Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 419/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę 1 skarżącego
odrzucono skargę 1 skarżącego
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2020 poz 55
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Magda Froncisz SWSA Tadeusz Kiełkowski SWSA Jacek Bursa (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 czerwca 2021 r. sprawy ze skarg: Gminy T. i W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 stycznia 2021 roku, znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew I. odrzuca skargę Gminy T. II. oddala skargę W. K.; III. postanawia zwrócić Gminie T. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 23 listopada 2020r., znak: [...] Wójt Gminy T. orzekł o wymierzeniu W. K. - posiadaczowi oraz sprawcy usunięcia administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 10 591,50 zł, za usunięcie 9 szt. drzew, w tym: l szt. gat. jabłoń dzika o obwodzie pnia 53 cm., 2 szt. klon jawor o obwodach pni: 104 cm., 98 cm., 2 szt. gat. wierzba o obwodach pni: 98 cm, 76 cm., 3 szt. czeremcha zwyczajna o obwodach pni: 53 cm., 48 cm., 53 cm., l szt. gat. olsza szara o obwodzie pnia 50 cm., wg. poniższego wyliczenia:

1) Jabłoń dzika (53 cm. x 55 zł - 2 915,00zł - 50% = 1 457,50zł)

2) Klon jawor (104 cm. x 30 zł - 3 120,00zł x 2 - 6 240,00zł - 50% - 3 120,00zł)

3) Klon jawor (98 cm. x 25 zł - 2 450,00zł x 2 - 4 900,00zł - 50% - 2 450,00zł)

4) Wierzba (98 cm. x 12 zł = l 176,00zł - 50% = 588,00zł

5) Wierzba (76 cm. x 12 zł - 912,00zł - 50% = 456,00zł)

6) Czeremcha zwyczajna (53 cm. x 25 zł = l 325,00zł - 50% = 662,50zł)

7) Czeremcha zwyczajna (48 cm. x 25 zł = l 200,00zł - 50% = 600,00zł)

8) Czeremcha zwyczajna (53 cm. x 25 zł = l 325,00zł - 50% = 662,50zł)

9) Olsza szara (50 cm. x 25 zł - l 250,00zł - 50% = 625,00zł)

mierzonych na wysokości 130 cm z terenu nieruchomości położonej w miejscowości P. , gmina T. , działka nr ew. [...]. obręb [...] bez wymaganego ustawą o ochronie przyrody zgłoszenia.

W uzasadnieniu w/w decyzji, organ stwierdził, iż na podstawie zeznań stron, sprawcą usunięcia 10 szt. drzew z których 9 szt. wymagało wcześniejszego zgłoszenia zamiaru ich usunięcia był współwłaściciel działki o nr ew. [...] położonej w miejscowości P. , był W. . Wymierzając administracyjną karę pieniężną, organ I instancji zastosował 50% obniżkę na korzyść ukaranego, zgodnie z art. 89 ust. 6 - ustawy o ochronie przyrody. W ponownie przeprowadzonym przez organ I instancji postępowaniu, strony postępowania zostały zawiadomione o oględzinach, w dniu [...] 2020r., w których wzięła udział Pani B. K. zam. P. i z których sporządzono protokół. Wykonano kontrolne pomiary 9 szt. pni po usuniętych drzewach, które potwierdziły dane pozyskane podczas I oględzin wykonanych w dniu 7 maja 2019r. Ustalono również, że drzewo gat. jabłoń była formą dzikorosnącą z której nie pozyskiwano użytku, w związku z powyższym drzewo to wymagało zgłoszenia zamiaru jego usunięcia. Do protokołu sporządzono zał. nr l, w którym zgodnie z art. 89 f. ust. 4 ustawy o ochronie przyrody wyliczono obwody pni po usuniętych drzewach jak również ustalono czy na podstawie art. 83 f, ww. ustawy, zgłoszenie na ich usunięcie było wymagane. Pismem z dnia 29 października 2020 r. organ I instancji zawiadomił strony o zakończeniu postępowania administracyjnego i możliwością zapoznania się z aktami sprawy.

Od powyższej decyzji W. K. wniósł odwołanie, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego, a to przepisów art. 6, art.7, art. 8 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszystkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy oraz naruszenie zasady praworządności oraz art. 88 ust l pkt 6, ust 2,3, 8 i 9, art 89 ust 1,4,6,8 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody i domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji względnie uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Po pierwsze odwołujący podkreślił, iż drzewa, które zostały usunięte były już zniszczone i połamane. Zalegały w olszynach i tym samym stanowiły najzwyklejsze zagrożenie dla ludzi. W ocenie odwołującego się ta okoliczność powinna mieć znaczenie przy wydaniu decyzji. Dodał, iż to co zostało wycięte tak naprawdę nie stanowiły drzew w pełnym tego słowa znaczeniu, ponieważ były to pozostające, wiszące kikuty, walające się pośród nich na ziemi części połamanych drzew. To co uczyniono było nie mniej nie więcej, tylko uprzątnięciem terenu ale i również udrożnienie potoku, który zalewał w sposób niekontrolowany pobliski teren. Po drugie organ I instancji w ocenie odwołującego się powinien ustalić faktyczny stan nieruchomości, stan usuniętych drzew oraz przede wszystkim ich wiek. Faktem jest, iż przedmiotowa działka jest o dużych deniwelacjach terenu i nieregularnym kształcie. Pozostawienie drzew mogłoby powodować ich warstwowe zaleganie i w konsekwencji zatory wodne i zalania wpływając na stan stosunków wodnych pobliskich nieruchomości. Działka jest raczej podmokła i powyższe mogłoby powodować zagrożenie stagnacją/zatorami wód.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. decyzją z dnia 22 stycznia 2021 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 88 ust. 1 pkt 6, ust.2, ust. 3, art. 89 ust. 1 i ust. 6 w zw. z art. 85 ust. 1, 4b, 86 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (t.j. Dz. U. z 2020r., poz. 55 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 3 lipca 2017 r. w sprawie wysokości stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów ( Dz. U z 2017r., póz. 1330), postanowiło:

I. Uchylić zaskarżoną decyzję w części dotyczącej pkt l i w tym zakresie:

1) Orzec co do istoty sprawy w ten sposób, że wymierzyć W. K. -posiadaczowi oraz sprawcy usunięcia, administracyjną karę pieniężną w wysokości 6 379,00 zł. za usunięcie 8 szt. drzew, w tym: 2 szt. klon jawor o obwodach pni: 104 cm., 98 cm., 2 szt. gat. wierzba o obwodach pni: 98 cm, 76 cm., 3 szt. czeremcha zwyczajna o obwodach pni: 53 cm., 48 cm., 53 cm., l szt. gat. olsza szara o obwodzie pnia 50 cm., wg. poniższego wyliczenia:

a) Klon jawor w kwocie: 1560,00 zł (l04 cm x 30 zł = 3120,00-50%= 1560,00 zł.).

b) Klon jawor w kwocie: 1225,00 zł. ( 98 cm x 25 zł = 2450,00 - 50 % = 1225,00 zł.).

c) Wierzba w kwocie: 588,00zł. (98 cm. x 12 zł = l 176,00zł - 50% = 588,00zł),

d) Wierzba w kwocie: 456,00zł (76 cm. x 12 zł - 912,00zł - 50% = 456,00zl),

e) Czeremcha zwyczajna w kwocie: 662,50zł. (53 cm. x 25 zł = l 325,00zł - 50% = 662,50zł),

f) Czeremcha zwyczajna w kwocie: 600,00zł (48 cm. x 25 zł = l 200,00zł - 50% = 600,00zł),

g) Czeremcha zwyczajna 662,50zł.; (53 cm. X 25 zł - l 325,00zł - 50% = 662,50zl),

h) Olsza szara 625,00zł (50 cm. x 25 zł - l 250,00zł- 50% = 625,00zł),

mierzonych na wysokości 130 cm z terenu nieruchomości położonej w miejscowości P., gmina T., działka nr ew. [...]. obręb [...] bez wymaganego ustawą o ochronie przyrody zgłoszenia.

2) Umorzyć postępowanie w części dotyczącej wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie l szt. drzewa gat. jabłoń dzika.

II. W pozostałym zakresie utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu podano, iż W. K. współwłaściciel nieruchomości oznaczonej jako działka ew. nr [...], położonej w miejscowości P., gmina T., obręb [...] usunął 10 szt. drzew, z których 8 wymagało wcześniejszego zgłoszenia zamiaru ich usunięcia, a którego to obowiązku W. K. nie dopełnił. Co prawda z akt sprawy wynika, iż współwłaścicielka tejże nieruchomości - A. K. zgłosiła taki zamiar odnośnie 4 drzew gat. wierzba, jednakże podczas oględzin przeprowadzonych w związku z w/w zgłoszeniem nie stwierdzono rosnących drzew, objętych tym zgłoszeniem.

Jak wynika z akt sprawy, organ I instancji dokonał pomiarów obwodów usuniętych drzew na wysokości 5 cm w celu ustalenia, czy zgłoszenie, zgodnie z art. 83 f ust. l pkt 3 ustawy o ochronie przyrody, było wymagane w odniesieniu do poszczególnych wyciętych drzew. Następnie Wójt Gminy T. dokonał obliczeń obwodów pni przedmiotowych drzew na wysokości 130cm niezbędnych do wyliczenia opłaty za usunięcie drzew, zgodnie z art. 85 ust. l i ust. 4b, uwzględniając wysokość stawek opłat za usuniecie drzew i krzewów, zawartych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 3 lipca 2017r.

Okolicznością istotną w niniejszej sprawie jest korzystanie przez odwołującego ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia opłaty za usunięcie drzew, która ma podstawowe znaczenie dla określenia wysokości wymierzanej kary pieniężnej albowiem przepis art. 89 ust. l u.o.p. różnicuje wysokość tej kary w zależności od tego czy podmiot, któremu kara jest wymierzana był zwolniony z obowiązku uiszczenia opłaty, czy też nie. Powyższe oznacza, że w sytuacji, w której usunięcie drzewa lub krzewu jest zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty, administracyjną karę pieniężną należy wymierzyć w wysokości opłaty, która byłaby ponoszona, gdyby takiego zwolnienia nie było, a nie w wysokości dwukrotności takiej opłaty.

Wreszcie, organ wydający zaskarżoną decyzję wyliczył administracyjną karę pieniężną, w oparciu o art. 89 ust. l oraz ust. 6 ustawy o ochronie przyrody. Wójt Gminy T. zastosował w niniejszej sprawie regulację dotyczącą przypadku usunięcia drzewa lub krzewu obumarłego albo nierokującego szansy na przeżycie, złomu lub wywrotu, w którym wysokość administracyjnej kary pieniężnej obniża się o 50%.

Kolegium nie podziela jednakże stanowiska organu I instancji dotyczącego wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie bez zgłoszenia zamiaru wycięcia drzewa gat. jabłoń, zgodnie bowiem z treścią art. 83f ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie przyrody, przewidującego wyjątki od obowiązku uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów, przepisów art. 83 ust. l nie stosuje się do drzew lub krzewów owocowych, z wyłączeniem rosnących na terenie nieruchomości lub jej części wpisanej do rejestru zabytków lub na terenach zieleni. Usuniecie tego rodzaju drzew i krzewów nie wymaga również zgłoszenia, o którym mowa w art. 83f ust. 4 ww. ustawy. Organ nie wykazał, aby działka na której dokonano wycinki ww. drzew stanowiła teren zieleni w rozumieniu art. 5 pkt 21 ustawy o ochronie przyrody, jak też aby była wpisana do rejestru zabytków.

W ocenie Kolegium, skoro ustawa wyłącza z obowiązku uzyskania zezwolenia (lub dokonania zgłoszenia) "drzewa owocowe" to należy uznać za takowe wszystkie drzewa tak kwalifikowane zgodnie ze systematyką i powszechnym rozumieniem tego pojęcia. Przepis art. 83f ust. l pkt 5 ustawy o ochronie przyrody nie uzależnia jego zastosowania od ustalenia, czy dane drzewo lub krzew owocowy został zasadzony celowo, czy owocuje, czy jest zdrowe itp.

W związku z powyższym Kolegium uchyliło zaskarżoną decyzje w tym zakresie i umorzyło postępowanie w tej części.

Kolegium zreformowało również zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wysokości wymierzonej administracyjnej kary pieniężnej odnośnie drzew gat. klon jawor, w których organ, ustalił ją w wysokości dwukrotnej opłaty za usunięcie drzewa. Jak to wyżej wskazano, w sytuacji, jak w niniejszej sprawie, w której usunięcie drzewa lub krzewu jest zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty, administracyjną karę pieniężną należy wymierzyć w wysokości opłaty, która byłaby ponoszona, gdyby takiego zwolnienia nie było, a nie w wysokości dwukrotności takiej opłaty.

W pozostałym zakresie, Kolegium utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając stanowisko Wójta Gminy T., który wymierzył administracyjną karę pieniężną za usunięcie pozostałych wskazanych w kwestionowanej decyzji drzew bez dokonania zgłoszenia.

Kolegium wyjaśniło, że organ ma, jak to wyżej wyjaśniono bezwzględny obowiązek nałożenia kary pieniężnej za wycinkę drzewa bez dokonania zgłoszenia (verba legis - "Wójt, burmistrz albo prezydent miasta wymierza administracyjną karę pieniężną"). Innymi słowy, decyzja ta jest decyzją związaną, a nie opartą na uznaniu administracyjnym. Organ nie mógł więc odstąpić od wymierzenia kary, organ nie dysponował również uznaniem administracyjnym w zakresie ustalenia wysokości administracyjnej kary pieniężnej. Ustawodawca posłużył się tu bowiem obiektywnymi kryteriami związanymi z obwodem pnia wyciętego drzewa i stawki opłaty za wycinkę.

Odpowiadając na zarzuty odwołania, Kolegium wyjaśniło, że stosując obniżenie wysokości kary o 50 %, w oparciu o art. 89 ust.l oraz ust. 6 ustawy o ochronie przyrody, Wójt Gminy T. zastosował regulację dotyczącą przypadku usunięcia drzewa lub krzewu obumarłego albo nierokującego szansy na przeżycie, złomu lub wywrotu. Odpowiedział tym samym na zarzut odwołania, w którym wnoszący go stwierdził, iż usunięte drzewa były już zniszczone i połamane.

Powyższą decyzję zaskarżył W. K., a także Gmina T..

W. K. zarzucił naruszenie:

1. art. 88 ust. 1 pkt 6, ust. 2 i art. 89 ust. 1, 4b i art. 86 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody poprzez niewłaściwe przyjęcie, ze nastąpiła niezgodna z prawem wycinka drzew i w konsekwencji wymierzono karę administracyjną,

2. art. 7 oraz art. 8 K.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania dowodowego w sposób nie pozwalający na wyjaśnienie wszystkich okoliczności, co jest zaprzeczeniem zasady nakazującej organom administracji publicznej działać na podstawie i w granicach prawa oraz zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej,

3. art. 7a i art. 77 § 1 K.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie wyczerpującego postępowania dowodowego, a także wadliwą jego analizę, skutkujące w konsekwencji ustaleniem kary administracyjnej.

W uzasadnieniu skargi, skarżący podtrzymał dotychczasowe zarzuty, podkreślając, że organy nie wzięły pod uwagę okoliczności określonych przepisami art. 86 usl.l pkt 6 ustawy o ochronie przyrody. Z zeznań skarżącego oraz okoliczności wynika, iż to co zrobił było uporządkowaniem drzew nie rokujących szans na przeżycie, w miejscu podmokłym, przy cieku wodnym.

W odpowiedzi na skargi organ wniósł o odrzucenie skargi gminy z racji wydania w sprawie decyzji pierwszej instancji przez wójta tej gminy, oraz o oddalenie skargi W. K., podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Pkt 1 lit. "c" wskazanego przepisu stanowi, że Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Orzekanie następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa, a - w myśl art. 135 p.p.s.a. - Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. W przypadku natomiast nie uwzględnienia skargi, Sąd w świetle art. 151 p.p.s.a. oddala skargę.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż sprawę rozpoznano i wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym, w trybie określonym w art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875). Zgodnie z nim, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Na podstawie powołanego przepisu Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, wyznaczając termin posiedzenia na dzień 29 czerwca 2021 r.

Skarga Gminy T. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. - uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z treści § 2 cytowanego przepisu wynika, że uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego przez podmiot inny niż wskazane w art. 50 p.p.s.a. ocenić należy jako niedopuszczalne, co daje podstawę do odrzucenia skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

W przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona przez Wójta Gminy T., reprezentującego jednostkę samorządu terytorialnego, Gminę Tymbark podmiotu posiadającego osobowość prawną.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym rola jednostki samorządu terytorialnego może być dwojaka. Jeżeli jednostka samorządu terytorialnego, jako osoba prawna, jest podmiotem praw lub obowiązków wyznaczonych prawem administracyjnym materialnym, przysługuje jej w toku postępowania administracyjnego przymiot strony, a w konsekwencji - prawo do zaskarżania zapadłych w tym postępowaniu decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego, ponieważ posiada interes prawny, o jakim mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a.

Od powyższej sytuacji należy wyraźnie oddzielić okoliczność, w której jednostka samorządu terytorialnego spełnia powierzoną jej przepisami prawa administracyjnego procesowego rolę organu administracji publicznej. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie posiada interesu prawnego w danej sprawie, którą rozstrzyga orzekając w przewidzianej prawem formie w pierwszej instancji. Może jedynie posiadać interes prawny, wyrażający się w możliwości albo obowiązku rozpatrzenia danej sprawy, taki interes nie mieści się jednak w zakresie pojęcia interesu prawnego, od którego zaistnienia przepis a art. 50 § 1 p.p.s.a. uzależnia legitymację do wniesienia skargi w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. Pogląd taki wyrażany jest przez orzecznictwo sądowe (por. wyrok NSA dnia 16 lutego 2005 roku, sygn. akt OSK 1017/04, "Rzeczpospolita" 2005, Nr 43, str. C2, a także uchwała 7 sędziów NSA z dnia 19 maja 2003 roku, sygn. akt. OPS 1/03, ONSA 2003/4 poz. 115). Włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej, prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie, ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. Oznacza to, że w zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest stanowisko, że gmina może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. Zatem gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. (por. postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2008r. sygn. II OSK 132/080.

Z tego powodu skarga Gminy T. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Wobec odrzucenia skargi należało stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócić gminie skarżącemu całość uiszczonego wpisu.

Natomiast skarga W. K. podlega oddaleniu jako niezasadna.

Wbrew argumentacji w niej zawartej organy prawidłowo ustaliły, że W. K. współwłaściciel nieruchomości tj. działki ew. nr [...], usunął 10 szt. drzew, z których 8 wymagało wcześniejszego zgłoszenia zamiaru ich usunięcia, a którego to obowiązku W. K. nie dopełnił. Organy nadto ustały precyzyjnie, że współwłaścicielka tejże nieruchomości - A. K. zgłosiła taki zamiar odnośnie 4 drzew gat. wierzba, jednakże podczas oględzin przeprowadzonych w związku z w/w zgłoszeniem nie stwierdzono rosnących drzew, objętych tym zgłoszeniem. Dokonano także prawidłowych pomiarów obwodów usuniętych drzew na wysokości 5 cm w celu ustalenia, czy zgłoszenie, zgodnie z art. 83 f ust. l pkt 3 ustawy o ochronie przyrody, było wymagane w odniesieniu do poszczególnych wyciętych drzew. Obliczono również obwody pni przedmiotowych drzew na wysokości 130cm niezbędnych do wyliczenia opłaty za usunięcie drzew, zgodnie z art. 85 ust. l i ust. 4b, uwzględniając wysokość stawek opłat za usuniecie drzew i krzewów, zawartych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 3 lipca 2017r. natomiast kwestie podnoszone w skardze i odnoszące się bezpośrednio do stanu wycinanych drzew tj. pozostawaniu w stanie uszkodzeń i połamań, były wzięte pod uwagę przez skarżony organ, co skutkowało wyliczeniem kary pieniężnej, w oparciu o art. 89 ust. l oraz ust. 6 ustawy o ochronie przyrody. Organ zastosował w niniejszej sprawie regulację dotyczącą przypadku usunięcia drzewa lub krzewu obumarłego albo nierokującego szansy na przeżycie, złomu lub wywrotu, w którym wysokość administracyjnej kary pieniężnej obniża się o 50%. Stąd argumentację skarżącego co do stanu wyciętych drzew organ odwoławczy uwzględnił zmniejszając karę o 50 %. Nadto uwzględniono korzystanie przez skarżącego ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia opłaty za usunięcie drzew, która ma podstawowe znaczenie dla określenia wysokości wymierzanej kary pieniężnej albowiem przepis art. 89 ust. l u.o.p. różnicuje wysokość tej kary w zależności od tego czy podmiot, któremu kara jest wymierzana był zwolniony z obowiązku uiszczenia opłaty, czy też nie. Powyższe oznacza, że w sytuacji, w której usunięcie drzewa lub krzewu jest zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty, administracyjną karę pieniężną należy wymierzyć w wysokości opłaty, która byłaby ponoszona, gdyby takiego zwolnienia nie było, a nie w wysokości dwukrotności takiej opłaty.

Wobec uwzględnienia tych okoliczności, brak było podstaw do przyjęcia, jak argumentuje skarżący, iż nie nastąpiła niezgodna z prawem wycinka drzew. Postępowanie dowodowe przeprowadzono zatem w sposób prowadzący do wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności, którymi było ustalenie kto dokonał wycinki, jakich drzew ona dotyczyła i jaki był ich stan. Powyższe okoliczności organ uzasadnił. Jak wynika z powyższego Sąd, dokonując kontroli zaskarżonej decyzji, nie stwierdził naruszeń prawa zarzucanych w skardze, ani też innych naruszeń skutkujących uchyleniem decyzji.

Wobec powyższego skargę W. K. oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.