Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 592/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-07-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 31 lipca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki Akcyjnej Spółki Komandytowej z siedzibą w D. na protokół kontroli przeprowadzonej przez Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie ustalenia tożsamości i kwalifikacji napojów alkoholowych produkowanych w składzie podatkowym postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz "A" Spółki Akcyjnej Spółki Komandytowej z siedzibą w D. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 200,- (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 11 czerwca 2014 roku pod pozycją 2345. k.p.


UZASADNIENIE

Z protokołu kontroli z dnia [...] r. nr [...] przeprowadzonej przez Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. w "A" Spółce Akcyjnej Spółce Komandytowej w D. , na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 2, ust. 1 pkt 8 oraz art. 40 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o Służbie Celnej (Dz. U. nr 168, poz. 1323 ze zm.), wynika, że jej celem było ustalenie tożsamości i klasyfikacji taryfowej napojów alkoholowych produkowanych w składzie podatkowym zawierających zarówno alkohol etylowy pochodzący z fermentacji jak i alkohol etylowy otrzymany z destylacji.

W dniu 10 czerwca 2014 r. skarżąca Spółka wniosła skargę na powyżej wskazany protokół kontroli uznając, że stanowi on czynność wskazaną w treści art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Spółka wskazała, że ustalenia poczynione w protokole naruszają przede wszystkim poz. CN 2206 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniającego załącznik I do rozrządzenia Rady EWG nr 2658/97 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w związku z regułami 1 i 2b ORINS w związku z art. 3 ust. 1 i ust. 2 ustawy akcyzowej poprzez przyjęcie, że napój "Barmańska" powinien być zaklasyfikowany do pozycji CN 2208 oraz poz. CN 2208 poprzez przyjęcie, że napój "Barmańska" powinien być zaklasyfikowany jako alkohol etylowy do pozycji CN 2208. Skarżąca Spółka wskazała także na naruszenie przepisów postępowania tj. art. 122, art. 187 § 1 i § 3 oraz art. 191 o.p. poprzez błędną ocenę materiału dowodowego oraz art. 120 i art. 121 § 1 o.p. w zw. z art. 52 ustawy o Służbie Celnej. Strona wniosła o uchylenie na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. protokołu oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 z uwagi na to, że zaskarżony protokół nie podlega kognicji sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Na wstępie należy zaakcentować, że Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.).

Stosownie do treści przepisu art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a., sądy administracyjne zostały powołane do sprawowania kontroli nad działalnością administracji publicznej, która obejmować może orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zgodnie z przepisem art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach.

W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w zacytowanej powyżej regulacji oraz inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 p.p.s.a., spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne miedzy organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania spraw, które nie zostały wymienione we wskazanych przepisach.

Przez akty lub czynności organu administracji publicznej, o których mowa w art. 3§2 pkt 4 p.p.s.a., należy rozumieć działania materialno-techniczne podjęte przez szeroko rozumiane organy administracji publicznej w sprawach o charakterze publicznoprawnym, w stosunku do indywidualnie oznaczonych podmiotów, dotyczące stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, dla załatwienia których nie jest przewidziana forma decyzji lub postanowienia administracyjnego. Skoro akt lub czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, to konieczne jest odniesienie takiego aktu lub czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek. Czynność kontroli potwierdzona protokołem lub wynikiem kontroli mogłaby podlegać kognicji sądu administracyjnego tylko wówczas, gdyby z ich treści wynikało nałożenie na podmiot kontrolowany określonych obowiązków.

Przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie stanowi czynność kontroli przeprowadzonej przez Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. w stosunku do skarżącej Spółki.

W ocenie Sądu, nie można podzielić stanowiska skarżącej, że samo przeprowadzenie kontroli i ustalenia zawarte w protokole kontroli mogą stanowić przedmiot skargi. Wskazana w skardze kontrola była jedynie czynnością organu, nie rodzi żadnych obowiązków i nie przyznaje kontrolowanemu podmiotowi uprawnień, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jednocześnie zauważyć należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., zaskarżane akty lub czynności nie mogą mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydawanych w postępowaniach jurysdykycjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym i zaskarżalnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3. Konsekwencją wskazanego uregulowania jest stwierdzenie, że nie podlegają zaskarżeniu do sądu również akty i czynności, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, prowadzą jednak do wydania jednego z aktów wymienionych w powyższym artykule (por. postanowienie z dnia 28 października 2009 r. sygn. akt II FSK 1875/09, postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2014 . sygn. I FSK 1907/13, publ. Baza orzeczeń CBOIS). Późniejsza możliwość zaskarżenia decyzji kończącej postępowanie, podczas którego dokonano czynności kontrolnych powoduje, że zgodność z prawem tego działania organu może być rozważana wyłącznie w ramach ewentualnego postępowania zainicjowanego skargą na tę decyzję.

Z tego względu stwierdzić należy, iż zaskarżona czynność kontroli, nie należy do kognicji sądu administracyjnego. Kwestionowane przez skarżącą ustalenia zawarte w protokole kontroli będą zatem możliwe do zakwestionowania na etapie weryfikacji ewentualnie wydanej decyzji administracyjnej przez organ I instancji.

Mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 do jej odrzucenia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

k.p.