Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1998/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Kołaczek, po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. w Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] 2005 r. "A" Sp. z o. o. w Ż. reprezentowana przez radcę prawnego G. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Skarga podpisana została przez pełnomocnika, dołączono do niej również pełnomocnictwo procesowe oraz niekompletny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego (obejmujący stan na dzień [...] 2005 r.).

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał pełnomocnika do uzupełnienia w terminie 7 dni braków przedmiotowej skargi poprzez złożenie aktualnego i pełnego dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do podpisania pełnomocnictwa (wyciągu z rejestru sądowego, ewentualnie podpisanie pełnomocnictwa zgodnie z art. 205 § 1 Kodeksu Spółek Handlowych). Wezwano także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. Wezwanie Sądu zawierało pouczenie o skutkach jego niewykonania w terminie.

Pomimo wezwania, doręczonego w dniu [...] 2006 r., wpis sądowy nie został uiszczony. Nie uzupełniono również braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: PSA, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W rozpoznawanej sprawie, pomimo stosownego wezwania Sądu opatrzonego rygorem, nie złożono aktualnego i pełnego dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do

Sygn. akt I SA/Gl 1998/05

podpisania pełnomocnictwa ani też nie podpisano pełnomocnictwa zgodnie z art. 205 § 1 Kodeksu Spółek Handlowych.

W spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, a taki podmiot występuje w przedmiotowej sprawie w charakterze strony skarżącej, organem uprawnionym do reprezentacji spółki jest zarząd (art. 201 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks

spółek handlowych, Dz. U. z 2000r., nr 94, poz. 1037 ze zm.). Szczegółowe uregulowania w tej kwestii zawierać powinna umowa spółki, natomiast dokumentem obrazującym sposób reprezentacji w danej spółce, jest aktualny wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego. Nie złożenie takiego dokumentu z którego wynika umocowanie do podpisania pełnomocnictwa, lub złożenie go w formie niekompletnej, jest brakiem formalnym skargi.

Brak bowiem dokumentu, wskazującego na upoważnienie do podpisania pełnomocnictwa jak również nie podpisanie pełnomocnictwa zgodnie z art. 205 § 1 KSH powoduje, iż Sąd nie ma możliwości stwierdzenia, czy osoba podpisująca pełnomocnictwo była rzeczywiście legitymowana do jego podpisania.

Ponieważ skarga jest pismem procesowym, zgodnie więc z art. 49 § 1 PSA, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Ponadto, zgodnie art. 220 § 3 PSA, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.

Z uwagi zatem na nie uzupełnienie w terminie braków formalnych skargi jak również nie uiszczenie wpisu od skargi Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 PSA, art. 220 § 3 PSA i przy zastosowaniu art. 58 § 3 wskazanej ustawy, orzekł jak w sentencji.