Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 86/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Inne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 15 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. G. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie niewydania decyzji zobowiązującej do opuszczenia mieszkania postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

I. G. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczyniła bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, jako organu nadrzędnego nad Komendantem [...] Policji, polegającą na niewydaniu decyzji zobowiązującej byłego męża skarżącej do opuszczenia mieszkania położonego w W. przy ul. [...]. W uzasadnieniu skargi I. G. wskazała, iż były mąż Z. G., któremu przydzielono sporny lokal, od wielu lat w nim nie zamieszkuje, zameldował się w innym lokalu, stąd też posiada tytuł prawny do innego lokalu i nie ma podstaw prawnych, by powrócił do lokalu zajmowanego przez skarżącą. Natomiast właściciel przedmiotowego lokalu - Miasto [...] Warszawa, od dłuższego czasu czyni starania o rezygnację przez Komendanta [...] Policji z posiadanego prawa dysponowania tym lokalem, co z kolei pozwoliłoby I. G. na uregulowanie stosunków prawnych z właścicielem lokalu poprzez zawarcie umowy najmu. Skarżąca podniosła, iż Komendant [...] Policji wielokrotnie, bez uzasadnienia, zajmował negatywne stanowisko w sprawie rezygnacji z prawa dysponowania lokalem, bez wydania decyzji administracyjnej, która umożliwiłaby jej odwołanie się do Sądu. Z uwagi zaś na uchylanie się przez Komendanta od wydania decyzji administracyjnej, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji powinien podjąć odpowiednie działanie jako organ nadzorczy.

W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych Administracji wniósł o jej oddalenie, wskazując, że na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) oraz przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. (Dz. U. Nr 105, poz. 884 ze zm.) Komendant [...] Policji posiada samodzielne kompetencje do wszczęcia postępowania o opróżnienie lokalu i tylko jeśli zostaną spełnione ku temu przesłanki.

Nadto organ wyjaśnił, że z § 14 ust. 1 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia wynika, że minister właściwy do spraw wewnętrznych jest organem właściwym w sprawach mieszkaniowych jedynie w odniesieniu do Komendanta Głównego Policji i jego zastępców.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Na wstępie wyjaśnić należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub też nie podjął stosownej czynności (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86).

Zatem w pierwszej kolejności należy zbadać, czy Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji rzeczywiście pozostawał w bezczynności, tzn. czy był zobowiązany do wydania decyzji, postanowienia lub innego aktu albo podjęcia czynności, na którą mogłaby być wniesiona skarga do sądu administracyjnego.

Przedmiotem skargi jest, jak już wyżej wskazano, bezczynność Ministra, jako organu nadrzędnego nad Komendantem [...] Policji, w przedmiocie wydania decyzji zobowiązującej byłego męża skarżącej do opuszczenia mieszkania położonego w W. przy ul. [...].

Wyjaśnić zatem należy, że kwestie przydziału i opróżnienia lokalu mieszkalnego pozostawione są swobodnemu uznaniu jednostki dysponującej lokalem i zależne są wyłącznie od potrzeb jednostki organizacyjnej, nie zaś od żądań osoby zamieszkującej w lokalu. Nadto, konieczne jest zaistnienie prawem przewidzianych przesłanek, by właściwy organ administracji publicznej mógł wszcząć postępowanie kończące się wydaniem decyzji administracyjnej o opróżnieniu lokalu mieszkalnego.

Zgodzić się nadto należy ze stanowiskiem organu w kwestii braku rozwiązań prawnych statuujących poddanie Komendanta [...] Policji nadzorowi Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w zakresie spraw mieszkaniowych. Minister ten jest organem wyższego stopnia tylko w stosunku do Komendanta Głównego Policji i tylko w sprawach określonych w art. 32 ust. 1 ustawy o Policji, czyli w sprawach mianowania policjanta na stanowiska służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk.

Skoro brak jest obowiązku wydania w niniejszej sprawie decyzji lub innego aktu określonego w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga na bezczynność organu w tym zakresie jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Z tych również względów Sąd nie rozpatrywał wniosku skarżącej o dopuszczenie Miasta [...] Warszawy do udziału w niniejszym postępowaniu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji