Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 157/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Barbara Stukan-Pytlowany(spr.) Sędziowie NSA Maria Piórkowska WSA Kazimierz Włoch Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Paśko po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 15 lipca 2008 r. sprawy ze skarg B.N. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] nr [...] w przedmiocie określenia w prawidłowej wysokości kwoty podatku akcyzowego 1) uchyla zaskarżone decyzje jak i poprzedzające je decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2007r. znak[...], [...], 2) określa, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej B.N.kwotę 354 (słownie: trzysta pięćdziesiąt cztery ) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 157/08

Uzasadnienie

B. N. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą F. dokonała w dniach 4 grudnia 2002r.i 29.01.2003 r. zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym towaru sprowadzonego z Chin, który określono jako "produkt leczniczy pochodzenia roślinnego G. w postaci płynnej" (zwany dalej: preparat G.). Podstawę zgłoszeń stanowiły JDA SAD nr [...] i JDA SAD nr [...], w których zadeklarowano kod PCN 3004 40 10 0, ze stawką celną konwencyjną w wysokości 6 % i stawką podatku VAT 7 %.

Do zgłoszeń celnych dołączono m.in. fakturę nr [...] z dnia 18 listopada 2002 r., świadectwo form A nr [...], deklarację wartości celnej, świadectwo rejestracyjne nr [...] z dnia 26 kwietnia 1998 r. oraz normę nr [...], fakturę nr [...] z dnia 23 grudnia 2002r. świadectwa form A nr [...], świadectwo rejestracyjne nr [...] z dnia 26 kwietnia 1998 r., analizę nr [...] Instytutu Leków w Warszawie oraz wzór etykiety.

Decyzją z dnia [...] lipca 2003 r., nr [...] i decyzją z dnia [...] września 2004 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego uznał powyższe zgłoszenia celne za nieprawidłowe w zakresie zastosowanego kodu Taryfy celnej, zastosowanej stawki celnej oraz kwoty długu celnego. W wydanych decyzjach za prawidłowy uznano kod taryfowy 2208 90 69 9, z uwagi na charakter i przeznaczenie preparatu, zawartość w nim alkoholu etylowego na poziomie 2% oraz z uwagi na fakt, iż w dniu zgłoszenia towaru do procedury celnej strona w sposób nieuprawniony posługiwała się świadectwem rejestracji nr [...]. Kwotę długu celnego obliczono z zastosowaniem stawki konwencyjnej w wysokości 268% minimum 6 EUR%/hl.

Decyzją z dnia [...] października 2003r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej, po rozpoznaniu odwołania B. N. od ww. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lipca 2003 r uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej podstawy materialno-prawnej i w tym zakresie doprecyzował podstawę prawną oraz w części dotyczącej określenia sposobu obliczenia odsetek wyrównawczych podał poprawiony wzór stosowany do obliczenia wysokości odsetek wyrównawczych, zaś w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Natomiast po rozpatrzeniu odwołania B. N. od ww. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...].09.2004r., Dyrektor Izby Celnej, decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy uznał za prawidłową klasyfikację towaru dokonaną przez Naczelnika Urzędu Celnego w obu decyzjach, uznając, że preparat G. w świetle obowiązującego prawa nie jest ani środkiem farmaceutycznym, ani lekiem. Zataryfikowanie przedmiotowego towaru do pozycji 3004 Taryfy celnej nie znajduje - w ocenie organu odwoławczego - uzasadnienia, Ponadto z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż preparat G. ze względu na swój skład i przeznaczenie jest preparatem o charakterze uzupełniającym i wspomagającym, działającym pomocniczo w zapobieganiu określonym schorzeniom, nie jest natomiast produktem, który ma samodzielne zastosowanie w bezpośredniej terapii. Zdaniem organu odwoławczego, przedmiotowy preparat nie jest lekiem w rozumieniu Taryfy celnej, bowiem nie spełnia wymogów działu 30. W ocenie tego organu zaklasyfikowanie G. do pozycji taryfowej 2208 90 69 9 jest zgodne z zasadami klasyfikacji taryfowej, w tym z regułą nr 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej ORINS).

W tym stanie rzeczy postanowieniem z dnia [...].04.2004r Naczelnik Urzędu Celnego wszczął postępowanie w sprawie określenia prawidłowej wysokości podatku akcyzowego należnego z tytułu importu towaru określonego w zgłoszeniu celnym z dnia 04.12.2004r. JDA SAD nr [...] ,a następnie decyzją znak [...] z dnia [...].04.2007r. określił podatek akcyzowy należny z tytułu importu w wysokości 146,00 zł.

Także postanowieniem z dnia [...].03.2007r wszczął postępowanie w sprawie określenia prawidłowej wysokości tegoż podatku, określonego w zgłoszeniu celnym z dnia 29.01.2003r. JDA SAD nr [...]. Decyzją z dnia [...].04.2007r. znak [...] określił podatek akcyzowy należny z tytułu importu towaru w wysokości 53,00 zł

Od powyższych decyzji strona złożyła odwołanie.

Po zapoznaniu się z materiałem zgromadzonym w aktach spraw Dyrektor Izby Celnej decyzjami z dnia [...] listopada 2007r. znak: [...] i [...] na podstawie art. 233 §1 pkt.1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. nr 8, poz. 60, z zm. powołanej dalej jako Ordynacja podatkowa), art. 20 ust.2 i ust.5 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym ( Dz. U. nr 29, poz. 257, z zm. powołanej dalej jako ustawa o podatku akcyzowym z 2004r.) i art. ust.2, art.6 ust.7, art. 36 ust.3, art. 54 ust.2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym ( Dz. U. nr 11, poz. 50 z zm. powołanej dalej jako ustawa o VAT z 1993r.) utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.

Na wstępie podkreślił, że w świetle przywołanych regulacji prawnych, źródłem powstania zobowiązania z tytułu importu towarów w podatku od towarów i usług jest zdarzenie z którymi przepis materialny prawa podatkowego wiąże powstanie takiego zobowiązania. Zobowiązanie podatkowe z tytułu importu towarów powstaje z mocy prawa na podstawie zgłoszenia celnego. Podatnicy są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego z uwzględnieniem obowiązujących stawek ( art. 5 ust.1 pkt.3 i 3a, arr.11 ust 1 ustawy o VAT z 1993r.). Podstawą opodatkowania w imporcie towarów akcyzowych zgodnie z art. 36 ust. 1 i ust.3 ustawy o VAT z 1993r. jest wartość celna powiększona o należne cło , jeżeli zaś stawki akcyzy ustalone są kwotowo, podstawą opodatkowania jest ilość wyrobów akcyzowych. Zgłoszenie celne podlega sprawdzeniu przez organ celny m.in. co do prawidłowości wyliczonych podatków tj. podatku akcyzowego i podatku VAT. Jeżeli stwierdzi organ że kwota podatku w zgłoszeniu celnym wykazana jest nieprawidłowo, organ celny oblicza te kwoty w prawidłowej wysokości( art. 11 ust.2 ustawy o VAT z 1993r.).

Ponieważ zgłoszenia celne zostały uznane decyzjami organów celnych, za nieprawidłowe w części dotyczącej określenia kwoty wynikającej z długu celnego (w zw. nieprawidłowym określeniem kodu taryfy celnej i stawki celnej) a organy celne określiły dług celny w prawidłowej wysokości, organ odwoławczy podkreślił, że rozstrzygnięcia jakie zapadły w sprawach celnych miały bezpośredni wpływ na wysokość należności podatkowych z tytułu importu towaru, albowiem zmiana klasyfikacji taryfowej towaru spowodowała zmianę wysokości długu celnego , oraz obciążenie towaru podatkiem akcyzowym, gdyż zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu powstania obowiązku podatkowego tj. w dniu 04.12.2002r. i w dniu 29.01.2003r. towary klasyfikowane według kodu 2208 90 69 0 taryfy celnej podlegały opodatkowaniu podatkiem akcyzowym w wysokości 4400zł/hl 100% spirytusu ( §2 ust.1 pkt.3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. w sprawie podatku akcyzowego Dz.U. nr 27, poz. 269 z 2002r.)

Zgodnie z art. 20 ust 2 obowiązującej obecnie ustawy o podatku akcyzowym z 2004r., jeżeli organ celny stwierdzi, że kwota akcyzy została wykazana w zgłoszeniach celnych nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzje określającą kwotę akcyzy w prawidłowej wysokości. Działając na podstawie ww. przepisu organ I instancji decyzją z dnia [...].04.2007r. określił w prawidłowej wysokości kwotę akcyzy należnej z tytułu importu towaru. Kwotę akcyzy określono w oparciu o ilość towaru zadeklarowaną w zgłoszeniach i zawartość alkoholu, ustaloną w postępowaniu celnym, na poziomie 2% a sposób określenia akcyzy szczegółowo przedstawiono w uzasadnieniu do decyzji.

Zdaniem organu odwoławczego przedmiotowe decyzje wydane zostały zgodnie ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w oparciu o ustalenia dokonane w postępowaniu celnym zakończonym ostatecznymi decyzjami Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].10.2003r. i z dnia [...].07.2005r. i w myśl obowiązujących przepisów prawa. Organ nie dopatrzył się uchybień ze strony organu I instancji , które skutkowałyby ich uchyleniem. Nie podzielił zarzutów odwołania naruszenia przez organ I Instancji art.122 i art. 187 §1 Ordynacji podatkowej poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i niekompletne zebranie materiału dowodowego, gdyż zarzuty odwołania odnoszą się do kwestii związanej z klasyfikacją taryfową towaru , a zagadnienie to nie było przedmiotem postępowania podatkowego, została ona rozstrzygnięta w postępowaniu celnym zakończonym decyzjami Dyrektora Izby Celnej. Zdaniem organu odwoławczego skoro decyzje organu I instancji z dnia [...].07.2003r. i z dnia [...].09.2004r. w sposób prawidłowy rozstrzyga o klasyfikacji taryfowej towaru i kwocie wynikającej z długu celnego, to decyzje organ I instancji będąca przedmiotem postępowania odwoławczego prawidłowo rozstrzyga o kwocie akcyzy należnej z tytułu importu towaru.

Poprzez pełnomocnika B. N. na powyższe decyzje Dyrektora Izby Celnej złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, w których wniosła o uchylenie w całości zaskarżonych decyzji i poprzedzających je decyzji Naczelnika Urzędu Celnego oraz o zwrot kosztów postępowania według norm przypisanych.

Zaskarżonym decyzjom zarzuciła naruszenie

- art. 121 § 1 oraz art. 122, 187§1 Ordynacji podatkowej- poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i niekompletne zebranie materiału dowodowego w sprawie;

- art. 201 §1 pkt.2 Ordynacji podatkowej.

W uzasadnieniu podtrzymała zarzuty i argumentacje na ich poparcie zawarte już w odwołaniach od decyzji organu I instancji. Podniosła, że postępowanie w sprawie kwalifikacji celnej towaru nie zostało jeszcze ostatecznie rozstrzygnięte w postępowaniu sądowo- administracyjnym, a prawidłowe ustalenie kodu taryfy celnej towaru i tym samym właściwej stawki celnej jest niezbędne dla prawidłowego opodatkowania towaru podatkiem akcyzowym i podatkiem VAT. Do czasu jednoznacznego i pewnego rozwiązania problemu klasyfikacji celnej towaru nie można rozstrzygać kwestii, dla których ta klasyfikacja stanowi podstawę. Ponadto zarzuciła, że teza o klasyfikacji celnej towaru postawiona przez organ w postępowaniu dotyczącym należności celnych , a następnie przyjęta w postępowaniu podatkowym nie jest zgodna z jednoznacznymi dowodami zgromadzonymi w postępowaniu. Organy w sposób niewyczerpujący rozpatrzyły materiał dowodowy i błędnie ustaliły stan faktyczny będący podstawa wydania decyzji w postępowaniu podatkowym, a treść zaskarżonych decyzji wskazuje , że organ odwoławczy dokonał oceny materiału dowodowego z naruszeniem art. 191 Ordynacji podatkowej.

Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargi wniósł o ich oddalenie i potrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach. Podkreślił, że obowiązujące przepisy prawne nie uzależniają wydania rozstrzygnięcia w zakresie określenia w prawidłowej wysokości podatku należnego z tytułu importu od ostatecznego rozstrzygnięcia w postępowaniu sądowo – administracyjnym kwestii związanej z klasyfikacją taryfową towaru i określeniem kwoty wynikającej z długu celnego.

Rozpoznając wniesione skargi – po połączeniu spraw do łącznego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia – Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270) określanej dalej p.p.s.a, kontrola zaskarżonych rozstrzygnięć dokonywana jest pod kątem ich zgodności z prawem, przy czym Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami i podstawami wskazanymi w skardze.

Skargi są uzasadnione.

W stanie prawnym obowiązującym w dacie przyjęcia zgłoszeń celnych art. 2 ust.2 ustawy o VAT z 1993r. stanowił, że opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlega m.in. import towarów. Art. 5 ust.1 pkt.3 ustawy o VAT z 1993r. stanowił, że podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie odrębnych przepisów importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną. Obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego (art. 6 ust.7 ustawy o VAT z 1993r.). Dług celny w przywozie powstaje w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom celnym przywozowym w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.

Stosownie do postanowień art. 11 ust.1 ustawy o VAT z 1993r. podatnicy, o których mowa w art. 5 ust.1 pkt.3 i 3a są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, z uwzględnieniem obowiązujących stawek. Podstawą opodatkowania w imporcie towarów akcyzowych zgodnie z art. 36 ust.1 i ust.3 ustawy o VAT z 1993r. jest wartość celna powiększona o należne cło, jeżeli zaś stawki akcyzy ustalone są kwotowo, podstawą opodatkowania jest ilość wyrobów akcyzowych.

Przenosząc powyższą konstrukcje podstawy opodatkowania na grunt niniejszych spraw należy stwierdzić, że zdarzeniami prawnymi powodującymi powstanie obowiązku podatkowego był import towarów, dokonany na podstawie zgłoszeń celnych: JDA SAD poz.ew. [...] z dnia 04.12.2002r., JDA SAD poz.ew. [...] z dnia 29.01.2003r.

Zgłaszający zadeklarował importowany towar jako "produkt leczniczy pochodzenia roślinnego G. w postaci płynnej i zaklasyfikował go według kodu PCN 3004 40 10 0, a należności celno- podatkowe obliczył z zastosowaniem stawki celnej konwencyjnej 6% i stawki podatku VAT 7%.

Z akt spraw wynika, że Naczelnik Urzędu Celnego decyzją znak [...] z dnia [...] września 2004r. uznał ww. zgłoszenie celne z dnia 29.01.2003r. za nieprawidłowe w zakresie kodu taryfy celnej , stawki celnej i kwoty wynikającej z długu celnego oraz określił dług celny w wysokości 7118,10 zł. Dyrektor Izby Celnej w wyniku przeprowadzenia postępowania odwoławczego decyzją z dnia [...].07.2005r. utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.

Naczelnik Urzędu Celnego decyzją znak [...] z dnia [...] lipca 2003r.i uznał zgłoszenie celne z dnia 04.12.2002r. za nieprawidłowe w zakresie kodu taryfy celnej , stawki celnej i kwoty wynikającej z długu celnego oraz określił dług celny w wysokości 20.354, 60 zł. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...].10.2003r. uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej podstawy materialno – prawnej i w części dotyczącej pkt.5 sentencji decyzji orzekając w tym zakresie , w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy w obu sprawach podzielił stanowisko organu I instancji, że towar objęty przedmiotowymi zgłoszeniami celnymi z uwagi na charakter i przeznaczenie preparatu G. winien był być zaklasyfikowany wg. kodu PCN 2208 90 69 9, a dla towarów sklasyfikowanych wg. tego kodu, ustanowiona została stawka celna konwencyjna 268% nie mniej niż 6 EUR/%/hl, w konsekwencji należało zdaniem organu określić dług celny w prawidłowej wysokości.

Jeżeli zmiana klasyfikacji taryfowej towaru spowoduje zmianę wysokości długu celnego oraz obciążenie podatkiem akcyzowym, to w świetle wyżej przywołanych uregulowań prawnych jak i cyt. wyżej §2 ust.1 pkt.3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r.w sprawie podatku akcyzowego, rozstrzygnięcia jakie zapadły w sprawach celnych, mają wpływ na opodatkowanie podatkiem akcyzowym i wysokość podatku akcyzowego. Jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku akcyzowego została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą kwotę akcyzy w prawidłowej wysokości ( z art.20 ust.2 ustawy o podatku akcyzowym z 2004r.).

Jak wynika z ustaleń organów celnych oraz zgromadzonych w aktach dokumentów, wydanie w niniejszych sprawach zaskarżonych decyzji, określających skarżącej - kwoty podatku akcyzowego od importu preparatu G. dokonanego według ww. zgłoszeń celnych jest następstwem ustaleń dokonanych przez te organy w zakresie zmiany klasyfikacji taryfowej. Niewątpliwie wynik postępowania podatkowego w przedmiocie określenia podatku akcyzowego z tytułu importu towaru pozostaje - jak wskazano wyżej - w ścisłej zależności od wyniku postępowania w przedmiocie należności celnych. W niniejszych sprawach podatkowych organy powołały się na ostateczne decyzje wydane w przedmiocie klasyfikacji taryfowej towaru i kwocie wynikającej z długu celnego.

Te decyzje Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie klasyfikacji taryfowej towaru i wysokości długu celnego zostały zaskarżone przez stronę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Wprawdzie WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 31.01.2005r. sygn. akt I SA/Rz 1830/03 oddalił skargę na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].10.2003r. Jednak NSA po rozpoznaniu skargi kasacyjnej wyrokiem z dnia 22.02.2006r. sygn. akt. I GSK1372/05 uchylił wskazany wyrok Sądu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W wyniku ponownego rozpozna sprawy WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 29.05.2006r. oddalił skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej wyrokiem z dnia 18.09.2007r. sygn. akt I GSK 2316/06 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 21.02.2008r. sygn. akt I SA/Rz 879/07 uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].10.2003r. nr [...]. W uzasadnieniu wyroku Sąd podkreślił, że sporną kwestią w sprawie celnej była prawidłowość klasyfikacji taryfowej preparatu G. (co ma wpływ na wysokość kwoty długu celnego) jednak organ celny nie wyjaśnił istotnych okoliczności sprawy pozwalających na właściwą klasyfikację taryfową tego preparatu, dlatego koniecznym było uchylenie decyzji celnej, w celu poczynienia przez organ stosownych ustaleń tym zakresie.

W wyniku rozpoznania wniesionej przez stronę skargi WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 29.05.2006r. sygn. akt I SA/Rz 380/05 oddalił skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].07.2005r.w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. Jednak NSA po rozpoznaniu skargi kasacyjnej na ten wyrok WSA w Rzeszowie, wyrokiem z dnia 18.09.2007r. sygn. akt I GSK 2231/06 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 21.02.2008r. sygn. akt I SA/Rz 908/07 uchylił ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].07.2005r. nr [...]. W uzasadnieniu wyroku Sąd podniósł, że organy celne w zakresie zebrania i oceny materiału dowodowego niezbędnego do klasyfikacji taryfowej preparatu G. naruszyły przepisy postępowania ( art. 122 i 187 §1 Ordynacji podatkowej zw. pozycja 2208 Taryfy celnej i wyjaśnień do Taryfy celnej) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co obligowało Sąd do uchylenia tej decyzji. Dyrektor Izby Celnej jak skarżąca B. N. nie wnieśli skarg kasacyjnych od przywołanych wyroków WSA w Rzeszowie z dnia 21 luty 2008r. Wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 21 luty 2008r. sygn. akt I SA/Rz 879/07 jest prawomocny od dnia 26 kwiecień 2008r., a wyrok WSA w Rzeszowie sygn. akt I SA/Rz 908/07 od dnia 10 kwietnia 2008r.

Reasumując powyższe, jeżeli Sąd wyeliminował z obrotu prawnego decyzje organów celnych, na których oparto w zaskarżonych decyzjach wymiar podatku akcyzowego w związku z importem towaru, to tym samym odpadła podstawa obliczenia podatku, która nie może opierać się na nieistniejącej decyzji (por. wyrok NSA z dnia 9.03.2005r. sygn. akt FSK1735/2004, wyrok NSA z dnia 17.09.1997r. sygn. akt III SA 559/96, LexPolonica).

Konkludując, nie mogą zaskarżone decyzje podatkowe pozostać w obrocie prawnym, gdyż opierają się ustaleniach poczynionych z naruszeniem przepisów postępowania w rozumieniu art. 145 §1 pkt.1 lit.c p.p.s.a

Należy jednakże podkreślić, że podnoszone w skargach zarzuty odnośnie postępowania celnego i poczynionych w nim ustaleń faktycznych/ tj. w przedmiocie długu celnego/ były przedmiotem oceny Sądu w sprawach sygn. akt I SA/Rz 879/07 i sygn. akt I SA/Rz 908/07. Nie mogą w granicach rozpoznawanych spraw podatkowych podlegać badaniu przez Sąd sformułowane w skardze zarzuty wymierzone w legalność decyzji w sprawach długu celnego. Skarżąca pominęła okoliczność, iż w postępowaniu w sprawie określenia podatku akcyzowego z tytułu importu towaru, orzekający organ jest związany własnymi ustaleniami, co do elementów stosunków z zakresu prawa celnego, ustalonych w toku postępowania celnego.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt.1 lit.c p.p.s.a. uchylił zaskarżone decyzje, przy czym Sąd orzekł również po myśli art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a., na które składają się wpisy uiszczone od skarg i wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej.