Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 720/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6013 Przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Roman Ciąglewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] sp. z o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 1 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Rz 964/21 o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w sprawie ze sprzeciwu [...] sp. z o.o. w B. od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 maja 2021 r. nr OA.7721.3.3.2021 w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Postanowieniem z dnia 8 października 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 964/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił sprzeciw [...] sp. z o.o. w B. od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 maja 2021 r. nr OA.7721.3.3.2021 w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego.

Postanowieniem z dnia 1 lutego 2022 r. Sąd pierwszej instancji sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w postanowieniu z dnia 8 października 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 964/21, w ten sposób, że w wierszu dziewiątym od góry wyrażenie "sprawy ze skargi" zastąpił wyrażeniem "sprawy ze sprzeciwu".

Sąd stwierdził, że w powyższym postanowieniu pojawił się oczywisty błąd pisarski, dlatego orzekł o sprostowaniu na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie.

W uzasadnieniu zażalenia podniosła, że Sąd dokonał sprostowania, mimo że skarżący nie został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu, lecz od skargi oraz pomimo tego, że sprostowane postanowienie zostało zaskarżone, a zażalenie nie zostało jeszcze rozpoznane.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 156 § 1 P.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.

Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, mającą na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, które jest zgodne z rzeczywistymi intencjami, jakie towarzyszyły Sądowi przy jego wydaniu.

W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 lutego 2022 r. sprostował oczywistą omyłkę dostrzeżoną w sentencji postanowienia tego Sądu z dnia 8 października 2021 r., polegającą na mylnym wskazaniu określenia "sprawy ze skargi" zamiast określenia "sprawy ze sprzeciwu". Omyłka ta nie świadczy o merytorycznej wadliwości wydanego przez Sąd pierwszej postanowienia z dnia 8 października 2021 r.

Odnosząc się do poniesionych w zażaleniu kwestii zaznaczyć należy, że zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2021 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od sprzeciwu, a nie jak wskazuje do uiszczenia wpisu od skargi, natomiast postanowieniem z dnia 8 grudnia 2022 r., sygn. akt II OZ 719/22 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 8 października 2021 r. o odrzuceniu sprzeciwu oraz sprostował oczywistą omyłkę zawartą w sentencji tego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.