Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 281/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 i 15 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska (spr.) Sędziowie NSA Anna Lech del. WSA Przemysław Szustakiewicz Protokolant starszy asystent sędziego Ewa Dubiel po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy K. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy K. a Starostą Powiatu N. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania sprawy dotyczącej zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu M. L. – J. postanawia: 1. odrzucić wniosek; 2. zwrócić Wójtowi Gminy K. kwotę 100 (sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od wniosku.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 31 października 2013 r. Wójt Gminy K. wystąpił o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Starostą Powiatu N.

w przedmiocie ustalenia organu właściwego miejscowo do rozstrzygnięcia wniosku o zatrzymanie prawa jazdy dla dłużnika M. L. – J..

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pismem z dnia 28 maja 2013 r. Ośrodek Pomocy Społecznej w R. poinformował o przyznaniu świadczeń z funduszu alimentacyjnego dla osób uprawnionych, tj. K. J. i J. J. zam. R., ul. K. 91/4 na okres od 2013-05-01 do 2013-09-30 w kwocie po 300,00 zł. miesięcznie. Jednocześnie OPS w Radlinie zwrócił się do tutejszego Ośrodka z wnioskiem o podjęcie działań wobec dłużnika alimentacyjnego — M. L.-J. zamieszkałego pod adresem [...] K. 119. Do przedmiotowego wniosku dołączone zostało zaświadczenie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Nowym Sączu, J. J., ul. P. 15/2 o bezskutecznej egzekucji świadczeń alimentacyjnych, z którego wynika, że dłużnik alimentacyjny M. L.-J. zamieszkuje pod adresem K. 119. W związku z powyższym tut. Ośrodek podjął działania wobec Pana M. L.-J. określone w ustawie z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 1228).

Pismem z dnia 12 czerwca 2013 r. Pan M. L. – J. został wezwany do osobistego zgłoszenia się w tutejszym Ośrodku, celem przeprowadzenia wywiadu alimentacyjnego oraz złożenia oświadczenia majątkowego. Wezwanie zostało skutecznie doręczone pod adresem K. 119 w dniu 14 czerwca 2013. Z uwagi na fakt, że Pan M. L.-J. nie zgłosił się w wyznaczonym terminie na wywiad alimentacyjny i nie złożył oświadczenia o jego stanie majątkowym zostało z urzędu wszczęte postępowanie w sprawie uznania Pana M. L.-J. za dłużnika uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. W dniu 9 sierpnia 2013 r. została wydana decyzja o uznaniu Pana M. L.-J. za dłużnika uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych.

Starosta Powiatu N. uznał się za niewłaściwy miejscowo do załatwienia sprawy i pismem z dnia 23 września 2013 r. zwrócił do tutejszego Ośrodka wniosek o zatrzymanie prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu M. L. –J., celem przesłania do właściwego urzędu. Ponadto Starosta ustalił, iż w/w nie posiada żadnego zameldowania na terenie działania urzędu.

W dniu 10 października 2013 r. tutejszy organ ponownie przekazał wniosek do Starosty N. o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego.

Pismem z dnia 22 października 2013 r. Starosta N. po raz drugi zwrócił do tut. Ośrodka wniosek o zatrzymanie prawa jazdy w/w dłużnikowi, celem przesłania do właściwego urzędu. Starosta ustalił, że Pan M. L.-J. został wymeldowany z pobytu stałego 33-322 K. 119 w dniu 21.01.2008 i jest zameldowany pod adresem R. ul. K. 91/4.

W ocenie wnioskodawcy Ośrodka Pomocy Społecznej w K., realizującego zadania wynikające z ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów w zakresie podejmowania działań wobec dłużników alimentacyjnych zamieszkujących na terenie Gminy K. - organem właściwym miejscowo dla rozstrzygnięcia sprawy o zatrzymanie prawa jazdy jest uczestnik postępowania tj. Starosta N., a nie wnioskodawca.

W odpowiedzi na wniosek Starosta N. stwierdził, że nie jest właściwy w konkretnym przypadku do załatwienia wniosku o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego, o którym to organie mowa w art. 5 ust. 3b ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7, z późn. zm.). Z tego też powodu oraz z uwagi na trudności w ustaleniu organu właściwego (starosty) do załatwienia sprawy zatrzymania prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego, kierowany do Starosty N. wniosek w tej sprawie był dwukrotnie zwracany do Urzędu Gminy w K., który ma większe możliwości w ustaleniu organu właściwego prowadząc sprawy z zakresu ewidencji ludności. Starosta zważył, że w przedstawionym stanie faktycznym, tj. w sytuacji gdy dłużnik alimentacyjny nie zamieszkuje na terenie gminy K., powstają w ogóle wątpliwości co do właściwości Wójta Gminy K. w sprawie wydania decyzji o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, skoro zgodnie z art. 2 pkt 9 powołanej ustawy organem właściwym dłużnika jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dłużnika alimentacyjnego.

Starosta stwierdził, że w omawianej sprawie nie występuje spór pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego merytorycznie właściwymi do załatwiania (rozstrzygania) indywidualnych spraw określonego rodzaju, a więc w konkretnym przypadku spraw dotyczących zatrzymania prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego. Taki spór mógłby zaistnieć pomiędzy starostami, a więc organami rozstrzygającymi sprawy zatrzymania prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego, a nie pomiędzy starostą a wójtem gminy, który to organ nie tylko, że nie jest uprawniony do rozstrzygania tego rodzaju spraw, ale w takich sprawach występuje jako wnioskodawca.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4 p.p.s.a. sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość powstałe między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, jeżeli odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami jednostek rządowych.

Przez spory, o których mowa w przywołanym przepisie, należy rozumieć sytuacje, w których przynajmniej dwa organy administracji publicznej uważają się za właściwe w sprawie (spór pozytywny), względnie dochodzi między tymi organami do sporu negatywnego, tj. każdy z organów uważa się za niewłaściwy.

W niniejszej sprawie Wójt Gminy K. wystąpił o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Starostą Powiatu N. w przedmiocie ustalenia organu właściwego miejscowo do rozstrzygnięcia wniosku o zatrzymanie prawa jazdy dla dłużnika alimentacyjnego.

Wskazać należy, iż stosownie do treści art. 5 ust. 3 b ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7, z późn. zm.) jeżeli decyzja o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych stanie się ostateczna, organ właściwy dłużnika kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego, dołączając odpis tej decyzji, oraz składa wniosek o ściganie za przestępstwo określone w art. 209 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.2).

W takiej sytuacji należy stwierdzić, że Wójt Gminy K. nie jest uprawniony do rozstrzygania sprawy zatrzymania prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego, a występuje jedynie jako wnioskodawca, co wynika z powołanego art. 5 ust. 3 b ustawy. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. A zatem, w niniejszej sprawie nie można mówić o zaistnieniu sporu o właściwość.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

O zwrocie wpisu od wniosku orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.