Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 286/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6341 Pozbawienie uprawnień kombatanckich oraz pozbawienie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 14 kwietnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w (odzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Ewa Cisowska – Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] Nr [...] pozbawił J. S. uprawnień kombatanckich.

W decyzji tej zawarto pouczenie, wedle którego strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, iż decyzja ta ma charakter pierwszoinstancyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wskazano zakres kontroli, sprawowanej przez sądy administracyjne nad działalnością administracji publicznej. Z kolei art. 52 § 1 powołanej ustawy stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 wymienionej ustawy). Stosownie do art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy.

W analizowanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich. Od decyzji tej, na co wskazywało jej pouczenie, przysługuje wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. To zaś oznacza, iż skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję można wieść po uprzednim wykorzystaniu toku instancji i wniesieniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Zamiast złożyć wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy przez Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych J. S. złożył skargę. Z tego względu nie budzi wątpliwości okoliczność, iż skarżący nie wyczerpał przewidzianego w art. 127 § 3 k.p.a. środka zaskarżenia. Zaskarżona przez J. S. decyzja jest więc decyzją pierwszoinstancyjną, od której skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie przysługuje. To zaś oznacza, iż skarga na przedmiotową decyzję jest niedopuszczalna. W sprawie ma więc zastosowanie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, wedle którego sąd odrzuca skargę, jeśli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie zaś skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji o charakterze merytorycznym.

Na marginesie dotychczasowych rozważań zauważyć należy, iż w aktach administracyjnych brak jest dowodu doręczenia skarżącemu decyzji z dnia [...] Nr [...]. Z tego względu nie można ocenić, czy pismo skarżącego z dnia 10 lutego 2005r. zaadresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, a zatytułowane "odwołanie" zostało wniesione w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji, co w istocie pozwalałoby uznać je za wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, czy też może po upływie tegoż terminu, co z kolei stanowiłoby podstawę do podjęcia postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia tego wniosku. W ocenie Sądu, organ administracji publicznej, dokonując analizy przedmiotowego "odwołania", powinien rozważyć możliwość ewentualnego potraktowania wniesionego "odwołania" jako wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, zwłaszcza że decyzję podjęto w dniu [...], zaś owo "odwołanie" wniesiono w dniu 10 lutego 2005r., co mogłoby wskazywać na duże prawdopodobieństwo złożenia go w czternastodniowym terminie przewidzianym do wniesienia środka odwoławczego. Przed przesłaniem skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę do sądu, organ powinien również ustalić rzeczywiste intencje strony skarżącej, tj. ustalić, czy wniesione "odwołanie" jest w istocie wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy, czy skargą do sądu administracyjnego (art. 61 § 1 i § 3 k.p.a.). Okoliczność ta wymaga ponownego rozważenia przez organ. Zgodzić się bowiem należy z wyrażonym już poprzednio w orzecznictwie sądu administracyjnego poglądem, wedle którego "o tym, jaki charakter ma pismo strony, decyduje sama strona. Jeśli charakter wniesionego pisma budzi wątpliwości, organ administracji publicznej ma obowiązek wyjaśnić rzeczywistą wolę strony"(wyrok NSA z dnia 17 września 1992r., III SA 949/92).

Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 wskazanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.

Sygn. akt II SA/Łd 286/05

ZARZĄDZENIE

odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczyć stronom wraz z pouczeniem o dopuszczalności, sposobie i terminie do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

dnia 14 kwietnia 2005 roku.