Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1610/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 201
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędziowie Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz, Asesor WSA Alojzy Wyszkowski (sprawozdawca), Protokolant Marta Pająkiewicz-Kremis, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 2 września 2008 r. sprawy ze skargi "A" Spółka z o.o. z siedzibą w C. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od lipca do grudnia 2003 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia z dnia [...]r. Nr [...], który po rozpatrzeniu zażalenia z dnia [...] P.P.U. ""A" Spółka z o.o. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] Nr [....] w sprawie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego wszczętego z urzędu w sprawie podatku od towarów i usług.

W dniu [...] do Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. wpłynął wniosek P.P.U. "A" Spółka z o. o. w przedmiocie zawieszenia postępowania podatkowego wszczętego z urzędu postanowieniami Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia 13.04.2007 r., nr PP/4481/114 -143/2007, w sprawie ustalenia prawidłowego rozliczenia z budżetem z tytułu podatku od towarów i usług za okres od miesiąca lipca 2003 r. do grudnia 2005 r., do czasu rozpoznania zarzutów do protokołu kontroli źródłowej, o której mowa w przedmiotowych postanowieniach.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] odmówił zawieszenia postępowania podatkowego wszczętego z urzędu w sprawie podatku od towarów i usług. Jako podstawę prawną podjętego rozstrzygnięcia powołał art. 201 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( t.j. z 2005 r. Dz. U. Nr 8 poz. 60 ze zm.) dalej O.p., w którym zostały wymienione przesłanki uprawniające do zawieszenia postępowania i wskazał, iż w zaistniałym stanie faktycznym sprawy nie wystąpiła żadna z przesłanek uprawniająca organ podatkowy do zawieszenia postępowania. Wobec tego wniosek Spółki uznał za nieuzasadniony.

Od tego postanowienia Spółka złożyła zażalenie z dnia 8.06.2007 r. wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Powyższemu postanowieniu zarzuciła obrazę art. 291 § 2 oraz art. 201 do 206 O. p., ponieważ "w rozpatrywanym przypadku rozpoznanie sprawy jest uzależnione od wyniku postępowania wszczętego po terminie przekroczonym przez organ podatkowy I instancji na rozpatrzenie zarzutów do protokołu kontroli z dnia 29.01.2007 r." Spółka wskazała także, że wniosła zarzuty do protokołu kontroli i oczekiwała odpowiedzi organu podatkowego w ustawowym terminie. Organ podatkowy nie odpowiedział na podniesione przez stronę zarzuty i po 69 dniach wszczął postępowanie podatkowe.

Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu zarzutów zawartych w zażaleniu odmówił zmiany postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego wskazując, że w rozpatrywanej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek określonych w art. 201 § 1 O.p. dająca podstawę zawieszenia postępowania tj.:

* w razie śmierci strony, jeżeli postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe;

* gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd;

* w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony;

* w razie utraty przez stronę lub jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych;

* w sprawie dotyczącej odpowiedzialności osoby trzeciej - do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 108 § 2, stanie się ostateczna;

* w razie wystąpienia, na podstawie ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do organów innego państwa o udzielenie informacji niezbędnych do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego.

Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej odnosząc się do zarzutów podniesionych przez stronę w zażaleniu podał, że postępowanie podatkowe stanowi odrębną od kontroli podatkowej sferę działania, a jego celem jest władcze orzekanie o obowiązkach lub uprawnieniach stron tego postępowania. Natomiast kontrola podatkowa ma na celu zgromadzenie materiału dowodowego obrazującego podatkowoprawny stan faktyczny w wyniku bezpośredniego poznania działalności podatnika. Zebranie odpowiednich materiałów w wyniku kontroli pozwala na ocenę prawidłowości działań podatników. Postępowanie kontrolne poprzedza postępowanie podatkowe, które kończy się w dniu doręczenia protokołu kontroli (art. 291 § 4 O.p.). Z akt sprawy wynika, że Spółka na podstawie art. 291 § 1 O. p., pismem z dnia 15.02.2007 r. wniosła zastrzeżenia do protokołu kontroli, co potwierdza, że protokół z kontroli został jej doręczony i tym samym postępowanie kontrolne zostało zakończone. Stąd też bezzasadnym jest twierdzenie Spółki, że " w tym stanie rzeczy, zgodnie z treścią art. 201 do 206 O. p. jedno z tych postępowań powinno zostać zawieszone".

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu skarżąca przytoczyła argumentację podniesioną w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej skrót upsa podstawy prawne uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując decyzję administracyjną sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutów naruszenia prawa procesowego, gdyż stoi ono na straży podmiotowych praw podatnika, zapewniając stronie w procesie stosowania prawa podatkowego pozycję gwarantującą skuteczną obronę jej praw. Zasadność tych zarzutów należy ocenić w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b i c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tylko bowiem w przypadku naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (lit. b), lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. "c") - sąd uwzględnia skargę.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kwestię sporną w niniejszej sprawie stanowi prawidłowość zastosowania art. 201 § 1 O.p. dająca podstawę zawieszenia postępowania tj.:

* w razie śmierci strony, jeżeli postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe;

* gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd;

* w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony;

* w razie utraty przez stronę lub jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych;

* w sprawie dotyczącej odpowiedzialności osoby trzeciej - do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 108 § 2, stanie się ostateczna;

* w razie wystąpienia, na podstawie ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do organów innego państwa o udzielenie informacji niezbędnych do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego.

Ustawodawca w art. 201 § 1 O. p. określił obligatoryjne przypadki zawieszenia postępowania podatkowego, które mają wyczerpujący charakter i stanowią zamknięty katalog. W związku z tym organ podatkowy obowiązany jest z urzędu zawiesić postępowanie jedynie w razie wystąpienia jednej z enumeratywnie wyliczonych w tym przepisie przesłanek.

W rozpatrywanej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek wskazanych w art. 201 § 1 O. p. Zatem organ podatkowy nie miał podstaw do wydania postanowienia zgodnie z żądaniem wnioskodawcy.

Ponadto należy podzielić stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, że postępowanie podatkowe stanowi odrębną sferę czynności od kontroli podatkowej. Celem kontroli podatkowej jest sprawdzenie wywiązywania się kontrolowanych z obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego i nie byłoby to możliwe bez dokonania oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego. Natomiast przez postępowanie podatkowe należy rozumieć prawo procesowe czyli podejmowanie czynności procesowych przez organy podatkowe oraz inne podmioty postępowania w celu rozstrzygnięcia sprawy przez wydanie decyzji, które poprzedzone jest z reguły postępowaniem kontrolnym zakończonym protokołem z kontroli. Strona kontrolowana niezadowolona z ustaleniami protokołu stosownie do art. 291 O.p. może w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia przedstawić zastrzeżenia lub wyjaśnienia, wskazując równocześnie stosowne wnioski dowodowe.

Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski należy stwierdzić, że brak jest ustawowych przesłanek do uwzględnienia skargi.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.

.