnia 2016 r. i stwierdził wykonanie obowiązków nałożonych decyzją [...] WINB Nr [...]z dnia [...].06.2009r., które zlikwidowały zagrożenie stabilności ściany budynku przy ul. [...] w [...] oraz na podstawie art. 105 § 1 kpa umorzył postępowanie w sprawie wykonania obowiązków określonych w/w rozstrzygnięciem organu wojewódzkiego Nr [...] w części dotyczącej obowiązku wykonania zakresu robót na obiekcie M. M. określonych jako wariant "1". W ocenie [...] WINB inkryminowane rozstrzygnięcie organu powiatowego winno zostać uchylone z uwagi na błędną sentencję zaskarżonej decyzji. Przepis art. 51 ust. 3 ustawy Prawo budowlane nie daje podstaw do wydania rozstrzygnięcia, którego sentencja obejmowałaby odstąpienie od wymogu wykonania obowiązków. Zdaniem organu błędna sentencja decyzji nie może być jednak powodem uchylenia decyzji PINB w [...] Nr [...] i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, gdyż spowodowałoby to w istocie wydanie tożsamej decyzji z niniejszym rozstrzygnięciem organu wojewódzkiego.

Organ wskazał, iż w aktach sprawy znajduje się protokół z przeprowadzonych w lipcu 2009r. czynności kontrolnych, w których stwierdzono, że zalecenia z opinii rzeczoznawcy K. J. są wykonywane. Przy ścianie budynku należącego do skarżącego wykonano trzpienie żelbetowe do wysokości stropu. W dalszym ciągu ściana jest zabezpieczona zastrzałami drewnianymi. Prowadzone były roboty montażowe stropu nad parterem. Ponadto wydana decyzja z dnia [...].08.2016r. była poprzedzona oględzinami, w trakcie których ustalono, że co prawda ściana budynku należącego do M. M. jest odchylona od pionu od kilku do kilkunastu centymetrów, to nie stwierdzono spękań, a wykonanie stropu i ściany szczytowej na budynku A. i P. F. stanowi wystarczającą przeponę poziomą i podporę pionową stabilizującą wschodnią ścianę szczytową budynku skarżącego. W ocenie organu powyższe potwierdza, że część obowiązków określonych w decyzji Nr [...] została wykonana natomiast część obowiązków nałożonych decyzją [...]WINB Nr [...] z dnia [...].06.2009 r., w części dotyczącej obowiązku wykonania zakresu robót na obiekcie M. M. określonych jako wariant "1" stała się bezprzedmiotowa. Zdaniem organu, niepodważanym dowodem powyższych twierdzeń są wpisy w dzienniku budowy dokonane w dniach 19 lipca 2009 r. i 19.02.2010 r. przez rzeczoznawcę budowlanego mgr inż. K. J. – autora ekspertyzy technicznej, w oparciu o którą nałożono obowiązek wykonania robót budowlanych opisanych w tzw. wariancie 1 w których pisze, że: "Po wykonaniu robót betoniarskich stropu uznaje się, że stanowi to w chwili obecnej wystarczającą przeponę poziomą, stabilizującą wschodnią ścianę szczytową budynku M. M.. Stwierdzenie powyższe jest równoznaczne z tym, że zagrożenie stabilności ściany zostało zlikwidowane".

W ocenie [...] WINB przedmiotowe postępowanie należało zakończyć poprzez wydanie decyzji w trybie art. 51 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, gdyż postępowanie z zakresu nadzoru budowlanego zostało zakończone - obecnie zostało wyeliminowane zagrożenie zawalenia się ściany szczytowej budynku należącego do M. M., poprzez wykonanie części robót nałożonych decyzją Nr [...] z dnia [...].06.2009 r., w pozostałej części postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

W skardze z 1 grudnia 2016 r. złożonej na powołane na wstępie rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji zarzucił:

I. Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 7, 77, 107 § 1 i 80 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, zwłaszcza wybiórcze potraktowanie zebranego materiału dowodowego, co narusza zasady procedury i ma istotny wpływ na wynik sprawy;

2. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 8 i art. 11 k.p.a. poprzez wadliwe sformułowanie sentencji decyzji i jej lakoniczne uzasadnienie;

3. naruszenie art. 80 k.p.a. przez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób rzetelny - z przekroczeniem zasad logiki, dowolny - z przekroczeniem zasad swobodnej oceny dowodów, jak również poprzez wydanie decyzji na podstawie niewystarczającego materiału dowodowego przez pominięcie dowodu z ekspertyzy technicznej M. K. oraz zeznań M. M., a także nieprzeprowadzenie bezpośrednich dowodów z oględzin na okoliczność faktycznego usunięcia zagrożenia czy uzupełniającej opinii biegłego rzeczoznawcy;

4. art. 105 § 1 k.p.a. poprzez błąd w ustaleniach faktycznych, na podstawie którego organ ocenił, iż w przedmiotowej sprawie postępowanie stało się bezprzedmiotowe w związku z czym umorzył postępowanie w sprawie wykonania obowiązków określonych w wyżej wymienionej decyzji nr [...] w części dotyczącej obowiązku wykonania zakresu robót na obiekcie skarżącego określonych jako wariant "1", zgodnie z ekspertyzą techniczną rzeczoznawcy budowlanego K.J.;

5. art. 162 § 1 k.p.a. poprzez bezpodstawne uznanie, iż w przedmiotowej sprawie zebrano wystarczający materiał dowodowy potwierdzający przesłanki pozwalające na stwierdzenie, że wykonane w toku roboty budowlane są wystarczające do zabezpieczenia ściany budynku przed zagrożeniem zawalenia się, a w związki z tym została spełniona przesłanka bezprzedmiotowości postępowania;

II. Naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 51 ust. 3 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2016, poz. 290) - dalej: "pr. bud.", poprzez jego błędne zastosowanie wyrażające się w stanowisku, iż okoliczności faktyczne przedmiotowej sprawy odpowiadają przesłankom pozwalającym organowi na wydanie decyzji o stwierdzeniu wykonania obowiązków nałożonych decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego Nr [...] z dnia [...].06.2009 r., które zlikwidowały zagrożenie stabilności ściany budynku przy ulicy [...] w [...];

2. art. 81 ust. 1 pkt 1 ppkt a i b oraz ust. 2 pr. bud. poprzez wydanie decyzji rażąco naruszającej obowiązujące przepisy prawa z uwagi na nieprawidłowo dokonaną subsumpcję;

3. art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "p.p.s.a."), poprzez podjęcie decyzji sprzecznej w swej treści z oceną i opinią prawną Sądu Najwyższego wyrażoną w wyroku sygn. akt II OSK 743/14 z dnia 27.11.2015 r. oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt VIII SA/Wa 645/13 z dnia 28.11.2013, co stanowi naruszenie zasady związania oceną prawną organu wyższej instancji.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a, b, c w związku z art. 135 p.p.s.a. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości ewentualnie o:

1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji oraz dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z:

a) oględzin wschodniej ściany budynku należącego do skarżącego na okoliczność braku zabezpieczenia naruszeń oraz pogłębiania się szczeliny,

b) uzupełniającej opinii biegłego z zakresu prac budowlanych na okoliczność aktualnego stanu technicznego szczeliny między ścianą wschodnią a resztą budynku należącego do skarżącego, czy została ona w jakikolwiek sposób zabezpieczona, czy stanowi zagrożenie budowlane oraz wydania zaleceń technicznych w zakresie usunięcia stanu zagrożenia.

Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja [...] WINB z dnia [...] października 2016 r. nr [...] uchylająca w całości zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji, którym odstąpiono od wymogu wykonania obowiązków nałożonych decyzją [...]WINB nr [...]z dnia [...] czerwca 2009 r. w sprawie stanu technicznego ściany szczytowej budynku przy ul. [...] w [...] i:

1) na podstawie art. 51 ust 3 ustawy Prawo budowlane stwierdzająca wykonanie obowiązków nałożonych decyzją [...]WINB Nr [...] z dnia [...].06.2009 r., które zlikwidowały zagrożenie stabilności ściany budynku przy ul. [...] w [...],

2) na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego umarzająca postępowanie w sprawie wykonania obowiązków określonych w/w rozstrzygnięciem organu wojewódzkiego Nr [...] w części dotyczącej obowiązku wykonania zakresu robót na obiekcie M. M. określonych jako wariant "1"- "zgodnie z ekspertyzą techniczną tj. rozebrać wschodnią ścianę szczytową obiektu na wysokości od kalenicy do poziomu stropu nad parterem, wyrównać powierzchnię rozebranej ściany szczytowej w poziomie stropu drewnianego nad parterem kilkoma warstwami cegły. Jeśliby wystąpiła taka szansa (ocenę takiej możliwości będzie można dokonać po rozbiórce ściany i odkryciu czoła stropu) zakotwić strop drewniany budynku w nadmurowanych warstwach ściany, rozebrany fragment kamiennej ściany szczytowej zastąpić wykonaną ścianą z desek mocowanych do drewnianego szkieletu ryglowego, uzupełnić w miarę potrzeby więźbę (może być potrzebna wymiana jednej krokwi) oraz pokrycie dachowe".

W pierwszej kolejności przypomnieć należy, iż przedmiotowa sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z 28 listopada 2013 r. sygn. akt VIII SA/Wa 645/13 uchylając zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzje organu I instancji, wskazał na uchybienia prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego postępowania i określił prawidłowy tryb i sposób procedowania w sprawie.

Zgodnie z art. 153 u.p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażona w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Analizując wydane aktualnie rozstrzygnięcia organów Sąd stwierdza, iż w postępowaniu prowadzonym po ww. wyroku organy nie wykonały zaleceń Sądu określonych ww. orzeczeniem. W uzasadnieniu powołanego wyroku w wytycznych dla organów, Sąd oprócz wskazania właściwego trybu procedowania w sprawie (art. 51 ust. 3), do którego organ się zastosował, określił także, że: "materiał dowodowy jest daleko niewystarczający do ustalenia stanu faktyczne w zakresie niezbędnym do ustalenia, czy wykonane roboty budowlane są wystarczające do zabezpieczenia ściany budynku skarżącego przed zagrożeniem zawalenia się. W tym zakresie organy nadzoru budowlanego winny oprzeć się na dowodach wskazanych w przepisach kpa takich jak oględziny miejsca budowy, zeznania świadków, przesłuchanie stron lub ewentualnie uzupełniające opinie biegłych rzeczoznawców budowlanych".

Powyższe stanowisko Sądu Wojewódzkiego zostało zaakceptowane przez Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 27 listopada 2017 r. w sprawie II OSK 743/14 oddalił skargę kasacyjną P. F., A. F. i T. Z. od w/w wyroku z 28 listopada 2013 r. W uzasadnieniu NSA wskazał między innymi, ze skarżący w toku całego postępowania administracyjnego i sądowo-administracyjnego konsekwentnie zaprzeczał, że wykonane przez zobowiązanych roboty budowlane zlikwidowały zagrożenie stabilności ściany. Na dowód powyższego przedstawił ekspertyzę techniczną M. K., powołał się również na dokumenty, w tym opinię rzeczoznawcy, zgromadzone w aktach postępowania toczącego się z powództwa skarżącego przeciwko A. i P. F. przed sądem powszechnym o odszkodowanie oraz w postępowaniu karnym. Tych dokumentów – jak wskazał NSA - w żaden sposób nie oceniły organy administracji.

Zdaniem Sądu, rację ma skarżący podnosząc, iż w sprawie - dotyczącej ww. obiektu - nie przeprowadzono wyczerpującego postępowania wyjaśniającego (naruszając tym przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa oraz art. 153 p.p.s.a.).

Należy zauważyć, że organy obu instancji nie wywiązały się z nałożonych obowiązków zakreślonych wytycznymi w uzasadnieniach obu wyroków. I tak Sąd stwierdza, że nadal aktualne pozostaje twierdzenie zawarte w cyt. wyroku NSA dotyczące zaniechania oceny ekspertyzy technicznej biegłego M. K., z której wynika konieczność wykonania czynności z decyzji administracyjnej z dnia [...] czerwca 2009 r. dla zapobieżenia dalszych odkształceń tej ściany. Z opinii tego biegłego wynika też między innymi, że nie było uprawnione w oparciu o wpis z 19 lipca 2009 r. K. J. do dziennika budowy kontynuowanie robót nad wykonaniem dalszych części budynku mieszkalnego, a przede wszystkim uznanie przez organ administracji za bezprzedmiotowe dalsze wykonywanie przez inwestora nałożonych na niego wcześniej w procesie budowlanym obowiązków związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa ludzi i mienia. Jak dalej wskazuje biegły K., wbrew stanowisku K. J., strop nad częścią przyziemną budynku małżonków F. nie stanowił wystarczającej przepony stabilizującej ścianę budynku powoda i jego zrobienie nie zlikwidowało zagrożenia stabilności tej ściany. Sam K. J. przesłuchiwany w sprawie o odszkodowanie przed sądem powszechnym zeznał, że wobec nieprzeprowadzenia remontu elementów konstrukcyjnych budynku powoda nadal istnieje zagrożenie jego stabilności (k. 129 – 130 akt [...][...] Sądu Rejonowego w [...]). Organy administracji orzekając w tej sprawie nie odniosły się też do opinii technicznej rzeczoznawcy budowlanego R. M. z listopada 2013 r. pozostałych dokumentów, w tym tych z postępowania karnego.

W świetle powyższego, niewystarczającym jest jedynie przeprowadzenie dowodu z oględzin, jak to uczynił organ I instancji i wydanie rozstrzygnięcia z powołaniem się na niepodważalny dowód w postaci wpisu w dzienniku budowy z 19 lipca 2009 r. oraz 19 lutego 2010 r. dokonany przez K. J., gdy K. J. – autor ekspertyzy technicznej – wycofuje się ze swego twierdzenia w okresie późniejszym i wskazuje na istnienie zagrożenia stabilności. Zauważyć też trzeba, że organ i I i II instancji wskazując się na swoje kompetencje jako fachowego pionu administracji publicznej, który co do zasady ewentualne wątpliwości w ramach swoich kompetencji winien rozstrzygać we własnym zakresie, nie uzasadnił dlaczego nie zgadza się z opiniami innych rzeczoznawców z zakresu budownictwa powołanymi przed sądem powszechnym w związku z postępowaniami dotyczącymi pęknięć w ścianie szczytowej i jej odchyleniem od pionu w budynku skarżącego. Fakt posiadania przez organ wiedzy fachowej nie uzasadnia wydawania arbitralnych rozstrzygnięć, bez ich merytorycznego uzasadnienia.

Dlatego też Sąd uznał, iż dla prawidłowego załatwienia sprawy konieczne jest wyeliminowanie z obrotu prawnego obu ww. decyzji organów nadzoru budowlanego, ponieważ wydane zostały z naruszeniem art. 153 p.p.s.a.

Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na zasadzie art. 200 tej ustawy, z uwzględnieniem wpisu od skargi i kosztów zastępstwa procesowego. Ustalając wysokość tych ostatnich, Sąd wziął pod uwagę § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804.

-----------------------

9