Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 469/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6291 Nacjonalizacja przemysłu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1, art. 185 par. 1 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F.R., H.S., J.R. i A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 1539/11 o zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi F.R., H.S., J.R. i A.M. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi F.R., H.S., J.R. i A.M. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] marca 2010 r., nr [...], o odmowie stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Przemysłu Maszynowego wydanego w porozumieniu z Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z dnia [...] września 1952 r., zatwierdzającego protokół zdawczo – odbiorczy przedsiębiorstwa pn. [...] (dawniej [...] sp. z o.o.) M., ul. W., w części dotyczącej przejętych na własność Państwa 3/10 udziałów w ruchomościach i nieruchomościach (wykaz L. 568, obręb: M. - tom XXVI) położonych w M., przy ul. W..

W ocenie Sądu postępowanie w przedmiotowej sprawie winno zostać zawieszone, do czasu zakończenia postępowania prowadzonego odnośnie decyzji Ministra Gospodarki z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...], którą odmówiono stwierdzenia nieważności powołanego wyżej orzeczenia Ministra Przemysłu Maszynowego z dnia [...] września 1952 r., w części dotyczącej przejętych na własność Państwa pozostałych 7/10 udziałów w ruchomościach i nieruchomościach położonych w M., przy ul. W.. W sprawie tej został wydany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. IV SA/Wa 1778/10, będący obecnie przedmiotem zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a wniesiona skarga kasacyjna nie została jeszcze rozpoznana. Zdaniem Sądu wynik niniejszego postępowania zależeć będzie od rozstrzygnięcia zapadłego w drugiej sprawie, co daje podstawy do zastosowania art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej jako "P.p.s.a.".

Sąd I instancji podkreślił, iż wyrok zapadły w sprawie IV SA/Wa 1778/10 dotyczy pozostałych udziałów w tej samej nieruchomości, położonej w M. przy ul. W., stanowiącej przed 16 listopada 1940 r. współwłasność E. R., M.P. i Wb.B. wniesionej następnie, jak wywodzi Minister, aportem do spółki [...], przejętej na własność Państwa w ramach nacjonalizacji. Łącznie obie te sprawy, toczące się osobno przed organem naczelnym, wyczerpują całość udziałów w przedmiotowej nieruchomości, przejętej wraz ze znacjonalizowanym przedsiębiorstwem. Całej nieruchomości dotyczy też wskazane orzeczenie Ministra Przemysłu Maszynowego z dnia [...] września 1952 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił też, iż orzekał uprzednio w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i wyrokiem z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. IV SA/Wa 1797/10, stwierdził nieważność poprzedniej decyzji Ministra Gospodarki z dnia [...] lipca 2010 r., utrzymującej w mocy decyzję tego organu z dnia [...] marca 2010 r. W wyroku tym Sąd nakazał organowi, w ponownie prowadzonym postępowaniu odwoławczym, wzięcie pod uwagę oceny prawnej wynikającej z tego wyroku, poprzednich wyroków jak również całokształt okoliczności sprawy wynikających zarówno z części postępowania objętej zaskarżoną decyzją jak i części postępowania poddaną kontroli w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym pod sygn. IV SA/Wa 1778/10. Oceną prawną zawartą w wyroku z dnia 22 grudnia 2010 r., jest związany nie tylko Minister, lecz również Sąd orzekający w niniejszym postępowaniu. W wyroku z dnia 22 grudnia 2010 r. Sąd zobowiązał organ do poczynienia szeregu szczegółowych ustaleń, zaś Minister uważa, iż dopełnił ich w niniejszym, prowadzonym równolegle postępowaniu, dotyczącym owych 3/10 udziałów w przedmiotowej nieruchomości. Czy jednak wskazania te były uzasadnione i trafne oceni dopiero Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając wniesioną skargę kasacyjną organu, wywiedzioną od tego wyroku, a przyjęte w postępowaniu kasacyjnym ustalenia będą bezpośrednio rzutowały na sposób rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli F.R., H.S., J.R. i A.M., prawidłowo reprezentowani, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i zarzucając Sądowi naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W zażaleniu skarżący podnieśli, iż w ich ocenie wynik niniejszego postępowania nie zależy od rozstrzygnięcia postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I OSK 727/11, a ponadto postępowanie w tej sprawie zostało zawieszone postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2012 r. z powodu śmierci jednej z uczestniczek. Następczyni prawna zmarłej nie jest zainteresowana sprawą, co oznaczać będzie zwłokę w załatwieniu sprawy o niemożliwej do przewidzenia długości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie wniesione w przedmiotowej sprawie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wskazał to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. daje Sądowi możliwość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Jednakże, wbrew stanowisku wyrażonemu przez Sąd I instancji, w przedmiotowej sprawie przepis ten nie znajduje zastosowania.

Zauważyć bowiem trzeba, iż wprawdzie orzeczenie Ministra Przemysłu Maszynowego z dnia [...] września 1952 r. obejmuje całą nieruchomość będącą przedmiotem sporu, to wszelkie dalsze czynności podejmowane w stosunku do majątku znacjonalizowanego przedsiębiorstwa prowadzone było odrębnie w zakresie 3/10 udziałów będących własnością poprzednika prawnego skarżących i osobno w zakresie pozostałych 7/10, których właścicielami byli pozostali wspólnicy nacjonalizowanej Spółki. Oznacza to, że zarówno organy, jak i Sądy (sprawa było bowiem już przedmiotem orzekania zarówno Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego) uznały odrębność spraw dzieląc je według wielkości udziałów i wyznaczając dla nich odrębne postępowania. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny nie zgadza się ze stanowiskiem jakie zajął Sąd I instancji, iż wobec oceny prawnej zawartej w wyroku z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. IV SA/Wa 1797/10, wynik sprawy dotyczącej spadkobierców wspólników będących właścicielami pozostałych 7/10 udziałów będzie miał zasadnicze znaczenie i wpływ na rozstrzygnięcie jakie ma zapaść w sprawie niniejszej. Wydaje się, iż zasadnym mogłoby być stanowisko wręcz odwrotne, bowiem to w niniejszej sprawie zaistniały nowe okoliczności, mogące wpłynąć w sposób znaczący na przebieg całego postępowania (ujawnienie i załączenie tłumaczeń dokumentów dotyczących przekształcenia spółki [...] Sp. z o.o. w spółkę prawa niemieckiego). Nie do końca zrozumiałym jest zatem przyjęcie, że okoliczności te w pierwszej kolejności miałyby zostać wyjaśnione w odniesieniu do sprawy, w której tak naprawdę nigdy nie zostały ujawnione i w związku z czym zawieszone miałoby być postępowanie w sprawie niniejszej.

Podkreślenia wymaga także, iż postępowanie wszczęte skargą kasacyjną Ministra Gospodarki od wyroku z dnia 22 grudnia 2010 r. zawieszone zostało postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 727/11, z powodu śmierci jednej z uczestniczek. Gdyby przyjąć stanowisko Sądu I instancji za słuszne, doszłoby do kuriozalnej sytuacji, w której przestałyby toczyć się obydwa postępowania. Nadanie biegu postępowaniu w sprawie ze skargi F.R., H.S., J.R. i A.M. wydaje się więc być także prawidłowym ze względu na ekonomikę procesu, przyczyni się bowiem do szybszego rozstrzygnięcia obu spraw.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.