Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 423/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Ulgi podatkowe
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 174, art. 178, art. 180, art. 183
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak, po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Błażeja B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 października 2004 r., sygn. akt I SA/Po 1657/02 wydanego w sprawie ze skargi Błażeja B. na decyzję Izby Skarbowej w P. Ośrodek Zamiejscowy w K. z dnia 23 kwietnia 2002 r., (...) w przedmiocie rozłożenia na raty podatku p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 października 2004 r., I SA/Po 1657/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Błażeja B. na decyzję Izby Skarbowej w P. Ośrodek Zamiejscowy w K. w przedmiocie rozłożenia na raty podatku.

W skardze kasacyjnej na powyższe orzeczenie skarżący zarzucił "obrazę przepisów prawa procesowego, tj. art. 120, 230 par. 1 oraz art. 234 Ordynacji podatkowej, które to uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy". W oparciu o powyższe podstawy wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Jednocześnie wniesiono w oparciu o art. 182 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o rozpoznanie skargi na posiedzeniu niejawnym. Uzasadniając skargę wskazano przede wszystkim, iż w sprawie naruszono dwie podstawowe zasady postępowania podatkowego zawarte w art. 120 i art. 230 par. 1 Ordynacji podatkowej, a mianowicie zasadę na podstawie której organ odwoławczy jeśli stwierdzi, że zobowiązanie podatkowe lub podstawa opodatkowania zostały ustalone lub określone w kwocie niższej, niż to wynika z przepisów prawa podatkowego zwraca organowi podatkowemu pierwszej instancji w celu zmiany wydanej decyzji, oraz zasadę, iż organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ podatkowy wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę kasacyjną należało odrzucić. Z treści skargi kasacyjnej można wnioskować, że wniesiono ją w oparciu o podstawę z punktu 2 przepisu art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, tj. naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny jest Sądem kasacyjnym, a jego zadaniem jest kontrola nad działalnością orzeczniczą wojewódzkich sądów administracyjnych. Rozpoznając w postępowaniu kasacyjnym skargę kasacyjną, Sąd weryfikuje zgodność zaskarżonego wyroku z prawem i w tym celu bada również prawidłowość postępowania, które doprowadziło do wydania zaskarżonego orzeczenia.

Należy podkreślić, iż naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy jako podstawa kasacji dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego, a nie postępowania przed organami administracji publicznej. Ponieważ w dniu wyrokowania Sąd działał na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie mógł popełnić sugerowanego naruszenia przepisów postępowania zawartych w Ordynacji podatkowej.

Wymaga podkreślenia, że prawidłowe wskazanie podstaw kasacji jest elementem konstrukcyjnym skargi kasacyjnej, właściwym tylko dla niej, i nie ulegającym sanacji. Zgodnie z art. 183 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach kasacji. Władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej. Z powyższego wynika, że brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, takich jak prawidłowe wskazanie jej podstaw, uniemożliwia jej rozpoznanie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić jak w sentencji.