Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 167/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2012-08-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 6, art. 86 par. 1, art. 141 par. 2;
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie : Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w sprawie ze skargi R.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 16 lutego 2012r. nr (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005r. postanawia odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 14 czerwca 2012r. oddalił skargę R.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej

w K. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005r.

W dniu 9 lipca 2012r. (data stempla pocztowego), skarżący złożył wniosek

o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Wniosek o przywrócenie terminu uzasadnił brakiem wiedzy

oraz doświadczenia prawniczego. Podniósł, że nie stać go na opłacenie prawników. Jeden z nich ponadto wprowadził go w błąd informując, że wyrok zostanie mu doręczony z urzędu. Skarżący, przypadkowo od innego prawnika, w dniu 6 lipca 2012r. dowiedział się, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia powinien złożyć wcześniej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej.

W sprawie bezspornym jest, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy p.p.s.a.

w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku.

W przedmiotowej sprawie wyrok oddalający skargę został ogłoszony w dniu

14 czerwca 2012r. Termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia mijał więc w dniu 21 czerwca 2012r. W związku z tym złożony przez skarżącego wniosek w dniu 9 lipca 2012r. został złożony po terminie.

Z treści art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. wynika, że pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie tej przesłanki należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tylko w takich warunkach można przyjąć brak winy w uchybieniu terminu. Oceniając podnoszone przez stronę skarżącą okoliczności, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, stwierdzić należy, że nie uprawdopodobniono braku winy w uchybieniu terminu. Nie wykazano bowiem, że w okresie od dnia 15 czerwca 2012r. do dnia

21 czerwca 2012r. zaistniały niezależne od strony skarżącej przyczyny, które stanowiłyby przeszkodę w dokonaniu czynności w terminie.

Z przytoczonych przez skarżącego argumentów wynika, że przeszkodą uniemożliwiająca mu dotrzymanie terminu była nieznajomość prawa oraz wprowadzenie go w błąd przez prawnika, którego miał zatrudnić.

Zdaniem Sądu powyższe argumenty nie usprawiedliwiają uchybienie terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że nieznajomość prawa nie stanowi okoliczności uprawdopodobniającej brak winy

w dochowaniu terminu (por. postanowienia NAS z dnia 28 lipca 2008r. sygn. akt II OZ 712/08, lex nr 493641; z dnia 27 czerwca 2012r. I OZ 450/12; z dnia 30 maja 2012r. I OZ 389/12 dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie zauważyć należy, że skarżący został prawidłowo pouczony przez Sąd, m.in. o treści

art. 141 § 2 ustawy p.p.s.a. Przepis art. 6 ustawy p.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd administracyjny powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych

oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań.

W związku z powyższym przedmiotowe pouczenie umieszczono na znajdującym się w aktach sprawy zawiadomieniu o terminie rozprawy. Zawiadomienie to wraz

z pouczeniem zostało prawidłowo doręczonemu skarżącemu w dniu 23 maja 2012r. Zdaniem Sądu prawidłowe odczytanie pouczenia Sądu nie wykracza poza granice zwykłej staranności. Jeśli jednak skarżący miał problem ze zrozumieniem treści pouczenia, nic nie stało na przeszkodzie by bezzwłocznie zwrócić się do Sądu

o udzielenie stosownych wyjaśnień, co mógł uczynić telefonicznie. Na zawiadomieniu umieszczono bowiem numer telefonu do Sądu. Zatem skarżący, znając termin rozprawy mógł dowiedzieć się o treści orzeczenia kończącego sprawę i sposobie dalszego postępowania, bez konieczności ponoszenia dodatkowych kosztów za poradę prawnika.

W związku z powyższym uprawnionym jest twierdzenie, że skarżący nie dochował należytej staranności przy prowadzeniu swych spraw jakiej w danych okolicznościach można by od niego oczekiwać. Przy dołożeniu należytej staranności, R.W. był w stanie dopełnić swoich obowiązków i złożyć wniosek

o sporządzenie uzasadnienia w wymaganym terminie.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia.