Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 523/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Tryniszewka - Bytys po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 marca 2006 r., sygn. akt II SA/GI 1069/05 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego w Katowicach z dnia 15 września 2005r., Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 listopada 2005r. W. M. wniósł skargę na

na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego w Katowicach z dnia 15 września 2005r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Będzinie z dnia 10 sierpnia z 2005r., Nr 57/05 znak: PINB. Będzin.[...] nakazującą skarżącemu rozbiórkę obiektu budowlanego.

W skardze tej jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na wyrządzenie znacznej szkody i spowodowania niemożliwych do odwrócenia skutków.

Postanowieniem z dnia 2 marca 2006 r., sygn. akt II SA/GI 1069/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił W. M. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd powołując art. 61§3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej "ppsa" stwierdził, że w sprawie niniejszej nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania decyzji, skoro przedmiotowy obiekt nie jest trwale z gruntem połączony. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał zaistnienia przesłanek, o których mowa w cytowanym przepisie.

W dniu 20 marca 2006 r. W. M. wniósł zażalenie, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu "błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 61§3 ppsa". Ponadto skarżący stwierdził, iż wybudowanie obiektu dokonano nakładem znacznych środków finansowych a jego rozbiórka, spowoduje utratę zarówno poczynionych nakładów jak również zysków spowodowanych wzrostem wartości budynku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 61 § 3 ppsa sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności zależy więc od wykazania we wniosku, że powołane wyżej przesłanki wystąpiłyby jako bezpośredni rezultat wykonania aktu lub czynności. Brak wykazania takich przesłanek będzie powodował odmowę wstrzymania wykonania decyzji.

W niniejszej sprawie skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji takich okoliczności nie uprawdopodobnił. Również podniesione w zażaleniu okoliczności nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia żądania skarżącego. W zaskarżonym postanowieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach podkreślił, że w sprawie niniejszej nie zachodzi przesłanka określona w art. 61§3 ppsa skoro obiekt, którego dotyczy decyzja nie jest trwale związany z gruntem. Należy także podkreślić, że powołane przez skarżącego argumenty podniesione w zażaleniu odnoszące się do kosztów związanych z wybudowaniem obiektu i ewentualną rozbiórką nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia jego żądań, do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skoro obiekt nie jest trwale związany z gruntem i jak twierdzi sam skarżący w skardze – nie jest budynkiem, a stanowiskiem postojowym i altaną, to trudno byłoby przyjąć wyrządzenie znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków (łatwość demontażu bez uszkodzenia elementów).

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia i dlatego, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 ppsa postanowił jak w sentencji.