Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 333/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-04-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącej adwokata z urzędu


UZASADNIENIE

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy I.B. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. Uzasadniając swój wniosek wskazała, że jest osobą w podeszłym wieku ([...] lat), schorowaną, mającą trudności w poruszaniu się i kłopoty ze wzrokiem ([...]). Jej jedynym źródłem dochodu jest świadczenie emerytalne, którego wysokość wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym wynosi 1650 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawczyni podała również, że jedynym składnikiem jej majątku jest budynek mieszkalny o pow. 53 m2. Poza nim nie posiada żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro ani też oszczędności lub papierów wartościowych. Skarżąca samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Do druku formularza dołączono odcinek emerytury skarżącej za luty 2014 r. opiewający na kwotę podaną przez stronę.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:

Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).

Uwzględniając przywołane wyżej przepisy i biorąc pod uwagę informacje uzyskane od skarżącej uznano, że jej wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim zauważyć trzeba, że zarówno wiek jak i stan zdrowia strony wskazują na to, że jej potrzeby egzystencjalne są wyższe od przeciętnych, albowiem zarówno utrzymanie budynku jak i zapewnienie sobie środków na bieżące utrzymanie stanowią znaczące pozycje w jej budżecie domowym. Strona nie podała co prawda jak wielki obciążeniem są dla niej wydatki przeznaczane na utrzymanie się, jednakże biorąc pod uwagę wysokość jej dochodu uznać trzeba, że stanowią one niebagatelną pozycję w jej budżecie domowym. Do tego dodać trzeba, że I. B., ze względu na swój stan zdrowia ponosi wydatki wyższe od przeciętnych, jak również może mieć problemy zarówno ze znalezieniem profesjonalnego pełnomocnika jak i z samodzielnym uczestniczeniem w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Okoliczności podane w druku formularza nie rodzą zastrzeżeń co do ich wiarygodności, a wobec tego uznano, że strona rzeczywiście znajduje się w ciężkim położeniu materialnym, zaś odmowa przyznania prawa pomocy mogłaby oznaczać dla niej zamknięcie drogi do sądu.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia