Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 53/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2014-07-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 87 par.1, art. 88
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Budowlano – Handlowo -Usługowego A Spółka z o.o. w O., na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 5 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty paliwowej za lipiec 2011 r. w związku z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku postanawia : odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę Przedsiębiorstwa Budowlano-Handlowo-Usługowego A Spółka z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 5 listopada 2013 r., wydaną w przedmiocie określenia wysokości opłaty paliwowej za lipiec 2011 r.

Pismem nadanym w dniu 16 czerwca 2014 r. strona skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku, dołączając do wniosku pismo zawierające wniosek o sporządzenie uzasadnienia oraz dowód uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł.

Motywując wniosek wskazała, że Spółka jest obecnie stroną blisko 60 postępowań wszczętych w tym samym czasie przed tut. Sądem. W toku tych postępowań skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o połączenie wszystkich wniesionych przez nią skarg do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Ze złożonego wniosku jednoznacznie wynikało, że brak jego uwzględnienia może spowodować dla skarżącej konsekwencje organizacyjne niemożliwe do udźwignięcia. Mimo to, Sąd nie uwzględnił wniosku o połączenie i wydał wyroki w kilkudziesięciu sprawach i to w sposób rozłożony w czasie. Wskutek tego skarżąca musiała złożyć kilkadziesiąt wniosków o sporządzenie uzasadnienia, zamiast jednego. Zdaniem skarżącej, gdyby Sąd rozpatrzył pozytywnie jej wniosek o połączenie we właściwym czasie, nie doszłoby do uchybienia terminu przy złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia w sprawie niniejszej. Podniesiono, że skarżąca, wnioskując o połączenie spraw do wspólnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia, należycie dbała o swoje interesy. Zaznaczono przy tym, że połączenie spraw sprzyja ekonomice postępowania, a także ułatwiłoby skarżącej podejmowanie czynności procesowych (składania pism procesowych, uiszczanie wpisów).

Skarżąca argumentowała, że jest małym przedsiębiorstwem rodzinnym, gdzie sprawy administracyjne obsługują tylko dwie osoby. Osoby te, w zakresie związanym z udziałem w postępowaniach sądowych mają taką samą wiedzę i doświadczenie jak przeciętna osoba fizyczna. Skarżąca tłumaczyła, że jest profesjonalnym uczestnikiem obrotu jedynie w odniesieniu do czynności będących przedmiotem jej działalności i nie można od niej wymagać takich standardów w zakresie czynności związanych z uczestnictwem w procesie sądowym.

Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że złożyła niniejszy wniosek o przywrócenie terminu niezwłocznie po dostrzeżeniu faktu uchybienia terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zaznaczono przy tym, że opóźnienie skarżącej jest nieznaczne, ledwie kilkudniowe, co biorąc pod uwagę ilość postępowań obciążających skarżącą stanowi o braku winy, tym bardziej, że we wszystkich pozostałych przypadkach niezbędnych czynności dokonywała zawsze w terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – powoływanej dalej jako: p.p.s.a., jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu.

W rozpatrywanej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu skarżąca podała trudności organizacyjne związane z dużą ilością spraw prowadzonych z jej udziałem przed tut. Sądem, co było przyczyną niedostrzeżenia braku złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w terminie. Skarżąca wprawdzie nie podała daty, w której uświadomiła sobie okoliczność spóźnienia, jednakże oświadczyła, że niezwłocznie po dostrzeżeniu tego faktu nadała wniosek o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności.

W związku z tym wskazać należy, że przedmiotowy wniosek dotyczący przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 30 maja 2014 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Op 53/14 skarżąca nadała w urzędzie pocztowym w dniu w dniu 16 czerwca 2014 r., a zatem w 17 dniu po ogłoszeniu wyroku i w 10 dniu po upływie ustawowego terminu do dokonania uchybionej czynności, który upłynął w dniu 6 czerwca 2014 r. (piątek).

W zaistniałej sytuacji, Sąd przed przystąpieniem do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek należy zaś uznać za spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. liczonego od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Równocześnie Sąd, odrzucając jako spóźniony wniosek o przywrócenie terminu, nie ocenia przesłanek uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu do dokonania samej czynności procesowej, dla której termin ten ma być przywrócony (por. postanowienie NSA z dnia 25.11.2011 r. sygn. I OZ 789/11- publ. CBOSA- http:/ orzeczenia.nsa.gov.pl - jak również dalej przywołane orzecznictwo sądów administracyjnych). Dokonanie bowiem oceny, czy wskazywana przez wnioskodawcę przyczyna uchybienia terminu w dokonaniu czynności w postępowaniu sądowym wynikała z braku winy strony, jest sprawą odrębną od kwestii zbadania terminowości złożenia samego wniosku o przywrócenie terminu. (por. postanowienie NSA z dnia 10.11.2010 r. sygn. II GZ 325/10).

Odrzucając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności, sąd nie musi określić dokładnej daty dziennej ustania przyczyny jego uchybienia. Ważne, aby ustalił, że przyczyna uchybienia terminu ustała wcześniej, niż na siedem dni przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do jej dokonania.

Przekładając przytoczone wyżej rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, mając na uwadze całokształt okoliczności związanych z uchybieniem terminu, w ocenie Sądu nie sposób przyjąć, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w 7-dniowym terminie, o jakim mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Podkreślić bowiem należy, że w żadnej mierze jako przyczynę uchybienia terminu do złożenia samego wniosku o przywrócenie terminu do zgłoszenia żądania sporządzenia uzasadnienia wyroku nie można przyjąć trudności organizacyjnych skarżącej, mających wynikać z dużej ilości spraw prowadzonych z jej udziałem. To z kolei według niej stanowić miało przyczynę niedostrzeżenia braku złożenia wniosków o sporządzenie uzasadnień wyroków zapadłych w 16 sprawach w dniu 30 maja 2014 r.

W tej sytuacji wskazać trzeba, że w ramach sesji przez tut. Sądem, która odbyła się w dniu 30 maja 2014r. rozpoznawane były wyłącznie sprawy skarżącej dotyczące określenia wysokości opłaty paliwowej za poszczególne okresy rozliczeniowe. Prezes Zarządu Spółki S. S. osobiście uczestniczył w pierwszych rozpoznawanych w tym dniu sprawach o sygn. akt I SA/Op 19/14, I SA/Op 21/14, I SA/Op 23/14 wyznaczonych na godzinę 9, a połączonych na rozprawie do wspólnego rozpoznania i odrębnego orzekania. W sprawach o podanych sygnaturach po ogłoszeniu wyroków został też pouczony o sposobie i terminie złożenia skargi kasacyjnej, w tym również o konieczności złożenia w tym celu w terminie 7 dni wniosków o sporządzenie uzasadnień tychże wyroków. Podkreślenia wymaga, co jest okolicznością bezsporną i co podkreślane jest również we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, iż we wszystkich innych przypadkach wyroków zapadłych w sprawach skarżącej, składała ona w terminie wnioski o ich pisemne uzasadnienie. Spostrzeżenie to odnosi się zarówno do wyroków zapadłych przed dniem 30 maja 2014 r., jak również do wyroków wydanych po tej dacie. Bowiem, co wynika z akt spraw ze skarg PBHU A Spółki z o.o., a okoliczność ta znana jest z urzędu, na sesji w dniu 4 czerwca 2014 r. rozpoznawane były jej sprawy i wydane zostały wyroki oddalające skargi, w odniesieniu do których w ustawowym terminie, tj. w dniu 11 czerwca 2014 r. Spółka złożyła stosowne wnioski o sporządzenie uzasadnień. W tych przypadkach skarżąca, nie miała żadnych trudności, ani po jej stronie nie wystąpiły żadne przeszkody organizacyjne, które uniemożliwiłyby jej dokonanie w terminie tej czynności procesowej.

Mając te okoliczności na uwadze, stwierdzić należy, że skarżąca występując w dniu 16 czerwca 2014 r. do Sądu z wnioskiem o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroków zapadłych w dniu 30 maja 2014 r., w tym wyroku w niniejszej sprawie, uczyniła to z naruszeniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Z przedstawionych zatem powodów Sąd działając w oparciu o przepis art. 88 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.