Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 550/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2018-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. F., D. F. i J. F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. F., D. F. i J. F. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. A. F., D. F. i J. F. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Komendanta Policji z [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu.

W piśmie z [...] września 2018 r. pełnomocnik skarżących zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji. Skarżący nie dysponują innym lokalem, w którym mogliby zamieszkać, a tym samym grozi im bezdomność. Ponadto zaakcentował, że istnieje prawdopodobieństwo przyznania lokalu innym osobom, co skomplikuje przedmiotową sprawę pod względem prawnym i faktycznym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "P.p.s.a", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a.

Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków (por. postanowienie NSA z 31.03.2005 r., sygn. akt II OZ 155/05 orzeczenia.nsa.gov.pl). Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy.

Mając na uwadze przesłanki zawarte w art. 61 § 3 P.p.s.a., przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżący w sposób wystarczający wykazali, że spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania kwestionowanej przez nich decyzji. Wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi, mogłoby bowiem pozbawić skarżących miejsca zamieszkania, a tym samym wywołać skutek w postaci trudnych do odwrócenia skutków. Nadto, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji przedmiotowy lokal, pozostający w dyspozycji Komendanta Policji, mógłby zostać przyznany innej osobie. W takiej sytuacji, nawet gdyby skarga została uwzględniona i organ byłby zobowiązany do ponownego rozpatrzenia sprawy, możliwość powrotu skarżących do tego lokalu byłaby znacznie utrudniona, co – niezależnie od powyższych argumentów – wypełnia przesłankę z art. 61 § 3 P.p.s.a. (vide postanowienie NSA z 22.07.2010 r., sygn. akt I OZ 558/10, http://cbois.nsa.gov.pl).

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.