Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 475/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-01-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1, pkt 1, art. 245 par. 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 13 stycznia 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku I. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi I. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 rok oraz umorzenia wszczętego postępowania podatkowego w sprawie podatku od nieruchomości za 2009 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – I. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę I. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 rok oraz umorzenia wszczętego postępowania podatkowego w sprawie podatku od nieruchomości za 2009 rok.

Wobec treści wyroku skarżący, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 października 2013 roku, złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego oraz doradcy podatkowego.

W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 25 listopada 2013 roku skarżący został wezwany do jednoznacznego wskazania, czy ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, czy też w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego - w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu bez rozpoznania. Jednocześnie na podstawie art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie kwoty wydatków ponoszonych na leczenie, utrzymanie nieruchomości i podstawowe opłaty, wyjaśnienie kwestii posiadania nieruchomości, których dotyczy zaskarżona decyzja, położonych w P. przy ul. A 4 i ul. B 6 i ul. C 197 – ul. A 2 - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 24 grudnia 2013 roku sprecyzował, że ubiega się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Jednocześnie skarżący oświadczył, że jego miesięczne koszty leczenia stanowią kwotę 300 zł. Na opłaty eksploatacyjne i zakup opału wydatkuje natomiast kwotę 410 zł miesięcznie. Wyjaśnił przy tym, że zaskarżona decyzja dotyczy nieruchomości, które nie znajdują się w jego posiadaniu, posiadanie to utracił, gdyż z uwagi na stan zdrowia nie wykonywał na nich żadnych czynności związanych z użytkowaniem.

Zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2014 roku wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy wraz z pismem stanowiącym jego uzupełnienie został skierowany na posiedzenie niejawne celem jego rozpoznania.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego jest zasadny.

Tytułem wstępu wyjaśnić jednak należy, że instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Przede wszystkim należy jednak zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jego udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy i pisma z dnia 24 grudnia 2013 roku wynika, iż skarżący jest osobą niepełnosprawną i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego majątek stanowią dom o pow. 50 m2 i nieruchomość rolna o pow. 3,42 ha, jak podał – "porośnięta trawami". Skarżący utrzymuje się z renty w kwocie 836,51 zł brutto, innych dochodów nie osiąga. Natomiast obciążenie budżetu skarżącego stanowią wydatki związane z opłatami eksploatacyjnymi, zakupem opału i leczeniem, na łączną kwotę 410 zł miesięcznie. Ponadto skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym kwotę dochodu wnioskodawcy i niezbędnych wydatków, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego. W ocenie Referendarza sądowego sytuacja majątkowa skarżącego powoduje bowiem, że aktualnie nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało Referendarza sądowego do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Niemniej w tym miejscu z całą mocą podkreślić należy, iż przyznanie prawa pomocy w powyższym zakresie nie obejmuje kosztów sądowych dotychczas poniesionych przez skarżącego w niniejszej sprawie. Uiszczając bowiem dotychczasowe koszty sądowe w sprawie skarżący dowiódł, że był w stanie je ponieść w niniejszym postępowaniu.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku art. 245 § 2 oraz

art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

AK.