Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 50/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy: article: art.145 par.1 pkt.1 lit.b, 152, 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.51
journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie NSA Krystyna Sidor, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski (spr.), Protokolant st. insp. Elżbieta Czarnecka, po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2004 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nakazania przedłożenia określonych dokumentów I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...], które nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz J. S. 10 / dziesięć/ złotych kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Sygn.akt II SA/ Lu 50/ 03

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] grudnia 2002r i Wojewódzki Inspektor Nadzoru

Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru

Budowlanego nakazującą J.S. wykonanie czynności mających

na celu doprowadzenie wykonanego remontu budynku gospodarczego położonego w

miejscowości N.D. do stanu zgodnego z prawem. Czynności te miałyby

polegać na wykonaniu planu sytuacyjnego na mapie oraz opracowania

inwentaryzacji budowlanej wykonanych robót wraz z opinią techniczną dotyczącą

oceny prawidłowości ich wykonania .W uzasadnieniu decyzji podano, iż w toku

oględzin nieruchomości stwierdzono odstępstwo przeprowadzonych robót

budowlanych od projektu typowego WB- 3311 zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu

na budowę z dnia 17 września 1986r. Według organów administracji polegało ono na

zwiększeniu wymiarów budynku z 5,14 x 12,64 do 8,65 x 13,35 m. Odstąpienie od

warunków zezwolenia na budowę nastąpiło samowolnie. Przedłożenie żądanych

dokumentów pozwoli na podjęcie działań zmierzających do uzyskania przez

inwestorkę pozwolenia na użytkowanie budynku.

J.S. uznała decyzję za niesłuszną. Tłumaczyła, iż

przedmiotowy budynek został wzniesiony 14 lat temu przez jej męża. Sześć lat temu

syn zmienił poszycie dachu z foliowego na blaszany. Budynek nie stwarza

zagrożenia dla zwierzyny leśnej, a zatem zmuszanie jej do ponoszenia dużych

wydatków związanych z wywiązaniem się z nałożonych obowiązków jest działaniem

nieracjonalnym. Stwierdziła ponadto, iż działka na której wzniesiony został budynek

nie jest jej własnością . Budynek jest natomiast współwłasnością jej i jej męża

J.S. Nie mają orzeczonego rozwodu ani podziału majątku. W tej sytuacji

zakwestionowała zasadność obciążania kosztami wyłącznie jej.

Odpowiadając na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru

Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje :

Skarga jest uzasadniona.Za błędne uznać należy stanowisko organów administracji

zgodnie z którym osobą zobowiązaną do wykonania czynności określonych w

zaskarżonej decyzji jest wyłącznie skarżąca. Stosownie do art.52 ustawy z dnia 7

lipca 1994r Prawo budowlane ( tekst jedn. Dz . U .z 2000r Nr. 106 poz.1126 ze zm.

) adresatami decyzji o której mowa w art.51 tej ustawy są inwestor, właściciel, lub

zarządca obiektu budowlanego. Znajdująca się w aktach sprawy decyzja Naczelnika

Gminy z dnia [...] września 1986r znak[...] wskazuje,

iż pozwolenia na budowę budynku gospodarczego udzielono J.S. W

piśmie z lipca 2002r ( bez dokładnej daty jego sporządzenia ) przyznał on , iż

wszelkie budynki na nieruchomości położonej w N.D. stanowią

współwłasność małżeńską ze skarżącą. Uznać zatem należy , iż J.S. ma

interes prawny w postępowaniu w sprawie nałożenia obowiązków w trybie art.. 51

ust.1 pkt.2 prawa budowlanego Podstawy do odmiennej oceny nie można upatrywać

w treści ewidencji gruntów i budynków , która zdaniem organów orzekających

stanowiła istotny dowód przemawiający za odmówieniem J.S. praw

strony. Przepis art.51 prawa budowlanego nie odnosi się do właściciela

nieruchomości , ale do właściciela obiektu budowlanego. Może być nim także

właściciel nieruchomości, której częścią składową jest obiekt budowlany ( art.46 § 1

kc ) . Pozbawienie strony możliwości udziału w postępowaniu stanowi podstawę do

wznowienia postępowania w oparciu o art.145 § 1 pkt.4 kpa. Zaskarżone decyzje

należało zatem uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit.b ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U Nr.153

poz.1270 ).Z uwagi na interes skarżącej , która mogłaby ponieść szkodę w związku z

wykonaniem zaskarżonych decyzji Sąd na podstawie art..152 powołanej ustawy

uznał za stosowne orzec , iż nie podlegają one wykonaniu do czas uprawomocnienia

się wyroku . O kosztach postanowiono w oparciu o art. 200 ustawy Prawo o

postępowaniu przed sadami administracyjnymi.