Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1314/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 15 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 lipca 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 255/15 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M.K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 16 lipca 2015 r. odmówił M. K. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M.K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków.

W uzasadnieniu wskazano, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 21 maja 2015 r. odrzucił skargę w niniejszej sprawie z uwagi na nieuiszczenie wpisu. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącej w dniu 5 czerwca 2015 r.

M. K. pismem nadanym w dniu 9 czerwca 2015 r. wniosła

"o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu". W piśmie podano, że skarżąca nie mogła uiścić wpisu sądowego od skargi z przyczyn niezawinionych przez siebie, ponieważ nie otrzymała wezwania w tym przedmiocie. Dalej podano, że według oświadczenia syna i synowej zamieszkujących ze skarżącą, placówka pocztowa nie doręczała listu poleconego, ani nie zostawiała awiza w skrzynce pocztowej. Do pisma dołączono oświadczenie M. K. i P.K.(zamieszkałych w Ł. nr [...]), że "w dniach od 15.04.2015 do 31.05.2015 roku nie dostarczono na adres [...] przesyłki poleconej, a także nie zostawiono awiza". Do pisma dołączono również kopię wniosku o udzielenie P.K.(synowej skarżącej) urlopu macierzyńskiego od dnia 22 maja 2015 r. i kopię aktu urodzenia T. K.(wnuka skarżącej), z którego wynika, że dziecko urodziło się w dniu 22 maja 2015 r.

W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 25 czerwca 2015 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku ww. pisma poprzez określenie, czy jest to wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu czy też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, a jeżeli tak, to o podanie, o jaki sprzeciw chodzi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżąca w piśmie z dnia 8 lipca 2015 r. wyjaśniła, że ww. pismo jest wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, że wniosek skarżącej nie zasługiwał na uwzględnienie.

Sąd stwierdził, że argumentacja wskazana we wniosku i dołączonych do niego dokumentach zmierza do podważenia samego faktu złożenia koperty zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Skarżąca podważa bowiem, że otrzymała zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (awizo).

W ocenie Sądu, tak sformułowane motywy wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie stanowią jednak uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Jeżeli strona kwestionuje sam fakt, że termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg, to nie może wykazać, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, jeśli w jej mniemaniu termin ów nie biegł. Skoro zatem strona podważa prawidłowość doręczenia jej wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, czy też fikcji doręczenia z art. 73 § 4 p.p.s.a., to w istocie twierdzi, że nie doszło do uchybienia terminu. Gdyby zgodzić się z argumentacją skarżącej, to trzeba by było przyznać, że termin 14 dni na odebranie awizowanej przesyłki w ogóle nie rozpoczął biegu, więc przesyłki nie można uznać za doręczoną w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a.

Tymczasem w niniejszej sprawie, sąd rozpoznający wniosek jest związany postanowieniem o odrzuceniu skargi (art. 164 p.p.s.a.). W postanowieniu tym w sposób wyraźny sąd powołał się na przepisy art. 73 p.p.s.a. Z tych względów podważanie ustaleń postanowienia o odrzuceniu skargi przez skarżącą na etapie wniosku o przywrócenie terminu nie może być uznane za zasługujące na uwzględnienie. Jeśli strona jest przekonana, że niewłaściwie zastosowano wobec niej przepis art. 73 § 4 p.p.s.a. przy stwierdzeniu doręczenia wezwania o wpis, to nie może wiarygodnie uprawdopodobnić, że uchybienie terminu do opłacenia skargi nastąpiło bez jej winy, jeśli jej zdaniem termin ów nie miał wobec niej zastosowania.

W świetle powyższego Sąd nie dał wiary argumentacji opartej na podważeniu sposobu doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Tym samym odmówił wiarygodności twierdzeniom poddającym w wątpliwość datę sporządzenia awiza i dalsze wnioski skarżącej. W przekonaniu Sądu, nie zostało we wniosku należycie wykazane, że do uchybienia terminu doszło z racji niezależnej od skarżącej przyczyny, która istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Z tych względów Sąd uznał, że we wniosku o przywrócenie terminu skarżąca nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M. K., powtarzając argumentację przedstawioną wcześniej we wniosku o przywrócenie terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności podnoszone w zażaleniu oraz wcześniej we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie uzasadniają przywrócenia terminu. Z akt sprawy wynika, iż w wyniku wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu, pismem z dnia 17 kwietnia 2015 r. wysłano skarżącej odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przesyłka ta na mocy postanowienia Sądu z dnia 21 maja 2015 r. o odrzuceniu skargi została uznana za skutecznie doręczoną w trybie art. 73 p.p.s.a. W tej sytuacji, jak słusznie podniósł Sąd pierwszej instancji, twierdzenia skarżącej, iż w ogóle nie otrzymała wezwania do uiszczenia wpisu prowadzą do uznania, że nie rozpoczął biegu termin w nim wyznaczony. Taki zarzut mógłby natomiast stanowić podstawę skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu skargi, a nie wniosku o przywrócenie terminu, skoro skarżąca twierdzi, że terminowi temu de facto nie uchybiła.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.