Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 764/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-12-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 262
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2008 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku T. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2008 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji w sprawie odmowy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego z naruszeniem prawa postanawia: przyznać T. B. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

T. B., po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 listopada 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 764/08, jej skargi na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2008 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji w sprawie odmowy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego z naruszeniem prawa, złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego orzeczenia, a następnie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jej sytuacja materialna jest trudna - prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, leczy się [...], a utrzymuje się jedynie z renty o wysokości 999,57 zł miesięcznie.

Oświadczyła jednocześnie, że posiada mieszkanie o powierzchni 60 m2 oraz oszczędności, w kwocie 537 GBP, natomiast na utrzymanie mieszkania oraz bilet miesięczny przeznacza 550 zł, a na lekarstwa i dodatkowe świadczenia lekarskie, jeszcze średnio 150 zł miesięcznie.

Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca podała, że nie korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej oraz dołączyła kopie rachunków, poświadczających stałe miesięczne wydatki oraz zaświadczenia o stanie zdrowia.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Na wstępie należy stwierdzić, że - w niniejszym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie - na T. B. nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych.

Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach, dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Przedmiotem skargi T. B. jest stwierdzenie wydania decyzji w sprawie odmowy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego z naruszeniem prawa.

Oznacza to, że w niniejszej sprawie skarżąca z mocy prawa zwolniona jest całkowicie z obowiązku wnoszenia opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków.

Z uwagi na powyższe, rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jest zbędne i nie podlega ocenie w zakresie przesłanek ustawowych.

Natomiast należało zbadać, czy jest zasadny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego.

Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających

z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że jedynym stałym dochodem skarżącej jest świadczenie emerytalne w wysokości 999,57 zł miesięcznie. Z tej kwoty skarżąca musi opłacić koszty utrzymania mieszkania – co wynosi około 480 zł miesięcznie, wykupić konieczne leki - około 150 zł miesięcznie – oraz się utrzymać.

W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie – nawet dysponując kwotą 537 GBP oszczędności.

Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.