Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 261/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-08-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu 6 sierpnia 2018 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z [...] lutego 2018 r., nr [...], w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2016 w pomniejszonej wysokości, postanawia: odmówić przywrócenia terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 11 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Po 261/18, oddalił skargę.

W piśmie procesowym z 24 lipca 2018 r. strona wniosła o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Strona wskazała, że nieszczęśliwy zbieg okoliczności i sytuacja, w której się znalazła, uniemożliwiły udział w rozprawie i złożenie stosownego wniosku. O ile sam wyjazd wynikał z losowych okoliczności rodzinnych, to w jego trakcie strona zapadła na ostre zapalenie zatok i pomimo zastosowanego jeszcze za granicą leczenia, stan strony po powrocie do kraju dodatkowo się pogorszył. Prócz wysokiej temperatury strona miała bardzo silne bóle głowy i cały szereg innych dolegliwości, ogólne rozbicie i zmęczenie. W kraju małżonka strony wezwała lekarza, który zalecił kontynuację antybiotykoterapii. Dolegliwości były na tyle obciążające i poważne, że strona kilka dni (do 20 lipca 2018 r.) leżała, nie mając siły dotarcia do sądu. Dopiero 23 lipca 2018 r. strona dowiedziała się o treści rozstrzygnięcia.

Do wniosku przedłożono wydruk historii lotu samolotem z [...] do [...] (11 lipca 2018 r.) i z powrotem (13 lipca 2018 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym możliwe jest wówczas, gdy strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy. Zgodnie zaś z art. 87 § 2 cytowanej ustawy w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Zgodnie z ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa brak winy strony w dokonaniu czynności procesowej z uchybieniem terminu ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie tego terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Innymi słowy, przywrócenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie.

O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć (np. przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.).

Na gruncie niniejszej sprawy termin do wystąpienia przez skarżącego z wnioskiem o uzasadnienie wyroku upływał z dniem 18 lipca 2018 r. (art. 141 § 2 P.p.s.a.). Wystarczającej podstawy do przywrócenia tak zakreślonego terminu nie stanowi sam fakt pobytu skarżącego za granicą, zwłaszcza jeżeli zważy się, że skarżący wrócił do kraju na 5 dni przed końcem rzeczonego terminu. Podkreślić jednocześnie trzeba, że skarżący o rozprawie, która odbyła się przed tut. Sądem 11 lipca 2018 r., został zawiadomiony już 8 czerwca 2018 r., przy czym pouczono skarżącego także o konieczności wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku w razie oddalenia skargi, terminie jego złożenia i skutkach uchybienia temu terminowi. Pomimo to skarżący nie wystąpił do tut. Sądu o odroczenie rozprawy ani nie zabezpieczył w inny sposób swoich interesów procesowych – jak chociażby poprzez ustanowienie pełnomocnika – mając na względzie odbywający się także 11 lipca 2018 r. wylot za granicę.

Za przywróceniem terminu nie przemawia ponadto wskazane przez skarżącego – trwające od pobytu w [...] do 20 lipca 2018 r. – ostre zapalenie zatok, które spowodowało liczne dolegliwości, w tym wysoką temperaturę i bardzo silne bóle głowy, a także potrzebę leżenia. Nie kwestionując tych okoliczności wskazać trzeba, że sama nagła choroba nie może stanowić dostatecznej podstawy do przywrócenia terminu, nie powoduje ona bowiem automatycznie konieczności przyjęcia, że skarżący nie miał obiektywnej możliwości dochowania terminu. Z okoliczności przedstawionych przez skarżącego wynika wniosek wręcz przeciwny. W okresie choroby skarżącemu pomagała żona (jak wskazał skarżący – w kraju małżonka wezwała do niego lekarza), co nakazuje przyjąć, że z pomocy tej samej osoby skarżący mógł także skorzystać celem dokonania czynności procesowej objętej rozpatrywanym wnioskiem.

Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.