Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 72/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Zając po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2007 r., o sygn. akt III SA/Wa 2584/06 w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skarg A. D. i J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 7 czerwca 2006 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zażalenie oddalić.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 listopada 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 2584/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił A. D. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu Sąd przedstawił sytuację finansową wnioskodawcy, ustaloną na podstawie nadesłanych dokumentów.

Skarżący jest radcą prawnym prowadzącym działalność gospodarczą, z której osiąga miesięczny dochód w kwocie około 5.200 zł, ponadto z przekazanych przez wnioskodawcę informacji wynika, że jego miesięczne koszty utrzymania wynoszą około 3.000 zł. Natomiast koszty postępowania w sprawie, w tym wpisy od skarg w sprawach III SA/Wa 2584, 2657-2658/06 (wynoszące 1.500 zł) skarżący poniósł z bieżących wydatków. Z przedstawionego przez wnioskodawcę wyciągu bankowego wynika ponadto, że na rachunek, z którego prowadzona jest egzekucja, wpływają znaczące kwoty, jak również dokonywane są wypłaty własne opiewające na znaczne sumy (np. wypłata z dnia 22 września 2007 r. w wysokości 8.500 zł). Ponadto skarżący posiada wierzytelność w wysokości 7.200 zł względem nabywcy samochodu osobowego, który został sprzedany przez skarżącego za kwotę 10.200 zł. Ze złożonych zeznań podatkowych wynika, że w 2006 r. skarżący osiągnął dochód w wysokości 45.487,85 zł, a w 2005 r. w kwocie 66.043,83 zł.

Sąd podał również, że skarżący uchylił się od dostarczenia informacji i dokumentów dotyczących kwestii rozliczeń z ustanowionym w sprawie pełnomocnikiem, które mogłyby być podstawą zweryfikowania złożonych przez niego oświadczeń.

Sąd uznał, że przedstawione przez skarżącego dane nie uzasadniają przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sytuacja majątkowa skarżącego pozwala mu na uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 750 zł, tym bardziej, że do uiszczenia tej kwoty skarżący zobowiązany jest solidarnie z J. S.

Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie. Wskazał w nim, że rozstrzygnięcie WSA w Warszawie powinno uwzględniać fakt, że w sprawie skarżącego toczą się liczne postępowania podatkowe, m.in. w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2000 oraz 2001, których ukończenie może skutkować koniecznością poniesienia przez skarżącego ogromnych kosztów z tym związanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu, bowiem argumentacja w nim przedstawiona nie podważa w sposób skuteczny rozstrzygnięcia podjętego przez Sąd pierwszej instancji.

Sąd I instancji po przeanalizowaniu sytuacji majątkowej skarżącego w oparciu o nadesłane dokumenty dokonał trafnego rozstrzygnięcia. Należy bowiem pamiętać, że celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie dostępu do sądu osobom, które ze względu na nadzwyczajne okoliczności, tj. nadzwyczaj trudną sytuację majątkową i rodzinną, nie są w stanie ponieść kosztów związanych z dochodzeniem swych praw przed sądem. Innymi słowy, jeżeli poniesienie kosztów związanych z postępowaniem sądowoadministracyjnym pociągnęłoby za sobą uszczerbek w utrzymaniu skarżącego i jego rodziny, skarżący ma prawo domagać się stosownej pomocy od Skarbu Państwa, a po wykazaniu, że powyższe okoliczności rzeczywiście zachodzą, pomoc taka będzie mu przyznana.

W okolicznościach niniejszej sprawy tutejszy Sąd nie ma wątpliwości, że sytuacja majątkowa, w jakiej znajduje się wnioskodawca, nie uzasadnia dofinansowania go przez Skarb Państwa. Skarżący jest radcą prawnym, prowadzi działalność gospodarczą, z której osiąga dochody i nie ma nikogo na utrzymaniu. Słusznie zwraca uwagę Sąd I instancji, że skarżący swobodnie dysponuje środkami znajdującymi się na rachunku bankowym i nie są one w całości pochłaniane w związku z prowadzonym przez Urząd Skarbowy postępowaniem egzekucyjnym. Przede wszystkim jednak zaznaczyć należy, że wysokość wpisu od skargi kasacyjnej, tj. 750 zł, nie stanowi kwoty przewyższającej możliwości finansowe skarżącego zwłaszcza, że do jej zapłaty skarżący zobowiązany jest solidarnie z drugim skarżącym w osobie J. S.

Odnosząc się do wskazanej w zażaleniu okoliczności, iż wobec skarżącego toczą się postępowania podatkowe, których zakończenie może pociągnąć za sobą skutki mające wpływ na sytuację materialną skarżącego należy podkreślić, że Sąd bada możliwości finansowe i sytuację materialną wnioskodawcy istniejące na dzień złożenia wniosku. A zatem powoływanie się na okoliczności, które jeszcze nie zaistniały nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy.

Mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należało, że skarżący nie wykazał zaistnienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Dlatego też Sąd, działając w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.