Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3686/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-07-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin do uzupełnienia braków formalnych skargi
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86 par. 1, art. 87 par. 1-4
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 7 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi A.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za II I III kwartał 2010 r. postanawia przywrócić termin do uzupełnienia braku formalnego skargi


UZASADNIENIE

A.P. (dalej zwany "Skarżącym"), wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za II i III kwartał 2010 r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 grudnia 2016 r. Skarżący został wezwany, pismem z 13 grudnia 2016 r. do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu sporu. W wezwaniu pouczono, że nieusunięcie wskazanego braku w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.

Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres korespondencyjny Skarżącego wskazany w skardze. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na zmianę adresu zamieszkania adresata w dniu 15 grudnia 2016 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 23 grudnia 2016r. Z uwagi na to, że Skarżący przesyłki nie odebrał, zwrócono ją do Sądu 3 stycznia 2017r.

Pełnomocnik Skarżącego pismem nadanym 30 maja 2017 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu sporu motywując powyższe brakiem możliwości zapoznania się z treścią ww. wezwania z uwagi na zmianę miejsca zamieszkania Skarżącego w dniu 28 listopada 2016 r. W związku z powyższym Skarżący nie został zapoznany z treścią pouczenia o konieczności informowania Sądu o każdej zmianie adresu. Pełnomocnik zwrócił uwagę, że posesja w której zamieszkiwał Skarżący pozostawała w XII 2016 r. niezamieszkana.

Pełnomocnik Skarżącego zaznaczył, iż w dniu 23 maja 2017 r. na skutek przeglądania akt powziął informację na temat dyspozycji wezwania z dnia 13 grudnia 2016 r., jak również uznania przez Sąd ww. pisma za doręczone w dniu 29 grudnia 2016 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."). W związku z powyższym stwierdził, iż Skarżący z uwagi na brak wiedzy o treści ww. wezwania do uzupełnienia skargi nie posiadał możliwości realizacji dyspozycji wezwania do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu sporu. Tym samym stwierdził, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez winy Skarżącego.

Do wniosku załączył pismo z dnia 30 maja 2017 r. będące uzupełnieniem skargi w treści, którego została wskazana wartość przedmiotu sporu w kwocie 66.000 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co nastepuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 85 P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a.), które wnosi się w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).

Instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminowi procesowemu, gdy strona nie ponosi winy w tym uchybieniu. W świetle orzecznictwa administracyjnego przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. Innymi słowy nie jest możliwe przywrócenie terminu, gdy z okoliczności sprawy będzie wynikało, że strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto dopiero nagłe, niedające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione (postanowienie NSA z dnia 20 października 2009r., sygn. akt I OZ 971/09; postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012r., sygn. akt I OZ 117/12; postanowienie NSA z dnia 30 grudnia 2008r., sygn. akt I OZ 925/08, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podkreślić należy, że przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalne. Najważniejszą przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w jego uchybieniu.

Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody uniemożliwiającej dokonanie czynności procesowej nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Odnosząc powyższe wymogi do sprawy niniejszej należy wskazać, że Skarżący nie dokonał czynności w terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 5 stycznia 2017 r. Jako przyczynę uchybienia terminowi pełnomocnik wskazał na sytuację związaną ze zmianą miejsca zamieszkania przez Skarżącego w okresie poprzedzającym wystosowanie przez sąd przedmiotowego wezwania. Nie ulega wątpliwości, że wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu sporu został wniesiony przez pełnomocnika Skarżącego w przewidzianym przez ustawę terminie od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi, tzn. w terminie 7 dni od momentu powzięcia wiadomości o dyspozycji wezwania z dnia 13 grudnia 2016 r. oraz uznania kierowanej do Skarżącego korespondencji zawierającej ww. wezwanie za doręczoną z dniem 29 grudnia 2016 r. Ponadto uznać należy, że Skarżący, dopełnił czynności, dla której określony był przedmiotowy termin, czyli wraz z wnioskiem przedłożył pismo, w którego treści wskazana została wartość przedmiotu sporu.

Zaistniała sytuacja daje zatem podstawy do stwierdzenia, że Skarżący uprawdopodobnił, iż niemożność terminowego usunięcia braku formalnego skargi, zaistniała na skutek okoliczności trudnych do przezwyciężenia. Fakt doręczenia korespondencji na nieaktualny adres Skarżącego w sytuacji nieposiadania przez niego wiedzy o obowiązku zawiadamiania Sądu o każdej zmianie miejsca zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby, wynikającym z art. 70 § 1 P.p.s.a., uznać należy za okoliczność dającą podstawę do stwierdzenia braku jego winy w uchybieniu terminu.

W konsekwencji, mając na uwadze wskazane okoliczności należy uznać, że uchybienie procesowe, którego Skarżący się dopuścił nastąpiło z przyczyn usprawiedliwionych i przez niego niezawinionych.

Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.