Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 2465/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Wojciech Mazur, Asesor WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi D. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia działki. skargę oddala.


UZASADNIENIE

7 IV SA 2465/ 03

UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2001 r. na podstawie art. 48 ustawy Prawo budowlane nakazał D. S. rozebranie ogrodzenia działki nr ew. [...] w [...] gmina [...] znajdującego się przy drodze nr [...] [...] -[...] - [...] .

W uzasadnieniu decyzji organ ustalił , że we wrześniu 2001 r. D. S. rozpoczął wykonywanie ogrodzenia z siatki stalowej rozpiętej na metalowych słupkach o wysokości 1,5 - 1,6 m . Ogrodzenie od strony drogi miało około 131,5 m długości i wykonano je w odległości 3, 9 oraz 4, 5 od osi jezdni drogi powiatowej [...] - [...] - [...] . Zgodnie z pismem Powiatowego Zarządu Dróg Publicznych w [...] ogrodzenie to powinno być zlokalizowane w odległości min. 6 m od osi drogi . Organ uznał, że tak wykonane ogrodzenie narusza parametry drogi powiatowej .

Odwołanie od tej decyzji złożył D. S. i wskazał w nim ,że nie miał świadomości iż wykonywanie ogrodzenia wymagało opinii Powiatowego Zarządu Dróg Publicznych . Podniósł , że przedmiotowe ogrodzenie zrobione jest z metalowych słupków bez cokołu z naciągniętą siatką metalową . Nadto , że jego działka znajduje się w kompleksie działek sadowniczych różnych właścicieli . Swoim ogrodzeniem nawiązał do pozostałych już istniejących ogrodzeń. Powołał się na zasady współżycia społecznego , które jego zdaniem sprzeciwiają się orzeczeniu nakazu rozbiórki .

Po rozpatrzeniu odwołania [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2003 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy . Organ odwoławczy uznał za prawidłowe ustalenia organu I instancji , a co za tym idzie orzeczenie na mocy art. 48 Prawa budowlanego rozbiórki obiektu budowlanego jakim jest ogrodzenie.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję D. S. podnosił, że wykonywane przez niego ogrodzenie z siatki rozpiętej na metalowych słupkach nie jest trwale związane z gruntem , uznał więc że nie wymaga zgłoszenia właściwemu organowi . Nadto , że przepisy nie traktują takiego ogrodzenia jako obiektu budowlanego .

Zarzucił , że oględziny z dnia 20 listopada 2001 r. nie zostały przeprowadzone w sposób rzetelny a organ nie sporządził dokładnego opisu ogrodzenia . Wskazał, że tylko jedna część ogrodzenia biegnie obok drogi natomiast z decyzji nie wynika czy rozbiórce podlegać ma całość ogrodzenia czy tylko jedna jego cześć .

Podniósł , że brak jest podstaw na których organ poczynił ustalenia iż przedmiotowa droga jest powiatową ,bowiem ruch na niej jest bardzo mały a większość działek na tym terenie to sady . Powoływał się na zasady współżycia społecznego , które sprzeciwiają się rozbiórce .

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga nie jest zasadna . Zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa , a w takim właśnie zakresie możliwa jest jej kontrola sądowa ( art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. nr 153 , poz.1269 ).

Wbrew zarzutom skargi organy prawidłowo zebrały i oceniły materiał dowodowy sprawy . W sprawie jest bezsporne, że skarżący wznosząc we wrześniu 2001 r. przedmiotowe ogrodzenie nie poprzedził robót budowlanych stosownym zgłoszeniem.

Odnosząc się do zarzutów skarżącego stwierdzić należy , iż zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane ( Dz. U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm. ) w brzmieniu obowiązującym w dacie budowy ogrodzenia - zgłoszenia właściwemu organowi wymagała budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów i innych miejsc publicznych oraz o wysokości powyżej 2,20 m .

Sporządzony podczas oględzin w dniu 20 listopada 2001 r. protokół nie pozostawia wątpliwości co do tego , że ogrodzenie to jest obiektem budowlanym i nie ma znaczenia dla pojęcia ogrodzenia okoliczność , iż słupki metalowe na których rozciągnięta została siatka nie posiadają fundamentu. Ponadto jego długość od strony drogi wynosi 131,5 m.

Jak wynika z pism Powiatowego Zarządu Dróg Publicznych w [...] jak i z przedłożonej w toku postępowania sądowego uchwały Rady Powiatu w [...] z dnia [...] września 1999 r. - droga nr [...] zaliczona została do dróg powiatowych .

Droga [...] - [...] - [...] jest niewątpliwie drogą publiczną w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych i dlatego budowa ogrodzenia od tej strony wymagała zgłoszenia .

Ogrodzenie, funkcjonujące jako otoczenie działki już zabudowanej obiektami budowlanymi jest urządzeniem związanym z obiektem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt 9 ustawy - Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r.

Natomiast przedmiotowe ogrodzenie sadu stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 - Prawa budowlanego wchodzącą w zakres szerokiego pojęcia obiektu budowlanego. Dlatego zastosowanie konsekwencji określonych w art.

48 Prawa budowlanego było w pełni zasadne . ( vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2002 r. w sprawie SA /Bk 1416/01 )

Materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości co do tego , że D. S. wybudował ogrodzenie od strony drogi publicznej . Nadto , że nie dokonał przed rozpoczęciem prac zgłoszenia tych robót wymaganego stosownie do art. 30 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego . Okoliczność, że przy budowie ogrodzenia nie zostały zachowane także minimalne odległości do osi jezdni jest I w tej sprawie poboczna tak samo jak to , iż skarżący swoim ogrodzeniem nawiązał do istniejących ogrodzeń innych sadów . Gdyby bowiem D.S. zachował obowiązek dokonania zgłoszenia to organ miałby możliwość odniesienia się do przebiegu projektowanego ogrodzenia .

Zgłoszenie wykonania robót budowlanych nie jest jedynie zwykłą formalnością. Jest to forma wszczęcia postępowania administracyjnego, w przebiegu, którego właściwy organ powinien ustalić, czy zamierzone roboty budowlane odpowiadają wymogom określonym w przepisach prawa, czy też nie, co powinno skutkować wniesieniem sprzeciwu.

W tym stanie rzeczy, wobec nie stwierdzenia, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa - Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Przepisy wprowadzające ustawę — Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę - jako nieuzasadnioną- oddalił.