Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 768/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-02-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K.-K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Skarżąca A. K.-K. wniosła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej w wysokości 562.500,00 zł związanej z samowolną budową stawów rybnych położonych w miejscowości K., gm. L. K.

Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 768/08 tut. Sąd zawiesił postępowanie sądowe, albowiem uznał, iż w - przedmiotowej sprawie zaistniały okoliczności, które uprawniają pogląd, iż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (sygn. akt P 64/07).

Następnie pismem z dnia 10 lutego 2009 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia podając, iż zapłacenie opłaty legalizacyjnej w kwocie 562,500.00 zł doprowadziłoby do upadku jej przedsiębiorstwa przynosząc tym samym nieodwracalne zmiany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek jest uzasadniony.

Przystępując do rozpoznania wniosku, w pierwszej kolejności stwierdzić trzeba, że w świetle art. 127 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd może się do niego ustosunkować, mimo iż postępowanie w sprawie zostało zawieszone. Wprawdzie bowiem podczas zawieszenia sąd nie podejmuje żadnych czynności, z wyjątkiem jednak m.in. tych, które mają na celu wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Przedmiotowy wniosek bezspornie odnosi się do tych czynności sądu.

Przechodząc do oceny przedmiotowego wniosku wskazać należy, iż przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu zawiera art. 61 § 3 p.p.s.a. zaliczając do nich niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – będące wynikiem wykonania zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu, powyższe przesłanki zostały w niniejszej sprawie spełnione. Wskazać, należy, iż w orzecznictwie przyjmuje się, że szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.).

Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

W kontekście powyższych uwag, zdaniem Sądu, skoro przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie nakładające opłatę legalizacyjną w znacznej wysokości, należy podzielić stanowisko skarżącej, iż uiszczenie opłaty we wskazanej kwocie - 562.500,00 zł, może spowodować znaczną dla niej szkodę, a nawet doprowadzić do konieczności zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej, co wywołałaby trudne do odwrócenia skutki.

W związku z tym należy uznać, że skarżąca na tym etapie postępowania uprawdopodobniła okoliczności, z których wynika zaistnienie przesłanek określonych w powołanym wyżej przepisie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 w zw. z art. 127 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji