Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 377/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-05-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów , ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: Art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. R. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. R. na decyzję Wojewody z dnia 25 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: I. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.


UZASADNIENIE

Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.

Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i synem.

Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznił, że w jego skład wchodzi mieszkanie o powierzchni 35,80 m2 i szacunkowej wartości ok. 200 tyś.. W rubryce "Posiadane zasoby" skarżący zadeklarował konto oszczędnościowe syna z kwotą 8168,99 zł na szkołę, kwotę 172,73 zł na ROR, 312, 21 GBP, kwotę 319,44 USD; kwotę 0,78 euro. Nie posiada przedmiotów wartościowych.

Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował łącznie na kwotę ok. 2500 zł netto, wyjaśniając że składa się na to 1400 zł jego wynagrodzenia za pracę plus dodatkowe dochody z umowy zlecenie oraz 850 zł zł wynagrodzenia za pracę żony. Zaznaczył że żona jest na umowie o pracę do czerwca bieżącego roku.

Uzasadniając swoje starania nakreślił po krótce swoje dotychczasowe życie. Wymieniając stałe zobowiązania i wydatki podał, że na opłacenie telefonów przeznacza 85 zł, na czynsz ok. 350 zł, plus 54 zł na fundusz remontowy, na opłaty za gau 120 zł, na prąd ok. 90 zł, na leczenie ok. 100 zł. Do tego dochodzi roczne ubezpieczenie mieszkania kwotą ok. 130 zł.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Zacząć wypada od tego, że stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa a oświadczenie to jest wystarczające dla oceny jego aktualnych możliwości płatniczych. Nie przesądza jednak o zasadności składanego wniosku w całości. Jeśli bowiem skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym to przesłanką skuteczności jego wniosku powinno być wykazanie, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Sytuacja materialna skarżącego nie pozwala jednak na poczynienie takich ustaleń. Gospodarstwo domowe skarżącego ma bowiem do dyspozycji pewne zasoby (tj. m.in 312, 21 GBP, 319,44 USD) i wykazuje stałe miesięczne dochody na poziomie 2500 zł netto. Wykazane zobowiązania i stałe wydatki sięgające łącznie ok. 800 zł, nie przekraczają deklarowanych stałych dochodów (2500>800). Okoliczności te siła rzeczy niweczą zasadność ewentualnych ustaleń co do tego, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dysponując bowiem takimi środkami skarżący jest w stanie pokryć samodzielnie koszty sądowe, które na obecnym etapie sprowadzają się raptem do uiszczenia 100 zł tytułem wpisu od skargi.

Powyższe nie przekreśla jednak starań skarżącego w całej rozciągłości. Godzi się bowiem zauważyć, że zgodnie z aktualnymi poglądami doktryny sąd nie jest związany żądaniem strony zawartym we wniosku o przyznanie prawa pomocy byleby tylko nie wyszedł ponad żądanie strony (por. komentarz J.P Tarno do art. 246 w : Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). Logiczną konsekwencją takiego stanu rzecz jest więc, że w sytuacji gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, sąd może przyznać jej to prawo w zakresie częściowym obejmującym tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 §3 ppsa in fine) o ile nie jest w stanie pokryć jego wynagrodzenia bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.

Realia niniejszej sprawy stwarzają podstawy do takich ustaleń. Chociaż bowiem skarżący jest w stanie pokryć samodzielnie koszty sądowe w swojej sprawie to już opłacenie własnym sumptem pełnomocnika z wyboru przekracza jego możliwości finansowe. Trudno wymagać od skarżącego naruszenia oszczędności dziecka przeznaczanych na szkołę albo zbycia lub obciążenia mieszkania, w którym rodzina zamieszkuje. Równocześnie nie można tracić z pola widzenia tej części wyjaśnień skarżącego w której podaje, że zona ma umowę o pracę tylko do czerwca bieżącego roku.

Mając to wszystko na uwadze udzielono zatem skarżącemu pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.