Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1905/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Mazur sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz (spr.) sędzia del. WSA Mirosława Pindelska Protokolant Michał Zawadzki po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2011 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej R. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 559/10 w sprawie ze skargi R. O. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania; 2. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz R. O. kwotę 350 (trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 maja 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 559/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi R. O. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - oddalił skargę.

W uzasadnieniu wyroku podano, że postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 134 Kpa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania R. O. od decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia [...] listopada 2009 r. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia [...] listopada 2009 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 listopada 2009 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 3 grudnia 2009 r., a odwołanie zostało wniesione osobiście, w siedzibie Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie w dniu 4 grudnia 2009 r., co oznacza, iż nastąpiło uchybienie terminu do jego wniesienia.

Skargę do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła R. O. podnosząc zarzut naruszenia art. 134 Kpa oraz art. 7, 8, 11 i 77 Kpa. w uzasadnieniu skargi podkreśla się, iż list polecony zawierający decyzję Wojewody Małopolskiego został odebrany w siedzibie pełnomocnika, przez osobę upoważnioną do odbioru korespondencji, w dniu 20 listopada 2009 r., a nie jak twierdzi organ, w dniu 19 listopada 2009 r. Termin do wniesienia odwołania został zatem zachowany. W skardze dodatkowo wskazano, iż data odbioru korespondencji zawierającej decyzję organu I instancji jest przedmiotem postępowania reklamacyjnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga nie jest zasadna.

W uzasadnieniu wyroku wskazano, że organ na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru (K-103 akt administracyjnych) prawidłowo ustalił datę doręczenia zaskarżonej decyzji pełnomocnikowi skarżącej. Dokument ten nie budzi wątpliwości co do okoliczności w nim potwierdzonych, tj. adresata, daty doręczenia przesyłki oraz potwierdzenia jej odbioru przez osobę upoważnioną. Wynika z niego, że pismo Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego o wyżej wskazanym znaku, oznaczone jako przesyłka 190139840 zostało doręczone adresatowi w dniu 19 listopada 2009 r. W ocenie Sądu bezsporna jest także data nadania odwołania od decyzji Wojewody Małopolskiego. Odwołanie z datą 1 grudnia 2009 r. zostało złożone osobiście w Małopolskim Urzędzie Wojewódzkim w Krakowie w dniu 4 grudnia 2009 r., co zostało potwierdzone prezentatą Kancelarii Urzędu. Ustalenie powyższych okoliczności obligowało organ odwoławczy do stwierdzenia, że odwołanie skarżącej R. O. od decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia [...] listopada 2009 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu.

Do akt postępowania sądowego pełnomocnik skarżącej złożył w dniu 19 maja 2010 r. kserokopię karty doręczeń. Z dokumentu tego wynika jedynie, iż odbiór przesyłki 190139840 został pokwitowany przez wskazaną w dokumencie osobę w dniu 19 listopada 2009 (datownik), przy czym data ta jest ręcznie przerobiona na 20 listopada 2009 r. W dniu 21 maja 2010 r. pełnomocnik skarżącej przedłożył także pismo Poczty Polskiej S.A. Centrum Poczty Oddział Rejonowy Kraków – Miasto z dnia 18 maja 2010 r., z którego wynika, że przesyłka nr R 1901398401 została doręczona w dniu 20 listopada 2009 r. "(...) a mylna data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru została umieszczona przez pomyłkę". Nie oceniając wartości dowodowej złożonych pism Sąd stwierdził, że złożone przez pełnomocnika skarżącej pismo Poczty Polskiej z dnia 18 maja 2010 r. dotyczy przesyłki o innym numerze - R 1901398401, natomiast znajdujące się w aktach administracyjnych zwrotne potwierdzenie odbioru pisma Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego dotyczy przesyłki 190139840. W ocenie Sądu przedstawione przez pełnomocnika skarżącej dokumenty nie dają wystarczającej podstawy do przyjęcia, że decyzja Wojewody Małopolskiego doręczona została w innej dacie niż to wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (K-103).

Od powyższego wyroku R. O. wniosła skargę kasacyjną, podnosząc zarzut naruszenia przepisów:

1/ art. 151 w związku z art 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) poprzez oddalenie skargi pomimo istnienia przesłanek do uchylenia w całości postanowienia organu drugiej instancji,

2/ art. 1 ust. 1-2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) poprzez nieprawidłowe wykonywanie wymiaru sprawiedliwości wynikające z dokonania nieprawidłowych ustaleń faktycznych,

3/ art. 233 § 1 Kpa w związku z art. 16 § 5 ppsa poprzez rezygnację z wszechstronnego rozważania całego materiału dowodowego, w tym dopuszczonego w oparciu o art. 106 § 3 powyższej ustawy dowodu,

4/ art. 141 § 4 ppsa poprzez nierozpatrzenie wszystkich zarzutów skargi,

Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o przeprowadzenie w trybie art. 106 § 3 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dowodu uzupełniającego z dokumentu - koperty listu poleconego dla sprawy: [...] na okoliczność, że decyzja o powyższej sygnaturze doręczona została przesyłką o numerze 1901398401.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreślono, że Sąd I instancji błędnie przyjął, że przesyłka listowna zawierająca decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] listopada 2009 r. dostarczona została pełnomocnikowi w dniu 19 listopada 2009 r., gdy w rzeczywistości dostarczona została w dniu 20 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie błędnie uznał, że przedstawione przez pełnomocnika skarżącej pismo reklamacyjne dotyczy innej przesyłki niż ta, w której dostarczona została decyzja organu. Różnica w zakresie numeru przesyłki dotyczy wyłączenie ostatniej cyfry tego numeru. Z posiadanej przez pełnomocnika koperty, w której przesyłka została doręczona, wynika, że list polecony nadany został właśnie pod numerem 1901398401, co nie może budzić wątpliwości, ponieważ numer nadawczy jest w tym przypadku wydrukowany, a nie napisany ręcznie. Na tej samej kopercie widnieje także sygnatura sprawy: [...].

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionych podstawach.

Podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty koncentrują się zwłaszcza wokół błędnego – zdaniem strony skarżącej - uznania przez Sąd I instancji, iż znajdujące się w aktach sprawy pismo reklamacyjne Poczty Polskiej S.A. dotyczy innej przesyłki niż ta, w której została doręczona decyzja organu, podczas gdy różnice w numerze przesyłek dotyczą wyłącznie ostatniej cyfry tego numeru. Ponadto na kopercie zawierającej decyzję organu znajduje się również sygnatura sprawy co jednoznacznie wyklucza prawidłowość ustaleń poczynionych w tym zakresie przez Sąd I instancji.

Ze stanowiskiem wyrażonym w skardze kasacyjnej w powyższej kwestii należy się, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodzić.

Nie przesadzając bowiem czy przedmiotowe odwołanie od decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia [...] listopada 2009 r. zostało przez stronę skarżącą wniesione w terminie, zasadnie w skardze kasacyjnej twierdzi się, iż na dołączonej do tej skargi kopercie zawierającej decyzję organu znajduje się również sygnatura sprawy administracyjnej co wskazuje, iż mimo rozbieżności między numerem przesyłki wskazanym w piśmie reklamacyjnym, a numerem wpisanym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru w istocie chodzić może o tę sama przesyłkę.

Wobec powyższego przedwczesne, a zatem nieuprawnione jest orzeczenie Sądu I instancji oddalające skargę w oparciu o okoliczność, że przedstawione przez stronę skarżącą pismo reklamacyjne dotyczy innej przesyłki. W tym stanie rzeczy kwestia ta, mająca bez wątpienia bezpośredni wpływ na sytuację procesową strony, wymaga przy ponownym rozpoznaniu sprawy przez Sąd I instancji wyjaśnienia i uzasadnienia.

Jeśli natomiast chodzi o zgłoszony w skardze kasacyjnej wniosek o przeprowadzenie w trybie art. 106 § 3 w zw. z art. 193 ppsa dowodu uzupełniającego z dokumentu to należy wskazać iż stosownie do treści art. 183 § 1 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, która zachodzi w przypadku ziszczenia się co najmniej jednej z przesłanek wymienionych w art. 183 § 2 ppsa, a której w niniejszej sprawie nie stwierdzono.

Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega, co do zasady, na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, a na odniesieniu się do poszczególnych zarzutów składających się na podstawy kasacyjne, które wyznaczają zakres badania sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił w związku z tym wniosku zawartego w skardze kasacyjnej o przeprowadzenie w trybie art. 106 § 3 ppsa uzupełniającego postępowania dowodowego uznając, że właściwym do przeprowadzenia stosownych czynności wyjaśniających /ewentualnie postępowania reklamacyjnego/ jest Sąd I instancji.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 185 § 1 pssa.