Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 524/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-10-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Przyznano wnioskodawcy wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 3 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata B. R. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi H. G. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnej Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości w treści decyzji postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku adwokatowi B. R. kwotę 295,20 zł brutto /słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy/ za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowieniem z dnia 7 czerwca 2016 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokata B. R.

Wyrokiem z dnia 20 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę.

Pełnomocnik skarżącego nie stwierdził podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Dnia 23 września 2016 r. sporządził i wniósł do Sądu stosowną opinię, w której zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za dokonaną czynność, jednocześnie oświadczając, że koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu nie zostały uiszczone ani w całości ani w części.

Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 poz. 718), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W niniejszej sprawie szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801; dalej jako rozporządzenie).

W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata.

Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyznaczonemu adwokatowi, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje 50% opłaty maksymalnej określonej w punkcie 1, nie mniej niż 240 zł. Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, o czym stanowi § 4 ust. 3 rozporządzenia.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie organu administracji, którym wyjaśniono skarżącemu wątpliwości co do treści decyzji o wstrzymaniu wypłaty renty strukturalnej. W konsekwencji do wysokości należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy zastosowanie będzie miała stawka określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, która wynosi 480 zł.

Mając na uwadze powyższe pełnomocnikowi skarżącego, za dokonaną czynność, należało przyznać wynagrodzenie w wysokości 295,20 zł, w tym kwotę 55,20 zł tytułem podatku od towarów i usług.

Z tych względów referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.