Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 90/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

|Sygn. akt III SA/Kr 90/17 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 marca 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maja Chodacka, Sędzia: WSA Wiesław Kuśnierz, Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.), Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2017 r., sprawy ze skargi R. A. Firma A, na decyzję Dyrektora Izby Celnej, z dnia 8 listopada 2016 r. Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów, , , - skargę oddala -,


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 8 listopada 2016r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2016r. nr [...]. Organ l instancji w swoim rozstrzygnięciu określił R. A. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Firma A R. A. w J prawidłową kwotę podatku od towarów i usług (typ-BOO) w wysokości 147.141 zł z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD OGL [...] z dnia [...] 2011 r. oraz poinformował, że do zapłaty pozostała kwota 136.394 zł, wynikająca z różnicy pomiędzy kwotą podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów określoną decyzją organu l instancji, a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym (tj. w wysokości 10.747 zł).

Rozstrzygnięcia te zapadły w następującym stanie faktycznym.

W dniu [...] 2011 r. Oddział Celny przyjął w/w zgłoszenie celne skarżącego SAD OGL [...], dotyczące m.in. objęcia procedurą celną dopuszczenia do obrotu towaru w pozycji:

2 SAD opisanego w polu 31 SAD jako "KURTKI DAMSKIE Z WŁÓKIEN CHEMICZNYCH, TKANINA POZ. 2 NA FAKTURZE [...] NAR (ilość sztuk), PA [...] BRAK Kontenery: [...]",

5 SAD opisanego w polu 31 SAD jako "SPODNIE DAMSKIE BAWEŁNIANE, DZIANINA POZ. 5 NA FAKTURZE [...] NAR (ilość sztuk), PA 7 BRAK Kontenery: [...]".

Towar został zgłoszony na podstawie faktury handlowej nr [...] z dnia 17 stycznia 2011r., wystawionej na kwotę 12.040,66 USD przez firmę W z N (Cypr), będącą pośrednikiem w zakupie towaru od firmy B z Chin.

Do zgłoszenia celnego dołączono także fakturę nr [...] z 23 grudnia 2010r. wystawioną przez w/w chiński podmiot na W z N, opiewającą na kwotę 10.794,20 USD, zawierającą w sobie koszty transportu, zgodnie ze wskazanymi w tym dokumencie warunkami dostawy CIF H.

W załączeniu przedmiotowego zgłoszenia celnego przedstawiono również: świadectwa pochodzenia nr CN [...], CN [...], CN [...], CN [...], CN [...], CN [...], z dnia 4 stycznia 2011r, FORM A nr [...] z dnia 4 stycznia 2011 r., BILL OF LADING (konosament) [...] z dnia 23 grudnia 2010r., deklarację wartości celnej, packing list, Sale Contract Nr [...] zawarty pomiędzy B a W z N, CMR (dot. usługi transportu kontenera z towarem na trasie H /DE/ - S /PL/), fakturę proforma nr [...] z dnia 20 stycznia 2011 r. na kwotę 5.839,35 zł (dotyczącą usługi spedycyjnej za transport na trasie H-S), oświadczenie dotyczące płatności za fakturę [...] z 17 stycznia 2011 r.

W/w zgłoszenie celne odpowiadało wymogom formalnym określonym w art. 62 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z dnia 19.10.1992r. ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne 2004, rozdz. 2, t. 4, str. 307), wskutek czego zgłoszony towar został objęty z mocy prawa wnioskowaną procedurą.

W związku z przeprowadzoną przez Naczelnika Urzędu Celnego kontrolą w zakresie prawidłowości obrotu towarowego z krajami trzecimi w zakresie wartości celnej importowanych towarów za okres od 1 stycznia 2011 r. do 30 czerwca 2011 r., rozszerzonym w części dotyczącej okresu kontroli do przedziału czasu od 1 stycznia 2010r. do 31 stycznia 2012r. (protokół kontroli nr [...] z dnia 20 listopada 2014r.), w związku z poleceniem Prokuratury Okręgowej nr [...] (p) z dnia 19 października 2012r., stwierdzono m.in., że w przypadku dostawcy, którym była cypryjska spółka W, w której kontrolowany dokonywał zakupu towarów w okresie objętym kontrolą, ustalono że kierowana przez skarżącego inna cypryjska spółka R była jedynym udziałowcem w spółce W, będąc właścicielem 1000 udziałów. Ponadto, w okresie objętym kontrolą, w skład zarządu spółki W wchodzi, pełniąc funkcję dyrektora, U. Z., która jest jednocześnie pracownikiem kontrolowanego przedsiębiorcy. Powiązania te wynikają z dokumentów spółki W, będących załącznikiem nr 212 do w/w protokołu kontroli. Ponadto, w treści protokołu zaznaczono również, że w wyniku międzynarodowej pomocy prawnej uzyskanej od chińskich władz celnych ustalono, iż wartości towarów wyeksportowanych z Chin, które następnie zostały objęte procedurą dopuszczenia do obrotu w Oddziale Celnym wg SAD OGL (tj. [...] z dnia [...] 2011r., [...] z dnia [...] 2011r., [...] z dnia [...] 2011 r., [...] z dnia [...] 2011r., [...] z dnia [...] 2011r., [...] z [...] 2011r, [...] z [...] 2011r., [...] z [...] 2011 r.) jest wielokrotnie wyższa od wartości transakcyjnych zadeklarowanych, jako wartości celne przed polskimi organami celnymi.

Skarżący przedstawił pismem z dnia 11 grudnia 2014r. zastrzeżenia do ustaleń wynikających z protokołu kontroli, korzystając z art. 291 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (dalej: "O.p."), a w piśmie z dnia 19 grudnia 2014r. organ kontrolujący zawarł odpowiedź na powyższe zastrzeżenia.

Naczelnik Urzędu Celnego, postanowieniem z dnia [...] 2015r., skutecznie doręczonym stronie w dniu 13 maja 2015r, wszczął z urzędu postępowanie celne zmierzające do weryfikacji zgłoszenia celnego z dnia [...] 2011 r. Jednocześnie organ wszczął postępowanie podatkowe w sprawie towaru objętego w/w zgłoszeniem celnym.

W związku ze zmianą organu właściwego miejscowo do rozpatrzenia sprawy, mającą związek z wejściem w życie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 5 maja 2015r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie izb celnych i urzędów celnych oraz określającego ich siedziby, to Naczelnik Urzędu Celnego był właściwy do dalszych czynności w sprawie. Organ ten poinformował skarżącego w doręczonym następnie stronie zawiadomieniu z dnia 2 lipca 2015r., uzupełniając również pismo Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 11 marca 2015r., że w przypadku zgłoszeń celnych wymienionych w jego załącznikach (Tabela nr 1 i nr 2) z dniem 20 września 2012r. nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych na skutek wystąpienia przesłanki, o której mowa w art. 70 § 6 pkt 1 O.p.

W aktach sprawy znajdują się potwierdzenie w postaci adnotacji służbowej, że w 13 listopada 2015r. dokonano wydruków z bazy Eurostat, które zawierały dane dotyczące skali importu towaru klasyfikowanego do kodu CN [...] i [...].

Następnie organ postanowieniem z dnia [...] 2015r. włączył do materiału dowodowego w sprawie:

- kserokopię zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...] 2011 r. (dokument zalegający pod sprawą nr [...]),

-kserokopię faktury nr [...] z dnia 2 marca 2011 r. (dokument zalegający pod sprawą nr [...]),

-kserokopię faktury nr [...] z dnia 1 lutego 2011 r. (dokument zalegający pod sprawą nr [...]),

kserokopię dokumentu SALE CONTRACT nr [...] z dnia 1 lutego 2011 r. (dokument zalegający pod sprawą nr [...]),

kserokopię dokumentu BILL OF LADING nr [...] z dnia 2 lutego 2011 r. (dokument zalegający pod sprawą nr [...]),

kserokopia karty nr [...] wraz z tłumaczeniem (dokument zalegający pod sprawą nr [...]),

kserokopię zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...] 2011r. (dokument zalegający pod sprawą nr [...]),

kserokopię faktury nr [...] z dnia 2 marca 2011 r. (dokument zalegający pod sprawą nr [...]),

kserokopię faktury nr [...] z dnia 4 lutego 2011r. (dokument zalegający pod sprawą nr [...]),

kserokopię dokumentu SALE CONTRACT nr [...] z dnia 4 lutego 2011 r. (dokument zalegający pod sprawą nr [...]),

kserokopię dokumentu BILL OF LADING nr [...] z dnia 4 lutego 2011 r. (dokument zalegający pod sprawą nr [...]),

kserokopia karty nr [...] wraz z tłumaczeniem (dokument zalegający pod sprawą nr [...]),

kserokopię odpowiedzi [...] z dnia 21 marca 2014r. Głównego Urzędu Celnego Chińskiej Republiki Ludowej dotyczącej prośby o udzielenie pomocy w postępowaniu wraz z jej tłumaczeniem (dokument zalegający pod sprawą nr [...]),

kserokopię pisma [...] z dnia 17 listopada 2015r. (dokument poczty elektronicznej),

kserokopię pism z dnia 17 listopada 2015r. oraz 15 grudnia 2015r. będących odpowiedziami na pismo [...] z dnia 17 listopada 2015r. (dokument poczty elektronicznej).

Postanowieniem z dnia [...] 2015r. Naczelnik Urzędu Celnego powiadomił skarżącego, że prowadzone postępowanie zmierza do wydania rozstrzygnięcia wyznaczając mu termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, a następnie postanowieniem z dnia [...] 2016r. włączył do materiału dowodowego w sprawie postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2016r. (stanowiącego materiał dowodowy zgromadzony przy sprawie znak: [...]) oraz decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2016r. (stanowiącą materiał dowodowy zgromadzony przy sprawie znak: [...]), w których uznano, że strona skutecznie wypowiedziała dotychczasowe pełnomocnictwo w dniu 27 stycznia 2016r. oraz ustanowiła nowego pełnomocnika w sprawie.

W aktach sprawy znajduje się również poświadczona za zgodność z oryginałem decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2016r., kończąca wszczęte z urzędu postępowanie celne, w której organ ten określił kwotę długu celnego podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu (typ-AOO), w wysokości 63.537 zł z tytułu importu towaru zgłoszonego w dniu 24 stycznia 2011 r. do procedury celnej dopuszczenia do obrotu, a także powiadomił o retrospektywnym zaksięgowaniu w/w kwoty długu celnego. Organ poinformował także o obowiązku zapłaty odsetek od w/w kwoty za okres od dnia następującego po dniu powstania długu celnego do dnia poprzedzającego dzień wszczęcia postępowania celnego, tj. od dnia 25 stycznia 2011 r. do dnia 12 maja 2015r.

Postanowieniem z dnia [...] 2016r. organ powiadomił stronę, iż prowadzone postępowanie podatkowe zmierza do wydania rozstrzygnięcia i wyznaczył jej siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału. Strona nie wniosła dodatkowych uwag i zastrzeżeń.

W decyzji z dnia [...] 2016r. kończącej w l instancji postępowanie podatkowe Naczelnik Urzędu Celnego wskazał, że podstawę podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru zgłoszonego według w/w SAD OGL [...] z dnia 24 stycznia 2011 r., stanowi:

- w poz. 2 SAD wartość celna towaru w wysokości 529.776 zł, powiększona o należne cło w wysokości 63.573 zł oraz koszt transportu do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju w wysokości 1.031 zł;

- w poz. 5 SAD wartość celna towaru w wysokości 10.736 zł, powiększona o należne cło w wysokości 1.288 zł oraz koszt transportu do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju w wysokości 87 zł.

Organ celny dokonał określenia kwoty podatku od towarów i usług w wysokości 147.141 zł przy zastosowaniu stawki w wysokości 23 % zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku

podatku od towarów i usług (dalej: "u.p.t.u.").

W odwołaniu od ww. decyzji organu l instancji, strona wnosząc na zasadzie art. 222 w związku z art. 233 §1 pkt 2 O.p. o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie, zarzuciła zaskarżonej decyzji rażące naruszenie szeregu przepisów postępowania, mających istotne przełożenie na treść przedmiotowej decyzji, a to artykułu 33 ust. 2 u.p.t.u. w związku z art. 56 ustawy z 19 marca 2004r. Prawo celne (dalej: "u.p.c.") w związku z art. 221 ust. 3 oraz 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez wydanie decyzji w oparciu o wadliwą i zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2016r. sygn. akt: [...].

W uzasadnieniu decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu l instancji Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że skarżący nie wniósł odwołania od decyzji w sprawie celnej z dnia [...] 2016r., w związku z czym jest jej postanowienia są aktualne i wiążące organ celny i skarżącego. Zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji podatkowej dotyczą naruszeniu przepisów celnych, a więc nie są przedmiotem analizy i rozstrzygnięcia w sprawie podatkowej. W związku z tym, że treść decyzji podatkowej jest ściśle związana z ustaleniami poczynionymi przez organy celne w postępowaniu celnym w sprawie ustalenia prawidłowej wartości celnej importowanego towaru, konsekwencją wydania decyzji w sprawie celnej było wydanie przez Naczelnika Urzędu Celnego decyzji w dniu [...] 2016r., którą określono prawidłową kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia [...] 2011 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na w/w decyzję Dyrektora Izby Celnej skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu l instancji i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie decyzji organu II instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi II instancji, zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

Strona powieliła w głównej mierze zarzuty sformułowane w odwołaniu od decyzji l instancji, w sumie zarzucając w skardze naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy:

art. 33 ust. 2 u.p.t.u. w zw. z art. 56 u.p.c. w zw. z art. 221. ust. 3 oraz ust. 4. rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o wadliwą i zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2016r.,

art. 56 u.p.c. w zw. z art. 221 ust. 3. oraz ust. 4. rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez wydanie zaskarżonej decyzji po upływie trzech lat od powstania długu celnego oraz całkowicie dowolnym i gołosłownym przyjęciu wyłącznie na potrzeby niniejszego postępowania podatkowego, iż dług celny powstał na skutek czynu podlegającego, w chwili popełnienia, wszczęciu postępowania karnego bez jakiegokolwiek wskazania opisu rzekomego czynu zabronionego w wyniku którego dług celny miał powstać, subsumcji prowadzącej do przyjęcia, iż ww. czyn stanowi przestępstwo, kwalifikacji prawnej ww. czynu - przestępstwa, jego związku z powstaniem i wysokością domniemanego przez organ długu celnego, wskazania czy toczy się postępowanie przygotowawcze w tejże sprawie - względnie czy organ złożył zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa,

art. 123 §1 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 u.p.c. poprzez przeprowadzenie postępowania w zakresie ustalenia wartości transakcyjnej towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia 24 stycznia 2011 r. przez organ l instancji bez udziału skarżącego polegającym na całkowicie bezkrytycznym oparciu zaskarżonej decyzji na "wydruku z ewidencji administracji chińskiej" wystawionym przez organy Chińskiej Republiki Ludowej bez zapewnienia stronie możliwości jakiegokolwiek uprzedniego odniesienia się do treści przedmiotowego dokumentu, zweryfikowania jego poprawności, jak również wyjaśnienia sprzeczności pomiędzy wartością transakcyjną wskazaną w dokumentacji przedłożonej przez skarżącego a "wydruku z ewidencji administracji chińskiej" przedłożonym przez organy Chińskiej Republiki Ludowej,

4. art. 86 ust. 1 u.p.c. poprzez całkowicie wadliwe nadanie przez organy l instancji mocy dokumentu urzędowego "wydrukowi z ewidencji administracji chińskiej" otrzymanego od organów Chińskiej Republiki Ludowej w zakresie ceny transakcyjnej towarów, podczas gdy wskazany dokument stanowić może edynie dowód tego, jaką kwotę eksporter deklarował w swym rozliczeniu podatkowym, jak i tego, że organ celny Chińskiej Republiki Ludowej odebrał od eksportera oświadczenie treści wynikającej z ww. pisma, a w żadnym wypadku, iż wskazana kwota stanowi urzędowo stwierdzoną cenę transakcyjną oraz nienadania takiego waloru świadectwu pochodzenia wystawionego przez organy administracyjne Chińskiej Republiki Ludowej, które potwierdzało wartość transakcyjną towaru,

5. art. 29 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz art. 23 ust. 3 u.p.c., poprzez ich błędną wykładnię, niewłaściwe zastosowanie i przeprowadzenie postępowania

w zakresie ustalenia wartości celnej towaru objętego zgłoszeniem celnym

z dnia 24 stycznia 2011 r. w oparciu o wydruki z chińskiej administracji,

dotyczące innych towarów objętych innymi zgłoszeniami celnymi, podczas gdy

skarżący przedłożył szereg dokumentów właściwych dla poparcia

zadeklarowanej wartości celnej przedmiotów objętych zgłoszeniem celnym,

6. art. 30. ust. 2. lit. b. rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na przyjęciu, iż towary importowane przez skarżącego, których wartość "transakcyjna" została całkowicie błędnie ustalona w oparciu o wydruki z administracji chińskiej są towarami podobnymi w rozumieniu art. 142. ust. 1. lit. d. rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny.

Nadto skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 29 ust. 13 u.p.t.u., art. 41 ust. 1 u.p.t.u., art. 146a u.p.t.u., w zw. z art. 29 ust. 1, od art. 30 do art. 32 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, art. 181 a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy wykonawcze w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. oraz art. 23 ust. 3 u.p.c., poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie, prowadzące do przyjęcia, iż należność z tytułu podatku od towaru importowanego przez skarżącego objętego zgłoszeniem celnym z dnia 24 stycznia 2011 r. została prawidłowo określona przez organ l instancji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j-t.: Dz. U. z 2016r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne opiera się więc na kryterium legalności.

Sąd administracyjny orzekając rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, o czym stanowi art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t., Dz.U z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1) lit. a-c p.p.s.a), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

W wypadku niestwierdzenia wad skutkujących koniecznością uchylenia aktu administracyjnego, stwierdzenia jego nieważności, bądź wydania z naruszeniem prawa, sąd skargę oddala na podstawie art. 151 p.p.s.a.

W przedmiotowej sprawie kontroli sądowej została poddana decyzja Dyrektora Izby Celnej utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów objętych zgłoszeniem celnymi SAD OGL [...] z dnia [...] 2011r., a przedmiotem poddanego ocenie tut. Sądu postępowania podatkowego było określenie w prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług z tytułu importu sprowadzonych przez skarżącego towarów ("KURTKI DAMSKIE Z WŁÓKIEN CHEMICZNYCH", "SPODNIE DAMSKIE BAWEŁNIANE"), które zostało zakończone wydaniem decyzji na podstawie art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej: "u.p.t.u."). Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. Postępowanie podatkowe przed organem celnym zostało poprzedzone odrębnym postępowaniem w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego i określenia długu celnego, które zostało zakończone wydaniem decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2016r. określającej w prawidłowej wysokości kwotę długu celny. Od decyzji tej skarżący nie odwołał się, jak zaznaczył w zaskarżonej decyzji organ i czego skarżący nie kwestionuje w skardze do tyt. Sadu, w związku z czym decyzja ta stała się ostateczna i prawomocna.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004r., Nr 54 poz. 535 ze zm., dalej: u.p.t.u.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega import towarów. Obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje natomiast w chwili powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 art. 19 u.p.t.u. (które dotyczą procedur celnych innych niż procedura dopuszczenia do obrotu, którą objęte zostały towary według przedmiotowego zgłoszenia celnego z dnia 24 stycznia 2011 r. - por. art. 19 ust. 7 u.p.t.u.). Dług celny natomiast - jak trafnie podniósł Naczelnik Urzędu Celnego w w decyzji z dnia [...] 2016r. określającej kwotę długu cennego z tytułu importu przedmiotowego towaru - powstał z chwilą przyjęcia przedmiotowego zgłoszenia celnego, tj. z dniem [...] 2011 r. (art. 201 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z dnia 19 października 1992r. ze zm.). Na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym w dniu powstania w niniejszej sprawie obowiązku podatkowego, ustalenie podstawy opodatkowania dla potrzeb rozliczenia importu towarów powinno następować przy uwzględnieniu wartości celnej towarów przywożonych do kraju powiększonej o należne cło (art. 29 ust. 13 u.p.t.u.). Dla poprawnej kalkulacji podatku koniecznym jest również uwzględnienie składników wymienionych w art. 29 ust. 15 u.p.t.u., z którego wynika że podstawa opodatkowania importu towarów obejmuje - o ile elementy takie nie zostały już do niej włączone - prowizję, opakowania, transport i koszt ubezpieczenia. Dolicza się również opłaty oraz inne należności określone w odrębnych przepisach, jeżeli organy celne zostały zobowiązane do ich poboru (art. 29 ust. 16 u.p.t.u. w brzmieniu obowiązującym w dniu powstania obowiązku podatkowego). Niektóre koszty dodatkowe wymienione w art. 29 ust. 15 u.p.t.u. tj. transport, ubezpieczenie, zwiększają podstawę opodatkowania, jeżeli zostały one poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju. Podatnikami z kolei, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. są osoby, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

Sąd nadmienia, że na podstawie przepisów art. 78 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z dnia 19.10.1992r. ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne 2004, rozdz. 2, t. 4, str. 307) organy celne mogą w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem. Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują. Treść cytowanego przepisu nakłada więc na organy celne obowiązek podjęcia niezbędnych działań w celu uregulowania sytuacji towaru w przypadku, gdy w sposób bezsporny zostanie dowiedzione, że naruszono przepis procedury celnej, czyli że towary zostały objęte procedurą na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych. Objęcie towarów daną procedurą celną w oparciu o nieprawidłowe czy też niekompletne dane wywołuje również skutki na płaszczyźnie prawnopodatkowej, pociągając za sobą konieczność zweryfikowania podstawy opodatkowania czy też kwoty podatku zadeklarowanej przez zgłaszającego.

Sąd wskazuje, że ustalenie wysokości długu celnego oraz określenie zobowiązania podatkowego to odrębne sprawy administracyjne, oparte na innej podstawie materialnoprawnej. W art. 33 ust. 2 zdanie drugie u.p.t.u. ustawodawca zawarł generalną zasadę wydawania oddzielnych decyzji w sprawie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów, skoro mowa w tym przepisie jedynie o możliwość zawarcia rozstrzygnięcia z tego zakresu w decyzji dotyczącej należności celnej, co nie jest jednak regułą.

Sąd podkreśla jednocześnie, że podziela powszechny w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, że decyzja w sprawie należności celnych, posiadająca walor ostateczności, stanowi dla organów podatkowych "przedsąd" rozstrzygający

o podstawowych elementach podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru, takich jak: krąg osób zobowiązanych do ich zapłaty, czy też okoliczności mające wpływ na wysokość tych należności publicznoprawnych (wysokość długu celnego). Organ celny wydając decyzję podatkową jest związany ustaleniami faktycznymi

1 prawnymi zawartymi w decyzji dotyczącej długu celnego (por. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2013r., sygn. akt l FSK 977/11, wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2011 r., sygn. akt l FSK 252/11, wyrok NSA z 10 listopada 2006r., sygn. akt l FSK 182/06, wszystkie orzeczenia publikowane w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: www.orzecznia.nsa.gov.pl). Ustalenia zawarte w ostatecznej decyzji w sprawie należności celnych, istotne dla spraw podatkowych, nie mogą być kwestionowane przed organami podatkowymi do momentu, gdy decyzja celna nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, wyłączając tym samym w postępowaniu podatkowym możliwość ponownej weryfikacji zgłoszenia celnego oraz ustalenia na nowo wartości celnej i w konsekwencji wysokości należnego cła. Takie stanowisko potwierdza m.in. WSA w Krakowie z dnia 12 stycznia 2017r., sygn. akt III SA/Kr 1368/16, NSA w wyrokach z 6 sierpnia 2009r, sygn. l FSK 2042/08 i z 10 listopada 2006r, sygn. l FSK 182/06, a także WSA w Warszawie w wyroku z 3 kwietnia 2008r., sygn. akt III SA/Wa 151/08, wszystkie orzeczenia publikowane w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: www.orzecznia.nsa.gov.pl.

Zaskarżona w przedmiotowej sprawie podatkowej decyzja jest konsekwencją wydanej wcześniej decyzji w sprawie celnej z dnia [...] 2016r. określającej wysokość długu celnego. Z momentem doręczenia decyzji w sprawie celnej, wywołującej skutki prawne do momentu jej wyeliminowania z obrotu prawnego, należy jako prawidłowe przyjąć te elementy zgłoszenia celnego, które zmieniono decyzjami organów obu instancji w sprawie podatkowej i jako prawidłową należy przyjąć prawnie należną kwotę cła wynikającą z decyzji celnej. Kierując się brzmieniem art. 29 ust. 13 i ust. 15 u.p.t.u. zaistniały przesłanki do zmiany podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jako że kwota tego podatku obliczona i wykazana w zgłoszeniu celnym przez skarżącego nie była prawidłowa. Organy celne obu instancji, wydając decyzje w sprawie podatkowej związane były ustaleniami faktycznymi i prawnymi zawartymi w decyzji w sprawie długu celnego dotyczących elementów niezbędnych do ustalenia podstawy opodatkowania (kwotą długu celnego), mających wpływ na określenie podstawy opodatkowania i w konsekwencji wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, czyli na określenie prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług. Stronie skarżącej okoliczności związane z ustaleniem długu celnego w prawidłowej wysokości były znane, jako że była ona przecież stroną toczącego się w tej sprawie postępowania. W zaskarżonej decyzji organu odwoławczego, jak i w decyzji podatkowej poprzedzającej ją, organy celne trafnie się do tych ustaleń się odwołały.

W ocenie tut. Sądu organy celne prawidłowo uzasadniły i określiły kwotę należnego podatku od towaru i usług, stojąc na gruncie przekonania, że zwiększenie kwoty wynikającej z długu celnego dokonane przez Naczelnika Urzędu Celnego w stosunku do towaru będącego przedmiotem importu spowodowało również zwiększenie podstawy opodatkowania i w konsekwencji zwiększenie kwoty należnego podatku od towarów i usług. Sąd również nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawnych w zakresie określenia wysokości podatku od towarów i usług przez organy celne, skoro zgodnie bowiem z treścią przytoczonego wyżej art. 29 ust. 13 u.p.t.u. podstawą opodatkowania tym podatkiem jest wartość celna powiększona o należne cło. Do obliczenia podatku od towarów i usług zastosowano stawkę podatku VAT w wysokości 23 % zgodnie ze znajdującym tu zastosowanie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 u.p.t.u. Zwiększenie zaś kwoty wynikającej z długu celnego w stosunku do importowanego towaru spowodowało również zwiększenie podstawy opodatkowania i w konsekwencji zwiększenie należnej kwoty podatku od towarów i usług w stosunku do podatku zadeklarowanego w zgłoszeniu celnym.

Odnosząc się dalej do zarzutów pełnomocnika strony skarżącej dotyczących nieprawidłowości w obszarze ustalenia stanu faktycznego sprawy, wynikających głównie z braku podstaw do wydania decyzji celnej po upływie trzech lat od powstania długu celnego oraz nieprawidłowym zakwestionowaniu, a następnie ustaleniu wartości celnej, Sąd podnosi, że zarzuty te koncentrują się na naruszeniu przepisów celnych, które nie są przedmiotem analizy i rozstrzygnięcia w sprawie podatkowej i mogą być rozpatrywane tylko w postępowaniu w sprawie celnej. Te z kolei zarzuty w zakresie naruszenia przepisów proceduralnych i materialnych odnoszące się do uregulowań w sprawie celnej, nie zostały przez stronę skarżąca podniesione w sprawie celnej. Tym samym decyzja w sprawie celnej stała się ostateczna i prawomocna, a jej postanowienia są aktualne i wiążące zarówno organ celny jak i stronę postępowania w rozpatrywanej sprawie podatkowej.

Zdaniem Sądu organy celne w postępowaniu podatkowym oparły się na kompletnych dla rozstrzygnięcia sprawy ustaleniach faktycznych zawartych w decyzji w sprawie celnej, a w uzasadnieniach decyzji obu instancji wyczerpująco wyjaśniły motywy przyjętego stanowiska. Ustalenia poczynione w odrębnym postępowaniu w przedmiocie określenia należności celnych z tytułu importu kurtek i spodni damskich wiązały bowiem organy w niniejszych sprawach. Ustalenia faktyczne oraz subsumpcja tych ustaleń do norm prawnych dokonana przez organy celne w sprawie podatkowej odpowiadają prawu i nie naruszają granic swobodnej oceny dowodów. Sprawa została rozpatrzona w oparciu o wszystkie przedstawione i uzyskane w trakcie postępowania dowody, a rozstrzygnięcie zostało podjęte po właściwym przeanalizowaniu stanu faktycznego oraz wszystkich załączonych i zebranych w trakcie postępowania dowodów. W ocenie Sądu, postępowania podatkowe w przedmiotowej sprawie prowadzone było w sposób prawidłowy z poszanowaniem prawa strony do zapewnienia jej czynnego udziału w postępowaniu.

Reasumując, kontrola sądowoadministracyjna w przedmiotowej sprawie przeprowadzona w oparciu o kryterium legalności wykazała, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób uzasadniający jej eliminację z obrotu prawnego. W ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie jest merytorycznie prawidłowe i wydane zostało w wyniku postępowania przeprowadzonego zgodnie z obowiązującymi zasadami procesowymi, wynikającymi z Ordynacji podatkowej. Sąd uznał, że zgromadzono wystarczający materiał dowodowy, będący podstawą ustalenia stanu faktycznego sprawy, a także prawidłowo w sposób rzetelny ustalono stan faktyczny. Zdaniem Sądu oceny i wnioski w tym zakresie odpowiadają natomiast wymogom logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, nie mając cechy dowolności i nie przekraczając granic swobodnej oceny dowodów.

jąc na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku i oddalił skargę za podstawę rozstrzygnięcia przyjmując art. 151 p.p.s.a.