Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 843/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-09-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier bez zezwolenia postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. WSA/post.1-sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Spółka A w skardze wniesionej na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier bez zezwolenia, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Dyrektora Izby Celnej, a na wypadek nieuwzględnienia tego wniosku przez organ, Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd.

W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skutkował będzie realnym zagrożeniem dla dalszego bytu gospodarczego skarżącej i wiążącą się z tym znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Do wniosku załączono sprawozdanie finansowe za 2013 r., bilans zysków i strat za 2013 r., sprawozdanie Zarządu Spółki z działalności Spółki za okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r., 33 decyzje o udzieleniu zezwoleń i koncesji, 35 decyzji o nałożeniu kar pieniężnych, pierwsze strony wniesionych odwołań od tych decyzji. Podniesiono, że decyzje nakładające kary z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia są rażąco nieprawidłowe, gdyż zezwolenia zostały cofnięte jedynie decyzjami nieostatecznymi, wydanymi w I instancji, od których Spółka wniosła odwołania, nierozpatrzone do tej pory. Podkreślono, że obecnie wymierzonych zostało skarżącej z tego samego powodu 35 kar przez różne organy celne, w łącznej kwocie 14.464.401,00 zł, co stanowi sumę, której zapłata wykraczałaby poza możliwości płatnicze Spółki w realiach gospodarczej kondycji wyznaczanej przedmiotem jej działalności. Wyjaśniono, że choć 2013 rok zakończył się zyskiem w wysokości 5.911.500,12 zł, to należy uwzględnić pogarszającą się stale kondycję finansową Spółki, dla której najważniejszym segmentem działalności gospodarczej są gry na automatach o niskich wygranych (79%) oraz gry na automatach w salonach gier (18%), natomiast pozostała działalność w zakresie kasyn gry stanowi wartość marginalną (2,5%). Podkreślono, że strona nie prowadzi w zasadzie innej niż wymienione wyżej działalności gospodarczej. W świetle powyższego decydujące znaczenie dla określenia stanu finansowego Spółki ma to, iż w latach 2014-2015 nastąpi wygaśnięcie wszystkich zezwoleń na punkty gier na automatach o niskich wygranych oraz na salony gier na automatach (upłynie 6-letni okres ich ważności), co spowoduje regres w kondycji finansowej Strony, której pozostanie jedynie marginalny obecnie segment kasynowy, wskutek ustawowych ograniczeń niezdolny do generowania występujących do tej pory przychodów. Argumentowano, że już w 2013r. nastąpił blisko 11 % spadek przychodów netto w porównaniu z 2012r., czego główną przyczyną było wygasanie zezwoleń. Tym samym sytuacja finansowa Spółki nie jest stabilna i nawet stosunkowo "nieznaczna" kara finansowa za rzekomy brak zezwolenia, może prowadzić do zachwiania jej kondycji w stopniu utrudniającym lub nawet uniemożliwiającym dalsze prowadzenie gospodarczej aktywności. Jest to w szczególności istotne na tle ilości postępowań w przedmiocie kar pieniężnych, wymierzonych bez wyjątku w sprawach analogicznych, gdzie zarzuca się brak zezwolenia, po jego nieostatecznym cofnięciu w I instancji. Oceniając stan finansowy Spółki i dokonując prognozy jej sytuacji majątkowej po wykonaniu zaskarżonej decyzji, trzeba również uwzględnić pozostałe grożące Spółce kary finansowe w analogicznych postępowaniach, z których wszystkie znajdują się już na etapie odwoławczym, a zatem odwołania mogą być rozpoznane a decyzje utrzymane w mocy, równolegle do wykonania zaskarżonej decyzji. Podniesiono ponadto, że wykonanie jakiejkolwiek kary pieniężnej z tytułu rzekomego "braku zezwolenia" może spowodować, że skarżąca, pragnąc uchronić się przed ponownym niesłusznym ukaraniem za dalsze okresy, w ogóle przestanie gospodarczo wykorzystywać posiadane wciąż, a cofnięte decyzją nieostateczną zezwolenie, co doprowadzi - wskutek jego wygaśnięcia - do nieodwracalnych skutków w postaci trwałej utraty możliwości prowadzenia działalności, która po zakończeniu postępowania o cofnięcie będzie niemożliwa do powetowania. Odstąpienie od działalności w ramach nieostatecznie cofniętych zezwoleń będzie zaś powodować utratę przychodów osiąganych z ich tytułu, utratę sieci punktów, jak również potrzebę dokonania natychmiastowej i przedwczesnej redukcji zatrudnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Załączone do rozpoznawanego wniosku dokumenty, jak również wyjaśnienia strony, pozwoliły na ocenę jej sytuacji finansowej i uprawdopodobniły wystąpienie

w sprawie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżoną do Sądu decyzją nałożono na skarżącą karę pieniężną w kwocie 379031 zł. Jednocześnie kontroli tutejszego Sądu poddane są cztery inne decyzje nakładające na skarżącą kary pieniężne w łącznej wysokości 536.857 zł. Aktualnie wymierzono skarżącej z tego samego tytułu również kary na łączną kwotę 14.464.401 zł. Biorąc natomiast pod uwagę wynik finansowy Spółki za 2013r. oraz fakt, że jej główne źródło dochodu opiera się na zezwoleniach na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych, można przyjąć, że bezpośrednim skutkiem natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji

(w połączeniu z innymi karami), będzie wzrost strat ekonomicznych przedsiębiorstwa, zaś ich następstwem będzie ograniczenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, utrata płynności finansowej przedsiębiorstwa lub zwolnienie pracowników.

Sąd uwzględnił, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpatrzenia skargi zmusi de facto Spółkę do wycofania z eksploatacji automatów objętych zezwoleniem cofniętym nieostateczną decyzją. W takiej zaś sytuacji zastosowanie znajdzie art. 23 c pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), który stanowi wprost, że podmiot eksploatujący zarejestrowany automat jest obowiązany informować pisemnie naczelnika urzędu celnego o zawieszeniu lub wycofaniu z eksploatacji automatu w terminie 7 dni od dokonania tej czynności. Również § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U. z 2012 r. poz. 312) wymaga poinformowania właściwego miejscowo naczelnika urzędu celnego o zawieszeniu lub wycofaniu z eksploatacji automatu lub urządzenia do gier. Wycofanie z eksploatacji automatu skutkuje zaś wygaśnięciem rejestracji (§ 12 rozporządzenia), co uniemożliwia jego późniejsze wykorzystanie.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wobec powyższego, na podstawie art. 61

§ 3 p.p.s.a., orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.