Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2824/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
6560
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, Sędziowie sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (sprawozdawca), sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 września 2016 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej oddala skargę


UZASADNIENIE

J. G. (zwany dalej "Skarżącym") wnioskiem z 7 grudnia 2012 r. zwrócił się do Ministra Finansów o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Skarżący przedstawił stan faktyczny z którego wynikało, że zawarł umowę o świadczenie usług pośrednictwa finansowego ze spółką jawną I. Spółka Jawna (dalej: Spółka lub I.), na podstawie której powierzył spółce swoje środki finansowe. Jej wspólnicy działali jednak w sposób sprzeczny z obowiązującym porządkiem prawnym (spółka działała na zasadzie tzw. "piramidy finansowej"), choć w celu upozorowania legalnej działalności płacili podatek dochodowy. Kwota ww. podatku nie była jednak zgodna z rzeczywistymi dochodami spółki, służyła ona jedynie do uwiarygodnienia się tak w oczach instytucji państwowych jak i klientów. Mimo, iż zysków nie było, wspólnicy w zeznaniach podatkowych deklarowali dochód.

W związku z powyższym Skarżący zadał następujące pytania:

1. Czy w opisanym stanie faktycznym, co do podatku dochodowego, odprowadzanego przez wspólników I. Spółka jawna – E. R. D. za okres 01.05.2004 r. do 09.05.2007 r. względem Urzędu Skarbowego w S. oraz A. K. za okres 01.05.2004 r. - 09.05.2007 r. względem Urzędu Skarbowego W. oraz M. S. za okres od 01.05.2004 r. do 30.09.2006 r. względem Urzędu Skarbowego W. - ma zastosowanie wyłączenie przedmiotowe, o którym mowa art. 2 ust. 1 pkt 4 Ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz czy w związku z ww. przepisem, podatek odprowadzany przez ww. wspólników można uznać za nienależny, a w związku z czym właściwe w przedmiotowej sprawie Urzędy Skarbowe winny zwrócić niniejszy podatek w celu zaspokojenia w przedmiotowej sprawie Wierzycieli - w szczególności wierzyciela oraz Wnioskodawcę - Skarżącego- posiadających przeciwko A. K. tytuły wykonawcze zaopatrzone w klauzulę wykonalności (w załączeniu) oraz wyroki karne (w załączeniu wyciągi prawomocnych wyroków skazujących Sądu Okręgowego, sygn. VIII K [...] oraz Sądu Apelacyjnego, sygn. II AKa [...])?

2. Czy w związku z opisanym stanem faktycznym, Urzędy Skarbowe właściwe dla wspólników spółki I., tj. dla E. R. D. - Urząd Skarbowy w S., dla A. K. - Urząd Skarbowy W. oraz dla M. S. - Urząd Skarbowy W. są zobowiązane uznać zajęcie wierzytelności pieniężnej z nienależnego podatku dochodowego tj. odprowadzonego przez ww. wspólników I. z działalności przestępczej, po złożeniu w przedmiotowej sprawie przez wierzycieli ww. wspólników lub poszkodowanych ujętych w przedmiotowych wyrokach karnych, wniosków o wszczęcie postępowania egzekucyjnego z wierzytelności pieniężnej - podatku dochodowego nienależnego tj. odprowadzonego przez ww. wspólników z działalności przestępczej I.?

3. Czy w opisanym stanie faktycznym Urzędy Skarbowe w zw. z art. 2 ust. 5 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2011 r., Nr 231, poz. 1376) oraz w zw. z art. 762 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.) powinny udzielić i przekazać na wniosek Komornika sądowego niezbędne w przedmiotowej sprawie informacje tj. jakie podatki oraz w jakich kwotach zostały wpłacone (rn.in. jakie zeznania podatkowe oraz deklaracje miesięczne zostały złożone za okres 2004-2007, jakie zestawienia wpłat podatków za ww. okres posiadają US, jakimi dowodami wpłat co do przedmiotowych podatków legitymują się US), przez spółkę I. Spółka jawna względem [...] Urzędu Skarbowego W. oraz przez wspólników Spółki E. R. D. za okres 01.05.2004 r. do 09.05.2007 r. względem Urzędu Skarbowego w S. oraz A. K. za okres 01.05.2004 r - 09.05.2007 r. względem Urzędu Skarbowego W. oraz M. S. za okres od 01.05.2004 r. do 30.09.2006 r. względem Urzędu Skarbowego W.?

Skarżący jednocześnie przedstawił własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego.

Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r., na podstawie art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 i art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), dalej jako O.p., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie. W uzasadnieniu Organ wskazał, że problem przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy sposobu i zakresu zastosowania przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), przez wspólników spółki jawnej, a nie Skarżącego. W rezultacie Minister stwierdził, iż we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji Skarżący nie wystąpił w roli zainteresowanego. W związku z tym nie było możliwe, w trybie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, wydanie opinii o poprawności postępowania innego organu podatkowego.

Pismem z dnia 13 marca 2013 r. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego zmianę z powodu naruszenia art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej poprzez odmowę wszczęcia postępowania na tej podstawie, że wnoszący o wydanie interpretacji nie jest zainteresowanym w trybie tego przepisu.

Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] marca 2013 r.

Wyrokiem z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 1446/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie Ministra Finansów z dnia 18 kwietnia 2013 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania podatkowego art. 130 § 1 pkt 6 w zw. z art. 221 i art. 239 O.p., z uwagi na udział w wydaniu postanowień zarówno pierwszej, jak i drugiej instancji tych samych osób.

Od powyższego wyroku Organ podatkowy wniósł w dniu 31 grudnia 2013 r. skargę kasacyjną

Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 453/14 Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie kasacyjne.

Minister Finansów postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2015 r. utrzymał w mocy postanowienie z dnia 6 marca 2013 r. W uzasadnieniu dokonując analizy przepisu art. 14b § 1 O.p. wyjaśnił, iż składający wniosek nie jest i nie może być "zainteresowanym" w innej niż "swojej", a więc "cudzej" sprawie. Jeżeli przedstawiony przez wnioskodawcę stan przeszły lub przyszły nie zawiera okoliczności bądź zdarzeń, zaistniałych lub mogących powstać w jego indywidualnej sprawie", lecz okoliczności lub zdarzenia nie dotyczące jego sprawy, to tym samym podmiot składający wniosek nie uzyskuje statusu zainteresowanego, co wyłącza możliwość żądania, a tym samym i wydania, interpretacji w takiej sprawie.

Organ wskazał, iż w niniejszej sprawie z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w charakterze Wnioskodawcy wystąpił Skarżący który jest jedynie wierzycielem Spółki I. Spółka Jawna (zwanej dalej "Spółką Jawną") oraz jej wspólników, którego wierzytelności powstały wskutek działalności przestępczej tej spółki. Problem przedstawiony we wniosku dotyczy sposobu i zakresu zastosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do innych podmiotów tj. wspólników Spółki Jawnej. W ocenie Organu oznacza to, iż w powyższej sprawie, z uwagi na przedstawiony opis stanu faktycznego oraz treść zadanych pytań w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w złożonym wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, osobami zainteresowanymi są wspólnicy Spółki Jawnej, a nie Wnioskodawca. Organ stwierdził, iż odpowiedź na postawione we wniosku pytania pozostają bez wpływu na zakres i sposób zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie Wnioskodawcy. Zapytania nie dotyczą przepisów prawa, z których wynika podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawa opodatkowania, wymiar podatku. Według Organu pytanie o takiej treści dotyczy jedynie kwestii proceduralnych związanych z działaniami organu podatkowego w przypadku wystąpienia przewidzianych prawem skutków, a mianowicie wydania opinii o poprawności postępowania innego organu podatkowego w kwestii odmowy uznania zajęcia wierzytelności pieniężnych w przypadku wyrejestrowania dłużnika z ewidencji podatników czy przekazywaniu informacji komornikom sądowym, na podstawie odrębnych przepisów prawa, w jakich podatkach oraz w jakich wysokościach dłużnicy wpłacali środki pieniężne na rzecz właściwych organów podatkowych. Tym samym zdaniem Organu na zadane pytanie niemożliwe jest udzielenie odpowiedzi na gruncie obowiązujących przepisów prawa podatkowego.

W skardze na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o jego uchylenie oraz

poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji a także o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:

- art. 14b O.p. przez błędną wykładnię, nie uznając Skarżącego za zainteresowanego w trybie tego przepisu;

- art. 165a §1 O.p. przez to, że Organ odmówił wszczęcia postępowania, podczas gdy powinien rozpatrzyć merytorycznie wniosek o interpretację.

W uzasadnieniu Skarżący podniósł, iż winien zostać uznany za "zainteresowanego", a co za tym idzie należy umożliwić Skarżącemu uzyskanie odpowiedzi na pytania zadane we wniosku o wydanie pisemnej interpretacji podatkowej. Pozbawianie go tego prawa uniemożliwi Skarżącemu jak i innym wierzycielom oszukanym przez spółkę I., dochodzenia wierzytelności jakie zostały z wpłacanych przez nich do I. pieniędzy nienależnie pobrane przez Skarb Państwa na poczet podatku dochodowego oraz podatku od towarów i usług. Podkreślił, iż doktryna i orzecznictwo (w tym orzecznictwo Unii Europejskiej) jednoznacznie wskazują, iż podatki pobierane przez państwo z działalności przestępczej są podatkami pobranymi nienależne, a co za tym idzie należy je zwrócić - w niniejszej sprawie na rzecz oszukanych wierzycieli spółki I..

Minister Finansów w odpowiedzi na skargę, podtrzymując swoje stanowisko, wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia, czy organ podatkowy miał prawo do merytorycznego rozpoznania wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w trybie określonym w art. 14b § 1 O.p., w zakresie objętym przedmiotowym wnioskiem, czy też był uprawniony do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, uznając, że Skarżący nie jest zainteresowanym w rozumieniu art. 14b § 1 O.p.

Zgodnie z art. 14b § 1 O.p., minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Jednocześnie w myśl art. 165a § 1 O.p., gdy żądanie, o którym mowa wart. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Pierwszy z przywołanych przepisów określa zakresy podmiotowy i przedmiotowy postępowania w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego. Na podstawie tego przepisu organ wydaje interpretacje prawa podatkowego wyłącznie na pisemny wniosek zainteresowanego dotyczący interpretacji przepisów prawa podatkowego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Zainteresowanym jest każdy, kto złoży wniosek w sprawie indywidualnej, która jego dotyczy. W rezultacie, przepis ten wymaga istnienia pomiędzy sprawą, w której wystąpiono z wnioskiem o wydanie pisemnej interpretacji, a wnioskodawcą związku wyrażającego się w tym, że przedstawiony we wniosku problem musi dotyczyć sfery opodatkowania lub ewentualnego opodatkowania wnioskodawcy. W efekcie, organ wydający interpretację rozstrzyga, czy zainteresowany prawidłowo ocenia kwestię wpływu zaistnienia opisanej sytuacji faktycznej na obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego.

Zainteresowanym w rozumieniu tego przepisu jest podmiot, którego indywidualnej sprawy dotyczą przepisy prawa podatkowego, podlegające interpretacji. Innymi słowy, musi istnieć w tym zakresie tożsamość podmiotowa, tj. wnioskodawca może wystąpić z wnioskiem o wydanie interpretacji konkretnych przepisów prawa, kształtujących jego indywidualną sytuację prawnopodatkową, a więc wpływających na treść jego obowiązku podatkowego.

Określenie użyte przez ustawodawcę w art. 165a § 1 O.p. "wniesione przez osobę niebędącą stroną" oznacza, że należy odczytywać to określenie przez pryzmat pojęcia zainteresowanego, o którym mowa w art. 14b § 1 O.p. W konsekwencji, "zainteresowanym" w rozumieniu analizowanego przepisu - jak powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie - (np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 lutego 2010 r. sygn. akt 1 SA/Lu 643/09) jest ten, kto zwraca się o wydanie interpretacji w jego indywidualnej sprawie, tj. podmiot, w odniesieniu do którego wykładnia przepisów podatkowych może rzutować na prawidłowe określenie jego obowiązku podatkowego. Przy rozpatrywaniu uprawnienia podmiotu do wystąpienia z wnioskiem o interpretację indywidualną decydujące znaczenie będzie mieć nie "każdy" interes prawny, ale szczególny interes prawnopodatkowy. Analogiczne stanowisko zajął WSA w Warszawie, który w wyroku z dnia 25 stycznia 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 1346/09, stwierdził, że "Podmiot występujący z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji może wnioskować o określenie własnej sytuacji prawnopodatkowej, a nie sytuacji prawnopodatkowej innych podmiotów, w tym podmiotów związanych z wnioskodawcą stosunkami obligacyjnymi". Podsumowując, jak wskazał WSA w Łodzi w orzeczeniu z dnia 9 października 2012 r. sygn. I SA/Łd 1036/12 "osobą zainteresowaną w sprawie w rozumieniu art. 14b § 1 O.p. jest tylko taki podmiot, który pyta o własną sytuację prawnopodatkową, a nie o sytuację prawną innych podmiotów." Konieczność precyzyjnego ustalenia czy podmiot, który wystąpił z wnioskiem o pisemną interpretację jest podmiotem uprawnionym do jej uzyskania, wynika nie tylko z treści art. 14b § 1 O.p. Okoliczność ta ma szczególne znaczenie także z uwagi na określenie przez ustawodawcę skutków udzielenia takiej interpretacji zarówno dla organu, jak i podmiotu, który złożył wniosek o interpretację.

Stosownie do przepisu art. 14k § 1 O.p., podmiot, który uzyskał interpretację i zastosował się do niej przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną, chroniony jest przed skutkami jej wadliwości. Z kolei przepis art. 14m tej ustawy określa przypadki, kiedy zastosowanie się do interpretacji, która została następnie zmieniona lub nie została uwzględniona w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej powoduje zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku.

Jak wskazuje się w orzecznictwie - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2012 r. sygn. akt II FSK 1294/10 - interpretacje indywidualne "stanowią formę wyrażenia stanowiska, w jaki sposób należy interpretować oraz stosować przepisy prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, w sytuacji faktycznej, w której znajduje się lub może znaleźć się osoba zainteresowana. Jej istotą jest zatem dokonanie podatkowej kwalifikacji konkretnego lub abstrakcyjnego stanu faktycznego opisanego przez wnioskodawcę. Należy pamiętać, że mimo tego, że interpretacje indywidualne nie są formalnie wiążące dla organów orzekających w sprawach podatkowych, to zastosowanie się do nich przez podmiot, którego dotyczą rodzi jego ochronę prawną, która musi być w prawie i postępowaniu podatkowym przestrzegana i uwzględniana (por. B.Brzeziński, N.Kalinowski, M. Masternak, A. Olesińska, J. Orłowski Ordynacja podatkowa. Komentarz, Wyd. TNOiK, Toruń 2007, s. 77 - 78, J. Brolik Urzędowe interpretacje prawa podatkowego, wyd. 1, Warszawa 2010 s. 25). W tym kontekście (...) znaczenie prawne indywidualnej interpretacji prawa podatkowego sprowadza się przede wszystkim do możliwości zrealizowania i wykorzystania związanej z nimi ochrony prawnej przez występującego z wnioskiem zainteresowanego". Dalej Sąd ten wskazał, że "u podmiotu legitymowanego do wystąpienia o wydanie interpretacji indywidualnej musi wystąpić określony stan faktyczny, który spowoduje powstanie jego odpowiedzialności podatkowej. Z tego powodu należy przyjąć, że osoba zainteresowana to każda osoba, która chce uzyskać interpretację przepisów prawa podatkowego w celu ułożenia swoich interesów w sferze prawa publicznego. Innymi słowy zainteresowanym jest ten, kto zwraca się o wydanie interpretacji w swojej indywidualnej sprawie."

Warto również wskazać na rozważania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który w orzeczeniu z dnia 7 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 1310/11 stwierdził, że "(...) indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego daje zainteresowanemu podmiotowi swoistą ochronę prawną, o której stanowi przepis art. 14k O.p. Zawarte w tym przepisie gwarancje dla wnioskodawcy oznaczają, że zastosowanie się przez niego do interpretacji indywidualnej (przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną) nie może mu szkodzić. Nie można wydać interpretacji, która nie będzie spełniała poza funkcją interpretacyjną, funkcji gwarancyjnych, które są ściśle ze sobą związane. Tak więc istotne jest, aby pomiędzy sprawą, w której wystąpiono z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji, a wnioskodawcą istniał związek wyrażający się tym, że przedstawiony we wniosku problem musi dotyczyć sfery opodatkowania lub ewentualnego opodatkowania wnioskodawcy."

W celu uzyskania interpretacji indywidualnej, w rozumieniu ww. art. 14b § 1 O.p., niezbędne jest łączne spełnienie obu wymienionych w tym przepisie warunków, tj. posiadania legitymacji procesowej do występowania w charakterze Wnioskodawcy oraz by przedmiot zapytania dotyczył interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W wyroku z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 1681/09 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że do katalogu podmiotów, które mogą być "zainteresowanymi" w rozumienia art. 14b § 1 O.p. należą m.in.: podatnicy, płatnicy, inkasenci, osoby trzecie odpowiedzialne za zobowiązania podatników - niezależnie od tego, czy interpretacja dotyczy ich obecnej, czy też przyszłej sytuacji. W wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny wskazał także, że: mimo tego, iż interpretacje indywidualne nie są formalnie wiążące dla organów orzekających w sprawach podatkowych, to zastosowanie się do nich przez podmiot, którego dotyczą rodzi jego ochronę prawną, która musi być w prawie i postępowaniu podatkowym przestrzegana i uwzględniana. Sąd przypomniał również, że znaczenie prawne indywidualnych interpretacji prawa podatkowego sprowadza się przede wszystkim do możliwości zrealizowania i wykorzystania związanej z nimi ochrony prawnej.

Wniosek może złożyć zatem tylko taka osoba, która po wydaniu interpretacji mogłaby skorzystać z gwarancji, że zastosowanie się do uzyskanej interpretacji nie może jej szkodzić.

W świetle powyższych uwag, w ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie Wnioskodawca nie był zainteresowanym w rozumieniu art. 14b § 1 O.p., Z treści uzasadnienia zarzutów zaprezentowanych przez Stronę skarżącą wywieść należy, że zasadniczo uważa, że organ naruszył art. 14b § 1 O.p. nie uznając wnoszącego o wydanie interpretacji za zainteresowanego w trybie tego przepisu. W niniejszej sprawie z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w charakterze Wnioskodawcy wystąpił Skarżący, który jest jedynie wierzycielem Spółki I. E. D. i Spółka, Spółka Jawna (zwanej dalej "Spółką Jawną") oraz jej wspólników, którego wierzytelności powstały wskutek działalności przestępczej tej spółki. Problem przedstawiony we wniosku dotyczy sposobu i zakresu zastosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do innych podmiotów tj. wspólników Spółki Jawnej. Oznacza to, iż w powyższej sprawie, z uwagi na przedstawiony opis stanu faktycznego oraz treść zadanych pytań w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w złożonym wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, osobami zainteresowanymi są wspólnicy Spółki Jawnej, a nie Wnioskodawca. Fakt, że Wnioskodawcę jako wierzyciela Spółki Jawnej obchodzi sprawa nadpłaconych przez Spółkę podatków nie oznacza jeszcze, że z tego tytułu Wnioskodawca automatycznie staje się podmiotem "zainteresowanym" w myśl art. 14b § 1 O.p. Minister Finansów może udzielić interpretacji tylko w indywidualnej sprawie wnioskodawcy. Ustalenie kwestii czy podmiot, który złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji jest podmiotem do tego uprawnionym jest istotne także z uwagi na określone przez ustawodawcę skutków udzielenia takiej interpretacji dla Strony, jak i dla organu podatkowego. Ponieważ skutki związane z udzieleniem interpretacji dotyczą jedynie podmiotu, który o nią wystąpił, Spółka Jawna nie mogłaby korzystać z ochrony, jaka wynika z faktu udzielenia interpretacji Skarżącemu, o której stanowi art. 14k-14n O.p. Ponadto cytowany wyżej przepis art. 14b § 1 O.p. wymaga wprost, aby sprawa, w której złożono wniosek o wydanie interpretacji była indywidualną sprawą wnioskodawcy, nie zaś sprawą związaną (chociażby w sposób ścisły) z indywidualną sprawą innego podmiotu. Odpowiednio Minister Finansów może udzielić interpretacji tylko w indywidualnej sprawie podmiotu zainteresowanego. Należy również zwrócić uwagę, że Skarżący nie może złożyć oświadczenia w zakresie, o którym mowa w art. 14b § 4 O.p., a mianowicie, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. Wobec Skarżącego nie mogłoby być prowadzone jakiekolwiek postępowanie, dotyczące opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych czynności wykonywanych przez strony umowy notarialnej (klientów Wnioskodawcy). Brak jest natomiast podstaw prawnych, aby Skarżący składał takie oświadczenie co do postępowań prowadzonych wobec swoich klientów. W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych.

W związku z powyższym w ocenie Sądu organ prawidłowo stwierdził, iż przedmiotowy wniosek Skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej nie dotyczył indywidualnej sprawy podatnika, zatem podmiot, który wystąpił z wnioskiem o pisemną interpretację, nie był podmiotem uprawnionym do jej uzyskania. Organ w takiej sytuacji nie mógł więc wydać interpretacji indywidualnej lecz zobligowany był do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia interpretacji indywidualnej, w myśl art. 165a § 1, w związku z art. 14h O.p. Zgodnie bowiem z art. 165a § 1 O.p., gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Reasumując Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się aby w niniejszej sprawie doszło do istotnego, mającego wpływ na jej wynik naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które mogłyby skutkować uchyleniem bądź stwierdzeniem nieważność zaskarżonych postanowień. Dlatego, mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku.