Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 578/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: par. 9 ust. 1
journal: Dz.U. 1983 nr 65 poz 294
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych.
article: art. 153, art. 145  par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7, art. 77  par. 1, art. 80, art. 107  par. 3
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Miemiec (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia NSA Józef Kremis Protokolant Jolanta Ryndak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J.G. z dnia [...] nr [...] II. określa, że decyzje wymienione w punkcie I nie podlegają wykonaniu.


UZASADNIENIE

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W., na podstawie § 8 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zm.), w związku z § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania S. B. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J. G. nr [...] z dnia [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej: przewlekłe zapalenie oskrzeli wywołane działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących - w razie stwierdzenia niewydolności narządu oddechowego (poz. 4) u S. B., decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że S. B. pracowała od [...] do [...] na pełnym etacie oraz od [...] do [...] na - etatu w P. F. "J." w J. G. jako pakowacz oraz operator urządzeń dozujących na Wydziale Tabletek i Drażetek.

W związku z podejrzeniem choroby zawodowej: astmy oskrzelowej (poz. 3) zainteresowana była badana w J. Ośrodku Medycyny Pracy w J. G., który dnia [...] wydał orzeczenie lekarskie znak o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej: astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego (poz. 3). W uzasadnieniu orzeczenia podano: "Dokumentacja lekarska z okresu zatrudnienia brak wpisów o występowaniu napadów duszności w czasie pracy (również poza nią); częste infekcje górnych dróg oddechowych. Rozpoznanie astmy oskrzelowej ustalono dopiero w 2000 r. podczas leczenia szpitalnego. Od 1994 r. była leczona z powodu przewlekłego spastycznego nieżytu oskrzeli. Nie można powiązać przyczynowo obecnie występującego u badanej schorzenia - astmy oskrzelowej z poprzednią pracą w JZF "P." gdyż brak danych o występowaniu objawów chorobowych typowych dla tej choroby w czasie ekspozycji na różnorodne alergeny występujące w czasie pracy".

Strona odwołała się od powyższego orzeczenia i złożyła wniosek do J. Ośrodka Medycyny Pracy w J. G. o skierowanie na badanie kliniczne w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., który w dniu [...] wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej: astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego (poz. 3) u S. B.. W uzasadnieniu podano, że "Pacjentka została skierowana do Szpitala IMPiZŚ w S. przez JOMP J. G. w trybie § 9 ust. 1 rozporządzenia o chorobach zawodowych. Przedmiotem obserwacji było ustalenie ewentualnego związku przyczynowo-skutkowego astmy oskrzelowej z pracą zawodową. Jak wynika z wywiadu i dostarczonej dokumentacji pierwsze objawy o charakterze zapalenia tchawicy i oskrzeli wystąpiły w roku 1992 a więc 5 lat po zaprzestaniu pracy zawodowej. Od roku 1993 dołączyły się duszności wysiłkowe i nocne. Na podstawie przeprowadzonych badań oraz po uwzględnieniu danych dotyczących przebiegu choroby brak jest podstaw do uznania związku przyczynowego astmy oskrzelowej z pracą, jako, że niemożliwe jest wystąpienie astmy zawodowej po zaprzestaniu zatrudnienia. Dodatkowym argumentem przemawiającym przeciwko zawodowej etiologii astmy są ujemne wyniki testów skórnych z potencjalnymi alergenami środowiska pracy. Przebieg choroby, współistniejące częste infekcje górnych dróg oddechowych, obecnie stwierdzona śluzowo-ropna plwocina z patogenną florą bakteryjną (Klebsiella pneumoniae) wskazuje na dominujący udział czynników infekcyjnych w rozwoju astmy oskrzelowej."

Na podstawie powyższych orzeczeń lekarskich Powiatowy Inspektor Sanitarny w J. G. wydał dnia [...] decyzję znak o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u S. B.. Po złożeniu przez nią odwołania D.Wojewódzki Inspektor Sanitarny Oddział Zamiejscowy w J. G., wydał dnia [...] decyzję utrzymującą zaskarżoną decyzję w mocy. Decyzję tę S. B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z dnia 5 października 2004 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J. G. z dnia [...]., albowiem organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej prowadziły postępowanie administracyjne w sprawie jednej jednostki chorobowej: astmy oskrzelowej, natomiast - zgodnie z żądaniem zainteresowanej powinny były objąć postępowaniem także sprawę drugiej jednostki chorobowej: przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w J. G. wszczął nowe postępowanie administracyjne dnia [...]., nie kontynuując postępowania wszczętego w 2001 r. Skierował zainteresowaną do D. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Oddział w J. G., celem wydania orzeczenia lekarskiego dotyczącego przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli, stanowiącego poz. 5 według rozporządzenia Rady Ministrów z 2002 r. Dnia [...] wydano orzeczenie lekarskie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej: przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli, które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEVi) poniżej 50% wartości należnej, wywołane narażeniem na pyły lub gazy drażniące, jeżeli w ostatnich 10 latach pracy zawodowej były przypadki stwierdzenia na stanowisku pracy przekroczeń odpowiednich normatywów higienicznych (poz. 5). W uzasadnieniu podano: "(...) Powtórnie przeanalizowano dokumentację medyczną z badań profilaktycznych i poradnictwa z okresu zatrudnienia w J. Z. F. "J.". Lekarz sprawujący opiekę nad pracownikami zakładu złożył oświadczenie, że w czasie zatrudnienia objawy duszności oddechowej nie wystąpiły u badanej. Aktualnie obowiązującym aktem prawnym regulującym zasady postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r., który określa czasokres, w którym wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych upoważnia do rozpoznania choroby zawodowej po zakończeniu narażenia zawodowego. Pani B. zakończyła pracę zawodową w 1988 r., natomiast udokumentowane rozpoznanie przewlekłego spastycznego zapalenia oskrzeli znajduje się w karcie informacyjnej z leczenia szpitalnego w 2001 r. w Szpitalu Pulmonologicznym. W/w rozporządzenie wymagany okres ustala na 1 rok. Ponadto, zgodnie z pismem P.F."J." S.A., na stanowisku pracy strony nie występowały przekroczenia normatywów higienicznych pyłów i gazów drażniących. W oparciu o całość obrazu, t.j. wywiad chorobowy, wywiad zawodowy, posiadaną dokumentację medyczną, należy stwierdzić, że nie zostały spełnione oba wymagane kryteria niezbędne do rozpoznania przewlekłego obturacyjnego nieżytu oskrzeli jako choroby zawodowej."

Po otrzymaniu orzeczenia lekarskiego i przeanalizowaniu dokumentacji Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w J. G. dnia [...] wydał decyzję o umorzeniu postępowania, uznając, że sprawa powinna toczyć się według przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zm.). Jednocześnie w dniu [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w J. G. zwrócił się do D. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we W. Oddział w J. G. o wydanie orzeczeń lekarskich w sprawie chorób zawodowych, z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 1983 r. w sprawie: przewlekłej choroby oskrzeli wywołanej działaniem substancji powodujących napadowe stany spastyczne oskrzeli i choroby płuc przebiegające z odczynami zapalno-wytwórczymi w płucach: astmy oskrzelowej (poz. 3), przewlekłego zapalenia oskrzeli wywołanego działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących - w razie stwierdzenia niewydolności narządu oddechowego (poz. 4).

Od decyzji dnia [...] odwołała się S. B. wnosząc o jej uchylenie, gdyż jest ona sprzeczna z obowiązującym porządkiem prawnym. Odwołanie wniosło również P. F. "J." SA zarzucając organowi I instancji naruszenie przepisów, poprzez założenie, iż postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe oraz naruszenie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. poprzez przyjęcie, że przepisy tego rozporządzenia nie mają zastosowania przy rozstrzygnięciu niniejszej sprawy i stwierdzenie, że winny mieć zastosowanie przepisy nieobowiązującego rozporządzenia Rady Ministrów z 1983 r.

D.Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we W. Oddział w J. G. przesłał do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J. G. orzeczenia lekarskie z dnia [...]., nr [...] i nr [...] o braku podstaw do rozpoznania chorób zawodowych u S. B.: przewlekłej choroby oskrzeli wywołanej działaniem substancji powodujących napadowe stany spastyczne oskrzeli i choroby płuc przebiegające z odczynami zapalno-wytwórczymi w płucach - astma oskrzelowa (poz. 3) oraz przewlekłego zapalenia oskrzeli wywołanego działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących - w razie stwierdzenia niewydolności narządu oddechowego (poz. 4).

Dnia [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. decyzją nr [...] znak [...] utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J. G. o umorzeniu postępowania w sprawie choroby zawodowej u S. B..

P. F. "J." S.A. w J. G. zaskarżyło powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W., który wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2006 r., sygn. akt III SA/Wr 440/05, uchylił zaskarżoną decyzję. Zgodnie z tym wyrokiem Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w J. G. winien ponownie rozpatrzyć sprawę S. B. zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku kontynuując prowadzenie postępowania administracyjnego odnośnie dwóch jednostek chorobowych: astmy oskrzelowej i przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli i zakończyć je wydaniem merytorycznej decyzji.

Dnia [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. zgodnie z zaleceniami zawartymi w wyroku Sądu wydał decyzję nr [...] znak [...], w której uchylił decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J. G. nr [...] z dnia [...]. o umorzeniu postępowania i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Na podstawie orzeczenia lekarskiego z dnia [...] nr [...], wydanego przez D. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Oddział w J. G., Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w J. G. wydał decyzję nr [...] z dnia [...]. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej: przewlekłego zapalenia oskrzeli wywołanego działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących - w razie stwierdzenia niewydolności narządu oddechowego (poz. 4) S. B.. Od powyższej decyzji dnia odwołała się zainteresowana nie zgadzając się z rozstrzygnięciem wydanym przez organ I instancji.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. dnia [...]. skierował do zainteresowanej pismo dotyczące wyrażenia zgody na badania w placówce diagnostyczno-orzeczniczej II stopnia. Wobec braku odpowiedzi na ww. pismo Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. skierował do S. B. pisma-monity z dni: [...].,[...].,[...] oraz pismo z dnia [...]. informujące o konsekwencjach nie udzielenia odpowiedzi na wspomniane pisma. Następnie decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podkreślił, że do stwierdzenia choroby zawodowej przez Państwową Inspekcję Sanitarną muszą być spełnione jednocześnie, jak to wynika z definicji choroby zawodowej zawartej w § 1, ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych, dwa warunki:

choroba musi być rozpoznana przez upoważnioną do tego placówkę służby zdrowia i znajdować się w wykazie chorób zawodowych,

choroba ta musi być wywołana czynnikami szkodliwymi znajdującymi się w środowisku pracy.

W przypadku S. B. żaden z powyższych warunków nie został spełniony. Placówka służby zdrowia upoważniona do orzekania w sprawach chorób zawodowych - D. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we W. Oddział w J. G. nie rozpoznała u zainteresowanej choroby zawodowej pod postacią: przewlekłego zapalenia oskrzeli wywołanego działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących - w razie stwierdzenia niewydolności narządu oddechowego (poz. 4). Istniejące u S. B. dolegliwości nie spełniają kryteriów diagnostycznych choroby zawodowej. Orzeczenie D. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we W. Oddział w J. G. nr[...] z dnia [...]jest zgodne z orzeczeniem nr [...]wydanym w dniu [...]. przez Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S.. Powyższe orzeczenia lekarskie nie stwierdzają związku czasowego pomiędzy dolegliwościami zainteresowanej ze strony układu oddechowego a pracą zawodową. Dopiero w 1995 r., a więc 7 lat po ustaniu zatrudnienia, stwierdzono u S. B. zaburzenia wentylacji płuc typu mieszanego - obturacyjno-restrykcyjnego bez niewydolności układu oddechowego, a w 2000 r. rozpoznano astmę oskrzelową. Całość obrazu klinicznego nie daje podstaw do rozpoznania przewlekłego nieżytu oskrzeli jako choroby zawodowej. Ponadto stężenie pyłów i gazów drażniących nie przekraczało normatywów higienicznych.

Biorąc to pod uwagę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. nie znalazł podstaw do zmiany decyzji organu I instancji i orzekł jak w sentencji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. S. B. wniosła o uchylenie, względnie stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. Zarzuciła rażące naruszenie prawa materialnego i procesowego, błędne ustalenie stanu faktycznego, nieodniesienie się całości zebranego w sprawie materiału dowodowego istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy, nieodniesienie się do wszystkich zarzutów odwołania oraz przewlekłość postępowania, które toczy się od stycznia 2001 r.

Skarżąca podkreśliła, że organy obu instancji opierają się wyłącznie na "rażąco wadliwych (nad wyraz dowolnych) opiniach j. ośrodka medycyny pracy i nie odnoszą się zupełnie do zgłaszanych do tych opinii, nazywanych orzeczeniem lekarskim o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, zastrzeżeń". Organy orzekające nie dokonały oceny żadnej z tych opinii i pomimo zgłaszanych przez skarżącą wniosków nie dopuściły wnioskowanej przez nią, zgodnie z art. 84 k.p.a., opinii z powołanego do sprawy biegłego. Zarzuciła wydanym w sprawie opiniom lekarskim lakoniczność, brak przekonywającego uzasadnienia, sprzeczność z przepisami prawa. Zdaniem skarżącej, bezsporny fakt zatrudnienia jej przez niemal 40 lat w narażeniu zawodowym, w warunkach szkodliwych dla zdrowia, przesądza o tym, że jej schorzenie zostało wywołane szkodliwymi czynnikami znajdującymi się w środowisku pracy. Natomiast upoważniona placówka służby zdrowia nie rozpoznaje ewidentnej choroby zawodowej wskutek wycofywanej i zmienianej w niedopuszczalny sposób, błędnej, dowolnej i nie opartej na materiale dowodowym sprawy opinii lekarskiej. Stanowisko tej placówki jest odpowiada niewłaściwie pojmowanemu interesowi PF "J.". Sprawia to, że jest to niezgodne z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych z 18 listopada 1983 r. Skarżąca zarzuciła też, że w zaskarżonych decyzjach błędnie zinterpretowano oraz niewłaściwie zastosowano ten przepis. Pomimo, że w ust. 2 tego przepisu nakazano, że dla oceny działania czynnika szkodliwego dla zdrowia należy brać pod uwagę rodzaj, stopień i czas narażenia zawodowego oraz sposób wykonywania pracy, nie uczyniono tego. Zdaniem skarżącej, decyzje nie uwzględniają faktu, że liczne substancje chemiczne swój wpływ ujawniają dopiero po dłuższym czasie. Lekarze wydający opinie prawidłowo zdiagnozowali stan chorobowy u skarżącej, lecz przyczyny tego stanu ocenili niewłaściwie.

Skarżąca zarzuciła wydanym opiniom lekarskim dowolność w poczynionych ustaleniach, przedstawiając bardzo obszerną argumentację i powołując się na liczne wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach chorób zawodowych. Zaskarżone decyzje w przeświadczeniu skarżącej rażąco naruszają treść szeregu przepisów k.p.a., a w szczególności artykułów 5 § 1 ,6, 7, 9, 75, 77 § 1, 84 § 1, 107 § 3. Rozstrzygnięcia nie podjęto na podstawie zebranego materiału dowodowego w sprawie, lecz jedynie w oparciu o wybrane jego fragmenty. Nie wzięto pod uwagę dokumentacji medycznej przedłożonej przez skarżącą, z której wynika, że od 1994 r. była leczona z powodu spastycznego nieżytu oskrzeli oraz że do objawów zapalenia tchawicy i oskrzeli od 1993 r. dołączyły się duszności wysiłkowe i nocne.

Według skarżącej, zaskarżona decyzja nie jest należycie uzasadniona. Nie uwzględniono bezspornego faktu, że skarżąca przez blisko 30 lat pracowała w narażeniu na pyły pochodzące z leków psychotropowych, witaminowych i gastrologicznych oraz że w procesie granulowania (do którego często była kierowana) stosowano różne rozpuszczalniki, jak chloroform, aceton, spirytus, chlorek metylenu.

Podobną, szczegółową argumentację zawiera pismo skarżącej z dnia [...]., stanowiące odpowiedź skarżącej na odpowiedź organu na skargę, a także pismo z dnia [...] W konkluzji pisma z dnia [...]. skarżąca podkreśliła, że z przepisu § 1 rozporządzenia z 1983 r. wynika domniemanie związku przyczynowego między chorobą a warunkami narażającymi na jej powstanie w sytuacji, gdy pozytywnie ustalono, że stwierdzona u pracownika choroba jest wymieniona w "Wykazie chorób zawodowych", a praca była wykonywana w warunkach narażających na jej powstanie.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Według art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą. Oznacza to, że skarga może zostać uwzględniona jedynie, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145-150 ustawy).

Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż w ocenie Sądu zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem norm postępowania administracyjnego w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy.

Rozpatrywana sprawa była już przedmiotem rozstrzygania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W.. Sąd ten w powołanym wyroku z dnia 5 października 2004 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J. G.. Wbrew poglądowi organu II instancji, o kierunku rozstrzygnięcia Sądu przesądziło nie tylko to, że organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej prowadziły postępowanie administracyjne w sprawie jednej jednostki chorobowej: astmy oskrzelowej w sytuacji, gdy zgodnie z żądaniem zainteresowanej powinny były objąć postępowaniem także sprawę drugiej jednostki chorobowej, czyli przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli. Sąd w uzasadnieniu powołanego wyroku wskazał bowiem także na istotne uchybienia, którymi było obarczone postępowanie dowodowe w sprawie zakończonej uchyloną przez Sąd decyzją ostateczną. Sąd stwierdził naruszenie art. 7 k.p.a. obligujący organy administracji do ustalenia prawdy obiektywnej. W związku z tym Sąd wskazał na naruszenie: art. 77 § 1 k.p.a., według którego na organach spoczywa obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, art. 80 k.p.a., nakazującego dokonanie pełnej oceny tego materiału; a także art. 107 § 3 k.p.a., według którego w uzasadnieniu decyzji należy wskazać fakty, które uznano za udowodnione, dowody, na których się oparto oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a., organy orzekające w Rozpatrywanej sprawie były zobowiązane do zastosowania się do oceny prawnej i wskazań Sądu co do dalszego postępowania. Sąd stwierdza, że organy te nie spełniły wskazań Sądu, wynikających z powołanego wyroku z dnia 5 października 2004 r.

Sąd stwierdza, że w postępowaniu dowodowym w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej istotne znaczenie odgrywają badania lekarskie przeprowadzane przez jednostki organizacyjne właściwe do rozpoznawania chorób zawodowych, określone w § 7 powoływanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. Stanowią one podstawę do wydania orzeczenia lekarskiego, niezbędnego z kolei do wydania decyzji w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej. Postępowanie orzeczniczo-lekarskie w ponownie rozpatrywanej sprawie choroby zawodowej skarżącej było jednoinstancyjne, zakończone wydaniem orzeczenia lekarskiego z dnia [...]nr [...]o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - przewlekłego zapalenia oskrzeli wywołanego działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących - w razie stwierdzenia niewydolności narządu oddechowego (poz. 4).

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca w obszernym piśmie z dnia [...]., skierowanym do organu I instancji, nie zgadzała się z orzeczeniem lekarskim z dnia [...]. nr [...]. Biorąc pod uwagę kwestionowanie przez skarżącą orzeczenia lekarskiego, a także fakt, że w sprawie wszczęto ponowne postępowanie orzeczniczo-lekarskie, według Sądu, zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia z 1983 r., organ I instancji powinien był skierować skarżącą na ponowne badanie lekarskie przez właściwy instytut naukowo-badawczy resortu zdrowia. Nie uczynił tego jednak. Takie kroki podjął dopiero organ II instancji, kierując do skarżącej pismo z dnia [...]a następnie kolejne pisma z [...].,[...].,[...]oraz pismo z dnia [...]. informujące o konsekwencjach nie udzielenia odpowiedzi na wspomniane pisma. Sąd podziela pogląd skarżącej, która nie odpowiedziała na powyższe pisma organu II instancji, że wskazana wada postępowania I instancji nie mogła być naprawiona w postępowaniu przed organem II instancji. Organ ten mógł zlecić badania uzupełniające, ale nie badania ponowne w trybie określonym w powołanym § 9 ust. 1 rozporządzenia z 1983 r.

Sąd podkreśla, że w orzeczeniu lekarskim z dnia [...]. nr [...]wprowadzono kryterium negatywne 10 - letniego okresu narażenia zawodowego oraz upływu czasu od ustania narażenia zawodowego, a także nieprecyzyjne kryterium nie występowania przekroczenia normatywów higienicznych, których nie zawiera rozporządzenie z 1983 r. Bezzasadne jest powołanie się przez to orzeczenie na zgodność z orzeczeniem nr [...]wydanym w dniu [...] (na 4 lata przed wydaniem orzeczenia [...]) przez Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., w sytuacji, gdy przedmiotem orzeczenia IMPiZŚ była astma oskrzelowa pochodzenia zawodowego, a nie przewlekłe zapalenia oskrzeli wywołanego działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących - w razie stwierdzenia niewydolności narządu oddechowego (poz. 4), będące przedmiotem niniejszego postępowania.

Wątpliwości Sądu budzi uzasadnienie zaskarżonej decyzji, które jest obszerne w jego części sprawozdawczej, ale lakoniczne w części obejmującej wywody określone w art. 107 § 3 k.p.a.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), orzeczono jak w sentencji wyroku.