Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 50/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2 art. 184 art. 197
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. sp. z o.o. sp.k. z/s w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 3 listopada 2021 r. sygn. akt II SA/Rz 1536/21 odrzucające skargę K. sp. z o.o. sp.k. z/s w R. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 sierpnia 2021 r. nr ... w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 3 listopada 2021 r. sygn. akt II SA/Rz 1536/21 na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a.") odrzucił skargę K. sp. z o.o. sp.k. z/s w R. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 sierpnia 2021 r. w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta R. z dnia 20 maja 2021 r., wydane w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. Z dołączonego do nadesłanych akt administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru oraz przesyłki wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 25 sierpnia 2021 r. W dniu 27 września 2021 r. (w uzasadnieniu podano błędnie datę 22 września 2021 r.) skarżąca wniosła, skierowaną do Sądu za pośrednictwem P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, skargę na postanowienie tego organu z dnia 24 sierpnia 2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga jako wniesiona z uchybieniem terminu podlegała odrzuceniu wskazując, że skoro zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 25 sierpnia 2020 r., to ustawowo określony 30-dniowy termin przewidziany na wniesienie skargi upłynął z dniem 24 września 2021 r. (piątek), tymczasem skarżąca wniosła skargę z uchybieniem tego terminu w dniu 27 września 2021 r., co obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Skarżąca Spółka pismem z dnia 12 listopada 2021 r. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie Sądu z dnia 3 listopada 2021 r., zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przez odrzucenie skargi pomimo zachowania terminu do jej złożenia.

W uzasadnieniu zażalenia podniosła, że odebrała zaskarżone postanowienie w dniu 26 sierpnia 2021 roku, a jedynie błędnie została wskazana data odbioru. Zdaniem skarżącej może to potwierdzać termin wydania kwestionowanego postanowienia - 24 sierpnia 2021 roku - co przy skorzystaniu z drogi pocztowej wydaje się, zdaniem skarżącej, mało prawdopodobne, aby doręczenie nastąpiło już w dniu 25 sierpnia 2021 roku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, natomiast skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia Sąd odrzuca zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Jak wynika z akt sprawy, w rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego zostało doręczone skarżącej w dniu 25 sierpnia 2020 r. Termin do wniesienia skargi upływał zatem z dniem 24 września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie zatem stwierdził, że skoro termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 24 września 2021 r., to nadanie skargi w urzędzie pocztowym w dniu 27 września 2021 r. nastąpiło z uchybieniem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Dlatego też zasadnie Sąd Wojewódzki odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Podkreślić należy, że z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej zaskarżone postanowienie wynika, że postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 sierpnia 2021 r. w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych zostało doręczone 25 sierpnia 2021 r., potwierdza to pieczęć spółki wraz z podpisem pracownika. Zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym, który - jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot - stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Korzysta ono z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim poświadczone. Pomimo jednakże, że dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi, powyższe domniemanie może zostać obalone. Co do zasady brak jest bowiem przeszkód ku temu, by strona podważała prawdziwość dokumentu także przez złożenie stosownych wyjaśnień, których wiarygodność podlega ocenie sądu. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2022 r. sygn. akt I FZ 300/21)

W niniejszej sprawie strona skarżąca nie przedstawiła w zażaleniu argumentacji, która mogłaby skutecznie podważyć datę odbioru postanowienia udokumentowaną zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Twierdzenie strony o odbiorze przesyłki w innej dacie nie zostało w żaden sposób uprawdopodobnione, w szczególności skarżąca nie wystąpiła z reklamacją do Urzędu Pocztowego celem weryfikacji daty doręczenia korespondencji, ani też nie przedstawiła wydruku ze strony Poczty Polskiej zawierającej informacje co do statusu przesyłek (tzw. funkcja śledzenia). W rezultacie gołosłowne twierdzenia strony nie mogły podważyć prawdziwości dokumentu urzędowego.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.