Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 3379/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis (spr.) WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Protokolant referent stażysta Joanna Kiepas po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2015 r. sprawy ze skargi L. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej jako "k.p.a."), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...]r. w przedmiocie przyznania L. L. zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości [...] zł miesięcznie na okres od [...] r. bezterminowo.

Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:

L. L. wnioskiem z dnia [...]r. wystąpiła o ustalenie zasiłku pielęgnacyjnego w związku z ukończeniem [...] roku życia.

Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Prezydent W. przyznał L. L. zasiłek pielęgnacyjny w wysokości [...] zł miesięcznie na okres od [...]r. bezterminowo.

Odwołanie od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] r. wniosła L. L.. Wskazała, że nie wiedziała, że przysługuje jej zasiłek pielęgnacyjny z tytułu ukończenia [...] roku życia, który to wiek osiągnęła w [...] r., a zatem wnosi o wypłatę zasiłku za poprzednie lata.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] r. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że warunki nabywania prawa do świadczeń opiekuńczych reguluje ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1456 ze zm.). Zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 3 tej ustawy zasiłek pielęgnacyjny przysługuje osobie, która ukończyła 75 lat. Kolegium podniosło, że postępowanie o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego w myśl § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 3 stycznia 2013 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne jest postępowaniem wszczynanym na wniosek. Stosownie do art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych prawo do świadczenia ustala się począwszy od miesiąc, w którym został złożony wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami. Tym samym nie jest możliwym przyznanie świadczenia za okres poprzedzający datę złożenia wniosku nawet w przypadku uprzedniego spełnienia przesłanek do jego ustalenia. Kolegium wskazało, że w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego przez L. L. został złożony w [...] r. Tym samym dopiero od tego miesiąca, w myśl ww. przepisów, istniała możliwość ustalenia zasiłku pielęgnacyjnego na rzecz wnioskodawczyni.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła L. L. W skardze wskazała, że nie otrzymała należnego jej zasiłku pielęgnacyjnego od chwili ukończenia [...] roku życia. Podniosła, że zasiłek ten jej się należy od [...] r. a nie tak jak wskazano w decyzji od [...] r., albowiem urodziła się w [...] r. Zarzuciła również, że organ mając jej wszystkie dane powinien był ją poinformować o przysługującym jej prawie. Wskazała, że jej sytuacja materialna i zdrowotna zmusza ją do wystąpienia o wypłatę zasiłku pielęgnacyjnego za okres od dnia ukończenia [...] roku życia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art.13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowo-administracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Przy czym kontrola sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższe oznacza, że sąd administracyjny nie jest kolejną instancją odwoławczą od ostatecznej decyzji administracyjnej (tutaj uchwały Rady Miasta), a - jak wspomniano wyżej - ocenia ten akt pod względem legalności. Należy także podkreślić, że stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako ustawa p. p. s. a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi, a także powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że oceniając zaskarżoną decyzję czy akt prawny pod względem jej zgodności z prawem, sąd obowiązany jest wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.

Skarga jest niezasadna i jako taka zdaniem Sądu podlega oddaleniu, na co wskazuje analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego. Sąd podziela stanowisko obu organów instancji wyrażone w uzasadnieniach zaskarżonej decyzji oraz decyzji I instancji, bowiem wbrew zarzutom skargi, organ nie naruszył powołanych w skardze przepisów tak prawa materialnego jak procesowego.

Przepisy prawa materialnego, które znalazły zastosowanie w przedmiotowej sprawie to przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych a w szczególności art. 16 tej ustawy, z którego wynika, że zasiłek pielęgnacyjny przyznawany jest w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia osobie uprawnionej opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Podkreślenia wymaga, że postępowanie w sprawie o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wszczyna się na podstawie wniosku o ustanowienie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. ( § 7 ust.1 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 3 stycznia 2013 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz.U. z 2013 poz. 3)). Skarżąca złożyła wniosek w [...] r., wobec czego przyznany został jej bezterminowo zasiłek pielęgnacyjny na okres od [...] r. Powyższe uregulowanie wynika z przepisu art. 24 ust.2 ustawy o świadczeniach rodzinnych i prawidłowo wskazał organ w zaskarżonej decyzji, że decyzja wydana w przedmiocie świadczenia wywołuje skutki od miesiąca, w którym wpłynął wniosek. Zdaniem Sądu w oparciu o obowiązujące w przedmiotowym zakresie przepisy prawa brak jest podstaw do uwzględnienia skargi i wstecznego naliczenia kwot świadczenia, o przyznanie którego skarżąca wystąpiła dopiero w [...] r. Pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie, że z powodu braku wiedzy w zakresie obowiązujących przepisów prawa skarżąca złożyła wniosek kilka lat po ukończeniu [...] roku życia.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisu art. 151 ustawy p.p.s.a ( Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm) oddalił skargę.