Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 220/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-08-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 8 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2004 nr 286 poz 2870
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie  gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich
article: art. 58
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Miemiec Sędziowie: Sędzia NSA Anna Moskała (sprawozdawca) Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz Protokolant: Renata Pawlak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i Planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

III SA/Wr 220/10

UZASADNIENIE

W dniu [...] r. J. J. (zwana dalej skarżącą) złożyła do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. wniosek o pomoc finansową na działanie wspieranie gospodarstw niskotowarowych. Wnioskiem objęte zostało gospodarstwo rolne o powierzchni całkowitej deklarowanej [...] ha, o wielkości ekonomicznej początkowej wyrażonej w EJW (ESU) 2,20. W sekcji VII. Restrukturyzacja gospodarstwa (zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego) skarżąca wskazała na realizację przedsięwzięć dotyczących prowadzenia działalności rolniczej, natomiast w sekcji VIII Przedsięwzięcia określone w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego wskazała na zakup zwierząt gospodarskich oraz zakup gruntu rolnego lub jego dzierżawę. W tabeli IX. Oświadczenie o powierzchni działek ewidencyjnych zadeklarowała natomiast 8 działek ewidencyjnych położonych w powiecie w., gminie W. Do wniosku skarżąca dołączyła plan rozwoju gospodarstwa niskotowarowego ([...] r.), zaś w Biurze Powiatowym ARiMR w W. złożyła dokumenty potwierdzające prawo własności gospodarstwa w postaci aktów notarialnych oraz zaświadczenie z Urzędu Gminy i Miasta W. o prowadzeniu gospodarstwa rolnego ([...] r.). Dodatkowo w dniu [...] r. załączyła do akt sprawy umowę dzierżawy z dnia [...] r., akt notarialny repertorium A nr [...] z dnia [...] r. oraz akt notarialny z dnia [...] r. repertorium A nr [...].

Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. przyznał skarżącej płatność do gospodarstwa niskotowarowego w wysokości [...] zł. Decyzja zawierała informację, iż świadczenie będzie realizowane przez 5 kolejnych lat z zastrzeżeniem § 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia, który wskazuje, iż płatność dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku wypłaca się, jeżeli producent rolny zrealizował przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w trzecim roku realizacji planu, oraz jeżeli złoży kierownikowi biura powiatowego Agencji "Oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć" w ciągu 7 dni po upływie ww. terminu. Do "Oświadczenia", dołącza się dokumenty potwierdzające ukończenie realizacji przedsięwzięć określonych w planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego (§ 8 ust.3).

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. w dniu [...] r. zawiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania z urzędu z uwagi na nie złożenie w terminie oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego. Jednocześnie organ I instancji poinformował o możliwości zapoznania się z aktami sprawy.

W odpowiedzi na powyższe skarżąca w dniu [...] r. złożyła pismo, w którym zawnioskowała o zaniechanie postępowania w sprawie wstrzymania wypłaty 4 i 5 raty płatności wskazując, iż zadeklarowane przedsięwzięcia zostały przez nią zrealizowane, natomiast oświadczenia nie złożyła w terminie z uwagi na przekonanie o tym, iż samo zrealizowanie przedsięwzięć jest wystarczające w sprawie. Ponadto skarżąca podniosła, że składając wnioski o płatności bezpośrednie na rok 2009 pytała pracownika Biura Powiatowego ARiMR w W., co powinna jeszcze dopełnić w sprawie niskotowarowej, lecz z odpowiedzi nie wywnioskowała, że należy złożyć oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie w określonym terminie. Wreszcie skarżąca podniosła, iż powodem nie złożenia oświadczenia w terminie była choroba męża we [...] i [...] oraz wypadek [...] w dniu [...], w wyniku którego musiała korzystać z opieki [...]. Tymczasem – jak podkreśliła skarżąca - gospodarstwo stanowi główne źródło utrzymania rodziny. Do niniejszego pisma dołączyła akt notarialny repertorium A nr [...] z dnia [...] r. potwierdzający nabycie przez J. i J. J. VI działki ewidencyjnej nr [...] o powierzchni [...] ha położonej w województwie d., powiecie t., gminie W. M., obrębie M. Rachunek nr [...] z dnia [...] r. potwierdzający nabycie [...] oraz zaświadczenie hodowlane z dnia [...] r.

W dniu [...] roku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. wydał decyzję nr [...] o wstrzymaniu płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w roku 4 i 5 dla J. J.

Decyzja została doręczona w dniu [...] r. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż zgodnie z § 8 ust 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych, warunkiem wypłaty płatności w czwartym i piątym roku, jest zrealizowanie przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty trzeciej płatności i w ciągu 7 dni po upływie tego terminu należy złożyć Oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięcia (zwanego dalej Oświadczeniem). Kierownik Biura Powiatowego w W. w zaskarżonej decyzji określił termin zrealizowania trzeciej płatności na dzień [...] r., a zatem – jak podkreślił organ II instancji - powołując się na § 8 ust 1 w/w rozporządzenia Rady Ministrów skarżąca powinna zrealizować przedsięwzięcie w terminie do [...] r., Oświadczenie złożyć zaś w ciągu 7 dni czyli do [...] roku. Do w/w Oświadczenia należy dołączyć dokumenty potwierdzające ukończenie realizacji przedsięwzięć zawartych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego zgodnie z wymienionymi w § 8 ust. 3 pkt 1-11. Strona nie złożyła do Kierownika BP w W. w/w Oświadczenia w terminie określonym przepisami wraz z wymaganymi załącznikami, a nie dotrzymanie przez powyższych warunków skutkuje wstrzymaniem płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w ostatnich dwóch latach uczestnictwa w programie.

Od powyższej decyzji skarżąca wniosła odwołanie, w treści którego strona wskazała, iż przedsięwzięcia zadeklarowane we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego zostały przez nią zrealizowane, aczkolwiek jej błędem było nie złożenie oświadczenia. Skarżąca wniosła prośbę o przywrócenie terminu na złożenie oświadczenia wskazując, iż powodem uchybienia terminu była choroba męża, który przebywał w [...] we W. na przełomie [...] i [...] oraz wypadek [...] w dniu [...] r., w wyniku którego strona wraz z [...] przebywała na [...]. Skarżąca podniosła, że z powodu kłopotów z [...] korzysta z opieki lekarskiej w przychodni lekarskiej. Podkreśla swoją trudną sytuację rodzinną i materialną informując, że gospodarstwo rolne jest głównym źródłem utrzymania rodziny. Do odwołania dołączyła: zaświadczenie lekarskie z dnia [...] r. informujące, że jest od wielu lat leczona z powodu schorzenia [...], zaświadczenia z dnia [...] r. wystawione na jej [...] – M. i M. J. potwierdzające opatrzenie ran po urazach w izbie przyjęć Szpitala w B. D., zaświadczenie z Komendy Powiatowej Straży Pożarnej w W. wskazujące, iż w dniu [...] r. skarżąca uczestniczyła w wypadku [...], kartę informacyjną leczenia [...] męża strony od dnia [...] r. do [...] r. w Powiatowym Centrum Medycznym w W. oraz od dnia [...] r. do [...] r. w D. C. C. P. Skarżąca złożyła także dokumenty potwierdzające realizację przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie, które poprzednio dołączyła również do pisma złożonego do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. w dniu [...] r.

Organ II instancji pismem z dnia [...] r. powiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania w sprawie oraz o możliwości składania wyjaśnień i zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. W odpowiedzi na w/w pismo skarżąca stawiła się w dniu [...] r. w Oddziale Regionalnym ARiMR we W. Ze spotkania sporządzony został protokół, w którym skarżąca wskazała, że złożone w odpowiedzi na zawiadomienie nr [...] z dnia [...] r. pismo stanowiło prośbę o przywrócenie terminu na złożenie oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie, jednakże przybrało ono formę prośby o zaniechanie postępowania, gdyż nie pouczono jej o właściwym sposobie postępowania w tej sprawie, nie wezwano jej także do sprecyzowania swojego żądania. Dopiero z treści decyzji nr [...] z dnia [...] r. dowiedziała się, że powinna była wprost określić w swoim piśmie treść żądania jakim była prośba o przywrócenie terminu, czego nie uczyniła w piśmie z dnia [...] r.

W dniu [...] r. D. D. O. R. ARiMR we W. wydał decyzję o uchyleniu zaskarżonej decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na naruszenie w postępowaniu pierwszoinstancyjnym zasady wyrażonej w art. 9 kpa, a mianowicie zasady wyczerpującego informowania stron o istotnych okolicznościach faktycznych i prawych. Ponadto organ II instancji podkreślił, iż w przypadku gdy prośba o przywrócenie terminu nie spełnia wymagań określonych w art. 58 § 1 i 2 kpa to zgodnie z uregulowaniem określonym w art. 64 § 2 kpa w związku z art. 54 kpa należało wezwać wnoszącego podanie o do usunięcia braków formalnych we wniosku.

W dniu [...] r. skarżąca złożyła w Biurze Powiatowym ARiMR w W. oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego wraz z wymaganymi załącznikami oraz pismem informujących, iż celem złożenia niniejszego oświadczenia jest uzupełnienie prośby o przywrócenie terminu z dnia [...] r.

Kierownik BP ARiMR w W. postanowieniem z dnia [...] r. orzekł o odmowie przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ I instancji wskazał, że skarżąca pomimo trudnej sytuacji rodzinnej miała możliwość złożenia oświadczenia w wymaganym terminie, ponadto nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu. Organ I instancji w zaskarżonym postanowieniu podkreślił, że z uwagi na wieloletnie leczenie i rehabilitację strony brak jest możliwości ustalenia daty zakończenia przyczyny uchybienia terminu.

W dniu [...] r. skarżąca wniosła zażalenie podkreślając, że zadeklarowane przedsięwzięcia zostały przez nią zrealizowane. Skarżąca przyznała, iż nie złożenie oświadczenia było jej błędem jednakże prosi o zrozumienie i udzielenie szansy na uzyskanie wypłaty 4 i 5 raty płatności niskotowarowej.

Postanowieniem z dnia [...] r. organ II instancji utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne jako zgodne z obowiązującym stanem prawnym, a argumenty strony przedstawione w zażaleniu uznał za nieuzasadnione. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji podniósł, iż na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] r. przyznającej płatność niskotowarową skarżącej zostały przekazane trzy raty płatności, w tym trzecia płatność w dniu [...] r. W związku z powyższym – jak podkreślił organ - zadeklarowane przedsięwzięcia należało zrealizować do dnia [...] r., natomiast ostatecznym terminem na złożenie oświadczenia był dzień [...] r. Ponadto organ II instancji podniósł, iż skarżąca w uzasadnieniu prośby o przywrócenie terminu wskazała jako przyczynę usprawiedliwiającą niedochowanie terminu złożenia oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć [...] męża, która zgodnie z załączonymi dokumentami, kartami informacyjnymi leczenia [...], trwała od [...] r. do [...] r. Ponadto jako przyczynę uchybienia terminu strona wymieniła wypadek [...] mający miejsce w dniu [...] r. oraz długotrwałe leczenie i [...]. Przy czym – jak dalej podniósł organ – wskazać należy "(...) iż brak winy, o której mowa w art. 58 § 1 kpa. zainteresowany winien tylko uprawdopodobnić, a nie udowodnić. Uprawdopodobnienie natomiast jest środkiem zastępczym, słabszym niż dowód, nie dającym pewności, lecz jedynie wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o danym fakcie. Można przyjąć, że uprawdopodobnienie prowadzi do uzasadnionego przypuszczenia, że zdarzenie rzeczywiście miało miejsce, a zakres uprawdopodobnienia obejmuje zdarzenie, które spowodowało brak winy po stronie zainteresowanego" (wyrok WSA w Kielcach z dnia 27.05.2009 r., II SA/Ke 208/09). W rozpatrywanej sprawie termin na realizację przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego upłynął w dniu [...] r. czyli ostatecznym terminem na złożenie oświadczenia przez skarżącą był dzień [...] r. Biorąc pod uwagę powyższe strona miała możliwość złożenia oświadczenia od dnia upływu okresu [...] męża tj. od [...] r. do ostatecznego dnia przewidzianego na złożenie oświadczenia czyli [...] r. W świetle powyższych rozważań – jak wskazał organ II instancji - wnioskodawczym miała możliwość podjęcia czynności procesowej osobiście lub nadania pisma przez pocztę lub przez np. domownika. Jednakże skarżąca nie podjęła działania mającego na celu dochowanie terminu na złożenie oświadczenia w terminie, tym bardziej że prośbę o przywrócenie terminu wniosła dopiero po otrzymaniu informacji o wszczęciu postępowania w sprawie wstrzymania 4 i 5 raty płatności niskotowarowej z powodu nie złożenia wymaganego oświadczenia. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się natomiast takie przeszkody od strony niezależne, jak na przykład: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. (taki pogląd przedstawił NSA w wyrokach z dnia 1 marca 1999 r., sygn. akt II SA 45/99 oraz z dnia 19 września 2000 r. sygn. akt I SA 1072/2000) (...)".

Wreszcie jak wskazał organ II instancji przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. A zatem, przywrócenie to może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jest to pogląd ugruntowany w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych. Kolejną przesłanką instytucji przywrócenia terminu jest obowiązek dochowania terminu (nieprzywracanego) do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Termin do wniesienia tego wniosku zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody i wynosi 7 dni. Odnosząc się do sytuacji skarżącej organ II instancji wskazał, iż stosownie do przedstawionych dokumentów termin pobytu małżonka strony w [...] zakończył się w dniu [...] r., wobec powyższego termin przewidziany powyższym przepisem upłynął w dniu [...] r., natomiast prośbę o przywrócenie terminu strona wniosła dopiero w dniu [...] r., podczas gdy stosownie do treści art. 58 § 3 kpa terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie można przywrócić.

Mając powyższe na uwadze organ II instancji orzekł, iż prośba skarżącej nie spełnia wymagań określonych w art. 58 kpa. W związku z powyższym postanowienie nr [...] z dnia [...] r. wydane przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. jest zgodne z przytoczonymi przepisami prawa i jako takie zasługiwało na utrzymanie w mocy.

Na powyższe postanowienie skarżąca wywiodła skargę do tutejszego Sądu. Zarzuciła, że organ I instancji nie zastosował się do wytycznych organu II instancji zawartych w rozstrzygnięciu z dnia [...] r., bowiem nie rozpoznał merytorycznie sprawy, a skoncentrował się jedynie na przywróceniu terminu. Podniosła także, że jakkolwiek mąż przebywał w [...] do [...] r., to jednak zwolnienie lekarskie miał do [...] r., a jej obecność przy nim była niezbędna.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i dodatkowo podnosząc, że w doktrynie sądowoadministracyjnej do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się takie przeszkody od strony niezależne jak na przykład: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Okoliczności powołane przez skarżącą do takich zaś nie należą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 1§ 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej.

Innymi słowy, do kompetencji sądu administracyjnego należy ocena, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Sąd badając w tak zakreślonych granicach legalność zaskarżonego postanowienia D. D. O. R. A. R. i M. R. we W., utrzymującego w mocy postanowienie organu I instancji o odmowie przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego uznał, że co do zasady odpowiada ono przepisom obowiązującego prawa i wobec tego skargę należało oddalić.

Kwestią pierwszoplanową jaka powstała na tle rozpoznawanej skargi jest odpowiedź na pytanie o charakter terminu do złożenia oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zadeklarowanych we wniosku i planie rozwoju gospodarstwa niskotowarowego wskazanego w § 8 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju gospodarstw wiejskich (Dz.U. Nr 286, poz. 2870 ze zm.).

Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 i 2 powołanego wyżej rozporządzenia płatność dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku wypłaty tej płatności wypłaca się, jeżeli producent rolny:

1) zrealizował przedsięwzięcia zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w trzecim roku realizacji planu, oraz

2) złożył kierownikowi biura powiatowego Agencji oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego.

W myśl § 8 ust. 2 tego rozporządzenia – oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, składa się w terminie 7 dni od dnia, w którym upłynął termin określony w ust. 1 pkt 1.

W dotychczasowym orzecznictwie organów jak i sądów administracyjnych pojawiły się rozbieżności co do charakteru tych terminów. Można spotkać się ze stanowiskiem, że oba terminy określone w powyższym przepisie – tj. na zrealizowanie przedsięwzięcia jak i do złożenia oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego mają charakter materialnoprawny.

Sąd rozpoznający sprawę niniejszą nie podziela takiego poglądu. Uznać należy, iż taki materialnoprawny charakter przepisy rozporządzenia przewidują dla terminu do zrealizowania przedsięwzięcia, zaś 7 dniowy termin przewidziany dla złożenia oświadczenia o jego zrealizowaniu jest terminem do dokonania czynności procesowej, a wiec czynności z zakresu prawa procesowego, zatem podlega przywróceniu na podstawie art. 58 kpa. W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, wniosek skarżącej organy orzekające prawidłowo uznały jako możliwy do rozpoznania w trybie art. 58 kpa.

W sprawie bezspornym jest, że wypłata trzeciej raty płatności, przyznanej skarżącej wskutek wniosku o pomoc finansową na wspieranie gospodarstw niskotowarowych, nastąpiła w dniu [...] r. Wobec powyższego organ prawidłowo ustalił, że termin do złożenia oświadczenia o realizacji przedsięwzięcia upływał [...]r.

W dniu [...] r., trakcie weryfikacji spraw wymagających złożenia oświadczenia stwierdzono, że skarżąca takiego oświadczenia nie złożyła. Powyższe było podstawą do wszczęcia postępowania w przedmiocie wstrzymania wypłaty 4 i 5 raty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego, o czym poinformowano skarżącą zawiadomieniem z dnia [...] r., doręczonym w dniu [...] r.

W dniu [...] r. skarżąca złożyła stosowne oświadczenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia.

Zgodnie z powołanym przepisem (§ 1 art. 58 k.p.a.) to zainteresowany ma legitymację do wystąpienia z takim wnioskiem i winien w nim uprawdopodobnić istnienie okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w przewidzianym terminie, a w prośbie o przywrócenie terminu wykazać, że mimo całej staranności nie udało się stronie terminu zachować. Natomiast § 2 art. 58 k.p.a. stanowi, że prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. W myśl art. 58 § 3 powołanego wyżej przepisu przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne.

Jak trafnie podniósł organ odwoławczy, w świetle powołanego przepisu osoba zainteresowana zobowiązana jest uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.

Uzasadniając swoją prośbę skarżąca wskazała na pobyt męża w [...] (w okresie od [...] do [...] r.), wypadek [...] jaki miał miejsce w dniu [...] r., w którym brała udział ona oraz jej [...], a także okoliczność swojej długoletniej choroby. Nie jest sporne w sprawie, że termin na realizację przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego upłynął w dniu [...] r., czyli ostatecznym terminem na złożenie oświadczenia przez skarżącą był dzień [...] r. Tymczasem skarżąca wniosek o przywrócenie terminu złożyła dopiero po doręczeniu jej zawiadomienia o wszczęciu postępowania w przedmiocie wstrzymania wypłaty 4 i 5 raty płatności dla jej gospodarstwa.

Prawidłowo więc organy obu instancji przyjęły, że uchybiła ona terminowi o jakim mowa w art. 58 § 2 k.p.a.

Jednakże jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, zdaniem organu II instancji wskazane przez stronę w prośbie o przywrócenie terminu jak i w skardze okoliczności związane z pobytem męża w [...] i udziałem w wypadku [...], a także długotrwałe schorzenie [...] samej skarżącej nie wskazują, na niemożność dokonania czynności w przewidzianym terminie. Sąd ten pogląd w pełni podziela.

Należy zauważyć, iż w odróżnieniu od nagłej choroby, która nie pozwala na wyręczenie inną osobą, długotrwałe schorzenie nie wyklucza dokonania konkretnej czynności procesowej. Tak więc słusznie organy uznały, że długoletnie schorzenie [...] na które cierpi skarżąca nie stanowi okoliczności uprawdopodobniającej brak winy w uchybieniu terminu. Również nie każda nagła choroba będzie uzasadniać brak winy w uchybieniu terminu. W wyniku wypadku [...], jaki miał miejsce w dniu [...] r., skarżąca nie odniosła obrażeń. Mąż zaś od [...] r. przebywał już w domu na zwolnieniu lekarskim. Słusznie zauważył organ odwoławczy, że choroba męża nie stanowi przeszkody nie do przezwyciężenia, która uniemożliwiłaby skarżącej złożenie stosownego oświadczenia w terminie zakreślonym przepisami prawa. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, a zatem przywrócenie to może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy największej staranności.

Nawet gdyby przyjąć za organami, że pobyt męża w [...] był okolicznością usprawiedliwiającą uchybienie terminowi, to należy zauważyć, że zakończył się on w dniu [...] r. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 k.p.a. terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie można przywrócić. Nie bez znaczenia jest w sprawie okoliczność, że skarżąca wniosek o przywrócenie terminu złożyła dopiero, gdy organy wszczęły postępowanie w przedmiocie wstrzymania wypłaty 4 i 5 raty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego, o czym poinformowano skarżącą zawiadomieniem z dnia [...] r.( doręczonym w dniu [...] r.).

Przedstawione powyżej okoliczności uzasadniają stanowisko organu II instancji, zatem Sąd, uznając zarzuty skargi za bezzasadne, w oparciu o art. 151 ustawy p.p.s.a. skargę oddalił.