Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 686/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2007-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 273 par. 2, art. 280 par. 1, art. 232 par. 1 ust. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym skargi E. i K. M. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 października 2005r. w sprawie sygn. akt II SA/Gd.2790/02 w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia 1/odrzucić skargę 2/ zwrócić solidarnie skarżącym E. M. i K. M. kwotę 125 zł/ sto dwadzieścia pięć złotych/ tytułem połowy uiszczonego wpisu.


UZASADNIENIE

E. i K. M. wnieśli skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 października 2005r. w sprawie o sygn. akt II SA/Gd. 2790/02, jego zmianę i uchylenie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 października 2002r oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 sierpnia 2002r.

Jako podstawę prawną wniesionej skargi skarżący podali przepis art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270/.

Ponadto w skardze skarżący wnieśli o dopuszczenie dowodów z decyzji powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 sierpnia 2006r. nr [...], postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 sierpnia 2006r. nr [...], załącznika nr 3 do wypisu z planu miejscowego ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy oraz dowodu z przesłuchania stron.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że powołanym w skardze wyrokiem Sąd oddalił skargę E. i K. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą rozbiórkę samowolnie wybudowanego domku letniskowego położonego na działce nr [...] w G.. Jak wskazano Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie o błędne ustalenie , że posadowienie obiektu skarżących narusza ustalenia obowiązującego w dacie orzekania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd uznał bowiem , że na terenie oznaczonym [...] i obejmującym działkę [...] nie ma wyodrębnionego "zespołu" domków letniskowych, a tym samym obiekt letniskowy skarżących należy do "rozproszonych dzikich domków". Takie ustalenie jest sprzeczne ze stanem faktycznym, czego dowodzi powołana wyżej w skardze decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 sierpnia 2006r. W decyzji tej organ ustalił na podstawie zał. Nr 3 do wypisu z dnia 16 maja 2001r. nr [...] z planu miejscowego ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy, że domek letniskowy położony na działce nr [...] należący do Państwa S. jest usytuowany wewnątrz obszaru oznaczonego na rysunku miejscowego planu kolorem pomarańczowym czyli jego lokalizacja "podlegała przewidywanej w planie adaptacji".

Powyższa decyzja , jak podniesiono w skardze , wskazuje, że domek letniskowy należący do skarżących również podlegał adaptacji, ponieważ znajduje się obok domku Państwa S., wewnątrz obszaru oznaczonego na rysunku miejscowego planu kolorem pomarańczowym.

Powołując się na powyższe skarżący podali, że w tej sytuacji zachodzi wymieniona w art. 273 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. podstawa wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2005r. Skarżący podali, że o decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 sierpnia 2006r dowiedzieli się w dniu 25 sierpnia 2006r., a zatem trzymiesięczny termin do wniesienia skargi został zachowany.

Rozpoznając skargę o wznowienie postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z powołanym w skardze przepisem art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Zgodnie natomiast z art. 280 § 1 w/wym. ustawy sąd bada na posiedzeniu niejawnym , czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd odrzuci wniosek, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

W okolicznościach niniejszej sprawy wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 6 października 2005r oddalona została skarga E. M. i K. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 października 2002. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego powołaną decyzją z dnia 4 października 2002r. utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji nakazujące E. i K. M. rozebranie samowolnie wybudowanego na działce nr [...] w G. obiektu budowlanego pełniącego funkcję letniskową. Wyrok Sądu uprawomocnił się 16 grudnia 2005r.

W dniu 5 listopada 2006r skarżący złożyli wyżej przedstawioną skargę o wznowienie postępowania sądowego.

Sąd uznał , że skarga podlega odrzuceniu z uwagi na brak ustawowej podstawy wznowienia.

Wskazać należy, że , że Sąd w pierwszej kolejności bada skargę pod względem formalnym. Zatem Sąd bada czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Podkreślić należy, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza , że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga , jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu.

Taki stan faktyczny i prawny zaistniał w rozpatrywanej sprawie. Skarżący wprawdzie podali w skardze podstawę wznowienia określoną w art. 273 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , jednakże podstawa ta w sprawie nie zachodzi. Zgodnie z przepisem art. 273 § 2 ustawy wykrycie okoliczności faktycznych i środków dowodowych, o którym mowa w tym przepisie odnosi się do okoliczności i środków dowodowych , nieujawnionych w poprzednim postępowaniu i wówczas nieujawnialnych z tego powodu, że nie były stronom znane. Z drugiej strony środek dowodowy, w świetle cyt. przepisu art. 273 § 2 ustawy , który powstał po uprawomocnieniu się wyroku nie stanowi podstawy wznowienia w świetle tego przepisu.

W okolicznościach niniejszej sprawy nie ujawniły się żadne nowe okoliczności lub dowody, których strona nie mogła powołać w trakcie postępowania zakończonego wyrokiem tut. Sądu z dnia 6 października 2005r. Wręcz przeciwnie skarżący powołują się na te okoliczności i dowody, które znana były już w trakcie postępowania W skardze strona zaoferowała przeprowadzenie dowodu planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego gminy, który to dowód był znany w trakcie wcześniejszego postępowania przez organami administracji i przed sądem. Natomiast powoływane decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczą innej sprawy administracyjnej, a nadto zostały wydane po uprawomocnieniu się wyroku w rozpoznawanej sprawie. Jeżeli dokument jako środek dowodowy powstał po wydaniu orzeczenia przez sąd administracyjny, nie stanowi to wówczas podstawy wznowienia podstępowania przewidzianej w art. 273 § 2 powoływanej ustawy.

W tym stanie rzeczy skoro skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, Sąd działając na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił. Z powyższej przyczyny nie mógł podlegać rozpoznaniu wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji zaskarżonej do tut. Sądu, w stosunku do której uprawomocnił się wyrok oddalający skargę.

Nadto działając na podstawie art. 232 § 1 ust. 2 cyt. ustawy Sąd postanowił zwrócić skarżącym kwotę 125zł tytułem połowy uiszczonego wpisu.