Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1349/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3, art. 220 § 1 i § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej B. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 8 października 2014 r., sygn. akt III SA/Lu 84/14 w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w E. z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w L., postanowieniem objętym skargą kasacyjną, odrzucił skargę B. B. na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w E.

z dnia [...] grudnia 2013 r., w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. B. B. wniósł skargę na opisaną decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego ARiMR. Postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. – utrzymanym w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 lipca 2014 r., sygn. akt II GZ 355/14 – WSA przyznał skarżącemu prawo pomocy

w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata, natomiast w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy. W związku z powyższym, zarządzeniem

z dnia [...] sierpnia 2014 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] września 2014 r., wezwano stronę do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi. W dniu [...]września 2014 r. skarżący osobiście uiścił wpis w kasie sądu.

Odrzucając skargę na podstawie art. 220 § 3 w związku z § 1 oraz w związku

z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. wskazał, że zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a., wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] września 2014 r. A zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał [...] września 2014 r. Sąd stwierdził, że skarżący uiścił wpis w dniu [...] września 2014 r., osobiście w kasie sądu (k. 76 akt sądowych), a zatem cztery dni po upływie terminu. W tej sytuacji uiszczenie wpisu po terminie nie mogło być uznane za skuteczne i na tej podstawie WSA odrzucił skargę. Sąd zauważył również, że ani skarżący, ani jego pełnomocnik, nie składali wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu.

Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. zatytułowanym "skarga (...)", B. B., działając przez pełnomocnika z urzędu, wniósł na podstawie art. 188 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do dalszego prowadzenia Sądowi I instancji. Jednocześnie zarzucił mu naruszenie prawa procesowego przez niewłaściwe zastosowanie art. 220 w zw. z art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a. W uzasadnieniu podniesiono, że WSA błędnie uznał, że mimo opłacenia skargi przez stronę, która w ustawowym terminie 7 dni wyjaśniła przyczynę uchybienia terminu, zaistniały przesłanki do odrzucenia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna, z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw, nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podkreślenia wymaga okoliczność, iż środkiem zaskarżenia przysługującym od postanowienia o odrzuceniu skargi jest skarga kasacyjna, a nie – jak błędnie wskazał pełnomocnik skarżącego – skarga (art. 173 § 1 p.p.s.a). Jednakże wobec spełnienia wymaganych dla skargi kasacyjnej elementów konstrukcyjnych, o jakich mowa w art. 174 – 177 p.p.s.a., pismo skarżącego, pomimo błędnego oznaczenia wniesionego środka zaskarżenia, rozpoznano jako skargę kasacyjną.

Przechodząc do merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej wskazać należy, że brak jest podstaw do jej uwzględnienia, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Z akt sprawy wynika, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone w dniu [...] września 2014 r. do rąk pełnomocnika skarżącego (k-73 akt sądowych). Zakreślony przez Przewodniczącego Wydziału 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął z dniem [...] września 2014 r. Wymagany wpis od skargi został uiszczony w dniu [...] września 2014 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia wpłaty wskazanej kwoty na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. (k-76 akt sądowych).

Przechodząc do zarzutów skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że skarżący nie przedstawił żadnych argumentów mogących podważyć ustalenia co do daty uiszczenia wpisu oraz daty odbioru wezwania, ograniczając się jedynie do wskazania, że za uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi winę ponosi syn skarżącego – tj. osoba trzecia, niebędąca pracownikiem pełnomocnika, a zatem niepozostająca pod jego kontrolą – któremu pełnomocnik przekazała informacje odnośnie odebrania wezwania w dniu [...] września 2011 r. i konieczności uiszczenia wpisu, a który pomimo tego, nie poinformował skarżącego o upływającym w dniu [...] września 2014 r. terminie. Argument ten nie zasługuje na uwzględnienie, podobnie jak lakoniczne twierdzenie autora skargi kasacyjnej, że "zdaniem B. B. skarga jako opłacona w terminie powinna zostać rozpoznana przez WSA".

Z kolei, powołane w treści zarzutu skargi kasacyjnej przepisy art. 86 § 1 w zw.

z art. 87 § 2 p.p.s.a. dotyczą wniosku o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że przedmiotem rozpoznania jest skarga kasacyjna od postanowienia Sądu I instancji o odrzuceniu skargi, a nie wniosek

o przywrócenie terminu, w związku z czym zarzut ten wymyka się kontroli instancyjnej.

Reasumując, w przedstawionych wyżej okolicznościach sprawy, prawidłowo Sąd I instancji uznał, że wobec uiszczenia wpisu od skargi po terminie, złożona skarga podlegała odrzuceniu stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a.