Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1216/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi Ż. O. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy ze środków unijnych; oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 27 października 2017 r. Ż. O. (dalej jako: "Skarżąca" lub "Strona") złożyła do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, który na etapie weryfikacji wstępnej uzyskał wymaganą liczbę punktów na podstawie kryteriów wyboru operacji określonych w rozporządzeniu wykonawczym, w związku z czym podlegał dalszej weryfikacji. Wnioskowi został nadany numer znak sprawy: [...].

Z uwagi na fakt, że wraz z wnioskiem Skarżąca nie złożyła wymaganych

załączników, a złożony wniosek o przyznanie pomocy zawierał błędy oraz był

niekompletny wezwano Skarżącą do dostarczenia dokumentów dokumentujących

posiadanie przez nią wyższego wykształcenia rolniczego.

W odpowiedzi na ww. pismo Skarżąca przedłożyła tłumaczenie dyplomu w

zakresie europejskich punktów kredytowych, poświadczone z języka angielskiego,

praktyczny przewodnik po uznawalności wykształcenia oraz opinię prawną

sporządzoną na jej zlecenie w przedmiocie uznania jej wykształcenia zdobytego w

B. w dziedzinie kształtowania krajobrazu, jako

wykształcenia rolniczego. Następnie ponownie wezwał ją do złożenia uzupełnienia.

W piśmie tym wskazano, iż przedłożony przez Skarżącą dyplom, nie ma swojego

odpowiednika w polskim systemie edukacji i z tego względu nie podlega w naszym

kraju uznaniu. Tym samym uznano że Skarżąca nie przedłożyła dokumentu

potwierdzającego ukończenie studiów pierwszego stopnia, drugiego stopnia,

jednolitych studiów magisterskich lub studiów wyższych magisterskich, jak również

nie przedłożyła nostryfikacji dyplomu, w celu stwierdzenia równoważności

posiadanego przez nią dyplomu z jego polskim odpowiednikiem. W odpowiedzi

Skarżąca złożyła część uzupełnień jednak, zdanie organu, nadal były one

niekompletne.

W wyniku weryfikacji otrzymanych od Skarżącej dokumentów Agencja

Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdziła, iż Skarżąca nie spełnia

warunków przyznania pomocy. Skarżąca uzyskała mniej niż 30 punktów

przyznawanych na podstawie kryteriów wyboru operacji, tym samym na podstawie

§ 16 ust. 3 w nawiązaniu do § 16 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju

Wsi z dnia 6 lipca 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania

oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w gospodarstwach

położonych na obszarach Natura 2000" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji

w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na

lata 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 1469), zwanego dalej "rozporządzeniem

wykonawczym", wydano rozstrzygnięcie o odmowie przyznania pomocy, o czym

poinformowano Skarżącą pismem z dnia [...] maja 2018 r., nr [...].

Podkreślono, iż łączna liczba punktów przyznana dla operacji na podstawie

kryteriów wyboru wynosi 27,64 co nie pozwala na stwierdzenie, że w przedmiotowej

sprawie nastąpiło spełnianie warunków określonych w § 15 ust 3 rozporządzenia

wykonawczego niezbędnych aby można było przyznać pomoc w ramach

poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" na operacje typu

"Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000".

Skarżąca złożyła skargę na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i

Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2018 r., nr [...].

W skardze podniosła, iż prosi o uznanie swoich kwalifikacji zawodowych jako

rolnicze. Strona wskazała, iż z przedstawionych dokumentów jednoznacznie wynika,

że posiada ona kwalifikacje zawodowe rolnicze co wynika z ustawy z dnia 22 grudnia

2015 roku o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych uznawanych w

państwach UE; dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7

września 2005 roku w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych; ustawy z

dnia 5 sierpnia 2015 roku o kształtowaniu ustroju rolnego; rozporządzenia Ministra

Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lipca 2015 roku w sprawie warunków i trybu

przyznawania, wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej na operacje typu Premie dla

młodych rolników objętego PROW na lata 2014-2020.

Zdaniem Skarżącej, zastosowanie ma tu również dyrektywa UE 92/51 EWG o

uznawaniu kwalifikacji zawodowych jeżeli nie można wykazać zasadniczych różnic.

W odpowiedzi na skargę Agencja wniosła o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów

administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 2188 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.

z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), Wojewódzki Sąd Administracyjny

rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod

względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje

określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania.

Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad

wykonywaniem administracji publicznej.

W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada

prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami

uzasadniającymi jego uchylenie. Rozważając w tym kontekście argumenty

przedstawione w skardze, stwierdzić należy, że rozstrzygnięcie odpowiada prawu.

W rozstrzyganej sprawie przedmiotem skargi jest akt z zakresu administracji

publicznej o jakim mowa w przywołanym już w uzasadnieniu wyroku art. 3 § 2 pkt 4

p.p.s.a. Przedmiotowy akt dotyczy odmowy przyznania pomocy w ramach działania

"Inwestycje w środki trwałe", o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy o wspieraniu

zgodnie z którym program jest realizowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i

obejmuje między innymi wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych

Należy wskazać, że zaskarżony akt wymaga uzasadnienia zgodnie z art. 35

ust.1 ustawy z 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem

środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w

ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014- 2020 (Dz. U. z 2013 r.

poz. 173) dalej jako: "ustawa o wspieraniu", w przypadku gdy nie są spełnione

warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę w formie

pisemnej o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy.

W myśl art. 34 ust. 2 powołanej ustawy, do postępowań w sprawach

przyznania pomocy na podstawie umowy (czyli postępowań w ramach programu

modernizacji gospodarstw rolnych, zgodnie z ustawą o wspieraniu - dopisek Sądu)

prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu

postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości

miejscowej organów, wyłączenia pracowników, organu, doręczeń i wezwań,

udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią

inaczej. Natomiast art. 35 ustawy o wspieraniu określa sposób załatwienia sprawy.

Mianowicie, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania prawa pomocy,

podmiot wdrążający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej o odmowie jej

przyznania. Na negatywne rozstrzygnięcie zgodnie z art. 35 ust. 2 wnioskodawcy

przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w

trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Zasady przyznawania pomocy finansowej na operacje na operacje typu

"Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000" w ramach

poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem

Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 reguluje rozporządzenia Ministra

Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 lipca 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i

trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w

gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000" w ramach poddziałania

"Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju

Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Zgodnie § 16 ust 3 ww. rozporządzenia Agencja nie przyznaje pomocy, jeżeli

w wyniku zmiany, o której mowa w ust. 2, przyznano mniej niż 30 punktów. Przepis

art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu dotyczący odmowy przyznania pomocy stosuje się

odpowiednio.

W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania odmówiono Skarżącej

przyznania pomocy albowiem podczas weryfikacji wniosku ARiMR uznała, iż złożony

w dniu 27 października 2017 r. dyplom ukończenia programu w I. na kierunku "projektowanie krajobrazu"

wydany w dniu 12 września 2015 r. nie może zostać uznany za dokument

potwierdzający ukończenie studiów pierwszego stopnia lub studiów drugiego stopnia,

lub jednolitych studiów magisterskich, lub studiów magisterskich, na kierunku

rolnictwo, ogrodnictwo, weterynaria - w przypadku, gdy w gospodarstwie są

prowadzone chów lub hodowla zwierząt, technika rolnicza i leśna, zootechnika lub na

kierunkach studiów, w ramach których zakres kształcenia albo standardy kształcenia

obejmują treści związane z działalnością rolniczą, w wymiarze łącznym co najmniej

200 godzin lub co najmniej 30 punktów uzyskanych w ramach Europejskiego

Systemu Transferu i Akumulacji Punktów Zaliczonych (European Credit Transfer

System).

W ocenie Sądu stanowisko Agencji jest w trafne - Agencja prawidłowo oceniła

wniosek o przyznanie pomocy w świetle obowiązujących uregulowań prawnych.

I tak należy przypomnieć, że Skarżąca wskazała we wniosku, że jest młodym

rolnikiem w rozumieniu § 6 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego, zaś w punkcie

111.2.1 zaznaczyła, że posiada: "ukończone studia pierwszego stopnia lub studia

drugiego stopnia, lub jednolite studia magisterskie, lub studia magisterskie, na

kierunku: rolnictwo, ogrodnictwo, weterynaria - w przypadku gdy w gospodarstwie są

prowadzone chów lub hodowla zwierząt, technika rolnicza i leśna, zootechnika lub na

kierunkach studiów, w ramach których zakres kształcenia albo standardy kształcenia

obejmują treści związane z działalnością rolniczą, w wymiarze łącznym co najmniej

200 godzin lub co najmniej 30 punktów uzyskanych w ramach Europejskiego

Systemu Transferu i Akumulacji Punktów Zaliczonych (European Credit Transfer

System)". Zgodnie z § 14 ust 2 pkt. 5 rozporządzenia wykonawczego jeżeli operacja

jest realizowana przez młodego rolnika przyznaje się 20 punktów.

Celem jednoznacznego rozstrzygnięcia pojawiających się wątpliwości co do

posiadanego przez Skarżącą wykształcenia Agencja wystosowała do Departamentu

Współpracy Międzynarodowej Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego prośbę o

potwierdzenie, czy dyplom ukończenia B. (Higher

National Diploma), jest dokumentem potwierdzającym ukończenie studiów

pierwszego stopnia lub studiów drugiego stopnia, lub jednolitych studiów

magisterskich, lub studiów magisterskich w polskim systemie edukacji, lub czy ma

swojego odpowiednika i z tego względu podlega w naszym kraju formalnemu

uznaniu.

W odpowiedzi na zapytanie pismem z dnia 25 kwietnia 2018 r. Narodowa

Agencja Wymiany Akademickiej przekazała stanowisko, że powyższy dokument nie

ma swojego odpowiednika w polskim systemie szkolnictwa wyższego, nie potwierdza

również ukończenia studiów pierwszego stopnia lub studiów drugiego stopnia, lub

jednolitych studiów magisterskich, lub studiów magisterskich w polskim systemie

edukacji, a B. w którym Strona ukończyła

zatwierdzony program stanowi odpowiednik szkoły pomaturalnej.

Tym samym słusznie organ stwierdził, że brak jest podstawy prawnej do

uznania przedmiotowego dyplomu jako dokumentu potwierdzającego ukończenie

studiów pierwszego stopnia, lub studiów drugiego stopnia, lub jednolitych studiów

magisterskich, lub studiów magisterskich w polskim systemie edukacji, wobec czego

wniosek Skarżącej o przyznanie pomocy za kryterium określone w § 14 ust. 2 pkt 5

rozporządzenia wykonawczego uzyskał 0 punktów, a łączna liczba uzyskanych przez

Skarżącą punktów była mniejsza niż 30. Należy zauważyć, iż § 16 ust. 3

rozporządzenia wykonawczego stanowi, iż Agencja nie przyznaje pomocy, jeżeli w

wyniku zmiany, o której mowa w ust. 2, przyznano mniej niż 30 punktów. Biorąc pod

uwagę powyższe zasadnie odmówiono Skarżącej przyznania pomocy.

Rację ma Agencja wskazując w odpowiedzi na skargę, iż postępowanie w

sprawie przyznania pomocy w ramach typu operacji "Inwestycje w gospodarstwach

położonych na obszarach NATURA 2000" objętego Programem Rozwoju Obszarów

Wiejskich na lata 2014-2020 prowadzone było na wniosek o przyznanie pomocy

złożony przez Skarżącą, w którym złożyła ona m.in. oświadczenie, że znane są jej

zasady przyznawania pomocy określone w przepisach rozporządzenia

wykonawczego oraz wymagania uszczegółowione w Instrukcji wypełniania wniosku o

przyznanie pomocy. Oznacza to, iż składając wniosek o przyznanie pomocy Podmiot

ubiegający się o przyznanie pomocy potwierdził, iż posiada wiedzę dotyczącą

przepisów prawnych mających zastosowanie do przyznawania pomocy, jak również

wymagań opracowania dokumentacji wniosku. Skarżąca miała zatem świadomość,

że brak udokumentowania posiadania wymaganego przepisami rozporządzenia

wykonawczego wykształcenia, będzie skutkować sankcją w postaci odmowy

przyznania pomocy.

Ubiegając się o wsparcie finansowe ze środków publicznych - wnioskodawca

musi dochować należytej staranności w uzyskaniu i przedłożeniu właściwych

dokumentów niezbędnych do oceny spełniania kryteriów przyznawania pomocy i

zachowania terminu na dokonanie określonych czynności, ponosząc

odpowiedzialność za ich przygotowanie, zgodnie z określonymi przez przepisy prawa

wymaganiami, na co jednoznacznie wskazują zapisy art. 27 ust. 1 pkt 3 i ust. 2

ustawy o wspieraniu.

Agencja nie naruszyła art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy o wspieraniu odnośnie

obowiązku wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, ani § 13

rozporządzenia wykonawczego ponieważ rozpatrywała wniosek w trybie

wynikającym z rozporządzenia wykonawczego, analizowała dane przedstawione

przez samego Skarżącej oraz stosowała tryb wezwań do uzupełniania braków

formalnych wniosku zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym.

Organ dwukrotnie pismami z dnia 25 stycznia 2018 r. oraz z dnia 27 marca

2018 r. jednoznacznie poinformował Skarżącą, że przedłożony przez nią dyplom nie

spełnia wymogów określonych w rozporządzeniu wykonawczym, każdorazowo

przywołując w ww. pismach przepisy rozporządzenia wykonawczego dotyczące

kwalifikacji zawodowych określonych w § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i

Rozwoju Wsi z dnia 13 lipca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu

przyznawania, wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla

młodych rolników" w ramach poddziałania "Pomoc w rozpoczęciu działalności

gospodarczej na rzecz młodych rolników" objętego Programem Rozwoju Obszarów

Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. 2018, poz. 759).

Zdaniem Sądu, Agencja dochowała obowiązku wyczerpującego rozpatrzenia

całego materiału dowodowego, którym dysponowała oraz wyciągnęła poprawne

wnioski z dokumentacji akt sprawy. To w gestii podmiotu ubiegającego się o

przyznanie pomocy leży bowiem prawidłowe przygotowanie wniosku.

Odnośnie twierdzeń Strony zawartych w skardze co do jej wykształcenia, to

należy zauważyć, iż niestety z dokumentów zgromadzonych w sprawie nie wynika,

że posiada ona dyplom ukończenia studiów. Stanowisko organu potwierdza

jednoznacznie choćby przedstawione powyżej stanowisko Narodowej Agencji

Wymiany Akademickiej. Przypomnieć należy, iż do właściwości ww. Agencji należy

prowadzeniem spraw z zakresu uznawalności wyższego wykształcenia oraz stopni

naukowych i stopni w zakresie sztuki zgodnie z art. 3 pkt. 3 ustawy z dnia 7 lipca

2017 r. o Narodowej Agencji Wymiany Akademickie (Dz.U. 2017 poz. 1530)

Bezprzedmiotowe są zatem rozważania zawarte w skardze, oparte na

argumentacji, iż w przypadku ukończenia studiów na kierunku innym niż wymienione

w załączniku nr 1 pkt 1-5 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia

13 lipca 2015 r. za kwalifikacje zawodowe przydatne do prowadzenia działalności

rolniczej uznaje się kierunki studiów w ramach których zakres kształcenia albo

standardy kształcenia obejmują treści związane z działalnością rolniczą w wymiarze

Łącznym co najmniej 200 godzin lub 30 punktów uzyskanych w ramach

Europejskiego Systemu Transferu i Akumulacji Punktów Zaliczonych (European

Credit Transfer System).

Bowiem tylko w przypadku ukończenia studiów pierwszego, drugiego

stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich mogły być uznane rolnicze

kwalifikacje zawodowe Skarżącej.

Wykształcenie Skarżącej to nie są również studia podyplomowe w zakresie

związanym z działalnością rolniczą, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt. 3

rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lipca 2015 r.

Studia podyplomowe to przecież forma kształcenia, przeznaczona dla

kandydatów posiadających studia pierwszego stopnia lub studia drugiego stopnia,

lub jednolite studia magisterskie, lub studia magisterskie. By rozpocząć studia

podyplomowe należy zatem posiadać dyplom studiów licencjackich, inżynierskich lub

magisterskich.

Skoro Skarżąca mogła ukończyć studia podyplomowe dopiero po ukończeniu

studiów wyższych, to nie można w oparciu o ten sam dokument (Higher National

Diploma) twierdzić raz, że jest to dyplom studiów wyższych, a następnie, iż to jest

dyplom studiów podyplomowych.

Odnośnie tezy Skarżącej, iż jej wykształcenie powinno zostać zakwalifikowane

w polskim porządku prawnym jako wykształcenie - technik architektury krajobrazu,

to należy zauważyć, iż powołana przez stronę skarżącą ustawa z dnia 22 grudnia

2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach

członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U z 2016 r., poz. 65) określa zasady uznawania

kwalifikacji zawodowych do wykonywania zawodów regulowanych oraz do

podejmowania lub wykonywania działalności regulowanych.

W przedstawionej przez Skarżącą opinii prawnej nie wskazano, iż zawód

rolniczy - technik architektury krajobrazu jest zawodem regulowanym. Można więc

założyć, iż w tym przypadku będą stosowane przepisy dotyczące uznawania

wykształcenia uzyskanego w zagranicznym systemie oświaty tj. ustawa z dnia 7

września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2018 r. poz. 1457, 1560, 1669 i 2245

oraz z 2019 r. poz. 730 i 761).

Godzi się zauważyć, iż system uznawania kwalifikacji zawodowych oparty jest

na założeniu, że jeżeli dana osoba posiada prawo wykonywania zawodu w jednym z

państw członkowskich, to tym samym powinna być upoważniona do wykonywania

tego zawodu na terenie całej Wspólnoty. Istotą tego systemu jest porównywanie

przez uprawniony organ danego państwa czasu trwania kształcenia oraz zawartości

programu kształcenia, jakie wnioskodawca odbył w państwie pochodzenia, z

programem oraz długością kształcenia obowiązującym w państwie przyjmującym.

Ponadto porównanie to obejmuje zakres kompetencji zawodowych. W przypadku

stwierdzenia znaczących różnic w programie kształcenia lub zakresie czynności, do

jakich dana osoba jest uprawniona, organ uznający kwalifikacje może zobowiązać

wnioskodawcę do odbycia stażu adaptacyjnego lub przystąpienia do testu

umiejętności.

Sąd stwierdza, iż Skarżąca we wniosku o przyznanie pomocy w ramach

poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem

Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 nie twierdziła, iż uzyskała zawód -

technik architektury krajobrazu, ani też nie przedstawiła dokumentów, że

przeprowadziła stosowne postępowanie przed właściwym organem w sprawie

uznania średniego wykształcenia uzyskanego w zagranicznym systemie szkolnym.

Przypomnieć należy, iż w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra

Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lipca 2015 r. wskazano, że dokumentem

potwierdzającym kwalifikacje zawodowe w zawodzie technik architektury

krajobrazu jest świadectwo ukończenia szkoły dającej wykształcenie średnie wraz

ze świadectwami potwierdzającymi kwalifikacje w zawodzie, odpowiednio -

łącznie: świadectwo potwierdzające kwalifikację R.21. Projektowanie, urządzanie

i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu oraz świadectwo

potwierdzające kwalifikację R.22. Organizacja prac związanych z budową oraz

konserwacją obiektów małej architektury krajobrazu.

Wbrew stanowisku strony skarżącej to nie z tłumaczenia przysięgłego

dokumentów wynika, w jakim zawodzie jest dane wykształcenie, ale z powołanych

powyżej przepisów prawa.

Z powyższych względów Sąd orzekający w niniejszej sprawie uznaje, że

Agencja właściwie zastosowała § 13 i § 16 rozporządzenia wykonawczego w zw. z

art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, zatem organ administracji publicznej prawidłowo

zastosował prawo materialne, a poczynione ustalenia faktyczne były wystarczające

do odmowy przyznania pomocy Skarżącej.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd

skargę oddalił.