Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 391/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2023-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 64ba, art. 64ca § 1
journal: Dz.U. 2022 poz 479
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Grzegorz Panek /spr./, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Tomasz Smoleń, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lutego 2023 r. sprawy ze skargi J.M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 4 kwietnia 2022 r., nr 1801-IEE.711.6.2022 w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi J.M. (dalej: zobowiązany, skarżący) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 4 kwietnia 2022 r., nr 1801-IEE.711.6.2022 utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] grudnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Jak wynika z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonego postanowienia postanowieniem z dnia [...] grudnia 2021 r. r., organ egzekucyjny - Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w R. odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec zobowiązanego - J.M. na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] czerwca 2021 r., o numerach: [...] wystawionych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. na należności z tytułu podatku od towarów i usług.

Pismem z dnia 14 stycznia 2022 r., zobowiązany wniósł do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie zażalenie na powyższe postanowienie organu egzekucyjnego. Po rozpatrzeniu wniesionego zażalenia, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie - postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2022 r. - utrzymał w mocy postanowienie organu egzekucyjnego.

Na powyższe postanowienie organu odwoławczego skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżący wskazał, że wydanie przez organ postanowienia z dnia [...] stycznia 2022 r. r. ,,o częściowymi większościowym umorzeniu należności", a następnie wydawanie decyzji sprzecznych z postanowieniem jest dla strony bardzo krzywdzące, narusza zaufanie obywatela do organów władzy, ponieważ ,,w tym postępowaniu organ odmawia umorzenia a w innym umarza należności w zasadniczej części uzasadniając umorzenie przedawnieniem (...), co więcej nie informuje strony o innych rozstrzygnięciach w tej

sprawie". Skarżący wskazał także, że ,,skarży postanowienie zgodnie z pouczeniem bo obawia się, że jak tego nie wykona to organ uchyli sobie korzystne dla strony rozstrzygnięcie o umorzeniu, a później zarzuci stronie że mogła już w tym postępowaniu podnosić te argumenty i je skarżyć (...)". Zdaniem skarżącego ,,(...) obecnie organ mówi kiedy można umorzyć i że takie przesłanki nie zachodzą (gdzie wcześniej zachodziły), i nie informuje strony o tym jakie to będzie miało przełożenie dla niej". Skarżący wskazał ponadto, że chciałby uzyskać informację, że te wierzytelności są umorzone w części wynikającej z postanowienia z dnia [...] stycznia 2022 r. r., ponieważ uważa, że organ celowo wprowadza go w błąd i działa na jego niekorzyść. W ocenie skarżącego na te same należności umorzone przez organ zostały następnie wystawione nowe tytuły egzekucyjne. Końcowo skarżący stwierdził, że działanie organu jest niezgodne z zasadami współżycia społecznego i dobrymi obyczajami oraz z art. 58 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że w myśl art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259; dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Jednocześnie sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w tak wyznaczonych granicach Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem złożonej skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 4 kwietnia 2022 r., którym utrzymano w mocy postanowienie organu egzekucyjnego z dnia [...] grudnia 2021 r. r., o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec zobowiązanego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] czerwca 2021 r., o numerach: [...]. We wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego z dnia 9 listopada 2021 r., który to wniosek zainicjował postępowanie administracyjne zakończone wydaniem przez organ egzekucyjny postanowienia z dnia [...] grudnia 2021 r. r., zobowiązany jako podstawę umorzenia postępowania egzekucyjnego wskazał wniesienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargi na decyzję stanowiącą podstawę wystawienia ww. tytułów wykonawczych oraz prowadzone przed Sądem Okręgowym w R. postępowanie w przedmiocie uwolnienia się od odpowiedzialności jako prezesa zarządu za zobowiązania C. spółka z o.o. z siedzibą w R.. Wydając rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie organy zasadnie stwierdziły, że ww. okoliczności w świetle przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie stanowią przesłanek uzasadniających umorzenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Dopiero po wydaniu przez organ egzekucyjny postanowienia z dnia [...] grudnia 2021 r., doszło do przedawnienia części należności objętych tytułami wykonawczymi z dnia [...] czerwca 2021 r., o numerach: [...] które nastąpiło z końcem 2021 r., w związku z czym organ egzekucyjny - postanowieniem z dnia [...] stycznia 2022 r. - z urzędu umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie ww. tytułów wykonawczych w części kwoty należności głównej i należnych odsetek. Przedmiotowe postanowienie nie zostało zaskarżone przez zobowiązanego i jest ostateczne w administracyjnym toku instancji.

Kontroli instancyjnej zostało natomiast poddane postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] grudnia 2021 r. o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego, w którym zarówno organy obu instancji oceniały

okoliczności podniesione przez zobowiązanego we wniosku o umorzenie postępowania z dnia 9 listopada 2021 r. Późniejsze zaistnienie okoliczności związanej z przedawnieniem egzekwowanych należności skutkowało wydaniem przez organ egzekucyjny odrębnego rozstrzygnięcia (postanowienia z dnia [...] stycznia 2022 r., o częściowym umorzeniu postępowania egzekucyjnego), w którym organ egzekucyjny uwzględnił z urzędu okoliczność przedawnienia egzekwowanych należności.

Wbrew twierdzeniom skarżącego w przedmiotowej sprawie nie doszło do wystawienia nowych tytułów wykonawczych na należności, które były już objęte tytułami wykonawczymi i się przedawniły. Postępowanie egzekucyjne prowadzone jest nadal na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] czerwca 2021 r., o numerach: [...] z tym, że w odniesieniu do tytułów wykonawczych o numerach: [...] pozostała do wyegzekwowania już tylko kwota należnych i wymagalnych kosztów egzekucyjnych i kosztów upomnienia. Zgodnie bowiem z art. 64ba ustawy postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wygaśnięcie obowiązku, którego dotyczy tytuł wykonawczy, po wszczęciu postępowania egzekucyjnego (a taka właśnie sytuacja miała miejsce w odniesieniu do kwot należności głównej i należnych odsetek dochodzonych na podstawie ww. tytułów wykonawczych) nie zwalnia z obowiązku zapłaty kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych. Stosownie natomiast do art. 64ca § 1 powołanej ustawy, koszty egzekucyjne powstałe w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego na należność pieniężną są dochodzone na podstawie tego tytułu, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.