Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Ka 1508/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-08-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek /spr./ Sędzia NSA Ewa Krawczyk Asesor WSA Rafał Wolnik Protokolant referent stażysta Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2004r. sprawy ze skargi A.S. i J.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę o d d a l a s k a r g ę


UZASADNIENIE

Podaniem z dnia [...] skierowanym do Starosty Powiatowego w B. A. i J.S. wnieśli o "korektę" decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w K. z dnia [...] nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu wnioskodawcom pozwolenia na budowę pawilonu gastronomicznego w I. przy ul. Z. i I. na działkach nr [...], [...] i [...]. Korekta decyzji miała polegać na określeniu, że zabudowa pomocnicza do pawilonu handlowego stanowi jedną inwestycję, zamiast myjni samochodowej i sklepu z akcesoriami samochodowymi na działce nr [...].

Po rozpoznaniu tego wniosku Starosta Powiatowy w B. z powołaniem się na art.105 § 1 kpa umorzył postępowanie.

W uzasadnieniu wskazał, że prawomocna decyzja z dnia [...] dotyczyła pozwolenia na budowę pawilonu gastronomicznego i nie obejmowała pozostałych obiektów. W zatwierdzonym projekcie obiekty te zostały na rysunku nr [...] wykreślone przez Kierownika Urzędu Rejonowego. Skoro obiekty te nie zostały ujęte w pozwoleniu, ewentualna korekta pozwolenia nie może ich dotyczyć, stąd postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć.

W odwołaniu A. i J.S. wnieśli o uchylenie decyzji umarzającej postępowanie i orzeczenie o korekcie decyzji zgodnie z treścią wniosku. Podnieśli, że zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę projekt budowlany obejmuje wszystkie elementy zagospodarowania, tj. pawilon gastronomiczny, sklep sprzedaży akcesoriów z myjnią samochodową łącznie z rzutem fundamentów /rysunki nr [...] i nr [...]/. Dokonanie na rysunku nr [...] skreślenia obiektów – poza pawilonem gastronomicznym – było działaniem bezsprawnym pracownika Urzędu Rejonowego. Takiej korekty mógł dokonać tylko projektant, gdyż opracowanie projektowe chronione jest prawem autorskim i dowolne manipulowanie nim jest niedopuszczalne. Odwołujący wskazali ponadto, że w dobrej wierze przystąpili do robót budowlanych obejmujących zabudowę pomocniczą.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] nr [...] na zasadzie art.138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, akceptując w całości stanowisko i argumentację organu pierwszej instancji o bezprzedmiotowości postępowania w sprawie korekty decyzji. Skoro bowiem obiekty myjni samochodowej i sklepu z akcesoriami samochodowymi nie były ujęte w pozwoleniu na budowę, ewentualna korekta pozwolenia nie może ich dotyczyć.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniesionej w dniu [...] A. i J.S. domagali się uchylenia powyższych decyzji. Skarżący odwołując się do zarzutów zawartych w odwołaniu argumentowali, że istniały powody do dokonania korekty decyzji o pozwoleniu na budowę.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska wniósł o oddalenie skargi.

Skarżący J.S. na rozprawie przed Sądem wyjaśnił, że nie występował do organu wydającego pozwolenie na budowę o wykładnię decyzji, gdyż uważał, że pozwolenie obejmuje wszystkie elementy zagospodarowania terenu znajdujące się w zatwierdzonym projekcie budowlanym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać przyjdzie, że chociaż skarga w niniejszej sprawie została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, to jednak – z uwagi na intertemporalny przepis art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm./ - upoważnia to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach jako właściwy miejscowo i rzeczowo do rozpoznania sprawy.

Postępowanie administracyjne w tej sprawie zostało zainicjowane wnioskiem skarżących o dokonanie "korekty" prawomocnej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w K. z dnia [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę pawilonu gastronomicznego. Wytknąć należy organom administracyjnym obu instancji, że nie zwróciły uwagi, a w każdym razie nie dały temu wyrazu w motywach podjętych rozstrzygnięć, że przepisom prawa nie jest znana instytucja korekty decyzji, o której mowa we wniosku skarżących. W oparciu zaś o to wystąpienie zostało wszczęte i było prowadzone postępowanie, które w konsekwencji umorzono jako bezprzedmiotowe. na podstawie art.105 § 1 kpa. Biorąc pod uwagę treść wniosku skarżących z dnia [...], a ponadto uwzględniając materiał zawarty w aktach sprawy zakończonej prawomocną decyzją o pozwoleniu na budowę można było nie tylko właściwie odczytać intencje skarżących domagających się "korekty" decyzji, ale również należycie ukierunkować postępowanie.

Zwrócić należy uwagę w pierwszej kolejności, że dołączony do wniosku o pozwolenie budowlane projekt budowlany opracowany w październiku [...] przez architekta R. K. i poprawiony przez tego projektanta w czerwcu [...] obejmował realizację inwestycji polegającej na budowie: pawilonu gastronomicznego /w pierwszym etapie/, sklepie sprzedaży akcesoriów samochodowych oraz myjni samochodowej ze stanowiskiem wymiany oleju /w drugim/ i stacji paliw /w trzecim/. Wynika to wyraźnie tak z części opisowej – pkt 3.5, jak i adnotacji na projekcie zagospodarowania terenu. Pierwotny wniosek inwestorów z dnia [...] obejmował zaś udzielenie pozwolenia na budowę pawilonu gastronomicznego oraz sklepu sprzedaży akcesoriów oraz myjni ze stanowiskiem wymiany oleju /w podaniu tym skarżący wskazali, że rezygnują z zamiaru budowy stacji paliw/. W dalszym jednak wniosku z dnia [...] skarżący żądanie określili jako wydanie pozwolenia na budowę pawilonu gastronomicznego. Pomijając kwestię niewyjaśnienia w tamtym postępowaniu w sposób wyraźny i jednoznaczny zakresu żądania z oznaczeniem sytuacji, którą decyzja o pozwoleniu ma rozwiązać, to jednak wydana została w dniu [...] decyzja rozstrzygająca o istocie sprawy. Decyzję tą Kierownik Urzędu Rejonowego w K. zatwierdził projekt budowlany i udzielił skarżącym "pozwolenia na budowę pawilonu gastronomicznego przy ulicy I. i Z. w I. na działkach nr [...], [...], [...], zgodnie z dokumentacją techniczną stanowiącą załącznik do decyzji oraz wyszczególnionymi warunkami realizacji inwestycji". Tej treści decyzja, po uprawomocnieniu się, stanowiła podstawę do rozpoczęcia i prowadzenia robót budowlanych /skarżący w piśmie z dnia [...] zawiadomił organ o rozpoczęciu budowy pawilonu gastronomicznego/.

W tym stanie rzeczy brak było podstaw do traktowania wniosku skarżących jako podania o sprostowanie oczywistej omyłki w wydanej decyzji w trybie art.113 § 1 kpa. Gdyby bowiem w istocie rzeczy niezamieszczenie w decyzji wymowy o pozwoleniu na budowę także sklepu z akcesoriami oraz myjni stanowiło omyłkę, to byłaby to omyłka istotna, która nie podlega sprostowaniu w trybie powołanej normy proceduralnej. Sprostować można jedynie błędy i omyłki nieistotne, które po sprostowaniu stają się integralną częścią decyzji. Nie może być kwestionowane, że wniosek skarżących nie mógł zostać potraktowany jako podanie o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji /art.113 § 2 kpa/, skoro skarżący konsekwentnie twierdzili w toku postępowania, że w ich przekonaniu decyzja nie budzi wątpliwości co do zakresu zawartego w niej rozstrzygnięcia. Przyznał to zresztą skarżący na rozprawie przed Sądem. Z tych samych powodów wniosek skarżących nie kwalifikował się do potraktowania go jako podania o uzupełnienie decyzji na podstawie art.111 § 1 kpa. Ponadto stwierdzić przyjdzie, że analiza treści omawianej decyzji nie daje podstaw do wysnucia wniosku, by z powodu błędnej oceny stanu faktycznego wydana została decyzja częściowa, aczkolwiek w ocenie organu decyzja ta rozstrzygała sprawę w całości co do istoty.

Dokonując oceny wystąpienia skarżących, a w następstwie złożonego wniosku – legalności kontrolowanych decyzji rozważyć przyjdzie treść art.33 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane /Dz.U. Nr 89, poz.414 ze zmianami/. Zgodnie z tym przepisem pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. W takiej sytuacji inwestor jest zobowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu dla całego zamierzenia budowlanego.

Słusznie orzekające w niniejszej sprawie organy przyjęły, że wniosek skarżących o pozwolenie na budowę, ostatecznie sprecyzowany w dniu [...], dotyczył wyłącznie jednego obiektu, a mianowicie pawilonu gastronomicznego, aczkolwiek zamierzenie budowlane obejmowało także budowę sklepu sprzedaży akcesoriów samochodowych oraz myjni samochodowej ze stanowiskiem wymiany oleju. Za przyjęciem takiego poglądu przemawia nie tylko treść wniosku inwestora, ale również treść projektu budowlanego. W projekcie wyraźnie założono realizację zamierzenia budowlanego w kilku etapach, w pierwszym – pawilonu gastronomicznego, obiektu o powierzchni zabudowy 144 m2 i powierzchni użytkowej 122 m2 . W uwzględnieniu wniosku inwestora udzielono pozwolenia na budowę tego właśnie obiektu budowlanego. Argument skarżących, iż na dołączonych do wniosku projekcie zagospodarowania terenu i projekcie architektoniczno-budowlanym określono usytuowanie i obrys dalszych obiektów nie zmienia tego poglądu. Wszak ograniczając wniosek o pozwolenie do jednego obiektu przy zamierzeniu realizowanym etapowo, obowiązkiem inwestora jest, zgodnie z treścią art.33 ust.1 Prawa budowlanego, dołączyć do wniosku projekt zagospodarowania obejmujący całe zamierzenie budowlane. Z kolei brak korelacji pomiędzy numerami działek, na których usytuowane są w projekcie poszczególne obiekty, a wyszczególnionymi w decyzji numerami działek w odniesieniu tylko do pawilonu gastronomicznego nie daje podstaw do zmiany decyzji w zwykłym postępowaniu, w szczególności z powołaniem się na regulację wynikającą z art.33 ust.1 Prawa budowlanego.

Reasumując, kontrolowane decyzje administracyjne pomimo niedostatecznego ich umotywowania w ostatecznym wyniku odpowiadają prawu. Pomijając bowiem niemożność prowadzenia postępowania w kierunku "korekty" decyzji, instytucji nieznanej procedurze administracyjnej, to brak było podstawy do uwzględnienia wniosku i zmiany decyzji w zakresie oczekiwanym przez skarżących w postępowaniu zwykłym. Stąd rozstrzygnięcie oparte o art. 105 § 1 kpa nie narusza prawa.

Zupełnie oddzielnym zagadnieniem jest, czy decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w K. z dnia [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę nie jest dotknięta wadą kwalifikowaną w rozumieniu art.156 kpa, względnie czy nie zachodzą podstawy do wzruszenia decyzji tworzącej prawo w oparciu o art.155 kpa. Wymaga to jednak uruchomienia oddzielnego postępowania w nadzwyczajnym trybie postępowania administracyjnego. W toku takiego postępowania mogłaby zostać rozważona kwestia legalności dokonania urzędowego skreślenia na rysunku nr [...] w projekcie architektoniczno-budowlanym, co akcentował skarżący.

Z tych wszystkich powodów Sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/.

S/G