Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 711/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. i A. W. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości odszkodowania p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżący – M. i A. W. złożyli do sądu administracyjnego skargę na decyzję Wojewody P., utrzymującą w mocy decyzję Starosty M. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...], ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomość oznaczoną nr geod. [...] o pow. 0,0091 ha, położoną w obrębie ewidencyjnym [...] J., gmina K., przejętą z mocy prawa na rzecz Powiatu M. pod drogę powiatową.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 września 2017 r., pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie:

- brakującego odpisu skargi;

- oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnym.

Nadto zobowiązano pełnomocnika skarżących do podania wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. kwoty zakwestionowanej wysokości odszkodowania, stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą odszkodowania, które według skarżących powinno zostać przyznane a kwotą odszkodowania faktycznie przyznanego w zaskarżonej decyzji.

Powyższe wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, spowoduje jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z powyższego przepisu wynika, że na pełnomocniku strony skarżącej, wnoszącemu do sądu skargę, ciąży obowiązek dołączenia dokumentu pełnomocnictwa, z którego treści wynikać ma umocowanie do działania w imieniu skarżących.

Ponadto zgodnie z treścią art. 215 § 1 P.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zgodnie zaś z treścią art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma, w tym do skargi, należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Braki skargi ww. zakresie stanowią braki formalne, które podlegają uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. art. 49 § 1 P.p.s.a. Nieuzupełnienie tych braków skutkuje zaś odrzuceniem skargi przez sąd. Artykuł 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 26 września 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 18). Zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin upływał więc we wtorek 3 września 2017 r. W wyznaczonym terminie nie zostały uzupełnione braki formalne skargi.

Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.