Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Wr 516/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2004-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk Sędzia WSA Daria Sachanbińska Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Johan po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

E. P. wniósł skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Miejskiego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...] nr [...] w sprawie nie stwierdzenia choroby zawodowej układu oddechowego pod postacią przewlekłego zapalenia oskrzeli. Skarga przesłana została pocztą do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu, listem poleconym nadanym w dniu 28 lutego 2002 r., co wynika ze stempla pocztowego, natomiast do adresata wpłynęła w dniu 1 marca 2002 r., na co wskazuje data prezentaty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

skarga powinna ulec odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, że na zasadzie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z zasady, że prawo nie działa wstecz wynika jednak konieczność zbadania dopuszczalności skargi w świetle przepisów obowiązujących w dacie jej wniesienia, czyli przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.).

Jednym z podstawowych wymogów formalnych, który musi zostać zachowany przy zaskarżeniu decyzji do Naczelnego Sądu Administracyjnego to złożenie skargi w ustawowo wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) skargę wnosi się bezpośrednio do sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z urzędu bada zachowanie ustawowego terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 58 § l pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Tak sformułowany zapis jest nakazem bezwzględnym, co oznacza, że odrzucenie skargi następuje bez względu na okoliczności sprawy.

W rozpoznawanej sprawie skarżący otrzymał zaskarżoną decyzję w dniu 14 stycznia 2002 r. za pisemnym pokwitowaniem. Decyzja zawierała pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia do sądu administracyjnego. 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 13 lutego 2002 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 28 lutego 2002 r., a zatem po upływie wskazanego wyżej terminu do wniesienia skargi.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § l pkt 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie.