Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 660/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 201 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Kandut, Protokolant Izabela Maj- Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi A.C. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. (dalej: organ, organ II instancji, organ odwoławczy) z dnia [...] r., znak sprawy [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego organu wydane w I instancji z dnia [...] r., znak sprawy [...] odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego w przedmiocie wymierzenia prowadzącemu działalność pod nazwą ""A" " A. C. (dalej: strona, skarżąca) kary pieniężnej w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynami gry.

2. Postępowanie przed organami podatkowymi.

2.1. Z przedstawionego przez organ stanu faktycznego wynika, że rozpoznając wniosek strony, postanowieniem z dnia [...] r., organ odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego prowadzonego w sprawie wymierzenia stronie kary pieniężnej w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynami gry, do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie pytania prawnego Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawartego w postanowieniu o sygn. akt. II GSK 686/13 z dnia 15.01.2014 r., dotyczącego zgodności z Konstytucją RP przepisów art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

2.2. W zażaleniu strona, reprezentowana przez adwokata, zarzuciła organowi naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015, poz. 613, dalej: o.p.) poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w przedmiocie pytania prawnego NSA nie stanowi zagadnienia wstępnego, od którego zależy rozstrzygnięcie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej.

2.3. Zaskarżonym postanowieniem organ odwoławczy utrzymał w mocy swoje rozstrzygnięcie wydane w I instancji.

W uzasadnieniu wskazał, że rozstrzygnięcie sprawy przez Trybunał Konstytucyjny, przedstawionej przez NSA w postanowieniu z dnia 15.01.2014r., sygn. akt II GSK 686/13, nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 o.p., zgodnie z którym organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Na poparcie stanowiska organ II instancji przywołał orzeczenia: wyrok WSA z dnia 5.12.2005r., sygn. akt I SA/Wa 2/05, wyrok WSA z dnia 3.02.2015r., sygn. akt II SA/Ol 1332/14.

Organ odwoławczy wskazał także, że związek pomiędzy orzeczeniem TK a rozstrzygnięciem w sprawie wymierzenia kary pieniężnej jest jedynie pośredni, potencjalny, a sporne przepisy korzystają z domniemania zgodności z Konstytucją RP.

3. Postępowanie przed Sądem I instancji.

3.1. W skardze strona, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, zarzuciła organowi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) t.j. art. 201 § 1 pkt 2 o.p. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie pytania prawnego Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawartego w postanowieniu o sygn. akt II GSK 686/13 z dnia 15.01.2014r., dotyczącego zgodności z Konstytucją RP przepisów art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (t.j. Dz. U. z 2015, poz. 612, dalej: u.g.h.), nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu wymienionego przepisu o.p., od którego uzależnione jest rozpatrzenie sprawy podatkowej i wydanie decyzji.

W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że zarówno w świetle doktryny jak i orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego pod pojęciem zagadnienia wstępnego rozumie się sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Ocena zaś tego zagadnienia należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie (por. wyrok NSA z dnia 27.4.2003 r. V SA 2826/02).

W kontekście powyższego, a także mając na uwadze fakt, iż prowadzone w sprawie postępowanie odwoławcze dotyczy wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., wydanie orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie pytania prawnego Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawartego w postanowieniu o sygn. akt II GSK 686/13 z dnia 15.01.2014 r., dotyczącego zgodności z Konstytucją RP przepisów art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., wbrew skarżonemu postanowieniu, stanowi zagadnienie wstępne mające wpływ na wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie.

3.2. w odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

4.1. Skarga okazała się niezasadna.

4.2. Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Przywołany przepis nie pozostawia zatem wątpliwości, co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom podatkowym można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

4.3. Na wstępie podnieść należy, że Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji ustalenia faktyczne dokonane w sprawie przez organ przyjął za podstawę rozstrzygnięcia.

4.4. Przypomnieć należy, że art. 201 § 1 pkt 2 o.p. stanowi, iż organ podatkowy zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Powołany przepis dotyczy obligatoryjnego wstrzymania biegu postępowania przez organ w sytuacji, gdy w toku postępowania pojawi się przeszkody uniemożliwiające dalszy prawidłowy jego bieg. Jeżeli przeszkody te mają charakter przejściowy, organ podatkowy musi podjąć działania celem ich wyeliminowania oraz zawiesić postępowanie. Zawieszenie postępowania oznacza wstrzymanie jego przebiegu.

4.5. Sąd podziela wyrażane w orzecznictwie stanowisko, że zawisłość przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawy zgodności ustawy z Konstytucją RP nie powoduje obowiązku zawieszenia przez organ podatkowy postępowania podatkowego na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 o.p. Postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym - co do oceny zgodności ustawowego unormowania podatkowego z Konstytucją RP - nie jest zagadnieniem wstępnym (wyrok NSA z dnia 14 października 1999 r., I SA/Łd 2042/98, LEX nr 40848).

4.6. Mając na uwadze stan faktyczny sprawy oraz przywołane regulacje prawne, trafnie organ podatkowy uznał, że skierowanie pytania prawnego przez NSA postanowieniem z dnia 15.01.2014r., sygn. akt II GSK 686/13r., dotyczącego zgodności z Konstytucją RP przepisów art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2, nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 o.p., a zatem organ nie był zobowiązany do zawieszenia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej.

W konsekwencji, w ocenie Sądu, nie wystąpiła w sprawie przeszkoda procesowa powodująca konieczność wstrzymania biegu prowadzonego przez ten organ postępowania odwoławczego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej. Bez względu zatem na fakt skierowania pytania prawnego przez NSA do Trybunału Konstytucyjnego, organ miał nie tylko prawo, ale i obowiązek procedować w sprawie kary pieniężnej.

Mając powyższe na uwadze skarżąca nie wykazała, że organ, odmawiając zawieszenia postępowania na podstawie 201 § 1 pkt 2 o.p., powołany przepis naruszył.

4.7. W uzupełnieniu podnieść należy, że wyrokiem z dnia 11 marca 2015r., sygn. akt P 4/14 Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż u.g.h. uchwalona została bez naruszenia konstytucyjnego trybu ustawodawczego, a organizowanie gier na automatach wyłącznie w kasynach gry spełnia wymogi ważnego interesu publicznego, uzasadniające ograniczenie wolności działalności gospodarczej. Trybunał nie ocenił, czy kwestionowane przepisy ustawy o grach hazardowych mają charakter techniczny. Jednak jego zdaniem, uchybienie ewentualnemu obowiązkowi notyfikowania Komisji Europejskiej potencjalnych przepisów technicznych nie może jednak samo przez się oznaczać naruszenia konstytucyjnych zasad demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji) oraz legalizmu (art. 7 Konstytucji). Wykładnia przychylna prawu europejskiemu w żadnej sytuacji nie może prowadzić do rezultatów sprzecznych z wyraźnym brzmieniem Konstytucji.

4.8. Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.