Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 561/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art 156 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Wesołowska, , po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia w sprawie przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia dotyczącego ulgi meldunkowej postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku z dnia 27 sierpnia 2010 r. o sygn. akt III SA/Wa 561/10 w oznaczeniu strony skarżącej, w ten sposób, że wykreślić wyraz "M." i wpisać wyraz "M.".


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2010 r. o sygn. akt III SA/Wa 561/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalił skargę M. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] przedmiocie uchylenia postanowienia w sprawie przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia dotyczącego ulgi meldunkowej. W komparycji wyroku jako Skarżącą wskazano M. D..

W związku z wniesioną przez Skarżącą skargą kasacyjną od powyższego wyroku pismem z dnia 28 lutego 2011 r. na podstawie zarządzenia z dnia 25 lutego 2011r. zwrócono się do pełnomocnika Skarżącej o wyjaśnienie rozbieżności w sposobie określenia strony wnoszącej skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...]. Wskazano, iż w skardze na powyższe postanowienie strona Skarżąca określona została jako M. D., natomiast w pełnomocnictwie procesowym z 23 marca 2010 r. jako mocodawca wskazana została M. D.. Ponadto w w/w postanowieniu Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2009 r. jako strona Skarżąca wskazana została M.D..

Pismem z dnia 15 marca 2011 r. pełnomocnik Skarżącej poinformował, iż rozbieżności w kwestii imienia skarżącej wynikały z pomyłki w skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...]. Zaznaczył, iż właściwym imieniem jego mocodawczyni jest M.. Jednocześnie wskazał, iż w powyższej korespondencji identyfikował swoją mocodawczynię prawidłowym numerem identyfikacji podatkowej NIP.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej jako P.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować postanowieniem niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (por. art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy).

W komparycji wyroku z dnia 27 sierpnia 2010 r. o sygn. akt III SA/Wa 561/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jako stronę skarżącą wskazał

Sygn. akt III SA/Wa 561/10

M. D., gdy w rzeczywistości stroną Skarżącą w przedmiotowej sprawie jest M.D.. W świetle wyjaśnień pełnomocnika Skarżącej z dnia 15 marca 2011 r. jako również wobec treści zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] nie ulega wątpliwości, iż stroną Skarżącą w mniejszej sprawie jest M. D..

Tym samym należy stwierdzić, że w komparycji wyroku oddalającego skargę wystąpiła oczywista omyłka pisarska, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie.

Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.