Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 636/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. SA z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej – A. SA z siedzibą w [...], kwotę 200 złotych (słownie: dwieście złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Skarżąca – A. SA z siedzibą w [...], reprezentowana przez radcę prawnego, w prawidłowym trybie i terminie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].

Zarządzeniami z 24 marca 2017 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do:

1. uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie stosownego pełnomocnictwa oraz odpisu z KRS skarżącej;

2. uiszczenia wpisu od skargi, w kwocie 200 złotych, również w terminie 7 dni.

Wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej, na adres jego kancelarii wskazany w skardze, dnia 3 kwietnia 2017 r. (z.p.o. k. 9 akt). Odbiór tych wezwań pełnomocnik skarżącej pokwitował osobiście.

Jak wynika z akt skarżąca dnia 7 kwietnia 2017 r. uiściła należny w tej sprawie wpis od skargi (k. 10 akt).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a. jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi to taka skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik przy pierwszej czynności obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo. Przepis art. 29 w zw. z art. 28 § 1 p.p.s.a stanowi zaś, że pełnomocnik osoby prawnej – a taką jest skarżąca, ma obowiązek przy pierwszej czynności w postępowaniu wykazać umocowanie do działania.

Z powyższych uregulowań wynika, że w przypadku złożenia do sądu administracyjnego przez pełnomocnika osoby prawnej pisma ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § p.p.s.a., ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła takiego pełnomocnictwa - stosownie do art. 29 p.p.s.a. Sąd stoi na stanowisku, że brak któregokolwiek z owych dokumentów umożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu (tak też NSA w wyroku z 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08).

Warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie skutkuje jej odrzuceniem - w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.- zostały określone w art. 57 § 1 ustawy. Zgodnie z nim skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a nadto powinna czynić zadość wymaganiom dla każdego pisma w postępowaniu sądowym - przewidzianym w art. 46 p.p.s.a. W szczególności w myśl art. 46 § 1 pkt 4 każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Według zaś § 3 art. 46 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentowi przed sądem. Natomiast, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu to, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi skutkiem nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie, o czym stanowi powołany na wstępie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (podobnie NSA w postanowieniu z 29 września 2016 r. sygn. akt II GZ 942/16 oraz w postanowieniu z 5 kwietnia 2016 r. sygn. akt II GZ 286/16).

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu). Nadto zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. należny wpis winien zostać uiszczony gotówką w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu, o czym pełnomocnik skarżącej został pouczony.

Jak wynika ze sprawy pełnomocnik skarżącej dnia 3 kwietnia 2017 r. został skutecznie wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni ww. braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi, także w terminie 7 dni pod tym samym rygorem. Wobec tego ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do uzupełnienia ww. braków skargi oraz do uiszczenia wpisu był 10 kwietnia 2017 r.

Sąd stwierdza, że z zachowaniem ww. terminu (dnia 7 kwietnia 2017 r.) został uiszczony wpis od skargi, w prawidłowej kwocie 200 złotych. Do chwili obecnej nie został jednakże nadesłany żaden z ww. dokumentów, tj. ani pełnomocnictwo, ani odpis z KRS skarżącej. Wobec powyższego rzeczona na wstępie skarga podlega odrzuceniu, gdyż – pomimo wezwania, nie uzupełniono jej braków formalnych.

Mając na względzie powyższe ustalenia Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.