Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2224/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Asesor WSA Robert Żukowski Protokolant ref . Agata Wiącek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie utraty dobrej reputacji oddala skargę


UZASADNIENIE

[...] Sp. z o. o. (dalej: "Skarżący", "Spółka", "Strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "organ") z 16 czerwca 2022 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej: "K.p.a."), art. 4 pkt 22 lit. d), art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. b) oraz ust. 4, ust. 5 pkt 1, art. 94b ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 919 ze zm., dalej: "u.t.d."), art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz.U.UE.L.2009.300.51 ze zm., dalej: "rozporządzenie (WE) nr 1071/2009), art. 1 oraz grupa 2 pkt 5 i pkt 9 załącznika I rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego oraz zmieniające załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2016, str. 8, dalej: "rozporządzenie Komisji (UE) nr 2016/403"), utrzymującą w mocy decyzję z 9 lutego 2022 r. nr [...] stwierdzającej utratę dobrej reputacji przez Stronę.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, że podstawą do wszczęcia postępowania administracyjnego w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji przez Stronę były następujące decyzje:

1) decyzja wydana 11 maja 2021 r. nr [...] przez Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, nakładająca na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 3.750 zł, za naruszenie określone w lp. 6.3.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, tj. za naruszenie polegające na posługiwanie się przez kierowcę kartą kierowcy, która nie jest jego własną kartą. Naruszenie zostało popełnione 13 lipca 2020 r. i stanowi najpoważniejsze naruszenie (NN) wymienione w grupie 2 pkt 5 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403, tj. naruszenie polegające na posługiwaniu się przez kierowcę kartą kierowcy, która nie jest jego własną kartą (uznawane za prowadzenie pojazdu bez karty kierowcy). Wymieniona decyzja jest wykonalna, a kara pieniężna nałożona tą decyzją została zapłacona 14 lipca 2021 r.,

2) decyzja wydana 17 marca 2021 r. nr [...] przez Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, nakładająca na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 10.000 zł, za naruszenie określone w lp. 6.1.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, tj. za naruszenie polegające na podłączeniu do tachografu niedozwolonego urządzenia lub przedmiotu wykonanego lub przeznaczonego do celów podrabiania lub przerabiania danych rejestrowanych przez tachograf lub korzystanie z tego urządzenia lub przedmiotu. Naruszenie stanowi najpoważniejsze naruszenie (NN) określone w grupie 2 pkt 9 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 polegające na korzystaniu z nielegalnego urządzenia, które może zmienić zapisy tachografu. Decyzja jest wykonalna, a kara pieniężna nałożona tą decyzją, zgodnie z informacja z 22 czerwca 2021 r. nie została zapłacona.

Organ wyjaśnił, że przy ocenie dobrej reputacji Strony uwzględniono także 2 poważne naruszenia stwierdzone w decyzji z 11 maja 2021 r. nr [...] wydanej przez Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, tj. naruszenia określone w: 1) lp. 5.6.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym oraz w grupie 1 pkt 20 z załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 (1 PN), 2) lp. 5.2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym oraz w grupie 1 pkt 5 z załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 (1 PN).

GITD dodał, że Strona posiada zezwolenie nr [...] na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego wydane przez GITD 19 sierpnia 2020 r.

Pismem z 19 sierpnia 2021 r. GITD zawiadomił Stronę o wszczęciu postępowania z urzędu w zakresie spełniania przez nią wymogu dobrej reputacji. W tym piśmie organ wezwał także Stronę do przedłożenia dokumentów dotyczących liczby zatrudnionych kierowców i będących w dyspozycji przedsiębiorcy w okresie ostatnich 3 miesięcy od dnia odebrania tego zawiadomienia i dokumentów dotyczących skali prowadzonych operacji transportowych w ww. okresie oraz przedłożenia wyjaśnień i dowodów (dokumentów) potwierdzających podjęcie w przedsiębiorstwie działań, przykładowo wskazanych w pouczeniu, mających na celu wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy i wdrożenie procedury zapobiegającej powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, a także przedłożenia wyjaśnień i dowodów (dokumentów) wskazujących czy przedsiębiorca jest członkiem polskiej organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszającej przewoźników drogowych, działającej od co najmniej 3 lat i wskazania nazwy tej organizacji oraz przedłożenia wszelkiej innej dokumentacji mającej znaczenie dla przedmiotowego postępowania.

Organ wyjaśnił, że Strona odpowiadając na powyższe zawiadomienie w piśmie z 16 września 2021 r. wyjaśniła, że w okresie od maja 2021 r. do lipca 2021 r. wykonała 461 operacji transportowych, których zestawienie dołączyła do pisma. W tym okresie zatrudniała 25 kierowców, co potwierdza dołączone do pisma zestawienie. Strona wskazała również, że kierowcy odpowiedzialnemu za najpoważniejsze naruszenie, stwierdzone w decyzji z 11 maja 2021 r., udzielono kary nagany, której kopię Strona dołączyła do pisma. Strona wyjaśniła również, że nowo zatrudniani kierowcy są zapoznawani m. in. z zasadami użytkowania urządzeń rejestrujących, normami czasu pracy i obsługą tachografu. Kierowcy są także regularnie szkoleni. Obowiązek rozliczania czasu pracy kierowców powierzyła firmie zewnętrznej. Pojazdy zostały wyposażone w urządzenia do kontroli czasu pracy kierowców umożliwiające dokładną ich rejestrację. Wynagrodzenia kierowców nie zawierają należności mogących zachęcać kierowców do nieprzestrzegania czasu pracy. Pojazdy wykorzystywane do przewozów drogowych wyposażone są w monitoring GPS.

Organ dodał, że pismem z 28 października 2021 r. wezwał Stronę do przedłożenia dowodów potwierdzających podjęcie działań naprawczych. Odpowiadając na powyższe wezwanie Strona w załączeniu do pisma z 5 października 2021 r. przedłożyła: a) kopie oświadczenia o udzieleniu kary nagany D. P. i M. P., b) wydruki z programu "4Trans" zawierające zestawienie aktywności kierowcy w okresie 1 tygodnia z uwzględnieniem powstałych w danym okresie naruszeń (wydruki P. S. i T. A.), c) kopie umowy o pracę (kierowcy P. S. i T.A.).

Rozpoznając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, GITD po przytoczeniu mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa oraz powyżej wskazanych okoliczności faktycznych wyjaśnił, że w przypadku naruszeń bardzo poważnych i naruszeń poważnych przy ocenie dobrej reputacji przedsiębiorcy organ musi dokonać przeliczenia tych naruszeń zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403. Zgodnie z tym załącznikiem na podstawie poniższego sposobu przeliczenia ustala się maksymalną częstotliwość naruszeń: 3 PN / na kierowcę / na rok = 1 BPN / na kierowcę / na rok, 3 BPN / na kierowcę /na rok = uruchomienie krajowej procedury w sprawie oceny dobrej reputacji. Organ wyjaśnił, że w ww. decyzjach stwierdzono popełnienie 2 PN. Oznacza to, że po uwzględnieniu kierowców zatrudnionych przez Spółkę (25 kierowców) ilość PN naruszeń wynosi: 0,08 PN/ na kierowcę /na rok, tj. ( PN / 25 kierowców / na rok).

Organ dodał również, że na podstawie centralnej ewidencji naruszeń i ewidencji poważnych naruszeń Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Transportu Drogowego (KREPTD) ustalił, że w okresie ostatnich dwóch lat od dnia wydania decyzji I instancji na Stronę nie zostały nałożone sankcje za naruszenia popełnione na terenie kraju i za granicą.

Organ dodał, że Strona wskazała również, że kierowcy odpowiedzialnemu za najpoważniejsze naruszenie, stwierdzone w decyzji z 11 maja 2021 r., udzielono kary nagany, której kopię Strona dołączyła do pisma. Organ wskazał ponadto, że Strona wyjaśniła, że nowo zatrudniani kierowcy są zapoznawani m. in. z zasadami użytkowania urządzeń rejestrujących, normami czasu pracy i obsługą tachografu. Kierowcy są także regularnie szkoleni. Obowiązek rozliczania czasu pracy kierowców powierzyła firmie zewnętrznej. Pojazdy zostały wyposażone w urządzenia do kontroli czasu pracy kierowców umożliwiające dokładną ich rejestrację. Wynagrodzenia kierowców nie zawierają należności mogących zachęcać kierowców do nieprzestrzegania czasu pracy. Pojazdy wykorzystywane do przewozów drogowych wyposażone są w monitoring GPS.

Organ wyjaśnił także, że Strona nie wskazała żadnej organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszającej przewoźników drogowych działającej od co najmniej 3 lat, której byłaby członkiem. Zatem należy uznać, że strona nie jest członkiem takiej organizacji.

Ponadto, na podstawie informacji uzyskanych z Powiatowego Urzędu Pracy w S. w piśmie z 1 października 2021 r. GITD ustalił, że poziom bezrobocia na koniec sierpnia 2021 r. w powiecie s. wynosił 4,9%. Natomiast w ewidencji urzędu zarejestrowanych było 12 osób posiadających kwalifikacje do pracy w zawodzie kierowcy samochodu ciężarowego. Wymieniony urząd wyjaśnił również, że zawód kierowcy ciągników siodłowych i kierowcy samochodów ciężarowych od wielu lat jest uznany za zawód deficytowy w "Barometrze zawodów". Jednak w ocenie tego urzędu likwidacja przedsiębiorstwa Strony spowoduje prawdopodobnie wzrost ilości osób zarejestrowanych w urzędzie.

GITD następnie wyjaśnił, że na podstawie materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy można również stwierdzić, że Spółka została powołana do życia aktem notarialnym z 15 lipca 2020 r. Spółka ta ma taki sam skład osobowy, jak spółka D. Sp. z o.o. Wspólnikiem obydwu spółek jest P. G.. Także ona jest Prezesem Zarządu Spółki. Natomiast P. G. jest prokurentem Spółki. On także jest Prezesem Zarządu przedsiębiorstwa D. Sp. z o.o. Osobą zarządzającą transportem w obydwu spółkach jest P. G.. Obydwie spółki mają siedzibę w K. pod nr [...]. Również część pojazdów, tj. 10 pojazdów z 31 zgłoszonych przez D. Sp. z o.o. do licencji wspólnotowej, zostało zgłoszonych do licencji wspólnotowej wydanej dla Spółki. Wobec przewoźnika drogowego D. Sp. z o.o. dwukrotnie orzeczono utratę dobrej reputacji, tj. w 2017 r. i w 2020 r. W obydwu przypadkach podstawą do wszczęcia postępowania dotyczącego oceny dobrej reputacji tego przewoźnika drogowego były naruszenia wymienione w grupie 2 załącznika I rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403. Naruszenia wymienione w grupie 2 tego załącznika dotyczą użytkowania tachografu, karty kierowcy lub wykresówki. Konsekwencją ponownego orzeczenia o utracie dobrej reputacji przewoźnika drogowego D. Sp. z o.o. w 2020 r. było zawieszenie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego do czasu zastosowania środka rehabilitacyjnego, tj. do 6 listopada 2020 r. Zezwolenie zostało zawieszone decyzją GITD z 5 lutego 2021 r. nr [...]. Postępowanie dotyczące oceny dobrej reputacji jest także prowadzone wobec zarządzającego transportem w obydwu spółkach. Podstawą wszczęcia tego postępowania były 3 najpoważniejsze naruszenia wymienione w grupie 2 pkt 9 załącznika I rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403.

GITD podkreślił, że zebrany materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że Spółka jest odpowiedzialna za popełnienie 2 najpoważniejszych naruszeń wymienionych w grupie 2 pkt 5 i 9 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403. Do popełnienia tych naruszeń doszło kilka miesięcy po otrzymaniu przez Stronę zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, co świadczy o niewłaściwym wykonywaniu obowiązków przez przedsiębiorcę.

Zdaniem GITD, wspólniczka Strony – P. G. i osoba pełniąca obowiązki zarządzającego transportem w przedsiębiorstwie Strony nie są zainteresowane wykonywaniem działalności w zakresie transportu drogowego zgodnie z obowiązującymi przepisami skoro po utracie dobrej reputacji przez przewoźnika D. Sp. z o.o. i zawieszeniu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego tej spółce powołały do życia nową spółkę. Powodem utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego D. Sp. z o.o. były naruszenia wymienione w grupie 2 załącznika I rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403, tj. naruszenia dotyczące użytkowania tachografu, karty kierowcy lub wykresówki.

Zdaniem GITD, słusznie zauważył organ I instancji, że w Spółce są stosowane te same procedury, zasady funkcjonowania i standardy prowadzenia przedsiębiorstwa, jak w spółce D. Sp. z o.o. Zatem w obydwu spółkach nie są wypełniane obowiązki spoczywające na przedsiębiorcy. W konsekwencji, zdaniem GITD, słusznie uznał organ I instancji, że odebranie Stronie dobrej reputacji będzie proporcjonalną reakcją na stwierdzone naruszenia. Biorąc pod uwagę liczbę zatrudnionych kierowców (25) i liczbę operacji transportowych (461), to ilość popełnionych naruszeń, tj. 2 najpoważniejsze naruszenia (NN) i 2 naruszenia poważne (PN) stanowi znaczną liczbę. Organ również wskazał, że zgodnie z art. 7d ust. 1 u.t.d., organ jest zobowiązany wszcząć postępowanie dotyczące badania dobrej reputacji w przypadku stwierdzenia popełnienia przez przedsiębiorcę tylko 1 najpoważniejszego naruszenia. W przypadku Strony wszystkie stwierdzone naruszenia dotyczą czasu pracy kierowców.

Pismem z 11 lipca 2022 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję GITD z 13 czerwca 2022 r., wnosząc o jej uchylenie w całości oraz decyzji I instancji, a także o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie przepisu postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 10 § 1 K.p.a., poprzez wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem obowiązku zapewnienia Stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w tym umożliwienia Stronie przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań,

2) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a., poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpoznania sprawy i rozpatrzenia materiału dowodowego, w szczególności zaniechanie przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia czy istnieje możliwość poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie Skarżącego oraz ustalenia czy w przedsiębiorstwie tym podjęto działania mające na celu wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy lub wdrożono procedury zapobiegające powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, do czego organ był zobowiązany zgodnie z art. 7d ust. 4 pkt 2 u.t.d., a nadto w zakresie ilości przeprowadzonych operacji transportowych, do czego organ był zobowiązany zgodnie z art. 7d ust. 4 pkt 1 u.t.d.,

3) art. 80 K.p.a., poprzez zaniechanie dokonania oceny czy Skarżący udowodnił istnienie możliwości poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie oraz podjęcie w tym przedsiębiorstwie działań mających na celu wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy lub wdrożenie procedury zapobiegającej powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego,

4) art. 7d ust. 4 pkt 2 u.t.d., poprzez jego niezastosowanie i wydanie decyzji stwierdzającej utratę dobrej reputacji z pominięciem obowiązku dokonania przez organ oceny, czy istnieje możliwość poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie oraz zweryfikowania wdrożonego w przedsiębiorstwie postępowania naprawczego, do czego organ był zobowiązany zgodnie z art. 7d ust. 4 pkt 2 u.t.d.,

5) art. 7d ust. 4 pkt 1 u.t.d., poprzez błędne uznanie, że liczba stwierdzonych naruszeń jest znaczna w stosunku do liczby kierowców zatrudnianych przez Skarżącego oraz do skali prowadzonych operacji transportowych, przy jednoczesnym braku zbadania ilości operacji oraz przy ustaleniu, że po uwzględnieniu kierowców zatrudnionych przez Skarżącego, ilość PN naruszeń wynosi zaledwie 0,08 PN/na kierowcę/na rok,

6) art. 7d ust. 4 pkt 3 u.t.d., poprzez błędne uznanie, że interes społeczny kontynuowania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę nie stoi na przeszkodzie cofnięciu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub zawieszeniu przewoźnikowi zezwolenia na wykonywanie tego zawodu,

7) art. 7d ust. 4 u.t.d., poprzez nieuprawnione oparcie decyzji na rozstrzygnięciach administracyjnych wydanych względem innego podmiotu gospodarczego,

8) art. 7d ust. 5 pkt 1 u.t.d. w zw. z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 polegającym na uznaniu, że utrata przez Skarżącego dobrej reputacji będzie stanowiła proporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia.

W uzasadnieniu skargi Skarżący przedstawił argumentację popierającą zarzuty skargi.

W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskrzonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd uznał, że zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja I instancji nie naruszają przepisów prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie.

W niniejszej sprawie organ stwierdził utratę dobrej reputacji przez Skarżącego prowadzącego działalność gospodarczą, ze względu na popełnienie przez zatrudnianych przez Skarżącego kierowców dwóch najpoważniejszych naruszeń polegających na: 1) posługiwaniu się przez kierowcę kartą kierowcy, która nie jest jego własną kartą (uznawane za prowadzenie pojazdu bez karty kierowcy), wymienionego w grupie 2 pod nr 5 w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403, co zostało stwierdzone w wykonalnej decyzji z 11 maja 2021 r. nr [...] Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, za które na Skarżącego została nałożona kara pieniężna zapłacona 14 lipca 2021 r., 2) podłączeniu do tachografu niedozwolonego urządzenia lub przedmiotu wykonanego lub przeznaczonego do celów podrabiania lub przerabiania danych rejestrowanych przez tachograf lub korzystanie z tego urządzenia lub przedmiotu, wymienionego w grupie 2 pkt 9 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 jako posiadanie w pojeździe lub korzystanie z nielegalnego urządzenia, które może zmieniać zapisy tachografu, co zostało stwierdzone w wykonalnej decyzji z 17 marca 2021 r. nr [...] Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, za które na Skarżącego została nałożona kara pieniężna nie zapłacona do 22 czerwca 2021 r.

Uwzględniono również dwa poważne naruszenia stwierdzone w decyzji z 11 maja 2021 r. nr [...] Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, tj. naruszenia określone w: 1) lp. 5.6.2 załącznika nr 3 do u.t.d. (skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin) oraz w grupie 1 pkt 20 z załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403, 2) lp. 5.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. (przekroczenie dziennego czasu prowadzenia pojazdu powyżej 10 godzin w sytuacji, gdy jego wydłużenie w danym tygodniu było dozwolone o czas do mniej niż 1 godziny) oraz w grupie 1 pkt 5 z załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403.

Zgodnie natomiast z art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. b u.t.d., organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, wszczyna postępowanie administracyjne w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji przewoźnika drogowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c, jeżeli wobec przewoźnika drogowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c wydano wykonalną decyzję administracyjną o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie określone w załączniku nr 3 lub 4 do niniejszej ustawy lub załączniku nr 1 do ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 zostało zakwalifikowane jako najpoważniejsze naruszenie.

Organem, o którym mowa w art. 7 ust. 2 u.t.d., jest organ który udzielił przedsiębiorcy zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, w tym przypadku GITD.

Jak wynika z art. 7d ust. 3 u.t.d., po wszczęciu postępowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, weryfikuje sposób i warunki wykonywania transportu drogowego. Art. 7d ust. 4 u.t.d., natomiast stanowi, że przy dokonywaniu oceny dobrej reputacji, organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, bierze pod uwagę w szczególności: 1) czy liczba stwierdzonych naruszeń jest nieznaczna w stosunku do liczby kierowców zatrudnionych przez przedsiębiorcę bądź będących w jego dyspozycji oraz skali prowadzonych operacji transportowych; 2) czy istnieje możliwość poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie, w tym czy w przedsiębiorstwie podjęto działania mające na celu wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy lub wdrożono procedury zapobiegające powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego; 3) interes społeczny kontynuacji działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, w szczególności jeżeli cofnięcie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego spowodowałoby w znaczący sposób wzrost poziomu bezrobocia w miejscowości, gminie lub regionie; 4) opinię polskiej organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszającej przewoźników drogowych, działającej od co najmniej 3 lat, której przedsiębiorca jest członkiem.

Zgodnie natomiast z art. 7d ust. 5 u.t.d., po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2: 1) wydaje decyzję stwierdzającą utratę dobrej reputacji - w przypadku uznania, że utrata dobrej reputacji będzie stanowiła proporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia, albo 2) wydaje decyzję stwierdzającą, że dobra reputacja pozostaje nienaruszona - w przypadku uznania, że utrata dobrej reputacji będzie stanowiła nieproporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia.

W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości okoliczność popełnienia przez zatrudnionych przez Skarżącego kierowców dwóch najpoważniejszych naruszeń polegających na posługiwaniu się przez kierowcę kartą kierowcy, która nie była jego własną kartą, wymienionego w grupie 2 pod nr 5 w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 oraz podłączeniu do tachografu niedozwolonego urządzenia lub przedmiotu wykonanego lub przeznaczonego do celów podrabiania lub przerabiania danych rejestrowanych przez tachograf lub korzystanie z tego urządzenia lub przedmiotu, wymienionego w grupie 2 pkt 9 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 jako posiadanie w pojeździe lub korzystanie z nielegalnego urządzenia, które może zmieniać zapisy tachografu, a także dwóch poważnych naruszeń polegających na skróceniu drugiej części odpoczynku dzielonego o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin wymienionego w grupie 1 pkt 20 z załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403, 2) oraz przekroczeniu dziennego czasu prowadzenia pojazdu powyżej 10 godzin w sytuacji, gdy jego wydłużenie w danym tygodniu było dozwolone o czas do mniej niż 1 godziny, wymienionego w grupie 1 pkt 5 z załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403.

Analizując okoliczności, które organ bierze pod uwagę przy dokonywaniu oceny dobrej reputacji określone w art. 7d ust. 4 u.t.d., Sąd stwierdza, że organ prawidłowo uznał, że Skarżący nie jest członkiem organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszającej przewoźników drogowych działającej od co najmniej 3 lat, ponieważ Skarżący pomimo wniosku organu nie wskazał że jest członkiem takiej organizacji.

Organ też zgodnie z wymogiem art. 7d ust. 4 pkt 3 u.t.d. ustalił na podstawie informacji uzyskanych z Powiatowego Urzędu Pracy w S. w piśmie z 1 października 2021 r., że poziom bezrobocia na koniec sierpnia 2021 r. w powiecie s.wynosił 4,9%, że w ewidencji urzędu zarejestrowanych było 12 osób posiadających kwalifikacje do pracy w zawodzie kierowcy samochodu ciężarowego, i że zawód kierowcy ciągników siodłowych i kierowcy samochodów ciężarowych od wielu lat jest uznany za zawód deficytowy w "Barometrze zawodów". W ocenie jednak tego urzędu likwidacja przedsiębiorstwa Strony spowoduje prawdopodobnie wzrost ilości osób zarejestrowanych w urzędzie. Z powyższych ustaleń nie wynika zatem, że ewentualne cofnięcie Skarżącemu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego spowodowałoby w znaczący sposób wzrost poziomu bezrobocia w powiecie sochaczewskim. Niewątpliwie wzrosła by ilość osób posiadających kwalifikacje do pracy w zawodzie kierowcy samochodu ciężarowego, zarejestrowanych w ewidencji urzędu, z 12 być może nawet do 37. Nie jest to jednak równoznaczne ze znacznym wzrostem poziomu bezrobocia w powiecie sochaczewskim z poziomu 4,9%, ten poziom bezrobocie nie został bowiem ukształtowany jedynie przez 12 osób w zawodzie kierowcy samochodu ciężarowego, zarejestrowanych w ewidencji urzędu. Podkreślenia przy tym wymaga, że z powyższej informacji z Powiatowego Urzędu Pracy w S. wynika, że zawód kierowcy ciągników siodłowych i kierowcy samochodów ciężarowych od wielu lat jest uznany za zawód deficytowy, co pozwala przyjąć, że ilość osób posiadających kwalifikacje do pracy w zawodzie kierowcy samochodu ciężarowego, zarejestrowanych w ewidencji urzędu, nie wzrosłaby do poziomu 37 osób. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, organ prawidłowo ocenił w niniejszej sprawie interes społeczny, który musi być uwzględniony na podstawie art. 7d ust. 4 pkt 3 u.t.d.

W ocenie Sądu, organ zgodnie z wymogiem art. 7d ust. 4 pkt 1 u.t.d., słusznie również uznał, że popełnienie dwóch najpoważniejszych naruszeń i dwóch poważnych naruszeń przy zatrudnieniu 25 kierowców i liczby 461 operacji transportowych dokonywanych w okresie trzech miesięcy, stanowi znaczną liczbę naruszeń. GITD wyraźnie odniósł się w zaskarżonej decyzji zarówno do ilości zatrudnionych kierowców jak i do liczby operacji transportowych dokonywanych przez Skarżącego. Nie można zatem zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącego, że organ nie dokonał oceny czy ilość naruszeń jest znaczna bądź nieznaczna w odniesieniu do skali prowadzonych operacji transportowych. Należy przy tym zauważyć, że dwa najpoważniejsze naruszenia zostały stwierdzone w trakcie dwóch kontroli drogowych przeprowadzonych w odstępie niecałych dwóch miesięcy – 15 stycznia 2021 r. zgodnie z decyzją z 11 maja 2021 r. Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego i 1 marca 2021 r. zgodnie z decyzją z 17 marca 2021 r. Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. Pozwala to zdaniem Sądu, przy uwzględnieniu faktu wyrywkowych i doraźnych kontroli drogowych wykonywanych przez organ, a nie każdego transportu wykonywanego przez Skarżącego, na uznanie, że prawidłowa jest dokonana przez organ ocena stwierdzonych najpoważniejszych naruszeń, jako znacznej ilości.

Wyjaśnienia również wymaga, że zastosowane przez organ przeliczenie stwierdzonych w niniejszej sprawie dwóch poważnych naruszeń, zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403, na podstawie którego organ uzyskał wynik 0,08 poważnych naruszeń na kierowcę na rok, tj. ( PN / 25 kierowców / na rok), odnosi się tylko do poważnych naruszeń i bardzo poważnych naruszeń jeżeli popełniane są wielokrotnie. Przeliczenie to przy powtarzających się poważnych naruszeniach i bardzo poważnych naruszeniach pozwala na uznanie ich przez organ za naruszenia poważniejsze. W niniejszej sprawie zostały stwierdzone również dwa najpoważniejsze naruszenia, do których powyższe przeliczenie nie ma zastosowania, a już jedno najpoważniejsze naruszenie obliguje organ do wszczęcia postępowania w przedmiocie oceny dobrej reputacji – art. art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. b u.t.d. W związku z tym, to nie niski poziom przeliczenia poważnych naruszeń był podstawą utraty dobrej reputacji, lecz ocena organu dwóch najpoważniejszych naruszeń stwierdzonych w niniejszej sprawie.

Sąd stwierdza, że organ także prawidłowo ocenił możliwość poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie, o której mowa w art. 7d ust. 4 pkt 2 u.t.d. Organ dokładnie opisał w zaskarżonej decyzji wskazane przez Skarżącego rozwiązania wdrożone w przedsiębiorstwie oraz przesłane na ich potwierdzenie dokumenty. Organ wskazał zatem m.in. na ukaranie naganą kierowcy odpowiedzialnego za stwierdzone najpoważniejsze naruszenie, na zapoznawanie nowozatrudnionych kierowców m. in. z zasadami użytkowania urządzeń rejestrujących, normami czasu pracy i obsługą tachografu, na regularne szkolenie kierowców, na fakt powierzenia firmie zewnętrznej obowiązku rozliczania czasu pracy kierowców, na wyposażenie pojazdów w urządzenia do kontroli czasu pracy kierowców umożliwiające dokładną ich rejestrację, na wyposażenie pojazdów w monitoring GPS oraz na fakt, że wynagrodzenia kierowców nie zawierają należności mogących zachęcać kierowców do nieprzestrzegania czasu pracy.

W tej sytuacji trudno się zgodzić ze stanowiskiem Skarżącego, że niewymienienie w zaskarżonej decyzji nadesłanych przez Skarżącego dowodów w postaci: 1) dokumentacji dotyczącej prowadzenia comiesięcznej kontroli czasu pracy zatrudnionych kierowców, 2) umowy z usługodawcą GPS, 3) raportu wczytywania danych, stanowi poważne uchybienie proceduralne dotyczące gromadzenia i oceny dowodów. Organ bowiem uwzględnił takie rozwiązania wdrożone przez Skarżącego, jak fakt powierzenia firmie zewnętrznej obowiązku rozliczania czasu pracy kierowców, wyposażenie pojazdów w urządzenia do kontroli czasu pracy kierowców umożliwiające dokładną ich rejestrację, wyposażenie pojazdów w monitoring GPS. Pozwala to uznać, że organ ocenił całość podnoszonych przez Skarżącego rozwiązań mających na celu poprawę sytuacji w przedsiębiorstwie, również wynikających z powyższej dokumentacji nadesłanej przez Skarżącego.

Sąd stwierdza, że oceniając skuteczność powyższych rozwiązań organ słusznie uwzględnił wcześniejszą działalność spółki D. Sp. z o.o., której skład osobowy jest zbieżny ze składem osobowym Spółki. Wspólnikiem obydwu spółek jest osoba, która jest również Prezesem Zarządu Spółki. Ta sama osoba jest prokurentem Spółki i Prezesem Zarządu przedsiębiorstwa D. Sp. z o.o. oraz osobą zarządzającą transportem w obydwu spółkach. Obydwie spółki mają siedzibę pod tym samym adresem, a 10 pojazdów z 31 zgłoszonych przez D. Sp. z o.o. do licencji wspólnotowej, zostało zgłoszonych do licencji wspólnotowej wydanej dla Spółki. W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu, organ oceniając wdrożone rozwiązania mające na celu możliwość poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie, wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy oraz procedur zapobiegających powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, słusznie uwzględnił okoliczność, że wobec przewoźnika drogowego D. Sp. z o.o. dwukrotnie orzeczono utratę dobrej reputacji, tj. w 2017 r. i w 2020 r. z powodu naruszeń wymienionych w grupie 2 załącznika I rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403, dotyczących użytkowania tachografu, karty kierowcy lub wykresówki. GITD prawidłowo wskazał, że pomimo wielokrotnych naruszeń popełnionych przez D. Sp. z o.o. Spółka, za której działalność ponoszą te same osoby i która została powołana do życia aktem notarialnym z 15 lipca 2020 r., po kilku miesiącach popełniła kolejne najpoważniejsze naruszenia. Podkreślenia wymaga, że organ nie może pominąć powtarzalności naruszeń w tym samym obszarze działalności przedsiębiorcy badając okoliczności kluczowe dla oceny dobrej reputacji przewoźnika drogowego. Powtarzalność naruszeń bowiem świadczy o nieskuteczności działań przedsiębiorcy w poprawie sytuacji w przedsiębiorstwie, wdrożeniu prawidłowej dyscypliny pracy i procedur zapobiegających powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego. Rozpoczęcie działalności w formie nowej spółki przez osoby, które odpowiadały za działalność innej spółki, która dwukrotnie utraciła dobrą reputację i popełnienie ponownie najpoważniejszych naruszeń, prowadzi do wniosku, że w nowej spółce pomimo doświadczenia nie zostały wprowadzone prawidłowe procedury. GITD słusznie uznał zatem za niewiarygodne deklarowane przez Spółkę rozwiązania mające na celu poprawę sytuacji w przedsiębiorstwie.

Dodać należy, że podkreślany przez Skarżącego brak karalności Spółki przez okres od wydania decyzji I instancji nie stanowi jeszcze okoliczności świadczącej o skuteczności wdrożonych przez Skarżącego rozwiązań. Jak to bowiem już zostało wskazane kontrole drogowe mają doraźny charakter i nie dają obrazu rzeczywistej działalności przedsiębiorstwa.

Z powyższych względów Sąd stwierdza, że GITD nie naruszył przepisów postępowania – art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. Organ zgromadził i rozpatrzył w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy, w konsekwencji wyjaśnił dokładnie stan faktyczny i prawidłowo rozstrzygnął o utracie dobrej reputacji przez Skarżącego. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, jak i decyzji I instancji spełnia wymogi art. 107 § 3 K.p.a.

Organ nie naruszył również art. 10 § 1 K.p.a. GITD zapewnił Skarżącemu prawo czynnego udziału w każdym stadium postępowania, z czego Skarżący korzystał nadsyłając pisma zawierające wyjaśnienia i stanowisko Skarżącego w sprawie, jak również dowody na potwierdzenie wdrożonych procedur mających na celu poprawę sytuacji w przedsiębiorstwie, wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy i procedur zapobiegających powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego.

Sąd nie stwierdził również innych naruszeń przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd stwierdza, że organ nie naruszył także przepisów prawa materialnego w tym art. 7d ust. 4 pkt 1-4 oraz art. 7d ust. 5 pkt 1 u.t.d. w zw. z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009. Organ prawidłowo przeanalizował wszystkie okoliczności wymienione w tym przepisie konieczne dla oceny dobrej reputacji przewoźnika drogowego, co zostało powyżej szczegółowo omówione przez Sąd. W konsekwencji organ prawidłowo też uznał, że w ustalonych w niniejszej sprawie okolicznościach, w tym powtarzalności naruszeń, stwierdzenie utraty dobrej reputacji stanowi proporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), orzekł, jak w sentencji wyroku.