Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 821/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 40 ust. 12 pkt 1 i 13, 40 ust. 6
journal: Dz.U. 2007 nr 19 poz 115
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Sygn. akt III SA/Kr 821/12 | | WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 stycznia 2013r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.), Sędziowie WSA Bożenna Blitek, WSA Maria Zawadzka, , Protokolant Urszula Bukowiec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2013r., sprawy ze skargi F. I., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 27 marca 2012r. nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej skargę oddala


UZASADNIENIE

Zaskarżoną przez F. I. decyzją z dnia 27 marca 2012r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2011 r. znak [...], [...] wymierzającą F. I. karę pieniężną za umieszczenie w dniu 9 lipca 2010r. bez zezwolenia zarządcy drogi w pasie drogowym, drogi powiatowej [...] P – L w m. L dwóch studni betonowych w wysokości 1.680,20 zł (słownie :jeden tysiąc sześćset osiemdziesiąt złote 20/100).

Jako podstawę prawną decyzji wskazano przepis art. 40 ust. 12 pkt 1 i 13 w zw.z art. 40 ust. 6 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (Dz.U. z 2007 roku, nr 19, poz. 115 ze zm.) w zw. z art.138 § 1 pkt. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz uchwałę Rady Powiatu z dnia [...] 2004 r. w sprawie ustalenia opłat za zajęcie pasa drogowego dróg powiatowych powiatu [...] na cele nie związane z potrzebami ruchu drogowego (Dz.Urz. Woj. z 2004 r. Nr 74, poz. 932).

Decyzja zapadła w następujących okolicznościach stanu faktycznego:

W dniu 09.07.2010r. do Zarządu Dróg Powiatowych wpłynęło pismo Wójta Gminy w sprawie nielegalnego zajęcia pasa drogowego drogi powiatowej [...] P - L w m. L w sąsiedztwie działki nr [...] polegającego na budowie dwóch studni z kręgów betonowych.

Organ w następstwie tego zawiadomienia na podstawie wizji w terenie ustalił, że F. I. zajął pas drogowy w ciągu drogi powiatowej [...] wykonując prace polegające na wbudowaniu w pasie drogowym dwóch studni z kręgów betonowych. Według organu prace te wykonali pracownicy F. I., który wezwany na miejsce prac oświadczył, iż teren jest własnością osób prywatnych, zamieszkałych poniżej drogi. Pomimo okazania F. I. aktualnych podkładów geodezyjnych pan F. I. odmówił zaprzestania prac.

Zawiadomieniem z dnia 16 sierpnia 2010r. Starosta wszczął postępowanie administracyjne w sprawie zajęcia pasa drogowego drogi powiatowej [...] bez zezwolenia zarządcy drogi i wydał najpierw decyzje nakazująca F. I. przywrócenie pasa drogowego do stanu poprzedniego poprzez usunięcie studni betonowych wstawionych w pas drogowy a następnie decyzję wymierzającą F. I. opłatę za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, która została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze (decyzja z dnia [...] 2011 r.) a sprawa przekazana została do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji. Nakazano organowi l instancji poczynienie ustaleń kto i w jakim wymiarze faktycznie umieścił urządzenia infrastruktury na danym odcinku pasa drogowego bez wymaganego pozwolenia, czy budowane studnie zostały umiejscowione na działce drogowej będącej własnością Skarbu Państwa, samorządu czy na działce nr [...] zgodnie z oświadczeniem F. I. oraz na czyje zlecenie były prowadzone roboty, jaka była powierzchnia zajęcia i przez jaki okres doszło do zajęcia. Organ l instancji miał też ustalić, kto jest właścicielem działki drogowej.

W toku ponownego rozpoznania sprawy organ pierwszej instancji wystąpił pismem z dnia 7.04.2011 r. do F. I. o wyjaśnienie w jakim charakterze występował i udzielał informacji w trakcie wizji w dniu 9.07.2010 r, kto był zleceniodawcą robót i kto wskazał miejsce lokalizacji studni oraz jakie były rozmiary studni. Pismo to zostało przekazane do wiadomości I. I. przedsiębiorcy firmy A Zakład [...] w R. W odpowiedzi na w/w pismo F. I. stwierdził, że w czasie wizji, która odbyła się na posesji pp. B. występował jako V-ce Prezes Stowarzyszenia Rozbudowy [...] w L P.N. "K". Koparki wypożyczyła M. B. jego żona I. I. do wykonania robót ziemnych. Nie było tam żadnych pracowników jego firmy, tylko operator i koparka. Miejsce gdzie należy kopać wskazał właściciel. Kto był właścicielem gruntu operator koparki nie sprawdzał, bo to do niego nie należy. Jednocześnie do ZDP wpłynęło pismo od I. I., w którym poinformowała, że jej Firma "nie wykonywała żadnych robót budowlanych na działce nr [...] w L, która stanowi własność M. B. zam. L". Poinformowała też, że w dniu 9.07.2010 r. wynajęła koparko - ładowarkę M. B. do wykonywania robót ziemnych. M. B. nie informował jej jakie będzie wykonywał roboty. Koparka pracowała od godziny 9 do 11-tej. Wyjaśnienia w nin. sprawie złożyli pisemnie również M. i M. B. zam. L, którzy podobnie jak F. i . I. oświadczyli, że to ich syn M. B. wynajął od I. I. koparkę w celu wykonania dwóch studni betonowych fi 1000 do zaopatrzenia w wodę gospodarstwa rolnego, którego jest właścicielem. Stwierdzili, że są właścicielami terenu gdzie były wykopane studnie, a grunt ten odstąpili Zarządowi w M na wykopanie rowu, a nie rozszerzenie pasa drogowego. Ich zdaniem studnie zostały wykonane na działce nr [...], która jest własnością ich syna M. B. i on był wykonawcą studni, a nie firma A. Poinformowali też, że tereny zajęte pod drogę nie zostały wywłaszczone, a postępowanie w tej sprawie zostało zawieszone przez Starostę w 2006 r. Ponadto, w ponownym postępowaniu administracyjnym, organ l instancji dokonał dalszych ustaleń w kierunku wskazanym przez SKO. Ustalił krąg osób, które powinny być stronami niniejszego postępowania. Wyznaczył na dzień 14 czerwca 2011 r. oględziny na drodze powiatowej [...] w miejscowości L, o czym zawiadomił strony. W dniu wyznaczonym na oględziny nikt z zawiadomionych nie stawił się. Stwierdzono, że obie studnie pozostają nadal w pasie drogowym drogi powiatowej [...]. Organ wyznaczył też na dzień 2 września 2011 r. rozprawę, na którą zostały wezwane wszystkie strony postępowania. Na rozprawie stawili się F. I., działający w imieniu własnym i I. I. oraz M. B. Podtrzymali stanowisko, że koparkę wynajmował M. B. od przedsiębiorcy I. I., a studnie zostały zlokalizowane na działce nr [...], stanowiącej własność M. B.

W materiał dowodowy organ włączył prawomocny wyrok SR z dnia 1.06.2011 r., sygn. akt [...], w którym uznano obwinionego F. I. za winnego popełnienia czynu stanowiącego wykroczenie z art.100 kw. to jest winnym zawężenia pasa drogowego poprzez zlecenie prac związanych z wykonywaniem studzienki w pasie drogowym drogi powiatowej [...]. Organ l instancji dopuścił następnie z urzędu dowód z opinii R. K., biegłego z listy Sądu Okręgowego, wykonanej do w/w sprawy karnej, na okoliczność miejsca lokalizacji studni w stosunku do granicy pasa drogowego. Z opinii tej wynika, że obie studnie znajdują się w pasie drogowym, przy czym jedna w całości, druga natomiast wchodzi w pas drogowy na głębokość 450mm od granicy pasa drogowego. Obie studnie mają pokrywy o średnicy 1200cm. Granice pasa drogowego potwierdzono inwentaryzacją powykonawczą zagospodarowania dz. Nr [...] wykonanej przez geodetę J. Ż. na mapie z dnia 4.08.2009 r., wpisanej do zasobów Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej i mapy sytuacyjnej wykonanej przez inż. T. Ł. dnia 25.08.1981 r., przyjętej jako dokument do POGiK Starostwa Powiatowego dnia 4 sierpnia 2009 r. która stanowi dokument urzędowy. Jak zauważył organ, granice określone na mapie sytuacyjnej biegłego R. K. pokrywają się z nią.

Na podstawie powyższych danych organ wydał w dniu [...] 2011 r. decyzje na podstawie art. 40 ust. 12 pkt 1 i ust. 13 ustawy o drogach publicznych oraz uchwały Rady Powiatu z dnia [...] 2004r. wymierzającą F. I. karę pieniężną za umieszczenie 09 lipca 2010r. i pozostawienie w pasie drogowym drogi powiatowej [...] P - L w miejscowości L, bez zezwolenia zarządcy drogi, dwóch studni z kręgów betonowych, za okres od dnia umieszczenia tych studni do dnia ich usunięcia z pasa drogowego tj.:

a) jednej o średnicy kręgów zewnętrznej 1,20 cm znajdującej się w pasie

drogowym w całości i zajmującej powierzchnię 1,13 m²;

b)drugiej o średnicy kręgów zewnętrznej 1,20 cm znajdującej się w pasie drogowym na głębokości 0,45 metra i zajmującej w pasie drogowym powierzchnię 0,42 m².

W pkt 2 wskazał, że kara pieniężna za jeden dzień zajmowania pasa drogowego bez zezwolenia wynosi 3,10 zł(słownie: trzy 10/100 zł). Na dzień [...] 2011 r. tj. na dzień wydania niniejszej decyzji kara pieniężna wynosi 1.680,20 zł (słownie: jeden tysiąc sześćset osiemdziesiąt 20/100 zł) i została obliczona za 542 dni od dnia 09 lipca 2010r. zajęcia pasa drogowego przez wbudowane w nim studnie. W dniu wydania niniejszej decyzji studnie betonowe pozostają w pasie drogowym; w pkt 3 decyzji wskazał, że wysokość kary pieniężnej za jeden dzień wyliczono w następujący sposób: 1,55 m²x 0,20 zł/m² za l-n dzień x 10-ciokrotność =3,10 zł a w pkt 4, że kara pieniężna za okres zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi jest równa iloczynowi ilości dni zajęcia pasa drogowego od dnia 09 lipca 2010r. do dnia usunięcia studni z pasa drogowego i wysokości kary pieniężnej za jeden dzień tj. kwoty 3, 10 zł, podanej wyżej w pkt 1.

W uzasadnieniu decyzji organ, oceniając materiał dowodowy w sprawie przyjął, że naruszenia pasa drogowego dokonał samodzielnie i na własny rachunek, wykorzystując pracowników przedsiębiorcy I. I. - Zakład [...] A w R i jej maszyny – F. I. przy pomocy koparki i pracownika tego zakładu, w dniu 9 lipca 2010 r. Według jego informacji występował jako v-ce Prezes Stowarzyszenia [...] w L p.n."K".

Pomimo, że F. I. posiadał pełnomocnictwo i występował jako pełnomocnik przedsiębiorcy, jego działania w pasie drogowym, wobec oświadczenia jego samego jak i I. I., że nie prowadziła robót budowlanych w miejscowości L, nie można traktować jako działania przedsiębiorcy, ale jego samego, za które sam osobiście ponosi odpowiedzialność. Potwierdzeniem tego faktu dla organu jest również wyrok Sądu Rejonowego Wydz. II Karny z dnia 1.06.2010 r., sygn. akt : [...], w którym sąd uznał F. I., działającego jako pełnomocnik firmy A winnym zawężenia pasa drogowego poprzez zlecenie prac związanych z wykonaniem studzienki w pasie drogowym drogi powiatowej [...]. Na podstawie odpisu z KW [...] Sądu Rejonowego ustalono także , że właścicielem działki nr [...] graniczącej z pasem drogowym drogi powiatowej [...] jest M. B. Ponadto, zgodnie ze wskazaniem SKO, organ l instancji wyjaśnił sprawę kategorii drogi nr [...], P - L, która jest drogą powiatową. Na podstawie art. 103 ust. 3 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną z dnia 13.10.1998 r. (Dz.U. Nr.133, poz. 872 z późn.zm.) dotychczasowe drogi krajowe i wojewódzkie nie wymienione w rozporządzeniu RM w sprawie ustalenia wykazu dróg krajowych i wojewódzkich z dnia 15 grudnia 1998 r. (Dz.U. Nr. 160, poz. 1071), stają się drogami powiatowymi. W cyt. rozporządzeniu nie została wymieniona, i z tego względu z mocy prawa stała się drogą powiatową.

Organ , wyjaśniając kwestie prawne wskazał, strona zajmująca pas drogowy be z zezwolenia zarządcy zobowiązana jest uiścić karę pieniężną w wysokości 10-krotnej opłaty ustalonej jako iloczyn metrów kwadratowych powierzchni pasa drogowego zajętej przez rzut poziomy obiektu budowlanego albo powierzchni reklamy, liczby dni zajmowania pasa drogowego i stawki opłaty za zajęcie 1 m kw pasa drogowego. Opłaty naliczana jest na podstawie uchwały wskazanej w podstawie prawnej decyzji. Organ zwrócił uwagę, że zarządca drogi ma obowiązek wymierzenia tych kar i nie ma od tego odstępstw. Powód zajęcia pasa jest obojętny.

Odwołując się od powyższej decyzji F. I. zarzucił decyzji naruszenie art. 80, art. 7 w związku z art. 77 § 1 Kpa, wnosząc o jej uchylenie w całości, bądź o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie organowi l instancji do ponownego rozpoznania.

Odwołujący wskazał, że iż organ l instancji błędnie ustalił, iż F. I. jest stroną postępowania, skoro był on jedynie pełnomocnikiem I. I., która wypożyczyła koparkę M. B. i na którego zlecenie studnia została wybudowana. Skarżący nie prowadzi bowiem działalności gospodarczej pod nazwą A Zakład [...] i nawet jeśli prace wykonywali pracownicy firmy A to nie są to pracownicy Skarżącego. Organ poczynił błędne ustalenia faktyczne uznające, że to skarżący, jako osoba nie mająca interesu faktycznego w wybudowaniu studni, wybudowała je na własny koszt na cudzym gruncie, podczas gdy z zeznań M. B. wynika, że to on wykonał samodzielnie studnie betonowe, w celu poboru wody do swojego gospodarstwa.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania wydało opisana na wstępie decyzje, podzielając w całości stan faktyczny sprawy przyjęty przez organ pierwszej instancji.

Organ wyjaśnił, że Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j.: Dz. U. 2007 r. Nr 19 poz. 115 ze zm.) reguluje kwestie lokalizacji w pasie drogowym urządzeń nie związanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego. W myśl art. 40 ust. 12 pkt 1 ww. ustawy za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi - zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości 10-krotności opłaty ustalanej zgadnie z ust. 4-6. Zgodnie z art. 40 ust. 4 opłatę za zajęcie pasa drogowego w celu, o którym mowa w ust 2 pkt 1 i 4, ustala się jako iloczyn liczby metrów kwadratowych zajętej powierzchni pasa drogowego, stawki opłaty za zajęcie 1 m² pasa drogowego i liczby dni zajmowania pasa drogowego, przy czym zajęcie pasa drogowego przez okres krótszy niż 24 godziny jest traktowane jak zajęcie pasa drogowego przez 1 dzień. Jak zostało nadmienione wyżej karą pieniężną oblicza się jako 10-krotność opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4 ustawy. Podstawą obliczenia kary stanowią przepisy oraz uchwała uchwale Rady Powiatu z dnia [...] 2004 r. nr [...] w sprawie ustalenia opłat za zajęcie pasa drogowego dróg powiatowych powiatu [...] na cele nie związane z potrzebami ruchu drogowego (Dz. Urz. Woj. z 2004 r. Nr 74 poz. 932). W świetle zebranego materiału dowodowego nie budzi wątpliwości dla organu fakt, iż dokonano zajęcia pasa drogowego z naruszeniem przepisów prawnych. Następnie organ zaznaczył, że w przypadku zaistnienia okoliczności, o których mowa w cyt. przepisach, czyli w przypadku stwierdzenia zajęcia pasa drogowego bez stosownego zezwolenia, właściwy organ zobowiązany jest do podjęcia działań przewidzianych omawianymi przepisami, czyli zobowiązany jest naliczyć karę pieniężną.

Ustosunkowując się do zarzutu odwołania, organ podał, że wbrew twierdzeniom skarżącego, organ l instancji prawidłowo ustalił adresata decyzji nie dając wiary oświadczeniom stron (k:. 142-145), że studnie budował M. B., posługując się wynajętą od I. I. koparką i ani ona ani nikt w jej imieniu jako przedsiębiorcy nie był świadomy tego, że doszło do naruszenia pasa drogowego. I. I. i M. B. nie przedstawili żadnego wiarygodnego dowodu na poparcie swoich twierdzeń. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, iż pracownicy ZDP w dniu 9 lipca 2010 r. przedstawili F. I. mapę, z której wynikało, że budowa studni prowadzona jest w pasie drogowym drogi powiatowej [...]. Zarząd Dróg Powiatowych udzielił zgody na lokalizację w pasie drogowym wodociągu gminnego budowanego przez Gminę W w L, a studnie zostały zlokalizowane w pasie przebiegu trasy tego wodociągu. Skarżący samodzielnie podejmował decyzje i kierował pracownikami firmy A, którzy obsługiwali koparko - ładowarkę. Istotnymi w tym względzie są wyrok Sadu Rejonowego z dnia 1 czerwca 20110r. i ustalenie, że droga [...] jest droga powiatową.

Powyższa decyzja stałą się przedmiotem skargi F. I. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Decyzji zarzucono naruszenie przepisu art. 80 kpa poprzez błąd w ustaleniach faktycznych i przyjęcie, że skarżący jest strona postępowania oraz bez zezwolenia zajął pas drogi powiatowej [...] P - L oraz naruszenie przepisu art. 7 i 77 kpa poprzez nieuzasadnienie jakimi przesłankami kierował się organ nie dając wiary zeznaniom świadków – M. i M. B., I. I. , wobec ich spójności.

Zeznania te według skarżącego jednoznacznie wskazują, iż pas drogowy drogi powiatowej [...] P - L został zajęty przez M. B. i, który temu nie zaprzecza, o czym świadczy jego pismo z dnia 05.01.2012r. znajdujące się w aktach sprawy. W tym piśmie M. B. wyraźnie przyznał, że wykopał dwie studnie betonowe do poboru wody dla swojego gospodarstwa, a związane z budową tych studni wykonał razem z bratem, korzystając przy ich z koparki wypożyczonej od I. I., równocześnie kategorycznie twierdząc, że F. I. - skarżący nie wykonywał żadnych prac na jego działce. Tym bardziej zdziwienie budzi fakt skarżącego, iż organ II Instancji jedynie w sposób lakoniczny stwierdził, że strony nie wykazały żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń, wbrew zebranemu w sprawie materiale dowodowym uznając, że skoro został zajęty pas drogowy bez zezwolenia, to wyłącznie skarżący jest stroną, która miała interes w wykopaniu studni i zajęciu pasa gruntu nazwanego pasem drogowym.

Zdaniem skarżącego nie rozstrzygnięto również istotnej kwestii w niniejszej

sprawie dotyczącej własności gruntu na którym zaznaczony został pas drogowy. Skarżący już w odwołaniu od decyzji l Instancji zwrócił uwagę, że sporządzona inwentaryzacja wykonawcza zagospodarowania działki [...] określająca granice pasa drogowego, a także sporządzona mapa z 1981 r. , chociaż ujawnione w PODGiK nie przesądzają o własności gruntu, tym bardziej, że nie wskazano na podstawie jakiej decyzji administracyjnej wymienione dokumenty stały się dokumentami urzędowymi na które powołuje się organ l i II Instancji, co także nie znalazło potwierdzenia w księgach wieczystych.

Powyższe wskazuje w ocenie skarżącego na niezasadność nałożenia kary pieniężnej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Oceniając decyzję administracyjną według kryterium zgodności z prawem (art. 152 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., w zw. Z art. 3 par. 2 pkt 1 i art. 145 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. , w skrócie "p.p.s.a."), sąd administracyjny bada czy przy wydaniu indywidualnego aktu z zakresu administracji publicznej organy zachowały reguły proceduralne i czy niewadliwie zastosowały normy prawa materialnego odnoszące się do ustalonego w sprawie stanu faktycznego. Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 par. 1 p.p.s.a.).

Kierując się powyżej powołanymi przepisami ograniczającymi kognicję sądu administracyjnego do zastosowania kryterium legalności należy stwierdzić, że rozpatrywana skarga nie podlega uwzględnieniu.

Spór w sprawie niniejszej dotyczy wskazania podmiotu podlegającego sankcji przewidzianej przepisem art. 40 ust. 12 pkt 1 i 13 ustawy o drogach publicznych (w/w). Nadto skarżący w ustaleniu kwestii własności gruntu na którym zaznaczony został pas drogowy upatruje możliwości eskulpacji w związku z umieszczeniem w dniu 9 lipca 2010r. w miejscowości L studzienki, które to zdarzenie organy uznały za zajęcie pasa drogowego.

Na wstępie należy stwierdzić, że w związku z opisanym zdarzeniem toczyło się przed Sądem Rejonowym Wydział II Karny postępowanie zakończone wyrokiem z dnia 1.06.2010r. sygn. akt [...]. W wyroku tym Sąd Rejonowy uznał F. I. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 100 kw, sentencja wyroku zawiera opis zakwalifikowanego jako powyższe wykroczenie czynu a tym samym ustalenie, iż prace związane z wykonaniem studzienki miały miejsce w pasie drogowym drogi powiatowej [...] w miejscowości L.

W myśl art. 11 p.p.s.a. ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego wiąże sąd administracyjny. Wprawdzie zajęcie pasa drogowego stanowi jedynie wykroczenie, jednakże istotnym w ocenie Sądu jest fakt, że w sprawie tej w wyniku postępowania karnego zapadł wyrok skazujący, który jest prawomocny, a jego sentencja wskazuje na ustalenie, które równocześnie stanowiły podstawy rozstrzygnięcia zawartego w decyzji organu, będące przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego.

Stwierdzenie, iż zaskarżone decyzje respektują te ustalenia wyroku będącego wynikiem postępowania przed Sądem Rejonowym Wydział II Karny, stanowi warunek wystarczający do uznania jej za zgodną z prawem.

Odpowiedzialność administracyjna za nieuprawnione zajęcie pasa drogowego uzależniona jest od faktycznego zajęcia pasa drogowego, albowiem wyłącznie ta przesłanka jest wystarczająca dla nałożenia kary pieniężnej (niezależnie od winy sprawcy). Adresatem takiej decyzji jest podmiot który faktycznie zajął pas drogowy bez wymaganego zezwolenia.

Nie mogą też odnieść zarzucanego skutku zarzuty skargi dotyczące ustalenia własności gruntu na którym prowadzone były prace związane z wykonywaniem studzienki, albowiem z treści powołanego wyroku wynika, ze miało to miejsce w pasie drogowym. Na marginesie należy dodać, że ustalenie to Sąd Rejonowy oparł na opinii biegłego sądowego w zakresie geodezji i kartografii.

Z tych względów skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.