Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 43/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1927/22 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 lipca 2022 r., znak: DON.7101.221.2022.KPI w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 listopada 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1927/22, po rozpatrzeniu wniosku M. G., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 lipca 2022 r., znak: DON.7101.221.2022.KPI, w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego.

Powyższym postanowieniem organ drugiej instancji utrzymał w mocy postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 czerwca 2022 r., znak: WOP.771.1.2.2022.MN, odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostatecznym postanowieniem organu wojewódzkiego z dnia 14 października 2021 r., znak: WOP.7722.93.2021.PB, którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 13 września 2021 r., znak: WOP.52.4.2020.PK, odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 7 grudnia 2020 r., nr WOP.52.4.2020.PK, w celu przymuszenia zobowiązanego M. G. do wykonania obowiązku rozbiórki części ogrodzenia o długości 30 m do wysokości maksymalnej 2,2 m, znajdującego się na działce nr geod. [...], w odległości zmiennej od 3 m do 3,5 m od ogrodzenia z działką sąsiednią nr geod. [...] i wysokości 6 m, w miejscowości S., gm. [...].

Sąd I instancji stwierdził, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługiwał na uwzględnienie, ponieważ skarżący swojego żądania nie uzasadnił. Rozpoznawany wniosek nie został oparty na żadnym konkretnym stanie faktycznym, ani wskazaniu potencjalnych negatywnych konsekwencji utrzymania w mocy postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Sąd podkreślił, że ewentualna wadliwość zaskarżonego rozstrzygnięcia nie może być traktowana jako przesłanka wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, wobec czego uznawanie przez wnioskodawcę objętego skargą postanowienia za naruszającego prawo i jego interes prawny pozostaje z punktu widzenia zastosowania ochrony tymczasowej niewystarczające. Na marginesie Sąd zauważył, że instytucja wstrzymania wykonania może dotyczyć tylko takiej kategorii aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, tak więc takich, które stwierdzają lub tworzą po stronie swoich adresatów obowiązki lub uprawnienia. Zaskarżone postanowienie utrzymuje w mocy postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 czerwca 2022 r. odmawiające wznowienia postępowania i nie nadaje się do wykonania.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), orzekł jak w postanowieniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. G., podnosząc, że "jako obywatel mający prawo do sądu jestem niezadowolony ze skarżonego postanowienia jako naruszającego moje ważne interesy", oraz że "brak wstrzymania czynności, o którym szczegółowo mowa w skardze do Sądu I instancji, może wyrządzić mi znaczną, bieżącą szkodę, tj. w sprawie oczywiście znajduje środek tymczasowy o który wnoszę".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wskazać należy, że warunkiem wydania postanowienia w tym przedmiocie jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji/postanowienia uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać, co do zasady, odrębne uzasadnienie.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że słusznie Sąd I instancji uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż skarżący swojego żądania nie uzasadnił. Wnioskodawca nie przedstawił argumentacji wykazującej lub choć uprawdopodabniającej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jakie wiąże z wykonaniem zaskarżonego aktu. Sama zaś ewentualna wadliwość zaskarżonego rozstrzygnięcia nie może być traktowana jako przesłanka wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Na tym etapie postępowania Sąd nie bada zasadności skargi, ani legalności zaskarżonego aktu.

Sąd Wojewódzki zasadnie też odwołał się do charakteru postanowienia objętego wnioskiem skarżącego, który to akt niewątpliwie nie jest wykonalny. Postanowienie - odmawiające wznowienia postępowania - nie narusza żadnych praw skarżącego, nie stanowi również źródła uprawnień ani obowiązków dla innych podmiotów. Postanowienie to jest jedynie rozstrzygnięciem procesowym, którym właściwy organ administracji odmawia zainicjowania procedury zmierzającej do wzruszenia innego aktu w trybie wznowienia postępowania. Nie sposób zatem przyjąć, aby jego wydanie wiązało się z wystąpieniem po stronie skarżącej niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Na marginesie, w realiach niniejszej sprawy, w ramach postępowania wpadkowego, strona skarżąca nie może skutecznie domagać się wstrzymania wykonania decyzji rozbiórkowej, albowiem przedmiot tej decyzji nie dotyczy granic sprawy objętej niniejszą skargą.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.