Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1369/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-09-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 64  par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 17 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 1369/16 w zakresie pkt 2 w sprawie ze skargi L. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od listopada 2011r. do października 2012 r. postanawia I. odrzucić wniosek; II. zwrócić stronie skarżącej całą uiszczoną opłatę od wniosku w kwocie 6 ( sześć) złotych.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 3 lipca 2018 r. o sygn. akt I SA/Wr 1369/16 w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję oraz w pkt 2 zasądził na rzecz strony skarżącej koszty postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 10 września 2018 r. pełnomocnik wystąpił o nadanie powyższemu wyrokowi klauzuli wykonalności w zakresie zasądzonych od organu na rzecz strony kosztów postępowania. Do wniosku dołączył opłatę w kwocie 6 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Wniosek jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu.

Zauważyć należy, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: p.p.s.a.) nie zawiera unormowania dotyczącego postępowania klauzulowego.

Zakres czynności podejmowanych przez sądy administracyjne określa art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, zgodnie z którym sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W razie niewykonywania wyroku np. uchylającego decyzję w części dotyczącej przedmiotu zaskarżenia strona, na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. może złożyć wniosek o wymierzenie organowi grzywny.

O klauzuli wykonalności jest mowa jedynie w przepisie art. 228 p.p.s.a., gdy chodzi o ściąganie grzywien (orzeczonych w postępowaniu sądowo-administracyjnym na podstawie art. 55 § 1, art. 112, art. 154, art. 293 § 2 p.p.s.a. ) i kosztów sądowych (tj. opłat sądowych – wpisu i opłaty kancelaryjnej, jak i zwrotu wydatków) będących dochodami budżetu państwa. Te należności podlegają jednak egzekucji sądowej bez nadawania prawomocnemu orzeczeniu klauzuli wykonalności.

Natomiast w przypadku niewykonania orzeczenia w części dotyczącej zasądzonych wyrokiem kosztów sądowych stosuje się regulację zawartą w ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego, która w art. 781 § 2 stanowi, że tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika, a jeśli tej właściwości nie można ustalić, klauzulę nadaje sąd rejonowy, w którego okręgu ma być wszczęta egzekucja, a gdy wierzyciel zamierza wszcząć egzekucję za granicą – sąd rejonowy, w którego okręgu tytuł został sporządzony.

Podsumowując Sąd stwierdza, że wniosek skarżącego jest niedopuszczalny i jego rozpoznanie nie należy do kompetencji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, gdyż klauzule wykonalności orzeczeniom sądu administracyjnego, nadaje sąd rejonowy.

Zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, zaś art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w pkt I. sentencji. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a w pkt II. sentencji.