Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 18/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-02-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Protokolant St. sekretarz sądowy Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi S.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia zawiesić postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Decyzją z decyzją z dnia 8 sierpnia 2013 r., działająca z upoważnienia Wójta Gminy, pracownik socjalny Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. odmówiła S.P. przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad niepełnosprawną matką G.P.. Wnioskodawca złożył odwołanie od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., które decyzją z dnia 12 listopada 2013 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Podstawą odmowy przyznania zasiłku było uznanie, że wnioskodawca nie spełnia przesłanek z art. 16a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992, z późn. zm.), który dla uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego wymaga rezygnacji z zatrudnienia.

S.P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Olsztynie na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Z akt sprawy wynika, że skarżący pracował zarobkowo do 30 września 2003 r., a stosunek pracy ustał z upływem czasu, na który była zawarta umowa. Skarżący opiekował się niepełnosprawną matką i w związku z tym otrzymywał świadczenie pielęgnacyjne, przyznane decyzją organu odwoławczego z dnia 17 stycznia 2012 r. Powyższe świadczenie skarżący otrzymywał do dnia 30 czerwca 2013 r., na podstawie art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W przedmiotowej sprawie, zawieszenie postępowania sądowego uzasadnione jest wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowienia z dnia 12 grudnia 2013 r., w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego, przedstawiającego Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: "czy art. 16 a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej".

W ocenie Sądu, kwestie poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny wiążą się ściśle z sytuacją faktyczną i prawną skarżącego w sprawie S.P.. Stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych z Konstytucją, oznaczałoby, że sytuacja prawna skarżącego mogłaby ulec zmianie na korzyść.

Przyjmując więc, że zaistniała przesłanka do zawieszenia postępowania w rozpoznawanej sprawie wymieniona w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak na wstępie.