Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 862/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-12-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1 i § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółki z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od stycznia do listopada 2008r. postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

We wniosku z dnia 16 listopada 2012r. A spółka z o.o., działająca przez pełnomocnika, zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od stycznia do listopada 2008r. Uzasadniając wniosek stwierdziła, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie wyrządzeniem jej znacznej szkody i spowoduje nieodwracalne skutki w postaci likwidacji spółki. Wskazała, iż z tytułu podatku akcyzowego zobowiązana jest do uiszczenia kwoty 181040 zł wraz z ustawowymi odsetkami, co w zestawieniu z jej dochodami stanowi znaczną sumę. W związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym zajęte zostały jej rachunki bankowe, a spółka pozbawiona została środków finansowych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej i nie jest w stanie na bieżąco realizować swoich zobowiązań. Postępowanie egzekucyjne, w przypadku braku wstrzymania zaskarżonej decyzji, spowoduje likwidację spółki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art.61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 20.12.2004r., sygn.akt GZ 138/04).

Z uzasadnienia wniosku powinny wynikać konkretne okoliczności, świadczące o istnieniu przynajmniej jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi być przy tym realne.

W niniejszej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków (w postaci likwidacji spółki). Brak jest tym samym podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wbrew stanowisku spółki, prowadzenie postępowania egzekucyjnego, zajęcie rachunku bankowego, czy wysoka kwota zobowiązań nie przesądzają o istnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jeśli, zdaniem strony, egzekucja z rachunku bankowego jest nadmiernie uciążliwa, bowiem paraliżuje jej bieżącą działalność, to może ona wykorzystać istniejące środki prawne w celu skierowania egzekucji do innego mienia, przy czym zauważyć należy, że strona nawet nie twierdzi, że mienia takiego, z którego można byłoby prowadzić skuteczną egzekucję, nie posiada.

Ponadto należy mieć na uwadze, iż skarżąca jest profesjonalnym podmiotem gospodarczym - spółką prawa handlowego, która za pomocą instrumentów przewidzianych chociażby przez przepisy prawa handlowego może zwiększyć swój majątek, zapobiegając w ten sposób ewentualności likwidacji jej przedsiębiorstwa.

Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.