Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 225/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-05-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 31 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości w podatku od towarów i usług za maj, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2004 roku oraz styczeń i luty 2005 roku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

J. B. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości w podatku od towarów i usług za maj, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2004 r. oraz styczeń i luty 2005 r., w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracji. Wniosek nie zawiera żadnego uzasadnienia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektora Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Do pisma dołączył postanowienie z dnia [...] r. odmawiające skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 ustawy zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania jednej z nich lub obu oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/2004 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/2004, niepubl.). Powyższe oznacza, iż w złożonym wniosku strona powinna nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez sąd, ale także uzasadnić swoje żądanie podając konkretne okoliczności przemawiające za jego zasadnością. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. również "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Zakamycze 2006, s. 162 i n.). Jak podkreśla się w orzecznictwie powyższy wymóg wynika z faktu, iż sąd nie ma obowiązku samodzielnie ustalać, czy chodzi o wyrządzenie szkody wnioskodawcy, czy komuś innemu, ani jakiego rodzaju nieodwracalne skutki wnioskodawca ma na myśli. Obowiązek wskazania przesłanki wstrzymania wykonania decyzji ma charakter wymogu materialnoprawnego, a nie formalnego, w związku z czym nie zachodzi okoliczność uzasadniająca wezwanie do uzupełnienia przez stronę braku w tym zakresie (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2008 r., I FZ 559/07, dostępne w bazie orzeczeń na www.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie skarżący nie tylko nie uzasadnił konieczności wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, ale również nie wskazał żadnej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Powyższa sytuacja uniemożliwiła Sądowi merytoryczną ocenę żądania i ewentualne jej wsparcie argumentami spoza wniosku.

Z uwagi na fakt, iż nie wykazano by wykonanie zakwestionowanej decyzji mogło narazić skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.

J.Z.