Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 484/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6016 Ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 26 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1340
law: Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), sędzia WSA Tomasz Stawecki, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w W. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] grudnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie nakazu wykonania obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej skargę oddala


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VIISA/Wa 484/16

UZASADNIENIE

Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej [...] decyzją z dnia [...] października 2015 r., na podstawie art. 26 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 1340 z późn. zm.) oraz art. 104, art. 107 § 1 i 3 Kodeksu Postępowania Administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), w związku z uchybieniami naruszającymi przepisy przeciwpożarowe, w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. B. w W., nakazał Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. w terminie do 31.03.2016 r.:

1. zapewnić do ww. budynku drogę pożarową o utwardzonej nawierzchni, umożliwiającą dojazd o każdej porze roku pojazdów jednostek ochrony przeciwpożarowej, która zgodnie z wymaganiami przepisów powinna przebiegać wzdłuż dłuższego boku budynku, przy czym bliższa krawędź drogi pożarowej musi być oddalona od ściany budynku o 5-15 m. Jednocześnie wskazał, że w przypadkach uzasadnionych warunkami lokalnymi, w szczególności architektonicznymi, droga pożarowa może być poprowadzona w taki sposób aby był zapewniony dostęp do 30% obwodu zewnętrznego, przy jego rozpiętości (największej szerokości) do 60 m, przy czym bliższa krawędź drogi pożarowej powinna być oddalona od ściany budynku o 5-15 m, a pomiędzy tą drogą i ścianą budynku nie mogą występować stałe elementy zagospodarowania terenu lub drzewa 6 wysokości przekraczającej 3 m, uniemożliwiające dostęp do elewacji budynku za pomocą drabin mechanicznych.

2. mieć szerokość co najmniej 4 m a jej nachylenie podłużne nie może przekraczać 5% na całej długości wzdłuż budynku oraz na odcinkach 10 m od budynku, zapewniających dojazd i wyjazd;

3. mieć nachylenie podłużne nie większe niż 5%, na całej długości budynku, oraz na odcinkach o długości 10 m od tych miejsc, zapewniając dojazd i wyjazd.

Alternatywnie w stosunku do wymagań określonych w punktach 1, 2 oraz 3 w budynku na każdej kondygnacji powyżej trzeciej nadziemnej, w każdej klatce schodowej zastosować okno dla ekip ratowniczych które: umożliwia dostęp dla ekip ratowniczych z zewnątrz przez otwór o dolnej krawędzi położonej nie wyżej niż 90 cm nad poziomem posadzki oraz o wysokości i szerokości co najmniej 110 cm i 60 cm, lub zapewnić od klatek schodowych dojście do takiego okna poziomą drogą ewakuacyjną o długości nie większej niż 50 m, jest oznakowane od wewnątrz znakiem bezpieczeństwa "nie zastawiać", a z zewnątrz znakiem bezpieczeństwa odpowiednim do sposobu, w jaki można dostęp do wnętrza budynku, zgodnie z Polską Normą dotyczącą znaków bezpieczeństwa, ponadto:

- droga pożarowa o szerokości co najmniej 4 m, powinna być doprowadzona do budynku tak, że jej najbliższa krawędź jest oddalona o 5 - 10 m od rzutu pionowego na poziom terenu każdego z okien, o których mowa powyżej, a pomiędzy tą drogą i wymienionymi oknami nie występują stałe elementy zagospodarowania terenu lub drzewa o wysokości 3 m, uniemożliwiające dostęp do elewacji budynku za pomocą podnośników i drabin mechanicznych.

4. mieć połączenie z budynkiem utwardzonym dojściem o szerokości minimalnej 1,5 m i długości nie większej niż 50 m, tych wyjść ewakuacyjnych z obiektu budowlanego, poprzez które jest możliwy dostęp, bezpośrednio lub drogami ewakuacyjnymi, do każdej strefy pożarowej.

5. zapewniać przejazd bez cofania lub być zakończona placem manewrowym o wymiarach 20 x 20 m, względnie zapewniać inne rozwiązanie umożliwiające zawrócenie pojazdu, z dopuszczeniem wykonania odcinka drogi pożarowej o długości nie większej niż 15 m, z którego wyjazd jest możliwy jedynie przez cofanie pojazdu,

6. umożliwiać przejazd pojazdów o nacisku osi na nawierzchnię jezdni co najmniej 100 kN (kiloniutonów);

7. mieć najmniejszy promień zewnętrznego łuku drogi co najmniej 11 m. przypadku braku możliwości spełnienia powyższych wymagań, ze względów terenowych, formalno - prawnych bądź w innych szczególnie uzasadnionych przypadkach, należy uzgodnić z właściwym miejscowo Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej rozwiązania zamiennych, które zapewnią nie pogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej obiektu.

Jako podstawę prawną wskazał: § 12 ust. 1 pkt 2, ust. 2, 3, 4, 6, 8, 9, 10, 11 oraz § 13 ust. 1, 2 i 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. nr 124, poz. 1030) oraz art. 4 ust 1 pkt 5 z dnia 24 sierpnia 1991 r, o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 178, poz. 1380).

W uzasadnieniu organ podał, że podczas czynności kontrolno- rozpoznawczych stwierdzono, że przedmiotowy budynek jest budynkiem mieszkalnym (zakwalifikowanym do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV). W zakresie wysokości budynek kwalifikuje się do grupy budynków średniowysokich - SW (9 kondygnacji nadziemnych). Właścicielem budynku i terenu przyległego jest Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w W., tym samym spółdzielnia jest odpowiedzialna za stan bezpieczeństwa pożarowego w budynku. W trakcie kontroli stwierdzono, że:

- wzdłuż części wschodniego dłuższego boku występuje ciąg pieszo-jezdny o szerokości ok. 4 m. Wskazany ciąg zakończony w sposób nie zapewniający możliwości zawrócenia samochodów pożarniczych bez konieczności cofania na odcinku powyżej 15 m,

- po zachodniej stronie budynku występuje na części dłuższego boku jezdnia o szerokości min. 4 m -brak możliwości dojazdu do tej drogi - od północnej strony występuje chodnik o szerokości ok. 2 m.

- po stronie zachodniej budynku układ pieszo-jezdny nie zapewnia możliwości zawracania bez konieczności cofania na odcinku powyżej. 15 m. - dodatkowo brak informacji na temat zapewnienia przez ww. chodnik nośności co najmniej 100kN/oś.

Ponadto w dniu 21 lipca 2015 r. przeprowadzono rozpoznanie operacyjne podczas którego stwierdzono, że nie ma możliwości prowadzenia skutecznych działań ratowniczo-gaśniczych przy ul. B. i [...], bez względu na porę roku. Główną przyczyną jest brak dróg pożarowych spełniających wymagania obowiązujących przepisów przeciwpożarowych, brak miejsc dla manewrowania pojazdami pożarniczymi oraz możliwość zastawienia istniejących dróg dojazdowych przez zaparkowane samochody.

Istniejący układ dróg do budynku mieszkalnego przy ul. B. nie spełnia wymagań stawianych drogom pożarowym zgodnie z obowiązującymi przepisami przeciwpożarowymi ze względu na brak zachowania przebiegu drogi pożarowej wzdłuż dłuższego boku budynku lub alternatywnie zapewnienie dostępu do co najmniej 30 % jego obwodu zewnętrznego oraz brak zapewnienia minimalnej szerokości drogi pożarowej wynoszącej co najmniej 4 m.

Przepis art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 178, poz. 1380 z późn. zm.) nakłada na właściciela budynku obowiązek jego przygotowania do prowadzenia akcji ratowniczej, w tym zapewnienia drogi pożarowej. Wskazane rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. precyzuje, że do budynku średniowysokiego zawierającego strefę pożarową zakwalifikowaną do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV należy doprowadzić drogę pożarową o utwardzonej nawierzchni, umożliwiającą dojazd o każdej porze roku pojazdów jednostek ochrony przeciwpożarowej.

Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" złożyła odwołanie od ww. decyzji wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowanie pierwszej instancji ewentualnie uchylenie w części określającej termin wykonania obowiązków w niej określonych.

Spółdzielnia zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 7, 77 § 1 k.p.a. w zw. z § 12 ust. 1 pkt 2, ust. 2, 3, 4, 6, 8, 9, 10, 11 oraz § 13 ust. 1, 2, i 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 roku w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych oraz art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 roku o ochronie przeciwpożarowej a także naruszenie art. 8 i 11 k.p.a.

Podniosła, iż w jej ocenie stan faktyczny sprawy nie został wyjaśniony w sposób wystarczający. Organ administracji publicznej nie podjął wszelkich niezbędnych kroków służących do dokładnego jego wyjaśnienia. Nadto Spółdzielnia zwróciła uwagę na wysoki koszt nakazanych obowiązków oraz czas potrzebny na zlecenie ich wykonania profesjonalnemu podmiotowi.

Wskazany w decyzji termin wykonania obowiązków jest niemożliwy do dotrzymania, decyzja powinna zostać uznana za nieważną na podstawie art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a., skoro jest niewykonalna w dacie jej wydania.

[...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., w związku z art. 27 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 roku o Państwowej Straży Pożarnej ( Dz. U. z 2013r., poz. 1340 z późn. zm.), po rozpoznaniu odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W., od decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] października 2015 r. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że pismem z dnia 9 czerwca 2015 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w W. poinformowała [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej o zagrodzeniu drogi dojazdowo-wyjazdowej do części nieruchomości przy ul. B. i [...] w W., co w ocenie informującej uniemożliwiało dojazd do części północno-zachodniej budynku. Spółdzielnia wniosła o szybką interwencję i przywrócenie możliwości korzystania z drogi dojazdowej do budynku przy ul. B. i [...] w W.

[...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej przekazał według właściwości - Komendantowi Miejskiemu Państwowej Straży Pożarnej [...], pismo Spółdzielni w sprawie dojazdu do budynku wielorodzinnego przy ul. B. i [...] w W.

W dniu 13 lipca 2015 r. upoważniony przedstawiciel Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...], przeprowadził czynności kontrolno-rozpoznawcze w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, przy ul. B. w W.

Podczas kontroli stwierdzono, iż przedmiotowy budynek (kategoria zagrożenia ludzi ZL IV) posiada 9 kondygnacji nadziemnych i jest zaliczany do kategorii średniowysoki (SW). Od strony południowo- zachodniej przylega on do budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. B. w W. Właścicielem obiektu jest Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w W.

Wzdłuż części wschodniego dłuższego boku występuje ciąg pieszo-jezdny o szerokości ok. 4 m. Wskazany ciąg zakończony jest ślepo - bez możliwości zawrócenia samochodów pożarniczych bez konieczności cofania na odcinku powyżej 15 metrów. Po zachodniej stronie budynku występuje na części dłuższego boku jezdnia o szerokości min. 4 m. W dniu sporządzania protokołu stwierdzono brak możliwości dojazdu do tej drogi. Od północnej strony znajdował się chodnik o szerokości ok. 2 m. Po stronie zachodniej budynku układ pieszo-jezdny nie zapewniał możliwości zawracania bez konieczności cofania na odcinków pow. 15 m. W toku oględzin stwierdzono, że do przedmiotowego budynku nie zapewniono drogi pożarowej wzdłuż dłuższego jego boku. Nie zapewniono też drogi pożarowej do co najmniej 30% obwodu zewnętrznego budynku.

Na sąsiedniej działce (dz. nr ew. [...] z obrębu [...]) prowadzona była budowa pawilonu handlowego L. Dojazd do w/w drogi znajdującej się po zachodniej stronie budynku oceniono jako znacznie ograniczony. Wskazano, iż droga zakończona jest od północnej strony chodnikiem o szerokości ok. 2 m., co uniemożliwia przejazd samochodom pożarniczym.

Jednocześnie organ I instancji przeprowadził rozpoznanie operacyjne, w trakcie którego dokonał oceny dojazdu pożarowego do budynku wielorodzinnego, zlokalizowanego przy ul. B. i [...] w W. W wyniku rozpoznania stwierdzono utrudnienia w dojeździe pożarowym uniemożliwiającym podjęcie skutecznych działań ratowniczo-gaśniczych.

W czasie rozpoznania stwierdzono, że najdogodniejszy dojazd do budynków mieszkalnych przy ul. B. i [...] znajduje się do ul. U. oraz ul. B., z zastrzeżeniem, że dojazd od ulicy B.utrudniają prace budowlane prowadzone na sąsiedniej działce (budowa marketu L.). Stwierdzono również, że drzewostan znajdujący się pomiędzy budynkami, a drogami dojazdowymi przekracza wysokość 3 m. oraz zajmuje pas zieleni o szerokości ok. 10 m. od ściany budynków.

Stwierdzono brak dróg pożarowych spełniających wymagania obowiązujących przepisów przeciwpożarowych, brak miejsc dla manewrowania pojazdami pożarniczymi oraz możliwość zastawienia istniejących dróg dojazdowych przez zaparkowane samochody.

W oparciu o powyższe ustalenia Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej [...] w dniu [...] października 2015 r. wydał decyzję w której nakazał Spółdzielni Mieszkaniowej [...] wykonanie obowiązku w postaci: zapewnienia do budynku drogi pożarowej o utwardzonej nawierzchni, umożliwiającej dojazd o każdej porze roku pojazdów jednostek ochrony przeciwpożarowej. W przypadku braku możliwości spełnienia powyższych wymagań, ze względów terenowych, formalno-prawnych bądź w innych należało uzgodnić z [...] Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej rozwiązania zamienne, które zapewnią niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej tego obiektu.

W tym kontekście [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wskazał, że zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej, w razie stwierdzenia naruszenia przepisów przeciwpożarowych, organ uprawniony jest w drodze decyzji administracyjnej do nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie. Jednocześnie na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy o ochronie przeciwpożarowej, odpowiedzialność za realizację obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej, ponosi właściciel budynku, obiektu budowlanego lub terenu.

Obowiązek określony w decyzji jest obowiązkiem samoistnym, wynikającym z przepisu § 12 i § 13 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 roku w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. Nr 124, poz. 1030) w związku z powyższym za bezzasadny uznał zarzut naruszenia wskazanych przez skarżącą przepisów. Ustalony stan faktyczny obligował do zastosowania przepisów w/w rozporządzenia, a w konsekwencji wydania decyzji nakazujących usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

Kwalifikacji budynku do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV dokonano zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi. Zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych, drogę pożarową o utwardzonej nawierzchni, umożliwiającą dojazd pojazdów jednostek ochrony przeciwpożarowej do obiektu budowlanego o każdej porze roku, należy doprowadzić do: budynku należącego do grupy wysokości: średniowysoki, wysoki lub wysokościowy, zawierającego strefę pożarową zakwalifikowaną do kategorii zagrożenia ludzi ZL III, ZL IV lub ZL V. Obiekt został zakwalifikowany jako budynek średniowysoki tym samym organ I instancji zastosował właściwie przepisy.

Organ odwoławczy zauważył, że postępowania administracyjne zainicjowane zostało przez samą stronę, co oznacza, iż posiadała wiedzę o nieprawidłowościach w zakresie zapewnienia drogi pożarowej do budynku. Odnosząc się do zarzutu zbyt krótkiego terminu wykonania nałożonego decyzją obowiązku, to strona nie wskazała konkretnego terminu realizacji nałożonego obowiązku, co zdaniem organu uniemożliwia zajecie stanowiska w sprawie zmiany terminu realizacji obowiązku. Stronna powinna wystąpić do organu o zmianę terminu wykonania decyzji uzasadniając tę zmianę szczegółowym harmonogramem przedsięwzięć zmierzających do realizacji obowiązku.

Organ nie podzielił twierdzenia, iż obowiązek określony w decyzji ma charakter trwale niewykonalny. Niewykonalność faktyczna decyzji, to trwała niemożność jej wykonania z pozaprawnych przyczyn obiektywnych o charakterze nieusuwalnym (wyrok NSA z dnia 18 października 201 lr., sygn. akt II GSK 1089/10, CBOSA). Nadto w decyzji organ wskazał na możliwość zastosowania alternatywnego rozwiązania mając na uwadze zarówno interes społeczny, jak i słuszny interes strony.

Inicjatywa zastosowania rozwiązań zamiennych powinna wyjść od adresata nakazu, którzy zobowiązany jest do zapewnienia zabezpieczenia przeciwpożarowego budynku pozostającego w jego zarządzie (wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 stycznia 2011 r., VII SA/Wa 2135/10).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] grudnia 2015 r., utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] października 2015 roku, wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w W.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1) art. 107 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie;

2) art. 7, 77, 80, 136 k.p.a. poprzez niedokładne ustalenie stanu faktycznego sprawy,

3) art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej poprzez nieprawidłowe - niewykonalne określenie terminu, w którym nakazano usunąć stwierdzone uchybienia;

Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] października 2015 r.

W uzasadnieniu skargi wskazano na niewykonalność decyzji w związku z nierealnym terminem jej wykonania. Podniesiono, że z uwagi na zimowe warunki atmosferyczne, szeregu prac o charakterze budowlano-remontowym nie można wykonać. Zatem nałożenie obowiązku wykonania prac budowlanych do 31 marca 2016 r. czyni decyzję niewykonalną.

Termin, powinien być ustalony w sposób racjonalny, powinien uwzględniać zarówno zakres prac jak i porę roku, warunki atmosferyczne, stopień zagrożenia pożarowego.

Nadto wskazano, że decyzja wydana na podstawie do art. 26 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej powinna precyzyjnie określać nałożone na stronę obowiązki. Przedmiotowa decyzja jest wadliwa, gdyż nie określa dokładnie przebiegu drogi ani jej parametrów. Ogranicza się do ogólnego nakazania doprowadzenia drogi pożarowej do zgodności z przepisami bez wskazania jak dokładnie droga ta ma być urządzona.

Choć słusznie organ II instancji uznał, iż inicjatywa zastosowania rozwiązań zamiennych powinna wyjść od adresata nakazu, to zabrakło stosownego pouczenia strony o możliwości złożenia wniosku o nakazanie rozwiązania zastępczego.

[...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie jest zasadna.

Należy podkreślić, że Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w W. pismem z dnia 9 czerwca 2015 r. poinformowała [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej o zagrodzeniu drogi dojazdowo-wyjazdowej do części nieruchomości przy ul. B. i [...] w W., co w ocenie informującej uniemożliwiało dojazd do części północno-zachodniej budynku. Spółdzielnia domagała się szybkiej interwencji i przywrócenia możliwości korzystania z drogi dojazdowej do budynku przy ul. B. i [...] w W.

Podczas kontroli przedstawicieli organu straży pożarnej w dniu 13 lipca 2015 stwierdzono, iż przedmiotowy budynek klasyfikowany jest jako budynek mieszkalny kategorii zagrożenia ludzi ZL IV, posiada 9 kondygnacji nadziemnych z racji czego traktowany jako budynek średniowysoki. Przedmiotowy budynek przu ul. B. w W. od strony południowo-zachodniej przylega do budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. B. Właścicielem tych budynków jest Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w W.

W wyniku czynności kontroIno-rozpoznawczych stwierdzono, że wzdłuż części wschodniego dłuższego boku występuje ciąg pieszo-jezdny o szerokości ok. 4 m. Wskazany ciąg zakończony jest ślepo - bez możliwości zawrócenia samochodów pożarniczych. Po zachodniej stronie budynku występuje na części dłuższego boku jezdnia o szerokości min. 4 m. Na dzień sporządzania protokołu stwierdzono brak możliwości dojazdu do tej drogi. Od północnej strony znajdował się chodnik o szerokości ok. 2 m. Po stronie zachodniej budynku układ pieszo-jezdny nie zapewniał możliwości zawracania bez konieczności cofania na odcinków pow. 15 m.

Po prowadzonych oględzinach stwierdzono, że do przedmiotowego budynku nie zapewniono drogi pożarowej wzdłuż dłuższego jego boku, a także nie zapewniono drogi pożarowej do co najmniej 30% obwodu zewnętrznego budynku.

Na sąsiedniej działce (nr ew. [...] z obrębu [...]) prowadzona była budowa pawilonu handlowego L.

Stwierdzono, że najdogodniejszy dojazd do budynków mieszkalnych przy ul. B. i [...] znajduje się do ul. U. oraz ul. B., z zastrzeżeniem, że dojazd od ulicy B. utrudniają prace budowlane prowadzone na sąsiedniej działce (budowa marketu L.). Stwierdzono również, że drzewostan znajdujący się pomiędzy budynkami, a drogami dojazdowymi przekracza wysokość 3 m. oraz zajmuje pas zieleni o szerokości ok. 10 m. od ściany budynków.

W ocenie organu brak drogi pożarowej do budynku spełniającej wymagania obowiązujących przepisów, może przyczynić się do ograniczenia lub uniemożliwienia prowadzenia działań ratowniczo-gaśniczych.

W kontekście takich ustaleń organu należy stwierdzić , że zgodnie art. 26 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 1340 z późn. zm.) Komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej, w razie stwierdzenia naruszenia przepisów przeciwpożarowych, uprawniony był w drodze decyzji administracyjnej do nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie.

Stosowanie do art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 178, poz. 1380 z późn. zm.), odpowiedzialność za realizację obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej, w tym dotyczących zapewnienia osobom przebywającym w budynku, obiekcie budowlanym lub na terenie, bezpieczeństwo i możliwość ewakuacji oraz przygotowania budynku, obiektu budowlanego lub terenu do prowadzenia akcji ratowniczej, ponosi właściciel tego budynku, obiektu budowlanego lub terenu.

Obowiązek określony w decyzji jest obowiązkiem samoistnym, wynikającym z treści przepisu § 12 i § 13 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 roku w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. Nr 124, poz. 1030), w związku z powyższym bezzasadny był zarzut naruszenia wskazanych przez stronę skarżącą przepisów. Ustalony stan faktyczny obligował do zastosowania przepisów ww. rozporządzenia, a w konsekwencji wydania decyzji nakazujących usunięcie stwierdzonych w trakcie czynności kontrolno-rozpoznawczych nieprawidłowości.

Zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 roku w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych, drogę pożarową o utwardzonej nawierzchni, umożliwiającą dojazd pojazdów jednostek ochrony przeciwpożarowej do obiektu budowlanego o każdej porze roku, należy doprowadzić do: budynku należącego do grupy wysokości: średniowysoki, wysoki lub wysokościowy, zawierający strefę pożarową i zakwalifikowany do kategorii zagrożenia ludzi ZL III, ZL IV lub ZL V.

Rozstrzygając o legalności i zasadności zaskarżonej decyzji należy mieć na uwadze cel jakiemu służą powołane przepisy, czyli przede wszystkim ochrony życia i zdrowia ludzkiego oraz mienia.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r., Nr 12, poz. 68 ze zm.) do podstawowych zadań Państwowej Straży Pożarnej należy m. in. "rozpoznawanie zagrożeń pożarowych i innych miejscowych zagrożeń" (pkt 1), oraz nadzór nad przestrzeganiem przepisów przeciwpożarowych (pkt 5).

Prawidłowo uznał organ II instancji, że ujawniona sprzeczność stanu faktycznego w zakresie wymogów prawa (rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r.), związanych z zapewnieniem drogi pożarowej do przedmiotowego budynku, uprawniała do wydania decyzji, w oparciu o art. 26 pkt 1 ww. ustawy w nawiązaniu do wskazanych przepisów rozporządzenia.

Trafnie także stwierdzono, że wskazane rozporządzenie dopuszcza zastosowanie rozwiązania zamiennego, alternatywnego, gdy brak jest możliwości zrealizowania nakazu z uwagi na istniejące warunki terenowe (lokalne uwarunkowania). W wydanej przez organ I instancji decyzji wyraźnie wskazano o dopuszczalności skorzystania z rozwiązań zamiennych zapewniających niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej obiektu, uzgodnionych z właściwym miejscowo komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej.

Odnosząc się do zarzutu zbyt krótkiego terminu wykonania obowiązku nałożonego decyzją, podkreślenia wymaga, że mimo upływu czasu strona nadal nie wskazała na konkretne przeszkody uniemożliwiające jej wykonanie ostatecznego obowiązku.

Twierdzenia skarżącej, że obowiązek określony w zaskarżonej decyzji jest trwale niewykonalny, pozbawione jest podstaw. Niewykonalność prawna oznacza bowiem niemożność zastosowania się do decyzji z uwagi na istniejący w obowiązującym porządku prawnym zakaz lub nakaz określonego zachowania pozostający w sprzeczności z wydaną decyzją. Natomiast niewykonalność faktyczna decyzji to trwała niemożność jej wykonania z pozaprawnych przyczyn obiektywnych o charakterze nieusuwalnym. Nie stanowią jednak o faktycznej niewykonalności decyzji różnego rodzaju trudności w wykonaniu obowiązku nałożonego decyzją.

Poza tym w odniesieniu do zarzutu strony, o ustaleniu nierealnego terminu do wykonania obowiązku, słusznie organ wskazał, że w przypadku uzasadnionych przeszkód w realizacji w wyznaczonym terminie nakazu, można było wystąpić o prolongatę tego terminu.

W zaistniałym stanie faktycznym organ straży pożarnej miał nie tylko podstawy, ale obowiązek wydania decyzji nakładającej obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Za nałożeniem wymienionego obowiązku przemawiał ważny interes publiczny, czyli ochrona życia i zdrowia ludzkiego oraz mienia przed niebezpieczeństwem pożaru.

Wbrew zarzutom skargi organ wskazał podstawy prawne decyzji, przedstawił ustalony stan faktyczny, zastosował określone przepisy rozstrzygając sprawę. Nie można uznać, iż rozstrzygnięcie zostało sformułowane w sposób uniemożliwiający wykonanie decyzji. W sposób wyczerpujący zebrał, rozpatrzył i ocenił cały materiał dowodowy zgodnie z art. 7, 77 oraz art. 80 kpa.

Reasumując, zdaniem Sądu, podniesione w skardze zarzuty okazały się niezasadne, gdyż postępowanie przed organami zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący i należyty, zaś zgromadzony w sprawie materiał oceniono właściwie. Sąd nie doszukał się też innych naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonych decyzji.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.