Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SO/Gd 6/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-04-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o przyznanie mu prawa pomocy w sprawie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia: przyznać J. R. prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

J. R. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W swoim wniosku w wnioskodawca napisał, że prawo pomocy dotyczyć będzie sprawy związanej z decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z 20 lutego 2013 r. nr [...]. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe. 24 marca 2013 r. zmarła jego żona, z którą dotychczas prowadził gospodarstwo. Źródłem utrzymania wnioskodawcy jest jego emerytura w kwocie 1946,91 zł (netto). Wedle oświadczenia, wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, oszczędności, przedmiotów wartościowych, ani nieruchomości. Podkreślił, że jest osobą w podeszłym wieku, schorowaną, większość swego dochodu przeznacza na opłaty za leczenie i usługi opiekuńcze oraz lekarstwa. Dotychczas wspierała go żona, która uzyskiwała dochód w wysokości 1055 zł. Wraz z jej śmiercią wszystkie koszty wnioskodawca musi pokrywać sam, a dodatkowo musi pokryć koszty związane z pochówkiem żony. Do wniosku załączono kserokopie rachunków oraz faktur potwierdzających oświadczenie w zakresie ponoszenia wysokich kosztów usług medycznych, pobytów w placówkach medycznych, leków i środków medycznych, a także decyzję ZUS z 14 marca 2013 r., z której wynika aktualna wysokość świadczenia uzyskiwanego przez wnioskodawcę.

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 – tekst jednolity, powoływanej dalej jako P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Ponadto, stosowanie do art. 245 § 1 tej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Mając na względzie fakt, że strona wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych (wniosek zawarty w rubryce 4 formularza PPF), należało rozważyć, czy wnioskodawca spełnia wyżej wymienione przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku i dane zawarte w oświadczeniu wnioskodawcy, w szczególności fakt niewysokich dochodów jego gospodarstwa domowego i braku oszczędności oraz majątku, wiek i stan zdrowia oraz związane z tym ponoszone wysokie koszty usług medycznych i leków należało uznać, że wykazał on, że nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Wobec powyższego referendarz, na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.