Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 730/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-01-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art 245 par. 3w zw. z art 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia[...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności do gruntów rolnych na rok 2007 r. p o s t a n a w i a odmówić B. K. przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

B. K., w odpowiedzi na wezwanie Sądu do podania wartości przedmiotu sporu, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 stycznia 2009 r. ustalono wpis od skargi w kwocie 106 zł.

Skarżąca wskazała, że okolicznością uzasadniającą złożenie w/w wniosku jest posiadanie jednego źródła dochodu, którym jest prowadzona przez skarżącą i jej męża działalność rolnicza, z którego to źródła osiągają dochód w wysokości ok. 1500 zł miesięcznie, korzystając dodatkowo z dopłat bezpośrednich i ONW.

B. K. oświadczyła, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie

z mężem Z.

Odnośnie do posiadanego majątku, w rubryce "7.7.1. Nieruchomości: Dom" skarżąca wskazała na "barak" o powierzchni 100 m², oraz oświadczyła, że posiada nieruchomość rolną o powierzchni 67,12 ha.

Z oświadczenia skarżącej złożonego na urzędowym formularzu PPF wynika, że nie posiada ona zgromadzonych zasobów pieniężnych oraz przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro.

Zgodnie z przepisem art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.),dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest zależne od wykazania przez stronę będącą osobą fizyczną, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa

w przywołanym przepisie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Ciężar dowodu takich okoliczności spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Świadczy o tym użycie w przepisie art. 246 § 1 p.p.s.a. zwrotu "gdy wykaże". Do Sądu należy natomiast ocena, czy takie okoliczności zachodzą. Należy przy tym podkreślić, że cytowany przepis stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 ustawy, zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, iż okoliczności, które powołała skarżąca w swoim wniosku nie uzasadniają jego uwzględnienia. Jak wynika z oświadczenia złożonego przez wnioskodawczynię, źródłem utrzymania B. K. i jej męża, nie mających na utrzymaniu innych osób, są dochody z działalności rolniczej w wysokości ok. 1500 zł miesięcznie; skarżąca korzysta nadto z dopłat bezpośrednich oraz ONW.

Powyższa kwota pozwala zatem, aby po poczynieniu oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny, skarżąca mogła zgromadzić środki na poniesienie kosztów postępowania, sprowadzających się na obecnym etapie postępowania do wpisu od skargi w wysokości 106 zł.

Wobec powyższego, na podstawie art. 245 § 3 w związku z art. 246 § 1

pkt 2 p.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.