Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1757/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Uprawnienia do wykonywania zawodu
Skarżony organ: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 117, art. 130 ust. 8
journal: Dz.U. 2011 nr 30 poz 151
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (obecnie Ministra Infrastruktury i Rozwoju) z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu do ewidencji instruktorów techniki jazdy oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej po rozpoznaniu odwołania J. K. (skarżącego w niniejszej sprawie) od decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. odmawiającej wpisu do ewidencji instruktorów techniki jazdy prowadzonej przez Wojewodę [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Pismem z dnia [...] listopada 2012 r., które wpłynęło do organu [...] listopada 2012 r. J. K. zwrócił się do Wojewody [...] o wpisanie go do ewidencji instruktorów techniki jazdy prowadzonej przez Wojewodę [...] na podstawie przepisu § 22 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia ośrodka doskonalenia techniki jazdy, egzaminowania kandydatów na instruktorów techniki jazdy, postępowania z dokumentacją związaną z prowadzeniem szkoleń oraz wzorów stosowanych dokumentów (Dz. U z 2008 r. nr 77 poz. 458, dalej powoływane jako rozporządzenie).

Do wniosku skarżący załączył:

- kopię legitymacji instruktora nauki jazdy nr [...]

- kopię prawa jazdy,

- dowód uiszczenia opłaty za wpis do ewidencji instruktorów techniki jazdy,

- oryginał orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami,

- oryginał orzeczenia psychologicznego o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami,

- oryginały oświadczeń czterech osób, które były szkolone przez skarżącego w zakresie doskonalenia techniki jazdy,

- kopię zaświadczeń o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z [...] czerwca 1996 r. z [...] grudnia 1995 r., z [...] lipca 1993 r., z [...] października 1992 r., z [...] czerwca 1992 r. - wydanych przez Urząd Miasta K., potwierdzających, iż J. K. był zarejestrowany w ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta K. pod nr [...]., w ramach której m.in. prowadził kursy dokształcające nauki i doskonalenia techniki kierowania pojazdem,

- kopie rachunków nr [...] z [...] września 2004 r., nr [...] z [...] października 2005 r., nr [...] z [...] listopada 2005 r. oraz nr [...] z [...] grudnia 2006 r. poświadczające fakt przeprowadzenia przez J. K. szkoleń w zakresie doskonalenia techniki jazdy,

- program doszkalania osób posiadających uprawnienia do prowadzenia pojazdów mechanicznych sporządzony [...] września 1998 r. przez J. K..

Ponadto do wniosku zostało dołączone pełnomocnictwo udzielone przez J. K. jego synowi – S. K. do reprezentowania wnioskodawcy w niniejszym postępowaniu administracyjnym.

Pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. J. K. został wezwany przez organ do uzupełnienia złożonej dokumentacji.

Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu [...] grudnia 2012 r. a w jego wykonaniu Skarżący w dniu [...] grudnia 2012 r. przedstawił organowi:

- oświadczenie o prowadzeniu kursu na prawo jazdy w trybie programowym doszkalającym, doskonalenia techniki kierowania pojazdem w okresie od [...] czerwca 1992 r. do [...] marca 2008 r.,

- kopię prawa jazdy o nr [...] wydanego przez Prezydenta Miasta K.,

- kopię zaświadczenia z [...] października 2004 r. nr [...] o nadaniu numeru identyfikacyjnym REGON dla Szkoły Jazdy "[...]" prowadzonej przez skarżącego,

- kopię zaświadczenia z [...] października 2004 r. o nr [...] z o nadaniu numeru identyfikacyjnego REGON dla Stacji Obsługi Samochodów "[...]" J. K., wydanego przez Główny Urząd Statystyczny,

- kopię zaświadczenia z [...] października 2004 r. o nr [...] o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej Stacji Obsługi Samochodów "[...]" Szkoła Jazdy "[...]" prowadzonej przez Pana J. K., które zostało wydane przez Prezydenta Miasta K..

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r., które skierowano do J. K., zawiadomiono Skarżącego w trybie art. 36, art. 37 k.p.a. o wyznaczeniu nowego terminu rozpatrzenia sprawy do [...] stycznia 2013 r. W uzasadnieniu powyższego postanowienia powołano się na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego zgodnie z opisanym wyżej wezwaniem organu z dnia [...] grudnia 2012 r. a także zagwarantowanie stronie prawa do czynnego udziału w postępowaniu i wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów. Postanowienie zostało doręczone stronie w dniu [...] stycznia 2013 r.

Pismem z [...] stycznia 2013 r., nadanym listem poleconym w dniu [...] stycznia 2013 r. (wpływ do organu [...] stycznia 2013 r.) skarżący oświadczył, że prowadzone przez niego zajęcia z doskonalenia techniki jazdy, w stosunku do wskazanych przez niego osób, zakończyły się do dnia [...] grudnia 2006 r.

Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r., organ zawiadomił Skarżącego o uprawnieniach wynikających z art. 10 k.p.a.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. na podstawie art. 117 ust. 2, art. 120 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 z późn. zm., zwanej dalej "ustawą o kierujących pojazdami") oraz Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie doskonalenia techniki jazdy (Dz. U. z 2013 r., poz. 91), a także art. 104 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku J. K. na podstawie § 22 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury odmówił skarżącemu wpisu do ewidencji instruktorów techniki jazdy.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego nastąpiła zmiana stanu prawnego. Początkowo tj. do dnia [...] stycznia 2013 r. przedmiotowe postępowanie było prowadzone na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2006r. Nr 235, poz. 1701) i § 22 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia ośrodka doskonalenia techniki jazdy, egzaminowania kandydatów na instruktorów techniki jazdy, postępowania z dokumentacją związaną z prowadzeniem szkoleń oraz wzorów stosowanych dokumentów (Dz. U. z 2008 r. Nr 77 poz. 458), natomiast od dnia 19 stycznia 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami wraz z aktami wykonawczymi w tym - Rozporządzeniem Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie doskonalenia techniki jazdy (Dz. U. z 2013 r., poz. 91).

Organ podniósł, że w wyniku wejścia w życie przedmiotowego rozporządzenia w sprawie doskonalenia techniki jazdy, co nastąpiło w dniu 19 stycznia 2013 r., dotychczasowe rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 10 kwietnia 2008 roku w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia ośrodka doskonalenia techniki jazdy, egzaminowania kandydatów na instruktorów techniki jazdy, postępowania z dokumentacją związaną z prowadzeniem szkoleń oraz wzorów stosowanych dokumentów (Dz. U. Nr 77, poz. 458) utraciło swoją moc.

Organ wskazał, że zgodnie z regulacjami ustawy o kierujących pojazdami, osoby ubiegające się o uprawnienia instruktora techniki jazdy powinny spełniać wymagania określone w art. 117 ust. 2 tejże ustawy oraz w Rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie doskonalenia techniki jazdy. Wojewoda [...] wywiódł, że regulacje te nie przewidują trybu uzyskiwania uprawnień instruktora techniki jazdy wynikającego z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2006 r. Nr 235, poz. 1701). Według organu, obowiązujące przepisy ustawy o kierujących pojazdami jak również Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie doskonalenia techniki jazdy, nie zawierają delegacji upoważniającej wojewodów do stosowania dotychczasowych przepisów ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz uchylonego Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia ośrodka doskonalenia techniki jazdy, egzaminowania kandydatów na instruktorów techniki jazdy, postępowania z dokumentacją związaną z prowadzeniem szkoleń oraz wzorów stosowanych dokumentów, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem ich wejścia w życie.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący podniósł, że pomimo złożenia wszystkich wymaganych dokumentów otrzymał decyzję odmowną Skarżący nie zgadza się, by nowe rozporządzenie przerywało rozpoczęte postępowanie administracyjne. Wskazał, że w państwie prawa nie powinno się przerywać rozpoczętej sprawy, bowiem prawo nie działa wstecz.

Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 117 ust. 2 i art. 125 pkt 10 lit. g ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. Nr 30, poz. 151, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania J. K. opisaną na wstępie niniejszego uzasadnienia decyzją z dnia [..] kwietnia 2013 r. utrzymał w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie organu I instancji.

Organ odwoławczy podkreślił, że ze zgromadzonego w postępowaniu materiału dowodowego wynika, że J. K. wniósł o wpis do ewidencji instruktorów techniki jazdy na podstawie przepisów przejściowych tj. art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2006 r. Nr 235, poz. 1701) i § 22 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia ośrodka doskonalenia techniki jazdy, egzaminowania kandydatów na instruktorów techniki jazdy, postępowania z dokumentacją związaną z prowadzeniem szkoleń oraz wzorów stosowanych dokumentów (Dz. U. z 2008 r. Nr 77 poz. 458).

Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wskazał, że z dniem 19 stycznia 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. Według organu, przepisy tej ustawy przejęły regulacje dotyczące uzyskiwania uprawnień przez kandydatów na instruktorów techniki jazdy, jednocześnie uchylając, na podstawie art. 125 pkt 10 lit. g, w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym w dziale VI rozdział 2b (Doskonalenie umiejętności osób posiadających uprawnienia do kierowania pojazdami). Uchylenie art. 115j ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym oznacza, zdaniem organu odwoławczego, że od dnia 19 stycznia 2013 r. nie można już wpisywać do ewidencji instruktorów techniki jazdy na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym.

Organ odwoławczy podkreślił również, że w związku z wejściem w życie w dniu 19 stycznia 2013 r. rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie doskonalenia techniki jazdy, zostało uchylone również rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia ośrodka doskonalenia techniki jazdy, egzaminowania kandydatów na instruktorów techniki jazdy, postępowania z dokumentacją związaną z prowadzeniem szkoleń oraz wzorów stosowanych dokumentów (Dz. U. Nr 77, poz. 458).

Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej stwierdził, że od dnia 19 stycznia 2013 r. wpis do ewidencji instruktorów techniki jazdy jest dokonywany na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. Do uzyskania tego wpisu wymaga się m.in. zaświadczenia o ukończeniu szkolenia dla osób ubiegających się o uprawnienia instruktora techniki jazdy oraz pozytywnego wyniku z egzaminu państwowego (art. 117 ust. 2 pkt 6 i 7 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami). Ze względu na brak w aktach sprawy ww. zaświadczenia oraz dokumentu potwierdzającego złożenie egzaminu państwowego, należało, w ocenie organu odwoławczego, odmówić J. K. wpisu do ewidencji instruktorów techniki jazdy. W tym stanie rzeczy, organ odwoławczy uznał za prawidłową decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r.

Dodatkowo organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzję administracyjną wydaje się na podstawie przepisów obowiązujących w dniu jej wydania, a nie na podstawie przepisów obowiązujących w dniu wszczęcia postępowania administracyjnego. Oznacza to, zdaniem organu, że wniosek o wpis do ewidencji instruktorów techniki jazdy do dnia 18 stycznia 2013 r. był rozpatrywany na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. określonych w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, natomiast od dnia 19 stycznia 2013 r. jest rozpatrywany na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.

Organ odwoławczy wyjaśnił także, że zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a., załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.

Organ podkreślił, że wniosek skarżącego o wpis do ewidencji instruktorów techniki jazdy wpłynął do organu I instancji w dniu [...] listopada 2012 r. natomiast decyzja w przedmiotowej sprawie została wydana w dniu [...] stycznia 2013 r. W ocenie organu drugiej instancji Wojewoda [...] nie dołożył należytych starań, żeby zakończyć postępowanie w terminie miesiąca czasu od jego wszczęcia albo w czasie możliwie najkrótszym, mając na uwadze nieodległe uchylenie przepisów przejściowych na podstawie, których J. K. ubiegał się o wpis do ewidencji instruktorów techniki jazdy. Według Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, Wojewoda S. powinien przedsięwziąć niezbędne działania zmierzające do wyeliminowania w przyszłości podobnych opóźnień podczas prowadzonych postępowań administracyjnych.

Na powyższą decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie, a także uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił.

1. Naruszenie prawa materialnego, tj.:

- art. 117 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011, nr 30, poz. 151, ze zm.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie, w szczególności z uwagi na termin złożenia wniosku przez skarżącego, tj. listopad 2012 r. oraz nie załatwienie sprawy skarżącego - nie z jego winy - we właściwym, terminie, zgodnie z zasadami przyjętymi w Kodeksie Postępowania Administracyjnego (zwanym dalej KPA) przez organ pierwszej instancji, tj. Wojewodę [...], zaś w sytuacji gdyby rozpatrzono wniosek skarżącego w przyjętym ustawowo terminie, bezspornie umożliwiłoby mu to wpis do ewidencji, a co za tym idzie - decyzja powinna być wydana podstawie innych przepisów;

- rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie doskonalenia techniki jazdy (Dz.U.2013, poz. 91) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie, w szczególności z uwagi na termin złożenia wniosku skarżącego, tj. listopad 2012r oraz nie załatwienie sprawy skarżącego- nie z jego winy - we właściwym terminie, zgodnie z zasadami przyjętymi w Kodeksie Postępowania Administracyjnego przez organ pierwszej instancji, tj. Wojewodę [...], zaś w sytuacji gdyby rozpatrzono wniosek skarżącego w przyjętym ustawowo terminie, umożliwiłoby mu to wpis do ewidencji, a co za tym idzie - decyzja powinna być wydana podstawie innych przepisów;

- naruszenie obowiązującego w dacie złożenia wniosku § 22 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia ośrodka doskonalenia techniki jazdy, egzaminowania kandydatów na instruktorów techniki jazdy, postępowania z dokumentacją związaną z prowadzeniem szkoleń oraz wzorów stosowanych dokumentów (Dz.U.77.458), poprzez jego niewłaściwe nie zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Wskazany przepis powinien być zatem brany pod uwagę przy wydaniu przedmiotowej decyzji w szczególności z uwagi na zasady współżycia społecznego, w tym ze względu przewidywany termin załatwienia sprawy - zgodnie z przepisami KPA - gdyż w razie należytego załatwienia sprawy przez Wojewodę [...], wniosek rozpatrzony zostałby przed wejściem w życie nowego rozporządzenia;

- naruszenie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. 2006. 235.1701), poprzez jego niewłaściwe nie zastosowanie w przedmiotowej sprawie, z uwagi na jego obowiązywanie w dacie złożenia przez skarżącego wniosku. Wskazany przepis powinien być zatem brany pod uwagę przy wydaniu przedmiotowej decyzji, w szczególności ze względu na zasady współżycia społecznego, w tym z uwagi na przewidywany termin załatwienia sprawy - zgodnie z przepisami KPA - gdyż w razie należytego załatwienia sprawy przez Wojewodę [...], wniosek rozpatrzony zostałby przed wprowadzeniem nowych przepisów;

- naruszenie obowiązującego w dacie złożenia wniosku art. 115j ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - prawo o ruchy drogowym (Dz.U.2012.1137), poprzez jego niewłaściwe nie zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Wskazany przepis powinien być zatem brany pod uwagę przy wydaniu przedmiotowej decyzji, w szczególności z uwagi na zasady współżycia społecznego, w tym ze względu na przewidywany termin załatwienia sprawy- zgodnie z przepisami KPA - gdyż wniosek w razie należytego załatwienia sprawy przez Wojewodę [...] rozpatrzony zostałby przed wprowadzeniem nowych przepisów

2. Naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.

- art. 7 k.p.a. poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, nie uwzględnienie wszystkich okoliczności występujących w sprawie, a mogących mieć wpływ na jej rozstrzygnięcie, a to: termin wniesienia wniosku przez skarżonego oraz opieszałość Wojewody w zakresie prawidłowego przyjętego przez ustawę - terminu załatwienia sprawy, co miało bardzo istotny wpływ na rozstrzygnięcie przedmiotowej decyzji, zaś sam brak należytej staranności Wojewody w zakresie wydania decyzji nie może powodować tak daleko idących negatywnych skutków dla skarżącego;

- art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób pogłębiający brak zaufania obywateli do organów administracji publicznej poprzez dowolne przyjęcie, że należy zastosować przepisy nowych ustaw, przy jednoczesnym nie uwzględnieniu prawidłowego terminu złożenia wniosku przez skarżącego oraz nie uwzględnieniu przy wydaniu przedmiotowej decyzji tak ważnej kwestii jak opieszałość wojewody, co uniemożliwiło na skarżącemu przedmiotowy wpis - mimo spełniania wymagań;

- art. 12 k.p.a. w zw. z art. 35 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie- mimo wskazania na brak należytej staranności Wojewody w podjęciu decyzji - faktu, że samo wniesienie wniosku i wydanie decyzji Wojewody we właściwym terminie (jak przewidują przepisy kodeksu postępowania administracyjnego), umożliwiłoby bezspornie skarżącemu wpis do ewidencji, zaś na skutek nie załatwienia sprawy przez Wojewodę [...] szybko i w możliwie najkrótszym terminie, skarżący niesłusznie został pozbawiony takiego prawa;

- art. 77 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez nie rozpatrzenie w sposób wszechstronny całokształtu materiału dowodowego, niedostateczne wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, w szczególności polegające na nie wzięciu pod uwagę faktu, że skarżący w prawidłowym terminie złożył wniosek, zaś sama opieszałość wojewody w wydaniu decyzji nie może powodować tak daleko idących negatywnych skutków dla skarżącego.

3. Błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie, w jakim organ odwoławczy przyjął, że zaniechania Wojewody [...] nie powinny - z uwagi na zasady współżycia społecznego - skutkować uznaniem racji skarżącego w zakresie zastosowania do przedmiotowej sprawy poprzednio obowiązujących przepisów, z uwagi na termin złożenia wniosku, spełnienie przesłanek oraz przewidywany termin załatwienia sprawy, który to umożliwiłby mu wpis do ewidencji instruktorów techniki: jazdy.

W uzasadnieniu skargi rozwinięto poszczególne zarzuty. Skarżący zaakcentował, że do sprawy wszczętej oraz niezakończonej przed dniem wejścia w życie nowej ustawy, zasady współżycia społecznego przemawiają za tym, aby zastosować przepisy dawnej ustawy umożliwiającej jednocześnie skarżącemu wpis do ewidencji. Prawo nie powinno bowiem działać wstecz, gdyż zakaz retroaktywności ma chronić zaufanie obywateli do państwa. Stąd wynika również najważniejsze ograniczenie zakazu retroakcji - powinien on być przede wszystkim stosowany do zmian niekorzystnych, jak w przypadku skarżącego, w szczególności zaś z uwagi na fakt, że nierozstrzygnięcie sprawy nastąpiło tylko i wyłącznie z uwagi na opieszałość Wojewody, nie zaś z winy skarżącego. Niedopuszczalne powinno być zatem stosowanie surowszego prawa (lex sevenor retro non agit), w szczególności w przedmiotowym wypadku, kiedy to wniosek został złożony należycie, zaś tylko nie załatwienie sprawy w terminie - co wynika z braku staranności Wojewody - uniemożliwiło tutaj uzyskanie wpisu. Naruszenie zakazu retroaktywności prawa w przypadku skarżącego skutkowałoby jego zdaniem naruszeniem konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego określonej w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Podkreślił, że decyzja pierwszoinstancyjna została wydana zgodnie z prawem oraz w ostatnim dniu terminu, który wskazano w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W związku z wnioskiem organu zawartym w odpowiedzi na skargę o odrzucenie skargi przez Sąd ze względu na brak podpisu skarżącego pod skargą wyjaśnić trzeba, że J. K. podpisał niniejszą skargę w terminie zakreślonym przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych skargi (v.k.

25,28,29 akt sądowych) a zatem brak było podstaw do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Przechodząc do merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji na wstępie należy podnieść, że w rozpatrywanej sprawie organy obydwu instancji uznały, iż wpis do ewidencji instruktorów techniki jazdy po dniu wejścia w życie ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011, nr 30, poz. 151, ze zm.) tj. poczynając od 19 stycznia 2013 r. powinien być dokonany wyłącznie na podstawie przepisów tejże ustawy oraz wydanych na jej podstawie przepisów wykonawczych tj. rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie doskonalenia techniki jazdy (Dz. U. z 2013 r., poz. 91), a nie na podstawie przepisów obowiązujących w dniu wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie uzyskania tego wpisu. Według organu, powyższe stanowisko jest prawidłowe ze względu na brak przepisów przejściowych w ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. W tym stanie rzeczy, zdaniem organu, konieczne stało się respektowanie zasady, iż decyzję administracyjną wydaje się na podstawie przepisów obowiązujących w dniu jej wydania, a nie na podstawie przepisów obowiązujących w chwili wszczęcia postępowania.

Z kolei, zdaniem skarżącego, ze względu na nieuzasadnioną opieszałość organu przy rozpatrywaniu jego wniosku o wpis, organ powinien rozpoznać ten wniosek na podstawie przepisów obowiązujących w dacie jego złożenia ([...] listopada 2012 r.), a więc na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2006 r. Nr 235, poz. 1701,) i § 22 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia ośrodka doskonalenia techniki jazdy, egzaminowania kandydatów na instruktorów techniki jazdy, postępowania z dokumentacją związaną z prowadzeniem szkoleń oraz wzorów stosowanych dokumentów (Dz. U. z 2008 r. Nr 77 poz. 458).

Analizując stan prawny niniejszej sprawy należy wskazać, że do dnia 18 stycznia 2013 r. wpisu do ewidencji instruktorów techniki jazdy można było dokonać na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 235, poz. 1701 zwanej też dalej "ustawą zmieniającą"), zgodnie z którym instruktorów prowadzących w dniu wejścia w życie ustawy (3 stycznia 2007 r.) zajęcia w zakresie doskonalenia techniki jazdy uznaje się za spełniających wymagania określone w art. 115j ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 2. Według obowiązującego do dnia 18 stycznia 2013 r. art. 115j ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym instruktorem techniki jazdy mogła być osoba, która ma co najmniej wykształcenie średnie, posiada uprawnienia instruktora, o których mowa w art. 106 ust. 1, w zakresie rodzaju pojazdu objętego szkoleniem; zdała egzamin z wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych przed komisją egzaminacyjną powołaną przez wojewodę; została wpisana do ewidencji instruktorów techniki jazdy prowadzonej przez wojewodę.

Natomiast poczynając od dnia 19 stycznia 2013 r. wpis do ewidencji instruktorów techniki jazdy uzyskuje się na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (art. 117 ww. ustawy). Zgodnie z art. 117 ust. 2 ww. ustawy instruktorem techniki jazdy jest osoba, która posiada co najmniej wykształcenie średnie; posiada co najmniej przez okres 3 lat prawo jazdy kategorii B oraz co najmniej przez okres roku prawo jazdy kategorii odpowiedniej do zakresu prowadzonych zajęć; posiada ważne orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania czynności instruktora techniki jazdy; posiada ważne orzeczenie psychologiczne o braku przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania czynności instruktora techniki jazdy; nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa lub wykroczenia określone w pkt a)-f), ukończyła kurs dla osób ubiegających się o uprawnienia instruktora techniki jazdy; złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin z wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych przed komisją egzaminacyjną powołaną przez ministra właściwego do spraw transportu; została wpisana do ewidencji instruktorów techniki jazdy.

Należy dodać, że w myśl art. 130 ust. 8 ustawy o kierujących pojazdami Osobę wpisaną w dniu wejścia w życie ustawy do ewidencji, o której mowa w art. 115j ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, uznaje się za spełniającą wymagania, o których mowa w art. 117 ust. 2 ustawy - w zakresie dotychczas posiadanych uprawnień do prowadzenia ćwiczeń praktycznych w ośrodku doskonalenia techniki jazdy.

Powyższy przepis art. 130 ustawy o kierujących pojazdami informuje o sposobie przekształcenia dotychczasowych ewidencji m in. instruktorów doskonalenia techniki jazdy, w ewidencje obowiązujące w nowych uregulowaniach prawnych komentowanej ustawy, stwierdzając jednocześnie, że dotychczasowe uprawnienia zachowują moc obowiązującą.

Uwzględniając przytoczony przepis art. 130 ust. 8 ustawy o kierujących pojazdami, wpisanie osoby do ewidencji instruktorów techniki jazdy prowadzonej przez wojewodę (v. nieobowiązujący od 19 stycznia 2013 r. przepis art. 115j ustawy Prawo o ruchu drogowym) na podstawie § 22 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia ośrodka doskonalenia techniki jazdy, egzaminowania kandydatów na instruktorów techniki jazdy, postępowania z dokumentacją związaną z prowadzeniem szkoleń oraz wzorów stosowanych dokumentów ma fundamentalne znaczenie z punktu widzenia uprawnień tych osób do prowadzenia ćwiczeń praktycznych w ośrodku doskonalenia techniki jazdy już pod rządami aktualnie obowiązującej ustawy o kierujących pojazdami.

Na gruncie niniejszej sprawy należy zatem stwierdzić, że do dnia 18 stycznia 2013 r. skarżący J. K. mógł uzyskać wpis do ewidencji instruktorów techniki jazdy na podstawie wspomnianego przepisu przejściowego art. 6 ust. 2 ustawy zmieniającej po złożeniu następujących dokumentów:

1. wniosku o wpis do ewidencji instruktorów techniki jazdy;

2. kopii ważnego prawa jazdy;

3. orzeczenia lekarskie i orzeczenie psychologiczne, o których mowa w art. 105 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;

4. dokumentów poświadczających prowadzenie przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym zająć w zakresie doskonalenia techniki jazdy;

5. dowodu wniesienia opłaty za wpis do ewidencji.

Z kolei od dnia 19 stycznia 2013 r., dla uzyskania przedmiotowego wpisu skarżący musiał przedstawić zaświadczenie o ukończeniu szkolenia dla osób ubiegających się o uprawnienia instruktora techniki jazdy oraz dokument potwierdzający złożenie egzaminu państwowego (v. art. 117 ust. 2 pkt 6 i 7 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami), podczas gdy takimi dokumentami J. K. nie dysponował. W rozpatrywanej sprawie, nieprzedstawienie tych dokumentów stało się powodem wydania zaskarżonej decyzji o odmowie wpisu J. K. do ewidencji instruktorów techniki jazdy.

Skarżący zarzuca naruszenie art. 2 Konstytucji RP wskazując m.in. że organ nie powinien stosować surowszego prawa, w szczególności w przedmiotowym wypadku, kiedy to wniosek został złożony należycie, a niezałatwienie sprawy w terminie tj. na podstawie dotychczasowych przepisów, było wyłącznie skutkiem braku staranności organu I instancji (Wojewody [...]).

Odnosząc się do powyższego zarzutu, wypada w pierwszej kolejności stwierdzić, że jak wskazuje się w utrwalonym orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego, ekspektatywa maksymalnie ukształtowana to takie prawo, które istnieje, jeżeli zostały spełnione wszystkie zasadnicze przesłanki ustawowe nabycia praw pod rządami danej ustawy. Ochronie konstytucyjnej, obok praw materialnych określanych jako prawa nabyte, podlegają również tzw. ekspektatywy maksymalnie ukształtowane (v. np. wyroki z dnia 24 października 2000 r., sygn. SK 7/00; z dnia 22 czerwca 1999 r., sygn. K 5/99; z dnia 23 listopada 1998 r., sygn. SK 7/98, dostępne na stronie: http://www.trybunal.gov.pl/orzeczenia/).

Zdaniem Sądu, skoro J. K. mógł uzyskać wpis do ewidencji instruktorów techniki jazdy na podstawie wspomnianego przepisu przejściowego art. 6 ust. 2 ustawy zmieniającej, to zasadnym jest twierdzenie, że w odniesieniu do niego powstała maksymalnie ukształtowana ekspektatywa nabycia uprawnienia instruktora techniki jazdy.

W postępowaniu administracyjnym organy administracji publicznej obowiązane są stosować przepisy prawa obowiązujące w dniu wydania decyzji do stanu faktycznego istniejącego w dniu wydania decyzji. Od tej reguły mogą zostać wprowadzone odstępstwa przepisami przejściowymi (por. wyrok NSA z dnia 16 maja 2007 r., sygn. akt I OSK 1080/06).

Brak w ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami stosownego przepisu przejściowego spowodował, że skarżący został poddany kryteriom wynikającym z obowiązującej obecnie ustawy o kierujących pojazdami, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia jego ekspektatywy poprzez odmowę przyznania mu uprawnienia instruktora techniki jazdy. Ekspektatywa ta na gruncie kontrolowanej sprawy nie zasługuje jednakże na ochronę. Zauważyć bowiem należy, iż ocena dopuszczalności wyjątków od zasady szeroko rozumianej ochrony praw nabytych wymaga rozważenia, na ile oczekiwanie jednostki, że prawa uznane przez państwo będą realizowane jest usprawiedliwione. Zasada ochrony praw nabytych (i co za tym idzie także ekspektatyw maksymalnie ukształtowanych) chroni wyłącznie oczekiwania usprawiedliwione i racjonalne. Przede wszystkim należy zatem zauważyć, że skarżący spełnił wszystkie wymagania z art. 6 ust. 2 ustawy zmieniającej, w okresie vacatio legis ustawy o kierujących pojazdami, który to okres trwał niemalże dwa lata - ustawa została ogłoszona we właściwym publikatorze dnia 10 lutego 2011 r. Skarżący winien zatem przewidywać zbliżającą się zmianę stanu prawnego i mieć świadomość wynikających stąd konsekwencji, w tym przede wszystkim winien wiedzieć o zmianie stanu prawnego w zakresie uzyskiwania wpisu do ewidencji instruktorów techniki jazdy a mianowicie konieczności legitymowania się, poczynając od 19 stycznia 2013 r., zaświadczeniem o ukończeniu szkolenia dla osób ubiegających się o uprawnienia instruktora techniki jazdy oraz dokumentem potwierdzającym złożenie egzaminu państwowego, co wynika z art. 117 ust. 2 pkt 6 i 7 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. Co prawda wniosek o wpis został przez skarżącego złożony w dniu [...] listopada 2012 r.(data wpływu do organu), co przy uwzględnieniu terminów z art. 35 k.p.a. sugerowałoby możliwość załatwienia sprawy (wydania decyzji) przez organ I instancji przed dniem 19 stycznia 2013 r. a zatem na podstawie przepisów art. 6 ust. 2 ustawy zmieniającej w zw. z § 22 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia ośrodka doskonalenia techniki jazdy, egzaminowania kandydatów na instruktorów techniki jazdy, postępowania z dokumentacją związaną z prowadzeniem szkoleń oraz wzorów stosowanych dokumentów, jednakże J. K. pomija nadzwyczaj ważną okoliczność, jaka zaistniała w sprawie a mianowicie, że oświadczenie skarżącego opatrzone datą [...] grudnia 2013 r., iż prowadzone przez niego zajęcia z doskonalenia techniki jazdy zakończyły się [...] grudnia 2006 r. zostało przedstawione w organie w dniu [...] stycznia 2013 r. (v. k.32). Oświadczenie to stanowiło uzupełnienie złożonej przy wniosku dokumentacji wskazującej jedynie na fakt zgłoszenia się osób na szkolenie w zakresie techniki jazdy do ośrodka szkolenia kierowców prowadzonego przez J. K., a nie faktycznego odbycia przedmiotowego szkolenia (v. pkt II uzasadnienia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r.). Innymi słowy, był to dowód na potwierdzenie drugiego elementu warunku określonego w § 22 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia ośrodka doskonalenia techniki jazdy, egzaminowania kandydatów na instruktorów techniki jazdy, postępowania z dokumentacją związaną z prowadzeniem szkoleń oraz wzorów stosowanych dokumentów - aby uzyskać wpis do ewidencji instruktorów techniki jazdy na podstawie przepisów ustawy zmieniającej skarżący musiał wykazać, że do dnia [...] stycznia 2007 r. prowadził zajęcia w zakresie doskonalenia techniki jazdy. Należy dodać, że powyższej okoliczności, podanej w uzasadnieniu decyzji organu I instancji skarżący nie kwestionował ani w toku postępowania administracyjnego ani w skardze do Sądu. Z akt sprawy wynika również, że po wskazanym dniu ([...] stycznia 2013 r.) materiał dowodowy nie był uzupełniany ani przez stronę ani przez organ.

Z powyższego wynika więc, że ostatnią czynność w zakresie kompletowania materiału dowodowego niezbędnego z punktu widzenia rozstrzygnięcia na gruncie starych przepisów podjął skarżący już po wejściu w życie ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. Innymi słowy, podleganie przez J. K. nowo obowiązującemu reżimowi prawnemu jest zatem wynikiem także zachowania skarżącego, albowiem ostateczne skompletowanie wniosku o wpis do ewidencji instruktorów techniki jazdy nastąpiło w terminie uniemożliwiającym organowi administracji wydanie decyzji w oparciu o przepisy obowiązujące do dnia 18 stycznia 2013 r.

Uwzględniając powyższe, nie można zgodzić się z twierdzeniem J. K., że wniosek został złożony należycie, a niezałatwienie sprawy w terminie tj. na podstawie dotychczasowych przepisów, było wyłącznie skutkiem braku staranności organu I instancji (Wojewody [...]).

Niezależnie od powyższego należy podnieść, że organ I instancji postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. wyznaczył nowy termin rozpatrzenia sprawy do [...] stycznia 2013 r. i w ostatnim dniu wyznaczonego terminu wydał decyzję nr [...]. Sąd z urzędu stwierdza, że wydanie tej decyzji nastąpiło przedwcześnie z uwagi na zakreślony stronie 7- dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie (v. pismo Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. /v. k-33akt adm./, które skarżący otrzymał [...] stycznia 2013 r. - v. kopia zwrotnego poświadczenia odbioru znajdująca się w aktach). Jednakże stwierdzone uchybienie nie ma, zdaniem Sądu, wpływu na wynik sprawy, ponieważ obowiązek procedowania organu na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami rozpoczął się z dniem wejścia w życie tego aktu prawnego tj. 19 stycznia 2013 r. Należy dodać, że J. K. nie zarzuca organowi uniemożliwienie skorzystania przez skarżącego z praw strony wynikających z art. 10 k.p.a.

Kolejnym mankamentem działania organu I instancji w niniejszej sprawie, dostrzeżonym przez Sąd z urzędu, jest zignorowanie ustanowienia przez J. K. pełnomocnika (w osobie syna skarżącego – S. K.) do występowania w jego imieniu w postępowaniu przed Wojewodą [...] (v. k.21). Jak wynika z akt sprawy, wszelka korespondencja prowadzona przez ten organ ze skarżącym była kierowana do J. K. zamiast do jego pełnomocnika. Organ naruszył tym samym art. 40 § 2 k.p.a. Jednakże i to naruszenie nie miało wpływu na wynik sprawy, gdyż nie nastąpiło uszczuplenie praw skarżącego w prowadzonym postępowaniu. W szczególności składał on w zakreślonym przez organ terminie brakujące dokumenty (v. k.24, 25-30) a także osobiście złożył w terminie odwołanie od decyzji Wojewody [...]. Jak już wskazano, powyższego zarzutu naruszenia art. 40 § 2 k.p.a. J. K. nie podnosił ani w toku postępowania administracyjnego ani w skardze do Sądu.

Mając na uwadze powyższe skargę J. K. należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.