Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 8/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 97 par. 1 pkt 4, art. 98 par. 1, art. 101 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi Z.K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę. /-/ W. Batorowicz /-/ E. Podrazik /-/ B. Kamieńska


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 98 § 1 i art. 101 § 1 i 3 kpa na skutek wniosku Z.K. o zawieszenie postępowania w sprawie legalizacji samowoli budowlanej polegającej na rozbudowie oficyny mieszkalnej oraz pozostawieniu szopy drewnianej odmówił zawieszenia postępowania.

Uzasadniając powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którym to uchylono postanowienia organów I i II instancji w przedmiocie zawieszenia tegoż postępowania wskazując, że toczące się postępowanie przed sądem cywilnym o rozgraniczenie posesji przy ul. [...] stanowiącej współwłasność Z.K. i M.B. nie ma żadnego wpływu na wynik sprawy związany z ewentualną legalizacją samowoli budowlanej. Nie zachodzi zatem żadna z przesłanek obligatoryjnego zawieszenia postępowania, zwłaszcza wynikająca z art. 97 § 1 pkt 4 kpa.

Zażalenie od powyższego postanowienia wniósł Z.K. podnosząc, iż wniosek o zawieszenie postępowania stał się bezprzedmiotowy z tego powodu, iż wydana została decyzja w sprawie nakazu rozbiórki przedmiotowych obiektów, która zniweczyła skutki jakie ów wniosek miał wywołać i to niezależnie od wcześniejszego uchylenia postanowień w sprawie zawieszenia postępowania wydanych wskutek jego wniesienia. W chwili wydania zaskarżonego postanowienia tj. [...] brak więc było podstawy prawnej i faktycznej do jego wydania, bowiem brak było skutecznego wniosku w tym zakresie. Podstawą taką w żadnym razie nie może być wniosek z [...] marca 2004r. W postępowaniu prowadzonym na skutek uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę składający zażalenie nie wniósł o zawieszenie postępowania. Organ I instancji winien zatem co najwyżej zwrócić się do wnioskodawcy o przedstawienie tytułu prawnego do rozporządzania nieruchomością wyznaczając stosowny termin. W razie niedotrzymania terminu zainteresowany winien zdecydować czy podtrzymuje wniosek z [...] marca 2004r.

Powołane w zaskarżonym postanowieniu orzeczenie Sądu nie rozstrzyga kwestii w jakim trybie strona będzie mogła wykazać tytuł prawny do rozporządzania nieruchomością, względnie jej częścią jako warunku legalizacji samowoli budowlanej w sytuacji kiedy jeden ze współwłaścicieli odmawia współpracy w tym zakresie. Legalizacja samowoli nie będzie zatem możliwa z uwagi na przeszkodę formalną – niezawinione przez stronę niewskazanie tytułu prawnego do rozporządzania częścią nieruchomości, na której znajdują się obiekty.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy powołując się na wyrok Sądu z dnia 10 stycznia 2006r. (sygn. akt II SA/Po 635/04) stwierdził, iż postępowanie przed sądem powszechnym o zniesienie współwłasności nieruchomości nie stanowi zagadnienia wstępnego dla organów nadzoru budowlanego. Z uwagi na wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowień I i II instancji konieczne stało się rozpatrzenie wniosku Z.K. z [...] marca 2004r. o zawieszenie postępowania.

Skargę na powyższe postanowienie złożył Z.K. żądając uchylenia zaskarżonego i poprzedzającego je postanowienia. Skarżący zarzucił postanowieniu organu odwoławczego niezgodność z prawem poprzez niewłaściwe zastosowanie powołanych przepisów prawa materialnego i procesowego. W jego ocenie organ II instancji wydał zaskarżone orzeczenie wyłącznie na podstawie ustaleń organu I instancji, nie uwzględniając zarzutów co do niewłaściwej wykładni i błędnego zastosowania przepisów stanowiących podstawę prawną rozstrzygnięcia. Nadto skarżący wskazał, że w całości podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w zażaleniu od postanowienia organu I instancji.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się bezzasadna.

W pierwszej kolejności wymaga wyjaśnienia, że organy słusznie uznały, iż wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania należało ponownie rozpoznać. Wskazać należy, że wyrokiem z dnia 10 stycznia 2006r. Sąd uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w sprawie zawieszenia postępowania oraz utrzymujące je w mocy postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...]. Tym samym sprawa zawieszenia postępowania dotyczącego legalizacji samowoli budowlanej została przekazana do ponownego rozpoznania i rozpatrzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego . Mając na uwadze, że tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 9 listopada 2006r. odrzucił skargę M.B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora z dnia [...] o nakazie rozbiórki części budynku i szopy drewnianej ze względu na toczące się postępowanie o zawieszenie, organ I instancji miał obowiązek rozpatrzyć sprawę zawieszenia postępowania.

Zdaniem Sądu kluczowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest wyjaśnienie, czy toczące się przed sądem powszechnym postępowanie o zniesienie współwłasności nieruchomości stanowi zagadnienie wstępne (art. 97 § 1 pkt 4 kpa) w sprawie legalizacji samowoli budowlanej.

W ocenie Sądu organy trafnie przyjęły, że postępowanie o podział wspólnej nieruchomości nie może być uznane za przesłankę do zawieszenia postępowania w celu umożliwienia skarżącemu uzyskania oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Taki pogląd wyraził już w niniejszej sprawie Sąd w wyroku z dnia 10 stycznia 2006r. (sygn. akt II SA/Po 635/04) W uzasadnieniu wyroku wskazano m.in., iż "okoliczność, że z wniosku M.B. przy udziale małżonków K. toczy się sprawa o zniesienie współwłasności przed Sądem Rejonowym w T. pod sygn. akt I NS 225/01 nie ma żadnego wpływu na wynik sprawy związany z ewentualną legalizacją samowoli budowlanej przez jednego ze współwłaścicieli na przedmiotowej nieruchomości. (...) W toku postępowania o zniesienie współwłasności Sąd powinien nakłaniać współwłaścicieli do zgodnego przeprowadzenia podziału wskazując im sposoby mogące do tego doprowadzić. Zgodnie z art. 618 § 1 kodeksu postępowania cywilnego w postępowaniu o zniesienie współwłasności sąd rozstrzyga także spory o prawo żądania zniesienia współwłasności i o prawo własności, jak również wzajemne roszczenia współwłaścicieli z tytułu posiadania rzeczy. W żadnym jednak wypadku sąd nie zajmuje się sprawą mogącą zastąpić wymagane oświadczenie drugiego współwłaściciela jakie winien dostarczyć Z.K. jeśli chciałby zalegalizować samowolę budowlaną. W tym sensie nie ma żadnego wpływu na toczące się postępowanie administracyjne sprawa związana z postępowaniem sądowym w przedmiocie zniesienia współwłasności."

Mając powyższe na względzie wskazać należy, iż zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organy orzekające w niniejszej sprawie były związane oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w powyższym wyroku Sądu. Zważyć należy, iż ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu administracyjnego jest wiążąca w sprawie dla organu administracyjnego, zarówno gdy dotyczy zastosowania przepisów prawa materialnego, jak i przepisów prawa administracyjnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006, s. 329).

Skoro zatem organy orzekające w niniejszej sprawie zastosowały się do oceny Sądu wyrażonej w wyroku z 10 stycznia 2006r. skargę na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało oddalić.

/-/ W. Batorowicz /-/ E. Podrazik /-/ B. Kamieńska