Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 41/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1, art. 54 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. [...] z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Wr 337/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. [...] z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 14 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem dnia 6 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 337/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej: "WSA") odrzucił skargę S. [...] w W. (dalej: "Spółdzielnia") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu (dalej: "SKO") z dnia 14 grudnia 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Podstawą prawną powyższego orzeczenia był art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").

Ze stanu faktycznego przedstawionego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wynika, że Spółdzielnia wniosła bezpośrednio do WSA skargę na decyzję SKO z dnia 14 grudnia 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zaskarżona decyzja, wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi, została doręczona Spółdzielni w dniu 3 lutego 2017 r. W dniu 8 marca 2017 r. skarga została przesłana na adres SKO. Pismem z dnia 20 marca 2017 r. (data stempla pocztowego) Spółdzielnia wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na powyższą decyzję, wskazując, że skarga została prawidłowa zaadresowana do SKO, lecz pracownik sekretariatu Spółdzielni omyłkowo wpisał adres Sądu, tj. ul. Św. Mikołaja 78/79 we Wrocławiu. Prawomocnym postanowieniem z dnia 19 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 337/17, WSA odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia WSA wskazał, że decyzja SKO doręczona została Spółdzielni w dniu 3 lutego 2017 r., a zatem trzydziesty dzień terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 6 marca 2017 r. Tymczasem nadanie przez WSA skargi do organu nastąpiło w dniu 8 marca 2017 r., co oznacza, że skarga została wniesiona po terminie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółdzielnia, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 p.p.s.a., wniosła o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy WSA do ponownego rozpoznania lub rozpatrzenie zażalenia merytorycznie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę składa się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie terminu sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz piśmiennictwie ukształtowany został pogląd, że w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania tej skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej. Dopiero w momencie złożenia skargi do organu następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Żaden z przepisów p.p.s.a. wprost nie przewiduje obowiązku sądu przekazania do organu skargi błędnie skierowanej, jednak takie działanie jest podejmowane celem nadania jej właściwego biegu. Nie oznacza to, że strona nie ponosi konsekwencji prawnych wynikających z tego, że skarga nie została złożona zgodnie z wymogami ustawy.

W rozpoznawanej sprawie Spółdzielnia, wbrew dyspozycji powołanego art. 54 § 1 p.p.s.a., wniosła skargę bezpośrednio do WSA, a nie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. WSA po otrzymaniu skargi, dnia 8 marca 2017 r. przesłał ją do SKO – celem nadania właściwego biegu. Tę datę tj. 8 marca 2017 r. WSA prawidłowo przyjął jako miarodajną do stwierdzenia, czy Spółdzielnia dochowała ustawowego terminu trzydziestu dni na złożenie skargi. W związku z tym, że postanowienie organu doręczono Spółdzielni dnia 3 lutego 2017 r. to termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. upłynął dnia 6 marca 2017 r.

Zaznaczyć należy, że termin 30-dniowy przewidziany na wniesienie skargi jest terminem ustawowym i sąd nie jest uprawniony do jego przedłużenia. W zaistniałej sytuacji, skoro przekroczenie terminu nastąpiło wskutek nieprawidłowo dokonanej czynności związanej z wysłaniem skargi do sądu zamiast do organu, WSA miał obowiązek uwzględnić z urzędu jego upływ i z tej przyczyny odrzucić skargę.

Zażalenie jest więc oczywiście niezasadne i podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.