Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3470/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-07-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3 i par. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kurasz po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz D. M. kwotę 1 497 zł (słownie: tysiąc czterysta dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

D. M. (dalej: "Skarżąca") wniosła skargę na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia.

Z informacji uzyskanych od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] (dalej: "DIAS") wynikało, że na wniosek Skarżącej z 18 września 2017 r. postępowanie zakończone decyzją ostateczną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] zostało wznowione.

Następnie, DIAS decyzją z [...] lipca 2018 r. Nr [...] uchylił w całości decyzję ostateczną z [...] sierpnia 2017 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. od dochodu uzyskanego w dniu 5 września 2011 r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 3 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm. dalej: "u.p.d.o.f.") w kwocie 35.407,00 zł.

W wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji, DIAS decyzją z [...] października 2018 r. Nr [...] uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji z [...] lipca 2018 r. i decyzję ostateczną DIAS z [...] sierpnia 2017 r. oraz określił wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. od dochodu uzyskanego w dniu 5 września 2011 r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 3 lit. a-c u.p.d.o.f. w kwocie 35.023,00 zł.

Po rozpatrzeniu skargi Skarżącej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 czerwca 2019 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2941/18 uchylił zaskarżoną decyzję wydaną po wznowieniu w części określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok oraz umorzył postępowanie administracyjne w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Z akt sprawy wynikało, że DIAS decyzją z dnia [...] października 2018 r. Nr [...] po wznowieniu postępowania uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] lipca 2018 r. i decyzję ostateczną DIAS z [...] sierpnia 2017 r. w sprawie wymiaru podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. oraz na podstawie art. 245 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym organ podatkowy po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 243 § 2 wydaje decyzję, w której uchyla w całości lub w części decyzję dotychczasową, jeżeli stwierdzi istnienie przesłanek określonych w art. 240 § 1, i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub umarza postępowanie w sprawie - określił wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. od dochodu uzyskanego w dniu 5 września 2011 r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 3 lit. a-c u.p.d.o.f. w kwocie 35.023,00 zł.

Wskazać należy, że Skarżąca wniosła do tut. Sądu administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. w sprawie wymiaru podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. Skarżąca wniosła także skargę na decyzję wydaną w trybie wznowieniowym z dnia z dnia [...] października 2018 r. Po rozpatrzeniu skargi na decyzję w trybie wznowienia postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 czerwca 2019 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2941/18 uchylił zaskarżoną decyzję wyłącznie w części określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok oraz umorzył postępowanie administracyjne w sprawie. Sąd nie uchylił zaskarżonej decyzji wydanej w trybie wznowienia w zakresie dotyczącym uchylenia dwóch decyzji w sprawie określenia wysokości podatku dochodowego.

Zważywszy powyższe okoliczności Sąd stwierdził, że obecnie brak jest przedmiotu postępowania w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie w związku z uchyleniem przez organ nadzoru decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. oraz wobec rozstrzygnięcia przez ten organ co do istoty po wznowieniu postępowania, które de facto zastąpiło uprzednie rozstrzygnięcia merytoryczne dalsze postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, a konsekwencji zasadne jest jego umorzenie. Na podkreślenie zasługuje to, że w konsekwencji istnieje postępowanie sądowe, w którym może być oceniany wyrok Sądu odnoszący się do merytorycznego stanowiska organów podatkowych w niniejszej sprawie.

Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.