Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1361/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Wywłaszczanie nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art.145 par. 1 pkt 1 lit c
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie WSA Bożena Marciniak (spr.) WSA Monika Sawa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi L. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz L. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] maja 2020 r., nr [...], Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] października 2019 r., nr [...], o ustaleniu odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną powiatową.

Zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny sprawy.

Podaniem z [...] grudnia 2001 r. złożonym w Urzędzie Gminy [...] K.Z. wniosła, w trybie art. 73 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, "o wypłacenie (...) odszkodowania za część nieruchomości gruntowej zabranej na cele użyteczności publicznej przy ulicy [...],[...] i [...]. Nieruchomość zapisana jest z KW - [...] obręb [...] działki nr [...],[...],[...] powierzchni [...] m2".

Podaniem z [...] listopada 2005 r. L.S. i K.Z. wniosły o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomości zajęte pod drogi publiczne pochodzące z księgi wieczystej Grunty Wydzielone z [...] w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 roku. We wniosku zaznaczono, że "powierzchnia gruntu będąca własnością A.B. działki nr [...],[...],[...] według Tytułu Wykonawczego wynosi [...] m2 wobec podziału na trzy równe części czyli 1/3 z 2 morgów 160 prętów. Natomiast według wypisu z rejestru gruntów Urzędu Gminy z 1987 r. wynika zmiana numeracji działek na [...],[...],[...] wykazując łączną powierzchnię [...] m2".

Pismem z [...] stycznia 2008 r. M.S., D.S. i L.S. wraz z L.S. i K.Z. wystąpili o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomości zajęte pod drogi publiczne położone przy ul. [...] i [...].

Decyzją z [...] października 2019 r., Prezydent [...], po rozpatrzeniu wniosków z [...] grudnia 2001 r., [...] listopada 2005 r. oraz [...] grudnia 2007 r. (data wpływu do organu [...] stycznia 2008 r.), w pkt 1 ustalił odszkodowanie za grunt oznaczony w obrębie ewidencyjnym [...] jako działki ewidencyjne nr [...] o powierzchni [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2 stanowiący własność Miasta [...], uregulowany obecnie w księdze wieczystej KW Nr [...] zajęty pod drogę publiczną (gminną) - ulicę [...] w wysokości [...] zł, w pkt 2 przyznał ustalone w pkt 1 odszkodowanie w udziale [...] części w kwocie [...] zł na rzecz: L.S. c. A. i Z. za udział [...] części w kwocie [...] zł oraz K.Z. c. A. i Z. za udział 4/12 części w kwocie [...] zł, w pkt 3 wskazał, że wypłaty ustalonego odszkodowania dokona Prezydent [...] wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej ze środków Skarbu Państwa, w pkt 4 wskazał, że wypłata odszkodowania nastąpi jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna oraz w pkt 5 odmówił uwzględnienia wniosku z [...] stycznia 2008 r. M.. za udział 1/12 części, D.S. za udział 1/12 części oraz L.S. za udział 2/12 części w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość zajętą pod część ulicy [...] oznaczoną w obrębie ewidencyjnym [...] jako działki ewidencyjne nr [...] o powierzchni [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2, w trybie art. 73 ustawy z 13 października 1998 r.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ opisał zebrany w sprawie materiał dowodowy i podniósł, że właścicielami działek ewidencyjnych nr [...] o powierzchni [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2 zajętych w dniu [...] grudnia 1998 r. pod część ul. [...], byli: K.Z. (w udziale 4/12 części), L.S. (w udziale 4/12 części), M.S. (w udziale 1/12 części), D.S. (w udziale 1/12 części) oraz L.S. (w udziale 2/12 części).

Prezydent wskazał, że osobami uprawnionymi do wypłaty odszkodowania za przedmiotowy grunt są L.S.: wnioski o odszkodowanie złożone w terminie [...] grudnia 2001 r. i [...] listopada 2005 r. (w udziale 4/12 części) oraz K.Z.: wniosek o odszkodowanie złożony w terminie [...] listopada 2005 r. (w udziale 4/12 części).

Organ podniósł jednocześnie, że wniosek o ustalenie odszkodowania za udział 4/12 części przedmiotowej nieruchomości tj. przysługujący M.A. w udziale 1/12 części, D.S. w udziale 1/12 części oraz L.S. w udziale 2/12 części, został złożony po terminie - w dniu [...] stycznia 2008 r. Prezydent wskazał, że przewidziany w art. 73 ust. 4 ustawy termin ma charakter zawity (prejudycjalny). Oznacza to, że jego przekroczenie powoduje wygaśnięcie roszczenia. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organ dodał, że z określonej w art. 9 k.p.a. zasady udzielania informacji w toku postępowania administracyjnego nie można wywodzić tak daleko idących dla organu obowiązków, aby informował o przysługującym prawie do żądania odszkodowania, o którym mowa art. 73 ust. 4 ustawy z 13 października 1998 r. Dopiero skierowane do organu żądanie o wypłatę odszkodowania wywołałoby skutek w postaci wszczęcia postępowania administracyjnego, w toku którego organ byłby zobowiązany do udzielania informacji zgodnie z art 9 k.p.a.

Końcowo Prezydent podniósł, że w dniu [...] sierpnia 2019 r. w przedmiotowej sprawie odbyła się rozprawa administracyjna. Podczas tej rozprawy pełnomocnik L.S. zaakceptował wartość prawa własności przedmiotowej nieruchomości określoną w operacie szacunkowym z [...] czerwca 2019 r. W tej sytuacji za wiarygodną uznał organ wycenę sporządzoną przez rzeczoznawcę majątkowego Z.J. i w oparciu o tę wycenę ustalił odszkodowanie.

Odwołanie od powyższej decyzji w części, tj. w pkt 5 dotyczącym uczestnika L.S., złożył L.S., reprezentowany przez adwokata, zarzucając tej decyzji mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania. Powołując się na powyższe wniósł o uchylenie decyzji Prezydenta w części zaskarżonej, tj. pkt 5 decyzji co do L.S., i wydanie nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy ewentualnie przekazanie organowi pierwszej instancji przedmiotowej sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Decyzją z [...] maja 2020 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] października 2019 r.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ podniósł, że ocena stanu prawnego i faktycznego dokonana przez organ pierwszej instancji nie budzi zastrzeżeń. Wojewoda przywołał treść art. 73 ust. 1 i ust. 4 ustawy z 13 października 1998 r. i wskazał, że w związku z powyższym właściwie organ pierwszej instancji orzekł o odmowie uwzględnienia wniosku z [...] stycznia 2008 r. dotyczącego ustalenia odszkodowania za grunt oznaczony jako działka ewidencyjna nr [...] o powierzchni [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2, za udział 4/12 części tj. przysługującego M.S. w udziale 1/12 części, D.S., w 1/12 części i L.S. w 2/12 części. W ocenie organu odwoławczego, wniosek z [...] stycznia 2008 r. należy traktować jako wniosek złożony po terminie wskazanym w art. 73 ust. 4 ustawy z 13 października 1998

Skargę na powyższą decyzję Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył L.S. zarzucając tej decyzji:

I. Istotne naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. poprzez:

1) pozbawione merytorycznego uzasadnienia, pochopne nie merytoryczne uznanie prawidłowości w zakresie prowadzonego postępowania administracyjnego względem skarżącego, pomimo błędnego i nieznajdującego oparcia w materiale dowodowym sprawy braku wykazania podstaw odmowy uwzględnienia wniosku uczestnika L.S., pozbawiając tym samym uczestnika możliwości dochodzenia jego praw, zwłaszcza, że przez cały tok postępowania, a więc blisko 20 lat, także L.S. był zawiadamiany przez organ, jako uczestnik postępowania, a więc początkowo - przez okres prawie 20 lat - uznano prawidłowość zgłoszenia wniosku, co też na skutek błędnej analizy, zostało wykluczone;

2) powierzchowne i ogólne zapoznanie się przez organ z materiałami dowodowymi sprawy i w rezultacie błędne uznanie podstaw do zasadności odmowy uwzględnienia wniosku uczestnika L.S. w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania, będącego wynikiem zaniechania wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, bowiem zgodnie z dokumentacją w aktach uczestnik L.S. w sposób prawidłowy i zgodny z art. 73 ust. 4 ustawy wniósł wniosek inicjujący przedmiotowe postępowanie w dniu [...] grudnia 2001 r., bowiem zgodnie z podaniem z [...] grudnia 2001 r. uczestniczka K.Z. wskazała jako uczestnika – M.S., jako osobę zmarłą, załączając postanowienie spadkowe, zgodnie z którym spadkobiercą po M.S. został m.in. L.S. , zaś wniosek z [...] grudnia 2007 r. stanowi wyłącznie kontynuację podania z [...] grudnia 2001 r., tak więc brak pogłębionej, merytorycznej analizy niniejszej sprawy, a wyłącznie lakoniczna, powierzchowna lektura doprowadziła do wydania błędnego rozstrzygnięcia;

3) nieuzasadnioną szablonowość działań organu, wykluczającą prawidłowość podjętej decyzji, pomimo błędnego i nieznajdującego oparcia w materiale dowodowym sprawy, braku analizy prawidłowej daty wniesienia wniosku przez skarżącego inicjującego przedmiotowe postępowanie, tj. daty [...] grudnia 2001 r., a nie jak błędnie przyjmuje organ daty [...] stycznia 2008 r., co stoi w rażącej dysproporcji z materiałem dowodowym;

II. Istotne naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 62 k.p.a. w zw. z art. 57 k.p.a. w zw. z art. 63 k.p.a. w zw. z art. 104 k.p.a. w zw. z art. 107 S 1 k.p.a., poprzez nieuzasadniony brak realizacji wymogu prawidłowej i merytorycznej analizy akt sprawy warunkujących możliwość odmowy uznania prawa danej strony, co jest obligatoryjne w przypadku decyzji ustalających prawo do odszkodowania, poprzez brak prawidłowego ustalenia, iż w niniejszej sprawie z uwagi na wielość stron oraz tożsamość praw i obowiązków, jak i wynikające z tego samego stanu faktycznego i z tej samej podstawy prawnej, nastąpiło w sposób wymagany zgłoszenie w podaniu z 4 grudnia 2001 r. prawa uczestnika L.S., będącego następcą prawnym M.S., do ustalenia i wypłaty odszkodowania i z datą [...] grudnia 2001 r. powinno się rozpatrywać jego roszczenie;

2) art. 9 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 89 k.p.a., w zw. z art. 90 k.p.a. poprzez niedopuszczalne pozbawienie strony możliwości czynnego udziału w postępowaniu wskutek braku doręczenia uczestnikowi L.S. wezwania na termin rozprawy administracyjnej wyznaczonej na [...] sierpnia 2019 r.. pozbawiając tym samym skarżącego możliwości wnoszenia uwag, wniosków czy środków zaskarżenia i realizacji jego praw;

3) art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niespełnienie ustawowego wymogu sporządzenia uzasadnienia decyzji w sposób zrozumiały dla jego odbiorcy, jak też poprzez niewłaściwy brak wskazania w zaskarżonej decyzji podstaw prawnych i faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, a trzymanie się wyłącznie formułkowej formy;

4) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. poprzez pozbawione merytorycznego uzasadnienia uznanie prawidłowości w zakresie prowadzonego postępowania w części zaskarżonej pomimo rażącego pogwałcenia prawa wyrażającego się w braku właściwego i wyczerpującego wyjaśnienia sprawy, a także braku odniesienia się w treści decyzji do wszystkich zarzutów zgłoszonych w pisemnym odwołaniu z [...] listopada 2019 r., co świadczy o rażącej błędności zaskarżonej decyzji.

Powołując się na powyższe skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji co do L.S. i wydanie nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji co do L.S. i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia, gdyż została ona wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Ponadto, skarżący wniósł o rozpatrzenie skargi na rozprawie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie. Wydając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy naruszył bowiem w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy obowiązki wynikające z art. 7, 8, 11, 15, 77 § 1, 107 § 1 i 3, 127 § 1 oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2020 r., poz. 256, ze zm.) dalej zwanej "k.p.a."

Z powołanych przepisów wynika, że podstawowym obowiązkiem organu odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Wniesienie odwołania uruchamia bowiem przeprowadzenie ponownie postępowania wyjaśniającego, które nie może polegać tylko na kontroli postępowania organu pierwszej instancji, lecz na ponownym merytorycznym rozstrzygnięciu sprawy niejako "od nowa". W tym celu organ odwoławczy powinien ustalić rzeczywisty stan faktyczny sprawy, zgodnie z art. 7 i 77 § 1 k.p.a., a wydaną decyzję, zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a., należycie uzasadnić z podaniem, między innymi, dowodów, na podstawie których określone fakty organ przyjął za udowodnione, oraz przyczyn, z powodu, których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

Po analizie akt sprawy Sąd uznał, że organ odwoławczy powołane wyżej wymogi k.p.a. naruszył, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Już sama lektura osnowy zaskarżonej decyzji oraz jej uzasadnienia budzi wątpliwości co do tego co było przedmiotem rozpoznania organu odwoławczego. Z osnowy zaskarżonej decyzji wynika bowiem, że została ona wydana po rozpoznaniu odwołania L.S., L.S., K.Z., M.S. i D.S., reprezentowanych przez pełnomocnika M.J.. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji złożył tylko L.S., reprezentowany przez pełnomocnika M.J. na podstawie załączonego do ww. odwołania pełnomocnictwa. Ponadto, w ww. odwołaniu przedmiotem zaskarżenia uczyniono, co wyraźnie wynika z jego treści, tylko pkt 5 decyzji organu pierwszej instancji dotyczący L.S.. Choć jednak organ odwoławczy w uzasadnieniu dostrzegł, że L.S. zaskarżył decyzję Prezydenta tylko w części (dotyczącej pkt 5 tej decyzji), to jednak utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w całości. Doszło zatem do sytuacji, w której w postępowaniu odwoławczym Wojewoda ponownie rozpoznał i rozstrzygnął sprawę w zakresie pkt 1 – 4 decyzji Prezydenta, pomimo że decyzja z [...] października 2019 r. w tym zakresie stała się ostateczna, czym naruszono w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy art. 127 § 1 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.

Ponadto, w ocenie Sądu, materiał dowodowy, którym dysponował organ odwoławczy w niniejszej sprawie nie był na tyle kompletny aby mógł posłużyć ustaleniom i ocenie organu odwoławczego co do zachowania przez skarżącego terminu przewidzianego na złożenie wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania. Jako przedwczesne uznać zatem trzeba wnioskowanie Wojewody co do złożenia przez skarżącego wniosku po terminie określonym w art. 73 ust. 4 ustawy z 13 października 1998 r., a w konsekwencji wygaśnięcia dochodzonych przez niego roszczeń.

Analiza akt administracyjnych potwierdza bowiem, że rozpoznając odwołanie skarżącego Wojewoda dysponował tylko podpisanym przez M.S., D.S., L.S., L.S. i K.Z. wnioskiem z [...] stycznia 2008 r. (data wpływu do organu), który znajdował się w aktach sprawy. W aktach administracyjnych brak jest natomiast jakichkolwiek dokumentów pochodzących sprzed daty złożenia wniosku z [...] stycznia 2008 r. Jedyne wcześniejsze dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych to załączone do odwołania: kopia podania z [...] grudnia 2001 r. podpisanego przez K.Z. oraz podania z [...] listopada 2005 r. podpisanego przez K.Z. i L.S..

W ocenie Sądu, wniosek z [...] stycznia 2008 r. organ powinien przeanalizować w kontekście całokształtu akt administracyjnych w sprawie zapoczątkowanej wnioskiem z [...] grudnia 2001 r. Nieprawidłowe jest bowiem kategoryczne rozstrzygnięcie przez organ odwoławczy spornej kwestii złożenia wniosku z [...] stycznia 2008 r. po terminie określonym w art. 73 ust. 4 ustawy z 13 października 1998 r. na podstawie tylko kopii podania z 2001 r. i 2005 r., które przedstawił zresztą sam skarżący jako załączniki do odwołania.

Dla wyjaśnienia podnoszonej w odwołaniu kwestii spornej czy wniosek z [...] stycznia 2008 r. stanowił kontynuację żądania zgłoszonego podaniem z [...] grudnia 2001 r. konieczne było uwzględnienie dokumentacji obrazującej całość postępowania przeprowadzonego w sprawie zainicjowanej podaniem z 2001 r. W szczególności z akt administracyjnych powinno w sposób jednoznaczny wynikać na jakiej podstawie organ przyjął, że wnioskodawczynią była wyłącznie K.Z.. Z treści podania z [...] grudnia 2001 r. wynika, że K.Z. dołączyła do niego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłych współwłaścicielkach przejętej nieruchomości – Z.B. i M.S. (poprzedniczce prawnej skarżącego). W takim stanie sprawy istotne było ustalenie jakie dokładnie czynności procesowe podjął organ po otrzymaniu informacji o śmierci wskazanych współwłaścicielek nieruchomości i postanowień o stwierdzeniu nabycia spadku po tych osobach. Tym bardziej, że z treści podania z [...] listopada 2005 r. i wniosku z [...] stycznia 2008 r. wynika, że po otrzymaniu podania z [...] grudnia 2001 r. Prezydent prowadził ze stronami postępowania korespondencję dotyczącą dostarczenia do akt sprawy dalszych dokumentów koniecznych do prowadzenia postępowania (przedmiotowe podania wspominają o pismach organu z [...] stycznia 2002 r., [...] grudnia 2005 r. i [...] lipca 2007 r.). Nie wiadomo jednak czego korespondencja ta dotyczyła, jakich dokumentów domagał się organ od stron oraz jakie czynności przeprowadzał w sprawie zapoczątkowanej wnioskiem z [...] grudnia 2001 r. Korespondencji tej, jak też całości akt administracyjnych w sprawie zainicjowanej ww. podaniem, nie ma bowiem w aktach sprawy zakończonej zaskarżonym rozstrzygnięciem.

Organ odwoławczy do powołanych kwestii przy badaniu legalności decyzji Prezydenta w ogóle się nie odniósł, pomimo że do odwołania skarżący załączył podania z [...] grudnia 2001 r. i [...] listopada 2005 r. jako dowód, że jego podanie z [...] stycznia 2008 r. nie jest żądaniem nowym, lecz stanowi kontynuację żądań wcześniej zgłoszonych przez K.Z. i L.S.. W ocenie Sądu, lakoniczne i ogólnikowe uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów wynikających z przepisów k.p.a. Organ odwoławczy ograniczył się w nim wyłącznie do zacytowania art. 73 ust. 1 i ust. 4 ustawy z 13 października 1998 r. i zaaprobowania oceny organu pierwszej instancji, że wniosek z [...] stycznia 2008 r. należy traktować jako wniosek złożony po terminie wskazanym w art. 73 ust. 4 ustawy. Rozważania organu odwoławczego nie odnoszą się natomiast w ogóle do argumentacji podniesionej przez skarżącego w odwołaniu pozostawiając ją bez własnego komentarza, czym naruszono art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 oraz 8 k.p.a. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy opisane naruszenie przepisów postępowania musi prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji, gdyż miało ono istotny wpływ na wynik sprawy. Motywy zaskarżonej decyzji nie pozwalają bowiem Sądowi na odtworzenie racji decyzyjnych, którymi kierował się Wojewoda kategorycznie rozstrzygając sporną kwestię złożenia wniosku z [...] stycznia 2008 r. po terminie określonym w art. 73 ust. 4 ustawy z 13 października 1998 r.

Wskazane wyżej istotne naruszenia przez organ odwoławczy art. 7, 8, 11, 15, 77 § 1, 107 § 1 i 3, 127 § 1 oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. uzasadniają uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

Ponownie rozpoznając odwołanie organ odwoławczy rozstrzygnie sporną kwestię złożenia wniosku z [...] stycznia 2008 r. po terminie w kontekście całości akt administracyjnych w sprawie zapoczątkowanej podaniem z [...] grudnia 2001 r., a podjęte rozstrzygnięcie, którego treści skład orzekający obecnie nie przesądza, uzasadni zgodnie z wymogami zawartymi w art. 107 § 3 k.p.a. Organ odwoławczy uwzględni przy tym, że w odwołaniu zaskarżono decyzję organu pierwszej instancji tylko w części dotyczącej pkt 5 tej decyzji.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym nastąpiło na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.).