Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 11/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-05-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Pozostawiono bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Powołane przepisy: article: art. 257
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. I. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. I. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na pismo postanawia pozostawić bez rozpoznania wniosek A. I. o przyznanie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

A. I. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na pismo.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 23 stycznia 2012 r. A. I. wniósł o zwolnienie z kosztów sądowych.

Pismem z dnia 6 marca 2012 r. (doręczonym - 23 marca 2012 r.) wezwano A. I. do wypełnienia i przesłania do tutejszego Sądu w terminie 7 dni formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej "PPF" pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W wyznaczonym terminie, który upłynął wraz z dniem 30 marca 2012 r. skarżący nie przesłał na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 16 kwietnia 2012 r. (doręczonym skarżącemu w dniu 25 kwietnia 2012 r.) pozostawiono bez rozpoznania wniosek A. I. o przyznanie prawa pomocy.

Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący w dniu 26 kwietnia 2012 r. wniósł skutecznie sprzeciw, w wyniku czego postanowienie referendarza utraciło moc.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko, któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do postanowień art. 252 § 1 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Zgodnie z § 2 tego artykułu, wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.

W myśl natomiast art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Mając więc na względzie to, że A. I. pomimo stosownego wezwania nie przesłał na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy jedynym możliwym do podjęcia rozstrzygnięciem w niniejszej sprawie było pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Niedopuszczalne jest bowiem merytoryczne orzekanie w sprawie wniosku, który nie został złożony w przewidzianej prawem formie.

Mając zatem na względzie wskazane powyżej okoliczności stanu faktycznego i kierując się dyspozycją art. 257 p.p.s.a. – orzeczono jak w sentencji postanowienia.