Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 4344/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 2, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 96
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Teza: I. Użyty przez ustawodawcę w art. 220 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) termin "przedstawiciel" nalezy rozumieć zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego. Wobec powyższego za przedstawiciela osoby zamieszkałej lub mającej siedzibę za granicą, nie może być uznana osoba trzecia, wskazana przez stronę jako pełnomocnik do doręczeń, jeżeli jej umocowanie nie ma źródła w ustawie.

II. Obowiązkowi zawartemu w art. 220 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zakresie w jakim nakazuje on wyznaczenie terminu do uiszczenia opłaty nie krótszego niż dwa miesiące, odpowiada również wyznaczenie terminu do uiszczenia opłaty równemu dwóm miesiącom.

TEZY

I. Użyty przez ustawodawcę w art. 220 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) termin "przedstawiciel" nalezy rozumieć zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego. Wobec powyższego za przedstawiciela osoby zamieszkałej lub mającej siedzibę za granicą, nie może być uznana osoba trzecia, wskazana przez stronę jako pełnomocnik do doręczeń, jeżeli jej umocowanie nie ma źródła w ustawie.

II. Obowiązkowi zawartemu w art. 220 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zakresie w jakim nakazuje on wyznaczenie terminu do uiszczenia opłaty nie krótszego niż dwa miesiące, odpowiada również wyznaczenie terminu do uiszczenia opłaty równemu dwóm miesiącom.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 3 września 2007 r. Z. K. (zwany dalej "Skarżącym") jako osoba zamieszkała za granicą został wezwany do uiszczenia, w terminie 2 miesięcy, kwoty 200 zł tytułem wpisu od wniesionej skargi na decyzję Ministra Finansów z [...] października 2006 r. w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

Odpis powyższego zarządzenia skierowano na adres, wskazanego przez stronę, pełnomocnika do doręczeń; tj. na adres I. K.. Przesyłka zawierająca odpis przedmiotowego zarządzenia wraz z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu, we wskazanym powyżej terminie, spowoduje odrzucenie skargi, została doręczona ww. pełnomocnikowi do doręczeń w dniu 6 września 2007 r.

W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych na dzień 26 listopada 2007 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Według art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga.

Zgodnie z art. 220 § 2 p.p.s.a. jeżeli pismo wniosła osoba zamieszkała lub mająca siedzibę za granicą, która nie ma w kraju przedstawiciela, przewodniczący wyznaczy termin do uiszczenia opłaty nie krótszy niż dwa miesiące. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.

Odnosząc powyższe regulacje prawne na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że użyty przez ustawodawcę w art. 220 § 2 p.p.s.a. termin "przedstawiciel" należy rozumieć zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 96 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.; dalej "k.c.") umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo). Wobec powyższego za przedstawiciela osoby zamieszkałej lub mającej siedzibę za granicą, nie może być uznana osoba trzecia, wskazana przez stronę jako pełnomocnik do doręczeń, jeżeli jej umocowanie nie ma źródła w ustawie.

W niniejszej sprawie konsekwencją powyższego rozumowania było zatem wyznaczenie Skarżącemu terminu dwóch miesięcy na uiszczenie należnego w sprawie wpisu sądowego. Zaznaczyć przy tym należy, obowiązkowi zawartemu w art. 220 § 2 p.p.s.a. w zakresie w jakim nakazuje on wyznaczenia terminu do uiszczenia opłaty nie krótszego niż dwa miesiące, odpowiada również wyznaczenie terminu do uiszczenia opłaty równemu dwóm miesiącom.

Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. terminu oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. Z kolei stosownie do art. 112 zd. 1 k.c. termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca.

Termin dwóch miesięcy do uiszczenia wpisu zaczął więc biec w dniu 7 września 2007 r. i upłynął z dniem 7 listopada 2007 r. (środa), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w ww. przepisach. Jak wspomniano wpis od skargi do tej daty nie został uiszczony.

Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie o art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.