Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 648/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2013-12-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono zmiany postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 58 § 3, art. 220 § 1 i 3.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie: odmowy zastosowania ulgi w podatku rolnym z tytułu wystąpienia klęski żywiołowej postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 maja 2013r. sygn. akt I SA/Ol 648/12 odmawiającego stronie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 23 maja 2013r. sygn. akt I SA/Ol 648/12 odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Trafność tego rozstrzygnięcia potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z 29 lipca 2013r. sygn. akt II FZ 525/13 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Olsztynie.

Skarżący skierował do tut. Sądu pismo z 13 listopada 2013r., w treści którego wniósł o zwolnienie od wpisu sądowego. Na wezwanie Sądu do złożenia wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej skarżący nadesłał wypełniony wniosek z 10 grudnia 2013r., w którym rozszerzył żądanie i wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny przystępując do rozpatrzenia wniosku z 10 grudnia 2013r. stwierdza, że na obecnym etapie postępowania skarżący składa kolejne żądanie przyznania prawa pomocy. Jest to kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, gdyż pierwotny wniosek z dnia 5 grudnia 2012r. (k. 12 i 13 akt sądowych) został prawomocnie rozpatrzony. Powodem odmowy była postawa wnioskodawcy, który nie przedstawił żądanych dodatkowych dokumentów i oświadczeń. W ten sposób skarżący nie pozwolił ustalić, jak w rzeczywistości się kształtuje jego sytuacja majątkowa oraz, czy rzeczywiście nie posiada i nie jest w stanie zdobyć środków pieniężnych, które mogłyby posłużyć do sfinansowania kosztów postępowania.

W świetle art. 243 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. postępowanie w przedmiocie prawa pomocy jest postępowaniem wnioskowym, podejmowanym na wniosek osoby, w której interesie jest wypełnienie przesłanek przyznania prawa ubogich. Zgodnie z tym przepisem prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Sąd administracyjny nie może się domyślać i samodzielnie dochodzić, na czym może polegać pogorszenie sytuacji skarżącego w oparciu jedynie o jego subiektywne spostrzeżenia. Skoro w świetle art. 246 § 1 p.p.s.a. ciężar dowodu spoczywa na stronie, która wnosi o przyznanie prawa pomocy, to brak przedłożenia stosownej dokumentacji przy zbyt ogólnikowej treści wniosku wiąże się w takiej sytuacji z ryzykiem strony, że prawo pomocy nie będzie jej przyznane i to strona decyduje, czy dołoży starań i wykaże wymaganą przesłankę czy nie (por. postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2013r. sygn. akt I FZ 480/13 - dostępne w Internecie pod adresem Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznawał już zażalenie na postanowienie z WSA w Olsztynie z dnia 23 maja 2013r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Powyższe nie uniemożliwia rozpoznania składania kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy, jednak aby działanie strony mogło okazać się skuteczne, nie wystarczy samo składanie niemal tej samej treści wniosków.

Z przedstawionego wniosku z 10 grudnia 2013r. nie wynika zaś, że w sprawie zaszły zmiany okoliczności w porównaniu z pierwotnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W nowym wniosku strona powołuje bowiem podobne do poprzednich okoliczności. Różnice dotyczą określenia rocznego dochodu wnioskodawcy – obecnie 40 tys. zł, a we wniosku z 5 grudnia 2012r. – 36.300 zł. Zmniejszyło się też deklarowane zadłużenie wnioskodawcy. Składając ponowny wniosek skarżący nie podaje jednak nowych informacji, które poszerzałyby obraz jego sytuacji majątkowej i finansowej w stosunku do pierwotnie złożonego wniosku, a które świadczyłyby o istotnej zmianie sytuacji.

Dodatkowo wnioskodawca składając obecnie wniosek z 10 grudnia 2013r. miał pełną świadomość powodów odmowy przyznania prawa pomocy na wcześniejszym etapie. Pomimo wezwania nie przedstawił w zakończonym prawomocnie postępowaniu jakichkolwiek dokumentów potwierdzających ponoszenie wydatków wykazanych w formularzu PPF takich jak: składki KRUS, podatek, opłaty związane z dzierżawą ziemi, opłaty za paliwo, wydatki związane z remontem maszyn oraz centralnego ogrzewania. W konsekwencji poniesienie oraz wysokość wykazywanych w formularzu wydatków, nie zostało uwiarygodnione. Skarżący nie wyjaśnił również w jaki sposób niweluje powstałą nadwyżkę kosztów nad dochodami, nie przedstawił także wykazów z rachunków bankowych, nie wyjaśnił też kwestii zadłużenia u osób trzecich, rodzeństwa oraz rodziców, nie przedstawił również aktualnej liczby hodowanego przez niego bydła i jego rodzaju (kopii ksiąg rejestracji posiadanych zwierząt w 2012r.), ilości zwierząt sprzedanych w 2012r. i ich ceny, nie wykazał także wysokości wypłat uzyskanych w 2012r. z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Składając wniosek z 10 grudnia 2013r. skarżący w zasadzie przedstawia jedynie informację o ilości zwierząt sprzedanych w 2013r. (2 szt.) i ich cenę – ok. 8 tys. zł. Zatem świadomie nie uwzględnia, że informacje w przedstawionym zakresie są niezbędne dla oceny zasadności złożonego obecnie wniosku.

Mając powyższe na uwadze, z uwagi na brak zaistnienia nowych, istotnych okoliczności w sprawie, Sąd orzekł na podstawie art. 165 w związku art. 246 § 1 pkt 1) i art. 245 § 2 p.p.s.a.