Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 3418/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 132 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1410
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - tekst jednolity
article: art. 153
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Jagielska (spr.) Sędzia NSA Krystyna Anna Stec Sędzia NSA Andrzej Kuba Protokolant Kinga Migdalska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2020 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. z siedzibą w S., [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 2440/16 w sprawie ze skargi A. z siedzibą w S., [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia w części prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 maja 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 2440/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. z siedzibą w S., [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia w części sprzeciwu w sprawie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy.

Z uzasadnienia wyroku wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia Sąd I instancji przyjął następujące ustalenia.

W dniu [...] grudnia 2012 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął sprzeciw A. wobec udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny [...] o numerze [...] na rzecz uczestnika postępowania – B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. Jako podstawę prawną sprzeciwu spółka wskazała art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410 ze zm., powoływanej dalej jako p.w.p.). Podniosła, że sporny znak towarowy jest podobny w zakresie towarów i usług z klas: 20, 24 i 35 do należącego do niej wspólnotowego słownego znaku towarowego [...] o numerze [...].

Znak towarowy [...] został przeznaczony do oznaczania następujących towarów:

1. meble, w szczególności do pokoi dziecięcych, chodziki dla dzieci, dziecięce dekoracje przestawne, łóżeczka dla małych dzieci i niemowląt, wysokie krzesła dla dzieci, kojce dla dzieci, maty do kojców dziecięcych, kołyski, materace do łóżeczek dziecięcych, poduszki dla dzieci, kołderki (bez poszewki) dla dzieci, śpiworki dziecięce, kołdry (bez poszewki) z klasy 20;

2. dziecięca bielizna pościelowa, poszewki na poduszki, poszewki na kołdry, prześcieradła pościelowe, firanki i zasłony z materiałów tekstylnych, narzuty na łóżka, pokrowce ochronne na meble, pokrowce na materace dziecięce, ręczniki, kocyki dla dzieci z klasy 24;

3. wyprawki dziecięce (ubranka), śpioszki dziecięce, bielizna dziecięca, majtki dziecięce, tekstylne pieluszki dla dzieci, ubranka dziecięce, czapki dla dzieci, obuwie dziecięce, fartuchy ochronne na odzież, szlafroki, piżamy, śliniaki niepapierowe z klasy 25;

4. zabawki dla dzieci, domki dla lalek, piłki do gry, grzechotki, klocki do zabawy dla dzieci, konie na biegunach, kukiełki dla dzieci, lalki, ubranka dla lalek, łóżeczka dla lalek, misie pluszowe, pluszowe zabawki dla dzieci z klasy 28;

5. usługi sprzedaży mebli, zabawek, pościeli, ubrań, firanek, zasłon, tekstyliów oraz artykułów dziecięcych, promocja sprzedaży, reklama, reklama za pośrednictwem internetu z klasy 35.

Z kolei należący do wnoszącego sprzeciw znak towarowy [...] został przeznaczony do oznaczania następujących towarów:

1. jaśki, jaśki powietrzne (do użytku niemedycznego); materace, materace sprężynowe; artykuły do spania i pościelowe (z wyjątkiem bielizny pościelowej); śpiwory kempingowe z klasy 20;

2. włókna i materiały do wypychania, naturalne lub syntetyczne (bez kauczuku i plastiku); włókna tekstylne, włókna do użytku tekstylnego, włókniste materiały tekstylne w stanie surowym; artykuły pościelowe, w tym pierze (pióra) w szczególności pierze amerykańskie; pióra, puch, wełny i materiały do wypychania do artykułów pościelowych (bez kauczuku i plastiku); włosie do wypychania z klasy 22;

3. śpiwory (poszwy zastępujące prześcieradła) dla dorosłych; puch (kołderki na nogi z pierza), kołderki na nogi, kapy, piernaty, kołdry pikowane; plastiki (surogaty włókna); poszewki na jaśki i poduszki; prześcieradła; poszewki i ogólnie bielizna pościelowa; bielizna domowa dla dorosłych z klasy 24.

Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] Urząd Patentowy RP oddalił sprzeciw, podnosząc, że towary z klasy 20 takie jak: maty do kojców dziecięcych i materace do łóżeczek dziecięcych, do oznaczania których przeznaczony został znak sporny zawierają się w ogólnym pojęciu materacy, do oznaczania których został przeznaczony znak przeciwstawiony; poduszki dla dzieci, kołderki (bez poszewki) dla dzieci, kołdry (bez poszewki), do oznaczania których przeznaczony został znak sporny zawierają się w artykułach do spania i pościelowych (z wyjątkiem bielizny pościelowej), do oznaczania których przeznaczony został znak przeciwstawiony. Towary z klasy 24 takie jak: dziecięca bielizna pościelowa, poszewki na poduszki, poszewki na kołdry i prześcieradła pościelowe, do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z towarami takimi jak: poszewki i ogólnie bielizna pościelowa, do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; zaś narzuty na łóżka, do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z kapami, do oznaczania których przeznaczony został znak przeciwstawiony. Ponadto usługi sprzedaży pościeli, do sygnowania których przeznaczony jest znak sporny są komplementarne do towarów takich jak: poszewki i ogólnie bielizna pościelowa, do oznaczania których przeznaczony został znak sporny.

Organ stwierdził następnie, że porównywane znaki towarowe nie są do siebie podobne, gdyż wywierają jako całość odmienne ogólne wrażenie w warstwie fonetycznej, wizualnej i znaczeniowej, a także że nie zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorcy w błąd co do pochodzenia tych towarów.

Decyzja z dnia [...] lutego 2014 r. została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 1707/14. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie "co do zasady" podzielił ocenę podobieństwa towarów dokonaną przez Urząd Patentowy, uznając jednocześnie, że ocena podobieństwa znaków dokonana przez organ jest nieprawidłowa. Sąd, zwracając uwagę na fakt inkorporowania znaku [...] do spornego znaku, nakazał organowi analizę znaku [...] z perspektywy pozycji odróżniającej znaku przeciwstawionego, a w razie uznania podobieństwa obu znaków, ocenę ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów.

W związku z powyższym zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. Urząd Patentowy unieważnił prawo ochronne na znak towarowy słowny [...] w części dotyczącej towarów w klasie 20, takich jak: "maty do kojców dziecięcych, materace do łóżeczek dziecięcych, poduszki dla dzieci, kołderki (bez poszewki) dla dzieci, kołdry (bez poszewki)", w klasie 24, takich jak: "dziecięca bielizna pościelowa, poszewki na poduszki, poszewki na kołdry, prześcieradła pościelowe, narzuty na łóżka" oraz usług zawartych w klasie 35, takich jak: "usługi sprzedaży pościeli", a w pozostałym zakresie sprzeciw oddalił.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwołał się do oceny podobieństwa towarów wyrażonej w wyroku z dnia 3 grudnia 2014 r. WSA w Warszawie, który podzielił ocenę podobieństwa towarów i usług dokonaną przez Urząd Patentowy w uchylonej decyzji.

W związku z powyższym organ powtórzył swoje stanowisko w zakresie podobieństwa towarów i usług zawarte w decyzji z dnia [...] lutego 2014 r., w odniesieniu do części towarów z klasy 20, towarów z klasy 24 oraz usług z klasy 35 w odniesieniu do tych towarów i uznał sprzeciw za uzasadniony, unieważniając prawo ochronne w wynikającym z podobieństwa zakresie, zaś oddalając sprzeciw w pozostałej części.

Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła spółka A., zaskarżając ją w części, tj. w zakresie oddalenia sprzeciwu skarżącego (pkt 2 rozstrzygnięcia decyzji) odnośnie do następujących towarów i usług:

klasa 20 - meble, w szczególności do pokoi dziecięcych, chodziki dla dzieci, dziecięce dekoracje przestawne, łóżeczka dla małych dzieci i niemowląt, wysokie krzesła dla dzieci, kojce dla dzieci, kołyski, śpiworki dziecięce,

klasa 24 - firanki i zasłony z materiałów tekstylnych, pokrowce ochronne na meble, pokrowce na materace dziecięce, ręczniki, kocyki dla dzieci;

klasa 35 - usługi sprzedaży mebli, firanek, zasłon, tekstyliów oraz artykułów dziecięcych.

Oddalając skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że nie została zakwestionowana przez WSA w wyroku z dnia 3 grudnia 2014 r. dokonana przez organ w decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. analiza porównawcza w odniesieniu do towarów oznaczanych przeciwstawionymi sobie znakami, stąd analizę tę Sąd powtórzył i włączył do uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia.

W ocenie Sądu I instancji, uchylając decyzję z dnia [...] lutego 2014 r., WSA w Warszawie podzielił ocenę podobieństwa towarów dokonaną przez Urząd Patentowy, wprawdzie zaznaczając, iż czyni to "co do zasady", lecz użycie tego sformułowania nie niweluje stanowczego wydźwięku rozstrzygnięcia Sądu, aprobującego wywody uzasadnienia decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. w omawianym zakresie. Dodatkowo, WSA nie sformułował jakichkolwiek własnych ocen bądź wskazań mających skorygować stanowisko organu w odniesieniu do analizy towarów i za prawidłowe uznał przetransponowanie do treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji analizy podobieństwa towarów dokonanej przez organ w decyzji z dnia [...] lutego 2014 r.

A. zaskarżyła powyższy wyrok w całości skargą kasacyjną, domagając uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych oraz przeprowadzenia rozprawy. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie:

1. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, 8, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a., poprzez dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji w sposób nieprawidłowy oraz błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy, co przejawiło się błędnym przyjęciem, że ocena WSA dokonana w wyroku z dnia 3 grudnia 2014 r., tj.: "Urząd Patentowy RP uznał podobieństwo towarów sklasyfikowanych w klasie 20 i 24. Sąd powyższe stanowisko co do zasady podziela" (zob. str. 11 wyroku), oznacza, że Sąd w dniu 3 grudnia 2014 r. podzielił ocenę Urzędu Patentowego z dnia [...] lutego 2014 r. zarówno w zakresie podobnych i niepodobnych towarów w klasach 20 i 24 objętych sprzeciwem, co skutkowało stwierdzeniem, że decyzja Urzędu Patentowego z dnia [...] listopada 2015 r. jest prawidłowa oraz oddaleniem skargi, w sytuacji gdy, powyższa ocena Sądu oznacza, że Sąd w dniu 3 grudnia 2014 r. uznał, iż Urząd Patentowy w dniu [...] lutego 2014 r. uznał podobieństwo wszystkich towarów w klasach 20 i 24 objętych sprzeciwem, również tych uznanych przez organ za niepodobne, a w konsekwencji, że sprzeciw należało uwzględnić w całości (unieważnić prawo ochronne na sporny znak towarowy), także w zakresie towarów w klasach 20 i 24, w odniesieniu do których sprzeciw oddalono, co oznacza także, że Sąd I instancji powinien skargę uwzględnić i zaskarżoną decyzję Urzędu Patentowego uchylić,

2. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 153 p.p.s.a., co przejawiło się brakiem zastosowania do oceny WSA dokonanej w wyroku z dnia 3 grudnia 2014 r., co skutkowało oddaleniem skargi, w sytuacji gdy Sąd I instancji, wydając zaskarżony wyrok, był związany oceną Sądu z dnia 3 grudnia 2014 r., a w konsekwencji, że skargę, należało uwzględnić i zaskarżoną decyzję Urzędu Patentowego uchylić,

3. prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., poprzez jego niezastosowanie, co przejawiło się przyjęciem, że podobieństwo znaków towarowych nie jest tego rodzaju, że może wprowadzać odbiorców w błąd, w rozumieniu przywołanego przepisu, w sytuacji gdy podobieństwo to jest tego rodzaju, że może wprowadzać odbiorców w błąd, a w konsekwencji, że sprzeciw należało uwzględnić w całości (unieważnić prawo ochronne na sporny znak towarowy) także w zakresie towarów, w klasach 20 i 24, w odniesieniu do których sprzeciw oddalono.

Nawet uznając, że ocena dokonana w wyroku Sądu z dnia 3 grudnia 2014 r. nie dotyczyła wszystkich towarów w klasach 20 i 24 objętych sprzeciwem, a tylko towarów podobnych (wg decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] lutego 2014 r.), skarżąca przedstawiła poniższe zarzuty wobec zaskarżonego wyroku. Podkreśliła, że dotyczą one także analizy Urzędu Patentowego oraz postępowania Sądu I instancji dotyczącego tego, czy towary w klasach 20 i 24 objęte wcześniejszym znakiem skarżącego są podobne do usług w klasie 35 objętych spornym znakiem towarowym, do których nie odniósł się w swojej ocenie WSA w wyroku z dnia 3 grudnia 2014 r., a także w zaskarżonym wyroku. Skarżąca zarzuciła naruszenie:

4. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, 8, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a., poprzez dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji w sposób nieprawidłowy oraz błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy, co przejawiło się błędnym przyjęciem, że ocena WSA dokonana w wyroku z dnia 3 grudnia 2014 r., tj.: "Urząd Patentowy RP uznał podobieństwo towarów sklasyfikowanych w klasie 20 i 24. Sąd powyższe stanowisko co do zasady podziela", oznacza, że Sąd w dniu 3 grudnia 2014 r. podzielił ocenę Urzędu Patentowego z dnia [...] lutego 2014 r. także w zakresie niepodobnych towarów w klasach 20 i 24 objętych sprzeciwem, co skutkowało stwierdzeniem, że decyzja Urzędu Patentowego z dnia [...] listopada 2015 r. jest prawidłowa oraz oddaleniem skargi, w sytuacji gdy powyższa ocena Sądu oznacza, że Sąd w dniu 3 grudnia 2014 r. nie podzielił oceny Urzędu Patentowego z dnia [...] lutego 2014 r. w zakresie niepodobnych towarów w klasach 20 i 24 objętych sprzeciwem, bowiem Sąd w dniu 3 grudnia 2014 r. nie odniósł się do niepodobnych wg Urzędu Patentowego w dniu [...] lutego 2014 r. towarów, w klasie 20 i 24, a w konsekwencji, że sprawę można było rozpatrywać w tym zakresie od początku, nie istniała bowiem wiążąca ocena Sądu w tej sprawie, co oznacza, że należało sprzeciw uwzględnić w całości (unieważnić prawo ochronne na sporny znak towarowy), także w zakresie towarów w klasach 20 i 24, w odniesieniu do których sprzeciw oddalono, co oznacza także, że Sąd I instancji powinien skargę uwzględnić i zaskarżoną decyzję uchylić,

5. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 153 p.p.s.a., co przejawiło się rozszerzeniem oceny prawnej WSA dokonanej w wyroku z dnia 3 grudnia 2014 r., na elementy sprawy nią nieobjęte, tj. towary w klasie 20 i 24 uznane przez Urząd Patentowy w dniu [...] lutego 2014 r. za niepodobne, co skutkowało oddaleniem skargi, w sytuacji gdy nie jest możliwe rozszerzanie omawianej oceny na elementy sprawy nią nieobjęte, bowiem ocena prawna wydana w sprawie wiąże tylko w zakresie, w jakim została wydana, w tym przypadku wyłącznie w zakresie towarów uznanych przez Urząd Patentowy w dniu [...] lutego 2014 r. za podobne,

6. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, 8, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a., poprzez dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji w sposób nieprawidłowy oraz co przejawiło brakiem odniesienia się do zarzutów nr 4-5 skargi oraz połączonego z nimi punktu 2.2 skargi, dotyczących braku ustalenia rzeczywistego zakresu ochrony znaku towarowego skarżącego, "a także braku pełnego i rzetelnego porównywanych towarów i usług", niewłaściwego uzasadnienia decyzji, oparcia decyzji na błędnie ustalonym i ocenionym stanie faktycznym, a zatem brakiem odniesienia się do istotnych okoliczności w sprawie, co zaskutkowało stwierdzeniem, że decyzja Urzędu Patentowego jest prawidłowa oraz oddaleniem skargi, w sytuacji gdy Sąd I instancji powinien rozpatrzyć te zarzuty, a w konsekwencji, sprzeciw należało uwzględnić w całości (unieważnić prawo ochronne na sporny znak towarowy), także w zakresie, w jakim go oddalono,

7. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez sporządzenie przez Sąd I instancji wadliwego uzasadnienia zaskarżonego wyroku, niezawierającego wskazań co do dalszego postępowania, mianowicie wskazań, że Urząd Patentowy ponownie rozpatrując sprawę powinien ustalić rzeczywisty zakres ochrony znaku towarowego skarżącego, w pełni i rzetelnie porównywać towary i usługi, w sposób prawidłowy uzasadnić decyzję, ustalić czy podobieństwo towarów i usług objętych omawianymi znakami towarowymi oraz oznaczeń tworzących znaki jest tego rodzaju, że może wprowadzać odbiorców w błąd,

8. prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., poprzez jego niezastosowanie, co przejawiło się przyjęciem, że podobieństwo znaków towarowych nie jest tego rodzaju, że może wprowadzać odbiorców w błąd, w rozumieniu przywołanego przepisu, w sytuacji gdy podobieństwo to jest tego rodzaju, że może wprowadzać odbiorców w błąd, a w konsekwencji, że sprzeciw należało uwzględnić w całości (unieważnić prawo ochronne na sporny znak towarowy), także w zakresie towarów w klasach 20 i 24, w odniesieniu do których sprzeciw oddalono.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca podniosła m.in., że organ nie dokonał pełnej i rzetelnej analizy podobieństwa towarów i usług objętych omawianymi znakami towarowymi. Zdaniem skarżącej, porównywane znaki towarowe obejmują w klasach 20, 24 i 35 bez wątpienia towary identyczne lub podobne w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.

Pozostałe strony postępowania nie skorzystały z uprawnienia do złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.

Skarżonym kasacyjnie wyrokiem Sąd I instancji podzielił ocenę Urzędu Patentowego, iż wobec mylącego podobieństwa słownego znaku towarowego [...] i znaku przeciwstawionego [...], prawo ochronne na znak sporny co do części określonych decyzją towarów z klasy 20 i 25 oraz dla usług sprzedaży pościeli z klasy 35 udzielone zostało z naruszeniem art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. i w tym zakresie zostało unieważnione zgodnie z prawem. Prawidłowo też oddalony został sprzeciw Spółki A. w pozostałym zakresie.

W stanie prawnym i faktycznym rozpoznawanej sprawy nie jest kwestionowana ocena Sądu, który podzielił stanowisko Urzędu Patentowego, że przeciwstawione znaki towarowe [...] i [...] są znakami podobnymi w warstwie słownej i fonetycznej oraz - dla znających język francuski – również w warstwie znaczeniowej. Istota problemu ogranicza się zatem do kwestii związanych z podobieństwem towarów, do oznaczania których przeznaczone zostały oba znaki oraz istniejącym ryzykiem konfuzji w odniesieniu do części towarów i usług.

Skarga kasacyjna wniesiona przez sprzeciwiającą się prawu ochronnemu [...] Spółkę A. w pierwszym rzędzie kwestionuje ocenę Sądu I instancji odnoszącą się do zakresu towarów uznanych za podobne. Zdaniem skarżącej kasacyjnie, ocena prawna zawarta w wyroku WSA w Warszawie z dnia 3 grudnia 2014 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1707/14), którą związany był ponownie rozstrzygający sprawę organ oraz rozpoznający skargę Sąd, dotyczyła wszystkich, a nie tylko części, towarów z klas 20 i 24. Powyższe twierdzenie uzasadnia, zdaniem skarżącej kasacyjnie, zarzut naruszenia przez WSA 153 p.p.s.a. oraz art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) tej ustawy w związku z art. 7, 8, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. i art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. przez wadliwe niezastosowanie.

Zarzut należy uznać za całkowicie nieuzasadniony. Pozbawione jest też podstaw twierdzenie, że Sąd naruszył art. 153 p.p.s.a.; jak stanowi wskazany przepis ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie lub bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego wyroku w tej kwestii, podstawowe znaczenie należy przydać wyrokowi WSA w Warszawie z 3 grudnia 2014 r., który wprawdzie uchylił pierwotną, oddalającą sprzeciw decyzję Urzędu Patentowego, lecz który, dokonując w celu ostatecznej oceny konfuzyjnego podobieństwa znaków towarowych, wstępnej oceny podobieństwa towarów, stwierdził, że "co do zasady podziela" stanowisko Urzędu Patentowego uznające podobieństwo towarów z klas 20 oraz 24. Powyższy pogląd zawarty został w części analitycznej uzasadnienia wyroku, jednak stanowisko Sądu w tej materii nie ulega wątpliwości. Należy bowiem podkreślić, że na uzasadnienie orzeczenia składają się tak jego część analityczna jak też opisowa, a jeśli tak, to stanowiska WSA w zakresie podobieństwa towarów nie można odczytywać w oderwaniu od przywołanej przez ten Sąd w faktograficznej części uzasadnienia szczegółowej oceny organu odnoszącej się do wszystkich towarów, do oznaczania których sporny znak został przeznaczony, z których część uznana została za podobną lub identyczną. Lektura części opisowej wyroku z 2014 r. pozwala na jednoznaczne zidentyfikowanie uznanych przez WSA za podobne lub identyczne towarów z klas 20 i 25, a także usług z klasy 35. Nie można przy tym nie zauważyć, że szczegółowe wyliczenie podobnych lub identycznych towarów poprzedzone słowami "towary takie jak:", dodatkowo podkreśliło wybiórczą ocenę ich podobieństwa. Natomiast w odniesieniu do usług podobieństwo odniesione zostało do "usług sprzedaży pościeli do oznaczania, których przeznaczony został znak sporny". Na marginesie, skarżąca kasacyjnie Spółka, podnosząc nieprawidłowy i odbiegający od zawartej w wyroku z dnia 2 czerwca 2014 r. oceny WSA wywód Sądu I instancji co do częściowego podobieństwa towarów, skoncentrowała się na podobieństwie towarów, nie dostrzegając jak gdyby, że kontrolowana przez WSA decyzja unieważniła prawo ochronne do spornego znaku również w zakresie usług z klasy 35.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wyrażona przez WSA ocena podobieństwa towarów i usług przez wymienienie wszystkich podobnych i identycznych towarów i usług oznaczała wykluczenie podobieństwa towarów w pozostałym zakresie udzielonej na sporny znak ochrony i uniemożliwiała Urzędowi Patentowemu oraz ponownie rozpatrującemu sprawę Sądowi odmienne, niż wyrażone pierwotnie przez WSA, stanowisko w tej materii. Stąd zarzuty sformułowane w pkt 4 petitum skargi kasacyjnej należało uznać za nieusprawiedliwione.

Sąd I instancji prawidłowo uznał, że w świetle wyroku WSA z dnia 3 grudnia 2014 r., nie zachodziły wątpliwości co do zakresu przedmiotowego podobnych oraz identycznych towarów i usług, zaś organ, powtarzając zaakceptowaną wskazanym wyrokiem wcześniejszą ocenę podobieństwa towarów, zadośćuczynił zasadzie wynikającej z art. 153 p.p.s.a. Podobnie nie naruszył owej normy Sąd I instancji, który prawidłowo rozpoznał i ocenił stan faktyczny i prawny sprawy, gdzie prawomocnym, niezaskarżonym kasacyjnie przez Spółkę A., wyrokiem przesądzono częściowe, a nie jak twierdzi skarżąca kasacyjnie, całościowe podobieństwo towarów z klas 20 i 25. Nie można też, jak to zarzuca w pkt 5 skargi kasacyjnej przyjąć, że Sąd I instancji nieprawidłowo zrozumiał dokonaną przez WSA wyrokiem z czerwca 2014 r. ocenę prawną, uznając iż dotyczy ona elementów sprawy wyrokiem tym nie objętych.

Przesądzenie o częściowym podobieństwie i tożsamości określonych towarów i usług, wobec niezakwestionowanej przez uprawnioną z prawa ochronnego na znak towarowy [...] Spółkę polską oceny w zakresie podobieństwa samych znaków towarowych, stanowi o niezasadności zarzutu naruszenia przez Sąd I instancji 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. przez jego wadliwe zastosowanie. Zgodnie z treścią tego przepisu nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na taki znak zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Sąd, stwierdzając spełnienie przesłanek niedopuszczalnego podobieństwa znaków towarowych, o którym mowa art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. tj. podobieństwa lub jednorodzajowości określonych w klasach 20 i 25 oraz 35 towarów i usług oraz podobieństwa samych znaków, prawidłowo ocenił ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia tych towarów, które uznane zostały za identyczne lub podobne, akceptując w konsekwencji taką właśnie ocenę Urzędu Patentowego.

Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził też naruszenia przepisów wskazanych w pkt 4 petitum skargi kasacyjnej, uznając iż stan faktyczny ustalony został na poziomie postępowania administracyjnego prawidłowo, a ocena Sądu I instancji w tej kwestii nie budzi wątpliwości, tym bardziej, że stan ten dotyczył wyłącznie podobieństwa towarów i usług, którego zakres przedmiotowy został przesądzony wyrokiem WSA z 3 czerwca 2014 r.

Nieuzasadniony okazał się zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. bowiem wyrok spełnił stawiane tym przepisem wymogi konstrukcyjne jakiemu musi odpowiadać uzasadnienie orzeczenia. Natomiast brak wskazań co do dalszego postępowania jest wynikiem oddalenia skargi i uznania decyzji Urzędu Patentowego za prawidłową.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.