Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 481/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wierchowicz As. sąd. Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant: referent – stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2005 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...], 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego J. G. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. -/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/E.Makosz-Frymus /-/J.Wierchowicz


UZASADNIENIE

4/II SA/Po 481/03

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy w [...] orzekł o utracie przez J. G. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] r. z powodu upływu przysługującego bezrobotnemu okresu pobierania zasiłku.

W odwołaniu od tej decyzji J. G. wniósł o przyznanie mu prawa do dalszego otrzymywania zasiłku dla bezrobotnych albo o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, gdyż został pozbawiony jakichkolwiek środków utrzymania siebie i rodziny.

Odwołujący się wyjaśnił, że ma żonę, która utraciła prawo do zasiłku dla bezrobotnych i ośmioletnią córkę – uczennicę szkoły podstawowej, co uprawnia go do dalszego przyznania zasiłku dla bezrobotnych na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 3 lit. "b" ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 25 ust. 1 pkt 2 i 3 lit. "a" i "b" ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. nr 6 poz. 56 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania J. G., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Powołując się na treść 25 ust. 1 pkt 3 lit. "a" i "b" ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu Wojewoda stwierdził, że J. G. nie spełnia warunków określonych w tym artykule. Żona J. G. jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna, ale prawo do pobierania zasiłku dla bezrobotnych utraciła dnia [...] r.. W związku z tym mimo, że odwołujący się ma na utrzymaniu dziecko w wieku do 15 lat, to nie może pobierać zasiłku dla bezrobotnych przez okres 18 miesięcy ponieważ żona jego nie utraciła prawa do zasiłku dla bezrobotnych po dniu nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych przez odwołującego się.

W skardze na decyzję Wojewody [...] J. G. podniósł te same zarzuty i argumenty, które zawarł w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona, ale z innych przyczyn niż podniesiono w skardze.

Zgodnie z art. 134 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, ale nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy w [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...] orzekł o nabyciu przez J. G. statusu bezrobotnego od dnia [...] r. oraz o nabyciu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] r. na okres i w wysokości określonej w ustawie. Natomiast decyzją z dnia [...] r. nr [...] tenże Kierownik orzekł o utracie przez J. G. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] r.

Przepisy art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. nr 6 poz. 56 ze zm.) określają okresy pobierania zasiłków przez bezrobotnych. Czasokres pobierania tego zasiłku określony został przez ustawodawcę w miesiącach (6, 12, 18 miesięcy). Zgodnie z ust. 1 pkt 2 art. 25 okres pobierania zasiłku wynosi 12 miesięcy dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała przeciętną stopę bezrobocia w kraju. Skarżący spełnił wymagane warunki do pobierania zasiłku dla bezrobotnych przez okres 12 miesięcy. Jednak jak wynika z treści decyzji Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w [...] z dnia [...] r. i [...] r. skarżącemu nie wypłacono tego zasiłku za pełne 12 miesięcy. Prawo do zasiłku dla bezrobotnych skarżący nabył od dnia [...] r., a pozbawiono go tego uprawnienia już od dnia [...] r. Przepisy cytowanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ustalające okresy pobierania zasiłku dla bezrobotnych należą do sfery prawa materialnego, gdyż wyznaczają zakresy uprawnień do świadczeń. Sąd w pełni podziela pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2003 r. w sprawie II SA/Kr 990/02 (Pr. Pracy 2003/5/39), że aktem prawnym, który określa zasady obliczania terminów prawa materialnego w niniejszej sprawie jest kodeks cywilny, ponieważ ustawa o zatrudnieniu i bezrobociu nie odsyła w tym zakresie do stosowania przepisów kpa.

Zgodnie z art. 110 kodeksu cywilnego przepisy tego kodeksu stosuje się jeżeli ustawa, orzeczenie sądu, decyzja innego organu państwowego albo czynność prawna oznacza termin nie określając sposobu jego obliczania.

Dla skarżącego pierwszym dniem pobierania zasiłku dla bezrobotnych był dzień [...] r. i od tego dnia biegł dwunastomiesięczny termin, określony w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, do pobierania tego zasiłku. Termin ten winien kończyć się z upływem dnia poprzedzającego dzień, który datą odpowiada dniowi, od którego zasiłek przyznano. Zatem zasiłek dla bezrobotnych skarżący powinien otrzymywać do dnia [...] r., a nie jak orzekł organ I instancji do dnia [...] r.

Z tego powodu Sąd uznał skargę za uzasadnioną.

Natomiast nie znajdują uzasadnienia twierdzenia skarżącego dotyczące zastosowania przepisu art. 25 ust. 1 pkt 3 lit. "b" ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. W myśl tego przepisu okres pobierania zasiłku wynosi 18 miesięcy dla bezrobotnych, którzy mają na utrzymaniu co najmniej jedno dziecko w wieku do 15 lat, a małżonek bezrobotnego jest także bezrobotny i utracił prawo do zasiłku z powodu upływu okresu jego pobierania po dniu nabycia prawa do zasiłku przez tego bezrobotnego.

Skarżący mógłby uzyskać prawo do otrzymywania zasiłku dla bezrobotnych przez okres 18 miesięcy gdyby spełnił wszystkie warunki określone w przepisie art. 25 ust. 1 pkt 3 lit. "b". Prawidłowo ustaliły organy I i II instancji, że żona skarżącego utraciła prawo do zasiłku dla bezrobotnych z powodu upływu okresu jego pobierania przed dniem nabycia prawa do tego zasiłku przez skarżącego, tj. [...] r. Brak spełnienia tego warunku uniemożliwił przyznanie skarżącemu zasiłku na okres 18 miesięcy. Należy zaznaczyć, że przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie przewidują jakichkolwiek możliwości odstępstw od przewidzianych w nich zasad i nie dają organom administracyjnym ani sądowi żadnych uprawnień do uznaniowego wydłużania maksymalnych okresów pobierania zasiłku dla bezrobotnych.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271), orzekł jak w sentencji.

Zaskarżona decyzja nie wymagała wydania orzeczenia o wstrzymaniu wykonania (art. 152 upsa).

/-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/E.Makosz-Frymus /-/J.Wierchowicz

KB/