Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 24/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2020-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, 2q i 3, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 25 września 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 25 września 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.Z. na bezczynność Komendanta Policji w O. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego M. Z. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 20 sierpnia 2020 roku, pod poz. 2203.


UZASADNIENIE

M.Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Komendanta Policji w O. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 28 lutego 2020 r. o wydanie odpisów akt sprawy. Zarzucając organowi naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2018 poz. 2096 ze zm.; dalej: k.p.a.) poprzez przekroczenie terminu załatwienia sprawy, tj. pozostawanie w bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, skarżący wniósł o: 1) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 28 lutego 2020 r. o wydanie odpisów akt sprawy; 2) zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania; 3) przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w kwocie 21473,35 zł; 4) wymierzenie organowi grzywny w wysokości 42946,70 zł.

W uzasadnieniu skargi M.Z. podniósł, iż 28 lutego 2020 r. wystąpił do Komendanta Policji w O. z wnioskiem o udostępnienie akt sprawy dotyczącej zgłoszenia z dnia 20 lutego 2020 r. 27 lutego 2020 r. skarżący złożył na Komisariacie Policji w O. ponaglenie. 29 lipca 2020 r. otrzymał decyzję z dnia [...]marca 2020 r., stanowiącą odpowiedź na wniosek z dnia 28 lutego 2020 r. 4 sierpnia 2020 r. skarżący złożył na Komisariacie Policji w O. wniosek o uzupełnienie decyzji z dnia [...] marca 2020 r. W dniu 5 sierpnia 2020 r. skarżący otrzymał pismo z dnia 30 lipca 2020 r. informujące o przekazaniu jego ponaglenia z dnia 27 lipca 2020 r. do Komendanta Powiatowego Policji w Z. W dniu 7 sierpnia 2020 r. skarżący otrzymał pismo z dnia 5 sierpnia 2020 r. kierowane do Komendanta Powiatowego Policji w Z. do wiadomości.

W odpowiedzi na skargę Komendant Policji w O. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie oraz o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną

Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.

Rozpatrując niniejszą sprawę w kontekście powyższych przesłanek Sąd uznał, że skarga nie jest dopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a."), sąd orzeka w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (§ 2a p.p.s.a.) oraz sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Z przepisu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynika, że wniesienie skargi na bezczynność organu administracji jest możliwe tylko w przypadkach przewidzianych w punktach 1-4a artykułu 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przypadki te dotyczą spraw, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie lub rozstrzygają je co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym na które służy zażalenie , wydaniem innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz wydaniem interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Nadto z przepisu art.3 § pkt 9 p.p.s.a. wynika, że wniesienie skargi na bezczynność organu jest możliwe w sprawach dotyczących aktów i czynności, które nie są aktami i czynnościami, o których mowa w art.3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., czyli nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ale na ich podstawie strona otrzymuje prawo lub na stronę zostaje nałożony obowiązek i są one podjęte w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego.

Należy zaznaczyć, iż bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas gdy organ ma obowiązek podjąć działania w formie określonej prawem i w terminie określonym przez prawo lecz tego nie czyni. Dotyczy to zatem sytuacji gdy przepis prawa przewiduje działanie organu zaś organ jest w zwłoce gdyż w wymaganym terminie nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadzi postępowanie i nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu bądź czynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia czy na organie spoczywa obowiązek wydania aktu lub czynności oraz czy uczyniono to w przepisanym terminie i czy ewentualne opóźnienie jest usprawiedliwione (por. wyrok WSA w Białymstoku z 4 lipca 2019r. w spr. I SA/Bk 27/19).

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w O. w sprawie wniosku M.Z. z 28 lutego 2020r., w którym wnosi on o wydanie mu odpisów akt sprawy tj. zgłoszenia z dnia 20 lutego 2020r. oraz protokołu z wizyty dzielnicowego w miejscu zamieszkania z 27 lutego 2020r.

W ocenie sądu załatwienie wniosku skarżącego z 28 lutego 2020r. nie jest żadną ze spraw wymienionych w punktach 1-4a i 9 artykułu 3 § 2 p.p.s.a.

Nie ulega wątpliwości, że załatwienie wniosku nie powinno nastąpić decyzją administracyjną. Brak jest bowiem przepisu, z którego wynikałoby, iż organ administracji ma obowiązek wydać decyzję w przedmiocie wniosku o wydanie akt sprawy.

Załatwienie wniosku skarżącego nie powinno również nastąpić postanowieniem, o którym mowa w punktach 2-3 artykułu 3 § 2 p.p.s.a.

Załatwienie wniosku M.Z. nie powinno także nastąpić "innym aktem lub czynnością" w rozumieniu art.3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Inne akty lub czynności, o których mowa w wymienionym przepisie muszą bowiem dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W sprawie wniosku z 28 lutego 2020r. brak jest podstaw do uznania, że wydanie odpisów akt sprawy dotyczy uprawnień lub obowiązków skarżącego i to wynikających z przepisów prawa.

Załatwienie wniosku z 28 lutego 2020r. nie powinna także nastąpić aktem lub czynnością, o których mowa w art.3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. gdyż akty i czynności, o których mowa w tym przepisie muszą być podjęte w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego. W przypadku wniosku z 28 lutego 2020r. wobec skarżącego nie jest prowadzone żadne postępowanie administracyjne a jego żądanie wydania akt sprawy dotyczy zgłoszenia jakie złożył na Policji jego ojciec oraz przebiegu czynności jakich dokonał dzielnicowy podczas wizyty w miejscu zamieszkania. Nadto wydanie odpisów akt sprawy nie dotyczy uprawnień lub obowiązków skarżącego wynikających z przepisów prawa.

Dodać należy, że Komendant Komisariatu Policji w O. pismem z dnia 16 marca 2020r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek z 28 lutego 2020r.

Wobec tego, że załatwienie wniosku M.Z. z dnia 28 lutego 2020r. nie jest żadną ze spraw wymienionych w punktach 1-4a i 9 artykułu 3 § 2 p.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art.58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

k.ż.