Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 874/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-06-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 18 ust. 1 pkt 2 lit. a oraz  par. 2 ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Ewa Orłowska – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat, ustanowionej z urzędu, M. L. – S. , o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Wojewody [..] z dnia [..], nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu adwokat, ustanowionej z urzędu, wynagrodzenie za udział w rozprawie przed NSA w wysokości 60 zł wraz ze stawką podatku VAT w kwocie 13,80 zł, czyli ogółem 73,80 zł.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 18 marca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 144/13 odrzucił skargę.

Postanowieniem referendarza sądowego dnia 22 kwietnia 2013 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.

Dnia 25 kwietnia 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka we Wrocławiu wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adwokat M. L. - S.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 18 listopada 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 144/13 przywrócił termin do wniesienia skargi, po rozpoznaniu wniosku pełnomocnika skarżącego z dnia 15 maja 2013 r. Natomiast postanowieniem z dnia 17 grudnia 2013 r. Sąd ten uchylił postanowienie z dnia 20 sierpnia 2013 r. o stwierdzeniu prawomocności powyższego postanowienia Sądu z dnia 18 marca 2013 r. odrzucającego skargę.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 grudnia 2013 r. sprawę o sygn. akt IV SA/ wr 144/13 wpisano pod nowy numer w repertorium SA, czyli IV SA/Wr 874/13.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 5 lutego 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 874/13 oddalił skargę na wskazaną w sentencji decyzję. W wyroku tym zasądzono na rzecz adwokat z urzędu wynagrodzenie za udział w postępowaniu przed sądem I instancji w wysokości 295,20 zł (wynagrodzenie 240 zł powiększone o podatek VAT 55,20 zł).

Pismem z dnia 18 kwietnia 2014 r. adwokat z urzędu sporządziła skargę kasacyjną od wspomnianego wyroku Sądu. Skarga ta zawiera wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielonej pomocy nie zostały opłacone w całości ani w części.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 maja 2014 r. przyznano pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie powyższej skargi kasacyjnej w wysokości 120 zł podwyższone o podatek VAT w kwocie 27,60 zł, czyli ogółem kwotę 147,60 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 marca 2016 r. sygn. akt I OSK 1443/14 uchylił zaskarżony wyrok i zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu tego orzeczenia NSA stwierdził, że nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika ustanowionego z urzędu, gdyż przepisy art. 209 i 210 p.p.s.a,. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania miedzy stronami . Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika z urzędu należne od Skarbu Państwa przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 250 – 261 p.p.s.a.

Z protokołu rozprawy przed NSA wynika, że stawił się na niej radca prawny M. A. działający z substytucji wyżej wymienionej adwokat z urzędu, ustanowionej dla skarżącego, która sporządziła i wniosła skargę kasacyjną. Pełnomocnik substytucyjny na rozprawie tej złożył pełnomocnictwo substytucyjne z dnia 4 marca 2016 r., z którego wynika, że został on upoważniony do zastępowania w postępowaniu przed NSA w sprawie o sygn. akt I OSK 1443/14.

Z protokołu tego wynika również, że pełnomocnik substytucyjny oświadczył, iż wnosi i wywodzi jak w skardze kasacyjnej.

Powyższe oświadczenie pełnomocnika substytucyjnego złożone na rozprawie przed NSA oznacza, że pełnomocnik substytucyjny podtrzymał, zawarty w skardze kasacyjnej, wniosek pełnomocnika z urzędu o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawierający oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielonej pomocy nie zostały opłacone w całości ani w części.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje w niniejszej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm. ).

Przepis § 19 cytowanego wyżej rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb państwa obejmują:

1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz

2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata.

Natomiast § 20 tego rozporządzenia stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit " a " rozporządzenia wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona przez pełnomocnika z urzędu, a pełnomocnik substytucyjny wziął udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i na rozprawie tej podtrzymał zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej .

Udzielenie substytucji powoduje, że substytuta i stronę łączy taki sam stosunek, jaki łączy stronę z pełnomocnikiem, ale nie uchyla kompetencji pełnomocnika, co oznacza że od chwili udzielenia substytucji strona ma dwóch lub więcej równoprawnych pełnomocników (wyrok SN z dnia 13 lutego 2004 r. sygn. akt IV CK 269/02, LEX nr 151640 ).

Podkreślić należy, że z treści przytoczonego wyżej przepisu art. 250 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków przysługuje wyłącznie wyznaczonemu adwokatowi.

Natomiast wyznaczonym adwokatem jest, w rozumieniu art. 253 tej ustawy, adwokat, który został wyznaczony przez właściwą okręgową radę adwokacką.

Zatem wynagrodzenie (opłaty) za czynności z zakresu pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądza się na rzecz pełnomocnika z urzędu, wyznaczonego przez Radę, również wtedy, gdy czynności te zostały wykonane przez pełnomocnika substytucyjnego.

W niniejszej zaś sprawie Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu adwokat M. L. – S.

Skoro wspomnianym już wyżej postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 maja 2014 r. przyznano adwokat ustanowionej z urzędu wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w wysokości 120 zł podwyższone o podatek VAT w kwocie 27,60 zł, czyli ogółem kwotę 147,60 zł, to w tej sytuacji, rozpoznawany obecnie wniosek został zakwalifikowany jako wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z tytułu dalszych czynności podjętych w ramach pomocy prawnej świadczonej z urzędu, tj. za udział w rozprawie przed NSA.

W tej kwestii zastosowanie znajduje powołany wyżej przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit " a " rozporządzenia z którego wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA wynosi w niniejszej sprawie 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit "c", wynoszącej 240 zł, co stanowi kwotę 180 zł (240 x75%=180), ponieważ adwokat z urzędu brał również udział w postępowaniu sądowym w I instancji.

Jednakże z uwagi na to, że postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 maja 2014 r. przyznano adwokat z urzędu wynagrodzenie za jedną z czynności wymienionych w powyższym przepisie § 18 ust. 1 pkt 2 lit " a " rozporządzenia, tj. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł, to na obecnym etapie postępowania w związku z podjęciem kolejnej czynności wymienionej w omawianym przepisie rozporządzenia, czyli za udział w rozprawie przed NSA, należało przyznać na rzecz adwokat z urzędu, pozostałą kwotę wynikającą z tego przepisu, tzn. kwotę 60 zł (180 – 120 = 60).

Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stawka podatku od towarów i usług wynosi zaś 23% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.).

Mając powyższe na uwadze, należało przyznać na rzecz adwokat z urzędu, wyznaczonej w niniejszej sprawie przez właściwą okręgową radę adwokacką, wynagrodzenie za udzieloną z urzędu pomoc prawną obejmującą udział w rozprawie przed NSA w kwocie 60 zł powiększone o podatek VAT w wysokości 13,80 z, czyli łącznie kwotę 73,80 zł.

Dodać trzeba, iż zgodnie § 18 ust. 1 pkt 2 lit " a " rozporządzenia, w sprawie, w której adwokat z urzędu, brał udział w postępowaniu sądowym w I instancji, wynagrodzenie wraz ze stawką podatku VAT za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA, wynosi 221,40 zł (180 zł + 23% podatku VAT 41,40 = 221,40 zł).

Zatem zasądzona w niniejszej sprawie kwota 73,80 zł powiększona o kwotę 147,60 zł zasadzoną już wcześniejszym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 maja 2014 r., stanowi łącznie kwotę 221,40 zł ( 73,80 + 147,60 = 221,40 zł).

Uwzględniono przy tym treść § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801). Z przepisu tego wynika bowiem, że mimo, iż nowe rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., to jednak w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

Z tych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit "a" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, należało orzec jak w sentencji.