Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1057/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 4, art. 184, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 października 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 815/19 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 4 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 815/19, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. , poz. 2325 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) odrzucił skargę A. F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] znak: [...]

w przedmiocie nakazu rozbiórki

Sąd mając na uwadze treść art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. wskazał, że istotą tego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie pomiędzy tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz. Nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość postępowania.

Sąd wskazał, że przedmiotem skargi A. F., zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Kr 815/19 w dniu 23 lipca 2019 r. jest decyzja [...]WINB w K. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję PINB w Z. nr [...] z [...] lipca 2018 r. nakazującą rozbiórkę utwardzonego placu postojowego dla samochodów osobowych (parkingu) o wym. ok 24 m x 41 m wraz z tymczasowym obiektem budowlanym przeznaczonym dla jego obsługi o wym. ok 1,63 m x 1,4 m i wys. 2,7 m., zlokalizowanych na działce nr ew. [...] obr. [...] w Z. Z urzędu Sąd ustalił, że skarga na tę samą decyzję zawisła przed tutejszym Sądem w dniu 4 lipca 2019 r. i jest prowadzona pod sygn. II SA/Kr 743/19 (k. 3 akt sąd. II SA/Kr 743/19).

W związku z powyższym Sąd stwierdził, że obydwie skargi ze sprawy II SA/Kr 743/19 i II SA/Kr 815/19 są tożsame zarówno przedmiotowo jak i podmiotowo. Skoro sprawa ze skargi A. F. na decyzję [...]WINB w K. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. znak [...] jest w toku, to ponowna skarga złożona w tej samej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.

W piśmie z dnia 18 października 2019 r. zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. F., zaskarżąjąc je w całości. Skarżący uważa, że zaskarżonym postanowieniem Sąd zatwierdził "rażąco naruszającą prawo decyzję [...]WINB w K. nr [...] z [...] sierpnia 2018 r. znak: [...], na podstawie której organ usiłuje pozbawić mocy obowiązującej § 4 ust. 12 uchwały nr [...] Rady Miasta Z. z [...] marca 2011 r. w sprawie Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Śródmieście Zachód poprzez żądanie likwidacji Rynku Chłopskiego utwardzonego kamieniem otoczakiem w 1846 r. ze względu na rażące błędy proceduralne i merytoryczne, gdyż sprawa została rozstrzygnięta wcześniejszymi ostatecznymi decyzjami, przez co organy nadzoru budowlanego przypisują sobie monopol na stwierdzenie nieważności ww. uchwały Rady Miasta Z. – do czego nie mają uprawnień oraz w związku z pominięciem stron postępowania, czym naruszono art. 10 w zw. z art. 28 K.p.a. wynikających z art. 45 Konstytucji RP.

Skarżący domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia a następnie wydania wyroku o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji PINB w Z. z [...] lipca 2018 r. nr [...].

W dalszej części uzasadnienia zażalenia skarżący przedstawia argumenty wskazujące na wadliwość zaskarżonej decyzji [...]WINB w K. (skierowana do osób nie będących stronami, źle ustalony przedmiot postępowania).

Organy nadzoru budowlanego oraz sąd nie powiadomili wszystkich stron postępowania przez co w sprawie doszło do niezgodności z prawem. Skarżący nie mógł wyrazić swego stanowiska w sprawie oraz zapoznać się z aktami postępowania zgodnie z art. 73 k.p.a.Już tylko z tego powodu postanowienie z mocy prawa jest nieważne.

Organy nie zebrały i nie rozpatrzyły merytorycznego materiału dowodowego w postaci uchwały Rady Miasta Z. z [...] marca 2011 r. Zaskarżoną decyzją organy nadzoru budowlanego dokonały stwierdzenia nieważności uchwały jako organy niewłaściwe (do czego nie miały uprawnień).

Następnie skarżący kontynuował przedstawianie argumentów odnoszących się do wadliwie jego zdaniem wydanej decyzji organów nadzoru budowlanego.

Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przepis ten odnosi się do sytuacji procesowej zawisłości sprawy (lis pendens) oraz do powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Aby stwierdzić ziastnienie tych stanów sprawy należy ustalić czy zachodzi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych sprawy. W pierwszym przypadku chodzi o tego samego adresata praw i obowiązków w sprawie, w drugim zaś o identyczność praw i obowiązków oraz identyczność ich podstawy prawnej i faktycznej. Ustalenie, że w sprawie już wszczętej lub prawomocnie zakończonej mamy do czynienia z tym samym podmiotem praw i obowiązków oraz z identycznym przedmiotem sprawy co w nowo wywiedzionej sprawie powoduje niedopuszczalność prowadzenia tego nowego postępowania. Nie można kolejny raz rozstrzygać sporu, który jest już przedmiotem oceny sądowej lub został już prawomocnie rozstrzygnięty pomiędzy tymi samymi podmiotami praw i obowiązków. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Sąd I instancji z urzędu ustalił, że skarga A. F. na decyzję [...]WINB w K. z [...] sierpnia 2017 r. nr [...] znak [...] jest już przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego, które zostało zarejestrowane w dniu 4 lipca 2019 r., pod sygn. akt II SA/Kr 743/19. Okoliczność tę potwierdził również [...]WINB w K. wnosząc w odpowiedzi na skargę o odrzucenie przedmiotowej skargi z powodu zawisłości sprawy ze skargi A. F. na zaskarżoną decyzję przed WSA w Krakowie.

Tożsamość podmiotowa i tożsamość przedmiotowa spraw zarejestrowanych pod sygn. II SA/Kr 743/19 w dniu 4 lipca 2019 r. oraz pod sygn. II SA/Kr 815/19 w dniu 23 lipca 2019 r. jest niewątpliwa. Skarżącym jest A. F. zamieszkały ul. M. [...] w Z. a przedmiotem jego skargi jest decyzja [...]WINB z [...] sierpnia 2017 r. nr [...] znak [...]. W tej sytuacji w przedmiotowej sprawie zachodziła zawisłość sprawy, o której stanowi art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a i Sąd postąpił prawidłowo odrzucając na podstawie tego przepisu skargę wniesioną w postępowaniu zarejestrowanym pod sygn. II SA/Kr 815/19.

Skarżący w zażaleniu nie przedstawił zarzutów ani argumentacji, która kwestionowałaby prawidłowość podstawy prawnej i faktycznej zaskarżonego postanowienia Sądu. Skarżący w zażaleniu przedstawił jedynie argumentację dotyczącą wadliwości zaskarżonych decyzji organów nadzoru budowlanego, co nie stanowiło istoty rozstrzygnięcia Sądu. Skarżący pominął natomiast całkowicie fakt, że kwestionuje postanowienie sądu o odrzuceniu skargi z uwagi na stwierdzenie stanu zawisłości sprawy.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.