Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1400/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku B.M. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej B.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 980/12 w sprawie ze skargi B.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 8 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 980/12 oddalił skargę B. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...]. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, po rozpatrzeniu odwołania B. M., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] o uznaniu za nienależnie pobrane zaliczki alimentacyjnej na dzieci - M. i K. M. za okres od dnia 1 lutego 2006 r. do dnia 31 sierpnia 2006 r. w kwocie po 300 zł miesięcznie oraz o zwrocie nienależnie pobranej zaliczki alimentacyjnej na dzieci M. i K. M. za wskazany wyżej okres w łącznej kwocie po 2.100 zł wraz z ustawowymi odsetkami naliczonymi do dnia wydania niniejszej decyzji w kwocie po 1.538,19 zł.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku B. M. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia [...] maja 2012 r. nr [...]. Żądanie wstrzymania wykonania decyzji nie zostało uzasadnione.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli uzna, że spełniona jest ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (patrz: postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06). Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (patrz: postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06).

Podzielając powyższe poglądy należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, zawarty w złożonej skardze kasacyjnej, nie został w jakikolwiek bądź sposób uzasadniony, a sąd administracyjny nie jest władny, aby ustalać w/w okoliczności z urzędu, niejako w zastępstwie strony skarżącej. Dlatego też wniosek skarżącej nie mógł zostać uwzględniony, lecz podlegał oddaleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł jak w postanowieniu.