Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 460/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 listopada 2020 r. (k. 17 akt sądowych) stronę wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca ww. wezwanie, została doręczona w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 tj. ze zm.; dalej zwanej: "p.p.s.a.") tj. fikcji doręczenia z dniem 7 grudnia 2020 r.

Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca nie uzupełniła braków fiskalnych skargi w zakreślonym przez Sąd terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 tj. ze zm.; dalej zwanej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności.

W niniejszej sprawie doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nastąpiło w trybie art. 73 p.p.s.a tzw. prawnej fikcji doręczenia. Zgodnie z treścią tego przepisu (§ 1), w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca ww. wezwanie była dwukrotnie awizowana tj.: 23 listopada 2020 r. i 1 grudnia 2020 r. W związku z powyższym, na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. należało przyjąć, że skutek doręczenia ww. wezwania przypadał na 7 grudnia 2020 r. (14 dni od pierwszego awizowania). To zaś oznacza, że siedmiodniowy termin do uiszczenia kwoty wpisu, upływał z dniem 14 grudnia 2020 r. Wpis nie został opłacony, co potwierdza informacja otrzymana z Oddziału Finansowo-Księgowego Sądu (k. 22 akt sądowych).

Wobec powyższego - na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. - Sąd orzekł, jak

w sentencji.

Końcowo należy podkreślić, że strona skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi w sprawie. Cofnięcie skargi może jednak dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona tj. wyłącznie takiej skargi, która nie zawiera braków formalnych

i fiskalnych. Cofnięcie skargi możliwe jest zatem wyłącznie w sytuacji, w której postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte.