Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 620/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 3 par. 1, art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: Art. 145 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie WSA Bożenna Blitek (spr.) WSA Maria Zawadzka Protokolant Magdalena Karcz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2013r. sprawy ze skargi Z. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji. skargę oddala.


UZASADNIENIE

I.

Decyzją z dnia [...] 2010 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] 2008 r. Nr [...], którą umorzono postępowanie administracyjne w zakresie przywrócenia pasa drogowego do stanu poprzedniego oraz wymierzono Z. U. karę pieniężną w wysokości 9746,70 zł za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] relacji O – S w miejscowości O, ul. S, strona prawa, poprzez umieszczenie dwustronnej reklamy o treści "[...]" w dniach od 9 czerwca 2004 r. do 17 maja 2005 r. i orzekło w ten sposób, iż wymierzono Z. U. karę pieniężną w wysokości 8604,72 zł.

Wyrokiem z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1141/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę Z. U. na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wyrok ten uprawomocnił się z dniem 19 lipca 2011 r. (k. 185).

II.

Pismem z dnia 4 października 2011 r. Z. U. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] 2010 r. Nr [...]. Jako podstawę prawną wznowienia postępowania Z. U. wskazał art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego. Jednocześnie Z. U. wniósł o uchylenie wskazanej wyżej decyzji Samorządowego Kolegium odwoławczego. W uzasadnieniu Z. U. podniósł, że we wszystkich toczących się w niniejszej sprawie postępowaniach nie zostały uwzględnione jego zarzuty co do braku uregulowanego stanu prawnego pasa drogowego, jak również określenia granicy pomiędzy jego działką, a pasem drogowym. Wskazał, że w dniu 23 września 2011 r. Starosta O poświadczył "za zgodność" mapę wykonaną przez uprawnionego geodetę pod nazwą "wyciąg z wykazu wywłaszczeniowego" wraz z "wykazem synchronizacyjnym", z których to dokumentów wynika jednoznacznie, że część dawnej działki [...] figuruje nadal na nazwisko G. W. i Z. Zdaniem Z. U., skoro do wywłaszczenia zgodnie z operatem wywłaszczeniowym nr [...] z roku 1969 była przeznaczona część działki [...] o pow. 116 m2, a faktycznie działka ta nie została wywłaszczona i nie został jej nadany nr geodezyjny np. [...], to również nie doszło do rozgraniczenia i wyznaczenia granic pasa drogowego. W związku z powyższym Z. U. uważa, że nie można twierdzić, że podstawa reklamy była na jego gruncie, a tablica z szyldem reklamowym znajdowała się już na pasie drogowym będącym własnością Skarbu Państwa w zarządzie Zarządu Województwa – Zarządu Dróg Wojewódzkich. Zdaniem Z. U., właściwe przepisy prawa geodezyjnego dopuszczają możliwość rozgraniczenia tylko takich nieruchomości, które mają uregulowany stan prawny. Podał, że na dzień dzisiejszy działka [...] jest własnością jego syna – P. U., a część działki [...] - zgodnie z załączonym wykazem- jest własnością G. W. i Z. i pomiędzy tymi osobami nie było prowadzone postępowanie rozgraniczeniowe. Z. U. podniósł, że z załączonej mapy wynika, że pas drogowy może znajdować się częściowo na części działki [...] bez wyznaczenia jego granicy. Tym samym, zdaniem Z. U., załączona mapa wskazuje, że w toku prowadzonych postępowań administracyjnych nastąpiło błędne ustalenie stanu faktycznego, które może stanowić podstawę do wznowienia postępowania. Ujawnienie bowiem nowego dowodu w postaci mapy nawiązującej do stanu pierwotnego, tj. działki [...], musi prowadzić do zmiany oceny stanu faktycznego prawy. Zdaniem Z. U., we wznowionym postępowaniu administracyjnym należy wezwać do udziału w sprawie W. i Z. G., ewentualnie ich następców prawnych i dopuścić również dowód z akt wywłaszczeniowych nr [...] z roku 1969.

Postanowieniem z dnia 15 listopada 2011 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 149 § 1 i § 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, wznowiło postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] 2010 r. Nr [...].

Decyzją z dnia [...] 2011 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło uchylenia swojej decyzji z dnia [...] 2010 r. Nr [...]. Na uzasadnienie rozstrzygnięcia Kolegium podało, że do spełnienia przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego zarówno nowe fakty, jak i dowody stanowiące podstawę wznowienia muszą istnieć w chwili wydania decyzji ostatecznej, a ich "nowość" ma polegać na tym, że nikt dotychczas (ani organ, ani strona) nie zgłosił ich ani nie ujawnił. Nie będzie natomiast uzasadniać uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania powołanie dowodów, które powstały już po wydaniu decyzji, nawet gdyby fakty te miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Kolegium stwierdziło, że w niniejszej sprawie nie została powyższa przesłanka spełniona, gdyż dokument, na który powołuje się strona, tj. mapa uzupełniająca została sporządzona przez uprawnionego geodetę oraz przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Starostwie Powiatowym po dacie wydania decyzji, której wznowienia żąda strona. Kolegium podkreśliło również, że zgodnie z orzecznictwem sądowym, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, co do której sąd administracyjny oddalił skargę, wznowienie postępowania administracyjnego jest dopuszczalne, jeżeli po wyroku sądowym zostaną ujawnione lub wystąpią okoliczności uzasadniające wznowienie takiego postępowania. Natomiast okoliczności faktyczne, na które powołuje się Z. U. były sygnalizowane już w toku postępowań, zarówno administracyjnych, jak i sądowoadministracyjnych. Sam bowiem Z. U. wskazał, że w toku wszystkich postępowań podnosił zarzut co do braku uregulowanego stanu prawnego pasa drogowego, jak również określenia granicy pomiędzy działką a pasem drogowym. Okoliczności te były również podnoszone przed sądem administracyjnym. Kolegium nie uwzględniło również wniosku Z. U. o dopuszczenie do udziału w sprawie W. i Z. G. wyjaśniając, że stroną postępowania o wymierzenie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, a tym samym postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją o nałożeniu kary za zajęcie pasa drogowego, jest wyłącznie podmiot, który zajął pas drogowy, a więc Z. U. Mając powyższe na względzie Kolegium stwierdziło, że skoro Z. U. powołał się na dokument, który nie istniał w chwili wydania decyzji ostatecznej, to nie można mówić o zaistnieniu podstawy do wznowienia określonej w art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, a tym samym brak jest podstaw do uchylenia decyzji z dnia [...] 2010 r. Nr [...].

Pismem z dnia 10 stycznia 2012 r. Z. U. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy o wznowienie postępowania. Zarzucił Kolegium, że nie wzięło pod uwagę podniesionych przez niego w piśmie z dnia 4 października 2011 r. argumentów, choć – jego zdaniem - powinno było to zrobić.

Decyzją z dnia 24 lutego 2012 r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 151 § 1 oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy swoją decyzję z dnia [...] 2011 r. Nr [...]. Kolegium podało, że jedną z przesłanek wznowienia postępowania jest wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, a nie znanych organowi, który wydał decyzję. Natomiast dowód, na który powołuje się Z. U., tj. mapa uzupełniająca, nie istniał w dniu wydania decyzji, a zatem, zdaniem Kolegium, nie nastąpiło wyjście na jaw nowego dowodu istniejącego w dniu wydania decyzji. Kolegium stwierdziło, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniała również przesłanka wyjścia na jaw nowej istotnej dla sprawy okoliczności faktycznej istniejącej w dniu wydania decyzji, nie znanej organowi, który wydał decyzje. W toku postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] 2010 r. Nr [...] Z. U. wielokrotnie bowiem wskazywał, że – jego zdaniem – Skarb Państwa nie jest właścicielem ani posiadaczem samoistnym obszaru 116 m2, którego dotyczyło postępowanie w przedmiocie zajęcia pasa drogowego. Powyższa okoliczność była również podnoszona w toku postępowania przed sądem administracyjnym. Kolegium nie zgodziło się zatem z poglądem Z. U., że wyszła na jaw nowa okoliczność, nieznana organowi, który wydał decyzję. Ponadto Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 z późn. zm.), użyte w tej ustawie określenie "pas drogowy" oznacza: wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą. Kolegium zaznaczyło przy tym, że ustawodawca nie uzależnia uznania określonego obszaru za pas drogowy od kwestii związanych z prawem własności. Kolegium podniosło, że z analizy akt przedmiotowej sprawy, tj. załączonych map oraz dokumentacji fotograficznej wynika jednoznacznie, że sporny teren mieścił się (w okresie zajęcia) w granicach pasa drogowego, a dokument przedstawiony przez Z. U. nie wskazuje na możliwość zanegowania tego ustalenia. Dlatego też, zdaniem Kolegium, w przedmiotowej sprawie nie mamy również do czynienia z wyjściem na jaw okoliczności istotnej dla sprawy. Zdaniem Kolegium, w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] 2011 r. prawidłowo stwierdzono, że na etapie wszczęcia postępowania nie można rozstrzygać, czy wskazane w podaniu okoliczności są prawdziwe. W związku z tym, skoro Z. U. złożył prawidłowo skonstruowany wniosek o wznowienie postępowania to należało wydać postanowienie o wznowieniu postępowania, a następnie zbadać czy faktycznie zaistniała merytoryczna przesłanka uzasadniająca skorzystanie z trybu wznowieniowego. Kolegium uznało zatem, że trafnie odmówiono uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2010 r. Nr [...].

Pismem z dnia 23 marca 2012 r. Z. U. wniósł skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 lutego 2012 r. domagając się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenia art. 7, art. 75, art. 77-78, art. 80, oraz art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego polegające na braku wnikliwego zbadania i rozważenia wszystkich okoliczności sprawy i zgromadzonego w jej toku materiału dowodowego. Skarżący zarzucił również obrazę art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 149 § 2 i art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez jego nie zastosowanie pomimo istnienia wszystkich, ustawowych przesłanek do zastosowania tego przepisu i uchylenia ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2010 r. Nr [...]. W uzasadnieniu skargi Z. U. podniósł, że przedstawiona przez niego mapa uprawnionego geodety, poświadczona "za zgodność" przez Starostę O w dniu 23 września 2011 r. powinna stać się podstawą do uchylenia ostatecznej decyzji SKO z dnia [...] 2010 r., ponieważ stanowi niewątpliwie nowy dowód w sprawie zakończonej tą decyzją, a także z uwagi na fakt, że merytoryczna zawartość owego, nowego dokumentu (dowodu) ujawnia dla sprawy nowe, dotąd nieznane organowi, który wydał ostateczną decyzję, istotne okoliczności. Po ujawnieniu przedmiotowej mapy stało się bowiem jasne, że przedmiotowa działka nr [...] o pow. 116 m2 nie tylko, że nie została wywłaszczona, ale nie doszło też skutecznie do jej rozgraniczenia i wyznaczenia pasa ruchu drogowego. Nie sposób zatem dociec, zdaniem skarżącego, gdzie i w jakich to konkretnie granicach i na której to konkretnie działce znajduje się pas drogowy. W konsekwencji skarżący uważa, że nie doszło do ustalenia, gdzie konkretnie spoczywa podstawa, a gdzie tablica z szyldem reklamowym zainstalowana przez wnioskodawcę. Zdaniem skarżącego, obrazu sprawy nie może zmieniać okoliczność, że brak jest uregulowania kwestii własnościowych przedmiotowej działki w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją. Rzeczą organu było bowiem kwestię tę dogłębnie zbadać czego jednak nie zrobił, a uczynił to dopiero skarżący zaopatrując się w urzędowo poświadczony dokument w postaci wyżej wymienionej mapy. Skarżący stwierdził, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że dowód ten nie był w ogóle brany pod uwagę w toku postępowania zakończonego ostateczną decyzją, choć mógł i powinien być dopuszczony przez organy orzekające obu instancji z uwagi na istotę całej sprawy. Z niewiadomych powodów tak się jednak nie stało. Zdaniem Z. U., Kolegium badając jego wniosek z dnia 4 października 2011 r. niezasadnie zdyskwalifikował przedmiotową mapę jako dowód istotny z punktu widzenia wszczętego postępowania wznowieniowego oraz nade wszystko nie doceniło okoliczności faktycznych potwierdzonych tym dokumentem. Skarżący uważa, że choć dowód ten niewątpliwie nie istniał w dniu wydania ostatecznej decyzji, jednak nie oznacza to, że okoliczności nim potwierdzone nie są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, nie mówiąc już o tym, że te nowe okoliczności istniały w dniu wydania decyzji i były organowi nieznane. Niewątpliwie bowiem w dniu wydania decyzji istniała nierozstrzygnięta kwestia granic geodezyjnych pasa drogowego i nie była ustalona kwestia własności działki [...], co w konsekwencji, zdaniem skarżącego, prowadzi do wniosku, że w sprawie, wbrew istniejącemu obowiązkowi, organy nie ustaliły gdzie konkretnie, tj. w obszarze granic której konkretnie działki znajduje się podstawa i szyld reklamy zainstalowanej przez skarżącego. Nie ma bowiem jasno, geodezyjnie ustalonej granicy pasa drogowego, a bez ustalenia tego nie można mówić, że decyzja ostateczna oparta jest na przepisie ustawy. Skarżący podniósł, że nowe dowody, powstałe już po wydaniu decyzji, mogą jednak skutkować ujawnieniem nowych okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania. Nowe okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania muszą istnieć już w dniu wydania decyzji, muszą być istotne dla rozstrzygnięcia sprawy oraz muszą być nieznane organowi administracji, który wydawał decyzję. Skarżący stwierdził, że w świetle załączonego przez niego dokumentu, linie pasa drogowego nie zostały należycie ustalone, podobnie jak granice geodezyjne działek sąsiednich. Nie można zatem, zdaniem skarżącego, zasadnie twierdzić, jak uczyniło to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonej decyzji, że okoliczności stwierdzone przedmiotową mapą nie są istotne z punktu widzenia art. 4 pkt 1 ustawy o drogach publicznych. W ocenie skarżącego, taka dyskwalifikacja ujawnionego przez wnioskodawcę dowodu i stwierdzonych nim okoliczności nastąpiła z obrazą przepisów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi.

W piśmie z dnia 23 maja 2012 r. Z. U. oświadczył, że nie zgadza się ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego wyrażonym w odpowiedzi na skargę, jakoby własność gruntu w przedmiotowej sprawie nie miała żadnego znaczenia. Skarżący wskazał, że art. 4 pkt 1 ustawy o drogach publicznych określa pas drogowy jako grunt wydzielony liniami granicznymi wraz z przestrzenią nad i pod powierzchnią itd. Z. U. stwierdził, że w przedmiotowej sprawie brak jest linii granicznych określających rzekomo istniejący pas drogowy. Zdaniem skarżącego, organ, który nałożył na niego karę za przekroczenie granicy pasa drogowego uznał, że taką granicą jest mur, który skarżący zbudował bez pozwolenia, rozgraniczenia i który rozebrał po zwrócenia mu uwagi przez Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżący podkreślił, że pomiędzy jego nieruchomością a krawędzią jezdni nie ma żadnej granicy określającej pas drogowy. Jest tam jedynie przestrzeń porośnięta trawą, którą skarżący pielęgnował. Skarżący dodał przy tym, że istniejący wcześniej mur był cofnięty względem innych istniejących sąsiednich ogrodzeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Zdaniem Sądu, skarga Z. U. jest nieuzasadniona.

Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie nie jest ustalenie, czy reklama, za umieszczenie której bez zezwolenia zarządcy drogi wymierzono Z. U. karę pieniężną w wysokości 8604,72 zł, znajdowała się w obrębie pasa drogowego. Kwestia umieszczenia tej reklamy przez skarżącego w granicach pasa drogowego została już prawomocnie przesądzona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 maja 2011r., sygn. akt III SA/Kr 1141/10 oddalającym skargę Z. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2010r. Nr [...] wymierzającą tę karę.

Przedmiotem niniejszego postępowania jest ustalenie, czy przedłożony przez skarżącego dokument – mapa uzupełniająca wykonana w celu regulacji stanu prawnego działki nr [...], sporządzona przez uprawnionego geodetę A. L. w dniu 12 września 2012 r. i poświadczona w dniu 23 września 2011 r. przez Starostę O za zgodność z oryginałem, przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Starostwie Powiatowym – stanowi istotną dla sprawy - zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 maja 2011r., sygn. akt III SA/Kr 1141/10 - nową okoliczność faktyczną lub nowy dowód istniejący w dniu wydania decyzji ostatecznej z dnia [...] 2010 r. Nr [...], nie znany organowi, który wydał decyzję – zgodnie z art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa) – ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), który stanowi:

"Art. 145. § 1. W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: (...)

5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję,"

Zdaniem Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją z dnia 24 lutego 2012 r. prawidłowo uznało, że z zestawienia samych dat wynika, iż dowód, na który powołał się skarżący - mapa uzupełniająca wykonana w celu regulacji stanu prawnego działki nr [...], sporządzona przez uprawnionego geodetę A. L. w dniu 12 września 2012 r. i poświadczona w dniu 23 września 2011 r. przez Starostę O za zgodność z oryginałem przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Starostwie Powiatowym - nie istniał w dniu wydania decyzji z dnia [...] 2010 r. Nr [...], a zatem nie nastąpiło wyjście na jaw nowego dowodu istniejącego w dniu wydania decyzji.

Ma także rację, zdaniem Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdzając, że w niniejszej sprawie nie zaistniała również przesłanka wyjścia na jaw nowej istotnej dla sprawy okoliczności faktycznej istniejącej w dniu wydania decyzji, a nieznanej organowi, który wydał decyzje. W toku postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] 2010 r. Nr [...] Z. U. wielokrotnie wskazywał bowiem na to, że – jego zdaniem – Skarb Państwa nie jest właścicielem ani posiadaczem samoistnym obszaru 116 m2, którego dotyczyło postępowanie w przedmiocie zajęcia pasa drogowego. Powyższa okoliczność była również podnoszona w toku postępowania przed sądem administracyjnym, na co wskazuje wprost uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 maja 2011r., sygn. akt III SA/Kr 1141/10. W tej sytuacji Kolegium, zdaniem Sądu, prawidłowo stwierdziło, że nie można przyjąć, iż wyszła na jaw nowa okoliczność, nieznana organowi, który wydał decyzję.

Prawidłowo także Kolegium zaznaczyło, że ustawodawca – mając na względzie przytoczoną legalną definicję "pasa drogowego" nie uzależnia uznania określonego obszaru za pas drogowy od kwestii związanych z prawem własności. Zdaniem Sądu, to właśnie ta okoliczność bywa najczęściej powodem niezrozumienia przez strony i wynikających z tego nieporozumień prowadzących do wieloletnich postępowań administracyjnych i sądowych. Na kwestię tę wskazuje też w skardze skarżący podnosząc, że działka nr [...] o pow. 116 m2 nie została wywłaszczona, nie doszło też do jej rozgraniczenia i wyznaczenia pasa ruchu drogowego i z tego względu – zdaniem skarżącego - nie sposób dociec, gdzie, w jakich granicach i na której działce znajduje się pas drogowy. Sąd zauważa, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze mając zapewne świadomość niezrozumienia tej kwestii przez skarżącego, podniosło także, że z analizy akt sprawy zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia10 maja 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1141/10, a w szczególności z map oraz dokumentacji fotograficznej wynika jednoznacznie, że teren, nad którym została umieszczona reklama, mieścił się w okresie zajęcia pod reklamę w granicach pasa drogowego, a przedstawiony przez skarżącego dokument nie wskazuje na możliwość zanegowania tego ustalenia. Zdaniem Sądu, ma tym samym rację organ administracyjny uznając, że to wszystko w konsekwencji prowadzi do wniosku, iż w niniejszej sprawie nie mamy także do czynienia z wyjściem na jaw okoliczności istotnej dla sprawy zakończonej wskazanym wyżej wyrokiem z dnia 10 maja 2011 r.

Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że wydając zaskarżoną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie naruszyło prawa, a zatem na podstawie powołanych przepisów oraz art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.