Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1413/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odmówiono przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 1 i 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. L. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2015 r, nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a odmówić przyznania ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. L. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

W następstwie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 1 września 2015 r., przyznał R. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, natomiast odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. pismem z września 2015 r., wyznaczyła do reprezentowania interesów skarżącego radcę prawnego P. L.

Pismem z dnia 14 września 2015 r. R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 1 września 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia

6 października 2015 r., przyznał R. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.

W następstwie powyższego Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. pismem z dnia 20 października 2015 r. wyznaczyła do reprezentowania interesów skarżącego radcę prawnego R. S.

W dniu 16 listopada 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie wpłynęło pismo radcy prawnego P. L. w którym powołując się na umocowanie do reprezentowania interesów skarżącego oświadczył on, iż podtrzymuje skargę. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały opłacone w całości ani w części.

W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:

Rozpoznając wniosek na wstępie stwierdzić należy, iż stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). W myśl § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c powołanego rozporządzenia radca prawny otrzymuje wynagrodzenie za czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji – 240 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stosownie ponadto do § 16 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Niezależnie od powołanych wyżej regulacji wskazać należy, że w myśl przepisu art. 260 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją dokonaną przez ustawę z dnia 9 kwietnia 2015 r., o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony, tarci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu, podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Z sytuacją ujęta w tym przepisie mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie, bowiem w dacie złożenia przez radcę prawnego P. L. wniosku o zasądzenie kosztów pomocy prawnej z urzędu utraciło moc – na skutek wniesionego sprzeciwu - postanowienie referendarza sądowego z dnia 3 września 2015 r. Powyższe skutkowało tym, że umocowanie dla radcy prawnego P. L. do reprezentowania skarżącego w sprawie wygasło. A zatem w chwili obecnej nie może się on skutecznie domagać zasądzenia kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu.

Na marginesie wskazać jedynie należy, że Sąd dostrzegł to, iż decyzja Okręgowej Rady Adwokackiej w W. o wyznaczeniu radcy prawnego P. L. jako pełnomocnika skarżącego zbiegła się w czasie z wniesieniem przez stronę skarżącą sprzeciwu od postanowienia z dnia [...] września 2015 r. Dlatego w piśmie z dnia 6 października 2015 r., przekazując kolejne postanowienie z dnia 6 października 2015 r., sygnalizował Okręgowej Izbie Radców Prawnych w W., iż wyznaczono już wcześniej dla R. S. radcę prawnego P. L. Niemniej jednak organ samorządu zawodowego zadecydował o przydzieleniu stronie nowego pełnomocnika.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258

§ 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.