Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 115/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52  par. 3 i 4, art. 53  par. 2, art. 58  par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 marca 2009r. sprawy ze skargi M. D. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]", Nr "[...]" w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu geodezyjnego "[...]" i części obrębu "[...]" postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu "[...]" Rada Gminy podjęła uchwałę Nr VII/55/2007 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu geodezyjnego "[...]" i części obrębu "[...]-.

W dniu 23 czerwca 2008r. M. D. wezwał Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa w uchwalonym planie na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy

o samorządzie gminnym.

Na powyższe wezwanie Burmistrz udzielił M. D. odpowiedzi pismem z dnia 24 lipca 2008r., które adresatowi doręczone zostało 28 lipca 2008r.

W dniu 27 października 2008r. M. D. ponownie wezwał Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa w uchwalonym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Odpowiedź została tym razem udzielona przez Przewodniczącą Rady Miejskiej pismem z dnia 22 grudnia 2008r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie M. D. wywiódł 22 stycznia 2009r. wnosząc o przywrócenie przeznaczenia działki "[...]" do stanu prawnego jaki istniał przed uchwaleniem planu w dniu 19 marca 2007r.

Skarżący wskazał, iż nie ma potrzeby przeznaczania tej działki pod drogę, gdyż wszystkie nieruchomości w sąsiedztwie działki mają dogodny dojazd, zaś przeznaczenie tej działki pod drogę ogranicza właściwe jej zagospodarowanie.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. W odpowiedzi podniesione zostało, że skarżący nie wykazał naruszenia przepisów powszechnie obowiązujących jak

i tego na czym miałoby polegać naruszenie jego interesu prawnego, natomiast zmiana planów gospodarczych wobec przedmiotowej działki nie może stanowić podstawy do zmiany uchwalonego planu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu administracyjnego jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. W pierwszej kolejności, przed przystąpieniem do rozpoznawania sprawy co do meritum należało więc zbadać dopuszczalność skargi. Kontrola sądowa w tym zakresie wykazała, iż skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna.

Podnieść należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. Nr z 2001r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) jest surogatem środków odwoławczych, co wynika z art. 52 § 3 i 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie budzi wątpliwości, że ilekroć ustawodawca mówi w przepisach prawa o środkach odwoławczych ma na myśli prawo strony do jednokrotnego wniesienia danego środka (np. odwołania, zażalenia) od określonego aktu administracyjnego (np. decyzji, postanowienia). Nie można instytucji wezwania traktować, jak czynności nie wywołującej żadnych skutków prawnych, mogącej być powtarzaną wielokrotnie bez ograniczeń. Przyjęcie takiego poglądu pozbawiałoby to działanie znaczenia prawnego. Należy zatem podkreślić, że wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, przewidziane w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu tego przepisu i nie rodzą skutków prawnych. Powyższy pogląd został wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2002 r. (Sygn. akt OSA 2/02, ONSA 2003/1/2), a sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni go podziela.

Reasumując stwierdzić należy, że skarżący swoje prawo do wezwania Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa skonsumował występując z takim wezwaniem pismem datowanym na dzień 23 czerwca 2008r. W związku z tym powtórne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 27 października 2008r. nie wywołuje skutków prawnych.

Skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa ( art. 53 § 2 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).

W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierowane było do Rady Gminy w dniu 23 czerwca 2008r., zaś odpowiedź na powyższe wezwanie doręczona została skarżącemu 28 lipca 2008r. W związku z tym termin do wniesienia skargi należało liczyć zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. i skargę skutecznie można było wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi, został znacznie przekroczony, gdyż skarga została wniesiona dopiero 22 stycznia 2009r.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji postanowienia