Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SO/Op 15/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2018-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Zasądzono zwrot wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku [...] z siedzibą w [...] o wymierzenie grzywny Rektorowi A za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

[...] z siedzibą w [...], reprezentowany przez radcę prawnego P. Ł., złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu wniosek z dnia 8 października 2018 r. o wymierzenie Rektorowi A grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tytułu nieprzekazania w terminie pięciu skarg na bezczynność ww. organu. Uzasadniając żądanie wskazał, że złożył stosownie do art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w tut. Sądzie pięć skarg z dnia 18 września 2018 r., na bezczynność Rektora A, w związku ze złożonymi przez ten [...] wnioskami z dnia 4 lipca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 10 października 2018 r., działającego na zasadzie art. 57 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 27 zarządzenia w sprawie ustalenia zasad biurowości, wyłączono z niniejszej sprawy o sygn. akt II SO/Op 12/18 – cztery sprawy z wniosków [...] z siedzibą w [...], o wymierzenie grzywny Rektorowi A za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej, objętej wnioskami z dnia 4 lipca 2018 r., w różnych zakresach.

Niniejsza sprawa, odnotowana pod sygn. akt II SO/Op 15/18 dotyczy wniosku o wymierzenie grzywny Rektorowi A za nieprzekazanie skargi oznaczonej jako skarga nr 4, na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej, objętej jednym z wniosków z dnia 4 lipca 2018 r.

Jednocześnie, w wykonaniu zarządzenia z dnia 10 października 2018 r., wezwano pełnomocnika [...] z siedzibą w [...] do usunięcia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku, braków formalnych wniosku w przedmiocie wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej, przez:

- wykazanie, stosownie do art. 29 P.p.s.a., że osoba podpisująca pełnomocnictwo na dzień jego udzielenia była umocowana do działania w imieniu skarżącego [...]

i w tym celu przedstawienie dokumentu potwierdzającego takie umocowanie np: pełnego odpisu z KRS;

- nadesłanie jednego odpisu wniosku poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego.

Pełnomocnik skarżącego w dniu 17 października 2018 r. złożył w tut. Sądzie aktualny, pełny odpis KRS skarżącego [...] oraz odpis wniosku o ukaranie grzywną. Ponadto wskazał, że sposób reprezentacji skarżącego [...] wynika z § 22 ust. 1 pkt 1 Statutu [...], dołączonego do wniosku. W ocenie pełnomocnika, powyższe wyczerpuje określony w art. 29 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek wykazania swojego umocowania. Dodatkowo pełnomocnik oświadczył, że uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł, powinien zostać zaliczony na poczet niniejszego postępowania.

Następnie w piśmie z dnia 17 października 2018 r. (data wpływu do Sądu: 22 października 2018 r.), pełnomocnik strony skarżącej działając na zasadzie art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cofnął wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie do sądu administracyjnego skargi oznaczonej nr 4, na bezczynność Rektora A. Uzasadniając powyższe wskazał, że cofnięcie przedmiotowego wniosku jest zasadne wobec otrzymania w dniu 18 października 2018 r. przez pełnomocnika wnioskodawcy, odpowiedzi na skargę w sprawie o sygn. akt II SAB/Op 90/18, na bezczynność Rektora A. Podniósł, że w przeciwnym razie, postępowanie sądowe i tak zostałoby umorzone z uwagi na jego bezprzedmiotowość, tj. brak przedmiotu rozpoznania.

W aktach sprawy znajduje się wyciąg bankowy, potwierdzający uiszczenie w dniu 8 października 2018 r., wpisu od skargi w wysokości 100 zł (por., k-21 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Postępowanie sądowe należało umorzyć.

Stosownie do art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) – zwanej dalej jako: "P.p.s.a.", w razie nieprzekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Przy czym z mocy art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Zgodnie natomiast z art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W niniejszej sprawie pełnomocnik [...] z siedzibą w [...], cofnął wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie sądowi skargi nr 4 wraz z aktami sprawy. W związku z tą okolicznością, Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie wniosku jako niedopuszczalne. Analiza akt administracyjnych oraz przedmiot sprawy nie daje bowiem podstaw do oceny, by cofnięcie przedmiotowego wniosku zmierzało do obejścia prawa, bądź do utrzymania w mocy aktu administracyjnego dotkniętego wadą nieważności.

W tym stanie rzeczy postępowanie sądowe należało umorzyć, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli wnioskujący skutecznie cofnął wniosek.

O powyższym, Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji.

Orzeczenie w punkcie drugim postanowienia uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd zwraca z urzędu cały uiszczony wpis od pisma (skargi) odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.