Postanowienie NSA, sygn. akt II FNP 2/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 285l , art. 175 § 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 10 grudnia 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący ‒ sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka (spr.), sędzia NSA Stanisław Bogucki, sędzia WSA (del.) Artur Kot, , po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2019 r., sygn. akt II FZ 879/19, oddalającego zażalenie H. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2019 r., sygn. akt III SPP/Wa 393/19 w sprawie ze skargi H. S. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie w postaci doręczeń pism za pośrednictwem poczty w postępowaniu dotyczącym odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 28 listopada 2018r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki postanawia: odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 20 grudnia 2019 r., sygn. akt II FZ 879/19, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie H. S. (dalej: "skarżący") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 października 2019 r., sygn. akt III SPP/Wa 393/19, odrzucające zażalenie skarżącego.

Pismem z 14 lutego 2020 r. skarżący wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego powyżej orzeczenia NSA.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału skarżący został wezwany do wykazania wymogu z art. 175 § 1 lub § 2 w zw. z art. 285l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 – zwanej dalej: "p.p.s.a."), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia NSA. W odpowiedzi na wezwanie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 listopada 2020 r. sygn. akt III SPP/Wa 269/20 utrzymano w mocy zarządzenie referendarza sądowego z 8 października 2020 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 285l p.p.s.a., w przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Jednym z przepisów, który znajduje odpowiednie zastosowanie do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest art. 175 § 1 p.p.s.a, który przewiduje przymus adwokacko-radcowski. To oznacza, że skarga ta musi być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika.

Jeśli skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie spełnia wymogu sporządzenia przez adwokata bądź radcę prawnego, podlega odrzuceniu, o czym przesądza treść art. 285f § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skarga została sporządzona i osobiście podpisana przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a.

Ponadto wskazać należy, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sporządzona przez skarżącego, nie spełniła także innych wymogów formalnych. Zgodnie z art. 285a § 3 p.p.s.a. od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga nie przysługuje, z wyjątkiem gdy niezgodność z prawem wynika z rażącego naruszenia norm prawa Unii Europejskiej. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego traktuje się jak orzeczenia wydane w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi. Skarżący w swojej skardze nie wskazał na naruszenia przepisów norm prawa Unii Europejskiej, co jest niezbędnym wymogiem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia NSA. Dodatkowo skarga nie spełnia wymogu z art. 285e § 1 pkt 6 p.p.s.a., a mianowicie nie zawiera wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem. Natomiast zgodnie z art. 285h § 1 Naczelny Sąd Administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia niespełniającą wymagań określonych w art. 285e § 1 p.p.s.a., jak również skargę z innych przyczyn niedopuszczalną.

W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 285f § 3 oraz art. 285h § 1 p.p.s.a., skargę odrzucił.