Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 308/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 254, art. 185 § 1 w zw. z art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 375/07 o umorzeniu postępowania z wniosku D. D. o przyznanie prawa pomocy z dnia 30 października 2007 r. w sprawie ze skargi D. D. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...], [...] stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 3 maja 2007 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30 października 2007r. D. D. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, podając błędnie sygnaturę akt sprawy: II SA /Wr 357/07, zamiast prawidłowej: II SA /Wr 375/07.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wezwał D. D. do sprecyzowania, czy jego wniosek o przyznanie prawa pomocy dotyczy sprawy o sygn. akt II SA /Wr 375/07.

Z uwagi na okoliczność, że skarżący w wyznaczonym terminie nie sprecyzował żądanej przez Sąd informacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że wskazany wniosek dotyczy niniejszej sprawy i postanowieniem z dnia 29 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 375/07, umorzył postępowanie z wniosku D. D. o przyznanie prawa pomocy.

Sąd wskazał, że nawet, jeśli by przyjąć, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jednak dotyczył sprawy o sygn. akt II SA/Wr 375/07, to w sprawie tej, na obecnym etapie, skarżący nie ma obowiązku uiszczania jakichkolwiek kosztów sądowych, co sprawia, że wniosek ten i tak byłby bezprzedmiotowy.

Na to postanowienie D. D. złożył zażalenie, w którym wniósł o jego uchylenie, dołączając kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, która ma na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego, a tym samym realizację uprawnień wynikających z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 roku (Dz. U. z 1993roku, nr 61, poz. 284 ze zm.).

Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, o czym stanowi art. 245 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy czym wniosek o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalny w każdym stadium postępowania sądowoadministracyjnego.

Wydanie postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy nie stoi na przeszkodzie wystąpienia z kolejnym wnioskiem o przyznanie tego prawa, jeżeli zmianie ulegną okoliczności uzasadniające jego przyznanie.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że nie jest zasadne twierdzenie Sądu pierwszej instancji, że nawet, jeśli by przyjąć, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jednak dotyczył sprawy o sygn. akt II SA/Wr 375/07, to w sprawie tej, na obecnym etapie, skarżący nie ma obowiązku uiszczania jakichkolwiek kosztów sądowych, co sprawia, że wniosek ten i tak byłby bezprzedmiotowy.

Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie, skarżący wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 30 października 2007 r. złożył prawidłowo na urzędowym formularzu, wypełniając wszystkie jego rubryki. Treść złożonych we wniosku oświadczeń nie wzbudziła zastrzeżeń Sądu pierwszej instancji. Wątpliwości takie wzbudziła jedynie wskazana sygnatura akt sprawy, której dotyczył wniosek, w związku z czym wezwano skarżącego do sprecyzowania, czy jego wniosek dotyczy sprawy o sygn. akt II SA/Wr 375/07, czy sprawy o podanej we wniosku sygn. akt II SA/Wr 357/07.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z treści złożonego przez D. D. wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 30 października 2007 r. (której to treści Sąd nie kwestionował) jednoznacznie wynika, jakiej sprawy on dotyczy, zatem uznać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu powinien go rozpoznać, a nie wzywać skarżącego do precyzowania sygnatury akt sprawy. Bezsprzecznym bowiem jest, że D. D. popełnił ewidentną omyłkę pisarską, która - biorąc pod uwagę wiek skarżącego - mogła się zdarzyć.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie przepisów art. 185 § 1 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.