Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 862/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 6, art 49 opar 1, art 61 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 15 września 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 15 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 marca 2010 r., VIII SA/Wa 85/10, o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w użytkowanym budynku postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 marca 2010 r., VIII SA/Wa 85/10, odmówił wstrzymania wykonania decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], w przedmiocie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w użytkowanym budynku.

W uzasadnieniu Sąd I. instancji podniósł, że ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.

M. P. w zażaleniu na powyższe postanowienie wniosła o jego uchylenie w całości i uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Zarzuciła naruszenie art.61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. 2002 nr 153, poz.1270 ze zm. dalej "P.p.s.a") przez błędne przyjęcie, że we wniosku nie wykazała zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; art.49 § 1 P.p.s.a. polegające na braku wezwania do uzupełnienia wniosku; art.6 P.p.s.a. polegające na braku udzielenia skarżącemu występującemu w sprawie bez profesjonalnego pełnomocnika potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych.

Ponadto skarżąca podniosła okoliczności dotyczące merytorycznego rozpoznania sprawy i załączyła kopię opinii technicznej dotyczącej stanu ściany nośnej wspólnej dla oficyn zlokalizowanych przy ul. Żeromskiego 3 i Żeromskiego 5 z kwietnia 2010 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art.61 § 3 P.p.s.a). Z konstrukcji tego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu tylko wówczas, gdy spełniona została ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, będące efektem wykonania aktu lub czynności. Powołany przepis ma charakter uznaniowy (sąd może) i stanowi wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy.

Analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że skarżąca nie wykazała niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody ani trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji.

Podnieść również należy, że obowiązek informowania przez Sąd stron postępowania o czynnościach procesowych i skutkach prawnych tych czynności (art.6 P.p.s.a.) nie obejmuje pouczania o sposobie argumentacji wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd nie jest zobowiązany do szczegółowego instruowania strony co do wszelkich możliwych zachowań (por. wyrok SN z dnia 13 lipca 2000r. II UKN 639/99, OSNAPiUS 2002, nr 3, poz.78).

Natomiast art.49 § 1 P.p.s.a. znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy wskutek niezachowania warunków formalnych pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu, co nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie.

Rozpoznanie okoliczności podniesionych w zażaleniu dotyczących merytorycznego rozpoznania sprawy w niniejszym postępowaniu prowadziłoby w istocie do badania zasadności skargi, co przy rozstrzyganiu o wstrzymaniu wykonania jest niedopuszczalne. Sąd nie może wnikać w meritum sprawy.

Oddalenie zażalenia nie pozbawia strony prawa do złożenia powtórnego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia