Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 98/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6179 Inne o symbolu podstawowym 617
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję II i I instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135, art. 200, art. 152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7 i art. 77
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: par. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 227 poz 2250
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań  technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska, Sędziowie NSA Marek Gorski (spr.), WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi K. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia 5 października 2009 r. nr [...]; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz K. A. 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

STAROSTA DECYZJĄ Z DNIA 5 PAŹDZIERNIKA 2009 R. NR [...] COFNĄŁ K. A. UPRAWNIENIE DO WYKONYWANIA BADAŃ TECHNICZNYCH POJAZDÓW. W PODSTAWIE PRAWNEJ ORGAN WYMIENIŁ ART. 84 UST. 3 PKT 1 ORAZ ART. 83 UST. 2 PKT 1 LIT B USTAWY Z DNIA 20 CZERWCA 1997 R. - PRAWO O RUCHU DROGOWYM (ZWANEJ DALEJ USTAWĄ) ORAZ ART. 104 I ART. 107 USTAWY Z DNIA 14 CZERWCA 1960 R. - KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (W SKRÓCIE K.P.A.).

W UZASADNIENIU ROZSTRZYGNIĘCIA ORGAN WSKAZAŁ, ŻE K. A. POSIADA UPRAWNIENIA DIAGNOSTY, WYDANE W DNIU 13 WRZEŚNIA 2006 R. PRZEZ STAROSTĘ (NR UPRAWNIENIA [...]). PODCZAS KONTROLI PRZEPROWADZONEJ W STACJI KONTROLI POJAZDÓW NR 10, STWIERDZONO ŻE WYMIENIONY WYKONAŁ Z WYNIKIEM POZYTYWNYM BADANIA TECHNICZNE DZIEWIĘCIU POJAZDÓW SPROWADZONYCH Z WIELKIEJ BRYTANII PRZED PIERWSZĄ REJESTRACJĄ NA TERYTORIUM POLSKI.

ZDANIEM ORGANU POZYTYWNY WYNIK BADANIA SAMOCHODU MARKI TOYOTA [...] Z KIEROWNICĄ UMIESZCZONĄ PO PRAWEJ STRONIE OZNACZAŁ RAŻĄCE NARUSZENIE ART. 66 USTAWY, KTÓRY STANOWI, ŻE POJAZD UCZESTNICZĄCY W RUCHU MA BYĆ TAK ZBUDOWANY, WYPOSAŻONY I UTRZYMANY, ABY KORZYSTANIE Z NIEGO NIE ZAGRAŻAŁO BEZPIECZEŃSTWU OSÓB W NIM JADĄCYCH LUB INNYCH UCZESTNIKOM RUCHU, NIE NARUSZAŁO PORZĄDKU NA DRODZE I NIE NARAŻAŁO KOGOKOLWIEK NA SZKODĘ, ZAPEWNIAŁO DOSTATECZNE POLE WIDZENIA KIEROWCY ORAZ ŁATWE, WYGODNE I PEWNE POSŁUGIWANIE SIĘ URZĄDZENIAMI DO KIEROWANIA, HAMOWANIA, SYGNALIZACJI I OŚWIETLENIA DROGI PRZY RÓWNOCZESNYM JEJ OBSERWOWANIU. PONADTO W MYŚL § 9 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA INFRASTRUKTURY Z DNIA 31 GRUDNIA 2002 R., W SPRAWIE WARUNKÓW TECHNICZNYCH POJAZDÓW ORAZ ZAKRESU ICH NIEZBĘDNEGO WYPOSAŻENIA KIEROWNICA W POJEŹDZIE O LICZBIE KÓŁ WIĘKSZEJ NIŻ TRZY, KTÓREGO KONSTRUKCJA UMOŻLIWIA ROZWIJANIE PRĘDKOŚCI PRZEKRACZAJĄCEJ 40 KM/H, NIE POWINNA BYĆ UMIESZCZONA PO PRAWEJ STRONIE POJAZDU. UMIESZCZENIE KIEROWNICY PO PRAWEJ STRONIE W WARUNKACH RUCHU PRAWOSTRONNEGO JAKI OBOWIĄZUJE W POLSCE, MA ZNACZNY WPŁYW NA POGORSZENIE BEZPIECZEŃSTWA NA DRODZE. W SKRAJNYCH PRZYPADKACH UNIEMOŻLIWIA BEZPIECZNE WYKONYWANIE MANEWRÓW, DLATEGO TEŻ NIEWŁAŚCIWE BYŁOBY DOPUSZCZENIE DO RUCHU POJAZDÓW Z KIEROWNICĄ UMIESZCZONĄ PO PRAWEJ STRONIE.

W STOSUNKU DO POZOSTAŁYCH OŚMIU SAMOCHODÓW ORGAN STWIERDZIŁ, ŻE NIE BYŁY KONSTRUKCYJNIE PRZYGOTOWANE PRZEZ PRODUCENTA DO MONTAŻU KIEROWNICY PO LEWEJ STRONIE POJAZDU, A WYKONANE PRZEBUDOWY NARUSZYŁY WARUNKI TECHNICZNE OKREŚLONE W HOMOLOGACJI. PONIEWAŻ ZMIANA POŁOŻENIA KIEROWNICY MIEŚCI SIĘ W ZAKRESIE ZMIANY TYPU POJAZDU JEST WYMAGANE POSIADANIE ŚWIADECTWA HOMOLOGACJI ZGODNIE Z ART. 68 UST. 12 USTAWY. NA PODSTAWIE INFORMACJI PRZEDSTAWICIELI PRODUCENTÓW W POLSCE WYŻEJ WYMIENIONE POJAZDY BYŁY WYPRODUKOWANE Z PRZEZNACZENIEM DO RUCHU LEWOSTRONNEGO, Z KIEROWNICĄ UMIESZCZONĄ PO PRAWEJ STRONIE. PONADTO PRODUCENT POJAZDÓW MARKI LAND ROWER ORAZ SKODA DLA WSZYSTKICH MODELI NIE WYRAŻA ZGODY NA ICH PRZEBUDOWĘ CELEM PRZYSTOSOWANIA DO RUCHU PRAWOSTRONNEGO. W TEJ SYTUACJI DOKONANIE Z WYNIKIEM POZYTYWNYCH BADAŃ TECHNICZNYCH STANOWIŁO RAŻĄCE NARUSZENIE ART. 66 ORAZ ART. 68 UST. 12 USTAWY.

ORGAN ZAZNACZYŁ, ŻE STRONA ZŁOŻYŁA WYJAŚNIENIA, JEDNAK ARGUMENTACJA DOTYCZĄCA WYKONANIA POZYTYWNYCH BADAŃ TECHNICZNYCH PRZEDMIOTOWYCH POJAZDÓW ŚWIADCZY O BŁĘDNEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW.

K. A. ODWOŁAŁ SIĘ OD TEJ DECYZJI ZARZUCAJĄC, ŻE ORGAN NIE PRZEPROWADZIŁ WNIOSKOWANEGO PRZEZ NIEGO DOWODU, CZYM NARUSZYŁ ART. 75 § 1 I ART. 78 § 2 K.P.A. TWIERDZIŁ, ŻE TO ORGAN BŁĘDNIE INTERPRETUJE PRZEPISY PRAWA ORAZ NIE PRZEPROWADZIŁ RZETELNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO. NA POTWIERDZENIE SWEGO STANOWISKA PRZYWOŁAŁ KONWENCJĘ O RUCHU DROGOWYM SPORZĄDZONĄ W WIEDNIU W DNIU 8 LISTOPADA 1968 R., ORZECZNICTWO EUROPEJSKIEGO TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI I SĄDU NAJWYŻSZEGO ORAZ ISTNIEJĄCĄ PRAKTYKĘ DOPUSZCZANIA DO RUCHU PO POLSKICH DROGACH POJAZDÓW Z KIEROWNICĄ UMIESZCZONĄ PO PRAWEJ STRONIE.

PO ROZPATRZENIU ODWOŁANIA SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE DECYZJĄ Z DNIA 17 STYCZNIA 2011 R. UTRZYMAŁO W MOCY DECYZJĘ ORGANU NIŻSZEJ INSTANCJI.

ORGAN ODWOŁAWCZY PODKREŚLIŁ, ŻE ZGODNIE Z ART. 84 UST. 3 PKT 2 USTAWY STAROSTA COFA DIAGNOŚCIE UPRAWNIENIE DO WYKONYWANIA BADAŃ TECHNICZNYCH, JEŻELI W WYNIKU PRZEPROWADZONEJ KONTROLI, O KTÓREJ MOWA W ART. 83 UST. 6, STWIERDZONO WYDANIE PRZEZ DIAGNOSTĘ ZAŚWIADCZENIA ALBO DOKONANIE WPISU DO DOWODU REJESTRACYJNEGO POJAZDU NIEZGODNIE ZE STANEM FAKTYCZNYM LUB PRZEPISAMI.

ZEBRANY MATERIAŁ DOWODOWY JEDNOZNACZNIE STWIERDZA, ŻE ODWOŁUJĄCY WYDAŁ ZAŚWIADCZENIA O PRZEPROWADZONYCH BADANIACH TECHNICZNYCH SIEDMIU POJAZDÓW MARKI LAND ROVER FREELANDER I JEDNEGO MARKI SKODA OKTAVIA Z PRZEŁOŻONYM UKŁADEM KIEROWNICZYM, ORAZ JEDNEGO POJAZDU MARKI TOYOTA CARINA E, W KTÓRYM KIEROWNICA ZNAJDOWAŁA SIĘ PO PRAWEJ STRONIE.

ORGAN ODWOŁAWCZY POWOŁAŁ SIĘ NA TREŚĆ ART. 66 UST. 1 PKT 1 I 5 USTAWY ORAZ § 9 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA INFRASTRUKTURY Z DNIA 31 GRUDNIA 2002 R., W SPRAWIE WARUNKÓW TECHNICZNYCH POJAZDÓW ORAZ ZAKRESU ICH NIEZBĘDNEGO WYPOSAŻENIA, A NASTĘPNIE PODKREŚLIŁ, ŻE WYRAŻENIE, W KTÓRYM UŻYTO ZWROTU "POWINIEN" W SENSIE NORMATYWNYM, JEST RÓWNOZNACZNE Z WYRAŻENIEM, PRZEZ KTÓRE W SPOSÓB BEZPOŚREDNI COŚ SIĘ KOMUŚ NAKAZUJE. W KONTEKŚCIE TYCH PRZEPISÓW UMIESZCZENIE KIEROWNICY PO PRAWEJ STRONIE POJAZDU O LICZBIE KÓŁ WIĘKSZEJ NIŻ TRZY, KTÓREGO KONSTRUKCJA UMOŻLIWIA ROZWIJANIE PRĘDKOŚCI PRZEKRACZAJĄCEJ 40 KM/H, ZAGRAŻA BEZPIECZEŃSTWU OSÓB NIM JADĄCYCH LUB INNYCH UCZESTNIKÓW RUCHU I NARUSZA PORZĄDEK RUCHU NA DRODZE, A TAKŻE NIE ZAPEWNIA DOSTATECZNEGO POLA WIDZENIA KIEROWCY ORAZ ŁATWEGO, WYGODNEGO I PEWNEGO POSŁUGIWANIA SIĘ URZĄDZENIAMI DO KIEROWANIA, HAMOWANIA, SYGNALIZACJI I OŚWIETLENIA DROGI PRZY RÓWNOCZESNYM JEJ OBSERWOWANIU. ZATEM DIAGNOSTA POTWIERDZAJĄC W ZAŚWIADCZENIU, ŻE SAMOCHÓD TOYOTA [...] SPEŁNIA WYMAGANIA TECHNICZNE ART. 66 USTAWY, DZIAŁAŁ WBREW PRAWU.

ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, ŻE WYDANIE PRZEZ DIAGNOSTĘ ZAŚWIADCZENIA LUB DOKONANIE WPISU W DOWODZIE REJESTRACYJNYM NIEZGODNYCH ZE STANEM FAKTYCZNYM LUB WYMOGAMI PRAWNYMI, ZAWSZE RODZI OBOWIĄZEK COFNIĘCIA UPRAWNIEŃ, BEZ KONIECZNOŚCI WNIKANIA, CZY NARUSZENIE PRAWA BYŁO ZNACZĄCE, CZY TEŻ NIE. NATOMIAST ZGODNIE Z ORZECZNICTWEM SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH UMIESZCZENIE KIEROWNICY PO PRAWEJ STRONIE POJAZDU, O LICZBIE KÓŁ WIĘKSZEJ NIŻ TRZY, KTÓREGO KONSTRUKCJA UMOŻLIWIA ROZWIJANIE PRĘDKOŚCI PRZEKRACZAJĄCEJ 40 KM/H, ZAGRAŻA BEZPIECZEŃSTWU OSÓB NIM JADĄCYCH LUB INNYCH UCZESTNIKÓW RUCHU I NARUSZA PORZĄDEK RUCHU NA DRODZE, A TAKŻE NIE ZAPEWNIA DOSTATECZNEGO POLA WIDZENIA KIEROWCY ORAZ ŁATWEGO, WYGODNEGO I PEWNEGO POSŁUGIWANIA SIĘ URZĄDZENIAMI DO KIEROWANIA, HAMOWANIA, SYGNALIZACJI I OŚWIETLENIA DROGI PRZY RÓWNOCZESNYM JEJ OBSERWOWANIU.

W ODNIESIENIU DO KONIECZNOŚCI ZASTOSOWANIA PRZEZ ORGAN DYREKTYW PRAWA EUROPEJSKIEGO ORGAN ODWOŁAWCZY POWOŁAŁ SIĘ NA WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 6 PAŹDZIERNIKA 2009 R. II GSK 80/09, W KTÓRYM SĄD WSKAZAŁ, ŻE DIAGNOŚCIE NIE PRZYSŁUGUJE UPRAWNIENIE DO SAMODZIELNEGO DECYDOWANIA - WBREW WOLI PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO - O DOBORZE PRZESŁANEK USTALANIA WYNIKÓW PRZEPROWADZONEJ OCENY STANU TECHNICZNEGO KONKRETNEGO POJAZDU (TZN. SPRZECZNIE Z ROZPORZĄDZENIAMI MINISTRA INFRASTRUKTURY Z DNIA 31 GRUDNIA 2002 R., I Z DNIA 16 GRUDNIA 2003 R.). W PRAKTYCE ORGANÓW ADMINISTRACJI I ORZECZNICZEJ PODKREŚLA SIĘ, ŻE DYREKTYWA KOMISJI 1999/7/WE Z DNIA 26 STYCZNIA 1999 R., DOSTOSOWUJĄCA DO POSTĘPU TECHNICZNEGO DYREKTYWĘ RADY 70/311/EWG Z DNIA 8 CZERWCA 1970 R. ODNOSZĄCĄ SIĘ DO UKŁADÓW KIEROWNICZYCH POJAZDÓW SILNIKOWYCH I ICH PRZYCZEP ORAZ DYREKTYWA KOMISJI Z DNIA 30 PAŹDZIERNIKA 1990 R., DOSTOSOWUJĄCĄ DO POSTĘPU TECHNICZNEGO DYREKTYWĘ RADY EUROPY 77/649/EWG W SPRAWIE ZBLIŻENIA USTAWODAWSTWA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH ODNOSZĄCĄ SIĘ DO POLA WIDZENIA KIEROWCÓW POJAZDÓW SILNIKOWYCH NIE MAJĄ ZASTOSOWANIA BEZPOŚREDNIEGO, GDYŻ WYMAGAJĄ INKORPORACJI DO PORZĄDKU PRAWNEGO POSZCZEGÓLNYCH KRAJÓW. DYREKTYWY SKIEROWANE SĄ DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH I OKREŚLAJĄ CEL DO OSIĄGNIĘCIA W WYZNACZONYM TERMINIE.

ORGAN ODWOŁAWCZY NIE MÓGŁ UWZGLĘDNIĆ RÓWNIEŻ ZMIENNEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW Z ZAKRESU REJESTRACJI I DOPUSZCZANIA DO RUCHU POJAZDÓW Z KIEROWNICĄ UMIESZCZONĄ PO PRAWEJ STRONIE. CO WAŻNE, DIAGNOSTA JEST ZWIĄZANY PRZEPISAMI PRAWA, A NIE ICH INTERPRETACJĄ. POWTÓRZYŁ ZA ORGANEM PIERWSZEJ INSTANCJI, ŻE DIAGNOSTA JEST ZOBOWIĄZANY DO STAŁEGO, ZGODNEGO Z PRAWEM I STANEM FAKTYCZNYM WYKONYWANIA SWYCH ZADAŃ.

W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU K. A. DOMAGAŁ SIĘ UCHYLENIA DECYZJI ORGANU ODWOŁAWCZEGO W CAŁOŚCI I ZASĄDZENIA NA SWOJĄ RZECZ KOSZTÓW POSTĘPOWANIA WEDŁUG NORM PRZEPISANYCH.

SKARŻĄCY ZARZUCIŁ ZASKARŻONEJ DECYZJI:

1) NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, TJ.: ART. 7, ART. 8, ART. 9, ART. 77 § 1, ART. 84 § 1 I ART. 136 K.P.A., KTÓRE MIAŁY ISTOTNY WPŁYW NA WYNIKA SPRAWY;

2) ART. 91 UST. 1 I UST. 3 KONSTYTUCJI RP;

3) ART. 66 UST. 1 PKT 1 I PKT 5 USTAWY - PRAWO O RUCHU DROGOWYM.

W UZASADNIENIU PODNIÓSŁ, ŻE ORGANY OBU INSTANCJI NIE UWZGLĘDNIŁY DOWODÓW DOTYCZĄCYCH SAMOCHODU TOYOTA [...], KTÓRE PRZEKAZAŁ ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI.

ZDANIEM SKARŻĄCEGO ART. 66 UST 1 PKT 1 I PKT 5 USTAWY NIE ZAKAZUJE WPROST DOPUSZCZENIA DO RUCHU POJAZDÓW Z KIEROWNICĄ PO PRAWEJ STRONIE, STANOWI JEDYNIE OGÓLNY NAKAZ. ODMIENNE ZAŁOŻENIE SFORMUŁOWAŁ SAM ORGAN, BEZ PRZEPROWADZENIA JAKIEGOKOLWIEK DOWODU, W SZCZEGÓLNOŚCI DOWODU Z OPINII BIEGŁEGO - SPECJALISTY Z DZIEDZINY RUCHU DROGOWEGO. W OCENIE SKARŻĄCEGO PORUSZANIE SIĘ POJAZDU Z KIEROWNICĄ UMIESZCZONĄ PO PRAWEJ STRONIE NIE WPŁYWA NEGATYWNIE NA BEZPIECZEŃSTWO RUCHU. POTWIERDZA TO FAKT, ŻE TAKIMI POJAZDAMI CZĘSTO PORUSZAJĄ SIĘ TURYŚCI Z ANGLII. USTAWODAWCA W ART. 71 UST. 5 USTAWY WYRAŹNIE STWIERDZIŁ, IŻ WYMÓG UMIESZCZENIA KIEROWNICY PO LEWEJ STRONIE NIE DOTYCZY POJAZDÓW ZAREJESTROWANYCH ZA GRANICĄ.

SKARŻĄCY ZARZUCAŁ, ŻE ORGANY POZBAWIŁY GO MOŻLIWOŚĆ WYKONYWANIA ZAWODU, A ZARAZEM ŹRÓDŁA STAŁEGO DOCHODU. W JEGO WIEKU BĘDZIE BARDZO TRUDNO ZNALEŹĆ INNE ZATRUDNIENIE, A NIE NABYŁ ON JESZCZE UPRAWNIEŃ EMERYTALNYCH.

NIE MOŻNA ZGODZIĆ SIĘ Z TWIERDZENIEM ORGANU, IŻ UŻYTY W § 9 UST. 2 W/W ROZPORZĄDZENIA ZWROT "POWINNA" OZNACZA ISTNIENIE OKREŚLONEGO OBOWIĄZKU. ORGAN DOPUSZCZA SIĘ WYKŁADNI ROZSZERZAJĄCEJ PRZYWOŁANEGO PRZEPISU. GDYBY ZAMIAREM USTAWODAWCY BYŁO W TYM PRZYPADKU SFORMUŁOWANIE KATEGORYCZNE, TO - ZDANIEM SKARŻĄCEGO - UŻYŁBY ZWROTU "MUSI", A NIE "POWINIEN". ZALECA SIĘ UMIESZCZANIE KIEROWNICY PO LEWEJ STRONIE POJAZDU, ALE NIE JEST TO WARUNEK, KTÓRY MUSI BYĆ BEZWZGLĘDNIE ZREALIZOWANY.

SKARŻĄCY WYRAZIŁ OPINIĘ, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA NARUSZA PRZEPISY PRAWA WSPÓLNOTOWEGO, KTÓRE NALEŻY UZNAĆ ZA NADRZĘDNE W STOSUNKU DO PRAWA WEWNĘTRZNEGO. WSKAZAŁ PRZY TYM NA ZASADY OKREŚLONE W DYREKTYWIE KOMISJI NR 1999/7/WE Z DNIA 26 STYCZNIA 1999 R., DOSTOSOWUJĄCEJ DO POSTĘPU TECHNICZNEGO DYREKTYWĘ RADY NR 70/311/EWG Z DNIA 8 CZERWCA 1970 R., ODNOSZĄCEJ SIĘ DO UKŁADÓW KIEROWNICZYCH POJAZDÓW SILNIKOWYCH I ICH PRZYCZEP ORAZ ZASADY OKREŚLONE W DYREKTYWIE KOMISJI Z DNIA 30 PAŹDZIERNIKA 1990 R., DOSTOSOWUJĄCEJ DO POSTĘPU TECHNICZNEGO DYREKTYWĘ RADY EUROPY 77/649/EWG W SPRAWIE ZBLIŻENIA USTAWODAWSTWA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH ODNOSZĄCEJ SIĘ DO POLA WIDZENIA KIEROWCÓW POJAZDÓW SILNIKOWYCH. JEŻELI ZACHODZI SPRZECZNOŚĆ MIĘDZY PRZEPISEM PRAWA KRAJOWEGO, NP. ART. 66 USTAWY W INTERPRETACJI ORGANU A PRZYWOŁANYMI PRZEPISAMI PRAWA WSPÓLNOTOWEGO, PIERWSZEŃSTWO NALEŻY DAĆ W/W DYREKTYWOM, KTÓRE NIE OGRANICZAJĄ REJESTRACJI SAMOCHODÓW Z KIEROWNICĄ UMIESZCZONĄ PO PRAWNEJ STRONIE. ZASADNOŚĆ STANOWISKA SKARŻĄCEGO O MOŻLIWOŚCI BEZPOŚREDNIEGO STOSOWANIA W/W DYREKTYW NA GRUNCIE PRAWA POLSKIEGO POTWIERDZIŁ EUROPEJSKI TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI W WYROKU Z DNIA 5 CZERWCA 2008 R. (SPRAWA C-170/07 ). TRYBUNAŁ STWIERDZIŁ PRZY TYM, ŻE WPROWADZONY PRZED PIERWSZĄ REJESTRACJĄ W POLSCE WYMÓG BADANIA TECHNICZNEGO W STOSUNKU DO PRZYWOŻONYCH POJAZDÓW UŻYWANYCH, ZAREJESTROWANYCH UPRZEDNIO W INNYCH PAŃSTWACH CZŁONKOWSKICH, STANOWI UCHYBIENIE ZOBOWIĄZANIOM, KTÓRE CIĄŻĄ NA POLSCE NA MOCY ART. 28 TWE. STANOWISKO TO POWTÓRZYŁA KOMISJA EUROPEJSKA. NADTO KOMISJA EUROPEJSKA UPOMINAŁA POLSKĘ, IŻ ODMAWIAJĄC REJESTRACJI AUT Z KIEROWNICA PO PRAWNEJ STRONIE, ŁAMIE ONA DYREKTYWĘ O HOMOLOGACJI TYPÓW UKŁADÓW KIEROWNICZYCH Z 1970 R., DYREKTYWĘ RAMOWĄ O HOMOLOGACJI POJAZDÓW SILNIKOWYCH ORAZ ART. 28 TWE GWARANTUJĄCY SWOBODĘ PRZEPŁYWU TOWARÓW NA WSPÓLNYM UNIJNYM RYNKU. SAM ORGAN W PIŚMIE Z DNIA 13 LISTOPADA 2007 R. DOPUSZCZAŁ, PO SPEŁNIENIU WARUNKÓW OKREŚLONYCH W DYREKTYWIE 70/311/EWG, REJESTRACJĘ SAMOCHODÓW Z KIEROWNICĄ PO PRAWEJ STRONIE. SKARŻĄCY DZIAŁAŁ W ZAUFANIU DO STAWISKA ORGANU I DOKONANEJ PRZEZ NIEGO WYKŁADNI PRAWA. JAK SIĘ OKAZAŁO ZOSTAŁ ZA TO UKARANY POPRZEZ POZBAWIENIE GO UPRAWNIEŃ. TAKIE DZIAŁANIE ORGANU JEST SPRZECZNE Z ZASADAMI WYRAŻONYMI W ART. 8 I ART. 9 K.P.A.

ODNOŚNIE POZOSTAŁYCH OŚMIU SAMOCHODÓW, W KTÓRYCH DOKONANO PRZEŁOŻENIA UKŁADU KIEROWNICZEGO Z STRONY PRAWEJ NA LEWĄ, SKARŻĄCY STWIERDZIŁ, ŻE PRZEPISY PRAWA NIE ZABRANIAJĄ TEGO TYPU MODYFIKACJI UKŁADU KIEROWNICZEGO. ART. 66 UST. 4 USTAWY OKREŚLAJĄC ZAKRES DOPUSZCZALNYCH MODYFIKACJI SAMOCHODU NIE ZABRANIA DOKONYWANIA ZMIAN KONSTRUKCYJNYCH POJAZDU, W TYM PRZEŁOŻENIA UKŁADU KIEROWNICZEGO. WYRAŹNIE ZABRANIA SIĘ JEDYNIE DOKONYWANIA ZMIAN KONSTRUKCYJNYCH ZMIENIAJĄCYCH RODZAJ POJAZDU. PRZY ZMIANIE KIEROWNICY RODZAJ POJAZDU NIE ZMIENIA SIĘ, POZOSTAJE ON SAMOCHODEM OSOBOWYM. CO WIĘCEJ Z OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISÓW PRAWA WYNIKA, ŻE NIE WYMAGA SIĘ W TAKIEJ SYTUACJI DODATKOWEGO BADANIA TECHNICZNEGO. MIANOWICIE ART. 81 USTAWY ORAZ § 2 UST. 1 PKT 2 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA INFRASTRUKTURY Z DNIA 16 GRUDNIA 2003 R. W SPRAWIE ZAKRESU I SPOSOBU PRZEPROWADZENIA BADAŃ TECHNICZNYCH POJAZDÓW ORAZ WZORÓW DOKUMENTÓW STOSOWANYCH PRZY TYCH BADANIACH, NAKAZUJĄ PRZEPROWADZENIE DODATKOWEGO BADANIA TECHNICZNEGO TYLKO W PRZYPADKU ZMIAN KONSTRUKCYJNYCH, KTÓRE POWODUJĄ ZMIANĘ DANYCH ZAPISANYCH W DOWODZIE REJESTRACYJNYM. DOWÓD REJESTRACYJNY NATOMIAST NIE ZAWIERA INFORMACJI DOTYCZĄCEJ POŁOŻENIA UKŁADU KIEROWNICZEGO.

W PRZYPADKU SPROWADZENIA Z ZAGRANICY SAMOCHODU ZAREJESTROWANEGO PO RAZ PIERWSZY ZA GRANICĄ, TO DIAGNOSTA DOKONUJE OCENY TECHNICZNEJ SAMOCHODU, W TYM UKŁADU KIEROWNICZEGO, PODCZAS PIERWSZEGO BADANIA TECHNICZNEGO POJAZDU M.IN. W OPARCIU O PRZEPISY ART. 66 USTAWY ORAZ STOSOWNYCH ROZPORZĄDZEŃ, POD WARUNKIEM ICH ZGODNOŚCI Z REGULACJĄ WSPÓLNOTOWĄ. BRAK JEST OBOWIĄZKU ŻĄDANIA PRZEZ DIAGNOSTĘ ŚWIADECTWA HOMOLOGACYJNEGO POTWIERDZAJĄCEGO, ŻE POJAZD BYŁ HOMOLOGOWANY DLA RUCHU PRAWOSTRONNEGO. PODOBNIE BRAK JEST PRZEPISU PRAWA, Z KTÓREGO WYNIKAŁBY OBOWIĄZEK ŻĄDANIA ZAŚWIADCZENIA PRODUCENTA O DOPUSZCZALNOŚCI PRZEŁOŻENIA KIEROWNICY.

W DALSZEJ KOLEJNOŚCI SKARŻĄCY POWOŁAŁ SIĘ NA INFORMACJĘ TECHNICZNĄ [...] W W. Z DNIA 21 PAŹDZIERNIKA 2008 R., Z KTÓREJ WYNIKA, ŻE OBECNE PRZEPISY PRAWNE NIE ZABRANIAJĄ DOKONYWANIA ZMIAN KONSTRUKCYJNYCH POLEGAJĄCYCH NA PRZEŁOŻENIU UKŁADU KIEROWNICZEGO Z PRAWEJ STRONY NA LEWĄ.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE WNIOSŁO O JEJ ODDALENIE I PODTRZYMAŁO SWOJE DOTYCHCZASOWE STANOWISKO.

W PIŚMIE Z DNIA 11 KWIETNIA 2011 R. SKARŻĄCY ZARZUCIŁ DODATKOWO NARUSZENIE ART. 10 K.P.A. POPRZEZ DOWOLNĄ OCENĘ MATERIAŁU DOWODOWEGO I NIEUWZGLĘDNIENIE W WNIOSKÓW DOWODOWYCH SKARŻĄCEGO. WSKAZAŁ, ŻE BADANIE TOYOTY CARINY E ZAKOŃCZYŁO SIĘ WYNIKIEM NEGATYWNY, A NIE POZYTYWNYM JAK TWIERDZIŁ ORGAN. WSKAZAŁ RÓWNIEŻ NA NARUSZENIA ART. 35 § 3, ART. 75 § 1, ART. 78, ART. 80 I ART. 81 K.P.A. NA KONIEC ZARZUCIŁ, ŻE ORGAN ODWOŁAWCZY ZMIENIŁ KWALIFIKACJĘ CZYNU NA NIEKORZYŚĆ SKARŻĄCEGO PODAJĄC W PODSTAWIE PRAWNEJ ART. 84 UST. 3 PKT 2, GDY STAROSTA POZBAWIŁ GO UPRAWNIEŃ NA PODSTAWIE ART. 84 UST. 3 PKT 1 USTAWY.

NA ROZPRAWIE W DNIU 21 KWIETNIA 2011 R., SKARŻĄCY OŚWIADCZYŁ, ŻE POZOSTAŁE 8 SAMOCHODÓW SPROWADZONYCH Z ANGLII PRAWDOPODOBNIE MIAŁO PRZEŁOŻONE KIEROWNICE NA LEWĄ STRONĘ, ALE KTO TO ZROBIŁ I GDZIE TEGO NIE WIE. NIE MOŻE WYKLUCZYĆ, ŻE BYŁY ZAREJESTROWANE W ANGLII JUŻ PO PRZEŁOŻENIU KIEROWNICY.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGA JEST ZASADNA.

DECYZJĘ O ZAREJESTROWANIU POJAZDU MECHANICZNEGO WYDAJE STAROSTA POWIATU NA PODSTAWIE USTAWY Z DNIA 20 CZERWCA 1997 R. – PRAWO O RUCHU DROGOWYM (T.J. DZ. U. Z 2005 R. NR 108 POZ. 908 ZE ZM.) PO UPRZEDNIM SPRAWDZENIU NIEZBĘDNYCH DOKUMENTÓW W TYM ORZECZENIA O PRZEBYTYCH POZYTYWNIE BADANIACH TECHNICZNYCH POJAZDU. STOSOWNIE DO § 1 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA INFRASTRUKTURY Z DNIA 16 GRUDNIA 2003 R., W SPRAWIE ZAKRESU I SPOSOBU PRZEPROWADZANYCH BADAŃ TECHNICZNYCH POJAZDÓW ORAZ WARUNKÓW TECHNICZNYCH STOSOWANYCH PRZY TYCH BADANIACH (DZ. U. NR 227 POZ. 2250, W WERSJI OBOWIĄZUJĄCEJ NA DZIEŃ WYDANIA ZASKARŻONEJ DECYZJI) BADANIA TECHNICZNE POLEGAJĄ NA SPRAWDZENIU CZY POJAZD ODPOWIADA WARUNKOM TECHNICZNYM OKREŚLONYM W USTAWIE - PRAWO O RUCHU DROGOWYM ORAZ W ROZPORZĄDZENIU MINISTRA INFRASTRUKTURY Z DNIA 31 GRUDNIA 2002 R. W SPRAWIE WARUNKÓW TECHNICZNYCH POJAZDÓW ORAZ ZAKRESU ICH NIEZBĘDNEGO WYPOSAŻENIA (DZ. U. Z 2003 R. NR 32 POZ. 262 ZE ZM.). BADANIA TECHNICZNE WYKONUJE UPRAWNIONY DIAGNOSTA ZATRUDNIONY W STACJI DIAGNOSTYCZNEJ (ART. 84 UST. 1 USTAWY PRAWO O RUCHU DROGOWYM). TAKIE BADANIA PRZEPROWADZIŁ K. A. W WYNIKU KONTROLI STACJI DIAGNOSTYCZNEJ ZAKWESTIONOWANO PRAWIDŁOWOŚĆ WYKONANIA Z WYNIKIEM POZYTYWNYM BADANIA TECHNICZNE DZIEWIĘCIU POJAZDÓW W TYM SAMOCHODÓW TOYOTA CARINA [...] NR [...] Z KIEROWNICĄ UMIESZCZONĄ PO PRAWEJ STRONIE, SIEDMIU SAMOCHODÓW MARKI LAND ROVER FREELANDER I JEDNEGO SAMOCHODU MARKI SKODA OKTAWIA 1,9 TDI CO DO KTÓRYCH ISTNIAŁO PRAWDOPODOBIEŃSTWO PRZEŁOŻENIA KIEROWNICY Z PRAWEJ NA LEWĄ STRONĘ POJAZDU. WSZYSTKIE POJAZDY ZOSTAŁY SPROWADZONE Z EUROPY ZACHODNIEJ I BYŁY REJESTROWANE W POLSCE PO RAZ PIERWSZY.

ZEBRANY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY JEST NIEKOMPLETNY I MAŁO PRZEJRZYSTY. NIE WYNIKA Z NIEGO CZY SAMOCHODY TE BYŁY JUŻ REJESTROWANE NA TERENIE UNII EUROPEJSKIEJ PO PRZERÓBCE I PRZEZ KOGO, A TAKŻE KTO DOKONAŁ PRZERÓBKI. Z AKT SPRAWY NIE WYNIKA TAKŻE CZY PRZENIESIENIE SAMEJ KIEROWNICY Z PRAWEJ NA LEWĄ STRONĘ POWODOWAŁO, ŻE SAMOCHODY NALEŻAŁO UZNAĆ ZA NIESPRAWNE TECHNICZNIE I CZY W ISTOCIE DIAGNOSTA WINIEN DOMAGAĆ SIĘ DOKUMENTÓW HOMOLOGACYJNYCH TYCH POJAZDÓW SKORO SAMA ZMIANA POŁOŻENIA KIEROWNICY NIE ZMIENIAŁA TYPU POJAZDU.

Z PISMA [...] Z DNIA 21 PAŹDZIERNIKA 2008 R., KIEROWANEGO DO STACJI KONTROLI POJAZDÓW BĘDĄCYCH POD PATRONATEM [...] WYNIKA, ŻE NIE SĄ ZABRONIONE MODYFIKACJE UKŁADÓW ZESPOŁÓW WYPOSAŻENIA LUB ICH CZĘŚCI. POLSKIE PRZEPISY NIE ZABRANIAJĄ DOKONYWANIA PRZEŁOŻENIA UKŁADÓW KIEROWNICZYCH. TYLKO ZMIANY KONSTRUKCYJNE, KTÓRE POWODUJĄ ZMIANĘ DANYCH ZAMIESZCZONYCH W DOWODZIE REJESTRACYJNYM NAKŁADAJĄ OBOWIĄZEK PRZEPROWADZENIA DODATKOWYCH BADAŃ TECHNICZNYCH POJAZDU. W DOWODZIE REJESTRACYJNYM NIE MA DANYCH WSKAZUJĄCYCH PO KTÓREJ STRONIE UMIESZCZONA JEST KIEROWNICA, A NADTO Z POUCZENIA ZAMIESZCZONEGO W TYM DOKUMENCIE WYNIKA, IŻ WŁAŚCICIEL POJAZDU ZOBOWIĄZANY JEST ZGŁOSIĆ ORGANOWI, KTÓRY WYDAŁ DOWÓD REJESTRACYJNY W TERMINIE 30 DNI WSZELKIE ZMIANY DANYCH ALE TYLKO TYCH, KTÓRE ZAWARTE SĄ W DOWODZIE REJESTRACYJNYM.

ZGODZIĆ NALEŻY SIĘ Z ORGANEM, ŻE DIAGNOSTA NIE JEST POWOŁANY DO INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA ALE TEŻ NIE MOŻNA TRACIĆ Z POLA WIDZENIA, IŻ NIE JEST ON ORGANEM POWOŁANYM DO REJESTRACJI POJAZDÓW. JEGO ZADANIEM JEST OCENA STANU TECHNICZNEGO A W SZCZEGÓLNOŚCI STWIERDZENIE CZY POJAZD JEST W ODPOWIEDNIM STANIE TECHNICZNYM. ZAMIESZCZENIE W SWOJEJ OCENIE STWIERDZENIA, IŻ POJAZD TOYOTA JEST SPRAWNY TECHNICZNIE ZE WSKAZANIEM, ŻE MA UMIESZCZONĄ KIEROWNICĘ PO PRAWEJ STRONIE DAWAŁO ORGANOWI REJESTRUJĄCEMU POJAZD WYSTARCZAJĄCĄ ILOŚĆ INFORMACJI CZY POJAZD TAKI MOŻNA, CZY NIE MOŻNA ZAREJESTROWAĆ NA TERENIE POLSKI.

ODNOSZĄC SIĘ DO ROZWAŻAŃ ZWIĄZANYCH Z UKŁADEM KIEROWNICZYM UREGULOWANYCH W DYREKTYWIE RADY UE 70/311/EWG Z DNIA 8 CZERWCA 1970 R. W SPRAWIE ZBLIŻENIA USTAWODAWSTWA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH ODNOSZĄCYCH SIĘ DO UKŁADÓW KIEROWNICZYCH POJAZDÓW SILNIKOWYCH I ICH PRZYCZEP ORAZ W DYREKTYWIE KOMISJI 1999/7/WE Z DNIA 26 STYCZNIA 1999 R., DOSTOSOWUJĄCYCH DO POSTĘPU TECHNICZNEGO DYREKTYWĄ RADY 70/311/EWG ZAUWAŻYĆ NALEŻY, ŻE NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W UZASADNIENIU WYROKU Z DNIA 27 STYCZNIA 2010 R. W SPRAWIE I OSK 1148/09 (BAZA LEX NR 594926) STWIERDZIŁ, ŻE ŻADNA Z NICH NIE OKREŚLA MIEJSCA POŁOŻENIA KIEROWNICY W POJEŹDZIE, CO OZNACZA, IŻ NIE NAKŁADAJĄ ONE OBOWIĄZKU REJESTRACJI POJAZDU Z KIEROWNICĄ PO PRAWEJ STRONIE.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ZA TRAFNY UZNAŁ ZARZUT SKARŻĄCEGO, IŻ ORGAN ODWOŁAWCZY NIE ODNIÓSŁ SIĘ DO WSZYSTKICH ZARZUTÓW ZAWARTYCH W ODWOŁANIU. W SZCZEGÓLNOŚCI NIE ODNIÓSŁ SIĘ DO ZARZUTU NIE WYJAŚNIENIA KIEDY ISTNIEJE OBOWIĄZEK HOMOLOGACJI POJAZDÓW, A W SZCZEGÓLNOŚCI CZY PRZEŁOŻENIE KIEROWNICY Z PRAWEJ NA LEWĄ STRONĘ POJAZDU ZMIENIA RODZAJ POJAZDU I CZY POWODUJE NIEBEZPIECZEŃSTWO DLA RUCHU ORAZ CZY WYMAGA TO DODATKOWYCH BADAŃ TECHNICZNYCH. OKOLICZNOŚĆ TĘ ORGAN MÓGŁ WYJAŚNIĆ POWOŁUJĄC BIEGŁEGO.

ORGANY TEŻ NIE ODNIOSŁY SIĘ DO ZARZUTU SKARŻĄCEGO, IŻ W KONSEKWENCJI PRZEPROWADZIŁ ON BADANIE SAMOCHODU "TOYOTA" Z WYNIKIEM NEGATYWNYM.

WĄTPLIWOŚCI, KTÓRE SĄD WYKAZAŁ WYŻEJ ORAZ NIE WYJAŚNIENIE WSZYSTKICH ISTOTNYCH OKOLICZNOŚCI SPRAWY SPOWODOWAŁY, IŻ SĄD UZNAŁ, ŻE DECYZJE ORGANU PIERWSZEJ I DRUGIEJ INSTANCJI ZOSTAŁY WYDANE Z OBRAZĄ ART. 7 I ART. 77 K.P.A.

MAJĄC POWYŻSZE ROZWAŻANIA NA UWADZE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU NA MOCY ART. 145 § 1 UST. 1 PKT 1 LIT. C) W ZWIĄZKU Z ART. 135 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. – PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.) UCHYLIŁ ZASKARŻONĄ DECYZJĘ A TAKŻE POPRZEDZAJĄCĄ JĄ DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ I DRUGIEJ INSTANCJI.

ROZSTRZYGNIĘCIE O KOSZTACH UMOŻLIWIA ART. 200 P.P.S.A.

Z UWAGI NA TREŚĆ DECYZJI TEGO WYROKU ORZECZONO W ART. 152 P.P.S.A.