Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SO/Kr 5/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-03-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1, par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 marca 2013 r. zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2012 r. sygn. akt III SO/Kr 5/12 w sprawie z wniosku J. J. o wymierzenie grzywny Kancelarii [....] M. W. postanawia odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 marca 2012 r. sygn. akt III SO/Kr 5/12 odrzucił wniosek J. J. o wymierzenie grzywny Kancelarii [....] M. W.

J. J. wniósł 15 maja 2012 r. zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z dnia 23 lipca 2012 r., w piśmie z dnia 24 lipca 2012 r. J. J. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia od postanowienia z dnia 21 marca 2012 r. w kwocie 100 złotych.

J. J. wniósł na powyższe zarządzenie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2013 r. sygn. akt I OZ 974/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ww. zażalenie.

W piśmie z dnia 31 stycznia 2013 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z dnia 23 stycznia 2013 r., J. J. został wezwany powtórnie do wykonania zarządzenia Przewodniczącego z dnia 23 lipca 2012 r. poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia od postanowienia z dnia 21 marca 2012 r w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka pocztowa z wezwaniem i odpisem zarządzenia została doręczona J. J. dnia 19 lutego 2013 r.

W odpowiedzi J. J. złożył 4 marca 2013 r.( data nadania ) pismo zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", w którym ponownie zakwestionował zasadność wezwania o wpis sądowy. Żądanie uiszczenia wpisu sądowego jego zdaniem "stanowi barierę ekonomiczną nie do pokonania przez stronę postępowania". Opisał również obszernie swój konflikt z Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w G.

Jak wynika informacji księgowości Sądu z dnia 7 marca 2013 r opłata nie wpłynęła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.

Z kolei skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).

W sprawie, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia od postanowienia z dnia 21 marca 2012 r. zostało skutecznie doręczone wnioskodawcy dnia 19 lutego 2013 r. Zatem termin 7 dni do uiszczenia wpisu sądowego minął z upływem dnia 26 lutego 2013 r., zgodnie z art. 83 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 111 kod. cyw.

Poprzednie zarządzenie Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 23 lipca 2012 r. było w sprawie poddane kontroli instancyjnej, a zażalenie wnioskodawcy zostało prawomocnie oddalone. Zatem pismo wnioskodawcy złożone dnia 4 marca 2013 (data nadania), kwestionujące obecne zarządzenie, nie mogło odnieść żadnych skutków procesowych.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.