Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 33/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par 2 i 3 oraz art 58 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 152 ust 2
journal: Dz.U. 2002 nr 74 poz 676
law: Ustawa z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie nierozpoznania wniosku o podjęcie stosownych działań dyscyplinarnych postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

R. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której jako przedmiot zaskarżenia wskazał m.in. bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku o podjęcie stosownych działań dyscyplinarnych. Wskazał, że jego wniosek z dnia [...] listopada 2008 r. był nie tylko wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, lecz stanowił jednocześnie wniosek, złożony na podstawie § 10 ust. 1 pkt rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy ABW (Dz. U. Nr 272, poz. 2690), o wszczęcie stosownego postępowania w celu zbadania, czy doszło do szykanowania skarżącego przez podejmowanie wobec niego przez przełożonych rażąco bezzasadnych działań.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie w części dotyczącej bezczynności organu polegającej na niepodjęciu stosownych działań dyscyplinarnych, wskazując, że skarga w tej części dotyczy spraw nieobjętych zakresem kognicji sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi oragnami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.

Zgodnie zaś z dyspozycją art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, określone postanowienia, inne akty i czynności dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz inne akty tych jednostek w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz na bezczynność organów w przypadku niewydania decyzji administracyjnych, określonych postanowień i innych aktów z zakresu administracji publicznej oraz niedokonania czynności z zakresu administracji publicznej.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach, zgodnie z art. 3 § 3 cyt. ustawy.

Należy wskazać, że skarga na bezczynność organu przysługuje wyłącznie, gdy dotyczy aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Zauważyć należy, że w sprawach dyscyplinarnych kontrola sądowoadministracyjna jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy stanowi tak przepis szczególny (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. akt II SA/Bk 25/04, LexPolonica nr 391916; ONSAiWSA z 2005, nr 6, poz. 113; Rejent z 2006 r., nr 1, s. 169, a także J. P. Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2006 r., s. 47).

Zagadnienia związane z postępowaniem dyscyplinarnym prowadzonym wobec funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego reguluje ustawa z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 ze zm.). Zgodnie z art. 152 ust. 2 wskazanej wyżej ustawy, na orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne wydane w wyniku rozpatrzenia odwołania funkcjonariuszowi przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Oznacza to, że wyłącznie powyższe rozstrzygnięcie wydane w prowadzonym wobec funkcjonariusza ABW postępowaniu dyscyplinarnym może stać się przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Postanowienia wydawane w postępowaniu dyscyplinarnym, na podstawie przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy ABW (Dz. U. Nr 272, poz. 2690), w tym postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego, nie stanowią postępowań wydawanych w postępowaniu administracyjnym, nie są zatem postanowieniami wymienionymi w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Kontrola sądowoadministracyjna orzeczeń wydanych w postępowaniu dyscyplinarnym jest kontrolą, o której mowa w art. 3 § 3 wskazanej wyżej ustawy i dotyczy, jak już stwierdzono, wyłącznie orzeczeń kończących postępowanie dyscyplinarne.

Zatem, skoro w niniejszej sprawie skarga dotyczy braku działania organu w sprawie, w której żądany akt, a więc postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego, nie podlegałby kontroli sądu administracyjnego, należy uznać, że skarga taka jest niedopuszczalna.

Z tego względu skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.