Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1181/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 53§1, art 85, art 58 §1 pkt 2, art 83 §2, art 16 §2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2009 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący [...], pismem z dnia 10 listopada 2017 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...]. W skardze wniósł m.in. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] wniósł o odrzucenie skargi, jako spóźnionej.

Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 13 lipca 2017 r. Skarga została zaś nadana dopiero w dniu 10 listopada 2017 r.

Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2018 r., o sygn. akt I SA/Po 1181/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi .

Wywiedzione na to postanowienie zażalenie skarżącego zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2018 r., o sygn. akt I FZ 181/18.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi. W przeciwnym razie sprawie nie można nadać prawidłowego biegu. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów skutecznego wniesienia skargi przewidziano m.in. termin do jej wniesienia. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej w skrócie "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.). Uchybienie terminu wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W świetle powołanych wyżej regulacji nie ulega wątpliwości, że wniesienie skargi po terminie skutkuje brakiem nadania jej dalszego biegu i w konsekwencji jej odrzuceniem.

Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 13 lipca 2017 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu w niniejszej sprawie, uwzględniając treść art. 83 § 2 P.p.s.a. upływał z dniem 14 sierpnia 2017 r. Tymczasem skarga została skutecznie wniesiona przez skarżącego dopiero w dniu 10 listopada 2017 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 14 akt sąd.), a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.

Należy także zauważyć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu nie znalazł podstaw, aby uwzględnić wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i postanowieniem z dnia 17 stycznia 2018 r., o sygn. akt I SA/Po 1181/17 odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Wywiedzione na powyższe postanowienie zażalenie skarżącego zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2018 r., o sygn. akt I FZ 181/18.

Mając na względzie uchybienie trzydziestodniowego terminu, a także fakt, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie został prawomocnie oddalony, skargę należało odrzucić.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 i art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.