Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 161/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Stwierdzono przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszajacy prawo
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 5 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA: Jolanta Rosińska Sędziowie Sędzia WSA: Czesława Nowak – Kolczyńska (spr.) Sędzia WSA: Barbara Rymaszewska Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Orzechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2012 roku przy udziale --- sprawy ze skargi "A" A. D. Spółki jawnej z siedzibą w Ł. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie oddalenia protestu od etapu oceny formalnej projektu złożonego w konkursie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa [...]; 2. zasądza od organu – Zarządu Województwa [...] na rzecz strony skarżącej - "A" A. D. Spółki jawnej z siedzibą w Ł. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zarząd Województwa Ł. uchwałą z dnia [...] r. nr [...] podjętą na podstawie art. 41 ust. 1 i 2 pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tj. Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1590 ze zm.) oraz art. 30b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 84, poz. 712 ze zm.) i uchwały nr 1167/08 Zarządu Województwa Ł. z dnia 1 sierpnia 2008 r. w sprawie: przyjęcia Podręcznika Procedur wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ł. na lata 2007-2013, zmienionej Uchwałą nr 236/09 Zarządu Województwa Ł. z dnia 25 lutego 2009 r. oraz Uchwały nr 431/08 Zarządu Województwa Ł. z dnia 9 kwietnia 2008 r. w sprawie przyjęcia Zasad procedury odwoławczej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ł. na lata 2007-2013, zmienionej uchwałą tego organu z dnia 14 stycznia 2009 r. nr 15/09, zmienionej uchwałą z dnia 1 kwietnia 2009 r. nr 437/09 - oddalił protest od etapu oceny formalnej projektu nr: WND-RPLD.04.03.00-00-230/10 pn.: "Podniesienie konkurencyjności firmy A. poprzez wprowadzenie systemu Stylista On-Line, sklepu internetowego i platformy do zarządzania zamówieniami", złożony przez A. Spółka Jawna z siedzibą w Ł. w konkursie dla naboru nr 4 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej IV Społeczeństwo Informacyjne, Działanie IV. 3 E-technologie dla przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ł. na lata 2007-2013.

W uzasadnieniu uchwały Instytucja Zarządzająca wskazała, że w dniu 24 września 2010 r. A. Spółka Jawna z siedzibą w Ł. złożyła wniosek o dofinansowanie wskazanego wyżej projektu, który w wyniku procedury jego weryfikacji uzyskał negatywną ocenę formalną.

Na podstawie art. 30a ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, Instytucja Zarządzająca RPO WŁ pismem z dnia 15 grudnia 2010 r. sygn.: RP.II-MG-31501-2/274/10 poinformowała wnioskodawcę o negatywnej ocenie formalnej projektu wraz z uzasadnieniem wyników oceny projektu oraz pouczeniem o możliwości wniesienia protestu.

W dniu 29 grudnia 2010 r. do Instytucji Zarządzającej RPO WŁ za pośrednictwem Departamentu ds. RPO UM w Ł. złożony został protest przez A. Spółka Jawna z siedzibą w Ł. dotyczący negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu o nr: WND-RPLD.04.03.00-00-230/10, który następnie pismem z dnia 10 stycznia 2011 r. został przekazany do Departamentu Polityki Regionalnej UM w Ł. wraz z notatką służbową z formalnej weryfikacji protestu, wnioskiem o dofinansowanie projektu, listami sprawdzającymi oraz korespondencją dotyczącą oceny wniosku o dofinansowanie projektu.

W opinii Instytucji Zarządzającej RPO Województwa Ł. na lata 2007-2013 protest został złożony w sposób zgodny z pouczeniem, bowiem wnioskodawca prawidłowo wskazał: dane dotyczące składającego protest, dane projektu, którego protest dotyczy oraz zarzuty określające, jakie elementy wniosku są kwestionowane wraz z ich uzasadnieniem.

W złożonym środku odwoławczym wnioskodawca podniósł zarzut, że wraz z dokumentacją aplikacyjną złożone zostało oświadczenie, z którego jasno wynika, iż wniosek nie został złożony za pomocą generatora ze względu na brak możliwości połączenia się przez Internet.

Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych przez wnioskodawcę w złożonym środku odwoławczym Zarząd Województwa Ł. stwierdził, że sposób sporządzenia i dostarczenia wniosku o dofinansowanie projektu do Instytucji Zarządzającej RPO Województwa Ł. na lata 2007-2013, w tym wzór wniosku o dofinansowanie projektu oraz termin, miejsce i sposób składania wniosku o dofinansowanie projektu określa Regulamin Konkursu.

Dla przedmiotowego Konkursu w ramach Osi Priorytetowej IV Społeczeństwo informacyjne, Działanie IV.3 E-technologie dla przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ł. na lata 2007-2013 nabór Nr 4, Regulamin Konkursu został przyjęty Uchwałą Nr 1280/10 Zarządu Województwa Ł. z dnia 17 sierpnia 2010 r. i stanowi załącznik do tejże Uchwały. Zgodnie z § 4 ust. 3 Regulaminu Konkursu "warunkiem uczestnictwa w Konkursie jest przesłanie we wskazanym terminie za pomocą generatora wniosków o dofinansowanie projektów wypełnionego formularza wniosku o dofinansowanie projektu oraz złożenie wydruku wypełnionego w generatorze formularza wniosku o dofinansowanie projektu wraz z załącznikami, zgodnie z zapisami § 6 niniejszego Regulaminu Konkursu. W przypadku uzasadnionego braku możliwości przesłania we wskazanym terminie za pomocą generatora wniosków o dofinansowanie projektów wypełnionego formularza wniosku o dofinansowanie projektu, warunkiem uczestnictwa w Konkursie jest złożenie przez wnioskodawcę wypełnionego formularza wniosku (w wersji papierowej i elektronicznej - np. CD) wraz z załącznikami zgodnie z zapisami § 6 niniejszego Regulaminu Konkursu. Wnioskodawca jest zobowiązany udokumentować brak możliwości przesłania we wskazanym terminie za pomocą generatora wniosków o dofinansowanie projektów wypełnionego formularza wniosku o dofinansowanie projektu".

Na stronie www.rpo.lodzkie.pl w dniu 23 sierpnia 2010 r. ogłoszono Konkurs dla naboru nr 4 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej IV Społeczeństwo informacyjne, Działanie IV.3 E-technologie dla przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ł. na lata 2007-2013. Zgodnie z informacją zawartą w przedmiotowym ogłoszeniu oraz w § 6 ust. 19 Regulaminu Konkursu, formularz wniosku o dofinansowanie projektu należało przesłać za pomocą generatora wniosków w terminie od 23.08.2010 r. do 24.09.2010 r.

W dniu 24 września 2010 r. wpłynął do Instytucji Zarządzającej RPO WŁ wniosek o dofinansowanie przedmiotowego projektu wraz z oświadczeniem z dnia 23 września 2010 r., w którym jako przyczynę nie przesłania formularza wniosku za pomocą generatora wniosków o dofinansowanie projektów w ramach RPO WŁ wskazano awarię łącza internetowego.

W odniesieniu do powyższego Zarząd Województwa Ł. podkreślił, że przedłożone wraz z dokumentacją aplikacyjną oświadczenie z dnia 23 września 2010 r. o braku możliwości złożenia wniosku za pomocą generatora wniosków zostało podpisane nie przez wnioskodawcę tj. Spółkę A. reprezentowaną przez A.D. lecz przez J. U. W ramach złożonej dokumentacji aplikacyjnej nie został przedstawiony żaden dokument potwierdzający prawo do reprezentowania Spółki A. przez J. U. Dopiero na etapie procedury odwoławczej zostało dołączone do protestu pełnomocnictwo udzielone J. U. w dniu 24 września 2010 r. do reprezentowania wnioskodawcy we wszelkich sprawach dotyczących wniosku o dofinansowanie projektu nr: WND-RPLD.04.03.00-230/10 złożonego w ramach działania IV.3 RPO WŁ, podczas gdy oświadczenie przedłożone w dokumentacji aplikacyjnej zostało podpisane w imieniu wnioskodawcy przez J. U. w dniu 23 września 2010 r. Na podstawie art. 104 ustawy z dn. 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz.U. z 1964 r., poz. 16; Nr 93 ze zm.) jednostronna czynność prawna dokonana w cudzym imieniu bez umocowania lub z przekroczeniem jego zakresu jest nieważna.

W świetle powyższych okoliczności Zarząd Województwa Ł. uznał, że wnioskodawca nie spełnił warunku uczestnictwa w Konkursie określonego w § 4 ust. 3 Regulaminu Konkursu, co uzasadniało w jego ocenie oddalenie protestu.

W dniu 18 marca 2011 r. "A." Spółka jawna w Ł. reprezentowana przez radcę prawnego J.U. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. na oddalenie protestu od etapu oceny formalnej projektu złożonego przez "A." Spółka jawna w Ł. w konkursie dla naboru nr 4 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi priorytetowej IV: Społeczeństwo informacyjne, Działanie IV.3: E-Technologie dla przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ł. na lata 2007-2013, dokonane uchwałą Zarządu Województwa Ł. nr 305/11 z dnia 3 marca 2011 r., doręczoną stronie skarżącej w dniu 4 marca 2011 r. W skardze zarzucono:

1. naruszenie § 4 ust. 3 Regulaminu Konkursu dla naboru nr 4 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej IV, Społeczeństwo informacyjne, Działanie IV.3 E-technologie dla przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ł. na lata 2007-2013, poprzez dokonanie niezgodnej z prawem oceny formalnej wniosku o dofinansowanie i błędne przyjęcie, iż strona skarżąca miała możliwość złożenia wniosku za pomocą generatora wniosku, podczas gdy awaria łącza internetowego uniemożliwiła złożenie wniosku przez Internet nie tylko skarżącej, ale także innym wnioskodawcom, a okoliczność ta była komunikowana organowi;

2. błędną wykładnię art. 60 i niewłaściwe zastosowanie art. 104 Kodeksu cywilnego, poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że oświadczenie o przyczynach niemożliwości złożenia wniosku za pomocą generatora wniosków, złożone przez zleceniobiorcę skarżącej, składającego wniosek w jej imieniu, nie może być uznane za spełniające wymogi § 4 ust.3 Regulaminu Konkursu, a to z tego względu, iż pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej we wszelkich sprawach związanych z wnioskiem zostało udzielone zleceniobiorcy w dniu 24 września 2010 r., podczas gdy ww. oświadczenie złożone zostało przez niego w dniu 23 września 2010 r.;

3. zaniechanie wezwania do uzupełnienia wniosku lub złożenia wyjaśnień zgodnie z § 7 ust. 3 Regulaminu Konkursu, poprzez uchylenie się od wezwania skarżącej do złożenia prawidłowego pod względem formalnym pełnomocnictwa udzielonego zleceniobiorcy przygotowującemu i składającemu w jej imieniu wniosek o dofinansowanie oraz składającemu oświadczenie o przyczynach niemożności skorzystania z generatora wniosków, ewentualnie do złożenia dodatkowych wyjaśnień.

Wobec tak sformułowanych zarzutów strona skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Ł. oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa radcowskiego według norm przepisanych.

Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2011 r. sygn. akt II SA/Łd 308/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. na podstawie art. 125 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne z uwagi na toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowania wszczęte pytaniami prawnymi, zadanymi przez:

1. WSA w Warszawie w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1613/09, o treści: czy art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2, art. 30b ust. 1 i 2 oraz art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity Dz.U. nr 84 z 2009 r., poz. 712 ze zm.) w zakresie w jakim wyłącza w tym postępowaniu przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. nr 98 z 2000 r., poz. 1071 ze zm.) i zezwala – w ramach systemu realizacji programu operacyjnego – na kreowanie systemu środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego, jest zgodny z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 1 oraz art. 87 Konstytucji? – sygn. P 9/10.

2. WSA w Ł. w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 973/10, o treści - czy art. 5 pkt 11, art. 30b ust. 1 i 2, art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju są zgodne z art. 2, art. 7, art. 31 ust 3, art. 87 i art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej? – sygn. P 1/11.

W dniu 17 lutego 2012 r. Sąd podjął z urzędu zawieszone postępowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.") Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej i obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na akty administracyjne, czynności, bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania określone w art. 3 § 2 p.p.s.a.

Po myśli art. 3 § 3 p.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Według takich właśnie kryteriów kontroli Sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez Instytucję Zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów, zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 84, poz. 712 ze zm. - zwanej dalej "ustawą").

Zgodnie z przepisem art. 30c ust. 1 ustawy, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

Przepis ten wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2011 r. wydanym w sprawie sygn. akt P 1/11 (Dz.U. nr 279, poz. 1644) uznany został za niezgodny z art. 87 Konstytucji w zakresie, w jakim uzależnia prawo do skorzystania ze skargi do sądu administracyjnego od wyczerpania środków odwoławczych, przewidzianych w aktach niebędących źródłem powszechnie obowiązującego prawa. Za niezgodne z art. 87 Konstytucji uznane zostały również przepisy: art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 powołanej ustawy w punkcie 1 w zakresie, w jakim dopuszcza uregulowanie środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w toku postępowania o dofinansowanie z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa oraz art. 5 pkt 11 ustawy przez to, że dopuszcza uregulowanie praw i obowiązków wnioskodawców w trakcie naboru projektów finansowanych z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa. Jednocześnie wyrokiem Trybunału, wymienione wyżej przepisy tracą moc obowiązującą z upływem osiemnastu miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw.

Argumentując wspomniane orzeczenie Trybunał Konstytucyjny podniósł, że realizacja wyroku będzie wymagała systemowej interwencji ustawodawcy, polegającej na unormowaniu w aktach powszechnie obowiązującego prawa tych wszystkich dotychczasowych elementów systemów realizacji, które dotyczą bezpośrednio praw i obowiązków uczestników konkursów prowadzonych w ramach regionalnych programów operacyjnych. W praktyce oznacza to możliwość utrzymania – w drodze wyjątku –dotychczasowych zasad w odniesieniu do wszystkich wdrażanych obecnie regionalnych programów operacyjnych na lata 2007-2013.

Odnosząc się natomiast do wpływu odroczenia terminu utraty mocy obowiązującej niekonstytucyjnych przepisów na postępowania sądowoadministracyjne, Trybunał Konstytucyjny wskazał, iż stosownie do art. 190 ust. 3 Konstytucji, przez osiemnaście miesięcy od ogłoszenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego w Dzienniku Ustaw zakwestionowane przepisy – o ile wcześniej nie zostaną uchylone bądź zmienione przez ustawodawcę, mimo że obalone w stosunku do nich zostało domniemanie konstytucyjności – winny być stosowane przez wszystkich adresatów, w tym przez sądy orzekające. Dodatkowo zauważono, że wznawianie postępowań o udzielenie finansowania z programów operacyjnych w związku z niekonstytucyjnością badanych rozwiązań podlega ograniczeniom niezależnym od odroczenia skutków niniejszego orzeczenia. Wynikają one ze specyfiki kontrolowanej materii: nie ma bowiem ani prawnej, ani praktycznej możliwości "odwrócenia" zakończonych konkursów prowadzonych w ramach regionalnych programów operacyjnych, gdyż przyznane na ich mocy ściśle określone środki zostały już rozdysponowane i wypłacone beneficjentom, a częściowo także wydane. Otwieranie na nowo w takiej sytuacji "skonsumowanych" procedur konkursowych i ponowna ocena wszystkich wniosków o finansowanie prowadziłaby do naruszenia konstytucyjnych praw podmiotów, które uzyskały finansowanie z programów operacyjnych i w dobrej wierze z tego finansowania skorzystały. Tego typu rozwiązanie stanowiłoby drastyczne naruszenie zasady zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa (por. art. 2 Konstytucji), którego nie można zaakceptować jako skutku ubocznego realizacji wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Respektowanie art. 87 Konstytucji w sferze polityki rozwoju nie może bowiem odbywać się kosztem pogwałcenia innych przepisów ustawy zasadniczej. Trybunał Konstytucyjny dostrzegł, że w aktualnym stanie prawnym brak jest podstawy prawnej do adekwatnej reakcji organów administracji i sądów administracyjnych w wypadku wznawiania postępowań w związku orzeczeniem o niekonstytucyjności zakwestionowanych przepisów. W szczególności art. 37 ustawy o polityce rozwoju wyłącza stosowanie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.; dalej: k.p.a.), co jest konsekwencją odmowy uznania informacji o wynikach konkursu i postępowaniu odwoławczym za decyzje administracyjne (por. art. 30g ustawy o polityce rozwoju), zamykając tym samym możliwość utrzymania skutków rozstrzygnięć zapadłych w sposób sprzeczny z prawem na zasadach przewidzianych w tym kodeksie. Podobnie sytuacja przedstawia się w przypadku sądów administracyjnych: rozpatrując skargi złożone na podstawie art. 30c ust. 1 ustawy o polityce rozwoju, wojewódzki sąd administracyjny może wydać wyłącznie orzeczenia wymienione w art. 30c ust. 3, nie ma natomiast możliwości uchylenia jego wyników i powtórzenia całej procedury, mimo że postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone na podstawie aktów niespełniających wymagań określonych w art. 87 Konstytucji.

Biorąc pod uwagę wskazane wyżej rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego oraz rozważania, zawarte jego motywach – w ocenie Sądu - rodzi się wątpliwość co do konieczności i możliwości dokonania oceny zgodności z prawem przeprowadzonej procedury oceny projektu skarżącej Spółki według wzorca sformułowanego w akcie usytuowanym poza systemem źródeł prawa. W przekonaniu Sądu, zakwestionowanie konstytucyjności uregulowań, określających prawa i obowiązki wnioskodawców w trakcie naboru projektów finansowanych z programu operacyjnego, podważa sens sądowej kontroli procedury konkursowej, nakładając obowiązek dokonywania jej oceny w odniesieniu do regulacji niemającej charakteru normatywnego. Godzi się bowiem podkreślić, że Sąd administracyjny dokonuje kontroli przeprowadzonej przez Instytucję Zarządzającą oceny projektu wnioskodawcy. Ocena ta dokonywana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych). W sprawach z zakresu realizacji regionalnych programów operacyjnych, z racji szczątkowej jedynie regulacji ustawowej, kontrola ta w całości opiera się zatem na uregulowaniach, określonych w systemach realizacji, nie mających charakteru normatywnego. Odroczenie utraty mocy obowiązującej zakwestionowanych przez Trybunał Konstytucyjny zapisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oceny tej nie zmienia. Nie sytuuje bowiem, regulaminów, zarządzań, instrukcji etc. w systemie źródeł prawa. Tym samym więc brak jest wzorca, w oparciu o który Sąd administracyjny władny byłby dokonać kontroli. W istocie więc, zaakceptowanie stanowiska, iż w okresie obowiązywania regulacji, których konstytucyjność została zakwestionowania, Sądy administracyjne obowiązane są do jej stosowania, prowadzi do swoistej "legalizacji" procedur, pozbawionych oparcia w powszechnie obowiązujących przepisach prawa.

Sąd uwzględniając orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego stwierdził, że dokonana przez Instytucję Zarządzającą negatywna ocena formalna projektu A. Spółki jawnej z siedzibą w Ł. pn: "Podniesienie konkurencyjności firmy A. poprzez wprowadzenie systemu Stylista On-Line, sklepu internetowego i platformy do zarządzania zamówieniami" złożonego w konkursie dla naboru nr 4 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej IV Społeczeństwo informacyjne, Działanie IV.3 E-technologie dla przedsiębiorstw w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ł. na lata 2007-2013 jest wadliwa.

Według § 4 ust. 3 Regulaminu Konkursu warunkiem uczestnictwa w Konkursie jest przesłanie we wskazanym terminie za pomocą generatora wniosków o dofinansowanie projektów wypełnionego formularza wniosku o dofinansowanie projektu oraz złożenia wydruku wypełnionego w generatorze formularza wniosku o dofinansowanie projektu wraz z załącznikami, zgodnie z zapisami § 6 niniejszego Regulaminu Konkursu. W przypadku uzasadnionego braku możliwości przesłania we wskazanym terminie za pomocą generatora wniosków wypełnionego formularza wniosku o dofinansowanie projektu, warunkiem uczestnictwa w Konkursie jest złożenie przez wnioskodawcę wypełnionego formularza wniosków (w wersji papierowej i elektronicznej – np. CD) wraz z załącznikami zgodnie z zapisami § 6 niniejszego Regulaminu Konkursu. Wnioskodawca jest zobowiązany udokumentować brak możliwości przesłania we wskazanym terminie za pomocą generatora wniosków o dofinansowanie projektów wypełnionego formularza wniosku o dofinansowanie projektu.

Regulamin Konkursu w § 6 ust. 10 dopuszcza możliwość upoważnienia innej osoby niż wskazana w pkt 8 i 9 (czyli osoby upoważnionej do podpisania umowy o dofinansowanie projektu bądź osoby lub organów wymienionych do reprezentacji w aktach powołujących np. statut, aktualny odpis z KRS) do podpisywania wniosku o dofinansowanie projektu. W takim przypadku do wniosku o dofinansowanie projektu należy dołączyć pisemne upoważnienie do podpisywania wniosków o dofinansowanie projektów.

Jednocześnie § 7 ust. 3 Regulaminu przewiduje, że w przypadku błędów (np. błędy rachunkowe, oczywiste omyłki pisarskie w treści wniosku, zapisy wniosku powodujące rozbieżności interpretacyjne itp.) lub braków we wniosku o dofinansowanie projektu (np. brak wymaganego załącznika, podpisu, pieczątki itp.) na wezwanie pracowników dokonujących oceny formalnej, Wnioskodawca ma możliwość jednokrotnego poprawienia/uzupełnienia wniosku o dofinansowanie projektu na etapie oceny formalnej. Dopiero w przypadku, gdy w wyznaczonym terminie uzupełniony lub poprawiony wniosek o dofinansowanie projektu nie zostanie dostarczony lub wskazany błąd nie zostanie właściwie poprawiony, wniosek uzyskuje negatywną ocenę formalną i nie podlega dalszej ocenie (§7 ust. 8).

Przenosząc poczynione wyżej uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że w dniu 24 września 2010 r. J.U. działając w imieniu Spółki jawnej A. z siedzibą w Ł. złożył wniosek o dofinansowanie spornego projektu wraz z 12 załącznikami w siedzibie Instytucji Zarządzającej PRO WŁ oraz oświadczeniem z dnia 23 września 2010 r. opatrzonym jego podpisem o braku możliwości przesłania wniosku za pomocą generatora wniosków z powodu awarii łącza internetowego.

Instytucja Zarządzająca dokonując oceny formalnej wniosku w kontekście kryteriów dopuszczających i administracyjnych określonych w Szczegółowym Opisie Kryteriów Wyboru Projektów w Ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ł. na lata 2007-2013, stwierdziła, że projekt uzyskał negatywną ocenę formalną, z powodu nie przedstawienia przez wnioskodawcę wyjaśnień odnośnie braku możliwości przesłania wniosku za pomocą generatora wniosków, z czym – w ocenie Sądu - nie można się zgodzić, gdyż jak zostało to już podniesione wcześniej strona załączyła do wniosku takie wyjaśnienia. Zupełnie inną kwestią pozostaje natomiast fakt, że żaden z dokumentów normujących zasady udziału w spornym konkursie (Regulamin, Szczegółowy Opis Kryteriów, Ogłoszenie o Konkursie etc.) nie precyzuje bliżej sposobu udokumentowania braku możliwości przesłania w wymaganym terminie za pomocą generatora wniosków wypełnionego formularza wniosku o dofinansowanie projektu. Z tego też powodu złożone oświadczenie co do zasady należało – w ocenie Sądu - uznać za prawidłowe. Jedyną jego wadą, którą skarżąca Spółka starała się konwalidować na etapie procedury odwoławczej, i to co istotne z własnej inicjatywy, był brak stosownego pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki dla podpisanego pod rzeczonym oświadczeniem J. U., który złożył wniosek.

Wspomniane pełnomocnictwo, jak słusznie zauważyła Instytucja Zarządzająca w zaskarżonej uchwale, Spółka udzieliła J. U. w dniu 24 września 2010 r., a więc jeden dzień później niż sporządzone przez niego i opatrzone jego podpisem załączone do wniosku oświadczenie o braku możliwości przesłania wypełnionego formularza wniosku za pomocą generatora wniosków, co jednak wbrew stanowisku Instytucji Zarządzającej nie skutkowało w rozumieniu art. 104 Kodeksu cywilnego nieważnością dokonanej przez niego czynności.

Powyższy brak, czego bez wątpienia nie dostrzegła Instytucja Zarządzająca mógł być sanowany w trybie art. 104 w zw. z art. 103 § 1 k.c., poprzez potwierdzenie przez wnioskodawcę dokonanej bez umocowania czynności lub złożenie prawidłowego pełnomocnictwa. Instytucja Zarządzająca, pomimo wyraźnego brzmienia cytowanego wcześniej § 7 ust. 3 Regulaminu Konkursu nie podjęła jednak żadnych kroków, ażeby umożliwić stronie usunięcie braków złożonego wniosku, wobec czego nie można zgodzić się z jej stanowiskiem, iż wnioskodawca nie spełnił warunku uczestnictwa w Konkursie, określonego w § 4 ust. 3 Regulaminu Konkursu.

Na marginesie dodać trzeba, że analiza Szczegółowego Opisu Kryteriów Wyboru Projektów w Ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ł. na lata 2007 -2013 odnosząca się zarówno do kryteriów formalnych dopuszczających jak i kryteriów formalnych administracyjnych nie wykluczała – w przekonaniu Sądu - możliwości usunięcia stwierdzonego braku we wspomnianym wyżej trybie § 7 ust. 3 Regulaminu.

Z tych powodów Sąd kierując się dyspozycją art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju stwierdził w punkcie pierwszym sentencji wyroku, że ocena projektu skarżącej Spółki została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Ł.. W punkcie drugim sentencji wyroku na podstawie art. 200 p.p.s.a. orzeczono o należnych stronie skarżącej od organu kosztach postępowania.

W związku natomiast z treścią wyrażonych wyżej poglądów prawnych, formułowanie wytycznych dla organu nastręcza – w ocenie Sądu - problemy natury logicznej. Przyjęcie bowiem, iż procedura konkursowa opiera się o regulacje niemieszczące się w systemie źródeł obowiązującego prawa, z natury rzeczy nie pozwoli na uznanie, dokonanej w ramach tych procedur oceny projektów, za zgodne z prawem. Obowiązywanie niekonstytucyjnych regulacji, związane z odroczeniem daty utraty ich mocy, obliguje wszakże organy do ich stosowania, zgodnie z wykładnią dokonaną przez Trybunał Konstytucyjny, a tym samym, przy ponownym rozpatrzeniu sprawy do uwzględnienia przedstawionej przez sąd oceny.

B.C.