Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 895/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 183, art. 141 § 4, art. 184
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: § 1 ust. 2 pkt 4 lit. k i ust. 3
journal: Dz.U. 2010 nr 60 poz 373
law: Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły  lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej.
article: art. 107 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 36 i 36a
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie : Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno Sędziowie: Sędzia NSA Maciej Dybowski (spr.) Sędzia WSA del. Agnieszka Miernik Protokolant asystent sędziego Dorota Chromicka po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Burmistrza Miasta [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Lu 835/13 w sprawie ze skargi Burmistrza Miasta [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] 2013 r., nr [...] w sprawie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej Nr 5 w [...] oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2013 r., III SA/Lu 835/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Burmistrza Miasta [...] na rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia nr [...] Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] 2013 r. w sprawie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w [...].

Wyrok ów zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Zarządzeniem z dnia [...] 2013 r. nr [...] (dalej zarządzenie z [...] 2013 r.) Burmistrz Miasta [...] (dalej Burmistrz bądź skarżący) zatwierdził konkurs na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. gen. [...] w [...], przeprowadzony dnia [...] 2013 r. przez komisję konkursową powołaną zarządzeniem Burmistrza Miasta [...] z [...] 2013 r. nr [...].

Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] 2013 r. nr [...] (dalej rozstrzygniecie nadzorcze) Wojewoda [...] (dalej Wojewoda bądź organ nadzoru), powołując art. 91 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm., dalej usg), stwierdził nieważność zarządzenia z [...] 2013 r.

Organ nadzoru stwierdził, że w podstawie prawnej zarządzenia z [...] 2013 r. wskazano art. 36a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty ([j.t.] Dz. U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572 ze zm., dalej uso) i § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. nr 60, poz. 373 ze zm. [Dz. U. z 2011 r., nr 254, poz. 1525], dalej rozporządzenie z 2010 r.), a o konkursie i jego regulaminie ogłoszono zarządzeniem Burmistrza z [...] nr [...].

Do konkursu na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] przystąpiło dwoje kandydatów: I. K. i J. K.

W toku postępowania konkursowego Komisja Konkursowa podjęła uchwałę z [...] 2013 r. nr [...] (dalej uchwała z [...] 2013 r.), mocą której nie dopuściła do udziału w konkursie J. K. z powodu niespełnienia wymagań określonych w § 1 ust. 2 pkt 4 lit. k rozporządzenia z 2010 r., gdyż wśród przedłożonych przez kandydata dokumentów brakowało uzasadnienia do aktu nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego.

Zdaniem Wojewody, z obowiązujących przepisów prawa nie wynika wymóg przedłożenia przez kandydata na stanowisko dyrektora szkoły aktu nadania stopnia nauczyciela mianowanego lub dyplomowanego wraz z uzasadnieniem. Wojewoda podkreślił, że wyliczenie wymaganych dokumentów, które winna zawierać oferta kandydata, zawiera § 1 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia z 2010 r., który w "ppkt" [winno być "lit."] k) wymienia oryginał lub poświadczoną przez kandydata za zgodność z oryginałem kopię aktu nadania stopnia nauczyciela mianowanego lub dyplomowanego. Nadanie stopnia awansu zawodowego następuje w drodze decyzji administracyjnej organu wymienionego w art. 9b ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela ([j.t.] Dz. U. z 2006 r., nr 97, poz. 674 ze zm., dalej Karta Nauczyciela bądź KN).

Organ nadzoru podkreślił, że [...] Kurator Oświaty, jako organ nadzoru pedagogicznego, stwierdził w akcie z dnia [...] 2004 r. nadanie J. K. stopnia nauczyciela dyplomowanego. Akt nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela jest decyzją administracyjną, która to decyzja, korzystając z domniemania prawidłowości, obowiązuje w obrocie prawnym, a w konsekwencji daje nauczycielowi generalne uprawnienie do zatrudnienia w określonych rodzajach i typach szkół. Brak dołączenia uzasadnienia do aktu nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela w żaden sposób nie wpływa na ważność tego aktu i przyznane tym aktem uprawnienia. Uzasadnienie stanowi załącznik do aktu nadania, ale nie przesądza o treści w nim stwierdzonej. Dołączenie uzasadnienia do aktu nadania stopnia awansu zawodowego, bądź brak dołączenia uzasadnienia do takiego aktu, nie decyduje o prawidłowości dokumentu, jakim jest akt nadania stopnia awansu zawodowego. Brak dołączenia uzasadnienia nie niweluje faktu posiadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela.

Wojewoda ocenił, że w sprawie nie została spełniona przesłanka z § 4 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia z 2010 r., do podjęcia uchwały z [...] 2013 r. o odmowie dopuszczenia J. K. do postępowania konkursowego, ponieważ oferta tego kandydata zawierała wszystkie dokumenty wskazane w ogłoszeniu konkursu. Nieuzasadniona odmowa dopuszczenia kandydata na stanowisko dyrektora szkoły do postępowania konkursowego wymagała od Burmistrza skorzystania z uprawnienia przewidzianego w § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia z 2010 r., czyli unieważnienia konkursu i zarządzenia ponownego jego przeprowadzenia z uwagi na nieuzasadnione niedopuszczenie kandydata do postępowania konkursowego. Zdaniem organu nadzoru, wydając zarządzenie z [...] 2013 r., rażąco naruszono § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia z 2010 r., gdyż konkurs na stanowisko dyrektora niniejszej szkoły podstawowej nie został prawidłowo przeprowadzony.

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze Burmistrz zarzucił naruszenie art. 9b ust. 4 KN w zw. z § 1 ust. 2 pkt 4 lit. k rozporządzenia z 2010 r. w zw. z art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ([j.t.] Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej kpa), przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że z obowiązujących przepisów prawa nie wynika wymóg przedłożenia przez kandydata na stanowisko dyrektora szkoły aktu nadania stopnia awansu nauczyciela mianowanego lub dyplomowanego wraz z uzasadnieniem oraz, że dołączenie uzasadnienia do aktu nadania stopnia awansu zawodowego lub brak takiego uzasadnienia nie decyduje o prawidłowości dokumentu, podczas gdy jednym z obligatoryjnych elementów aktu nadania stopnia awansu zawodowego, będącym decyzją administracyjną, jest uzasadnienie faktyczne i prawne.

W oparciu o tak sformułowany zarzut, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego w całości i zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że skoro akt nadania stopnia awansu zawodowego ma formę decyzji administracyjnej, to winien odpowiadać ogólnym wymogom określonym w art. 107 § 1 kpa. Uzasadnienie stanowi integralną część decyzji i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną część decyzji. Zdaniem skarżącego, decyzja w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego winna być zgodna z wzorami ustalonymi w załącznikach do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 marca 2013 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. z 2013 r., poz. 393, dalej rozporządzenie z 2013 r.) z których wynika, że obligatoryjnym elementem aktu nadania stopnia awansu zawodowego jest uzasadnienie. Z treści § 1 ust. 2 pkt 4 lit. k rozporządzenia z 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej, wynika, że kandydat biorący udział w procedurze konkursowej winien przedłożyć akt nadania stopnia awansu zawodowego wraz z uzasadnieniem, rozumiany jako decyzja administracyjna. W tym stanie rzeczy, w ocenie skarżącego, zarządzenie z [...] 2013 r. podjęte zostało w oparciu o właściwą podstawę prawną i jest zasadne merytorycznie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w rozstrzygnięciu nadzorczym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa) oddalił skargę.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w myśl art. 36 ust. 1 uso, szkołą lub placówką kieruje – co do zasady – nauczyciel mianowany lub dyplomowany, któremu powierzono stanowisko dyrektora. Zgodnie z art. 36 ust. 2 uso, szkołą lub placówką może również kierować osoba niebędąca nauczycielem powołana na stanowisko dyrektora przez organ prowadzący, po zasięgnięciu opinii organu sprawującego nadzór pedagogiczny, przy czym osoba, o której mowa w art. 36 ust. 2 uso, nie może sprawować nadzoru pedagogicznego. W przypadku powołania takiej osoby na stanowisko dyrektora, nadzór pedagogiczny sprawuje nauczyciel zajmujący inne stanowisko kierownicze w szkole lub placówce.

W myśl art. 36a ust. 1 i 2 uso, stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza organ prowadzący szkołę lub placówkę, a kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu.

Ustawodawca w art. 36 ust. 1 uso określił jako zasadę powierzanie stanowiska dyrektora nauczycielowi, a więc osobie spełniającej wymagania określone w art. 9 ust. 1 KN, przy czym zgodnie z tym przepisem nauczyciel ten musi uzyskać jeden z dwu stopni awansu zawodowego nauczycieli – stopień nauczyciela mianowanego lub dyplomowanego. Stopień awansu zawodowego nadaje się w drodze decyzji administracyjnej, przy czym nauczycielowi kontraktowemu stopień nauczyciela mianowanego nadaje organ prowadzący szkołę, a w przypadku nauczyciela mianowanego, stopień nauczyciela dyplomowanego nadaje organ sprawujący nadzór pedagogiczny (art. 9b ust. 4 KN).

Akt nadania stopnia awansu zawodowego zawiera w szczególności: nazwę komisji kwalifikacyjnej lub egzaminacyjnej, numer i datę wydania zaświadczenia o uzyskaniu akceptacji lub zdaniu egzaminu, stopień awansu zawodowego, a także informację o poziomie wykształcenia nauczyciela (art. 9b ust. 5 KN).

W przypadku uzyskania stopnia awansu zawodowego z mocy prawa albo w sposób określony w art. 9a ust. 3 lub 4 [KN], akt nadania stopnia awansu zawodowego nie zawiera odpowiednio nazwy komisji kwalifikacyjnej lub egzaminacyjnej, numeru i daty wydania zaświadczenia o akceptacji lub zdaniu egzaminu.

Analizując przepisy regulujące zasady przeprowadzania konkursu na stanowisko dyrektora szkoły, w zakresie wymagań formalnych jakie musi spełniać zgłoszenie kandydata, Sąd I instancji wskazał, że stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły i placówki może zajmować nauczyciel mianowany lub dyplomowany, który spełnia łącznie wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 października 2009 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w poszczególnych typach publicznych szkół i rodzajach publicznych placówek (Dz. U. nr 184, poz. 1436 ze zm., rozporządzenie z 2009 r.).

W zakresie wymagań odpowiedniego statusu zawodowego kandydata, rozporządzenie z 2009 r. powtarza regulację ustawową, przyjętą w art. 36 ust. 1 uso. Spełnienie tego warunku – jak i pozostałych – jest weryfikowane w procedurze konkursowej na podstawie § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia z 2010 r., zgodnie z którym komisja, na podstawie złożonej oferty, podejmuje uchwałę o dopuszczeniu lub odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego, wraz z podaniem przyczyn niedopuszczenia, jeżeli: 1) oferta została złożona po terminie; 2) oferta nie zawiera wszystkich dokumentów wskazanych w ogłoszeniu o konkursie; 3) z oferty wynika, że kandydat nie spełnia wymagań wskazanych w ogłoszeniu o konkursie.

Rozporządzenie z 2010 r. wydane zostało w wykonaniu upoważnienia ustawowego zawartego w art. 36a ust. 12 uso, zgodnie z którym właściwy minister określa, w drodze rozporządzenia, regulamin konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki oraz tryb pracy komisji konkursowej, uwzględniając w szczególności sposób ogłaszania konkursu oraz sposób nadzorowania prawidłowości postępowania konkursowego przez organ prowadzący szkołę lub placówkę.

W ocenie Sądu I instancji, wykładnia przepisów rozporządzenia z 2010 r., nie może wykraczać poza dopuszczalne granice interpretacji, ustawowo określone celem tej regulacji, a więc koniecznością zabezpieczenia prawidłowości postępowania konkursowego.

Z tego punktu widzenia należy ocenić, czy dla prawidłowości postępowania konkursowego wymagane jest złożenie przez kandydata oryginału lub poświadczonej przez kandydata za zgodność z oryginałem kopii aktu nadania stopnia nauczyciela mianowanego lub dyplomowanego (§ 1 ust. 2 pkt 4 lit. k rozporządzenia z 2010 r.) wraz z uzasadnieniem takiego aktu, czy też przedłożenie takiego uzasadnienia nie jest konieczne.

Sąd I instancji wskazał, że złożenie oryginału lub poświadczonej przez kandydata za zgodność z oryginałem kopii aktu nadania stopnia nauczyciela mianowanego lub dyplomowanego wiąże się z koniecznością zbadania przez komisję konkursową, czy kandydat będący nauczycielem spełnia odpowiednie wymagania ustawowe, a więc, czy uzyskał stopień nauczyciela mianowanego lub dyplomowanego. W razie wątpliwości co do wiarygodności przedłożonych dokumentów, w tym także dotyczących aktu nadania stopnia nauczyciela mianowanego lub dyplomowanego, kandydat jest obowiązany przedstawić oryginały dokumentów (§ 1 ust. 3 rozporządzenia z 2010 r.). Żądania takiego nie wystosował organ prowadzący szkołę, chociaż winien to zrobić, o ile było to w jego ocenie niezbędne wobec stwierdzenia braku uzasadnienia aktu nadania stopnia awansu zawodowego. Zaniechanie żądania przedstawienia oryginału dokumentu nie mogło w ocenie Sądu I instancji wiązać się z negatywnymi skutkami dla kandydata, skoro jedynie od uznania organu prowadzącego szkołę zależało rozstrzygnięcie o takiej potrzebie.

O ile komisja konkursowa przeprowadzająca konkurs na stanowisko dyrektora niniejszej szkoły podstawowej powzięła wątpliwości co do tego, czy na podstawie złożonej przez kandydata kopii aktu nadania stopnia awansu zawodowego możliwe jest ustalenie spełnienia przez kandydata tego wymogu, to nie było to równoznaczne z niezłożeniem odpowiedniego dokumentu przez kandydata. W konsekwencji wykluczone było uznanie, że oferta nie zawierała wszystkich dokumentów wskazanych w ogłoszeniu konkursu. Skoro komisja konkursowa nie stwierdziła, by kandydat nie posiadał kwalifikacji w zakresie odpowiedniego stopnia awansu zawodowego, to także z tego powodu brak było podstaw do niedopuszczenia do udziału w konkursie J. K. z powodu niespełnienia wymagań określonych w § 1 ust. 2 pkt 4 lit. k rozporządzenia z 2010 r., gdyż nie było wątpliwości co do posiadania przez tego kandydata stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego, a procedura konkursowa nie wiązała się z koniecznością jakiejkolwiek analizy uzasadnienia aktu nadania tego stopnia.

Sąd I instancji uznał, że brak było podstaw do podjęcia przez komisję konkursową uchwały nr [...] z [...] 2013 r., a zarządzenie Burmistrza z [...] 2013 r., zostało wydane z istotnym naruszeniem przepisów prawa, co zasadnie ustalił organ nadzoru.

Sąd I instancji podzielił w pełni pogląd wyrażony przez organ nadzoru w zaskarżonym rozstrzygnięciu, że nieuzasadniona odmowa dopuszczenia kandydata na stanowisko dyrektora szkoły do postępowania konkursowego, wymagała od Burmistrza skorzystania z uprawnienia przewidzianego w § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia z 2010 r., a następnie zarządzenie ponownego jego przeprowadzenia z uwagi na nieuzasadnione niedopuszczenie kandydata do postępowania konkursowego.

Zdaniem Sądu I instancji, organ nadzoru zasadnie uznał, że Burmistrz wydając zarządzenie z [...] 2013 r. rażąco naruszył § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia z 2010 r., gdyż konkurs na stanowisko dyrektora przedmiotowej szkoły podstawowej nie został prawidłowo przeprowadzony.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł Burmistrz Miasta [...], reprezentowany przez radcę prawnego P. S., zarzucając naruszenie:

I. prawa materialnego:

1. art. 9b ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 191) w zw. z § 1 ust. 2 pkt 4 lit. k rozporządzenia z 2010 r. w zw. z art. 107 § 1 kpa przez błędną ich wykładnię polegającą na przyjęciu, że z naruszonych przepisów nie wynika obowiązek przedłożenia przez kandydata na stanowisko dyrektora placówki oświatowej kompletnego aktu nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego lub dyplomowanego, tj. wraz z uzasadnieniem, podczas gdy uzasadnienie do tego aktu stanowi integralną część tego dokumentu będącego decyzją administracyjną, która winna posiadać uzasadnienie faktyczne i prawne, określone w art. 107 § 1 kpa;

2. § 1 ust. 3 rozporządzenia z 2010 r. przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że w przypadku złożenia przez kandydata na stanowisko dyrektora placówki oświatowej niekompletnej oferty konkursowej aktu nadania stopnia awansu zawodowego bez wymaganego przepisami uzasadnienia, organ prowadzący po ogłoszeniu konkursu i złożeniu ofert przez kandydatów ma obowiązek zażądania przedłożenia oryginału tego dokumentu, podczas gdy z naruszonych przepisów wynika, że to obowiązkiem kandydata na stanowisko dyrektora placówki oświatowej jest złożenie kompletniej oferty konkursowej, zgodnie z wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o konkursie, a żądanie przez organ przedłożenia oryginału aktu nadania, po ogłoszeniu konkursu stanowiłoby niedopuszczalną zmianę warunków postępowaniu konkursowego;

II. przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 141 § 4 ppsa polegające na przedstawieniu stanu sprawy niezgodnie ze stanem rzeczywistym, przez uznanie, że na podstawie złożonej przez kandydata oferty, komisja konkursowa powzięła wątpliwości co do tego, czy na podstawie przedłożonej przez niego kopii aktu nadania stopnia awansu zawodowego możliwe jest ustalenie spełnienia przez niego wymogu posiadania odpowiedniego stopnia awansu zawodowego oraz że komisja nie stwierdziła, by kandydat nie posiadał kwalifikacji w zakresie odpowiedniego stopnia awansu zawodowego, podczas gdy na tym etapie postępowania komisja konkursowa nie analizowała merytorycznych kwalifikacji kandydatów, ale sprowadzała jedynie spełnianie przez nich wymagań formalnych określonych w ogłoszeniu [o] konkursie i zgodnie z dyspozycją określoną w § 4 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia z 2010 r., odrzuciła te oferty, który tych wymogów nie spełniały.

Wskazując na powyższe naruszenia Burmistrz wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna okazała się niezasadna.

Zgodnie z art. 183 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, zm. 1101 i 1529, dalej ppsa), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania; bada przy tym wszystkie podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia prawa (uchwała pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r. sygn. akt I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010, z. 1, poz. 1, dalej uchwała I OPS 10/09).

W rozpatrywanej sprawie skarżący powołał obie podstawy skargi kasacyjnej, wymienione w art. 174 ppsa. W pierwszej kolejności należało rozpoznać zarzut naruszenia art. 141 § 4 ppsa.

Zarzut naruszenia art. 141 § 4 ppsa okazał się nieusprawiedliwiony. Wbrew stanowisku autora skargi kasacyjnej, Sąd I instancji nie przedstawił w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku stanu sprawy niezgodnie ze stanem rzeczywistym. Kwestionowane przez skarżącego kasacyjnie sformułowania stanowiły prawidłowe przedstawienie aktu subsumcji – Wojewódzki Sąd rozważając postępowanie organu prowadzącego szkołę i komisji konkursowej (s. 6-7 uzasadnienia wyroku III SA/Lu 835/13) wskazał narzędzia prawne, z których winny były skorzystać, gdyby uznały, że złożenie przez J. K. potwierdzonej przez kandydata za zgodność z oryginałem kopii aktu nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela z dnia [...] 2004 r. nr [...] – bez uzasadnienia aktu nadania (k. 46 akt administracyjnych) – nie stanowiło spełnienia wymagań formalnych określonych w ogłoszeniu o konkursie i w rozporządzeniu z 2010 r.

Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 9b ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 191) w zw. z § 1 ust. 2 pkt 4 lit. k rozporządzenia z 2010 r. w zw. z art. 107 § 1 kpa. Wskazany przez autora skargi kasacyjnej jednolity tekst (Dz. U. z "2014 r., poz. 191") Karty Nauczyciela wszedł w życie dnia 12 lutego 2014 r. i nie obowiązywał w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego ani w dniu wydania zarządzenia, będącego przedmiotem aktu nadzoru. [...] Kurator Oświaty dnia [...] 2004 r. nadał J. K. akt nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela nr [...] na podstawie art. 9b ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (j.t. Dz. U. z 2003 r., nr 118, poz. 1112 ze zm.) (k. 46 akt administracyjnych), zatem ów akt nadania stopnia awansu zawodowego nie mógł spełniać wymogów określonych rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 marca "2003" [zapewne autor skargi kasacyjnej chciał podać "2013"] r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. z 2013 r., nr 393; s. 5 i 6 uzasadnienia skargi kasacyjnej). Mimo tej wady, zarzut ów nadawał się do rozpoznania (uchwała I OPS 10/09).

Trafny jest pogląd skarżącego kasacyjnie, że stopień awansu zawodowego nauczycielowi nadaje właściwy organ w drodze decyzji administracyjnej (art. 9b ust. 4 KN). Do każdego aktu nadania stopnia awansu, obowiązkowo dołącza się uzasadnienie, zgodnie z wzorami (nr 3-9) zawartymi – w dniu nadania stopnia awansu zawodowego J. K. – w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. nr 70, poz. 825 i z 2002 r. nr 82, poz. 744, dalej rozporządzenie z 2000 r.). Ponieważ rozporządzenie z 2000 r. (podobnie jak następnie obowiązujące rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli - Dz. U. nr 260, poz. 2593 ze zm.) nie określało, jakie elementy winno zawierać uzasadnienie aktu nadania stopnia awansu zawodowego, przy jego sporządzaniu należało uwzględniać art. 107 § 3 kpa (A. Barański w: A. Barański, M. H. Szymańska, J. Rozwadowska-Skrzeczyńska, Karta Nauczyciela. Komentarz, Wolters Kluwer 2012, s. 93-94, uw. 7, dalej KN. Komentarz).

Jednakże błędnie skarżący kasacyjnie przyjmuje, że brak uzasadnienia należy traktować jako istotny brak formalny, a kandydat biorący udział w postępowaniu konkursowym na stanowisko dyrektora szkoły winien przedłożyć akt nadania stopnia awansu zawodowego łącznie z uzasadnieniem, jako obligatoryjnym elementem decyzji administracyjnej.

Uzasadnienie aktu nadania awansu zawodowego nauczyciela może mieć istotne znaczenie w przypadku kontroli tego aktu w postępowaniu instancyjnym bądź sądowoadministracyjnym, kontrolującym odrębne od konkursowego, postępowanie o nadanie stopnia awansu zawodowego nauczyciela (orzecznictwo Sądów administracyjnych i poglądy Komentatora, wskazane w KN. Komentarzu – op. cit. s. 93-101, uw. 7-13). Za takim stanowiskiem przemawia w szczególności treść uzasadnienia aktu nadania Iwonie Kmieć stopnia awansu zawodowego nauczyciela z [...] 2004 r. nr [...] (k. 15-14 akt administracyjnych).

Ani przepisy art. 36 i 36a uso, ani przepisy rozporządzenia z 2010 r., ani ogłoszenie o konkursie, stanowiące załącznik nr 1 do zarządzenia z [...] 2013 r. (k. 8-5 akt administracyjnych) – które to ogłoszenie nie mogło być sprzeczne z powołaną regulacją ustawową i podustawową – nie wprowadzały wymogu załączenia do oferty oryginału lub poświadczonej przez kandydata za zgodność z oryginałem kopii aktu nadania stopnia nauczyciela mianowanego lub dyplomowanego. Trafnie Sąd I instancji aprobował pogląd Wojewody, że akt nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela jest decyzją administracyjną, korzystającą z domniemania prawidłowości (art. 16 § 1 i 2 kpa), pozostającą w obrocie prawnym, a nie dołączenie do tego aktu uzasadnienia, w żaden sposób nie wpływa na ważność tego aktu i przyznane tym aktem uprawnienia.

Zaskarżony wyrok nie narusza § 1 ust. 3 rozporządzenia z 2010 r. Sąd I instancji nie dopuścił się błędnej wykładni powołanego przepisu. Normodawca podustawowy w ustępie 3 § 1 wprost wskazał, że na żądanie organu prowadzącego publiczną szkołę kandydat jest obowiązany przedstawić oryginały dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. b, d, e, k i l. Tylko po ogłoszeniu konkursu i wpłynięciu oferty organ prowadzący szkołę może skorzystać z uprawnienia, o którym stanowi § 1 ust. 3 rozporządzenia z 2010 r. Właściwe skorzystanie z uprawnień przewidzianych wskazanym przepisem nie stanowiłoby "niedopuszczalnej zmiany warunków postępowania konkursowego".

Wobec powyższego, na podstawie art. 184 ppsa, skargę kasacyjną należało oddalić.