Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1738/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-02-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Przywrócono termin do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86  par. 1,  art. 87  par. 1, 2. i 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za rok 2010, wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego postanawia: przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2015 r. Sąd odrzucił skargę ze względu na nieopłacenie jej w wymaganym terminie, mimo dwukrotnego awizowania (kolejno w dniach 12 i 20 października 2015 r).prawidłowo wysłanej przesyłki z wezwaniem do zapłaty. Przesyłka z rzeczonym wezwaniem została zwrócona do nadawcy (Sądu) z adnotacją "nie podjęto w terminie".

Wskazane na wstępie postanowienie skarżący odebrał w dniu 28 grudnia 2015 r. Następnie, 31 grudnia 2015 r., skarżący wniósł pismo, w którym domagał się "przywrócenia opisywanych terminów sprawy". Wraz z pismem wniesiono również zaświadczenie datowane na 31 grudnia 2015 r. o pobycie skarżącego w szpitalu w dniach od 5 października 2015 r. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz dokument z działu płac spółki z o.o. "A"

Na wstępie należy nadmienić, że Sąd zakwalifikował pismo skarżącego z dnia 30 grudnia 2015 r. jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, ponieważ właśnie ten termin nie został zachowany. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W niniejszej sprawie niesporne jest, że skarżący nie zachował terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi. Przystępując do oceny zasadności wniosku należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 p.p.s.a. terminie. W przedmiotowej sprawie moment powzięcia wiadomości o powstałym uchybieniu należy odnieść do daty otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi tj. do dnia 28 grudnia 2015 r. Ta data jest również datą ustania przyczyny uchybienia terminu.

Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 31 grudnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), zatem nie ulega wątpliwości, że strona dochowała siedmiodniowego terminu na złożenie niniejszego wniosku. Jednocześnie należy zauważyć, że razem z wnioskiem o przywrócenie terminu strona wniosła o przyznanie prawa pomocy, w związku z czym uznać należy, iż spełniony został warunek formalny z art. 87 § 4 p.p.s.a. i to mimo tego, że nie była to czynność, której przywrócenia skarżący się domaga. (por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 23 kwietnia 2015 r. o sygn.II SA/Po 231/15).

Wobec powyższego Sąd mógł przejść do merytorycznego rozpoznania wniosku.

Podstawowym kryterium przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu są okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (postanowienie NSA z 18 sierpnia 2000 r., III SA 1716/99, LEX nr 45409). Ponadto, przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu, należy wziąć pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez nią działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (postanowienie SN z 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LEX nr 50679). Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administra-cyjnymi – Komentarz, Zakamycze 2005, s. 219).

W rozpatrywanej sprawie uchybienie nastąpiło, w ocenie Sądu, na skutek okoliczności niezależnych od strony, co zostało przez nią należycie uprawdopodobnione. Załączone do wniosku zaświadczenie o pobycie w szpitalu uprawdopodabnia brak możliwości odbioru przesyłki z wezwaniem do uiszczenia wpisu. Zauważyć należy, że oceniając przesłankę braku winy w uchybieniu terminu należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne i prawne, które mogły mieć wpływ na uchybienie terminu do dokonania takiej czynności, a dokonując ich oceny powinno uwzględnić się konteksty językowy, systemowy, społeczny i aksjologiczny przepisów oraz ich cel. Nie jest w szczególności prawidłowym stanowisko, zgodnie z którym nadmierny formalizm sądowy przedkłada się ponad poszanowanie sprawiedliwości i praworządności, jak i innych praw wynikających wprost z Konstytucji RP z 1997 r. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lutego 2012 r. sygn. akt I OZ 100/12).

W tym stanie rzeczy Sąd uznał wniosek za należycie uzasadniony, w związku z czym orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.