Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 6/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2020-08-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek rolny
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 4 ust. 1, art. 6a ust. 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1892
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym.
article: art. 21
journal: Dz.U. 2019 poz 725
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Koziński (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Protokolant: st. asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi W. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku rolnego na rok 2019 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi M. Z. kwotę 60,- (sześćdziesiąt) złotych plus należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...]., którą ustalono W.F. (dalej: "skarżący") podatek rolny na rok 2019.

Organ odwoławczy wskazał, iż Wójt Gminy B. wymienioną wyżej decyzją z dnia [...] ustalił skarżącemu podatek rolny na rok 2019 w kwocie 24,00 zł, przyjmując do opodatkowania nieruchomość położoną w miejscowości S. (działka nr [...]) o pow. 0,0900 ha fiz. ze stawką podatku 271,80 zł/ha.

Po przytoczeniu treści przepisów art. 1, art. 3 ust. 1 i 2, art. 6a ust. 5 i 6 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2019 r., poz. 1256 ze zm.) oraz art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) organ odwoławczy podkreślił, że W. F. nabył prawo własności działki gruntu oznaczonej w ewidencji gruntów wsi S. jako działka nr 112/2 o pow. 0.09 ha, wraz ze znajdującymi się na niej budynkami (działka siedliskowa) na podstawie decyzji Nr [...] Naczelnika Gminy B. z dnia [...] listopada 1989 r. Dla ww. nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta Nr [...] przez Sąd Rejonowy w T., V Wydział Ksiąg Wieczystych. W dziale II księgi wieczystej jako właściciel ww. nieruchomości figuruje skarżący. W związku z tym, że w odwołaniu od decyzji Wójta Gminy B. skarżący zarzucał, iż bezpodstawnie został uznany za podatnika, bowiem z działki korzysta D.M., organ podatkowy I instancji przeprowadził stosowne postępowanie, aby wyjaśnić czy inna osoba jest posiadaczem samoistnym przedmiotowej nieruchomości.

D.M. przesłuchany jako świadek zeznał, iż jest sąsiadem nieruchomości położonej w S., oznaczonej nr działki [...]. Nie uprawia, ani nie użytkuje tej działki, nie sieje na niej żadnych roślin. Sam nie posiada gruntów i nie uprawia ziemi. Nie ma i nie przetrzymuje na ww. działce żadnych maszyn rolniczych. Zeznał, że na przedmiotowej działce nikt nic nie robi, działka ta jest zarośnięta krzakami i drzewami.

W dniu 28 czerwca 2019 r. pracownicy organu podatkowego przeprowadzili oględziny ww. nieruchomości i ustalono, że działka jest zarośnięta (zadrzewiona, zakrzewiona). Znajdują się na niej pozostałości budynków. Nie widać śladów użytkowania, co potwierdza załączona do protokołu oględzin dokumentacja fotograficzna.

W związku z tym organy podatkowe uznały, iż nie ma innej osoby, która byłaby posiadaczem samoistnym ww. nieruchomości, a tym samym nie można uznać, iż na innej osobie, niż właściciel, ciąży obowiązek podatkowy. Stwierdzono następnie, że kwestia określenia podatnika jest ściśle unormowana w przepisach ustawy o podatku rolnym i poza wyjątkami wskazanymi w art. 3 ust. 2-4 tej ustawy, podatnikiem, na którym ciąży obowiązek podatkowy w podatku rolnym, jest właściciel gruntów.

Organ odwoławczy wyjaśniła także, iż bez wpływu na prawidłowość podjętego przez organ podatkowy pierwszej instancji rozstrzygnięcia pozostaje brak przeprowadzenia "konfrontacji" zeznań osób, które miałyby użytkować działkę położoną w S. (przeprowadzone oględziny, jak i zeznania świadka wskazują, iż działka od kilku lat nie jest przez nikogo użytkowana).

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi W. F. nie przedstawił żadnych zarzutów w zakresie naruszenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. prawa procesowego lub materialnego. Skarżący uważa, iż organ podatkowy przy wymiarze podatku powinien uwzględnić fakt naruszenia granic przedmiotowej działki przez sąsiadów oraz ewentualne zasiewy na działce nr 198/1, a także fakt zaboru mienia (cegły dziurawki, kręgu betonowego) z działki będącej jego własnością.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał wniesioną skargę za niezasadną.

Skarżący nie kwestionuje powierzchni gruntów podlegających opodatkowaniu podatkiem rolnym, ani stawki podatku. Nie zarzuca też organom podatkowym naruszenia przepisów, które były podstawą wydania zaskarżonej decyzji.

Z akt sprawy wynika, że Wójt Gminy B. decyzją z dnia [...] ustalił skarżącemu podatek rolny na rok 2019 w kwocie 24,00 zł, przyjmując do opodatkowania nieruchomość położoną w miejscowości S. (działka nr [...]) o pow. 0,0900 ha fiz.

Wydanie takiej decyzji jest zgodne z art. 6a ust. 6 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym, który stanowi, że podatek rolny na rok podatkowy od osób fizycznych ustala, w drodze decyzji, organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia gruntów. Podatek jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego w terminach do dnia 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego.

Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza (art. 1 ustawy o podatku rolnym). Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi: dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego; dla pozostałych gruntów - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków (art. 4 ust. 1 ustawy o podatku rolnym).

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne podstawę wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. W związku z tym należy przyjąć, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach podatkowych i dane zawarte w tej ewidencji mają decydujące znaczenie dla opodatkowania gruntów rolnych i budynków. Organ podatkowy nie ma możliwości przyjęcia za podstawę opodatkowania innych danych, niż te wykazane w ewidencji gruntów i budynków.

Skarżący nie kwestionuje danych z ewidencji gruntów i budynków. W aktach sprawy znajduje się wyciąg tej ewidencji prowadzonej przez Starostę Powiatu T. z dnia 28 marca 2019 r., z której wynika, że W. F. jest właścicielem działki rolnej nr 112/2 o pow. 0,0900 ha, Jedn. rej.: G. 81. W zakresie ustalenia podatku rolnego organ podatkowy musiał zatem uwzględnić dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostwo Powiatowe w T. Dla opodatkowania tej nieruchomości nie miały znaczenia okoliczności wskazywane przez skarżącego – fakt naruszenia granic przedmiotowej działki przez sąsiadów, a także rzekomy zabór mienia ruchomego w postaci cegły dziurawki i kręgu betonowego.

Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), należało skargę oddalić.

k.ż.