Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1453/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Monika Krywow, po rozpoznaniu w dniu 12 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w W na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego i uchylenia czynności egzekucyjnej p o s t a n a w i a skargę odrzucić. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

A Sp. z o.o. w W. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, oznaczone w sentencji postanowienia, w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego i uchylenia czynności egzekucyjnej. Wraz ze skargą, pismem z dnia 10 września 2019 r., skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie. Postanowieniem z dnia 21 lutego 2020 r., sygn. akt II FZ 7/20 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Spółki podzielając pogląd tutejszego Sądu, że skarżąca nie wykazała, by uchybienie terminowi nie nastąpiło z jej winy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej zwana "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast według art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca postanowieniem również na posiedzeniu niejawnym skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W świetle przywołanych regulacji nie budzi zatem wątpliwości, że skarga podlega odrzuceniu, kiedy skarżący nie wniósł jej w terminie trzydziestu dni od doręczenia mu ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie administracyjnej za pośrednictwem organu, który wydał rozstrzygnięcie ostateczne.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że odpis zaskarżonego postanowienia po uprzednie awizacji w dniu [...] r., a następnie w dniu [...] r. został doręczony skarżącej w dniu [...] r. Jednakże zważywszy na treść art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.), stanowiącego, iż doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy, za datę doręczenia należało uznać [...] r., nie zaś datę wydania przesyłki skarżącej. Zatem, skoro skarga w niniejszej sprawie została złożona 11 września 2019 r., należało uznać, że została złożona po upływie 30 dniowego terminu do tego zakreślonego. Termin ten upłynął bowiem skarżącej 26 sierpnia 2020 r. Nadto prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 2 grudnia 2019 r. wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie został uwzględniony.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd uznał, iż skarga została wniesiona po upływie zakreślonego do tego terminu i na mocy art. 58 § 1 pkt. 2 i art. 58 § 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu