Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1229/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-08-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 155
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 23 sierpnia 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz sędzia NSA Marzenna Linska - Wawrzon /spr./ Protokolant Karolina Kubik po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2011 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej T. R. i S. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 6 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 834/09 w sprawie ze skargi T. R. i S. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji nakładającej obowiązki wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 834/09, oddalił skargę S. R. i T. R. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] sierpnia 2009 r., w przedmiocie odmowy zmiany decyzji nakładającej obowiązki wykonania określonych robót budowlanych. Wyrok ten został wydany w następujących okolicznościach sprawy:

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Stalowej Woli prowadził postępowanie dotyczące rozbudowy i nadbudowy przez T. i S. R. szaletu na działce nr ewid. [...] położonej w Nisku. Inwestorzy uzyskali na wspomniane roboty pozwolenie na budowę z dnia [...] czerwca 2000 r., jednak przy ich wykonywaniu odstąpili od ustaleń i warunków w nim określonych, jak też przewidzianych ustawowo. Zgodnie z projektem ściana budynku od strony północno-zachodniej powinna być wykonana jako pełna, tj. bez otworów okiennych i drzwiowych. W trakcie budowy na parterze został natomiast wykonany otwór drzwiowy, na piętrze trzy otwory okienne, zaś na poddaszu trzy otwory okienne wypełnione płytami gipsowo-kartonowymi. Nad drzwiami na poziomie parteru zamocowano zadaszenie. Zwiększono również podpiwniczenie, wysokość budynku oraz zmieniono jego usytuowanie. Przedmiotowy budynek został zlokalizowany bezpośrednio przy granicy działki nr [...] od strony szpitala, a nie tak jak przewidywał zatwierdzony projekt zagospodarowania działki, mianowicie przy granicy działki nr 1745, w oddaleniu 0,5 m.

Decyzją z [...] stycznia 2006 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na T. R. i S. R. obowiązek sporządzenia i przedstawienia 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego oraz wykonania określonych robót budowlanych polegających na zamurowaniu lub wypełnieniu otworów okiennych luksferami, cegłą szklaną lub innym materiałem o podobnych właściwościach (ppkt 1), likwidacji okapu dachu (ppkt 2) oraz likwidacji rur spustowych (ppkt3 ) – w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna.

Wnioskiem z dnia 28 sierpnia 2007 r. T. i S. R. zwrócili się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Stalowej Woli z prośbą o zmianę decyzji z [...] stycznia 2006 r. w części odnoszącej się do obowiązków wskazanych w pkt II. Wskazano, że w wyniku podziału działki nr [...], do należącej do nich działki nr ewid. [...] przylega działka nr ewid. [...] o powierzchni 0,0094 ha. Z uwagi na szerokość tej ostatniej nieruchomości nie stanowi ona działki budowlanej, w związku z czym § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) nie może mieć w sprawie zastosowania, jako odnoszący się tylko do działek budowlanych.

Decyzją z [...] listopada 2007 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił zmiany swojej decyzji z [...] stycznia 2006 r. polegającej na wykreśleniu nakazu wykonania obowiązków wskazanych w pkt II.

PINB wskazał, że zmiana decyzji na podstawie art. 155 k.p.a. dopuszczalna jest m.in., jeśli jej skutkiem nie będzie naruszenie prawa, który to warunek nie został w przedmiotowym przypadku spełniony. Pozostawienie okapu o szerokości 0,3 m, w budynku zlokalizowanym bezpośrednio przy granicy działki byłoby bowiem rażącym naruszeniem zasady dopuszczalnego pomniejszenia odległości. W budynku znajdującym się bezpośrednio przy granicy działki sąsiedniej, okap nie powinien wychodzić poza lico ściany. Organ powołał się na § 12 ust. 4, ust. 5 i ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140), którego regulacje znajdują w sprawie zastosowanie z uwagi na § 330 aktualnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.

W ocenie organu, pozostawienie w stanie istniejącym ściany od strony szpitala będzie prawnie dopuszczalne, gdy działka nr [...] stanie się własnością wnioskodawców oraz dokonane zostanie scalenie z działką [...] (tj. zniesiona zostanie granica pomiędzy wskazanymi działkami). Natomiast fakt, że wnioskodawcy są aktualnie dzierżawcami działki nr [...] na okres do 10 kwietnia 2010 r. z prawem składowania materiałów budowlanych, nie ma dla sprawy merytorycznego znaczenia, a zatem również wpływu na sposób rozstrzygnięcia.

Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie decyzją z dnia 21 października 2008 r., po rozpatrzeniu odwołania T. i S. R., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W ocenie organu w sprawie zachodziła okoliczność uniemożliwiająca zmianę decyzji w trybie art. 155 k.p.a., ponieważ warunkiem koniecznym do zastosowania tego przepisu jest uzyskanie zgody wszystkich stron postępowania na zmianę decyzji, co w sprawie nie zostało spełnione.

Wyrokiem z dnia 18 marca 2009 r. sygn. akt: II SA/Rz 869/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu skargi T. i S. R., uchylił wskazaną decyzję organu II instancji z 21 października 2008 r.

Sąd zaznaczył, że wymóg zgody z art. 155 k.p.a. nie dotyczy zgody każdej strony w rozumieniu art. 28 k.p.a., lecz tylko tej, która nabyła prawo na mocy decyzji ostatecznej, co wprost wynika z wykładni gramatycznej powołanego przepisu. Sąd zarzucił również organowi zupełny brak oceny w zaskarżonej decyzji rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji.

Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z [...] listopada 2007 r.

Organ podkreślił, że żądana przez wnioskodawców zmiana decyzji z [...] stycznia 2006 r. przez wykreślenie z niej obowiązków określonych pkt II jest niemożliwa z uwagi na fakt, że skutkowałoby naruszeniem prawa. Pozostawienie budynku usytuowanego bezpośrednio przy granicy działki (obecnie nr [...]) z otworami okiennymi i okapem wystającym 0,3 m poza lico ściany stałoby w sprzeczności z § 270 ust. 2 rozporządzenia z 14 grudnia 1994 r., który to przepis stanowi, że budynek usytuowany bezpośrednio przy granicy działki powinien mieć ścianę oddzielenie przeciwpożarowego określoną w § 233 tego aktu wykonawczego oraz pozostałe elementy przeciwdziałające rozprzestrzenianiu się ognia. Prawidłowe jest stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że pozostawienie w stanie istniejącym ściany od strony szpitala byłoby prawnie dopuszczalne, gdyby działka nr [...] stała się własnością wnioskodawców i została scalona z działką nr [...].

T. i S. R. w skardze na powyższą decyzję zarzucili naruszenie art. 6, art. 7, art. 77 § 1 oraz 155 k.p.a. Podnieśli, że obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego oraz wypełnienia otworów okiennych został wykonany. W ocenie skarżących, sam okap nie pozbawia ściany walorów oddzielenia przeciwpożarowego, co oznacza brak przeszkód do zmiany decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r.

Błędna jest także zdaniem skarżących, argumentacja organu odnośnie konieczności uzyskania prawa własności działki nr [...] i scalenia jej z działką nr [...], bowiem przepisy prawa budowlanego nie uzależniają wydania jakiejkolwiek decyzji (w tym pozwolenia na budowę) od posiadania przez inwestora tytułu własności do nieruchomości objętej inwestycją. Skarżący zwrócili także uwagę na konieczność rozważenia, czy działka sąsiednia stanowi działkę budowlaną w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz czy działka inwestora razem z tą działką sąsiednią nie tworzą takiej działki budowlanej.

Wnosząc o oddalenie skargi, organ podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zaznaczył w uzasadnieniu wyroku z dnia 6 stycznia 2010 r., że organ zastosował się do wytycznych zawartych w wyroku z dnia 18 marca 2009 r.

W ocenie Sądu I instancji, skoro inwestorzy wykonując roboty budowlane odstąpili w sposób istotny od warunków określonych w pozwoleniu budowlanym, nałożony na nich decyzją z [...] stycznia 2006 r., w trybie art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego obowiązek, związany był z koniecznością doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z przepisami, tj. § 12 rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który określa w jakiej odległości budynek należy sytuować w stosunku do granic działki. W przedmiotowej sprawie niesporne jest, że przedmiotowy budynek nie spełnia tych warunków i jest usytuowany przy granicy działki 7144/6.

Przepis art. 155 k.p.a. pozwala na uchylenie lub zmianę ostatecznej decyzji administracyjnej na mocy której strona nabyła prawo, przez organ który ją wydał lub organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Decyzja z dnia [...] stycznia 2006 r. dotyczy samowolnego wybudowania przez skarżących budynku w sposób istotnie odbiegający od warunków pozwolenia, a wykreślenie z niej obowiązku wykonania określonych robót budowlanych doprowadziłaby do stanu niezgodnego z przepisami ustalającymi warunki techniczne dla budynków. Dołączone przez skarżącą pismo Burmistrza Gminy i Miasta Nisko z dnia 19 lutego 2007 r., nie wnosi do sprawy nowych okoliczności, a jedynie deklaruje możliwość ustanowienia na rzecz skarżących prawa do dysponowania działką [...] na cele budowlane, pod warunkiem zgody Rady Miejskiej w Nisku w formie uchwały. Sąd nie może uzależniać swego rozstrzygnięcia od zdarzeń, które nastąpią w przyszłości. Z tych powodów Sąd orzekł o oddaleniu skargi, na podstawie art. 151 p.p.s.a.

T. R. i S. R. w skardze kasacyjnej od powyższego orzeczenia wnieśli o jego uchylenie i rozstrzygnięcie skargi albo przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucili:

– naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 7 i 51 Prawa budowlanego z związku z § 330 rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) poprzez przyjęcie, że nałożony na skarżących obowiązek wykonania robót budowlanych winien odpowiadać warunkom technicznym określonym w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140 ze zm.).

– naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ i art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.") przez oddalenie skargi mimo naruszenia przez Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a, w związku z § 330 rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a w szczególności poprzez nieustosunkowanie się do wskazówek WSA w Rzeszowie zawartych w wyroku z dnia 18 marca 2009 r. (II SA/Rz 896/08), tj. pominięcie oceny rozstrzygnięcia organu I instancji i odniesienia się do argumentacji organu I instancji a także zarzutów odwołania.

W ocenie skarżących nałożone w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Stalowej Woli z dnia [...] stycznia 2006 r. obowiązki wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem są sprzeczne z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., gdyż sąsiadująca działka nie jest działką budowlaną, na co powoływali się w swoich odwołaniach i skardze.

Wydana decyzja jest też sprzeczna z art. 7 k.p.a., gdyż nie uwzględnia słusznego interesu skarżących, którzy wykonując sprzeczną z prawem decyzję narażeni zostają na ponoszenie znacznych kosztów. Dodatkowo wskazano, że Starosta Niżański w dniu 1 marca 2006 r. wydał decyzję uchylającą decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...] czerwca 2000 r., dotyczącą inwestycji na działce nr [...]. Ponadto skarżący mają pozwolenie na użytkowanie parteru budynku zlokalizowanego na działce nr [...] na podstawie decyzji Niżańskiego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nisku z dnia [...] września 2004 r. oraz posiadają prawomocną decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Rudnik nad Sanem z dnia [...] listopada 2009 r. o warunkach zabudowy dla inwestycji obejmującej budynek usługowy realizowany na działce nr ewid. [...] położonej przy ul. Kościuszki 1b w Nisku, która w sposób ostateczny przesądza, że inwestycja winna spełniać wymagania rozporządzenia Ministra Infrastruktury dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Według skarżących niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy faktów stanowiło podstawę sprzecznych z prawem rozstrzygnięć.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę wyłącznie nieważność postępowania, która w niniejszej sprawie nie wystąpiła.

Skarga oparta została na obu podstawach kasacyjnych wymienionych w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a.

Z uwagi na konstrukcję zarzutów należy w pierwszej kolejności odnieść się do zakwestionowanej przez stronę skarżącą podstawy prawnej orzeczeń podjętych przez organy obu instancji.

Według autora skargi kasacyjnej błędnie przyjęto w sprawie, że nałożony na skarżących decyzją z [...] stycznia 2006 r. obowiązek wykonania określonych robót budowlanych powinien odpowiadać warunkom technicznym określonym w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140 ze zm., zwanym dalej "rozporządzenie z 1994 r.").

Rozwijając ten zarzut w uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że obowiązek wykonania przedmiotowych robót budowlanych jest sprzeczny z przepisem § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm., zwanego dalej "rozporządzeniem z 2002 r."). W rezultacie, według autora skargi kasacyjnej: "wydana decyzja jest też sprzeczna z art. 7 k.p.a., gdyż nie uwzględnia słusznego interesu skarżących, którzy wykonując sprzeczną z prawem decyzję narażeni zostają na ponoszenie znacznych kosztów".

Powyższa argumentacja dowodzi, że stanowisko zaprezentowane w skardze kasacyjnej w istocie sprowadza się do zakwestionowania legalności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2006 r., podczas gdy przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie były decyzje organów nadzoru budowlanego obu instancji wydane w dniach [...] listopada 2007 r. i [...] sierpnia 2009 r. w odrębnym postępowaniu.

Podkreślenia zatem wymaga, że decyzja z [...] stycznia 2006 r. wydana w postępowaniu naprawczym stała się ostateczna, a jej zmiana wnioskowana przez inwestorów rozpatrywana była w trybie nadzwyczajnym, przewidzianym w art. 155 k.p.a. Niedopuszczalne jest więc powoływanie się przez stronę skarżącą na sprzeczność z prawem decyzji z [...] stycznia 2006 r., skoro wcześniej nie została ona zaskarżona w trybie zwykłym, ani też nie podjęto próby wyeliminowania jej z obrotu w ramach stosowanych postępowań nadzwyczajnych.

Zainicjowana natomiast przez inwestorów sprawa o zmianę decyzji z [...] stycznia 2006 r., na podstawie art. 155 k.p.a., nie mogła służyć do ponownego merytorycznego rozstrzygania w przedmiocie obowiązków nałożonych przez organ nadzoru budowlanego w myśl art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.

Postępowanie prowadzone przez właściwy organ w trybie art. 155 k.p.a. polega na weryfikacji decyzji ostatecznej wyłącznie na podstawie przesłanek w tym przepisie przewidzianych. Nie można więc, jak to czyni autor skargi kasacyjnej, upatrywać w tym przepisie środka zmierzającego do ponownego rozpoznawania sprawy zakończonej decyzją ostateczną.

Zaakcentować w tym miejscu również trzeba, że wyrażona w art. 16 § 1 k.p.a. zasada trwałości decyzji ostatecznych wymaga ścisłego przestrzegania granic rozpoznania sprawy dla konkretnego, przewidzianego przez Kodeks postępowania administracyjnego, trybu eliminacji z obrotu prawnego ostatecznej decyzji administracyjnej. Przesłanki stosowania każdego z tych trybów nie mogą być stosowane zamiennie bądź łącznie w ramach jednego nadzwyczajnego postępowania (por. wyrok NSA z 4 października 2002 r., IV SA 1206/02, ONSA 2003, nr 4, poz. 140).

Zgodnie z art. 155 k.p.a., uchylenie lub zmiana decyzji administracyjnej może nastąpić jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.

W piśmiennictwie wskazuje się, że badanie interesu społecznego i słusznego interesu strony nie może polegać na ocenie prawidłowości zastosowania przepisów prawa przez organy obu instancji przy wydawaniu decyzji ostatecznej. W przeciwnym wypadku postępowanie w trybie art. 154 i 155 k.p.a. stawałoby się konkurencyjne dla "zwykłego" postępowania i byłoby w istocie niedopuszczalnym rozpoznaniem sprawy w trzeciej instancji, a taka sytuacja musiałaby być zakwalifikowana jako rażące naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania wyrażonej w art. 15 k.p.a. (por. R. Kędziora, Komentarz. Kodeks postępowania administracyjnego, C.H. Beck Warszawa 2008, s. 810 i powołany tam wyrok NSA z 23 marca 2001 r., IV SA 1515/96).

Wobec powyższego nieuprawniony całkowicie był wywód skargi kasacyjnej oparty na twierdzeniu, że decyzja ostateczna z [...] stycznia 2006 r. jest sprzeczna z prawem, a obowiązek jej wykonania narusza słuszny interes skarżących.

Wbrew argumentacji strony skarżącej rzeczą organów administracji w niniejszej sprawie było wyłącznie zbadanie, czy nowe okoliczności faktyczne podane we wniosku stanowiły podstawę do zmiany decyzji ostatecznej. Podjęte w tym zakresie rozstrzygnięcia organów nadzoru budowlanego zostały słusznie zaakceptowane przez Sąd Wojewódzki. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że nietrafnie strona skarżąca wywodziła w skardze kasacyjnej, iż w sprawie decydująca być powinna regulacja prawna aktualna w czasie rozpatrywania wniosku o zmianę decyzji.

Tymczasem ocena przesłanek wymienionych w art. 155 k.p.a. musiała uwzględnić przepisy prawa materialnego obowiązujące w okresie wydawania ostatecznej decyzji stanowiącej przedmiot weryfikacji.

Według stanu prawnego istniejącego na dzień [...] stycznia 2006 r. przepis przejściowy § 330 pkt 1 rozporządzenia z 2002 r. stanowił, że przepisów tego rozporządzenia nie stosuje się, że jeżeli przed dniem wejścia w życie rozporządzenia został złożony wniosek o pozwolenie na budowę lub odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wnioski te zostały opracowane na podstawie dotychczasowych przepisów.

Stosując wymieniony przepis w sprawie prowadzonej w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, organ nadzoru rozstrzygał w przedmiocie istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę na podstawie przepisów rozporządzenia z 1994 r., a więc tego, które obowiązywało w momencie wydawania pozwolenia na budowę ([...] czerwca 2000 r.). Przepisy tego rozporządzenia były również podstawą do określenia obowiązku wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem. W rezultacie w okolicznościach niniejszej sprawy inwestorzy nie mogli oczekiwać, że na etapie postępowania nadzwyczajnego organy administracji zastosują inne przepisy wykonawcze, niż te, które były podstawą pozwolenia na budowę, a następnie decyzji naprawczej.

Wskazać zatem należy, że w świetle przepisów rozporządzenia z 1994 r. słuszne było stanowisko organów nadzoru budowlanego, że ewentualne nabycie na własność przez inwestorów działki sąsiedniej i stworzenie jednej nieruchomości sprawiłoby, że bezprzedmiotowe byłyby wymogi związane z usytuowaniem budynku względem granicy. Dopóty jednak działka sąsiednia i działka zabudowana sporną inwestycją stanowią odrębne nieruchomości, to warunki zabudowy muszą uwzględniać istnienie granicy pomiędzy nimi.

W takim stanie sprawy organy nadzoru budowlanego prawidłowo uznały, że wniosek o zmianę decyzji z [...] stycznia 2006 r. nie mógł być uwzględniony.

W konsekwencji Sąd Wojewódzki zasadnie oddalił skargę wniesioną od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r.

Jako chybiony należało uznać zarzut, że organ odwoławczy nie zastosował się do wskazówek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zawartych w wyroku z dnia 18 marca 2009 r.

Z uzasadnienia decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r. wynika, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przy ponownym rozpatrywaniu sprawy w sposób wszechstronny ocenił wszystkie okoliczności sprawy istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.

Z tych względów skarga kasacyjna, jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, podlegała oddaleniu na mocy art. 184 p.p.s.a.