Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1458/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uzupełniono wyrok
Powołane przepisy: article: art. 168 par. 1, art. 157 par. 1, art. 199, 200
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 listopada 2019 r., sygn. akt I FSK 1458/19 w sprawie ze skargi kasacyjnej T. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 2274/17 w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 9 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od lutego do grudnia 2008 r. postanawia uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2019 r., sygn. akt I FSK 1458/19 poprzez dodanie do jego sentencji punktu 3 rozstrzygnięcia o treści: "zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz T. W. kwotę 20.100 (słownie: dwadzieścia tysięcy sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego."


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 21 listopada 2019 r. sygn. akt I FSK 1458/19, Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej T. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 stycznia 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 2274/17 w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 9 maja 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od lutego do grudnia 2008 r. 1. uchylił zaskarżony wyrok w całości; 2. uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 9 maja 2017 r. nr [...].

Wnioskiem z 4 grudnia 2019 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie wyroku w zakresie zwrotu kosztów. W uzasadnieniu swojego wniosku wskazał podstawy prawne swojego wniosku, tj. art. 157 § 1, art. 203 pkt 1 oraz art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.)., jednocześnie podkreślił, że wniosek taki zawarł w skardze kasacyjnej oraz ponowił na rozprawie w dniu 21 listopada 2019 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Rozpoznawany wniosek o uzupełnienie wyroku zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne już od chwili ich wydania, bowiem nie przysługuje na nie żaden środek odwoławczy. Jednakże na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu (a gdy wyroku nie doręcza się z urzędu – od dnia jego ogłoszenia) zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w nim dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Instytucja uzupełnienia wyroku służy zatem temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez Sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym.

Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Ponadto w przypadku określonym w art. 200 p.p.s.a., który dotyczy orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami, stronie należy się zwrot poniesionych przez stronę kosztów postępowania. Oznacza to, ze żądanie zwrotu kosztów postępowania może być uwzględnione tylko wówczas, jeżeli strona wykaże, że poniosła określone koszty postępowania. W niniejszej sprawie za koszty takie należy uznać wpis od skargi kasacyjnej, który zgodnie z postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 października 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2274/17 został określony na kwotę 20.000 tysięcy oraz wpis od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 czerwca 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 2274/17 w wysokości 100 zł.

W zakresie orzeczenia o zwrocie wpisu od zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny pragnie wskazać, że na gruncie obowiązujących przepisów nie ma podstaw do rozstrzygnięcia przez NSA o kosztach postępowania w orzeczeniach wydanych na skutek rozpoznania zażalenia od postanowienia sądu pierwszej instancji kończących postępowanie zażaleniowe (post. NSA z 17 stycznia 2008 r., II FZ 655/07 oraz post. NSA z 3 czerwca 2008 r., II FZ 216/08, a także post. NSA z 12 maja 2011 r., II GZ 443/10).

Orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego powinno się znaleźć dopiero w wyroku (postanowieniu) kończącym postępowanie w sprawie w danej instancji, a więc w orzeczeniach wskazanych w art. 200, 201, 203 lub 204 p.p.s.a.(por. postanowienie NSA z 31 stycznia 2004 r., sygn. akt FZ 504/04 oraz postanowieniu z 15 lutego 2007 r., sygn. akt II FZ 12/07).

W rozpatrywanej sprawie, w skardze kasacyjnej wniesiono o zasądzenie kosztów postępowania, w tym zwrot wpisu uiszczonego od skargi do Sądu pierwszej instancji. Ponadto wniesiono o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Skarżącemu przysługiwał zwrot kosztów postępowania na podstawie art. 200 p.p.s.a., na podstawie którego to przepisu Sąd zobowiązany był przyznać mu zwrot kosztów postępowania poprzez zwrot wpisu sądowego. Zwrot kosztów obejmujący wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika nie został zasądzony, ponieważ w odniesieniu do wniosku pełnomocnika skarżącego, ustanowionego w ramach prawa pomocy, o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne, należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpatruje tego typu wniosków, gdyż orzeka o tym w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, w drodze odrębnego postanowienia, wydanego na posiedzeniu niejawnym, referendarz sądowy (art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) albo sąd w składzie jednego sędziego (art. 16 § 2 p.p.s.a.) - postanowienie NSA z 10 lutego 2014 r., I FPS 3/13.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 listopada 2019 r. w ogóle nie orzekł o kosztach postępowania sądowego, gdy tymczasem powinien zasądzić od organu zwrot uiszczonego, przed sądem pierwszej instancji wpisu od skargi w kwocie 20.000 zł (k.100 akt sądowych) oraz 100 zł tytułem wpisu od zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji o zawieszeniu postępowania w kwocie 100 zł ( k.185-186 akt sądowych).

Skarżącemu przysługiwał zwrot kosztów postępowania na podstawie art. 200 p.p.s.a., na podstawie którego to przepisu Sąd zobowiązany był przyznać mu zwrot kosztów postępowania poprzez zwrot wpisu sądowego. Zwrot kosztów obejmujący wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika nie został zasądzony, ponieważ w odniesieniu do wniosku pełnomocnika skarżącego, ustanowionego w ramach prawa pomocy, o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne, należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpatruje tego typu wniosków, gdyż orzeka o tym w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, w drodze odrębnego postanowienia, wydanego na posiedzeniu niejawnym, referendarz sądowy (art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) albo sąd w składzie jednego sędziego (art. 16 § 2 p.p.s.a.) - postanowienie NSA z 10 lutego 2014 r., I FPS 3/13.

Stosownie do regulacji art. 224 p.p.s.a. jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny. Przepis powyższy stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, na podstawie art. 193 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 15 maja 2009 r., II OSK 1269/08).

Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny uzupełnił wyrok zasądzając od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz T. W. kwotę 20.100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił w oparciu o art. 157 § 1, 2 i 3 w zw. z art. 188 w zw. z 224 w zw. z art. 193 i art. 16 § 2 p.p.s.a. uzupełnić przedmiotowy wyrok we wnioskowanym przez stronę zakresie.