Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 123/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73, art. 184, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 920/15 o odrzuceniu skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: 1. sprostować z urzędu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 920/15 w ten sposób, iż w jego komparycji oraz w uzasadnieniu, w linii 4 od góry, w miejsce wyrazów "Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi" wpisać wyrazy "Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu", 2. oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III z dnia 16 września 2015 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez uiszczenie od niej wpisu oraz jej podpisanie, bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia. Pismo zawierające powyższe zarządzenia awizowane było dwukrotnie – w dniu 21 i 29 września 2015 r., po czym zwrócone zostało wobec jego niepodjęcia w dniu 7 października 2015 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków skargi, co powodowało konieczność jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.".

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J.K., podnosząc, iż nie został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie pozostawiono mu także informacji o awizowaniu przesyłki zawierającej zarządzenia. Podkreślił też, że nie była to pierwsza sytuacja, w której pisma nie docierają pod jego adres.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi słusznie bowiem uznał, iż w przedmiotowej sprawie zachodziły przesłanki odrzucenia skargi J.K. W niniejszej sprawie pismo zawierające zarządzenia z dnia 16 września 2015 r., którymi wezwano stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej opłacenie oraz podpisanie, doręczone było skarżącemu w trybie art. 73 ustawy P.p.s.a. W aktach sprawy znajduje się to pismo, zwrócone po dwukrotnym awizowaniu w dniach 21 i 29 września 2015 r. (daty te potwierdzone zostały także w oświadczeniu firmy Impost), a z informacji na potwierdzeniu zwrotnym oraz wynika, że pismo to pozostawione było w placówce przy ul. A. Dlatego też prawidłowo Sąd I instancji przyjął, że pismo to było skarżącemu doręczone. W zakreślonym siedmiodniowym terminie skarżący w żaden sposób nie wypełnił skierowanego do niego wezwania, tym samym nie uzupełnił braków formalnych skargi, co spowodowało, że musiała ona być odrzucona.

Ewentualne nieprawidłowości w doręczaniu poczty pod adres zamieszkania skarżącego winny być wyjaśnione bezpośrednio z operatorem pocztowym i pozostają bez wpływu na prawidłowość oceny dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Mając na uwadze powyższe uznać należało, iż zaskarżone w sprawie zarządzenie wydano zgodnie z prawem, a zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O sprostowaniu oczywistej omyłki w zaskarżonym postanowieniu orzeczono na podstawie art. 156 § 3 P.p.s.a.