Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 826/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-07-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Powołane przepisy: article: art. 246 § 2 pkt 1, art 254 § 1, art 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. w T. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: 1. zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowienie radcy prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...].


UZASADNIENIE

Wnioskiem sporządzonym na urzędowym formularzu PPPr z 30.05.2012 r. S. z siedzibą w T. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W oświadczeniu o majątku i dochodach wskazano, iż wysokość kapitału założycielskiego wynosi [...] zł, kapitału zapasowego [...] zł, wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok wynosi [...] zł, zaś wartość straty za ostatni rok obrotowy według bilansu wynosi [...] zł. Wnioskująca strona posiada trzy rachunki bankowe na których zgromadzono odpowiednio środki pieniężne w wysokości: 34.911,40 zł, 140,72 zł oraz 96,72 zł. Zgodnie z oświadczeniem zawartym w rubryce 10 wniosku, środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym przeznaczone są na zapłatę zobowiązań wobec ZUS oraz podatku dochodowego od wynagrodzeń pracowniczych za miesiąc kwiecień w łącznej wysokości 35.894,43 zł.

Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2012 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu podniesiono, iż wnioskująca strona posiada środki pieniężne na rachunku bankowym, posiada majątek, a ponadto uiściła wpis sadowy, wobec czego nie jest zasadne przyznanie prawa pomocy.

W sprzeciwie z dnia 26 czerwca 2012 r. wskazano, iż środki pieniężne zgromadzone na rachunkach bankowych na dzień 30 maja 2012 r. przeznaczone zostały na zapłatę zobowiązań publiczno-prawnych (ZUS i US), wnioskująca strona ma kłopoty finansowe, bowiem środki otrzymywane z NFZ ledwie pokrywają bieżące koszty utrzymania budynku, wynagrodzeń pracowników oraz zobowiązań wobec ZUS i US z tytułu zatrudnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Na wstępie zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270), dalej p.p.s.a. – wniesienie sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego skutkuje tym, iż traci ono moc a wniosek skarżącej Spółki podlega ponownemu rozpatrzeniu.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest, że strona wnosząca do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki obowiązana jest do uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z art. 199 p.p.s.a. – strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie całkowitym – gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a.).

Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając możliwości finansowe skarżącej strony wzięto pod uwagę stan środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, ich przeznaczenie oraz fakt, że wnioskująca jest zakładem opieki zdrowotnej, działającym w sektorze usług zdrowotnych. Zgodnie z oświadczeniem na rachunkach bankowych znajdują się kwoty, które obecnie są niezbędne do jego bieżącej działalności i nie mogą być wydatkowane na koszty sądowe.

Z wyłożonych względów uznać należało, iż wnioskująca strona nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania i na podstawie art. 254 § 1 i art. 260 p.p.s.a. orzec, jak w sentencji postanowienia.